Misc. Erotica பத்தினி கௌசல்யாவின் தவிப்பு

[samhot]

இந்த கதை ஒரு குடும்ப பத்தினி ஒரு அறிமுகம் இல்லாத மொராடனிடம் தன பத்தினி உடம்பை படையல் போட்ட கதை கதையின் நாயகி கௌசல்யா வயது 27 , வெள்ளை நிறம் , மெலிந்த இடை சற்று விரிந்த குண்டி கோலங்கள் , அளவான மிருதுவான முலைகள் , நடுத்தர வர்க்கத்தை சார்ந்த குடும்ப பெண். பார்க்க பாக்கிய ஸ்ரீ போர்ஸ் தோற்றம். கணவன் சுந்தர் 32 அப்பாவி பேங்க் மேனேஜர்- கல்யாணம் ஆகி 2 வருடம் ஆஹியும் இன்னும் கௌசி யின் எச்சிலை கூட ருசி பார்க்காத டீசென்ட் பழம். கௌசியும் காம ஆசை எதுவும் இல்லாத ஒரு பத்தினி இன்னொசென்ட் பெண். ஆனால் அவளை அடக்கி மேய போகும் அரக்கன் ஆதி 45 பேச்சுலர் , குடித்து கிடைத்த வேலையாய் பார்த்து கொண்டு நண்பர்களுடன் விடுமுறையை சைட் , சரக்கு என்று கழிக்கும் காம அரக்கன். இந்த கதை ஆதி எப்படி கௌசியை தூண்டி அவளின் குண்டி அரிப்பை சாதமாக்கி பச்சையாக நக்கி எடுத்து ருசிக்க போகிறான் என்பதே


சென்னை ஃபோரம் மால்-ல, கௌசல்யா (27 வயசு, புதுசா கல்யாணமான பத்தினி) maroon cotton சேலையில நின்னிருந்தா. கணவர் சுந்தர் வர்றதுக்காக காத்திருந்தா. வெயிலால நெற்றில சின்ன வியர்வை துளிகள், wheatish நிற தோல் natural ஒளியில பளபளக்குது. normal-cut ஜாக்கெட்டுல கருப்பு லேஸ் ப்ரா , சேலை கொஞ்சம் சரிஞ்சு subtle-ஆ தெரிஞ்சுது. அவள் வளைவு உடல் சேலையில இயல்பா தெரிஞ்சது.

திடீரென பின்னால இருந்து ஒரு குரல்:

"உங்க ப்ராவோட நிறம் என்ன?"

கௌசல்யா திரும்பினா. அங்க ஆதி — 45 வயசு, கருப்பு நிறம், rough தோற்றம், உடம்பு முழுக்க ரோமம், தசைப்பிடிப்பு உடல் ஆனா அழகு இல்ல, கூர்மையான கண்கள்.

"HELLO?" அவள் குழப்பமா கேட்டா, இதயம் கொஞ்சம் வேகமா அடிச்சுது.

ஆதி கொஞ்சம் நர்வஸ் ஆனா மரியாதையா: "மன்னிக்கவும் மேடம், நாங்க ஒரு GAME விளையாடிட்டு இருக்கோம். என் நண்பர்கள் சவால் விட்டாங்க, உங்கள்கிட்ட உங்க ப்ரா நிறம் கேக்க சொன்னாங்க." அவன் நண்பர்கள் குழுவை காட்டினான்.

கௌசல்யா அந்த குழுவை பார்த்து, மறுபடியும் ஆதியை பார்த்தா. முகம் சிவந்துச்சு. "பாருங்க சார், நான் கல்யாணமானவ. என் கணவர் வந்துட்டா என்ன ஆகும்னு தெரியுமா? போங்க." அவள் குரல் கோபமா இருந்தாலும், உள்ளுக்குள்ள confusion — ச்சா பட்ட பகல் ல இப்டி வந்து ஒரு கல்யாணம் பொண்ணு கிட்ட ப்ரா சைஸ் கேக்கறான் பாரு பொருக்க்கி னு மனசுக்குள்ள திட்டினாள் .


ஆதி கண் பார்வை விடாம: "மேடம், நான் உங்க ப்ராவை கழட்ட சொல்லல. நிறம் மட்டும் சொன்னா போதும்."

அவன் தன்னம்பிக்கை அவளை கொஞ்சம் ஈர்த்துச்சு. ஆனா பத்தினி என்ற உணர்வு guilt கொடுத்துச்சு — "நான் இப்படி பேச கூடாது"னு தனக்குத்தானே சொல்லிட்டா. கடுமையா: "கருப்பு... இப்போ போங்க, என்னை தொந்தரவு செய்யாதீங்க."
ஆதி சிரிச்சு: "எவ்ளோ சுலபமா சொல்லிட்டீங்க. ரொம்ப நன்றி மேடம்." திரும்பி நண்பர்கள் கிட்ட போனான்.

கௌசல்யா அவனை பார்த்துட்டே இருந்தா. குழு அவளை பார்த்து சிரிச்சது — முகம் சூடாகி, வெட்கம் + அசௌகரியம் + கொஞ்சம் விசித்திர FEEL. "ஏன் இப்படி உணர்கிறேன்?"னு தனக்குத்தானே கேட்டா. "நான் கல்யாணமானவ... இது தவறு." ஆனா அவன் கண்கள் தன் முதுகுல படுற மாதிரி தோணுச்சு. சேலை சரி செய்து, "சுந்தர் எங்கே போயிட்டார்?"னு தனக்குத்தானே சொன்னா.

ஒரு நிமிஷம் கழிச்சு பின்னால யாரோ நிற்குற மாதிரி தெரிஞ்சுது. திரும்பினா — ஆதி மறுபடியும்.
"இப்போ என்ன வேணும்?" அவள் எரிச்சலா முகம் காட்டினா, ஆனா குரல் கொஞ்சம் நடுங்குச்சு.
ஆதி சாதாரண சிரிப்பு: "என் நண்பர்கள் நம்பல மேடம். நான் வேற ஏதோ பேசி தவறா நிறம் சொன்னேன்னு நினைக்கிறாங்க."

கௌசல்யா கோவமா: "அப்போ என் ப்ராவை கொடுத்துட்டு காட்டிட்டு ஜெய்கறிங்களா? ஒழுங்கா போய்டுங்க!"


ஆதி மரியாதையா: "இல்ல மேடம்... அவங்க நம்புற மாதிரி ஏதாவது ஒண்ணு."

அவள் இதயம் வேகமா அடிச்சுது. "நான் என்ன செய்கிறேன்... சுந்தர் என்னை நம்புகிறார்"னு guilt வந்துச்சு. ஆனா அவன் அமைதியான கோரிக்கை + crowd இருக்குறது safe feel கொடுத்துச்சு.

ஆதி தொடர்ந்து: "மேடம், அவங்க நம்புற மாதிரி... உங்க bra நாடா நிறத்தை காட்ட முடியுமா? ஜஸ்ட் சேலை கொஞ்சம் இறக்கி தோள்ல காட்டுங்க. யாரும் கவனிக்க மாட்டாங்க."

கௌசல்யா தயங்கினாள். அவள் வயது 27 தான் — இன்னும் இளமையாக, உடல் இறுக்கமாக, திருமணமானாலும் அனுபவம் குறைவான ஒரு பெண். ஆனால் ஆதி... அவன் 45 வயது, மால்-ல தற்செயலாக சந்தித்த stranger, அவளை முதல் முறையாக பார்த்தவன். அவன் முகத்தில் ஒரு mature ஆண் தோற்றம், சற்று கருமையான தோல், தாடி முள், கண்களில் ஒரு பசி — அது கௌசல்யாவை உள்ளுக்குள்ளேயே நடுங்க வைத்தது.

அவள் முகம் சிவந்து, கீழே பார்த்தாள். "இது சரியில்ல... நான் கல்யாணமானவள்" என்று மனசுக்குள் சொல்லிக்கொண்டாள். ஆனால் ஆதியின் கண்கள் அவளை அழுத்தமாக பார்த்தன — அது ஒரு ஆணின் பார்வை, அவளை உருட்டி எடுத்து, உள்ளேயே தொட்டு விளையாடும் மாதிரி. அவள் தயக்கத்தோடு சுற்றிலும் பார்த்தாள் — மால் கூட்டம் இருந்தாலும், இந்த  ஏரியா கொஞ்சம் தனிமையாக இருந்தது, யாரும் கவனிக்கவில்லை.

இருந்தாலும் அவள் பத்தினி மனது அவளை தடுத்தது அவனை பார்த்து முறைத்து கொண்டே இருந்தால் ஆதியும் சோகமாக நண்பர்களிடம் சென்று இவள் பத்தினி தான் போலன்னு தன் தோல்வியை ஒத்து கொண்டான். நண்பர்களும் சரி வாடா மச்சி பார் போலாம்ன்னு கூப்பிட அவனும் தோற்ற பெட் பணத்தை அவர்களிடம் கொடுத்துவிட்டு தனக்கு வேலை இருப்பதாக கூற அவர்களும் அவனுக்கு பாய் சொல்லி விட்டு சென்றனர். கவுசல்யா இன்னும் அங்கேயே நின்று அனைவரும் செல்வதை பார்த்து நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டு கொண்டே திரும்பி தன கணவன் வரும் வழியை எதிர்பார்த்து கொண்டிருக்க மீண்டும் அந்த குரல். அவள் இம்முறை சற்று பயத்துடன் திரும்ப அங்கே ஆதி கெஞ்சும் முகத்தை பாவமாக வைத்து கொண்டு ரொம்ப தேங்க்ஸ் உங்கனால 5000 ரூவா போய்டுச்சு போதுமா னு மூஞ்சியை பாவமாய் வைத்தான். 

கௌசியும் லேசாக புன்னகைத்து கொண்டே உங்களுக்கு வேணும் இன்னொருத்தர் மனைவின்னு கூட பாக்காம எந்த தைரியத்துல அப்படி பெட் கட்டுனிங்க போலீஸ்ல சொல்லாம விட்டதே பெருசுனு பத்தினி பேச்சை ஆதியிடம் காட்டினாள். ஆனால் ஆதியோ இன்னும் சற்று நெருங்கி அதான் யாரும் இல்ல 5000 ரூவா வேற செலவு பண்ணிருக்கேன்ன்னு கெஞ்ச , கௌசி அவனை பார்த்து அதுக்கு னு புருவத்தை தூக்கினாள். 

ஆதி சற்று தயங்கிக்கொண்டே இல்லைங்க நீங்க சொன்ன பிளாக் கலர் கரெக்ட் னு தெரிஞ்ச்சா கொஞ்சம் நிம்மதியா வீட்டுக்கு போவேன்னு ஒரு ஏக்க பார்வை பார்க்க , கௌசியோ அவனை பார்த்து ஹலோ என்ன நீங்க மறுபடியும் ஸ்டார்ட் பண்றிங்க ப்ளீஸ் சார் கொஞ்சம் இடத்தை காலி பண்ணுங்க அவரு வந்த அப்புறம் வீனா சண்டை தான் வரும் ப்ளீஸ் னு அவனை அவாய்ட் பண்ணினாள். ஆதி இன்னும் நெருங்கி கொஞ்சம் குரலை சற்று உறுமி கொண்டே இதோ பாருங்க 5௦௦௦ வேஸ்ட் பண்ணிட்டேன் ஜஸ்ட் உங்க ப்ரா ஸ்ட்ராப் ஆஹ் லேசா வெளிய எடுத்து காட்டுங்க பாத்துட்டு போயிட்டே இருப்பேன்னு சொல்லிட்டு அவள் கண்களை பார்க்க. 

இம்முறை அவள் பயத்திலும் அவனுடைய தைரியத்தையும் பார்த்து அவளை அறியாமல் சற்று யோசித்தால். கணவன் வந்தால் பெரிய பிரச்சனை ஆகிடும் என்பதால் ஒரு மனதாக ஹ்ம்ம் என்று ஒரு குரலை கொடுத்து அவள் சம்மதத்தை தெரிவித்தால் அந்த பத்தினி கௌசி. பின் ஆதி அவளை நெருங்கி மறைத்து கொள்ள கௌசி சுத்தி முத்தி பார்த்து விட்டு மெதுவாக 


மெதுவாக கை தூக்கி, சேலையை தோளில் கொஞ்சம் இறக்கினாள்.தான் ஆள்க்காட்டி விரலை தோலின் உள்ளே விட்டு ப்ரா ஸ்ட்ராப்பை இழுத்து அவனுக்கு காட்டினாள் , கருப்பு ப்ரா நாடா முழுக்க தெரிந்தது — வியர்வையால் தோல் பளபளத்தது, மார்பு heavy breathing-ஆல் மேலும் கீழும் அசைந்தது. — இறுக்கமான, round மார்புகள், இன்னும் firmness இருந்தது, அவள் இதயம்  கொஞ்சம் துடித்தது.

ஆதி சிரித்தான்: "இது போதும் மேடம். நன்றி."

அவள் சேலையை வேகமா சரி செய்தா, மூச்சை அடக்க முயற்சி பண்ணா. முகம் சிவந்து, அவளால் அவனை பார்க்க கூட முடியல . "இப்போ போங்க..."னு மெதுவா சொன்னா.

ஆதி ரெண்டு கையையும் அவ தோள்ல மெதுவா வச்சு : "அமைதியா இருங்க மேடம். ரொம்ப தேங்க்ஸ் என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு காம பார்வை பார்த்தான் ." அவள் உடல் நடுங்குச்சு — அவன் சூடான முரட்டு கை அவள் பத்தினி தோல் பட்டடையை தொட்டதும் அவளுக்கு ஒரு புது வித பயம் கலந்த உணர்வை ஏற்படுத்தியது. . பயத்தோடு 2 அடி பின்னால் நகர்ந்தா.

ஆதி கைகளை எடுத்து: "நான் ஆதி."

அவள் கொஞ்சம் தயங்கி கொண்டே : "கௌசல்யா..."

கை குலுக்கும் போது அவன் ஒரு சின்ன மடிச்ச காகிதத்தை அவ கையில திணிச்சான். அதே நேரம் சுந்தர் வர்றது தெரிஞ்சுது. அவள் காகிதத்தை ஜாக்கெட்டுக்குள்ள (ப்ரா பக்கத்துல) வேகமா மறைச்சு, ஆதியிடமிருந்து விலகி சுந்தர் பக்கம் போனா.

அவள் இதயம் இன்னும் வேகமா அடிச்சுட்டு இருந்தது. "நான் என்ன செய்தேன்? இது தவறு... சுந்தர் தெரிஞ்சா?"னு guilt + குழப்பம் + கொஞ்சம் தடுமாற்ற உணர்வு வந்துச்சு. ஆனா காகிதம் ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்தது. அவளுக்கு அது தவறு என்று மட்டும் தெரிந்தது

மாலில் இருந்து வெளியே வரும்போது, ஆதி கொடுத்த அந்தச் சின்ன மடிச்ச காகிதத்தை கௌசல்யா தன் ஜாக்கெட்டுக்குள் மறைத்து வைத்திருந்தாள். சுந்தர் வண்டியை எடுக்கச் சென்ற அந்தச் சில நிமிட இடைவெளியில், அவள் அதை எடுத்துப் படித்தாள்:
"நன்றி மேடம். உங்கள் உதவி மறக்க முடியாது. தேவைப்பட்டால் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். – ஆதி" + ஒரு போன் எண்.

அவள் இதயம் ஒரு கணம் படபடத்தது. ஆனால் சட்டென்று தன் திருமண வாழ்வும், சுந்தர் அவள் மேல் வைத்திருக்கும் அளவற்ற நம்பிக்கையும் நினைவுக்கு வந்தது. "இது முற்றிலும் தவறு. நான் அவருக்கு உண்மையானவள்" என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டாள்.

அவள் தள்ளி நின்று இதைப் படித்துக் கொண்டிருப்பதை, சற்றுத் தள்ளி நின்றிருந்த ஆதி கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். கௌசல்யா அந்த எண்ணைச் சேமிப்பாள் அல்லது பத்திரப்படுத்துவாள் என்று அவன் எதிர்பார்த்தான்.

ஆனால், ஆதி பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே, கௌசல்யா அந்தத் துண்டுச் சீட்டைச் சிறு சிறு துண்டுகளாகக் கிழித்தாள். அங்கிருந்த ஒரு குப்பைத் தொட்டியின் (Trash can) அருகே சென்று, மிக உறுதியுடன் அதை உள்ளே போட்டாள். ஒரு சொட்டு கண்ணீர் அவள் கண்ணில் வழிந்தது, ஆனால் அதைத் துடைத்துவிட்டு, வண்டியுடன் வந்த சுந்தரைப் பார்த்து ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் ஏறிக்கொண்டாள்.

விதியின் அடுத்த ஆட்டம்:
ஆதிக்கு இது ஒரு பெரிய அதிர்ச்சியாகவும், அதே சமயம் ஒரு சுவாரஸ்யமாகவும் இருந்தது. "அவ்வளவு சீக்கிரம் என்னை எறிந்துவிட்டாயா?" என்று அவன் மனம் கணக்குப் போட்டது. அவளை விட அவனுக்கு மனமில்லை.

அன்று மாலில் அவள் ஒரு கடையில் (Beauty products/Jewellery) வாங்கிய பில்லில் இருந்த அவள் போன் எண்ணை, அந்த ஊழியர் (ஆதியின் நண்பன்) மூலமாகப் பெற்றுக்கொண்டான்.

அன்றிரவு ஆதியிடமிருந்து அந்த மெசேஜ் வந்தது:
"கௌசல்யா மேடம், நீங்கள் அந்தக் காகிதத்தைக் கிழித்துக் குப்பையில் போட்டதை நான் பார்த்தேன். உங்கள் உறுதி எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் என் நினைவுகளை எங்கே போடுவீர்கள்? - ஆதி"

கௌசல்யா மெசேஜைப் பார்த்ததும் உறைந்து போனாள். தான் செய்ததை அவன் கவனித்திருக்கிறான் என்பது அவளுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியையும், பயத்தையும் தந்தது.

[karthikraj2020]

Good start continue bro.......

[Arunkumar7895]

Good Start.Gear up to next level

[yuvamuthu]

Good start.. continue..

[Mallikaimullai]

தொடர்ந்து எழுதுங்கள்!கதை சூப்பர்!

[Mallikaimullai]

ஏன் நண்பா இன்னும் தொடர வில்லை?ஆவலாக இருக்கிறோம் எப்போ எழுதுவீர்கள் என! Please continue!

[samhot]

அன்று இரவு, சுந்தர் அயர்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தான். கௌசல்யாவுக்கு மட்டும் உறக்கம் வரவில்லை. ஜன்னல் வழியாக வரும் நிலவொளி அவள் முகத்தில் பட்டது. மெதுவாகத் தன் போனை எடுத்துப் பார்த்தாள். கௌசல்யாவின் மனது ஒரு போர்க்களமாக மாறியிருந்தது. ஆதி அனுப்பிய அந்த மெசேஜ் அவளை நிலைகுலைய வைத்திருந்தது. "இவன் எப்படி என் நம்பரை வாங்கினான்? மால்-ல அந்தப் பில்லைக் கொடுத்தபோது அந்தப் பையன் சிரித்தானே... ஒருவேளை அவனாக இருக்குமோ?" என்று ஆயிரம் கேள்விகள் அவள் தலையைச் குடைந்தன.

மனதிற்குள் ஒரு நடுக்கம் இருந்தாலும், தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு அவனுக்குப் பதில் அனுப்பினாள்:

"உங்களுக்கு யார் என் நம்பரைக் கொடுத்தது என்று தெரியாது. ஆனால் தயவுசெய்து இதோடு நிறுத்துங்கள். எனக்குத் திருமணமாகிவிட்டது, நான் என் கணவருக்கு உண்மையானவள். இனிமேல் எனக்கு மெசேஜ் செய்யாதீர்கள், மீறினால் நான் போலீஸிடம் செல்ல வேண்டியிருக்கும்."  

மெசேஜை அனுப்பிவிட்டு, பதற்றத்துடன் அவன் பதிலுக்காகக் காத்திருந்தாள். ஆனால் அந்த இரவு முழுதும் அவனிடமிருந்து பதில் வரவில்லை. "அப்பாடா, பயந்துவிட்டான் போல" என்று நினைத்து மெல்லக் கண்கள் சொருகினாள்.

மறுநாள் காலை - 8:30 மணி
மறுநாள் காலை வழக்கம் போல விடிந்தது. சுந்தர் அவசரமாகத் தன் வங்கி வேலைகளுக்காகக் கிளம்பினான். கௌசல்யா வாசலில் நின்று புன்னகையுடன் அவனை வழி அனுப்பி வைத்தாள். கதவைச் சாத்திவிட்டு, ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்து ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டாள்.

"இனி எந்தத் தொந்தரவும் இருக்காது" என்று நினைத்து, சாதாரணமாகத் தன் போனை எடுத்து வாட்ஸ்அப் செக் செய்தாள். தோழிகள் அனுப்பிய குட் மார்னிங் மெசேஜ்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோதுதான், எதிர்பாராத விதமாக அந்த புதிய நம்பரில் (Unknown Number) இருந்து ஒரு மெசேஜ் வந்திருப்பதைப் பார்த்தாள்.

அவள் ஆதியின் மெசேஜை எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால் அந்த டிஸ்ப்ளேவில் தெரிந்த வரிகள் அவளது ரத்தத்தை உறைய வைத்தன: 

message: 

""" நீ பத்தினி தான் கௌசி நான் ஒத்துக்கறேன் , ஆனா உன் உடம்பு ஏத்துற வெறி இருக்கே ... அதுதான் என்னைத் தூங்க விடாம டார்ச்சர் பண்ணுது. உன்ன நேத்து ஒரு தடவை தான் பாத்த ஆனா என் மனசுல உன்னோட ஒவ்வொரு இன்ச் உடம்பும் அப்டியே இருக்குடி . வேர்வைல மினுமினுக்கிற உன் உடம்பு தோழு , வெயில்ல படும்போது அப்படியே பளபளன்னு ஜொலிக்கும் பாரு, அப்போவே என் மனசுக்குள்ள ஏதோ பண்ணும்.

உன் ஒல்லி இடுப்புக்கு அந்தப் பக்கம் இருக்கிற வளைவுகள்... அப்படியே ஒரு செதுக்கி வச்ச சிலையாட்டம் இருக்கு. ஹ்ம்ம் அப்புறம் அந்த மொலை ... ஜாக்கெட் பட்டன் தெறிக்கிற அளவுக்கு அவ்வளவு டைட்டா, உருண்டையா துருத்திக்கிட்டு நிக்குது. அதோட உன் இடுப்புக்கும் தொப்புளுக்கும் நடுவுல இருக்குற அந்த மேடு பள்ளம்  பார்க்கும்போது அப்படியே அள்ளி அணைக்கணும் போல தோணும். அதுமட்டும் இல்லாம, பின்னாடி அந்த குண்டி ஷ்ஹ்ஹ்ஹ ... செம பெருசா, உருண்டையா, எடுப்பா இருக்கு. நீ நடக்கும்போது அது ஆடுற அந்த ஆட்டம் இருக்கே, அதுவே ஒரு தனி போதைதான். அந்த ஷேப்பும், அந்த டைட்னெஸும் பார்த்தா யாருக்குமே வெறி ஏறும். நேத்து உன்ன பக்க்கறப்போ உன் முதுகு வேர்வை வழிஞ்சு உன் குண்டி பிளவுக்குள்ள போனதை நினைச்சேன் ஷ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ அஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ என் நாக்குல எச்சி ஊறுது கௌசி 

உன் புருஷன் ஒரு கொடுத்து வச்சவன் கௌசி, ஆனா அந்த லூசுப் பயலுக்கு இதெல்லாம் அனுபவிக்கவே தெரியல. இவ்வளவு சூப்பரான ஒரு ஃபிகர் பக்கத்துல இருந்தும், அதுல இருக்கிற சுகத்தை ரசிக்கத் தெரியாம உன்ன தனியா விட்டுட்டு எங்க புடுங்க போனானோ .. அவன்லாம் ஒரு மனுஷனா? அவனுக்கு இதெல்லாம் ஓவர் , உன்னை மாதிரி ஒரு பொண்ணை எப்படி மேய்க்கணும்னு அந்த ஆளுக்குத் தெரியவே இல்லை!

ஆனா நான் அப்படி இல்ல... நான் ஒரு சரியான வேட்டைக்காரன். உன் உடம்புல ஒரு இன்ச் கூட விடாம, உன் உச்சந்தலையில இருந்து குண்டி பிளவு வரைக்கும் மொத்தமா உன்னை ருசிச்சு சாப்பிடுறதுக்கு நான் தான் கரெக்டான ஆளு! """"



இந்த வரிகளைப் படித்தபோது அவளுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத நடுக்கம் ஏற்பட்டது. அது கோபமா அல்லது ஒரு அந்நிய ஆடவன் தன் உடலை இவ்வளவு நுணுக்கமாக வர்ணிக்கிறானே என்ற ஒரு ரகசிய கிளர்ச்சியா என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை. ஆனால், தன் 'பத்தினி' பிம்பத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள, சட்டென்று அவன் நம்பரை Block செய்தாள். 

அடுத்த மூன்று நாட்கள் எந்தத் தொந்தரவும் இல்லை. ஆதி அமைதியாகிவிட்டான் என்று கௌசல்யா நினைத்தாள். மெல்ல மெல்ல அந்தப் பயம் அவளை விட்டு விலகியது. சுந்தருடன் வழக்கம் போல ஒரு இயந்திரத்தனமான, அன்பான வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தாள்.

"அப்பாடா... ஒருவேளை அவன் சும்மா விளையாடியிருப்பான் போல" என்று நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டாள். ஆனால், ஆதி போன்ற வேட்டைக்காரர்கள் அமைதியாக இருக்கிறார்கள் என்றால், அவர்கள் அடுத்த பாய்ச்சலுக்குத் தயாராகிறார்கள் என்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை.

[Arunkumar7895]

When will the hunt begins

[Mallikaimullai]

அருமை! தொடர்ந்து எழுதுங்கள் நண்பா!

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking

[samhot]

மூன்று நாட்கள் ஓடிவிட்டன. அந்த மால் சம்பவத்தின் தாக்கம் கௌசல்யாவின் மனதிலிருந்து மெல்ல மெல்ல மங்கத் தொடங்கியிருந்தது. ஆதியின் அந்த முரட்டுத்தனமான பார்வையும், அவன் மிரட்டிப் பார்த்த அந்த ஸ்ட்ராப் சம்பவமும் ஒரு கெட்ட கனவு போல அவளது நினைவின் ஓரத்தில் ஒதுங்கிப் போயிருந்தது. "அவன் யாரோ ஒரு வழிப்போக்கன், அவ்வளவுதான்" என்று தன்னைத்தானே சமாதானப்படுத்திக் கொண்டு, பயத்தை உதறித் தள்ளிவிட்டு மீண்டும் தன் இயல்பான வாழ்க்கைக்குத் திரும்பியிருந்தாள் கௌசி.

அன்றைய மதியம், சுந்தர் ஆபிஸ் சென்ற பிறகு வீடே அமைதியாக இருந்தது. கௌசல்யா அந்த அமைதியை ரசித்தாள். வீட்டைப் பெருக்கி, அலமாரிகளைத் துடைத்து என்று சுறுசுறுப்பாக வேலை செய்ததில், அவளது மெரூன் நிறச் சேலை வியர்வையில் நனைந்து உடலோடு ஒட்டியிருந்தது. நெற்றியில் அரும்பிய வியர்வை துளிகள் கழுத்தின் வளைவுகளில் இறங்கி மார்புப் பள்ளத்தில் மறைந்தன.

உடல் பிசுபிசுப்பாக இருக்கவே, ஒரு குளியல் போட்டால் தேவலை என்று தோன்றியது அவளுக்கு. சமையலறை வேலைகளை முடித்துவிட்டு, குளியலறைக்குள் புகுந்தாள்.

குளிர்ந்த நீர் அவள் தலையில் விழுந்தபோது, கடந்த மூன்று நாட்களாக இருந்த மன அழுத்தம் மொத்தமாக வடிந்தது போல உணர்ந்தாள். சோப்பு நுரை அவள் மேனியில் படர்ந்து, வியர்வையைத் துடைத்து எறிய, புத்துணர்ச்சி அவளை ஆட்கொண்டது. குளித்து முடித்துவிட்டு, ஈரக்கூந்தலை ஒரு துண்டால் சுற்றிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

பெட்ரூமிற்குள் நுழைந்தவள், மின்விசிறியை வேகமாகக் சுழல விட்டாள். ஜன்னல் திரைச்சீலைகள் விலகியிருக்க, மதிய வெயில் அறைக்குள் மென்மையாகப் படர்ந்திருந்தது. கௌசல்யா பீரோவைத் திறந்து, சௌகரியத்திற்காக ஒரு சிவப்பு நிற பாவாடையை  மட்டும் எடுத்து மேலே மார்பில் இருந்து முட்டிக்கு மேல் வரை மரைக்குமாறு அந்த பாவாடையை தூக்கி கட்டி கொண்டு அந்த ஆறடி கண்ணாடி முன் நின்று தான் உடலை துடைக்க தயாரானால்  கூந்தலில் இருந்து வழிந்த நீர் துளிகள், அவளது தோள்பட்டை வழியாக இறங்கி, துண்டு நழுவியிருந்த அவளது மார்பின் மேல்பகுதியிலும், கழுத்து சரிவிலும் முத்துக்களாய் நின்றன.

கண்ணாடியில் தெரிந்த தன் பிம்பத்தை அவள் உற்றுப் பார்த்தாள். குளித்த ஈரத்தில் அவளது கோதுமை நிற மேனி இன்னும் பளபளப்பாகத் தெரிந்தது.  தன் கைகளால் அந்தச் சிவப்பு ஸ்கர்ட்டின் மென்மையான துணியைத் தடவியபடி, ஈரமான மேனியைத் துண்டால் ஒற்றி எடுத்தாள்.

அவள் மனது இப்போது நிசப்தமாக இருந்தது. "இனி எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை" என்ற நம்பிக்கையில், அவள் தன் அழகை அந்தப் பகல் வெளிச்சத்தில் ரசிக்கத் தொடங்கினாள்.ஈரமான கூந்தலில் இருந்து சொட்டும் தண்ணீர் அவள் முதுகுப் பக்கம் வழிந்து, அந்தப் பாவாடையின் விளிம்பில் நனைந்து கொண்டிருந்தது. கண்ணாடி முன் நின்று தன் கழுத்து மற்றும் தோள்பட்டை ஈரத்தைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தபோது, கட்டிலில் இருந்த போன் அதிர்ந்தது.

சுந்தராக இருக்கலாம் என்ற எண்ணத்தில், கையில் இருந்த ஈரத்தை லேசாகத் துடைத்துவிட்டு  நம்பரை பாக்காமல்  போனை எடுத்து Loud Speaker-ல் போட்டாள்.

"ஹலோ?" என்றாள் கௌசல்யா.

மறுமுனையில் ஒரு கணத்த மௌனம்... பின் ஒரு ஆழமான மூச்சுக்காற்று சத்தம் மட்டும் கேட்டது. "ஹலோ... யார் பேசுறது?" என்று அவள் மீண்டும் கேட்டாள். அவளுக்கு அந்தத் குரல்  முதலில் அடையளம் தெரியவில்லை , அந்தப் பக்கம் யாருடைய குரலும் கேட்கவில்லை, வெறும் மூச்சு இரைப்பு மட்டும் கேட்டது. "யாராவது பேசுறீங்களா? இல்லன்னா போனை வைக்கப் போறேன்!" என்று அவள் கோபத்துடன் கேட்க, அங்கிருந்து ஒரு மிருகத்தனமான, கரகரப்பான குரல் கேட்டது.

"என்ன கௌசி... குரல் மறந்து போச்சா? உன் உடம்போட வாசனையை என் மூக்குல ஏத்திக்கிட்டு இங்க இருக்கேன்... நான் ஆதி!"

அந்தப் பெயரைக் கேட்டதும் கௌசல்யாவின் இதயம் ஒரு கணம் நின்று துடித்தது. கை கால்கள் நடுங்கத் தொடங்கின. "நீ... நீங்க எதுக்கு மறுபடியும் கூப்பிடுறீங்க? நான் அப்பவே சொன்னேன்ல? போலீஸ்ல சொல்லிடுவேன், என் புருஷன் கிட்ட எல்லாத்தையும் சொல்லிடுவேன்... ப்ளீஸ் சார், என்னை விட்டுடுங்க!" என்று படபடவெனப் பேசினாள்.

ஆனால் ஆதி கடுகளவும் பயப்படவில்லை. அவன் குரலில் ஒரு அதிகாரம் கொப்பளித்தது. "உன் புருஷனா? அந்த அப்பாவி பேங்க் மேனேஜர் கிட்டயா சொல்லப் போற? அவன் உன் உடம்பை இதுவரைக்கும் தொட்டுப் பார்த்திருக்கானா கௌசி? அவன் உன் எச்சிலைக்கூட ருசி பார்த்திருக்க மாட்டான். அவன் வெறும் பேருக்குத்தான் உன் புருஷன், ஆனா உன் உடம்பை ஆளப் போறது நான்."

அவன் பேசிய அந்த 'மிருக' தொனி கௌசல்யாவின் உடலை நடுங்கவும் மனதை பதைபதைக்கவும் . அவளால் ஒன்றும் பேச முடியவில்லை.

"இப்போ நான் கேக்குறதுக்கு பதில் சொல்லு... இப்போ என்ன பண்ணிட்டு இருக்க? என்ன போட்டுட்டு இருக்க?" என்று ஆதி கட்டளையிட்டான்.

அவன் குரலின் அதிகாரத்தில் கௌசல்யா தன் சுயத்தை இழந்தாள். அவனது அந்த 'அரக்க'த் தனமான மிரட்டலில் தன்னை அறியாமலேயே உண்மையை உளறினாள்.

"அது... இப்பதான் குளிச்சிட்டு வந்தேன்.." என்று உளறினாள்.

சொன்ன அடுத்த வினாடியே அவளுக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. "அய்யோ! நான் ஏன் இவன்கிட்ட இதையெல்லாம் சொல்றேன்? பொய் சொல்லியிருக்கலாமே!" என்று நாக்கைக் கடித்துக்கொண்டாள். ஆனால் அதற்குள் ஆதி அந்தப் பதிலைப் பிடித்துக்கொண்டான்.

ஆதியின் குரல் இப்போது இன்னும் தடித்தது, ஒரு வேட்டைக்காரனின் பசி அவனது வார்த்தைகளில் தெரிந்தது. "ஓஹோ... இப்பதான் குளிச்சிட்டு வந்தியா? அப்போ உடம்பு முழுக்க ஈரமா இருக்குமே... இப்போ என்ன டிரஸ் போட்டிருக்க? எங்கே நின்னுட்டு என்கிட்ட பேசுற? சொல்லு கௌசி... மறைக்காமச் சொல்லு. அந்த வெள்ளை உடம்புல இப்போ என்ன இருக்கு?" என்று பச்சையாகக் கேட்டான்.

கௌசல்யா கண்ணாடி முன்னால் தன் கோலத்தைப் பார்த்தாள். வெறும் சிவப்புப் பாவாடை, மார்பில் ஒரு சிறு துண்டு. அவளது அந்தத் தனிமையான கோலத்தை ஒரு காம அரக்கன் போன் வழியாக ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் ஒரு பயங்கரமான கிளர்ச்சியையும், அதே சமயம் பெரும் அவமானத்தையும் உண்டாக்கியது.

"சார்... இதெல்லாம் தப்பு... நான் எதுவுமே சொல்ல மாட்டேன்..." என்று அவள் முணுமுணுத்தாள்.

ஆதி: "ஏய் கௌசி... சும்மா அழுது சீன் போடாத. உன்னை நேர்ல வந்து எதுவும் பண்ணலையே... போன்ல தான கேக்குறேன்? ஒழுங்கா நான் கேக்குறதுக்கு பதில் சொல்லு. சொல்லு... இப்போ என்ன டிரஸ் போட்டிருக்க?..

கௌசல்யாவுக்கு அழுகை முட்டிக்கொண்டு வந்தது. "ப்ளீஸ்... எதுக்கு இதெல்லாம் கேக்குறீங்க? என்னைத் தொந்தரவு பண்ணாதீங்க," என்று கெஞ்சினாள் .

ஆதி: (குரலை உயர்த்தி, அதிகாரமாக) "நான் கேட்டதுக்கு மட்டும் பதில் சொல்லு கௌசி... இப்போ என்ன டிரஸ்ல இருக்க? உண்மையச் சொல்லு... இல்லன்னா நான் இப்போவே அங்க வந்து கதவைத் தட்டுவேன். அப்புறம் நான் என்ன பண்ணுவேன்னு உனக்கே தெரியும். சொல்லு!"

அவனது அந்த மிரட்டலான ஆதிக்கம் அவளைச் செயலிழக்க வைத்தது. தான் ஒரு குடும்பப் பெண், பத்தினி என்ற எண்ணம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், ஆதியின் அந்தத் துணிச்சலான மிரட்டல் அவளை அடிபணிய வைத்தது. கண்கள் நிறையக் கண்ணீருடன், தன் நிலையை நினைத்து அழுதுக்கொண்டே சொன்னாள்.

கௌசல்யா: (அழுதுகொண்டே) "சிவப்பு... சிவப்புப் பாவாடை மட்டும் தான் கட்டியிருக்கேன்... மேல ஒரு துண்டு மட்டும் தான் இருக்கு... ப்ளீஸ்... இதோட விட்ருங்க..."

அவள் சொல்லி முடித்ததும், ஆதியின் அந்த அடாவடியான சிரிப்பு போனில் எதிரொலித்தது.

ஆதி: "ஹ்ம்ம்... இப்படித்தான் நான் கேக்குறதுக்கு ஒழுங்கா ஆன்சர் பண்ணனும். அப்படிப் பண்ணா இன்னைக்கு உன்னை விட்ருவேன். அடுத்து ஒழுங்கா உன் உடம்புல அந்தப் பாவாடை தவிர வேற என்னலாம் இருக்குன்னு சொல்லு... ஒவ்வொரு நகையையும், நூலையும் விடாம சொல்லுடி!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே கண்ணாடி முன் தன் கோலத்தைப் பார்த்தாள்.

கௌசல்யா , "சார்... அது... கழுத்துல தாலிச் சங்கிலி... அப்புறம் காதுல சின்ன கம்மல்... அவ்வளவுதான்..." என்றாள்.

ஆதி: "வேற? இடுப்புல அந்தப் பத்தினிங்க போடுற கொடி ஏதாவது இருக்கா? இல்ல அந்த வெள்ள இடுப்பு அப்படியே காலியா இருக்கா?"

கௌசல்யா: (குரல் நடுங்க) "இடுப்புல... மெலிசா ஒரு தங்கக் கொடி (அரைஞாண் கொடி மாதிரி) இருக்கு சார்..."

ஆதி: "அடி சக்க! அந்தத் தங்கக் கொடி உன் இடுப்பு மடிப்புல அழுந்திப் போயிருக்குமே? பார்க்கவே வெறி ஏறுமே! உன் அந்த விரிந்த இடுப்பும், அந்த மெலிஞ்ச இடையும்... அதுல அந்தத் தங்கக் கொடி உரசுறதை நினைச்சாலே எனக்கு இங்க தூக்கலாயிருக்குடி. இப்போ உன் மச்சம் எங்கெங்க இருக்குன்னு சொல்லு... உன் அந்த வெள்ள உடம்புல எங்காவது கருப்பா ஒரு புள்ளி இருக்கும்னு எனக்குத் தெரியும். அது எங்கே?"

கௌசல்யா நடுங்கும் குரலில், "சார்... கை முட்டிக்கு மேல ஒண்ணு இருக்கு... அப்புறம் கழுத்துல இடது பக்கம் சின்னதா ஒரு மச்சம் இருக்கு..." என்றாள்.

ஆதி: "அதெல்லாம் மொக்கை இடங்கள். எனக்கு ஸ்பெஷலா வேணும். அந்தச் சிவப்புப் பாவாடையைக் கழட்டு. கழட்டிட்டு கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு உன் மத்த மச்சத்தையும் சொல்லு!"

கௌசல்யா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனாள். "சார்... ப்ளீஸ்... வேணாம்... பாவாடையை எதுக்கு கழட்டச் சொல்றீங்க? நான் செய்ய மாட்டேன்!" என்று கத்திவிட்டு போனைத் துண்டித்தாள்.

அவன் பேசிய அந்தப் பச்சை பேச்சு கௌசல்யாவிற்குள் ஒரு பக்கம் அருவருப்பையும், இன்னொரு பக்கம் இதுவரை அனுபவிக்காத ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியையும் (Excitement) கொடுத்தது. இருந்தாலும் தன் கணவன் கூட கேக்காத கேள்வியை ஒரு அந்நியன் கேட்பதும் அதற்கு பதில் சொலவதும் தவறு என்று உரைக்க உடனே பயத்தில் போனை எடுத்து கால் கட் செய்து பெருமூச்சு விட்டால்.

ஆனால் அடுத்த நொடியே போன் அலறியது. மீண்டும் மீண்டும் ஆதி அழைத்துக்கொண்டே இருந்தான். பயத்தில் அவள் போனை எடுத்தாள்.

ஆதி: "ஏய்! போனை கட் பண்ற வேலையெல்லாம் என்கிட்ட வச்சுக்காத. என்கிட்ட ஆயிரம் நம்பர் இருக்கு. நீ பிளாக் பண்ணாலும் விடமாட்டேன். இது வெறும் போன் கால் தான்... இதுக்கு ஒத்துழைச்சா நான் உன்னைத் தொந்தரவு செய்யாம விடுறதைப் பத்தி யோசிப்பேன். ஒழுங்கா அந்தப் பாவாடையை அவுத்துட்டு கண்ணாடி முன்னாடி நில்லு. உன் அந்தரங்கத் தொடைகளுக்குள்ள, உன் பின்னாடி அந்த ஓட்டைக்கு பக்கத்துல எங்கெல்லாம் மச்சம் இருக்குன்னு எனக்குத் தெரியணும். நீ சொல்லலைன்னா நானே அங்க வந்து பாப்பேன்!"

கௌசல்யா வேறு வழியில்லாமல், அழுதுகொண்டே அந்தச் சிவப்புப் பாவாடையின் நாடாவை அவிழ்த்தாள். பாவாடை நழுவித் தரையில் விழுந்தது. இப்போது அவள் வெறும் துண்டுடன் நிர்வாணமாகக் கண்ணாடி முன் நின்றாள்.

ஒரு பக்கம் தான் செய்யும் காரியம் மகா துரோகம் என்று மனசாட்சி கத்தினாலும், போனின் மறுமுனையில் இருக்கும் ஆதியின் அந்த முரட்டுத்தனமான அதிகாரம் அவளை ஒரு அடிமையைப் போலச் செயலிழக்க வைத்திருந்தது.

ஆதி: "என்னடி அமைதியா இருக்க? குனிஞ்சு பாருன்னு சொன்னேன்ல? உன் அந்தப் பத்தினி உடம்புல எங்கெங்க மச்சம் இருக்குன்னு இந்த ஆதிக்குத் தெரியணும். அந்தச் சந்துக்குள்ள ஒளிஞ்சிருக்க மச்சத்தை எல்லாம் ஒவ்வொண்ணா சொல்லுடி!"

கௌசல்யா வேறு வழியின்றி, நடுக்கத்துடன் தன் கால்களைச் சற்றே அகல விரித்தாள். கண்ணாடி முன் குனிந்து, தன் அந்தரங்கப் பகுதிகளுக்கு மிக அருகில் இருக்கும் மச்சங்களைத் தேடினாள்.

கௌசல்யா:  "சார்... இங்க... வலது பக்கத் தொடையோட ரொம்ப உள்ள... அந்த முடி ஆரம்பிக்கிற இடத்துக்குப் பக்கத்துல... ஒரு சின்ன கருப்பு மச்சம் இருக்கு..."

ஆதி: (பெருமூச்சுடன்) "ஆகா... அந்த இடத்துலயா? அந்த வெள்ளத் தோல்ல அந்தக் கருப்பு மச்சம் பார்க்கவே எப்படி இருக்கும் தெரியுமா? அப்படியே இன்னும் கொஞ்சம் உள்ள தள்ளிப் பாரு... அந்த ஓட்டைக்கு மேல ஏதாவது இருக்கா?"

கௌசல்யா தன் கைகளால் தன் விரிந்த குண்டிகளைச் சற்றே விலக்கி, கண்ணாடியில் பிரதிபலிக்கும் தன் பின் பக்கத்தை உற்றுப் பார்த்தாள். ஒரு பத்தினிப் பெண்ணாகத் தன் உடலின் இந்த அசிங்கமான கோலத்தை அவள் இதுவரை பார்த்ததே இல்லை.

கௌசல்யா:  சார்... பின்னாடி... அந்தச் சந்துக்குள்ள... சரியாக அந்தப் பள்ளம் ஆரம்பிக்கிற இடத்துல ஒரு மச்சம் இருக்கு. அப்புறம்... இடது பக்கக் குண்டி மேல... நடுவுல ஒரு பெரிய மச்சம் இருக்கு சார்..."

ஆதி: "அடி சக்க! குண்டி மேலயும் ஒரு மச்சமா? உன் அந்த விரிந்த குண்டியில அந்த மச்சம் ஒரு பொட்டு மாதிரி உட்கார்ந்திருக்கா? செமடி... இப்போ அப்படியே இன்னும் நல்லா குனிஞ்சு... உன் அந்தரங்கத் தொடைகளுக்குள்ள, அந்த மென்மையான இடத்துல வேற எங்கெல்லாம் கருப்பா மச்சம் இருக்குன்னு தெளிவாப் பாரு!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, ஆதி சொல்லச் சொல்ல, தன் கைகளால் தன் தொடைகளை வருடி, அந்த மச்சங்களைத் தேடினாள். அவளது ஈரமான விரல்கள் தன் மென்மையான தோலில் படும்போது, பயத்திற்கு நடுவே ஒரு இனம் புரியாத உணர்வு அவளுள் ஊடுருவியது.

கௌசல்யா: "இன்னொரு மச்சம்... இடது தொடைக்கும் அந்தப் பகுதிக்க்கும் நடுவுல இருக்கு சார்......"

ஆதி:  சூப்பருடி கௌசி... உன் அந்த வெள்ள உடம்புல அந்த மச்சங்கள் தான் எனக்கு விருந்து. இப்போ அப்படியே குண்டி ஓட்டைல  இருக்குற அந்த மச்சத்தைத் தொட்டுப் பாரு... உன் விரலால அதைத் தடவிக்கிட்டே எனக்குச் சொல்லு, அது எப்படி இருக்குன்னு?"

கௌசல்யா தன் விரலை குண்டி ஓட்டைல  அந்த மச்சத்தின் மேல் வைத்தாள். நடுக்கத்துடன் அதைத் தடவிக் கொண்டே, ஆதியின் அந்தப் பச்சையான வர்ணனைகளைக் கேட்டுத் தன் நிலையை மெல்ல மறக்கத் தொடங்கினாள். அவளது பத்தினி வேஷம் அந்த ஒரு போன் காலில் மெல்லக் கரையத் தொடங்கியது.

கௌசல்யா கண்ணாடி முன்னால் தன் நிர்வாணக் கோலத்தைப் பார்த்து விக்கித்து நின்றாள். "சிவபெருமானே... ஒரு பத்தினியா இருந்துட்டு ஒரு பொறுக்கிப் பயகிட்ட என் உடம்பை இப்படிப் பிய்ச்சுப் போட்டுக் காட்டிட்டு இருக்கேனே... சுந்தர் தெரிஞ்சா விஷம் குடிச்சு செத்துடுவாரே" என்று அவள் மனசாட்சி கதறியது. ஆனால் ஆதியின் அந்த அதிகாரக் குரல் அவளை ஒரு மாயவலைக்குள் கட்டிப் போட்டிருந்தது.

ஆதி: (குரலில் ஒருவிதமான வக்கிரம் ஏறி ஒலிக்க) "ஏய்! என்னடி மௌனமா இருக்க? அந்த மச்சத்தைத் தொட்டுட்டு இருக்கியா? அடிப்பாவி... அந்தச் சந்துக்குள்ள, உன் அந்த குண்டி ஓட்டைக்கு மேல இருக்குற அந்த மச்சம் தான் டி உன் உடம்புலேயே செம ஸ்பாட்டே. நான் மட்டும் உன் புருஷனா இருந்தா, இன்னைக்கு அந்தப் பாவாடையை உருவிட்டு, உன்னை அப்படியே குப்புறப் போட்டு, உன் ரெண்டு குண்டியையும் விலக்கி அந்த மச்சத்தை நக்கியே எடுத்திருப்பேன்டி. அந்த ஓட்டைக்குள்ள என் நாக்கை விட்டு நோண்டி அந்த மச்சத்தைச் சப்பி இருப்பேன்... நினைக்கும்போதே எனக்கு இங்க வெறி ஏறுதுடி!"

கௌசல்யா அதிர்ச்சியில் கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டாள். "ஐயோ... என்ன இப்படிப் பச்சை பச்சையாப் பேசுறான்... ஓட்டைங்கிறான்... நக்குறேங்கிறான்..." என்று அவள் உடல் கூசியது. ஆனால், ஆதி சொன்ன அந்த வர்ணனை அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு புதிய நெருப்பை மூட்டியது. சுந்தர் அவளை ஒரு பூவைப் போலத் தொடுவார், ஆனால் இந்த ஆதி அவளை ஒரு மிருகத்தைப் போலக் கையாளுவது அவளுக்குள் இதுவரை இல்லாத ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

ஆதி: "என்னடி? நான் சொன்னதைக் கேட்டு உன் அந்தப் பத்தினி உடம்பு சிலிர்க்குதா? இப்போ ஒண்ணு பண்ணு... உன் வாயில விரலை விடு... நல்லா எச்சிலைத் தொடு... அந்த ஈர விரலை அப்படியே பின்னாடி கொண்டு போய் உன் அந்த ஓட்டை மேல வச்சு மெதுவா நோண்டு... அந்த மச்சத்தையும் சேர்த்துத் தடவுடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா: (அழுதுகொண்டே) "ஐயோ... சார்... வேண்டாம்... அது அசிங்கமான இடம்... நான் பண்ண மாட்டேன் சார்... ப்ளீஸ்... என்னை விட்ருங்க... நான் செத்துடுவேன்..."

ஆதி: (கோபத்தில் கத்திக் கொண்டு) "என்னடி அசிங்கம்? உன் உடம்பே ஒரு காமக் குப்பை தான் டி. ஒழுங்கா நான் சொன்னதைச் செய்! இல்லன்னா இன்னைக்கே உன் வீடு அட்ரஸ் கண்டுபுடிச்சு வந்து உண்ண மொத்தமா ருசி பாத்துருவேன் ,அப்புறம் உன் அந்தப் பத்தினி வேஷம் கலைஞ்சு என்னோட தேவிடியாவா இருப்ப . ஒழுங்கா விரலை வாயில விட்டு எச்சிலைத் தொட்டு அந்த ஓட்டையில வைடி " என்று  மிரட்ட  அதற்க்கு கொஞ்சமும் வாய்ப்பு இல்லை என்று கௌசி மனம் யோசிக்கவில்லை

கௌசல்யா நடுங்கும் விரல்களால் தன் வாயைத் தொட்டாள். அவளது எச்சில் அவளது விரலில் ஒட்டியது. "கடவுளே... நான் என்ன செய்கிறேன்?" என்று நினைத்தபடி, மெல்லக் கையைத் தன் பின் பக்கத்திற்குக் கொண்டு சென்றாள்.

குனிந்த நிலையில், கண்ணாடி வழியாகத் தன் விரிந்த குண்டிகளைப் பார்த்தாள். நடுங்கும் விரலால் அந்தச் சந்துக்குள் இருக்கும் அந்த மச்சத்தைத் தொட்டாள். ஆதி சொன்னது போல அந்த ஓட்டையின் விளிம்பில் தன் ஈர விரலை வைத்தாள்.

ஆதி: "வைச்சிட்டியா? அந்தப் பத்தினி ஓட்டைக்குள்ள உன் விரல் இறங்குதா? மெதுவா நோண்டுடி... அந்த மச்சத்தைத் தேய்ச்சுக்கிட்டே அந்த ஓட்டைக்குள்ள விரலை விடு. உன் புருஷன் அங்கெல்லாம் போயிருக்க மாட்டான்... அவன் ஒரு டீசன்ட் பழம். இந்த ஆதி தான் டி உன்னை இப்படிப் பச்சையா அனுபவிக்கப் போறான். நல்லா விரலை விட்டு ஆட்டுடி... உன் அந்தப் பத்தினி ஓட்டை அந்த எச்சில்ல வழுக்கணும்!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, ஆதி சொன்ன அந்த அசிங்கமான வார்த்தைகளில் ஒருவிதமான மயக்கத்தைப் பெற்றாள். அவளது விரல் அந்த ஈரமான இடத்தில் மெல்ல அசைய, அவள் இதயம் சுத்தியலால் அடிப்பது போலத் துடித்தது. "நான் ஒரு பத்தினி... நான் ஒரு பத்தினி..." என்று அவள் மனம் முணுமுணுத்தாலும், அவளது உடல் ஆதியின் அந்த முரட்டுத்தனமான ஆசைக்கு அடிபணிந்து போயிருந்தது.

ஆதி: உன் அந்த விரிந்த வெள்ளைக் குண்டியப் பார்த்தாலே தெரியுது, உன் புருஷன் அங்கெல்லாம் கை வச்சிருக்க மாட்டான்னு. அவன் ஒரு பேங்க் மேனேஜர்... டீசன்ட்டா முத்தம் கொடுத்துட்டு போயிருப்பான். ஆனா நான் அப்படி இல்லடி... உன் அந்தச் சந்துக்குள்ள இருக்க அந்த மச்சத்தைப் பார்த்தா எனக்கு வெறி ஏறுது. அந்த ஓட்டையில என் விரலை விட்டு நோண்டி, உன் பத்தினித் தனத்தையே பிய்ச்சு எடுக்கணும்னு தோணுதுடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா தன் காதுகளை மூடிக்கொள்ள நினைத்தாள். "எச்ச தேவிடியா ... சிறுக்கி... ஓட்டை... நக்குறது..." - இந்த வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் அவள் உடலைச் சுளீரென்று அறைந்தன. அவள் மனசாட்சி கதறியது. "கௌசல்யா, நீ ஒரு குலபெண்... சுந்தரின் மனைவி... எவனோ ஒருவன் உன் அந்தரங்கத்தை இப்படி அசிங்கமான வார்த்தைகளால் கிழித்துப் போடுகிறானே?" இருந்தாலும், அவளது உடல் அவளது கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. ஆதியின் அந்த முரட்டுத்தனமான, ஆதிக்கமான பேச்சு அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு ரகசிய நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.


ஆதி: (மிரட்டலாக) "ஏய்! அந்த ஓட்டைக்குள்ள விரலை விட்டியா இல்லையா? நல்லா குனிஞ்சு உன் அந்த விரிந்த குண்டியைக் கண்ணாடியில பாரு. எவ்வளவு பெருசா, வெள்ளையா... அப்படியே ரெண்டு கையும் வச்சு ஒரு அமுக்கு அமுக்கணும் போல இருக்குடி. உன் அந்தச் சந்துக்குள்ள இருக்குற அந்த மச்சம்... அதுக்கு மேல உன் ஈர விரலை வச்சு மெதுவா நோண்டு. அந்த ஓட்டை விரிஞ்சு அந்த எச்சில் உள்ள போகணும். பண்ணுடி தே*** சிறுக்கி... பண்ணு!"

கௌசல்யா: (விக்கித்து அழுதுகொண்டே) "சார்... வேண்டாம்... நான்... நான் பண்றேன்... ஆனா இப்படிப் பேசாதீங்க... ப்ளீஸ்..."

ஆதி: "ஹாஹா! நான் இப்படித்தான் பேசுவேன். உன்ன மாதிரி ஒரு பத்தினி சிறுக்கியை இப்படிப் பேசினாதான் அந்த அந்தரங்கத் திமிர் அடங்கும். உன் அந்த ஓட்டைக்குள்ள விரல் போகுதான்னு பாரு... அந்தச் சந்துக்குள்ள விரலை விட்டு நல்லா ஆட்டு. உன் புருஷன் உன் முன்னாடி இருக்குற அந்தப் பூவை வேணா தொட்டுருப்பான். ஆனா இந்த ஆதி தான் டி உன் பின்னாடி இருக்குற குண்டிக்குள்ள விட்டு உன் அரிப்பை அடக்க போறான்  விரலை உள்ள விட்டு அந்த மச்சத்தைத் தடவுடி!"

அந்தச் சின்ன ஓட்டையின் விளிம்பில் அவளது சொந்த எச்சில் ஈரத்தைத் தந்தபோது, அவள் உடல் முழுதும் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. ஒரு அந்நியன் போன் வழியாகச் சொல்லும் அந்தப் பச்சை வார்த்தைகளுக்குக் கட்டுப்பட்டு, தன் அந்தரங்கத்தை ஒரு பத்தினிப் பெண் தானே நோண்டிக் கொண்டிருப்பது அவளை உச்சகட்டத் தவிப்பிற்கு உள்ளாக்கியது.

ஆதியின் ஒவ்வொரு கெட்ட வார்த்தையும் அவளது பத்தினித் தன்மையைக் கசக்கிப் போட்டது. அவளது விரல் அந்தச் சந்துக்குள் மெல்ல அசைய, அவள் "சுந்தர்... என்னை மன்னிச்சிடுங்க..." என்று மனதுக்குள் புலம்பிக்கொண்டே, ஆதியின் அந்தத் தாள முடியாத காமக் கட்டளைக்கு அடிமையானாள்.

கௌசல்யா கண்ணாடி முன்னால் அப்படியே செயலிழந்து நின்றிருந்தாள். ஆதியால் அவளைப் பார்க்க முடியாது என்பது அவளுக்குத் தெரியும், ஆனால் அவன் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவன் நேரில் நின்று அவளது நிர்வாணத்தை உரிப்பது போலவே இருந்தது. அவனது கற்பனை அவளது நிஜத்தை விடக் கொடூரமாக, பச்சையாக இருந்தது.

ஆதி: (குரலில் ஒருவிதமான வக்கிரமான வெறி ஏற) "என்னடி சத்தம் அடங்கிப்போச்சு? அந்த ஓட்டையில விரலை வச்சதுமே பத்தினிக்குத் தூக்கம் வந்துடுச்சா? ஏய் தேவிடியா ... ஒழுங்கா கேளு! உன் வாயில இருக்க எச்சில் பத்தாது. நல்லா குனிஞ்சு, அந்தப் பத்தினி வாயைத் திறந்து விரல்ல நிறைய எச்சிலைத் துப்புடி. அந்த விரல் அப்படியே வழவழன்னு இருக்கணும். அப்புறம் அந்தச் சந்துக்குள்ள விரலை விட்டு, அந்த மச்சத்தைத் தடவிக்கிட்டே ஓட்டைக்குள்ள ஆட்டுடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, தன் வாயைத் திறந்து விரலில் எச்சிலைத் துப்பினாள். ஒரு குலபெண்ணாக அவள் வாழ்ந்த 27 வருட கால ஒழுக்கம், அந்த ஒரு போன் காலில் சிதைந்து கொண்டிருந்தது. "கடவுளே... நான் என்ன செய்கிறேன்? எவனோ ஒரு முரடன் 'தேவிடியா *' என்று கூப்பிட, நான் என் சொந்த ஓட்டையை நோண்டிக் கொண்டிருக்கிறேனே" என்று அவள் மனசாட்சி கதறியது. ஆனால், ஆதி சொன்ன அந்த வர்ணனைகளும், அசிங்கமான வார்த்தைகளும் அவளது அந்தப் பின் துவாரத்தில் ஒரு புது விதமான அரிப்பை அவள் குண்டியில் உண்டாக்கியிருந்தது.

ஆதி: "ஏய்! அந்தப் பத்தினி ஓட்டைக்குள்ள விரல் போற சத்தம் எனக்குக் கேக்கணும்டி. சும்மா ஓரத்துல தடவாம, நல்லா உள்ள விட்டு நோண்டு. அந்த எச்சில் ஈரத்துல உன் ஓட்டை விரியணும். அப்படியே மெதுவா முனங்குடி... உன் புருஷன் அந்த மொக்கப் பய முன்னாடி முனங்குற மாதிரி இல்லாம, ஒரு ஆம்பளை உன் ஓட்டையைப் பிய்க்குறான்ங்குற வெறியில முனங்குடி தேவிடியா !"

கௌசல்யா தன் ஈர விரலை அந்தச் சந்துக்குள் இன்னும் ஆழமாகச் செலுத்தினாள். அந்த ஓட்டையின் விளிம்பில் விரல் உராய்ந்தபோது, அவளுக்குள் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. இதுவரை அனுபவிக்காத ஒரு சுகம்... ஆனால் அது அவமானத்தோடு கலந்த சுகம்.

கௌசல்யா: (விக்கித்து அழுதுகொண்டே, மெல்லிய குரலில்) "ஆ... ஹ்ம்ம்... சார்... ஆஆ... அசிங்கமா இருக்கு... ஆனா... ஹ்ம்ம்..."

ஆதி: (உக்கிரமாக) "என்னடி இது? பூனை குட்டி மாதிரி கத்துற? நல்லா சத்தமா முனங்குடி! அந்த ஓட்டைக்குள்ள உன் விரல் போயிட்டு வர்றப்போ வர்ற அந்த பிசுபிசுப்புச் சத்தமும், உன் முனகலும் எனக்குக் கேக்கணும். உன் அந்தப் பத்தினி உடம்புல இப்போ அந்த அரிப்பு எடுக்குதுல்ல? அந்த அரிப்பை உன் விரலாலேயே தீர்த்துக்கோடி சிறுக்கி. நல்லா வேகமா ஆட்டு... அந்த மச்சத்தைச் சுத்தித் தேய்ச்சுக்கிட்டே உள்ள விடுடி தேவிடியா முண்ட!"

கௌசல்யா கண்ணீருடன், தன் கால்களை இன்னும் சற்றே விரித்து, ஆதி சொன்னது போலத் தன் பின் துவாரத்தில் விரலை வேகமாக்கினாள். அவளது முனகல் இப்போது கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் சத்தமாக மாறத் தொடங்கியது. அந்தப் பின் பக்க அரிப்பு அவளை ஒரு பித்து பிடித்தவள் போல மாற்றியது.

கௌசல்யா: "ஆஆ... ஆதி... ஹ்ம்ம்... போதும்... ஆ... முடியல... ஹ்ம்ம்... ஆஆஆ..."

ஆதி: "அடி சக்க! இப்போதான்டி என் பேரைச் சொல்லி முனங்குற. அந்த ஓட்டைக்குள்ள உன் விரல் போறதை நினைச்சா எனக்கு இங்க துடிக்குதுடி. உன் அந்தச் சிவப்புப் பாவாடையைத் தூக்கிப் போட்டுட்டு, நிர்வாணமா நின்னுக்கிட்டு, எவனோ ஒருத்தன் 'தே***'னு கூப்பிட, உன் ஓட்டையை நீயே நோண்டிக்கிட்டு முனங்குற பாரு... இதுதான்டி உன் நிஜமான முகம்! இன்னும் வேகமா ஆட்டுடி தேவிடியா சிறுக்கி... உன் அந்தப் பத்தினி ஓட்டையில இருந்து அந்த ஈரமான சத்தம் எனக்குத் தெளிவா கேக்கணும்!"

கௌசல்யா உலகத்தையே மறந்தாள். சுந்தர், குடும்பம், பத்தினித் தனம் அனைத்தும் அந்த அசிங்கமான வார்த்தைகளிலும், அவளது விரல் தந்த அந்தப் புதிய சுகத்திலும் கரைந்து போயின. ஆதியின் ஒவ்வொரு வசவுச் சொல்லும் அவளை இன்னும் ஆழமாக நோண்டத் தூண்டியது.  அவளால் குண்டி அரிப்பை உணர முண்டிந்தது அது கூடவே அவளது கூதியும் ஆதியின் பேச்சுக்கு ஊரல் எடுக்க ஆரம்பித்ததை கௌசி கவனிக்கவில்லை.

[samhot]

[samhot]

[Mallikaimullai]

சூப்பர் நண்பா! மிகப்பெரிய update! Enjoyed!

[karthikraj2020]

Awesome update bro continue pannuga........

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking

[karthikhse12]

நண்பா உங்கள் கதை முழுவதும் படித்தேன் மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது.முதல் பதிவில் கெளசி அழகை சொல்லி பிற்பகுதியில் ஆதி கதாபாத்திரம் அறிமுகம் செய்து வைத்து ஆதி தீடிரென கெளசல்யா விடும் உள்ளாடைகள் பற்றி கேக்கும் போது அவள் மனதில் உள்ள பதற்றம் பின்னர் ஆதி கெளசி நம்பர் மெசேஜ் செய்து செய்யும் செயல்கள் சொல்லியது மிகவும் நேர்த்தியாக எதார்த்தமாக இருந்தது.


இரண்டாம் பதிவில் கெளசி குளிச்சிட்டு வந்து ஆதி ஆதிக்கம் செலுத்தி அவள் மனதில் பயத்தில் உறைந்து ஆதி உன் உடம்பில் இருக்கும் மச்சம் பற்றி கேட்டு அதிலும் ஆதி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளை தன் வசப்படுத்தி அவளின் பின்னழகை விரல் வைத்து செய்யும் போது ஆதி பெயர் உச்சரிப்பு செய்து அவனுக்கு ஒத்துழைப்பு தருவதுடன் அவளின் பத்தினித்தனம் மறந்து அவள் அடைந்த இன்பத்தை சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக எதார்த்தமாக தெளிவாக இருந்தது

[intrested]

கற்பனை மிக அருமை

[Mallikaimullai]

Pl continue pannunga, kathai super ah pokuthu!

[samhot]

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே கண்ணாடி முன் அந்த அசிங்கமான கோலத்தில் அப்படியே உறைந்து நின்றிருந்தாள். ஆதியின் குரல் இப்போது போனில் ஒரு வெறிபிடித்த மிருகத்தின் உறுமலைப் போல ஒலித்தது.

ஆதி: "என்னடி பத்தினி? கை வலிக்குதா? இல்ல குண்டி அரிப்பெடுத்து கூதி ஊருதா ? ஒழுங்கா நான் சொல்றதைக் கேளு... உன் ரெண்டு கையையும் உன் மொலைல வை. அந்தப் பழுத்த முலைகளை அப்படியே கசக்கிப் பிழியணும்டி. உன் புருஷன் அந்த மொக்கப் பய மெதுவாத் தடவி இருப்பான், ஆனா இந்த ஆதி கை பட்டா எப்படி இருக்கும்னு நினைச்சுக்கிட்டே அந்தச் சதையை உருட்டுடி தேவிடியா சிறுக்கி! அந்த ஒட்டு துணி இல்லாத வெள்ள உருண்டைகள் இப்போ அப்படியே சிவக்கணும்!"

கௌசல்யா தன் ஈரமான கைகளால் தன் மார்புகளைத் தாறுமாறாகப் பிசைந்தாள். ஆதி சொன்ன அந்த " தேவிடியா சிறுக்கி" என்ற வார்த்தை அவள் காதுக்குள் ஈயத்தைக் காய்ச்சி ஊற்றுவது போல இருந்தாலும், அவளது அடிவயிறு ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியில் துடித்தது.

ஆதி: "அப்படியே உன் விரலை அந்தப் கூதிக்குள்ள விடுடி தேவிடியா ! உன் அந்தப் பத்தினி கூதி  இப்போ எவ்வளவு ஊறிப்போய் இருக்குன்னு எனக்கும் தெரியணும். நல்லா ஆழமா விரலை விட்டு அந்தப் பிசுபிசுப்புச் சத்தம் எனக்குத் தெளிவா கேக்குற மாதிரி நோண்டுடி! உன் அந்த அரிப்பைத் தீர்க்க உன் விரல் பத்தாது, ஆனா இப்போதைக்கு அந்தப் பத்தினிப் கூதிக்குள்ள நீயே கிழிச்சுக்கோடி!"

கௌசல்யா தன் விரலைத் தன் அந்தரங்கப் பகுதிக்குள் விட்டு வேகமாக்கினாள். சலக்... சலக்... என்று அந்த ஈரமான சத்தம் அந்த அறையில் எதிரொலித்தது. அவளது முனகல் இப்போது சத்தமாக மாறியது.

ஆதி: "ஹ்ம்ம்... அந்தச் சத்தம் தான்டி எனக்கு வேணும்! இப்போ அப்படியே திரும்பு... கண்ணாடி முன்னாடி உன் குண்டியக் காட்டு. நல்லா நிமிர்ந்து நில்லு... உன் அந்த விரிந்த வெள்ளைக் குண்டியைப் பார்த்தாலே தெரியுது, அது ஒரு ஆம்பளை அடி வாங்கக் காத்துக்கிட்டு இருக்குன்னு. உன் வலது கைய ஓங்கி அந்தச் சதையில ஒரு போடு போடுடி! அந்தப் பத்தினி குண்டி சிவக்கணும்... போடுடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா அழுகையுடன் தன் வலது கையால் தன் குண்டிக் கன்னத்தில் ஓங்கி ஒரு அறை விட்டாள். பளார்! என்று சத்தம் கிளம்பியது.

ஆதி: "சத்தம் பத்தாதுடி முண்ட ! நல்லா ஓங்கி அடி... உன் அந்தத் தடிமனான குண்டி அப்படியே அதிரணும். அந்தச் சதைல தடம் பதியணும். ஒரு கையால அடிச்சுக்கிட்டே, இன்னொரு கையால உன் கூதிய தேய்க்கணும்டி. ஒரு பக்கம் வலி, ஒரு பக்கம் அரிப்பு... இதுதான்டி உனக்குச் சரியான தண்டனை! அடிடி... நல்லா வேகமா அடிச்சுக்கிட்டே முனங்கு!"

கௌசல்யா தன் இரு கைகளாலும் தன் குண்டிகளை மாறி மாறி அறைந்து கொண்டாள். பளார்... பளார்... என்று சத்தம் எழ, அவள் உடல் துடித்தது. கண்ணாடியில் அவள் பார்த்த தன் பிம்பம் அவளுக்கே அருவருப்பாகத் தெரிந்தது—நிர்வாணமாக, தன் சொந்தக் குண்டியைத் தானே அடித்துக் கொண்டு, ஒரு அந்நியன் சொல்லும் பச்சை வசவுகளுக்குத் துடிக்கும் ஒரு கேவலமான தேவிடியாவாகத் தெரிந்தாள்.

ஆதி: "செமடி கௌசி! அந்தச் சத்தம் என் உடம்பையே சூடாக்குது. இப்போ அப்படியே ரெண்டு கையாலயும் உன் குண்டியை ரெண்டா விரிச்சுப் பிடி. அந்த ஓட்டை அப்படியே அப்பட்டமாத் தெரியணும். அந்தச் சந்துக்குள்ள இருக்க அந்த மச்சம் இப்போ எப்படித் துடிக்குதுன்னு பாரு. பாத்துக்கிட்டே சொல்லுடி... 'ஆதி... உன் சுன்னி  வேணும்... என் குண்டி அரிப்பை உன் நாக்காலத் தீத்து விடு'னு சொல்லுடி சிறுக்கி! சொல்லுடி தேவிடியா  முண்ட!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, ஆதி சொன்ன அந்த அசிங்கமான வார்த்தைகளைத் திரும்பச் சொன்னாள். அவளது 27 கால பத்தினித் தனம் அந்த ஒரு அறையில், அந்தப் பச்சை வார்த்தைகளில் மொத்தமாகச் சிதைந்து போனது.


(அழுதுகொண்டே, உடல் நடுங்க, ஆதியின் அதிகாரத்திற்கு முற்றிலும் அடிபணிந்து) "ஆதி சார்... ஆதி சார்... உங்க... உங்க அந்த முரட்டுச் சுன்னி வேணும் சார்... என் குண்டி அரிப்பை உங்க நாக்கால நக்கித் தீத்து விடுங்க ஆதி சார்... ஆஆ... நான் உங்களோட தேவிடியா சிறுக்கி சார்... ஆதி சார்... ஆஆஆ! உங்க சிறுக்கிக்கு அந்த அரிப்பைத் தீத்து வைங்க சார்... ஆஆஆ!"

ஆதி: "அடி சக்க! இதுதான்டி கௌசல்யா! இப்போ உன் விரலை எடுத்து அந்த ஓட்டைக்குள்ள விடுடி தேவிடியா ! உன் எச்சிலைத் தொட்டு அந்தச் சந்துக்குள்ள இருக்குற மச்சத்தைத் தடவுன்னு சொன்னேன்ல? இப்போ இன்னும் வேகமா நோண்டுடி! உன் அந்தப் பத்தினித் திமிர் அடங்குற வரைக்கும் அந்த விரல் உள்ள போயிட்டு வரணும். அந்தப் பிசுபிசுப்புச் சத்தம் எனக்குப் போன்ல தெறிக்கணும்டி! உன் புருஷன் அந்த மொக்கப் பய இதுவரைக்கும் அங்க கை வச்சிருக்க மாட்டான். இந்த ஆதி தான்டி உன் அந்தப் பத்தினி ஓட்டையைப் ஓக்க போறவன். பண்ணுடி தேவிடியா  சிறுக்கி... பண்ணு!"



கௌசல்யா: (மூச்சு வாங்க, அழுதுகொண்டே) "ஆ... ஆதி சார்... ஆதி சார்... போதும் சார்... ஆ... என்னால முடியல... ஹ்ம்ம்... என் அந்தப் பத்தினி... ஆ... ஓட்டை இப்போ எரியுது சார்... ஆதி சார்... உங்க அந்த முரட்டு... ஆ... சுன்னி வேணும் சார்... என் குண்டி அரிப்பை உங்க... ஆ... உங்க நாக்கால நக்கித் தீத்து விடுங்க ஆதி சார்... ஆஆ... நான் உங்களோட தேவிடியா சிறுக்கி சார்... ஆதி சார்... ஆஆஆ!"

ஆதி: "என்னடி பத்தினி? மூச்சு வாங்குதா? உன் அந்த வெள்ளை உடம்பு இப்போ எப்படித் துடிக்குதுன்னு என்னால உணர முடியுதுடி. அந்தப் பாவாடையைக் கழட்டிப் போட்டுட்டு நிர்வாணமா நின்னுக்கிட்டு உன் சொந்தக் குண்டியையே நீ அடிச்சுக்கிறது உனக்கே கேவலமா இல்லையா? ஆனா அந்த அசிங்கம் தான்டி உனக்குச் சுகம்! இப்போ அப்படியே குனிஞ்சு உன் கால்களை நல்லா விரிடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே தன் கால்களை அகல விரித்தாள். கண்ணாடி வழியாகத் தன் அந்தரங்கப் பகுதிகள் அப்பட்டமாகத் தெரிவதைக் கண்டு அவளுக்கு உடல் கூசியது.

ஆதி: "அடிப்பாவி... அந்த விரிந்த கால்களுக்கு நடுவுல உன் அந்தப் பத்தினிப் பூ இப்போ எப்படித் தேன் ஒழுக நிக்குது பாரு! இப்போ உன் விரலை எடுத்து அந்த ஓட்டைக்குள்ள விடுடி தே***! உன் எச்சிலைத் தொட்டு அந்தச் சந்துக்குள்ள இருக்குற மச்சத்தைத் தடவுன்னு சொன்னேன்ல? இப்போ இன்னும் வேகமா நோண்டுடி! உன் அந்தப் பத்தினித் திமிர் அடங்குற வரைக்கும் அந்த விரல் உள்ள போயிட்டு வரணும். அந்தப் பிசுபிசுப்புச் சத்தம் எனக்குப் போன்ல தெறிக்கணும்டி!"

கௌசல்யா தன் ஈர விரலை அந்தச் சந்துக்குள் விட்டுத் துழாவினாள். சக்... சக்... என்று அந்த அசிங்கமான சத்தம் அந்த அறையில் எதிரொலிக்க, அவள் "ஆ... ஆதி... போதும் சார்... முடியல... ஹ்ம்ம்..." என்று கதறினாள்.

ஆதி: "போதும்னு சொல்லாதடி சிறுக்கி! 'இன்னும் வேணும்'னு சொல்லு! இப்போ உன் இடது கையால உன் மார்பைப் பிசைஞ்சுக்கிட்டே, வலது கையால உன் குண்டியில ஒரு அறை போடுடி! ஒரு பக்கம் வலி, ஒரு பக்கம் அந்தத் தேவிடியா அரிப்பு... இதுதான்டி உன் பத்தினி உடம்புக்கு நான் கொடுக்குற விருந்து. உன் அந்த முலைக்காம்பைத் திருகும் போது வர்ற வலியில உன் கை அப்படியே கீழே போயி அந்த ஓட்டையை நோண்டணும்டி!"

கௌசல்யா ஆதி சொன்னது போலவே செய்தாள். ஒரு கையால் தன் மார்பைக் கசக்கிப் பிழிய, இன்னொரு கையால் தன் குண்டியில் ஓங்கி அறைந்து கொண்டாள். பளார்... பளார்... சத்தம் அவளது முனகலோடு கலந்து ஒரு வக்கிரமான சூழலை உண்டாக்கியது.

ஆதி: "செமடி கௌசி! உன் அந்தத் தடிமனான வெள்ளை குண்டி இப்போ என் கைத்தடம் பட்டுச் சிவந்து போயிருக்குமே? அதைப் பார்க்கவே எனக்கு இங்க வெறி ஏறுதுடி. அந்தச் சந்துக்குள்ள இருக்குற மச்சத்தை நினைக்கும் போதே என் சு** துடிக்குது. இப்போ ஒண்ணு பண்ணு... உன் வாயைத் திறந்து நல்லா எச்சிலைத் துப்புடி. அந்த ஈர விரலை அப்படியே பின்னாடி கொண்டு போய் உன் அந்த ஓட்டைக்குள்ள விட்டு ஆட்டு. உன் புருஷன் அந்த லூசுப் பய இதுவரைக்கும் அங்க கை வச்சிருக்க மாட்டான். இந்த ஆதி தான்டி உன் அந்தப் பத்தினி ஓட்டையைப் ஓக்க போறவன். பண்ணுடி தே*** சிறுக்கி... பண்ணு!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, தன் விரலைத் தன் வாயில் விட்டு எச்சிலால் நனைத்து, மீண்டும் தன் பின் துவாரத்தில் வைத்து நோண்டினாள். அவளது 27 வருட கால ஒழுக்கம் அந்த ஒரு நிமிடத்தில் மொத்தமாகச் சிதைந்து போனது. அவள் ஒரு 'பத்தினி' என்பதை மறந்து, ஆதியின் கட்டளைக்கு ஆடும் ஒரு 'சிறுக்கியாக' மாறிப்போனாள்.

ஆதி: "ஹ்ம்ம்... அந்த முனகல் தான்டி வேணும்! இப்போ சொல்லுடி... 'ஆதி... என் குண்டி அரிப்பை உன் சு**-ஆல அடக்குடி'னு சொல்லுடி! உன் பத்தினித் தொண்டையில இருந்து அந்தத் தேவிடியா வார்த்தை வரணும்!"

கௌசல்யா கண்ணீருடன், "ஆதி... என் குண்டி அரிப்பை... ஆ... உன் சு**-ஆல... அடக்கு... ஆஆ..." என்று பித்து பிடித்தவள் போலக் கதறினாள்.

கௌசல்யா இப்போது ஆதியின் வார்த்தை வலைக்குள் முழுவதுமாகச் சிக்கியிருந்தாள். தன் நிர்வாணக் கோலத்தையும், தன் கைகளாலேயே தன் உடம்பைச் சிதைத்துக் கொள்வதையும் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியுடன் அனுபவிக்கத் தொடங்கியிருந்தாள்.

ஆதி: "ஏய் கௌசி... இப்போ அப்படியே அந்த நிர்வாணத்தோட மெதுவா சமையலறைக்கு நடடி சிறுக்கி. உன் அந்த விரிந்த குண்டி ரெண்டும் ஒன்னோட ஒன்னு உரசற சத்தம் எனக்குக் கேக்கணும். அங்கே போயி அந்த காய்கறி கூடையில இருக்குற ஒரு நல்ல நீளமான கேரட்டை எடுடி!"

கௌசல்யா நடுங்கும் உடலுடன், நிர்வாணமாக மெல்லச் சமையலறைக்குள் நுழைந்தாள். குளிர்ச்சியான தரை அவள் பாதங்களில் பட, கூடையிலிருந்து ஒரு தடிமனான, நீளமான கேரட்டை எடுத்தாள்.

ஆதி: "எடுத்திட்டியா? அந்தப் பத்தினி கையில இப்போ ஒரு முரட்டு கேரட்! இப்போ அந்த மேடை மேல ஏறி உட்காருடி. உன் கால்களை நல்லா அகல விரிச்சு, அந்தக் கேரட்டை உன் அந்தப் பூவோட வாசல்ல வச்சுத் தேய்க்க ஆரம்பி. மெதுவா... அணு அணுவா அந்தத் தேவிடியா அரிப்பை அதுல இறக்குடி!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே சமையலறை மேடையில் அமர்ந்து, தன் கால்களை விரித்தாள். கேரட்டின் குளிர்ந்த முனை அவள் அந்தரங்கத்தில் பட்டதும் உடல் சிலிர்த்தது.

ஆதி: "என்னடி சிலிர்க்குது? உன் புருஷன் அந்த மொக்கப் பய இதுவரைக்கும் அங்க எதையும் விட்டிருக்க மாட்டான். இப்போ அந்தக் கேரட்டை மெதுவா உள்ள தள்ளுடி. உன் அந்தப் பத்தினித் தசைங்க அதை எப்படி இறுக்கிப் பிடிக்குதுன்னு எனக்குச் சொல்லு. உள்ள விட்டு ஆட்டும் போது வர்ற அந்த பிசுபிசுப்புச் சத்தம்... ஷ்ஹ்ஹ்ஹ்... அதை அப்படியே போன்ல காட்டுடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா விக்கித்து முனகிக் கொண்டே கேரட்டைத் தன் அந்தரங்கத்திற்குள் மெல்லச் செலுத்தினாள். சக்... சக்... என்று ஈரமான சத்தம் எழ, அவள் "ஆ... ஆதி... உள்ள போகுது... ஆ... ஹ்ம்ம்... ரொம்ப பெருசா இருக்கு..." என்று பித்து பிடித்தவள் போலப் புலம்பினாள்.

ஆதி: "முன்னாடி மட்டும் போனா பத்தாதுடி தே***! இப்போ அந்தக் கேரட்டை வெளிய எடு. அப்படியே பின்னாடி கொண்டு போ... உன் அந்த விரிந்த குண்டிச் சந்துக்குள்ள, அந்த ஓட்டை மேல வச்சு ஒரு அமுக்கு அமுக்குடி. அந்தப் பத்தினி ஓட்டைக்குள்ள அந்த முரட்டு கேரட் இறங்கணும். உன் குண்டி அரிப்பை அந்த வேர்வைலயும் ஈரத்துலயும் வச்சுத் தீத்துக்கோடி!"

கௌசல்யா தன் ஈரமான கைகளால் கேரட்டைத் தன் பின் பக்கத்திற்குக் கொண்டு சென்றாள். அந்தக் குளிர்ந்த முனை அவள் குண்டி ஓட்டையைத் தொட்டதும் அவள் உடல் துடித்தது.

ஆதி: "என்னடி நடுங்குற? நல்லா உள்ள தள்ளுடி! அந்த ஓட்டை விரியணும். ஒரு கையால அந்தக் கேரட்டை முன்னாடியும் பின்னாடியும் மாத்தி மாத்தி நோண்டு. ஒரு பக்கம் உன் பத்தினிப் பூ, ஒரு பக்கம் அந்தத் தேவிடியா ஓட்டை... ரெண்டுலையும் அந்தக் கேரட் புகுந்து விளையாடணும்டி சிறுக்கி! அந்தச் சத்தம்... அந்த வழுவழுப்பான சத்தம் எனக்குத் தெறிக்கணும்!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, ஆதி சொன்ன அந்த மிருகத்தனமான கட்டளைக்கு அடிபணிந்து, கேரட்டைத் தன் இரு அந்தரங்கப் பகுதிகளிலும் மாற்றி மாற்றிச் செலுத்தித் தன்னைத் தானே சிதைத்துக் கொண்டாள். அவளது முனகலும், அந்தப் பச்சை வார்த்தைகளும் அந்தச் சமையலறையை ஒரு காமக் காடாக மாற்றியிருந்தது.

கௌசல்யா இப்போது ஒரு மதிய நேரத்து நிசப்தமான சமையலறையில், தன் பத்தினி என்ற வேடத்தை மொத்தமாகக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு, ஆதியின் சொற்களுக்கு ஆடும் ஒரு சதைப்பிண்டமாக மாறியிருந்தாள்.

ஆதி: "ஏய் கௌசி... அந்தச் சமையலறை மேடை மேல அப்படியே குப்புறப் படுடி. உன் அந்த விரிந்த வெள்ளை குண்டி அப்படியே தூக்கிக்கிட்டு நிக்கணும். அந்தப் பத்தினி மேடு மேல இப்ப வெயில் பட்டு மினுமினுக்கும் பாரு... ஷ்ஹ்ஹ்ஹ... நினைச்சாலே எச்சி ஊறுதுடி. இப்போ அந்த கூடையில இருக்குற இன்னொரு காயையும் எடு... ஒரு கத்தரிக்காய் இல்லனா இன்னொரு கேரட். ரெண்டு கையிலயும் ரெண்டு ஆயுதத்தை வச்சுக்கோடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா விக்கித்து அழுதுகொண்டே, நிர்வாணமாக அந்த மேடையில் குப்புறப் படுத்தாள். ஒரு கையில் ஒரு நீளமான கேரட்டும், இன்னொரு கையில் ஒரு தடிமனான கத்தரிக்காயும் இருந்தது.

ஆதி: "இப்போ உன் கால்களை ஒரு தவளை மாதிரி நல்லா அகல விரி. உன் அந்தப் பத்தினிப் பூவும், அந்தத் தேவிடியா குண்டி ஓட்டையும் இப்போ எனக்கு அப்பட்டமாத் தெரியணும். முதல்ல அந்தக் கேரட்டை உன் முன்னாடி இருக்குற அந்தச் சந்துக்குள்ள மெதுவா விடு... அப்புறம் அந்தக் கத்தரிக்காயை உன் பின்னாடி இருக்குற அந்த விரிந்த ஓட்டைக்குள்ள ஒரே நேரத்துல தள்ளுடி! ரெண்டு பக்கமும் அடைக்கணும்... உன் அந்தப் பத்தினி உடம்புல ஒரு ஓட்டை கூட காலியா இருக்கக் கூடாது!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே தன் உடலை வளைத்து, ஒரே நேரத்தில் இரு காய்கறிகளையும் இரு துவாரங்களிலும் பொருத்தினாள். அந்தத் தடிமனான காய்கறிகள் அவளது மென்மையான தசைகளை விரித்தபோது, அவள் வலி தாங்க முடியாமல் "ஆ... ஆதி... முடியல சார்... அய்யோ... ரெண்டு பக்கமும் கிழிஞ்சுடும் போல இருக்கு... ஆஆ..." என்று கதறினாள்.

ஆதி: "கிழியட்டும்டி தே***! அப்போதான் அந்தப் பத்தினித் திமிர் அடங்கும். நல்லா ரெண்டு கையாலயும் மாத்தி மாத்தி முன்னாடியும் பின்னாடியும் ஆட்டுடி! அந்தப் பிசுபிசுப்புச் சத்தம்... அந்தச் சதை உரசற 'சக்... சக்...' சத்தம் எனக்குத் தெறிக்கணும். உன் புருஷன் அந்த மொக்கப் பய ஒரு விரலைக்கூட அங்க வச்சிருக்க மாட்டான். ஆனா இப்ப பாரு... எவனோ ஒரு முரடன் சொல்லக் கேட்டு, நீயே உன் ரெண்டு ஓட்டையையும் காய்கறியை வச்சுப் பிய்ச்சுக்கிற... நீயெல்லாம் ஒரு பொம்பளையாடி? நீ ஒரு அசல் தேவிடியா சிறுக்கிடி!"

கௌசல்யா தன் கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டாள். ஒரு கையில் கேரட் அவளது அந்தரங்கப் பகுதியை நோண்ட, இன்னொரு கையில் இருந்த கத்தரிக்காய் அவளது குண்டி ஓட்டையை விரித்து வதக்கியது. அந்தச் சமையலறையின் குளிர்ச்சியில் அவளது சூடான மூச்சுக் காற்றும், காய்கறிகள் உரசும் அந்த அசிங்கமான சத்தமும் மட்டுமே கேட்டது.

ஆதி: "என்னடி அமைதியா இருக்க? அந்த முனகல் சத்தம் எங்கே? நல்லா வேகமா ஆட்டுடி! உன் அந்த விரிந்த குண்டிச் சதையில அந்தக் கத்தரிக்காய் உள்ள போயிட்டு வரும்போது வர்ற அந்த வழுவழுப்பான சத்தம்... ஷ்ஹ்ஹ்ஹ... அதுதான்டி உன் நிஜமான முகம். உன் அந்தப் பத்தினிப் பூவுல இருக்குற தேனும், அந்த ஓட்டைல இருக்குற ஈரமும் ஒன்னா சேர்ந்து அந்தக் காய்கறிங்கள்ல வழியணும். அதை அப்படியே உன் கையால தடவி உன் மேலேயே பூசிக்கோடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா பித்து பிடித்தவள் போல, ஆதி சொல்லச் சொல்ல, அந்த ஈரமான காய்கறிகளை உருவி எடுத்துத் தன் உடம்பெங்கும் தடவிக்கொண்டாள். அவள் ஒரு "பத்தினி" என்ற நினைவே அவளை விட்டுப் போய்விட்டது. இப்போது அவள் ஆதியின் வக்கிரமான ஆசைக்குத் தீனி போடும் ஒரு சிறுக்கியாக, தன் அந்தரங்கங்களை அசிங்கமான காய்கறிகளால் சிதைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ஆதி: "செமடி கௌசி! உன் அந்த வெள்ளை உடம்பு இப்போ அந்தக் காய்கறிச் சாறுல மினுமினுக்கும் பாரு... அப்படியே குனிஞ்சு உன் குண்டி ஓட்டைல இருக்குற அந்த மச்சத்தை அந்தக் கேரட்டாலயே ஒரு நோண்டு நோண்டுடி. அந்த அரிப்பு இப்போ உயிரை வாங்குதுல்ல? அந்த அரிப்பை அப்படியே அந்தச் சந்துக்குள்ள இறக்குடி தே*** சிறுக்கி!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, தன் உச்சகட்டத் தவிப்பில் அந்த மேடையிலேயே சரிந்தாள்.


கௌசல்யா இப்போது தன் சுயம் இழந்து, அந்தச் சமையலறை மேடையில் ஒரு சதைப்பிண்டமாகச் சரிந்து கிடந்தாள். ஆதி அவளை விடப் பெரியவன் என்கிற அந்த ஒரு எண்ணமும், அவன் பேசும் அந்த மிருகத்தனமான அதிகாரமும் அவளது பத்தினித் தனத்தை முழுவதுமாகச் சிதைத்து, ஒரு அடிமைத்தனமான மரியாதையை அவளுக்குள் ஊட்டியிருந்தது.

ஆதி:"என்னடி கௌசி... சத்தம் அடங்கிப்போச்சு? அந்த ரெண்டு ஓட்டையிலயும் காய்கறி புகுந்ததும் பத்தினிக்குத் திமிர் அடங்கிடுச்சா? ஒழுங்கா நான் சொல்றதைக் கேளு... இப்போ உன் அந்தப் பத்தினித் தொண்டையில இருந்து அந்தத் தேவிடியா முனகல் வரணும்டி. ஆனா சும்மா முனங்கக் கூடாது... 'ஆதி சார்'னு மரியாதையா என் பேரைச் சொல்லி, அந்தப் பச்சை வார்த்தைகளைச் சொல்லி கத்தணும்டி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா அழுதுகொண்டே, தன் இடுப்பை வளைத்து அந்த ஈரமான காய்கறிகளை இன்னும் ஆழமாகத் தன் உடலுக்குள் செலுத்திக் கொண்டாள். அவளது உடல் முழுதும் வியர்வை வழிந்து மேடையில் ஒரு பிசுபிசுப்பான ஈரப்பத்தை உண்டாக்கியிருந்தது.

ஆதி: "சொல்லுடி தேவிடியா! 'ஆதி சார்... உங்க முரட்டு சுன்னிக்கு பதிலா இந்த அசிங்கமான காய்கறியை என் குண்டியிலயும் கூதியிலயும் விட்டு ஆட்டுறேனே... என் அந்தப் பத்தினி அரிப்பைத் தீத்து விடுங்க ஆதி சார்'னு கத்துடி! உன் அந்தப் பத்தினி வாய் இப்போ ஒரு தேவிடியா வாயா மாறணும். கத்துடி சிறுக்கி... கத்து!"

கௌசல்யா விக்கித்து அழுதுகொண்டே, ஆதி சொன்ன அந்த அசிங்கமான வார்த்தைகளை மரியாதையோடு கலந்து திரும்பச் சொன்னாள்.

கௌசல்யா: (மூச்சு வாங்க, சிதைந்த குரலில்) "ஆ... ஆதி சார்... என் அந்தப் பத்தினி... ஆ... ஓட்டையில இந்தக் காய்கறி போகுது சார்... ஆதி சார்... உங்க அந்த முரட்டு... ஆ... சுன்னி வேணும் சார்... என் குண்டி அரிப்பை உங்க... ஆ... உங்க நாக்கால நக்கித் தீத்து விடுங்க ஆதி சார்... ஆஆ... நான் உங்களோட தேவிடியா சிறுக்கி சார்... ஆதி சார்... ஆஆஆ!"

ஆதி: "அடி சக்க! இதுதான்டி கௌசல்யா! அந்த 'சார்'ங்குற மரியாதையில தான்டி அந்த முனகல் சத்தம் என் உடம்பையே சூடாக்குது. உன் அந்த விரிந்த வெள்ளை குண்டியில இந்தக் கத்தரிக்காய் உள்ள போயிட்டு வரும்போது வர்ற அந்த 'சக்... சக்...' சத்தத்தோட உன் முனகலும் சேரும்போது... ஷ்ஹ்ஹ்ஹ... அப்படியே அள்ளுதுடி. இன்னும் சத்தமாச் சொல்லுடி... அந்தப் பத்தினித் திமிர் மொத்தமா அழியணும். உன் புருஷன் சுந்தர் அந்த லூசுப் பய இந்த நேரத்துல வந்தா உன்னை எப்படிப் பாப்பான்? நிர்வாணமா, காய்கறிகளை ரெண்டு ஓட்டைலயும் வச்சுக்கிட்டு, ஒரு வயசான முரடன் பேரைச் சொல்லி மரியாதையா முனங்குற பாரு... நீயெல்லாம் ஒரு பொம்பளையாடி?"

கௌசல்யா பித்து பிடித்தவள் போல, தன் கைகளால் இந்தக் காய்கறிகளை இன்னும் வேகமாக்கினாள். அவளது முனகல் இப்போது ஒரு காட்டுமிராண்டித்தனமான கத்தலாக மாறியது.

கௌசல்யா: "ஆதி சார்... ஆதி சார்... இன்னும் வேகமாச் செய்யுங்க சார்... ஆ... என் குண்டியைக் கிழிங்க சார்... ஆதி சார்... நான் உங்களோட தேவிடியா சிறுக்கி சார்... ஆ... என் பத்தினித் தனத்தை அந்தச் சந்துக்குள்ள போட்டு நசுக்குங்க ஆதி சார்... ஆஆஆ... .. ... ஆதி சார்... ஆஆஆ!"

கௌசல்யா இப்போது உச்சகட்டத் தவிப்பின் எல்லையில் இருந்தாள். ஆதியின் அந்தப் பச்சை வார்த்தைகளும், இரு துவாரங்களிலும் புகுந்து விளையாடிய அந்தக் காய்கறிகளும் அவளது உடலை ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சலில் வைத்திருந்தன.

ஆதி: "ஏய் கௌசி... இப்போ உன் அந்தப் பத்தினி அணை உடையப்போகுதுடி! நல்லா வேகமா ஆட்டு... அந்தத் தேவிடியாத் தேன் அப்படியே சமையலறை மேடை முழுதும் தெறிக்கணும்! கத்துடி... ஆதி சார்... ஆதி சார்னு கத்திக்கிட்டே அந்தத் தண்ணியைப் பாய்ச்சுடி சிறுக்கி!"

கௌசல்யா பித்து பிடித்தவள் போலக் கத்தினாள். "ஆதி சார்... ஆதி சார்... ஆஆஆ... வந்துடுச்சு சார்... ஆஆஆ!" அவளது உடல் ஒருமுறை வில்லாக விறைத்து அடங்கியது. அவளது அந்தரங்கப் பூவிலிருந்து பீறிட்ட அந்தத் தேன் போன்ற நீர், மேடையிலும் அங்கிருந்த காய்கறிகளிலும் சிதறித் தெறித்தது. அவளது வியர்வையும், அந்த நீரும் கலந்து சமையலறை மேடையே ஒரு காமச் சேறாக மாறியிருந்தது. அவள் மூச்சிரைக்க, வியர்வையில் நனைந்து அந்த மேடையிலேயே சரிந்து கிடந்தாள்.

ஆதி: (குரலில் ஒரு வெற்றிப் புன்னகையோடு) "ஷ்ஹ்ஹ்... சத்தம் அடங்கிடுச்சு. இப்போ தெரியுதா உனக்குள்ள இருக்கிற அந்தத் தேவிடியா முகம்? இன்னைக்கு இது போதும் கௌசி. இன்னைக்கு ராத்திரி உன் புருஷன் பக்கத்துல படுக்கும்போது, இந்தப் பத்தினிப் பூவுல இந்தக் கேரட் போனதும், நான் சொன்ன அந்தப் பச்சை வார்த்தைகளும் உன் காதுல கேட்டுக்கிட்டே இருக்கும். அப்புறம் பார்க்கலாம் சிறுக்கி... ஜாக்கிரதை!"

ஆதி போனைத் துண்டித்தான். சமையலறையின் அந்த நிசப்தத்தில், கௌசல்யா தன் நிர்வாணத்தையும், மேடையில் சிதறிக்கிடந்த அந்த அசிங்கத்தையும் பார்த்து விக்கித்து நின்றாள். "நான் என்ன செய்தேன்? ஒரு அந்நியனிடம் மரியாதையாகப் பேசிக்கொண்டே என் உடலை நானே சிதைத்துக்கொண்டேனா?" என்று அவள் இதயம் ரத்தக் கண்ணீர் வடித்தது.

சரியாக அந்தத் தருணம்... வாசலில் "டிங் டாங்..." என்று காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டது.

கௌசல்யா திடுக்கிட்டு எழுந்தாள். அது சுந்தர்தான்! அவளது இதயம் வேகமாகக் துடித்தது. பதற்றத்தில் தன் உடலில் ஒட்டியிருந்த அந்த ஈரத்தையும் வியர்வையையும் ஒரு துணியால் அவசரமாகத் துடைத்துவிட்டு, கலைந்து கிடந்த தன் கூந்தலை அள்ளிக் கட்டிக்கொண்டு, நைட்டியை மாட்டிக்கொண்டு ஓடினாள். மேடையில் இருந்த அந்தக் காய்கறிகளைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் அவளுக்குக் கூசியது. "சுந்தர்... என்னை மன்னித்துவிடு... நான் உனக்குத் துரோகம் செய்துவிட்டேன்..." என்று மனதிற்குள் கதறினாள்.

கதவைத் திறந்தாள். சுந்தர் சிரித்த முகத்துடன் நின்றிருந்தான்.

சுந்தர்: "என்ன கௌசி, இவ்வளவு நேரம்? தூங்கிட்டியா? முகம் எல்லாம் ஒரு மாதிரியா இருக்கு, ரொம்ப வேர்க்குது?"

கௌசல்யா: (தடுமாற்றத்துடன் பொய் சொன்னாள்) "இல்லங்க... சமையலறையில ஏதோ வேலை... அப்புறம் கொஞ்சம் தலைவலி, அதான் படுத்திருந்தேன். பெல் சத்தம் சரியா கேக்கல..."

சுந்தர் அவளை நம்பி உள்ளே செல்ல, கௌசல்யா அவன் முதுகையே குற்ற உணர்ச்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள். "இனிமேல் ஆதியைத் பேச விட கூடாது... அவனைத் பிளாக் செய்துவிட வேண்டும். நான் உங்க பத்தினி மனைவியாக மட்டுமே இருப்பேன் சுந்தர்" என்று தனக்குள் சபதம் செய்தாள். ஆனால், ஆதியின் அந்த வார்த்தை வலை அவளை எவ்வளவு கொடூரமாகச் சிக்க வைத்திருக்கிறது என்பதும், இது ஒரு நீண்ட பயணத்தின் ஆரம்பம் மட்டுமே என்பதும் அந்தப் பாவப்பட்ட பத்தினிக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை

இரவு மெல்ல நகர்ந்தது. சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டுப் படுக்கையறைக்குச் சென்றிருந்தான். கௌசல்யா சமையலறையைச் சுத்தம் செய்யும்போதும், பாத்திரங்களைக் கழுவும்போதும் அந்த மேடையையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு அங்கே நடந்த அந்த வக்கிரமான கூத்துகள் அவள் கண்ணுக்குள் நிழலாடின.

சுந்தர் அன்பானவன், அவளைக் கண் கலங்காமல் பார்த்துக் கொள்பவன். ஆனால், அவன் அருகில் செல்லவே கௌசல்யாவுக்கு இப்போது பயமாக இருந்தது. ஒரு குற்றவாளியைப் போலக் கூனிக்குறுகிப் படுக்கையறைக்குள் நுழைந்தாள்.

படுக்கையில் சுந்தர் அவளுக்காகக் காத்திருந்தான். கௌசல்யா விளக்கை அணைத்துவிட்டு மெல்ல அவன் அருகில் படுத்தாள். அவளது உடல் இன்னும் அந்த மதிய நேரத்து அதிர்ச்சியில் லேசாக நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது.

சுந்தர்: "என்ன கௌசி, இன்னைக்கு ரொம்ப டயர்டா இருக்க போல? முகம் ஒரு மாதிரியாவே இருக்கு... உடம்பு எதுவும் முடியலையா?" என்று மென்மையான குரலில் கேட்டான்.

அவன் அவளது தோளில் கை போட்டு, அவளைத் தன்பக்கம் மெல்ல இழுத்தான். கௌசல்யாவுக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. சுந்தர் அவளிடம் எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவன் எப்போதும் போல அவளது உடல்நலனில் மட்டுமே அக்கறை காட்டினான்.

அவன் மெதுவாகக் குனிந்து கௌசல்யாவின் நெற்றியில் மிக மென்மையாக, இதமாக ஒரு முத்தமிட்டான். அந்த முத்தத்தில் அத்தனை தூய்மையும் அன்பும் இருந்தது.

சுந்தர்: "தலைவலி இன்னும் இருக்கா கௌசி? பரவால... நல்லாத் தூங்கு. நான் இங்கயே இருக்கேன்," என்று சொல்லிவிட்டு அவளது தலையை வருடிக்கொடுத்தான்.

சுந்தரின் அந்தப் புனிதமான அன்பு கௌசல்யாவின் இதயத்தை ஈட்டியால் குத்துவது போல இருந்தது. அவளது கணவன் அவளை ஒரு தேவதையாகப் பார்த்து நெற்றியில் முத்தமிடுகிறான். ஆனால் அவளோ... சில மணி நேரங்களுக்கு முன்னால் ஒரு அந்நியன் சொன்ன அந்தப் பச்சை வார்த்தைகளுக்கு அடிமையாகி, காய்கறிகளை வைத்துத் தன் உடலைச் சிதைத்துக் கொண்டதை நினைத்து விம்மி அழுதாள்.

கௌசல்யா: (மனதிற்குள் கதறினாள்) "சுந்தர்... என்னை மன்னிச்சிடுங்க... நீங்க என்னைத் தெய்வமா நினைக்கிறீங்க. ஆனா நான்... நான் ஒரு அந்நியன் கிட்ட 'ஆதி சார்... உங்க தேவிடியா நான்'னு கெஞ்சி முனங்குனவ... இந்த நெத்தியில முத்தமிட உங்களுக்குத் தான் உரிமை இருக்கு. ஆனா என் மனசுல அந்த ஆதி சாரோட அசிங்கமான வார்த்தைகள் ஏன் ஓடிக்கிட்டே இருக்கு?"

சுந்தர் அவளை அணைத்தபடி அமைதியாகத் தூங்கத் தொடங்கினான். ஆனால் கௌசல்யாவின் காதுக்குள் ஆதியின் அந்த உறுமல் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டது.

ஆதி: (அவள் காதுக்குள் ஒலிப்பது போல) "என்னடி பத்தினி? உன் புருஷன் அந்த மொக்கப் பய நெத்தியில முத்தமிடுறான்... ஆனா நான் உன் அந்த ஓட்டைக்குள்ள கேரட்டை விட்டு ஆட்டுனது இப்போ உனக்கு ஞாபகம் வருதா இல்லையா சிறுக்கி?"

கௌசல்யா தன் கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டாள். சுந்தரின் அணைப்பு அவளுக்குப் பாதுகாப்பைத் தந்தாலும், அவளது அடிவயிறு அந்த வக்கிரமான நினைவுகளில் ஏனோ துடித்தது. ஒரு பக்கம் குற்ற உணர்ச்சி அவளைக் கொல்ல, இன்னொரு பக்கம் ஆதி விதைத்த அந்த அசிங்கமான காமம் அவளை மெல்லத் தின்னத் தொடங்கியது.

தன் புருஷனுக்குப் பத்தினியாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும் என்று அவள் எடுத்த சபதம், அந்த இருட்டில் ஆதியின் நினைவுகளால் மெல்ல மெல்ல அரிபட்டுக்கொண்டிருந்தது. இது வெறும் ஆரம்பம் தான் என்பது அவளுக்கு அப்போது புரியவில்லை.