Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[funtimereading]

ஒவ்வொரு பாகமும் செதுக்கி செதுக்கி எழுதுறீங்க பாஸ் அட்டகாசமா போகுது பவித்ரான்கிற பெண்ணோட உணர்வுகளை அவளோட முக பாவனைகளோடு தெளிவா படம் பிடிச்ச மாதிரி கொண்டு போகுது உங்கள் எழுத்து.. great work

[Thamizh13]

Padikka padika veriya yerudhu bro

[yazhiniram]

-----------
Part 127
-----------


அந்த ஹால்ல ட்ரிங்... ட்ரிங்... னு போன் சத்தம் கேட்டுச்சு.

முத்தத்தோட மயக்கத்துல இருந்த நான் உடனே சுதாரிச்சுக்கிட்டேன்.

கண்கள் திறக்காமலேயே அந்தச் சத்தம் என்னைக் கொஞ்சம் விழிப்படைய வெச்சுது.

என் ரெண்டு கைகளாலயும் அவரோட நெஞ்சை வேகமாப் பின்னாடி தள்ளினேன்.

"அண்ணா... இருங்க..."

"உங்க போன் அடிக்குது பாருங்க..." னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.

"அதை எடுங்க அண்ணா..." னு நான் அவசரமாச் சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா முத்தத்தை நிறுத்திட்டு என்னைப் பார்த்தார்.

அவர் முகத்துல எந்தப் பயமும் இல்லை.

கேஷுவலாத் தன் பேண்ட் பாக்கெட்டுக்குள்ள கையை விட்டார்.

போனை வெளிய எடுத்தார்.

நான் கொஞ்சம் எட்டி அந்த போன் ஸ்கிரீனைப் பார்த்தேன்.

அதுல 'ரேணுகா' னு பேர் வந்துச்சு.

அதைப் பார்த்ததும் எனக்கு அதிர்ச்சியா இருந்துச்சு.

நான் பயந்துபோய் அவர் முகத்தைப் பார்த்தேன்.

"அண்ணா... அக்கா கூப்பிடுறாங்க..."

"எதுக்கு லேட்னு கேட்கப் போறாங்க..." னு நான் அவசரமாச் சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா என்னைப் பார்த்து லேசாச் சிரிச்சார்.

அவர் அந்தப் பச்சைக் கலர் பட்டனை அழுத்திப் போனை அட்டெண்ட் பண்ணார்.

போனைத் தன் காதுக்குக் கொண்டு போனார்.

"சொல்லு ரேணு..." னு கூலாப் பேச ஆரம்பிச்சார்.

போன் ஸ்பீக்கர்ல இருந்து ரேணுகா அக்காவோட குரல் எனக்கு இங்க வரைக்கும் நல்லாக் கேட்டுச்சு.

"என்ன பண்றீங்க நேரமா?" னு அக்கா கொஞ்சம் கோபமாக் கேட்டாங்க.

"ஒரு கப் தயிர் வாங்கிட்டு வர இவ்வளவு நேரமா ஆகும்?"

"எங்க போனீங்க?"

"இன்னும் ஏன் மேல வரல?"

"நான் இங்க மீட்டிங்ல இருக்கேன், நீங்க என்னடான்னா கீழயே உக்காந்துட்டீங்களா?" னு அக்கா அடுக்கடுக்காக் கேள்விகளைக் கேட்டாங்க.

இதைக் கேட்டதும் எனக்கு அப்படியே ஷாக் ஆகிடுச்சு.

நான் அதிர்ச்சியில உறைஞ்சுட்டேன்.

நான் என் ஈரம் படிஞ்ச கீழ் உதட்டைப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவரோட முத்தத்தோட ஈரம் இன்னும் என் உதட்டுல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அப்படி உதட்டைக் கடிக்கிறதை ராஜ் அண்ணா கவனிச்சிட்டார்.

அவரோட கண்கள் நேரா என் முகத்துலதான் இருந்துச்சு.

என் வீங்குன, ஈரமான உதடுகளையே அவர் ரசனையாப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தார்.

அவர் போன்ல அக்காகிட்ட அமைதியாப் பதில் சொன்னார்.

"இல்லை ரேணு..."

"நான் எங்கயும் போகல..."

"நான் இங்க பவி வீட்டுலதான் இருக்கேன்" னு அவர் சொன்னார்.

"அப்புறம் ஏன் லேட் ஆகுது?"

"சீக்கிரம் வர வேண்டியதுதானே?" னு ரேணுகா அக்கா கேட்டாங்க.

ராஜ் அண்ணா என் உதடுகளையே பாத்துக்கிட்டு, ஸ்மூத்தா ஒரு பதிலைச் சொன்னார்.

"நான் கொஞ்சம் ஜூஸ் குடிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன் ரேணு..."

அவர் அப்படிச் சொன்னதும், என் கண்கள் அதிர்ச்சியில அப்படியே அகலமா விரிஞ்சது.

'என்னது? ஜூஸா?' னு நான் எனக்குள்ள கத்திக்கிட்டேன்.

நான் அவசரமா என் ரெண்டு கைகளையும் அவர் முன்னாடி ஆட்டினேன்.

'ஐயோ... ' னு நான் சைகையில அவரைத் தடுக்க ட்ரை பண்ணேன்.

போன்ல அக்கா ஆச்சரியமாக் கேட்டாங்க.

"ஜூஸா?"

"ஆமா ரேணு..."

"பவி எனக்காக ஸ்வீட்டா ஒரு ஜூஸ் கொடுத்தா..."

"அதைத்தான் குடிக்க லேட் ஆகிடுச்சு" னு அவர் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னார்.

அவர் எந்த ஜூஸை மீன் பண்றார்னு எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சது.

எனக்கு வெக்கத்துல என்ன பண்றதுன்னே தெரியல.

நான் என் ரெண்டு கைகளாலயும் என் முகத்தை அப்படியே மூடிக்கிட்டேன்.

'கடவுளே, இவர்கிட்ட நான் முழுசா மாட்டிக்கிட்டேனே' னு என் மனசு நினைச்சுச்சு.

நல்லவேளை, அக்காவுக்கு அந்த டபுள் மீனிங் புரியல.

"ஓஹோ... சரி சரி..."

"ஜூஸ் குடிச்சது போதும்."

"சீக்கிரம் அந்தத் தயிரை எடுத்துட்டு மேல வாங்க" னு அக்கா சொன்னாங்க.

"சரி ரேணு..."

"நான் இப்போவே வர்றேன்" னு ராஜ் அண்ணா சொன்னார்.

"சரி சீக்கிரம் வாங்க" னு சொல்லிட்டு அக்கா போனை கட் பண்ணிட்டாங்க.

ராஜ் அண்ணா போனைத் தன் பாக்கெட்டுக்குள்ள மறுபடியும் போட்டுக்கிட்டார்.

அவர் என்னைப் பார்த்து ஒரு குறும்புச் சிரிப்பு சிரிச்சார்.

நான் என் முகத்துல இருந்த கைகளை எடுத்தேன்.

என் நெஞ்சு வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

"எதுக்கு அண்ணா அப்படிச் சொன்னீங்க?" னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"எப்படிச் சொன்னேன்?" னு அவர் ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி அப்பாவித்தனமாக் கேட்டார்.

"ஸ்வீட்டான ஜூஸ்னு ஏன் அக்காட்ட சொன்னீங்க?"

"நான் உங்களுக்கு வெறும் மோர் தான கொடுத்தேன்?"

"அதுவும் மோரை ஜூஸ்னு சொல்றீங்க?" னு நான் கேட்டேன்.

"ஆமா... நீ எனக்கு மோர் கொடுத்த..." னு சொல்லிட்டு,

ராஜ் அண்ணா சிரிச்சார்.

"நான் ஒரு நிஜத்தைத்தான் பவி சொன்னேன்."

"நீ கொடுத்த அந்த மோர் ஜில்லுனு இருந்துச்சு..."

"ஆனா உன் வாயில இருந்து நான் குடிச்ச அந்த ஜூஸ் இருக்கே..."

"அது சூடா, ஸ்வீட்டா இருந்துச்சு பவி."

அவர் அப்படிச் சொன்னதும் என் முகம் செக்கச் செவேர்னு தக்காளிப் பழம் மாதிரி சிவந்துருச்சு.

அந்தப் பிரெஞ்ச் கிஸ்ஸைத்தான் அவர் ஜூஸ்னு சொல்றார்னு எனக்குத் தெளிவாப் புரிஞ்சது.

"நீங்க மோசம் அண்ணா..."

"உங்களுக்கு அவ்ளோ தைரியம்..."

"அக்காகிட்டயே இப்படிப் பேசுறீங்க" னு நான் மெதுவாச் சொன்னேன்.

"உன்னைப் பார்த்தா யாருக்குத்தான் தைரியம் வராது பவி?" னு அவர் என்னைப் பார்த்து கண்ணடிச்சார்.

என் மூச்சு இன்னும் வேகமா வந்துகிட்டு இருந்துச்சு.

"அக்கா வெயிட் பண்றாங்க அண்ணா..."

"நீங்க முதல்ல மேல போங்க..." னு நான் அவரைப் போகச் சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா தன் கையில இருந்த வாட்ச்சை ஒரு தடவை பார்த்தார்.

"ஆமா பவி, நான் கிளம்பணும்."

"நாங்க இப்போ ஹாஸ்பிட்டல் போகணும்" னு அவர் சொன்னார்.

நான் கொஞ்சம் அக்கறையாக் கேட்டேன்.

"ஹாஸ்பிட்டலா?"

"ஏன் அண்ணா? என்ன ஆச்சு?"

"யாரைப் பார்க்கப் போறீங்க?" னு நான் கேட்டேன்.

"ஒரு சொந்தக்காரங்களைப் பார்க்கப் போறோம் பவி" னு அவர் அமைதியாச் சொன்னார்.

"எதுவும் சீரியஸா அண்ணா?" னு நான் கவலையோட கேட்டேன்.

"இல்லை பவி, சும்மா ஒரு ரெகுலர் விசிட்தான்."

"பார்த்துட்டு வந்துடுவோம்" னு அவர் சொன்னார்.

"ஓஹ் சரி அண்ணா"

"ஊருக்குப் போறீங்களா?" னு நான் கேட்டேன்.

"இல்ல, இல்ல, ஒரு சில மணி நேரம் தான் ஆகும் பவி."

"நாங்க திரும்பி வர ஈவினிங் ஆகிடும்" னு அவர் சொன்னார்.

நான் உடனே டீப்பாய் டேபிள் மேல இருந்த அந்தத் தயிர் கப்பைப் பார்த்தேன்.

"அப்போ இன்னைக்கு ராத்திரி நீங்களும் அக்காவும் வீட்டுல சமைக்க மாட்டீங்களா அண்ணா?" னு நான் கேட்டேன்.

"கண்டிப்பாச் சமைக்க மாட்டோம் பவி."

"வரவே நைட் ஆகிடும். வெளிய ஏதாவது சாப்பிட்டுப்போம்" னு அவர் சொன்னார்.

நான் அவரை நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.

"நீங்க எதுக்கு அண்ணா வெளிய சாப்பிடணும்?"

"ராத்திரி டின்னருக்கு நீங்க இங்கயே வந்துடுங்க அண்ணா" னு நான் ஒரு சிரிப்போட சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா என்னைப் பார்த்தார்.

"டின்னருக்கா?"

"இங்கயா?" னு அவர் ஆச்சரியமாக் கேட்டார்.

"ஆமா அண்ணா."

"நீங்க இங்கயே சாப்பிடுங்க" னு நான் அழைப்பு கொடுத்தேன்.

"வேணாம் பவி."

"எதுக்கு உனக்கு கஷ்டம்?" னு அவர் மறுத்தார்.

"இதுல என்ன அண்ணா கஷ்டம் இருக்கு?"

"அக்கா ஹாஸ்பிட்டல் போயிட்டு வர டயர்டா இருப்பாங்க."

"நீங்க ரெண்டு பேரும் கீழ வந்துடுங்க."

"நான் இன்னைக்கு நைட் சூப்பரா டின்னர் ரெடி பண்றேன்" னு நான் ஆசையாச் சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா தன் தலையை லேசா ஒரு பக்கமாச் சாய்த்தார்.

"நீ நிஜமாத்தான் சொல்றியா பவி?"

"எங்களுக்குச் சமைக்க உனக்கு ஓகே தானா?" னு அவர் கேட்டார்.

"ஆமா அண்ணா, எனக்கு ஓகே."

"கார்த்திக்கும் இங்கதான இருப்பார்."

"நம்ம நாலு பேரும் ஒன்னாச் சேர்ந்து சாப்பிடலாம்" னு நான் சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா லேசாத் தலையாட்டினார்.

"சரி பவி."

"நாங்க வர்றோம்."

"ஆனா எனக்கு ஒரு கண்டிஷன் இருக்கு" னு அவர் தந்திரமாச் சொன்னார்.

"என்ன கண்டிஷன் அண்ணா?" னு நான் புரியாமக் கேட்டேன்.

ராஜ் அண்ணா தன் பார்வையை என் முகத்துல இருந்து மெதுவாப் கீழ இறக்கினார்.

அவர் பார்வை நேரா என் நெஞ்சுப் பக்கமாப் போச்சு.

அந்தப் ப்ளூ கலர் புடவைக்குக் கீழ முட்டிக்கிட்டு இருந்த என் முலைகளை அவர் நேரடியா, அப்பட்டமாப் பார்த்தார்.

"நான் டின்னருக்கு வரணும்னா..."

"சாப்பிட்டு முடிச்சதும்..."

"எனக்கு என்னோட டெஸர்ட் வேணும் பவி" னு அவர் ஆசையாச் சொன்னார்.

அவர் எந்த டெஸர்ட்டை மீன் பண்றார்னு எனக்குப் பட்டக்னு புரிஞ்சுது.

என் முகம் மறுபடியும் செக்கச் செவேர்னு சிவந்துருச்சு.

நான் உடனே என் ரெண்டு கைகளையும் நெஞ்சுக்குக் குறுக்கப் போட்டு, என் முலைகளை இறுக்கமா மறைச்சுக்கிட்டேன்.

"நோ..."

"அதெல்லாம் கிடைக்காது அண்ணா."

"எந்த டெஸர்ட்டும் இங்க இல்லை" னு நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டாச் சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா உதட்டுல ஒரு குறும்புத்தனமான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"டெஸர்ட் இல்லாத டின்னர் முழுமையாகாது பவி."

"அது எனக்குக் கண்டிப்பா வேணும்" னு அவர் அடம் பிடிச்சார்.

"உங்க வைஃப் கூட வர்றாங்க அண்ணா."

"அவங்க உங்களுக்குப் பக்கத்துலேயே உக்காந்திருப்பாங்க."

"அதை மறந்துடாதீங்க" னு நான் அவருக்கு ஞாபகப்படுத்தினேன்.

"எனக்குத் தெரியும் பவி."

"அவ இருந்தாலும் எனக்கு என் டெஸர்ட் வேணும்" னு அவர் சொன்னார்.

"உங்களுக்கு ஒன்னும் கிடைக்காது அண்ணா."

"நீங்க சும்மா சாப்பிட்டுட்டுப் போக வேண்டியதுதான்" னு நான் உறுதியாச் சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா சத்தமாச் சிரிச்சார்.

"பார்க்கலாம் பவி."

"ஈவினிங் என்ன நடக்குதுன்னு நாம பார்ப்போம்" னு அவர் ஒரு சவால் விடுற மாதிரிச் சொன்னார்.

நான் என் தலையை ரெண்டு பக்கமும் ஆட்டினேன்.

"நீங்க ஓவராப் பண்றீங்க அண்ணா."

"நீங்க முதல்ல இங்க இருந்து கிளம்புங்க."

"அக்கா மேல வெயிட் பண்றாங்க" னு நான் அவரைத் துரத்துனேன்.

ராஜ் அண்ணா சிரிப்பை அப்படியே நிறுத்தினார்.

அவர் என் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தார்.

"இன்னும் அண்ணாவா?" னு அவர் கூர்மையாக் கேட்டார்.

நான் என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டினேன்.

"என்ன அண்ணா?" னு நான் மறுபடியும் கேட்டேன்.

"என்னோட முத்தத்தை நீயும் ஆசையா ஏத்துக்கிட்ட..."

"நாம ரெண்டு பேரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் இவ்ளோ நெருக்கமா இருந்துட்டோம்..."

"அப்புறமும் என்னைப் பார்த்து அண்ணா னு கூப்பிடுறியே?"

"இது உனக்கே கொஞ்சம் கூடச் சிரிப்பா இல்லையா பவி?" னு அவர் நேரடியா, எந்த ஒளிவு மறைவும் இல்லாமக் கேட்டார்.

அவர் அப்படி நேருக்கு நேராக் கேட்டதும் நான் என் கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"அப்புறம் நான் உங்களை என்னன்னு கூப்பிடணும்?" னு நான் வெக்கத்தோட கேட்டேன்.

ராஜ் அண்ணா தன் தோள்பட்டையை லேசாத் தூக்கினார்.

"வேற ஏதாவது கூப்பிடு பவி."

"உனக்குப் பிடிச்ச மாதிரி கூப்பிடு" னு அவர் சொன்னார்.

நான் கொஞ்சம் யோசிச்சேன்.

"நான் என்னன்னு கூப்பிடுறது?"

"பேர் சொல்லி கூப்பிடவா?" னு நான் கேட்டேன்.

"வெறும் ராஜ்னு கூப்பிடு பவி. அது போதும்" னு அவர் சொன்னார்.

"நோ..."

"என்னால அப்படி உங்க பேரைச் சொல்லிக் கூப்பிட முடியாது."

"அது எனக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கு" னு நான் தயக்கத்தோட சொன்னேன்.

"ஒரு மாதிரி இருக்கா?"

"ஆமா..."

"அப்போ வேற ஒரு வார்த்தையைக் கண்டுபிடி பவி" னு அவர் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னார்.

நான் அவர் கண்களை நேராப் பார்த்தேன்.

எனக்குள்ள ஒரு குறும்பு வந்துச்சு.

"மாமா?" னு நான் விளையாட்டாக் கேட்டேன்.

"மாமான்னு கூப்பிடவா?" னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும், ராஜ் அண்ணா வாய் விட்டுச் சத்தமாச் சிரிச்சார்.

"மாமாவா?" னு அவர் சிரிப்புக்கிடையில கேட்டார்.

"ஆமா... மாமா."

"இது கொஞ்சம் நல்லா இருக்கே?" னு நான் கிண்டல் பண்ணேன்.

ராஜ் அண்ணா தன் சிரிப்பைக் கொஞ்சம் அடக்கிக்கிட்டார்.

அவர் முகத்துல ஒரு அழகான புன்னகை இருந்துச்சு.

"சரி பவி."

"உனக்கு எது தோணுதோ அப்படியே கூப்பிடு."

"நீ என்னைக் கூப்பிடுற அந்த அண்ணாங்குற வார்த்தைகூட எனக்கு ஓகே தான்."

"நீ மாமான்னு கூப்பிட்டாலும் எனக்கு ஓகே தான்."

"நீ என்ன கூப்பிட்டாலும் நான் சந்தோஷமா ஏத்துப்பேன்" னு அவர் அன்பாச் சொன்னார்.

நான் மெதுவாத் தலையாட்டினேன்.

"ஆனா அண்ணா..."

"என்னால ரேணுகா அக்கா முன்னாடியோ, இல்ல கார்த்திக் முன்னாடியோ உங்களை மாமான்னு கூப்பிட முடியாது."

"அது தப்பாத் தெரியும்."

"அவங்க முன்னாடி நான் எப்பவும் போல அண்ணான்னுதான் கூப்பிடுவேன்" னு நான் தயக்கத்தோட சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா என்னைப் பார்த்துப் புன்னகைச்சார்.

"எனக்குப் புரியுது பவி."

"இது உனக்கும் எனக்கும் நடுவுல இருக்குற ஒரு ரகசியமான விஷயம்."

"நீ மத்தவங்க முன்னாடி என்னை என்ன வேணும்னாலும் கூப்பிடு."

"ஆனா நாம ரெண்டு பேரும் மட்டும் தனியா இருக்கும்போது..."

"நீ என்னைக் கூப்பிடுற விதமே வேற மாதிரி இருக்கணும்" னு அவர் கண்ணடிச்சார்.

"ஓகே அண்ணா..." னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா தன் ரெண்டு கைகளையும் தன் முழங்கால் மேல வெச்சு, சோபாவுல இருந்து லேசா முன்னாடி சாய்ந்து எழுந்து நின்னார்.

அவர் நேரா அந்த டீப்பாய் டேபிள் கிட்டப் போனார்.

அங்க இருந்த அந்தத் தயிர் கப்பைத் தன் இடது கையால எடுத்தார்.

அவர் நின்னதும், நானும் சோபாவுல இருந்து உடனே எழுந்து நின்னேன்.

நான் கட்டியிருந்த அந்தப் ப்ளூ கலர் புடவை கொஞ்சம் லூசா இருந்துச்சு.

நான் அதை அவசரமா என் கையால இழுத்துச் சரி பண்ணேன்.

நான் அவருக்கு நேரா முன்னாடி போய் நின்னேன்.

"அக்காட்ட அந்தத் தயிரைப் பத்திரமாகக் கொடுத்துடுங்க அண்ணா."

"கீழ கொட்டிடாதீங்க" னு நான் அக்கறையாச் சொன்னேன்.

"சரி பவி" னு அவர் சொன்னார்.

அவர் அந்தத் தயிரை எடுத்துக்கிட்டு மெயின் டோர் பக்கமாத் திரும்பிப் போவார்னு நான் நெனச்சேன்.

ஆனா ராஜ் அண்ணா பின்னாடி திரும்பல.

அதுக்குப் பதிலா, அவர் என்னை நோக்கி ஒரு அடி முன்னாடி எடுத்து வெச்சார்.

எங்களுக்கு நடுவுல இருந்த அந்த ஒரு சின்ன இடைவெளியையும் அவர் முழுசா அடைச்சார்.

"ஹச்..." னு நான் மூச்சு வாங்கினேன்.

அவர் தன் கையில இருந்த அந்தத் தயிர் கப்பைத் திரும்பவும் அதே டேபிள் மேல டக்குன்னு வெச்சார்.

அடுத்த செகண்டே, அவரோட அந்த ரெண்டு கைகளும் என் உடம்பைச் சுத்தி வளைச்சுது.

அவர் என்னை பலமான ஒரு அணைப்புல தன் பக்கம் இழுத்தார்.

அவர் நெஞ்சோட என் உடம்பு ஹார்டா மோதிச்சு.

என் நெஞ்சுச் சதை அவரோட அந்த நெஞ்சுல பட்டு முழுசா நசுங்குச்சு.

"கீக்..." னு என் தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு சத்தம் வந்துச்சு.

அவர் கொஞ்சம் கூடத் தயங்காம, தன் முகத்தை நேரா என் கழுத்து வளைவுக்குள்ள புதைச்சார்.

என் கைகள் ரெண்டும் என்ன பண்றதுன்னு தெரியாம என் பக்கவாட்டுல அப்படியே விறைச்சுப் போய் நின்னுச்சு.

ராஜ் அண்ணா என் கழுத்துல இருந்த அந்த வேர்வை வாசனையை வேகமாத் தன் மூச்சுக்குள்ள இழுத்தார்.

அந்த வாசம் அவருக்குப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

அவர் தன் வாயை லேசாத் திறந்தார்.

என் கழுத்தோட அந்தச் சென்சிட்டிவ்வான நரம்பு மேல, ஒரு சூடான, ஈரமான முத்தத்தை அவர் அழுத்தமாப் பதிச்சார்.

"ஆஹ்... அண்ணா..."

அவர் சும்மா முத்தம் கொடுக்கல, என் சருமத்தை ஹார்டாத் தன் வாய்க்குள்ள வெச்சு உறிஞ்சினார்.

அவர் அப்படி உறிஞ்சியதும், என் தலை தானாகவே பின்னாடி சாய்ஞ்சுது.

எனக்குள்ள இருந்து ஒரு அடக்க முடியாத தவிப்பு கிளம்புச்சு.

என் கழுத்துல அவர் உதடுகள் படும்போதெல்லாம் என் உடம்பே சிலிர்த்துப் போச்சு.

அவர் எனக்குக் கொடுத்த முத்தம் இதமா, போதையா இருந்துச்சு.

"ம்ம்ம்ம்ம்..." னு நான் சத்தமா முனகினேன்.

என் முனகல் சத்தம் அந்த ஹால் முழுக்கத் தெளிவா எதிரொலிச்சுது.

அவர் அணைப்போட இறுக்கம் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாச்சு.

அவரோட மூச்சு காத்து என் கழுத்துல பட்டு என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

அவர் என் கழுத்தை விட்டு விலகவே இல்லை.

அவரோட உதடுகள் என் கழுத்து நரம்பைத் தேடித் தேடி முத்தம் கொடுத்துச்சு.

அவர் என் கழுத்தை நக்கினார், உறிஞ்சினார், லேசாத் தன் பற்களால கடிச்சார்.

அந்த ஒவ்வொரு செயலும் என்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உருக்குச்சு.

என் கைகள் தானாகவே அவரோட முதுகைக் கட்டிக்கிச்சு.

நான் அவர் முத்தத்துக்கு வசதியா வளைஞ்சு கொடுத்தேன்.

"ப்ளீஸ் அண்ணா..." னு நான் என் மயக்கத்துல சொன்னேன்.

ஆனா அவருக்கு என் பேச்சு காதுல விழல.

அவர் முத்தம் கொடுக்கக் கொடுக்க, என் கால் விரல்கள் எல்லாம் சுருண்டுக்கிச்சு.

என் முலைகள் அவரோட நெஞ்சுல பட்டுத் தேய்க்கப்பட்டுச்சு.

அவரோட இடது கை என் இடுப்பைச் சுத்தி ஸ்ட்ராங்கா லாக் ஆகி இருந்துச்சு.

ஆனா அவரோட வலது கை இப்போ மெதுவா என் முதுகுப் பக்கமாச் சரிஞ்சு கீழ இறங்குச்சு.

அந்தக் கை என் முதுகுத் தண்டை வருடிக்கிட்டே கீழ வந்துச்சு.

என் புடவைக்குக் கீழ இருந்த என் இடுப்பைத் தாண்டி, இன்னும் கீழ போச்சு.

அவர் கை நேரா என் வலது பக்கக் குண்டி மேல உறுதியாப் பதிஞ்சுது.

நான் கொஞ்சம் கூட இதை எதிர்பார்க்கல.

அவரோட அந்த விரல்கள், என் குண்டியோட அந்த மென்மையான சதை மேல முழுசா விரிஞ்சுது.

அடுத்த செகண்ட்...

அந்த காட்டன் புடவைக்கு மேலேயே, என்னோட குண்டியை அவர் ஸ்ட்ராங்கா ஒரு அமுக்கு அமுக்கினார்.

என் குண்டியை அவர் தன் கைக்குள்ள வெச்சு ஒரு பிசை பிசைஞ்சார்.

அதுல ஒரு அதிகாரமும் வேட்கையும் இருந்துச்சு.

என் குண்டிச் சதை அவர் கைக்குள்ள முழுசா அடங்குச்சு.

அதுல ஒரு வலியும், ஒரு பரவசமான சுகமும் ஒன்னா இருந்துச்சு.

அந்தத் திடீர்னு நடந்த, எதிர்பாராத தீண்டல்ல என் கண்கள் கொஞ்சம் அகலமா விரிஞ்சது.

அவர் என் குண்டியை அமுக்க அமுக்க, என் புண்டைக்குள்ள ஒரு ஈரம் கசிய ஆரம்பிச்சுது.

"ஆஹ்!" னு நான் சத்தமா மூச்சு வாங்கினேன்.

நான் உடனே சுதாரிச்சுக்கிட்டேன்.

'இதுக்கு மேல விட்டா ஆபத்து'னு என் மூளை அலாரம் அடிச்சுது.

என் ரெண்டு கைகளாலயும் அவரோட நெஞ்சை பலமாப் பின்னாடி தள்ளினேன்.

நான் அவரை விட்டு வேகமா விலகி, ஒரு படி பின்னாடி போய் நின்னேன்.

நான் நெஞ்சு வேகமா ஏறி இறங்க மூச்சு வாங்குனேன்.

"போங்க!"

"போங்க அண்ணா!" னு என் குரல் கரகரப்பா இருந்துச்சு.

"போதும் நிறுத்துங்க..."

"உங்க மனைவி மேல வெயிட் பண்றாங்க அண்ணா..."

"கிளம்புங்க இங்க இருந்து..." னு நான் அவரைத் துரத்துனேன்.

ராஜ் அண்ணா அங்கேயே அமைதியா நின்னார்.

நான் மூச்சு வாங்கும்போது என் முலைகள் ஏறி இறங்குறதை அவர் ரசனையாப் பார்த்தார்.

அவர் மெதுவாத் திரும்பி, டேபிள் மேல இருந்த அந்தத் தயிர் கப்பை மறுபடியும் கையில எடுத்தார்.

அவர் லேசாத் தலையாட்டினார்.

"நான் கிளம்புறேன் பவி" னு அவர் சொன்னார்.

அவர் அந்த மெயின் டோரை நோக்கித் திரும்பி நடக்க ஆரம்பிச்சார்.

ஒரு ரெண்டு அடி எடுத்து வெச்சிருப்பார், திடீர்னு அவர் தன் நடையை நிறுத்தினார்.

அவர் பாதி திரும்பி என்னைப் பார்த்தார்.

"ஈவினிங்..." னு அவர் மெதுவாச் சொன்னார்.

நான் அவரைப் புரியாமப் பார்த்தேன்.

"என்ன ஈவினிங்?"

"ஈவினிங் என்ன அண்ணா?" னு நான் கேட்டேன்.

"நாங்க டின்னருக்கு வர்றப்போ..."

"நான் உன்னை ஒரு மாடர்னான டிரஸ்ல பார்க்கணும் பவி" னு அவர் ஒரு கட்டளை மாதிரிச் சொன்னார்.

நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கினேன்.

"என்ன டிரஸ் அண்ணா?" னு நான் குழப்பத்தோட கேட்டேன்.

"ஒரு டீ-ஷர்ட்."

"அப்புறம் ஒரு ஜீன்ஸ்... இல்லைனா ஒரு ஷார்ட்ஸ்."

"இதுல ஏதாவது ஒன்னு நீ போட்டிருக்கணும்" னு அவர் கூலாச் சொன்னார்.

அவர் அப்படிச் சொன்னதும் என் வாய் அப்படியே ஆச்சரியத்துல பிளந்துடுச்சு.

"என்னது?!" னு நான் கத்துனேன்.

"நான் சொன்னது உனக்குக் கேட்டுருக்கும் பவி."

"நீ ஒரு டீ-ஷர்ட், அப்புறம் ஜீன்ஸ் இல்லனா ஷார்ட்ஸ் போட்டிருக்கணும்."

"அப்படித்தான் நான் உன்னைப் பார்க்க விரும்புறேன்" னு அவர் திரும்பவும் சொன்னார்.

நான் என் தலையை வேகமா ரெண்டு பக்கமும் ஆட்டினேன்.

"நோ!"

"நோ அண்ணா!"

"என்னால அதெல்லாம் முடியாது."

"கார்த்திக் இருப்பார்!"

"சோ அதெல்லாம் நான் போட மாட்டேன், என்னால அப்படி எல்லாம் நிக்க முடியாது" னு நான் படபடப்போட கேட்டேன்.

"ரேணுகா அதைப் பத்தி எதுவும் தப்பா நினைக்க மாட்டா பவி."

"இப்போ இருக்குற பொண்ணுங்க ஜீன்ஸ், ஷார்ட்ஸ் போடுறது சகஜம்னு அவளுக்கு நல்லாவே தெரியும்" னு அவர் சாதாரணமாச் சொன்னார்.

"ஆனா வீட்டுக்கு கெஸ்ட் வந்திருக்கும்போது நான் அந்த மாதிரி டிரஸ் போட மாட்டேன் அண்ணா!" னு நான் என் தரப்பு நியாயத்தைச் சொன்னேன்.

"நான் கெஸ்ட் இல்லை பவி."

"நான் உன்னோட பாய்ஃபிரெண்ட்."

"உன்னோட மாமா" னு அவர் குறும்பாச் சொன்னார்.

நான் வெக்கத்துல மறுபடியும் சிவந்தேன்.

"நோ அண்ணா... ப்ளீஸ்."

"நான் ஒரு புடவை கட்டிக்கிறேன்."

"இல்லைனா ஒரு சுடிதார் போட்டுக்கிறேன் அண்ணா."

"ஷார்ட்ஸ் எல்லாம் வேணாம் ப்ளீஸ்" னு நான் கெஞ்சினேன்.

"டீ-ஷர்ட், அப்புறம் ஜீன்ஸ் இல்லனா ஷார்ட்ஸ்."

"இதுல எந்த மாற்றமும் இல்லை பவி" னு அவர் தன் கட்டளையில ஸ்ட்ராங்கா இருந்தார்.

"நான் உன்னை அந்த மாடர்ன் டிரஸ்லதான் பார்க்கணும்."

"நோ அண்ணா..." னு நான் மறுபடியும் சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா தன்னோட விரலை என்னை நோக்கி நீட்டினார்.

"நான் உன்னை அந்த டிரஸ்லதான் பார்க்கணும் பவி."

"ஒருவேளை என் பேச்சைக் கேட்காம, நீ புடவையில வந்தீனா..."

"நான் என்னோட டெஸர்ட்டை எப்படி எடுக்கணும்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்."

"கார்த்திக் முன்னாடியே நான் எடுத்துச் சாப்பிடுவேன்" னு அவர் குரல் கீழ இறங்கி, ஒரு மாதிரி வெளிய வந்துச்சு.

அவர் அப்படிச் சொன்னதும் என் கண்கள் கொஞ்சம் அகலமா விரிஞ்சது.

"உங்களால அப்படி எல்லாம் பண்ண முடியாது..." னு நான் சொன்னேன்.

ராஜ் அண்ணா உதட்டுல ஒரு தன்னம்பிக்கையான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"நீ வேணும்னா ட்ரை பண்ணிப் பாரு பவி" னு அவர் கூலாச் சொன்னார்.

அவர் அப்படியே திரும்பினார்.

அவர் அந்த மெயின் டோர் கிட்ட நடந்து போனார்.

அந்தக் கதவைத் திறந்து வெளிய அந்த அப்பார்ட்மெண்ட் காரிடாருக்குப் போனார்.

அவர் வெளிய போனதும், அந்தக் கதவை லேசாச் சாத்தினார்.

அந்த லாக் 'க்ளிக்' னு சத்தத்தோட மூடிக்கிச்சு.

அவர் போனதும் ஹால்ல ஒரு நிசப்தம் பரவுச்சு.

நான் மட்டும் தனியா நின்னேன்.

அவர் என் கழுத்துல உறிஞ்சி முத்தம் கொடுத்த அந்த எடத்துல, என் விரல்களால நான் லேசாத் தொட்டுப் பார்த்தேன்.

என் கை அப்படியே மெதுவாக் கீழ இறங்குச்சு.

அவர் கை ஹார்டா அமுக்குன அந்த வலது பக்கக் குண்டி மேல என் கை போச்சு.

அந்தப் புடவைக்கு மேலேயே நான் என் குண்டியை லேசாத் தடவிப் பார்த்தேன்.

எனக்குள்ள ஒரு அடக்க முடியாத சூடு கிளம்பி என்னை முழுசா ஆக்கிரமிச்சுது.

இப்போ நான் என்ன பண்றதுன்னு எனக்குக் கொஞ்சம் கூடப் புரியல.

[jeyanthi.muthu4u]

Hi Yazhiniram,

Though Pavi and Raj was just making out, your narration created an orgasam for me.!!

[Antony anto]

Super

[Vijay42]

ஜீன்ஸ், ஷார்ட்ஸ் கார்த்தி,ரேணுகா இருக்கும் போது இதெல்லாம் கதையை நாலு பார்ட்ல சாகடிச்சிடும்.

ராஜ்,பவித்ரா இருவரும் தனிமையில் மனதில் தோன்றும் ஆசையை தீர்க்கலாம்.

எந்த அவசரமும் அழிவின் தொடக்கமே...கள்ளக்காதலில்....

ராஜ் - பவித்ரா இணைவு ஒரு சிறந்த தனிமையை உருவாக்கி பவித்ரா வின் திருமண நாள்,நிச்சியாதார்த்த நாள்,பிறந்தநாள் போன்ற சிறந்த நாளில் கொண்டாடலாம் அவசரம் வேண்டாம்.

ராஜ் - பவித்ரா இணைவில் பவித்ரா உடம்பில் யாருமே பார்க்க முடியாத இடத்தில் ராஜின் அடையாளங்கள் கொடுக்கணும். அதுவும் ஒருவகை காதல்தான்..

அதனால் இருவரும் எளிதில் மாட்டிக்கொள்ளும் வேலை வேண்டாம்.....

பி கு: எனது கருத்து ......கதையை கொன்று குப்பையில் போட பல வழிகள் உள்ளது அதற்கு பெரிய உழைப்பு தேவையில்லை ...

எனது வேண்டுகோள் : AI புகைப்படத்தை கதைக்கு ஏற்றார்போல் பதிவிடலாம்.

சில சித்திரத்திற்க்கும் கதையின் கூர்மை உண்டு.

[nani1058]

இந்த முறை பவி மார்புகளை யாவது ராஜ் சாப்பிடுவார் என்று நினைத்தேன். Ok dinner time ல dessert சாப்பிட வைங்க எழுத்தாளரே!

[nani1058]

ஜீன்ஸ், ஷார்ட்ஸ் கார்த்தி,ரேணுகா இருக்கும் போது இதெல்லாம் கதையை நாலு பார்ட்ல சாகடிச்சிடும்.

ராஜ்,பவித்ரா இருவரும் தனிமையில் மனதில் தோன்றும் ஆசையை தீர்க்கலாம்.

எந்த அவசரமும் அழிவின் தொடக்கமே...கள்ளக்காதலில்....

ராஜ் - பவித்ரா இணைவு ஒரு சிறந்த தனிமையை உருவாக்கி பவித்ரா வின் திருமண நாள்,நிச்சியாதார்த்த நாள்,பிறந்தநாள் போன்ற சிறந்த நாளில் கொண்டாடலாம் அவசரம் வேண்டாம்.
நண்பா நீங்க ஏற்கனவே போட்டோ ஸ் போட்டுட்டு இருந்திங்க நீங்க ஏன் இப்போ போடக்கூடாது?
ராஜ் - பவித்ரா இணைவில் பவித்ரா உடம்பில் யாருமே பார்க்க முடியாத இடத்தில் ராஜின் அடையாளங்கள் கொடுக்கணும். அதுவும் ஒருவகை காதல்தான்..

அதனால் இருவரும் எளிதில் மாட்டிக்கொள்ளும் வேலை வேண்டாம்.....

பி கு: எனது கருத்து ......கதையை கொன்று குப்பையில் போட பல வழிகள் உள்ளது அதற்கு பெரிய உழைப்பு தேவையில்லை ...

எனது வேண்டுகோள் : AI புகைப்படத்தை கதைக்கு ஏற்றார்போல் பதிவிடலாம்.

சில சித்திரத்திற்க்கும் கதையின் கூர்மை உண்டு.

[yazhiniram]

ஜீன்ஸ், ஷார்ட்ஸ் கார்த்தி,ரேணுகா இருக்கும் போது இதெல்லாம் கதையை நாலு பார்ட்ல சாகடிச்சிடும்.

ராஜ்,பவித்ரா இருவரும் தனிமையில் மனதில் தோன்றும் ஆசையை தீர்க்கலாம்.

எந்த அவசரமும் அழிவின் தொடக்கமே...கள்ளக்காதலில்....

ராஜ் - பவித்ரா இணைவு ஒரு சிறந்த தனிமையை உருவாக்கி பவித்ரா வின் திருமண நாள்,நிச்சியாதார்த்த நாள்,பிறந்தநாள் போன்ற சிறந்த நாளில் கொண்டாடலாம் அவசரம் வேண்டாம்.

ராஜ் - பவித்ரா இணைவில் பவித்ரா உடம்பில் யாருமே பார்க்க முடியாத இடத்தில் ராஜின் அடையாளங்கள் கொடுக்கணும். அதுவும் ஒருவகை காதல்தான்..

அதனால் இருவரும் எளிதில் மாட்டிக்கொள்ளும் வேலை வேண்டாம்.....

பி கு: எனது கருத்து ......கதையை கொன்று குப்பையில் போட பல வழிகள் உள்ளது அதற்கு பெரிய உழைப்பு தேவையில்லை ...

எனது வேண்டுகோள் : AI புகைப்படத்தை கதைக்கு ஏற்றார்போல் பதிவிடலாம்.

சில சித்திரத்திற்க்கும் கதையின் கூர்மை உண்டு.

படத்தை போஸ்ட் பண்ணுங்க, அதுல எந்த பிரச்சனையும் இல்லை, ஆனா அது AI படமா னு கன்பார்ம் பண்ணிக்கோங்க. 

கதை எப்படி நகர்கிறது என்று வெய்ட் பண்ணி பாருங்க, அது உங்களுக்கு பிடிக்கலாம் அல்லது பிடிக்காமல் போகலாம். இப்போ பவி கார்த்திக் கிட்ட இருந்து சுத்தமா வெளிய வந்துட்டா, அவளோட மனசுல இப்போ ஒரு கில்ட்-ம் இல்ல, கார்த்திக் பவியைப் பற்றி சுத்தமா கேர் பண்ணல, அதனால இங்கிருந்து ஸ்டோரி வேகமாக நகரும். அதை நீங்க வெய்ட் பண்ணி தான் பாக்கணும். ஆனா நான் ஸ்டோரிய ஸ்பாயில் பண்ண விரும்பல. ஆனா ஒன்னு இன்னும் 15-20 பார்ட் ல பவி யாரது ஒருத்தரோட ஒண்ணா சேர போறா, அது எப்படி வரும்னு தெரியல. நான் இன்னும் எழுதிட்டுதான் இருக்கன்.

[manigopal]

படத்தை போஸ்ட் பண்ணுங்க, அதுல எந்த பிரச்சனையும் இல்லை, ஆனா அது AI படமா னு கன்பார்ம் பண்ணிக்கோங்க. 

கதை எப்படி நகர்கிறது என்று வெய்ட் பண்ணி பாருங்க, அது உங்களுக்கு பிடிக்கலாம் அல்லது பிடிக்காமல் போகலாம். இப்போ பவி கார்த்திக் கிட்ட இருந்து சுத்தமா வெளிய வந்துட்டா, அவளோட மனசுல இப்போ ஒரு கில்ட்-ம் இல்ல, கார்த்திக் பவியைப் பற்றி சுத்தமா கேர் பண்ணல, அதனால இங்கிருந்து ஸ்டோரி வேகமாக நகரும். அதை நீங்க வெய்ட் பண்ணி தான் பாக்கணும். ஆனா நான் ஸ்டோரிய ஸ்பாயில் பண்ண விரும்பல. ஆனா ஒன்னு இன்னும் 15-20 பார்ட் ல பவி யாரது ஒருத்தரோட ஒண்ணா சேர போறா, அது எப்படி வரும்னு தெரியல. நான் இன்னும் எழுதிட்டுதான் இருக்கன்.

pakka... next enna nadakumrathu yugikamudyatha pola iruku... sila time... sema....

[lanevreddy]

அருமையான பதிவு. ராஜ் பவி சீண்டல்கள் சூப்பர். ஒரே ஒரு வேண்டுகோள். பவி ராஜ் இரவு எபிசொட் பவி புடவையில் இருந்தால் நல்லா இருக்கும். தொப்புள் வரிகள் பிரமாதம். மேலும் கொஞ்சம் தொப்புள் சீன்ஸ் வைங்க.

[Vino27]

Super ah Iruku bro ipadiye continue panunga

[The Adobe]

Nice story keep update

[Vijay42]

படத்தை போஸ்ட் பண்ணுங்க, அதுல எந்த பிரச்சனையும் இல்லை, ஆனா அது AI படமா னு கன்பார்ம் பண்ணிக்கோங்க. 

கதை எப்படி நகர்கிறது என்று வெய்ட் பண்ணி பாருங்க, அது உங்களுக்கு பிடிக்கலாம் அல்லது பிடிக்காமல் போகலாம். இப்போ பவி கார்த்திக் கிட்ட இருந்து சுத்தமா வெளிய வந்துட்டா, அவளோட மனசுல இப்போ ஒரு கில்ட்-ம் இல்ல, கார்த்திக் பவியைப் பற்றி சுத்தமா கேர் பண்ணல, அதனால இங்கிருந்து ஸ்டோரி வேகமாக நகரும். அதை நீங்க வெய்ட் பண்ணி தான் பாக்கணும். ஆனா நான் ஸ்டோரிய ஸ்பாயில் பண்ண விரும்பல. ஆனா ஒன்னு இன்னும் 15-20 பார்ட் ல பவி யாரது ஒருத்தரோட ஒண்ணா சேர போறா, அது எப்படி வரும்னு தெரியல. நான் இன்னும் எழுதிட்டுதான் இருக்கன்.

கதைக்கு ஏற்ற படங்களை நீங்க போஸ்ட் போடும்போது அது நிறைவாக இருந்தது நண்பா

அதைத்தான் வலியுறுத்தினேன்

நான் நான் பவித்ராவை (கற்பனையில்) பார்க்கும் பவித்ராவை போஸ்ட் போட்டேன் அது ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும் உருவம் மாறலாம், மாறும் அதனால் வாசகர்களின் கற்பனைக்கு கூட இடைஞ்சலாக இருக்கும்.

நீங்க உங்கள் கற்பனையில் இருக்கும் பவித்ராவை நேரம் கிடைத்தால் எங்களுக்கும் கொடுங்கள்.

பவித்ராவின் ஆசை,தேவை,உணர்வு போன்ற பல Inspirational கை மீறி போகலாம் அதற்கு கார்த்திக்கை வெறுத்தோ,பழி தீர்க்கவே பவித்ரா நினைத்தால் முழு பாதிப்பும் பவித்ராவுக்குத்தான்.
குடும்பம் என்ற கூட்டுக்குள் இருக்கும் பெண்களுக்குத்தான் அழகு,கவர்ச்சி கூடுதல் அதுவே குடும்பம் கடந்து வாழும் பெண்களிடம் அவர்கள் அழகாகவே இருந்தாலும் ஆசை,காமம,இருக்கும் பெண்களை கவர்ச்சி பொருளாகவே பார்க்கும்.

என் கருத்து :

பவித்ராவுக்கு காம இச்சை மட்டும் இருந்தால் நான் சொல்ல ஒன்று இல்லை.

குடும்பமும் வேண்டும் என்றால் அவள் குடும்பத்திற்கு எந்த தீங்கும் ஏற்படாமல் அவள் தேவையை தீர்த்து (யாருக்கும் தெரியாமல்) விட்டு குடும்பத்தோடு வாழ்வதே புத்திசாலித்தனம்.

நண்பா உங்கள் கற்பனையில் நான் குறுக்கீட விரும்பவில்லை.

உங்க விருப்பம்போல் எழுதுங்க .

[Tamil443]

அருமையா நண்பா நீங்க எப்படி இப்டி எழுதுறீங்க...

[Tamil443]

இங்கே காணப்படாத முடிவுற்ற கதைகள்

Visit for more story
https://tamilbunker.sbs/



விஜயசுந்தரி

https://tamilbunker.sbs/thread-76.html

அப்படிதாண்டா நல்லா அடிச்சி கிழிடா

https://tamilbunker.sbs/thread-75.html

சீதாவின் ரகசியங்கள் 

https://tamilbunker.sbs/thread-71.html

என் இனிய அனுபவம் 

https://tamilbunker.sbs/thread-67.html

மன்மத லீலையை வென்றார் உண்டோ

https://tamilbunker.sbs/thread-59.html

மச்சக்காரன்

https://tamilbunker.sbs/thread-57.html

எதிர்பாராதது எதிர்பாருங்கள் 

https://tamilbunker.sbs/thread-54.html

விதி விளையாடல்

https://tamilbunker.sbs/thread-53.html

தித்திக்கும் தேனிலவு

https://tamilbunker.sbs/thread-52.html

அன்பைத் தேடி 

https://tamilbunker.sbs/thread-51.html

மூன்றாம் தாலி 

https://tamilbunker.sbs/thread-41.html

ரதி பாலாவின் அந்தரங்க பக்கங்கள்

https://tamilbunker.sbs/thread-77.html

அகிலா என் அக்காவா

https://tamilbunker.sbs/thread-74.html

இந்தக் குடும்பமே இப்படித்தான் 

https://tamilbunker.sbs/thread-73.html

மாறிய உறவுகள் 

https://tamilbunker.sbs/thread-72.html

சுமங்கலிகள்

https://tamilbunker.sbs/thread-68.html

அண்ணி உங்க காம்புல பால் ஒட்டியிருக்கு

https://tamilbunker.sbs/thread-66.html

ப்ளீஸ்... சொன்னா கேளுங்க,... இதையெல்லாம் படிக்காதீங்க

https://tamilbunker.sbs/thread-64.html

தாயும் ஒரு பெண் தானே

https://tamilbunker.sbs/thread-62.html

நீலவாசுகி

https://tamilbunker.sbs/thread-60.html

பூர்வ ஜென்ம பந்தம்

https://tamilbunker.sbs/thread-55.html

குழந்தை வரம் 

https://tamilbunker.sbs/thread-20.ஹட்மல்

We are updating daily new story please visit 

Thank

[flamingopink]

நண்பா கதை என்பது கதை தான்
அது ஒரு கற்பனை வடிவம் அதை அனுபவிக்க வேண்டும்
ஆராயக்கூடாது
அதுவும் உங்கள் எழுத்தில் ஒவ்வொரு கட்டமாக நடக்கும் காம எழுச்சிகளின்
தூண்டல்களை படிக்க படிக்க
காமம் தலையி சுல்லென்று ஏறுகிறது
தயவு செய்து எதிமறை பின்னூட்டங்களை தவிற்கவும்
தொடரவும் நண்பரே உங்கள் எண்ண போக்கில்
நன்றி இவ்வருமையான கதையாடலுக்கு

[yazhiniram]

-----------
Part 128:
-----------


ராஜ் அண்ணா போனதும், நான் அந்த ஹால்ல தனியா நின்னேன்.

அவர் என் கழுத்துல முத்தம் கொடுத்த இடம் இன்னும் சூடா இருந்துச்சு.

என் குண்டியில அவர் அழுத்துன அந்த இடத்துல, ஒரு கூச்சம் இருந்துகிட்டே இருந்துச்சு.

என் உடம்பெல்லாம் ஒரு புது விதமான தவிப்பு உருவாகியிருந்துச்சு.

அவர் என்னை எப்படி எல்லாம் தொட்டார்னு நினைக்கும்போதே எனக்கு வெக்கமா வந்துச்சு.

வெளிய நல்ல வெயில் அடிச்சதால, வீட்டுக்குள்ளயும் அனல் காத்து வீசுச்சு.

இந்த மத்தியான நேரத்துல அபார்ட்மெண்ட் உள்ளே ரொம்பப் புழுக்கமா இருந்துச்சு.

என் மனசையும் உடம்பையும் கொஞ்சம் கூல் பண்ணிக்கலாம்னு எனக்குத் தோணுச்சு.

என் மூளைக்குள்ள ஓடுற இந்தச் சூடான எண்ணங்களுக்கு ஒரு பிரேக் தேவைப்பட்டுச்சு.

கொஞ்ச நேரம் தூங்குனா மனசு ரிலாக்ஸ் ஆகிடும்னு நினைச்சேன்.

நான் மெதுவா நடந்து என் பெட்ரூம்க்குள்ள போனேன்.

கட்டிலுக்குப் போய் அப்படியே மல்லாக்கப் படுத்தேன்.

பக்கத்துல இருந்த டேபிள் மேல என் போன் இருந்துச்சு.

அதை எடுத்து வாட்ஸ்அப் ஓபன் பண்ணேன்.

ஸ்கிரீன்ல பிரகாஷ் பேர்ல இருந்து புது மெசேஜ் வந்திருந்துச்சு.

அவன் பேரைப் பார்த்ததும் என் மனசுக்குள்ள ஒரு ஆசையும், அதே சமயம் ஒரு பயமும் வந்துச்சு.

'வேண்டாம் பவி... இப்போ அவனுக்கு ரிப்ளை பண்ணாத'னு என் மூளை எச்சரிச்சுது.

இந்த நிலைமையில பிரகாஷ்கிட்ட நான் மெசேஜ் பண்ண ஆரம்பிச்சா, அவன் ஓப்பனா பேசுவான்.

ராஜ் அண்ணா எனக்குக் கொடுத்த அந்த முத்தத்தோட சூட்டுல, என் உடம்பு இப்போ அவ்ளோ வீக்கா இருக்கு.

என் பெண்மை ஏற்கனவே ஈரமாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

அவன் வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் நான் என் கண்ட்ரோலை இழந்துடுவேன்.

எனக்குள்ள இருக்குற ஆசை இன்னும் அதிகமாப் பொங்கிடும்.

அவனோட அந்த சுண்ணி இப்போவே எனக்கு வேணும்னு என் உடம்பு அடம் பிடிக்கும்.

நான் என்னையே மறந்து, 'உடனே வீட்டுக்கு வா பிரகாஷ்'னு அவனைக் கூப்பிடுற அளவுக்குப் போயிடுவேன்.

அது எனக்கு ரொம்ப ஆபத்து. நான் இன்னும் அவ்ளோ தூரம் இப்போ போக விரும்பல.

அதனால, இப்போதைக்கு அவன்கிட்ட பேசுறதைத் தவிர்க்கிறதுதான் சரின்னு பட்டது.

நான் அந்த மெசேஜ் ஓபன் பண்ணவே இல்லை.

போனை அப்படியே லாக் பண்ணித் தள்ளி வெச்சேன்.

என் கண்களை மூடிக்கிட்டு, தூங்க ட்ரை பண்ணேன்.

ராஜ் அண்ணா எனக்குக் கொடுத்த முத்தம், அவர் பேசுன அந்த லாஜிக் எல்லாமே என் கண் முன்னாடி வந்து போச்சு.

அப்படியே எனக்குக் கண்ணயர்ந்து தூக்கம் வந்துடுச்சு.

மாலை சரியா அஞ்சு மணிக்கு நான் முழிச்சேன்.

கட்டில உக்காந்துகிட்டு, என் கைகளை நீட்டி நல்லா நெட்டி முறிச்சேன்.

இந்தத் தூக்கம் எனக்கு அவ்ளோ இதமா, ஒரு புத்துணர்ச்சியைக் கொடுத்துச்சு.

உடம்புல இருந்த அசதி எல்லாம் பறந்து போயிடுச்சு.

அப்போதான் எனக்கு ராத்திரி டின்னருக்கு ராஜ் அண்ணாவையும் ரேணுகா அக்காவையும் கூப்பிட்ட விஷயம் ஞாபகம் வந்துச்சு.

நான் உடனே கட்டிலை விட்டு வேகமா எழுந்தேன்.

நேரா பாத்ரூம்க்குப் போய், என் முகத்தை நல்லா ஜில்லுனு தண்ணியில கழுவினேன்.

முகத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே வெளிய வந்தேன்.

என் போனை எடுத்து கார்த்திக் நம்பருக்கு கால் பண்ணேன்.

ரெண்டு ரிங் போனதும் கார்த்திக் போனை எடுத்தார்.

"ஹலோ கார்த்திக்... பிஸியா இருக்கீங்களா?" னு நான் மெதுவாப் பேச ஆரம்பிச்சேன்.

"ஆமா பவி, சொல்லு. என்ன விஷயம்?" னு அவர் கொஞ்சம் எரிச்சலான குரல்ல கேட்டார்.

"இன்னைக்கு ஈவினிங் சீக்கிரம் வீட்டுக்கு வந்துடுவீங்களா கார்த்திக்?" னு நான் ஒரு எதிர்பார்ப்போட கேட்டேன்.

"ஏன்? இன்னைக்குச் சாட்டர்டே தான, என்ன திடீர்னு கேக்குற?" னு அவர் கேட்டார்.

"அது வந்து... இன்னைக்கு ராத்திரி டின்னருக்கு ராஜ் அண்ணாவும் ரேணுகா அக்காவும் நம்ம வீட்டுக்கு வர்றாங்க கார்த்திக்."

"அவங்களை நான் தான் சாப்பிடக் கூப்பிட்டேன்" னு நான் சொன்னேன்.

இதைக் கேட்டதும் கார்த்திக் குரல்ல கோபம் அதிகமாச்சு.

"உனக்கு என்ன அறிவு இருக்கா இல்லையா பவி?"

"என்கிட்ட ஒரு வார்த்தை கேட்காம எதுக்கு அவங்களைத் திடீர்னு டின்னருக்குக் கூப்பிட்ட?" னு அவர் சத்தமாச் சொன்னார்.

"அதுல என்ன கார்த்திக் தப்பு இருக்கு?" னு நான் பொறுமையாக் கேட்டேன்.

"அவங்க ஹாஸ்பிட்டல் போயிருக்காங்க, திரும்பி வர லேட் ஆகும்."

"அதான் நான் சமைக்கிறேன்னு சொல்லிட்டேன்."

"உங்க பழைய மேனேஜர்தானே கார்த்திக்?" னு நான் நிலைமையைப் புரிய வைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

"இங்க எனக்கு வேலை தலைக்கு மேல போயிட்டு இருக்கு பவி."

"நான் இந்த வொர்க்கை முடிச்சுட்டு வீட்டுக்கு வர நைட் ரொம்ப லேட் ஆகிடும்."

"நான் எப்படி அவங்க கூட உக்காந்து சாப்பிட முடியும்?" னு அவர் கடுகடுப்பாச் சொன்னார்.

நான் கொஞ்சம் ஏமாற்றத்தோட அவரைப் பத்தி நினைச்சேன்.

"ஆனா இன்னைக்கு உங்களுக்கு லீவு நாள் தான கார்த்திக்?"

"லீவு நாள்ல கூட லேப்டாப்பை கட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்தா எப்படி?"

"கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்துடுங்க ப்ளீஸ்..." னு நான் கெஞ்சுற மாதிரி கேட்டேன்.

"லீவு நாள்னா வேலை வராதா?"

"எனக்கு வொர்க் முக்கியம் பவி, உனக்கு அதெல்லாம் புரியாது."

"நீ கூப்பிட்டது எனக்கு சுத்தமாப் பிடிக்கல" னு அவர் ஸ்ட்ரிக்ட்டாச் சொன்னார்.

எனக்கு அவ்ளோ ஆத்திரம் வந்துச்சு.

"அப்போ நான் என்னதான் கார்த்திக் பண்றது?"

"நான் தனியா அவங்களை எப்படிச் சமாளிக்கிறது?" னு நான் கேட்டேன்.

"அதை நீயே பார்த்துக்கோ பவி."

"நீதானே அவங்களைக் கூப்பிட்ட? நீயே அவங்களுக்குச் சாப்பாடு போட்டு அனுப்பி வை."

"என்னை எதிர்பார்க்காத, நான் வர மாட்டேன்" னு அவர் எந்த அக்கறையும் இல்லாமச் சொன்னார்.

நான் ஒரு பெருமூச்சு விட்டேன்.

"சரி கார்த்திக்... நான் பார்த்துக்கிறேன்" னு நான் சுருக்கமாச் சொன்னேன்.

அவர் உடனே போனை கட் பண்ணிட்டார்.

எனக்கு ஒரு பக்கம் கோபமாவும், இன்னொரு பக்கம் நிம்மதியாவும் இருந்துச்சு.

இன்னைக்கு லீவு நாள், இருந்தாலும் என் புருஷன் எனக்காக, வீட்டுக்காக வர மாட்டேங்குறார்.

என்னை அவர் எந்த அளவுக்கு ஒதுக்கிக் கடைக்கோடியில வெச்சிருக்கார்னு எனக்குத் தெளிவாப் புரிஞ்சது.

அவருக்கு என் மேல எந்த அக்கறையும் இல்லை.

அவரோட இந்த அலட்சியம்தான், எனக்கு ராஜ் அண்ணா, பிரகாஷ் மேல இருக்குற குற்ற உணர்ச்சியைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அழிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் யோசனைகளை எல்லாம் ஓரமா வெச்சுட்டு, நேரா கிச்சனுக்குப் போனேன்.

ஃப்ரிட்ஜைத் திறந்து உள்ளே இருந்த காய்கறிகளை எல்லாம் வெளிய எடுத்தேன்.

ஒரு கத்தியை எடுத்து காய்கறிகளை வேகவேகமா வெட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

அடுப்பைப் பத்த வெச்சு, சமையல் வேலையைத் தொடங்குனேன்.

மணி சுமார் ஆறு ஆச்சு.

முக்கியமான சமையல் வேலைகளை எல்லாம் நான் முடிச்சிட்டேன்.

எல்லா உணவுகளும் அடுப்புல சூடா கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

சமையல் கட்டுல இருந்த அந்த அனல் என்னைப் படாதபாடு படுத்துச்சு.

என் உடம்பு முழுக்க மறுபடியும் வேர்த்து ஊத்துச்சு.

கழுத்துல, முதுகுல எல்லாம் வேர்வை வழிஞ்சு என்னைப் பிசுபிசுக்க வெச்சுது.

'அவங்க வர்றதுக்குள்ள நாம ஒரு குளியல் போட்டுட்டு வந்துடலாம்'னு எனக்குத் தோணுச்சு.

சமையல் கட்டை விட்டு வெளிய வந்து நேரா பாத்ரூம்க்குள்ள போனேன்.

என் உடம்புல இருந்த வியர்வையைப் போக்க ஷவர்ல நல்லா நேரம் எடுத்துக் குளிச்சேன்.

அந்த ஜில்லுனு விழுகுற தண்ணி என் உடம்புக்கு அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.

குளிச்சு முடிச்சுட்டு, என் ஈரமான உடம்பைச் சுத்தி ஒரு டவலைக் கட்டிக்கிட்டு பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன்.

நான் நேரா என் பெட்ரூம்க்குள்ள போய் வார்ட்ரோப் கதவுகளைத் திறந்தேன்.

உள்ளே இருந்த என் துணிகளைப் பார்த்த அடுத்த நிமிஷம்...

ராஜ் அண்ணா என்கிட்ட சொன்ன அந்தச் சவாலான கட்டளை என் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

"நான் உன்னை ஒரு மாடர்னான டிரஸ்ல பார்க்கணும் பவி."

"ஒரு டீ-ஷர்ட், அப்புறம் ஜீன்ஸ் இல்லனா ஷார்ட்ஸ் போட்டிருக்கணும்."

அவர் குரல் என் காதுக்குள்ள அப்படியே ஒலிச்சுது.

நான் என் வார்ட்ரோப்க்குள்ள இருந்த புடவைகளையும், கொஞ்சம் மாடர்னான துணிகளையும் மாத்தி மாத்திப் பார்த்தேன்.

இப்போ எனக்கு ஒரு விஷயம் ரொம்பத் தெளிவாப் புரிஞ்சது.

இன்னைக்கு டின்னருக்கு கார்த்திக் வரப் போறது இல்லை.

அந்த ஹால்ல நானும், ரேணுகா அக்காவும், அப்புறம் ராஜ் அண்ணாவும் மட்டும்தான் இருக்கப் போறோம்.

கார்த்திக் இருந்திருந்தா நான் கண்டிப்பாப் புடவைதான் கட்டியிருப்பேன்.

ஆனா இப்போ அவர் இல்லை.

நான் என் கையால ஒரு புடவையைத் தொட்டேன், அப்புறம் ஒரு டீ-ஷர்ட்டைத் தொட்டுப் பார்த்தேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு குழப்பம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

மரியாதையாப் புடவை கட்டணுமா, இல்ல அவர் ஆசைப்பட்ட மாதிரி ஒரு த்ரில்லான டிரஸ் போடணுமான்னு நான் யோசிச்சேன்.

நான் அந்த ஈர டவலோட அப்படியே நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்.

எந்த டிரஸைப் போடுறதுன்னு என்னால ஒரு முடிவுக்கு வர முடியல.

புடவை கட்டுறதுல சில சிக்கல் இருந்துச்சு.

சும்மா ஒரு சாதாரண ராத்திரி நேரச் சாப்பாட்டுக்குப் போய் யார் அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டுப் புடவை கட்டுவாங்க?

அது ஓவராத் தெரியும்னு எனக்குத் தோணுச்சு.

சரி ஜீன்ஸ் போடலாமானு யோசிச்சேன்.

இந்தக் கோடைக்கால வெக்கையில, ஜீன்ஸ் போடுறது அவ்ளோ சூடா, அசௌகரியமா இருக்கும்.

அது என் உடம்பை இறுக்கிப் பிடிக்கும்.

சரி, ஷார்ட்ஸ் போடலாமா?

அது ரொம்ப ரிஸ்க். ரேணுகா அக்கா முன்னாடி அவ்ளோ சின்ன பேண்ட் போட்டுட்டுப் போனா அவங்க என்ன நினைப்பாங்க?

அவங்க என்னைத் தப்பா நினைக்க வாய்ப்பு இருக்கு.

எல்லாத்தையும் யோசிச்சுப் பார்த்துட்டு, நான் ஒரு பாதுகாப்பான முடிவுக்கு வந்தேன்.

நான் ஒரு லூசான, நல்ல காட்டன் பேண்ட்டை வெளிய எடுத்தேன்.

அதுக்கு மேல போடுறதுக்கு கொஞ்சம் ஓவர் சைஸ் டீ-ஷர்ட்டை செலக்ட் பண்ணேன்.

அந்த டிரஸ் பார்க்க அவ்ளோ டீசண்டா, நைட்டி மாதிரி வசதியா இருந்துச்சு.

உடம்பை மூடி, இந்த வெயிலுக்கு அவ்ளோ இதமா இருக்கும்னு எனக்குப் பட்டுச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த ஈர டவலை அப்படியே கீழ அவுத்துப் போட்டேன்.

என் காட்டன் பேண்ட்டியை எடுத்து மாட்டிக்கிட்டேன்.

அப்புறம் பேண்ட்டைப் போட்டுக் கட்டிக்கிட்டேன்.

இப்போ நான் என் பிரா இருக்குற இடத்துக்குக் கையைக் கொண்டு போனேன்.

அதை எடுக்குறதுக்கு முன்னாடி ஒரு செகண்ட் நான் அப்படியே நின்னேன்.

"பிரா எதுக்கு இப்போ?" னு என் மூளை ஒரு குறும்பான கேள்வியைக் கேட்டுச்சு.

அடுத்த செகண்ட், ராஜ் அண்ணா என்னைப் பார்த்த அந்தப் பார்வை என் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

அவர் போகும்போது, புடவைக்குக் கீழ முட்டிக்கிட்டு இருந்த என் முலைகளை எப்படிப் பார்த்தார்னு நான் நினைச்சுப் பார்த்தேன்.

"எனக்கு என்னோட டெஸர்ட் வேணும் பவி" னு அவர் ரொம்ப ஆசையாச் சொன்னது என் காதுல ஒலிச்சுது.

அவர் என்னோட அந்த அழகை அவ்ளோ ரசிச்சார்.

இப்போ நான் பிரா போட்டா, என் முலைகள் ரொம்பச் சாதாரணமா, எந்த அசைவும் இல்லாம இறுக்கமா நின்னுடும்.

அந்தப் பேட் என் ஒரிஜினல் ஷேப்பை அப்படியே மறைச்சிடும்.

அதுல எந்த ஒரு ஸ்பெஷலும் இருக்காது.

ராஜ் அண்ணாவுக்கு என்னைப் பார்த்தா எந்த ஒரு ஈர்ப்பும் வராது.

ஆனா... நான் பிரா போடாம, வெறும் லூசான டீ-ஷர்ட்டை மட்டும் போட்டா?

அது எவ்ளோ த்ரில்லா இருக்கும்னு என் மனசு கணக்குப் போட்டுச்சு.

நான் அவருக்கு முழுசா என்னைக் கொடுக்கப் போறது இல்லை.

ஆனா அவரை வம்புக்கு இழுக்கலாம். அவரை நல்லாச் சூடேத்தலாம்.

இந்த டீ-ஷர்ட்க்கு அடியில நான் உள்ளாடை போடலைன்னா...

நான் நடக்கும்போதும், திரும்பும்போதும் என் முலைகள் தானாகவே லேசா குலுங்கும்.

அந்தக் குலுங்கல் ரொம்ப இயல்பா, ஆனா ரொம்ப ஹாட்டா இருக்கும்.

என் விறைப்பான காம்புகள் அந்த டீ-ஷர்ட் துணியில உரசும்போது, அது வெளிய ரொம்பத் தெளிவாத் தெரியும்.

அந்தச் சின்ன மேடு அவரைப் பைத்தியம் ஆக்கும்.

அதை ராஜ் அண்ணா கண்டிப்பா நோட் பண்ணுவார்.

நான் சாப்பாடு பரிமாற குனியும்போதெல்லாம், அந்த லூசான கழுத்து வழியா அவர் என் பிளவைப் பார்க்க வாய்ப்பு இருக்கு.

அவர் பொண்டாட்டி ரேணுகா அக்கா பக்கத்துல உக்காந்திருக்கும்போதே...

அவர் என் முலைகளை ஒளிஞ்சு ஒளிஞ்சு பார்ப்பார்.

அவரோட கண்கள் தவிக்குறதைப் பார்க்கிறதுக்கே அவ்ளோ சுவாரஸ்யமா இருக்கும்னு எனக்குத் தோணுச்சு.

ஒரு பொண்ணு, கெஸ்ட் வீட்டுக்கு வரும்போது...

உள்ளாடை எதுவும் போடாம இப்படி நிக்கிறது எவ்ளோ ரிஸ்க்!

இந்த ரிஸ்க், இந்த த்ரில் எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு.

'டெஸர்ட் வேணும்னு கேட்டார்ல... இன்னைக்கு அவருக்கு வேர்க்க விறுக்க விருந்து வெக்கலாம்'னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

இதை நினைக்கும்போதே என் உடம்புக்குள்ள ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

என் காம்புகள் இப்போவே விறைச்சுக்கிட்டு வந்துச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள மறுபடியும் ஒரு ஈரம் கசிய ஆரம்பிச்சுது.

நான் ஒரு தீர்மானத்தோட அந்த பிராவை எடுக்காம அப்படியே விட்டுட்டேன்.

அதை மறுபடியும் வார்ட்ரோப்க்குள்ளயே தள்ளி வெச்சேன்.

எந்த உள்ளாடையும் இல்லாம, என் வெற்று முலைகளுக்கு மேல நேரா அந்த டீ-ஷர்ட்டை மாட்டிக்கிட்டேன்.

நான் கண்ணாடியில என் உருவத்தைப் பார்த்தேன்.

அந்த லூசான டீ-ஷர்ட் என்னை வெளிய இருந்து பார்க்க அவ்ளோ டீசண்டான ஒரு குடும்பப் பொண்ணா காட்டுச்சு.

ஆனா அந்தத் துணிக்கு அடியில... என் முலைகள் எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லாம அவ்ளோ ஃப்ரீயா, சுதந்திரமா இருந்துச்சு.

என் காம்புகள் அந்த மெல்லிய துணியில லேசா உரசும்போது எனக்கு ஒரு விதமான கூச்சமும் சுகமும் ஒன்னா வந்துச்சு.

அது எனக்கும் அவருக்குமான ஒரு ரகசியம்னு நினைக்கும்போதே எனக்குள்ள ஒரு சூடு ஏறுச்சு.

நான் முழுசா ரெடியாகிப் பெட்ரூமை விட்டு வெளிய வந்தேன்.

நேரா கிச்சனுக்குப் போய் அடுப்புல இருந்த பாத்திரங்களை எல்லாம் செக் பண்ணேன்.

எல்லாச் சாப்பாடும் சூடா, சூப்பரா ரெடியாகி இருந்துச்சு.

வாசனை வீடு முழுக்கப் பரவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

கிச்சன் வேலையை முடிச்சுட்டு நான் நேரா ஹாலுக்கு வந்தேன்.

அங்க இருந்த சோபாவுல மெதுவா உக்காந்தேன்.

நான் உக்காந்ததும் என் முலைகள் லேசா குலுங்கி அடங்குச்சு.

அந்த உணர்வே எனக்குப் புதுசா, ஒரு போதையா இருந்துச்சு.

செவுத்துல மாட்டியிருந்த கடிகாரத்தைப் பார்த்தேன்.

மணி சரியா ஏழரை ஆச்சு.

நான் என் போனை எடுத்து ரேணுகா அக்கா நம்பருக்கு கால் பண்ணேன்.

ரெண்டு ரிங் போனதும் அக்கா போனை அட்டெண்ட் பண்ணாங்க.

"அக்கா, கிளம்பிட்டீங்களா?" னு நான் கேட்டேன்.

"ஆமா பவி, நாங்க இப்போதான் ஹாஸ்பிட்டல்ல இருந்து கிளம்புறோம்" னு அக்கா சொன்னாங்க.

"ஹாஸ்பிட்டல் வேலை எல்லாம் முடிஞ்சதா அக்கா?" னு நான் விசாரிச்சேன்.

"முடிஞ்சது பவி. எனக்கு ரொம்ப டயர்டா இருக்கு."

"நல்லவேளை நீயே சமைக்கிறேன்னு சொல்லிட்ட, எனக்கு ஒரு வேலை மிச்சம்" னு அக்கா நிம்மதியாச் சொன்னாங்க.

"பரவாயில்ல அக்கா, வர எவ்வளவு நேரம் ஆகும்?" னு நான் கேட்டேன்.

"ட்ராபிக் இல்லனா ஒரு முப்பது நிமிஷத்துல வந்துடுவோம் பவி."

"கார்த்திக் வந்துட்டானா?" னு அக்கா கேட்டாங்க.

"இல்ல அக்கா, அவருக்கு வொர்க் கொஞ்சம் அதிகமா இருக்கு."

"வர லேட் ஆகும்னு சொல்லிட்டார்" னு நான் சொன்னேன்.

"அப்படியா? சரி நாங்க வந்துடுறோம் பவி" னு அக்கா சொன்னாங்க.

"ஓகே அக்கா, சாப்பாடு எல்லாம் சூடா ரெடியா இருக்கு."

"நீங்க வாங்க, நான் வெயிட் பண்றேன்" னு சொல்லிட்டு நான் போனை கட் பண்ணேன்.

அவங்க வரப் போறாங்கங்குற நெனப்பு என் ஹார்ட்பீட்டை லேசா அதிகமாக்குச்சு.

ராஜ் அண்ணா இந்த டிரஸ்ஸைப் பார்த்தா, குறிப்பா இந்த டீ-ஷர்ட்டைப் பார்த்தா என்ன சொல்லப் போறார்னு நினைக்கும்போதே எனக்கு வெக்கமா இருந்துச்சு.

நான் அவங்க வரவுக்காக அந்தச் சோபாவுல அவ்ளோ ஆசையோட அமைதியாக் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

[yazhiniram]

-----------
Part 129:
-----------

நான் சோபாவுல அமைதியா உக்காந்திருந்தேன்.

மணி சரியா ஏழரை ஆச்சு.

ரேணுகா அக்கா ஹாஸ்பிட்டல்ல இருந்து வர இன்னும் முப்பது நிமிஷம் ஆகும்னு சொல்லிட்டாங்க.

எனக்கு கிச்சன்ல வேற எந்த சமையல் வேலையும் பாக்கி இல்லை.

எல்லாத்தையும் ரெடி பண்ணி நீட்டா மூடி வெச்சாச்சு.

இந்த அமைதியான ஹால்ல சும்மா உக்காந்திருக்கிறது எனக்கு ரொம்பப் போரடிக்குது.

டைம் பாஸ் பண்றதுக்காக நான் என் போனை கையில எடுத்தேன்.

என்னோட பையனோட ஞாபகம் வந்துச்சு.

கொஞ்ச நேரம் என் பையன்கிட்ட பேசலாம்னு தோணுச்சு.

எங்க அம்மா நம்பருக்குக் கால் பண்ணேன்.

ரெண்டு ரிங் போனதும் எங்க அம்மா போனை எடுத்தாங்க.

"ஹலோ மா, நான் பவி பேசுறேன்..." னு நான் சொன்னேன்.

"சொல்லு பவி, என்ன இந்த நேரத்துல கூப்பிட்டு இருக்க?" னு அவங்க கேட்டாங்க.

"சும்மாதான்மா, அவன் என்ன பண்றான்?" னு நான் விசாரிச்சேன்.

"அவன் உன்கிட்ட பேசணும்னு அவ்ளோ நேரமா அடம் பிடிச்சுட்டு இருந்தான்டி."

"இந்தா, அவன்கிட்டயே பேசு" னு சொல்லிட்டு அம்மா போனை என் பையன்கிட்ட கொடுத்தாங்க.

"ஹலோ அம்மா..." னு அவனோட அந்த மழலைக் குரல் கேட்டுச்சு.

அவன் குரலைக் கேட்டதும் எனக்கு அவ்ளோ சந்தோஷமா இருந்துச்சு.

"சொல்லு, என்ன பண்ற?" னு நான் அவ்ளோ அன்பாக் கேட்டேன்.

"நான் தாத்தா கூட விளையாடிட்டு இருக்கேன்ம்மா..." னு அவன் உற்சாகமாச் சொன்னான்.

"ஓஹோ, தாத்தா கூட என்ன கேம் விளையாடுற?" னு நான் கேட்டேன்.

"கேரம் போர்டு விளையாடுறோம்ம்மா, நான் தான் தாத்தாவை ஜெயிச்சேன்."

"அப்படியா? என் பையன் செம கெட்டிக்காரன் ஆச்சே" னு நான் அவனைப் புகழ்ந்தேன்.

அவன் போன்ல சத்தமாச் சிரிச்சான்.

"அம்மா, எனக்கு இங்க ரொம்ப ஜாலியா இருக்கும்மா" னு அவன் சொன்னான்.

"அப்படியாடா? ஊரு அவ்ளோ பிடிச்சிருக்கா உனக்கு?" னு நான் கேட்டேன்.

"ஆமாம்மா, தாத்தா என்னை மாமா வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டுப் போனார்."

"பாட்டி எனக்கு இன்னைக்கு அவ்ளோ ஸ்வீட் செஞ்சு கொடுத்தாங்க."

"அப்படியா? என்ன ஸ்வீட் செஞ்சாங்க பாட்டி?" னு நான் கேட்டேன்.

"குலாப் ஜாமூன் செஞ்சாங்கம்மா, எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்ல?"

"ஆமா, உனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்."

"நிறையச் சாப்பிட்டியா?" னு நான் அக்கறையாக் கேட்டேன்.

"ஆமாம்மா, நாலு ஜாமூன் சாப்பிட்டேன்."

"நைட் டின்னருக்கு பாட்டி என்ன செய்றாங்களாம்?"

"எனக்குப் பூரியும் உருளைக்கிழங்கும் வேணும்னு சொல்லியிருக்கேன்."

"சரி, பாட்டி செஞ்சு தருவாங்க."

"நீ தாத்தா பாட்டியைக் கஷ்டப்படுத்தாம சமத்தாச் சாப்பிட்டுத் தூங்கணும்."

"போன் நிறையப் பார்க்கக் கூடாது, லீவை நல்லா ஜாலியா என்ஜாய் பண்ணு சரியா?" னு நான் சொன்னேன்.

"சரிம்மா, நான் போன் பார்க்க மாட்டேன்."

"நீயும் அப்பாவும் சாப்பிட்டீங்களா?" னு அவன் அவ்ளோ பாசமாக் கேட்டான்.

எனக்கு அதைக் கேட்டதும் கொஞ்சம் நெகிழ்ச்சியா இருந்துச்சு.

"நாங்க இனிமேல் தான்டா சாப்பிடணும்."

"அப்பா வொர்க் பண்ணிட்டு இருக்காங்க, வர லேட் ஆகும்."

"சரி, நீ போய் விளையாடு, நான் அப்புறமா கூப்பிடுறேன்" னு நான் சொன்னேன்.

"ஓகே அம்மா, பை, லவ் யூ..." னு அவன் கியூட்டாச் சொன்னான்.

"லவ் யூ டூ டா செல்லம்..." னு சொல்லிட்டு நான் போனை கட் பண்ணேன்.

பையன்கிட்ட பேசி முடிச்சதும் என் மனசுக்கு அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.

நான் போனை சோபா மேல வெச்சுட்டு அப்படியே சாஞ்சு உக்காந்தேன்.

இப்போ ரொம்ப ரிலாக்ஸா இருந்துச்சு.

மறுபடியும் ஹால்ல ஒரு நிசப்தம் பரவுச்சு.

இன்னும் டைம் போகலையேனு தோணுச்சு.

நான் மறுபடியும் என் போனை எடுத்து காண்டாக்ட்ஸ் லிஸ்ட்டை ஸ்க்ரோல் பண்ணேன்.

கவிதா நம்பர் கண்ணுல பட்டுச்சு.

அவளுக்குக் கால் பண்ணேன்.

போன் ரிங் ஆகி, கவிதா அட்டெண்ட் பண்ணா.

"ஹலோ பவி, சொல்லுடி..." னு அவ எப்பவும் போல ஹாயாப் பேச ஆரம்பிச்சா.

"சும்மாதான்டி கால் பண்ணேன், என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?" னு நான் கேட்டேன்.

"என்னடி பண்றது, வீக்கெண்ட் வந்தாலே நமக்கு ரெண்டு வேலை தான."

"இன்னைக்கு அந்த வேலைக்காரி வேற வரலடி."

"வீடு துடைச்சு, பாத்திரம் கழுவி என் இடுப்பே ஒடிஞ்சு போச்சு"னு அவ புலம்ப ஆரம்பிச்சா.

"ஆமாடி கவி, வீக்கெண்ட்ல அவங்க லீவு போட்டா உனக்குக் கஷ்டம் தான்" னு நான் சொன்னேன்.

நான் அவகிட்ட அப்படிச் சொல்லிட்டு, எனக்குள்ளேயே நான் யோசிச்சுப் பார்த்தேன்.

கவிதா ஒரு வொர்க்கிங் வுமன். அவளுக்கு வீட்டைப் பார்த்துக்க ஒரு வேலைக்காரி தேவைப்படுது.

ஆனா நான் எந்த வேலைக்காரியும் இல்லாம, வீட்டை எவ்ளோ சுத்தமா, நீட்டா வெச்சிருக்கேன்.

சமையல்ல இருந்து, வீடு கூட்டுறது வரைக்கும் எல்லாத்தையும் நான் ஒருத்தியா நின்னு எவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா செய்றேன்.

ஆனாலும் கார்த்திக் என்னை ஒரு நாள் கூடப் பாராட்டுனது இல்லைன்னு என் மனசு லேசா வலிச்சுது.

நான் மறுபடியும் போன் பேச்சைக் கவனிச்சேன்.

"சரி, வருண் வீட்டுலதானே இருப்பாரு, அவரு ஹெல்ப் பண்ணலையா?" னு நான் கேட்டேன்.

"அவரப் பத்தி உனக்குத் தெரியாதுல?"

"அவர் எப்பவும் டிவி முன்னாடி உக்காந்துகிட்டு மேட்ச் பாத்துட்டு இருப்பாரு."

"எனக்கு ஒரு கிளாஸ் தண்ணி கூட எடுத்துக் கொடுக்க மாட்டாரு."

"நான் தான் எல்லாத்தையும் இழுத்துப் போட்டுச் செஞ்சுட்டு இருக்கேன்" னு அவ சலிச்சுக்கிட்டா.

"சரி விடுடி, எல்லா ஆம்பளைங்களும் அப்படித்தான்."

"கார்த்திக் மட்டும் என்னவாம்? லீவு நாள்லயும் லேப்டாப் முன்னாடிதான் உக்காந்திருக்கார்."

"நைட் வர லேட் ஆகும்னு சொல்லிட்டார்" னு நான் என் பங்குக்குப் புலம்பினேன்.

"இந்த கார்ப்பரேட்ல வேலை செய்றவங்களை எல்லாம் திருத்தவே முடியாதுடி."

"சரி, டின்னருக்கு என்னடி சமைச்ச?" னு கவிதா கேட்டா.

"நான் இன்னைக்குச் சப்பாத்தியும், வெஜ் கிரேவியும் செஞ்சிருக்கேன்."

"நீ என்னடி செஞ்ச?" னு நான் கேட்டேன்.

"நான் தோசை ரெடி பண்ணிட்டேன் டி."

"அவருக்கு அதான் பிடிக்கும், எனக்கு வேலை மிச்சம்" னு அவ சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னா.

இப்படி நாங்க ரெண்டு பேரும் கொஞ்ச நேரம் ரொம்ப சாதாரணமாப் குடும்ப விஷயங்களைப் பத்திப் பேசிக்கிட்டு இருந்தோம்.

எப்பவுமே நான் கவிதாகிட்ட பேசும்போது, அவதான் சம்பந்தமே இல்லாம ஏதாவது ஒரு ஹாட்டான டாபிக்கை ஆரம்பிப்பா.

ஆனா இன்னைக்கு நிலைமை அப்படியே தலைகீழா இருந்துச்சு.

இப்போ ரீசண்டா நடந்த விஷயங்களால, என் மைண்ட் ஏற்கனவே ரொம்ப மாறிப் போயிருந்துச்சு.

என் மூளைக்குள்ள அவ்ளோ சூடான எண்ணங்கள் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அதனால, நானே முந்திக்கிட்டு அந்த டாபிக்கை ஆரம்பிச்சேன்.

"கவி... உன்கிட்ட ஒன்னு கேட்கணும்..." னு நான் கொஞ்சம் தயக்கத்தோட இழுத்தேன்.

"என்னடி? கேளு..." னு அவ சொன்னா.

"அன்னைக்கு தியேட்டர்ல நீயும், உங்க வீட்டுக்காரரும் படம் பார்க்கப் போனப்போ ஒரு இன்சிடென்ட் நடந்துச்சுல..."

"அந்த இருட்டுல ஒரு கப்பிள் செஞ்சதைப் பார்த்தேன்னு சொன்னில..." னு நான் ஆரம்பிச்சேன்.

"அதுக்குப் அப்புறம்... வருண் கூட பெட்ல அவ்ளோ இன்ட்ரஸ்ட் வரலன்னு சொன்னில?"

"இப்போ எல்லாம் நார்மல் ஆயிடுச்சா டி?" னு நான் ரொம்ப ஆர்வமாக் கேட்டேன்.

நான் அப்படிக் கேட்டதும், போன்ல கவிதா சத்தமாச் சிரிச்சா.

அவ சிரிப்பு எனக்கு கொஞ்சம் வெக்கத்தைக் கொடுத்துச்சு.

"என்னடி பவி ஆச்சு உனக்கு இன்னைக்கு?" னு அவ கிண்டலாக் கேட்டா.

"நீ எப்பவும் டீசண்டான பொண்ணு ஆச்சே?"

"நீயா இந்த டாபிக்கை ஆரம்பிக்கிற?"

"திடீர்னு என்னடி உனக்கு மூட் வந்துடுச்சா?" னு அவ என்னைக் கலாய்த்தாள்.

நான் போன்ல பேசிக்கிட்டே வெக்கப் பட்டேன்.

"அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்லடி..."

"சும்மா சாதாரணமா ஒரு ஆர்வத்துலதான் கேட்டேன்..." னு நான் சமாளிச்சேன்.

கவிதா தன் சிரிப்பை நிறுத்தினாள்.

அவ குரல் இப்போ கொஞ்சம் ஹாட்டா, ஒரு விதமான தவிப்போட மாறுச்சு.

"பவி... அன்னைக்கு தியேட்டர்ல பார்த்த அந்த விஷயம் எனக்கு எப்டிடி மறக்கும்?" னு அவ கேட்டா.

"அந்தப் பையனோட சைஸைப் பார்த்து நான் ரொம்ப நிமிஷம் மிரண்டு போயிட்டேனே டி."

"அந்தப் பையன் பேண்ட்டோட ஜிப்பைக் கழட்டி, வெளிய எடுத்தப்போ..."

"நான் அதுக்கு முன்னாடி அவ்ளோ பெரிய சைஸ்ல பார்த்ததே இல்ல டி" னு அவ சொன்னா.

"அந்தப் பொண்ணு அதைப் பிடிச்சு, அவ வாய்க்குள்ள வெச்சு சப்புனதை நான் கண்ணிமைக்காமப் பார்த்தேன்."

அவ அப்படிப் பேசப் பேச, என் உடம்புக்குள்ள ஒரு சூடு ஏறுச்சு.

"அதை நேர்ல அவ்ளோ பக்கத்துல பார்த்ததுக்கு அப்புறம்..."

"எனக்கு வருணோட அந்த ரெகுலரான, சாதாரண சைஸ் மேல சுத்தமா இன்ட்ரஸ்ட் போயிடுச்சுடி."

"வருண் தொட்டா எனக்கு இப்போ எந்த ஃபீலிங்கும் வர மாட்டேங்குது" னு அவ தன் ஆதங்கத்தைச் சொன்னா.

நான் அமைதியா அதைக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவ தொடர்ந்து பேச ஆரம்பிச்சா.

"நான் எப்பவும் ஜிம்முக்குப் போறப்போ யாரையும் அவ்ளோ கவனிக்க மாட்டேன்டி."

"என் வொர்க்அவுட்டை முடிச்சுட்டு வந்துடுவேன்."

"ஆனா, கொஞ்ச நாளா அங்க ஒரு பையனை நான் நோட் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்."

"ஒரு இருபத்தி ஒன்னு இல்ல இருபத்தி ரெண்டு வயசுதான் இருக்கும் அவனுக்கு."

"சும்மா காலேஜ் படிக்கிற பையன் தான்."

"நல்லா ஜிம்முக்குப் போய் உடம்பை அவ்ளோ ஃபிட்டா வெச்சிருக்கான்."

"அவன் எப்பவும் ஒரு லைட்டான ட்ராக் பேண்ட் போட்டுட்டுத்தான் வருவான்."

"அவன் ட்ரெட்மில்ல ஓடும்போது, அவனோட அந்த பேண்ட்டுக்குள்ள முட்டிக்கிட்டு ஒன்னு ஆடுறதை நான் பார்த்தேன் பவி."

"அது வெளியவே அவ்ளோ எடுப்பாத் தெரிஞ்சது."

"தியேட்டர்ல பார்த்த அளவுக்கு இல்லைன்னாலும், பாக்குறதுக்குப் பெருசு மாதிரி தெரிஞ்சுச்சு" னு கவிதா ரொம்ப ரசனையோட சொன்னா.

என் தொண்டைக்குள்ள எச்சில் விக்கிக்கிச்சு.

"அப்புறம் என்னடி ஆச்சு?" னு நான் ஆர்வமாக் கேட்டேன்.

கவிதா ஒரு பெருமூச்சு விட்டா.

"கொஞ்ச நாள், நாங்க ரெண்டு பேரும் கண்ணாடியில மாத்தி மாத்திப் பார்த்துக்கிட்டோம்டி."

"அவன் வொர்க்அவுட் பண்ணும்போது நான் அவனை ஒளிஞ்சு ஒளிஞ்சு பார்ப்பேன்."

"நான் பார்க்குறதை அவன் கவனிச்சிடுவான்."

"அவன் எனக்கு ஒரு சின்ன ஸ்மைல் பண்ணுவான்."

"அப்புறம் ஒரு ரெண்டு நாள்ல, அவன் நேரா என்கிட்ட வந்து பேச ஆரம்பிச்சான்."

"எனக்கு வொர்க்அவுட் பண்ண ஹெல்ப் பண்றேன்னு கிட்ட வந்தான்."

"நான் தம்பல்ஸ் தூக்கும்போது, அவன் சரியா எனக்குப் பின்னாடி வந்து நிற்பான்."

"அவனோட ரெண்டு கைகளையும் என் இடுப்புல வெச்சு, என் பாடி போஸ்டரை கரெக்ட் பண்ணுவான்."

"அவன் கை படும்போதெல்லாம் எனக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்க்கும்டி."

"ரொம்ப ஹெல்ப்பிங் மைண்ட்ல தான் தொடுவான், ஆனா அதுல ஒரு ஹாட்டான ஃபீல் இருக்கும்."

"நான் ஸ்குவாட்ஸ் பண்ணும்போதெல்லாம், அவன் என் குண்டிக்குப் பின்னாடி கரெக்டா நின்னுக்கிட்டு இருப்பான்."

"அவனோட அந்த ட்ராக் பேண்ட்ல இருக்குற முட்டுதல் என் பின்னாடி லேசா உரசும்டி."

"அப்படித்தான் எங்களுக்குப் பழக்கம் ஆச்சு."

"அப்புறம் டயட் டிப்ஸ் கேட்குறேன்னு சொல்லிட்டு நாங்க நம்பர் மாத்திக்கிட்டோம்."

"நான் அவன்கிட்ட வாட்ஸ்அப்ல பேச ஆரம்பிச்சேன்."

"ஆரம்பத்துல சும்மா ஜிம் பத்திதான் பேசுனோம், அப்புறம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பேச்சு மாறுச்சு" னு அவ சொன்னா.

எனக்கு இதைக் கேட்கக் கேட்க, எனக்கும் பிரகாஷுக்கும் நடக்குற வாட்ஸ்அப் சாட் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

"அப்புறம்... ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி ஒரு சம்பவம் நடந்துச்சுடி" னு கவிதா தன் குரலை இன்னும் கொஞ்சம் தாழ்த்தினாள்.

"என்ன நடந்துச்சு?" னு நான் என் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

"அன்னைக்கு ஜிம்ல அவ்ளோ ஆட்கள் இல்லை, ரொம்பக் காலியா இருந்துச்சு."

"நான் ரொம்ப ஹெவியா லெக் வொர்க்அவுட் பண்ணிருந்தேன்."

"என் கால்கள் எல்லாம் வலிக்க ஆரம்பிச்சுது, அப்படியே லேசா நடுங்கிட்டு இருந்துச்சு."

"நான் ஸ்ட்ரெச்சிங் ஏரியாவுல இருக்குற ஒரு மேட்ல அப்படியே சாஞ்சு உக்காந்திருந்தேன்."

"எனக்கு அவ்ளோ டயர்டா இருந்துச்சு."

"உடம்பெல்லாம் வேர்த்து ஊத்தி, என் டிரஸ்ஸே நனைஞ்சு போயிடுச்சு."

"நான் என் கால்களை நல்லா அகலமா விரிச்சு வெச்சிருந்தேன்."

"திடீர்னு அந்தப் பையன் என் பக்கத்துல வந்தான்."

"அவன் என் கால்களுக்கு நடுவுல அவ்ளோ நெருக்கமா வந்து நின்னான்."

"என் கால் சதையை அவ்ளோ இதமா மசாஜ் பண்ண ஆரம்பிச்சான்."

"அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்த பொசிஷன் இருக்கே..."

நான் போனை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

"நான் கீழ உக்காந்திருந்தேன், அவன் எனக்கு நேரா மேல நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்."

"அவனோட அந்த லைட்டான ட்ராக் பேண்ட்..."

"சரியா என்னோட முகத்துக்கு நேரா, என் மூக்குக்குக் கொஞ்சம் முன்னாடி காத்துல நின்னுகிட்டு இருந்துச்சு."

"அவனோட பேண்ட்டுக்குள்ள இருந்து வந்த அந்தச் சூடு, என் கன்னத்துல அப்படியே பட்டுச்சுடி."

"அவன் மசாஜ் பண்ணப் பண்ண, அவனோட பேண்ட்டுக்குள்ள அந்த விறைப்பு கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பெரிசாச்சு."

"எனக்கு அவ்ளோ மூட் ஆகிடுச்சுடி."

"நான் என்னையும் அறியாம, அவனோட அந்தப் பேண்ட்டையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்."

"அவனும் நான் பார்க்குறதை கவனிச்சிட்டான்."

"ஆனா அவன் பின்னாடி விலகிப் போகல பவி."

"பதிலுக்கு, அவன் இன்னும் கொஞ்சம் முன்னாடி வந்து என் முகத்துக்கு நேரா நின்னான்."

"எங்களுக்கு நடுவுல அவ்ளோ ஒரு டென்ஷன் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு."

"அவன் மூச்சு வாங்குற சத்தம் எனக்குத் தெளிவா கேட்டுச்சு."

"திடீர்னு அவன் குனிஞ்சு என் தொடையை மசாஜ் பண்ண ட்ரை பண்ணப்போ..."

"அந்தத் ட்ராக் பேண்ட் அவ்ளோ டைட்டா இருந்ததால..."

"அவனோட அந்த சைஸைத் தாங்க முடியாம, அந்தப் பேண்ட்டோட தையல் 'க்ர்ர்ர்'னு லேசாப் பிரிஞ்சு கிழிஞ்சதுடி."

நான் அதைக் கேட்டு அப்படியே ஷாக் ஆகிட்டேன்.

"என்னடி சொல்ற? கிழிஞ்சிடுச்சா?" னு நான் கேட்டேன்.

"ஆமா பவி! அந்தத் தையல் பிரிஞ்ச கேப் வழியா..."

"அவனோடது , உள்ளாடையையும் தாண்டி லேசா வெளிய எட்டிப் பார்த்துச்சு."

"அது சரியா என் முகத்துக்கு நேரா முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு."

"எனக்கு அதைப் பார்த்ததும் பைத்தியமே பிடிச்சிடும் போல இருந்துச்சு."

"அவன் பேண்ட் கிழிஞ்சதை அவன் கவனிக்கல, அவன் மசாஜ் பண்றதுல குறியா இருந்தான்."

"என் மூளை வேலை செய்யலடி."

"அந்தத் தியேட்டர்ல பார்த்த மாதிரி, எனக்கும் அதை அவ்ளோ ஆசையாப் பிடிச்சுச் சப்பணும்னு தோணுச்சு."

"நான் என் வாயை லேசாத் திறந்து, அதை அப்படியே கவ்விப் பிடிக்கலாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன்."

"நான் என் முகத்தை முன்னாடி கொண்டு போனேன்..."

"என் உதடுகள் அதைக் தொடப் போற அந்த செகண்ட்..."

நான் மூச்சை இழுத்துப் பிடிச்சேன்.

"அப்புறம் என்னடி ஆச்சு? சப்புனியா?" னு நான் அவ்ளோ தவிப்போட கேட்டேன்.

"அங்கதான்டி விதி விளையாடிடுச்சு."

"திடீர்னு ஜிம்மை க்ளீன் பண்ற ஆன்ட்டி அந்தப் பக்கம் வந்துட்டாங்க."

"அவங்க ஒரு மாப் பக்கெட்டைத் தரைல 'டமார்'னு கீழ வெச்சாங்க."

"அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்டதும், நாங்க ரெண்டு பேரும் பதறிப்போய் விலகிட்டோம்."

"அந்தப் பையன் உடனே சுதாரிச்சுக்கிட்டான்."

"அவன் பேண்ட் கிழிஞ்சிருக்கறதைப் பார்த்துட்டு, அவசரமா அதைத் தன் கையால மறைச்சுக்கிட்டே பாத்ரூம்க்குள்ள ஓடிட்டான்டி."

"எனக்கு அவ்ளோ ஏமாற்றமாப் போச்சு."

"அவ்ளோ பக்கத்துல வந்தும், ஜஸ்ட் மிஸ் ஆகிடுச்சுடி."

கவிதா குரல்ல அவ்ளோ ஒரு ஃபீலிங், அவ்ளோ ஒரு ஏக்கம் இருந்துச்சு.

"ச்ச... மிஸ் பண்ணிட்டேன்டி."

"இப்போ அதை நினைச்சா எனக்கு அவ்ளோ தவிப்பா இருக்கு பவி."

"அந்தச் சான்ஸ் மிஸ் ஆனதுல இருந்து எனக்கு வேற எதிலயும் கவனம் செலுத்த முடியல."

நான் சோபாவுல உக்காந்துகிட்டு, இதைக் கேட்டு அவ்ளோ ஆச்சரியமாப் போயிருந்தேன்.

என் டீ-ஷர்ட்க்கு அடியில என் முலைக்காம்புகள் விறைச்சுப் போய் குத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

எனக்குக் கவிதா மேல ஒரு சின்னக் கோபம் வந்துச்சு.

"கவி... இது தப்பு டி."

"நீ வருணை ஏமாத்துற... இது ரொம்பப் பெரிய தப்பு."

"நீ இப்படி எல்லாம் பண்ணக் கூடாது டி, அப்படி எல்லாம் யோசிக்காத டி" னு நான் அவளுக்கு அட்வைஸ் பண்ணேன்.

கவிதா என் பேச்சைக் கேட்டு லேசாச் சிரிச்சா.

"பவி... நீ ரொம்பப் பழசுடி."

"நம்மளும் எவ்ளோ நாள்தான்டி ரொம்ப நல்ல பொண்ணுங்களா நடிக்கிறது?"

"அந்த ஜிம்ல எனக்குக் கிடைச்ச அந்த த்ரில், எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு."

"நான் வருணை ஏமாத்துறேன்னு எனக்குக் கொஞ்சம் கூடக் கில்டி ஃபீலிங் இல்லை டி."

"வருண் என்கிட்ட நல்லாத்தான் இருக்கான்."

"ஆனா எனக்குக் கொஞ்சம் பெரிய சைஸ் வேணும்னு ஒரு ஆசைடி, அவ்வளவுதான்."

"இதுல எந்த ரிஸ்க்கும் இல்லை, இது யாருக்கும் தெரியப் போறது இல்லை."

"இது எனக்கு மட்டும் தெரிஞ்ச ஒரு சின்ன ரகசியம். என் க்ளோஸ் ஃப்ரெண்ட் உன்கிட்ட மட்டும்தான் சொல்றேன் இதை."

"எல்லார்கிட்டயும் மறைச்சுக்கிட்டு, தேவையான சுகத்தை நான் யாருக்கும் தெரியாம அனுபவிக்கப் போறேன்."

"இதுனால என் கல்யாண வாழ்க்கை எந்த விதத்துலயும் பாதிக்கப் போறது இல்லை" னு அவ ரொம்பக் கூலாச் சொன்னா.

அவளோட இந்தப் பிராக்டிகலான லாஜிக்கைக் கேட்டு என் மூளையே சுழன்றுச்சு.

"இனி என்ன ஆகப் போகுதுன்னு தெரியலடி."

"பார்த்துக்கலாம்... நீயும் உன் லைஃபை நல்லா என்ஜாய் பண்ணுடி பவி."

"எதையும் போட்டு மண்டைக்குள்ள ஓவர் திங்க் பண்ணாத."

"எனக்குக் கொஞ்சம் வேலை இருக்கு, நான் போனை வைக்கிறேன்" னு சொல்லிட்டு, அவ போனை கட் பண்ணிட்டாள்.

நான் அந்த போனை அப்படியே சோபா மேல போட்டேன்.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள அவ்ளோ ஈரம் கசிஞ்சு வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் சோபாவுல பின்னாடி சாஞ்சு, அப்படியே அமைதியா யோசிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

கவிதா சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் காதுக்குள்ள திரும்பத் திரும்ப ஒலிச்சுது.

அவ சொன்ன அந்த லாஜிக் என் மனசைக் குடைஞ்சு எடுத்தது.

'கவிதாவுக்கு எந்தக் குறையும் இல்லை.'

'வருண் அவளை அவ்ளோ நல்லாப் பார்த்துக்கிறான்.'

'அவளைப் படத்துக்குக் கூட்டிட்டுப் போறான், அவளுக்குப் பிடிச்சதை வாங்கிக் கொடுக்கிறான்.'

'அவங்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து அவ்ளோ நேரம் செலவு பண்றாங்க.'

'வீக்கெண்ட்ல கொஞ்சம் சோம்பேறித்தனமா இருந்தாலும், அவன் அவ மேல அன்பாத்தான் இருக்கான்.'

'அப்படிப்பட்ட ஒரு நல்ல புருஷன் கிடைச்சும், கவிதா அவனுக்குத் துரோகம் பண்ணத் தயாரா இருக்கா.'

'ஏன்? சும்மா ஒரு தியேட்டர்ல ஒரு பெரிய சுண்ணியைப் பார்த்துட்டாங்குறதுக்காக.'

'அவளுக்கு அந்தத் த்ரில் பிடிச்சிருக்கு. அந்தச் சுகம் வேணும்னு நினைக்கிறா.'

'அதுக்காக அவளுக்குக் கொஞ்சம் கூடக் குற்ற உணர்ச்சியே இல்லை.'

'அவ அதை ஒரு தப்பாவே பார்க்கல. ஒரு ரகசியம்னு ரொம்பக் கூலாச் சொல்றா.'

என் மனசு இப்போ என்னைப் பத்தி யோசிக்க ஆரம்பிச்சுது.

'ஆனா என் நிலைமை என்ன?'

'நான் வீட்டை இவ்ளோ சுத்தமா வெச்சிருக்கேன். அவ்ளோ அருமையாச் சமைக்கிறேன்.'

'ஒரு வேலைக்காரி கூட இல்லாம எல்லாமே நானே பண்றேன்.'

'ஆனா கார்த்திக் என்னைக் கொஞ்சம் கூட மதிக்கிறதே இல்லை.'

'அவருக்காக நான் அவ்ளோ ஆசையா ரெடியாகிப் போனாலும், என்னைத் திரும்பிப் பார்க்க மாட்டேங்குறார்.'

'எப்பவும் லேப்டாப், வேலை, மீட்டிங்னு என்னைத் தனிமையிலயே சாகடிச்சுட்டு இருக்கார்.'

'ஒரு லீவு நாள்ல கூட என்னோட உக்காந்து பேச மாட்டேங்குறார்.'

'இன்னைக்கு டின்னருக்குக் கூட, அவர் வர மாட்டேன்னு அவ்ளோ அசால்ட்டாச் சொல்லிட்டார்.'

'அப்படிப்பட்ட ஒரு புருஷனுக்காக நான் ஏன் குற்ற உணர்ச்சியில கஷ்டப்படணும்?'

'கவிதா அவ்ளோ நல்ல புருஷன் இருக்கும்போதே, ஒரு த்ரில்லுக்காக ஏமாத்த ரெடியா இருக்கா.'

'அப்படிப் பார்த்தா, என் கேஸ் கவிதாவை விட ரொம்ப ரொம்ப மோசமாச்சே.'

'நான் அனுபவிக்கிற தனிமைக்கும் ஏமாற்றத்துக்கும், எனக்கு ரீசண்டா நடக்குற எந்த விஷயத்துலயும் எனக்குக் குற்ற உணர்ச்சியும் வரக் கூடாது.'

'ராஜ், பிரகாஷ் இவங்க ரெண்டு பேரும் என்னோட ஒரு தலையசைவுக்காக லைன்ல நிக்குறாங்க.'

'என் கழுத்துல ராஜ் கொடுத்த முத்தம் எவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.'

'என் குண்டியைப் பிடிச்சு அவர் கசக்குன அந்த வெறி, எனக்கு எவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு.'

'பிரகாஷோட அந்த மான்ஸ்டர் சைஸ், என் கையில நான் பிடிச்சப்போ எனக்கு எவ்ளோ ஆசையா இருந்துச்சு.'

'அப்படி இருக்கும்போது, நான் ஏன் என்னைத் தடுத்து நிறுத்தணும்?'

'நான் ஏன் எனக்குக் கிடைக்கப் போற அந்தச் சுகத்தை, இந்தத் தேவையில்லாத தர்மத்துக்காகத் தியாகம் பண்ணணும்?'

'கவிதா சொல்ற மாதிரி, யாருக்கும் தெரியாம என்கிட்ட மட்டும் இருக்குற ஒரு ரகசியமா இருந்தா என்ன தப்பு?'

'என் கல்யாண வாழ்க்கையில இது எந்தப் பாதிப்பையும் கொண்டு வராது.'

'கார்த்திக் என்னை எப்போவும் போலத்தான் நடத்துவார்.'

'ஆனா எனக்குத் தேவையான அந்தத் தேவையை, இவங்க கிட்ட இருந்து எடுத்துக்கப் போறேன்.'

இந்த லாஜிக் என் மூளைக்குள்ள அவ்ளோ தெளிவாப் பதிஞ்சுது.

என் மனசுக்குள்ள இருந்த அந்தக் கடைசித் தயக்கமும் இப்போ செத்துப்போச்சு.

'நான் எந்தத் தப்பும் பண்ணல. எனக்கு இது தேவை.'

'என்ன நடக்குதுன்னு வெயிட் பண்ணிப் பார்ப்போம்'னு மனசு சொல்லுச்சு.

நான் என் டீ-ஷர்ட்க்கு மேலேயே என் விறைப்பான காம்புகளை லேசாத் தடவிக்கிட்டேன்.

என் புண்டைக்குள்ள இருந்து கசிஞ்ச ஈரம் என் பேண்ட்டியை முழுசா நனைச்சிருந்துச்சு.

நான் என் பேண்ட்டிக்கு மேலேயே என் கையை வெச்சு, லேசா அழுத்தித் தேய்த்துக்கிட்டேன்.

அந்தத் தேய்த்தல் எனக்கு ஒரு சூடான போதையைக் கொடுத்துச்சு.

ஒரு மாதிரி ஏக்கத்துல என் உடம்பு தவிக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் எப்படி எல்லாத்தையும் என்னோட கண்ட்ரோல்ல வைக்கப் போறேன்னு தெரியல.

சரியா அந்த நிமிஷம்...

திடீர்னு...

டிங்-டாங்...

காலிங் பெல் அடிக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு.

[Antony anto]

சூப்பர் 

உங்கள் வரிகள் மிக மிக அருமை