07-04-2026, 03:34 PM
ஆதி கௌசல்யாவின் வாயிலிருந்து தன் முரட்டு உறுப்பை வெளியே எடுத்தான். அவளது இதழோரம் அவனது விந்து (Kanji) பிசுபிசுப்பாக வழிந்து, நிலா வெளிச்சத்தில் மின்னியது. கௌசல்யா அந்த ருசியை இன்னும் தன் நாக்கால் சுவைத்துக்கொண்டிருக்க, ஆதி அவளது பிடரி மயிரைப் பற்றி அப்படியே தரையில் மண்டியிட வைத்தபடியே இழுத்தான்.
ஆதி: (வக்கிரமாகச் சிரித்துக்கொண்டு) "என்னடி கௌசி... உன் பத்தினி நாக்குக்கு இந்தத் தேவிடியா ருசி இவ்வளவு சீக்கிரம் பழகிடுச்சா? இப்போ பாரு... உன் புருஷன் கொடுத்த இந்தத் தாலியை நான் என்ன பண்றேன்னு!"
ஆதி தன் கையில் இருந்த விந்துவின் மிச்சத்தை அப்படியே கௌசல்யாவின் கழுத்தில் இருந்த அந்த மஞ்சள் தாலியின் மேல் பூசினான். அந்தப் புனிதமான தாலி இப்போது ஒரு அந்நியனின் விந்துவால் நனைந்து விகாரமாக மாறியது.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... என் தாலி மேலேயே இவன் கஞ்சியைத் தடவுறானே! சுந்தர் கட்டின தாலி இப்போ ஒரு அசிங்கமான கயிறா மாறிடுச்சு. ஆனா... ஆனா அந்த ஈரமான விந்து என் நெஞ்சுல படும்போது, நான் ஒரு அசல் தேவிடியான்னு என் மனசுக்குள்ள ஒரு குரல் வெறியோட கத்துதே! நான் இப்போ முழுசா இவனோட அடிமை...!"
ஆதி அவளை அப்படியே தன் பக்கம் இழுத்து, அவளது காது மடல்களைத் தன் பற்களால் கடித்து இழுத்தான். "இன்னைக்கு ராத்திரி முடியறதுக்குள்ள உன் உடம்புல ஒரு அணு கூட மிச்சம் இருக்கக் கூடாதுடி" என்று மிரட்டிவிட்டு, அவளது மார்பகங்களை மீண்டும் வெறித்தனமாகப் பிசைந்தான்.
சரியாக அந்த வினாடி... கீழே இருந்து சுந்தரின் குரல் கேட்டது!
சுந்தர்: "கௌசி... கௌசி... எங்க இருக்க? "
அந்தக் குரலைக் கேட்டதும் கௌசல்யாவின் உடல் அப்படியே உறைந்து போனது. அவளது கண்கள் பயத்தில் விரிந்தன. ஒரு பக்கம் ஆதியின் முரட்டு உடல் தன் மீது படர்ந்திருக்க, மறுபக்கம் தன் புருஷன் தன்னைக் கூப்பிடும் சத்தம்!
கௌசல்யா: (அதிர்ச்சியில் உறைந்து, ஆதியின் முகத்தைப் பார்த்து மெல்லிய குரலில்) "சார்... சுந்தர்... சுந்தர் முழிச்சுக்கிட்டாரு சார்! இப்போ என்ன பண்றது? நான் கீழே போகணும்... என்னை விட்டிடுங்க...!"
ஆதி பதறவில்லை; மாறாக அவனது முகத்தில் ஒரு வக்கிரமான குரூரம் தெரிந்தது. அவன் கௌசல்யாவை விடுவதற்குப் பதிலாக, அவளது இடுப்பை இன்னும் பலமாகப் பிடித்து அந்தத் தண்ணீர் டேங்க் பின்னாடி இருந்த இருட்டான பகுதிக்கு இழுத்துச் சென்றான்.
ஆதி: (அவளது வாயை தன் கையால் பலமாகப் பொத்தி, காதோரம் மூச்சிரைக்க) "சத்தம் போடாதடி தேவிடியா! இப்போ நீ கீழே போனா உன் அசிங்கம் எல்லாம் அவனுக்குத் தெரிஞ்சுடும். உன் தாலியில என் விந்து ஒட்டியிருக்கு... உன் வாயில என் எச்சில் இருக்கு... உன் ஓட்டைக்குள்ள என் வாசம் அடிக்குது! இப்போ நீயும் நானும் இங்கதான் இருக்கப் போறோம்... அவன் உன்னைத் தேடி மேல வரட்டும்!"
சுந்தரின் காலடிச் சத்தம் இப்போது படிக்கட்டுகளில் கேட்கத் தொடங்கியது. "டக்... டக்... டக்..." அவன் மெல்ல மேலே வந்துவிட்டான்.
சுந்தர்: (மாடி வாசலில் நின்றபடி, சுற்றும் முற்றும் பார்த்து) "கௌசி... இங்கயா இருக்க? "
சுந்தர் மெல்ல அந்தத் தண்ணீர் டேங்க் பகுதியை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினான். அங்கே இருட்டில், ஆதி கௌசல்யாவை ஒரு தூணோடு சேர்த்து அமுக்கி இருந்தான். ஆதியின் ஒரு கை கௌசல்யாவின் வாயைப் பொத்தி இருக்க, அவனது இன்னொரு கை அவளது அந்தரங்கத் துவாரத்திற்குள் (Pussy) ஆழமாகப் பதிந்து, சுந்தர் வரும் வேளையில் அவளை வக்கிரமாகத் துளைத்துக் கொண்டிருந்தது.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... சுந்தர் இங்கயே வந்துட்டாரே! இப்போ கண்டுபிடிச்சிருவாரோ? ஆனா... ஆனா இந்த இருட்டுல, சுந்தர் முன்னாடியே இவன் என் வாயை அமுக்கிட்டு, கீழ என் ஓட்டைக்குள்ள விரலை விட்டு நோண்டுறது எனக்குப் பயங்கரமான போதையைத் தருதே! சுந்தர்... உங்க பொண்டாட்டி இப்போ உங்க கண்ணு முன்னாடியே ஒரு அசல் தேவிடியா மாதிரி செத்துக்கிட்டு இருக்கா ... அவ தாலியில ஒரு அந்நியனோட கஞ்சி ஒட்டியிருக்கு சார்...!"
சுந்தர் அந்த இருட்டான மூலைக்கு மிக அருகில் வந்துவிட்டான். கௌசல்யாவால் மூச்சு கூட விட முடியவில்லை. ஆதியின் விரல் உள்ளே வேகமெடுக்க, கௌசல்யா அலறாமல் இருக்கத் தன் பற்களால் ஆதியின் கையை வெறித்தனமாக கடித்துக் கொண்டாள்.
சுந்தர் மெல்ல தண்ணீர் டேங்க் பகுதியை நோக்கி வரும்போது, அவனது காலடியில் ஏதோ மென்மையாகத் தட்டுப்படுகிறது. அவன் குனிந்து பார்க்கிறான். நிலா வெளிச்சத்தில் அது கௌசல்யாவின் மஞ்சள் பட்டுச் சேலை என்பது அவனுக்குத் தெரிகிறது.
சுந்தர்: (குழப்பத்துடன் சேலையை எடுத்து உதறியபடி) "கௌசி? இது என்ன உன் சேலை இங்க கிடக்கு? கௌசி... எங்க இருக்க? ஏன் பதில் பேச மாட்டேங்குற?"
அவன் சேலையைப் பார்த்த அந்த நொடி, கௌசல்யாவிற்கு இதயம் நின்றுவிடும் போல இருந்தது. ஆதி அவளை இருட்டில் அந்தத் தூணோடு இன்னும் பலமாக அழுத்தினான். அவளது நிர்வாண முதுகு அந்தத் தூணின் கரடுமுரடான கல் இடுக்கில் உரசியது.
ஆதி: (அவளது காதோரம் மிக மெல்லிய குரலில், மிருகத்தனமாக) "பார்த்துட்டியா? உன் புருஷன் உன் மானத்தை கையில வச்சிருக்கான். இப்போ நீ மட்டும் தான் வெளில போகப்போற... ஆனா உன் உடம்புல இப்போ நான் செஞ்ச அத்தனை அசிங்கமும் ஒட்டியிருக்கு. உன் வாயில என் கஞ்சி இருக்கு... உன் தாலியில என் விந்து காஞ்சுட்டு இருக்கு. போடி... போயி உன் பத்தினி வேஷத்தைப் போடு!"
ஆதி அவளது வாயிலிருந்து தன் கையை எடுத்தான். ஆனால், அவனது இன்னொரு கை இன்னும் அவளது அந்தரங்கத் துவாரத்திற்குள் (Pussy) ஆழமாகப் பதிந்து, அவளை எச்சரிப்பது போல ஒரு அழுத்தம் கொடுத்தது.
கௌசல்யா: (பயத்தில் நடுங்கும் குரலில், இருட்டிலிருந்தே) "சுந்தர்... நான்... நான் இங்க தான் இருக்கேன்... நீங்க அங்கேயே நில்லுங்க. நான்... நான் இப்போ வந்துடுறேன்."
சுந்தர்: "ஏன் கௌசி இருட்டுல இருக்க? எதுக்குச் சேலையை அங்க போட்டுட்டு வந்த? என்னாச்சு உனக்கு?"
அவன் இன்னும் ஒரு அடி முன்னால் எடுத்து வைத்தான். ஆதி சட்டென்று கௌசல்யாவின் கையில் அவளது ஜாக்கெட்டையும், பாவாடையையும் திணித்தான்.
ஆதி: (ரகசியமாக) "சீக்கிரம் மாட்டிக்கோடி தேவிடியா! அவன் இங்க வர்றதுக்குள்ள நீ ஒரு பத்தினி மாதிரி அவன் முன்னாடி நிக்கணும். இல்லைன்னா ரெண்டு பேரும் செத்துருவீங்க!"
கௌசல்யா அந்த இருட்டிலேயே, ஆதி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, படபடப்புடன் தன் பாவாடையையும் ஜாக்கெட்டையும் மாட்ட முயன்றாள். அவளது கைகள் நடுங்கியதில் ஜாக்கெட் பட்டன் கூட சரியாக விழவில்லை. நிலா வெளிச்சத்தில் சுந்தருக்கு அவளது நிழல் மட்டும் தெரிந்தது.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... அம்மா... என் ஜாக்கெட் பட்டன் மாட்ட மாட்டேங்குதே! சுந்தர் இப்போ இங்க வந்துட்டா என் நிலைமை என்ன ஆகும்? என் உடம்பு முழுக்க இவன் எச்சில் வாடை அடிக்குதே... என் வாயில இன்னும் அந்த அசிங்கமான ருசி இருக்கு... என் தாலி வேற இவன் கஞ்சியால பிசுபிசுன்னு ஒட்டுதே! நான் இப்போ எப்படி அவர் முன்னாடி போவேன்? சுந்தர்... நீங்க அந்தப் பக்கம் போயிடுங்க சார்... உங்க பொண்டாட்டி இப்போ ஒரு அசல் தேவிடியா மாதிரி ஒரு அந்நியன் முன்னாடி அவசரமாத் துணி போட்டுட்டு இருக்கா ...!"
கௌசல்யா எப்படியோ துணிகளைச் சரிசெய்து கொண்டு, தலைமுடியைக் கோதிக் கொண்டு இருட்டிலிருந்து மெல்ல வெளியே வந்தாள். ஆனால், அவளது சேலை இன்னும் சுந்தரின் கையில் இருந்தது. அவள் வெறும் பாவாடை ஜாக்கெட்டுடன், கலைந்த முகத்தோடு நிலா வெளிச்சத்தில் சுந்தர் முன்னால் நின்றாள்.
சுந்தர்: (அதிர்ச்சியுடன் அவளைப் பார்த்து) "கௌசி! என்னாச்சு உனக்கு? ஏன் இப்படிப் பதற்றமா இருக்க? முகம் எல்லாம் ஏன் இப்படி வேர்த்திருக்கு? அப்புறம் ஏன் சேலையை அவுத்து அங்க போட்டிருக்க?"
கௌசல்யாவின் மூளை மின்னல் வேகத்தில் வேலை செய்தது. சுந்தர் டார்ச் அடிக்க முயன்ற அந்த வினாடி -
கௌசல்யா: (மூச்சிரைக்க, பதற்றமான குரலில்) "ஒன்னும் இல்லங்க... கீழே ஒரே புழுக்கமா இருந்தது, தூக்கமே வரல. அதான் கொஞ்சம் வெளிக்காத்து வாங்கலாம்னு மேலே வந்தேன். அப்படியே இந்த நிலா வெளிச்சத்துல கொஞ்ச நேரம் உட்கார்ந்துட்டு இருந்தேன் . ஆனா... நான் உட்கார்ந்திருந்தப்போ திடீர்னு என் சேலைக்குள்ள ஏதோ பூச்சி புகுந்த மாதிரி ஒரு நடுக்கம் வந்துச்சுங்க . பயத்துல பதறிப்போய் சேலையை அப்படியே அவுத்து வீசிட்டு ஓடி வந்து இந்தத் தூண் பின்னாடி நின்னுட்டேன். இன்னும் கை கால் எல்லாம் நடுங்குதுங்க...!"
சுந்தர் அவள் சொன்னதை அப்படியே நம்பினான். பாவம், தன் மனைவி பூச்சியைக் கண்டு பயந்து போய் இப்படி நிற்கிறாள் என்று நினைத்து, அவளுக்குச் சேலையைக் கொடுக்க நெருங்கினான்.
சுந்தர்: "அடப்பாவமே! பூச்சிக்கு இவ்வளவு பயமா? சரி, இந்தா... சேலையை நல்லா உதறிட்டேன், சீக்கிரம் கட்டிக்கோ. இங்க பாரு, உன் முகம் எல்லாம் வேர்வையில எப்படி நனைஞ்சிருக்குன்னு!"
சுந்தர் அவளது முகத்தைத் துடைக்கத் தன் கையை உயர்த்தினான். இதுதான் கௌசல்யாவிற்கு மிகப்பெரிய ஆபத்து! அவளது முகத்தில் ஆதியின் எச்சிலும், அந்த வக்கிரமான வாசணையும் அப்படியே இருக்கிறது. சுந்தர் அவளது முகத்தைத் தொட்டுத் துடைத்தால், அந்தப் பிசுபிசுப்பு அவனுக்குத் தெரிந்துவிடும்.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... இவர் என் முகத்தைத் தொட்டுட்டா மாட்டிக்கிடுவேனே! என் வாயோரத்துல ஆதியோட விந்துவோட சுவடு இன்னும் மறையல... என் தாலியில அவன் கஞ்சி காஞ்சுக்கிட்டு இருக்கு! சுந்தர் இப்போ என் முகத்தைத் துடைச்சா, அந்த அசிங்கமான வாசனை அவர் கைக்கு மாறிடுமே! ஆதி சார்... அங்கேயே இருட்டுல நின்னு சிரிச்சுக்கிட்டு இருக்காரு. சுந்தர் முன்னாடியே அவரோட பத்தினி ஒரு அந்நியனோட அடையாளத்தை உடம்புல சுமந்துட்டு நிக்கிற இந்தத் துரோகம்... எனக்குப் பயமா இருந்தாலும் ஒரு வக்கிரமான சுகத்தைத் தருதே!"
கௌசல்யா: (சுந்தரின் கையைத் தடுத்துவிட்டு) "இல்லங்க... நீங்க தொடாதீங்க... எனக்கு இன்னும் அந்தப் பூச்சி பயம் போகல. நீங்க அந்தப் பக்கம் திரும்பி நில்லுங்க, நான் இங்கயே மறைவா நின்னு சீக்கிரம் சேலையைக் கட்டிக்கிட்டு வர்றேன். அப்படியே என் முகத்தையும் கழுத்தையும் கழுவிட்டு வந்துடுறேன்!"
சுந்தர் அவளது பதற்றத்தைப் புரிந்து கொண்டு மெல்லத் திரும்பினான். ஆதி இருட்டில் இருந்து கௌசல்யாவைப் பார்த்து ஒரு வக்கிரமான புன்னகையோடு தன் நாவால் இதழ்களை நக்கினான்—அவளது தாலியில் இருக்கும் அவனது அடையாளத்தை அவளே ருசித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்பது போல!
ஆதி அந்த இருட்டில் இருந்தபடியே கௌசல்யாவின் கண்களை வெறித்துப் பார்த்தான். சுந்தர் முதுகைக் காட்டித் திரும்பி நின்றிருந்த அந்தச் சில நொடிகள், ஆதிக்கு ஒரு வக்கிரமான விளையாட்டிற்குத் தீனியாக அமைந்தன. அவன் தன் விரலைத் தன் வாய்க்குள் வைத்து, பின் கௌசல்யாவின் தாலியைச் சுட்டிக்காட்டினான்.
அந்த வக்கிரமான கட்டளை:
ஆதி இட்ட கட்டளை இதுதான்: "உன் தாலியில் படிந்திருக்கும் என் விந்துவை (Kanji) உன் விரலால் துடைத்து, உன் கணவன் முன்னாலேயே அதைச் சத்தமில்லாமல் ருசித்து விழுங்க வேண்டும்."
கௌசல்யாவின் உடல் நடுங்கியது. ஒரு பக்கம் சுந்தர் அவளுக்குச் சில அடி தூரத்திலேயே முதுகைக் காட்டி நின்று கொண்டிருக்கிறான். மறுபக்கம், ஆதி அந்த இருட்டில் ஒரு எஜமானனைப் போல அவளைக் கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
கௌசல்யாவின் தவிப்பு:
அவள் தன் நடுங்கும் விரலால், தன் மார்பின் மேல் படிந்திருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பான திரவத்தைத் துடைத்தாள். அது ஆதியின் விந்து. அந்த நிலா வெளிச்சத்தில் அது அவளது விரலில் மின்னியது. அவளது இதயம் மேளமடிப்பது போலத் துடித்தது.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... நான் என்ன காரியம் பண்றேன்? என் புருஷன் இங்கயே இருக்கும்போது, இன்னொருத்தனோட எச்சிலையும் கஞ்சியையும் நான் ருசி பார்க்கணுமா? ஆனா... இவன் கண்ணைப் பார்த்தா எனக்கு மறுக்கத் தோணலையே! நான் ஒரு பத்தினி இல்ல, இவன் இப்போ என்ன சொன்னாலும் செய்யுற ஒரு அசல் தேவிடியா தான். இந்தத் தாலியில இருக்கிற இந்த அசுத்தம் தான் இப்போ எனக்குத் தேவாமிர்தம்!"
கௌசல்யா தன் விரலை மெல்லத் தன் இதழ்களுக்குக் கொண்டு சென்றாள். சுந்தர், "கௌசி... சேலை கட்டியாச்சா? ஏன் இவ்வளவு நேரம்?" என்று கேட்கத் தொடங்கிய அதே வினாடி, அவள் அந்த விரலைத் தன் வாய்க்குள் வைத்து ஆதியின் விந்துவை ருசித்து விழுங்கினாள்.
கௌசல்யா: (மூச்சிரைத்தபடி, அந்த ருசியைத் தொண்டைக்குள் இறக்கிவிட்டு) "ஆ... ஆயிடுச்சுங்க... இதோ... இதோ ஒரு நிமிஷம்... சேலைத் தலைப்பு கொஞ்சம் சிக்கிக்கிச்சு..."
அவள் அவசர அவசரமாகச் சேலையைச் சுற்றிக் கொண்டாள். ஆனால், அவளது வாயோரம் இன்னும் அந்த வக்கிரமான போதை குறையவில்லை. ஆதி அந்த இருட்டில் இருந்து ஒரு வெற்றிக் களிப்போடு அவளைப் பார்த்துத் தலையசைத்தான்.
சுந்தர் மெல்லத் திரும்பினான். இப்போது கௌசல்யா சேலையைச் சரிசெய்து கொண்டு, கலைந்த கூந்தலோடு அவன் முன்னால் நின்றாள்.
சுந்தர்: (அவளது தோளைத் தொட்டு) "என்னடி... முகம் ஒரு மாதிரி சிவந்து போயிருக்கு? பயம் இன்னும் போகலையா? சரி வா... கீழே போயிடலாம். இனிமே இப்படி ராத்திரி நேரத்துல தனியா வராத."
சுந்தர் அவளது கையைப் பிடித்துக் கீழே அழைத்துச் செல்ல முயன்றான். ஆனால், கௌசல்யாவிற்குத் தெரியும்—அவளது உடலில் ஆதியின் வாசனை இருக்கிறது, அவளது வாயில் அவனது விந்துவின் ருசி இருக்கிறது. அவள் தன் கணவனோடு கீழே செல்லும்போது, இருட்டில் இருக்கும் ஆதியைப் பார்த்துக் கண்களால் ஒரு விடைபெறல் கொடுத்தாள்.
கௌசல்யாவின் இறுதி மனக்குரல்:
"சுந்தர்... நீங்க இப்போ என்னைக் கூட்டிட்டுப் போறது வெறும் உடம்பை மட்டும்தான். ஆனா என் ஆன்மாவும், என் காமமும் இப்போ இந்த மொட்டை மாடியில இந்த இருட்டுக்குள்ளேயே தங்கிடுச்சு. நான் இப்போ உங்களோட பத்தினி இல்ல... ஆதியோட அடிமை!"
ஆதி: (வக்கிரமாகச் சிரித்துக்கொண்டு) "என்னடி கௌசி... உன் பத்தினி நாக்குக்கு இந்தத் தேவிடியா ருசி இவ்வளவு சீக்கிரம் பழகிடுச்சா? இப்போ பாரு... உன் புருஷன் கொடுத்த இந்தத் தாலியை நான் என்ன பண்றேன்னு!"
ஆதி தன் கையில் இருந்த விந்துவின் மிச்சத்தை அப்படியே கௌசல்யாவின் கழுத்தில் இருந்த அந்த மஞ்சள் தாலியின் மேல் பூசினான். அந்தப் புனிதமான தாலி இப்போது ஒரு அந்நியனின் விந்துவால் நனைந்து விகாரமாக மாறியது.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... என் தாலி மேலேயே இவன் கஞ்சியைத் தடவுறானே! சுந்தர் கட்டின தாலி இப்போ ஒரு அசிங்கமான கயிறா மாறிடுச்சு. ஆனா... ஆனா அந்த ஈரமான விந்து என் நெஞ்சுல படும்போது, நான் ஒரு அசல் தேவிடியான்னு என் மனசுக்குள்ள ஒரு குரல் வெறியோட கத்துதே! நான் இப்போ முழுசா இவனோட அடிமை...!"
ஆதி அவளை அப்படியே தன் பக்கம் இழுத்து, அவளது காது மடல்களைத் தன் பற்களால் கடித்து இழுத்தான். "இன்னைக்கு ராத்திரி முடியறதுக்குள்ள உன் உடம்புல ஒரு அணு கூட மிச்சம் இருக்கக் கூடாதுடி" என்று மிரட்டிவிட்டு, அவளது மார்பகங்களை மீண்டும் வெறித்தனமாகப் பிசைந்தான்.
சரியாக அந்த வினாடி... கீழே இருந்து சுந்தரின் குரல் கேட்டது!
சுந்தர்: "கௌசி... கௌசி... எங்க இருக்க? "
அந்தக் குரலைக் கேட்டதும் கௌசல்யாவின் உடல் அப்படியே உறைந்து போனது. அவளது கண்கள் பயத்தில் விரிந்தன. ஒரு பக்கம் ஆதியின் முரட்டு உடல் தன் மீது படர்ந்திருக்க, மறுபக்கம் தன் புருஷன் தன்னைக் கூப்பிடும் சத்தம்!
கௌசல்யா: (அதிர்ச்சியில் உறைந்து, ஆதியின் முகத்தைப் பார்த்து மெல்லிய குரலில்) "சார்... சுந்தர்... சுந்தர் முழிச்சுக்கிட்டாரு சார்! இப்போ என்ன பண்றது? நான் கீழே போகணும்... என்னை விட்டிடுங்க...!"
ஆதி பதறவில்லை; மாறாக அவனது முகத்தில் ஒரு வக்கிரமான குரூரம் தெரிந்தது. அவன் கௌசல்யாவை விடுவதற்குப் பதிலாக, அவளது இடுப்பை இன்னும் பலமாகப் பிடித்து அந்தத் தண்ணீர் டேங்க் பின்னாடி இருந்த இருட்டான பகுதிக்கு இழுத்துச் சென்றான்.
ஆதி: (அவளது வாயை தன் கையால் பலமாகப் பொத்தி, காதோரம் மூச்சிரைக்க) "சத்தம் போடாதடி தேவிடியா! இப்போ நீ கீழே போனா உன் அசிங்கம் எல்லாம் அவனுக்குத் தெரிஞ்சுடும். உன் தாலியில என் விந்து ஒட்டியிருக்கு... உன் வாயில என் எச்சில் இருக்கு... உன் ஓட்டைக்குள்ள என் வாசம் அடிக்குது! இப்போ நீயும் நானும் இங்கதான் இருக்கப் போறோம்... அவன் உன்னைத் தேடி மேல வரட்டும்!"
சுந்தரின் காலடிச் சத்தம் இப்போது படிக்கட்டுகளில் கேட்கத் தொடங்கியது. "டக்... டக்... டக்..." அவன் மெல்ல மேலே வந்துவிட்டான்.
சுந்தர்: (மாடி வாசலில் நின்றபடி, சுற்றும் முற்றும் பார்த்து) "கௌசி... இங்கயா இருக்க? "
சுந்தர் மெல்ல அந்தத் தண்ணீர் டேங்க் பகுதியை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினான். அங்கே இருட்டில், ஆதி கௌசல்யாவை ஒரு தூணோடு சேர்த்து அமுக்கி இருந்தான். ஆதியின் ஒரு கை கௌசல்யாவின் வாயைப் பொத்தி இருக்க, அவனது இன்னொரு கை அவளது அந்தரங்கத் துவாரத்திற்குள் (Pussy) ஆழமாகப் பதிந்து, சுந்தர் வரும் வேளையில் அவளை வக்கிரமாகத் துளைத்துக் கொண்டிருந்தது.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... சுந்தர் இங்கயே வந்துட்டாரே! இப்போ கண்டுபிடிச்சிருவாரோ? ஆனா... ஆனா இந்த இருட்டுல, சுந்தர் முன்னாடியே இவன் என் வாயை அமுக்கிட்டு, கீழ என் ஓட்டைக்குள்ள விரலை விட்டு நோண்டுறது எனக்குப் பயங்கரமான போதையைத் தருதே! சுந்தர்... உங்க பொண்டாட்டி இப்போ உங்க கண்ணு முன்னாடியே ஒரு அசல் தேவிடியா மாதிரி செத்துக்கிட்டு இருக்கா ... அவ தாலியில ஒரு அந்நியனோட கஞ்சி ஒட்டியிருக்கு சார்...!"
சுந்தர் அந்த இருட்டான மூலைக்கு மிக அருகில் வந்துவிட்டான். கௌசல்யாவால் மூச்சு கூட விட முடியவில்லை. ஆதியின் விரல் உள்ளே வேகமெடுக்க, கௌசல்யா அலறாமல் இருக்கத் தன் பற்களால் ஆதியின் கையை வெறித்தனமாக கடித்துக் கொண்டாள்.
சுந்தர் மெல்ல தண்ணீர் டேங்க் பகுதியை நோக்கி வரும்போது, அவனது காலடியில் ஏதோ மென்மையாகத் தட்டுப்படுகிறது. அவன் குனிந்து பார்க்கிறான். நிலா வெளிச்சத்தில் அது கௌசல்யாவின் மஞ்சள் பட்டுச் சேலை என்பது அவனுக்குத் தெரிகிறது.
சுந்தர்: (குழப்பத்துடன் சேலையை எடுத்து உதறியபடி) "கௌசி? இது என்ன உன் சேலை இங்க கிடக்கு? கௌசி... எங்க இருக்க? ஏன் பதில் பேச மாட்டேங்குற?"
அவன் சேலையைப் பார்த்த அந்த நொடி, கௌசல்யாவிற்கு இதயம் நின்றுவிடும் போல இருந்தது. ஆதி அவளை இருட்டில் அந்தத் தூணோடு இன்னும் பலமாக அழுத்தினான். அவளது நிர்வாண முதுகு அந்தத் தூணின் கரடுமுரடான கல் இடுக்கில் உரசியது.
ஆதி: (அவளது காதோரம் மிக மெல்லிய குரலில், மிருகத்தனமாக) "பார்த்துட்டியா? உன் புருஷன் உன் மானத்தை கையில வச்சிருக்கான். இப்போ நீ மட்டும் தான் வெளில போகப்போற... ஆனா உன் உடம்புல இப்போ நான் செஞ்ச அத்தனை அசிங்கமும் ஒட்டியிருக்கு. உன் வாயில என் கஞ்சி இருக்கு... உன் தாலியில என் விந்து காஞ்சுட்டு இருக்கு. போடி... போயி உன் பத்தினி வேஷத்தைப் போடு!"
ஆதி அவளது வாயிலிருந்து தன் கையை எடுத்தான். ஆனால், அவனது இன்னொரு கை இன்னும் அவளது அந்தரங்கத் துவாரத்திற்குள் (Pussy) ஆழமாகப் பதிந்து, அவளை எச்சரிப்பது போல ஒரு அழுத்தம் கொடுத்தது.
கௌசல்யா: (பயத்தில் நடுங்கும் குரலில், இருட்டிலிருந்தே) "சுந்தர்... நான்... நான் இங்க தான் இருக்கேன்... நீங்க அங்கேயே நில்லுங்க. நான்... நான் இப்போ வந்துடுறேன்."
சுந்தர்: "ஏன் கௌசி இருட்டுல இருக்க? எதுக்குச் சேலையை அங்க போட்டுட்டு வந்த? என்னாச்சு உனக்கு?"
அவன் இன்னும் ஒரு அடி முன்னால் எடுத்து வைத்தான். ஆதி சட்டென்று கௌசல்யாவின் கையில் அவளது ஜாக்கெட்டையும், பாவாடையையும் திணித்தான்.
ஆதி: (ரகசியமாக) "சீக்கிரம் மாட்டிக்கோடி தேவிடியா! அவன் இங்க வர்றதுக்குள்ள நீ ஒரு பத்தினி மாதிரி அவன் முன்னாடி நிக்கணும். இல்லைன்னா ரெண்டு பேரும் செத்துருவீங்க!"
கௌசல்யா அந்த இருட்டிலேயே, ஆதி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, படபடப்புடன் தன் பாவாடையையும் ஜாக்கெட்டையும் மாட்ட முயன்றாள். அவளது கைகள் நடுங்கியதில் ஜாக்கெட் பட்டன் கூட சரியாக விழவில்லை. நிலா வெளிச்சத்தில் சுந்தருக்கு அவளது நிழல் மட்டும் தெரிந்தது.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... அம்மா... என் ஜாக்கெட் பட்டன் மாட்ட மாட்டேங்குதே! சுந்தர் இப்போ இங்க வந்துட்டா என் நிலைமை என்ன ஆகும்? என் உடம்பு முழுக்க இவன் எச்சில் வாடை அடிக்குதே... என் வாயில இன்னும் அந்த அசிங்கமான ருசி இருக்கு... என் தாலி வேற இவன் கஞ்சியால பிசுபிசுன்னு ஒட்டுதே! நான் இப்போ எப்படி அவர் முன்னாடி போவேன்? சுந்தர்... நீங்க அந்தப் பக்கம் போயிடுங்க சார்... உங்க பொண்டாட்டி இப்போ ஒரு அசல் தேவிடியா மாதிரி ஒரு அந்நியன் முன்னாடி அவசரமாத் துணி போட்டுட்டு இருக்கா ...!"
கௌசல்யா எப்படியோ துணிகளைச் சரிசெய்து கொண்டு, தலைமுடியைக் கோதிக் கொண்டு இருட்டிலிருந்து மெல்ல வெளியே வந்தாள். ஆனால், அவளது சேலை இன்னும் சுந்தரின் கையில் இருந்தது. அவள் வெறும் பாவாடை ஜாக்கெட்டுடன், கலைந்த முகத்தோடு நிலா வெளிச்சத்தில் சுந்தர் முன்னால் நின்றாள்.
சுந்தர்: (அதிர்ச்சியுடன் அவளைப் பார்த்து) "கௌசி! என்னாச்சு உனக்கு? ஏன் இப்படிப் பதற்றமா இருக்க? முகம் எல்லாம் ஏன் இப்படி வேர்த்திருக்கு? அப்புறம் ஏன் சேலையை அவுத்து அங்க போட்டிருக்க?"
கௌசல்யாவின் மூளை மின்னல் வேகத்தில் வேலை செய்தது. சுந்தர் டார்ச் அடிக்க முயன்ற அந்த வினாடி -
கௌசல்யா: (மூச்சிரைக்க, பதற்றமான குரலில்) "ஒன்னும் இல்லங்க... கீழே ஒரே புழுக்கமா இருந்தது, தூக்கமே வரல. அதான் கொஞ்சம் வெளிக்காத்து வாங்கலாம்னு மேலே வந்தேன். அப்படியே இந்த நிலா வெளிச்சத்துல கொஞ்ச நேரம் உட்கார்ந்துட்டு இருந்தேன் . ஆனா... நான் உட்கார்ந்திருந்தப்போ திடீர்னு என் சேலைக்குள்ள ஏதோ பூச்சி புகுந்த மாதிரி ஒரு நடுக்கம் வந்துச்சுங்க . பயத்துல பதறிப்போய் சேலையை அப்படியே அவுத்து வீசிட்டு ஓடி வந்து இந்தத் தூண் பின்னாடி நின்னுட்டேன். இன்னும் கை கால் எல்லாம் நடுங்குதுங்க...!"
சுந்தர் அவள் சொன்னதை அப்படியே நம்பினான். பாவம், தன் மனைவி பூச்சியைக் கண்டு பயந்து போய் இப்படி நிற்கிறாள் என்று நினைத்து, அவளுக்குச் சேலையைக் கொடுக்க நெருங்கினான்.
சுந்தர்: "அடப்பாவமே! பூச்சிக்கு இவ்வளவு பயமா? சரி, இந்தா... சேலையை நல்லா உதறிட்டேன், சீக்கிரம் கட்டிக்கோ. இங்க பாரு, உன் முகம் எல்லாம் வேர்வையில எப்படி நனைஞ்சிருக்குன்னு!"
சுந்தர் அவளது முகத்தைத் துடைக்கத் தன் கையை உயர்த்தினான். இதுதான் கௌசல்யாவிற்கு மிகப்பெரிய ஆபத்து! அவளது முகத்தில் ஆதியின் எச்சிலும், அந்த வக்கிரமான வாசணையும் அப்படியே இருக்கிறது. சுந்தர் அவளது முகத்தைத் தொட்டுத் துடைத்தால், அந்தப் பிசுபிசுப்பு அவனுக்குத் தெரிந்துவிடும்.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... இவர் என் முகத்தைத் தொட்டுட்டா மாட்டிக்கிடுவேனே! என் வாயோரத்துல ஆதியோட விந்துவோட சுவடு இன்னும் மறையல... என் தாலியில அவன் கஞ்சி காஞ்சுக்கிட்டு இருக்கு! சுந்தர் இப்போ என் முகத்தைத் துடைச்சா, அந்த அசிங்கமான வாசனை அவர் கைக்கு மாறிடுமே! ஆதி சார்... அங்கேயே இருட்டுல நின்னு சிரிச்சுக்கிட்டு இருக்காரு. சுந்தர் முன்னாடியே அவரோட பத்தினி ஒரு அந்நியனோட அடையாளத்தை உடம்புல சுமந்துட்டு நிக்கிற இந்தத் துரோகம்... எனக்குப் பயமா இருந்தாலும் ஒரு வக்கிரமான சுகத்தைத் தருதே!"
கௌசல்யா: (சுந்தரின் கையைத் தடுத்துவிட்டு) "இல்லங்க... நீங்க தொடாதீங்க... எனக்கு இன்னும் அந்தப் பூச்சி பயம் போகல. நீங்க அந்தப் பக்கம் திரும்பி நில்லுங்க, நான் இங்கயே மறைவா நின்னு சீக்கிரம் சேலையைக் கட்டிக்கிட்டு வர்றேன். அப்படியே என் முகத்தையும் கழுத்தையும் கழுவிட்டு வந்துடுறேன்!"
சுந்தர் அவளது பதற்றத்தைப் புரிந்து கொண்டு மெல்லத் திரும்பினான். ஆதி இருட்டில் இருந்து கௌசல்யாவைப் பார்த்து ஒரு வக்கிரமான புன்னகையோடு தன் நாவால் இதழ்களை நக்கினான்—அவளது தாலியில் இருக்கும் அவனது அடையாளத்தை அவளே ருசித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்பது போல!
ஆதி அந்த இருட்டில் இருந்தபடியே கௌசல்யாவின் கண்களை வெறித்துப் பார்த்தான். சுந்தர் முதுகைக் காட்டித் திரும்பி நின்றிருந்த அந்தச் சில நொடிகள், ஆதிக்கு ஒரு வக்கிரமான விளையாட்டிற்குத் தீனியாக அமைந்தன. அவன் தன் விரலைத் தன் வாய்க்குள் வைத்து, பின் கௌசல்யாவின் தாலியைச் சுட்டிக்காட்டினான்.
அந்த வக்கிரமான கட்டளை:
ஆதி இட்ட கட்டளை இதுதான்: "உன் தாலியில் படிந்திருக்கும் என் விந்துவை (Kanji) உன் விரலால் துடைத்து, உன் கணவன் முன்னாலேயே அதைச் சத்தமில்லாமல் ருசித்து விழுங்க வேண்டும்."
கௌசல்யாவின் உடல் நடுங்கியது. ஒரு பக்கம் சுந்தர் அவளுக்குச் சில அடி தூரத்திலேயே முதுகைக் காட்டி நின்று கொண்டிருக்கிறான். மறுபக்கம், ஆதி அந்த இருட்டில் ஒரு எஜமானனைப் போல அவளைக் கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
கௌசல்யாவின் தவிப்பு:
அவள் தன் நடுங்கும் விரலால், தன் மார்பின் மேல் படிந்திருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பான திரவத்தைத் துடைத்தாள். அது ஆதியின் விந்து. அந்த நிலா வெளிச்சத்தில் அது அவளது விரலில் மின்னியது. அவளது இதயம் மேளமடிப்பது போலத் துடித்தது.
கௌசல்யாவின் மனக்குரல்:
"ஐயோ... நான் என்ன காரியம் பண்றேன்? என் புருஷன் இங்கயே இருக்கும்போது, இன்னொருத்தனோட எச்சிலையும் கஞ்சியையும் நான் ருசி பார்க்கணுமா? ஆனா... இவன் கண்ணைப் பார்த்தா எனக்கு மறுக்கத் தோணலையே! நான் ஒரு பத்தினி இல்ல, இவன் இப்போ என்ன சொன்னாலும் செய்யுற ஒரு அசல் தேவிடியா தான். இந்தத் தாலியில இருக்கிற இந்த அசுத்தம் தான் இப்போ எனக்குத் தேவாமிர்தம்!"
கௌசல்யா தன் விரலை மெல்லத் தன் இதழ்களுக்குக் கொண்டு சென்றாள். சுந்தர், "கௌசி... சேலை கட்டியாச்சா? ஏன் இவ்வளவு நேரம்?" என்று கேட்கத் தொடங்கிய அதே வினாடி, அவள் அந்த விரலைத் தன் வாய்க்குள் வைத்து ஆதியின் விந்துவை ருசித்து விழுங்கினாள்.
கௌசல்யா: (மூச்சிரைத்தபடி, அந்த ருசியைத் தொண்டைக்குள் இறக்கிவிட்டு) "ஆ... ஆயிடுச்சுங்க... இதோ... இதோ ஒரு நிமிஷம்... சேலைத் தலைப்பு கொஞ்சம் சிக்கிக்கிச்சு..."
அவள் அவசர அவசரமாகச் சேலையைச் சுற்றிக் கொண்டாள். ஆனால், அவளது வாயோரம் இன்னும் அந்த வக்கிரமான போதை குறையவில்லை. ஆதி அந்த இருட்டில் இருந்து ஒரு வெற்றிக் களிப்போடு அவளைப் பார்த்துத் தலையசைத்தான்.
சுந்தர் மெல்லத் திரும்பினான். இப்போது கௌசல்யா சேலையைச் சரிசெய்து கொண்டு, கலைந்த கூந்தலோடு அவன் முன்னால் நின்றாள்.
சுந்தர்: (அவளது தோளைத் தொட்டு) "என்னடி... முகம் ஒரு மாதிரி சிவந்து போயிருக்கு? பயம் இன்னும் போகலையா? சரி வா... கீழே போயிடலாம். இனிமே இப்படி ராத்திரி நேரத்துல தனியா வராத."
சுந்தர் அவளது கையைப் பிடித்துக் கீழே அழைத்துச் செல்ல முயன்றான். ஆனால், கௌசல்யாவிற்குத் தெரியும்—அவளது உடலில் ஆதியின் வாசனை இருக்கிறது, அவளது வாயில் அவனது விந்துவின் ருசி இருக்கிறது. அவள் தன் கணவனோடு கீழே செல்லும்போது, இருட்டில் இருக்கும் ஆதியைப் பார்த்துக் கண்களால் ஒரு விடைபெறல் கொடுத்தாள்.
கௌசல்யாவின் இறுதி மனக்குரல்:
"சுந்தர்... நீங்க இப்போ என்னைக் கூட்டிட்டுப் போறது வெறும் உடம்பை மட்டும்தான். ஆனா என் ஆன்மாவும், என் காமமும் இப்போ இந்த மொட்டை மாடியில இந்த இருட்டுக்குள்ளேயே தங்கிடுச்சு. நான் இப்போ உங்களோட பத்தினி இல்ல... ஆதியோட அடிமை!"
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)