Misc. Erotica மலரே மூக்குத்தி முல்லில் குத்தாதே❤️❤️

[Kamakathalan5555]

பகுதி 17









பூரணி கட்டிலுக்கு அந்தப் பக்கம் ஓரமா நின்னுக்கிட்டு இருந்தா. அவ முகத்துல ஒரு குறும்புத்தனம் கூத்தாடிக்கிட்டு இருந்துச்சு. இவ்வளவு நேரமா கிஷோரோட பார்வையைத் தவிர்த்தவ, இப்போ அவனை நேருக்கு நேரா பாத்து, ஒரு சவால் விடுற மாதிரி நின்னா.


அவளோட வலது கையைத் தூக்கி, கட்டை விரலை மட்டும் ஆட்டி, "நோ... நோ... உனக்குத் தர மாட்டேன் போடா..." அப்படின்னு சைகை காட்டிக்கிட்டே சிரிச்சா. அந்தச் சிரிப்பு சத்தம், கிஷோரோட மனசுக்குள்ள ஆயிரம் மணி அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. 

அவ இப்போ முடிவு பண்ணிட்டா, இவனை சும்மா விடக்கூடாது... இவனை நல்லா ஏங்க வைக்கணும்... தவிக்க வைக்கணும்... அப்போதான் நமக்கு மதிப்புனு அவ மனசுக்குள்ள ஒரு கணக்கு போட்டா. அவனைக் காக்க வைக்கிறதுல அவளுக்கு ஒரு தனி போதை, ஒரு கிக்கு கிடைச்சது.

கிஷோர் அப்படியே ஸ்தம்பிச்சு போய் நின்னான். அவளோட அந்தத் திமிரான அழகு, அந்தத் தலைமுடி சிலுப்பல், கண்ணுல தெரிஞ்ச அந்த மயக்கம்... எல்லாத்தையும் பாத்துக்கிட்டு வாய் அடைச்சு போய் நின்னான். பூரணி சும்மா சொல்லக்கூடாது, கண்ணாலயே அவனைச் சீண்டி விளையாடிக்கிட்டு இருந்தா. "வாடா பாக்கலாம்... உன்னால என்ன பண்ண முடியும்?"னு கேக்குற மாதிரி இருந்துச்சு அவ பார்வை.
அப்போ திடீர்னு கட்டில் மேல கிடந்த போன்ல இருந்து சுதாவோட குரல் அந்த மௌனத்தைக் கலைச்சது.

சுதா (போனில்): "என்ன மாமா... சத்தத்தையே காணோம்? திடீர்னு அமைதி ஆயிட்ட? அங்க என்ன நடக்குது? அவளோட அழக பத்திச் சொல்லு மாமா... நான் கேக்கணும்..."

சுதா இப்படிச் சொன்னதும், கிஷோர் தன் பார்வையை பூரணியோட முகத்துல இருந்து மெதுவா கீழ இறக்கினான். அவ பார்வை நேரா பூரணியோட அந்த எடுப்பான பால் கலசங்கள் மேல நிலை குத்துச்சு. ஜாக்கெட்ல இருக்கிற அந்த இடைவெளியில தெரிஞ்ச முலைபிளவு பாத்துக்கிட்டே, போன்ல சுதாகிட்ட பேசினான். ஆனா அவன் பேசுற ஒவ்வொரு வார்த்தையும் பூரணியோட காதுல தேனா பாய்ஞ்சது.

கிஷோர்: "அடியே சுதா... அவளோட மாம்பழங்களை பத்தி நான் என்னத்தைச் சொல்ல? வார்த்தையே வரலடி... அது சும்மா நெய்யில செஞ்ச லட்டு மாதிரி தகதகனு மின்னுதுடி. நான் என்னைக்கு இவள முதல் முதல்ல பாத்தனோ, அன்னையில இருந்து அதுக்கு நான் அடிமை ஆயிட்டேன். அவ்ளோ திரட்சியா, கச்சிதமா, தூக்கலா இருக்கு. அதை ஒருவாட்டி சப்பினா... தேன் கொட்டும்னு நினைக்கிறேன். அது வழியாதான் அவளோட சொர்க்கவாசலுக்கே வழி கிடைக்கும் போல இருக்கு."

கிஷோர் பேசிட்டே ஒரு பெருமூச்சு விட்டான். பூரணிக்கு கூச ஆரம்பிச்சது. இருந்தாலும் வெளிய காட்டிக்காம, ஒரு சிலையட்டம் நின்னா.

கிஷோர் தொடர்ந்து சொன்னான்: "எனக்கு என்னமோ... என் குட்டிமாவோட இந்த மாங்கனிகளை அவ புருஷன் சரியா கவனிக்கல போல... சும்மா வாட விட்டிருக்கான். இப்பிடி ஒரு பொக்கிஷத்தை யாராவது சும்மா விடுவாங்களா? இவ இடுப்பும், அந்த தொப்புளும்... அப்ப்ப்பா... 
சிம்ரன் இடுப்பும் ரம்பா தொடையும் கலந்த கலவை மாதிரி கச்சிதமான அளவு."

இதைக்கேட்ட பூரணிக்கு உடம்பெல்லாம் சூடேறுச்சு. உள்ளங்கால்ல இருந்து உச்சந்தலை வரைக்கும் ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சது. தன் புருஷன் கூட இப்படி வர்ணிச்சது இல்லையேனு ஒரு ஏக்கம் அவ மனசுக்குள்ள வந்துச்சு. ஆனா வெளிய காட்டிக்கல. ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டே இருந்தாங்க. நடுவுல கட்டில் மட்டும் தான் தடுப்பு. கட்டிலோட ஒரு பக்கம் காம பசியோட கிஷோர், இன்னொரு பக்கம் காதலைத் தேடுற பூரணி.

கிஷோர் தன்னோட போனை கட்டில் மேல வச்சான். ஸ்பீக்கர் ஆன்ல தான் இருந்துச்சு. சுதா அங்க இருந்து இவங்க ரெண்டு பேத்தையும் உசுப்பேத்திக்கிட்டே இருந்தா.

சுதா: "சரி மாமா... முன்னாடியை பத்திச் சொன்னது போதும்... அவளோட பின்பக்க அழகைப் பத்திச் சொல்லு ... எப்பிடி இருக்குனு சொல்லு..."

பூரணி இதைக் கேட்டதும் லேசா நெளிஞ்சா. உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, மெல்லிய குரல்ல, ஆனா நக்கலா கேட்டா.
பூரணி: "உன் ராணிக்கு என்னைப் பத்தித் தெரிஞ்சுக்க அவ்ளோ ஆசையா? வேற வேலையே இல்லையா அவளுக்கு?"

கிஷோர் சிரிச்சுக்கிட்டே, தன் கையைச் சுழட்டி, திரும்புனு சைகை காட்டினான்.
பூரணி சும்மா ஒரு சிலுப்பு சிலுப்பிக்கிட்டு, தலையை ஆட்டி, "ம்ஹூம்... மாட்டேன்... நான் ஏன் திரும்பணும்?"னு சொன்னா.

கிஷோர் (குரலைத் தாழ்த்தி, கெஞ்சுற மாதிரி): "திரும்புடி... செல்லம்ல..."

பூரணி: "முடியாது... திரும்ப மாட்டேன். போடா."

கிஷோர்: "ப்ளீஸ் டி... திரும்பு குட்டிமா... என் செல்லம்ல... என் லவ்வர்ல... என் செக்ஸ் பாம்ல... திரும்புடி... உன் அழகைப் பாக்காம என் கண்ணு வலிக்குதுடி..."

பூரணி: "நான் என்ன உன் செல்லமா? உன் செல்லம்தான் போன்ல இருக்காளே... அவகிட்டயே போ... அவகிட்டயே கொஞ்சு..."

கிஷோர்: "அடிப்பாவி... நீதான்டி என் 
செல்லம். அவ சும்மா ... என் மனசுல இருக்கிற சிம்மாசனத்துல உக்காந்து இருக்கிறது நீதான்டி."

பூரணி : "இப்போ நான் முன்னாடி இருக்கேன்ல... அதான் இப்படி 'ஐஸ்' வைக்கிற... (இப்போது அவள் மரியாதையாக 'நீங்க' என்று அழைக்க ஆரம்பித்தாள், அவளோட ஆசை அவளை அறியாமலேயே மரியாதையைக் கொண்டு வந்தது) நீங்க சும்மா சொல்றீங்க... எனக்குத் தெரியும்..."

கிஷோர்: "இல்லடி... சத்தியமா சொல்றேன். என் மேல நம்பிக்கை இல்லையா?"

பூரணி: "இல்ல... நான் உங்களுக்கு ஒண்ணுமே இல்ல. உங்க செல்லம் அவதான். எல்லா பொம்பளைங்க கிட்டயும் இப்படித்தான் சொல்லுவீங்க போல... ஆம்பளைங்கனாலே இப்படித்தான்..."
பூரணி சிணுங்கிக்கிட்டே சொன்னா. அந்தச் சிணுங்கல்ல ஒரு செல்லக் கோபம் இருந்துச்சு.

கிஷோர்: "என் குட்டிமா... அப்பிடி எல்லாம் இல்லடி. சத்தியமா நீதான். இப்போ தயவு செஞ்சு திரும்புடி... உன் குண்டிகளின் அழகை நான் பாக்கணும். என் கண்ணு துடிக்குது."

பூரணி: "ஏன்... இதுக்கு முன்னாடி பாத்ததே இல்லையாக்கும்? எத்தனையோ தடவ பாத்திருப்பீங்களே?"

கிஷோர்: "பாத்துருக்கேன்... ஆனா அவ்ளோ தெளிவா, நிதானமா, இவ்வளவு பக்கத்துல நின்னு ரசிச்சுப் பாத்ததில்ல... அவசரத்துல பாத்தது வேற... இன்னைக்கு ரசிச்சு பாக்கறது வேற... திரும்பு குட்டிமா."

பூரணி (வெட்கத்துடன் தலை குனிந்து): "நாம கீழ இருந்து மாடிக்கு வரும்போது... நீங்க என்னைப் பின்னாடி இருந்து எப்பிடிப் பாத்தீங்கனு எனக்குத் தெரியாதா? உங்க பார்வை என் முதுகுலேயே ஒட்டிக்கிட்டு வந்ததே... கண்ணாலயே முழுங்குனீங்க... அவ்ளோ வெறியா யாராச்சும் பாப்பாங்களா? எனக்குக் கூச்சமா போச்சு..."

கிஷோர்: "பின்ன? என் லவ்வர் பின்னாடி அவ்ளோ அழகா இருக்கும்போது, என் கண்ணு வேற எங்கயாவது போகுமா? அங்கேயேதான் நிக்கும். அது காந்தம் மாதிரி என்னைக் இழுக்குதுடி."

கிஷோர் மெதுவா, அடிமேல அடி வச்சு அவளுகிட்ட நகர்ந்தான். புலி பதுங்குற மாதிரி மெதுவா போனான்.
பூரணி: "போங்க... அவ்ளோ சைட் அடிச்சா... நான் திரும்பிக் காட்ட மாட்டேன். எனக்கு வெட்கமா இருக்கு..."
அவ முகத்துல கோபமும், வெட்கமும், காதலும் கலந்து ஒரு புது விதமான ரியாக்ஷன் தெரிஞ்சது.

கிஷோர்: "ப்ளீஸ் குட்டிமா... கோவிச்சுக்காத... ஒரே ஒருவாட்டி திரும்பு... 

பூரணி: "முடியாது... எனக்கு... எனக்கு வெட்கமாக இருக்கிறது... என்னால முடியாது..."

கிஷோர் நடந்து வந்து அவளுக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல நின்னான். இப்போ ரெண்டு பேரும் நேருக்கு நேர். அவனோட மூச்சுக்காத்து அவ முகத்துல படுற தூரம்.

சுதா (போனில்): "என்ன மாமா இழுக்குற... சொல்லு மாமா... அவ சைஸ் என்ன?"

பூரணி கோபமா போனை முறைச்சா. "இதை ஆஃப் பண்ணு, இல்லன்னா நான் போயிருவேன்"னு கண்ணாலயே மிரட்டினா.


கிஷோர் அதைக் கண்டுக்காம, தன் ரெண்டு கைகளையும் மெதுவா உயர்த்தினான். பூரணி அசையாம நின்னா. அவன் கைகள் அவளோட வழுவழுப்பான தோள்பட்டையில மெதுவா அமர்ந்தது. பூ போல அவளைப் பிடிச்சு, மெதுவாத் திருப்பினான். பூரணி எதிர்ப்பு தெரிவிக்கல. அவளும் அந்தத் தருணத்துக்காகத் தான் காத்துக்கிட்டு இருந்தா போல.

அவளைத் திருப்பின உடனே, கிஷோருக்கு முன்னாடி ஒரு பிரம்மாண்டமான காட்சி. பூரணியின் அந்தத் திறந்த, பளபளக்குற முதுகு... ஜாக்கெட் மறைக்காத அந்த இடுப்புப் பகுதி... அந்த 36 இன்ச் சூத்து சதைகள்... எல்லாம் அவன் கண்ணுக்கு விருந்தா அமைஞ்சது.

கிஷோர் (மூச்சு விட மறந்து): "என் குட்டிமாவோட குண்டிகள் அப்பிடியே கீர்த்தி சுரேஷ் மாதிரி இருக்குடி... இல்ல இல்ல... அவளை விட டாப்... எவன் பாத்தாலும் கண்ணெடுக்க மாட்டான். செதுக்கி வச்ச மாதிரி இருக்கு. சைஸ் எப்படியும் 36 இருக்கும்... கச்சிதமா."

பூரணி (திரும்பாமலே, முகத்தை மட்டும் லேசா திருப்பி): "மேல இருந்து பாத்தே சைஸ் தெரிஞ்சிருச்சா? ரொம்பத்தான் அனுபவம் போல உங்களுக்கு..."

கிஷோர்: "அனுபவம் இல்லடி... இது ஆராய்ச்சி. என் குட்டிமாவைப் பத்தின ஆராய்ச்சி."

கிஷோர் இப்ப அவளோடு ஒட்டி நின்னான். அவனோட நெஞ்சு அவளோட முதுகுல லேசா உரசினது. அவளோட அந்தத் ஜாக்கெட் மறைக்காத திறந்த முதுகை தன் ஒரு கையால மெதுவா வருடினான். அவன் விரல்கள் பட்ட இடமெல்லாம் தீக்குச்சி உரசின மாதிரி இருந்துச்சு. பூரணிக்கு உடம்புல தீப்பற்றிக்கிட்டது. 'ஸ்ஸ்ஸ்...'னு வாய்க்குள்ளேயே சத்தம் போட்டா. ஒரு பொம்பளைய எங்க, எப்பிடித் தொட்டா அவ கவுருவான்னு கிஷோருக்கு நல்லாத் தெரியும். அவன் கை மெதுவா முதுகுல இருந்து கீழே இடுப்பை நோக்கி இறங்குச்சு. அந்த இடுப்பு மடிப்புல அவன் கை பட்டதும் பூரணி துடிச்சுப் போனா.



பூரணி (முனகலாக): "வேண்டாம்... இப்படிப் பண்ணாதீங்க கிஷோர் .. ப்ளீஸ்..."

கிஷோர்: "ஏன்? உனக்குப் பிடிக்கலையா குட்டிமா? இந்த டெய்லர் தொட்டா உனக்குக் கசக்குதா?"

பூரணி: "அது இல்ல... விஷயம்..."

கிஷோர்: "பின்ன என்ன?"

பூரணி: "நான்... நான் நிலைதடுமாறிப் போயிருவேன்... என்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது... அப்புறம் நான் நானா இருக்க மாட்டேன்..."

கிஷோர்: "தடுமாறு... தப்பே இல்ல... இந்தத் தடுமாற்றத்துக்காகத் தானே இவ்வளவு நாள் காத்திருந்த."

பூரணி: "ப்ளீஸ்... என் மேல இரக்கப்படுங்க. நான் ஒரு குடும்ப பொண்ணு... எனக்குனு ஒரு குடும்பம் இருக்கு..."

கிஷோர்: "அதுக்கென்ன இப்போ? மனசுல ஆசை இருக்கும்போது இந்தக் கட்டுப்பாடு எல்லாம் எதுக்கு?"


பூரணி: "நான்... நான்... அப்புறம் நான் எனக்கே சொந்தம் இல்லாம போயிருவேன்... நீங்க என்னை முழுசா ஆக்கிரமிச்சுருவீங்க..."

கிஷோர்: " எத்தனையோ பேரை நான் இதுக்கு முன்னாடி கவனிச்சிருக்கேன். ஆனா நீ ஸ்பெஷல் ..."

பூரணி: "ப்ளீஸ்... இப்படி எல்லாம் பேசாதீங்க. நான் உங்களை எதையும் செய்ய விடமாட்டேன்... விடுங்க என்னை..." (வார்த்தையில எதிர்ப்பு இருந்தாலும், அவ உடம்பு நகர மறுத்துச்சு).

சுதா (போனில்): "வேற என்ன மாமா? சும்மா பேசிட்டே இருக்க... ஆக்ஷன்ல இறங்கு..."

கிஷோர்: "இவளோட இந்தத் திறந்த முதுகைப் பாத்தா... எனக்கு இப்போவே முத்தம் கொடுக்கணும் போல ஆசையா இருக்கு... தங்கம் மாதிரி மின்னுற முதுகு என்னை 'வா வா'னு கூப்பிடுது டி..."

சுதா: "கொடு மாமா... யாரு உன்னைத் தடுத்தா? உனக்கு இல்லாத உரிமையா?"

சுதா சொன்ன அடுத்த நொடி, கிஷோர் பூரணியின் முதுகில் தன் உதடுகளைப் பதித்தான். ஒரு பூ மேல வண்டு உக்காற மாதிரி மெதுவா ஆரம்பிச்சான்.
கிஷோர்: "உம்மா... ப்புச்சு... ... ப்புச்சு..."
அந்த முத்தத்தோட ஈரம் பூரணியின் உடம்புல பட்டதும், அவ அப்படியே சிலிர்த்துப் போனா.

கிஷோர்: "உம்ம்ம்... ச்சும்மா... அடடா... என்ன சுகம்... பஞ்சு மெத்தை மாதிரி இருக்கு..."

பூரணி: "ம்ம்ம்ம்...ஆஹ்..." (அவளால முனகலை அடக்க முடியல).


கிஷோர் முதுகுல இருந்து ஆரம்பிச்சு, மெதுவா மேலே கழுத்து வரைக்கும் முத்தம் கொடுத்துக்கிட்டே போனான். அவன் உதடுகள் ஊர்ந்து போற விதம் பூரணியை பைத்தியம் ஆக்குச்சு. அவன் இன்னொரு கையால அவளோட அடர்த்தியான கூந்தலை அள்ளி, அப்படியே ஒரு பக்கம் ஒதுக்கி முன்னாடி போட்டான். இப்போ அவளோட பிடரி (கழுத்தின் பின்பக்கம்) முழுசாத் தெரிஞ்சது. அதுதான் அவளோட வீக் பாயிண்ட்னு கிஷோருக்குத் தெரிஞ்சிருச்சு. அங்கே ஆழமா, அழுத்தமா முத்தம் கொடுத்தான்.

கிஷோர்: "உம்மா... ப்புச்சு... "

பூரணி (சுகத்தில் நெளிந்துகொண்டே, கண்ணை மூடி): "ஆஹ்... ம்ம்ம்ம்...
மெதுவா..."

கிஷோர்: "எப்பிடி இருக்கு குட்டிமா? உன் புருஷன் எப்போவாச்சும் இப்படிப் பண்ணிருக்கானா?"


பூரணி: "......"

கிஷோர் இப்போ அவ முதுகை ரொம்ப மென்மையா, காதலோட முத்தமிட ஆரம்பிச்சான். சில சமயம் நக்கினான், சில சமயம் லேசா கடிச்சான். அந்த முத்தம் பூரணிக்கு புதுசா ஒரு உணர்வைக் கொடுத்துச்சு. அவ புருஷன் கிட்ட கூட அவ இப்படி ஒரு சுகத்தை அனுபவிச்சதே இல்ல. அவ கால்கள் தரையில நிக்கல, அவ சொர்க்கத்துக்கே போன மாதிரி உணர்ந்தா. அவ மனசுக்குள்ள இருந்த பயம் எல்லாம் போயி, இப்போ முழுசா கிஷோரோட கட்டுப்பாட்டுக்குள்ள வந்துட்டா.

Super story 

[Lust king 66]

 பகுதி 18

கிஷோர் அவ முதுகை முத்தமிட்டுக்கிட்டே, தன் ரெண்டு கைகளையும் மெதுவா முன்னாடி கொண்டு வந்து, அவளோட தொப்புள் மேல வச்சான்.

அவன் வாய் அவளோட பிடரியையும், தோள்பட்டையையும் முத்தமிட்டுக்கிட்டும், நக்கிக்கிட்டும் இருக்க... அவன் கைகள் மட்டும் முன்னாடி அவளோட ஆழமான மொழுமொழுன்னு இருக்குற தொப்புளை வருடிக்கிட்டே இருந்துச்சு. மெதுவா 



கிஷோர்: "ம்ம்ம்... ப்புச்சு... ம்ம்ம்ம்..."

கிஷோர் மெதுவா தன் கைகளைத் தொப்புள்ல இருந்து மேலே அவளோட மாம்பழங்களை நோக்கி நகர்த்தினான். அவன் கைகள் மேலே போனதும், பூரணி படக்குனு தன் கைகளை அவன் கை மேல வச்சு தடுத்தா.

பூரணி (பதற்றத்துடன்): "ப்ளீஸ்... வேணாம் கிஷோர் ... மேல வேணாம்... அங்கேயே இருக்கட்டும்..."

கிஷோர்: "ஏன் குட்டிமா... என் லவ்வர்ல... என் செல்லம்ல... விடேன்டி..."

பூரணி: "இவ்ளோ சீக்கிரம் வேணாம்... கைய அங்கேயே தொப்புள் மேலேயே வச்சுக்கோ..."

கிஷோர்: "இந்தக் கைகளுக்கு உன் மாம்பழத்தோட சுகத்தையும் கொஞ்சம் காட்டுடி குட்டிமா..."

பூரணி: "வேணாம்... உன் கை சும்மா இருக்காது... அதுக்கு எப்போ பாத்தாலும் அவசரம் தான்..."
இதைச் சொல்லும்போது பூரணிக்கு லேசா சிரிப்பு வந்துச்சு.

கிஷோர்: "என் கை சும்மா அளவு தான் டி எடுக்கப் போகுது... உனக்கு புது பிளவுஸ் தைக்க வேண்டாமா?"


பூரணி: "எல்லாரும் இப்படியா அளவு எடுப்பாங்க? இது வேற மாதிரி இருக்கு..."

கிஷோர்: "ஆமாண்டி... என் செக்ஸ் பாம்... நான் இப்படித்தான் அளவு எடுப்பேன்."

பூரணி: "அப்போ நிறைய பொம்பளைங்க கூட இப்படித்தான் பழகிருக்கீங்களோ?"

கிஷோர்: "பழகிருக்கேன்னா... எப்பிடிச் சொல்ற?"

பூரணி: "இப்போ என் கூட பண்றீங்களே... அந்த மாதிரி..."

கிஷோர்: "நான் ட்ரை தான் பண்ணிட்டு இருக்கேன்..."

பூரணி (சிரித்துக்கொண்டே): "ஆமா... அதேதான்..."

கிஷோர்: "ம்ம்ம்... ஆமா..."

பூரணி: "அப்போ சொல்லுங்க... எத்தன பொம்பளைங்க கூட இருந்திருக்கீங்க?"

கிஷோர்: "நான் ஏன் சொல்லணும்?"

பூரணி: "சொல்லுங்களேன்... ப்ளீஸ்..."

கிஷோர்: "நீ எனக்கு எதையும் செய்ய விடமாட்டேங்குற... அப்புறம் நான் ஏன் சொல்லணும்?"

பூரணி: "இவ்ளோ தூரம் வந்துட்டு... இன்னும் என்ன வேணும் உங்களுக்கு?"

கிஷோர்: "எனக்கு உன் மாம்பழத்தோட அளவை எடுக்கணும். அதுக்கு சம்மதிச்சா நான் சொல்றேன்."

பூரணி: "அது நடக்காது... இப்போ என்ன கிடைக்குதோ அதை வச்சு அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க. ஓவரா ஆசைப்பட்டா, இதுவும் கிடைக்காது."

அப்போ திடீர்னு போன்ல இருந்து சுதா கத்தினா.
சுதா (போனில்): " எங்க காணாம போயிட்ட? பதிலே காணோம்?"

கிஷோர்: "என்னத்தச் சொல்ல... சொன்னா ஏதாச்சும் நடக்குமா?"

சுதா: "என்ன ஆச்சு?"

கிஷோர்: "இந்த குட்டிமா ஒண்ணுமே பண்ண விட மாட்டேங்குறா..."
இதைக்கேட்டதும் பூரணி கோபமா கிஷோரை முறைச்சா.

பூரணி (கிசுகிசுப்பாக): "இவ்ளோ பண்ணிட்டு... ஒண்ணுமே பண்ணலயா?"

கிஷோர் (சுதாவிடம்): "நீ ஏதாச்சும் சொல்லு டி... என் புது பொண்டாட்டிக்கு புரிய வை."

சுதா: "நான் என்ன சொல்ல?"

கிஷோர்: "அதான்... எனக்கு எப்பிடி 'மூட்' ஏத்துறதுனு சொல்லு..."

சுதா: "என்னோட பேச்சை அவ ஏன் கேக்கப் போறா? அவ பெரிய இடத்துக்காரி... 

கிஷோர்: "நீ விவரமாச் சொல்லு டி... நான் எப்பிடிப் பண்ணுவேன்... என் சாமான் சைஸ் என்னனு எல்லாத்தையும் சொல்லு..."

சுதா: "ச்சீ... போடா... லூசு மாதிரிப் பேசாத..."

இதைக்கேட்ட பூரணிக்கு வெட்கம் வந்துச்சு. கிஷோர் ஒரு பக்கம் போன்ல பேசிட்டே, இன்னொரு பக்கம் பூரணி உடம்போட விளையாடிட்டு இருந்தான்.

கிஷோர்: "சரி... நீயே என் பூரணி கிட்ட சொல்லு... எனக்கு ஒத்துழைக்கச் சொல்லு...".

கிஷோர் போனை எடுத்து பூரணி காதுல வச்சான்.
கிஷோர்: "இப்போ போன் பூரணி மேடம் காதுல இருக்கு... நீ பேசு..."

சுதா: "நான்... நான் எப்பிடிப் பேசுறது?"

கிஷோர்: "பேசுடி..."
ரெண்டு பேரும் அமைதியா இருந்தாங்க. ஒரு நிமிஷம் கழிச்சு கிஷோர் கேட்டான்.

கிஷோர்: "சொல்லு டி..."

சுதா: "என்னால முடியாது... போனை வை."
சுதா போனை வச்சுட்டா.

கிஷோர் சிரிச்சுக்கிட்டே போனைத் தூக்கிப் போட்டான்.

முகத்தை மெதுவா பூரணி முதுகுல இருந்து வழுவழு இடுப்புக்கு வந்தான்.

கிஷோர்: " இந்தச் கொழுத்த இடுப்பு என்னை பைத்தியமாக்குது ..."
சொல்லிக்கிட்டே அவ இடுப்பை ஒரு கடி கடிச்சான். அவன் கைகள் அவ இடுப்புலேயும், வயித்துலேயும் ஊர்ந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. ஆனா பூரணி அவன் கையை மேலே போக விடாம தடுத்துக்கிட்டே இருந்தா.

பூரணி: "உங்க செல்லம் அவதான்... எல்லா பொம்பளைங்க கிட்டயும் இப்படித்தான் 'ஐஸ்' வைப்பீங்களா?"

கிஷோர்: "இல்லடி... இன்னைக்குல இருந்து நீதான் எனக்கு எல்லாமே."

பூரணி: "நான் உங்களுக்கு ஒண்ணுமே இல்ல..."

கிஷோர்: "இல்ல குட்டிமா... என் லவ்வர்... என் செக்ஸ் பாம்... நீதான்டி எனக்கு எல்லாம்..."

பூரணி வெட்கப்பட்டா.
பூரணி: "இதுவரைக்கும் எத்தனை பேர் கூட இருந்திருக்கீங்க?"

கிஷோர்: "கணக்கு எல்லாம் ஞாபகம் இல்ல..."

பூரணி: "பரவாயில்ல சொல்லுங்க..."

கிஷோர்: "ஒரு 15 - 20 பேர் இருக்கும்..."

பூரணி: "என்னது? அவ்ளோ பேரா? ரொம்பத்தான் அனுபவம் போல..."

பூரணி: "அப்போ அவ்ளோ பேர் கூடவும் பண்ணீங்களா?"

கிஷோர்: "என்ன பண்ணேன்?"

பூரணி: "அதான்... அந்த உங்க கம்பத்தை வச்சு..."அவ கிஷோரோட பேண்ட் வீக்கத்தைப் பார்த்தா.

கிஷோர்: "அது கம்பம் இல்லடி... சுன்னி..."

பூரணி: "தெரியும்..."

கிஷோர்: "அப்போ சொல்லு..."

பூரணி: "அந்த... அந்த பீனிஸ் வச்சு எத்தனை பேரை..."

கிஷோர்: "எது? பீனிஸ் ஆ? அதை சுண்ணின்னு சொல்லு... அப்போதான் பதில் சொல்வேன்."

பூரணி: "எனக்கு வெட்கமா இருக்கு... சொல்ல வராது..."

கிஷோர்: "அப்போ நானும் சொல்ல மாட்டேன்."

கொஞ்ச நேரம் அமைதி. பூரணி தலை குனிஞ்சு வெட்கத்தோட கேட்டா.
பூரணி: "உன் சுண்ணியை வச்சு எத்தனை பேரை..."

கிஷோர் சும்மா விடுவானா? அவளை முழுசா தன் வழிக்குக் கொண்டு வரணும்னு நினைச்சான்.
கிஷோர்: "சுண்ணியை வச்சு என்னடி பண்ணேன் என் லவ்வர்?"
இதைச் சொல்லிக்கிட்டே, திடீர்னு அவளோட சேலை முந்தானையை உருவி கீழே போட்டான். அப்பிடியே அவளைத் தன் பக்கம் திருப்பினான்.

இப்போ பூரணி வெறும் ஜாக்கெட், பாவாடையோட நின்னுகிட்டு இருந்தா. அவளோட அந்த சாத்துக்கொடி மாம்பழங்கள் ஜாக்கெட்டுக்குள்ள திணறிக்கிட்டு நிக்குறதை கிஷோர் வெறிச்சுப் பார்த்தான்.

பூரணி அவசரமா கையை வச்சு மறைக்கப் பார்த்தா.
பூரணி: "சொல்லுங்க..."

கிஷோர் மெதுவாத் தன் வலது கையை அவளோட ஒரு முலை மேல வைக்கப் போனான்.

பூரணி தட்டி விட்டா.

கிஷோர் விடாம திரும்பவும் வச்சான்.

பூரணி திரும்பவும் தட்டி விட்டா.

பூரணி: "அங்க வேணாம்..."
இப்படியே ரெண்டு மூணு தடவை நடந்துச்சு.

கடைசியில கிஷோர் அவளோட ஒரு கையைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, தன்னோட இன்னொரு கையை அவளோட ஒரு மாம்பழத்து மேல வச்சான்.
மெதுவா... ரொம்ப மெதுவா அதை வருடினான்.

பூரணி: "சொல்லுங்க... எத்தனை பேர் கூட..."

கிஷோர் மெதுவா அந்த மாம்பழத்தை ஒரு அமுக்கு அமுக்கினான். பூப்போல...

பூரணி: "ஆஆஆ...ஹ்...ஹ்ஹ்..."

கிஷோர்: "எப்பிடி இருக்கு என் குட்டிமா?"

பூரணி (கண்கள் சொக்க): "நல்லா... நல்லா இருக்கு... ஆஆ.....ஹ்ஹ்... 

கிஷோர்: "அப்பப்பா... என்ன சாப்ட்... என்ன சாஃப்ட்... பூ மாதிரி இருக்குடி... இதுல ஜீரா சொட்டப் போகுது... அப்பிடியே ரசகுல்லா மாதிரி இருக்கு..."

தன்னோட மார்பை இப்படி வர்ணிக்கிறதைக் கேட்டு பூரணிக்கு வெட்கம் தாங்கல. அவ புருஷன் கூட இப்படிச் சொன்னதில்ல. கிஷோர் அதை 'ஹேண்டில்' பண்ற விதம் அவளுக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்தது.

கிஷோர் அவ காதுகிட்ட போய் கிசுகிசுத்தான்.
கிஷோர்: "உன் புருஷன் எப்பவாச்சும் இப்படி உன் மாம்பழத்தை மசாஜ் பண்ணி விட்டிருக்கானா?"

பூரணி ஒண்ணும் சொல்லல. கண்ணை மூடி அந்த சுகத்தை ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தா.

கிஷோர் திரும்பவும் கேட்டான்: "சொல்லுடி குட்டிமா... உன் புருஷன் பண்ணிருக்கானா?"

பூரணி (முணுமுணுப்பாக): "எப்பவாச்சும்... என்னைக்காவது ஒரு நாள்..."

கிஷோர் அவ காதுல ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்.
பூரணி: "ஆ...ஆஆ...ஹ்ஹ்..."

கிஷோர்: "என்ன மாதிரி பண்ணுவாரா?"

பூரணி: "உங்க மாதிரி... உங்க மாதிரி யாரும் முடியாது 

கிஷோர்: "உன்னோட இந்த அதிசய மாம்பழங்களை இப்படித்தான் ரசிச்சு ரசிச்சுத் அனுபவிக்கனும் ..."


கிஷோர் அவ காது மடலை நக்கிக்கிட்டே, லாவகமா அவ காதுல இருந்த வைரத் தோட்டைக் கழட்டினான். அதை யாருக்கும் தெரியாம தன் பாக்கெட்ல போட்டுக்கிட்டான்.

பூரணி இப்போ காம போதையில மிதந்துக்கிட்டு இருந்தா.
கிஷோர் அவ முன்னாடி வந்து நின்னான். ரெண்டு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்தாங்க.

பூரணியின் முந்தானை கீழே கிடந்தது. கிஷோர் அவளோட முலைகளை வெறிச்சுப் பார்த்தான். அவ உடம்புல இருந்து வந்த சென்ட் வாசனை அவனுக்குப் போதையை ஏத்துச்சு. அவனுக்கு இப்போ கையை நீட்டினாலே தொட முடியும். ஆனா அவன் அவசரப்படல. கண்ணாலயே ரசிச்சான்.



பூரணி: "என்ன அப்பிடிப் பாக்குறீங்க?"

கிஷோர்: "உன்னோட பெரிய மாம்பழங்களை..."

பூரணி: "முன்னாடி பாத்ததில்லையா?"

கிஷோர் சட்டென்று தன்னோட ஒரு கையை அவளோட ஒரு முலை மேல வச்சு, மெதுவாப் பிசைஞ்சான்.

பூரணி: "ஸ்ஸ்...ஸ்.ஸ்ஸ்.... 


கிஷோர்: "இவ்ளோ பெருசா... உருண்டையா... சாப்டா... வெள்ளையா... நான் பாத்ததே இல்லடி..."

பூரணி (சிணுங்கிக்கொண்டே): "பொய் சொல்றீங்க... எத்தனையோ பாத்திருப்பீங்க..."

கிஷோர்: "இல்ல குட்டிமா... சத்தியமாச் சொல்றேன்... இப்படி ஒரு சரக்கு என் கையில சிக்கினதே இல்ல..."

இதைச் சொல்லிக்கிட்டே, கிஷோர் அவளோட மாம்பழத்தை முழுசாத் தன் உள்ளங்கையில புடிச்சு, பலமா ஒரு அமுக்கு அமுக்கினான்.

பூரணி: "அம்மாடி.... ஆஆ....ஆஹ்..ஹ்ஹ்..."

பூரணியோட இதயம் படபடன்னு அடிச்சுச்சு. மூச்சு வாங்குச்சு. கிஷோரோட இந்தத் தீண்டல் அவ உடம்புல தீயை மூட்டிருச்சு.
கிஷோர் இப்போ ரெண்டு கைகளாலயும் அவளோட ரெண்டு முலைகளையும் மாறி மாறிப் பிசைஞ்சு விளையாடினான். பூரணிக்கு அந்த சுகம் தாங்க முடியாம, கண்ணை மூடி முனகிக்கிட்டே இருந்தா.

பூரணி: "ம்ம்ம்ம்... ஆஆஆஹ்... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..."

அந்த முனகல் சத்தம் ரொம்ப மெதுவாத்தான் இருந்தது. ஆனா கிஷோர் அவளோட மூச்சுக்காற்று படுற தூரத்துல இருந்ததால, அவனுக்கு அது தெளிவா கேட்டுச்சு. அவன் கைகள் இன்னும் அந்த மாம்பழங்கள் மேலதான் விளையாடிட்டு இருந்துச்சு.

கிஷோர்: "ஏய் பூரணி... உன் உடம்பு எப்பிடி இருக்கு தெரியுமா? அப்பிடியே பஞ்சு மாதிரி... உன் கூட விளையாடுறதுல ஒரு தனி சுகம் டி. அப்பப்பா... என்ன மென்மை டி என் குட்டிமா... பூ மாதிரி இருக்க... ஏதோ கனவுல மிதக்குற மாதிரி இருக்கு."

கிஷோர் இப்படிப் பேசுறதக் கேட்டு பூரணி முகம் வெட்கத்துல தக்காளிப் பழமா செவந்து போச்சு. கிஷோர் தன் முகத்தை அவளுக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல கொண்டு போனான். ஒரு கை அவ தலைக்குப் பின்னாடி கழுத்துலையும், இன்னொரு கை அவ இடுப்புக்கு மேலேயும் இருந்துச்சு.

பூரணி முகத்துல பயமும், வெட்கமும் கலந்து தெரிஞ்சது. என்ன நடக்கப் போகுதோங்கற பதட்டத்துல கண்ணை இருக்கமா மூடிக்கிட்டா. மூச்சு வாங்குற வேகத்துல அவளோட மாம்பழங்கள் அவ மார்ப்புல ஏறி ஏறி இறங்கிச்சு. கிஷோர் அதையே ரசிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அதே சமயம், கீழே கிஷோரோட அந்த 9 இன்ச் இரும்புத் தடி இப்போ முழுசா எழும்பி, வெறி பிடிச்சு நின்னுச்சு. ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி விறைச்சுப் போய், பூரணி இடுப்புல இடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. பூரணிக்கு அது என்னனு புரிஞ்சு போச்சு. அந்த சூடான, கடினமான ஸ்பரிசம் அவ உடம்புல இன்னும் வெறியேத்துச்சு.

கிஷோர் அவளையே பாத்துக்கிட்டு, 'இன்னைக்கு இவள வச்சு செய்யணும்... இந்த உடம்பை ஒவ்வொரு அங்குலமா ரசிக்கணும்னு வெறியோட நினைச்சான்.

பூரணிக்கு நெஞ்சு 'திக் திக்'னு அடிச்சுச்சு. தன்னை அடக்கிக்க முடியாம திணறினா. உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப் போச்சு. இது அவளுக்கு ஒரு புது அனுபவம். பயம் கலந்த ஒரு இன்பம்.

கிஷோர் இப்போ தன் முகத்தை அவ முகத்துக்கு நேரா கொண்டு வந்தான்.
அவன் ஒரு சரியான ப்ளேயர். அவனுக்குப் பொம்பளைங்களை எப்பிடி கையாளணும்னு நல்லாத் தெரியும்.
ரொம்பக் காதலோட, ஒரு கையை வச்சு பூரணி முகத்தை லேசா நிமித்துனான். இன்னொரு கையால, அவளோட இடுப்பைப் பிடிச்சு, அவளோட காலை லேசாத் தூக்கித் தன் இடுப்போட அணைச்சுக்கிட்டான்.



இப்போ ரெண்டு பேர் உதடும் ரொம்பப் பக்கத்துல... மூச்சுக்காற்று ஒண்ணோடு ஒண்ணு கலந்தது.

பூரணி வெட்கத்துல கண்ணை மூடிட்டு நிக்க... கிஷோர் அவளோட அந்தத் தேன் வடியும் உதடுகளை கவ்வி இழுக்கத் தயாரானான். அவன் கை அவளோட திறந்த முதுகைத் தடவிக்கிட்டே, உதட்டோடு உதடு வைக்கப் போனான்...

சரியாக அந்த நேரம்...
"மருமகளே... ஏய் பூரணி... எங்க இருக்க?"


திடீர்னு கேட்ட அந்தச் சத்தம் இடி விழுந்த மாதிரி இருந்தது. அது பூரணியோட மாமியார் லதாவோட குரல்!
அவங்க கீழே இருந்து மாடிப்படி ஏறி மேல வந்துக்கிட்டு இருந்தாங்க.

மாமியார் குரலைக் கேட்டதும் பூரணிக்கு உசுரே போயிருச்சு. கரண்ட் ஷாக் அடிச்ச மாதிரி, படக்குனு கிஷோரைத் தள்ளிவிட்டா.

வேகவேகமா கீழே கிடந்த சேலை முந்தானையை எடுத்துப் போர்த்திக்கிட்டா. கலைஞ்சிருந்த தலைமுடியை அவசரமா அள்ளி முடிச்சுக்கிட்டு, பதட்டமா கதவுக்கிட்ட ஓடினா.

பூரணி (படபடப்புடன்): "இதோ... அத்தை... நான் மேல ரூம்லதான் இருக்கேன்..."
மூச்சிரைக்க கதவுக்கிட்ட போய் நின்னா. உள்ளுக்குள்ள பயம் அப்பிக்கிட்டு இருந்தது.

[Lust king 66]

கதையை படித்து விட்டு  Comment கூரவும்

[Mindfucker]

Sema update bro 
Tempting

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking

[karthikhse12]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் கிஷோர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பூரணி சூடேற்றி அவள் வாயில் இருந்து கிஷோர் ஆண்குறி பற்றி கேட்டு பின்னர் அவளின் கொங்கைகள் கையால் செய்யும் செயல்கள் சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது

[AjitKumar]

Very nice bro

[xbiilove]

super super. poorani must be leaking heaving inside

[Losliyafan]

Very hot

[Sarran Raj]

Nice one

[chellaporukki]

purani seems to have fallen in love with kishore.

[intrested]

Super ji
Konjam konjama unga katgaiku ippo tgan varen

[Lust king 66]

பகுதி 19

அந்த ஏசி அறையையே ஒரு சூளை போல மாற்றி வைத்திருந்தான் அந்த முரட்டுத் தையல்காரன் கிஷோர். பூரணியின் மாம்பழ முலைகளை அவன் அமுக்கிப் பிழிந்த அந்த வெறியில், அந்த அறையின் காற்றே காமத்தில் கனத்துச் சுழன்று கொண்டிருந்தது. கிஷோரின் அந்த இரும்புப் பிடியில் சிக்கி, ஒரு வெறியேறிய வேட்டை மிருகத்திடம் மாட்டிக்கொண்ட வெள்ளைப் முயல் குட்டியைப் போலத் தவித்துக் கொண்டிருந்தாள் பூரணி. அவளுக்கு மூச்சு முட்டியது. சுகமும் பயமும் ஒன்றாகக் கலந்த ஒரு விசித்திரமான போதை.

அப்போது...  அந்த அறையின் கதவு மெதுவாகத் திறக்கும் சத்தம் கேட்டது.

அவ்ளோதான்... உள்ளே நிலவிய அந்த அனல் காற்று அப்படியே சில்லென்று உறைந்து போனது. பூரணியின் இதயம் தொண்டைக்குழிக்குள் வந்து "லப்-டப்... லப்-டப்" என்று எகிறிக் குதித்தது. கதவைத் திறந்தது வேறு யாருமில்லை... இந்த பிரம்மாண்ட பங்களாவின் எஜமானி, அவளது மாமியார் லதா!



லதாவின் குரலைக் கேட்டதும் பூரணி அப்படியே சிலையாகிப் போனாள். அவளுக்கு உயிரே போய்விட்டது போல இருந்தது. கண்கள் பயத்தில் பிதுங்கி வெளியே வரத் துடித்தன. அவசர அவசரமாகத் தன் கலைந்து கிடந்த சேலை முந்தானையை வாரி அணைத்து, தன் மார்பின் மீது போட்டுக் கொண்டாள்.

 கிஷோர் முரட்டுத்தனமாகப் பிசைந்ததில் கழன்று கிடந்த ஜாக்கெட் கொக்கியை சரி செய்ய முயன்றாள். ஆனால், கை கால்கள் நடுங்கியதில் அவளால் எதையும் ஒழுங்காகச் செய்ய முடியவில்லை. விரல்கள் தந்தியடித்தன.

ஆனால், இன்னொரு பக்கம் கிஷோர்... அவனுக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை, துளி கூடப் பயம் இல்லை. 30 வயசு முறுக்கேறிய இளரத்தம் அல்லவா? காளை மாட்டுக்குக் கயிறு அறுந்தது போலத் திமிறிக்கொண்டு நின்றான். பூரணியின் உடம்பைப் தொட்ட வெறியிலேயே அவனது சட்டையின் மேலிருந்த இரண்டு பட்டன்கள் கழன்று போயிருந்தன.

அவனது அந்த வாட்டசாட்டமான, கட்டுமஸ்தான உடம்பு சட்டை பட்டன் இடைவெளியில் அப்படியே முறுக்கேறித் தெரிந்தது. சட்டையிலிருந்து வெளியே எட்டிப்பார்த்த அவனது அடர்த்தியான மார்பு ரோமங்களும், வேர்வையில் மினுமினுக்கும் அந்த ஆஜானுபாகுவான தோற்றமும் எப்பேர்ப்பட்ட பத்தினிப் பொம்பளையையும் ஒரு நிமிடம் தடுமாற வைக்கும். அவன் லதாவை ஒரு விதமான அலட்சியத்துடனும், ஆண்மையின் கர்வத்துடனும் எதிர்கொண்டான்.

லதா உள்ளே நுழைந்தாள். ஒரு எம்எல்ஏ பொண்டாட்டிங்கிற அதிகாரத் தோரணை அவளிடம் இருந்தது. அவள் கண்கள் கூர்மையாக அந்த அறையை ஒரு சுற்றுப் பார்த்தது. பூரணியையும், சட்டை பட்டன் கழன்று நிமிர்த்து நிற்கும் கிஷோரையும் அவளது அனுபவக் கண்கள் எடை போட்டன.

லதா (அதிகாரக் குரலில்) "என்ன பூரணி... ஜாக்கெட் தைக்க அளவு எடுத்தாச்சா? இல்ல இன்னும் அளந்துக்கிட்டே இருக்கீங்களா? ஏன் இவ்வளவு நேரமாகுது? அந்தத் தையல்காரப் பையன் என்ன பண்றான் இவ்ளோ நேரம்?"




பூரணிக்குத் தலை சுற்றியது. 'ஐயய்யோ... மாமியார் எங்கே கிஷோரோட சட்டை பட்டனைப் பார்த்து, நாம பண்ண லீலையைக் கண்டுபிடிச்சிருவாங்களோன்னு பயந்து, தன் தலையைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டாள்.

பூரணி (தொண்டையைச் சரி செய்தபடி, நடுங்கும் குரலில்): "ஆ... ஆமாங்க அத்தை... இப்பதான்... இப்பதான் முடிஞ்சது. அவரு... அவரு ரொம்ப நிதானமா, பொறுமையா அளவு எடுத்தாரு... அதான் கொஞ்சம் லேட் ஆகிடுச்சு...சொல்லும்போதே பூரணியின் குரல் தந்தியடித்தது. அவளுக்கு அங்கிருக்கவே பிடிக்கவில்லை. மேற்கொண்டு அத்தை எதாவது குறுக்குக் கேள்வி கேட்டுவிட்டால் அசிங்கமாகிவிடும் என்று மனதுக்குள் தவித்தாள்.

"நான்... நான் கீழ போறேன் அத்தை..." சொல்லிக்கொண்டே அவசர அவசரமாக அந்த அறையை விட்டு வெளியே ஓடினாள். அவள் படிக்கட்டில் இறங்கி ஓடும்போது, அவளது கால் கொலுசு எழுப்பிய "ஜல்... ஜல்..." சத்தம், அவளது நெஞ்சின் படபடப்பையும், பயத்தையும் ஊருக்கே சொல்லியது.


பூரணி பதறி அடித்துக்கொண்டு போன பிறகு, அந்தப் பெரிய அறையில் கிஷோரும் லதாவும் மட்டும்தான் தனித்து நின்றார்கள்.

பூரணி போனவுடனே ஒரு சாதாரண வேலைக்காரன் என்ன செய்வான்? ஒதுங்கி நிற்பான். ஆனால் கிஷோர் விலகவில்லை. மாறாக, கதவைச் சாத்திவிட்டு, லதாவை அப்படியே மேலிருந்து கீழ் வரை ஒரு மாதிரியான காமக் கிறக்கத்தோட, ஒரு வேடனைப் போலப் பார்த்தான்.

லதாவுக்கு உடம்பைச் சும்மா கும்முனு 30 வயசுப் பொண்ணு மாதிரி மெயின்டெயின் பண்ணி வைத்திருந்தாள். காசு, பணம், அதிகாரம் கொடுத்த செழிப்பு அது. பங்களா வீட்டின் சொந்தக்காரி லதா... தினமும் பால், முந்திரி, பாதாம், பிஸ்தா என்று சத்துள்ள சாப்பாட்டைச் சாப்பிட்டு, உடலை அப்படியே தங்கம் மாதிரி மெருகேற்றி வைத்திருந்தாள்.

அவள் கட்டியிருந்த அந்த ராயல் ப்ளூ கலர் பட்டுப் புடவை, அவளது பால் நிற தேகத்தை இன்னும் தூக்கிக் காட்டியது. நெற்றியில் மங்களகரமாகக் குங்குமம், கழுத்தில் அவளது கொழுத்த முலைகளுக்கு நடுவில் தொங்கும் அந்த 10 பவுன் தாலிச் சங்கிலி, மூக்கில் அவளது மூச்சுக்காற்றுக்கு ஏற்ப மின்னும் வைர மூக்குத்தி, அடர்ந்த கருங்கூந்தலில் ஆசையாகச் சூடியிருந்த மல்லிகை பூ... இவளையெல்லாம் பார்த்தால், வயதைக் கணக்கிடத் தோணாது, அப்படியே கட்டிப் பிடித்து அனுபவிக்க வேண்டும் என்று தான் எந்த ஆம்பளைக்கும் ஆண்மை தூண்டும்.

அவளின் அந்தப் பளபளக்கும் கொழுத்த கன்னங்களைக் கடித்துக் கொண்டே, ஒரு நாள் முழுக்கச் சலிக்காமல் அவளது அந்தத் உடம்பில் கபடி விளையாடலாம் போல அவ்வளவு வனப்பாக இருந்தாள்.

லதா கட்டியிருந்த ஜாக்கெட் கொஞ்சம் இறக்கமான மாடல். அந்த ஜாக்கெட்டில் அவளது பின்பக்க வெண்மையான முதுகும், புடவைக்கு வெளியே பிதுங்கித் தெரியும் அந்தத் திரண்ட இடுப்பு மடிப்பும், ஒட்டுமொத்தத் தோற்றமும் கிஷோருக்குள் இருந்த காமப் பசியை இன்னும் விசிறி விட்டது.

கிஷோரோட அந்த முரட்டுத்தனமான, ஆடைகளை உருவும் பார்வை லதாவுக்கு ஒரு மாதிரி சங்கடத்தைக் கொடுத்தாலும், அவளுக்குள் எங்கோ ஒரு மூலையில், பல வருடங்களாக அடைபட்டுக் கிடந்த ஒரு புது விதமான சுகம் மெல்ல எட்டிப் பார்த்தது. எம்எல்ஏ புருஷனுக்கு அரசியலைப் பார்க்கவே நேரம் சரியா இருக்கு, இவளை எங்கே கண்டுக்கப் போறான்? பல காலமாத் தூங்கிக் கிடந்த அவளது பெண்மை, இந்த 30 வயது இளைஞனின் வெறித்தனமான பார்வையால் மெல்ல விழிக்க ஆரம்பித்தது.

லதா (பார்வையைச் சமாளித்தபடி, சற்று மிடுக்காக) "என்ன கிஷோர்... என் மருமகளுக்கு அளவு சரியாத்தான் எடுத்தியா? அவ ஏதோ பேயைப் பார்த்த மாதிரி, பயந்து போன மாதிரி ஓடுறா? 

கிஷோர் ஒரு கிரிமினல் சிரிப்பு சிரித்தான். தன் சட்டை பட்டனைப் போடாமலேயே, மெதுவாக லதாவை நெருங்கி வந்தான். அவன் நெருங்க நெருங்க அவனது உடம்பின் அந்த ஆம்பளை வாசம் லதாவின் நாசியைத் துளைத்தது.

கிஷோர் (கண்களை நேராகப் பார்த்து): "ஆமா முதலாளியம்மா... ரொம்ப சரியா... பக்கா பெர்ஃபெக்ட்டா எடுத்திருக்கேன். உங்க மருமகள் உடம்பு சும்மா பஞ்சு மாதிரி, மெத்து மெத்துனு இருக்கு. பிளவுஸ் தச்சு போட்டா அப்பிடியே கும்முனு, எடுப்பா இருக்கும். நீங்க கவலையே படாதீங்க."

அவன் 'கும்முனு' என்று அழுத்தமாகச் சொன்ன விதம், லதாவுக்கு ஒரு நிமிடம் தூக்கிவாரிப் போட்டது. அவன் குரலில் இருந்த அந்த முரட்டுத்தனம், ஒரு வேலைக்காரனுக்கு இல்லாத அந்தத் தைரியம் அவளைச் சிலிர்க்க வைத்தது. அவளுக்குள் லேசாக வேர்த்தது.

லதா (சற்றுச் சத்தமாக, அதிகாரத்தைச் செலுத்துவது போல): "என்னடா அப்பிடி உத்து உத்து பார்க்குற? தையல்காரப் பையன்னா உன் வேலையைப் பார்க்கணும்... அதை விட்டுட்டு வந்த இடத்துல, பெரிய வீட்டுப் பொம்பளைங்களை இப்பிடியா பாப்ப? கண்ணைத் தோண்டிருவேன் ஜாக்கிரதை!"

கிஷோர் பயப்படவே இல்லை. இன்னும் ஒரு அடி முன்னால் வைத்தான்.
கிஷோர் (குரலைக் குறைத்து, காந்தம் போலப் பேசி) "பார்த்து யோசிச்சிட்டு இருக்கேன் ... இவ்வளவு பெரிய பையனுக்கும், கல்யாண வயசுக்கு பொண்ணுக்கும் நீங்க அம்மாவா? பார்த்தா சத்தியமா அப்பிடித் தெரியலையே... ஏதோ ஒரு 25 - 30 வயசுப் பொண்ணு மாதிரி, அப்பிடியே ஒரு தேவலோக ரம்பை மாதிரி தகதகனு இருக்கீங்க. உங்களை மேரேஜ் ஆகாத கன்னிப்பொண்ணுன்னு சொன்னா கூட ரோட்டுல போற எவனும் நம்பிடுவான். அவ்வளவு டைட்டா, பிடிமானம் கொஞ்சமும் தளராம மெயின்டெயின் பண்ணி வச்சிருக்கீங்க உடம்பை!"

லதாவுக்குத் தலைகால் புரியவில்லை. அவளுக்குள் இருந்த அந்தப் 'பெரிய இடத்துத் திமிர்' இந்த ஒரு பாராட்டில் சுக்குநூறாக உடைந்தது. தன் வயதை மறந்து, ஒரு இளைஞன் தன்னைப் பாராட்டுவது, தன் உடம்பின் அமைப்பை ரசிப்பது அவளுக்குப் பெருமையாக இருந்தது. அவள் முகத்தில் அவளையும் அறியாமல் ஒரு சின்ன வெட்கச் சிரிப்பு பூத்தது. இதழ்கள் லேசாக விரிந்தன.

கிஷோர் (மெதுவாகத் தன் கையை காற்றில் அசைத்து, அவளது உடம்பை வர்ணிப்பது போல) "உடம்பை ரொம்பக் கச்சிதமா மெயின்டெயின் பண்ணி வச்சிருக்கீங்க ...  

லதாவால் அதற்கு மேல் அவனது கண்களைப் பார்க்க முடியவில்லை. உடனே கைகளால் தன் கலைந்த தலைமுடியைச் சரி பண்ணிக்கொள்வது போலப் பாசாங்கு செய்தாள். அவளது அந்த கையைத் தூக்கும் அசைவில், அவளது முன்னழகு மாம்பழங்கள் ஜாக்கெட்டுக்குள் இருந்து திமிறிக்கொண்டு துள்ளிக்குதித்தன. கிஷோர் அதை அப்படியே இமைக்காமல் தன் கண்கள் வழியே பருகினான். அவனது பேண்ட்டுக்குள் இருந்த அரக்கன் லதாவின் இந்தச் செழிப்பைப் பார்த்து விழித்துக்கொள்ளத் தொடங்கினான்.

கிஷோர் (காமக் குரலில்) "உங்களுக்கும் ஒரு பிளவுஸ் தச்சுத் தர்றேன் ... இதுவரைக்கும் கோயம்புத்தூர்ல எவனும் தைக்காத மாதிரி டாப்பா உங்க உடம்புக்கு ஏத்த மாதிரி தச்சுத் தர்றேன். உங்க உடம்புக்கு அது சூப்பரா, அச்சு வார்த்த மாதிரி இருக்கும். ஒரு தடவை மட்டும் நீங்க எனக்கு அளவு கொடுத்தீங்கன்னா... உங்க உடம்போட ஒவ்வொரு இன்ச்சையும் கணிச்சு நான் தச்சுத் தர்றேன்..."





லதா வெட்கத்தில் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். அவள் அறியாமலேயே, அவளது பெண்புத்தி அவனது பார்வையை ரசிக்க, கிஷோரிடம் தன் முதுகைக் காட்டி நின்றாள். அவளது ஜாக்கெட் முதுகு பாதி திறந்திருந்தது. அவளது அந்த வெண்மையான, எந்தத் தழும்பும் இல்லாத முதுகு, ஒரு பெரிய மைதானம் போல கிஷோரோட கண்ணுக்குத் தங்கம் மாதிரி மின்னியது.

கிஷோர் தனக்குள்ளே முணுமுணுத்தான் "ஆஹா... என்ன ஒரு ஷேப்பு... என்ன ஒரு சைஸ்... சும்மா கும்முனு, முறுக்கேறிப் போயி இருக்காளே... இவளை மடக்கிட்டா கட்டில்ல சுகம் சும்மா அதிரும். அந்த இடுப்புச் சுழிக்குள்ள கையை விட்டா அப்புறம் எடுக்கவே தோணாது. இவளோட திமிரை அடக்கி, இவளையும் ஒரு கை பாத்துரணும்... ரெண்டு பேரையும் வச்சுச் செய்யணும்."

லதாவுக்கு அவன் ஏதோ முணுமுணுப்பது கேட்டது, ஆனால் வார்த்தைகள் புரியவில்லை. அவளுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத நடுக்கம். அவள் அப்படியே அங்கிருந்து, புடவையைச் சரி செய்துகொண்டே மெதுவாக நகர்ந்து கீழே போனாள். அவளது நடையில் இருந்த பின்னழகின் குலுக்கலை கிஷோர் ரசித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

சிறிது நேரம் கழித்து கிஷோர் கீழே வந்தான். மாடியில் பூரணியைத் தீண்டிய சூடும், லதாவைப் பார்த்த வெறியும் அவனுக்குள் அடங்கவில்லை. அவனுக்குப் பசி எடுக்கவில்லை, ஆனால் அவனுக்குள் இருந்த அந்த முரட்டுத்தனமான காமப் பசி அடங்கவில்லை. உடல் சூடேறிக் கிடந்தது.

அங்கே வேலைக்காரி பத்மா ஒரு ஓரமா இருந்த இருட்டான வாஷிங் ஏரியா ரூம்ல பாத்திரம் கழுவிக்கிட்டு இருந்தாள். பத்மா ஏழை வீட்டுப் பொண்ணு, நல்லா உழைச்சு உழைச்சு உடம்பு இரும்பு மாதிரி இறுகிப் போய் இருக்கும்.

கிஷோர் அங்கே போய்ப் பத்மாவிடம் பேச்சுக் கொடுத்தான். அவன் முகத்தில் இருந்த அந்த வெறியைப் பத்மா கவனித்துவிட்டாள்.

பத்மா (கையில் சோப்பு நுரையோடு திரும்பிப் பார்த்து): "என்னடா கிஷோர்... ரொம்ப நேரம் மாடியில பூரணி மேடம் கூட இருந்த... பிளவுஸ் தச்சியா இல்ல வேற ஏதாச்சும் புதுசாத் தச்சியா? உன் முகமே சரியில்லையே? கண்ணெல்லாம் சிவந்து போய், பேண்ட் வேற அசிங்கமாப் புடைச்சுக்கிட்டு நிக்குது?" என்று நக்கலாகக் கேட்டாள்.

கிஷோர் சட்டென்று பத்மாவின் அருகில் சென்று, அவளது சேலைக்கு வெளியே தெரிந்த அந்த இடுப்பை ஒரு பிடி பிடித்தான்.

கிஷோர் (பற்களைக் கடித்தபடி) "ஏய்... உன் மேடம் சும்மா ஹாட் ஐட்டம் டி பத்மா... வெண்ணெய் மாதிரி உடம்புடி அவளுக்கு. அவளோட சாத்துக்குடி முலைகளை என் கையால அமுக்கிப் பிசைஞ்சு, சிவப்பு உதட்டைச் சுவைக்கப் போனேன். செம நாட்டுக்கட்டைடி அவ. ஆனா இந்த லதா மட்டும் நடுவுல வராம இருந்திருந்தா... இன்னைக்கு அவ கற்பையை அங்கேயே வாங்கியிருப்பேன். அவளுக்குள்ளயும் அவ்வளவு வெறி இருக்கு டி. என்னைத் தொடு தொடுனு கெஞ்சினா..."

பத்மா அதிர்ச்சியிலும், அவனது பிடியின் அழுத்தத்திலும் அவனது கையைத் தட்டி விட்டாள், ஆனால் அவளுக்குள்ளும் அவனது அந்த முரட்டுப் பேச்சைக் கேட்டு சூடு ஏறியது.

பத்மா (மூச்சு வாங்கியபடி) "அடப்பாவி... எம்எல்ஏ வீட்டு மருமகள் மேலேயே கையை வச்சிட்டியா? அப்போ அந்த லதா மேடம் மேல உனக்குக் கண்ணு இல்லையா? அவங்க என்ன சும்மாவா?"

கிஷோர்: "ஏன் இல்ல? அவளும் ஒரு தனி ரகம் தான்டி. பழம் பழுத்துத் தொங்குது. ஆனா இப்போ எனக்கு உடனடியாத் தாகம் தீரணும். அந்தப் பூரணி என்னைக் கிளப்பி விட்டு, பாதியில ஓடிட்டா டி... பாதியில நின்ன அந்த வெறி இப்போ எனக்குள்ள சுனாமி மாதிரி பொங்குது. எனக்கு இப்போ எவளையாச்சும் கடிச்சுக் குதறணும் போல இருக்கு. நீயாவது வாடி... என் தாகத்தைத் தீர்த்து வை. அவளோட சூட்டை நீ தான் தணிக்கணும்."

அப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே, பத்மாவின் இடுப்பைத் தன் பலமான கைகளால் நச்சுன்னு பிடிச்சுத் தன் பக்கம் இழுத்தான். அவனது அந்த இளரத்தத்தின் வேகம், அந்த முரட்டுத்தனம் பத்மாவை மிரள வைத்தது. அவளது புடவையைத் தாண்டி அவனது கைகள் அவளது பருவ மேடு பள்ளங்களைத் தேடி அத்துமீறிப் பாய்ந்தது. பத்மா தப்பிக்க நினைத்தாலும், அவனது இரும்புப் பிடியில் அவளால் நகர முடியவில்லை.


அதே சமயம், மேலே நடந்த அந்தச் சம்பவத்தால் அதிர்ந்து போன பூரணி, கீழே உள்ள ரூமில் கதவைச் சாத்திக்கொண்டு கட்டிலில் விழுந்து கிடந்தாள். அவளுக்குள் ஒரு மாதிரியான கிளர்ச்சியும், பயமும் போராடிக் கொண்டிருந்தது.

கிஷோர் தன் மார்பை அமுக்கிய அந்த உணர்வு, அவனது அந்த முரட்டு விரல்கள் தன் மேனியில் பட்ட அந்த அழுத்தம்... அது இன்னும் அவளது மேனியில் சுட்டுக் கொண்டிருந்தது. அவன் கை பட்ட அந்த இடம் எரியுற மாதிரி இருந்தது.

அவன் காதருகில் வந்து பேசிய அந்த அசிங்கமான, ஆனால் அவளைச் சூடேற்றிய அந்த அழகான காம வார்த்தைகள் அவளது காதுகளில் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டே இருந்தது. "உன் மாம்பழ முலைகள்... உன் இடுப்பு மடிப்பு..." என்று அவன் சொன்னது அவளைப் பித்தாகியது.




அவளது கணவன் அருண் கூட அவளை இப்படி ரசித்ததில்லை. அவளது பதமான பெண்மையில் மெல்லிய ஈரம் கசிய ஆரம்பித்தது. அவளது தொடைகள் ஒன்றோடொன்று உரசிக் கொண்டன. ஒரு ஆணின் முரட்டுத்தனமான தீண்டலுக்குத் தன் பெரிய இடத்துப் பெண் என்ற கௌரவத்தையும் மீறி, தன் உடம்பு இவ்வளவு சீக்கிரம் அடிமையாகிவிட்டதே என்று அவளுக்கே வியப்பாகவும், வெட்கமாகவும் இருந்தது.

அவள் தனியாகக் கட்டிலில் புரண்டாள். தன் மேலேயே கை வைத்து, கிஷோர் தொட்ட இடங்களை, அவளது முலைகளை, கழுத்தை அவளே தடவிப் பார்த்தாள். அவளது விரல்கள் கிஷோரின் முரட்டு விரல்களாக மாறுவதைப் போலப் பாவனை செய்துகொண்டாள். அவளுக்குள் மீண்டும் மீண்டும் அந்தச் சூடு ஏற ஆரம்பித்தது. மூச்சு வாங்கியது.

'எப்படியாச்சும் திரும்ப கிஷோரைத் தேடி ஓடிப் போய், அந்த ரூம்ல வச்சு அவன் சட்டையைப் பிடித்துத் , அவனை என் மேல போட்டு அழுத்தச் சொல்லணும்...' என்று ஒரு வெறி அவளுக்குள் துடித்தது. அவளது உடம்பு ஒரு ஆம்பளையோட முரட்டுச் சுகத்துக்காகப் பசியோடு ஏங்கியது.

 கிச்சன் ஏரியாவில்... கிஷோரும் பத்மாவும் இருக்கும் இடத்தில் பூரணியின் நினைவாலும், லதாவின் பார்வையாலும் முறுக்கேறிப் போயிருந்த கிஷோர், பத்மாவை அப்படியே குண்டுகட்டாகத் தூக்கி, அந்தப் பாத்திரம் கழுவும் இடத்திற்குப் பக்கத்தில் இருந்த இருட்டுச் சந்திற்குள் தள்ளினான்.





பத்மா (பயமும் சுகமும் கலந்து) "ஏய்... என்னடா பண்ற? யாராச்சும் வந்துடப் போறாங்க... விடுடா என்னைய..."

கிஷோர் (அவளைச் சுவரோடு சேர்த்து அழுத்தி)  "எவனும் வரமாட்டான்... பத்மா... இன்னைக்கு எனக்கு நீதான்டி மருந்து. அந்தப் பூரணி கொடுத்த சூட்டை, அவ கிளப்பி விட்ட இந்தப் பசியை நீ தான்டி தணிக்கணும். நீ தணிக்கலனா நான் செத்துருவேன்டி..."

அவனது கைகள் இப்போது வேகமாகப் பத்மாவின் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை நோக்கிப் போனது. அவனது கண்கள் பசியால், வெறியால் சிவந்திருந்தது. பத்மா அவனது அந்த ஆண்மையின் தாக்கத்தைப் பார்த்து மூச்சிரைக்கத் தவித்தாள். "வேணாம் வேணாம்" என்று வாயில் சொன்னாலும், அவளது உடம்பு அவனுக்கு ஒத்துழைத்தது.

[Lust king 66]

கதையை படித்து விட்டு comments  கூரவும்

[chellaporukki]

very very hottttt

[Joseph Rayman]

ore veetula naalu aripedutha koodhinga.. kishore kanji therikka sambavam irukku.

[Kamakathalan5555]

Super story  

[Chellapandiapple]

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆரம்பித்து இப்போ ஜெட் வேகத்தில் செல்கிறது

[Lust king 66]

கதையை படித்து விட்டு comments கூரவும்

[Tamasu]

This is same as velaikaran ??? story

கதையை படித்து விட்டு comments கூரவும்

Bro unga story padika padika kick ah iruku semmaya iruku