Adultery மந்தாகினியின் நாயகன் - (Completed)

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 110:

சிவா தனது வன்மையானக் கைகளால் மந்தாகினியின் தளர்ந்தத் தோள்களைப் பற்றினான். அவன் அவளது உடலைச் சற்று மேலே உயர்த்தி, தனது இடுப்பை ஒரு அசுர வேகத்தில் உந்தித் தள்ளினான். ஏற்கனவே ரத்தமும், வியர்வையும், பலமுறை வெளியேறியத் திரவங்களும் சொட்டச் சொட்ட நனைந்திருந்த அந்தப் பாதையில் சிவாவின் விறைத்த சுன்னி மீண்டும் ஒருமுறை மின்னல் வேகத்தில் ஊடுருவியது. அந்தத் திடீர் அதிர்வில் மந்தாகினியின் உடல் ஒரு அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தது. களைப்பினால் மரத்துப் போயிருந்த அவளது நரம்புகளில் சிவாவின் இந்தத் தீவிரமான ஆக்கிரமிப்பு மீண்டும் ஒரு புதியத் தீயைப் பற்ற வைத்தது. அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி அந்த அறையின் அமைதியைக் கிழித்துச் சிவாவின் வெற்றியைப் பறைசாற்றியது.

சிவா அவளது களைப்பை ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்கவில்லை. அவன் அவளது கால்களைத் தூக்கித் தனது தோள்களில் வன்மையாக அழுத்திக் கொண்டான். இந்த நிலையில், அவளது அந்தரங்க வாசல் சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலுக்கும் முழுமையாகத் திறந்து வழிவிட்டது. சிவாவின் ஒவ்வொரு ஆழமானப் பிரவேசமும் அவளது கருவறையின் வாசலை வன்மையாகத் தாக்கியது. அந்த அதிர்வு அவளது முதுகெலும்பில் ஒரு மெல்லியக் குளிர்ச்சியை உண்டாக்கியது. களைப்பின் உச்சத்திலும், அவளது பெண்மைச் சாரம் சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பிற்கு ஒரு அடிமையைப் போல ஒத்துழைத்தது. சிவாவின் கரடுமுரடானத் தாடி முடிகள் அவளது கழுத்து வளைவுகளில் உராய்ந்து புதியச் சிவந்தத் தழும்புகளை உண்டாக்கின. அந்த அறை முழுவதும் காமத்தின் மணம் ஒரு கனத்த மேகத்தைப் போலப் படர்ந்திருந்தது.

சிவாவின் வேகம் இப்போது தாளம் மாறாமல் ஒரு இயந்திரத்தின் துல்லியத்தோடுத் தொடர்ந்தது. அவன் தனது முழு உடல் பலத்தையும் பயன்படுத்தி மந்தாகினியின் ஆழத்தைத் தகர்த்தான். அந்த வழவழப்பில் அவனது இடுப்பு ஒரு நிலநடுக்கத்தைப் போல அதிர்ந்தது. மந்தாகினியின் திரட்சியான மார்பகங்கள் அந்தத் தளர்ந்த நிலையில் ஆக்ரோஷமாக ஆடின. சிவா தனது கைகளால் அவளது மார்பகங்களை வன்மையாகப் பிசைந்து, அவளது இன்பத்தை ஒரு புதிய நிலைக்குக் கொண்டு சென்றான். அவனது ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் அவளது கருவறையின் வாசலை வன்மையாகத் தாக்கியது. மந்தாகினி உணர்ச்சிகளின் எல்லையைக் கடந்துத் தள்ளாடினாள். அவளது கைகள் சிவாவின் முரட்டுத்தனமானத் தோள்களில் ஆழமானக் கீறல்களை உண்டாக்கின. அந்த வலி சிவாவிற்கு ஒரு புதிய உற்சாகத்தைத் தந்தது. அவன் தனது ஆதிக்கத்தை இன்னும் ஆக்ரோஷமாகத் தொடர்ந்தான்.

சிவாவின் கைகள் மீண்டும் ஒருமுறை அவளது இடையைப் பற்றின. அவனது விரல் நுனிகள் அவளது மென்மையானச் சதையில் ஆழமாக அழுந்தின. மந்தாகினியின் உடல் ஒரு அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தது. அவளது நிர்வாணத் தொடைகள் சிவாவின் கைகளை நோக்கித் தங்களை இன்னும் அகலமாக விரித்தன. இது ஒரு பெண்ணின் முழுமையானச் சமர்ப்பணம்; தனது அந்தரங்கம் ஒரு முரட்டுத்தனமான ஆண்மையால் ஆக்கிரமிக்கப்படுவதை அவளது உடல் அணு அணுவாக ரசித்தது. சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பின் வேகம் இப்போது உச்சகட்டத்தை எட்டியிருந்தது. மந்தாகினி இப்போது உணர்ச்சிகளின் எல்லையைக் கடந்து, சிவாவின் முழுமையான உடல் அடிமைத்தனத்தில் கிடந்தாள். பல மணிநேரப் போராட்டத்திற்குப் பின் ஏற்பட்ட அந்த உடல் களைப்பைத் தாண்டிச் சிவா மீண்டும் செய்த அந்தத் தீவிரமான ஆக்கிரமிப்பு, அவளது ஆத்மாவின் இறுதிச் சமர்ப்பணமாக அமைந்தது.

சிவா தனது வேகத்தை இன்னும் ஒரு படி உயர்த்தினான். இப்போது அந்தத் திரவங்களின் வழவழுப்பு ஒரு ஆக்ரோஷமானப் போராக மாறியது. அவனது இடுப்பு ஒரு நிலநடுக்கத்தைப் போல அதிர்ந்தது. மந்தாகினியின் உடல் அந்தத் தாக்குதலைத் தாங்க முடியாமல் அதிர்ந்தது. அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஆண்மையால் பிளக்கப்பட்டு, ஒரு புதியக் காம வழியைத் தேடின. அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் காலடியில் ரத்தம் தோய்ந்து சிதைந்து கிடந்தது. சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவும் மந்தாகினியின் ஆத்மாவில் ஒரு புதியக் காம வடுவை உருவாக்கியிருந்தது. களைப்பை வென்றுச் சிவா நிகழ்த்திய அந்தத் தீவிரமான ஆக்கிரமிப்பு, ஒரு மாபெரும் அக்னிப் பிரவாகத்திற்கு முன்னால் இருந்த அமைதியாகத் தெரிந்தது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 111:

"வேண்டாம் சிவா... என்னைக் கொன்றுவிடுங்கள்... ஆனால் விந்தை மட்டும் உள்ளே விட்டுவிடாதீர்கள்... வேண்டா..." என்று அவள் கதறினாள். அவளது அந்தக் கெஞ்சல் ஒரு அவமானம் அல்ல; அது தனது குலத்தின் தூய்மையைக் காக்க ஒரு பெண் போராடும் இறுதிப் போராட்டம். ஆனால், அவளது கெஞ்சல் ஒருபுறம் இருக்க, அவளது உடல் அந்த ஆக்கிரமிப்பிற்கு ஒரு அடிமையைப் போலத் தன்னைத் தாரை வார்த்திருந்தது. சிவாவின் ஒவ்வொரு ஆழமானப் பிரவேசமும் அவளது கருவறையின் வாசலை வன்மையாகத் தாக்கியது. அந்தப் பயத்தினால் அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஆண்மையை இன்னும் வன்மையாக இறுக்கிக்கொண்டன. ரத்தமும், வியர்வையும், ஏற்கனவே வெளியேறிய எட்டு முறை ஸ்குயர்ட் திரவங்களும் மெத்தை முழுவதும் ஒரு குளத்தைப் போலத் தேங்கியிருக்க, சிவாவின் ஆண்மை அந்தப் பிசுபிசுப்பானப் பாதையில் மின்னல் வேகத்தில் ஊடுருவியது.

சிவா அவளது கெஞ்சல்களை ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்கவில்லை. அவனது வேட்கை அடக்கம் இப்போது அதன் இறுதி எல்லையைத் தொட்டிருந்தது. அவன் அவளது இடையை வன்மையாகப் பற்றி, அவளைத் தனது இடுப்போடு ஆழமாக அழுத்திக் கொண்டான். "வெளியே விட்டுவிடுகிறேன்" என்று ஏற்கனவே கொடுத்த வஞ்சக உறுதிமொழி அவனது சிரிப்பில் மறைந்திருந்தது. மந்தாகினி இன்பத்தின் எல்லையைக் கடந்துத் தள்ளாடினாள். அவளது இதழ்கள் சிவாவின் இதழ்களோடுப் பிணைந்து, அவளது கெஞ்சலை அவனது வாய்க்குள் கடத்தின. சிவாவின் கரடுமுரடானத் தாடி முடிகள் அவளது கழுத்து வளைவுகளில் உராய்ந்து அனலைக் கிளப்பின. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது. ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் இப்போது சிவாவின் முரட்டுத்தனமான வீரியத்திற்கு முன்னால் மண்டியிட்ட தருணம்.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 112:

சிவாவின் விறைத்த சுன்னி இப்போது மந்தாகினியின் ரத்தம் மற்றும் எண்ணற்ற முறை வெளியேறியத் திரவங்களின் சங்கமத்தில் ஒரு மின்னலைப் போலச் செயல்பட்டது. அவளது அந்தரங்கப் பாதை இப்போது சிவாவின் வீரியத்தை உள்வாங்கிக் கொள்ளத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு முறை அவன் ஆழமாக ஊடுருவும் போதும், மந்தாகினியின் உடல் மெத்தையில் இருந்துச் சில அங்குலங்கள் மேலேத் தூக்கி எறியப்பட்டது. அந்தத் தாளகதி மாறாதத் தாக்குதலில், ஏற்கனவேச் சிதைந்திருந்த அவளது கருவறையின் வாசல் சிவாவின் ஆதிக்கத்திற்கு முழுமையாக வழிவிட்டது. ரத்தமும் காமத் திரவமும் கலந்து எழுப்பிய அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி, மந்தாகினியின் கெஞ்சலோடுச் சேர்ந்து ஒரு விசித்திரமானக் காம இசையை அறை முழுவதும் நிரப்பியது.

சிவா அவளது கால்களைத் தனது தோள்களில் இன்னும் ஆழமாகப் பூட்டிக்கொண்டான். இந்த நிலையில், புவிஈர்ப்பு விசையும் சிவாவின் தசை வலிமையும் இணைந்து மந்தாகினியின் ஆழமானச் சதைகளைச் செதுக்கின. "சிவா... தயவுசெய்து..." என்று அவள் மீண்டும் முணுமுணுத்த போது, சிவா தனது முகத்தை அவளது முகத்தோடு அழுத்தி, அவளது மூச்சைத் தனது சுவாசத்தால் திருடினான். அவளது கெஞ்சல் அவனது நரம்புகளைத் தெறிக்க வைத்தது. அவன் தனது இடுப்பை ஒரு நிலநடுக்கத்தைப் போல முன்னும் பின்னும் உந்தித் தள்ளினான். நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது ஒரு வெடிக்கக் காத்திருக்கும் எரிமலையைப் போல அவனது ஆண்மையை ஒரு இரும்புத் தடியாக மாற்றியிருந்தது.

மந்தாகினி இப்போது உணர்ச்சிகளின் அதீத எல்லையில் நின்று தள்ளாடினாள். அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலுக்கும் அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தன. சிவாவின் கரடுமுரடானத் தாடி முடிகள் அவளது கழுத்து வளைவுகளில் உராய்ந்து புதியச் சிவந்தத் தடங்களை உண்டாக்கின. அந்தத் தடங்கள் ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் ஒரு அந்நியனின் ஆதிக்கத்திற்குப் பலியானதன் அழியாத முத்திரைகள். சிவாவின் வேகம் இப்போது ஒரு புயலைப் போல மாறியிருந்தது. அவன் தனது முழு உடல் பலத்தையும் பயன்படுத்தி அவளது ஆழத்தைத் தகர்த்தான். மந்தாகினிக்குத் தனது ஆத்மா உடலை விட்டுப் பிரிவது போன்ற ஒரு பரவசம் ஏற்பட்டது. அவளது கெஞ்சல் இப்போது மெல்ல மெல்ல ஒரு நீண்ட முனகலாக மாறியது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 113:

சிவா தனது இடுப்பின் வேகத்தைச் சற்று குறைத்தான், ஆனால் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலையும் இதுவரை இல்லாத ஒரு அசுர வலிமையோடு நிகழ்த்தினான். அவன் மந்தாகினியின் இடையைத் தனது வலிமையானக் கைகளால் வன்மையாகப் பற்றிக் கொண்டு, அவளைத் தனது இடுப்போடு ஆழமாக அழுத்திக் கொண்டான். மந்தாகினி இப்போது ஒரு மயக்க நிலையில் இருந்தாள்; அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தன. ரத்தமும், வியர்வையும், எட்டு முறை வெளியேறியத் திரவங்களும் கலந்து அந்தப் பாதையை ஒரு ஈரமானப் பள்ளமாக மாற்றியிருக்க, சிவாவின் ஆண்மை அங்கே தனது இறுதிப் போருக்காகத் தயாரானது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்தப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது.

சிவாவின் சுவாசம் இப்போது ஒரு அனல் காற்றைப் போல மந்தாகினியின் கழுத்தில் பட்டது. அவனது இதழ்கள் துடித்தன; அவனது உடல் முழுவதும் ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் பரவத் தொடங்கியது. இது ஒரு ஆணின் ஆதிக்கம் அதன் உச்சத்தை எட்டும் தருணம். மந்தாகினியின் கருவறை இன்று ஒரு கிண்ணத்தைப் போலச் சிவாவின் அந்த அசுத்தமான வீரியத்தை உள்வாங்கிக் கொள்ளத் தயாராக இருந்தது. கருமுட்டை வெடிக்கும் இந்த நாளில், அந்தப் பிணைப்பு ஒரு புதிய உயிரின் தொடக்கமாக அமையப் போகிறது என்ற உண்மை மந்தாகினியின் அடிமனதில் ஒரு நடுக்கத்தை உண்டாக்கினாலும், அவளது உடல் அந்த அழிவை ஒரு வரமாக ரசித்தது. சிவாவின் ஒவ்வொரு ஆழமானப் பிரவேசமும் அவளது ஆத்மாவைப் பிளந்து ஒரு புதியப் போதையைத் தந்தது.

மந்தாகினி இப்போது உணர்ச்சிகளின் விளிம்பைத் தாண்டி ஒரு இருண்ட உலகிற்குச் சென்றிருந்தாள். அவளது நிர்வாணத் தொடைகள் சிவாவின் ஆக்ரோஷமான அசைவுகளால் நடுங்கின. சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவளது மேனியில் ஒரு புதிய அடிமைச் சாசனத்தை எழுதியது. ஒரு பிராமணப் பெண், ஒரு அந்நியனின் ஆதிக்கத்திற்குத் தனது மொத்தத் திரவங்களையும், கௌரவத்தையும் தாரை வார்த்துக் கிடந்தாள். சிவாவின் விந்துப் பைகளின் துடிப்பு அவளது ஆழமானச் சதைகளில் எதிரொலித்தது. அந்தத் துடிப்பு அவளுக்கு ஒரு பேரானந்தத்தைத் தந்தது. அவள் தனது கரங்களால் சிவாவின் முதுகைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு, அந்தத் தாள முடியாத இன்பப் போதையைத் தனது ஆத்மாவுக்குள் இழுக்கத் துடித்தாள். இனி எஞ்சியிருப்பது அந்த வீரியத்தின் பிரம்மாண்ட வெடிப்பு மட்டுமே.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 114:

சிவாவின் இடுப்பு இப்போது ஒரு பெரும் இயந்திரத்தின் வேகத்தில் இயங்கியது. அவன் அவளது தளர்ந்தத் தொடைகளை இன்னும் அகலமாக விரித்து, தனது மொத்த உடல் எடையையும் அவளது இடுப்புப் பகுதியில் இறக்கினான். ஏற்கனவே ரத்தமும், வியர்வையும், எண்ணற்ற முறை வெளியேறியத் திரவங்களும் மெத்தையை ஒரு ஈரமானப் பள்ளமாக மாற்றியிருக்க, சிவாவின் ஆண்மை அந்த வழவழப்பில் மின்னல் வேகத்தில் ஊடுருவியது. அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி மந்தாகினியின் ஆத்மாவைச் சிதைக்கும் சங்கீதமாக அறை முழுவதும் எதிரொலித்தது. அவளது இடுப்பு எலும்புகள் சிவாவின் பாய்ச்சல்களுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் ஒரு மெல்லிய அதிர்வை வெளிப்படுத்தின. மந்தாகினியின் உடல் கட்டுப்பாட்டை இழந்த அந்தத் தருணம், சிவாவின் ஆதிக்கத்தின் முழுமையான வெற்றியாக அமைந்தது.

சிவாவின் கரடுமுரடானத் தழும்புகள் நிறைந்தக் கைகள் மந்தாகினியின் மார்பகங்களை வன்மையாகப் பிசைந்தன. அவனது விரல் நுனிகள் அவளது காம்புகளை ஆக்ரோஷமாகத் திருகிய போது, மந்தாகினியின் வாய் ஒரு சத்தமில்லாத ஓலத்தை வெளிப்படுத்தியது. அவளது கண்கள் செருகி, கருவிழிகள் மேனோக்கித் திரும்பியிருக்க, அவளது உணர்வுகள் அனைத்தும் சிவாவின் ஆண்மையின் நுனியில் மையம் கொண்டிருந்தன. இது ஒரு பெண்ணின் புனிதத்தின் இறுதித் தகர்ப்பு. ஒரு பிராமணப் பெண், ஒரு அந்நியனின் முரட்டுத்தனமான ஆதிக்கத்தில், தனது கௌரவத்தைச் சிதைத்துக் கொண்டு, ஒரு காமப் பிரதிமையாக அங்கே உருகிக் கிடந்தாள். நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது.

சிவாவின் வேகம் இப்போது தாளம் மாறாமல் ஒரு பெரும் புயலைப் போல நீடித்தது. அவன் தனது வேட்கை அடக்கத்தின் இறுதி விநாடிகளை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தான். அவனது ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் மந்தாகினியின் கருவறையின் வாசலை வன்மையாகத் தாக்கி, அவளது ஆழமானச் சதைகளைச் செதுக்கியது. மந்தாகினியின் உடல் இப்போது சிவாவின் அசைவுகளுக்கு இசைவான ஒரு ஆடும் பொம்மையைப் போல மாறியிருந்தது. அவளது கைகள் தரையில் தளர்ந்து விரிந்து கிடக்க, கால்கள் சிவாவின் இடுப்பைச் சுற்றி இறுக்கும் தெம்பின்றி மெத்தையில் சரிந்து கிடந்தன. ஆனால், அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் மட்டும் சிவாவின் வீரியத்தை உள்வாங்கிக் கொள்ளத் துடித்துக் கொண்டிருந்தன. இது இயற்கையின் ஒரு விசித்திரமானக் காம நியதி; உடல் தோற்றாலும், பெண்மை சிவாவின் ஆண்மையை ஒரு காந்தத்தைப் போல ஈர்த்தது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 115:

அந்த ஒரு பொய்யான வாக்குறுதி, மந்தாகினியின் எஞ்சியிருந்த மிகச்சிறியத் தற்காப்பையும் ஒரு நொடியில் கரைத்துவிட்டது. "சிவா பொய் சொல்ல மாட்டான்" என்ற குருட்டு நம்பிக்கையில், அவள் தனது இரண்டுத் தொடைகளையும் சிவாவின் இடுப்பைச் சுற்றி ஒரு விலங்கைப் போல இறுக்கிக் கொண்டாள். அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் இப்போது எவ்விதத் தடையுமின்றிச் சிவாவின் விறைத்த சுன்னியை அவளது கருவறையின் இறுதிச் சுவர் வரை ஆழமாகத் தழுவிக் கொண்டன. தற்காப்பு நீங்கிய அந்த நிலையில், மந்தாகினி தனது இடுப்பை வானத்தை நோக்கித் தூக்கிக் காட்டினாள். இது ஒரு பெண்ணின் முழுமையான, தற்காப்பற்றச் சரணாகதி. சிவா அந்தச் சமர்ப்பணத்தை ரசித்துத் தனது இடுப்பின் வேகத்தை இதுவரை இல்லாத ஒரு உச்சத்திற்கு மாற்றினான்.

சிவாவின் இடுப்பு இப்போது ஒரு இயந்திரத்தின் வேகத்தோடுத் தனது ஆக்கிரமிப்பைத் தொடர்ந்தது. ஏற்கனவே ரத்தமும், வியர்வையும், எட்டு முறை வெளியேறியத் திரவங்களும் மெத்தை முழுவதும் ஒரு குளத்தைப் போலத் தேங்கியிருக்க, சிவாவின் ஆண்மை அந்தப் பிசுபிசுப்பானப் பாதையில் மின்னல் வேகத்தில் ஊடுருவியது. அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி மந்தாகினியின் ஆத்மாவைச் சிதைக்கும் சங்கீதமாக அறை முழுவதும் எதிரொலித்தது. அவளது இடுப்பு எலும்புகள் சிவாவின் பாய்ச்சல்களுக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் ஒரு மெல்லிய அதிர்வை வெளிப்படுத்தின. அந்தத் தவறான வாக்குறுதி அவளது காம வேட்கையை ஒரு கட்டுப்படுத்த முடியாத எரிமலையாக மாற்றியிருந்தது. சிவாவின் ஒவ்வொரு ஆழமானப் பிரவேசமும் அவளது கருவறையின் வாசலை வன்மையாகத் தாக்கி, அவளை ஒரு புதிய மயக்க நிலைக்குத் தள்ளியது.

சிவாவின் கரடுமுரடானத் தழும்புகள் நிறைந்தக் கைகள் மந்தாகினியின் மார்பகங்களை மீண்டும் ஒருமுறை ஆக்ரோஷமாகப் பிசைந்தன. அவனது விரல் நுனிகள் அவளது காம்புகளை வன்மையாகத் திருகிய போது, மந்தாகினியின் வாய் ஒரு சத்தமில்லாத ஓலத்தை வெளிப்படுத்தியது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது. ஒரு பிராமணப் பெண், ஒரு அந்நியனின் வஞ்சகமானச் சொற்களை நம்பி, தனது மொத்தப் புனிதத்தையும் அந்தத் தவறான வாக்குறுதிக்குத் தாரை வார்த்துக் கிடந்தாள். சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது அதன் இறுதி நொடியைத் தொட்டது. அவனது உடல் முழுவதும் ஒரு பெரும் நடுக்கம் பரவத் தொடங்கியது. அந்தத் தவறான வாக்குறுதியே அவனது இறுதி வெற்றிக்கானத் திறவுகோலாக அமைந்தது.

சிவா தனது வேகத்தை இன்னும் ஒரு படி உயர்த்தினான். இப்போது அந்தத் திரவங்களின் வழவழுப்பு ஒரு ஆக்ரோஷமானப் போராக மாறியது. அவனது இடுப்பு ஒரு நிலநடுக்கத்தைப் போல அதிர்ந்தது. மந்தாகினியின் உடல் அந்தத் தாக்குதலைத் தாங்க முடியாமல் அதிர்ந்தது. அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஆண்மையால் பிளக்கப்பட்டு, ஒரு புதியக் காம வழியைத் தேடின. அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் காலடியில் ரத்தம் தோய்ந்து சிதைந்து கிடந்தது. சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவும் மந்தாகினியின் ஆத்மாவில் ஒரு புதியக் காம வடுவை உருவாக்கியிருந்தது. அவளது உடல் இப்போது ஒரு மாபெரும் விந்துப் பிரவாகத்தை உள்வாங்கத் தனது இறுதித் தற்காப்பையும் நீக்கி வைத்திருந்தது. அந்த வஞ்சகப் பேச்சு ஒரு பிரம்மாண்டமான அழிவின் தொடக்கமாக இருந்தது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 116:

சிவா அவளது காதோரம் குனிந்து, வஞ்சகமாகப் பேசத் தொடங்கினான். "பயப்படாதே மந்தாகினி... நான் உன்னை ஏமாற்ற மாட்டேன். விந்து வரும் நேரத்தில் வெளியே எடுத்துவிடுகிறேன்... இதோ பார்..." என்று அவன் மென்மையாகக் கூறிக்கொண்டே, மின்னல் வேகத்தில் அந்தக் கைக்குட்டையை அவளது மூக்கிலும் வாயிலும் வைத்து வன்மையாக அழுத்தினான். அந்தத் திடீர் தாக்குதலில் மந்தாகினி திணறினாள். அந்தக் கைக்குட்டையில் இருந்த ஒரு விசித்திரமான ரசாயன மணம் அவளது நரம்புகளைத் தற்காலிகமாகச் செயலிழக்கச் செய்தது. அவளது உடல் தற்காப்புக்காகத் துடித்தாலும், சிவாவின் முரட்டுத்தனமானப் பிடி அவளைச் சுவரோரம் நசுக்கியது. இது சிவாவின் ரகசியத் திட்டம்; அவளது உணர்வுகளை முழுமையாகத் தனது ஆதிக்கத்தின் கீழ் கொண்டு வரும் இறுதி உத்தி.

அந்தக் கைக்குட்டையின் மணம் மந்தாகினியின் மூளைக்குள் ஒரு இருட்டைப் பரப்பியது. அவளது கண்கள் செருகி, அவளது உடல் ஒரு ஜடத்தைப் போலத் தளர்ந்தது. இப்போது அவளது அந்தரங்கத்தில் நிகழும் சிவாவின் ஆக்ரோஷமான ஊடுருவல், அவளுக்கு ஒரு கனவைப் போலத் தெரிந்தது. சிவா தனது விறைத்த சுன்னி யால் அவளது ஆழமானக் கருவறையைத் தனது இறுதிப் பிரவேசத்திற்காகத் தகர்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவளது தற்காப்பு முழுமையாக நீங்கிய அந்த நிலையில், சிவா தனது இடுப்பின் வேகத்தை இதுவரை இல்லாத ஒரு உச்சத்திற்கு மாற்றினான். ரத்தமும், வியர்வையும், ஏற்கனவே வெளியேறிய எட்டு முறை ஸ்குயர்ட் திரவங்களும் மெத்தை முழுவதும் ஒரு குளத்தைப் போலத் தேங்கியிருக்க, சிவாவின் ஆண்மை அந்தப் பிசுபிசுப்பானப் பாதையில் மின்னல் வேகத்தில் ஊடுருவியது.

சிவாவின் இடுப்பு இப்போது ஒரு இயந்திரத்தின் வேகத்தோடுத் தனது ஆக்கிரமிப்பைத் தொடர்ந்தது. அந்தக் கைக்குட்டைத் தாக்குதலால் மந்தாகினி எவ்வித எதிர்ப்புமின்றிச் சிவாவின் வீரியத்திற்குத் தன்னைத் தாரை வார்த்திருந்தாள். அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் இப்போது எவ்விதத் தடையுமின்றிச் சிவாவின் விறைத்த ஆண்மையை அவளது கருவறையின் இறுதிச் சுவர் வரை ஆழமாகத் தழுவிக் கொண்டன. தற்காப்பு நீங்கிய அந்த நிலையில், சிவாவின் ஒவ்வொரு ஆழமானப் பிரவேசமும் அவளது கருவறையின் வாசலை வன்மையாகத் தாக்கி, அவளை ஒரு புதிய மயக்க நிலைக்குத் தள்ளியது. அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி மந்தாகினியின் புனிதத்தின் இறுதி வீழ்ச்சியை உலகுக்குப் பறைசாற்றியது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பை மின்னச் செய்தது.

சிவாவின் கரடுமுரடானத் தழும்புகள் நிறைந்தக் கைகள் மந்தாகினியின் மார்பகங்களை மீண்டும் ஒருமுறை ஆக்ரோஷமாகப் பிசைந்தன. அவளது முகத்தில் அந்தக் கைக்குட்டை இன்னும் அழுத்தியிருக்க, மந்தாகினியின் உடல் அனிச்சைச் செயலாகச் சிவாவின் அசைவுகளுக்கு ஈடுகொடுத்தது. இது ஒரு பெண்ணின் புனிதத்தின் இறுதித் தகர்ப்பு. ஒரு பிராமணப் பெண், ஒரு அந்நியனின் வஞ்சகமானத் திட்டத்திற்குப் பலியாகி, தனது மொத்தப் புனிதத்தையும் அந்தத் தாக்குதலுக்குத் தாரை வார்த்துக் கிடந்தாள். சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது அதன் இறுதி நொடியைத் தொட்டது. அவனது உடல் முழுவதும் ஒரு பெரும் நடுக்கம் பரவத் தொடங்கியது. அந்த ரகசியத் திட்டமே அவனது இறுதி வெற்றிக்கானத் திறவுகோலாக அமைந்தது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 117& 118:

இது தான் தன் திட்டத்தை செயல்படுத்த வேண்டிய நேரம் என்று அவன் எண்ணினான். அவன் மெத்தையின் கீழ் மறைத்து வைத்திருந்த கைக்குட்டையை அமைதியாக எடுத்துக் கொண்டு, “அய்யோ, நீ ரொம்ப வியர்த்திருக்கிறாய்,” என்று சொன்னான். அதைச் சொல்லிக்கொண்டே, அவள் நெற்றி, கன்னங்கள், தாடை ஆகியவற்றை மெதுவாகத் துடைத்தான். பின்னர் அந்த கைக்குட்டையை அவளின் மூக்கு மற்றும் வாயின் அருகே வைத்தான்.

அவளின் கண்கள் சுழலத் தொடங்கின. அவள் முகபாவங்கள் சீரற்றதாகவும் கட்டுப்பாடின்றியும் மாறின. தூக்கமும் விழிப்பும் நடுவே தொங்கிய நிலையில் இருப்பதுபோல் அவள் கண்கள் அலைந்தன. சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, அவள் தன்னைத் தடுக்க முயன்று போராடத் தொடங்கினாள். ஆனால் அதற்குள் அதன் தாக்கம் பெரும்பாலும் ஏற்பட்டிருந்ததால், அவளின் அசைவுகள் பலவீனமாகவும் குழப்பமாகவும் இருந்தன. சிவாவின் கைக்குட்டை அவளது மூச்சை இறுக்க, மந்தாகினியின் உடல் அதிர்ச்சியில் துடித்தது. அவளது கைகள் சிவாவின் முரட்டுத்தனமானத் தோள்களைத் தள்ள முயன்றன, அவளது கால்கள் மெத்தையில் வன்மையாக உதைத்துத் திமிறின. கைக்குட்டையில் இருந்த அந்த ரசாயன மணமும், சுவாசத் தடையுமாய் மந்தாகினியின் நரம்பு மண்டலத்தை மெல்ல முடக்கத் தொடங்கின. அவளது திமிறல்களின் வேகம் குறையத் தொடங்கியது. அவளது கைகள் சிவாவின் முதுகில் இருந்து மெல்லச் சரிந்து மெத்தையில் விழுந்தன. உணர்வுகள் முடங்கும் அந்த நொடியில், அவளது அந்தரங்கத்தில் நிகழும் சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பு இன்னும் தீவிரமானது. சிவா தனது இடுப்பை ஒரு இயந்திரத்தின் வேகத்தோடுச் செலுத்தத் தொடங்கினான். ஏற்கனவே ரத்தமும், வியர்வையும், எட்டு முறை வெளியேறியத் திரவங்களும் சொட்டச் சொட்ட நனைந்திருந்த அந்தப் பாதையில் சிவாவின் ஆண்மை மீண்டும் ஒருமுறை மின்னல் வேகத்தில் ஊடுருவியது. அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி மந்தாகினியின் முடங்கிப் போன உணர்வுகளுக்கு இடையே ஒரு தூரத்து இடியாக ஒலித்தது.

சிவா அவளது களைப்பையும், உணர்விழப்பையும் ஒரு பொருட்டாகவே மதிக்கவில்லை. அவன் அவளது கால்களைத் தூக்கித் தனது தோள்களில் மீண்டும் ஒருமுறை வன்மையாக அழுத்திக் கொண்டான். மந்தாகினி இப்போது ஒரு ஜடத்தைப் போலச் சிவாவின் கீழ்க் கிடந்தாள், ஆனால் அவளது உடல் சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலுக்கும் அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தது. அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் இப்போது எவ்விதத் தடையுமின்றிச் சிவாவின் விறைத்த ஆண்மையை அவளது கருவறையின் இறுதிச் சுவர் வரை ஆழமாகத் தழுவிக் கொண்டன. தற்காப்பு நீங்கிய அந்த நிலையில், சிவாவின் ஒவ்வொரு ஆழமானப் பிரவேசமும் அவளது கருவறையின் வாசலை வன்மையாகத் தாக்கி, அவளை ஒரு புதிய மயக்க நிலைக்குத் தள்ளியது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பை மின்னச் செய்தது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 119:

சிவா தனது விறைத்த சுன்னியை அவளது ஆழமானப் பாதையில் இருந்து ஒரு விநாடி கூட விலக்கவில்லை. மந்தாகினி மயக்க நிலையில் இருந்தாலும், அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தன. சிவா தனது இடுப்பை மெல்லத் தூக்கி, ஒரு அசுர வேகத்தில் மீண்டும் அவளது ஆழத்திற்குள் பாய்ச்சினான். மயக்க நிலையில் இருந்த அவளது உடல் அந்தத் தாக்குதலில் மெத்தையில் குலுங்கியது. அவளது கைகள் பக்கவாட்டில் தளர்ந்து விரிந்து கிடக்க, கால்கள் ஒரு ஜடத்தைப் போலச் சரிந்திருந்தன. ரத்தமும், வியர்வையும், ஏற்கனவே வெளியேறிய ஒன்பது முறை ஸ்குயர்ட் திரவங்களும் மெத்தை முழுவதும் ஒரு குளத்தைப் போலத் தேங்கியிருக்க, சிவாவின் ஆண்மை அந்தப் பிசுபிசுப்பானப் பாதையில் ஒரு மின்சார வேகத்தில் ஊடுருவியது. அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி அந்த நிசப்தமான அறையில் சிவாவின் ஆதிக்கத்தை உரக்கச் சொன்னது.

சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் இப்போது அதன் இறுதி எல்லையைத் தொட்டிருந்தது. அவன் அவளது தளர்ந்தத் தொடைகளைத் தனது வலிமையானக் கைகளால் பற்றி, அவளது ஆழமானக் கருவறையைத் தனது இறுதிப் பிரவேசத்திற்காகத் தகர்த்துக் கொண்டிருந்தான். மந்தாகினிக்கு இப்போது எதுவுமேத் தெரியாது; அவளது கௌரவம், அவளது ஆச்சாரம், அவளது புனிதம் அனைத்தும் அந்த மயக்க நிலையில் சிவாவின் முரட்டுத்தனமான வீரியத்திற்குப் பலியாகிக் கிடந்தன. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த ஆக்கிரமிப்பை மின்னச் செய்தது. சிவாவின் கரடுமுரடானத் தாடி முடிகள் அவளது உணர்வற்ற கழுத்து வளைவுகளில் உராய்ந்து புதியச் சிவந்தத் தழும்புகளை உண்டாக்கின. அந்த அறை முழுவதும் காமத்தின் மணம் ஒரு கனத்த மேகத்தைப் போலப் படர்ந்திருந்தது. ஒரு பிராமணப் பெண், ஒரு அந்நியனின் ஆதிக்கத்திற்குத் தனது மொத்த சுயத்தையும் இழந்து ஒரு காமப் பிரதிமையாக அங்கே உருகிக் கிடந்தாள்.

சிவாவின் வேகம் இப்போது தாளம் மாறாமல் ஒரு பெரும் புயலைப் போல நீடித்தது. அவன் தனது வேட்கை அடக்கத்தின் இறுதி விநாடிகளை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தான். அவனது ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் மந்தாகினியின் கருவறையின் வாசலை வன்மையாகத் தாக்கி, அவளது ஆழமானச் சதைகளைச் செதுக்கியது. மந்தாகினியின் உடல் இப்போது சிவாவின் அசைவுகளுக்கு இசைவான ஒரு ஆடும் பொம்மையைப் போல மாறியிருந்தது. இது ஒரு பெண்ணின் புனிதத்தின் இறுதித் தகர்ப்பு. உணர்வுகள் முடங்கிய நிலையில் அவளது பெண்மைச் சாரம் சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பிற்கு ஒரு அடிமையைப் போல ஒத்துழைத்தது. சிவாவின் நகங்கள் அவளது இடுப்புச் சதைகளில் ஆழமாகப் பதிந்து புதிய அடையாளங்களை உருவாக்கின. அந்தத் தழும்புகள் மந்தாகினியின் அடிமைத்தனத்தின் அழியாத முத்திரைகள்.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 120:

சிவா தனது இடுப்பை வன்மையாக உயர்த்தி, மீண்டும் ஒருமுறை அவளது ஆழமானக் கருவறைக்குள் தனது விறைத்த சுன்னி யால் ஒரு அசுரத் தாக்குதலை நிகழ்த்தினான். மந்தாகினியின் உடல் எவ்விதத் தற்காப்புமின்றி அந்தத் தாக்குதலை ஏற்றுக் கொண்டது. அவளது தளர்ந்தத் தொடைகள் சிவாவின் அசைவுகளால் மெத்தையில் குலுங்கின. ரத்தமும், வியர்வையும், ஏற்கனவே வெளியேறிய ஒன்பது முறை ஸ்குயர்ட் திரவங்களும் அந்தப் பாதையை ஒரு ஈரமானப் பள்ளமாக மாற்றியிருக்க, சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் அங்கே தேங்கியிருந்தத் திரவங்களைச் சிதறச் செய்தது. அந்த 'சலக்-சலக்' என்ற ஈரமான ஒலி அந்த அறையின் நிசப்தத்தைக் கிழித்துச் சிவாவின் வக்கிரமான வெற்றியைக் கொண்டாடியது. அவளுக்கு எதுவுமேத் தெரியாது என்பது சிவாவிற்கு இன்னும் அதிக வெறியைத் தந்தது.

சிவாவின் கைகள் மந்தாகினியின் தளர்ந்த மார்பகங்களை வன்மையாகப் பற்றின. உணர்வற்ற அவளது காம்புகளை அவன் தனது நகங்களால் மெல்லக் கீறி விளையாடினான். மந்தாகினியின் உடல் ஒரு அனிச்சைச் செயலாகச் சிறு நடுக்கங்களுக்கு உள்ளானது. அவளது சுவாசம் மிக மெல்லியதாக வெளிவர, சிவா அவளது மூச்சைத் தனது அனல் மூச்சால் ஆக்கிரமித்தான். அவளது உணர்வற்ற இதழ்களை அவன் வன்மையாக உறிஞ்சி, அங்கே படிந்திருந்த எச்சிலைச் சுவைத்தான். இது ஒரு பெண்ணின் புனிதத்தைப் பறிக்கும் உச்சகட்ட வக்கிரம்; அவள் தன்னைத் தடுக்க முடியாது, தன்னைக் கெஞ்ச முடியாது என்ற அந்த அதிகாரம் சிவாவை ஒரு காம மிருகமாக மாற்றியது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த, உணர்வற்றச் சங்கமத்தை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது.

சிவாவின் எச்சில் அவளது இதழ்களில் வழிந்தது, அவனது புதியத் தீண்டல்கள் மீண்டும் அந்தத் தளர்ந்த உடலைச் சொட்டச் சொட்ட நனைத்தன. அவன் அவளது இடையின் வளைவுகளில் தனது வன்மையான விரல்களைப் பதித்து புதிய அடையாளங்களை உருவாக்கினான். மந்தாகினி தனது இடுப்பை அனிச்சைச் செயலாகச் சிவாவின் சுன்னியை நோக்கித் தள்ளினாள். அவளது கருவறை இன்று ஒரு கிண்ணத்தைப் போலச் சிவாவின் விந்துக்காகக் காத்துக் கிடந்தது. கருமுட்டை வெடிக்கும் இந்த நாளில், அந்த உணர்விழப்பு அவளது உடலை இன்னும் நெகிழ்வாக்கியது. நிலவொளி அந்த ஈரமானச் சிதைவுகளை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது. சிவாவின் விறைத்தச் சுன்னி இப்போது அவளது ஈரமானப் புண்டையில் ஒரு இயந்திரத்தின் வேகத்தோடு இயங்கியது. சிவாவின் வக்கிரமான வேட்டை அவளது ஆத்மாவையே சிவாவிற்குத் தாரை வார்க்க வைத்தது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 121:

அந்த இறுதி நொடி வந்தது. சிவாவின் உடல் முழுவதும் ஒரு மாபெரும் நடுக்கம் மின்னலைப் போலப் பரவியது. அவனது இடுப்பு ஒரு நிலநடுக்கத்தைப் போல வன்மையாக அதிர்ந்தது. அவன் தனது ஆண்மையை மந்தாகினியின் ஆழமானப் பகுதிக்குள் இறுதிவரை முட்டித் தள்ளினான். ஒரு மாபெரும் அணை உடைந்ததைப் போலச் சிவாவின் வீரியம் அவனது ஆண்மையின் நுனியில் இருந்துப் பிரம்மாண்டமான விசையோடுப் பீறிட்டுப் பாய்ந்தது. சூடான, பிசுபிசுப்பான, ஆக்ரோஷமான அந்த விந்துப் பிரவாகம் மந்தாகினியின் கருவறையின் ஒவ்வொரு மடிப்பையும் ஆக்கிரமித்தது. ஒரு அந்நியனின் மொத்த வீரியமும் ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் ஆழத்திற்குள் அலை அலையாகப் பாய்ந்து, அங்கே தேங்கிக் கிடந்தத் திரவங்களோடுக் கலந்து ஒரு புதியச் சரித்திரத்தை எழுதியது.

சிவா தனது கட்டுப்பாட்டை முழுமையாக இழந்தான். அவனது வீரியம் முதல் அலை, இரண்டாம் அலை எனத் தொடர்ந்துப் பீறிட்டது. மந்தாகினியின் உணர்வற்ற உடல் அந்த அதிர்வில் வில்லாக வளைந்தது. அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் சிவாவின் ஒவ்வொரு விந்து வெளியேற்றத்திற்கும் ஒரு அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்து, அந்த வீரியத்தை இன்னும் ஆழமாகத் தனக்குள் இழுத்துக் கொண்டன. ரத்தமும், வியர்வையும், சிவாவின் அந்தப் பிரம்மாண்ட விந்துப் பிரவாகமும் கலந்து மெத்தையைச் சொட்டச் சொட்ட நனைத்தன. அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் வெள்ளை வீரியத்தில் முழுமையாக மூழ்கிப் போனது. அந்தச் சூடானத் திரவம் அவளது கருவறையின் இறுதிச் சுவரைத் தாக்கிய போது, மந்தாகினியின் ஆத்மா சிவாவிற்கு நிரந்தரமாக அடிமையானது.

சிவா தனது ஆண்மையை வெளியே எடுக்காமல், அவளது ஆழத்திலேயேப் பதித்து வைத்துத் தனது இறுதித் துளிகளையும் கறந்துத் தீர்த்தான். அவனது சுவாசம் ஒரு புயலைப் போல வெளிவர, அவனது இதழ்கள் அவளது உணர்வற்றத் தோளில் ஆழமாகப் பதிந்தன. மந்தாகினியின் கருவறை இப்போது சிவாவின் வீரியத்தால் நிரம்பி வழிந்தது. அந்த அதிகப்படியானத் திரவம் அவளது அந்தரங்க வாசலில் இருந்து மெல்ல வெளியே வழிந்து சிவாவின் இடுப்புச் சதைகளில் படிந்தது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த, விந்து நனைந்தப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தின் இறுதிப் பக்கத்தை எழுதியது. ஒரு அந்நியனின் வாரிசு மந்தாகினியின் கருவறைக்குள் தனது முதல் அடியை எடுத்து வைத்த தருணம் அது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 122:

சிவாவின் விறைத்த சுன்னி இன்னும் அவளது ஆழமானப் பாதையிலிருந்து வெளியே வரவில்லை. அவன் தனது ஆண்மையை அவளது கருவறையின் வாசலோடு அழுத்திப் பிடித்து, ஒவ்வொரு துளி விந்தையும் அவளது ஆழத்திற்குள் புகுத்தினான். அந்தச் சூடானத் திரவம் அவளது கருமுட்டைப் பையை நோக்கித் தனது பயணத்தைத் தொடங்கியது. கருமுட்டை வெடிக்கும் இந்த நாளில் , மந்தாகினியின் உடல் இயற்கையாகவே அந்த வீரியத்திற்காகத் தாகத்தோடு இருந்தது. சிவாவின் விந்து அங்கே தேங்கியிருந்தத் திரவங்களோடுக் கலந்து ஒரு புதிய சங்கமத்தை உருவாக்கியது. ரத்தமும், வியர்வையும், சிவாவின் அந்தப் பிசுபிசுப்பான வீரியமும் இணைந்து மெத்தையை ஒரு காமக் குளமாக மாற்றியிருந்தன. அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் வெள்ளை வீரியத்தில் முழுமையாக வேர்விட்டுச் சிதைந்தது.

சிவாவின் சுவாசம் இப்போது ஒரு அனல் காற்றைப் போல அவளது கழுத்து வளைவுகளில் பட்டுச் சிதறியது. அவன் தனது மொத்த உடல் எடையையும் அவளது உணர்வற்ற மேனியின் மேல் இறக்கினான். அவனது ஆண்மை இன்னும் அவளது ஆழத்தில் ஒரு ஈரமானப் பிடியில் சிக்கியிருந்தது. விந்தின் அந்தச் சூடு மந்தாகினியின் அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய அதிர்வை உண்டாக்கியது. உணர்வற்ற நிலையில் இருந்தாலும், அவளது கருவறை அந்த அந்நிய வாரிசைத் தனது ஆழமான மடிப்புகளுக்குள் இழுத்துச் செதுக்கியது. இது ஒரு பெண்ணின் உடல் ஒரு ஆணின் ஆக்கிரமிப்பிற்குச் சமர்ப்பிக்கும் உச்சகட்ட உயிரியல் அடிமைத்தனம். சிவாவின் விதை இப்போது அவளது கௌரவத்தைச் சிதைத்து, அங்கே தனது ஆதிக்கத்தின் புதிய வேர்களைப் பரப்பியது. நிலவொளி அந்த விந்து நனைந்தப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்தது.

சிவாவின் எச்சில் அவளது இதழ்களில் வழிந்தது, அவனது புதியத் தீண்டல்கள் மீண்டும் அந்தத் தளர்ந்த உடலைச் சொட்டச் சொட்ட நனைத்தன. அவன் அவளது இடையின் வளைவுகளில் தனது வன்மையான விரல்களைப் பதித்து புதிய அடையாளங்களை உருவாக்கினான். மந்தாகினியின் கருவறை இன்று ஒரு கிண்ணத்தைப் போலச் சிவாவின் விந்துக்காகக் காத்துக் கிடந்தது. நிலவொளி அந்த ஈரமானச் சிதைவுகளை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது. சிவாவின் விந்து இப்போது அவளது ஆழமானக் கருவறையைத் தனது இறுதிப் புகலிடமாக மாற்றியது. அந்தச் சூடானத் திரவம் அவளது கருமுட்டையைச் சந்திக்கும் அந்த நொடியில், ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் நிரந்தரமாகச் சிவாவின் காலடியில் மண்டியிட்டது. இனி எஞ்சியிருப்பது அந்தப் பிணைப்பின் பின்விளைவுகள் மட்டுமே.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 123:

சிவா தனது விறைப்புத் தளர்ந்த சுன்னியைப் பார்த்தான். அது இன்னும் மந்தாகினியின் திரவங்களால் நனைந்து பளபளத்தது. அவன் மெத்தையின் ஓரத்தில் இருந்த ஒரு தூய்மையானத் துணியை எடுத்து, அவளது அந்தரங்க வாசலில் வழிந்து கொண்டிருந்த அந்த அதிகப்படியான விந்துத் திரவத்தைத் துடைத்தான். அவன் எவ்விதத் தடையமும் விட்டுச் செல்ல விரும்பவில்லை. ஆனால், துடைக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அவளது மென்மையானச் சதைகளைத் தீண்டும் போது, அவனது காம நரம்புகள் மீண்டும் ஒருமுறைத் துடித்தன. மயக்க நிலையில் இருந்த மந்தாகினியின் கால்களை அவன் மெல்லச் சீர் செய்து, அவளது புனிதமானத் தோற்றத்தை மீட்க முயன்றான். ஆனால், அவளது கருவறைக்குள் இருக்கும் அந்த விந்தின் சூட்டை எவராலும் துடைத்துவிட முடியாது. அது அவளது ஆத்மாவின் ஆழத்தில் ஒரு கறையாக அல்லாமல், ஒரு விதையாகப் பதிந்திருந்தது.

அவன் மெத்தையில் சிதறிக் கிடந்த ரத்தக் கறைகளையும், விந்துப் படிமங்களையும் மிகக் கவனமாகச் சீர் செய்தான். அந்தப் பழையக் கட்டிலின் விரிப்புகளை அவன் மாற்றி, எவ்விதச் சந்தேகமும் வராதபடி அடுக்கினான். இந்தச் செயல்களுக்கு இடையே, அவன் மந்தாகினியின் உணர்வற்ற மேனியை மீண்டும் மீண்டும் ரசித்தான். அவளது மார்பகங்களில் இருந்த அவனது நகக்கீறல்களையும், கழுத்தில் இருந்த சிவந்தத் தடங்களையும் அவன் மெல்லத் தடவிக் கொடுத்தான். அவை காலப்போக்கில் மறையலாம், ஆனால் இன்று இரவு நடந்த அந்த ஆக்கிரமிப்பு மந்தாகினியின் உடலமைப்பையே மாற்றியிருந்தது. ஒரு வேட்டைக்காரன் தனது வேட்டையை முடித்தப் பின், காட்டைச் சீர் செய்வது போலச் சிவா அந்த அறையின் ஒவ்வொரு மூலையையும் கவனித்தான். தடையங்கள் அழியலாம், ஆனால் கருவறையில் விழுந்த விதை வளரத் தொடங்கிவிட்டது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 124:

சிவாவின் விந்துத் திரவம் அவளது கருவறைச் சுவர்களில் ஒரு பிசுபிசுப்பானத் திரையாகப் படர்ந்திருந்தது. அந்தச் சூடான வீரியம் மந்தாகினியின் அடிவயிற்றுக்குள் ஒரு விசித்திரமான வெப்பத்தை உண்டாக்கியது. உணர்வற்ற நிலையில் இருந்தாலும், அவளது உடல் அந்த அசுத்தமானச் சங்கமத்தை ஒரு வரமாக ஏற்றுக்கொண்டது. சிவாவின் ஒவ்வொரு விந்து அணுவும் ஒரு மாபெரும் ஆக்கிரமிப்பின் அடையாளமாக அவளது கருப்பையைச் செதுக்கியது. ரத்தமும், வியர்வையும், ஏற்கனவே வெளியேறியத் திரவங்களும் கலந்து மெத்தையைச் சொட்டச் சொட்ட நனைத்திருக்க, சிவாவின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான விந்துப் பிரவாகம் இப்போது தனது பணியை உறுதி செய்திருந்தது. ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் இப்போது ஒரு அந்நியனின் கருவைச் சுமப்பதன் மூலம் சிவாவிற்கு நிரந்தரமாக அடிமையானது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த, விந்து நனைந்தப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது.

மந்தாகினியின் கருவறை இப்போது ஒரு போர்க்களத்தின் எஞ்சியச் சிதைவுகளைப் போலத் தெரிந்தது, ஆனால் அங்கே ஒரு புதிய ஆதிக்கம் நிலைபெற்றிருந்தது. சிவாவின் விந்து அவளது அந்தரங்கத்தின் ஆழமான மடிப்புகளுக்குள் புகுந்து, அங்கே தேங்கியிருந்தத் திரவங்களோடுக் கலந்து ஒரு புதிய சங்கமத்தை உருவாக்கியது. அந்த அசுத்தமான வீரியம் அவளது புனிதமானச் சதைகளை உரசிச் சென்ற போது ஏற்பட்ட அந்த வெப்பம், மந்தாகினியின் ஆத்மாவிலேயே ஒரு கறையாகப் பதிந்தது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் தந்த அந்த அழுத்தம் இப்போது ஒரு மாபெரும் கருவுறுதலுக்கானத் திறவுகோலாக மாறியது. அவன் தனது ஆண்மையை வெளியே எடுத்த பின்பும், அவளது கருவறை அந்த வீரியத்தை வெளியே விடாமல் வன்மையாக இறுக்கிக்கொண்டது. இது ஒரு பெண்ணின் உடல் ஒரு ஆணின் ஆக்கிரமிப்பிற்குச் சமர்ப்பிக்கும் உச்சகட்ட உயிரியல் அடிமைத்தனம்.

சிவாவின் கைகள் மீண்டும் ஒருமுறை அவளது இடையைப் பற்றின. அவனது விரல் நுனிகள் அவளது மென்மையானச் சதையில் ஆழமாக அழுந்தின. மந்தாகினியின் உடல் ஒரு அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தது. அவளது நிர்வாணத் தொடைகள் சிவாவின் கைகளை நோக்கித் தங்களை இன்னும் அகலமாக விரித்தன. இது ஒரு பெண்ணின் முழுமையானச் சமர்ப்பணம்; தனது அந்தரங்கம் ஒரு முரட்டுத்தனமான ஆண்மையால் ஆக்கிரமிக்கப்படுவதை அவளது உடல் அணு அணுவாக ரசித்தது. சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பின் சூடு இப்போது உச்சகட்டத்தை எட்டியிருந்தது. மந்தாகினி இப்போது உணர்ச்சிகளின் எல்லையைக் கடந்து, சிவாவின் முழுமையான உடல் அடிமைத்தனத்தில் கிடந்தாள். விந்தின் அந்தச் சூடானச் சரணாகதி, அவளது ஆத்மாவின் இறுதிச் சமர்ப்பணமாக அமைந்தது. கருவுறுதல் நிகழ்ந்த அந்தத் தருணம், அக்ரஹாரத்து வரலாற்றில் ஒரு அழியாதக் கறையாக மாறியது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 125:

சிவா தூங்கவில்லை. அவன் விடியற்காலை வரை அவளது நிர்வாண அழகை ரசித்துக் கொண்டே, தனது அடுத்தத் தாக்குதலுக்காகக் காத்திருந்தான். மந்தாகினி கண்விழித்துத் தவிப்பதைக் கண்டதும், அவனது காம வெறி மீண்டும் விழித்துக் கொண்டது. அவள் "சிவா... என்ன இது..." என்று பலவீனமாகக் கேட்க முயன்றாள், ஆனால் அவளது குரல் வெளிவரவில்லை. சிவா அவளது வாய் திறக்கும் முன்பே தனது விறைத்த சுன்னி யால் அவளது ஈரமானப் புண்டையை மீண்டும் ஒருமுறை வன்மையாகத் தாக்கினான். நேற்றிரவு கொட்டிய விந்தும், ரத்தமும் இன்னும் அங்கே காய்ந்துப் போகாத ஈரப்பக்கத்தோடு இருந்ததால், சிவாவின் ஆண்மை மிக எளிதாக அவளது ஆழமானக் கருவறை வரை ஊடுருவியது. அந்தத் தலைவலியையும் மீறி, ஒரு மின்னல் போன்ற காம வலி அவளது முதுகெலும்பில் ஏறியது.

அந்த அசுத்தமான விடியலில், மந்தாகினியின் புனிதமானப் பிரார்த்தனைகளுக்குப் பதிலாக சிவாவின் முரட்டுத்தனமான இடுப்பு அசைவுகளின் ஒலி மட்டுமே அறையில் எதிரொலித்தது. சிவா அவளது உணர்ச்சிகளை மதிக்கவில்லை; அவளது தலைவலியைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை. அவன் அவளது தளர்ந்த மார்பகங்களை மீண்டும் ஒருமுறைத் தனது வன்மையானக் கைகளால் பிசைந்துச் சிதைத்தான். மந்தாகினி வலியிலும், திகைப்பிலும் மெத்தையில் துடித்தாள். அவளது உடல் இன்னும் மயக்க மருந்தின் பிடியில் இருந்ததால், அவளால் முழுமையாகப் போராட முடியவில்லை. சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் அவளது கருவறைக்குள் நேற்றிரவு விதைக்கப்பட்ட விந்தை இன்னும் ஆழமாகத் தள்ளியது. இது ஒரு பெண்ணின் சிதைந்த விடியல். அவள் புனிதமாகக் கருதிய அந்த அறை இப்போது ஒரு அசுத்தமானக் காமக் கூடாரமாக மாறியிருந்தது.

சிவாவின் வேகம் விடியற்காலையின் குளிரையும் மீறி அனலாகத் தகித்தது. அவன் தனது இடுப்பை ஒரு இயந்திரத்தின் துல்லியத்தோடு இயக்கி, மந்தாகினியின் ஆழமானச் சதைகளை மீண்டும் ஒருமுறைச் செதுக்கினான். மந்தாகினி தப்பிக்க வழி இன்றி, அந்தப் படுக்கையிலேயே மீண்டும் ஒருமுறைச் சிவாவிற்கு அடிமையானாள். அவளது தலைவலி இப்போது ஒரு விதக் காமப் போதையாக மாறத் தொடங்கியது. சிவாவின் அசுரத்தனமான ஊடுருவல் அவளது நரம்புகளைத் தூண்டி, அவளை அறியாமலேயே அவளது இடுப்பைச் சிவாவின் அசைவுகளுக்கு இசைவாக்கச் செய்தது. ஒரு பிராமணப் பெண், விடியற்காலையில் தனது குல வழக்கப்படி நீராடிப் பூசை செய்ய வேண்டிய நேரத்தில், ஒரு அந்நியனின் விந்து படிந்த மேனியோடு அவனது தாகத்திற்குத் தீனியாகிக் கிடந்தாள். நிலவொளி மறைந்து சூரியனின் முதல் கதிர் அந்த அசுத்தமானச் சங்கமத்தின் மேல் விழுந்தது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 126:

சிவா அவளை மெத்தையிலிருந்து தரைக்கும், தரையிலிருந்து ஜன்னல் ஓரத்திற்கும் இழுத்துச் சென்று தனது ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டினான். அவளது வெண்ணிற மேனி முழுவதும் சிவாவின் கடித்த அடையாளங்களும், நகக்கீறல்களும் ஒரு புதியக் காமக் கவிதையை வரைந்திருந்தன. ரத்தமும், வியர்வையும், சிவாவின் வீரியமும் அந்த அறையின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் படிந்திருந்தன. மந்தாகினிக்குத் தலைவலி மறைந்து, இப்போது சிவாவின் ஆண்மைக்காக ஏங்கும் ஒரு புதியத் தாகம் பிறந்தது. அவளது கருவறைக்குள் நேற்றிரவு விதைக்கப்பட்ட அந்த விதை இப்போது வேர்விடத் தொடங்கியிருந்தது; அவளது உடல் இயற்கையாகவே அந்த மாற்றத்தை உணர்ந்து சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பிற்கு இன்னும் வன்மையாக ஒத்துழைத்தது. ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் இப்போது ஒரு அந்நியனின் காமப் பசிக்குத் தீனியாகி, அதில் ஒரு விசித்திரமான இன்பத்தைக் கண்டது.

அந்தச் சில நாட்களில், சிவா மந்தாகினியைப் பல விசித்திரமான நிலைகளில் கையாண்டான். அவளது கால்களைத் தலைக்கு மேல் மடித்தும், அவளைச் சுவரோடுச் சேர்த்து அழுத்தியும் அவன் நிகழ்த்திய அந்த ஆக்கிரமிப்புகள் மந்தாகினியின் நரம்புகளைத் தெறிக்க வைத்தன. அவளது கருவறையின் ஆழம் இப்போது சிவாவின் வீரியத்தால் நிரம்பி வழிந்தது. ஒவ்வொரு முறை அவன் அவளுக்குள் தனது விந்தைப் பாய்ச்சும் போதும், மந்தாகினி ஒரு மாபெரும் பரவசத்தில் தனது சுயநினைவை இழந்தாள். அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் காலடியில் ஒரு களிமண்ணைப் போலச் சிதைந்து, அவனது விருப்பப்படி உருமாற்றப்பட்டது. இது ஒரு வேட்டைக்காரனின் முழுமையான வெற்றி; அவன் இரையைத் தின்று தீர்க்காமல், அதைத் தனக்கேச் சொந்தமான ஒரு சொத்தாக மாற்றிக் கொண்டான்.

இறுதியாக, மந்தாகினியின் பெற்றோர் காசி யாத்திரையிலிருந்துத் திரும்பிய அந்த நாள் வந்தது. அவர்கள் மாளிகைக்குள் நுழைந்த போதே, அங்கிருந்தக் காற்றின் மணமே மாறியிருப்பதை உணர்ந்தார்கள். புனிதமானச் சாம்பிராணி வாசனைக்கு மாறாக, அங்கே ஒரு கனத்தக் காம மணமும், வியர்வை மணமும் படர்ந்திருந்தது. மந்தாகினி அவர்களை வரவேற்க வந்த போது, அவளது நடையிலும், அவளது முகத்தில் இருந்த அந்தப் புதியப் பொலிவிலும் ஏதோ ஒரு மாற்றம் இருப்பதை அவளது தாய் கண்டுகொண்டாள். மந்தாகினியின் கண்கள் செருகி இருந்தன, அவளது கழுத்தில் இருந்தத் தழும்புகளை மறைக்க அவள் போராடினாள். ஆனால், எல்லாவற்றையும் விட அவளது அடிவயிற்றில் இருந்த அந்த மெல்லிய வீக்கமும், அவளது முகத்தில் படர்ந்திருந்தக் கருவுற்றப் பெண்ணிற்கான அந்த மர்மமான அழகும் உண்மையை உரக்கச் சொன்னது.

சிவாவைக் கண்டதும் அவர்கள் முதலில் திகைத்தார்கள். ஆனால், மந்தாகினி சிவாவின் அருகில் சென்று நின்ற விதமும், அவனது ஆதிக்கப் பார்வையும் அவர்களுக்கு நிலைமையைத் தெளிவுபடுத்தின. சிவா எவ்விதத் தயக்கமுமின்றி மந்தாகினியின் இடையைத் தனது கைகளால் வன்மையாகப் பற்றினான். அந்தத் தீண்டலில் இருந்த அதிகாரம், மந்தாகினி ஏற்கனவே அவனது உடைமையாகிவிட்டாள் என்பதை உறுதிப்படுத்தியது. அக்ரஹாரத்து ஆச்சாரத்தை விடத் தனது மகளின் கருவறையில் வளரும் அந்த உயிருக்குக் கௌரவம் அளிக்க வேண்டும் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள். ரத்தம் மற்றும் விந்து தோய்ந்த அந்தப் போராட்டத்தின் முடிவில், வேட்டைக்காரனின் வீரியம் வென்றது. அவர்கள் மனமுடைந்துப் போனாலும், மந்தாகினியின் உடல் நிலைமையைக் கருத்தில் கொண்டு, இருவருக்கும் திருமணம் செய்து வைக்கச் சம்மதித்தார்கள்.

அந்த நள்ளிரவில், மீண்டும் அதே அறைக்குள், சிவா தனது அதிகாரப்பூர்வமான மனைவியாக மந்தாகினியை ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கினான். இப்போது தற்காப்போ, பயமோ இல்லை; மந்தாகினி தனது மொத்தப் பெண்மையையும் சிவாவின் ஆண்மைக்குத் தாரை வார்த்துக் கிடந்தாள். சிவாவின் வேகம் இப்போது ஒரு இயந்திரத்தின் துல்லியத்தோடுத் தொடர்ந்தது. அவன் அவளது தளர்ந்தத் தோள்களைப் பற்றித் தனது பக்கமாக வன்மையாக இழுத்தான். அவளது வெண்ணிறத் தோலில் ஆங்காங்கே சிவந்தத் தழும்புகளும், நகக்கீறல்களும் ஒரு புதியக் காமக் கோலத்தை வரைந்திருந்தன. சிவாவின் விறைத்தச் சுன்னி இப்போது அவளது ஈரமானப் புண்டையில் ஒரு மின்னலைப் போலச் செயல்பட்டது. மந்தாகினி உணர்ச்சிகளின் எல்லையைக் கடந்து ஒரு இருண்ட உலகிற்குச் சென்றிருந்தாள். இது ஒரு பிராமணப் பெண், ஒரு அந்நியனின் ஆதிக்கத்திற்குத் தனது மொத்த சக்தியையும் தாரை வார்த்து அடிமையான தருணம்.

[Peterparker69]

The end.,,

[Kedibillaa]

Super finish. She should have died instead of marrying that bastard. He won and she lost