[Lust king 66]

கல்பனா கேரளத்து அம்மா குட்டி

[Lust king 66]

அம்மா குட்டி 1

"என் பேரு மகேந்திரன் சுருக்கமாக மகி.
உலகத்துல எங்கேயும் நடக்காத, ஆனா எங்கேயோ ஒரு மூலையில நடந்துக்கிட்டு இருக்குற ஒரு உண்மையைத்தான் நான் சொல்ல போறேன். இதை படிச்சுட்டு யாரும் முகம் சுளிக்காதீங்க. ஏன்னா, உலகம் ரொம்ப வேகமா மாறிக்கிட்டு இருக்கு. வெளிநாடுகள்ல நடக்குற பல விஷயங்கள், இப்ப நம்ம ஊர்லயும், குறிப்பா கடவுளின் தேசமான இந்த கேரளாவிலும் உள்ளுக்குள்ள நடக்க ஆரம்பிச்சிருக்கு. ஆனா அது நாலு செவுத்துக்குள்ளயே ரகசியமா இருக்கு.
என் கதையும் அப்படிப்பட்டதுதான் நண்பர்களே. வாங்க கதைக்குள்ள போவோம்."


 நான் காலேஜ் படிச்சுக்கிட்டு இருந்த நேரம். கேரளாவோட அந்த விடாத அடைமழை பேய்ஞ்சுகிட்டு இருந்த ராத்திரி அது.



அன்னைக்கு ராத்திரி நல்லா படிச்சுட்டு, மணி ஒரு 11 அல்லது 12 இருக்கும், தூங்கலாம்னு கிளம்பினேன். தங்கச்சி மாலவிகா, பாட்டி முத்தஸ்ஸி கூட முன்னாடி ரூம்ல போய் படுத்துட்டா. மழை சத்தம் ஜன்னல் கதவை தட்டிக்கிட்டே இருந்துச்சு.

நான் மெதுவா அம்மா படுக்குற ரூமுக்கு போனேன். ஏசி ஜில்லுனு ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அம்மா ராத்திரி நேரத்துல நைட்டி போடாம, உடம்புக்கு இதமா இருக்கட்டுமேனு சாதாரண காட்டன் புடவையில தான் படுத்திருந்தா. நான் புக்கையெல்லாம் மூடி வெச்சுட்டு ரூமுக்குள்ள நுழையும் போது மணி 12ஐ நெருங்கிடுச்சு.

அந்த பெட்லாம்ப் வெளிச்சத்துல, கல்பனா அம்மாவை பாக்குறப்போ... அப்படியே மெய்மறந்து நின்னேன்.
அம்மா கட்டி இருந்த புடவை கொஞ்சம் கலைஞ்சு, முழங்கால் வரைக்கும் ஏறியிருந்துச்சு. பளபளன்னு மின்னுற அந்த வாழத்தண்டு கால்கள் பெட்லைட் வெளிச்சத்துல இன்னும் அழகா தெரிஞ்சுது.

தூக்கத்துல புரண்டு படுத்ததுல, அம்மாவோட மாராப்பு கொஞ்சம் விலகி, அந்த இறுக்கமான ஜாக்கெட்ல இருந்து அம்மாவோட அந்த கனமான முன்னழகு கொஞ்சம் எட்டிப் பாத்துச்சு. உள்ள போட்டிருந்த கருப்பு கலர் பிரா, அம்மாவோட அந்த செழிப்பான உடம்பை தாங்க முடியாம தவிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.
சத்தம் போடாம பூனை மாதிரி போய் அம்மா பக்கத்துல படுத்தேன்.
அம்மாவோட முகத்தையே உத்து பார்த்தேன்.





அப்பா... என்ன ஒரு அழகு!
ஏசி காத்துல அம்மாவோட நெத்தி முடி லேசா பறந்து முகத்துல விழுந்துச்சு.
 ஆசைப்பட்டு மூக்கு குத்தியிருந்தா, அந்த மூக்குத்தி ஒரு சின்ன நட்சத்திரம் மாதிரி மின்னுச்சு.

லிப்ஸ்டிக்கே போடாம, இயற்கையாவே செவந்து போன அந்தத உதடுகள்... ஒரு ஜிலேபி துண்டு மாதிரி இனிப்பா தெரிஞ்சுது.

கிளி மூக்கு மாதிரி கூர்மையான மூக்கு...
பஞ்சு போல மெத்துனு இருக்குற கன்னங்கள்...
நெத்தியில வெச்ச குங்குமம் தூக்கத்துல லேசா அழிஞ்சு போயிருந்துச்சு.
இப்படி தேவதையா ஜொலிக்கிற அம்மாவோட முகத்த பாத்துக்கிட்டே இருந்தா, நாளைக்கு பரீட்சை இருக்குற பயம் கூட எனக்கு போயிடும் போல இருந்துச்சு.
மனசு முழுக்க ஏதோ ஒரு மயக்கத்தோட அம்மாவையே பார்த்துட்டு இருந்தேன். 


பையன் பக்கத்துல வந்துட்டான்ங்கிற உள்ளுணர்வுல, அம்மா லேசா கண்ணத் திறந்தா.

"கண்ணா... வந்துட்டியா? படுடா... நாளைக்கு காலைல படிச்சுக்கலாம்," அப்படின்னு தூக்க கலக்கத்துல சொல்லிக்கிட்டே, என்னைய அப்படியே அவளோட நெஞ்சோட அணைச்சுக்கிட்டா.

(எந்த அம்மாவும் பிள்ளைய இப்படித்தானே அரவணைப்பா?)
ஆனா, வாலிப வயசுல இருக்குற எனக்கு, அம்மா அப்படி அணைச்சப்போ மனசுல ஒரு இனம் புரியாத உணர்வு. நானும் மறுக்காம, அம்மாவோட மாராப்பு இல்லாத அந்த ஜாக்கெட் மேல முகத்த வெச்சு, அம்மாவோட அந்த வழுக்குன இடுப்புல ஒரு கைய போட்டு, அவங்க கால் மேல என் காலத் தூக்கிப் போட்டு, ஒரு குழந்தையா மாறி சொகுசா படுத்துட்டேன்.

(இவ்ளோ வயசானதுக்கு அப்புறமும், இப்படி அம்மாவோட மடியில் சொர்க்கமா தூங்குற பாக்கியம் எத்தனை பேருக்கு கிடைக்கும் சொல்லுங்க?)

அப்படியே அந்த மழை சத்தத்துல ரெண்டு பேரும் ஆழ்ந்த தூக்கத்துக்கு போயிட்டோம்.
அதிகாலை 5 மணி - ஆலப்புழா சாரல் போல ஒரு காலை
வெளியே விடியற்காலை 5 மணி இருக்கும். ஜன்னல் வழியா பனிமூட்டம் தெரியுது.

ராத்திரி ஒண்ணோடு ஒண்ணா பின்னிப் பிணைஞ்சு படுத்தவங்க, இப்போ கிடக்குற கோலத்த பாக்கணுமே...
அம்மாவோட புடவை இன்னும் கொஞ்சம் மேல ஏறி, அவங்க தொடைகள் முழுசா வெளிய தெரிஞ்சுது. என்னோட கை, அம்மாவோட அந்த வழுவழுப்பான தொடையை கெட்டியா புடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. அம்மாவோட டைட் ஜாக்கெட்டோட ரெண்டு கொக்கி கழண்டு போய், உள்ள இருந்த அந்த கருப்பு பிரா இன்னும் நல்லா வெளிய தெரிஞ்சுது. கேரளத்து மாம்பழம் மாதிரி அம்மாவோட அந்த செழிப்பான பால்முலைகள் பாதி வெளிய வந்து மூச்சுத் திணற வெச்சது.
நான் அதுங்க ரெண்டுக்கும் நடுவுல முகத்த புதைச்சு, தூக்கத்துலயே அந்த வாசனைய சுவாசிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். அம்மா விடும் மூச்சுக்காத்து என் மேல பட்டுச்சு, அவங்க நெஞ்சு மேல கீழனு ஏறி இறங்கும்போது, என் முகமும் அதுகூடவே அசைஞ்சுச்சு.

அம்மாவோட தொடைகள், கோயில்ல இருக்குற கருங்கல் தூண் மாதிரி வழுவழுன்னும், அதே சமயம் உறுதியாவும் இருந்துச்சு. அதுல ஒரு தொடை மேல கை போட்டு படுக்குறது சாதாரண விஷயம் இல்ல.
இப்படிப்பட்ட ஒரு நெருக்கமும், கதகதப்பும்... அழகான அம்மாக்கள் தன்னோட செல்லப் பிள்ளைகளுக்கு மட்டுமே தர்ற ஒரு ஸ்பெஷல் சலுகை.
இதுக்கு பேருதான் பாசம்... தாய்சேய் பாசம்!

[Lust king 66]

 பகுதி-2

மகியை எழுப்புவதற்காக வைக்கப்பட்டிருந்த அலாரம் காலை 5:15 மணிக்கு 'கிர்ர்...' எனச் சத்தமிட்டது.

பாவம் மகி, ராத்திரி 12 மணி வரைக்கும் கண் விழிச்சுப் படிச்ச களைப்பு ஒரு பக்கம். இன்னொரு பக்கம், அம்மா கல்பனாவின் பூந்தளிர் மேனியின் கதகதப்பில் சொக்கிக்கிடந்த சுகம் இன்னொரு பக்கம். அவனுக்கு எழவே மனசு வரல.

ஆனால் கல்பனாவுக்கு விடிஞ்சா வேலை மலையளவு இருக்குமே! வாசல் தெளிச்சு கோலம் போடுறதுல ஆரம்பிச்சு, பாத்திரம் கழுவுற வரைக்கும் ஆயிரம் வேலை. அவங்க எழுந்துதானே ஆகணும்.

அலாரம் சத்தத்தைக் கேட்டதும், கல்பனா தன் மீன் விழி கண்களை மெல்லத் திறந்தாள்.
தன் பொன்மேனியை இறுக்கி அணைச்சுக்கிட்டு, ஒரு பசை போல ஒட்டிக்கிட்டுத் தூங்குற மகனைப் பார்த்ததும் அவளுக்குப் பாசம் பொங்குச்சு. அவனோட தலைமுடியை மெதுவா வருடிக்கொடுத்துட்டே அலாரத்தை அணைச்சா.

மகி நெத்தியில ஒரு சூடான முத்தத்தை பதிச்சுட்டு, அவனோட தூக்கம் கலையாத மாதிரி, மெதுவா பூனை மாதிரி நகர்ந்து கட்டிலை விட்டுக்கீழ இறங்கினா.

தூக்கத்துல கலைஞ்ச சேலையைச் சரி செஞ்சா. இடுப்பு வரைக்கும் ஏறியிருந்த சேலையை இழுத்து விடுறப்போ, அவளோட வாளிப்பான தொடைகள் காலையில பனித்துளி பட்ட ரோஜாப்பூ மாதிரி மினுமினுத்தது.

ஜன்னல் வழியா வந்த வெளிச்சத்துக்குப் போட்டியா, அவளோட ஆழமான தொப்புள் பளிச்சுனு தெரிஞ்சது. விலகிய முந்தானையைச் சரி செய்து, ஜாக்கெட் பட்டன்களைப் போடும்போது, உள்ளே திணறிக்கொண்டிருந்த அந்த செழிப்பான மாங்கனிகள் சிறைப்பட்ட முயல்குட்டிகள் மாதிரி துடிச்சது.

கண்ணாடியைப் பார்த்துக்கொண்டே, தன்னுடைய அடர்த்தியான கூந்தலை அள்ளி முடிஞ்சு கொண்டை போட்டா. போகும்போது மகனுக்கு இன்னொரு முத்தம் கொடுத்துட்டு, கொல்லிப்புறத்துக் கதவைத் திறந்துட்டு வெளிய போனா.



கேரளா வீடுகள்ல கொல்லிப்புறம் ரொம்ப விசேஷம். அடர்ந்த மரங்களும், செடிகளும் சூழ்ந்திருக்கும். நம்ம ஊரு பொண்ணுங்க வழக்கப்படி, அவசரத்துக்குப் பாத்ரூம் போகாம, அங்க இருக்கிற செடி கொடிகளுக்கு நடுவுல ஒதுங்குறது ஒரு பழக்கம்.

நம்ம அம்மா கல்பனாவும் வழக்கம் போல, நளினமா நடந்து போனா. சுற்றிலும் யாராச்சும் இருக்காங்களான்னு ஒரு பார்வை பார்த்துட்டு, தான் உடுத்தியிருந்த சேலையையும் பாவாடையையும் சேர்த்துப் பின்புறமா தூக்கினா.

(ஆணோ, பெண்ணோ... காலையில இப்படி இயற்கையா ஒதுங்கும்போது கிடைக்கிற சுகமே தனி தான். உடம்பு சிலிர்க்குற அந்த உணர்வு கல்பனாவுக்கும் வந்துச்சு).

காரியத்தை முடிச்சுட்டு, அங்கேயே செடியில பூத்திருந்த செம்பருத்திப் பூக்களைப் பறிச்சுக்கிட்டு, டீ போடுறதுக்காக அடுக்களைக்கு Kitchen வந்தா.

அப்போ தான் தூங்கி எழுந்த மகி, மேல சட்டை இல்லாம வெறும் ஷார்ட்ஸ் மட்டும் போட்டுக்கிட்டு, கண்ணைக் கசக்கிக்கிட்டே வந்தான்.

"அம்மா... அம்மா..."னு சின்னக் குழந்தை மாதிரி சிணுங்கிக்கிட்டே வந்து, டீ போட்டுக்கிட்டு இருந்த அம்மாவை, பின்புறமா இருந்து அப்படியே இறுகக் கட்டிக்கிட்டான்.

மகன் கட்டிக்கிட்டதும், கல்பனா சிலிர்த்துப்போனாள்.
அம்மா: "என்னடா மகி... எழுந்துட்டியா? இரு செல்லம், உனக்கு பூஸ்ட் கலந்து தர்றேன்" சொல்லிக்கிட்டே டீ பாத்திரத்தை அடுப்புல வெச்சா.

மகன்: "ம்ம்ம்... பக்கத்துல நீ இல்லனதும் எனக்குத் தூக்கமே வரலம்மா... அதான் எழுந்துட்டேன்."



அம்மா: "ஹஹ... போடா லூசுப்பயலே! தூக்கம் கலைஞ்சதுக்குப் போயி, அம்மா இல்லாம தூக்கம் வரலன்னு கதை விடுறியா?"

மகன்: "நிஜமாவே தான்மா... அது ஏதோ பழகிடுச்சு" அப்படின்னு சொல்லிக்கிட்டே, அம்மாவோட அந்த சங்கு கழுத்துல மூக்கைத் தேய்ச்சான்.

அப்படியே அவளோட வழுவழுப்பான இடுப்பை வளைச்சுப் பிடிச்சு, அவளோட குழைவான தொப்புள் மேல கையை வெச்சு தடவிக்கிட்டே, தூக்க கலக்கத்துல நின்னான்.




கல்பனா சிரிச்சுக்கிட்டே, தனக்கும் மாமியாருக்கும் டீயும், மகிக்கும் மாலவிகாவுக்கும் பூஸ்டும் கலந்துக்கிட்டு இருந்தாள்.

(கல்பனாவோட மாமியார், அதாவது பாட்டி முத்தஸ்ஸிக்கு வயசு 60க்கு மேல இருக்கும். தங்கை மாலவிகா ஸ்கூல்ல பாட்டுப் போட்டியில ஃபர்ஸ்ட் வரணும்னு எப்பவும் பாத்ரூம்ல பாடிக்கிட்டே இருப்பா).

அம்மா முதுகுல இருக்கிற மச்சத்தை விரலால் தடவிக்கிட்டே, அவளோட இடுப்பு மடிப்புகளை பிசைஞ்சுக்கிட்டே, மகி தன்னோட பார்வையை அம்மாவோட பின்பக்கத்துக்குக் கொண்டு போனான்.

உள்ளே பாவாடை மட்டும் தான்... வேற எதுவும் இல்லாததால, கல்பனாவோட அந்த பிதுங்கும் பின்னழகு கும்முன்னு தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

வாலிப வயசுல அடியெடுத்து வைக்கிற மகிக்கு, இதை எப்படி கேக்குறதுன்னு தெரியல.

அம்மாவோட அந்தப் பின்பக்கத்துல ஒரு கையை வெச்சுத் தடவிக்கிட்டே...

மகி: "அம்மா... அம்மா... நேத்து நீ கட்டியிருந்த சேலையில உன்னோட பின்னாடி சின்னதா தெரிஞ்சது... ஆனா இந்தச் சேலையில என்னம்மா இவ்வளவு பெருசா, வீங்கிக்கிட்டு இருக்கு?" அப்படின்னு வெகுளித்தனமா கேட்டான்.

மகனோட இந்த விபரீதமான, ஆனா ரசிக்கிற மாதிரியான கேள்வியைக் கேட்டு கல்பனாவுக்கு உள்ளுக்குள்ள சிரிப்பு வந்துச்சு.

அம்மா: "சீ... போடா வெக்கம் கெட்டவனே! கட்டுற சேலையைப் பொறுத்து அப்படித் தெரியும்டா. அதுக்காக அம்மாவோடது எப்படி இருந்தா உனக்கென்ன? போ... போய் பல்லு விளக்கிட்டு வா... பூஸ்ட் ஆறிடப் போகுது" அப்படின்னு செல்லமா அதட்டினா.

அம்மா சொன்னதும், அவளை விட்டுப் பிரிஞ்சு பிரஷ் பண்ணப் போனான் மகி. அதுக்குள்ள கல்பனா போய் பாட்டிக்கு டீ கொடுத்துட்டு, தங்கை மாலவிகாவை எழுப்பி கூட்டிக்கிட்டு வந்தா.

மாலவிகா சின்னதா ஒரு ஷார்ட்ஸும், டைட்டான டீ-ஷர்ட்டும் போட்டிருந்தா. இப்போ தான் வயசுக்கு வந்த பொண்ணுங்கிறதால, அவளோட முன்னழகும் சும்மா மொட்டு விட்ட தாமரை மாதிரி எழும்பி நின்னது.

மாலவிகா: "அண்ணா... நீயாவது என்னை எழுப்பியிருக்கலாம்ல?"

மகி: "ஏண்டி... என்னையே அம்மா தான் எழுப்பி விட்டாங்க... நான் எங்கடி உன்னை எழுப்புறது?".

மாலவிகா: "அம்மா... அண்ணனை மட்டும் நீ எழுப்பி விடுற... என்னை ஏன் எழுப்பல?"ன்னு சிணுங்கினாள்.

அம்மா: "ஷ்ஷப்பா... காலையிலயே ஆரம்பிச்சுட்டீங்களா? ரெண்டு பேரும் போய் குளிச்சிட்டு வாங்க"னு செல்லமா கோபப்பட்டுட்டு, டிபன் செய்யப் போனா கல்பனா.

இப்படியாக, அந்தக் காலை பொழுது கல்பனாவின் கைப்பக்குவத்துல செஞ்ச டிபனோடவும், அவளோட அன்பான மற்றும் அழகான உபசரிப்போடவும் முடிஞ்சு, பசங்க ரெண்டு பேரும் ஸ்கூலுக்கும் காலேஜுக்கும் கிளம்பினாங்க.

[Lust king 66]

அம்மா குட்டி 3
ஹாலில் முத்தஸ்ஸி டிவியில் ஏதோ சீரியல் பார்த்துக்கொண்டு இருக்க, கல்பனா குளிப்பதற்காக குளியலறைக்குள் நுழைந்தாள்.

எப்பேர்ப்பட்ட பெண்ணாக இருந்தாலும், அவளுக்கு முழு சுதந்திரம் கிடைப்பதும், மனசு நினைப்பதை கூச்சமில்லாமல் செய்வதும் அந்த நான்கு சுவர் கொண்ட குளியலறைக்குள் மட்டும்தான்.

கதவை சாத்தியவுடனே, நாள் முழுக்க கட்டியிருந்த அந்த கனமான புடவை பாரமாகத் தெரிய, இடுப்பு கொசுவத்தை வெடுக்கென்று இழுத்து, சுத்து சுத்தா அவிழ்த்து, பக்கத்தில் இருந்த துணி கூடையில் வீசினாள்.

அடுத்து, அவளோட அந்தத் கனமான முலைகளை இறுக்கிப் பிடிச்சிருந்த ஜாக்கெட் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக கழற்றினாள். தோள்பட்டை வழியாக ஜாக்கெட்டை கழற்றி அதையும் கூடையில் போட்டாள்.

கைகளை பின்னால் கொண்டு சென்று, முதுகில் அழுந்திக்கொண்டிருந்த அந்த கறுப்பு நிற பிராவின் ஹூக்கை ‘டக்’ என்று விடுவித்தாள். அவ்வளவுதான்... 


சிறைக்கதவு திறந்தது போல, 38 வயசானாலும் இன்னும் தளர்ந்து போகாத அந்தத் தங்க நிற கேரளத்து இளநீர்கள் பால் கலசங்கள் ரெண்டும் துள்ளி குதித்து வெளியே வந்து விழுந்தன.



யாரோ தள்ளிவிட்டது போல தொப்பென்று விழுந்து, பாரம் தாங்காமல் பளுவாகத் தொங்கின கல்பனாவின் தங்க நிற பந்துக்கள்.

இடுப்பில் இருக்கும் பாவாடை நாடாவை ‘இன்னும் எவ்வளவு நேரம் தான் இடுப்பை இறுக்கிட்டு இருப்ப?’ என்று பார்ப்பது போல பார்த்துவிட்டு, பழகிய கையில் சக் என்று நாடாவை உருவினாள்.

அவ்வளவுதான்... அவளது வழுவழுப்பான தொடைகளை உரசியபடி பாவாடை தரையில் சரிந்தது.

வயல்வெளியில் விளைந்து நிற்கும் நெற்பயிரைப் போல, கல்பனாவின் அந்த ரகசிய புடைப்பான பெண்மையில் மேல் அடர்த்தியாக வளர்ந்திருந்த அந்த மயிர் காடு, பாத்ரூம் லைட் வெளிச்சத்தில் பளபளவென மின்னியது.


ஷவர் ஆன் ஆனதும், தண்ணீர் துளிகள் அவள் உடம்பு முழுக்க வழிய, ஜலக்கிரீடையில் இறங்கினாள் கல்பனா. ஏனோ அந்த நேரம் பார்த்து, 

"வளைகுடாவில் இருக்கும் புருஷன் பக்கத்தில் இருந்தால் எவ்வளவு நல்லா இருக்கும்?" என்று ஏங்கினாள். அவளையும் அறியாமல் அவளது ஒரு கை அந்த புண்டை மேல் ஊர்ந்து சென்றது. சுகமாக லேசாக நசுக்கிவிட்டு, தனக்குத்தானே வெட்கப்பட்டு சிரித்துக் கொண்டாள்.

மெதுவாக குளியலை முடித்துவிட்டு, உடம்பில் ஈரம் சொட்ட சொட்ட ஒரு துண்டை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள் கல்பனா.


ஈரத் துண்டோடு, தேவதை மாதிரி நடந்து வந்த மருமகளைப் பார்த்து முத்தஸ்ஸிக்கு வாய் சும்மா இருக்குமா?

முத்தஸ்ஸி: (கடுகடுவென) "ஏண்டி... வயசுக்கு வந்த பொம்பள, என்ன கோலம் இது? வீட்ல ஆம்பள பையன் இருக்கான்ங்கிற பயம் கொஞ்சமாவது இருக்கா உனக்கு?" என்று பெருசுக்கே உரிய பாணியில் ஒரு கிராமத்து வசவை வீசினாள்.

கல்பனா: "ஆமா... இப்போ யாரு வந்துட்டான்னு இப்படி கத்துறீங்க? வாய மூடுங்க அத்தை. வீட்ல நாம ரெண்டு பொம்பளைங்க தானே இருக்கோம். மகி வெளிய போயிருக்கான். ஏன் இப்படி கூப்பாடு போடுறீங்க?" என்று சொல்லிக்கொண்டே, அந்தச் சின்னத் துண்டுக்குள் அடங்க மறுக்கும் தனது பின்னழகை ஆட்டி ஆட்டி இடுப்பை வெட்டி நடை போட்டு பெட்ரூமுக்குள் நடந்தாள்.

முத்தஸ்ஸி: "சீ.. சீ.. வாயாடி சிறுக்கி... எனக்கு குடிக்க கொஞ்சம் வெந்நீர் எடுத்துட்டு வந்து என் மூஞ்சில ஊத்தேன்டி .." என்று திட்டிக்கொண்டே டிவி பக்கம் திரும்பினாள்.

கல்பனா: சலித்துக்கொண்டே "அப்படியே வந்து கொடுத்தா மட்டும், 'ஏண்டி ஈரத்துல சொட்ட சொட்ட நிக்கிற?'னு கத்துவீங்க. இந்தத் துண்டையும் அவிழ்த்து போட்டுட்டு நிர்வாணமாவே வந்து தர்றேன், போதுமா?" என்று வேண்டுமென்றே மாமியாரை வெறுப்பேற்றினாள்.

முத்தஸ்ஸி: "அடிப்பாவி... என் மவன் மட்டும் வரட்டும், உன்னை பத்தி சொல்றேன் பாரு. இப்படித்தான் துணிய அவிழ்த்து போட்டுட்டு ஊர் முழுக்க சுத்துவியோ?" என்று முணுமுணுத்தாள். 
(வேற வழி? இந்த வயசுல சோறு போடறது அந்த மருமகள் தானே, அதனால அதுக்கு மேல எதுவும் பேசல).


தினமும் நடக்குற மாமியார் மருமகள் சண்டைதானே என்று அசால்ட்டாக பெட்ரூமுக்குள் சென்ற கல்பனா, இடுப்பில் இருந்த அந்த ஒத்தத் துண்டையும் உருவி எறிந்தாள்.

உடம்பில் ஒரு நூல் இழை கூட இல்லாமல், பிறந்த மேனியாக அந்த நிலைக்கண்ணாடியின் முன் நின்றாள். பவுடர் டப்பாவை எடுத்து, அக்குள் பகுதிகளில் பூசும்போது கண்ணாடியில் தன் அழகையே ரசித்துப் பார்த்தாள்.


மழையில் நனைந்த தேக்கடி காடு போல, கல்பனா ஒரு அசல் கேரளத்து தங்க பதுமை. 38 வயதானாலும், அவளது உடம்பில் ஏறியிருக்கும் அந்தத் தகிப்பு எந்த இளவட்டத்தையும் சுண்ட இழுக்கும்.


அவளது கூந்தல் கருகருவென ஒரு நீளமான நாகப் பாம்பு போல இடுப்பு வரை படர்ந்திருக்கும். தேங்காய் எண்ணெய் வாசனையும், மல்லிகைப்பூ மணமும் அவளிடம் எப்போதும் வீசும். அந்தப் மீண் போன்ற கண்கள் யாரைப் பார்த்தாலும் அப்படியே கட்டிப்போடும். கழுத்தில் இருக்கும் அந்த மச்சமும், வியர்வையில் நனையும் அந்த கழுத்து ஒரு தனி அழகு.

கல்பனாவின் அடையாளமே அவளது பழுத்த மாம்பழம் போன்ற மார்புகள்தான். கேரளாப் பெண்களுக்கே உரிய அந்த வாளிப்பான முன்னழகு, ஜாக்கெட்டை கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடுவது போலத் திமிறிக் கொண்டு நிற்கும். அவள் மூச்சு விடும்போது அந்தப் பந்துக்கள் மேலேயும் கீழேயும் ஏறி இறங்குவது, பார்ப்பவன் நெஞ்சில் ரயிலை ஓடவைக்கும்.



அவளது வயிறு அப்படியே ஒரு மென்மையான சந்தன மேடை போல இருக்கும். அதில் மடிப்புகள் விழும் போதெல்லாம் ஒரு கிறக்கம் பிறக்கும். எல்லாவற்றையும் விட, அவளது அந்த ஆழமான தொப்புள். ஒரு செர்ரி பழம் உள்ளே மறையும் அளவுக்கு ஆழமான அந்தத் தொப்புள் சுழல், அவளது சந்தன நிற வயிற்றுக்கு நடுவில் ஒரு காந்தம் போல இருக்கும். 

கல்பனா சேலை உடுத்தி நடக்கும்போது, அவளது அந்தப் பருத்த பின்னழகு அசைந்து கொடுக்கும் அழகே தனி. கேரளக் கோயில் தூண்களைப் போலத் திரண்ட தொடைகளுக்கு மேலே, அந்தப் குண்டிகளை ஆடும்போது பார்ப்பவர்களின் கண்கள் அங்கேதான் நிலைத்து நிற்கும்.



வாழைத்தண்டு போன்ற கால்கள். பாதங்கள் எப்போதும் சிவந்து, மென்மையாக இருக்கும். அவள் நடக்கும்போது அந்தப் பாதக் கொலுசுகள் சத்தமிடுவது, அவள் உடம்பில் இருக்கும் கவர்ச்சிக்கு ஒரு தாளம் போடுவது போல இருக்கும்.
மொத்தத்தில் கல்பனா, சந்தனக் கட்டையில் செதுக்கி, தேனில் ஊறவைத்த ஒரு காம தேவதை. அவளது ஒவ்வொரு அணுவும் ஆண்களைப் பித்தாக்கும்.

வீட்டில் ஆட்கள் இல்லை என்ற தைரியத்தில், பெட்ரூம் கதவு கூட சரியாக சாத்தப்படவில்லை
அக்குள் மேல் பவுடரைத் தட்டியபடியே, குரலை உயர்த்தி ஹால் பக்கம் கத்தினாள்.

கல்பனா: "ஏங்கத்தை... இன்னைக்கு அந்த மாதவன் மாமா பொண்ணுக்கு மஞ்சள் நீராட்டு விழாவாமே! நீங்க வர்றீங்களா? இல்ல என்னைய மட்டும் போக சொல்றீங்களா?"

முத்தஸ்ஸி: டிவியை பார்த்துக்கொண்டே "ஆமா... இவ பெரிய இவ... போறவங்களுக்கு எல்லாம் அறுசுவை விருந்து வைப்பா பாரு, அந்த கஞ்சப்பய மவன். அவன் மூத்த பொண்ணு கல்யாணத்துக்கே சோத்துல கை வைக்கல. நான் வரல, நீயே போய்த் தொல. அப்படியே எனக்கும் ஒரு கேரியர்ல சோறு கட்டி தரச் சொல்லு அவன் பொண்டாட்டி கிட்ட."

கல்பனா: "சீ.. சும்மா இருங்க அத்தை. ஏதோ அவருக்கு முடிஞ்சதை செய்றாரு. எப்பப் பாத்தாலும் யாரையாவது குறை சொல்லிக்கிட்டே இருக்கிறது. அவர் என்னோட தாய் மாமன்ங்கிறதால தானே இப்படி பேசுறீங்க?" என்று சொல்லிக்கொண்டே, செல்ஃபில் இருந்த ஒரு நீல நிற Panty எடுத்து காலில் மாட்டி மேலே ஏற்றினாள்.

முத்தஸ்ஸி: "பின்ன என்னடி... ஒரு வார்த்தை பேச விட மாட்ற... 

அந்தப் பேச்சைக் கேட்டதும் கல்பனாவுக்கு கோவம் பொத்துக்கொண்டு வந்தது. வெறும் ஜட்டியை மட்டும் மாட்டிக்கொண்டு, மேலே எதுவும் போடாமல், அந்த கனமான மார்பகங்கள் இரண்டும் நடந்த வேகத்திற்கு ‘தலக்‌ ...தலக்’ என்று குலுங்க, அப்படியே ஹாலுக்கு வந்து நின்றாள்.

கல்பனா: ஆவேசமாக "ஏண்டி கிழவி... உன் சொந்தக்காரங்க வந்தா மட்டும் பல்ல இளிப்ப... என் வீட்டு ஆளுங்கனா இளக்காரமா? என்ன பேச்சு பேசுற? எங்க அப்பா வீட்டுல என்னைக்குடி குறை வெச்சாங்க? சொல்லுடி..." என்று பொரிந்து தள்ளினாள்.

(என்னதான் இருந்தாலும் பொம்பளைங்களுக்கு பிறந்த வீட்டுப் பெருமைனு வந்துட்டா, மாமியார் என்ன... மகாராணியே எதிர்த்தாலும் சண்டை வரும்தானே?)

மருமகள் இப்படி அரைகுறையா, வெறும் ஜட்டியோட வந்து நிப்பான்னு எதிர்பார்க்காத முத்தஸ்ஸி ஷாக் ஆகிட்டா.




முத்தஸ்ஸி: "அடி மானங்கெட்டவளே... என்ன கோலம்டி இது? இப்படி வந்து நிக்கிறியே... ஊர்ல இருக்குற பயலுக எல்லாம் வேடிக்கை பாக்கவா? என் மவன் மானத்த வாங்காதடி, உள்ள போடி முதல்ல..." என்று பதறினாள்.

கல்பனா: "ஆமா... உங்க மவனுக்குத் தான் பெரிய மானம் இருக்கு... எங்க வீட்டுக்கு இல்ல பாரு. இன்னும் அதிகமா பேசுனீங்க... இந்த ஜட்டியையும் கழட்டி எறிஞ்சிட்டு இப்படியே நிப்பேன்..." என்று மிரட்டிவிட்டு, மீண்டும் விறுவிறுவென பெட்ரூமுக்குள் சென்றாள்.

(கேரளத்து வீடுகளில், இப்படி மாமியார் மருமகள் சண்டையும், கூடவே கொஞ்சம் பாசமும் சகஜம் தானே!)

உள்ளே சென்ற கல்பனா, கோவத்தை குறைத்துக்கொண்டு...
கறுப்பு நிற பிராவை அணிந்து,
பச்சை நிற பாவாடையை இடுப்பில் இறுக்கி,
மேட்சிங் ஜாக்கெட் போட்டு,
விசேஷத்திற்கு என்று வைத்திருந்த அந்த பட்டுப் புடவையை நேர்த்தியாக கட்டினாள்.


தலை நிறைய பூ வைத்து, நெற்றியில் பொட்டு வைத்து, ஒரு மகாராணி போல தயாரானாள்.

வெளியே வந்து, "ஏங்கத்தை... நான் கிளம்புறேன். வீட்டை பத்திரமா பாத்துக்கோங்க," என்று சொல்லிவிட்டு, அந்தத் தெருவே அதிரும் படி தனது இடுப்பை ஒயிலாக ஆட்டிக்கொண்டு விசேஷத்திற்கு கிளம்பிச் சென்றாள் கல்பனா.

[Lust king 66]

அம்மா குட்டி 4


(கேரளத்து சூரியவெயில் கூட அந்த மண்டபத்தில் இதமாகத்தான் இருந்தது. ஆனால், மண்டபத்திற்குள் இருந்த ஆண்களுக்கோ வியர்த்து விறுவிறுத்துக் கொண்டிருந்தது. அதற்குக் காரணம் வெயில் அல்ல, அங்கே வலம் வந்து கொண்டிருந்த குளிர் நிலா கல்பனா.

கல்பனாவுக்கு வயது 38. ஆனால், அவளைப் பார்த்தால் இருபது வயது குமரிப் பெண்கள் கூட ஓரமாகப் போய் நின்று அழ வேண்டும். 38 வருஷமா பொத்திப் பொத்தி வளர்த்த உடம்பு அது.

அன்று அவள் கட்டியிருந்த புடவை தங்க ஜரிகை ஓடிய பட்டுப்புடவை. அதற்கு அவள் போட்டிருந்த ஜாக்கெட் தான் அங்கிருந்த அத்தனை ஆண்களின் கண்களையும் உறுத்திக் கொண்டிருந்தது. உடம்போடு ஒட்டினாற்போல ஒரு இறுக்கமான ஜாக்கெட்.



உள்ளே அவள் அணிந்திருந்த அந்த சிறிய பிங்க் நிற பிரா, அவளது அந்த இரண்டு மாபெரும் வெண்ணெய் உருண்டைகளையும் தாங்க முடியாமல் திணறிக்கொண்டிருந்தது. அந்த ஜாக்கெட் முன்பக்கம் அவ்வளவு இறுக்கம். அவள் மூச்சு விடும்போது, அந்த ஜாக்கெட் தையல்கள் பிரிந்து விடுமோ என்று பயப்படும் அளவுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டம்.

கேரளத்து முறைப்படி முண்டு உடுத்துவது போல, இடுப்பில் புடவையைச் சற்றுத் தாழ்வாகக் கட்டியிருந்தாள். நடக்கும்போது அந்தப் பட்டுப்புடவை விலகி, அவளது ஆழமான தொப்புள் குழி, பளபளவென மின்னி மறைந்தது. அதைப் பார்க்கவே ஒரு கூட்டம் அலைமோதிக் கொண்டிருந்தது. அங்கிருந்த சிறுசுகள் முதல், பல்லு போன பெருசுகள் வரை கல்பனாவைப் பார்த்ததும் "உச்" கொட்டாத ஆட்களே இல்லை.

ஆனால், கல்பனாவின் உண்மையான ஆயுதமே அவளது பின்பக்கம் தான்!
அவள் நடக்கும்போது, அந்த அகலமான வீணை குடங்கள் "தகிட தகிட" என்று தாளம் போடும். அவள் சாதாரணமாக நடந்தாலே அது ஒரு நாட்டியம் ஆடுவது போலத்தான் இருக்கும். அதைப் பார்ப்பதற்காகவே, பந்திக்குச் சாப்பிடப் போகாமல் வாசலிலேயே காத்துக்கிடந்தார்கள் பாதி ஆண்கள். மண்டபத்தில் இருந்த பாதிப் பெண்களுக்கு கல்பனாவைப் பார்த்தாலே வயிறு எரிச்சல். "இவளையே எல்லாரும் பாக்குறாங்களே" என்ற பொறாமைத் தீ.


கல்பனா மட்டும் தனியாக வரவில்லை. அவளுக்குத் துணையாக அவளது தங்கச்சி சித்ரா (வயது 37), மற்றும் கல்பனாவின் நாத்தனார் ஜெயா (வயது 37) கூடவே வந்திருந்தனர்.
 
சித்ரா (37) கல்பனாவுக்குக் கொஞ்சமும் சளைத்தவள் இல்லை. அக்கா மாதிரியே வாளிப்பான தேகம். ஆனால் கொஞ்சம் உயரம் குறைவு.

 ஜெயா (37) கல்பனாவின் நாத்தனார் உறவு. 37 வயதானாலும், உடம்பில் சதைப்பிடிப்பு குறையாத நாட்டு கட்டை.

இந்த மூன்று பேரும் ஒன்றாக மண்டபத்தில் நடந்து வந்தால், எதிரே வரும் ஆண்கள் தானாகவே வழி விடுவார்கள். அந்த ஊர் கனவுக்கன்னிகளே இவர்கள்தான். கல்யாண மண்டபத்தில் பாதி அதிகாரம் இவர்கள் கையில் தான் இருந்தது.

அப்போதுதான் கூட்டத்தை விலக்கிக்கொண்டு ஓடி வந்தான் ஹரி.
ஹரி, சித்ராவின் செல்ல மகன். நம் கதை நாயகன் மகேந்திரன் கிளாஸ்மேட்.

இன்னைக்கு கல்யாணம் என்பதால் காலேஜிக்கு மட்டம் போட்டுவிட்டு வந்திருந்தான். அவனுக்கு விவரம் தெரிந்த நாளில் இருந்தே பெரியம்மா கல்பனா என்றால் உயிர். ஊருக்குள் இருக்கும் பெரிய பசங்க, "டேய் உங்க பெரியம்மா உடம்பு சும்மா தேக்கு மரத்துல செஞ்ச தேர் மாதிரி டா" என்று பேசுவதைக் கேட்டு கேட்டு, அவனுக்கும் பெரியம்மா மீது ஒரு இனம் புரியாத ஈர்ப்பு.

ஓடி வந்தவன் நேராக கல்பனாவின் இடுப்பைக் கட்டிக்கொண்டான்.
"கல்புமா..." என்று மூச்சிரைக்கக் கத்தினான்.

கல்பனா திரும்பிப் பார்த்தாள். தன் தங்கச்சி மகன். அவளுக்கு அவன் மீது கொள்ளைப் பிரியம்.

கல்பனா: "அடேய் ஹரி... நீயாடா? ஏன்டா இன்னைக்கு காலேஜ்க்கு போய்த் தொலையலையா?" என்று செல்லமாகக் கோபித்துக் கொண்டே, அவனைத் தன் தோளோடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டாள்.

ஒரு நண்பன் போல அவன் தோளில் கை போட்டபடி நடந்தாள். ஹரிக்கு அந்தத் தொடுதலே சுகமாக இருந்தது.

ஹரி: "இல்ல பெரியம்மா... கல்யாணம்னு அம்மாதான் லீவு போடச் சொன்னாங்க."

கல்பனா: "உங்க அம்மா போடச் சொன்னாளா? இல்ல நீயே ஜாலியா ஊர் சுத்தலாம்னு நின்னுட்டியாடா பட்டி..." என்று அவனது காதைத் திருகிக் கொண்டே சிரித்தாள்.

ஹரிக்கு வலித்தாலும் சுகமாக இருந்தது. அவன் சும்மா நடக்கவில்லை. பெரியம்மாவின் அந்த அகலமான இடுப்புச் சதையைத் தன் விரல்களால் அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டே நடந்தான். அவனது கண்கள் அடிக்கடி கல்பனாவின் ஆடும் பின்னழகை "ஸ்லோ மோஷனில்" ரசித்தன.

ஹரி: "கல்புமா... ஒரு டவுட்டு..."

கல்பனா: "என்னடா?"

ஹரி: "ஏன் கல்புமா... இந்தக் கல்யாணத்துல எல்லாரும் மாப்பிள்ளை, பொண்ணை பார்க்காம... உன்னையே வெறிச்சு வெறிச்சுப் பாக்குறாங்க?" என்று அப்பாவியாகக் கேட்பது போல, ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டான்.

கல்பனாவுக்கு உள்ளூர பெருமை. தன் அழகு இன்னும் மங்கவில்லை என்ற கர்வம்.

கல்பனா: "ஹ்ம்ம்... அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லடா கண்ணா... தெருவுல லெக் பீஸ் கிடந்தா, நாய்ங்க அதை வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு தான் கிடக்கும். அதெல்லாம் நீ கண்டுக்காத... வா போலாம்" என்று அவனை இழுத்துக் கொண்டு மணப்பெண் அறைக்குச் சென்றாள்.


அது ஒரு சிறிய அறை. அங்கிருந்த பெண்களின் பேச்சிலும், நெடியிலும் அனல் பறந்தது.

மணப்பெண் சுவாதி, முகூர்த்தப் பட்டுப்புடவையை மாற்றிக்கொண்டு இருந்தாள். அவளைச் சுற்றி நாலைந்து பெண்கள்.

கல்பனா உள்ளே நுழைந்ததும், பின்னாடியே ஹரியும் நுழைந்தான்.
அங்கிருந்த ஒரு பெண் கத்தினாள்.
"ஏய்... யாரது? ஹரியா? டேய்... இங்க பொம்பளைங்க ட்ரெஸ் மாத்துறோம்ல... ஆம்பள பையனுக்கு இங்க என்ன வேலை? வெக்கமா இல்ல? வெளிய போடா..."

ஹரி அசரவில்லை. கல்பனாவின் புடவைத் தலைப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு நின்றான்.

ஹரி: "நான் எதுக்கு போணும்? என் பெரியம்மா எங்க இருக்காளோ, நானும் அங்க தான் இருப்பேன். அவளை விட்டுட்டு நான் வர மாட்டேன்," என்று அடம்பிடித்தான். சொல்லிக்கொண்டே கல்பனாவின் இடுப்பில் இன்னும் இறுக்கமாகக் கை போட்டு, அவளது அந்தப் பருத்த குண்டிகளை உரசி நின்றான்.

அங்கிருந்த பெண்கள் சிரித்துவிட்டார்கள்.
ஒருத்தி: "அடேங்கப்பா... என்னா ஒரு பாசம்... டேய், உங்க அக்கா சுவாதி அங்க பாவாடையோட நிக்கிறாடா... அறிவு இருக்கா உனக்கு?"

ஹரி: "ஆமா... இவளுக்கென்ன இது புதுசா? சின்ன வயசுல இவளை நான் பார்க்காததா? இவ என்னமோ இப்போதான் புதுசா வளர்ந்தது மாதிரி பில்டப் குடுக்குறீங்க?" என்று சட்டுனு ஒரு வார்த்தையை விட்டான்.

அறை முழுவதும் சிரிப்பலை. "ஹஹஹ..."

ஜெயா கல்பனா நாத்தனார்: "ஏண்டி கல்பனா... இவன் உன் தங்கச்சி சித்ரா மவன் தானே? வாயைப் பாரு... வயசுக்கு ஏத்த பேச்சா பேசுறான்? இவன் பெரிய இவனா வருவான் போலயே!"

கல்பனா: "ஏண்டி... எல்லாரும் என் புள்ள மேல விழுறீங்க? அவன் அக்கா மேல இருக்க பாசத்துல சொல்றான்... விடுங்கடி..." என்று தன் செல்லத்திற்கு வக்காலத்து வாங்கினாள்.

கல்பனா மெல்ல நகர்ந்து சுவாதிக்குப் புடவை கட்டிவிடச் சென்றாள். ஹரி அப்போதும் விடவில்லை. கல்பனாவின் இடது பக்க இடுப்பு சதையைப் பிடித்துக்கொண்டு, அவள் பின்னாலேயே ஒட்டிக்கொண்டு நகர்ந்தான். கல்பனா குனியும் போதெல்லாம், அவளது பின்பக்கம் ஹரியின் தொடையில் மீது உரசும். அந்த ஸ்பரிசம் அந்தச் வாலிபனுக்கு புது உலகத்தைக் காட்டியது.

கல்பனா: "ஏண்டி சுவாதி... கல்யாண வயசு வந்துடுச்சு... இன்னும் உனக்கு ஒரு புடவை கட்டக் கூடத் தெரியாதா?" என்று சுவாதியின் முந்தானையை இழுத்துச் செருகினாள்.

சுவாதி: "ஹீஹீ... அதுக்கில்ல... நான் கட்டினா சரியா வர மாட்டேங்குது. நீங்க கட்டிவிட்டா தான் அம்சமா, எடுப்பா இருக்கும்."

கல்பனா: "ஹ்ம்ம்... நல்லவேளை... புடவை கட்டத்தான் ஆள் தேடுற... நாளைக்கு முதலிரவுக்கும் இவங்களையே துணைக்கு வரச் சொல்லாம இருந்தியே... அதுவரைக்கும் சந்தோஷம்!" என்று கல்பனா ஒரு வெடி போட, அந்த ரூமே சிரிப்பலையில் அதிர்ந்தது.

சுவாதி முகத்தில் வெட்கம் கலந்த அதிர்ச்சி.
"அய்யோ கல்பனாம்மா... என்ன பேச்சு இது?"

ஒரு உறவுக்காரப் பெண்: "ஏண்டி சுவாதி... ஒருவேளை அப்படி துணைக்கு ஆள் வேணும்னா சொல்லு... நான் வரட்டுமா? என் புருஷன் சரியா வேலை செஞ்சு ரொம்ப நாளாச்சு... நடுவுல பெரிய கேப் விழுந்து போச்சு... எனக்கு பழைய ஞாபகம் வந்த மாதிரியாவது இருக்கும்!" என்று இரட்டை அர்த்தத்தில் பேசினாள்.

இன்னொரு பெண்: "ஆமாண்டி... எங்க புருஷனுங்க மட்டும் என்ன தினமுமா எங்களைக் குத்தி கிழிக்குறானுங்க? வருஷத்துக்கு ஒருவாட்டி மழை பேஞ்சா தான் உண்டு. எல்லாருக்கும் அதே நெலமை தான்..." என்று சொல்லிச் சிரித்தார்கள்.

(பொம்பளைங்க மட்டும் தனியாகக் கூடிவிட்டால் பேசும் பேச்சே தனி ரகம் தான். அங்கே கூச்சம் இருக்காது. கேலியும், கிண்டலும், காம நெடியுமாதான் இருக்கும்).

இவர்கள் பேசுவது ஹரிக்கு பாதி புரிந்தது, பாதி புரியவில்லை. ஆனால் "வேலை செய்வது", "குத்திக் கிழிப்பது" என்பதெல்லாம் ஏதோ கெட்ட வார்த்தை என்று மட்டும் அவனுக்குப் புரிந்தது. இருந்தாலும் எதையோ புரிந்துகொண்ட பாவனையில், பெரியம்மாவின் இடுப்பைத் தடவிக்கொண்டே அவனும் கூடச் சேர்ந்து சிரித்தான்.

உறவுக்காரப் பெண்: "ஏண்டி சுவாதி... அப்போ எங்க எல்லார்ல யாரை தான்டி ரூமுக்குக் கூட்டிட்டுப் போவ? யாரை நம்பி உன் புருஷன் கிட்ட விடுவ?" என்று கண்ணடித்துக் கேட்டாள்.

சுவாதி சிரித்துக்கொண்டே, "சீ... போங்கடி... ரொம்ப வற்புறுத்துனா, இந்த விஷயத்துல ரொம்ப கைதேர்ந்த நம்ம கல்பனாம்மாவைக் கூட்டிட்டுப் போவேன். அவங்களுக்குத் தான் வித்தை எல்லாம் தெரியும்!" என்று சொல்ல, அந்த இடமே கலகலப்பானது.

கல்பனா: சிரித்துக்கொண்டே இடுப்பில் கை வைத்து "அடிப்பாவி... சரியா போச்சு போ... நான் மட்டும் உள்ள வந்தேன்னு வெய்... உன் புருஷன் உன்னை ஓரமா ஒரு சேர்ல உட்கார வெச்சுட்டு, என் காலடியில வந்து கெடப்பான்டி... அப்புறம் நீ தான் மூலையில உக்காந்து வேடிக்கை பாக்கணும்... தேவையா உனக்கு?" 
அனைவரும் கைதட்டிச் சிரித்தனர்.

அப்போதுதான் வெளியே இருந்து நாதஸ்வர சத்தம் பலமாக ஒலித்தது. "முகூர்த்த நேரம் நெருங்கிடுச்சு, பொண்ணைக் கூட்டிக்கிட்டு வாங்க"னு ஐயர் குரல் கேட்டது.

"வாடி வாடி... நேரம் ஆச்சு" என்று எல்லாரும் சுவாதியைச் சூழ்ந்து கொண்டு வெளியே கிளம்பினார்கள். கூட்ட நெரிசலில் கல்பனாவும் ஹரியும் மட்டும் அறைக்குள் சற்று பின்தங்கினார்கள்.

அறைக்குள் இப்போது பெரியம்மாவும், ஹரியும் மட்டும் தான்.
கல்பனா கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்து, குங்குமத்தை எடுத்து நெற்றியில் இட்டுக் கொண்டாள்.

ஹரி மெதுவாகப் பெரியம்மா அருகில் வந்தான்.
ஹரி: "கல்புமா... ஒரு சந்தேகம்..."

கல்பனா: "என்னடா?"

ஹரி: "அப்போ... நான் உன் கூட வரலாமா?"

கல்பனா புரியாமல் பார்த்தாள். "எங்கடா?"

ஹரி: "அதான்... சுவாதி அக்கா ரூமுக்கு நீ போனா, நானும் துணைக்கு வரேன்னு சொன்னேன்... நீ போனா, நானும் வருவேன்ல?" என்று வெகுளியாகக் கேட்டான்.

கல்பனாவுக்குச் சிரிப்பு தாங்கவில்லை. குலுங்கி குலுங்கிச் சிரித்தாள். அவள் சிரிக்கும்போது அவளது பால் முலைகள் குலுங்கியது ஹரியின் கண்களைப் பறித்தது.

கல்பனா: "அடேய் லூசுப் பயலே... ஹஹஹ... அதெல்லாம் சும்மா விளையாட்டுக்குச் சொன்னதுடா... யாருடா உனக்கு இதெல்லாம் சொல்லிக் கொடுக்குறது?"

ஹரி: "இல்ல ... நீ போனா ஜாலியா இருக்கும்ல..."

கல்பனா: "டேய்... அது மட்டுமில்ல... அவ என்ன ஊருக்கா டூர் போறா, கூட போரதுக்கு? அவ வயித்துல புள்ள உண்டாகுறதுக்காக புருஷன் கிட்ட போறாடா..." என்று சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு சொன்னாள்.

ஹரி: "புள்ள உண்டாகுறதுனா என்ன பெரியம்மா? அது எப்படி உண்டாகும்?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே, பெரியம்மாவின் இடுப்பு மடிப்பை கிள்ளி விளையாடினான்.

(ஹரிக்கு விஷயம் ஓரளவு தெரியும், நண்பர்கள் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். இருந்தாலும் பெரியம்மா வாயால், அந்த விஷயத்தைக் கேட்பதில் அவனுக்கு ஒரு சுகம். அவளது முக பாவனையைப் பார்க்க ஆசை).

கல்பனா அங்கிருந்த ஒரு பிளாஸ்டிக் சேரில் உட்கார்ந்தாள். கால்கள் வலித்ததோ என்னவோ, "ஷ்ஷ்ப்பா..." என்று பெருமூச்சு விட்டாள்.

 ஹரியைப் பிடித்து இழுத்து, தன் வாளிப்பான தொடை மீது உட்கார வைத்துக் கொண்டாள். அவளது தொடை மெத்தை போல மெத்தென்று இருந்தது.

"அடேய்... உனக்கு ரொம்பத்தான் அறிவாளித்தனம்... கல்யாணமானா புருஷனும் பொண்டாட்டியும் ராத்திரி சேர்ந்தா தான் வயித்துல புள்ள பூக்கும்... அதான்டா அது. அதுக்கு பேர் தான் முதலிரவு," என்று நாசூக்காகச் சொன்னாள்.

ஹரி, பெரியம்மாவின் தோள் மேலே கையைப் போட்டான். அவளது கழுத்தை வளைச்சுப் பிடித்து, கல்பனா கழுத்துல கிடந்த அந்தத் தாலிச் சரடை உருட்டிக்கிட்டே, அவ மடியில் சொகுசாகச் சாய்ந்தான். அவனது முகம் கல்பனாவின் அந்த புடைப்பான முலைகளுக்கு அருகில் இருந்தது. அங்கிருந்து வந்த வியர்வை வாசனையும், பவுடர் வாசனையும் அவனுக்குப் போதை ஏற்றியது.

ஹரி: "ஓ... அப்போ புள்ள உண்டாகத் தான் சுவாதி அக்கா போறாளா... சரி, அப்போ நீ எதுக்கு உள்ள போறேன்னு சொன்ன? உனக்குத் தான் ஏற்கனவே என் அண்ணன் மகி இருக்கான்ல?" என்று குறும்பாகக் கேட்டான்.

கல்பனா அவன் கன்னத்தைத் தட்டினாள்.
கல்பனா: "ஹஹஹ... சீ... வாயாடிப் பயலே... ஏதோ விளையாட்டுக்குச் சொன்னா, அதையே நோண்டி நோண்டி கேக்குற... நான் உள்ள போனா, அப்புறம் மாப்பிள்ளை உன் அக்காவையா பார்ப்பான்? என்னைய தான் பார்ப்பான்... ஏன்னா உன் அக்காவை விட நான் தான்டா அழகு! புரியுதா?" என்று சொல்லிச் சிரித்தாள்.

ஹரி விடுவதாக இல்லை.
ஹரி: "ஆமா ... நீ தான் அழகு... சுவாதி அக்கா உடம்பு குச்சி மாதிரி இருக்கு. உன் உடம்பு மாதிரி மெத்துனு இல்ல..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, அறியாதவன் போல கல்பனாவின் வழுவழு இடுப்பு மீது லேசாகக் கையை வைத்தான்.



கல்பனாவுக்கு ஒரு நிமிடம் ஜிவ்வென்று இருந்தது. இருந்தாலும் தன் தங்கை மகன் தானே என்று அதைத் தடுக்கவில்லை.

கல்பனா: "ம்ம்ம்... வளர வளர வாய் நீளுது உனக்கு..." 

அப்போது பார்த்து, "அண்ணி... இன்னும் இங்க என்ன பண்றீங்க? மாப்பிள்ளை வீட்டார் வந்துட்டாங்க..." என்று கத்திக்கொண்டே நாத்தனார் ஜெயா ரூமுக்குள்ள வந்தாள்....

[Lust king 66]

அம்மா குட்டி 5


ஜெயாவைப் பற்றிக் சொல்லியே ஆக வேண்டும். 37 வயதைத் தொட்டாலும், உடம்பில் ஒரு சதை கூடத் தளரவில்லை. கல்பனாவுக்குப் போட்டியாகவே வளர்ந்தவள்.கல்பனா புருஷனோட தங்கச்சின்னு சொன்னா யாராச்சும் நம்புவாங்களா? பார்த்தாலே சும்மா பளபளன்னு மினுக்குற நடமாடுற தங்கத் தேர் மாதிரி இருப்பாள்.
அவ நடந்து வர்ற அழகை பார்த்தாலே அக்கம் பக்கம் இருக்குறவங்களுக்கு எல்லாம் சுன்னி டெம்பர் ஆயிடும். அப்படியே நச்சுன்னு, நல்லா நெய்ல பொரிச்சு எடுத்த பட்டை ஜிலேபி மாதிரி செக்கச் செவேர்னு இருப்பா. அந்த ஜிலேபி மேல பாகு ஊறுன மாதிரி அவ சிரிப்புல ஒரு இனிப்பு...   எப்படா அந்த  ஜிலேபிய கடிச்சு ருசிப்போம்னு ஊர்ல இருக்குற வாலிப பசங்க எல்லாம் ஏங்கி தவிக்குறாங்க.



 அவள் உள்ளே வரும்போதே, ஹரி கேட்ட கேள்வியைக் கேட்டுவிட்டாள்.



ஜெயா: "என்ன அண்ணி... உன் தங்கச்சி மவன் உன்னை போட்டு கேள்வியா கேட்டு குடையுறானா? ஹ....ஹ..."

சொல்லிக்கொண்டே கண்ணாடியின் முன் நின்றாள். தன் முந்தானையைச் சரி செய்து, அந்த இறுக்கமான ஜாக்கெட்டுக்குள் அடங்காமல் திமிறிக்கொண்டிருந்த தனது முன்னழகை ஒருமுறை லாவகமாகத் தூக்கிவிட்டாள். கண்ணாடியில் தெரிந்த தன் பிம்பத்தைப் பார்த்து அவளுக்கே ஒரு பெருமிதம்.

கல்பனா: "ஆமா ஜெயா... இவன் இப்போவே இப்படி கேள்வி கேக்குறான்... இவன் பொறக்கறதுக்கு முன்னாடி என் தங்கச்சி சித்ரா வேண்டாத சாமி இல்ல, ஏறாத கோயில் இல்ல... அப்படித் தவம் இருந்து பெத்தவன்... இப்போ கேள்வியா கேட்டு நம்ம உசிர வாங்குறான்... இவனை என்ன பண்றதுன்னே தெரியலடி..." என்று சலித்துக்கொள்வது போல, ஹரியின் தலையை வருடிக்கொண்டே செல்லம் கொஞ்சினாள்.

ஜெயா சேலை மாற்றுவதற்காக வந்திருந்தாள். அவள் உடுத்தியிருந்த பட்டுப்புடவையை நிதானமாக அவிழ்க்கத் தொடங்கினாள். புடவை விலக விலக, அவளது பாவாடை மற்றும் ஜாக்கெட்டுக்குள் இருந்த அந்த வாளிப்பான கும்மென்ற தோற்றம் வெளிப்பட்டது.

ஜெயா: புடவையை அவிழ்த்துக்கொண்டே "ஏண்டா வாண்டு... இப்போ என்னடா உனக்கு சந்தேகம்? உங்க அக்கா சாந்தி முகூர்த்த ரூமுக்கு உங்க கல்புமா போனா என்ன? இல்ல நான் போனா உனக்கென்னடா? எதுக்குடா இப்படி ஆராய்ச்சி பண்ற?" என்று கிண்டலாகக் கேட்டாள்.

ஹரி: "அப்படியில்ல ... என் கல்புமா போனா, நானும் போவேன்... அவ இல்லாம எனக்குத் தூக்கம் வராது. சரி ஒரு வேல பண்ணலாம்... நீ, கல்புமா, நான்... நாம மூணு பேரும் உள்ள போவோமா?" என்று எந்தவிதக் கள்ளக்கபடமும் இல்லாமல் வெள்ளந்தியாகக் கேட்டான்.

ஜெயா, மாற்றுப் புடவையை எடுப்பதற்காக, வெறும் பாவாடை ஜாக்கெட்டோடு அந்த அறைக்குள் வளைய வந்தாள். அவளது செழிப்பான உடம்பின் அசைவுகள், பாவாடைக்கு மேலே தெரியும் அந்த இடுப்பு மடிப்புகள், நடக்கும்போது குலுங்கும் அந்த முன்னழகு முலைகள்... இதையெல்லாம் ஹரி வாயைப் பிளந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவனது வாலிப மனசுல ஏதோ ஒரு கிளர்ச்சி.

அவன் சொன்னத கேட்டதும் ஜெயாவுக்குச் சிரிப்பு தாங்கல. குலுங்கி குலுங்கிச் சிரித்தாள்.

ஜெயா: "அடி ஆத்தி... ஹஹஹ... அண்ணி இவன் என்ன இப்படி கேக்குறான்? டேய் லூசுப் பயலே... நாங்க எல்லாரும் ஒண்ணா உள்ள வந்தா... உங்க மாப்பிள்ளை உங்க அக்காவ விட்டுட்டு, என்னையும் உங்க கல்புமாவையும் வச்சு '
கச்சேரி நடத்த ஆரம்பிச்சுடுவாருடா... அப்புறம் ஊரே அதத்தான் வேடிக்கை பாக்கும்... ஹ..ஹ...ஹ..." என்று விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள்.

ஹரி: கல்பனாவின் தோள் மேல் கையைப் போட்டுக்கொண்டு, அவளது கன்னத்தில் முகம் உரசினான். "கச்சேரி நடத்துறதுனா என்னா? பாட்டுப் பாடுவாங்களா?" என்று புரியாமல் கேட்டான்.

ஜெயா: "ஆமாடா... பாட்டுப் பாடுவாங்க... ஆனா வாயால பாட மாட்டாங்க... வேர மாதிரி பாடுவாங்க! நீ முதல்ல பாஸ் பண்ணு... அப்போ புரியும் அது என்ன கச்சேரினு..." என்று கண்ணடித்தாள்.

கல்பனா: "ஏண்டி ஜெயா... சின்ன பையன்கிட்ட என்ன பேச்சு இது... அவனுக்கு என்னடி தெரியும்? டேய் ஹரி குட்டி... நீ நல்லா படிச்சு பெரிய ஆளா வரணும்... அப்பறம் நீயே ஒரு அழகான பொண்ணைக் கல்யாணம் பண்ணி, உன் பொண்டாட்டி கூட ரூமுக்கு போவ... அப்போ தெரியும்..." என்று சொல்லி, தன் ரோஸ் கலர் உதடுகளால் ஹரியின் கன்னத்தில் நச்சென்று ஒரு முத்தம் வைத்தாள். அந்த முத்தத்தில் ஈரம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது.

ஹரி: "அப்போ சரி கல்புமா... நான் படிச்சு முடிச்சுட்டு கல்யாணம் பண்ணுவேன்ல... அப்போ நீயும், அத்தையும் என் கூட வரணும்... சரியா? நீங்க இல்லாம நான் போக மாட்டேன்!" என்று பிடிவாதம் பிடித்தான்.

ஜெயா: "ஹஹஹ... ஐயோ ராமா... வந்து நாங்க என்னடா பண்ணணும்? உன் பொண்டாட்டி இருக்கும் போது நாங்க எதுக்குடா?"

கல்பனா: "சும்மா இருடி... அவனைக் குழப்பாத..." என்று சிரித்தாள்.

ஹரி: "நான் உங்க ரெண்டு பேரையும் வச்சு கச்சேரி நடத்துவேன்... அப்போ ஜாலியா இருக்கும்ல?" என்று படு சீரியஸாகச் சொன்னான். (அவனுக்கு கச்சேரி என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் தெரியாது, ஏதோ விளையாட்டு என்று நினைத்துச் சொல்லிவிட்டான்).

ஆனால், அனுபவம் வாய்ந்த அந்தப் பருவப் பெண்களான கல்பனாவுக்கும் ஜெயாவுக்கும் அந்த வார்த்தை மனசுக்குள் ஒரு மின்னலை வெட்டியது.
"நம்ம ரெண்டு பேரையும் வெச்சு இவன் கச்சேரி பண்ணுவானா?" என்ற எண்ணம் ஒரு கணம் ஓடியது. ஏதோ ஒரு சிலிர்ப்பான உணர்வு இருவருக்கும் வந்து போனது. இருவரும் ஒருவரையொருவர் அர்த்தத்தோடு பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டனர். அந்தக் பார்வையில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் இருந்தன.

ஜெயா: "சீ... வாயாடிப் பட்டி பயலே... என்னையும் உங்க கல்புமாவையும் வச்சு கச்சேரி பண்ணுவியா நீ? ஐயோ... இதை மட்டும் என் புருஷன் கேட்டாரு... சோலியை முடிச்சுடுவாரு... ஆனா உன் ஆசைக்கு ஒரு அளவு இல்லாம போச்சுடா!" என்று வெட்கத்தில் முகம் சிவந்து, பாவாடை ஜாக்கெட்டோடு சிரித்துக்கொண்டே பாத்ரூமுக்குள் ஓடினாள் ஜெயா. 

கல்பனா: "சீ... லூசுப் பயலே... அப்படிலாம் சொல்லக்கூடாதுடா... காது கூசும்."

ஹரி: "ஏன் கல்புமா? நான் ஏதாச்சும் தப்பா சொல்லிட்டேனா? நீதானே சொன்ன... கல்யாணம் ஆனா ஜாலியா இருக்கலாம்னு?"

கல்பனா: "அதில்லடா செல்லம்... இப்போ நீ அப்படி சொல்லக்கூடாது... நாளைக்கு நீ பெரியவனாகி, மீசை முளைச்சதும்... எங்களை வச்சு கச்சேரி பண்ணுவியாம்... போதுமா? அதுவரைக்கும் பொறுமையா இரு..." என்று சொல்லி மீண்டும் அவன் கன்னத்தில் அழுத்தமாக முத்தமிட்டுச் சிரித்தாள்.

ஹரி: "சரி கல்புமா... ராத்திரி சுவாதி அக்கா ரூமுக்கு நீ போவியா? அதச் சொல்லு முதல்ல" என்று மீண்டும் ஆரம்பித்தான்.

கல்பனா: "ஹ..ஹ... அடி செருப்பால... நான் எதுக்குடா போறேன் எரும..." என்று சிரித்துக்கொண்டே, அவளது மனதில் ஓடும் ஏதேதோ குறும்பு எண்ணங்களை மறைக்க முடியாமல் தவித்தாள். மடியில் இருந்த தங்கச்சி மகனை இறுக்கிக் கட்டிப்பிடித்து, ஆசையோடு அவன் கன்னத்தைக் கடித்தாள்.

(அது சும்மா கடி இல்லை. மனசுக்குள் இருக்கும் இச்சை, தாய்மைங்கிற பேர்ல அந்தக் கடியில் வெளிப்பட்டது).

ஹரி: "ஆஆஆ... கல்புமா... வலிக்குதுடி..." என்று கத்தினான். "போன வாட்டியும் இப்படித்தான் கடிச்ச... எங்க அம்மா திட்டுனா தெரியுமா? கன்னம் செவந்து போச்சுன்னு சொன்னாங்க..." என்று சிணுங்கிக்கொண்டே, கல்பனாவின் கழுத்தில் கிடந்த தாலிச் சரடை உருட்டி விளையாடினான். கலைந்து போன கல்பனாவின் முன் நெற்றி முடியை ஒதுக்கி விட்டான்.

கல்பனா: "திட்டுனாளா? திட்டட்டும் போ... அவ என் மவனை (மகி) எவ்ளோ கடிச்சு வெச்சிருப்பான்னு எனக்குத் தெரியாதா? நான் அவ மவனை கடிச்சா அவளுக்கு என்னவாம்? அவளுக்குப் பொறாமைடா..." என்று சொல்லிக்கொண்டே மீண்டும் அவன் கன்னத்தில் லேசாகப் பற்களைப் பதித்தாள். அவளது மூச்சுக் காற்று ஹரியின் கழுத்தில் பட்டு அவனை சுட்டது.

(அந்தத் தருணத்தில் ஹரிக்கும் கல்பனாவுக்கும் இடையில் ஒருவிதமான ஈர்ப்பு, உறவையும் மீறிய ஒரு நெருக்கம் உருவாகிக் கொண்டிருந்தது. ஒரு தாயின் அரவணைப்பைத் தாண்டி, ஒரு பெண்ணின் இச்சை அவனிடம் பரவிக் கொண்டிருந்தது).

ஹரி, கல்புமா கடித்த கோபத்தில், அவள் கழுத்தில் இருந்த தாலியைப் பிடித்து வெளியே இழுத்தான்.

அந்தத் தாலி, கல்பனாவின் இறுக்கமான ஜாக்கெட்டுக்குள்ளே, அந்த இரண்டு செழுமையான மல்கோவா மாம்பழங்களுக்கு நடுவே சிக்கியிருந்தது. அவன் இழுத்த வேகத்தில், அது அந்தப் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து வெளியே வந்தது.


கல்பனா: "ஸ்ஸ்ஸ்...... மெதுவாடா... அருந்துடப் போகுது..." 

இந்த இழுபறியில், கல்பனாவின் முந்தானை சறுக்கி கீழே விழுந்தது.

இப்போது கல்பனாவின் முன்னழகுக்கு எந்தத் திரையும் இல்லை. ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைத்து வைக்கப்பட்ட அந்தத் திரட்சியான முலைகளை, அதன் நடுவே தெரியும் அந்த ஆழமான பள்ளத்தையும் பார்த்து ஹரி பிரமித்து நின்றான். அவனது கண்கள் விரிந்தன.




ஹரி: தெரிந்தும் தெரியாதது போல ஒரு கேள்வி "கல்புமா... போன வாட்டி கேட்டப்போ திட்டுன... இப்போ திட்டாத... உனக்கும் அம்மாவுக்கும் மட்டும் இங்க ஏன் இப்படி கோடு மாதிரி பள்ளம் இருக்கு? எங்க அக்காவுக்கு எல்லாம் இல்லையே?" என்று அந்தப் பள்ளத்தில் தன் சுட்டு விரலை வைத்து வருடியபடியே கேட்டான்.



கல்பனா: "அடேய்... பொம்பளைங்களுக்கு அப்படித்தான்டா இருக்கும்... வயசானா வளரும்... இது என்னடா கேள்வி... படிச்ச பையன் மாதிரியா கேக்குற?" என்று அவன் தலையில் செல்லமாக ஒரு கொட்டு வைத்தாள்.

ஹரி விடுவதாக இல்லை. அந்தப் பள்ளத்தின் கோட்டின் மீது விரலை வைத்து மேலிருந்து கீழ் வரை வருடினான். அவளது வியர்வை பிசுபிசுப்பு ,அந்த மல்லிகை பூ வாசம் அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது.

ஹரி: "அப்படியில்ல கல்புமா... கீர்த்தி அக்காவுக்கு இப்படி இல்லையே... அவளுக்கு ஃப்ளாட்டா தானே இருக்கு? அவளும் பொம்பள தானே?"

கல்பனா: "அவ வயசு என்னடா? அவ சின்னப் பொண்ணு. அவளுக்குக் கல்யாணமாகி, புருஷன் கூட குடும்பம் நடத்துனா... அவளுக்கும் எங்க வயசு வரும்போது இப்படி பெருசா ஆகிடும்... அது இயற்கைடா..." என்று எந்தக் கூச்சமும் இல்லாமல் விளக்கம் கொடுத்தாள்.

ஹரி: "ஓ... அப்படியா சங்கதி... கல்யாணம் ஆனா பெருசாகிடுமா?" என்று சொல்லிக்கொண்டே, அந்தப் பள்ளத்தில் இருந்த விரலை எடுத்து, கல்பனாவின் வலது பக்க முலையை ஒரு கையால் அடியில் பிடித்து லேசாகத் தூக்கிப் பார்த்தான்.

(ஹரிக்கு பாதி குறும்பு, பாதி ஆசை. கல்பனாவுக்கோ, சின்ன பையன் தானே என்ற எண்ணத்தில் இந்தத் தீண்டல் சுகமாக இருந்தது. அவன் கை பட்ட இடம் அனலாய் தகிக்க ஆரம்பித்தது).

அவன் அப்படித் தூக்கியதும், பழுத்த மாம்பழம் போல அந்த முலை எழும்பி நின்றது. அந்த ஜாக்கெட்டின் தையல் பிரிந்துவிடுமோ என்று பயப்படும் அளவுக்கு அது வீங்கியிருந்தது.

கல்பனா: சிரித்துக்கொண்டே, கண்களை மூடியபடி "சீ... எரும... வீட்ல பண்ற சேட்டை பத்தாதா? இங்கயுமா? விடுடா... யாராச்சும் பாத்தா தப்பா நினைப்பாங்க..." என்று வாய் வார்த்தையாகச் சொன்னாளே தவிர, அவனைத் தடுக்கவில்லை. அவனை அப்படியே இறுகக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டாள்.

ஹரியின் முகம் கல்பனாவின் அந்தப் பஞ்சு போன்ற மார்பகங்களில் புதைய, அந்த மெதுமெதுப்பான உணர்வு அவனுக்குள் ஏதோ ஒரு புது உலகத்தைக் காட்டியது. அம்மாவின் மடியை விட, கல்புமாவின் இந்த அணைப்பு அவனுக்கு சுகமாக இருந்தது. அது என்னவென்று புரியாத வயசு, ஆனால் சுகமான அனுபவம்.

சரியாக அந்த நேரம் பார்த்து, ஹரியின் அம்மா சித்ரா அந்த அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

[Lust king 66]

படித்து விட்டு comments  கூரவும்

[Lust king 66]

[Lust king 66]

அம்மா குட்டி 6

கேரளாவின் பாலக்காடு எல்லை ஓரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு கல்யாண மண்டபம்.

கேரளத்துக்கே உரிய அந்தச் சாரல் மழை சற்று நேரத்திற்கு முன்புதான் பெய்து ஓய்ந்திருந்தது. அந்த மண்டபத்தைச் சுற்றிலும் இருந்த தென்னை மரங்களில் இருந்து மழைத் துளிகள் "சொட்டு... சொட்டு..." என விழுந்து கொண்டிருந்தன. ஆனால், மணப்பெண் Makeup Roomக்குல் அனல் பறந்து கொண்டிருந்தது. காரணம், அங்கே இருந்த கேரளத்து ரம்பைகள்.

அறைக்குள் மல்லிகைப்பூ வாசனையும், சந்தன சோப்பு வாசனையும், வியர்வை வாசனையும் கலந்து ஒருவித போதையை உண்டாக்கியது.


கதவு மெதுவாகத் திறந்தது. உள்ளே நுழைந்தாள் சித்ரா .

"நம்ம சித்ரா... அச்சு அசல் ஒரு கேரளா கப்பக்கிழங்கு மாதிரி தளுக்காவும் மொழுமொழுன்னும் இருப்பா. அவளைப் பார்த்தாலே கவர்ச்சி சும்மா காட்டாறு மாதிரி பொங்கி வழியும். அக்காவும் சரி, தங்கச்சியும் சரி... ரெண்டு பேருமே பாக்குறதுக்கு அப்படியே காம தேவதைகள் மாதிரி அள்ளுவாங்க. காமத்துக்காகவே செதுக்கி செதுக்கி படைச்ச மாதிரி இருப்பாங்க

 அக்கா கல்பனாவைப் போலவே உடம்பில் சதைப்பிடிப்பு குறையாத ஒரு "சந்தன மரச் சிற்பம்". அவள் உடுத்தியிருந்த பட்டுப்புடவை, அவளது சதைப்பற்றான இடுப்பை இருக்கிப் பிடித்திருந்தது.






உள்ளே வந்தவள் கண்ட காட்சி அவளையே சிரிக்க வைத்தது. அங்கே ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த கல்பனா, தன் தங்கை மகன் ஹரியை மடியில் வைத்துக்கொண்டு, ஏதோ சின்னக் குழந்தையைக் கொஞ்சுவது போலக் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள். ஹரியின் முகம் கல்பனாவின் மாம்பழ முலைகளுக்கு இடையே புதைந்திருந்தது.

சித்ரா சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள்.
சித்ரா: "என்ன அக்கா இது? ஹஹஹ... என் மவனை இப்படி இருக்கமா புடிச்சு வெச்சிருக்க? அவனை அப்படியே கொதறி எடுத்துடுவ போலிருக்கே? பாவம் அக்கா அவன்... மூச்சு முட்டப் போகுது!"

கல்பனா விடுவதாக இல்லை. ஹரியை இன்னும் தனது வெண்ணெய் கட்டி இடுப்போடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டாள்.

கல்பனா: "ஏண்டி சித்ரா... இவன் உன் வயித்துல பொறந்தாலும், இவன் என் புள்ள தான்டி. என் மவன் மகி எனக்கு எப்படியோ, இவனும் எனக்கு அப்படித் தான். என் உசிருடி இவன்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, ஹரியின் நெற்றியில் தனது தேன் சிந்தும் உதடுகளை வைத்து ஒரு சூடான முத்தத்தை அழுத்திப் பதித்தாள். அந்த முத்தத்தில் அத்தனை ஈரம் இருந்தது.

சித்ரா மெதுவாக நடந்து அந்த அறையின் ஓரத்தில் இருந்த பெரிய கண்ணாடியின் முன் நின்றாள்.

சித்ரா: "அதை யாரு இல்லன்னு சொன்னா அக்கா? இவன் என் வயித்துல ஜனிச்சாலும், எப்பவும் 'கல்புமா... கல்புமா...'னு உன் பின்னாடியே தான்டி சுத்துறான்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, கண்ணாடியில் தன் பிம்பத்தைப் பார்த்தாள்.

சித்ரா லேசாகத் திரும்பினாள். அவள் திரும்பும்போது, அந்தப் பட்டுப்புடவை அவளது கொழுத்த குண்டிகளை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த விதம், பார்ப்பவர்களுக்கே மூச்சு முட்டும்.

"ஹ்ம்ம்..." என்று ஒரு பெருமூச்சு விட்டபடி, தன் ஜாக்கெட் முந்தானையைச் சற்று விலக்கி, உள்ளே கனத்துக் கிடந்த தனது பால் கலசங்களை சரி செய்தாள்.

( ஹரிக்கு இதெல்லாம் புரியாது என்ற தைரியத்தில், அந்த இரண்டு பெண்களும் எந்தவிதக் கூச்சமும் இல்லாமல் மிகத் தாராளமாகப் பேசிக்கொண்டனர். ஆனால் ஹரியோ, கல்பனாவின் செழிப்பான மாங்கனிகளின் கதகதப்பை அனுபவித்தபடி, முத்து முத்தாய் வியர்வை தேங்கிய அவள் கழுத்து வளைவில் தன் முகத்தைப் புதைத்து, அந்த வியர்வை வாசனையை நுகர்ந்து கொண்டிருந்தான்).

சித்ரா: "அக்கா... ஒரு முக்கியமான விஷயமாத்தான் நான் கண்ணாடியைப் பார்க்கிறேன்..."

கல்பனா: "என்னடி அது முக்கியம்? அப்படி என்னத்த பாக்குற உன் முதுகுல?"

சித்ரா: "இல்லக்கா... இவ்வளவு நேரமா நான் மண்டபத்துல நடந்து வரும்போது, அங்க இருக்குற பசங்கள்ல இருந்து பெருசுங்க வரைக்கும் எவனுக்கும் வேற வேலையே இல்லை... வண்டுங்க பூவை சுத்துற மாதிரி என் பின்னாடியே வர்றானுங்க. என் புடவையிலயோ இல்ல என் முதுகு மேலேயோ ஏதாவது தூசி ஒட்டிருக்கான்னு தான் பாக்குறேன்."

கல்பனா இதைக் கேட்டு விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள். அவள் சிரிக்கும்போது அவளது பால் முலைகள் குலுங்கிய விதம் ஹரியின் முகத்தில் மென்மையாகத் தாலாட்டியது.

கல்பனா: "அடி லூசுப் பொண்ணே... ஹ....ஹ... உன் பின்னாடி தூசியும் ஒட்டல, துரும்பும் ஒட்டலடி... அங்க இருக்குற பயலுங்க எல்லாம், குலுங்க குலுங்க நீ நடக்கும்போது ஆடுதே... உன் வீங்கிய குண்டி... அதுல இருக்குற அந்த வளைவு நெளிவை தான்டி பாக்குறானுங்க... அவனுங்க கண்ணு முழுக்க உன் குண்டிகள் மேல தான் இருக்கு... ஹஹஹ..." என்று பச்சையாக, ஆனால் பாசமாகச் சொன்னாள் கல்பனா. சொல்லிக்கொண்டே ஹரியின் முதுகை மெல்லத் தட்டிக் கொடுத்தாள்.

சித்ரா: (முகத்தில் வெட்கம் கலந்த பெருமையுடன்) "அச்சச்சோ... அக்கா... அப்படியா சொல்ற? நிஜமாவே அந்தளவுக்குப் பெருசாவா இருக்கு ?" என்று கேட்டுக்கொண்டே, தன் புடைப்பான பின்னழகை இடமும் வலமும் ஆட்டி ஆட்டி, கண்ணாடியில் முழுமையாகப் பார்த்து ரசித்தாள். அவள் ஆட்டும்போது அந்தச் சதைகள் 'தகிட தகிட'வென ஆடியது.

கல்பனா சிரித்துக்கொண்டே, தன் மடியில் இருந்த ஹரியின் பின்பக்கத்தில் ‘பளார்’ என்று ஒரு தட்டு தட்டினாள்.

கல்பனா: "இந்தா பாரு... இவன் மேல சத்தியமா சொல்றேன் சித்ரா... உன் அழகுக்கு அங்க பெரிய ரசிகர் கூட்டமே இருக்குடி... நீ சும்மா இடுப்பை வெட்டி வெட்டி நடந்தாலே பாதிப் பயலுங்க விழுந்துடுவானுங்க..."

ஹரி: "ஐயோ கல்புமா... வலிக்குது! மெதுவா அடி..." என்று சிணுங்கினான்.

கல்பனா: "ஏண்டி சித்ரா... உன் மவனும் உன்னைப் போலவே வளர்றான்டி... பாரு, இவன் பின்னாடியும் சதை போட்டு எப்படித் இருக்கு பாரு. இவனோட தொடைகள் கூட உன்ன மாதிரியே வழவழன்னு இருக்கு," என்று கிண்டல் செய்தாள்.


சித்ரா: "இருக்கட்டும் அக்கா... என் உடம்பு எவ்ளோ தான் மினுமினுப்பா இருந்தாலும், உன் அழகு முன்னாடி நாங்க எல்லாம் எம்மாத்திரம்? உன்  தொப்புள் அழகையும், அந்த நளினமான நடையையும் பார்க்கவே இந்த ஊரே திரண்டு வந்திருக்கு. முக்கியமா, நீ நடக்கும்போது அந்த குண்டிகள் ஆடுமே ஒரு ஆட்டம்... அதோட ஃபேன்ஸ் பாவம் வெளிய ஏங்கிப்போய் நிக்கிறாங்க. நீ உள்ளேயே முடங்கி கிடக்காத... அப்படியே ஒரு ரவுண்டு போயிட்டு வா அக்கா," என்று சொல்லி, சித்ரா தன் முந்தானையை எடுத்து ஜாக்கெட்டுக்குள் திமிறும் அந்த இரண்டு இளநீர்களை அட்ஜஸ்ட் செய்தாள்.

கல்பனா: "அடி போடி பைத்தியக்காரி... இப்பதான் வெளிய ஒரு ரவுண்டு வந்தேன். அங்க இருக்குற வாலிபப் பயலுங்க கண்ணாலயே என் அடிமுலையை கவ்வினானுங்க... அதான் பயந்துட்டு இங்க வந்தேன். இனிமே நான் வெளிய போனா, அவனுங்க பார்வை பட்டே என் உடம்பு கரைஞ்சு போயிடும் போலிருக்கு!"




மடியில் உட்கார்ந்து இருந்த ஹரி, ஒரு பக்கம் கல்புமாவின் மெத்தென்ற பால் முலைகளின் சுகத்தையும், மறுபக்கம் கண்ணாடி வழியாகத் தெரியும் தன் அம்மாவின் வாளிப்பான தொடைகளின் அழகையும் மாறி மாறிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.


அப்போது, பாத்ரூம் கதவு படாரென்று திறந்தது. உள்ளே இருந்து ஜெயா வெளியே வந்தாள்.
ஜெயா ஒரு தனி ரகம். அவள் வரும்போதே தன் பாவாடையைத் வாளிப்பான கால்களில் மேல் தூக்கிப் பிடித்தபடி, அந்தத் கால்களின் மினுமினுப்பு தெரியும்படி நடந்து வந்தாள். அவளது பளபளப்பான முதுகு வியர்வையில் நனைந்து மின்னியது.




இவர்களைப் பார்த்ததும் மெதுவாகப் பாவாடையைக் கீழே இறக்கிவிட்டாள்.

கல்பனா: "ஏண்டி ஜெயா... கிறுக்கி... இங்க ஒரு ஆம்பளப் பையன் இருக்கான்ங்கிற அறிவே இல்லாமயா இப்படி வருவ? உன் தொடைகளை பார்த்து பையன் கெட்டுப் போயிட மாட்டானா?" என்று சிரித்துக்கொண்டே கேட்டாள்.

ஜெயா: "விடு அண்ணி... இவன் என்ன வெளியாளு பையனா? நம்ம வீட்டுப் பிள்ளைதானே. இவனுங்க இதெல்லாம் பார்க்காததா என்ன? எப்பவும் வீட்ல நம்ம தொப்புளையும், இடுப்பையும் பார்த்துட்டுத் தானே வளர்றானுங்க... இவனுக்கு இல்லாத உரிமையா? ஹஹஹ," என்று சொல்லிக்கொண்டே, தான் கொண்டு வந்திருந்த பட்டுப் புடவையைத் தன் இடுப்பில் சுற்றிக் கட்டத் தொடங்கினாள்.


சித்ரா: "அதுவும் சரிதான் .. என் மவன் ஹரி எப்படியோ தெரியாது... ஆனா அக்கா மவன் மகி இருக்கானே... அவன் எப்பவும் என் கூடவேதான் சுத்துவான். நான் குளிச்சிட்டு வந்தா போதும், 'சித்தி... சித்தி...'னு சொல்லிக்கிட்டே என் முந்தானையை இழுத்துக்கிட்டே இருப்பான்... அவனுக்கு என் தொப்புள் மேல அப்படி ஒரு கண்ணு... ஹஹஹ."

தன் மகனைப் பற்றிப் பேசவும், கல்பனாவுக்கு ஒரு துள்ளல் வந்தது.
கல்பனா: "சரிடி சித்ரா... என் மவன் மகி உன் முந்தானையைத் தான் இழுக்குறான்... ஆனா உன் மவன் ஹரியைப் பாரு... ஒரு மணி நேரமா என் மார்பகங்கள் மேல கை வெச்சு, அது ஏதோ பந்து மாதிரி நினைச்சு விளையாடிக்கிட்டு இருக்கான்... 

(அவள் அப்படிச் சொன்னதும், ஹரி இன்னும் உரிமையாகக் கல்புமாவின் சாத்துக்குடி முலைகளைப் பிடித்துப் பிசைந்து விளையாடினான். அவளது ஆரஞ்சு கலர் காம்புகள் ஜாக்கெட்டுக்குள் விறைத்து நின்றன).

ஜெயா: "பலே... பலே... உங்க மவனுங்க எல்லாரும் பெரிய கில்லாடிகளா வருவாங்க போலயே... வருங்காலத்துல இவனுங்க பொண்டாட்டிங்களுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம் தான்!" என்று கண்ணடித்தாள்.

இப்படி அந்த அறையில் மூன்று பெண்களும் தங்கள் அந்தரங்கங்களைப் பேசியும், சிரித்தும், தங்கள் உடலழகை வர்ணித்தும் விளையாடி மகிழ்ந்தனர்.

"சரி சரி... மாப்பிள்ளை அழைப்புக்கு நேரம் ஆச்சு... கிளம்புங்கடி..." என்று கல்பனா சொல்ல, அனைவரும் தங்கள் ரோஸ் கலர் உதடுகளில் லிப்ஸ்டிக் பூசிக்கொண்டு, மாலை 6 மணி அளவில் வீட்டிற்குத் திரும்பத் தயாரானார்கள்.

[Lust king 66]

கதையை படித்து விட்டு comments கூறவும்

[Lust king 66]

பகுதி 7

விசேஷம் முடிச்சு மண்டபத்தில் இருந்து
வீட்டுக்கு வந்தால் கல்பனா அம்மா.

விசேஷ வீட்டு கசகசப்பு, கூட்ட நெரிசல், நாதஸ்வர சத்தம், உறவினர்களின் விசாரிப்புகள் என்று நாள் முழுக்க நின்றுகொண்டே இருந்த களைப்பு கல்பனாவுக்கு. ஆனால், அந்தக் களைப்பிலும் அவளது உடம்பு ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது. 



வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும், ஹாலில் மாமியாரும் மகளும் டிவி சீரியலில் மூழ்கியிருக்க, கல்பனா ஒரு பெருமூச்சோடு பெட்ரூம் கதவைத் திறந்தாள்.

அவள் உள்ளே நுழைந்த அடுத்த விநாடியே, நிழல் போல பின்னாலேயே நழுவி வந்தான் மகி. அம்மாவின் வாசம் அவனுக்கு அப்படி ஒரு போதை.

கதவை லேசாக சாத்திய கல்பனா, "அப்பாடா..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, ஃபேன் சுவிட்சை போட்டாள். அதுவரை புழுக்கத்தில் தவித்த அந்த அறைக்குள் காற்று சுழல ஆரம்பித்தது. 

கண்ணாடி முன் நின்று ஒருமுறை தன்னைப் பார்த்தாள். நெற்றியில் வைத்த குங்குமம் லேசாக கலைந்திருந்தது. கழுத்துல கிடந்த நெக்லஸ், வியர்வையில் ஒட்டி, தோலோடு தோலாக பதிந்திருந்தது.

"ஏண்டா கண்ணா... காலேஜ்ல இருந்து வந்தியே... ஏதாச்சும் தின்னியாடா?" என்று கேட்டுக்கொண்டே, இடுப்பில் பிடியாய் பற்றியிருந்த அந்த கனமான பட்டுப் புடவையின் கொசுவத்தை கைவைத்துப் பிரித்தாள்.



‘சரசர...’ என்று பட்டுப்புடவை சரியும் சத்தம் அந்த அமைதியான அறையில் அத்தனை தெளிவாகக் கேட்டது.

மகி கதவோரமே நின்று, அம்மாவையே இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். "இல்லம்மா... நீ வந்தா தருவேன்னு தான் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்."

கல்பனா சிரித்துக்கொண்டே, "அய்யோ என் செல்லம்... பசிக்குதாடா? இருடா தங்கமே... ஒரு ரெண்டு நிமிஷம்... அம்மா டிரஸ்ஸ மாத்திட்டு வந்து உனக்கு மேகி செஞ்சு தர்றேன்," என்றாள்.

பேசிக்கொண்டே, அந்த புடவையை மொத்தமாக உடம்பிலிருந்து விடுவித்தாள். அதுவரை அவளது இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த புடவை விலகியதும், அவளது இடுப்புச் சதை ‘விடுதலை’ என்று பெருமூச்சு விட்டது போல தளர்ந்தது. புடவை கட்டியிருந்த இடத்தில், அந்த பாவாடை நாடா அழுத்திய தடம், செக்கச் சிவந்து, அவளது பால் நிறத் தோலில் ஒரு சிவப்பு கோடு போலத் தெரிந்தது.

கல்பனா அந்தப் புடவையைச் சுருட்டி கட்டில் மீது வீசினாள். இப்போது அவள் நின்ற கோலம், ஒரு மாம்பழத்தை இறுக்கமான துணியில் இருந்து பிரிந்து வைத்தது போல இருந்தது.

"ம்ம்ம்... அப்பாடா... என்ன வெயிலுடா சாமி... புழுக்கம் தாங்கல..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, கல்பனா தனது இறுக்கமான ஜாக்கெட்டின் முன் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக கழட்ட ஆரம்பித்தாள்.
ஒவ்வொரு கொக்கியும் ‘சக்... சக்...’ என்று விடுபடும்போது, அதுவரை ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைபட்டிருந்த அவளது முலை மாங்கனிகள், சுதந்திரம் கிடைத்தாற்போல லேசாக குலுங்கின.

"மகி... அந்த ஜன்னலை கொஞ்சம் திறந்து வைடா..." என்றாள்.

மகி ஜன்னலைத் திறக்கப் போனானே தவிர, அவன் கண்கள் அம்மாவின் மேல் தான் இருந்தது.
கல்பனா இப்போது ஜாக்கெட்டின் எல்லா கொக்கிகளையும் கழட்டிவிட்டாள். அடுத்து, அதை தோள்பட்டை வழியாக உருவ வேண்டும். அதுதான் இருப்பதிலேயே பெரிய வேலை. ஏனென்றால், விசேஷத்துக்காக தைத்த ஜாக்கெட், உடம்போடு ஒட்டினாற்போல இறுக்கமாக இருந்தது.

அவள் கையை மேலே தூக்கி, தோள்பட்டையை நெளித்து, அந்த ஜாக்கெட்டை கழட்ட முயன்றாள்.
அவள் கையை மேலே தூக்கிய அந்த நொடி...

கல்பனா கையை உயர்த்தியதும், ஜாக்கெட்டின் கைப்பகுதி மேலே ஏற, அம்மாவின் சந்தன அக்குள் பகுதி அப்படியே மகியின் கண்களுக்குத் தெரிந்தது.


அப்பா... என்ன ஒரு காட்சி அது!

கல்யாண வீட்டு நெரிசலில், அடுப்படியில், கூட்டத்தில் என்று அலைந்ததால், அவளது அக்குள் பகுதியில் வியர்வை முத்து முத்தாகத் தேங்கியிருந்தது. அங்கிருந்த அந்த கருமையான சின்ன முடிகள், வியர்வையில் நனைந்து, பளபளவென்று மின்னியது.

அவள் கையை அசைக்கும்போதெல்லாம், அங்கிருந்து ஒரு பவ்டர் நெடி... ஒருவிதமான காட்டு வாசனை... கஸ்தூரி வாசம் போல கும்மென்று அறை முழுக்கப் பரவியது. சென்ட் வாசனையையும் தாண்டி, ஒரு பெண்ணின் இயற்கையான உடல் வாசனை அது.

மகிக்கு அந்த வாசனையே போதையை ஏற்றியது. அவன் பூனை போல சத்தம் போடாமல் அம்மா பின்னாடி போய் நின்றான்.

கல்பனாவுக்கு முதுகுப் பக்கம் மகி நிற்பது தெரிந்தது. ஆனாலும் அவள் திரும்பவில்லை. மகியின் மூச்சுக்காற்று தன் முதுகில் படுவதை அவள் உணர்ந்தாள்.

மகி தயக்கமே இல்லாமல், தன் கைகளை நீட்டி, அம்மாவின் அந்தப் கொழுத்த குண்டிகள் மீது கேஷுவலா ஒரு கையை போட்டான். ஏதோ பஞ்சு மெத்தையில் கை வைப்பது போல மெதுவாகத் தடவினான். இன்னொரு கையை உயர்த்தி, அம்மாவின் வியர்த்துக் கொட்டும் அக்குளை நோக்கி கொண்டு சென்றான்.

மகி தன் ஆள்காட்டி விரலால், அம்மாவின் அக்குள் குழியில் தேங்கியிருந்த வியர்வையைத் தொட்டான். அந்த ஈரம் பிசுபிசுப்புடன் அவன் விரலில் ஒட்டியது. அங்கிருந்த முடிகளை லேசாக வருடிக்கொண்டே கேட்டான்.

"அம்மா... அன்னைக்கு இங்க Shave பண்றேன்னு சொன்ன... இன்னும் பண்ணவே இல்லையா?"

அவன் குரலில் ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. அவன் விரல் அந்த அக்குள் சதைக்குள் புகுந்து விளையாடியது. அந்த கூச்சம் கல்பனாவை என்னவோ செய்தது. உடம்பு சிலிர்த்தது.

கல்பனா நெளிந்துகொண்டே, "இல்லடா புஜ்ஜி... பண்ணலாம்னு தான் நெனச்சேன்... ஆனா வேலைல மறந்துட்டேன்டா... நாளைக்கு பண்ணிடுறேன் கண்ணா," என்றாள்.

சொல்லிக்கொண்டே, ஒருவழியாக அந்த ஜாக்கெட்டை முழுசாக உருவி, பெட்ல கிடந்த புடவை மேல எறிஞ்சா.
இப்போ கல்பனா நிக்கிற கோலத்த விவரிக்க வார்த்தைகளே இல்லை.

மேலே கறுப்பு கலர் பிரா... அதுவும் கொஞ்சம் பழைய மாடல். ஆனால் அது தாங்கிக்கொண்டிருக்கும் பாரம் இருக்கிறதே... அது மலையளவு!
கீழே பச்சை கலர் பாவாடை.
கல்பனாவின் உடம்பு, ஒரு நன்கு பழுத்த மாம்பழம் போல மின்னியது. அவளது பளிங்கு முதுகு, வியர்வையில் நனைந்து, எண்ணெய் தேய்த்தது போல பளபளவென்று இருந்தது. அந்த கறுப்பு பிராவின் பட்டை, அவளது பளிங்கு போன்ற முதுகில் ஆழமாகப் பதிந்து, சதையை அழுத்தித் தள்ளிக் கொண்டிருந்தது.


முன்பக்கம் பார்த்தால், பிராவுக்குள்ள அடங்காமல் திமிறிக்கிட்டு நிக்கிற அவளோட மார்பக பால் கலசங்கள் அந்த மெல்லிய துணியைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் போல சிதறத் தயாராக இருந்தது. மூச்சு விடும் போதெல்லாம் அது ஏறி இறங்கும் அழகு... அப்பப்பா!





அந்த வெண்ணெய் கட்டி இடுப்பு மடிப்பு சும்மா வழுவழுன்னு பாவாடையில் இடுப்புச் சதை பிதுங்கிக்கொண்டு கொண்டிருந்தது.

தொப்புள்... அது சாதாரண தொப்புள் இல்ல... ஆழமான அழகு கிணறு. அதுல ஒரு ஸ்பூன் தேன் விட்டா கூட சிந்தாம நிக்கும். மெதுவாக வியர்வை துளி ஒன்று அந்தத் தொப்புள் குழிக்குள் இறங்கி மறைவதைப் பார்த்தால், ரிஷிகளே தவம் கலைப்பார்கள்.

இப்படிப்பட்ட பொன்மேனியை பார்த்தா எப்பேர்ப்பட்ட ஆம்பளையா இருந்தாலும், அங்கேயே கல்புமாவை வளைச்சுப் போட்டு, பாவாடையத் தூக்கிருப்பான்.

ஆனா நம்ம மகி... பாவம் . அவனுக்கு அம்மா மேல பாசம் அதிகம். ஆனால் அந்தப் பாசத்துக்குள்ள ஒரு காமம் ஒளிஞ்சிருக்குங்கறது அவனுக்கே தெரியல.

மகி அம்மாவின் பின்னாடியே நின்றான். அம்மா பாவாடைக்குள்ள குலுங்குற அந்த மலைக்குன்றுகள் போன்ற குண்டிகளை வேடிக்கை பார்த்துக்கிட்டே இருந்தான். அவள் அசையும் போது அது 'தலக்... தலக்...' என்று அதிருவதைப் பார்க்கவே அவனுக்கு ஆயிரம் கண்கள் வேண்டும் போல இருந்தது.

தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, ஒரு கைய எடுத்து அவளோட வலது பக்க குண்டி மேல வெச்சு அழுத்தினான். கையில சிக்காத அளவுக்கு அது பெருசா இருந்தது. இன்னொரு கையால அடுத்த குண்டிய பிசைஞ்சுக்கிட்டே, ரொம்ப அப்பாவியா கேட்டான்.

"அம்மா... அம்மா... உள்ள ஜட்டி போட்டுருக்கியா இல்லையா?"

இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் கல்பனாவுக்கு சிரிப்பு வந்துடுச்சு.
"ச்சீ... பட்டி பையா... மெதுவா கேளுடா... ஏன்டா, ஜட்டி போடாம யாராச்சும் கல்யாண வீட்டுக்கு போவாங்களாடா எரும?"னு சிரிச்சா.

அவள் சிரிக்கும்போது, அவளது உடம்பே அதிர்ந்தது. மகி விடவில்லை.
"இல்லம்மா... பாக்குறதுக்கு ஒண்ணுமே போடாத மாதிரி இருக்கு... அதான் கேட்டேன்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, பாவாடைக்கு மேலேயே அந்த சதைக்கோளங்களை தடவிப் பார்த்தான்.

"அது... அம்மா கொஞ்சம் குண்டாயிட்டேன்டா... அதான் அப்படித் தெரியுது. நீ சும்மா எதையாவது பேசாத," என்று செல்லமாக அதட்டினாள்.

இப்போது அடுத்த கட்டம். அந்த கறுப்பு பிராவை கழட்ட வேண்டும்.
கல்பனா இரண்டு கைகளையும் பின்னாடி கொண்டு போய், முதுகில் இருந்த பிரா ஹூக்கை கழட்ட ட்ரை பண்ணா. ஆனா, அவளோட செழிப்பான மாங்கனிகள் முன்னாடி பெருசா இருந்ததாலயும், கை கொஞ்சம் குட்டையா இருந்ததாலயும், அவளால அந்த ஹூக்கை கழட்ட முடியல.
எவ்வளவோ முயன்று பார்த்தாள். "ஷ்ஷ்ப்பா... கை வலிக்குதே..." என்று முனகினாள்.

கடைசியில் வேறு வழியில்லாமல், "கண்ணா... கை எட்ட மாட்டேங்குதுடா... கொஞ்சம் இந்த ஹூக்கை கழட்டி விடுடா செல்லம்,"னு சொல்லி, தன்னோட பளிங்கு முதுகை மகன் பக்கம் காட்டுனா.

மகிக்கு இதுதான் சாக்கு. அவன் ஆர்வமாக நெருங்கினான்.
அம்மாவின் முதுகு வியர்வையில் ஈரமாக இருந்தது. அவன் விரல்கள் அந்த ஈரம் படிந்த முதுகில் பட்டதும், கல்பனாவுக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது.

"என்னம்மா இது? புது பிராவா? ரொம்ப டைட்டா இருக்கு?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே ரெண்டு கையாலயும் அந்த ஸ்ட்ராப்பை பிடிச்சு இழுத்தான்.

அது சதையோடு சதையாக அழுந்திப் போயிருந்தது. மகியால் லேசில் விடுவிக்க முடியவில்லை. அவன் மூச்சுக்காற்று கல்பனாவின் பிடறியில் பட்டது.
கல்பனா: "இல்லடா கண்ணா... பழைய பிரா தான்... ஏன்டா அப்படி கேக்குற?"

மகி: "இல்லம்மா... பாக்குறதுக்கே புதுசு மாதிரி இருக்கு... அதுவும் இல்லாம ரொம்ப இறுக்கமா இருக்குமா... பாரு கழட்டவே வரல,"னு சொல்லிக்கிட்டே, அம்மாவோட வீங்கிய சூத்து மேல சாஞ்சுக்கிட்டு, அவளோட சதைப்பற்றான இடுப்பை ஒரு கையால வளைச்சுப் பிடிச்சுக்கிட்டு போராடினான்.
அவன் இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்த அழுத்தம், கல்பனாவுக்கு ஒரு சுகமான வலியைத் தந்தது. அவள் லேசாக பின்னோக்கிச் சாய்ந்து கொண்டாள்.

கல்பனா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள்: "அது டைட்டா இருக்கறதுக்கு காரணம் பிரா இல்லடா செல்லம்... ஹஹ..."

(முன்னாடி இருக்கிற தன்னோட மாம்பழ முலைகள் இன்னும் பெருசாகிடுச்சுனு எப்படி மகன் கிட்ட பச்சையா சொல்வா? அதான் அப்படி மழுப்பினா).

மகி விடுவானா? "பின்ன என்னம்மா காரணம்?"னு கேட்டுக்கிட்டே, அம்மாவோட இடுப்பைச் சுத்தி கையைப் போட்டு இன்னும் இறுக்கமாக பிசைஞ்சுகிட்டே கேட்டான். அவன் விரல்கள் இப்போது அவளது மென்மையான வயிற்று மடிப்புகளுக்குள் புதைந்திருந்தது.

கல்பனாவுக்கு வெட்கம் தாங்கவில்லை. தன் மகனிடமே இப்படி ஒரு விஷயத்தைச் சொல்வதா? இருந்தாலும், அந்தச் சூழல் அவளைப் பேச வைத்தது.
"அது... அம்மாவுக்கு முன்னாடி பக்கம் கொஞ்சம் வளர்ந்துடுச்சுடா கண்ணா... அதான் பத்தல..."னு கன்னம் சிவக்க வெட்கப்பட்டுக்கிட்டே சொன்னா. குரலில் ஒரு குழைவு இருந்தது.





மகிக்கு அது புரியலையா, அல்லது புரியாத மாதிரி நடிக்கிறானா என்று தெரியவில்லை.
"முன்னாடி வளர்றதுனா என்னம்மா?" அப்படின்னு கேட்டுக்கிட்டே, "இரு வரமாட்டேங்குது..." என்று சொல்லிவிட்டு, குனிந்தான்.

அவன் முகம் இப்போது அம்மாவின் முதுகில் மிக அருகில் இருந்தது. அவளது முதுகு வியர்வை வாசனை அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது. கையால் அந்த ஹூக்கை நெம்பி இழுக்க முடியவில்லை. சதையோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது.
"கையில வரலம்மா..." என்றவன், சட்டென்று குனிந்து, தன்னோட வாயை வெச்சு, பல்லால அந்த பிரா ஹூக்கை கவ்விப் பிடித்தான்.

"ஏய்... என்னடா பண்ற..." கல்பனா பதறினாள், ஆனால் விலகவில்லை.
மகி பதில் சொல்லவில்லை. பல்லால் அந்த ஹூக்கை கவ்வி, லேசாக இழுத்தான்.

அவன் அப்படி இழுக்கும் போது...
மகியோட சிவந்த, ஈரம் படிந்த உதடுகள், அம்மாவின் அந்தப் பளிங்கு முதுகில் உரசின. அவனது மீசை லேசாக அந்த மென்மையான தோலில் குத்தியது.
அந்த ஒரு விநாடி...
கல்பனாவுக்கு உடம்பு முழுக்க ஒரு மின்சாரம் பாய்ஞ்சது மாதிரி ஜில்லுனு இருந்துச்சு. உச்சந்தலையில் இருந்து உள்ளங்கால் வரை ஒரு நடுக்கம் ஓடியது.
(அறியாத வயசுல மகன் செய்யுற சேட்டை... ஆனா அனுபவிக்கிற அம்மாவுக்கு அதுல ஒரு அற்ப சுகம்! அவளது கண்கள் தாமாக மூடிக்கொண்டன. )
அவள் உடம்பு வில்லாக வளைந்து, பின்னால் நின்ற மகியின் மீது இன்னும் அழுந்தியது.

[Lust king 66]

அம்மா குட்டி 8
(புட்டு கடலைக்கறி, மலபார் பிரியாணின்னு நல்லா வெளுத்துக்கட்டி, கல்பனாவோட உடம்பு கும்முனு கொழுத்துப்போய் இருந்துச்சு. பல நாளா கலவி சுகம் இல்லாததால, அவளோட பெண்மை துடிச்சுப்போய், கட்டிப்பால் முட்டிக்கிட்டு ஊரல் எடுக்க ஆரம்பிச்சது.
தாம்பத்திய சுகத்துக்காக கல்பனாவோட உடம்பு ஏங்கித் தவிச்சது. ஆனா, வெளிநாட்டுல வேலை செய்யுற அவ புருஷன்கிட்ட இருந்து அது கிடைக்காததால, வேற வழியில்லாம தன் மகன்கிட்டயே அதை கொஞ்சம் கொஞ்சமா எதிர்பார்க்க ஆரம்பிச்சா. விளையாட்டா ஆரம்பிச்சது இப்போ வினையா வந்து முடிஞ்சிருக்கு.)



அறைக்குள் மின்விசிறி மெதுவாகச் சுழன்று கொண்டிருந்தது. அந்தச் சத்தத்தையும் மீறி, மகி மற்றும் கல்பனாவின் மூச்சுக்காற்று சத்தம் அங்கே பலமாக ஒலித்தது.

கல்பனா கண்ணாடி முன்பு அமர்ந்திருக்க, மகி அவளுக்குப் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்தான். அவனது கைகள் அம்மாவின் அந்தப் இறுக்கமான பிரா ஹூக்கை கழட்டப் போராடிக் கொண்டிருந்தன.

மகி சும்மா கழட்டவில்லை. அவனது உதடுகள், கல்பனாவின் பளிங்கு முதுகில் மெல்ல உரசின. அந்த உரசல், ஏதோ மின்சாரம் பாய்ந்தது போல கல்பனாவின் உடம்பு முழுவதும் ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்கியது.

கல்பனா: (சிரித்துக்கொண்டே) "ஹஹ... டேய் மகி... என்னடா பண்ற? கூசுதுடா... சீக்கிரம் கழட்டி விடு..."

மகி ஹூக்கை இழுத்துக்கொண்டே பேசினான்.
மகி: "அம்மா... என்னம்மா இது? முன்னாடி விட இப்போ ரொம்ப டைட்டா இருக்கு? உனக்கு முன்னாடி வளர்றதுனா என்னன்னு இப்பதான் புரியுது..."

கல்பனா: "முன்னாடி வளர்றதுனா என்னடா? பிரா கப்புக்குள்ள இருக்கறது தான்டா பெருசாயிடுச்சு... இதுங்க பண்ற அலும்பு தாங்க முடியலடா சாமி... ," என்று எந்தவிதக் கூச்சமும் இல்லாமல் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள்.

மகி: "ஓ... அப்போ சின்ன வயசுல எனக்கு பால் கொடுத்தியே... இதுவாம்மா? இது இப்பவும் பெருசாகுதா? இன்னும் வளருமாம்மா? இல்ல இவ்வளவு தானா?" என்று வெகுளித்தனமாகக் கேட்டான்.

கல்பனா: "ச்சீ... கள்ள பையா... ஹஹ... இப்பவே ரொம்ப பெருசா, மாம்பழம் மாதிரி இருக்குன்னு நான் அழுதுகிட்டு இருக்கேன்... இதுல இன்னும் வளரணுமா? போடா எரும... அப்புறம் நான் எப்படி நடக்குறது?"

மகி: "ஏம்மா... வளர்ந்தா என்ன தப்பு? அது உனக்கு ஒரு அழகுதானே? நம்ம சித்தி கூட உன்ன மாதிரி தினமும் வளர்க்குறாளாம்மா? அவளுக்கும் பெருசாதான் இருக்கு..."

தன் தங்கையைப் பற்றி மகன் பேசுவதைக் கேட்டதும் கல்பனாவுக்குச் லேசாகப் பொறாமை வந்தது.
கல்பனா: " அது எனக்கெப்படிடா தெரியும்... அவ வளர்க்குறாளா இல்லையானு அவ புருஷனுக்குத் தான் தெரியும்... ஆமா, உங்க சித்தி எப்பவாச்சும் உன்கிட்ட அதைக் காட்டியிருக்காளாடா?" என்று ஒரு விதமான ஆர்வத்தில், மகனின் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே கேட்டாள்.

மகி: "ஆமாம்மா... அன்னைக்கு சித்திக்கு சீம்பால் குடுக்கப் போனேன்ல... அப்போ எப்பவும் போல சித்தி ஜாக்கெட்டை கழட்டிட்டு, வெறும் பாவாடையோட நின்னுட்டு இருந்தா... நான் போனதும் என்னைக் கூப்பிட்டு, 'டேய் மகி... எனக்குக் கை எட்டலடா... இந்த ஜாக்கெட்டை கொஞ்சம் கழட்டி விடுன்னு சொன்னா."

(கல்பனா மனசுக்குள்: 'அடிசிறுக்கி... என் மவன் கிட்ட போயி இந்த மாதிரி வேலையெல்லாம் வாங்கியிருக்காளே... இவ சும்மா இருக்க மாட்டா போலயே' என்று நினைத்துக் கொண்டாள்).
கல்பனா: "அப்படியா புஜ்ஜி... அவ சொன்ன உடனே நீயும் கழட்டி விட்டியா? வேற என்ன பண்ணுன?"

மகி: "கழட்டினதும் அவளோட பழத்தை பார்த்தேன்மா... உன்ன மாதிரியே பெருசா இருந்துச்சு... ஆனா உன் அளவுக்கு இல்லம்மா... அதுல ஒன்ன எடுத்து, 'இந்தாடா... சின்ன வயசுல குடிச்சது தானே... இப்பவும் குடின்னு சொல்லி என் வாயில வெச்சா... ஆனா எனக்குப் பிடிக்கல... அந்த வாசனை எனக்கு செட் ஆகல... அதான் வேண்டாம்னு சொல்லிட்டு வந்துட்டேன்."

(தன் தங்கை அப்படி ஆசை காட்டியும், தன் மகன் ஒழுக்கமாகத் திரும்பி வந்ததை நினைத்து கல்பனாவுக்கு ஒரு கர்வம் வந்தது. "என் மவன் என் மவன் தான்" என்று மனதிற்குள் பூரித்துப் போனாள்).

கல்பனா: "ஏன் கண்ணா... அந்த பழத்தைப் பார்த்ததும் உனக்குக் குடிக்கணும்னு தோணலையா? " என்று சீண்டினாள்.

மகி: "இல்லம்மா... ஏனோ எனக்கு அதைக் குடிக்கத் தோணல. எனக்கு வேற ஒன்னு மேல தான் ஆசை."

கல்பனா: "அப்போ எதடா குடிக்கணும்னு ஆசையா இருக்கு? ..."

சரியாக அந்த நேரம், மகி எப்படியோ கஷ்டப்பட்டு அந்த இறுக்கமான பிரா ஹூக்ஸ் எல்லாத்தையும் கழட்டி விட்டான். "டப்... டப்..." என்ற சத்தத்துடன் அந்த ஹூக்குகள் விடுபட, பிரா தோள்பட்டையில் இருந்து லூசாகித் தொங்கியது.




கல்பனா மெதுவாகத் திரும்பினாள். அவளது கண்கள் காதலும் தாய்மையும் கலந்து மின்னின. தோளில் தொங்கிய பிரா ஸ்ட்ராப்பை உருவிப் பக்கத்தில் போட்டாள்.

அவ்வளவுதான்... மறைப்பு ஏதும் இல்லாமல், இரண்டு பெரிய இளநீர்க் காய்கள் போல, மகி விளையாடும் ஃபுட்பால் பந்து போல அவனது முகத்துக்கு நேராகத் தொங்கின அந்த செழிப்பான மாங்கனிகள்.

ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைபட்டுக் கிடந்த அந்தத் தசைக்கோளங்கள், விடுதலை கிடைத்த சந்தோஷத்தில் துள்ளி குதித்தன. அதன் நுனியில் இருந்த ஆரஞ்சு கலர் காம்புகள் விறைத்து நின்றன.

மகி அதையே இமைக்காமல் பார்த்துவிட்டு, "அம்மா... எனக்கு உன்னோடதைக் குடிக்கணும் போல இருக்கும்மா... எனக்கு இதுதான் வேணும்," என்று கெஞ்சலாகக் கேட்டபடி, அம்மாவின் பால் முலைகளை ஓரக்கண்ணால் ரசித்தான்.

கல்பனா மகனின் அந்த ஏக்கம் நிறைந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டுச் சிரித்தாள். அவளது சிரிப்பில் ஒரு பெண்ணின் வெட்கம் இருந்தது.

கல்பனா: "கண்ணா... இதெல்லாம் உனக்குத் தான்டா செல்லம்... சின்ன வயசுல இதை விட்டா வேற எதையும் வாயில வைக்க மாட்ட... அம்மா உனக்குத் தராம இருப்பேனா? வாடா என் தங்கம்..." என்று சொல்லி, மகனை அப்படியே பாசத்தோடு இழுத்துத் தன் பூந்தளிர் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டாள்.





அந்த அணைப்பில், அம்மாவின் இரண்டு பெரிய மாம்பழ முலைகளுக்கு நடுவே மகியின் முகம் புதைந்தது.
மெத்தென்று இருந்த அந்தச் சதைக் கோளங்களுக்கு நடுவே, மகனின் முகம் மத்தளம் வாசிப்பது போல அழுந்தியது. அவனது மூக்கு அவளது மார்பின் நடுவே இருந்த பள்ளத்தில் தேய்த்தது. மகி அம்மாவின் பளிங்கு முதுகைச் சுற்றி வளைத்து, அவளது மலைக்குன்றுகள் போன்ற குண்டிகள் இரண்டிலும் கைகளை வைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு, அம்மாவின் கதகதப்பான அணைப்பில் திக்குமுக்காடினான்.

கல்பனா: "அய்யோ என் செல்லக் குட்டி... அம்மா பால் வேணும்னா எப்போ வேணாலும் கேளுடா... நான் யாருக்குக் கொடுக்கப் போறேன்?" என்று சொல்லி, அவன் முகத்தில் அழுத்திக் கொண்டிருந்த ஒரு பால் கலசத்தை கையில் ஏந்தி, அவன் கன்னத்தில் தேய்த்தாள்.

மகி அம்மாவின் ஆரஞ்சு கலர் காம்புகளை விரலால் வருடி விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். அது ஏதோ ரப்பர் பந்து போல அவனது விரல்களுக்குள் அடங்கியது.

ஒரு கையை அம்மாவின் இடது பக்க வீங்கிய சூத்து மேல வைத்துத் தேய்த்துக் கொண்டும், இன்னொரு கையால் அம்மாவின் பெரிய சாத்துக்குடி முலையை பிசைந்து கொண்டும் இருந்தான். கல்பனா பாசத்தோடு ஒரு மார்பகத்தைத் தூக்கி மகனின் வாய்க்கு நேராகக் கொடுத்தாள்.

"இந்தாடா... குடி..."

அம்மா கொடுத்ததும், மகி வாயைத் திறந்து அந்தக் காம்போடு சேர்த்து, மார்பகத்தின் கால் பகுதியை அப்படியே வாய்க்குள் போட்டுக் கவ்விக் கொண்டான்.



கல்பனா: "ஸ்ஸ்ஸ்... சப்புடா செல்லம்... நல்லா குடிடா என் தங்கம்... அம்மாவுக்கு வலிக்காம மெதுவா குடி..." என்று சொல்லி, சுகத்தில் கண்களை மூடிக்கொண்டு மகனின் தலையை வருடி விட்டாள்.

மகி அம்மாவின் இடது பக்க கொழுத்த குண்டியை பாவாடைக்கு மேலேயே பிசைந்து கொண்டும், ஒரு கையால் முலைய பிசைந்து கொண்டும், இன்னொன்றை வாயில் போட்டுக் சுவைத்துக் கொண்டும் இருந்தான்.

பெட்ரூம் கதவு இன்னும் பாதியளவு திறந்தே இருந்தது. வெளியே யாராவது வந்தால் பார்த்துவிடுவார்களோ என்ற பயம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், அந்தத் திரில்லில் தாயும் மகனும் லயித்திருந்தனர்.

அது என்னவோ தெரியல... அம்மாவின் பால் கலசங்கள் வாயில் பட்டதும், பையனுக்குள் இருந்த அந்தச் சிறுபிள்ளைத்தனம் போய், ஒரு காளைப் பருவம் துளிர்த்தது போல இருந்தது.

காலேஜ் படிக்கும் மகியோட கை, அம்மாவின் இடது குண்டி மேல கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமா விளையாட ஆரம்பிச்சது.
இதுவரைக்கும் மெதுவா தடவிக்கிட்டு இருந்தவன், இப்போ அந்த கொழுத்த குண்டிகளை பிசைவது போல அழுத்த ஆரம்பித்தான். அவன் விரல்கள் அந்தச் சதைகளுக்குள் புதைந்தன.

(அவன் வேணும்னே செய்யல... அந்தச் சுகம் அவனை அறியாமலேயே அப்படிச் செய்ய வைக்குது... இதைத்தான் யோகக் கலைனு சொல்றாங்களோ? ).

போகப் போக அந்தப் பையனுக்கு, அம்மா சொல்லிக் கொடுக்கும் இந்தப் 'படுக்கைப் பாடம்' அத்துப்படியாகிடும் போலயே!
மகன் அப்படித் தன் சூத்து சதைகளைப் பிசைவதை கல்பனா ரசித்தபடியே, அவன் தலையைத் தடவிக் கொடுத்தாள். அவளது பார்வை அரைகுறையாகத் திறந்திருந்த கதவு பக்கமே இருந்தது.

அப்போது ஹாலில் இருந்து கல்பனாவின் மாமியார் குரல் கேட்டது: "ஏண்டி கல்பனா... எங்கடி போன? வந்து கொஞ்சம் காபி போட்டுத் தாயேன்... தலை வலிக்குது!"

கல்பனாவுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டது. ஆனால் மகனை விலக்க மனமில்லை.
கல்பனா: "ஆ... இதோ வந்துட்டேன் அத்தை... இருங்க... அடுப்புல பால் வச்சிருக்கேன் (இங்கே மகனுக்கு பால் கொடுத்துக்கொண்டே)... ஏண்டி மாலவிகா... பாட்டிக்கும் உனக்கும் ஃப்ரிட்ஜ்ல ஆப்பிள் இருக்கு, எடுத்து வெட்டிச் சாப்பிடுங்க... நான் வந்துடுறேன்..." என்று குரல் கொடுத்தாள் 

 குரல் கொடுத்துக்கொண்டே, மகியின் லீலைகளை கவனித்தாள்.
மகி, அம்மாவின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான மாம்பழ முலைப்பழத்தை கால் பாகத்துல இருந்து அரை பாகம் வரைக்கும் வாய்க்குள்ள திணிக்க ட்ரை பண்ணிக்கிட்டு இருந்தான். ஆனா அது உள்ள போகல. எப்படிப் போகும்? அம்மாவோடது என்ன சின்னப் பொண்ணுங்களோடதா?

நடுத்தர வயசுல பழுத்துக் குலுங்கும் சைஸ்... அதுவும் ரெண்டு பிள்ளைகளைப் பெத்த உடம்பு... சும்மாவா? 

மகன் படுற அவஸ்தையைப் பார்த்துச் சிரித்த கல்பனா,
"டேய் லூசுப் பயலே... மெதுவா சப்புடா... அது என்ன ரவா லட்டாடா முழுசா முழுங்கப் பாக்குற?" என்று அவன் தலையைக் கோதி முதுகை வருடினாள்.




மகி வாயிலிருந்த காம்பை "டப்" என்ற சத்தத்துடன் வெளியே எடுத்துவிட்டு, "அம்மா... இது முழுசா வாய்க்குள்ள போக மாட்டேங்குதும்மா..." என்று சொல்லிவிட்டு, அடுத்த மார்பகத்தை இந்த முறை வாய்க்குள் திணித்தான்.

கல்பனா: "டேய்... உன் வாய் சின்னதுடா கண்ணா... இது எப்படி உள்ள போகும்? கொஞ்சம் கொஞ்சமா குடிடா..." என்று சொல்லி, மகன் எச்சில் பண்ணி ஈரம் ஆக்கின அந்த மார்பகத்தைப் பார்த்துப் பூரித்துப் போனாள். அந்த ஈரத்தில் மின்விசிறி காற்று பட்டதும் அவளுக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது.

மகியின் கைகளின் வேகம் கூடியது. அவனுக்கு போதை தலைக்கேறியது போல இருந்தது.
அம்மாவின் வலது பக்க வீங்கிய சூத்து மேல கையை வெச்சு, அந்த உருண்டையான சூத்து சதைகளை ஒரு கேக் துண்டைப் பிடிக்கிற மாதிரி பற்றிப் பிசைந்து அழுத்தினான். அவன் விரல்கள் அந்தச் சதையின் ஆழம் வரை சென்றன.

அந்த அழுத்தத்தில் கல்பனா, " வலிக்குதுடா ..." என்று சிரித்துக் கொண்டே, செல்லமாக அவன் தலையில் ‘நச்’ என்று ஒரு கொட்டு வைத்தாள்.

"போதும்டா... அத்தை வந்துடப் போறாங்க... மிச்சத்தை ராத்திரி வெச்சுக்கலாம்," என்று சொல்லி அவனைத் தள்ளிவிட முயன்றாள். ஆனால் அவனோ விடுவதாக இல்லை...

[Lust king 66]

கதையை படித்து விட்டு comments கூரவும்