[Jex t]

Story semaya poguthu bro. Story hero hari ah ila Mahi ah nu oru doubt

[Alone lover]

Meratti vittutinga boss etho oru kalyana veetu function ku pona maathriye oru feeling

[rkasso]

so nice beginning

[Kamakathalan5555]

Super  story

[Lust king 66]

[Rajar32]

Kalpana and Harish pesurathu romba natural and sema kick ah iruku, kathai summa therika viduthu oru oru update la yum.. really veraaaaa levellll narration nanba..

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking

[Lust king 66]

அம்மா குட்டி 6

கேரளாவின் பாலக்காடு எல்லை ஓரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கல்யாண மண்டபம்.

கேரளத்துக்கே உரிய அந்தச் சாரல் மழை சற்று நேரத்திற்கு முன்புதான் பெய்து ஓய்ந்திருந்தது. அந்த மண்டபத்தைச் சுற்றிலும் இருந்த தென்னை மரங்களில் இருந்து மழைத் துளிகள் "சொட்டு... சொட்டு..." என விழுந்து கொண்டிருந்தன. ஆனால், மணப்பெண் Makeup Roomக்குல் அனல் பறந்து கொண்டிருந்தது. காரணம், அங்கே இருந்த கேரளத்து ரம்பைகள்.

அறைக்குள் மல்லிகைப்பூ வாசனையும், சந்தன சோப்பு வாசனையும், வியர்வை வாசனையும் கலந்து ஒருவித போதையை உண்டாக்கியது.


கதவு மெதுவாகத் திறந்தது. உள்ளே நுழைந்தாள் சித்ரா .

"நம்ம சித்ரா... அச்சு அசல் ஒரு கேரளா கப்பக்கிழங்கு மாதிரி தளுக்காவும் மொழுமொழுன்னும் இருப்பா. அவளைப் பார்த்தாலே கவர்ச்சி சும்மா காட்டாறு மாதிரி பொங்கி வழியும். அக்காவும் சரி, தங்கச்சியும் சரி... ரெண்டு பேருமே பாக்குறதுக்கு அப்படியே காம தேவதைகள் மாதிரி அள்ளுவாங்க. காமத்துக்காகவே செதுக்கி செதுக்கி படைச்ச மாதிரி இருப்பாங்க

 அக்கா கல்பனாவைப் போலவே உடம்பில் சதைப்பிடிப்பு குறையாத ஒரு "சந்தன மரச் சிற்பம்". அவள் உடுத்தியிருந்த பட்டுப்புடவை, அவளது சதைப்பற்றான இடுப்பை இருக்கிப் பிடித்திருந்தது.






உள்ளே வந்தவள் கண்ட காட்சி அவளையே சிரிக்க வைத்தது. அங்கே ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த கல்பனா, தன் தங்கை மகன் ஹரியை மடியில் வைத்துக்கொண்டு, ஏதோ சின்னக் குழந்தையைக் கொஞ்சுவது போலக் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள். ஹரியின் முகம் கல்பனாவின் மாம்பழ முலைகளுக்கு இடையே புதைந்திருந்தது.

சித்ரா சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள்.
சித்ரா: "என்ன அக்கா இது? ஹஹஹ... என் மவனை இப்படி இருக்கமா புடிச்சு வெச்சிருக்க? அவனை அப்படியே கொதறி எடுத்துடுவ போலிருக்கே? பாவம் அக்கா அவன்... மூச்சு முட்டப் போகுது!"

கல்பனா விடுவதாக இல்லை. ஹரியை இன்னும் தனது வெண்ணெய் கட்டி இடுப்போடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டாள்.

கல்பனா: "ஏண்டி சித்ரா... இவன் உன் வயித்துல பொறந்தாலும், இவன் என் புள்ள தான்டி. என் மவன் மகி எனக்கு எப்படியோ, இவனும் எனக்கு அப்படித் தான். என் உசிருடி இவன்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, ஹரியின் நெற்றியில் தனது தேன் சிந்தும் உதடுகளை வைத்து ஒரு சூடான முத்தத்தை அழுத்திப் பதித்தாள். அந்த முத்தத்தில் அத்தனை ஈரம் இருந்தது.

சித்ரா மெதுவாக நடந்து அந்த அறையின் ஓரத்தில் இருந்த பெரிய கண்ணாடியின் முன் நின்றாள்.

சித்ரா: "அதை யாரு இல்லன்னு சொன்னா அக்கா? இவன் என் வயித்துல ஜனிச்சாலும், எப்பவும் 'கல்புமா... கல்புமா...'னு உன் பின்னாடியே தான்டி சுத்துறான்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, கண்ணாடியில் தன் பிம்பத்தைப் பார்த்தாள்.

சித்ரா லேசாகத் திரும்பினாள். அவள் திரும்பும்போது, அந்தப் பட்டுப்புடவை அவளது கொழுத்த குண்டிகளை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த விதம், பார்ப்பவர்களுக்கே மூச்சு முட்டும்.

"ஹ்ம்ம்..." என்று ஒரு பெருமூச்சு விட்டபடி, தன் ஜாக்கெட் முந்தானையைச் சற்று விலக்கி, உள்ளே கனத்துக் கிடந்த தனது பால் கலசங்களை சரி செய்தாள்.

( ஹரிக்கு இதெல்லாம் புரியாது என்ற தைரியத்தில், அந்த இரண்டு பெண்களும் எந்தவிதக் கூச்சமும் இல்லாமல் மிகத் தாராளமாகப் பேசிக்கொண்டனர். ஆனால் ஹரியோ, கல்பனாவின் செழிப்பான மாங்கனிகளின் கதகதப்பை அனுபவித்தபடி, முத்து முத்தாய் வியர்வை தேங்கிய அவள் கழுத்து வளைவில் தன் முகத்தைப் புதைத்து, அந்த வியர்வை வாசனையை நுகர்ந்து கொண்டிருந்தான்).

சித்ரா: "அக்கா... ஒரு முக்கியமான விஷயமாத்தான் நான் கண்ணாடியைப் பார்க்கிறேன்..."

கல்பனா: "என்னடி அது முக்கியம்? அப்படி என்னத்த பாக்குற உன் முதுகுல?"

சித்ரா: "இல்லக்கா... இவ்வளவு நேரமா நான் மண்டபத்துல நடந்து வரும்போது, அங்க இருக்குற பசங்கள்ல இருந்து பெருசுங்க வரைக்கும் எவனுக்கும் வேற வேலையே இல்லை... வண்டுங்க பூவை சுத்துற மாதிரி என் பின்னாடியே வர்றானுங்க. என் புடவையிலயோ இல்ல என் முதுகு மேலேயோ ஏதாவது தூசி ஒட்டிருக்கான்னு தான் பாக்குறேன்."

கல்பனா இதைக் கேட்டு விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள். அவள் சிரிக்கும்போது அவளது பால் முலைகள் குலுங்கிய விதம் ஹரியின் முகத்தில் மென்மையாகத் தாலாட்டியது.

கல்பனா: "அடி லூசுப் பொண்ணே... ஹ....ஹ... உன் பின்னாடி தூசியும் ஒட்டல, துரும்பும் ஒட்டலடி... அங்க இருக்குற பயலுங்க எல்லாம், குலுங்க குலுங்க நீ நடக்கும்போது ஆடுதே... உன் வீங்கிய குண்டி... அதுல இருக்குற அந்த வளைவு நெளிவை தான்டி பாக்குறானுங்க... அவனுங்க கண்ணு முழுக்க உன் குண்டிகள் மேல தான் இருக்கு... ஹஹஹ..." என்று பச்சையாக, ஆனால் பாசமாகச் சொன்னாள் கல்பனா. சொல்லிக்கொண்டே ஹரியின் முதுகை மெல்லத் தட்டிக் கொடுத்தாள்.

சித்ரா: (முகத்தில் வெட்கம் கலந்த பெருமையுடன்) "அச்சச்சோ... அக்கா... அப்படியா சொல்ற? நிஜமாவே அந்தளவுக்குப் பெருசாவா இருக்கு ?" என்று கேட்டுக்கொண்டே, தன் புடைப்பான பின்னழகை இடமும் வலமும் ஆட்டி ஆட்டி, கண்ணாடியில் முழுமையாகப் பார்த்து ரசித்தாள். அவள் ஆட்டும்போது அந்தச் சதைகள் 'தகிட தகிட'வென ஆடியது.

கல்பனா சிரித்துக்கொண்டே, தன் மடியில் இருந்த ஹரியின் பின்பக்கத்தில் ‘பளார்’ என்று ஒரு தட்டு தட்டினாள்.

கல்பனா: "இந்தா பாரு... இவன் மேல சத்தியமா சொல்றேன் சித்ரா... உன் அழகுக்கு அங்க பெரிய ரசிகர் கூட்டமே இருக்குடி... நீ சும்மா இடுப்பை வெட்டி வெட்டி நடந்தாலே பாதிப் பயலுங்க விழுந்துடுவானுங்க..."

ஹரி: "ஐயோ கல்புமா... வலிக்குது! மெதுவா அடி..." என்று சிணுங்கினான்.

கல்பனா: "ஏண்டி சித்ரா... உன் மவனும் உன்னைப் போலவே வளர்றான்டி... பாரு, இவன் பின்னாடியும் சதை போட்டு எப்படித் இருக்கு பாரு. இவனோட தொடைகள் கூட உன்ன மாதிரியே வழவழன்னு இருக்கு," என்று கிண்டல் செய்தாள்.


சித்ரா: "இருக்கட்டும் அக்கா... என் உடம்பு எவ்ளோ தான் மினுமினுப்பா இருந்தாலும், உன் அழகு முன்னாடி நாங்க எல்லாம் எம்மாத்திரம்? உன்  தொப்புள் அழகையும், அந்த நளினமான நடையையும் பார்க்கவே இந்த ஊரே திரண்டு வந்திருக்கு. முக்கியமா, நீ நடக்கும்போது அந்த குண்டிகள் ஆடுமே ஒரு ஆட்டம்... அதோட ஃபேன்ஸ் பாவம் வெளிய ஏங்கிப்போய் நிக்கிறாங்க. நீ உள்ளேயே முடங்கி கிடக்காத... அப்படியே ஒரு ரவுண்டு போயிட்டு வா அக்கா," என்று சொல்லி, சித்ரா தன் முந்தானையை எடுத்து ஜாக்கெட்டுக்குள் திமிறும் அந்த இரண்டு இளநீர்களை அட்ஜஸ்ட் செய்தாள்.

கல்பனா: "அடி போடி பைத்தியக்காரி... இப்பதான் வெளிய ஒரு ரவுண்டு வந்தேன். அங்க இருக்குற வாலிபப் பயலுங்க கண்ணாலயே என் அடிமுலையை கவ்வினானுங்க... அதான் பயந்துட்டு இங்க வந்தேன். இனிமே நான் வெளிய போனா, அவனுங்க பார்வை பட்டே என் உடம்பு கரைஞ்சு போயிடும் போலிருக்கு!"




மடியில் உட்கார்ந்து இருந்த ஹரி, ஒரு பக்கம் கல்புமாவின் மெத்தென்ற பால் முலைகளின் சுகத்தையும், மறுபக்கம் கண்ணாடி வழியாகத் தெரியும் தன் அம்மாவின் வாளிப்பான தொடைகளின் அழகையும் மாறி மாறிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.


அப்போது, பாத்ரூம் கதவு படாரென்று திறந்தது. உள்ளே இருந்து ஜெயா வெளியே வந்தாள்.
ஜெயா ஒரு தனி ரகம். அவள் வரும்போதே தன் பாவாடையைத் வாளிப்பான கால்களில் மேல் தூக்கிப் பிடித்தபடி, அந்தத் கால்களின் மினுமினுப்பு தெரியும்படி நடந்து வந்தாள். அவளது பளபளப்பான முதுகு வியர்வையில் நனைந்து மின்னியது.




இவர்களைப் பார்த்ததும் மெதுவாகப் பாவாடையைக் கீழே இறக்கிவிட்டாள்.

கல்பனா: "ஏண்டி ஜெயா... கிறுக்கி... இங்க ஒரு ஆம்பளப் பையன் இருக்கான்ங்கிற அறிவே இல்லாமயா இப்படி வருவ? உன் தொடைகளை பார்த்து பையன் கெட்டுப் போயிட மாட்டானா?" என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள்.

ஜெயா: "விடு அண்ணி... இவன் என்ன வெளியாளு பையனா? நம்ம வீட்டுப் பிள்ளைதானே. இவனுங்க இதெல்லாம் பார்க்காததா என்ன? எப்பவும் வீட்ல நம்ம தொப்புளையும், இடுப்பையும் பார்த்துட்டுத் தானே வளர்றானுங்க... இவனுக்கு இல்லாத உரிமையா? ஹஹஹ," என்று சொல்லிக்கொண்டே, தான் கொண்டு வந்திருந்த பட்டுப் புடவையைத் தன் இடுப்பில் சுற்றிக் கட்டத் தொடங்கினாள்.


சித்ரா: "அதுவும் சரிதான் .. என் மவன் ஹரி எப்படியோ தெரியாது... ஆனா அக்கா மவன் மகி இருக்கானே... அவன் எப்பவும் என் கூடவேதான் சுத்துவான். நான் குளிச்சிட்டு வந்தா போதும், 'சித்தி... சித்தி...'னு சொல்லிக்கிட்டே என் முந்தானையை இழுத்துக்கிட்டே இருப்பான்... அவனுக்கு என் தொப்புள் மேல அப்படி ஒரு கண்ணு... ஹஹஹ."

தன் மகனைப் பற்றிப் பேசவும், கல்பனாவுக்கு ஒரு துள்ளல் வந்தது.
கல்பனா: "சரிடி சித்ரா... என் மவன் மகி உன் முந்தானையைத் தான் இழுக்குறான்... ஆனா உன் மவன் ஹரியைப் பாரு... ஒரு மணி நேரமா என் மார்பகங்கள் மேல கை வெச்சு, அது ஏதோ பந்து மாதிரி நினைச்சு விளையாடிக்கிட்டு இருக்கான்... 

(அவள் அப்படிச் சொன்னதும், ஹரி இன்னும் உரிமையாகக் கல்புமாவின் சாத்துக்குடி முலைகளைப் பிடித்துப் பிசைந்து விளையாடினான். அவளது ஆரஞ்சு கலர் காம்புகள் ஜாக்கெட்டுக்குள் விறைத்து நின்றன).

ஜெயா: "பலே... பலே... உங்க மவனுங்க எல்லாரும் பெரிய கில்லாடிகளா வருவாங்க போலயே... வருங்காலத்துல இவனுங்க பொண்டாட்டிங்களுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம் தான்!" என்று கண்ணடித்தாள்.

இப்படி அந்த அறையில் மூன்று பெண்களும் தங்கள் அந்தரங்கங்களைப் பேசியும், சிரித்தும், தங்கள் உடலழகை வர்ணித்தும் விளையாடி மகிழ்ந்தனர்.

"சரி சரி... மாப்பிள்ளை அழைப்புக்கு நேரம் ஆச்சு... கிளம்புங்கடி..." என்று கல்பனா சொல்ல, அனைவரும் தங்கள் ரோஸ் கலர் உதடுகளில் லிப்ஸ்டிக் பூசிக்கொண்டு, மாலை 6 மணி அளவில் வீட்டிற்குத் திரும்பத் தயாரானார்கள்.

[Lust king 66]

கதையை படித்து விட்டு comments கூறவும்

[Kamakathalan5555]

Super story 

[raj47770]

nice going.. waiting for more mom son sessions

[chiyaan247]

lust king அவர்களே வணக்கம்!. நானும் இதே தளத்தில் சுமீஜோ என்கிற கதையை எழுதுகிறேன்!. ஆனால் படங்களை கதையோடு இணைப்பது எப்படி என்று தெரியவில்லை! கொஞ்சம் எனக்கு உதவி பண்ணுங்கள்!                                                                
உங்க கதையை ஆரம்பித்தேன் அனால் நானும் கதை எழுதும் பணியில் இருப்பதால் வேறு கதையை படித்தால் அந்த தாக்கம் என் கதையில் வந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக மற்ற கதைகளை படிக்க மாட்டேன். என் கதை நிறைவடைந்ததும் உங்கள் கதையை படித்து பதில் தருகிறேன்!.

[Lust king 66]

பகுதி 7

விசேஷம் முடிச்சு மண்டபத்தில் இருந்து
வீட்டுக்கு வந்தால் கல்பனா அம்மா.

விசேஷ வீட்டு கசகசப்பு, கூட்ட நெரிசல், நாதஸ்வர சத்தம், உறவினர்களின் விசாரிப்புகள் என்று நாள் முழுக்க நின்றுகொண்டே இருந்த களைப்பு கல்பனாவுக்கு. ஆனால், அந்தக் களைப்பிலும் அவளது உடம்பு ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது. 



வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும், ஹாலில் மாமியாரும் மகளும் டிவி சீரியலில் மூழ்கியிருக்க, கல்பனா ஒரு பெருமூச்சோடு பெட்ரூம் கதவைத் திறந்தாள்.

அவள் உள்ளே நுழைந்த அடுத்த விநாடியே, நிழல் போல பின்னாலேயே நழுவி வந்தான் மகி. அம்மாவின் வாசம் அவனுக்கு அப்படி ஒரு போதை.

கதவை லேசாக சாத்திய கல்பனா, "அப்பாடா..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, ஃபேன் சுவிட்சை போட்டாள். அதுவரை புழுக்கத்தில் தவித்த அந்த அறைக்குள் காற்று சுழல ஆரம்பித்தது. 

கண்ணாடி முன் நின்று ஒருமுறை தன்னைப் பார்த்தாள். நெற்றியில் வைத்த குங்குமம் லேசாக கலைந்திருந்தது. கழுத்துல கிடந்த நெக்லஸ், வியர்வையில் ஒட்டி, தோலோடு தோலாக பதிந்திருந்தது.

"ஏண்டா கண்ணா... காலேஜ்ல இருந்து வந்தியே... ஏதாச்சும் தின்னியாடா?" என்று கேட்டுக்கொண்டே, இடுப்பில் பிடியாய் பற்றியிருந்த அந்த கனமான பட்டுப் புடவையின் கொசுவத்தை கைவைத்துப் பிரித்தாள்.



‘சரசர...’ என்று பட்டுப்புடவை சரியும் சத்தம் அந்த அமைதியான அறையில் அத்தனை தெளிவாகக் கேட்டது.

மகி கதவோரமே நின்று, அம்மாவையே இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். "இல்லம்மா... நீ வந்தா தருவேன்னு தான் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்."

கல்பனா சிரித்துக்கொண்டே, "அய்யோ என் செல்லம்... பசிக்குதாடா? இருடா தங்கமே... ஒரு ரெண்டு நிமிஷம்... அம்மா டிரஸ்ஸ மாத்திட்டு வந்து உனக்கு மேகி செஞ்சு தர்றேன்," என்றாள்.

பேசிக்கொண்டே, அந்த புடவையை மொத்தமாக உடம்பிலிருந்து விடுவித்தாள். அதுவரை அவளது இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த புடவை விலகியதும், அவளது இடுப்புச் சதை ‘விடுதலை’ என்று பெருமூச்சு விட்டது போல தளர்ந்தது. புடவை கட்டியிருந்த இடத்தில், அந்த பாவாடை நாடா அழுத்திய தடம், செக்கச் சிவந்து, அவளது பால் நிறத் தோலில் ஒரு சிவப்பு கோடு போலத் தெரிந்தது.

கல்பனா அந்தப் புடவையைச் சுருட்டி கட்டில் மீது வீசினாள். இப்போது அவள் நின்ற கோலம், ஒரு மாம்பழத்தை இறுக்கமான துணியில் இருந்து பிரிந்து வைத்தது போல இருந்தது.

"ம்ம்ம்... அப்பாடா... என்ன வெயிலுடா சாமி... புழுக்கம் தாங்கல..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, கல்பனா தனது இறுக்கமான ஜாக்கெட்டின் முன் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக கழட்ட ஆரம்பித்தாள்.
ஒவ்வொரு கொக்கியும் ‘சக்... சக்...’ என்று விடுபடும்போது, அதுவரை ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைபட்டிருந்த அவளது முலை மாங்கனிகள், சுதந்திரம் கிடைத்தாற்போல லேசாக குலுங்கின.

"மகி... அந்த ஜன்னலை கொஞ்சம் திறந்து வைடா..." என்றாள்.

மகி ஜன்னலைத் திறக்கப் போனானே தவிர, அவன் கண்கள் அம்மாவின் மேல் தான் இருந்தது.
கல்பனா இப்போது ஜாக்கெட்டின் எல்லா கொக்கிகளையும் கழட்டிவிட்டாள். அடுத்து, அதை தோள்பட்டை வழியாக உருவ வேண்டும். அதுதான் இருப்பதிலேயே பெரிய வேலை. ஏனென்றால், விசேஷத்துக்காக தைத்த ஜாக்கெட், உடம்போடு ஒட்டினாற்போல இறுக்கமாக இருந்தது.

அவள் கையை மேலே தூக்கி, தோள்பட்டையை நெளித்து, அந்த ஜாக்கெட்டை கழட்ட முயன்றாள்.
அவள் கையை மேலே தூக்கிய அந்த நொடி...

கல்பனா கையை உயர்த்தியதும், ஜாக்கெட்டின் கைப்பகுதி மேலே ஏற, அம்மாவின் சந்தன அக்குள் பகுதி அப்படியே மகியின் கண்களுக்குத் தெரிந்தது.


அப்பா... என்ன ஒரு காட்சி அது!

கல்யாண வீட்டு நெரிசலில், அடுப்படியில், கூட்டத்தில் என்று அலைந்ததால், அவளது அக்குள் பகுதியில் வியர்வை முத்து முத்தாகத் தேங்கியிருந்தது. அங்கிருந்த அந்த கருமையான சின்ன முடிகள், வியர்வையில் நனைந்து, பளபளவென்று மின்னியது.

அவள் கையை அசைக்கும்போதெல்லாம், அங்கிருந்து ஒரு பவ்டர் நெடி... ஒருவிதமான காட்டு வாசனை... கஸ்தூரி வாசம் போல கும்மென்று அறை முழுக்கப் பரவியது. சென்ட் வாசனையையும் தாண்டி, ஒரு பெண்ணின் இயற்கையான உடல் வாசனை அது.

மகிக்கு அந்த வாசனையே போதையை ஏற்றியது. அவன் பூனை போல சத்தம் போடாமல் அம்மா பின்னாடி போய் நின்றான்.

கல்பனாவுக்கு முதுகுப் பக்கம் மகி நிற்பது தெரிந்தது. ஆனாலும் அவள் திரும்பவில்லை. மகியின் மூச்சுக்காற்று தன் முதுகில் படுவதை அவள் உணர்ந்தாள்.

மகி தயக்கமே இல்லாமல், தன் கைகளை நீட்டி, அம்மாவின் அந்தப் கொழுத்த குண்டிகள் மீது கேஷுவலா ஒரு கையை போட்டான். ஏதோ பஞ்சு மெத்தையில் கை வைப்பது போல மெதுவாகத் தடவினான். இன்னொரு கையை உயர்த்தி, அம்மாவின் வியர்த்துக் கொட்டும் அக்குளை நோக்கி கொண்டு சென்றான்.

மகி தன் ஆள்காட்டி விரலால், அம்மாவின் அக்குள் குழியில் தேங்கியிருந்த வியர்வையைத் தொட்டான். அந்த ஈரம் பிசுபிசுப்புடன் அவன் விரலில் ஒட்டியது. அங்கிருந்த முடிகளை லேசாக வருடிக்கொண்டே கேட்டான்.

"அம்மா... அன்னைக்கு இங்க Shave பண்றேன்னு சொன்ன... இன்னும் பண்ணவே இல்லையா?"

அவன் குரலில் ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. அவன் விரல் அந்த அக்குள் சதைக்குள் புகுந்து விளையாடியது. அந்த கூச்சம் கல்பனாவை என்னவோ செய்தது. உடம்பு சிலிர்த்தது.

கல்பனா நெளிந்துகொண்டே, "இல்லடா புஜ்ஜி... பண்ணலாம்னு தான் நெனச்சேன்... ஆனா வேலைல மறந்துட்டேன்டா... நாளைக்கு பண்ணிடுறேன் கண்ணா," என்றாள்.

சொல்லிக்கொண்டே, ஒருவழியாக அந்த ஜாக்கெட்டை முழுசாக உருவி, பெட்ல கிடந்த புடவை மேல எறிஞ்சா.
இப்போ கல்பனா நிக்கிற கோலத்த விவரிக்க வார்த்தைகளே இல்லை.

மேலே கறுப்பு கலர் பிரா... அதுவும் கொஞ்சம் பழைய மாடல். ஆனால் அது தாங்கிக்கொண்டிருக்கும் பாரம் இருக்கிறதே... அது மலையளவு!
கீழே பச்சை கலர் பாவாடை.
கல்பனாவின் உடம்பு, ஒரு நன்கு பழுத்த மாம்பழம் போல மின்னியது. அவளது பளிங்கு முதுகு, வியர்வையில் நனைந்து, எண்ணெய் தேய்த்தது போல பளபளவென்று இருந்தது. அந்த கறுப்பு பிராவின் பட்டை, அவளது பளிங்கு போன்ற முதுகில் ஆழமாகப் பதிந்து, சதையை அழுத்தித் தள்ளிக் கொண்டிருந்தது.


முன்பக்கம் பார்த்தால், பிராவுக்குள்ள அடங்காமல் திமிறிக்கிட்டு நிக்கிற அவளோட மார்பக பால் கலசங்கள் அந்த மெல்லிய துணியைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் போல சிதறத் தயாராக இருந்தது. மூச்சு விடும் போதெல்லாம் அது ஏறி இறங்கும் அழகு... அப்பப்பா!





அந்த வெண்ணெய் கட்டி இடுப்பு மடிப்பு சும்மா வழுவழுன்னு பாவாடையில் இடுப்புச் சதை பிதுங்கிக்கொண்டு கொண்டிருந்தது.

தொப்புள்... அது சாதாரண தொப்புள் இல்ல... ஆழமான அழகு கிணறு. அதுல ஒரு ஸ்பூன் தேன் விட்டா கூட சிந்தாம நிக்கும். மெதுவாக வியர்வை துளி ஒன்று அந்தத் தொப்புள் குழிக்குள் இறங்கி மறைவதைப் பார்த்தால், ரிஷிகளே தவம் கலைப்பார்கள்.

இப்படிப்பட்ட பொன்மேனியை பார்த்தா எப்பேர்ப்பட்ட ஆம்பளையா இருந்தாலும், அங்கேயே கல்புமாவை வளைச்சுப் போட்டு, பாவாடையத் தூக்கிருப்பான்.

ஆனா நம்ம மகி... பாவம் . அவனுக்கு அம்மா மேல பாசம் அதிகம். ஆனால் அந்தப் பாசத்துக்குள்ள ஒரு காமம் ஒளிஞ்சிருக்குங்கறது அவனுக்கே தெரியல.

மகி அம்மாவின் பின்னாடியே நின்றான். அம்மா பாவாடைக்குள்ள குலுங்குற அந்த மலைக்குன்றுகள் போன்ற குண்டிகளை வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டே இருந்தான். அவள் அசையும் போது அது 'தலக்... தலக்...' என்று அதிருவதைப் பார்க்கவே அவனுக்கு ஆயிரம் கண்கள் வேண்டும் போல இருந்தது.

தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, ஒரு கைய எடுத்து அவளோட வலது பக்க குண்டி மேல வெச்சு அழுத்தினான். கையில சிக்காத அளவுக்கு அது பெருசா இருந்தது. இன்னொரு கையால அடுத்த குண்டிய பிசைஞ்சுக்கிட்டே, ரொம்ப அப்பாவியா கேட்டான்.

"அம்மா... அம்மா... உள்ள ஜட்டி போட்டுருக்கியா இல்லையா?"

இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் கல்பனாவுக்கு சிரிப்பு வந்துடுச்சு.
"ச்சீ... பட்டி பையா... மெதுவா கேளுடா... ஏன்டா, ஜட்டி போடாம யாராச்சும் கல்யாண வீட்டுக்கு போவாங்களாடா எரும?"னு சிரிச்சா.

அவள் சிரிக்கும்போது, அவளது உடம்பே அதிர்ந்தது. மகி விடவில்லை.
"இல்லம்மா... பாக்குறதுக்கு ஒண்ணுமே போடாத மாதிரி இருக்கு... அதான் கேட்டேன்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, பாவாடைக்கு மேலேயே அந்த சதைக்கோளங்களை தடவிப் பார்த்தான்.

"அது... அம்மா கொஞ்சம் குண்டாயிட்டேன்டா... அதான் அப்படித் தெரியுது. நீ சும்மா எதையாவது பேசாத," என்று செல்லமாக அதட்டினாள்.

இப்போது அடுத்த கட்டம். அந்த கறுப்பு பிராவை கழட்ட வேண்டும்.
கல்பனா இரண்டு கைகளையும் பின்னாடி கொண்டு போய், முதுகில் இருந்த பிரா ஹூக்கை கழட்ட ட்ரை பண்ணா. ஆனா, அவளோட செழிப்பான மாங்கனிகள் முன்னாடி பெருசா இருந்ததாலயும், கை கொஞ்சம் குட்டையா இருந்ததாலயும், அவளால அந்த ஹூக்கை கழட்ட முடியல.
எவ்வளவோ முயன்று பார்த்தாள். "ஷ்ஷ்ப்பா... கை வலிக்குதே..." என்று முனகினாள்.

கடைசியில் வேறு வழியில்லாமல், "கண்ணா... கை எட்ட மாட்டேங்குதுடா... கொஞ்சம் இந்த ஹூக்கை கழட்டி விடுடா செல்லம்,"னு சொல்லி, தன்னோட பளிங்கு முதுகை மகன் பக்கம் காட்டுனா.

மகிக்கு இதுதான் சாக்கு. அவன் ஆர்வமாக நெருங்கினான்.
அம்மாவின் முதுகு வியர்வையில் ஈரமாக இருந்தது. அவன் விரல்கள் அந்த ஈரம் படிந்த முதுகில் பட்டதும், கல்பனாவுக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது.

"என்னம்மா இது? புது பிராவா? ரொம்ப டைட்டா இருக்கு?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே ரெண்டு கையாலயும் அந்த ஸ்ட்ராப்பை பிடிச்சு இழுத்தான்.

அது சதையோடு சதையாக அழுந்திப் போயிருந்தது. மகியால் லேசில் விடுவிக்க முடியவில்லை. அவன் மூச்சுக்காற்று கல்பனாவின் பிடறியில் பட்டது.
கல்பனா: "இல்லடா கண்ணா... பழைய பிரா தான்... ஏன்டா அப்படி கேக்குற?"

மகி: "இல்லம்மா... பாக்குறதுக்கே புதுசு மாதிரி இருக்கு... அதுவும் இல்லாம ரொம்ப இறுக்கமா இருக்குமா... பாரு கழட்டவே வரல,"னு சொல்லிக்கிட்டே, அம்மாவோட வீங்கிய சூத்து மேல சாஞ்சுக்கிட்டு, அவளோட சதைப்பற்றான இடுப்பை ஒரு கையால வளைச்சுப் பிடிச்சுக்கிட்டு போராடினான்.
அவன் இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்த அழுத்தம், கல்பனாவுக்கு ஒரு சுகமான வலியைத் தந்தது. அவள் லேசாக பின்னோக்கிச் சாய்ந்து கொண்டாள்.

கல்பனா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள்: "அது டைட்டா இருக்கறதுக்கு காரணம் பிரா இல்லடா செல்லம்... ஹஹ..."

(முன்னாடி இருக்கிற தன்னோட மாம்பழ முலைகள் இன்னும் பெருசாகிடுச்சுனு எப்படி மகன் கிட்ட பச்சையா சொல்வா? அதான் அப்படி மழுப்பினா).

மகி விடுவானா? "பின்ன என்னம்மா காரணம்?"னு கேட்டுக்கிட்டே, அம்மாவோட இடுப்பைச் சுத்தி கையைப் போட்டு இன்னும் இறுக்கமாக பிசைஞ்சுகிட்டே கேட்டான். அவன் விரல்கள் இப்போது அவளது மென்மையான வயிற்று மடிப்புகளுக்குள் புதைந்திருந்தது.

கல்பனாவுக்கு வெட்கம் தாங்கவில்லை. தன் மகனிடமே இப்படி ஒரு விஷயத்தைச் சொல்வதா? இருந்தாலும், அந்தச் சூழல் அவளைப் பேச வைத்தது.
"அது... அம்மாவுக்கு முன்னாடி பக்கம் கொஞ்சம் வளர்ந்துடுச்சுடா கண்ணா... அதான் பத்தல..."னு கன்னம் சிவக்க வெட்கப்பட்டுக்கிட்டே சொன்னா. குரலில் ஒரு குழைவு இருந்தது.





மகிக்கு அது புரியலையா, அல்லது புரியாத மாதிரி நடிக்கிறானா என்று தெரியவில்லை.
"முன்னாடி வளர்றதுனா என்னம்மா?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே, "இரு வரமாட்டேங்குது..." என்று சொல்லிவிட்டு, குனிந்தான்.

அவன் முகம் இப்போது அம்மாவின் முதுகில் மிக அருகில் இருந்தது. அவளது முதுகு வியர்வை வாசனை அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது. கையால் அந்த ஹூக்கை நெம்பி இழுக்க முடியவில்லை. சதையோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது.
"கையில வரலம்மா..." என்றவன், சட்டென்று குனிந்து, தன்னோட வாயை வெச்சு, பல்லால அந்த பிரா ஹூக்கை கவ்விப் பிடித்தான்.

"ஏய்... என்னடா பண்ற..." கல்பனா பதறினாள், ஆனால் விலகவில்லை.
மகி பதில் சொல்லவில்லை. பல்லால் அந்த ஹூக்கை கவ்வி, லேசாக இழுத்தான்.

அவன் அப்படி இழுக்கும் போது...
மகியோட சிவந்த, ஈரம் படிந்த உதடுகள், அம்மாவின் அந்தப் பளிங்கு முதுகில் உரசின. அவனது மீசை லேசாக அந்த மென்மையான தோலில் குத்தியது.
அந்த ஒரு விநாடி...
கல்பனாவுக்கு உடம்பு முழுக்க ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சது மாதிரி ஜில்லுனு இருந்துச்சு. உச்சந்தலையில் இருந்து உள்ளங்கால் வரை ஒரு நடுக்கம் ஓடியது.
(அறியாத வயசுல மகன் செய்யுற சேட்டை... ஆனா அனுபவிக்கிற அம்மாவுக்கு அதுல ஒரு அற்ப சுகம்! அவளது கண்கள் தாமாக மூடிக்கொண்டன. )
அவள் உடம்பு வில்லாக வளைந்து, பின்னால் நின்ற மகியின் மீது இன்னும் அழுந்தியது.

[sureshoo7]

Bro sema update but my dear Pavithra anni story kum konjam update kodukalaam

[rkasso]

so nice writing
highly erotic with son

[Kamakathalan5555]

Super story 

[Davit]

Notted

[raj47770]

யம்மா சாமி, சேம அப்டேட்.. தெரிகிறது

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking

[Lust king 66]

அம்மா குட்டி 8
(புட்டு கடலைக்கறி, மலபார் பிரியாணின்னு நல்லா வெளுத்துக்கட்டி, கல்பனாவோட உடம்பு கும்முனு கொழுத்துப்போய் இருந்துச்சு. பல நாளா கலவி சுகம் இல்லாததால, அவளோட பெண்மை துடிச்சுப்போய், கட்டிப்பால் முட்டிக்கிட்டு ஊரல் எடுக்க ஆரம்பிச்சது.
தாம்பத்திய சுகத்துக்காக கல்பனாவோட உடம்பு ஏங்கித் தவிச்சது. ஆனா, வெளிநாட்டுல வேலை செய்யுற அவ புருஷன்கிட்ட இருந்து அது கிடைக்காததால, வேற வழியில்லாம தன் மகன்கிட்டயே அதை கொஞ்சம் கொஞ்சமா எதிர்பார்க்க ஆரம்பிச்சா. விளையாட்டா ஆரம்பிச்சது இப்போ வினையா வந்து முடிஞ்சிருக்கு.)



அறைக்குள் மின்விசிறி மெதுவாகச் சுழன்று கொண்டிருந்தது. அந்தச் சத்தத்தையும் மீறி, மகி மற்றும் கல்பனாவின் மூச்சுக்காற்று சத்தம் அங்கே பலமாக ஒலித்தது.

கல்பனா கண்ணாடி முன்பு அமர்ந்திருக்க, மகி அவளுக்குப் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்தான். அவனது கைகள் அம்மாவின் அந்தப் இறுக்கமான பிரா ஹூக்கை கழட்டப் போராடிக் கொண்டிருந்தன.

மகி சும்மா கழட்டவில்லை. அவனது உதடுகள், கல்பனாவின் பளிங்கு முதுகில் மெல்ல உரசின. அந்த உரசல், ஏதோ மின்சாரம் பாய்ந்தது போல கல்பனாவின் உடம்பு முழுவதும் ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்கியது.

கல்பனா: (சிரித்துக்கொண்டே) "ஹஹ... டேய் மகி... என்னடா பண்ற? கூசுதுடா... சீக்கிரம் கழட்டி விடு..."

மகி ஹூக்கை இழுத்துக்கொண்டே பேசினான்.
மகி: "அம்மா... என்னம்மா இது? முன்னாடி விட இப்போ ரொம்ப டைட்டா இருக்கு? உனக்கு முன்னாடி வளர்றதுனா என்னன்னு இப்பதான் புரியுது..."

கல்பனா: "முன்னாடி வளர்றதுனா என்னடா? பிரா கப்புக்குள்ள இருக்கறது தான்டா பெருசாயிடுச்சு... இதுங்க பண்ற அலும்பு தாங்க முடியலடா சாமி... ," என்று எந்தவிதக் கூச்சமும் இல்லாமல் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள்.

மகி: "ஓ... அப்போ சின்ன வயசுல எனக்கு பால் கொடுத்தியே... இதுவாம்மா? இது இப்பவும் பெருசாகுதா? இன்னும் வளருமாம்மா? இல்ல இவ்வளவு தானா?" என்று வெகுளித்தனமாகக் கேட்டான்.

கல்பனா: "ச்சீ... கள்ள பையா... ஹஹ... இப்பவே ரொம்ப பெருசா, மாம்பழம் மாதிரி இருக்குன்னு நான் அழுதுகிட்டு இருக்கேன்... இதுல இன்னும் வளரணுமா? போடா எரும... அப்புறம் நான் எப்படி நடக்குறது?"

மகி: "ஏம்மா... வளர்ந்தா என்ன தப்பு? அது உனக்கு ஒரு அழகுதானே? நம்ம சித்தி கூட உன்ன மாதிரி தினமும் வளர்க்குறாளாம்மா? அவளுக்கும் பெருசாதான் இருக்கு..."

தன் தங்கையைப் பற்றி மகன் பேசுவதைக் கேட்டதும் கல்பனாவுக்குச் லேசாகப் பொறாமை வந்தது.
கல்பனா: " அது எனக்கெப்படிடா தெரியும்... அவ வளர்க்குறாளா இல்லையானு அவ புருஷனுக்குத் தான் தெரியும்... ஆமா, உங்க சித்தி எப்பவாச்சும் உன்கிட்ட அதைக் காட்டியிருக்காளாடா?" என்று ஒரு விதமான ஆர்வத்தில், மகனின் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே கேட்டாள்.

மகி: "ஆமாம்மா... அன்னைக்கு சித்திக்கு சீம்பால் குடுக்கப் போனேன்ல... அப்போ எப்பவும் போல சித்தி ஜாக்கெட்டை கழட்டிட்டு, வெறும் பாவாடையோட நின்னுட்டு இருந்தா... நான் போனதும் என்னைக் கூப்பிட்டு, 'டேய் மகி... எனக்குக் கை எட்டலடா... இந்த ஜாக்கெட்டை கொஞ்சம் கழட்டி விடுன்னு சொன்னா."

(கல்பனா மனசுக்குள்: 'அடிசிறுக்கி... என் மவன் கிட்ட போயி இந்த மாதிரி வேலையெல்லாம் வாங்கியிருக்காளே... இவ சும்மா இருக்க மாட்டா போலயே' என்று நினைத்துக் கொண்டாள்).
கல்பனா: "அப்படியா புஜ்ஜி... அவ சொன்ன உடனே நீயும் கழட்டி விட்டியா? வேற என்ன பண்ணுன?"

மகி: "கழட்டினதும் அவளோட பழத்தை பார்த்தேன்மா... உன்ன மாதிரியே பெருசா இருந்துச்சு... ஆனா உன் அளவுக்கு இல்லம்மா... அதுல ஒன்ன எடுத்து, 'இந்தாடா... சின்ன வயசுல குடிச்சது தானே... இப்பவும் குடின்னு சொல்லி என் வாயில வெச்சா... ஆனா எனக்குப் பிடிக்கல... அந்த வாசனை எனக்கு செட் ஆகல... அதான் வேண்டாம்னு சொல்லிட்டு வந்துட்டேன்."

(தன் தங்கை அப்படி ஆசை காட்டியும், தன் மகன் ஒழுக்கமாகத் திரும்பி வந்ததை நினைத்து கல்பனாவுக்கு ஒரு கர்வம் வந்தது. "என் மவன் என் மவன் தான்" என்று மனதிற்குள் பூரித்துப் போனாள்).

கல்பனா: "ஏன் கண்ணா... அந்த பழத்தைப் பார்த்ததும் உனக்குக் குடிக்கணும்னு தோணலையா? " என்று சீண்டினாள்.

மகி: "இல்லம்மா... ஏனோ எனக்கு அதைக் குடிக்கத் தோணல. எனக்கு வேற ஒன்னு மேல தான் ஆசை."

கல்பனா: "அப்போ எதடா குடிக்கணும்னு ஆசையா இருக்கு? ..."

சரியாக அந்த நேரம், மகி எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு அந்த இறுக்கமான பிரா ஹூக்ஸ் எல்லாத்தையும் கழட்டி விட்டான். "டப்... டப்..." என்ற சத்தத்துடன் அந்த ஹூக்குகள் விடுபட, பிரா தோள்பட்டையில் இருந்து லூசாகித் தொங்கியது.




கல்பனா மெதுவாகத் திரும்பினாள். அவளது கண்கள் காதலும் தாய்மையும் கலந்து மின்னின. தோளில் தொங்கிய பிரா ஸ்ட்ராப்பை உருவிப் பக்கத்தில் போட்டாள்.

அவ்வளவுதான்... மறைப்பு ஏதும் இல்லாமல், இரண்டு பெரிய இளநீர்க் காய்கள் போல, மகி விளையாடும் ஃபுட்பால் பந்து போல அவனது முகத்துக்கு நேராகத் தொங்கின அந்த செழிப்பான மாங்கனிகள்.

ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைபட்டுக் கிடந்த அந்தத் தசைக்கோளங்கள், விடுதலை கிடைத்த சந்தோஷத்தில் துள்ளி குதித்தன. அதன் நுனியில் இருந்த ஆரஞ்சு கலர் காம்புகள் விறைத்து நின்றன.

மகி அதையே இமைக்காமல் பார்த்துவிட்டு, "அம்மா... எனக்கு உன்னோடதைக் குடிக்கணும் போல இருக்கும்மா... எனக்கு இதுதான் வேணும்," என்று கெஞ்சலாகக் கேட்டபடி, அம்மாவின் பால் முலைகளை ஓரக்கண்ணால் ரசித்தான்.

கல்பனா மகனின் அந்த ஏக்கம் நிறைந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டுச் சிரித்தாள். அவளது சிரிப்பில் ஒரு பெண்ணின் வெட்கம் இருந்தது.

கல்பனா: "கண்ணா... இதெல்லாம் உனக்குத் தான்டா செல்லம்... சின்ன வயசுல இதை விட்டா வேற எதையும் வாயில வைக்க மாட்ட... அம்மா உனக்குத் தராம இருப்பேனா? வாடா என் தங்கம்..." என்று சொல்லி, மகனை அப்படியே பாசத்தோடு இழுத்துத் தன் பூந்தளிர் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டாள்.





அந்த அணைப்பில், அம்மாவின் இரண்டு பெரிய மாம்பழ முலைகளுக்கு நடுவே மகியின் முகம் புதைந்தது.
மெத்தென்று இருந்த அந்தச் சதைக் கோளங்களுக்கு நடுவே, மகனின் முகம் மத்தளம் வாசிப்பது போல அழுந்தியது. அவனது மூக்கு அவளது மார்பின் நடுவே இருந்த பள்ளத்தில் தேய்த்தது. மகி அம்மாவின் பளிங்கு முதுகைச் சுற்றி வளைத்து, அவளது மலைக்குன்றுகள் போன்ற குண்டிகள் இரண்டிலும் கைகளை வைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு, அம்மாவின் கதகதப்பான அணைப்பில் திக்குமுக்காடினான்.

கல்பனா: "அய்யோ என் செல்லக் குட்டி... அம்மா பால் வேணும்னா எப்போ வேணாலும் கேளுடா... நான் யாருக்குக் கொடுக்கப் போறேன்?" என்று சொல்லி, அவன் முகத்தில் அழுத்திக் கொண்டிருந்த ஒரு பால் கலசத்தை கையில் ஏந்தி, அவன் கன்னத்தில் தேய்த்தாள்.

மகி அம்மாவின் ஆரஞ்சு கலர் காம்புகளை விரலால் வருடி விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். அது ஏதோ ரப்பர் பந்து போல அவனது விரல்களுக்குள் அடங்கியது.

ஒரு கையை அம்மாவின் இடது பக்க வீங்கிய சூத்து மேல வைத்துத் தேய்த்துக் கொண்டும், இன்னொரு கையால் அம்மாவின் பெரிய சாத்துக்குடி முலையை பிசைந்து கொண்டும் இருந்தான். கல்பனா பாசத்தோடு ஒரு மார்பகத்தைத் தூக்கி மகனின் வாய்க்கு நேராகக் கொடுத்தாள்.

"இந்தாடா... குடி..."

அம்மா கொடுத்ததும், மகி வாயைத் திறந்து அந்தக் காம்போடு சேர்த்து, மார்பகத்தின் கால் பகுதியை அப்படியே வாய்க்குள் போட்டுக் கவ்விக் கொண்டான்.



கல்பனா: "ஸ்ஸ்ஸ்... சப்புடா செல்லம்... நல்லா குடிடா என் தங்கம்... அம்மாவுக்கு வலிக்காம மெதுவா குடி..." என்று சொல்லி, சுகத்தில் கண்களை மூடிக்கொண்டு மகனின் தலையை வருடி விட்டாள்.

மகி அம்மாவின் இடது பக்க கொழுத்த குண்டியை பாவாடைக்கு மேலேயே பிசைந்து கொண்டும், ஒரு கையால் முலைய பிசைந்து கொண்டும், இன்னொன்றை வாயில் போட்டுக் சுவைத்துக் கொண்டும் இருந்தான்.

பெட்ரூம் கதவு இன்னும் பாதியளவு திறந்தே இருந்தது. வெளியே யாராவது வந்தால் பார்த்துவிடுவார்களோ என்ற பயம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், அந்தத் திரில்லில் தாயும் மகனும் லயித்திருந்தனர்.

அது என்னவோ தெரியல... அம்மாவின் பால் கலசங்கள் வாயில் பட்டதும், பையனுக்குள் இருந்த அந்தச் சிறுபிள்ளைத்தனம் போய், ஒரு காளைப் பருவம் துளிர்த்தது போல இருந்தது.

காலேஜ் படிக்கும் மகியோட கை, அம்மாவின் இடது குண்டி மேல கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமா விளையாட ஆரம்பிச்சது.
இதுவரைக்கும் மெதுவா தடவிக்கிட்டு இருந்தவன், இப்போ அந்த கொழுத்த குண்டிகளை பிசைவது போல அழுத்த ஆரம்பித்தான். அவன் விரல்கள் அந்தச் சதைகளுக்குள் புதைந்தன.

(அவன் வேணும்னே செய்யல... அந்தச் சுகம் அவனை அறியாமலேயே அப்படிச் செய்ய வைக்குது... இதைத்தான் யோகக் கலைனு சொல்றாங்களோ? ).

போகப் போக அந்தப் பையனுக்கு, அம்மா சொல்லிக் கொடுக்கும் இந்தப் 'படுக்கைப் பாடம்' அத்துப்படியாகிடும் போலயே!
மகன் அப்படித் தன் சூத்து சதைகளைப் பிசைவதை கல்பனா ரசித்தபடியே, அவன் தலையைத் தடவிக் கொடுத்தாள். அவளது பார்வை அரைகுறையாகத் திறந்திருந்த கதவு பக்கமே இருந்தது.

அப்போது ஹாலில் இருந்து கல்பனாவின் மாமியார் குரல் கேட்டது: "ஏண்டி கல்பனா... எங்கடி போன? வந்து கொஞ்சம் காபி போட்டுத் தாயேன்... தலை வலிக்குது!"

கல்பனாவுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டது. ஆனால் மகனை விலக்க மனமில்லை.
கல்பனா: "ஆ... இதோ வந்துட்டேன் அத்தை... இருங்க... அடுப்புல பால் வச்சிருக்கேன் (இங்கே மகனுக்கு பால் கொடுத்துக்கொண்டே)... ஏண்டி மாலவிகா... பாட்டிக்கும் உனக்கும் ஃப்ரிட்ஜ்ல ஆப்பிள் இருக்கு, எடுத்து வெட்டிச் சாப்பிடுங்க... நான் வந்துடுறேன்..." என்று குரல் கொடுத்தாள் 

 குரல் கொடுத்துக்கொண்டே, மகியின் லீலைகளை கவனித்தாள்.
மகி, அம்மாவின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான மாம்பழ முலைப்பழத்தை கால் பாகத்துல இருந்து அரை பாகம் வரைக்கும் வாய்க்குள்ள திணிக்க ட்ரை பண்ணிக்கிட்டு இருந்தான். ஆனா அது உள்ள போகல. எப்படிப் போகும்? அம்மாவோடது என்ன சின்னப் பொண்ணுங்களோடதா?

நடுத்தர வயசுல பழுத்துக் குலுங்கும் சைஸ்... அதுவும் ரெண்டு பிள்ளைகளைப் பெத்த உடம்பு... சும்மாவா? 

மகன் படுற அவஸ்தையைப் பார்த்துச் சிரித்த கல்பனா,
"டேய் லூசுப் பயலே... மெதுவா சப்புடா... அது என்ன ரவா லட்டாடா முழுசா முழுங்கப் பாக்குற?" என்று அவன் தலையைக் கோதி முதுகை வருடினாள்.




மகி வாயிலிருந்த காம்பை "டப்" என்ற சத்தத்துடன் வெளியே எடுத்துவிட்டு, "அம்மா... இது முழுசா வாய்க்குள்ள போக மாட்டேங்குதும்மா..." என்று சொல்லிவிட்டு, அடுத்த மார்பகத்தை இந்த முறை வாய்க்குள் திணித்தான்.

கல்பனா: "டேய்... உன் வாய் சின்னதுடா கண்ணா... இது எப்படி உள்ள போகும்? கொஞ்சம் கொஞ்சமா குடிடா..." என்று சொல்லி, மகன் எச்சில் பண்ணி ஈரம் ஆக்கின அந்த மார்பகத்தைப் பார்த்துப் பூரித்துப் போனாள். அந்த ஈரத்தில் மின்விசிறி காற்று பட்டதும் அவளுக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது.

மகியின் கைகளின் வேகம் கூடியது. அவனுக்கு போதை தலைக்கேறியது போல இருந்தது.
அம்மாவின் வலது பக்க வீங்கிய சூத்து மேல கையை வெச்சு, அந்த உருண்டையான சூத்து சதைகளை ஒரு கேக் துண்டைப் பிடிக்கிற மாதிரி பற்றிப் பிசைந்து அழுத்தினான். அவன் விரல்கள் அந்தச் சதையின் ஆழம் வரை சென்றன.

அந்த அழுத்தத்தில் கல்பனா, " வலிக்குதுடா ..." என்று சிரித்துக் கொண்டே, செல்லமாக அவன் தலையில் ‘நச்’ என்று ஒரு கொட்டு வைத்தாள்.

"போதும்டா... அத்தை வந்துடப் போறாங்க... மிச்சத்தை ராத்திரி வெச்சுக்கலாம்," என்று சொல்லி அவனைத் தள்ளிவிட முயன்றாள். ஆனால் அவனோ விடுவதாக இல்லை...