Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[zacks]

இதுக்கு மேல ஒரு பெண்ணின் உள் உணர்வுகளை மிக அழகாக படம் பிடித்து காட்ட முடியாது... மிக அருமை...படிப்பவரின் உணர்வுகளை மிக அதிகமாக துண்ட கூடியது....?

[Manmadha Rasa]

Raj ava kitta nee aripeduthu poyi irukkirathukku unnoda potta purusan thane karanam nu solli karthik a kevalapaduthanum. appo than pavi happy aava.

[Karmayogee]

very nice

[manigopal]

last few posts romba porathu pola feel irunthu but recent one semaya irunthu...

[Chellapandiapple]

தினமும் இரண்டு மூன்று முறை வந்து படிக்கிறேன் இப்போதெல்லாம்

[yazhiniram]

------------
Part 139:
------------

நான் மெயின் டோரை மூடி லாக் பண்ணேன்.

இப்போ நான் மட்டும்தான் தனியா இருக்கேன்.

ராஜும் ரேணுகாவும் கிளம்பிப் போயிட்டாங்க.

நான் மெதுவாத் திரும்பி பார்த்தேன்.

என் உடம்புல ஒரு மாதிரி நடுக்கம் இருந்துச்சு.

என் கால்கள் ஒரு மாதிரி தள்ளாடுற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான்  அந்தப் த்ரீ சீட்டர் சோபாவுல உக்காந்தேன்.

நான் உக்காந்த இடம் இப்போ சும்மா சாதாரண சோபா இல்லை.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, ராஜ் என்னைப் படுக்க வெச்ச அதே இடம்.

என் பேண்ட்டைக் கீழ இழுத்து, என்னைய அம்மணமாக்குன அதே இடம்.

அங்க உக்காந்ததும் என் மனசுக்குள்ள ஒரு மாதிரி கில்டியா ஃபீல் ஆச்சு.

ஒரு பெரிய தப்பு நடந்துடுச்சுனு எனக்குத் தோணுச்சு.

அவர் என் உடம்பை பச்சையாப் பார்த்து ரசிச்சார்.

என் புண்டைக்குள்ள முகத்தைப் புதைச்சு, என்னோட மதனநீரை உறிஞ்சிக் குடிச்சார்.

என் பேண்ட்டியை அவர் பாக்கெட்டுல வெச்சுக்கிட்டுப் போயிட்டார்.

ராஜ் என் உள்ளாடையைத் எடுத்துட்டு போயிருக்கார்னு நினைக்கும்போது என்னை அறியாம ஒரு வெக்கம் வந்துச்சு.

என் புருசனோட பழைய மேனேஜர்கிட்ட இப்படி நடந்துக்கிட்டோமேனு மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன உறுத்தல் இருந்துச்சு.

ஆனா அந்த கில்டி ஃபீலிங் என் மனசுல ரொம்ப நேரம் நிக்கல.

அதை அடிச்சுத் தூக்கிட்டு, ஒரு ஆசை, போதை என்னை முழுசா ஆக்கிரமிச்சுது.

என் உடம்பு இப்போ புல்லா சூடேறி, ஒரு நெருப்பு மாதிரி கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட நாக்கு என் புண்டைப் பருப்புல பட்ட அந்த ஃபீலிங் இன்னும் அப்படியே ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவர் என்னை ஒரு உச்சக்கட்ட சுகத்தோட விளிம்பு வரைக்கும் கூட்டிட்டுப் போனார்.

என் உடம்புல இருந்த நரம்பெல்லாம் சுருங்கி விரிஞ்சு, நான் அப்படியே சொர்க்கத்துக்குப் போற மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்ல இருந்தேன்.

இன்னும் ஒரு சில செகண்ட்... அவர் நாக்கு என் புண்டையில இருந்திருந்தா...

நான் மொத்தமா லீக் பண்ணி ஒரு இன்பத்தைப் பார்த்திருப்பேன்.

ஆனா... அவர் என்னை அப்படியே பாதியில விட்டுட்டுப் போயிட்டார்.

எந்த ஒரு முடிவும் இல்லாமப் பாதியில நிறுத்திட்டாரேங்குற தவிப்பு என்னைக் கொன்னுடுச்சு.

என் கால்களுக்கு நடுவுல இப்போ ஒரு எம்பட்டியான ஃபீலிங் இருந்துச்சு.

அது வெறும் எம்பட்டியா மட்டும் இல்ல... ஒரு மாதிரி விவரிக்க முடியாத வலி.

என் புண்டை, ஏதோ ஒன்னு இப்போ உள்ளே வேணும்னு விறைச்சுப் போயிருந்துச்சு.

அந்தப் பாதியில நின்ன சுகம், எனக்குள்ள ரொம்ப பெரிய பசியை உருவாக்கிடுச்சு.

என் உடம்பு முழுசாத் திருப்தி அடையணும்னு என் நரம்பெல்லாம் கெஞ்சித் தவிச்சுது.

இந்தத் தவிப்போட வலியை நினைக்கும்போது, எனக்கு ரேணுகா மேல அவ்ளோ கோபம் வந்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள அவளை அவ்ளோ ஆத்திரமாத் திட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

'நீ ஏண்டி இவ்ளோ சீக்கிரம் உள்ள வந்த?' னு என் மனசு ஆத்திரத்துல கேட்டுச்சு.

'இன்னும் ஒரு அஞ்சு நிமிஷம்... வெறும் அஞ்சு நிமிஷம் அந்தப் பால்கனியிலயே நின்னிருக்கக் கூடாதாடி?'

'உனக்கு என்னடி அவ்ளோ பெரிய அவசரம்?'

'உன் ஆபிஸ் கால் இன்னும் ஒரு பத்து நிமிஷம் போயிருந்தா உனக்கு என்னடி குறைஞ்சிடப் போகுது?'

'சனியனே... கரெக்டா எல்லாம் நடக்கப்போற நேரத்துல வந்துட்டியேடி!'

அப்படி நீ வெளியவே நின்னிருந்தா... ராஜ் என் புண்டையை முழுசா நக்கி, என் கிளைமேக்ஸை முடிச்சிருப்பாரே!

என் உடம்புல இருக்கிற இந்த நரக வேதனை எனக்கு வந்திருக்காதே!

இவ உள்ளே வந்து மொத்தமாகக் கெடுத்துட்டாளேன்ற ஏமாற்றம் என்னை ரொம்ப ஆத்திரப்படுத்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள கோபமும் ஆத்திரமும் கொழுந்து விட்டு எரிஞ்சுது.

ஆசைல தவிக்குற ஒரு பொண்ணோட மனசு எவ்ளோ கொடூரமா மாறும்னு எனக்கு இப்போதான் புரிஞ்சுது.

ரேணுகா மேல இருந்த அந்த அக்கறை, பாசம் எல்லாம் இந்த ஒரு செகண்ட்ல எங்கயோ போயிடுச்சு.

என் உடம்பு இன்னும் அந்த ரிலீஸுக்காக அவ்ளோ டிமாண்ட் பண்ணிக்கிட்டு, பிசுபிசுனு ஈரமாகிட்டே இருந்துச்சு.

நான் சோபாவுல அப்படியே உக்காந்திருந்தா, எனக்குப் பைத்தியமே பிடிச்சிடும்னு தோணுச்சு.

இந்த தவிப்பை எப்படியாவது மறக்கணும்.

என் மனசை டைவர்ட் பண்ண ஏதாவது வேலை செய்யணும்னு நினைச்சேன்.

நான் கஷ்டப்பட்டு அந்தச் சோபாவுல இருந்து எந்திரிச்சேன்.

நான் கிச்சனை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

ஆனா நான் எடுத்து வைக்குற ஒவ்வொரு ஸ்டெப்பும் எனக்கு அவஸ்தையா, புதுசா இருந்துச்சு.

ஏன்னா, நான் இப்போ பேண்ட்டியும் போடாததால.

நான் போட்டிருந்த பேண்ட், நேரா என்னோட புண்டை மேல உரசிக் கிட்டு இருந்துச்சு.

என் புண்டை ஏற்கனவே ராஜோட எச்சிலால அவ்ளோ ஈரமாகி, ரொம்ப வீங்கிப் போயிருக்கு.

நான் நடக்கும்போது என் தொடைகள் ஒன்னோட ஒன்னு லேசா உரச...

அந்தப் பேண்ட் நேரா என்னோட புண்டைப் பருப்புல உரசினது.

"சுருக்... சுருக்..." னு ஒவ்வொரு தடவையும் அந்த துணி என் சதைல உரசும்போது...

என் உடம்பே அப்படியே ஒரு மாதிரி சிலிர்த்து, ஒரு நடுக்கத்தைக் கொடுத்துச்சு.

"ஆஹ்..." னு நான் என்னையறியாம முனகினேன்.

அந்த ஒவ்வொரு உரசலும் எனக்கு ராஜோட நாக்கையே மறுபடி மறுபடி ஞாபகப்படுத்துச்சு.

நான் அந்த சிங்க் முன்னாடி நின்னேன்.

அங்க நாங்க மூணு பேரும் டின்னர் சாப்பிட்ட பிளேட்ஸ் எல்லாம் எச்சிலா கிடந்துச்சு.

நான் சிங்க்ல இருந்த டாப்பை ஓபன் பண்ணி, அந்தப் பாத்திரங்களைக் கழுவ ஆரம்பிச்சேன்.

நான் எல்லாப் பிளேட்ஸையும் கழுவி முடிச்சேன்.

ஒரு துணியை எடுத்து அந்தக் கிச்சன் கவுண்டரை மெதுவாத் துடைச்சு விட்டேன்.

கிச்சன் லைட்டை ஆஃப் பண்ணிட்டு, நான் மறுபடியும் ஹாலுக்கு நடந்து வந்தேன்.

நான் ஹால்ல இருந்த அந்த வால் க்ளாக்கை பார்த்தேன்.

டைம் சரியா நைட் 9:10 காட்டுச்சு.

நான் மறுபடியும் போய் அந்தச் சோபாவுல உக்காந்தேன்.

அந்த வீடோட அமைதி என்னைக் கொல்ற மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்த அமைதியை உடைக்க நான் அங்க இருந்த டிவி ரிமோட்டை எடுத்தேன்.

டிவியை ஆன் பண்ணேன்.

டிவியில ஏதோ ஒரு ப்ரோக்ராம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் டிவியை ஆன் பண்ண ஒரு சில செகண்ட்ல...

டேபிள் மேல இருந்த என்னோட மொபைல் போன் "ட்ர்ர்ர்... ட்ர்ர்ர்..." னு ரிங் ஆச்சு.

நான் லேசாத் திரும்பிப் போனை எடுத்தேன்.

ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

அது என் புருஷன் 'கார்த்திக்' கிட்ட இருந்து வந்த கால்.

நான் போன் காலை அட்டெண்ட் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஹலோ..." னு நான் சொன்னேன

கார்த்திக்: "ராஜ் சாரும், ரேணுகாவும் டின்னருக்கு வந்தாங்களா?" னு அவர் நேரா விஷயத்துக்கு வந்தார்.

பவித்ரா: "ஆமாங்க... வந்தாங்க..." னு நான் ரொம்ப மெதுவாப் பதில் சொன்னேன்.

கார்த்திக்: "எல்லாம் ஒழுங்கா மேனேஜ் பண்ணியா?" னு கேட்டார்.

பவித்ரா: "ஆமாங்க... எல்லாம் முடிஞ்சுது. அவங்க சாப்பிட்டுட்டு இப்போதான் கிளம்புனாங்க." னு நான் சொன்னேன்.

நான் இப்படிச் சொன்னதும், அவர் என்கிட்ட கொஞ்சம் பேசுவார்னு நான் நினைச்சேன்.

நான் டின்னர் சாப்பிட்டேனானு கூட அவர் கேட்கல.

அவருக்கு அவரோட பாஸ் வந்தாரா, சாப்பிட்டாராங்குற அந்த ஒரு விஷயம் மட்டும்தான் முக்கியமாத் தெரிஞ்சது.

கார்த்திக்: "ஓகே..." னு அவர் ரொம்பக் கூலாச் சொன்னார்.

கார்த்திக்: "எனக்கு ஆபிஸ்ல இன்னும் நிறைய பெண்டிங் ஒர்க் இருக்கு."

கார்த்திக்: "நான் வீட்டுக்கு வரக் காலைல ஆயிடும். நைட் வர மாட்டேன்."

கார்த்திக்: "நீ கதவை நல்லாச் சேஃப்டியா லாக் பண்ணிட்டு, போய் படுத்துத் தூங்கு."

அவர் இவ்ளோதான் சொன்னார்.

நான் "ஓகேங்க..." னு சொல்றதுக்குள்ளயே...

அவர் போன் காலை கட் பண்ணிட்டார்.

என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பெரிய கோபம் வந்துச்சு.

எனக்கு ஆத்திரமா வந்துச்சு.

நான் என்னையறியாம சத்தமாத் திட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

"நீங்க எல்லாம் ஒரு புருஷனா..." னு நான் அந்த ஹால்ல தனியா சத்தமாப் பேசினேன்.

"வேஸ்ட்... நீ ஒரு சுத்த வேஸ்ட்."

"அரை மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி... இதே ஹால்ல, உன் பொண்டாட்டியோட பேண்ட்டைக் கழட்டி ஒருத்தன் அம்மணமாக்கிப் பார்த்தான்..."

"என் புண்டையை அவன் எவ்ளோ பசியோட நக்கினான் தெரியுமா..."

"என் பேண்ட்டியா பாக்கெட்டுல வெச்சுக்கிட்டு ஒருத்தன் போயிருக்கான்..."

"ஆனா உனக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை..."

"உனக்கு எப்பவுமே வேலைதான் முக்கியம்."

ராஜ் என் மேல காட்டுன அந்த வெறித்தனமான பசிக்கும்...

கார்த்திக் என் மேல காட்டுற இந்த அலட்சியத்துக்கும் எவ்ளோ பெரிய வித்தியாசம்!

கார்த்திக் மேல வந்த இந்தக் கோபமும், இந்த விரக்தியும்... என் உடம்புல இருந்த ஆசையை இன்னும் பல மடங்கு அதிகமாக்கிச்சு.

என் புண்டை அந்தப் பேண்ட்டுக்குள்ள இன்னும் அதிகமாத் துடிச்சு, ஈரமாக ஆரம்பிச்சுது.

நான் அந்த டிவி ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

அதுல ஏதோ ஒரு ப்ரோக்ராம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா அதுல வர்ற எந்த ஒரு சீனும் என் மனசை டைவர்ட் பண்ணல.

என் உடம்போட சூடு கொஞ்சம்கூடக் குறையல.

'என் புருஷனே என்னைக் கண்டுக்கல' ங்குற நினைப்பு என்னைப் பிசைஞ்சு எடுத்தது.

அந்தக் கோபத்துல எனக்கு ஏதோ ஒன்னு வேணும்னு என் உடம்பு தவிச்சுது.

நான் கையில இருந்த ரிமோட்டை வெச்சு, டிவியை ஆஃப் பண்ணேன்.

டிவி ஆஃப் ஆனதும், அந்த ஹால் மறுபடியும் ஒரு இருட்டான அமைதிக்குள்ள போச்சு.

நான் அந்தச் சோபாவுல இருந்து எந்திரிச்சேன்.

நான் பெட்ரூம் கதவைத் திறந்துக்கிட்டு உள்ளே போனேன்.

ரூம்ல லைட் எதுவும் போடல.

ஜன்னல் வழியா வந்த அந்த லேசான வெளிச்சம் மட்டும்தான் ரூமுக்குள்ள விழுந்துச்சு.

நான் ஃபேனை ஆன் பண்ணேன்.

அதை ஃபுல் ஸ்பீட்ல திருகி விட்டேன்.

ஃபேன் காத்து ரூம் முழுக்கச் சுத்தி அடிச்சுது.

நான் அப்படியே போய் அந்தப் பெட் மேல உக்காந்தேன்.

நான் மாட்டியிருந்த பேண்ட், இப்போ என் ஈரத்தால லேசா நனைஞ்சு என் தொடையில பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அது எனக்கு அவ்ளோ அன்கம்ஃபர்ட்டபிளா இருந்துச்சு, ஆனா நான் என்ன பண்ண முடியும்.

நான் பெட் மேல மல்லாக்கப் படுத்தேன்.

என் உடம்பு அவ்ளோ டயர்டா இருந்துச்சு.

ஆனா என் மனசும், நரம்பும் கொஞ்சம் கூட டயர்ட் ஆகல.

அது அவ்ளோ ஆக்டிவா துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் கண்ணை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டுத் தூங்க ட்ரை பண்ணேன்.

'எல்லாத்தையும் மறந்துட்டுத் தூங்கிடு பவி...' னு எனக்கு நானே சொல்லிக்கிட்டேன்.

ஆனா தூக்கம் என் கண்ணுல ஒரு துளி கூட இல்லை.

எப்படித் தூக்கம் வரும்?

என் உடம்புல அவ்ளோ பெரிய நெருப்பு எரிஞ்சுகிட்டு இருக்கு.

நான் லேசா என் உடம்பை இடது பக்கமாத் திருப்பிப் படுத்தேன்.

அப்புறம் வலது பக்கமாத் திரும்பிப் படுத்தேன்.

நான் அந்த பெட்ல இங்கும் அங்கும் உருண்டுக்கிட்டே, நான் என் கண்ணை மூடினேன்.

கண்ணை மூடினா... என் கண் முன்னாடி ராஜோட முகம் தான் வந்து நின்னுச்சு.

அவர் என் கால்களுக்கு நடுவுல உக்காந்திருந்த அந்தப் பிம்பம்.

அவரோட அந்தச் சூடான மூச்சுக்காத்து என் புண்டையில பட்ட அந்த ஃபீலிங்.

அவரோட நாக்கு என்னோட பிளவுக்குள்ள இறங்கி, என்னை நக்குன அந்தச் சுகம்.

அவர் என் நீரை உறிஞ்சிக் குடிச்ச அந்தச் சத்தம்.

அந்தச் சத்தம் என் காதுக்குள்ள மறுபடியும் மறுபடியும் ஓடிக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அவர் என்னை ஒரு பெரிய உச்சக்கட்டத்துக்குக் கூட்டிட்டுப் போனார்.

ஆனா... அதை முழுசா முடிக்காம, என்னைப் பாதியிலயே அப்படியே தவிக்க விட்டுட்டுப் போயிட்டார்.

அந்தப் பாதியில நின்ன சுகம், எனக்குள்ள ஒரு கட்டுக்கடங்காத ஆசையை உருவாக்கிடுச்சு.

என் உடம்பு முழுசாத் திருப்தி அடையணும்னு என் நரம்பெல்லாம் முழுசா முழிச்சுக்கிட்டு தவிச்சுது.

என்னால இதுக்கு மேல தூங்க ட்ரை பண்ண முடியாதுனு எனக்குத் தெரிஞ்சது.

என் உடம்பு முழுசா முழிச்சுடுச்சு.

நான் அந்த பெட்ல இருந்து எந்திரிச்சு உக்காந்தேன்.

நான் என் மூச்சை லேசா ஆசுவாசப்படுத்திக்கிட்டு, என்னோட மொபைல் போனை எடுத்தேன்.

நான் போன் ஸ்க்ரீனை ஆன் பண்ணேன்.

நான் டைம் பார்த்தேன்.

மணி சரியா நைட் பத்து காட்டுச்சு.

நான் போனை அன்லாக் பண்ணேன்.

நான் எதையும் பாக்குறதுக்காக அன்லாக் பண்ணல, சும்மா என் மனசை டைவர்ட் பண்ணத்தான் போனை எடுத்தேன்.

ஆனா அன்லாக் பண்ண அடுத்த செகண்ட்...

என் ஸ்க்ரீன்ல ஒரு வாட்ஸ்அப் நோட்டிஃபிகேஷன் வந்து நின்னுச்சு.

அது யார் அனுப்புன மெசேஜ்னு பார்த்தேன்.

அது 'பிரகாஷ்'.

பிரகாஷ்கிட்ட இருந்து எனக்கு மெசேஜ் வந்திருக்கு!

அவன் எனக்கு ரெண்டு மெசேஜ் அனுப்பியிருந்தான்.

நான் அந்த இருட்டுல, என் போன் ஸ்க்ரீனை அவ்ளோ உற்றுப் பார்த்தேன்.

முதல் மெசேஜ்: "மேடம், நீங்க ஈவினிங் பார்க்க ரொம்ப கியூட்டா இருந்தீங்க."

நான் அந்த வரியைப் படிச்சதும், என் உதட்டுல என்னையறியாம ஒரு சின்னச் சிரிப்பு வந்துச்சு.

நான் அடுத்த மெசேஜ் என்னனு பார்த்தேன்.

ரெண்டாவது மெசேஜ்: "என் டியூட்டி முடிஞ்சிருச்சு மேடம். நான் என் வீட்டுக்குப் போயிட்டேன். குட் நைட் மேடம்."

நான் அந்த மெசேஜ் வந்த டைமைப் பார்த்தேன்.

அது ஒரு பத்து நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி வந்த மெசேஜ்.

ராஜ் என்னோட காமப் பசியை உச்சிக்குக் கொண்டு போயிட்டு, என்னை அப்படியே தவிக்க விட்டுட்டுப் போயிட்டார்.

என் புருஷன் கார்த்திக், எனக்கு இந்த முழு ராத்திரிக்கும் எந்த ஒரு துணையும் இல்லாம என்னை அனாதையா விட்டுட்டுப் போயிட்டார்.

ஆனா... இவன், பிரகாஷ்...

அவன் தன் டியூட்டி முடிஞ்சு, தன் வீட்டுக்குப் போயிட்டான்.

ஆனா அவன் வீட்டுக்குப் போனதுக்கு அப்புறமும், அவனுக்கு என் ஞாபகம் தான் இருக்கு.

அவன் என்னையே நினைச்சுக்கிட்டு, எனக்காக மெசேஜ் பண்ணியிருக்கான்.

பிரகாஷ் இப்போ முழிச்சுக்கிட்டு இருப்பானா?

அவன் என்னோட ரிப்ளைக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருப்பானா?

கண்டிப்பா அவன்  என்னோட ரிப்ளைக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருப்பான்னு என் மனசு சொல்லுச்சு.

நான் ரொம்பச் சாதாரணமா, ஒரு சின்ன ரிப்ளை டைப் பண்ணேன்.

என் விரல்கள் போன் கீ-போர்டுல பட்டுச்சு.

"குட் நைட் பிரகாஷ்" னு டைப் பண்ணேன்.

நான் செண்ட் பட்டனை அழுத்தினேன்.

அந்த மெசேஜ் அவனுக்குப் போயிடுச்சு.

நான் போன் ஸ்க்ரீனையே வெறிச்சுப் பார்த்தேன்... எனக்கு நல்லாத் தெரியும், அவன் கண்டிப்பா உடனே ரிப்ளை பண்ணுவான்னு!

[yazhiniram]

-------------
Part 140:
-------------

அந்தப் பெட்ரூம் முழுசா இருட்டா இருந்துச்சு.

லைட் எதுவும் போடாத அந்த ரூம்ல, என் போன் ஸ்க்ரீனோட வெளிச்சம் மட்டும்தான் என் முகத்துல லேசாப் பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் 'குட் நைட் பிரகாஷ்' னு ஒரு மெசேஜ் அனுப்பிட்டு, அப்படியே மல்லாக்கப் படுத்திருந்தேன்.

போனை என் நெஞ்சுக்கு மேல வெச்சுக்கிட்டு, அவன் எப்படியும் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சுதான் ரிப்ளை பண்ணுவான்னு நான் நினைச்சேன்.

ஆனா... நான் போனை என் நெஞ்சுல வெச்ச அடுத்த செகண்ட்...

"விர்ர்ர்... விர்ர்ர்..." னு போன் வைப்ரேட் ஆச்சு.

பிரகாஷ்: "மேடம்? இன்னும் முழிச்சுட்டு இருக்கீங்களா?"

நான் அந்த மெசேஜைப் படிச்சேன்.

நான் அவனுக்கு ரிப்ளை டைப் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

பவித்ரா: "ஆமா பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "ஆனா நான் இப்போ தூங்கப் போறேன்."

நான் அந்த மெசேஜை செண்ட் பண்ணேன்.

அவன் உடனே, அடுத்த செகண்டே ரிப்ளை பண்ணான்.

பிரகாஷ்: "நான் இப்போதான் மேடம் என் வீட்டுக்குப் போனேன்."

பிரகாஷ்: "நான் சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டேன் மேடம்."

பிரகாஷ்: "நீங்க சாப்பிட்டீங்களா மேடம்?"

அவன் கேக்குற கேள்விகள் எல்லாம் ரொம்ப நார்மலா, ரொம்ப மரியாதையா இருந்துச்சு.

நான் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஆமா."

பவித்ரா: "வீட்டுக்கு கெஸ்ட் வந்திருந்தாங்க."

பவித்ரா: "நாங்க டின்னர் முடிச்சிட்டோம், அவங்க இப்போதான் கிளம்புனாங்க."

அவன் என் மெசேஜை உடனே ரீட் பண்ணிட்டான்.

ப்ளூ டிக் விழுந்ததும், அவன்கிட்ட இருந்து அடுத்த மெசேஜ் வந்துச்சு.

பிரகாஷ்: "ஓகே மேடம்."

பிரகாஷ்: "நான் சும்மா உங்கள பத்திதான் நினைச்சுகிட்டு இருந்தேன் மேடம்."

பிரகாஷ்: "இன்னைக்கு ஈவினிங் நீங்க பார்க்க எவ்ளோ கியூட்டா இருந்தீங்கனு நினைச்சுப் பார்த்தேன் மேடம்."

நான் அந்த 'கியூட்' ங்குற வார்த்தையைப் படிச்சேன்.

என் உதட்டுல என்னையறியாம ஒரு சின்னப் புன்னகை வந்துச்சு.

கார்த்திக் கிட்ட இருந்து கிடைக்காத அந்த அட்டென்ஷன் எனக்கு இவன்கிட்ட இருந்து கிடைக்குது.

நான் ரொம்பச் சுருக்கமா டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "தேங்க்ஸ்."

அவன் உடனே அடுத்த மெசேஜை அனுப்புனான்.

பிரகாஷ்: "நான் இப்போ உங்களைப் பார்க்கலாமா மேடம்?"

நான் லேசா நெளிஞ்சுகிட்டு டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஏன்?"

பிரகாஷ்: "சும்மா உங்களைப் பார்க்கணும் போல இருக்கு மேடம்."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்."

நான் ஒரு சில செகண்ட் யோசிச்சேன்.

அவனுக்கு இப்படி போட்டோஸ் அனுப்புறது, இப்போ எனக்கு மெதுமெதுவா ஒரு பழக்கமாவே மாறிக்கிட்டு வருது.

என் அழகை ஒருத்தன் கெஞ்சிக் கேட்குறது என்னைப் பெருமைப்பட வெச்சுது.

நான் அந்தப் பெட்ல இருந்து லேசா எந்திரிச்சு உக்காந்தேன்.

நான் இப்போ அதே ஓவர் சைஸ் டீ-ஷர்ட்டை தான் போட்டிருக்கேன்.

நான் என் கேமராவை ஓபன் பண்ணேன்.

என் போனை லேசா மேல தூக்கிப் பிடிச்சேன்.

போன் கேமராவுல என்னை நானே பார்த்தேன்.

என் முடி ரொம்பக் கலைஞ்சு போய், என் முகத்துல விழுந்து கிடந்துச்சு.

நான் கேமராவை ரொம்பக் கீழ இறக்கல, என் முகமும், நான் போட்டிருக்க அந்த டீ-ஷர்ட்டும் மட்டும் தெரியுற மாதிரி ஒரு சாதாரண செல்ஃபி எடுத்தேன்.

அதுல என் சோர்வான கண்களும், கலைஞ்ச முடியும் ரொம்ப அழகாத் தெரிஞ்சது.

நான் அந்த போட்டோவை அப்படியே அவனுக்கு செண்ட் பண்ணேன்.

அவன் அந்த போட்டோவைப் பார்த்தான்.

நான் அவனோட ரிப்ளைக்காக மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு வெயிட் பண்ணேன்.

பிரகாஷ்: "இந்த டீ-ஷர்ட்ல நீங்க ரொம்ப ரொம்ப நல்லா இருக்கீங்க மேடம்."

அவன் அனுப்புன அந்த மெசேஜைப் படிச்சதும்...

என் முகம் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு!

அவன் அந்த டீ-ஷர்ட் நல்லாருக்குனு ரொம்ப சாதாரணமாச் சொல்றான்.

ஆனா... வெறும் ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி, இந்த டீ-ஷர்ட்டுக்குள்ள என்ன நடந்துச்சுனு அவனுக்குத் தெரியாது.

ராஜ் இதே டீ-ஷர்ட்டை என் கழுத்து வரைக்கும் தூக்கி, என் முலைகளைப் பிசைஞ்சு, என் முலைக்காம்பை எவ்ளோ வெறியோட உறிஞ்சிக் குடிச்சார்!

அவர் உறிஞ்சுன எச்சில் இன்னும் இந்த டீ-ஷர்ட்டுக்கு அடியில என் முலைக்காம்புல பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு.

ஆனா நான் சும்மா தூங்க போறேன்னு சொல்லலாம்னு நெனச்சன்.

பவித்ரா: "குட் நைட் பிரகாஷ்." னு சொல்லி நான் சாட்டை முடிக்கப் பார்த்தேன்.

ஆனா பிரகாஷ் என்னை அவ்ளோ சீக்கிரம் விடத் தயாரா இல்லை.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்..."

பிரகாஷ்: "கொஞ்ச நேரம் என்கிட்ட பேசுங்க மேடம்."

பிரகாஷ்: "எனக்குத் தூக்கமே வரல மேடம்."

நான் அந்த மெசேஜைப் பார்த்தேன்.

எனக்கும் அவன்கிட்ட பேசணும்னு அவ்ளோ ஆசையா இருந்துச்சு.

ஆனா நான் உடனே சம்மதிக்காம, கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்டா ஆக்ட் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "தூங்க ட்ரை பண்ணு பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "எனக்கு ரொம்பத் தூக்கம் வருது."

நான் இப்படிச் சொன்னதும், அவன் ரொம்பக் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்."

பிரகாஷ்: "வெறும் அஞ்சு நிமிஷம் மேடம்."

பிரகாஷ்: "என்னால தூங்கவே முடியல."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்... ப்ளீஸ்."

அவன் என்கிட்ட டைம் கேட்டு இப்படித் தவிச்சுக் கெஞ்சுறது எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ராஜ்கிட்ட நான் எப்படித் தவிச்சுப் போனேனோ...

அதே மாதிரி இப்போ இவன் என்கிட்ட தவிக்குறான்.

இந்த ஃபீலிங் எனக்கு நல்லா இருந்துச்சு.

நான் ஒருவழியாச் சம்மதிச்சேன்.

பவித்ரா: "ஓகே."

பவித்ரா: "என்ன பேசணும்னு சொல்லு."

பிரகாஷ் ஒரு செகண்ட் கூட வேஸ்ட் பண்ணல.

அவன் நேரா, எங்க ரெண்டு பேர் மனசுக்குள்ளயும் ஓடிக்கிட்டு இருந்த அந்த விஷயத்துக்கு வந்தான்.

பிரகாஷ்: "மேடம்..."

பிரகாஷ்: "நேத்து நான் உங்களுக்கு ஒரு வீடியோ அனுப்புனேன்ல..."

பிரகாஷ்: "அந்த வீடியோ உங்களுக்குப் பிடிச்சிருந்ததா மேடம்?"

இந்த மெசேஜைப் படிச்சதும்... என் கண்ணு அப்படியே அகலமா விரிஞ்சுடுச்சு.

அவன் எந்த வீடியோவைப் பத்திப் பேசுறான்னு எனக்கு ரொம்பத் தெளிவாப் புரிஞ்சுது.

அவனோட அந்தப் பெரிய சுன்னி...

அதை அவன் தன் கையால பிடிச்சு, எவ்ளோ வெறியோட மேலயும் கீழயுமா ஆட்டிக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்த நரம்பு புடைச்ச சுன்னியோட பிம்பம் இப்போ என் கண் முன்னாடி அப்படியே வந்து நின்னுச்சு.

என் மூச்சு அப்படியே நின்னு போச்சு.

அந்த வீடியோவோட ஞாபகம் வந்த அந்த செகண்ட்...

என்னோட உடம்பு, என்னோட புண்டை அதுக்கு உடனே ரியாக்ட் பண்ணுச்சு.

என் புண்டை இதழ்கள் சுருங்கி விரிஞ்சு, தானாகவே கொஞ்சம் நீரைச் கக்கிச்சு.

அந்த ஈரம் நேரா அந்த பெட்ஷீட்ல பட்டுப் பிசுபிசுனு ஆச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள ஒரு பெரிய கரண்ட் ஷாக் அடிச்சுது.

எனக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னே தெரியல.

இந்த நேரத்துல நான் ரொம்ப ஓப்பனாப் பேசுறது தப்புனு என் மனசு அலறிச்சு.

நான் ரொம்ப சேஃபா, ஆனா ஒரு சிக்னல் கொடுக்குற மாதிரி பிளே பண்ண நினைச்சேன்.

நான் ஒரே ஒரு சின்ன வார்த்தையை மட்டும் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஹ்ம்ம்."

அப்படி டைப் பண்ணிட்டு, நான் உடனே அடுத்த மெசேஜை அனுப்புனேன்.

பவித்ரா: "அதைப் பத்தி வேற எந்தக் கேள்வியும் நீ கேட்காத இப்போ."

நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டா டைப் பண்ணி அனுப்புனேன்.

பிரகாஷ் நான் சொன்னதை ரொம்ப நல்லாப் புரிஞ்சுக்கிட்டான்.

நான் 'ஹ்ம்ம்' னு சொன்னதுக்கே அர்த்தம்... நான் அந்த வீடியோவைப் பார்த்தேன், எனக்கு அது பிடிச்சிருந்துச்சுங்குறதுதான்னு அவனுக்குத் தெரியும்.

அதே சமயம், நான் 'கேட்கக் கூடாது' னு சொன்னதால, இப்போதைக்கு என்னை ரொம்ப ஃபோர்ஸ் பண்ணக் கூடாதுனும் அவனுக்குப் புரிஞ்சுது.

அவன் என்னோட அந்த லிமிட்டை ரொம்ப மரியாதையா ஏத்துக்கிட்டான்.

பிரகாஷ்: "ஓகே மேடம்."

பிரகாஷ்: "சாரி மேடம். நான் இனிமே கேட்க மாட்டேன்."

இந்த மெசேஜைப் பார்த்ததும் எனக்கு லேசா நிம்மதியா இருந்துச்சு.

என் நெஞ்சுல இருந்த அந்தப் படபடப்பு கொஞ்சம் குறைஞ்சது.

அவன் என்னை கம்ஃபர்ட்டபிளா ஃபீல் பண்ண வைக்க, உடனே டாப்பிக்கை மாத்தினான்.

ரொம்ப நார்மலான விஷயத்தைப் பத்திப் பேச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "டின்னருக்கு என்ன சாப்பிட்டீங்க மேடம்?"

நான் என் மூச்சை லேசா ஆசுவாசப்படுத்திக்கிட்டு டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "சப்பாத்தியும், வெஜ் கிரேவியும்."

பிரகாஷ்: "ஓ! நானும் இன்னைக்குச் சப்பாத்திதான் சாப்பிட்டேன் மேடம்."

நான் அந்த மெசேஜைப் பார்த்தேன்.

நாங்க ஒரு நிமிஷம் ரொம்பச் சாதாரணமா, சாப்பிட்டதைப் பத்திப் பேசினோம்.

சாட்ல இருந்த அந்தப் பதற்றம் கொஞ்சம் குறைஞ்சது.

ஆனா... அந்தச் சாட் அவ்ளோ சாதாரணமா இருந்தாலும், என் உடம்பு ரொம்ப அசாதாரணமா இருந்துச்சு.

என் உடம்புல இருந்த சூடும், போதையும் கொஞ்சம்கூடக் குறையல.

என் தொடை இடுக்குல இருந்த ஈரம் இன்னும் அப்படியே இருந்துச்சு.

நான் போன் ஸ்க்ரீனையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அப்போ... பிரகாஷ் தன்னோட அடுத்த மூவ்-ஐ செஞ்சான்.

அவன்கிட்ட இருந்து அடுத்த மெசேஜ் வந்துச்சு.

பிரகாஷ்: "மேடம்..."

பிரகாஷ்: "நேத்து மாதிரியே நான் இன்னைக்கும் நான் கெஸ் பண்ணலாமா?"

நான் அந்த மெசேஜைப் பார்த்ததும் லேசாச் சிரிச்சேன்.

ஆனா நான் உடனே ஒத்துக்கல.

பவித்ரா: "ஸ்டாப் பண்ணு பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "நீ இதை இப்போவே நிறுத்தலனா, நான் உனக்கு ரிப்ளை பண்ண மாட்டேன்."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், அவன் மறுபடியும் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்."

பிரகாஷ்: "ஒரே ஒரு கெஸ் மேடம்."

பிரகாஷ்: "நான் சொல்றது தப்பா இருந்தா, நீங்க எனக்கு என்ன பனிஷ்மெண்ட் வேணும்னாலும் குடுங்க."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம், என்னை கெஸ் பண்ண விடுங்க."

அவன் இவ்ளோ தவிச்சுக் கெஞ்சுறதை நான் போன்ல பார்த்து அவ்ளோ ரசிச்சேன்.

எனக்காக ஒரு ஆம்பளை இப்படித் தவிக்குறது எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு.

கார்த்திக் என்னைக் கண்டுக்காம விட்டாலும், என் அழகை ரசிக்க இன்னொருத்தன் இருக்கான்னு நினைக்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு பெருமை வந்துச்சு.

நான் ஒருவழியாச் சம்மதிச்சேன்.

பவித்ரா: "சரி. கெஸ் பண்ணு."

பிரகாஷ் உடனே ஒரு டீல் பேச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "நான் கரெக்ட்டா சொல்லிட்டா, எனக்கு இன்னொரு ஸ்பெஷல் போட்டோ கிடைக்கும்ல?"

அவன் ஸ்பெஷல் போட்டோ கேட்குறான். என்னோட முலைய கேக்குறான்.

நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "முதல்ல நீ கெஸ் பண்ணு. அப்புறம் பார்க்கலாம்."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், அவன் சைடுல இருந்து ஒரு சில செகண்ட் எந்த மெசேஜும் வரல.

அவன் யோசிக்கிறான்.

நான் அனுப்புன அந்த செல்ஃபியைப் பார்த்து அவன் கெஸ் பண்றான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

ஒரு பத்து செகண்ட் கழிச்சு... "Typing..." னு வந்துச்சு.

நான் போன் ஸ்க்ரீனையே பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் தன் பதிலை அனுப்புனான்.

பிரகாஷ்: "நீங்க உள்ள பிரா, பேண்ட்டி ரெண்டும் போட்டிருக்கீங்க."

நான் அவன் அனுப்புன அந்த மெசேஜைப் படிச்சேன்.

'நீங்க உள்ள பிரா, பேண்ட்டி ரெண்டும் போட்டிருக்கீங்க.'

இந்த வரியைப் படிச்ச அடுத்த செகண்ட்...

அந்த இருட்டான பெட்ரூம்ல நான் என்னையறியாம சத்தமாச் சிரிச்சுட்டேன்!

என் வாய் விட்டு ஒரு மெதுவான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"ஹ்ம்ம்... ஹா..." னு நான் சிரிச்சேன்.

நான் என் ஒரு கையால வாயை மூடிக்கிட்டுச் சிரிச்சேன்.

நான் சிரிக்கும்போது என் முலைகள் காத்துல லேசாக் குலுங்குச்சு.

எனக்கு அவ்ளோ சிரிப்பா வந்துச்சு.

அவன் என்னை டீசன்ட்டா, புல்லா மறைச்சு இருக்கேன்னு நினைச்சுக்கிட்டு இருக்கான்.

நான் உள்ளே பிரா, பேண்ட்டி போட்டு ரொம்ப சேஃபா இருக்கேன்னு அவன் கெஸ் பண்றான்.

ஆனா... அவனுக்கு நிஜம் தெரியாது!

வெறும் ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி, ஒருத்தன் என் முலைகளைப் பிசைஞ்சு சப்பிக் குடிச்சான்ங்குறது அவனுக்குத் தெரியாது.

இந்த டீ-ஷர்ட்டுக்கு அடியில என் முலைக்காம்புல இன்னும் ராஜோட எச்சில் இருக்குறது அவனுக்குத் தெரியாது.

ஒருத்தன் என் பேண்ட்டியைக் கீழ இழுத்துக் கழட்டிட்டு, என் புண்டையை நக்கினது அவனுக்குத் தெரியாது.

அதை விட முக்கியமா... என்னோட அந்த பேண்ட்டியை ராஜ் தன் பாக்கெட்டுல வெச்சுக்கிட்டுப் போயிட்டார்ங்குறது அவனுக்குத் தெரியாது!

இப்போ இந்த நிமிஷம், இந்த பெட் மேல...

என் புண்டையில இருந்து ஈரம் கசிஞ்சு, நான் அந்த பெட்ஷீட்டையே நனைச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்ங்குறது அவனுக்குத் தெரியாது.

இந்த ரகசியமான நிஜம்... எனக்குள்ள ஒரு த்ரில்லையும், போதையையும் கொடுத்துச்சு.

என் புண்டை பெட்ஷீட்ல இன்னும் அதிகமா உரசுச்சு.

அந்த ரகசியத்தை நினைச்சுக்கிட்டே நான் டைப் பண்ணேன்.

என் உதட்டுல ஒரு குறும்பான சிரிப்பு இருந்துச்சு.

பவித்ரா: "நீ சொன்னது தப்பு."

பவித்ரா: "உனக்கு எந்தப் போட்டோவும் கிடையாது."

நான் அந்த மெசேஜைத் தட்டி விட்டுட்டு, போன் ஸ்க்ரீனையே ரொம்ப ரசனையாப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் உடம்புல இருந்த அந்தச் சூடும், தவிப்பும் இப்போ ஒரு புது விதமான எதிர்பார்ப்பா மாறிடுச்சு.

[Karmayogee]

super update. if she ask him to come to her house. he will come immediately. she can fuck with him till morning and sleep and he can go to work after eating the breakfast prepared by her.

[Nesamanikumar]

Excellent

[Thamizh13]

Sema bro

[karthikhse12]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் உங்கள் கதையின் முதல் ஹீரோ பிரகாஷ் உடன் பவி உரையாடல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பேசி அவளின் உள்ளாடைகள் பற்றி பேசி அவள் உடல் இருக்கும் சூட்டை பற்றி சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக எதார்த்தமாக தெளிவாக இருந்தது

[fuckandforget]

super updates

[sundarb]

She can diverse his waste husband and marry with watchman and fuck whatever she want and enjoy happy. firstly during marriage she want smart & handsome husband and joyful life settled husband and he cannot leave home for work what a slut and she was really shame his activity she can discuss with husband what she need in sex then problem but she want all lifestyle enjoy husband made but want to enjoy sex with watchman and doing like slut good wonderful meaning to others

[yazhiniram]

-----------
Part 141:
-----------

நான் அனுப்புன அந்த மெசேஜையே என் போன் ஸ்க்ரீன்ல பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

"நீ சொன்னது தப்பு. உனக்கு எந்தப் போட்டோவும் கிடையாது."

நான் இப்படி டைப் பண்ணி அனுப்புனதும், அவ்ளோதான்னு நெனச்சன்.

ஆனா... நான் போனை என் நெஞ்சுல வெச்ச அடுத்த செகண்ட்...

என் போன் "விர்ர்ர்... விர்ர்ர்..." னு வைப்ரேட் ஆச்சு.

பிரகாஷ் உடனே ரிப்ளை பண்ணியிருந்தான்.

அவன் மறுபடியும் என்கிட்ட கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "நோ மேடம், ப்ளீஸ்."

பிரகாஷ்: "எனக்கு இன்னொரு சான்ஸ் குடுங்க."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம், நான் மறுபடியும் கெஸ் பண்றேன்."

நான் அவனோட மெசேஜைப் படிச்சேன்.

என் உதட்டுல என்னையறியாம ஒரு சின்னச் சிரிப்பு வந்துச்சு.

நான் கொஞ்சம் அவனோட விளையாடலாம்னு முடிவு பண்ணேன்.

நான் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஓகே."

பவித்ரா: "இதுதான் உனக்கு லாஸ்ட் ட்ரை."

பவித்ரா: "கரெக்ட்டா கெஸ் பண்ணு."

நான் அப்படி அனுப்புனதும், அவன் சைடுல இருந்து கொஞ்ச நேரம் எந்த மெசேஜும் வரல.

அவன் சாட்டுக்குக் கீழ "Typing..." னு வந்துச்சு, அப்புறம் நின்னுச்சு.

அவன் ரொம்ப சீரியஸா யோசிக்கிறான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நான் போன் ஸ்க்ரீனையே பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஒரு பத்து செகண்ட் கழிச்சு அவனோட அந்த ஃபைனல் கெஸ் வந்துச்சு.

பிரகாஷ்: "நீங்க மேல அந்த டீ-ஷர்ட் மட்டும் போட்டிருக்கீங்க."

பிரகாஷ்: "உள்ள எதுவும் போடல."

பிரகாஷ்: "ஆனா கீழ... பேண்ட்டி போட்டிருப்பீங்க."

நான் அந்த மெசேஜைப் படிச்சேன்.

நான் ரொம்பச் சாதாரணமா, ஒரே ஒரு வார்த்தையில ரிப்ளை பண்ணேன்.

பவித்ரா: "இல்ல."

நான் செண்ட் பட்டனை அழுத்தினேன்.

அந்த மெசேஜ் செண்ட் ஆனதும், என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு த்ரில் வந்துச்சு.

என் மூச்சு லேசா வேகமாச்சு.

நான் 'இல்ல' னு சொன்னது மூலமா, அவனுக்கு ஒரு பெரிய க்ளூ கொடுத்திருக்கேன்.

நான் பேண்ட்டி போடலங்குறத மறைமுகமா அவன்கிட்ட சொல்லிட்டேன்.

இதை நினைக்கும்போது எனக்கு எந்த ஒரு கில்டியான ஃபீலிங்கும் வரல.

ஆச்சரியமா, எனக்கு அது போதையா இருந்துச்சு.

நான் அவனுக்கு இப்படி ஒரு ஹின்ட் கொடுத்துட்டு, அவன் எப்படி ரியாக்ட் பண்ணப் போறான்னு பார்க்க அவ்ளோ ஆர்வமா வெயிட் பண்ணேன்.

என் புண்டை இதழ்கள் லேசாத் துடிச்சுது.

பிரகாஷுக்கு நான் சொன்ன அந்த 'இல்ல' ங்குற வார்த்தையோட அர்த்தம் உடனே புரிஞ்சுடுக்கும்.

அவன் கேம்ல தோத்துட்டான்னு அவனுக்குத் தெரியும்.

ஆனா அதைவிட அவனோட மூளை அந்த க்ளூவை வெச்சு ரொம்ப வேகமா யோசிக்க ஆரம்பிச்சுருக்கும்.

'அப்போ மேடம் கீழ பேண்ட்டி போடலயா?' னு அவன் மனசு துடிச்சிருக்கும்.

அவன் அவ்ளோ வேகமா, படபடனு மெசேஜ் அனுப்ப ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "சாரி மேடம்! சாரி சாரி சாரி!"

பிரகாஷ்: "நான் கேம்லதோத்துட்டேன்."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ்."

நான் அவனோட மெசேஜைப் பார்த்துப் படுத்தபடியே லேசாச் சிரிச்சேன்.

அந்த அமைதியான ரூம்ல என் சிரிப்பு சத்தம் கேட்டுச்சு.

நான் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "நீ கேம்ல தோத்துட்ட."

பவித்ரா: "சோ உனக்கு போட்டோ கிடையாது."

பவித்ரா: "நீ தோத்ததுனால, இப்போ நீ தான் எனக்கு கொடுக்கனும்."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், அவன் உடனே ரிப்ளை பண்ணான்.

பிரகாஷ்: "எஸ் மேடம்."

பிரகாஷ்: "எதை வேணாலும் கேளுங்க."

பிரகாஷ்: "உங்களுக்கு என்ன வேணும் மேடம்?"

நான் போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

எனக்கு என்ன வேணும்னு எனக்கு ரொம்ப நல்லாத் தெரியும்.

எனக்கு அவனோட சுன்னியைப் பார்க்கணும்.

நேத்து வீடியோல பார்த்த அந்தப் பெரிய சைஸை மறுபடியும் பார்க்கணும்னு என் உடம்பு அவ்ளோ பசியோட கேட்டுச்சு.

ராஜ் பாதியில விட்டுட்டுப் போன அந்தச் சூட்டைத் தணிக்க, எனக்கு இப்போ ஏதோ ஒன்னு வேணும்னு தோணுச்சு.

ஆனா... ப்ரகாஷிக்கிட்ட, 'உன் சுன்னி போட்டோ அனுப்பு' னு கேட்குறதுக்கு எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு.

எனக்கு அப்படி கேட்க தோணல.

நான் அவனோட சுன்னியைக் கேட்டு டைப் பண்ணேன்...

ஆனா உடனே என் கைகள் நடுங்க, அதை மொத்தமா பேக்-ஸ்பேஸ் அழுத்தி அழிச்சேன்.

நான் அந்த ஐடியாவையே விட்டுடலாம்னு முடிவு பண்ணேன்.

நான் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "விடு பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "எனக்கு எதுவும் வேண்டாம்."

பவித்ரா: "நான் சும்மா விளையாட்டுக்குத்தான் கேட்டேன்."

ஆனா பிரகாஷ் முட்டாள் இல்லை.

அவன் ரிப்ளை பண்ணான்.

பிரகாஷ்: "உங்களுக்கு என்ன வேணும்னு எனக்குக் கரெக்ட்டாத் தெரியும் மேடம்."

அவன் அப்படி அனுப்புன அடுத்த செகண்ட்...

ஸ்க்ரீன்ல ஒரு போட்டோ லோட் ஆக ஆரம்பிச்சுது.

அது கொஞ்சம் ப்ளரா இருந்துச்சு.

என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுது.

என் வாய் லேசாப் பிளந்து, மூச்சு வேகமா வந்துச்சு.

நான் நடுங்குற விரல்களால அந்த போட்டோவை ஓபன் பண்ணேன்.

அந்த போட்டோ க்ளியர் ஆனதும்....

அது அவனோட முழு உடம்பு போட்டோ!

அவன் ஒரு பாத்ரூம்க்குள்ள நின்னுகிட்டு இருந்தான்.

அவன் உடம்புல ஒரு சின்னத் துணி கூட இல்லை.

அவன் முழு அம்மணமா நின்னுகிட்டு இருந்தான்.

இப்போதான் குளிச்சுட்டு வந்த மாதிரி, அவனோட அந்த டார்க்கான உடம்புல சின்னச் சின்னத் தண்ணித் துளிகள் பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவனோட முகம் அந்த போட்டோல ரொம்பத் தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

அவன் கேமராவை ஒரு முரட்டுத்தனமான பார்வையோட வெறிச்சுப் பார்த்திருந்தான்.

அந்தப் பார்வை நேரா என் கண்ணுக்குள்ள இறங்குச்சு.

ஆனா என் கண்கள் அவன் முகத்துல ரொம்ப நேரம் நிக்கல.

என் பார்வை நேரா அவனோட அடிவயிற்றுக்குக் கீழ போச்சு.

அங்க... அவனோட அந்த பெரிய தடிமனான சுன்னி அப்படியே நேரா குத்திட்டு நின்னுச்சு.

அது முழுசா விறைச்சுப் போய், நரம்பெல்லாம் புடைச்சு, ஒரு பெரிய இரும்பு ராடு மாதிரி மேல தூக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த சுன்னியோட மொட்டு அவ்ளோ பெருசா, சிவந்து போயிருந்துச்சு.

அவ்ளோ பெரிய சைஸை என் கண்ணால பார்த்ததும் என் உடம்பு தானாகவே ரியாக்ட் பண்ணுச்சு.

என் அடிவயித்துல ஒரு பெரிய கரண்ட் ஷாக் அடிச்சுது.

என் தொடைகள் தானாகவே ஒன்னோட ஒன்னு உரசிக் கிச்சு.

என் வெற்றுப் புண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு புது மதன நீர் துளி சுருக்கென்று வெளிய வந்துச்சு.

நான் பேண்ட்டி போடாததால, அந்த ஈரம் நேரா அந்த பேண்ட்ல ஒரு சின்ன ஈர வட்டத்தை உருவாக்குச்சு.

எனக்கு அந்தச் சுன்னி வேணும்னு என் உடம்பு தவிச்சுது.

நான் அந்த போன் ஸ்க்ரீனையே கண் இமைக்காம பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அந்த ரூம்ல, போனோட வெளிச்சம் என் முகத்துல பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் கண்ணுக்கு முன்னாடி பிரகாஷோட அந்த முரட்டுத்தனமான உடம்பு அவ்ளோ தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

அவனோட சுன்னி அவ்ளோ விறைப்பா, ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி நிக்குறதப் பார்த்ததும் எனக்கு மூச்சே நின்னு போச்சு.

என் நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமா அடிச்சுது.

நான் அறியாமலேயே என் வாய் லேசாத் திறந்து, மூச்சு சூடா வெளிய வந்துச்சு.

என் உடம்பு அந்த போட்டோவைப் பார்த்ததும் எப்படி ரியாக்ட் பண்ணுதுனு எனக்கே ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

எனக்கு அந்த சுன்னி அவ்ளோ வெறியோட வேணும்னு என் உடம்பு தவிச்சுது.

ராஜ் பாதியில விட்டுட்டுப் போன அந்தச் சூட்டைத் தணிக்க, எனக்கு அந்த முரட்டுச் சுன்னி வேணும்னு தோணுச்சு.

ஆனா... நான் ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு.

பிரகாஷ்கிட்ட, 'உன் சுன்னி எனக்கு வேணும்' னு என்னால அவ்ளோ ஈஸியா சொல்ல முடியாது.

எனக்குள்ள இருந்த வெக்கம் என்னை அப்படிப் பேச விடல.

நான் அவ்ளோ ஓப்பனா பேசினா, அவன் என்னைத் தப்பா நினைச்சிடுவான்னு எனக்கு ஒரு பயம் இருந்துச்சு.

என் இமேஜை நான் மெயின்டைன் பண்ணனும்னு நினைச்சேன்.

நான் என் கண்களை அந்தப் போட்டோவுல இருந்து ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு விலக்கினேன்.

நான் கோபமா இருக்குற மாதிரி, கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்டா ஆக்ட் பண்ண முடிவு பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஏன் இதை அனுப்புன?"

பவித்ரா: "நான் இதைக் கேட்கவே இல்லையே."

பவித்ரா: "எனக்கு இது வேண்டாம்."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், அவன் சாரி கேட்பான்னு நான் நினைச்சேன்.

ஆனா பிரகாஷ் நான் நினைக்கிற மாதிரி முட்டாள் இல்லை.

அவனுக்குப் என்னோட மனசு நல்லா தெரியும் போல.

நான் சும்மா ஸ்ட்ரிக்ட்டா நடிக்கிறேன்னு அவனுக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

அதனால அவன் இந்தத் தடவை சாரி கேட்கல.

அவன் ரொம்பக் கூலா, ஆனா வேற ஒரு கேள்வியைக் கேட்டான்.

பிரகாஷ்: "அப்போ உங்களுக்கு என்னதான் வேணும் மேடம்?"

நான் அந்த மெசேஜைப் படிச்சேன்.

அவன் என்னைக் கார்னர் பண்றான்.

எனக்கு என்ன வேணும்னு அவன் என் வாயாலயே சொல்ல வைக்க ட்ரை பண்றான்.

நான் மறுபடியும் சமாளிக்கப் பார்த்தேன்.

பவித்ரா: "எதுவும் வேண்டாம் பிரகாஷ்."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், பிரகாஷ் ஒரு நிமிஷம் அமைதியானான்.

அவன் வேற ஒரு வழியில என்னைப் பிடிக்க முடிவு பண்ணிட்டான் போல.

அவன் டாப்பிக்கை அப்படியே மாத்தினான்.

பிரகாஷ்: "ஓகே மேடம்."

பிரகாஷ்: "நான் இனிமே போட்டோ அனுப்ப மாட்டேன்."

பிரகாஷ்: "ஆனா நான் உங்ககிட்ட ஒரே ஒரு கேள்வி கேட்கலாமா மேடம்?"

நான் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

அவன் என்ன கேட்கப் போறான்னு எனக்கு ஒரு சின்னப் பதற்றம் வந்துச்சு.

நான் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "என்ன?"

ஒரு சில செகண்ட் கழிச்சு, அவனோட அந்த மெசேஜ் வந்துச்சு.

அந்த மெசேஜைப் பார்த்ததும் என் மூளை ஒரு நிமிஷம் ஸ்தம்பிச்சுப் போச்சு.

பிரகாஷ் ரொம்பத் தெளிவா, எந்த ஒரு சுத்தி வளைக்காம நேரடியா கேட்டிருந்தான்.

பிரகாஷ்: "நான் கெஸ் பண்ணது தப்புனு சொன்னீங்களே மேடம்."

பிரகாஷ்: "அப்போ அதுக்கு என்ன அர்த்தம்?"

பிரகாஷ்: "நீங்க உள்ள எதுவும் போடலயா?"

இந்த வார்த்தைகளைப் படிச்சதும்... என் உடம்புல கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்துச்சு.

"நீங்க உள்ள எதுவும் போடலயா?"

அவன் என்னைக் கேட்டுட்டான்!

டைரக்ட்டா என்னைக் கேட்டுட்டான்!

நீங்க உள்ளாடை போடாம ஒப்பான இருக்கீங்களானு கேட்குறான்!

எனக்கு ஷாக்கா இருந்துச்சு.

அவன் இந்த நைட் நேரத்துல, நான் டீ-ஷர்ட்டுக்கு அடியில ஏதும் போடாம படுத்திருக்கேனானு தெரிஞ்சுக்கத் துடிக்கிறான்.

நான் அந்த மெசேஜையே திரும்பத் திரும்பப் படிச்சேன்.

என் மூச்சு ரொம்ப வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

நான் என்ன பதில் சொல்றதுனு எனக்குத் தெரியல.

நான் பொய் சொல்லலாம்.

'இல்ல, நான் பேண்ட்டி போட்டிருக்கேன், ப்ரா போட்டிருக்கேன்' னு ஏதாவது ஒரு பொய்யைச் சொல்லித் தப்பிக்கலாம்.

நான் அப்படிப் பொய் சொல்லிட்டா, இது ரொம்ப சேஃபா முடிஞ்சிடும்.

ஆனா... எனக்குப் பொய் சொல்ல இஷ்டம் இல்லை.

நான் உண்மையைச் சொல்லணும்னு என் மனசு துடிச்சுது.

நான் உள்ளே எதுவும் போடாம படுத்திருக்கேன்னு அவன்கிட்ட சொல்ல எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு.

ஆனா... அதே சமயம், நான் உண்மையச் சொன்னா அவன் எப்படி ரியாக்ட் பண்ணுவான்னு பார்க்க எனக்கு அவ்ளோ ஆர்வமா இருந்துச்சு.

நான் பேண்ட்டி போடலனு தெரிஞ்சா அவன் எவ்ளோ பைத்தியம் ஆவான்னு எனக்குப் பார்க்கணும்னு தோணுச்சு.

அது எவ்ளோ பெரிய தப்புனு என் மூளைக்குத் தெரிஞ்சாலும், ஆசை என்னைக் கண்ணை மூடிக்கிட்டுப் போகச் சொல்லுச்சு.

நான் ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

என் நெஞ்சுப் படபடப்பு உச்சியில இருந்துச்சு.

என் முலைகள் காத்துல ஏறி இறங்குச்சு.

நான் என் விரலை அந்தப் போன் கீ-போர்டுல வெச்சேன்.

நான் எந்த ஒரு பெரிய விளக்கமும் கொடுக்கல.

வெறும் ரெண்டே ரெண்டு எழுத்துல, ரொம்பச் சாதாரணமா என் பதிலை டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஆமா."

நான் அந்த 'ஆமா' ங்குற வார்த்தையை டைப் பண்ணிட்டு, அந்த செண்ட் பட்டனை அழுத்தினேன்.

மெசேஜ் போயிடுச்சு!

ப்ளூ டிக் விழுந்துடுச்சு!

நான் உள்ளே எதுவும் போடலங்குற அந்த உண்மை வெளிய வந்துடுச்சு.

அவன் இப்போ அதை ரீட் பண்ணிக்கிட்டு இருப்பான்.

நான் போன் ஸ்க்ரீனையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு, என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுப் படுத்திருந்தேன்.


-----------
Part 142:
-----------

லைட் எதுவும் போடாத அந்த ரூம்ல, என் போன் ஸ்க்ரீனோட வெளிச்சம் மட்டும்தான் என் முகத்துல பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் கண்ணு போன் ஸ்க்ரீன்ல இருந்த அந்த ஒரே ஒரு வார்த்தையை மட்டும்தான் வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"ஆமா."

அந்த ரெண்டு எழுத்து வார்த்தைக்குப் பின்னாடி எவ்ளோ பெரிய அர்த்தம் இருக்குனு எனக்கு நல்லாத் தெரியும்.

நான் இப்போ என் பெட்ரூம்க்குள்ள, உள்ள ஏதும் போடலங்கிற அந்த உண்மையை...

பிரகாஷ்கிட்ட நானே ஒத்துக்குக்கிட்டேன்.

இந்த நினைப்பு என் மைண்ட்ல போனதும், என் நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமா "டப்... டப்..." னு அடிச்சுது.

ரூம்ல இருந்த அமைதி எனக்கு ஒரு பெரிய த்ரில்லையும், பயத்தையும் ஒன்னாச் சேர்த்துக் கொடுத்துச்சு.

நான் மெசேஜ் அனுப்புன அடுத்த செகண்டே, என் கையில இருந்த போன் லேசா வைப்ரேட் ஆச்சு.

பிரகாஷ் உடனே, எந்த ஒரு கேப்பும் விடாம ரிப்ளை பண்ணியிருந்தான்.

அவனோட மெசேஜ்ல அவனோட சந்தோஷம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

பிரகாஷ்: "வாவ். சூப்பர் மேடம்."

பிரகாஷ்: "எனக்கு அதை இப்போவே பார்க்கணும் போல இருக்கு மேடம்."

நான் அவனோட மெசேஜைப் படிச்சேன்.

அவன் அந்த போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்துக்கிட்டு, என் அம்மணமான உடம்பைப் பார்க்க எவ்ளோ தவிச்சுக்கிட்டு இருப்பான்னு என்னால நல்லா இமேஜின் பண்ண முடிஞ்சுது.

என் உதட்டுல ஒரு சின்ன சிரிப்பு வந்துச்சு.

இந்த நிமிஷம், முழுக் கண்ட்ரோலும் என் கையிலதான் இருக்கு.

 நான் ஒரு ஸ்ட்ரிக்ட்டா இருக்கற மாதிரி நடிக்கிறது எனக்கு பிடிச்சிருந்துச்சு.

நான் ஒரு சின்னச் சிரிப்போட டைப் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

பவித்ரா: "நீ கேம் தோத்துட்ட பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "அதனால உனக்கு எந்தப் போட்டோவும் கிடைக்காது."

பவித்ரா: "நீ தோத்ததுனால உனக்குக் கிடைக்குறது வெறும் ஏமாற்றம்தான்."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், அவன் மறுபடியும் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம். அப்படிச் சொல்லாதீங்க."

பிரகாஷ்: "ஒரே ஒரு போட்டோ மேடம். ."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ்..."

நான் அந்த இருட்டுல என் தலையை லேசா ஆட்டினேன்.

அவன் கேக்குறத நான் உடனே ஈஸியா கொடுத்துட்டா, இந்தத் த்ரில் முடிஞ்சிடும்னு எனக்குத் தெரியும்.

நான் அவ்ளோ சுலபமா எந்தப் போட்டோவும் கொடுக்கக் கூடாதுனு முடிவு பண்ணேன்.

நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டா டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "நோ மீன்ஸ் நோ பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "நான் முடியாதுனு ஒரு தடவை சொல்லிட்டேன்ல?"

பவித்ரா: "என்கிட்ட திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுத் தொந்தரவு பண்ணாத."

நான் இப்போதைக்கு எந்தப் போட்டோவும் அனுப்ப மாட்டேன்னு அவனுக்கு நல்லாப் புரிஞ்சுடுச்சு போல.

இப்படியே போட்டோ கேட்டுத் தொந்தரவு பண்ணா, நான் கோபப்பட்டு சாட்டை கட் பண்ணிடுவேன்னு அவனுக்குத் தெரியும்.

அதனால அவன் உடனே தன்னோட பிளானை மாத்தினான்.

இந்தச் சாட்டை எப்படியாவது கண்டினியூ பண்ணனும்னு நினைச்சு, டாப்பிக்கை அப்படியே மொத்தமா வேற ஒரு திசைக்குத் திருப்புனான்.

பிரகாஷ்: "ஓகே மேடம்."

பிரகாஷ்: "நான் போட்டோ கேட்கல."

பிரகாஷ்: "ஆனா... இப்போ சார் என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்காரு மேடம்?"

இந்த மெசேஜ் என் ஸ்க்ரீன்ல வந்து விழுந்த அந்த நிமிஷம்...

அந்த 'சார்' ங்குற வார்த்தையைப் பார்த்த அந்த நிமிஷம்...

என் முகத்துல இருந்த அந்த சிரிப்பு மொத்தமா, அப்படியே மறைஞ்சு போச்சு.

என் மூட் ஒரே செகண்ட்ல அப்படியே தலைகீழா மாறிடுச்சு.

இந்த ஒரு ஃபேன்டஸிக்குள்ள, திடீர்னு என் புருஷன் கார்த்திக்கோட ஞாபகம் வந்தது...

அது எனக்கு ஒரு இடியை இறக்குன மாதிரி இருந்துச்சு.

என் உடம்புல கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்த அந்த சூடு, மொத்தமா ஸ்பாயில் ஆகிடுச்சு.

எனக்குள்ள திடீர்னு கோபம், ஆத்திரம் கொதிச்சு எழுந்துச்சு.

'இவன் ஏன் என் புருஷனைப் பத்திக் கேக்குறான்?' னு என் மனசு கத்துச்சு.

நான் அவ்ளோ வேகமா என் போன் கீ-போர்டுல டைப் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

என் விரல்கள் அந்த ஸ்க்ரீனை அவ்ளோ ஹார்டா, கோபமா அடிச்சுது.

பவித்ரா: "அது உனக்குத் தேவையில்லாத விஷயம் பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "அவரை பத்தி நீ ஏன் இப்போ கேட்குற?"

பவித்ரா: "அதைப் பத்தி நான் உன்கிட்ட பேசணுமா?"

பவித்ரா: "என்கிட்ட பேசாத."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், பிரகாஷ் பயந்துபோயிட்டான்.

அவன் அவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணிட்டோம்னு ரியலைஸ் பண்ணான்.

அவன் ஒரு செகண்ட் கூட கேப் விடாம உடனே ரிப்ளை பண்ணான்.

பிரகாஷ்: "சாரி மேடம்."

பிரகாஷ்: "ரொம்ப ரொம்ப சாரி மேடம்."

பிரகாஷ்: "நான் தெரியாம கேட்டுட்டேன், ப்ளீஸ் கோபப்பட வேண்டாம்."

நான் அவனோட அந்த சாரி மெசேஜைப் படிச்சேன்.

ஆனா நான் எந்த ரிப்ளையும் பண்ணல.

எனக்கு அவன் மேல இருந்த கோபம் இன்னும் குறையல.

நான் அவனைப் பனிஷ்  பண்ணனும்னு நினைச்சேன்.

'நான் மெசேஜ் பண்ணாம இருந்தா, அவனுக்கு அவ்ளோ தவிப்பா இருக்கும்' னு என் மனசு நினைச்சுது.

நான் என் போனை அப்படியே என் பக்கத்துல அந்த பெட் மேல தூக்கிப் போட்டேன்.

ஒரு முழு நிமிஷம் நான் அந்த போனைத் தொடவே இல்லை.

அந்த ரூம் அவ்ளோ அமைதியா இருந்துச்சு.

அந்த ஒரு நிமிஷ அமைதியில, என் உடம்போட கவனம் மறுபடியும் என் புண்டைக்குக் கீழ போச்சு.

என் தொடைகளுக்கு நடுவுல இருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பான ஈரம் எனக்கு ரொம்பத் தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

நான் உள்ள எதுவும் போடாம, என் புண்டையைத் திறந்து வெச்சுக்கிட்டுப் படுத்திருக்கேன்ங்குற நிஜம்...

மறுபடியும் என் உடம்புல அந்த சூட்டைக் கொண்டு வந்துச்சு.

என் கோபம் மெதுமெதுவாப் குறைஞ்சு, மறுபடியும் அந்தப் பசி தலைதூக்க ஆரம்பிச்சுது.

சரியா அந்த நேரத்துல, என் பக்கத்துல கிடந்த போன் மறுபடியும் வைப்ரேட் ஆச்சு.

பிரகாஷ் மறுபடியும் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்."

பிரகாஷ்: "நான் ரொம்ப சாரி கேட்டுக்குறேன்."

பிரகாஷ்: "நான் இனிமே அந்த மாதிரி கேட்க மாட்டேன். ப்ளீஸ் என்கிட்ட கோபமா இருக்காதீங்க மேடம்."

நான் என் போனை லேசாச் சாஞ்சு கையில எடுத்தேன்.

அவன் இப்படித் தவிச்சுக் கெஞ்சுறதைப் பார்க்க எனக்கு அவ்ளோ திருப்தியா இருந்துச்சு.

நான் அவனுக்குக் கொடுத்த தண்டனை போதும்னு முடிவு பண்ணேன்.

நான் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஓகே."

பவித்ரா: "ஆனா நீ ஏன் திடீர்னு இப்போ கார்த்திக்கைப் பத்தி கேட்ட?"

பிரகாஷ் நான் ரிப்ளை பண்ணதப் பார்த்து சந்தோஷப்பட்டான் போல.

பிரகாஷ்: "சாரி மேடம். நான் காலையில கேட்ல டியூட்டில இருந்தேன்."

பிரகாஷ்: "அப்போ சார் காலையில ஆபிஸ் போனாரு மேடம். அதை நான் பார்த்தேன்."

பிரகாஷ்: "ஆனா நான் ஈவினிங் என் ஷிப்ட் முடிஞ்சு வீட்டுக்குக் கிளம்புற வரைக்கும்... சார் திரும்ப உள்ள வரவே இல்லை."

பிரகாஷ்: "சார் இன்னும் வீட்டுக்கு வரலையோனு எனக்கு ஒரு டவுட். அதான் நான் சும்மா கேட்டேன் மேடம். வேற எந்தத் தப்பான எண்ணமும் இல்லை."

நான் அவனோட அந்த விளக்கத்தைப் படிச்சேன்.

அவன் சொல்றதுல ஒரு நியாயம் இருந்துச்சு.

அவன் ஒரு செக்யூரிட்டி கார்டு. கேட்ல உக்காந்துகிட்டு யார் வெளிய போறா, யார் உள்ள வர்றானு பாக்குறதுதான் அவனோட வேலை.

பவித்ரா: "என்ன பிரகாஷ்?"

பவித்ரா: "நீ என்ன அவரை கண்காணிச்சிட்டு இருக்கியா?"

பவித்ரா: "அவர் எப்ப போறார், எப்ப வர்றார்னு பார்க்குறதுதான் உன் வேலையா?"

பவித்ரா: "நீ உன் வேலையை மட்டும் பாரு. எங்களைக் கண்காணிக்காத."

பிரகாஷ் மறுபடியும் பயந்துபோய் மெசேஜ் பண்ணான்.

பிரகாஷ்: "சாரி மேடம். சாரி."

பிரகாஷ்: "நான் சும்மா கேட்ல உக்காந்திருக்கும்போது பார்த்தேன், அவ்ளோதான்."

பிரகாஷ்: "மறுபடியும் சாரி மேடம்."

நான் ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

அவனுக்கு உண்மையைச் சொல்லிடலாம்னு நான் முடிவு பண்ணேன்.

பவித்ரா: "அவர் இன்னும் ஆபிஸ்லதான் இருக்கார்."

பவித்ரா: "அவர் இன்னும் வீட்டுக்கு வரல. வரக் காலைல ஆயிடும்."

நான் இந்த மெசேஜை செண்ட் பண்ண அடுத்த செகண்ட்...

பிரகாஷோட மூளை அவ்ளோ வேகமா வேலை செஞ்சுது போல.

அவன் நான் சொன்ன எல்லா விஷயத்தையும் ஒன்னாச் சேர்த்தான்.

நான் உள்ளே எந்தத் துணியும் போடல... என் புருஷன் இன்னும் வீட்டுக்கு வரல, வரக் காலைல ஆகும்.

அப்போ...

பிரகாஷ் அவ்ளோ வேகமா, ஒரு பெரிய எதிர்பார்ப்போட மெசேஜ் அனுப்புனான்.

பிரகாஷ்: "மேடம்..."

பிரகாஷ்: "அப்போ நீங்க வீட்ல தனியாதான் இருக்கீங்களா?"

அந்தக் கேள்வியைப் படிச்சதும் என் முதுகுல ஒரு பெரிய சிலிர்ப்பு ஓடுச்சு.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஆமா, நான் வீட்ல தனியாதான் இருக்கேன்."

பவித்ரா: "அதுக்கு இப்போ உனக்கு என்ன வேணும்?"

நான் அந்த மெசேஜை அனுப்பிட்டுப் போன் ஸ்க்ரீனையே பார்த்தேன்.

"ஆமா, நான் வீட்ல தனியாதான் இருக்கேன். அதுக்கு இப்போ உனக்கு என்ன வேணும்?"

இந்த மெசேஜைப் பார்த்ததும் பிரகாஷ் இந்தச் சான்ஸை மிஸ் பண்ணவே மாட்டான்னு எனக்கு நல்லாத் தெரியும்.

அவன் அவ்ளோ வேகமா டைப் பண்ண ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "மேடம்..."

பிரகாஷ்: "நீங்க நேத்து எனக்கு ஒரு ப்ராமிஸ் பண்ணீங்க... ஞாபகம் இருக்கா?"

நான் அந்த மெசேஜைப் படிச்சேன்.

நான் என்ன ப்ராமிஸ் பண்ணேன்?

நேத்து நைட் அவன் வீடியோ கால் பேசணும்னு கெஞ்சினப்போ, 'இன்னைக்கு வேண்டாம், அப்புறமாப் பேசலாம்' னு நான் சும்மா சமாளிச்சு வெச்சிருந்தேன்.

அதைத்தான் அவன் இப்போ ஞாபகப்படுத்துறான்.

என் நெஞ்சுல லேசா ஒரு படபடப்பு ஆரம்பிச்சுது.

நான் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "என்ன ப்ராமிஸ்? எனக்கு எதுவும் ஞாபகம் இல்லையே."

பவித்ரா: "நீ என்ன சொல்ல வர்றனு எனக்குப் புரியல."

பிரகாஷ் உடனே விஷயத்துக்கு வந்தான்.

பிரகாஷ்: "நம்ம வீடியோ கால் பேசலாம்னு நீங்க நேத்து சொன்னீங்க மேடம்."

பிரகாஷ்: "இப்போ நீங்க வீட்ல தனியாதான் இருக்கீங்க..."

பிரகாஷ்: "நம்ம இப்போ வீடியோ கால் பேசலாமா மேடம்?"

இந்த மெசேஜைப் படிச்ச அந்த செகண்ட்...

"வீடியோ கால்!"

லைவ்வா... இந்த ராத்திரியில... இப்போ உடனே அவன்கிட்ட வீடியோ கால் பேசணுமா?

இந்த நினைப்பு வந்ததும், என் கண் முன்னாடி கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அவன் அனுப்புன அந்த போட்டோ அப்படியே வந்து நின்னுச்சு. 

அந்த பாத்ரூம்... தண்ணி சொட்டுற அவனோட அந்த முரட்டுத்தனமான உடம்பு...

எல்லாத்தையும் விட, அவனோட அடிவயித்துல இருந்து மேல குத்திட்டு நின்ன அந்த எட்டு இன்ச் நீளமான, தடிமனான கறுப்பு சுன்னி!

அது நரம்பெல்லாம் புடைச்சு, அவ்ளோ விறைப்பா இருந்த அந்தப் பிம்பம் என் மூளைக்குள்ள அப்படியே ஃப்ளாஷ் ஆச்சு.

அந்த சுன்னியை நான் இப்போ லைவ்வா வீடியோவுல பார்க்கப் போறேனா?

அது அவனோட கையில எப்படி ஆடுது, அது எவ்ளோ பெருசாத் துடிக்குதுனு என் கண்ணாலயே பார்க்கப் போறேனா?

இந்த நினைப்பே என்னைப் பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

இந்தத் தவிப்பு என்னோட உடம்பை அப்படியே முறுக்கேத்துச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள இருந்து "சுருக்" னு மறுபடியும் ஒரு பெரிய ஈரம் கசிஞ்சு வெளிய வந்துச்சு.

நான் பேண்ட்டி போடாததால, அந்த ஈரம் நேரா அந்த பேண்ட்ல பட்டுப் பிசுபிசுனு நனைஞ்சுது.

எனக்கு அந்த சுன்னியைப் பார்க்கணும்னு அவ்ளோ ஆசையா இருந்துச்சு.

ஆனா... அதே சமயம் எனக்குள்ள ஒரு பயம் வந்துச்சு.

நான் ஒரு கல்யாணமான  பொண்ணு... நான் எப்படி இப்படி வீடியோ கால் பேசுறது?

'நான் அவ்ளோ சீப்பான பொண்ணா?' ங்குற ஒரு கில்டியான ஃபீலிங் என்னைத் தடுத்துச்சு.

நான் அவ்ளோ ஈஸியா ஒத்துக்கக் கூடாதுனு என் மனசு அலறிச்சு.

நான் அவ்ளோ வேகமா டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "நோ. நோ."

பவித்ரா: "அதெல்லாம் கண்டிப்பா முடியாது பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "என்னால இப்போ வீடியோ கால் எல்லாம் பேச முடியாது."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், அவன் மறுபடியும் ரொம்பத் தவிச்சுக் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்..."

பிரகாஷ்: "நீங்க நேத்து அப்புறமாப் பேசலாம்னு சொன்னீங்க... நீங்க எனக்கு ப்ராமிஸ் பண்ணீங்க மேடம்."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம். எனக்காக ஒரே ஒரு தடவை... ப்ளீஸ்."

பவித்ரா: "அது நேத்து பிரகாஷ். நேத்து வேற... இன்னைக்கு வேற."

பவித்ரா: "நான் ஏன் வீடியோ கால் பேசணும்? எனக்கு அதெல்லாம் இஷ்டம் இல்லை."

பிரகாஷ் நான் சொல்றதை ஏத்துக்கவே இல்லை.

அவன் நான் வீட்ல தனியா இருக்கேன்னு தெரிஞ்சுகிட்டான், என்னைய பார்க்கணும்னு அவன் அவ்ளோ பசியில இருக்கான்.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம். நான் உங்களை அவ்ளோ பார்க்கணும்னு தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன் மேடம்."

பிரகாஷ்: "வெறும் ஒரே ஒரு நிமிஷம் மேடம்... ப்ளீஸ்..."

பிரகாஷ்: "ஒரு நிமிஷத்துல நான் காலைக் கட் பண்ணிடுவேன் மேடம்."

நான் அந்த மெசேஜைப் பார்த்தேன்.

அவன் அவ்ளோ கெஞ்சுறதப் பார்க்கப் பார்க்க, எனக்குள்ள ஒரு பெரிய போதை ஏறுச்சு.

நான் அவனோட சுன்னியைப் பார்க்க அவ்ளோ ஆசையா இருந்தாலும், என்னோட இமேஜை நான் காப்பாத்திக்கணும்னு நினைச்சேன்.

பவித்ரா: "நீ என்ன நினைச்சுட்டு இருக்க உன் மனசுல?"

பவித்ரா: "நான் வீட்ல தனியா இருக்கேன்னு தெரிஞ்சதும் என்னைப் பார்க்கணும்னு கேட்குறியா?"

பவித்ரா: "இது ரொம்ப தப்பு பிரகாஷ். எனக்குப் ஒரு மாதிரியா இருக்கு."

பிரகாஷ் உடனே எனக்கு ஆறுதல் சொல்ற மாதிரி மெசேஜ் பண்ணான்.

பிரகாஷ்: "இல்ல மேடம்."

பிரகாஷ்: "எனக்கு ஜஸ்ட் உங்கள பாக்கணும் அவ்ளோதான் மேடம்."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்... என் மேல கொஞ்சமாவது இறக்கப்படுங்க..."

நான் என் பெட்ல லேசாப் புரண்டு படுத்தேன்.

நான் அவன்கிட்ட வீடியோ கால் பேசணும்னா, எனக்கு ஒரு சில விஷயங்கள்ல கேரண்டி வேணும்.

நேத்து நைட் அவன் சாட் பண்ணும்போது, என் முலைய, புண்டைய பார்க்கணும்னு ஆசைப்பட்டான், அதைப் பத்தி எவ்ளோ பச்சையா வர்ணிச்சான்ங்குறது எனக்கு ஞாபகம் வந்துச்சு.

உள்ளுக்குள்ள எனக்கு அந்த அசிங்கமான, பச்சையான வார்த்தைகள் அவ்ளோ பிடிச்சிருந்தாலும்...

நான் அதை வெளிய காட்டிக்கக் கூடாதுனு முடிவு பண்ணேன்.

ஒரு நல்ல பொண்ணு மாதிரி, அதெல்லாம் எனக்குப் பிடிக்காத மாதிரி நடிக்க நினைச்சேன்.

பவித்ரா: "வேண்டாம் பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "நேத்து நைட் நீ மெசேஜ்ல அவ்ளோ அசிங்கமாப் பேசின..."

பவித்ரா: "நீ ரொம்பக் கெட்ட வார்த்தை எல்லாம் யூஸ் பண்ணிப் பேசின."

பவித்ரா: "எனக்கு அதெல்லாம் கொஞ்சம் கூடப் பிடிக்கல. எனக்கு கில்டியா இருந்துச்சு."

பவித்ரா: "வீடியோ கால்ல வந்தா நீ மறுபடியும் அப்படி அசிங்கமாப் பேசுவ... எனக்கு அது வேண்டாம்."

நான் இப்படி டைப் பண்ணி அனுப்புனதும், அவன் உடனே என் கண்டிஷனுக்கு ஒத்துக்கிட்டான்.

பிரகாஷ்: "சாரி மேடம். நான் சத்தியமா அப்படிப் பேச மாட்டேன் மேடம்."

பிரகாஷ்: "நான் ரொம்ப டீசண்டா இருப்பேன். உங்ககிட்ட எந்தத் தப்பான வார்த்தையும் யூஸ் பண்ண மாட்டேன்."

பிரகாஷ்: "என் மேல ப்ராமிஸ் பண்றேன் மேடம்."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் ஒரே ஒரு நிமிஷம் வீடியோ கால் வாங்க மேடம்."

நான் அந்த ரூமைச் சுத்திப் பார்த்தேன்.

வீடு அவ்ளோ அமைதியா இருந்துச்சு.

நான் தனியாதான் இருக்கேன், யாரும் வர மாட்டாங்கனு எனக்கு நல்லாத் தெரியும்.

ஆனா... அவனோட நிலைமை என்ன?

பவித்ரா: "நோ பிரகாஷ். இது ரொம்ப ரிஸ்க்."

பவித்ரா: "உனக்கு என்ன பயமே இல்லையா?"

பவித்ரா: "உன் வீட்ல உங்க அம்மா, தங்கச்சி எல்லாரும் இருப்பாங்களே?"

பவித்ரா: "நீ கால் பேசும்போது யாராவது திடீர்னு முழிச்சுப் பார்த்துட்டா என்ன ஆகுறது?"

பவித்ரா: "என் இமேஜ் என்ன ஆகுறது?"

நான் இப்படிக் கேட்டதும், பிரகாஷ் ரொம்பத் தெளிவா எனக்கு ரிப்ளை பண்ணான்.

பிரகாஷ்: "எங்க வீட்ல இப்போ யாருமே இல்லை மேடம்."

பிரகாஷ்: "எங்க அம்மா, தங்கச்சி எல்லாரும் ஊர்லதான் இருக்காங்க மேடம்."

பிரகாஷ்: "அவங்க நாளைக்கு ஈவினிங் தான் ஊர்ல இருந்து வருவாங்க."

பிரகாஷ்: "நான் தனியாதான் இருக்கேன் மேடம்."

பிரகாஷ்: "எந்த ரிஸ்க்கும் இல்லை மேடம்."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்... ப்ளீஸ்."

நான் அந்த மெசேஜைப் படிச்சேன்.

ரெண்டு பேருமே தனியா இருக்கோம்.

அவன் வீட்ல யாருமில்லை, என் வீட்ல யாருமில்லை.

நான் இப்போ எந்த ஒரு உள்ளாடையும் போடாம படுத்திருக்கேன்.

அவன் எனக்காகக தனியா காத்துக்கிட்டு இருக்கான்.

இந்த செட்டப்  அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா, ஒரு தப்பைச் செய்றதுக்கு ஏத்த மாதிரி அமைஞ்சிருந்துச்சு.

என் நெஞ்சுப் படபடப்பு உச்சியில இருந்துச்சு.

என் உடம்புல இருந்த தீ என்னைக் கண்ணை மூடிக்கிட்டு ஓகே சொல்லச் சொல்லுச்சு.

ஆனா நான் ஃபைனலா, என்னோட சில ஸ்ட்ரிக்ட்டான ரூல்ஸை அவன்கிட்ட சொல்ல நினைச்சேன்.

நான் ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

பவித்ரா: "ஓகே..."

பவித்ரா: "ஆனா எனக்குச் சில கண்டிஷன்ஸ் இருக்கு."

பிரகாஷ்: "சொல்லுங்க மேடம். நீங்க என்ன சொன்னாலும் நான் கேட்குறேன்."

பவித்ரா: "நீ என்கிட்ட எதுவும் கேட்கக் கூடாது."

பவித்ரா: "வீடியோ கால்ல வெறும் முகம் மட்டும்தான் காட்டணும்."

பவித்ரா: "வேற எதையும் நீ எனக்குக் காட்டக் கூடாது, நானும் காட்ட மாட்டேன்."

பவித்ரா: "அதுவும் வெறும் ரெண்டே நிமிஷம்தான்."

பவித்ரா: "ரெண்டு நிமிஷம் முடிஞ்சதும் நான் காலைக் கட் பண்ணிடுவேன், நீ அதுக்கு மேல பேசக் கூடாது."

பவித்ரா: "இதுக்கு ஓகேனா சொல்லு."

நான் என் கண்டிஷன்ஸை அவ்ளோ ஸ்ட்ரிக்ட்டா டைப் பண்ணி அனுப்புனேன்.

ஆனா இந்த ரூல்ஸை நானே பிரேக் பண்ணுவேன்னு எனக்கு உள்ளுக்குள்ள நல்லாத் தெரியும்.

எனக்கே அவனோட சுன்னியைப் பார்க்கணும்னுதான் அவ்ளோ ஆசை, ஆனா வெளிய டீசண்டா நடிச்சேன்.

அவனுக்கு இப்போ எந்த ரூல்ஸைப் பத்தி எந்தக் கவலையும் இல்லை, என்னைய லைவ்வா பார்க்கணும், அவ்ளோதான் அவனுக்கு வேணும்.

அவன் உடனே ரிப்ளை பண்ணான்.

பிரகாஷ்: "ஓகே மேடம்."

பிரகாஷ்: "எனக்கு எல்லாமே ஓகே மேடம்."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் இப்போ கால் பண்ணுங்க மேடம்."

நான் போனை என் நெஞ்சுல இருந்து எடுத்தேன்.

நான் அந்த பெட்ல லேசாப் புரண்டு, எனக்கு வசதியாச் சாஞ்சு உக்காந்தேன்.

நான் எந்திரிக்கும்போது, என் பான்ட் என்னோட புண்டை உரசினது எனக்கு ரொம்பச் சிலிர்ப்பா இருந்துச்சு.

நான் என் முகத்துல விழுந்து கிடந்த அந்தக் கலைஞ்ச முடியை லேசா என் காதுக்குப் பின்னாடி ஒதுக்கி விட்டேன்.

என் கசங்கின டீ-ஷர்ட்டை லேசா இழுத்து விட்டுக்கிட்டேன்.

என் முலைக்காம்புகள் அந்த டீ-ஷர்ட்டுக்குள்ள அவ்ளோ விறைப்பா நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் நெஞ்சு "டப்... டப்..." னு சத்தமா அடிச்சுது.

நான் என் விரலை அந்தப் போன் கீ-போர்டுல வெச்சேன்.

ஃபைனலா... என்னோட அந்தச் சம்மதத்தை டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஓகே."

நான் அந்த மெசேஜை செண்ட் பண்ணேன்.

அந்த மெசேஜ் போன அடுத்த செகண்ட்...

என் வாட்ஸ்அப் ஸ்க்ரீன் அப்படியே மாறிச்சு.

"செக்யூரிட்டி is calling..." னு என் ஸ்க்ரீன்ல ஒரு பெரிய வீடியோ கால் நோட்டிஃபிகேஷன் வந்து நின்னுச்சு.

என் உசுரே ஒரு செகண்ட் நின்னு போச்சு.

[yazhiniram]

-----------
Part 143:
-----------

"செக்யூரிட்டி is calling..." 

இந்த வாட்ஸ்அப் வீடியோ கால் நோட்டிஃபிகேஷன் என் போன் ஸ்க்ரீன்ல ப்ளிங்க் ஆனதும்... எனக்கு ஒரு நிமிஷம் என்ன பண்றதுனு தெரியல.

என் கையில இருந்த போன் "விர்ர்ர்... விர்ர்ர்..." னு வைப்ரேட் ஆக ஆக, என் உடம்பும் சேர்ந்தே ஒரு மாதிரி நடுங்குச்சு.

நான் அந்த ஸ்க்ரீன்ல இருந்த பச்சைப் பட்டனை வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டே இருந்தேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்விகள், ஆயிரம் பயம்.

'நீ என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்கே பவி?' னு என் மைண்ட் கத்துச்சு.

நான் ஒரு டீசண்டான குடும்பத்துப் பொண்ணு.

ஒரு நாலு வயசுப் பையனுக்கு அம்மா.

இப்போ நைட் இந்த நேரத்துல, உன் பெட்ரூம்க்குள்ள தனியா படுத்துக்கிட்டு இருக்க.

அதுவும் உள்ள எந்த ஒரு பிராவோ, பேண்ட்டியோ போடாம, வெறும் லூசான டீ-ஷர்ட், பேண்ட்டோட அம்மணமா படுத்துக்கிட்டு இருக்கேன்.

இந்த நிலைமையில... உன் அப்பார்ட்மெண்ட் வாட்ச்மேன்கிட்ட வீடியோ கால் பேசப் போறியா?

இது எவ்ளோ பெரிய தப்புனு என் புத்தி ரொம்ப சத்தமா அலறிச்சு.

அந்தப் பச்சைப் பட்டனை ஸ்வைப் பண்ணக் கூடாது, காலை உடனே கட் பண்ணிடுனு என் மனசு அவ்ளோ கெஞ்சுச்சு.

ஆனா... என்னோட உடம்பு, என்னோட ஆசை எதையுமே கேட்கத் தயாரா இல்லை.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அவன் அனுப்புன அந்த போட்டோ... என் மூளைக்குள்ள அவ்ளோ ஆழமாப் பதிஞ்சிடுச்சு.

பாத்ரூம்க்குள்ள தண்ணி சொட்டுற அவனோட அந்த முரட்டு உடம்பும், அந்த நரம்பு புடைச்ச பெரிய கறுப்பு சுன்னியும் என் கண் முன்னாடி அப்படியே வந்து போச்சு.

அந்த எட்டு இன்ச் சுன்னியை நான் லைவ்வா பார்க்கப் போறோம்ங்குற நெனப்பே என்னைப் பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

ராஜ் என்னை உச்சக்கட்டத்துல தவிக்க விட்டுட்டுப் போன அந்தச் சூடு, இப்போ பிரகாஷோட சுன்னியைப் பார்த்ததும் பன்மடங்கா ஏறிடுச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள இருந்து "சுருக்" னு மறுபடியும் ஒரு பெரிய சூடான ஈரம் கசிஞ்சு வெளிய வந்துச்சு.

அந்த மதன நீர் நேரா நான் போட்டிருந்த பேண்ட்ல பட்டு, என் தொடையிடுக்குல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிச்சு.

கால் கட் ஆகிடுமோனு எனக்குள்ள ஒரு பயம் வர ஆரம்பிச்சுது.

நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

என் நரம்பெல்லாம் புடைச்சு, என் நெஞ்சு "டப்... டப்..." னு என் காதுக்குள்ளயே சத்தமா அடிச்சுது.

நான் என் கட்டை விரலை அந்தப் பச்சைப் பட்டன் மேல வெச்சேன்.

'கடவுளே... நான் ஏதோ தப்பு பண்றேன்...' னு மனசுக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டே, நான் அந்தப் பட்டனை ஸ்வைப் பண்ணேன்.

கால் கனெக்ட் ஆகுற அந்த "பீப்" சத்தம் கேட்டுச்சு.

ஸ்க்ரீன் லோட் ஆக ஆரம்பிச்சுது.

நான் என் போனை என் முகத்துக்கு நேராப் பிடிச்சுக்கிட்டு, மூச்சை அடக்கிக்கிட்டுப் படுத்திருந்தேன்.

என் ரூம்ல எந்த லைட்டும் போடல, ஃபுல் இருட்டா இருந்துச்சு.

என் போன் ஸ்க்ரீன்ல இருந்து வந்த அந்த ப்ளூ கலர் வெளிச்சம் மட்டும்தான் என் முகத்துல லேசாப் பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஸ்க்ரீன்ல அவனோட வீடியோ லோட் ஆனதும்... என் கண் அப்படியே விரிஞ்சுடுச்சு.

பிரகாஷ் அவ்ளோ பிரைட்டான ஒரு லைட் வெளிச்சத்துல உக்காந்திருந்தான்.

அது அவனோட ரூம்னு எனக்குத் தெரிஞ்சது.

அவனோட அந்த கருப்பான உடம்பு அந்தப் பிரகாசமான வெளிச்சத்துல அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.

அவன் மேல எந்த ஒரு ஷர்ட்டும் போடல.

பனியன் கூட இல்லாம, வெறும் உடம்போட அவ்ளோ உக்காந்திருந்தான்.

அவனோட நெஞ்சும், தோள்பட்டையும் மட்டும்தான் என் ஸ்க்ரீன்ல இப்போதைக்குத் தெரிஞ்சது.

அவன் கேமராவையே பசியோட பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

என் முகத்துல போன் வெளிச்சம் பட்டதும், அவன் கண்கள் என் கண்களை நேராப் பார்த்துச்சு.

எங்க ரெண்டு பேரோட பார்வையும் அந்த ஸ்க்ரீன் வழியா மீட் ஆச்சு.

அந்த செகண்ட்... எனக்கு அவ்ளோ பெரிய வெக்கம் என்னைத் தாக்குச்சு.

'அய்யோ, நான் என்ன பண்ணிட்டு இருக்கேன்?' னு எனக்குள்ள ஒரு பெரிய வெக்கம் வந்துச்சு.

பிரகாஷ் கூட, நைட் நேரத்துல, உள்ள எதுவும் இல்லாம இப்படி ஒரு நிலைமையில நான் கேமரா முன்னாடி உக்காந்திருக்கேனேனு நினைக்கும்போதே என் முகம் அப்படியே செவந்து போச்சு.

நான் ஒரு சீப்பான பொண்ணு மாதிரி நடந்துகிடுறேனோங்குற அந்த ஃபீலிங், எனக்கு வெக்கத்தையும் அதே சமயம் ஒரு பயங்கரமான போதையையும் கொடுத்துச்சு.

நான் என் கண்களை லேசாத் தாழ்த்திக்கிட்டேன்.

என்னால அவன நேராப் பார்க்க முடியல, என் இதயம் அவ்ளோ வேகமா அடிச்சுது.

அந்த வீடியோ கால்ல ஒரு பத்து செகண்ட் ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல எந்தச் சத்தமும் இல்லை.

வெறும் அவனோட மூச்சுச் சத்தமும், என்னோட படபடப்பும் மட்டும்தான் அந்த அமைதியில கேட்டுச்சு.

அப்போ... பிரகாஷ் அந்த அமைதியை உடைச்சான்.

அவனோட அந்த வாய்ஸ், ஆனா அவ்ளோ சாஃப்ட்டா, ஒரு தவிப்போட வந்துச்சு.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா கூப்பிட்டான்.

அந்தக் குரல் என் நரம்பையெல்லாம் சுண்டி இழுத்துச்சு.

நான் லேசா நிமிர்ந்து போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

"போன்ல... நீங்க பார்க்க அவ்ளோ கியூட்டா இருக்கீங்க மேடம்..." னு அவன் சொன்னான்.

அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும், நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்கு வெக்கம் தாங்க முடியல.

என் முகம் ஃபுல்லா அவ்ளோ சூடாகிடுச்சு, நான் இருட்டுலயும் கண்டிப்பா ப்ளஷ் பண்ணிட்டு இருக்கேன்னு எனக்கே தெரிஞ்சது.

நான் ரொம்ப மெதுவா, "தேங்க்ஸ் பிரகாஷ்..." னு ஒரு முனகல் மாதிரி சொன்னேன்.

"நிஜமாவே சொல்றேன் மேடம்... நீங்க ஒரு ஏஞ்சல் மாதிரி இருக்கீங்க..." னு அவன் திரும்பவும் சொன்னான்.

நான் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டு, வேற பக்கம் திரும்பிப் பார்த்தேன்.

அவன் என்னை 'ஏஞ்சல்' னு கூப்பிட்டது எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு.

அப்போ அவன், ஸ்க்ரீனை உற்றுப் பார்த்துட்டு ஒரு மாதிரி தவிப்போட கேட்டான்.

"ஆனா ஏன் மேடம் இருட்டுல உக்காந்திருக்கீங்க?"

நான் என் நெஞ்சுக்கு மேல போனை வெச்சுக்கிட்டு, "எனக்கு இப்படித்தான் பிடிச்சிருக்கு..." னு சொன்னேன்.

"ப்ளீஸ் மேடம்... எனக்காக லைட் போடுங்களேன்..." னு அவன் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

நான் உடனே, "நோ பிரகாஷ்... இருட்டாவே இருக்கட்டும்." னு ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா, ஒரு நல்ல பொண்ணு மாதிரி சொன்னேன்.

"ப்ளீஸ் மேடம்... நான் உங்க முகத்தை நல்லாப் பார்க்கணும்னு ஆசைப்படுறேன்..."

"நீங்க அவ்ளோ அழகா இருக்கீங்க, நான் இருட்டுல உங்களை சரியாப் பார்க்க முடியல..."

"எனக்காகப் ப்ளீஸ் மேடம், லைட் மட்டும் போடுங்க..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டான்.

அவன் இப்படி எனக்காக ஏங்கித் தவிக்குறதை பார்க்க எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

இப்போ அவனை நான் தவிக்க விடணும்னு என்னோட ஈகோ சொல்லுச்ச.

அதான் நான் அவனைக் கொஞ்ச நேரம் காக்க வைக்கணும்னு நினைச்சேன்.

"நான் லைட் போட்டா, நீ வேற எதாவது கேட்ப..." னு நான் மெதுவா, ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி சிணுங்குற வாய்ஸ்ல சொன்னேன்.

"ப்ராமிஸ் மேடம்... நான் எதுவும் கேட்க மாட்டேன். உங்க முகத்தை மட்டும் கிளியரா காட்டுங்க... ப்ளீஸ்..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

என்னோட அழகைப் பார்க்க இவன் இவ்ளோ தவிக்குறதை பார்க்கும்போது, என் மனசு இறங்கிடுச்சு.

நான் ஒரு பெரிய மூச்சை விட்டுக்கிட்டு, "ஓகே... வெயிட் பண்ணு..." னு சொன்னேன்.

நான் என் பெட்ல இருந்து லேசா எந்திரிச்சு, பக்கத்துல இருந்த அந்த பெட்சைட் லாம்ப் ஸ்விட்ச்ல கை வெக்கலாம்னு போனேன், 

ஆனா அந்த வெளிச்சம் பத்தாதுன்னு எந்திரிச்சு போய் ட்யூப்லைட் போட்டேன்.

'க்ளிக்' னு அந்த ஸ்விட்சை ஆன் பண்ணேன்.

அந்த ரூம் முழுக்க ஒரு பிரைட் ஆனா வெளிச்சம் மெதுவாப் பரவுச்சு.

என் போன் கேமராவுல இப்போ என்னோட முகம் அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.

நான் திரும்பவும் போனை என் முகத்துக்கு நேராப் பிடிச்சுக்கிட்டு அவனைப் பார்த்தேன்.

என் முடி அவ்ளோ கலைஞ்சு என் கழுத்துலயும் தோள்பட்டையிலயும் விழுந்து கிடந்துச்சு.

என் கண்கள்ல ஒரு லேசான சோர்வும், அதே சமயம் ஒரு அடக்க முடியாத போதையும் கலந்து இருந்துச்சு.

நான் போட்டிருந்த அந்த லூசான டீ-ஷர்ட் என் உடம்புல லேசா அப்பிப் போயிருந்துச்சு.

லைட் போட்டதும், பிரகாஷ் ஸ்க்ரீன்ல என்னைப் பார்த்தான்.

அவன் கண்கள் அப்படியே ஆச்சரியத்துல விரிஞ்சது.

அவனோட வாய் லேசாப் பிளந்து, மூச்சு ரொம்ப வேகமா வந்துச்சு.

ஒரு ரெண்டு செகண்ட் அவன் எந்த வார்த்தையும் பேசல.

அவன் என்னையே முழுங்கிடுற மாதிரி அவ்ளோ பசியோட வெறிச்சுப் பார்த்தான்.

"சூப்பர் மேடம் ..." னு அவன் மெதுவா, தனக்குள்ளயே முனகினான்.

நான் வெக்கத்துல என் கண்களைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

"நீங்க ரொம்ப அழகான ஒரு தேவதை மேடம்..."

"உங்க முகத்தைப் பார்க்கப் பார்க்க எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சுருக்கு மேடம்..." னு அவன் சொன்னான்.

நான் சிரிச்சுக்கிட்டே, "போதும் பிரகாஷ்... ரொம்ப ஐஸ் வைக்காத..." னு சொன்னேன்.

ஆனா எனக்குள்ள அவ்ளோ சந்தோஷமா, பட்டாம்பூச்சி பறக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

"நான் ஐஸ் வைக்கல மேடம், உண்மையத்தான் சொல்றேன்..." னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே, என்னையே அணுஅணுவா ரசிச்சுப் பார்த்தான்.

நான் எதுவும் பேசாம, போனைப் பிடிச்சுக்கிட்டு என் கீழ் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு சில நிமிஷம் அமைதியா ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்துக்கிட்டே இருந்தோம்.

அந்த அமைதியிலயே ஒரு பெரிய ரொமான்ஸ், ஒரு டென்ஷன் உருவாகிடுச்சு.

அவனோட பார்வை என் முகத்துல இருந்து லேசா கீழ இறங்குறதை நான் ஸ்க்ரீன்ல கவனிச்சேன்.

நான் பிரா போடாததால, அந்த மெல்லிய டீ-ஷர்ட்டுக்கு அடியில என் முலைக்காம்புகள் ரெண்டும் சின்னக் கல்லு மாதிரி விறைச்சு நிக்குறது லைட் வெளிச்சத்துல அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

அவன் அதைப் பார்த்ததும், அவன் தொண்டையில எச்சில் முழுங்குற சத்தம் எனக்குக் கேட்டுச்சு.

அப்போ பிரகாஷ், தன் குரலை ரொம்பத் தாழ்த்தி, ஒரு மாதிரி கரகரப்பான வாய்ஸ்ல கேட்டான்.

"மேடம்..."

நான் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, "ஹ்ம்ம்?" னு கேட்டேன்.

"நான் ஒரு விஷயம் கேட்டா தப்பா நினைச்சுக்க மாட்டீங்களே?" னு அவன் மெதுவா ஆரம்பிச்சான்.

எனக்கு உடனே பக்னு ஆச்சு.

நான் போட்ட கண்டிஷன்ஸை அவன் இப்போ பிரேக் பண்ணப் போறான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நான் என் முகத்துல கொஞ்சம் கோபம் இருக்குற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டு, "என்ன பிரகாஷ்? நான் முன்னாடியே சொன்னேன்ல, எந்தக் கேள்வியும் கேட்கக் கூடாதுனு..." னு ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டாச் சொன்னேன்.

"சாரி மேடம்... ஆனா நான் தப்பா எதுவும் கேட்கல... ப்ளீஸ் கோபப்பட வேண்டாம்..." னு அவன் அவசர அவசரமாச் சொன்னான்.

"பின்ன என்ன கேட்கப் போற இப்போ?" னு நான் என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

"ஜஸ்ட் உங்க டிரஸ்ஸை மட்டும் பார்க்கணும் மேடம்... அவ்ளோதான்..." னு அவன் அவ்ளோ பாவமாக் கேட்டான்.

எனக்கு உள்ளுக்குள்ள தூக்கிப் போட்டுச்சு.

"டிரஸ்ஸா? டிரஸ்ஸை பார்த்து என்ன பண்ணப் போற நீ?" னு நான் லேசா நெளிஞ்சுகிட்டே கேட்டேன்.

"நீங்க அனுப்புன அந்தப் போட்டோல... நீங்க போட்டிருந்த அந்த டீ-ஷர்ட் அவ்ளோ கியூட்டா இருந்துச்சு மேடம்..." 

"அதை நான் வீடியோல ஃபுல்லா பார்க்கணும்னு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு மேடம்..." னு அவன் குரல் கரகரக்கச் சொன்னான்.

நான் என் போன் கேமராவை என் முகத்துலேயே வெச்சுக்கிட்டு யோசிச்சேன்.

அவன் என்னோட டீ-ஷர்ட்டைப் பார்க்கணும்னு கேட்குறான்.

ஆனா அந்த டீ-ஷர்ட்டுக்கு அடியில நான் எந்த ஒரு உள்ளாடையும் போடலங்குறது அவனுக்கு நல்லாத் தெரியும்.

என் முலைக்காம்புகள் அந்த டீ-ஷர்ட்டை முட்டிக்கிட்டு அவ்ளோ விறைப்பா நிக்குது.

அதை அவன் லைவ்வா பார்க்கணும்னு ஆசைப்படுறான்.

நான் என்னோட தலையை லேசா இடதும் வலதுமா ஆட்டி, "நோ பிரகாஷ்... அதெல்லாம் முடியாது." னு சொன்னேன்.

"ப்ளீஸ் மேடம்..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

"நான் தான் வீடியோ கால் வர்றதுக்கு முன்னாடியே சொன்னேன்ல... வெறும் முகம் மட்டும்தான்னு?" னு நான் மறுபடியும் அவனைத் தடுத்தேன்.

"எனக்குத் தெரியும் மேடம்... ஆனா எனக்கு உங்களை அந்த டிரஸ்ல ஃபுல்லா பார்க்கணும்னு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..." 

"ப்ளீஸ் மேடம்... எனக்கு வேற எதுவும் வேண்டாம், ஜஸ்ட் நீங்க போட்டிருக்க அந்த டீ-ஷர்ட், அவ்ளோதான்..."

"வேற எதையும் நான் கேட்கவே மாட்டேன் மேடம்... என் மேல ப்ராமிஸ்..." னு அவன் திரும்பத் திரும்பக் கெஞ்சினான்.

அவன் கெஞ்சுற ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் புண்டைக்குள்ள ஒரு ஷாக்கைக் கொடுத்துச்சு.

என்னோட உடம்பை அவனுக்குக் காட்டணும்னு எனக்கும் உள்ளுக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஆசை இருந்துச்சு.

நான் ஒரு பொண்ணு, என்னோட அழகையும் என்னோட வளைவுகளையும் ஒரு ஆம்பளை பசியோட ரசிக்கணும்னு என் மனசும் தவிச்சுது.

கார்த்திக் என்னை எப்படித் தொடணும்னு நான் எவ்ளோ ஏங்கிப் போயிருக்கேன்... ஆனா அவன் என்னைத் திரும்பி கூடப் பார்க்காம வேலைக்கு போய்ட்டான்.

ஆனா இங்க ஒருத்தன் என் உடம்பைப் பார்க்கப் பிச்சை கேட்குறான்.

இந்த ஈகோ சாட்டிஸ்பேக்ஷன் என்னை அப்படியே சொர்க்கத்துல மிதக்க வெச்சுது.

நான் ரொம்ப மெதுவா, "நீ வேற எதுவும் கேட்கக் கூடாது... ப்ராமிஸா?" னு ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி கேட்டேன்.

"ப்ராமிஸ் மேடம்... சத்தியமா வேற எதுவும் கேட்க மாட்டேன்... ப்ளீஸ் காட்டுங்க..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.

நான் ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

"ஓகே..." னு நான் ஒருவழியாச் சம்மதிச்சேன்.

என் நெஞ்சு "டப்... டப்..." னு சத்தமா அடிச்சுது.

நான் போனைப் பிடிச்சிருந்த கையை ரொம்ப மெதுவா, ஒரு இன்ச் கீழ இறக்கினேன்.

என் முகம் ஸ்க்ரீன்ல இருந்து லேசா மேல ஏறி, என் கழுத்து இப்போ கிளியராத் தெரிஞ்சது.

அந்தச் சின்ன வெளிச்சத்துல என் கழுத்தோட வளைவும், அந்த காலர் போனும் அவ்ளோ செக்ஸியாத் தெரிஞ்சது.

"உங்க கழுத்து எவ்ளோ அழகா இருக்கு மேடம்..." னு பிரகாஷ் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே முனகினான்.

"அப்படியே அந்த இடத்துல ஒரு முத்தம் கொடுக்கணும் போல இருக்கு மேடம்..." னு அவன் சத்தமாவே சொல்லிட்டான்.

எனக்கு உடம்பு புல்லா ஒரு சிலிர்ப்பு ஓடுச்சு.

"ஹேய்... என்ன?" னு நான் லேசாச் சிணுங்குற மாதிரி கோபப்பட்டேன்.

"சாரி மேடம்... சாரி... உங்களைப் பார்த்ததும் என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல..." னு அவன் உடனே பல்டி அடிச்சான்.

நான் கேமராவை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்கினேன்.

அந்த லூசான, ஓவர் சைஸ் டீ-ஷர்ட் என் உடம்புல கிடக்குறது இப்போ ஸ்க்ரீன்ல ஃபுல்லா வந்துச்சு.

டீ-ஷர்ட்டோட அந்த டீப் நெக் வழியா, என்னோட கழுத்துக்குக் கீழ இருந்த அந்தப் பிளவு லேசாத் தெரிஞ்சது.

நான் பிரா போடாததால, அந்த மெல்லிய துணி என்னோட முலைகள் மேல அப்படியே படிஞ்சு கிடந்துச்சு.

என் பெரிய முலைகளோட ஷேப், அந்தத் துணியை மீறி அவ்ளோ அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது.

அதுவும் அந்த முலைக்காம்புகள்... 

ராஜ் கடிச்சுக் குதறுன அந்த காம்புகள், இப்போ காத்து பட்டு அவ்ளோ விறைப்பா, ரெண்டு சின்னக் கல்லு மாதிரி டீ-ஷர்ட்டை முட்டிக்கிட்டு நீட்டிட்டு இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் அதை ஸ்க்ரீன்ல பார்த்ததும், அவன் மூச்சு சத்தம் சடன்னு நின்னு போச்சு.

"மை காட்... மேடம்..." னு அவன் தொண்டை கரகரக்க முனகினான்.

"உங்க... உங்க ஷேப்... ஆஹ்... எவ்ளோ அழகா இருக்கு மேடம்..."

"அந்த டீ-ஷர்ட்டைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வர்ற மாதிரி இருக்கு..." னு அவன் அசிங்கமா, ஆனா அவ்ளோ போதையா வர்ணிச்சான்.

எனக்கு வெக்கத்துல முகம் செவந்து, உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு.

"பிரகாஷ்... தப்பு தப்பாப் பேசாதனு சொன்னேன்ல..." னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.

"நான் எதையும் தப்பா சொல்லல மேடம்... நான் பார்க்குற உண்மையைத்தான் சொல்றேன்..."

"நீங்க உள்ள எதுவும் போடலங்குறத நெனைக்கும்போதே... எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்குது மேடம்..." னு அவன் பச்சையாச் சொன்னான்.

என் புண்டை இதழ்கள் சுருங்கி விரிஞ்சு, என் தொடைகளுக்கு நடுவுல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஈரம் கசிஞ்சது.

நான் என் போனை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்கினேன்.

டீ-ஷர்ட்டுக்குக் கீழ, என்னோட இடுப்பு வளைவு தெரிஞ்சது.

என் இடுப்புல அந்தப் பேண்ட் எவ்ளோ லூசா, கீழ இறங்கி உக்காந்திருக்குனு நான் காட்டுனேன்.

"உங்க இடுப்பு ஷேப்... ஆஹ்... எவ்ளோ கியூட்டா இருக்கு மேடம்..." னு அவன் கமெண்ட் பண்ணிக்கிட்டே இருந்தான்.

"அந்தப் பேண்ட்டைக் கீழ இழுத்து உங்க தொப்புளைப் பார்க்கணும் போல இருக்கு மேடம்..." னு அவன் முனகினான்.

நான் உடனே, "அவ்ளோதான் பிரகாஷ்... ரொம்ப ஆசைப்படாத..." னு சொல்லி கேமராவை கீழ நகர்த்துனேன்.

என் தொடைகள்... 

நான் பெட்ல கால்களை அகலமாப் போட்டு உக்காந்திருந்ததால, என் தொடைகள் அவ்ளோ பெருசாத் தெரிஞ்சது.

நான் பேண்ட்டி போடலங்குற அந்த நிஜம், என் தொடைகளைப் பார்க்கும்போது அவனுக்கு இன்னும் கிளியராத் தெரிஞ்சிருக்கும்.

"உங்க தொடைகள்... அப்படியே மார்பிள் கல்லு மாதிரி இருக்கு மேடம்..."

"அந்தப் பேண்ட் உங்களுக்கு அவ்ளோ அழகா இருக்கு... ஆனா அதை உரிக்கணும்னு ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னான்.

நான் ஃபைனலா கேமராவை என் பாதங்கள் வரைக்கும் கொண்டு போயிக் காட்டுனேன்.

என் சின்ன, அழகான பாதங்களைப் பார்த்துட்டு, "ஆஹ்... மேடம்..." னு பெருமூச்சு விட்டான்.

நான் கேமராவை மறுபடியும் வேகமா மேல கொண்டு வந்து, என் முகத்துக்கு நேரா வெச்சுக்கிட்டேன்.

நான் அவ்ளோ மூச்சு வாங்கிக்கிட்டு இருந்தேன்.

"அவ்ளோதான்..." னு நான் ரொம்பக் கரகரப்பான வாய்ஸ்ல சொன்னேன்.

என் முகம் ஃபுல்லா அவ்ளோ செவந்து போயிருந்துச்சு.

ஒரு வாட்ச்மேன் முன்னாடி, என் உடம்பை நான் இப்படி அணுஅணுவாகக் காட்டிட்டேனேங்குற நினைப்பு எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் கொஞ்ச நேரம் என் முகத்தையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனோட கண்கள்ல அவ்ளோ காமம், அவ்ளோ பசி இருந்துச்சு.

"நீங்க நிஜமாவே ஒரு தேவதைதான் மேடம்... ஒரு பெரிய மாஸ்டர் பீஸ்..." னு அவன் சொன்னான்.

எனக்கு உடம்பு புல்லா ஒரு சிலிர்ப்பு ஓடுச்சு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் எதையும் பேசாம கொஞ்ச நேரம் அப்படியே ஸ்க்ரீனைப் பார்த்துக்கிட்டே இருந்தோம்.

அப்போ... பிரகாஷ் ரொம்ப மெதுவா, ஆனா ஒரு குறும்பான ஸ்மைலோட கேட்டான்.

"மேடம்..."

நான் என் எச்சிலை முழுங்கிக்கிட்டு, "ஹ்ம்ம்... என்ன?" னு கேட்டேன்.

"நீங்க என்னோட உடம்பைப் பார்க்கணுமா மேடம்?" னு அவன் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம நேரடியாச் சுட்டுட்டான்.

இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் என் நெஞ்சு "தடதட" னு அடிச்சுது.

அவனோட அந்த முரட்டு உடம்பையும், அவனோட அந்த பெரிய சுன்னியையும் லைவ்வா பார்க்கணும்னுதான் நான் இங்க தவிச்சுக்கிட்டு உக்காந்திருக்கேன்.

ஆனா... ஒரு பொண்ணா, என்னோட வெக்கம் என்னைத் தடுத்துச்சு.

நான் அவ்ளோ ஓப்பனா "ஆமா, காட்டு" னு சொல்ல முடியாது.

நான் ரொம்ப வேகமா என் தலையை இடதும் வலதுமா ஆட்டி, "நோ பிரகாஷ்... வேண்டாம்..." னு சொன்னேன்.

"எனக்கு அதெல்லாம் பார்க்க இஷ்டம் இல்லை..." னு நான் பொய் சொன்னேன்.

ஆனா பிரகாஷ் லேசாச் சிரிச்சான்.

அவன் என் பொய் கோபத்தைக் கண்டுபிடிச்சிட்டான்.

"அது நல்லாருக்காது மேடம்..." னு அவன் சொன்னான்.

"என்ன நல்லாருக்காது?" னு நான் ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி குழப்பமாக் கேட்டேன்.

"நீங்க உங்க உடம்பை அவ்ளோ அழகா எனக்குக் காட்டிட்டீங்க..."

"நான் உங்களை அவ்ளோ ரசிச்சுப் பார்த்தேன்..."

"இப்போ நான் மட்டும் என் உடம்பைக் காட்டாம இருந்தா, அது ஃபேர் இல்லை மேடம்..." னு அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

நான் "பிரகாஷ்... ப்ளீஸ் அதெல்லாம் வேண்டாம்... நான் காலைக் கட் பண்றேன்..." னு சொல்ல வாயெடுத்தேன்.

ஆனா அதுக்குள்ள அவன் தன் போனை மெதுவா கீழ இறக்க ஆரம்பிச்சான்.

"வேண்டாம் பிரகாஷ்... வேண்டாம்..." னு நான் உதட்டு அளவுல சொல்லிக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஆனா என் கண்கள் போன் ஸ்க்ரீனையே கண் இமைக்காம வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் மூச்சு அப்படியே தொண்டையில மாட்டிச்சு.

அவனோட போன் கீழ இறங்க இறங்க, அவனோட முகம் மறைஞ்சு, அவனோட நெஞ்சுத் தெரிஞ்சது.

அந்தப் பிரைட்டான லைட்ல, அவனோட நெஞ்சு அவ்ளோ கருகருன்னு நார்மல் ஆ தான் இருந்துச்சு.

அவன் நெஞ்சுல இருந்த சின்னச் சின்ன முடிகள், வேர்வைல நனைஞ்சு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் கேமராவை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்கினான்.

அவனோட வயிறு... கொஞ்சம் தொப்பையோடதான் இருந்துச்சு.

அந்தத் தொப்புளுக்குக் கீழ போற அந்த வி-ஷேப் கட் அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.

அவன் போன் கேமரா இன்னும் கீழ, அவனோட இடுப்பை நோக்கிப் போய்க்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் எச்சிலை முழுங்கிக்கிட்டு, இவளோ சாதாரண உடம்ப அப்டி பாத்துட்டு இருந்தேன். நான் போனை இன்னும் கிட்ட கொண்டு வந்து பார்த்தேன்.

என் கண்கள் ஸ்க்ரீன்ல இருந்து ஒரு செகண்ட் கூட விலகல, ஏன்னா அந்த மான்ஸ்டர்காக தான்.

அவனோட இடுப்பு எலும்புகள் தெரிஞ்சது...

அவன் இடுப்புக்குக் கீழ... எந்த ஒரு பேண்ட்டும், எந்த ஒரு ஜட்டியும், எந்த ஒரு உள்ளாடையும் போட்டிருக்கிற மாதிரி எனக்குத் தெரியல.

வெறும் ஸ்கின் மட்டும்தான் தெரியுது.

அவன் கேமராவை மெதுவா, அந்த இருட்டான, முடிகள் அடர்ந்த அந்த மறைஞ்சிருக்கற இடத்தை நோக்கிக் கொண்டு போனான்.

என் நெஞ்சு "டப்... டப்..." னு வெடிக்கிற மாதிரி அடிச்சுது.

நான் அவனோட அந்தப் பெரிய சுன்னியைப் பார்க்கப் போறேன்.

அந்த நரம்பு புடைச்ச எட்டு இன்ச் இரும்பு ராடை என் கண்ணாலயே லைவ்வாப் பார்க்கப் போறேன்.

அது எவ்ளோ பெருசா, எந்த அளவுக்கு விறைச்சுப் போய் நிக்குதுனு பார்க்க என் புண்டை அவ்ளோ பசியோட காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் எந்திரிச்சு உக்காந்து, என் தொடைக்கு நடுவுல கை வெச்சு, என் பேண்ட்டை லேசாக் கசக்கிக்கிட்டு, ஸ்க்ரீனையே உற்றுப் பார்த்தேன்.

அவன் கேமரா இன்னும் ஒரு இன்ச் கீழ போச்சு...

[intrested]

Security kooda virtual

Boss kuda physical

Really good decision by pavi

Because she doesn't low class bitch..


Even prakash can touching her.. And fuck her

[fuckandforget]

Prakash should come to her house now and fuck her hard and tight till morning.

[Manikandarajesh]

super going

[Vijay42]

பவித்ரா வின் செல்ல சிணுங்கலை ஆண் சொன்னால் எப்படி இருக்கும்?

'யாழினிராம்' .....????

[venkygeethu]

wonderful waiting for the next