వల్లీ

[Kmsastry]

Super ??????????

[venkujkc1984]

2.3

ఒకసారి వల్లీ ప్రసాద్ ఏదో ముఖ్యమైన పని మీద పట్నం వెళ్లారు. అనుకున్న ప్రకారం పని పూర్తవగానే సాయంత్రానికి వల్లీని తిరిగి ఊరికి వెళ్లే బస్సు ఎక్కించేసి, ప్రసాద్ తన మిగిలిన ఆఫీస్ పని చూసుకోవాలి అనుకున్నాడు. కానీ, ఆ రోజు ఆ పని అనుకున్న దానికంటే బాగా ఆలస్యంగా పూర్తయ్యింది. సాయంత్రం చిమ్మచీకటి పడే వేళకి వారిద్దరూ బస్సు స్టాప్ కి చేరుకున్నారు. తీరా అక్కడికి వెళ్ళాక, అప్పటికే ఊరికి వెళ్లే చివరి బస్సు కూడా వెళ్ళిపోయిందని తెలిసిపోయింది.

అంతే కాదు, ఇంతలో ఆకాశం ఒక్కసారిగా మబ్బు పట్టి, ఉరుములు మెరుపులతో వర్షం కూడా మొదలైంది. వల్లీ ప్రసాద్ ఇద్దరూ వర్షానికి తడిసారు. ప్రసాద్ కి ఏం చెయ్యాలో పాలుపోవడం లేదు. ఒక వైపు వల్లీని ఎలాగైనా సురక్షితంగా ఇంటికి చేర్చాలనే ఆందోళన, మరొక వైపు పెండింగ్ లో ఉన్న ఆఫీస్ పని త్వరగా పూర్తి చేయాలనే బాధ్యత. ఈ రెండిటి మధ్య నలిగిపోతున్నాడు.

అలా వారు తడుస్తూ నిస్సహాయంగా నిలబడి ఉండగా, వారి దగ్గరగా ఒక కారు నెమ్మదిగా వస్తోంది. ఆ కారులో ఉన్న వ్యక్తికి దూరంగా వర్షంలో తడుస్తూ నిలబడిన ఆ జంటను చూడగానే ఎందుకో తెలిసిన వారిలా అనిపించింది. ఆ వ్యక్తి కారును మెల్లిగా వారి వైపు పోనిస్తున్నారు. కారు వారి దగ్గరకు వస్తుండగా, వర్షంలో పూర్తిగా తడిసిపోయిన ఆమె వైపు అతడి చూపు పదే పదే మరలింది. ఆమె తడిసిన జుట్టు, అతుక్కున్న బట్టలు, వర్షపు నీటిలో మెరిసే ముఖం అతడిని ఏదోలా చేశాయి. ఆ కారులో ఉన్నది మరెవరో కాదు, రంగారావు గారే.

ఆమె ధరించిన పాల నురుగు వలె స్వచ్ఛమైన తెల్లటి చీర వర్షపు చినుకులకు తడిసి ఒంటికి హత్తుకుపోయింది. తలలో తురిమిన అరవిరిసిన మల్లెపూలు వాన నీటితో మరింత తాజాదనంతో మెరిసిపోతున్నాయి. వర్షపు చలికి ఆమె కొద్దిగా వణుకుతూ, ప్రకృతి సౌందర్యంతో పోటీ పడుతున్నట్లుగా అనిపిస్తోంది. ఆమె కళ్ళు పసిడి ఛాయలో నక్షత్రాల్లా మెరిసే కలువల్లా కాంతివంతంగా ఉన్నాయి. సంపెంగ పువ్వును పోలిన నాసిక ఆమె ముఖ సౌందర్యాన్ని మరింత ఇనుమడింపచేస్తోంది. గులాబీ రేకుల్లాంటి లేలేత అధరాలు చిరునవ్వుతో మరింత అందంగా కనిపిస్తున్నాయి. కవ్వించే కుచద్వయం చీరలోనుండి తొంగిచూస్తూ, ఆమె స్త్రీత్వాన్ని మరింత ఉట్టిపడేలా చేస్తున్నాయి. నాజూకైన నడుముకు ఉన్న చిన్న మడత ఆమె అందాన్ని మరింత ఊరిస్తూ, చూపరుల మనసు దోచేస్తోంది. పినాకినీ నది యొక్క ఇసుక తిన్నెను తలపించే కనీ కనిపించని ముచ్చటైన నాభి ఆమె సౌందర్యానికి పరిపూర్ణతను తెస్తోంది. ఆమెను చూస్తే సాక్షాత్తు దివినుండి భువికి దిగివచ్చిన శృంగార దేవకన్యలా ఉంది.

వర్షంలో తడిసి ముద్దవుతున్న వల్లీని చూడగానే రంగారావు కి ఒక్క క్షణం మతిపోయింది. ఆమె అందం, ఆ సమయంలో ఆమె కనిపిస్తున్న విధానం అతన్ని మైమరచిపోయేలా చేశాయి. కారు వారి దగ్గరకు వచ్చే కొద్దీ, అది వల్లీ ప్రసాద్లే అని అతనికి స్పష్టంగా అర్థమైంది. అంతకుముందే వల్లీ అందం రంగారావు గారి మనసును కలవరపెడుతుంటే, ఇప్పుడు వర్షంలో ఆమెను చూసిన తర్వాత అతనిలో ఆవేశం తారాస్థాయికి చేరుకుంది. ఆమె అందం, ఆ పరిస్థితి అతనిని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి. ఒక్కసారిగా అతని శరీరం ఉద్వేగానికి లోనై, అతన్ని చాలా ఇబ్బంది పెట్టింది. అయినా, అతను ఎలాగోలా తన ఆవేశాన్ని కంట్రోల్ చేసుకుని, కొద్దిగా తేరుకుని, మెల్లగా కారు అద్దం కిందకి దించి, “ప్రసాద్! మీరా? ఏమైంది? ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు?” అని ఆశ్చర్యంగా పలకరించారు. వారి పరిస్థితిని తెలుసుకుని, “ఇలా వర్షంలో తడుస్తూ ఇబ్బంది పడటం ఎందుకు? రండి, కారు ఎక్కండి” అని ఇద్దరినీ కారు ఎక్కమని ఆహ్వానించాడు. ఆయన గొంతులో ఆందోళన, సహాయం చేయాలనే తపన స్పష్టంగా కనిపించాయి.

ఇద్దరూ కూడా కాస్త మొహమాట పడుతూ, “మేము మెల్లిగా ఏదోలా ఊరు చేరుకుంటాం” అని తడబడుతూ చెప్పగా, రంగారావు  నవ్వుతూ, “నేనున్నా కదా! పైగా మనమంతా ఒకే ఊరి వాళ్ళం. ఇంకా తడిసింది చాలు, ముందు కారు ఎక్కండి, తర్వాత మిగతా విషయాలు మాట్లాడుకుందాం” అన్నారు. వారు ఇంక ఏమీ చెప్పలేక, అయిష్టంగానే కారు ఎక్కారు. ముందు సీట్లో ప్రసాద్ కూర్చున్నాడు, వెనుకనే వల్లీ తల దించుకుని కూర్చుంది. తడిసిన బట్టల్లో, ఆ ఖరీదైన కారులో కూర్చోవడం ఆమెకు చాలా అసౌకర్యంగా, మొహమాటంగా ఉంది.

రంగారావు మెల్లిగా కారు స్టార్ట్ చేసి, కొంచెం ముందుకు రాగానే రోడ్డు పక్కన ఆపి, “ఇప్పుడు చెప్పండి, మీరు కారు ఎక్కడానికి ఎందుకు అంత మొహమాటం పడుతున్నారు?” అని చిరునవ్వుతో అడిగాడు. ఆయన కళ్ళల్లో మాత్రం ఏదో తెలుసుకోవాలనే కుతూహలం కనిపించింది. దానికి ప్రసాద్, "అలా కదండీ, మీకెందుకు శ్రమ అని... అలాగే నాకు ఆఫీసులో పని ఉంది, వల్లీ మాత్రమే ఇంటికి వెళ్ళాలి. ఏదో ఒక ఆటో, బస్సు వస్తే ఎక్కించేస్తా కదా అని అనుకున్నాను" అని తడబడుతూ సమాధానమిచ్చాడు.

దానికి రంగారావు, "ఈ రోజు వర్షానికి, బస్సులు అన్నీ రద్దయిపోయాయి. మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే మిమ్మల్ని ఆఫీసు దగ్గర దించేసి, వల్లీ గారిని ఇంటి దగ్గర దించేస్తాను" అని అన్నాడు. ఆయన మాటల్లో సహాయం చేయాలనే నిజాయితీ, బాధ్యత కనిపించాయి. వల్లీ మాత్రం తడిసిన బట్టల్లో అతని కారులో ఎక్కినందుకు చాలా మొహమాటంగా, సిగ్గుతో తల దించుకుని కూర్చుంది. ఆమె ముఖం ఎర్రగా మారిపోయింది. ప్రసాద్ వల్లీ వైపు చూసి, ఆమె మొహమాటాన్ని అర్థం చేసుకున్నా కూడా, ఇప్పుడు ఇంకా వేరే దారి లేక, "అలాగేనండి, నాకు అభ్యంతరం లేదు కానీ, మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టాలని లేదు" అన్నాడు. అతని స్వరంలో సంకోచం, కృతజ్ఞత మిళితమై ఉన్నాయి.

దానికి రంగారావు, “నాకు ఇబ్బంది ఏమీ లేదు, ఎలాగూ ఇంటికే వెళ్తున్నాను. ఇంత వర్షంలో మిమ్మల్ని వదిలేసి నేను వెళ్ళిపోతే నాకు బాధగా ఉండదా?” అని వారిని సముదాయించాడు. వారు ఇంక ఏమీ మాట్లాడలేకపోయారు. అతను కారుని ప్రసాద్ ఆఫీసు అడ్రెస్ అడిగి, అటువైపుగా పోనిచ్చాడు. కారులో ప్రయాణిస్తున్నంతసేపూ వల్లీ తల దించుకునే ఉంది, రంగారావు గారి వైపు కన్నెత్తి కూడా చూడలేదు. ఆమె ముఖంలో ఇబ్బంది, సిగ్గు స్పష్టంగా కనిపించాయి. రంగారావు అప్పుడప్పుడు ఆమె వైపు చూస్తూనే ఉన్నాడు, కానీ ఆమె అసౌకర్యాన్ని గమనించి, ఏమీ మాట్లాడలేదు. ప్రసాద్ మాత్రం ఆయనతో కబుర్లలో మునిగిపోయాడు.

ప్రసాద్ చెప్పిన అడ్రస్ కు రంగారావు ఐదు నిమిషాల్లోనే కారు నడుపుకుంటూ చేరుకున్నాడు. గమ్యస్థానానికి చేరుకోగానే, ప్రసాద్ ముఖంలో కొంత ఆదుర్దా కనిపించింది. రంగారావు గారిని చూసి, కొంచెం సంకోచిస్తూనే, “మీరు మా ఇంటికి రానందుకు మేము బాధపడ్డాం, ఇప్పుడైనా వీలు చూసుకుని తప్పకుండా మా ఇంటికి రండి. లేదా మా వలన ఏమైనా పొరపాటు జరిగిందా మీ విషయంలో” అని అడిగారు. అతని స్వరంలో ఆత్మీయతతో పాటు, ఏదో తెలియని అపరాధ భావం కూడా తొణికిసలాడింది. రంగారావు ప్రసాద్ వైపు చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఆయన కళ్ళల్లో దయాళుత్వం, ఆప్యాయత కనిపించాయి.  “ప్రసాద్, సమయం సందర్భం వచ్చినప్పుడు తప్పకుండా వస్తాను. మీ వలన ఎలాంటి పొరపాటు లేదు, మనసులో ఏమీ పెట్టుకోవద్దు సరేనా” అన్నాడు. 

ప్రసాద్ ఊకొడుతూ, వల్లీ వైపు చూశాడు. ఆమె ముఖంలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. “నిజానికి వల్లీకి ఇంత వయసొచ్చినా ఈ మెరుపులు ఉరుములు అంటే చాలా భయం, చిన్న పిల్లలాగా భయపడిపోతుంది, నేను కూడా ఇంటికి ఎలా వెళ్తుందా అని భయపడ్డాను, ఇప్పుడు మీరు ఉన్నారని ధైర్యం వచ్చింది” అని ప్రసాద్ కాస్త ఉపశమనం పొందినట్టుగా అన్నాడు.  

ఆ తర్వాత ప్రసాద్ కారు దిగిపోయి, వల్లీ వైపు తిరిగి, "నేను చెప్పిన జాగ్రత్తలు గుర్తుంచుకో. ఇంటికి వెళ్ళాక నాకు ఫోన్ చేయి. సరేనా?" అని ఆప్యాయంగా చెప్పాడు. ఆమె తలూపి సరేనని సైగ చేసింది. ఆమె మొహం లో కూడా ఏదో తెలియని భయం కనిపిస్తోంది. అది గమనించిన రంగారావు, “వారితో మీరేమి భయపడనక్కర్లేదు, నేను ఆమెను జాగ్రత్తగా ఇంటి దగ్గర దింపేస్తాను” అన్నారు. సరే అని ప్రసాద్ రంగారావు గారికి కృతజ్ఞతలు తెలిపి, ఆఫీస్ వైపు నడిచాడు.  

ఇప్పుడు కారులో కేవలం రంగారావు, వల్లీ ఉన్నారు. వాతావరణం చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. వల్లీ ముఖంలో తీవ్రమైన సంకోచం, కొంచెం భయం కూడా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆమె అప్పుడప్పుడు తల దించుకుంటూ, అప్పుడప్పుడు కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తూ ఉంది. ఆమె మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు తిరుగుతున్నాయి. 

[venkujkc1984]

2.4

ఆమె నిశ్శబ్దాన్ని భగ్నం చేస్తూ, వల్లీ మెల్లగా అంది, “ఈ తడిసిన బట్టలతో మీ కారు పాడవుతుంది” ఆమె స్వరంలో సంకోచం, ఆందోళన కలగలసి ఉన్నాయి.

దానికి రంగారావు వెనక అద్దంలోంచి ఆమె వైపు చూస్తూ, చిరునవ్వుతో,  “వల్లీ కారుకి ఏమీ కాదు, ముందు మీరు ఈ తువ్వాలుతో తల తుడుచుకో మళ్ళీ జలుబు, జ్వరం వస్తాయి.” అని తువ్వాలు తీసి ఆమెకు అందించాడు. వల్లీ ఇంకేమీ మాట్లాడకుండా ఆ తువ్వాలు తీసుకుని తన తలని, ఒంటిని తుడుచుకుంటోంది. ఆమె కళ్ళు మాత్రం కిందకే చూస్తున్నాయి. కార్ మెల్లిగా వెళ్తోంది. మధ్య మధ్యలో రంగారావు అద్దంలోంచి తడిసిన ఆమె అందాల్ని కళ్ళతో ఆస్వాదిస్తున్నాడు. ఆమెను అలా చూడటం ఆయనకు ఎంతో ఆనందాన్ని, అదే సమయంలో ఏదో తెలియని వేదనను కలిగిస్తోంది. 

రంగారావు: "నువ్వు చాలా దైర్యవంతులు వల్లీ. ప్రసాద్ ని, రవిని అంత బాగా చూసుకుంటున్నావు. కష్టాల్లో కూడా ఎంతో ధైర్యంగా ఉంటావు."

(వల్లీ ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ)
వల్లీ: "మీరు నా గురించి చాలా విషయాలు తెలుసుకున్నట్టు ఉన్నారు."

రంగారావు: "తెలుసుకున్నాను వల్లీ. ఊరి పెద్దగా అందరి గురించి కొంతైనా తెలుసుకోవాలి కదా. నువ్వు నిజంగా అందరికీ ఆదర్శం."
(వల్లీ సిగ్గుపడుతూ)

వల్లీ: "అలా ఏం లేదు అండి. నా బాధ్యత నేను చేస్తున్నాను అంతే."

రంగారావు: "అది నిజమే కావచ్చు. కానీ నీలాంటి వాళ్ళు చాలా తక్కువ మంది ఉంటారు."
(కొద్దిసేపు మౌనం)

కొంతసేపటి తర్వాత, వల్లీ ధైర్యం తెచ్చుకుని, “మీరు ఒకసారి ఇంటికి వచ్చి మా ఆతిథ్యం స్వీకరించవచ్చు కదా, ఆయన ఎంతో బాధపడుతున్నారు.” అని నెమ్మదిగా అంది. ఆమె గొంతులో అభ్యర్థన, విచారం మిళితమై ఉన్నాయి. దానికి రంగారావు కొంచెం గంభీరంగా, “ఎప్పుడూ మీ ఆయన బాధ గురించేనా, ఒక్కసారైనా నేను పడుతున్న బాధ గురించి ఆలోచించావా, నీకు తెలుసు కదా నేను ఎందుకు రాలేదో, అయినా నీకు సంతోషమే కదా నేను రాకపోతే” అన్నాడు. 


వల్లీ కొంచెం ఆశ్చర్యంగా ఆయన వైపు చూసింది. వల్లీ “మీకు ఇంతకు ముందే చెప్పాను, మీరంటే నాకు చాలా గౌరవం ఉంది. ఎలాంటి స్వార్థం లేకుండా ఊరి కోసం ఎన్నో మంచి పనులు చేసే మీరు, ఎవరి అవసరాలైనా తెలుసుకుని మరీ తీర్చే మీరు, ఇలా మరొకరి భార్యని కోరుకోవడం ఏంటో నాకు అర్థం కావడం లేదు. దయచేసి నా పరిస్థితి కూడా అర్థం చేసుకోండి.” అంది. ఆమె గొంతులో వేదన, నిస్సహాయత స్పష్టంగా కనిపించాయి. 


రంగారావు నిట్టూర్చి, “నా కోరిక నీతో చెప్పాను, చూద్దాం తీరుతుందో లేదో, నీకు ఇష్టం లేనిదే మాత్రం నేను చొరవ చెయ్యను, కానీ ఒకవేళ పరిస్థితులు ఏమైనా అవకాశం కల్పిస్తే మాత్రం నేను వదలను. ఏదైనా నా వలన మాత్రం మీ కుటుంబానికి ఎలాంటి హానీ జరగదు. ఏదైనా మన మధ్యనే ఉంటుంది. నీ గౌరవానికి కూడా నేను ఎలాంటి భంగం కలిగించను. ఇది కేవలం నా కోరిక మాత్రమే అది కూడా నీ అందం వల్లనే నేను ఇలా తయారయ్యాను...” అన్నాడు. ఆయన మాటల్లో నిజాయితీ, పట్టుదల, ఇంకా ప్రేమ ఆరాధన కలగలసి ఉన్నాయి. వల్లీకి మౌనమే సమాధానమైంది. వల్లీకి మౌనమే సమాధానమైంది. ఆమె తల దించుకుని ఆలోచనల్లో పడిపోయింది. ఆమె మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు, సంఘర్షణలు చెలరేగుతున్నాయి. రంగారావు గారి మాటలు ఆమెను తీవ్రంగా కలచివేశాయి.


కారు వారి గెస్ట్ హౌస్ సమీపంలోకి రాగానే, ఒక్కసారిగా వర్షం మరింత ఉధృతమైంది. ఉరుములు, మెరుపులతో పాటు కుండపోతగా వర్షం కురుస్తోంది. ముందున్న రోడ్డు సరిగా కనిపించక, కారు వైపర్లు కూడా నీటిని తొలగించలేకపోతున్నాయి. రంగారావు, “వల్లీ నువ్వు ఏమీ అనుకోకపోతే, ఇక్కడ మా గెస్ట్ హౌస్ ఉంది. కొద్దిసేపు ఆగి వర్షం తగ్గాక వెళ్దాం. అంత వర్షంలో వెళ్లడం కష్టం. నువ్వు కూడా బట్టలు ఆరబెట్టుకోవచ్చు.” అన్నాడు. ఆయన స్వరంలో నిజమైన ఆందోళన, శ్రద్ధ కనిపించాయి. దానికి వల్లీ అనుమానంగా అతని వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళల్లో సంశయం, కొద్దిగా భయం తొంగి చూశాయి. రంగారావు ఆమె కళ్ళల్లోకి చూస్తూ, “నీ అనుమానం నాకు అర్థం అయింది, ముందే చెప్పాను కదా నీ ఇష్టం లేకుండా నేనేమీ చెయ్యను, భయపడకు. కానీ బయట వర్షం ఎంతలా పడుతోందో చూడు, ఒక గంటలో మనం బయలుదేరవచ్చు.” అని హామీ ఇచ్చాడు. 

కారు గెస్ట్ హౌస్ వైపు తీసుకెళ్ళి ఆపాడు. అక్కడి నుండి గెస్ట్ హౌస్ మెయిన్ డోర్ కి కొంచెం దూరం వర్షం లో నడవాలి. ఇప్పుడు మొదట ఆయన బయటకు వచ్చి డిక్కీలో ఉన్న గొడుగు తీసి, వెనుక డోర్ తీసి వల్లీని బయటకు రమ్మన్నాడు. బయట విపరీతమైన వర్షం పడుతోంది. బాగా మెరుపులు మెరుస్తున్నాయి. ఆమె తడవకుండా అతను గొడుగు పట్టుకుని, ఆమె బయటకు రాగానే కార్ డోర్ క్లోజ్ చేసి, ఆమెతో పాటు నడుస్తున్నాడు. అతను ఆమెకు గొడుగు పట్టి ఆమె వెన్నంటి మెల్లిగా నడుస్తున్నాడు. 

ఇంతలో ఆమె వర్షపు నీటిలో జారి పడబోయింది. అతను మరొక ఆలోచన లేకుండా ఆమెను ఒడిసి పట్టుకున్నాడు. ఆమె చేతులు ఆయన భుజాలను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. అతని పట్టుకి ఆమె గుండె ఝల్లుమంది. ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. త్వరగా తేరుకుని మళ్ళీ నడక ప్రారంభించబోయింది. కానీ ఆ వర్షపు నీటిలో ఆమె కాలు ముందుకు పడటం లేదు. జారుతోంది. ఇంక రంగారావు ఒక్కసారిగా ఆమెను రెండు చేతులతో ఎత్తుకుని “వల్లీ ఏమీ అనుకోకుండా ఈ గొడుగు పట్టుకో, నువ్వు నడవలేకపోతున్నావు కదా, మనం ఇంకా తడిసిపోవడం ఎందుకు వర్షంలో” అని గబగబా గెస్ట్ హౌస్ మెయిన్ డోర్ వద్దకు చేరుకున్నాడు. మంచి బలిష్టంగా ఉండే తనని రంగారావు గారు అవలీలగా ఎత్తేయడం ఆమెకు ఆశ్యర్యంగా అనిపించింది. ఆమె ముఖంలో ఆశ్చర్యం, కొంచెం సిగ్గు తొంగి చూశాయి. 

ఇప్పుడు రంగారావు ఆమెను కిందకి దించాడు. ఆ ప్రయత్నంలో ఆమె శరీరంలో ఎత్తుపల్లాలన్నీ ఒకసారి అతని దేహ ధారుడ్యాన్ని పరీక్షించాయి. అతను ఆమెను మరింతగా అదుముకున్నాడు. అది ఇద్దరిలో ప్రకంపనలు కలిగించింది. కొద్ది క్షణాలు వారి చూపులు కలిసాయి. ఆమె తలదించుకుంది. సిగ్గుతో ఆమె ముఖం ఎర్రగా మారిపోయింది. అతని మగసిరి లోలోపలే ఆమెకు జై కొట్టింది. ఇప్పుడు రంగారావు గారు మెల్లిగా గెస్ట్ హౌస్ తలుపు తీసి ఆమెను ఆహ్వానించారు. ఆమె తలదించుకుని మెల్లిగా అడుగులు వేసుకుంటూ లోపలి రాగానే అతను తలుపు వేసేసాడు. లోపల వెచ్చగా, ప్రశాంతంగా ఉంది. బయట మాత్రం వర్షం ఇంకా హోరున కురుస్తోంది. గాలి చల్లగా వీస్తోంది. ఆమె ముందు నడుస్తుంటే ఆమె వెనుక వయ్యారాలు అతనిని రెచ్చగొడుతున్నాయి. ఇప్పుడు ఆమెను ఒక గదిలోకి తీసుకెళ్లాడు. గది వెచ్చగా, ఆహ్లాదకరంగా ఉంది.

నిజానికి వల్లీని చూసినవారెవరైనా మొదట తన కళ్ళను నమ్మలేరు. చీరలో ఉన్న ఆమెను చూస్తే మనసుకి ఏదో తెలియని మధురానుభూతి కలుగుతుంది. మరి వర్షంలో తడిసి, ఆమె చీర ముడుచుకుని, ఆమె శరీరాకృతిని తేటతెల్లం చేస్తూవుంటే, ఆ అందం చూసి కళ్లకు అలుపు అనే పదమే తెలియదు.

రంగారావు: "వల్లీ, ఇక్కడ నువ్వు పూర్తిగా తుడుచుకుని, బట్టలు ఆరబెట్టుకో. వర్షం తగ్గే వరకు వేచి ఉందాం. నీకు జలుబు చేస్తుంది."
(వల్లీ తల దించుకుని)

వల్లీ: "ధన్యవాదాలు అండి. చాలా ఇబ్బంది పెడుతున్నాను."

రంగారావు: "అదేం లేదు వల్లీ. నువ్వేమీ ఇబ్బంది పెట్టడం లేదు. ఇలాంటి వర్షంలో నిన్ను వదిలేసి ఎలా వెళ్తాను?"

ఆ సమయంలో, వల్లీ రంగారావు ముందు నిలబడి, తడిసిన చీరతో, సిగ్గుతో ముఖం కిందకి దించుకుని, మరింత అందంగా కనిపించింది. ఆమె తడిసిన జుట్టు నుండి జాలువారుతున్న నీటి బొట్లు, మెరుపుతీగల్లాంటి కళ్ళను మరింత ప్రకాశవంతం చేశాయి. వల్లీని అలా చూస్తూ, రంగారావు మనసులో భావాలు సుళ్ళు తిరిగాయి. ఆమె అందం, అమాయకత్వం, ఆయన హృదయాన్ని తాకాయి. ఆమెను అలా చూస్తూ నిలబడిన ఆయన, ఆమెతో మాట్లాడకుండా ఉండలేకపోయాడు. తన మనసులో కలిగిన భావాలను మాటల్లో వర్ణిస్తూ:


"వల్లీ! తడిసిన నిన్ను ఇలా చూస్తుంటే, నీ అందం నన్ను పరవశింపజేస్తోంది. ఆ చినుకుల చుట్టూ చీర ముడుచుకుని ఉన్న నీ రూపం ముత్యాల మాల వలె మెరిసిపోతోంది.


నీ శరీరం మీద ఆ చీర తడి పట్టిన ప్రతీ అణువు నా హృదయంలో ఒక కవితా పదం లా మిగిలిపోతోంది. నీ నడుము చుట్టూ చీర కట్టిన తీరు, నీ ఎత్తు పల్లాలు తడిసిన చీరలో మరింత అందంగా కనిపిస్తున్నాయి.

వెలుగులో మెరిసిపోతున్న నీ మోమును చూస్తూ, నా మనసులో ప్రేమ సుడులు తిరుగుతోంది. వర్షపు చినుకులు నీ శరీరాన్ని తడిపిన విధానం చూస్తుంటే, ఆ చినుకుల అదృష్టాన్ని అసూయపడతాను. ప్రతి నీటి బొట్టు మిమ్మల్ని ముద్దాడినట్టుగా ఉంది.

వల్లీ! నీ అందం నిజంగా నన్ను మోహింపజేస్తుంది. నీ ఆణువణువూ నా కవిత్వానికి ప్రేరణగా మారింది. ఈ జడివానలో నీతో ఉన్న ప్రతి క్షణం నాకు ఒక అద్భుత స్మృతి లా నిలిచిపోతుంది. 

ఇంత అందమైన స్త్రీ నా కళ్ళముందు నిలబడి ఉంటే, నేను కవిత్వం రాయకుండా ఎలా ఉండగలను? నీ అందం నన్ను కట్టిపడేసింది వల్లీ.”

రంగారావు తన అందాన్ని గురించి అలా వర్ణిస్తుంటే, వల్లీ ఒక్కసారిగా బిగుసుకుపోయింది. ఆమె మనసులో ఎన్నో భావాలు కలగలిసిపోయాయి.

సిగ్గు మరియు సంకోచం: ఒక పరాయి పురుషుడు తన అందాన్ని ఇంతలా వర్ణించడం ఆమెకు చాలా సిగ్గుగా, సంకోచంగా అనిపించింది. ఆమె తల దించుకుని, ఏమి మాట్లాడాలో తెలియక ఉండిపోయింది.

అయోమయం మరియు కలవరం: రంగారావు గారి మాటలు ఆమెకు అయోమయాన్ని, కలవరాన్ని కలిగించాయి. ఆయన తనను అంతలా గమనిస్తున్నారని, తన అందాన్ని అంతగా ఆస్వాదిస్తున్నారని ఆమె ఊహించలేదు. ఇది ఆమెను కొంచెం కంగారు పెట్టింది.

భయం మరియు అభద్రత: రంగారావు గారి మాటల్లోని తీవ్రత, ఆయన కళ్ళల్లోని కామం ఆమెలో భయాన్ని, అభద్రతను కలిగించాయి. ఆయన తనను ఏదైనా అడుగుతారేమో, తనతో ఎలా ప్రవర్తిస్తారో అనే భయం ఆమెను ఆవరించింది.

ఆకర్షణ మరియు కుతూహలం (కొంతమేరకు): ఒకవైపు భయం, సంకోచం ఉన్నప్పటికీ, రంగారావు గారి మాటలు వల్లీలో ఏదో తెలియని ఆకర్షణను, కుతూహలాన్ని కూడా రేకెత్తించాయి. ఇంతకుముందు ఏ పురుషుడు తనను అంతలా పొగడలేదు. ఆయన మాటల్లోని నిజాయితీ, ఆయన కళ్ళల్లోని ఆరాధన ఆమెను కొంచెం కదిలించాయి. (అయితే ఇది చాలా స్వల్పంగా ఉంటుంది, భయం మరియు సిగ్గు ఎక్కువ)

ధర్మ సంకటం: వల్లీ ఒక సంప్రదాయ గృహిణి. భర్త, కుటుంబం తప్ప మరే ఆలోచనలు లేనిది. రంగారావు గారి ప్రవర్తన ఆమెను ధర్మ సంకటంలో పడేసింది. ఆయనను బాధపెట్టడం ఇష్టం లేదు, కానీ తన పరిమితులు దాటడం కూడా ఆమెకు సమ్మతం కాదు.

శరీర స్పర్శ యొక్క ప్రభావం: అంతకు ముందు జరిగిన ఆమె జారిపడినప్పుడు రంగారావు గారు ఆమెను పట్టుకోవడం, మరియు వర్షంలో మోయడం ఆమెలో తెలియని అనుభూతిని, ఆందోళనను కలిగించాయి. దీనితో రంగారావు గారి వర్ణనలు మరింత తీవ్రంగా ఆమెను తాకాయి.

మొత్తంగా, రంగారావు వర్ణన వల్లీలో అనేక భావాలను కలిగించింది. సిగ్గు, సంకోచం, అయోమయం, భయం, కొంతమేరకు ఆకర్షణ మరియు ధర్మ సంకటం... అన్నింటినీ ఆమె ఒకేసారి అనుభవించింది. ఆమె మనసు అల్లకల్లోలంగా మారింది.

ఇంతలో, ఆకాశం చీకటిగా మారింది, పెద్ద ఉరుములతో పాటు భయంకరమైన మెరుపులు మెరిశాయి. ఆ తర్వాత, అతి దగ్గరలో ఎక్కడో పెద్ద పిడుగు పడిన శబ్దానికి వల్లీ ఒక్కసారిగా భయకంపితురాలైంది. ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది, శరీరం వణికిపోయింది. ఏం చేయాలో తోచక, ఆమె అప్రయత్నంగానే రంగారావు గారిని గట్టిగా పట్టేసుకుంది. ఆమె చేతులు అతన్ని చుట్టుముట్టాయి, ఆమె ముఖం అతని ఛాతీకి ఆనుకుంది. ఆమె పట్టులో భయం, ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించాయి. 

కొద్ది క్షణాల పాటు రంగారావు కి ఏమీ అర్థం కాలేదు. ఒక్కసారిగా తనను వల్లీ హత్తుకునే సరికి ఆయన ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆమె స్పర్శకు ఆయన శరీరం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. ఆమె వెచ్చదనం, ఆమె సువాసన, అన్నీ ఆయనను ఏదోలా చేశాయి. కోరుకున్న వనిత తనంతట తానే హత్తుకునే సరికి అతనికి గాలిలో తేలిపోతున్నట్టుంది. అయితే, సందర్భం వేరు కాబట్టి, ఆమె పరిస్థితి అర్థం చేసుకున్నవాడై, అతను కూడా ఆమెను గట్టిగా హత్తుకుని, మెల్లిగా వీపు మీద నిమురుతూ, ఆమె వీపు మీద సవరిస్తూ, “నీకు ఏం భయం లేదు, నేనున్నాను” అంటూ ఆమెకు భరోసా ఇచ్చే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు. ఆయన చేతులు ఆమెను సురక్షితంగా ఉంచడానికి, ఆమె భయాన్ని తగ్గించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాయి. 

కొద్దిసేపటికి ఆ పిడుగు తాలూకు ఉరుముల శబ్దం పూర్తిగా తగ్గిపోయింది. వల్లీ నెమ్మదిగా తేరుకుంది. తాను చేస్తున్నది ఏమిటో తెలుసుకుని, ఒక్కసారిగా సిగ్గుతో ముడుచుకుపోయింది. ఆమె ముఖం సిగ్గుతో ఎర్రగా మారిపోయింది. ఆమె కళ్ళు నేలకు చూస్తున్నాయి. అతనిని పట్టుకునే, “దయచేసి నన్ను క్షమించండి, అనుకోకుండా పిడుగు శబ్దం వస్తే భయపడి ఇలా చేశాను.” అని తడబడుతూ అంది. ఆమె గొంతులో సంకోచం, అపరాధ భావం స్పష్టంగా కనిపించాయి. ఆ మాటలు చెబుతూనే, ఆమె అతని కౌగిలి నుంచి ఒక్కసారిగా బలంగా విడివడింది. 

రంగారావు వల్లీ సిగ్గును, బెరుకును గమనించాడు. ఒక శుభ్రమైన తువ్వాలును తీసి వల్లీకి అందిస్తూ: 

రంగారావు: "ఇదిగో, దీంతో బాగా తుడుచుకో. చల్లగా ఉంది కదా."

వల్లీ: "థాంక్యూ అండి."

రంగారావు వల్లీకి పక్కనే ఉన్న ఒక గదిని చూపించి, "ఇదిగో వల్లీ, ఈ పెద్ద గదిలో నువ్వు బట్టలు మార్చుకుని, తుడుచుకోవచ్చు" అని చెప్పారు. అలాగే అక్కడ రంగారావు ఒక చిన్న నిప్పు రాజేసి, "ఈ మంట దగ్గర నువ్వుబట్టలు ఆరబెట్టుకోవచ్చు, అలాగే నీకు కూడా వెచ్చగా ఉంటుంది" అని అన్నాడు. తర్వాత, వల్లీ తుడుచుకుంటూండగా రంగారావు అక్కడ నుండి వచ్చేసాడు.

బయటకి వచ్చిన రంగారావు, తను కూడా కాసేపు తన బట్టలు తుడుచుకుని, ఈ వాతావరణంలో వేడిగా కాఫీ తాగితే బాగుంటుందని కాఫీ చేయడానికి వంటగదిలోకి వెళ్లాడు.

వల్లీ తన చేతిలోని తడి తువ్వాలుతో ఒంటిని తుడుచుకుంటూ ఆలోచనల్లో మునిగిపోయింది. ఒక్కొక్క నీటి బొట్టును తుడుస్తున్న కొద్దీ, ఆమె మనసులో రంగారావు గారి మాటలు, ఆయన చూపిన శ్రద్ధా, వాత్సల్యం పదే పదే మెదులుతున్నాయి. ఆ వర్షంలో తనను ఒంటరిగా వదిలి వెళ్ళనని ఆయన పలికిన మృదువైన మాటలు ఆమె హృదయాన్ని తాకాయి. ఇంతకుముందు ఏ పురుషుడు కూడా తన పట్ల ఇంతటి ఆదరణ, శ్రద్ధ చూపలేదని ఆమెకు అనిపించింది. తన భర్త ప్రసాద్ ప్రేమగా చూసుకుంటాడు కానీ, రంగారావు గారిలో కనిపించిన ఆప్యాయత ఒక కొత్త అనుభూతిని కలిగించింది. 'ఈయన చాలా మంచివారు. నా గురించి ఎంతగానో ఆలోచిస్తున్నారు' అని ఆమె మనసులో అనుకుంటూ ఉండగానే, తడిసి ముద్దైన తన బట్టలు గుర్తొచ్చాయి.

ఆ క్షణంలో ఆమెకు వేరే దుస్తులు లేవు. ఇప్పుడు ఈ తడిసిన చీరతో ఎలా ఉండాలి అని ఆలోచిస్తూ, ఆ నిప్పుల మంట దగ్గర ఆరబెట్టుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది. ఆమె మెల్లగా తన తడిసిన చీరను విప్పి, గదిలో ఒక పక్క నుండి మరో పక్కకు కట్టి, ఆ నిప్పుల మంట దగ్గర ఆరబెట్టసాగింది. మంట వేడి ఆమె ఒంటికి సోకగానే, ఆ చల్లటి వాతావరణంలో ఎంతగానో హాయిగా, వెచ్చగా అనిపించింది. తడిసిన జుట్టు నుంచి నీటి బొట్లు జారి, ఆమె శరీరాన్ని తాకుతుంటే, ఆ నిప్పుల వేడికి మరింత సుకుమారంగా అనిపించింది.

అదే సమయంలో, రంగారావు చేతిలో రెండు కప్పుల కాఫీతో తిరిగి వచ్చాడు. అక్కడ వల్లీని అలా చూసి రంగారావు ఒక్కసారిగా నిశ్చేష్టులయ్యాడు. ఆమె కేవలం జాకెట్టు, లోదుస్తులతో, తన అందాన్ని ఆ నిప్పుల వెలుగులో మరింత ప్రకాశింపజేస్తూ, ఆరబెట్టిన చీర వెనుక నిలబడి ఉంది. ఆ చిన్ని నిప్పుల మంట వేడికి ఆమె చర్మం లేత ఎరుపు రంగులోకి మారి, మరింత కాంతివంతంగా కనిపిస్తోంది. 

ఆరబెట్టిన చీర వెనుక ఉన్న వల్లీ వైపు చూస్తూ ఆయన స్తంభించిపోయాడు. అతని గుండె వేగం అమాంతం పెరిగింది, శ్వాస తీసుకోవడం కష్టమైంది. ఆమె ఎద భాగం, నాభి అతనికి స్పష్టంగా దర్శనమయ్యాయి. ఆమె ఒంపుసొంపులు మరింతగా, పదునుగా బయటపడ్డాయి. ఆమె సమున్నత శిఖరాలు, వాటి కదలికలు, గుండ్రటి నాభి, దాని లోతు అతన్ని మంత్రముగ్ధుల్ని చేశాయి. ఆమె జాకెట్టు అంచుల వద్ద ఆమె వక్షోజాల ఉత్తుంగ సౌందర్యం, ఆ నిప్పుల కాంతిలో వాటి మెరుపు ఆయనకు స్పష్టంగా దర్శనమయ్యాయి. ఆమె నాభి, ఒక లోతైన సరస్సులా, అతని చూపులను తనవైపు బలంగా లాక్కుంది. ఆ క్షణంలో ఆయనకు ప్రపంచం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. అతని కళ్ళ ముందు ఒక దేవకన్య సాక్షాత్కరించినట్టుగా భావించారు. ఆమె సౌందర్యానికి పూర్తిగా దాసోహమయ్యాడు. చాలా కాలంగా అణచిపెట్టుకున్న ఆయనలోని మగాడు ఒక్కసారిగా మేల్కొన్నాడు. ఆయన కళ్ళు ఆమె అందాన్ని ఆరాధిస్తూ, ఆమెను తనివితీరా చూస్తున్నాయి. అతని హృదయం వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. అతని శ్వాస వేగం పెరిగింది. అతని శరీరం ఉద్వేగానికి లోనైంది. ఆ క్షణంలో, ఆయన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని మరచిపోయి, వల్లీ అందంలో లీనమైపోయాడు. వల్లీ ఆయనను చూడగానే సిగ్గుతో తల దించుకుంది. రంగారావు మాత్రం తను చాలా అదృష్టవంతుడని మనసులో అనుకున్నాడు.

ఆమె ఒక్కసారిగా చేతులు ఆమె ఎదకి అడ్డంగా పెట్టుకుని తలదించుకుంది. ఆమె ముఖం ఎర్రగా మారిపోయింది, ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. దానికి రంగారావు కళ్ళు ఆమె అందం మీదే నిలిపి, “వల్లీ నిజంగా చాలా అద్భుతంగా ఉన్నావు. ఇంత సౌందర్యమా, నీ అందం ముందు ఏ అప్సరసైనా కూడా దిగదుడుపే..”అన్నాడు. ఆయన స్వరంలో ఆరాధన, ప్రేమ, కామం కలగలసి ఉన్నాయి. ఆయన కళ్ళు ఆమె అందాన్ని తనివితీరా చూస్తున్నాయి, ఆమె అందంలో ఆయన పూర్తిగా లీనమైపోయారు. ఆయన మాటల్లో ఆమె పట్ల ఉన్న గాఢమైన ఆకర్షణ, ప్రశంస స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. చీర దాటుకుని ఆమెకు దగ్గరగా వచ్చాడు. ఆయన చూపులు ఆమె కళ్ళను తాకాయి. ఆమెను మెల్లగా తన వైపు లాక్కుని, గట్టిగా హత్తుకుంటూ,“నేను మాట ఇచ్చాను కదా, నీ ఇష్టం లేనిదే ఏమీ చెయ్యను. నీకు చెప్పాను కదా, నీ ఇష్టం లేనిదే ఏమీ చేయనని. కానీ ఇంతటి అందం ముందు పెట్టుకుని, కేవలం మనమిద్దరమే ఇక్కడ ఉండి, పైగా ఈ వాతావరణం కూడా మనకు సహకరిస్తుంటే... నన్ను నేను నిగ్రహించుకోవడం ఒక మగాడిగా నాకు చాలా కష్టంగా ఉంది” అంటూ ఆమెను కౌగిలిలో బంధించాడు. ఆయన కౌగిలిలో బలం, వాత్సల్యం, ఇంకా ఏదో తెలియని అర్తి కలగలసి ఉన్నాయి. ఆయన మాటల్లో నిజాయితీ, బలహీనత, ప్రేమ అన్నీ మిళితమై ఉన్నాయి.

ఆ సమయంలో ఉరుములు మెరుపులు ఇంకా భయంకరంగా ఉన్నాయి. వల్లీ శరీరం రంగారావు గారి స్పర్శకు స్పందిస్తోంది, ఆమె మనసులో అలజడి మొదలైంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి, ఆమె శ్వాస వేగం పెరిగింది. ఆమె గుండె లయ తప్పింది. ఆమె శరీరం వణుకుతోంది. ఆమె ఏమి చేయాలో తోచని స్థితిలో ఉంది. ఆమెలో ఏదో తెలియని భావాలు కల్లోలం రేపుతున్నాయి.

ఆమె చేతులతో అతని గుండెల మీద తోస్తూ “నాకు శారీరకంగా మిమ్మల్ని నిలువరించే బలం లేదు, కానీ నా గురించి మీకు తెలుసు కదా, దయచేసి నన్ను అర్థం చేసుకోండి” అని దీనంగా అంది. అప్పుడు అతను ఆమెను వెనుకకు తిప్పి, తన చేతులను ఆమె చుట్టూ వేసి, ఆమెను మరింత దగ్గరగా పొదివి పట్టుకున్నారు. 

ఆయన వేళ్ళు వల్లీ గులాబీ రంగు చెంపలను స్పృశిస్తూ, మెల్లగా ఆమె మెడ వంపులను తాకుతూ, ఆమె నడుము మడతలను సవరిస్తూ, మధ్య మధ్యలో చూపుడు వేలితో ఆమె నాభి చుట్టూ సున్నితంగా స్పర్శిస్తూ, ఆమె చెవిలో మెల్లగా గుసగుసలాడుతూ, “వల్లీ, నేను నీకు ఏ హాని తలపెట్టను. కంగారు పడొద్దు. నీ అందాలను పూర్తిగా ఆరాధించాలని ఉంది. నీకు తెలుసా, నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నారో? ప్రసాద్ ని మించిన అదృష్టవంతుడు ఈ లోకంలో ఇంకెవరూ లేరు. నీ కౌగిలికే నేను కరిగిపోతానేమో అన్నంతగా ఉంది. ఇంతటి సౌందర్యం ఎలా సాధ్యం? ఈ రంగడిని ఒక్కసారి అనుగ్రహించొచ్చు కదా?” అంటూ ఆమెను మరలా తన వైపుకి తిప్పుకుని మరింత గట్టిగా వాటేసుకున్నాడు. ఆయన కళ్ళు ఆమె అందంలో మునిగిపోయాయి. ఆయన స్పర్శ ఆమె శరీరాన్ని పులకింపజేస్తోంది.

అతనిలో ఉద్వేగం పెరుగుతూ అది మగసిరిని పట్టి లేపుతోంది. అది మెల్లిగా ఆమె తొడల మధ్య సున్నితంగా తాకుతోంది. ఆ స్పర్శతో వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. ఆమె గుండె వేగం పెరిగింది, శ్వాస తీసుకోవడం కష్టమైంది. ఆమె చర్మం మీద ఒక విధమైన విద్యుత్ ప్రవాహం ప్రవహించింది. అతని బిగి కౌగిలిలో ఆమె నలిగిపోతూ, ఏదో తెలయని అనుభూతికి లోనవుతోంది. ఆమె మనసులో భయం, ఆందోళన, ఆశ్చర్యం, ఆకర్షణ, ఇంకా ఏదో తెలియని కలవరపాటు అన్నీ కలగలసిపోయాయి. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి, ఆమె పెదవులు మెల్లగా వణుకుతున్నాయి. ఆమె శరీరం ప్రతిస్పందిస్తోంది, ఆమె నిగ్రహం సడలుతోంది. ఆ సమయంలో ఆమె ఏమి చేయాలో, ఎలా స్పందించాలో అర్థం కావడం లేదు. ఆమె మనసులో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది.

అతని చేతులు ఆమె నడుము యొక్క సున్నితమైన వంపులను స్పర్శిస్తూ, ఆమె ఉనికిని కొలుస్తున్నాయి. ఆ స్పర్శలో ఆరాధన, కామం, ఇంకా ఏదో తెలియని తపన మిళితమై ఉన్నాయి. మధ్య మధ్యలో అతను ఆమె చెవిలో మెల్లగా ఊదుతూ, “నా మాటలు నీ చెవిని చేరాయా?” అంటూ ఆమె అందాన్ని పదే పదే కొనియాడుతూ, ఆమె శరీర సౌష్టవాన్ని వర్ణిస్తూ, ఆమె చెవిని స్పృశిస్తూ, మెల్లగా ఆమె చెవి బుట్టలను తన నోటిలోకి తీసుకుంటూ, పెదవులతో ఆమె చెవులను ముద్దులాడుతూ, అటు ఇటు మారుస్తూ ఆమె శరీరాన్ని చిన్నపాటి ప్రేమ పరీక్షకు గురిచేస్తున్నాడు. పరాయి మగాడైనా కూడా, ఎందుకో అతడి స్పర్శకు, అతడి బలమైన బాహువుల్లో నలుగుతున్న ఆమె శరీరంలో కూడా చిన్నగా కోరికలు రేగుతున్నాయి. ఆమె శరీరం అతని స్పర్శకు స్పందిస్తోంది, ఆమె మనసులో అలజడి మొదలైంది. ఆమె కనులు మూసుకుంది. 

అతను మెల్లిగా ఆమె ముఖాన్ని ముద్దాడుతున్నాడు. ఆమె నుదురు, కనులు, బుగ్గలు, గడ్డం ఇంకా మెడ వంపుల్లో అతను పెడుతున్న ముద్దులను ఆమె శరీరం కూడా మెల్లి మెల్లిగా అందుకుంటూ ఆమెకు పరీక్ష పెడుతోంది. ఇప్పుడు చూపుడు వేలితో ఆమె నుదురు నుంచి కిందకి రాస్తూ, నాసిక మీదుగా ఆమె పెదవుల మీదకు తెచ్చాడు. వణుకుతున్న ఆమె పెదవులపై అతని చూపుడు వేలితో రాస్తూ, కింది పెదవిని ఒక్కసారి పట్టుకొని వదిలారు. ఆమె నుండి తెలియకుండానే చిన్న మూలుగు వచ్చింది. ఇలాంటి సందర్భంలో, ఆవేశంలో అల్లుకున్న మగాడి విషయంలో, స్త్రీ ఎలాంటి బలహీనత చూపినా, జరగబోయేదేంటో ఆమెకు తెలియనిది కాదు. ఆమె తన చేతులతో అతనిని నిలువరిస్తూ, అతనితో “దయచేసి నన్ను అర్థం చేసుకోండి. ఇంత మంచి మనసున్న మీకు ఇలాంటి బలహీనత ఎందుకు” అంటూ తన వ్యతిరేకతను తెలియపరుస్తోంది.

రంగారావు ఆమెను ఒక్కసారి గట్టిగా తన గుండెలకు హత్తుకుంటూ “వల్లీ, నేను నీకు ఏ హాని తలపెట్టను. కానీ నీ అందాన్ని చూస్తూ నిగ్రహించుకోవడం మాత్రం నా వల్ల కావడం లేదు. ఎప్పటినుంచో నీ మీద కోరిక పెంచుకున్నాను. అలా కోరుకోవడం తప్పే అని తెలుసు, కానీ నీ సౌందర్యం నన్ను క్షణం క్షణం ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది. నిన్ను  తప్ప వేరే ఎవరినీ నేను ఇలా చూడలేను. ఇంత అందాన్ని కోరుకోకపోవడమే అసలైన బలహీనత ఏమో.” అంటూ ఆమె నుంచి విడివడి పక్కనే ఉన్న తువ్వాలు అందుకుని, ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ “వల్లీ, నీ అందాన్ని ఆరాధించనీ. దయచేసి అర్థం చేసుకో” అనగా ఆమె సిగ్గుతో కళ్ళు మూసుకుంది.

[ramd420]

ఏంటండీ ఒక్కరోజులోనే కథని ఉరుకులు పరుగులు పెట్టించారు

చాలా బాగుంది
ఇలాగే కొనసాగించండి

[Anubantu]

You are the one the finest writer in this xossipy.
Romantic narration
Plz continue

[ash.enigma]

Ippudu towel tho valli ji tudustada? How romantic?

[venkujkc1984]

2.5

రంగారావు ఆమెను ఒక్కసారి గట్టిగా తన గుండెలకు హత్తుకుంటూ “వల్లీ, నేను నీకు ఏ హాని తలపెట్టను. కానీ నీ అందాన్ని చూస్తూ నిగ్రహించుకోవడం మాత్రం నా వల్ల కావడం లేదు. ఎప్పటినుంచో నీ మీద కోరిక పెంచుకున్నాను. అలా కోరుకోవడం తప్పే అని తెలుసు, కానీ నీ సౌందర్యం నన్ను క్షణం క్షణం ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది. నిన్ను  తప్ప వేరే ఎవరినీ నేను ఇలా చూడలేను. ఇంత అందాన్ని కోరుకోకపోవడమే అసలైన బలహీనత ఏమో.” అంటూ ఆమె నుంచి విడివడి పక్కనే ఉన్న తువ్వాలు అందుకుని, ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ “వల్లీ, నీ అందాన్ని ఆరాధించనీ. దయచేసి అర్థం చేసుకో” అనగా ఆమె సిగ్గుతో కళ్ళు మూసుకుంది. 

వెంటనే ఆ తువ్వాలుతో మెల్లిగా తడిగా ఉన్న ఆమె చెవులు, భుజాలు, చేతులు తుడిచాడు. ఇప్పుడు మెల్లిగా ఆమె ముఖం, కళ్ళు, బుగ్గలు, కంఠం తుడిచి ఆమె ముఖంలోకి చూస్తూ, తువ్వాలుతో ఆమె పెదవులను తుడుస్తూ వాటిని చిన్నగా మెలిపెట్టేడు. ఆమె ముఖకవళికలు వేగంగా మారుతున్నాయి. కొద్దిసేపటి తర్వాత, ఇప్పుడు తువ్వాలుతో ఆమె మెడ భాగమంతా తుడిచి కొద్దిగా కిందకి జార్చుతున్నాడు. ఆమె పెదవులు వణుకుతున్నాయి. ఆమె రెండు చేతులు తెచ్చి అతని చేతులను మరింత కిందకి తీసుకెళ్లకుండా పట్టుకుంది. ఆమె ఉద్దేశ్యం అతనికి అర్థమైంది. ఇప్పుడు అతను తన చేతులను ఆమె కంఠం మీద నుంచి తీసేసి, ఆమె నడుముకు ఇరువైపులా వేసి చిన్నగా నొక్కారు. ఆమె ఒక్కసారిగా కొద్దిగా మునివేళ్లతో పైకి లేచి మళ్ళీ సర్దుకుంది. ఇప్పుడు ఆ తువ్వాలుతో ఆమె నాభి చుట్టూ తుడుస్తూ, చూపుడు వేలితో ఆ తువ్వాలుని ఆమె నాభిలోకి చొప్పించి కలియ తిప్పుతున్నాడు. ఆమె శ్వాస వేగం పెరిగింది. దానికి ఆమె ఎత్తులు పైకి కిందకి ఊగడం అతనికి ఇప్పుడు తెలుస్తోంది. వాటి వయ్యారాలకు అతని కళ్ళు పెద్దవయ్యాయి. గుటకలు మింగుతూ నాలుక తో పెదవులు తడుపుకుంటున్నాడు. ఆమెను తన ఎడమ చేతితో వెనుక భాగంలో పట్టుకుని, కుడి చేతితో ఆమె నాభి చుట్టూ రాస్తూ, చూపుడు వేలితో ఆమె నాభి లోతు కొలుస్తూ, ఆమె శరీర ధారుడ్యానికి పరీక్ష పెడుతున్నారు. ఇప్పుడు ఆ తువ్వాలుని వదిలేసి అతని చేతులను ఆమె నడుముకి ఇరువైపులా వేసి, కిందకి వంగి ఆమె ముందర మోకాళ్ళ మీద కూర్చున్నాడు. ఇప్పుడు అతని ముఖం సరిగ్గా ఆమె నాభికి సమాంతరంగా ఉంది. ఆమె నున్నని పొట్ట, మధ్యలో గుండ్రటి నాభి చూసి అతని కళ్ళు విచ్చుకున్నాయి. పెదవులు తడి ఆరిపోతోంది. అంత దగ్గరగా తన నాభిని చూస్తున్న అతను తర్వాత ఏం చెయ్యబోతున్నారో గ్రహించిన ఆమె, చేతులతో అతని తలని రెండు వైపులా గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె నాభినే చూస్తున్న అతను, మైకం కమ్మి అసంకల్పితంగా ముందుకు వచ్చి పెదవులతో ముద్దాడ బోయాడు. ఆమె మాత్రం చేతుల్లో బలాన్ని అంతటినీ ఉపయోగించి అతని ముఖాన్ని అడ్డుకుంటోంది. 

అతను పైకి చూస్తూ ఆమెను గట్టిగా హత్తుకుని ఆమెతో “వల్లీ, చూడు నీ నాభి అందం, అబ్బా విశాల మైదానం మధ్యలో ఎంతటి మగాడి చూపులనైనా మింగేసే సుడిగుండంలా ఉంది. ఒక్కసారి నన్ను ముద్దాడనీ, ప్లీజ్, ఇక్కడ మనిద్దరమే ఉన్నాం, ఒక్కసారి నన్ను తాకనివవ్వు. అది తప్ప ఇంకేమీ చెయ్యను ప్లీజ్, ఒకే ఒక్కసారి ప్లీజ్...” అంటూ బ్రతిమలాడుతూ, ఆమె చెప్పేది వినకుండా, ఆమె నడుము మడతలు సవరిస్తూ పెదవులతో ఆమె నాభి మీద సుతారంగా పెదవులను ఆనించాడు. 

ఆమె చేతులతో అతడిని నిలువరించేందుకు బలం ప్రయోగిస్తున్నప్పటికీ, అతని బలం, కోరిక ముందు పనిచేయటం లేదు. అతను చేతులను ఆమె నడుము చుట్టూ బిగించి, మురిపెంగా ఆమె నాభిని ముద్దాడుతూ, మధ్య మధ్యలో పెదవులు సున్నాలా చేసి నాలుకను ఆమె నాభిలోకి చొప్పిస్తున్నాడు. అతని చర్యలు ఆమెలో ఒక వైపు భయాన్ని మరోవైపు నిద్రాణమైన ప్రౌఢ శారీరక కోరికలను నిద్ర లేపుతున్నాయి. ఆమె చేతులతో గట్టిగా అతని తలని పట్టుకున్నప్పటికీ, బయట వర్షానికి అతని లాలాజల ముద్దుల వర్షం పోటీపడుతోంది. అతని పెదవుల నుండి జాలువారే ముద్దుల జల్లు ఆమె నాభిని ముద్దాడడమే కాకుండా, దాని చుట్టూ ఉన్న సున్నితమైన ప్రదేశాలలోనూ, నడుములోని సొగసైన వంపుల లోతులను తడుముతూ ప్రవహిస్తోంది. ఆ అనుభూతికి ఆమె తట్టుకోలేకపోతోంది. అతని పెదవుల వేడి స్పర్శకు ఆమె శరీరం విద్యుత్ ప్రవాహం ప్రసరించినట్టు ఉలిక్కిపడుతోంది. 

అతని ముద్దుల తాకిడికి లొంగి, ఆమె ఎద భాగం ఉవ్వెత్తున ఎగిసిపడుతూ, లయబద్ధంగా ఊగుతోంది. ఆ దృశ్యానికి అతనిలో మగాడు విచ్చుకుని పూర్తి మొనగాడై దృఢంగా నిల్చుని, దుర్భేద్యమైన ఆమె మన్మథ సామ్రాజ్యంలో జెండా పాతి తన ఆధిపత్యాన్ని చాటుకుని, ఆమెను జయించాలని రెచ్చగొడుతున్నాడు. 

ఆమె శరీరం కూడా కొద్ది కొద్దిగా పట్టు తప్పుతోంది. అతని స్పర్శ వేడికి ఆమె నాభి ప్రాంతం అతని లాలాజలంతో మెరిసిపోతోంది. అతని పట్టు మరింత బిగుసుకుంటోంది, ఆమె శరీరం స్పందిస్తూ చిన్న చిన్న మార్పులకు లోనవుతోంది. ఆమె స్థనాలు మరింత బిగుసుకుంటూ, వాటి శిఖరాలు మరింత సున్నితంగా, స్పర్శకు లొంగే విధంగా మారుతున్నాయి. ఆమె తొడలు లోలోపల వణుకుతున్నాయి, చాలా రోజులుగా నిద్రాణంగా ఉన్న ఆమెలోని సహజమైన కోరిక నెమ్మదిగా మేల్కొంటోంది. ఆమె శరీరంలో అక్కడక్కడ తేమ చేరుతోంది, ఇది ఆమె అంతర్గత భావాలను బయటపెడుతోంది. మనస్సు ఎంత నిగ్రహించాలని ప్రయత్నించినా కూడా, సరైన స్త్రీ శరీరం ఆ పరిస్థితుల్లో సహజంగా అలానే ప్రవర్తిస్తుంది. అనుభవజ్ఞురాలైన ఒక ప్రౌఢ స్త్రీ శరీరం ఇలాంటి అనుభవాలకు తలవంచక తప్పదు. ఈ పరిణామం ఇలాగే కొనసాగితే, ఆమె అతని చేతుల్లో తనను తాను కోల్పోయే అవకాశం చాలా స్పష్టంగా ఉంది.

ఆ క్షణంలో ఆమె మనసు ఒక్కటే అరిచింది –

‘ఇంకా ఆగకపోతే… నేను… నిజంగానే… అతని చేతుల్లో కరిగిపోతాను…’

ఆమె ఏమవుతుంది? అతను ఏమి చేస్తాడు?

[KKKKK]

Oka trance lo ki tesukuni vellaru

[Anubantu]

Don't stop the story

[K.rahul]

Superb updates

[venkujkc1984]

The story takes elevation and built up before the expected and unexpected and has the elements of emotions, respect, vulnerability, feelings, and many more. 

I request you to kindly be patient, watchful and provide your valuable comments and feedback. 

[venkujkc1984]

2.6

రంగారావు గారి ఉద్దేశం ఏమిటో గ్రహించిన వల్లీ, ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి, అతన్ని బలంగా వెనక్కి నెట్టింది. కంగారుగా, ఆవేదనతో అతని కళ్ళల్లోకి చూస్తూ, "రంగారావు గారు, దయచేసి ఇక్కడితో ఆపండి. ప్లీజ్... నన్ను అర్థం చేసుకోండి. మీరు ఇలా ప్రవర్తించడం మీకు ఏ మాత్రం తగదు. ఇది ధర్మం కాదు," అని వేడుకోసాగింది. 

ఆమె మాటల్లోని నిజాయితీని, కళ్లలోని ఆవేదనను చూసి రంగారావు గారి మనసులో కదలిక వచ్చింది. అతనిలోని ఆవేశం క్రమంగా చల్లారడం మొదలైంది. తన తప్పును గ్రహించి, మనసును నిగ్రహించుకునే ప్రయత్నం చేశాడు.

“వల్లీ... నిన్ను కౌగిలించుకున్న క్షణంలో, నీ అందాన్ని చూస్తూ నేను నా నియంత్రణ కోల్పోయాను. నీ బట్టలు బాగా తడిసిపోయాయి, పూర్తిగా ఆరబెట్టుకోండి. నేను పక్క గదిలో ఉంటాను. నువ్వు తిరిగి సిద్ధమైన తర్వాత బయలుదేరుదాం. భయపడకు, మళ్ళీ చెబుతున్నాను, నువ్వు ఒప్పుకోకుండా నేను ఏ మాత్రం చొరవ తీసుకోను...” అని మెల్లగా చెప్పాడు. ఆమెను విడిచి, నిరాశగా తల దించుకుని పక్క గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు.

క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా, వల్లీ బయటపడ్డానని ఊపిరి పీల్చుకుంది. తన మనసులోనే రంగారావు గారికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంది. గది తలుపులు గట్టిగా మూసుకుని, తలంతా తువ్వాలుతో గట్టిగా తుడుచుకుని, జారుతున్న నీటిని ఆపడానికి ప్రయత్నించింది. ఆ తర్వాత ఒళ్లంతా ఆ తడిని తుడిచేసుకుంటూ, ఆ క్షణాల నుంచి తనను తాను తేరుకునే ప్రయత్నం చేస్తోంది.

మరోవైపు, ప్రక్క గదిలో రంగారావు పరిస్థితి వేరుగా ఉంది. వల్లీ స్పర్శతో వేడెక్కిన అతని శరీరం చల్లబడటం లేదు. పూర్తిగా మేల్కొన్న అతని పురుషాంగం అతన్ని మరింత అల్లకల్లోలం చేస్తోంది. పైట తొలగిన ఆమె అందాలు, ఆమె లోతైన నాభి అతన్ని వెంటాడుతున్నాయి. మంచం మీద అటూ ఇటూ తిరుగుతూ, తనలోని కోరికను ఎలా నియంత్రించుకోవాలో తెలియక సతమతమవుతున్నాడు.

ఇలా దాదాపు అరగంట గడిచిపోయింది. వల్లీ గది బయటకు వచ్చి, రంగారావు గారిని చూడసాగింది. అతని గది తలుపు మాత్రం మూసి ఉంది. కాసేపు ఎదురుచూసి, మెల్లగా తలుపు తట్టి చూసింది. ఎంతసేపటికీ లోపలి నుండి ఎలాంటి స్పందన లేదు. బహుశా అతను నిద్రపోతున్నారేమో అని వల్లీ ఊహించింది. అయితే, ఇంతలో ఆమె కన్ను పక్కనే ఉన్న కిటికీపై పడింది. కిటికీ తలుపు లోపలి నుండి గడియ పెట్టలేదని గమనించింది. సమయం మించిపోతుండటంతో, అతన్ని పిలవడానికి ఆమె నిశ్శబ్దంగా కిటికీని కాస్త తెరిచింది. అప్పుడు ఆమె చూసిన దృశ్యం ఆమె వెన్నులో వణుకు పుట్టించింది.

రంగారావు గారు మంచం మీద ఉన్నారు. ఆయన ఒక చేత్తో తన పురుషాంగాన్ని పట్టుకుని పిసుకుతూ ఏదో మూలుగుతున్నారు. ఆ సమయంలో, ఆమె అతని మగసిరి పరిమాణాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. అది ఒక బలమైన చెక్క దుంగలాగా గట్టిగా ఉంది. ఇది ఇంచుమించుగా 9 అంగుళాల పొడవు ఉంటుందేమో. అతని అంగం మొత్తం గట్టిగా సాగిపోయింది. ఆమెకు భయం వేసింది. ఆమె వెళ్ళిపోవాలనుకున్నా, అతని పొడవాటి పురుషాంగాన్ని చూసిన ఆమె ఏదో తెలియని ఉత్సుకతతో తలుపు సందుల్లోంచి నిశ్శబ్దంగా అతని చర్యల్ని చూస్తూనే ఉంది. ఆమె అక్కడి నుంచి వెళ్లలేకపోయింది. అతను ఏమి గొణుగుతున్నారో తెలుసుకోవడానికి ఆమె ప్రయత్నిస్తోంది. ఆమె శ్రద్ధగా వింటోంది. అతను “వల్లీ, నా శృంగార దేవతా, ఆఆహ్, దయచేసి నాకు ఒక అవకాశం ఇవ్వు. నేను నా కోరికని అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నాను. ప్లీజ్ వల్లీ, ప్లీజ్, ప్లీజ్ నా కోరికను తీర్చు, నేను నీ అందం కోసం తహతహలాడుతున్నాను, ప్లీజ్ నన్ను అనుగ్రహించు, అసలు ఏమి అందం నీది, నీ వంపులు, పొంగులు, ఆహ్ నీ నాభి, ఆఆహ్ ఆఆహ్, నా మగసిరిని చూడు, నీ  మదన మందిరం లోనికి ప్రవేశించాలని పిచ్చెక్కిపోతున్నాది...” 

రంగారావు ఆమెను ఊహించుకుంటూ... చేతి పని చేసుకుంటున్నాడు. ఆమె నిస్సేష్టురాలైంది. ఒక్క ఉదుటున ఆమె వెనక్కి వచ్చింది. ఆమె ఒక గ్లాసు చల్లటి నీళ్ళు తాగి, వేగంగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ గదిలో కూర్చుంది. అతని బెడ్ రూమ్‌లోని దృశ్యాన్ని అతని మాటలను ఆమె మరచిపోలేకపోతోంది. అతని బలిసిన మగసిరి, ఆ గంభీరమైన పౌరుషం కేవలం ఆలోచనల్లోనే ఆమె మదన మందిరాన్ని, ఆమెలోని సున్నితమైన కోరికల లోకాన, నెమ్మదిగా, కానీ అనివార్యంగా తడిసిపోతున్నట్లు ఆమెకు స్పష్టంగా అనిపించింది. ఆ అగ్నిపరీక్ష లాంటి భావన, ఆమె సిరల వెంట పరుగెడుతూ, ఆమె అంతరంగాన్ని పూర్తిగా కమ్మేసింది. అతని ఆకృతి, ఆ విశాలమైన భుజాలు, ఆ నిండుదనం, ఆమె కళ్ల ముందు ఒక దృశ్యంగా నాట్యం చేస్తున్నాయి.

ముఖ్యంగా, అతని మగసిరి పరిమాణం, ఆ అసాధారణమైన ఆకర్షణకు ఆమె మనస్సు మైమరచిపోయింది. ఆ క్షణంలో, ఆమె మనసులో భయం, ఉత్సాహం, కోరికల కలగలుపు ఒక తుఫానులా రేగింది. తనను తాను నియంత్రించుకోవడానికి ఆమె చేసిన ప్రయత్నాలన్నీ వృథా అయ్యాయి. ఆ అనిర్వచనీయమైన ఆకర్షణ ముందు, ఆమె ఇచ్ఛాశక్తి బలహీనపడింది. ఆమె అడుగులు అప్రయత్నంగా, ఒక అజ్ఞాత శక్తిచే నడిపించబడినట్లుగా, మళ్ళీ ఆ బెడ్‌రూమ్ కిటికీ వైపు కదిలాయి. ఆ కిటికీ నుంచి అతన్ని చూడాలనే తపన, అతని రూపాన్ని, ఆ పౌరుషాన్ని మళ్లీ ఒక్కసారి ఆస్వాదించాలనే కాంక్ష ఆమెను పూర్తిగా లోబరుచుకుంది. ఆ కిటికీ ఇప్పుడు కేవలం లోపలి గదిని చూపించే వస్తువు కాదు, ఆమె అంతరంగంలోని అణచిపెట్టిన కోరికలకు, రహస్యమైన ఆశలకు ఒక ప్రవేశ ద్వారంలా మారింది. ఆమె కళ్లు ఆతృతగా అతన్నే వెతుకుతున్నాయి, అతగాడి చూపుకై పరితపిస్తున్నాయి.

మళ్ళీ బెడ్ రూమ్ లో ఉన్న అతని వైపు చూసింది. అతను ఇప్పటికీ తన చేతిపనిని కొనసాగిస్తున్నారు. అతని మగతనం ఆమె భర్త కంటే చాలా పెద్దదిగా కనిపిస్తోంది. అతని చేతి పనిని చూస్తున్న ఆమె కళ్ళు, పెద్దవై తదేకంగా చూస్తూండగా ఆమెకు వణుకు కూడా వస్తోంది. కొన్ని నిమిషాల తర్వాత అతను చివరికి వచ్చినట్లు అనిపించి, తన చేతులు అతని మగసిరి మీద నుండి తీసివేశారు. అది దాదాపు 9 అంగుళాల సైజులో, 90 డిగ్రీల్లో నిటారుగా నిల్చుని, పైకప్పును చూస్తోంది. అతను ఒక్కసారిగా మళ్ళీ అతని మగసిరిని గట్టిగా పట్టుకుని “వల్లీ, వల్లీ, నా పూవల్లీ, నా శృంగార దేవతా, నీ అందంతో ఒక్కసారి నన్ను అనుగ్రహించు, ఇది నీదే, ఒకే ఒక్క అవకాశం ఇవ్వు, ఒకే ఒక్కసారి, నీ   ఆలోచనలను తట్టుకోలేకున్నా, ఇదిగో అయిపోతోంది, ప్లీజ్ వల్లీ, దయచేసి దీన్ని అందుకో... అహ్హ్హ్ అహ్హ్హ్” అంటూ ఆఖరి సారి గట్టిగా లాగి స్కలనం చేసి ఆపై నెమ్మదిగా మంచం మీద కూలబడ్డాడు. 

అతని మగసిరి పలుమార్లు రసాల్ని చిలకరించింది. మొదటి రసాలు ఉవ్వెత్తున దాదాపు గది పైకప్పును తాకి, అక్కడ నుండి పడిపోయాయి. ఆ తర్వాత కూడా అతని పౌరుషం 7 అంగుళాల పొడవుతో నిటారుగా నిలబడి ఉంది. ఇది చూసిన తర్వాత ఆమె యోని పూర్తిగా తడిగా ఉన్నట్లు స్పష్టంగా అనిపించింది. ఆమె స్పృహలోకి వచ్చి, వెనుకకు మరలి హాల్ లోకి తిరిగి సోఫాలో కూలబడింది. ఆమె గుండె దడ ఆమెకే స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. అతని కోరిక, మగసిరి బలం ఆమెకు ఆశ్యర్యాన్ని, భయాన్ని కలిగిస్తున్నాయి.

ఒక పావుగంట తర్వాత అతను లేచి బాత్రూం లోకి వెళ్లి కడుక్కుని, మరలా బట్టలు వేసుకుని బయటకు వచ్చారు. అతని మొహంలో సంతృప్తి మరియు కొత్త కాంతి కనిపిస్తోంది ఆమెకు. అతను ఆమెను తదేకంగా చూస్తున్నారు. “ఇక వెళ్దామా? ఆలస్యమవుతోంది” అన్న ఆమె మాటతో, ఇద్దరూ ఊరికి బయలుదేరారు. అతను వల్లీకి ఇచ్చిన మాట ప్రకారం క్షేమంగా ఇంటి దగ్గర దించేసి వెళ్లిపోయాడు. వల్లీ వెంటనే ప్రసాద్ కి ఫోన్ చేసి తాను సురక్షితంగా ఇంటికి చేరుకున్నానని చెప్పింది. 

ఆ రాత్రి వల్లీ మనసులో రకరకాల ఆలోచనలు సుళ్ళు తిరుగుతున్నాయి. రంగారావు గారి మంచితనం, మాట మీద నిలబడే స్వభావం, ఒంటరిగా ఉన్న తనను కావాలనుకుంటే మరింత ముద్దులతో రెచ్చగొట్టి ఇంకా కుదరకపోతే బలవంతంగానైనా తన వశం చేసుకోగలిగినా కూడా, తన మనసుకి విలువనివ్వడం వల్లీ ఆలోచనలో పడ్డాయి. నిజానికి అతను బలవంతం చేసినా ఆ పరిస్థితులలో ఆమె శరీరం ఎక్కువ సేపు ప్రతిఘటించలేక అతని బలానికి, పనితనానికి లొంగిపోయేది. కానీ జరిగిన సంఘటన ఆమె అంతకు ముందు తీసుకున్న నిర్ణయాన్ని మార్చేంత తీవ్రమైనది కాదు. ఆమె మదిలో మెదులుతున్న ప్రశ్న ఒక్కటే, "అంత మంచి వ్యక్తికి నా మీద ఎందుకు అంత కోరిక?" అనేదే. అతని దృఢమైన, మగసిరి ఆమె కళ్ళల్లో మెదులుతోంది. ఈ ఆలోచనలతోనే ఆమె నిద్రలోకి జారుకుంది.

తర్వాత రోజు ఆమె ఎప్పటిలాగే ఇంటి పనులు చేసుకుంటోంది కానీ ఏకాగ్రత కుదరడంలేదు. రంగారావు గారికి తన మీద ఉన్న కోరికకు, అతని మగసిరి సామర్ధ్యానికి ఆమె ఆశ్చర్యపోతోంది. అతని బలిష్టమైన మగసిరి తెలియకుండానే ఆమె మస్తిష్కంలో నిలిచిపోయింది. ఇది ఆమె మదన మందిరాన్ని నిరంతరం తడి చేసి రోజంతా ఆమెను చికాకు పెట్టింది. ఆ రాత్రి కూడా ఆమెకు నిద్ర పట్ట లేదు. ఆ తర్వాత రెండు రోజులకి, ఈ ఆలోచనల భారంతో ఆమెకు జ్వరం వచ్చింది, కొన్ని రోజులకు కోలుకుంది.

- PART 2 Completed

[venkujkc1984]

Next episodes loading.... 

[ash.enigma]

The story takes elevation and built up before the expected and unexpected and has the elements of emotions, respect, vulnerability, feelings, and many more. 

I request you to kindly be patient, watchful and provide your valuable comments and feedback. 

That is the beauty if a teasing romance.. of whose high is never unattainable by a simple.. bam bam sex!!

[Paty@123]

Srungara kavyam ante idenemo

[venkujkc1984]

Your feedback/likes/comments helps me improve the narration further.

[Uday]

సున్నితమైన శృంగార సంభాషణలతో, ఎక్కడా పచ్చిగా వర్ణించకుండా చాలా బాగా రాస్తున్నావు బ్రో...అంత దూరం వచ్చి కూడా వల్లిని వదిలేసిన రంగారావు నిగ్రహాన్ని మెచ్చుకోవాలి...కొనసాగించండి.

[Anubantu]

Romantic update

[MKrishna]

Nice update

[ash.enigma]

Waiting fie next episode of.awesome romance