Incest செங்காச்சி.

[Piriya s]

பிரியா இரவுக்கு சமைக்கவில்லை. அப்பா சாப்பிடாததாலும் மதியம் வடிவின் வீட்டில் விருந்து சாப்பிட்டதாலும் காலையில் சமைத்தது மீந்து போயிருந்தது.

குழம்பை மட்டும் சூடு பண்ணி அப்பா மகள் இருவரும் சாப்பிட்டனர்.

சாப்பிட்ட பிறகு பாயை விரித்து படுத்தனர்.

 பிரியா புடவையை மாற்றவே இல்லை. புடவையுடனே படுத்தாள். 

மருது மகள் பக்கம் சரிந்து அவள் இடுப்பை வளைத்து அணைத்துக் கொண்டான். 

பிரியாவும் கால் மீது தன் காலை தூக்கி போட்டுக் கொண்டாள்.

இருவரும் முகத்தோடு மகம் இணைய கட்டிக் கொண்டனர். திருமண விசயமாக ஏதேதோ பேசினர். 

இருவருக்கும் தூக்கம் வரவில்லை.

 ஒரு மணி நேரம் கழித்து மருது எழுந்து உட்கார்ந்து மகளின் கால்களை அமுக்கி விட்டான். அப்படியே அவளது புடவை பாவாடையை மேலே தூக்கி அவளது குண்டிகளைப் பிடித்து உருட்டினான்.

“ப்பா”

“என்ன தாயி?”

“நல்லாருக்கு” என்று குண்டிகளை வாட்டமாகக் காட்டினாள். 

அவனும் ஆர்வமாகி அவளின் சூத்தைக் கசக்கி சூத்து ஓட்டையை விரலால் தேய்த்தான். 

“ஸ்ஸ்ஸ் ம்ம்ம்ம்” என்று முனகினாள் ப்ரியா.

மருது குனிந்து அவள் குண்டி மீது முகத்தைக் கவிழ்த்தான். 

அவள் குண்டி முழுக்க முத்தம் கொடுத்தான். அங்கங்கே கடித்தான். நாக்கால் நக்கினான். 

அவளின் சூத்து ஓட்டையை விரித்துப் பிடித்து அதில் விரலை வைத்து நன்றாக தேய்த்தான்.

பிரியா நெளிந்து அப்பாவின் லுங்கிக்குள் கை விட்டு அவனது விறைத்த சுன்னியைப் பிடித்தாள்.

துடிப்பாக இருந்த அப்பாவின் சுன்னியை கையில் இறுக்கிப் பிடித்து உறுவினாள்.

மருது வெறியானதைப் போல மகளின் சூத்து ஓட்டையை விரித்துப் பிடித்து முத்தம் கொடுத்து அதனுள் விரலை நுழைத்தான்.

“ஆஆஹ்ஹ் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் ப்ப்ப்பா” பிரியா நெளிந்து துள்ளிச் சிரித்தாள். 

மருதுவுக்கு சுன்னி நன்றாக விறைத்து முறுக்கிக் கொண்டது. 

அவள் சூத்து ஓட்டைக்குள் விரலை ஆழமாக திணித்து குத்திக் குத்தி எடுத்தான்.

அதற்கு மேல் பிரியாவுக்கு தாங்கவில்லை. 

படுக்கையை விட்டு எழுந்து விட்டாள். அப்ப்வின் மடியில் சரிந்து அவன் சுன்னிக்கு முத்தம் கொடுத்தாள். அவன் எக்கிக் கொடுக்க அப்பாவின் சுன்னி மொட்டை வாயில் கவ்வி உள்ளே தள்ளி மெதுவாக ஊம்பினாள்.

மருது மகளின் தலையைப் பிடித்தபடி மல்லாந்து படுத்து விட்டான். கால்களை அகட்டிப் போட்டு மகள் வாயில் தூக்கித் தூக்கி இடித்தான்.

அப்பாவின் சுன்னியை ஊம்பிய பிறகு பிரியாவே எழுந்து காண்டம் எடுத்து கவர் பிரித்து அப்பாவின் சுன்னியில் மாட்டினாள்.

கசங்கிய புடவையும் அவிழ்ந்த ஜாக்கெட்டுமாக அப்பாவின் மேல் ஏறி உட்கார்ந்து அப்பாவின் விறைத்த பூலை தன் புண்டைக்குள் ஏற்றிக் கொண்டு இடுப்பை ஆட்டி எகிறி எகிறி அடித்து ஓத்தாள் பிரியா.

குலுங்கி ஆடும் முலைகளையும் இடுப்பையும் குண்டிகளையும் தொடைகளையும் தடவி பிசைந்து கசக்கி விட்டான் மருது. 

பிரியாவுக்கு அப்பாவை ஓக்க ஓக்க வேகம் கூடிவிட்டது. மூச்சு வாங்கிக்கொண்டு அப்பாவின் நெஞ்சில் கைகளை ஊன்றிக் கொண்டு குண்டியை நன்றாக மேலே தூக்கி எகிறி எகிறி அடித்தாள். 

அவனும் அவளை கீழே இழுத்து குலுங்கும் முலைகளை கவ்விச் சப்பி அவளுக்கு மேலும் வெறியேற்றினான்.

ஓத்து உச்சத்தை அடைந்து வியர்த்து களைத்து அப்பாவின் மார்பில் கவிழ்ந்து படுத்தாள். 

அவளைக் கட்டிக் கொண்டான் மருது.

அதன் பிறகு சரிந்து கீழே படுத்தாள்.

புடவை ஜாக்கெட் எல்லாம் கசங்கி கலைந்தாலும் அதை அவிழ்த்து வீசாமலே புண்டை முலைகளை காட்டிக் கொண்டு அப்பாவின் அணைப்பில் தூங்கினாள் பிரியா. 

அந்த புடவை காரணமாகவே அவளை அதிகாலை நேரத்தில் ஒரு தடவை மறுபடியும் ஓத்தான் மருது.

[Chellapandiapple]

செம அப்டேட்
ரியலி சூப்பர்ப்

[Piriya s]

சந்திராவின் கல்யாண காரியங்கள் உடனடியாக நடக்கத் தொடங்கி விட்டது. 

அடுத்தது பெண் வீட்டிலிருந்து பையன் வீட்டுக்கு விருந்துக்குப் போவது பத்திரிக்கை அடிப்பது ஜவுளி எடுப்பது என்கிற கட்டத்துக்குப் போனது. 

பிரியாவும் மருதுவும் அந்த சுப காரியங்கள் அனைத்திலுமே கலந்து கொண்டனர். எப்போதும் அந்தப் பேச்சாகவே இருந்தது.

ஒரு மாத இடைவெளியிலேயே சந்திராவின் திருமணம் நடந்து விட்டது. 

செங்கல் சூளை முதலாளியின் தலைமையில் அருகில் இருந்த ஒரு குமரன் கோவிலில் வைத்து திருமணம். 

பிரியாவும் புதிதாக ஒரு பட்டுப் புடவை எடுத்துக் கட்டிக் கொண்டாள். 

பட்டுப் புடவை, மேக்கப், தலை நிறைய பூ என்று அவளே ஒரு மணப்பெண் போலத்தான் சுற்றிக் கொண்டிருந்தாள்.

அந்தக் கல்யாணத்தில்தான் அந்த நபரை சந்தித்தாள் பிரியா. 

உணவு நேரத்தின் போது சூளை முதலாளி அவளைக் கூப்பிட்டார்.

“ஏ புள்ள பிரியா.. இங்க வா”

தயங்கி அவரிடம் போனாள் பிரியா. 

சுந்தரி பக்கத்தில் வரவில்லை.  சற்று தள்ளி நின்று விட்டாள். அவளை கூட அழைத்துப் போக வழியில்லாமல் எதுவும் பேசாமல் முதலாளியின் முன்பாகப் போய் நின்றாள் பிரியா. 

முதலாளியின் பக்கத்தில் பேண்ட் சர்ட் போட்டிருந்த ஒரு மத்திம வயது கடந்த புதிய ஆள் இருந்தான்.

அவரது பக்கத்தில் இருந்த ஆளிடம் அவளைக் காட்டினார். 

“இதுதான் அந்தப் புள்ள. பேரு பிரியா. அப்பன் மட்டும்தான். அம்மா இல்ல. வேற எந்த சொந்த பந்தமும் இல்ல.” 

பிரியாவைப் பார்த்து, “இந்தா புள்ள.. இது நமக்கு தெரிஞ்ச பையன்தான். புடிச்சிருக்கா பாரு. என்ன.. கல்யாணமாகி இப்ப பொண்டாட்டி கூட இல்ல. உன்னை மாதிரிதான். மத்தபடி நல்ல பையன். நான் கேரண்டி தரேன். நீ நம்பி கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம். உனக்கு புடிச்சா சொல்லு. உன் கல்யாணத்தை நானே நடத்தி வெக்கறேன்” என்றார். 

அதிர்ந்து போய் அவரைப் பார்த்தாள் பிரியா. கண்கள் உடனடியாக மிரண்டன. முகம் சுண்டிப் போனது. 

‘எனக்கு மாப்பிளையா? எனக்கு இன்னொரு கல்யாணமா?  அதுவும் இந்த ஆளுடன். யார் இவன்?’

அந்த ஆளைப் பார்த்தாள் பிரியா. 

அந்த ஆளும் அவளது முகத்தைத்தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் உடனே திடுக்கிட்டு பார்வையை மாற்றினாள். முதலாளியைப் பார்த்தாள். 

அவள் முகம் மிரண்டு போயிருந்தது. முகத்தில் உடனடியாக வியர்க்கத் தொடங்கியிருந்தது.

“புடிச்சுருக்கா?” முதலாளி நேரடியாகவே கேட்டார். 

அவளுக்கு தொண்டை அடைத்துக் கொண்ட மாதிரி இருந்தது.

“நல்லா பாத்துக்க புள்ள” என்றார்.

தயங்கி மீண்டும் அந்த ஆளைப் பார்த்தாள். மோசமில்லை. ஆனால் எதுவோ அவளை அதிர வைத்தது.

உடனே பார்வையை மாற்றிக் கொண்டாள். சட்டென்று தோன்றியது.

“அப்பாகிட்ட பேசிக்கங்க” எனச் சொல்லி விட்டு உடனே அந்த இடத்தை விட்டு ஓடிவிட்டாள்.

[Piriya s]

இந்த சில நொடிகளில் அவளுக்கு குப்பென்று வியர்த்துப் போனது.

நெஞ்சம் மிரண்டு கை கால்கள் விதிர்த்து நடுங்கிப் போனது. 

போனதும் சுந்தரியின் கையைப் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டு தனியாகப் போய் விட்டாள்.

“என்னக்கா?” என்றாள் குழப்பமான சுந்தரி.

“வாடி”

இருவரும் கூட்டத்தை விட்டு விலகி காற்றோமான பகுதிக்குச் சென்ற பிறகு பிரியா சொன்னாள்.

“நெஞ்சே அடச்சுப் போச்சுடி”

“ஏன் க்கா?”

“ஒரு நிமிசம் இரு. நல்லா மூச்சு வாங்கிக்கறேன்..” என்று சொல்லி உண்மையாகவே கண்களை மூடி ஆழமாக மூச்சை இழுத்து விட்டாள்.

“என்னக்கா  சொல்லு?” பிரியாவின் முகத்தையே ஆவலாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சுந்தரி கேட்டாள்.

“அந்த ஆளை பாத்தியா?”

“யாரு?”

“மொதலாளிகூட ஒரு ஆளு”

“ஆமா..”

“அது உங்க சொந்தமா?”

“இல்லையே. ஏன்?”

“அந்தாளை எனக்கு புடிச்சுருக்கானு கேட்டாரு மொதலாளி”

“எதுக்கு?”

“ம்ம்.. பாவாடைய தூக்கிட்டு படுக்குறதுக்கு. கண்டாரவோலி அந்தாளு என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கறானாம். அதுக்குத்தான் எனக்கு புடிச்சிருக்கானு கூப்டு கேட்டாரு” என்றாள் பாதி கோபமாக.

“உனக்கா.. மாப்பிள்ளையா?” சுந்தரியிடம் திகைப்பு. 

“ஆமாடி.. அப்படியே நெஞ்சே அடச்சுப் போச்சு. மூச்சே வரல..”

“அயோ.. நான் செரியா பாக்கலையே..”

“போய் பாரு போ..”

“சரி உனக்கு புடிச்சுருக்கா?”

“நானும் செரியா பாக்கல. சும்மா பாத்தேன். கண்ண கட்டி விட்ட மாதிரி இருந்துச்சு. எனக்கு என்ன சொல்றதுனே தெரியல”

“அயோ அக்கா.. எனக்கே ஷாக்கா இருக்கே.. நான் போய் பாக்கட்டுமா?”

“பாரு போ. முடிஞ்சா அது யாரு என்னனு விசாரிச்சுட்டு வா”

“நீ என்ன சொன்ன?”

“எங்கப்பன்கிட்ட பேசிக்க சொல்லிட்டு வந்துட்டேன். நிக்கவே முடியல. குப்புனு வேத்து காலு கை எல்லாம் நடுங்கிப் போச்சு”

“அயோ அக்கா.. இரு வரேன்” என்றுவிட்டு அந்த இடத்திலிருந்து உடனே விலகி ஓடினாள் சுந்தரி. 

[Lonely dude@1947]

Bro super update waiting for more

[Piriya s]

Bro super update waiting for more

Thanks

[Piriya s]

பிரியா பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தாள். கூட்டம் வேறு பக்கம் இருந்தது. அவள் நெஞ்சு இன்னும் பக் பக்கென்று அடித்துக் கொண்டிருந்தது. உடம்பெல்லாம் வியர்த்துப் போயிருந்தது.

நெஞ்சில் கை வைத்து கண்களை மூடி ஆழ மூச்சு இழுத்து நடுக்கத்தை அடக்க முயன்றாள்.

‘இதுக்கு அப்பா என்ன சொல்லும்னு தெரியலியே. ஐயோ அப்பா.. இப்ப பாத்து நீ எங்க போன? கண்லேயே ரொம்ப நேரமா படலயே. குடிக்க போய்ட்டியா? கொஞ்சம் சீக்கிரம் வாயேன். எனக்கு என்ன சொல்றது என்ன பேசறது என்ன செய்யறதுனு ஒன்னுமே தெரியலியே. கடவுளே..!’

மனசுக்குள் கலங்கித் தவித்தாள் பிரியா. 

கால் மணி நேரம் கழித்து வேகமாக ஓடி வந்தாள் சுந்தரி.

அதுவரை பிரியா அந்த இடத்தை விட்டு நகரவே இல்லை. 

ஒரு மர நிழலில் போய் நின்று கொண்டாள்.

“அக்கா சூப்பர்” ஓடி வந்து பிரியாவின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு முகம் மலரச் சொன்னாள் சுந்தரி.

“என்னடி?” நடுக்கமாய் கேட்டாள் பிரியா. 

“நான் பாத்தேன் அவரை” என்றாள். 

“ம்ம்.. யாருன்னு தெரிஞ்சுதா?”

“எங்க சொந்தக்கார ஆளு இல்ல. நம்ம மொதலாளிக்கு தெரிஞ்ச ஆளு. பேரு மனோகரன். கல்யாணமாகி பொண்டாட்டி விட்டுட்டு போயிட்டா. கொழந்தை இல்ல. சொந்தமா வீடு வாசல் இருக்கு” என்று மளமளவென ஒப்பித்தாள் சுந்தரி.

“இதெல்லாம் யாருகிட்டடி கேட்ட?”

“எங்கம்மாகிட்ட. அந்த ஆளு நம்ம சொந்தக்கார ஆளானு எங்கம்மாகிட்ட போய் கேட்டேன். ஏன்டினு கேட்டுச்சு. அப்பதான் பிரியக்காள கல்யாணம் பண்ண முதலாளி கூப்பிட்டு காட்டி பேசினாருனு சொன்னேன். உடனே எங்கம்மா போயி மொதலாளிகிட்டயே நேரா கேட்டு விசாரிச்சுருச்சு. ஆளும் நல்லாருக்காங்கக்கா” என்று படபடவென பேசினாள் சுந்தரி.

பிரியாவுக்கு திக் திக் நிமிடங்களாக இருந்தது. மனதுக்குள் ஒரு பிசைவு.

“ஆளை நல்லா பாத்தியாடி?” என்று கேட்டாள். 

“பாத்தேன்க்கா”

“நல்லாருக்காப்டியா?”

“எனக்கு சொல்லத் தெரியல.. ஆனா.. மோசம் சொல்ற மாதிரி இல்ல. கொஞ்சம் ஒசரமா இருக்காரு. மா நெறம். முன்னாடி மண்டைல லேசா சொட்டை” என்றாள். 

சிரித்தாள் பிரியா.

“வயசு தெரியுமா?”

“தெரியல. அதை கேக்கல. ஆனா நல்ல ஆளுனு மொதலாளி கேரண்டி குடுக்கறாரு”

பிரியா நீண்ட நேரம் கழித்தே மணமக்கள் இருந்த இடத்துக்குப் போனாள். ஆனாலும் அவள் மனசு அங்கே ஒட்டவே இல்லை.

அன்று மாலைதான் அவளால் அப்பாவைப் பார்க்க முடிந்தது.

“எங்க போய் தொலஞ்ச?” என்றாள் கடுப்பாக அப்பாவைப் பார்த்ததும்.

“ஏன்டா தாயி?” எனக் கேட்ட மருது விழிகள் மிதக்கும் போதையில்தான் இருந்தான். 

“உள்ள நட பேசிக்கலாம்” என்றாள்.

மருது செருப்பை வாசலிலேயே கழற்றி விட்டு வீட்டுக்குள்ளே நுழைந்து சட்டையை கழற்றினான்.

“மொதலாளிய பாத்தியா?” அப்பாவின் முகத்தை கூர்மையாகப் பார்த்தபடி கேட்டாள் பிரியா.

“பாத்தேன்” என்றான் மருது. அவனது புன்னகை விரிந்தது.

“சொன்னாரா?”

“ஆளையும் பாத்தேன்”

அப்பாவையே பார்த்தாள்.

சட்டையை கழற்றி தூக்கில் போட்டவன் வேட்டியை அவிழ்த்துப் போட்டான். 

“மேலுக்கு ரெண்டு சொப்பு தண்ணி ஊத்திட்டு வந்தர்றேன் தாயி” என்றான்.

“போ” என்றாள். அவள் கண்கள் நீர்த் திரையிட்டிருந்தது.

அதைப் பார்த்தவன் சட்டென்று அவளைக் கட்டிப் பிடித்தான். 

“எந்தாயி.. இப்ப எதுக்கு அழற?” என்று உருகி அவள் கண்களை துடைத்து விட்டான்.

“எனக்கு கல்யாணம் பண்ணி தரப் போறியா?” என்று குரலடைக்க கேட்டாள். 

“நல்ல எடமா வந்துருக்கு தாயி. ரொம்ப நல்ல எடம். எல்லாம் விசாரிச்சுட்டேன். இப்படிப்பட்ட ஒரு எடம் கெடைக்க நீ குடுத்து வெச்சுருக்கணும். சொந்த வீடு இருக்கு. காடு இருக்கு. கூடப் பொறந்தது ஒரே அக்காதான். அதுவும் எங்கயோ ஊருல இருக்கு. இங்க வயசான பாட்டி மட்டும் இருக்கு. அப்பா அம்மா இல்ல. அதுவும் ரொம்ப வயசான பாட்டி. இன்னிக்கோ நாளைக்கோனு இருக்கு. இந்தாளுக்கு நல்ல வேளை.. வருமானம் எல்லாம்…”

“பொண்டாட்டி இல்ல கொழந்தை இல்ல..  இதெல்லாம் சொல்லு?” என்றாள்.

“ஆமா” சிரித்தான். “எந்தாயிக்கு ஒரு கொறையும் இல்லாத எடமா கெடச்சுருக்கு. ராணி மாதிரி வாழலாம்”

“உன்னை விட்டுட்டு போயி அப்படி என்னால வாழ முடியாது”

“அதையும் மொதலாளியே சொல்லிட்டாரு”

“என்ன?”

“எனக்கு உன்னை விட்டா யாரும் இல்லேனு. அதனால நானும் உன்கூடவே வந்து இருந்துக்கலாம். காடு இருக்கு. அதை நான் பாத்துக்குவேன். ரெண்டு மாடு இருக்குதுன்னாங்க. கறவை மாடு. அதை மேச்சுட்டு.. உன் கையால இத்தனை வாங்கி தின்னுட்டு.. என் காலத்தை ஓட்டிருவேன்” எனச் சொன்ன மருதுவும் கண்ணீர் விட்டு அழுதான். 

அது துக்கக் கண்ணீரோ வேதனை கண்ணீரோ அல்ல என்பதை அப்பா மகள் இருவருமே உணர்ந்திருந்தனர்.

இருவரும் கண்கள் கலங்கி அழுது மூக்கை உறிஞ்சி மனச் சமாதானமடைந்தனர்.

அன்று இரவெல்லாம் அவர்களுக்கு சரியான தூக்கமே இல்லை. 

என்னதான் இருந்தாலும் மகளின் வாழ்க்கையில் இன்னொரு ஆண் முழு உரிமை பெற்று வருவதை மருதுவாலும் முழு மனதாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. 

அதே போலத்தான் பிரியாவுக்கும் இருந்தது.  

தனக்கும் அப்பாவுக்கும் நடுவில் இன்னொரு ஆண் நுழைந்து தன்னை முழு உரிமையாக்கிக் கொள்வதை முழு மனதோடு ஏற்க முடியவில்லை. 

ஆனாலும் அப்பா இருக்கும்போதே அவருக்குப் பிறகு வாழக் கூடிய ஒரு வாழ்க்கைத் துணையை அவரே பார்த்து முடிவு செய்து கொடுப்பதும், தன் கல்யாணத்துக்கு பிறகு அவர் தன்னுடனே வந்து தங்கிக் கொள்ளலாம் என்பதும் அவளுக்கு மிகப் பெரிய ஆறுதலாகவும் சமாதானமாகவும் இருந்தது.

அன்றைய இரவு அவர்கள் தூக்கமின்றி தவித்ததின் காரணமாகவும் ஒருவரை ஒருவர் பிரிய நேருமோ என்கிற பயம் காரணமாகவும் இடைவெளி விட்டு விட்டு மூன்று முறை ஓத்தனர். 

உடம்பு களைத்து அதிகாலை நேரத்தில்தான் தூங்கினர்.!

[Piriya s]

அடுத்த இரண்டு நாளில் இருந்தே பிரியாவின் திருமணத்துக்கான பேச்சு வார்த்தைகள் தொடங்கி விட்டது. 

ஒரு வாரத்திலேயே மாப்பிள்ளை வீட்டிலிருந்து அவளைப் பார்க்க வந்தனர். வெகு சிலர்தான் வந்திருந்தனர்.

முதலாளிதான் தலைமை ஏற்றிருந்தார். அவரே பேசி முடிவு செய்தார்.

மாப்பிள்ளையை அன்றும் அவள் நன்றாகப் பார்க்கவில்லை. ஆனாலும் சுமாராக பார்த்து வைத்தாள்.

ஆள் கொஞ்சம் உயரம்தான். மாநிறம். 

மோசமில்லை என்றே தோன்றியது. 

அந்த ஆளின் அக்காவும் அவளது மகனும் வந்திருந்தனர். 

அக்காளும் நல்ல உயரம்தான். ஆனால் அவள் ஒரு ஆம்பளை தோற்றம் கொண்டிருந்தாள். கனத்து பெருத்த உடம்பு. நல்ல உழைப்பாளி போல. 

அவளை பெண்ணென்று நம்பும்படி காட்டுவது அவளது பெரிய முலைகள்தான். அது இல்லாவிட்டால் அவளை ஒரு ஆம்பளை என்றுதான் பார்த்த கணத்தில் நினைக்கத் தோன்றும். அப்படி ஒரு தோற்றம்.

“அக்கா.. ஆளு நெஜமாவே ரொம்ப அழகா இருக்காங்கக்கா” என்றாள் சுந்தரி. 

அது உண்மைதான் ஓரளவு என்றாலும், “நீ கட்டிக்கடி.. உனக்கு செம மேச்சா இருக்கும்” என்று கிண்டல் செய்தாள் பிரியா. 

“அக்கா.. அவருக்கு மட்டும் சின்ன வயசா இருந்தா நான் கண்டிப்பா கட்டிக்குவேன்” என்றாள்.

“அடிப் பாவி..”

வடிவும் சொன்னாள். 

“நல்ல ஆளு நல்ல எடம் செங்கா. உனக்கு இத்தனை நாள் கழிச்சு கடவுளா பாத்து ஒரு நல்ல எடமா அமச்சு குடுத்துருக்கான். அந்த வாழ்க்கையை நல்லா கெட்டியா புடிச்சுக்க” 

பிரியாவுக்கு அவர்களுடைய பேச்சு பிடிக்கவே செய்தது. புதிய கணவனுடன் சேர்ந்து வாழ தன் மனதை தயார் செய்து கொள்ளத் தொடங்கினாள்.

“என் மக நல்லா வாழ்ந்தா போதும்” என்று மகிழ்ச்சியில் கண் கலங்கினான் மருது.

சுந்தரி அவ்வப்போது ஏடாகூடமாக ஏதாவது ஒரு கிண்டல் கேள்வி கேட்கத்தான் செய்தாள். அது பிரியாவுக்கும் பிடித்தது.

[nishanth1124]

Kathai updete seekkiram kodunga bro. Interesting ah irukku

[Piriya s]

இரண்டு நாட்கள் கழித்து, காலை நேரம். பத்து மணி இருக்கும். 

சூளையில் அப்போது பிரியா மட்டும்தான் இருந்தாள். அவளுக்கு எந்த வேலையும் இருக்கவில்லை. பாயை விரித்து படுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

வெளியே லேசான மழை பெய்து கொண்டிருந்தது.

வீட்டு வாசலில் இருந்து செங்கல் சூளை முதலாளியின் குரல் கேட்டது. 

“மருதாம்புள்ள”

உள்ளே பாயில் படுத்துக் கொண்டிருந்த பிரியா திடுக்கிட்டு எழுந்தாள்.

“மொதலாளி” என்றாள் குரலே எழாமல்.

“என்ன பண்ற உள்ள?” அவர் குரல் அதிகாரமாக வந்தது.

“இருக்கங்” என்றாள்.

“உங்கொப்பன் இல்லயா?”

“தோட்டத்துக்கு போய்ட்டாப்டிங்” அவசரமாக நைட்டியை சரி செய்து கொண்டாள். 

கொடியில் கிடந்த ஒரு துண்டை எடுத்து மார்பில் போட்டு மறைத்துக் கொண்டு கதவு பக்கத்தில் வந்து நின்றாள்.

பாதிதான் தெரிந்தாள். அவளின் மீதி உடம்பு அவர் பார்வைக்கு தெரியவில்லை. ஆனாலும் அவளது கொலுசணிந்த கால்கள் அவரை ஈர்த்தன.

“எங்க இந்த வடிவயும் காணமாட்டக்குது” என்று கேட்டார்.

“அந்தக்காவும் தோட்டத்துக்குதாங்க போயிருக்கு” என்று அவரின் முகம் பார்க்காமலே சொன்னாள்.

“நான் தோட்டப் பக்கம் போகவே இல்ல” என்றார்.

அவள் ஒன்றும் பேசாமல் நின்றாள். அவர் முகத்தை பார்க்கவில்லை.

பாதி மறைவில் இருப்பதால் அவராலும் அவளை நன்றாக பார்க்க முடியாது.

“என்ன பண்ற நீ?” என்று கேட்டார்.

“சும்மாதான்ங்க இருக்கேன்”

“வேலை ஒன்னும் இல்லயா?”

“இல்லீங்”

“அந்த மாப்பிள்ளைய புடிச்சுருக்குதான உனக்கு?”

வெறுமனே தலையை மட்டும் ஆட்டினாள். 

“வாயத் தெறந்து சொல்லு புள்ள?” மிரட்டலாகக் கேட்டார்.

“புடிச்சுருக்குங்” சிரிப்பை காட்டினாள். 

“நல்ல ஆளுதான். நல்ல எடம். உன்னை நல்லா பாத்துக்குவான். அப்படி ஏதாவது கொஞ்சம் செரியில்லேன்னாலும் என்கிட்ட சொல்லு.. அவனை நான் பாத்துக்கறேன்”

தலையாட்டியபடி நின்றாள். 

“ஒத்த ஆளு. கூட ஒரு கெழவி மட்டும்தான் இருக்கு. அதுவும் இன்னிக்கோ நாளைக்கோனு இருக்கு. அதும் போச்சுன்னா அப்பறம் அந்த வீட்ல உன்னை ஏன்னு கேக்க யாருமில்ல”

அவள் அமைதியாகவே நின்றாள்.

“சரி.. ஆபீஸ் ரூம் பூரா ஒரே குப்பையா இருக்கு. வந்து கொஞ்சம் கூட்டியுடறியா?” என்றார். 

அதை மறுக்க முடியாது. ஆனால் தனியாகப் போகவும் பயமாக இருந்தது. அவர் எப்படிப்பட்ட எண்ணத்தில் இருக்கிறாரோ தெரியாதே. 

“என்ன வரயா இல்லயா?” எனக் கேட்டபடி கதவுப் பக்கத்தில் வந்தார். 

“வரங்” என்று பதறிக் கொண்டு சொன்னாள்.

“என்கிட்ட இன்னும் பயந்துக்கறியா?”

“இல்லீங்”

“ஏம்புள்ள.. நான் என்ன உன்னை கடிச்சா தின்றப் போறேன். எதுக்கு இப்படி பயந்துக்கற?”

“இல்லீங்..”

“வடிவெல்லாம் பாரு. தைரியமா வருவா. என்கூட இருப்பா. அவ எப்படி இருப்பானு உனக்கே தெரியும். இப்ப அவ மகளுக்கு நல்லா நகை நட்டுனு போட்டு நல்லபடியா கல்யாணமும் பண்ணிக் குடுத்துட்டா. பொம்பளைனா அந்த மாதிரி தைரியமா இருக்கணும். எதுக்கு பயம்”

“செரிங்”

“அவளோட மகளுக எல்லாம் எங்க ஒருத்தியும் காணம்?” எனக் கேட்டபடி அவரே கதவைத் தள்ளி உள்ளே வந்தார். 

அவளுக்கு திக்கென்றானது. அய்யய்யோ என்று பதறியது. உடனே மிரண்டவளாகப் பின்னால் நகர்ந்தாள்.

[suba93]

பிரியா பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தாள். கூட்டம் வேறு பக்கம் இருந்தது. அவள் நெஞ்சு இன்னும் பக் பக்கென்று அடித்துக் கொண்டிருந்தது. உடம்பெல்லாம் வியர்த்துப் போயிருந்தது.

நெஞ்சில் கை வைத்து கண்களை மூடி ஆழ மூச்சு இழுத்து நடுக்கத்தை அடக்க முயன்றாள்.

‘இதுக்கு அப்பா என்ன சொல்லும்னு தெரியலியே. ஐயோ அப்பா.. இப்ப பாத்து நீ எங்க போன? கண்லேயே ரொம்ப நேரமா படலயே. குடிக்க போய்ட்டியா? கொஞ்சம் சீக்கிரம் வாயேன். எனக்கு என்ன சொல்றது என்ன பேசறது என்ன செய்யறதுனு ஒன்னுமே தெரியலியே. கடவுளே..!’

மனசுக்குள் கலங்கித் தவித்தாள் பிரியா. 

கால் மணி நேரம் கழித்து வேகமாக ஓடி வந்தாள் சுந்தரி.

அதுவரை பிரியா அந்த இடத்தை விட்டு நகரவே இல்லை. 

ஒரு மர நிழலில் போய் நின்று கொண்டாள்.

“அக்கா சூப்பர்” ஓடி வந்து பிரியாவின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு முகம் மலரச் சொன்னாள் சுந்தரி.

“என்னடி?” நடுக்கமாய் கேட்டாள் பிரியா. 

“நான் பாத்தேன் அவரை” என்றாள். 

“ம்ம்.. யாருன்னு தெரிஞ்சுதா?”

“எங்க சொந்தக்கார ஆளு இல்ல. நம்ம மொதலாளிக்கு தெரிஞ்ச ஆளு. பேரு மனோகரன். கல்யாணமாகி பொண்டாட்டி விட்டுட்டு போயிட்டா. கொழந்தை இல்ல. சொந்தமா வீடு வாசல் இருக்கு” என்று மளமளவென ஒப்பித்தாள் சுந்தரி.

“இதெல்லாம் யாருகிட்டடி கேட்ட?”

“எங்கம்மாகிட்ட. அந்த ஆளு நம்ம சொந்தக்கார ஆளானு எங்கம்மாகிட்ட போய் கேட்டேன். ஏன்டினு கேட்டுச்சு. அப்பதான் பிரியக்காள கல்யாணம் பண்ண முதலாளி கூப்பிட்டு காட்டி பேசினாருனு சொன்னேன். உடனே எங்கம்மா போயி மொதலாளிகிட்டயே நேரா கேட்டு விசாரிச்சுருச்சு. ஆளும் நல்லாருக்காங்கக்கா” என்று படபடவென பேசினாள் சுந்தரி.

பிரியாவுக்கு திக் திக் நிமிடங்களாக இருந்தது. மனதுக்குள் ஒரு பிசைவு.

“ஆளை நல்லா பாத்தியாடி?” என்று கேட்டாள். 

“பாத்தேன்க்கா”

“நல்லாருக்காப்டியா?”

“எனக்கு சொல்லத் தெரியல.. ஆனா.. மோசம் சொல்ற மாதிரி இல்ல. கொஞ்சம் ஒசரமா இருக்காரு. மா நெறம். முன்னாடி மண்டைல லேசா சொட்டை” என்றாள். 

சிரித்தாள் பிரியா.

“வயசு தெரியுமா?”

“தெரியல. அதை கேக்கல. ஆனா நல்ல ஆளுனு மொதலாளி கேரண்டி குடுக்கறாரு”

பிரியா நீண்ட நேரம் கழித்தே மணமக்கள் இருந்த இடத்துக்குப் போனாள். ஆனாலும் அவள் மனசு அங்கே ஒட்டவே இல்லை.

அன்று மாலைதான் அவளால் அப்பாவைப் பார்க்க முடிந்தது.

“எங்க போய் தொலஞ்ச?” என்றாள் கடுப்பாக அப்பாவைப் பார்த்ததும்.

“ஏன்டா தாயி?” எனக் கேட்ட மருது விழிகள் மிதக்கும் போதையில்தான் இருந்தான். 

“உள்ள நட பேசிக்கலாம்” என்றாள்.

மருது செருப்பை வாசலிலேயே கழற்றி விட்டு வீட்டுக்குள்ளே நுழைந்து சட்டையை கழற்றினான்.

“மொதலாளிய பாத்தியா?” அப்பாவின் முகத்தை கூர்மையாகப் பார்த்தபடி கேட்டாள் பிரியா.

“பாத்தேன்” என்றான் மருது. அவனது புன்னகை விரிந்தது.

“சொன்னாரா?”

“ஆளையும் பாத்தேன்”

அப்பாவையே பார்த்தாள்.

சட்டையை கழற்றி தூக்கில் போட்டவன் வேட்டியை அவிழ்த்துப் போட்டான். 

“மேலுக்கு ரெண்டு சொப்பு தண்ணி ஊத்திட்டு வந்தர்றேன் தாயி” என்றான்.

“போ” என்றாள். அவள் கண்கள் நீர்த் திரையிட்டிருந்தது.

அதைப் பார்த்தவன் சட்டென்று அவளைக் கட்டிப் பிடித்தான். 

“எந்தாயி.. இப்ப எதுக்கு அழற?” என்று உருகி அவள் கண்களை துடைத்து விட்டான்.

“எனக்கு கல்யாணம் பண்ணி தரப் போறியா?” என்று குரலடைக்க கேட்டாள். 

“நல்ல எடமா வந்துருக்கு தாயி. ரொம்ப நல்ல எடம். எல்லாம் விசாரிச்சுட்டேன். இப்படிப்பட்ட ஒரு எடம் கெடைக்க நீ குடுத்து வெச்சுருக்கணும். சொந்த வீடு இருக்கு. காடு இருக்கு. கூடப் பொறந்தது ஒரே அக்காதான். அதுவும் எங்கயோ ஊருல இருக்கு. இங்க வயசான பாட்டி மட்டும் இருக்கு. அப்பா அம்மா இல்ல. அதுவும் ரொம்ப வயசான பாட்டி. இன்னிக்கோ நாளைக்கோனு இருக்கு. இந்தாளுக்கு நல்ல வேளை.. வருமானம் எல்லாம்…”

“பொண்டாட்டி இல்ல கொழந்தை இல்ல..  இதெல்லாம் சொல்லு?” என்றாள்.

“ஆமா” சிரித்தான். “எந்தாயிக்கு ஒரு கொறையும் இல்லாத எடமா கெடச்சுருக்கு. ராணி மாதிரி வாழலாம்”

“உன்னை விட்டுட்டு போயி அப்படி என்னால வாழ முடியாது”

“அதையும் மொதலாளியே சொல்லிட்டாரு”

“என்ன?”

“எனக்கு உன்னை விட்டா யாரும் இல்லேனு. அதனால நானும் உன்கூடவே வந்து இருந்துக்கலாம். காடு இருக்கு. அதை நான் பாத்துக்குவேன். ரெண்டு மாடு இருக்குதுன்னாங்க. கறவை மாடு. அதை மேச்சுட்டு.. உன் கையால இத்தனை வாங்கி தின்னுட்டு.. என் காலத்தை ஓட்டிருவேன்” எனச் சொன்ன மருதுவும் கண்ணீர் விட்டு அழுதான். 

அது துக்கக் கண்ணீரோ வேதனை கண்ணீரோ அல்ல என்பதை அப்பா மகள் இருவருமே உணர்ந்திருந்தனர்.

இருவரும் கண்கள் கலங்கி அழுது மூக்கை உறிஞ்சி மனச் சமாதானமடைந்தனர்.

அன்று இரவெல்லாம் அவர்களுக்கு சரியான தூக்கமே இல்லை. 

என்னதான் இருந்தாலும் மகளின் வாழ்க்கையில் இன்னொரு ஆண் முழு உரிமை பெற்று வருவதை மருதுவாலும் முழு மனதாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. 

அதே போலத்தான் பிரியாவுக்கும் இருந்தது.  

தனக்கும் அப்பாவுக்கும் நடுவில் இன்னொரு ஆண் நுழைந்து தன்னை முழு உரிமையாக்கிக் கொள்வதை முழு மனதோடு ஏற்க முடியவில்லை. 

ஆனாலும் அப்பா இருக்கும்போதே அவருக்குப் பிறகு வாழக் கூடிய ஒரு வாழ்க்கைத் துணையை அவரே பார்த்து முடிவு செய்து கொடுப்பதும், தன் கல்யாணத்துக்கு பிறகு அவர் தன்னுடனே வந்து தங்கிக் கொள்ளலாம் என்பதும் அவளுக்கு மிகப் பெரிய ஆறுதலாகவும் சமாதானமாகவும் இருந்தது.

அன்றைய இரவு அவர்கள் தூக்கமின்றி தவித்ததின் காரணமாகவும் ஒருவரை ஒருவர் பிரிய நேருமோ என்கிற பயம் காரணமாகவும் இடைவெளி விட்டு விட்டு மூன்று முறை ஓத்தனர். 

உடம்பு களைத்து அதிகாலை நேரத்தில்தான் தூங்கினர்.!






 இந்த சோகத்திலும் இரவு தூங்காமல் மூன்று முறை உடலுறவு கொண்டு இன்பம் பெற்றிருக்கின்றனர்.


 அருமையான பதிவு கதையை தொடர்ந்து எழுதுமாறு உங்களை வேண்டி விரும்பி கேட்டுக்கொள்கிறேன் நன்றி நண்பரே

[Diipak_]

Nice story