[Piriya s]

“ரஞ்சீ” என்று கொஞ்சலாக கூப்பிட்டாள் பிரேமா.

பதில் இல்லை. டிவி சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.

“டேய்.. ரஞ்சு”

அதற்கும் பதில் இல்லை. 

“டேய் எரும மாடு. அம்மா கூப்பிடறேன் இல்ல” எனக் கேட்டபடி ஹாலை எட்டிப் பார்த்தாள்.

மகனைக் காணவில்லை. உடனே வெளியே வந்து பெட்ரூம் போய் பார்த்தாள். அங்கேயும் அவன் இல்லை.

“ரஞ்சித்து” என்று கொஞ்சம் சத்தமாக கூப்பிட்டபடி கதவருகே வந்து கதவைப் பிடித்து இழுத்துப் பார்த்தாள்.

கதவு உடனே திறந்தது. குளிர் காற்று குபீரென உள்ளே பாய்ந்து அவள் முகத்தையும் உடம்பையும் தாக்கியது.

வெளியே விளக்கு எரிந்து வெளிச்சமாக இருந்தாலும் குபீரென தாக்கிய காற்றும் கொஞ்சம் தள்ளித் தெரியும் மரங்களும் இரவுப் பட்சிகளின் ஓசைகளும் அவளை ஒரு நொடி அதிர வைத்தது. 

திகில் கலந்த பயம் அவளது இதயம்வரை ஊடுறுவி உடம்பில் ஒரு நடுக்கத்தை எழுப்பியது.

பய நடுக்கம் அடங்கும் முன்பே கதவைச் சாத்திவிட்டு நேராக கிச்சனுக்கு ஓடி விட்டாள் பிரேமா. 

[karthikhse12]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் முந்தைய பதிவில் ரஞ்சித் மற்றும் பிரேமா சிறுவயதில் இருந்து நெருக்கமாக இருப்பதை சொல்லி பின்னர் இப்போது பிரேமா மனதில் வரும் ஆசையை சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது.

இந்த பதிவில் பிரேமா சமையல் முடிந்ததை பின்னர் தன் மகன் வீட்டிற்கு உள்ளே இல்லை என்று தெரிந்தவுடன் அவள் வீட்டின் வாசல் கதவை திறந்த உடன் எஸ்டேட் இருக்கும் அந்த திகில் அனுபவத்தை பற்றி சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக தெளிவாக இருந்தது

[Chellapandiapple]

ஐயா +2 படிக்கும் போதே பரிட்சையில் எழுத முடியாதவன் நான்...
உங்க கதைகள் அவ்வளவு பிடிக்கும்
ஆனால் உங்களை பாராட்டி எழுத பெரியதாக முடியவில்லை
எங்களின் நிலையே ஒரு வரி இரு வரி எழுதுவது தான்
எங்களுக்கு பெரிதாக எழுத வராது
அதற்காக எங்களை கோபித்து கொள்ளாதீர்கள்

[Piriya s]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் முந்தைய பதிவில் ரஞ்சித் மற்றும் பிரேமா சிறுவயதில் இருந்து நெருக்கமாக இருப்பதை சொல்லி பின்னர் இப்போது பிரேமா  மனதில் வரும் ஆசையை சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது.

இந்த பதிவில் பிரேமா சமையல் முடிந்ததை பின்னர் தன் மகன் வீட்டிற்கு உள்ளே இல்லை என்று தெரிந்தவுடன் அவள் வீட்டின் வாசல் கதவை திறந்த உடன் எஸ்டேட் இருக்கும் அந்த திகில் அனுபவத்தை பற்றி சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக தெளிவாக இருந்தது

நன்றி நண்பா. மகிழ்ச்சி.

[Piriya s]

ஐயா +2 படிக்கும் போதே பரிட்சையில் எழுத முடியாதவன் நான்...
உங்க கதைகள் அவ்வளவு பிடிக்கும்
ஆனால் உங்களை பாராட்டி எழுத பெரியதாக முடியவில்லை
எங்களின் நிலையே ஒரு வரி இரு வரி எழுதுவது தான்
எங்களுக்கு பெரிதாக எழுத வராது
அதற்காக எங்களை கோபித்து கொள்ளாதீர்கள்

ஹாஹா.. எளிமையான விளக்கம் நண்பரே. 

பெரியதாக பாராட்டை எதிர்பார்ப்பதில்லை. ஒரே கமெண்டை காபி பேஸ்ட் செய்து பல கதைகளுக்கும் போட வேண்டாமே என்பதுதான் என் வேண்டுகோள்.

நான் குறிப்பிட்டது அதை மட்டுமே. அது எவரையும் புண்படுத்தும் நோக்கம் அல்ல.

ஒரே கமெண்ட்டை பல கதைகளில் பல இடத்தில் படித்ததால் இவர்களின் மீது உண்டான வருத்தம் அது. 

சுயமாக.. கதைக்கு தகுந்த மாதிரி.. ஒரு வரிகூட எழுத முடியாத அளவுக்கு அவ்வளவு பலஹீனமானவர்களா இவர்கள் என்கிற எண்ணமே அது.

இணைய உலகம் இல்லாத காலத்திலேயே பக்கம் பக்கமாக போஸ்ட் கார்டில் விமர்சனம்
 எழுதிய வாசகன் நான். 

அன்று வெறும் வாசகன்தான். ஆனால் அதுவே இன்று என்னையும
 ஒரு கதை சொல்லியாக மாற்றியிருக்கிறது.

இதை ஒரு சிறு விளக்கத்துக்காக மட்டுமே இங்கு குறிப்பிட்டேன். 

படிப்பவர்களை குறை சொல்வது என் நோக்கம் அல்ல.

மற்றபடி பள்ளிப் படிப்புக்கும் திறமைக்கும சம்பந்தமே இல்லை நண்பரே. 

ஆர்வம் கூடவே எதிலும் ஒரு முயற்சி. அதுதான் தேவை.

நானெல்லாம் நடுநிலை பள்ளி தாண்டாதவன். 

நன்றி..!

[Piriya s]

சரக்கையும் தம்மையும் அவசர அவசரமாக முடித்துக் கொண்டு வாயை நன்றாக கொப்பளித்து தண்ணீர் குடித்து வீட்டுக்கு முன்பாக இருக்கும் மரத்தில் பறித்த கொய்யாப் பழம் ஒன்றை கடித்துச் சுவைத்துக் கொண்டு ரஞ்சித் கதவைத் தள்ளி உள்ளே போய் கதவைச் சாத்தி தாழிட்டான்.

கிச்சனில் இருக்கும் தன் அம்மாவைப் பார்த்து விட்டு வாய் காற்றை ஊதிக் கொண்டு கிச்சனுக்குப் போனான்.

“பிரேமா”

அவனை திரும்பிப் பார்த்து மூக்கு விடைக்க முறைத்தாள் அம்மா.

“எங்கடா போன எருமை மாடே?”

“இங்கதான்.. ஆபீஸ் ரூம்வரை ஒரு சின்ன வேலை..” புன்னகை காட்டினான்.

“சொல்லிட்டு போறதுக்கு என்ன கேடு..”

“ஏன் பிரேமா.. என்னாச்சு. இப்படி டென்ஷனாகிட்ட?”

“உன்னை கூப்பிட்டு கூப்பிட்டு காணம்னு பெட்ரூம்ல பாத்துட்டு அங்கயும் இல்லேனு கதவை தெறந்து வெளிய பாத்தா.. ப்ப்பா.. இந்த சினிமாவுல திகில் படத்துல காட்ற மாதிரி அப்படி ஒரு பயமா இருக்குது. கதவை சாத்திட்டு ஒடியாந்துட்டேன்” என்று சிரித்தபடி சொன்னாள்.

“ஹாஹா“ என்று அம்மாளின் தோளைத் தொட்டுச் சிரித்தான் ரஞ்சித். “பயந்துட்டியா?”

“பின்ன பயமா இருக்காதா.? கதவை தொறந்து பாரு.. எப்படி சத்தம் வருதுன்னு”

“நான் இப்பதான் வெளிய இருந்து வரேன். எனக்கு ஒரு பயமும் கிடையாது. இந்த மலைக் காட்டுச் சத்தம் எல்லாம் எனக்கு பழகிப் போச்சு”

“இப்படியாடா இருக்கும். ஒரே திகிலா.. குயோனு இருக்கு. அய்யோடியாத்தா.. அது என்ன சத்தம் ஏதோ ஒரு மிருகம் கத்தற மாதிரி.. காச்சு மூச்சுனு கூகூனு கேக்குது?” சற்றே குரலை ஏற்ற இறக்கம் செய்து பேசினாள்.

“அதுவா.. அது மந்தி. நைட்ல அதுக அப்படித்தான் கத்தும். அதுகள வேட்டையாட செந்நாய் மாதிரி ஏதாவது மிருகங்கள் வந்தா அது ஒரு மாதிரியா சத்தம் போடும். அப்பப்போ கூகைனு சொல்ற ஆந்தைகளும் கொரங்கும்கூட கத்தும்”

“இப்படித்தான் இருக்குமா டெய்லியும்?” 

“ஆமா. ரெண்டு நாள் போனா உனக்கும் பழகிரும். அப்பறம் பயம் வராது”

“போடா.. எனக்கு ஒன்னுக்கே வந்துரும்”

“அய்யே.. ஒன்னுக்கு வந்துருச்சா இப்ப?”

“அதுக்குள்ள பயந்து கதவை சாத்திட்டு ஒடியாந்துட்டேன். இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் நின்றுந்தேன்.. அவ்ளோதான். பாவாடைய ஈரம் பண்ணிருப்பேன்”

“பாவாடைய ஈரம் பண்ணியிருப்பியா? அய.. அப்ப ஜட்டி போடலியா நீ?” என்று கிண்டலாகச் சிரித்தான்.

“இப்ப அது ரொம்ப முக்கியம் பாரு” அவள் அவனை முறைத்தாள். 

அவள் கன்னச் சதையை கிள்ளினான் ரஞ்சித்.

“ஏய்.. சொல்லுடி பிரேமா. நெஜமா நீ இப்ப ஜட்டி போடலியா?”

“என்னடா புதுசா இப்படி கேக்கற?” லேசாக கூச்சப் பட்டாள் பிரேமா.

“சொல்லு பிரேமா. நீ எப்பவும் ஜட்டி போடுவதான?”

“போடுவேன்டா”

“அப்ப இன்னிக்குத்தான் போடலையா?”

“ம்”

“ஏன்?”

“அங்கிருந்து வரப்ப போட்டுட்டுதான் வந்தேன். இப்பதான் கொஞ்சம் முன்னால கழட்டிட்டேன். ஆமா என்னடா வாசம் இது? தனியா போயி தம்மடிச்சுட்டு வந்தியா?” அவனிடமிருந்து வரும் வாசத்தை கவனித்துக் கேட்டாள்.

“ஸாரி பிரேமா.. ஒரே ஒரு தம்மடிச்சேன். அந்த வாசம் வரக்கூடாதுனுதான் கொய்யாப் பழம் சாப்பிடறேன். இந்தா நீ ஒரு வாய் கடிச்சுக்கோ” என்று கடிக்காத பக்கத்தை அம்மாவின் வாயருகே கொண்டு போனான்.

[sexluver_007]

Super ithana naala intha story padikama romba Periyar thappu panitena, super stoty Vera level, waiting for your next update

[Piriya s]

Super ithana naala intha story padikama romba Periyar thappu panitena, super stoty Vera level, waiting for your next update

நன்றி நண்பா. தொடர்ந்து படிச்சுட்டு வாங்க.

[Piriya s]

பிரேமாவும் மகன் கொடுத்த கொய்யாவை கடித்தாள். மென்று சுவைத்தாள்.

“ம் நல்லாருக்குடா. டேஸ்ட்டா இருக்கு. கொய்யா மரம் இருக்கா?” வாயை அசை போட்டுக்கொண்டே கேட்டாள்.

“பின்னால இந்தப் பக்கம் பாரு ஒரு மரம் இருக்கும்” என்று இடது பக்க சுவரை நோக்கி கை காட்டினான் ரஞ்சித். 

“நான் நாளைக்கு பாத்துக்கறேன். இந்தா தோசை சாப்பிடு. சூடா இருக்கு” என்று தட்டில் போட்டு வைத்த தோசையை எடுத்து அவனிடம் நீட்டினாள். 

“இரு மொதல்ல கொய்யா. அப்பறம்.. அதுல ஒரு சிக்கல்”

“எதுல?”

“கொய்யாப் பழம் சாப்பிடறதுல”

“அதுல என்ன சிக்கல்?”

“அனிலு பறவைகள் கொரங்குனு ஒன்னு விடாம வந்து கொய்யாவை நமக்கு இல்லாம கடிச்சுரும். அதுல தவறி விழுந்தோ இல்ல ஓரமா ஒட்டிட்டிருந்தாவோதான் நமக்கு கிடைக்கும்”

“சரிடா. கொய்யாவை விட்டுட்டு இப்ப தோசை சாப்பிடு”

“மொத்தமா சுடு. ரெண்டு பேரும் ஒன்னா சாப்டலாம்”

“உனக்கு எத்தனை நாலு தோசை சுடட்டுமா?”

“நாலா? ஏன்டி ஏன்? ரெண்டு போதும் எனக்கு. மொத்தமா நாலு சுடு. ஆளுக்கு ரெண்டு. ஓகேவா?” அவனுக்கு லேசாக போதை ஏறத் தொடங்கி விட்டது.

“எருமை மாடே. ரெண்டு தோசைதான் திம்பியா? வயசுப் பையனாடா நீ.. நல்லா நறுக்குனு ஏழெட்டு தோசை திங்க வேண்டாமா. நான் வயசு புள்ளையா இருக்கப்ப பத்து தோசை திம்பேன்”

“அதான் நீ இப்படி ஒல்லியா ஸ்லிம்மா இருக்க. நான் பாரு ரெண்டு மூணு தோசை தின்னு எப்படி குண்டா இருக்கேனு” என்று அவன் உடம்பைக் காட்டினான்.

சிரித்தபடி அவன் வயிற்றில் ஒரு குத்து விட்டாள் பிரேமா.

“தடிமாட்டுப் பயலே. அம்மாவை நல்லா கிண்டல் பண்ற”

“இல்லடி என் செல்ல இட்லி” என்று கட்டிப் பிடித்தான்.

அவள் விலகவோ அவனை விலக்கவோ இல்லை.

“போதும். அம்மாள கிண்டல் பண்ணது. இட்லி குண்டானு சொல்றதுக்கு பதிலா இட்லி மாதிரினு சொல்ற.. உன்னையெல்லாம்”

அவள் தோளில் முகம் வைத்து ஸ்வெட்டருக்கு மேலாக அவளது வயிற்றை இறுக்கிக் கொண்டு தன் இடுப்பின் முன் பகுதியை அம்மாளின் பெட்டக்சில் வைத்து அழுத்திக் கொண்டான்.

“என் லவ்வரை நான் கிண்டல் பண்ணாம வேற யாருடி கிண்டல் பண்ணுவா” என்று அவள் காது மடலில் மூக்கைத் தேய்த்தான்.

[Deva2d]

Bro, seekiram update pannunga

[sexluver_007]

Ahaa ipo than kathai soodu pidikuthu, super

[Piriya s]

Bro, seekiram update pannunga

ஆகட்டும் ப்ரோ

[Piriya s]

Ahaa ipo than kathai soodu pidikuthu, super

Thanks bro

[Piriya s]

லேசாக சிலிர்த்து தலையை சாய்த்துக் கொண்டாள் பிரேமா.

“நான் உன் லவ்வராக்கும்?”

“ஆமா என்னை பெத்தெடுத்த கேர்ள் பிரெண்டு. கம் லவ்வர்” அம்மாவை கொஞ்சினான்.

“விட்டா என் கழுத்துல தாலியும் கட்டிருவ போலருக்கு?”

“நீ மட்டும் ம் னு சொல்லு. இப்பவே தாலி கட்டிர்றேன்”

“மொதவே ஒருத்தன் கட்ன தாலி என் கழுத்துல இருக்கு. இந்தா பாரு தெரியும்” என்று கழுத்துப் பகுதியில் ஸ்வெட்டரை ஒதுக்கி காட்டினாள்.

“அது வீணா போன ஒரு வெளங்காத பையன் கட்னது. நீ என்னமோ அதை வேற இன்னும் கழுத்துல மாட்டிட்டு சுத்திட்டிருக்க”

“இதை நான் அவன் நெனப்புல மாட்டிட்டு சுத்தல. வெளிய போற பொண்ணுகளுக்கு தாலி ஒரு பாதுகாப்பு. அதுக்காக இதை மாட்டிட்டு சுத்தறேன்”

“அப்படினா அதை கழட்டிரு. நான் கட்றேன். என் பாதுகாப்பை விட வேற எவன் பாதுகாப்பு உனக்கு வேணும்”

“டேய்.. எரும. நான் உன் அம்மாடா. என் கழுத்துல நீ எப்படி தாலி கட்டுவ?”

“அம்மான்னா.. இப்ப அதனால என்ன? மகன் கட்னா தப்பா?”

“டேய்.. எருமை மாடே. என்ன இப்படி பேசற? உண்மையா சொல்லு தம்மு மட்டும்தான் அடிச்சியா? இல்ல சரக்கும் அடிச்சிருக்கியா?”

அய்யய்யோ அவசரப்பட்டு வார்த்தைகளை விட்டு மாட்டிக் கொண்டோமோ என்று கவலைப் பட்டான் ரஞ்சித். 

போதை ஏறி விட்டதோ? நிதானமில்லாமல் சற்று குரலை உயர்த்தி பேசி விட்டோமோ?

[karthikhse12]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் ரஞ்சித் தாலி பற்றி பேசி பிரேமா உடன் சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது. பிரேமா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ரஞ்சித் உடன் நெருக்கம் ஆகி வருவதை பார்க்கும் போது அடுத்த பதிவு எதிர்பார்ப்பு எழுந்துள்ளது

[rkasso]

SEMA SEMA KATHAI
SO SUPER

[Piriya s]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் ரஞ்சித் தாலி பற்றி பேசி பிரேமா உடன் சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது. பிரேமா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ரஞ்சித் உடன் நெருக்கம் ஆகி வருவதை பார்க்கும் போது அடுத்த பதிவு எதிர்பார்ப்பு எழுந்துள்ளது

Thank you

[Piriya s]

SEMA SEMA KATHAI
SO SUPER

Thanks

[Piriya s]

அருமையான பதிவு நண்பா சீக்கிரம் அப்டேட் பண்ணுங்க 

Thanks

[Piriya s]

“டேய் எருமை மாடே. சொல்லுடா. என்ன எனக்கு தெரியாம இப்ப போய் தண்ணியடிச்சுட்டு வந்துருக்கியா?” அம்மா சீரியஸாகிக் கேட்க அவளை திரும்ப விடாமல் இறுக்கி பிடித்துக் கொண்டு சொன்னான் ரஞ்சித். 

“தண்ணியடிக்கலமா.. தம்முதான்”

‘பொய் சொன்ன.. தொலைச்சுருவேன்”

“பொய் இல்ல பிரேமா. நம்பு”

“எங்கே வாயை ஊது” அவன் கைகளுக்குள் நெளிந்து வாய்க்கு நேராக தன் முகத்தை கொண்டு வந்தாள். 

அவள் முகத்தை பார்த்துக் கொண்டு சிரித்தான்.

“சிரிக்காத. ஊது” கண்டிப்பு காட்டினாள். 

“ப்பூ” என்று ஊதினான். எச்சில் தெறித்து அவள் முகத்தில் பட்டது. 

“ஸாரி” என்று அவனே துடைத்து விட்டான்.

“குடிச்சுருக்க. எருமை மாடு. குடிச்சுட்டு வந்து அம்மாகிட்டயே பொய் சொல்ற?” என்று தோசைக் கரண்டியால் அவனை அடித்தாள். 

“ஸாரிடி பிரேமா. என்னை எத்தனை அடி வேணா அடிச்சுக்கோ. ஆனா நான் குடிச்சேனு சொன்னா நீ இப்படி அழுவேனுதான் நான் பொய் சொன்னேன். பொய்மையும் வாய்மையிடத்துனு வள்ளுவன் சொன்னாப்ல..”

“கண்டதையும் சொல்லி சமாளிக்காத. எருமை எருமை..” மேலும் அடித்தாள்.

சிரித்தபடி தாயின் அடிகளை வாங்கினான் ரஞ்சித்.

அப்பறம் அவளே அடித்த இடத்தில் அவனுக்கு தடவிக் கொடுத்தாள். 

“இந்தா போய் சாப்பிடு மொத” என்று தட்டை எடுத்து சட்னி ஊற்றி அவனிடம் நீட்டினாள்.  “குடிச்சுட்டு வந்து வெறு வயித்தோட இருக்காத”

“நீயே எனக்கு ஊட்டி விடு. நானே என் கையால சாப்டறதா இருந்தா நீ எதுக்கு இங்க வரணும்? நானே இதை செஞ்சு ஒண்டியா சாப்பிட்டுக்குவேன்”

“சாப்பிட்டுக்குவே ஒண்டியா” என்று அவன் தலை மீது ஒரு கொட்டு வைத்து விட்டு தோசையை பிய்த்து சட்னியில் முக்கி எடுத்து மகனுக்கு ஊட்டினாள்.

“நாலு தோசை திங்கலே.. தோலை உரிச்சுருவேன்”

“நாலு முடியாது” தோசை மென்றபடி சொன்னான்.

“அப்ப குடிச்சதை போய் வாந்தி பண்ணிட்டு வா”

“மா..”

“ரொம்ப கொஞ்சாத. கொன்றுவேன்”

“என் அழகி அம்மா” என்று அவள் மூக்கில் முத்தம் கொடுத்தான்.

“இப்ப அம்மா ஆகிட்டனா?”

“எப்பவும் நீ என் அம்மாதான? புதுசா என்ன?”

“ஏதோ கேர்ள் பிரெண்டு லவ்வருனு சொல்லிட்டிருந்த?”

“அதுந்தான். மை ஸ்வீட் மம்மி. ஸ்வீட் கேர்ள் பிரெண்டு. ஸ்வீட் லவ்வர். அப்பறம்…” என்று அவள் மூக்கை வருடிக் கொஞ்சினான்.

“அப்பறம்..” கண் இடுக்கி அவனைப் பார்த்தாள்.

“மை ஸ்வீட் பப்ளிமாஸ் இட்லி..” என்று சிரித்தான்.

“டாய்.. எருமை மாடு. இந்தா ஆ வாங்கு” 

மகன் தன் முலைகளை பற்றி சொன்னதும் சட்டென ஒரு கூச்சம் வந்து அவளை தொட்டது. ஆனாலும் அந்தப் பேச்சை உள் வாங்காதவள் போல மகனுக்கு தோசை ஊட்டினாள்.

ஆ வாங்கியவன் அதை மெல்லும் முன்பாக சட்டென முன்னால் குனிந்து தாயின் முலைமேல் முகம் வைத்தான்.

முதல் முறையாக பாச உணர்வைத் தாண்டிய காம உணர்ச்சியுடன் துணிந்து அவள் முலை மேல் முகத்தை வைத்து ஸ்வெட்டருக்கு மேலாக அழுத்தமாக ஒரு முத்தம் கொடுத்தான் ரஞ்சித்.