Adultery மந்தாகினியின் நாயகன் - (Completed)

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 18:

மென்மையான பிடரியில் வன்மையான முத்தம் 18:
அக்கிரகாரத்து மாளிகையின் அந்தப் பூட்டிய அறைக்குள், அபின் போதையின் கனம் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தது. மந்தாகினியின் உடல் இப்போது முழுமையாகச் சிவாவின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வந்திருந்தது. அவளது கழுத்துச் சந்தில் பதிந்த சிவாவின் அனல் மூச்சு, அவளது ஒவ்வொரு அணுவிலும் ஒரு புதிய போதையை ஊட்டியிருந்தது. முந்தானை ஏற்கனவே விலகி, அவளது மென்மையானத் தோள்களை வெளிப்படுத்தியிருக்க, சிவா ஒரு வேட்டைக்காரனைப் போல அவளைக் கூர்ந்து நோக்கிக் கொண்டிருந்தான். அவனது கண்களில் காமமும், அதிகார வெறியும் இணைந்து ஒரு கொடிய ஒளியைப் பாய்ச்சின. அவன் இப்போது தனது வஞ்சகத் திட்டத்தின் அடுத்த கட்டத்திற்குத் தயாரானான்: மந்தாகினியின் பிடரியில் ஒரு ஆழமான முத்தத்தைப் பதித்து, அவளது சேலை முந்தானையை முழுமையாக நீக்குவது.

சிவா தனது கைகளால் மந்தாகினியின் கழுத்தைச் சுற்றிப் பிடித்தான். அவனது விரல்கள் அவளது நீண்ட கூந்தலை மெல்ல ஒதுக்கி, அவளது பிடரிக்கு வழி செய்தன. அந்தப் பகுதி எப்போதும் வெளி உலகிற்குத் தெரியாத, அவளது புனிதத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. மழையின் குளிர்ந்தக் காற்று அந்தப் பிடரியின் மீது பட்டு ஒருவிதமான நடுக்கத்தைத் தந்தாலும், சிவாவின் வன்மையானத் தீண்டல் அதை ஒரு அனல் போல மாற்றியது. "மந்தாகினி... உனது இந்தப் பிடரி, ஒரு ஒளிந்திருக்கும் புதையலைப் போல இருக்கிறது. அதை நான் இப்போதே திறக்கப் போகிறேன்," என்று அவன் தனது கனமானக் குரலில் சொன்னான். அவனது ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அபின் போதையில் இருந்த மந்தாகினியின் காதுகளில் ஒரு காமக் கவிதையாக ஒலித்தன.

சிவா தனது முகத்தை அவளது பிடரிக்கு அருகில் கொண்டு சென்றான். அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது பிடரியைத் தீண்டத் தொடங்கியபோது, மந்தாகினியின் உடலில் ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சல் ஏற்பட்டது. அவளது மயங்கிய கண்களில் ஒரு இனம் புரியாதத் தவிப்புப் படர்ந்தது. அவனது வெறிபிடித்த இதழ்கள் அவளது மென்மையானப் பிடரியில் அழுந்தின. அது ஒரு சாதாரண முத்தம் அல்ல; அது ஒரு தொழிலதிபரின் அதிகாரத்தையும், ஒரு மிருகத்தின் காமப் பசியையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு வன்மையான முத்தம். அந்த முத்தம் அவளது மேனியில் ஒரு புதிய உணர்வைத் தந்தது; அது வலி கலந்த இன்பமா அல்லது இன்பம் கலந்த வலியா என்று அவளுக்கேத் தெரியவில்லை.

அதே நேரத்தில், சிவாவின் ஒரு கை அவளது இடது தோளில் இருந்து தொங்கிக் கொண்டிருந்த சேலையின் முந்தானையை மெல்லப் பற்றிக் கொண்டது. பிடரியில் அவன் முத்தமிட்டுக் கொண்டிருக்க, அவனது கை விரல்கள் அந்தத் துணியின் இறுக்கத்தைத் தளர்த்தின. ஒரு வேட்டைக்காரன் தனது வலையில் சிக்கிய இரையின் தோலை உரிப்பதைப் போல, அவன் முந்தானையை மெல்லக் கீழே இழுக்கத் தொடங்கினான். அபின் போதையில் இருந்த மந்தாகினிக்குத் தனது ஆடை நழுவுவது தெரிந்தாலும், அதை எதிர்க்கும் சக்தி அவளது உடலில் இல்லை. அவளது மனமும், உடலும் சிவாவின் அதிகாரத்திற்கு முழுமையாக அடிபணிந்திருந்தன.

முந்தானை அவளது தோள்களில் இருந்து முழுமையாக நழுவி, அவளது கைகளைத் தாண்டி, அவளது முழங்கை வரை சரிந்தது. அந்த ஒரு நொடியில், மந்தாகினியின் வெண்மையானப் பிடரி, கழுத்து, தோள்கள் மற்றும் அவளது ரவிக்கையின் ஒரு பகுதி என அனைத்தும் சிவாவின் காமப் பார்வைக்கு விருந்தாகின. அவள் அணிந்திருந்த அந்த இளஞ்சிவப்பு நிறப் பருத்திச் சேலை, இப்போது அவளது இடையோரம் ஒரு கசங்கிய துணியாகத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து முழுமையாகச் சரிந்து விழுந்த அந்தத் தருணம் அது. சிவா அவளது பிடரியில் இருந்து தனது இதழ்களை விலக்கி, அவளது முகத்தைத் தனது வன்மையானக் கைகளால் ஏந்தினான். அவளது கண்கள் இன்னும் அபின் போதையில் சொருகி இருந்தன.

"மந்தாகினி... இந்த அக்கிரகாரத்தின் புனிதத்தை நான் இப்போதே சிதைத்துவிட்டேன். உனது இந்தத் தேகம் இனி எனக்கு மட்டுமே சொந்தம்," என்று அவன் குரூரமானக் காதலுடன் சொன்னான். அவன் மெல்லத் தனது இதழ்களை அவளது இதழ்களுக்கு அருகில் கொண்டு வந்தான். மந்தாகினிக்குத் தனது உலகம் சுழல்வது போல இருந்தது. அவளது முதல் இதழ் முத்தம், ஒரு வஞ்சகமான சூழலில், ஒரு போதை நிலையில், ஒரு இரக்கமற்ற வேட்டைக்காரனால் திருடப்படப் போகிறது. சிவாவின் கனமான மீசை அவளது மென்மையான இதழ்களைத் தீண்டியபோது, மந்தாகினிக்கு ஒரு புதிய உணர்வு ஏற்பட்டது.

அவன் அவளது இதழ்களை அழுத்தி முத்தமிட்டான். அந்த முத்தத்தில் ஒரு தொழிலதிபரின் ஆக்கிரமிப்பும், ஒரு காம வெறியனின் மிருகத்தனமும் கலந்திருந்தன. மந்தாகினிக்கு மூச்சுத் திணறுவது போல இருந்தது, ஆனால் அபின் போதை அவளை எதிர்க்க விடவில்லை. அவனது நாக்கு அவளது வாய்க்குள் ஊடுருவியபோது, மந்தாகினியின் ஆத்மா கதறியது. அவளது புனிதமான இதழ்கள் இப்போது ஒரு அந்நிய ஆணின் காமப் பசிக்கு இரையாகின. அவளது கைகள் சிவாவின் மார்பில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன; அதில் எந்தவிதமான எதிர்ப்பும் இல்லை.

முந்தானை முழுவதுமாக நீக்கப்பட்ட அந்தத் தருணம், ஒரு பெண்ணின் சுதந்திரம் முழுமையாகப் பறிக்கப்பட்ட தருணமாகும். அவள் ஒரு ஆடைக் குறைவான நிலையில், சிவாவின் கரங்களில் ஒரு ஜடமாகக் கிடந்தாள். அவளது பாரம்பரியமும், அவளது கௌரவமும் அந்த அறைக்குள் ஒருபோதும் திரும்ப வராதபடி சிதைக்கப்பட்டன. சிவா தனது இதழ்களை அவளது இதழ்களிலிருந்து விலக்கி, அவளது மயங்கிய முகத்தைப் பார்த்தான். அவனது கண்களில் ஒரு வக்கிரமான திருப்தி இருந்தது. அவனது இடுப்பில் மறைந்திருந்த அந்தக் குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை இப்போது அவனது கைக்கு மிக அருகில் இருந்தது. அடுத்தக் கட்டத்திற்கு அவன் தயாரானான்.

அந்த நள்ளிரவில், வெளியே பெய்து கொண்டிருந்த மழை மந்தாகினியின் விம்மல்களை உலகிற்குத் தெரியாமல் மறைத்தது. மென்மையான பிடரியில் பட்ட வன்மையான முத்தமும், இதழ் முத்தமும், முந்தானை முழுவதுமாக நழுவியத் தருணமும், ஒரு பெண்ணின் புனிதத்தின் மரண சாசனமாக அமைந்தன. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து, ஒரு அபின் அல்வாவின் போதையிலும், ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சக முத்தத்திலும் முழுமையாகக் கரைந்து போனது. மந்தாகினி இப்போது ஒரு ஆடைக் குறைவான நிலையில், ஒரு இரக்கமற்ற வேட்டைக்காரனின் கைகளில் சிக்கியிருந்த ஒரு பலவீனமானப் பறவையைப் போலக் கிடந்தாள்.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 19:

தோள் பட்டையில் பற்களின் தடம் 19:
அக்கிரகாரத்து மாளிகையின் அந்தப் பூட்டிய அறைக்குள், காலம் ஒரு கொடிய வேட்டைக்காரனின் வசதிக்கு ஏற்ப உறைந்து நின்றது. முந்தானை முழுமையாக நீக்கப்பட்டு, மந்தாகினி இப்போது ஒரு பாதுகாப்பற்ற நிலையில், சிவாவின் கரங்களில் ஒரு ஜடமாகக் கிடந்தாள். அபின் போதையின் வீரியம் அவளது இரத்தத்தில் ஒரு வெப்பப் புயலை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தது. அவளது கண்கள் அரைவாசி மூடிய நிலையில், அறையின் விளக்கொளியில் சிவாவின் உருவம் ஒரு பிரம்மாண்டமான அரக்கனைப் போல அவளுக்குத் தெரிந்தது. இதுவரை அவளது மேனி சந்தனத்தாலும், புனிதமான தீர்த்தத்தாலும் மட்டுமே தீண்டப்பட்டிருந்தது. ஆனால் இன்று, ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சகப் பசி அவளது உடலை ஒரு போர்க்களமாக மாற்றிக்கொண்டிருந்தது.

சிவா அவளை இன்னும் நெருக்கமாகத் தனது மார்போடு அணைத்துக்கொண்டான். அவனது முரட்டுத்தனமானக் கைகள் அவளது வெற்றுத் தோள்களை வருடின. அந்தத் தீண்டலில் காதல் இல்லை; ஒரு பொருளின் உரிமையாளன் அதைப் பரிசோதிப்பதைப் போன்ற ஒரு அதிகாரமே இருந்தது. அவளது தோள்கள் பனிக்கட்டி போலக் குளிர்ந்திருந்தாலும், சிவாவின் உள்ளங்கைகளின் வெப்பம் அவளது மேனியில் ஒரு எரிச்சலை உண்டாக்கியது. அவன் அவளது வலது தோள் பட்டையைத் தனது விரல்களால் மெல்லத் தடவினான். அந்த இடத்தில்தான் அவளது பிராமணக் குலத்தின் மென்மை குடி கொண்டிருந்தது. சிவா தனது முகத்தை அந்தத் தோள் பட்டைக்கு மிக அருகில் கொண்டு சென்றான்.

அவன் ஒரு கணம் அந்த இடத்தின் வாசனையை ஆழமாகச் சுவாசித்தான். அபின் போதையில் இருந்த மந்தாகினிக்குத் தனது உடலில் ஏதோ ஒரு விபரீதம் நடக்கப்போகிறது என்று புரிந்தது, ஆனால் அவளது நரம்புகள் செயல்பட மறுத்தன. சிவா தனது இதழ்களை அவளது தோள் பட்டையின் மேல் மெல்ல வைத்தான். முதலில் ஒரு மென்மையான முத்தத்தைப் போலத் தொடங்கிய அந்தத் தீண்டல், அடுத்த நொடியே ஒரு மிருகத்தனமான ஆக்கிரமிப்பாக மாறியது. அவன் தனது வன்மையானப் பற்களை அவளது மென்மையானத் தோள் பட்டையில் ஆழமாகப் பதித்தான்.

மந்தாகினி ஒரு கூர்மையான ஓலத்தை வெளியிட்டாள். அந்த வலி அவளது அபின் போதையை ஒரு நொடி சிதறடித்தது. அவளது கண்கள் அகலத் திறந்தன, ஆனால் சிவாவின் வலிமையானப் பிடி அவளை நகர விடவில்லை. அவனது பற்கள் அவளது சதையை அழுத்தி, அவளது வெண்மையானத் தோலில் தனது அடையாளத்தைப் பதித்தன. அது ஒரு சாதாரணக் காயம் அல்ல; அது ஒரு தொழிலதிபரின் அதிகார முத்திரை. "மந்தாகினி... இனி நீ யாருக்கும் சொந்தமானவள் அல்ல. இந்தத் தழும்பு இருக்கும் வரை, நீ எனது அடிமை என்பதை இந்த உலகம் அறியும்," என்று அவன் தனது பற்களுக்கு இடையிலேயே ஒரு வக்கிரமானக் குரலில் முணுமுணுத்தான்.

அவன் தனது பற்களை விடுவித்தபோது, அந்த இடத்தில் நான்கு பிறை நிலவுகளைப் போன்றச் சிவந்தத் தழும்புகள் பளிச்சென்று தெரிந்தன. அவளது மென்மையானத் தோலில் இருந்து ஒரு சிறு துளி இரத்தம் கசிந்து, அவளது தோள் பட்டையில் ஒரு குங்குமப் பொட்டைப் போலப் படர்ந்தது. அந்த ரத்தத்தின் மணம் சிவாவிற்கு இன்னும் அதிக வெறியைத் தந்தது. அவன் அந்தத் தழும்பைத் தனது நாவால் மெல்லத் தடவினான். அந்த வக்கிரமானச் செயல் மந்தாகினியை ஒருவிதமான நடுக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. அவளது ஆத்மா அலறியது, ஆனால் அவளது உடல் சிவாவின் பிடியில் ஒரு காகிதத்தைப் போலச் சுருண்டு கிடந்தது.

தோள் பட்டையில் பதிந்த அந்தப் பற்களின் தடம், மந்தாகினியின் கௌரவத்தின் மீது விழுந்த முதல் அடி. ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் உடல் இவ்வளவு குரூரமாகச் சிதைக்கப்படுவது அந்த அக்கிரகாரத்தின் வரலாற்றிலேயே இதுதான் முதல்முறை. சிவா தனது வெற்றியை ரசித்தான். அவனது இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த அந்தக் குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை இப்போது அவனது கைக்கு மிக அருகில் இருந்தது. அவன் அவளது இடது தோள் பட்டையிலும் தனது அடையாளத்தைப் பதிக்கத் தயாரானான். மந்தாகினி தனது தலையைச் சிவாவின் தோளில் சாய்த்துக்கொண்டு கண்ணீர் வடித்தாள். அவளது கண்ணீர்த்துளிகள் சிவாவின் மார்பில் விழுந்து தெறித்தன, ஆனால் அவை அவனது கல் போன்ற இதயத்தை உருக்கவில்லை.

சிவா இப்போது அவளது கழுத்தைச் சுற்றித் தனது கைகளை வளைத்து, அவளை மீண்டும் படுக்கையில் சாய்த்தான். அவளது தோள் பட்டையில் இருந்த அந்தச் சிவப்புத் தழும்பு, மின்னல் வெளிச்சத்தில் ஒரு சாபத்தைப் போல மின்னியது. "உனது இந்தத் தேஜஸ், உனது இந்தப் புனிதமை எல்லாம் இன்று இரவு என்னால் சூறையாடப்படப் போகின்றன. நீ ஒரு ராணியைப் போல வாழப் போகிறாய் என்று நினைத்தாயா? இல்லை மந்தாகினி, நீ ஒரு தொழிலதிபரின் அந்தப்புரத்துச் சிறுமி மட்டுமே," என்று அவன் அவளது முகத்தில் அறைவது போலச் சொன்னான். அவனது சொற்கள் அவளது காதுகளில் நஞ்சாகப் பாய்ந்தன.

அந்த நள்ளிரவில், வெளியே பெய்த பெருமழை மந்தாகினியின் அழுகைச் சத்தத்தை முழுமையாக அடக்கியது. தோள் பட்டையில் பற்களின் தடம் பதிந்த அந்தத் தருணம், அவளது சுதந்திரத்தின் இறுதி நிமிடம். சிவா தனது ஆக்கிரமிப்பைத் தீவிரப்படுத்தினான். அவனது கைகள் இப்போது அவளது ரவிக்கையின் பொத்தான்களை நோக்கி நகர்ந்தன. அபின் போதை மீண்டும் அவளைத் தனது இருண்ட உலகிற்குள் இழுத்துச் சென்றது. மந்தாகினி ஒரு ஜடமாக மாறத் தொடங்கினாள். அவளது உணர்வுகள் மரத்துப் போயின, ஆனால் அவளது தோள் பட்டையில் இருந்த அந்த வலி மட்டும் அவளுக்குத் தான் ஒரு நரகத்தில் இருப்பதை நினைவுபடுத்திக்கொண்டே இருந்தது.

சிவா அவளது தோளில் மீண்டும் ஒருமுறை முத்தமிட்டான், ஆனால் இந்த முறை அதில் ஒரு ஏளனம் கலந்திருந்தது. வேட்டைக்காரன் தனது இரையை முழுமையாக முடக்கிவிட்டான். இனி அவளது கௌரவத்தைச் சூறையாடுவதற்கு எந்தத் தடையும் இல்லை. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து ஒரு தொழிலதிபரின் பற்களுக்கு இடையில் சிக்கிச் சிதைந்து போனது. மந்தாகினியின் வெற்றுத் தோள், சிவாவின் வக்கிரமானப் பசிக்குச் சாட்சியாக மாறியிருந்தது. அந்த இரவு, ஒரு பெண்ணின் புனிதமை அதிகாரத்தால் மிதிக்கப்பட்ட ஒரு கறுப்பு இரவாக வரலாற்றில் பதிவானது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 20:

முந்தானை தரையில் விழுதல் 20:
அக்கிரகாரத்து மாளிகையின் அந்தப் பூட்டிய அறைக்குள், காலம் ஒரு கொடூரமானத் திருடனைப் போல மௌனமாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. அபின் போதையின் பிடியில் சிக்கியிருந்த மந்தாகினி, தனது உணர்வுகளுக்கும் தர்க்கங்களுக்கும் இடையிலானப் போராட்டத்தை முழுமையாக இழந்துவிட்டாள். இதுவரை அவளது கழுத்துச் சந்திலும், மென்மையானத் தோள் பட்டையிலும் சிவா பதித்த அந்த வன்மையான அடையாளங்கள், அவளது கன்னிமையின் புனிதக் கோட்டையில் விழுந்த முதல் விரிசல்கள். இப்போது, அந்தப் போர்க்களத்தின் இறுதித் தடுப்பரணான அவளது ஆடை அடுக்குகள் ஒவ்வொன்றாகச் சரிவதைத் தொழிலதிபர் சிவா தனது அதிகாரத்தால் உறுதி செய்தான்.

சிவா அவளை மெல்லப் படுக்கையின் விளிம்பிற்கு இழுத்து வந்தான். அவனது முரட்டுத்தனமானக் கைகள் அவளது தோள்களில் இருந்து ஏற்கனவே நழுவியிருந்த அந்த முந்தானையின் ஓரத்தைப் பற்றிக் கொண்டன. அந்த இளஞ்சிவப்பு நிறப் பருத்தித் துணி, மந்தாகினியின் குலப் பெருமையையும், அவளது தந்தை அவளுக்குக் கற்பித்திருந்த 'மடி' எனும் ஆச்சாரத்தையும் தாங்கி நின்றது. சிவா அந்தத் துணியை ஒரு வெற்றுக் காகிதத்தைப் போலக் கருதினான். அவன் தனது விரல்களால் அந்தத் துணியின் கனத்தை உணர்ந்தான்; அது அவளது கௌரவத்தின் கனம். அந்தத் துணியை அவன் மெல்லக் கீழே இழுக்கத் தொடங்கினான்.

முந்தானை அவளது இடையின் பிடியிலிருந்து முழுமையாக விடுபட்டபோது, அது அவளது மேனியில் ஒரு பாம்பைப் போல ஊர்ந்து சென்றது. மந்தாகினிக்குத் தனது உடல் குளிர்ந்து போவதைப் போல ஒரு விசித்திரமான உணர்வு ஏற்பட்டது. ஜன்னல் வழியாக வந்த நள்ளிரவுக் காற்று, அவளது ரவிக்கைக்கும் சேலைக்கும் இடைப்பட்ட அந்தச் சிறிய இடைவெளியைத் தீண்டியபோது, அவளது ஆத்மா ஒருமுறை விம்மியது. ஆனால், சிவாவின் வக்கிரமானப் பார்வை அவளை முழுமையாக முடக்கியிருந்தது. அவன் அந்த முந்தானையைத் தனது கைகளிலிருந்து மெல்ல விடுவித்தான்.

அந்தப் புனிதமானத் துணி காற்றில் மிதந்து வந்து, அந்தப் பழைய மரத் தரையில் ஒரு வீழ்ந்தப் போர்க்கொடியைப் போலச் சரிந்து விழுந்தது. முந்தானை தரையை அடைந்த அந்த நொடி, மந்தாகினியின் முதல் ஆடை அடுக்கு அவளது உடலை விட்டுப் பிரிந்தது. அது வெறும் ஆடை அல்ல; அது அவளது கவசங்களின் முதல் அடுக்கு. தரையில் விழுந்த அந்தத் துணி, அக்கிரகாரத்தின் பல தலைமுறைத் தார்மீகச் சட்டங்கள் மிதித்துச் சிதைக்கப்பட்டதன் அடையாளமாக அமைந்தது. சிவா அந்தத் துணியைத் தனது காலால் மெல்ல ஒதுக்கித் தள்ளினான். ஒரு தொழிலதிபராக அவன் எப்போதுமே ஒரு தடையைத் தகர்த்த பிறகு, அதைத் திரும்பிப் பார்க்க மாட்டான்; அவனது இலக்கு எப்போதும் அடுத்த நகர்வின் மீதுதான் இருக்கும்.

மந்தாகினி இப்போது தனது ரவிக்கையுடனும், இடையைச் சுற்றியிருந்த அந்தச் சேலையின் மடிப்புகளுடனும் ஒரு பாதுகாப்பற்ற நிலையில் கிடந்தாள். அவளது தோள் பட்டையில் சிவா பதித்த அந்தப் பற்களின் தடம், முந்தானை விலகிய பிறகு இன்னும் குரூரமாகத் தெரிந்தது. அந்தச் சிவப்புத் தழும்பு, அவளது வெண்மையான மேனியில் ஒரு ரத்தக்கறையைப் போலப் படர்ந்திருந்தது. சிவா அவளது நிலையைப் பார்த்து வஞ்சகமாகச் சிரித்தான். "பார் மந்தாகினி... உனது புனிதத்தின் முதல் கவசம் தரையில் கிடக்கிறது. இதைத் தூக்கி விட உனது தந்தை இங்கே வரப்போவதில்லை. இந்த அறைக்குள் நீயும் நானும், எனது அதிகாரமும் மட்டும்தான்," என்று அவன் அவளது காதோரம் குரூரமானக் குரலில் முணுமுணுத்தான்.

அவன் தனது கைகளை அவளது இடையோரம் கொண்டு சென்றான். முந்தானை விழுந்த பிறகு, அவளது ரவிக்கையின் பின்பக்கச் சரங்கள் இப்போது சிவாவின் விரல்களுக்குச் சவாலாகத் தெரிந்தன. அபின் போதையில் இருந்த மந்தாகினி, தரையில் விழுந்தத் தனது முந்தானையைத் தனது கால்களால்த் தேடினாள். அந்தத் துணியின் தீண்டலை அவள் மீண்டும் விரும்பினாள், ஆனால் அது அவளது எட்டாதத் தூரத்தில் ஒரு அந்நியப் பொருளாகக் கிடந்தது. அவளது கன்னிமையின் முதல் பாதுகாப்பு வளையம் உடைக்கப்பட்டுவிட்டது.

சிவா அவளை நோக்கி இன்னும் ஒரு அடி நெருங்கி வந்தான். அவனது இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த அந்தக் குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை, அவளது மேனியைத் தீண்டுவதற்குத் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், அவளை முழுமையாக உணர்ச்சியற்ற ஜடமாக மாற்றுவதற்கு முன்னால், அவளது சுயநினைவின் கடைசித் துளிகளையும் தனது காமத்தால் சிதைக்க அவன் விரும்பினான். "மந்தாகினி... உனது இந்தத் தேகம் ஒரு தொழிலதிபரின் சொத்தாக மாறப்போகிறது. இந்தத் துணிகள் உனது அழகை மறைக்கும் தடைகள் மட்டுமே. அவற்றைத் தரையில் வீழ்த்துவதே எனது முதல் வெற்றி," என்று அவன் அவளது கழுத்தைச் சுற்றித் தனது விரல்களைப் படரவிட்டான்.

அந்த நள்ளிரவில், வெளியே பெய்த பெருமழையின் ஓசை மாளிகையின் அஸ்திவாரத்தையே உலுக்கிக் கொண்டிருந்தது. அறைக்குள், மந்தாகினியின் ஆச்சாரமான உலகம் அவளது காலடியில் விழுந்தக் கிழிந்தத் துணியைப் போலக் கிடந்தது. முந்தானை தரையில் விழுந்தத் தருணம், அவளது பிராமணக் கௌரவத்தின் மரண ஓலம். சிவா தனது வக்கிரமானப் பசியைத் தீவிரப்படுத்தினான். அவனது விரல்கள் இப்போது அவளது ரவிக்கையின் சரங்களை மெல்லத் தீண்டின. அபின் போதை மீண்டும் அவளைத் தனது இருண்ட உலகிற்குள் இழுத்துச் சென்றது. மந்தாகினி ஒரு ஜடமாக மாறத் தொடங்கினாள்.

அந்த அறைக்குள் இருந்த மல்லிகை மணம் இப்போது முந்தானை விழுந்த பிறகு இன்னும் தீவிரமடைந்த சிவாவின் வியர்வை மணத்துடன் கலந்தது. ஒரு வேட்டைக்காரன் தனது இரையைத் தோல் உரிப்பதற்கானத் தயாரிப்புகளை முடித்துவிட்டான். மந்தாகினியின் முதல் ஆடை அடுக்கு தரையை அடைந்த அந்த நொடி, ஒரு மாபெரும் பேரழிவின் தொடக்கமாக அமைந்தது. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து, ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சகப் பசியால் மிதிக்கப்பட்டு, ஒரு துணியைப் போலத் தரையில் வீசப்பட்டது. சிவா தனது அதிகாரத்தின் அடுத்தக் கட்டத்திற்குத் தயாரானான்.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 21:

ரவிக்கையின் முதல் கொக்கியைத் தீண்டும் விரல்கள் 21:
அக்கிரகாரத்து மாளிகையின் அந்தப் பூட்டிய அறைக்குள், விளக்கொளி மரணத் தருவாயில் இருக்கும் ஒரு உயிரைப் போல ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது. முந்தானை ஏற்கனவே தரையில் ஒரு வீழ்ந்த கொடியைப் போலக் கிடந்த நிலையில், மந்தாகினி இப்போது தனது ரவிக்கையுடனும், இடையைச் சுற்றியுள்ள அந்தச் சேலையின் மடிப்புகளுடனும் ஒரு பாதுகாப்பற்ற நிலையில் படுக்கையில் கிடந்தாள். அபின் போதை அவளது மூளையை ஒரு அடர்ந்த மூடுபனியைப் போல மறைத்திருந்தாலும், அவளது முதுகில் படர்ந்த சிவாவின் கரடுமுரடான விரல்கள் அவளது ஆழ்மனதிற்கு ஒரு எச்சரிக்கையை விடுத்தன. ஆனால், அந்த எச்சரிக்கையை மீறி அவளது உடல் சிவாவின் வன்மையான ஆண்மைக்கு அடிபணிந்திருந்தது.

சிவா அவளை மெல்லத் தனது பக்கம் திருப்பி, அவளது முதுகை முழுமையாகத் தனது பார்வைக்குக் கொண்டு வந்தான். ஒரு தொழிலதிபராக அவன் எப்போதுமே ஒரு கோட்டையின் கதவுகளை உடைப்பதில் பெரும் ஆர்வம் கொண்டவன்; இப்போது மந்தாகினியின் ரவிக்கை அவனுக்கு அந்தக் கோட்டையின் இறுதித் தடையரணாகத் தெரிந்தது. அவளது முதுகின் வெண்மையானப் பரப்பு, அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் ஒரு அபூர்வமான ஓவியத்தைப் போல மின்னியது. சிவா தனது வன்மையான விரல்களை அவளது முதுகின் மேல்பகுதியில் மெல்ல ஓடவிட்டான். அவனது கரடுமுரடானத் தீண்டல், மந்தாகினியின் மென்மையானத் தோலில் ஒரு தீயைப் பற்ற வைப்பதைப் போல இருந்தது.

அவனது விரல்கள் இப்போது அவளது ரவிக்கையின் மேல்பகுதியில் இருந்த அந்த முதல் கொக்கியை நெருங்கின. அந்தச் சிறிய உலோகத் துண்டு, ஒரு பெண்ணின் கௌரவத்தையும் அவளது அந்தரங்கத்தையும் கட்டிப்போட்டிருந்த ஒரு விலங்கைப் போலத் தெரிந்தது. சிவா தனது பெருவிரலால் அந்த முதல் கொக்கியைத் மெல்லத் தீண்டினான். அந்தத் தீண்டலில் ஒருவிதமான குரூரமான திருப்தி இருந்தது. அவன் ஒரு தொழிலதிபராகப் பல வணிக ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டிருக்கிறான், ஆனால் இந்தப் புனிதமான ஒரு பெண்ணின் ஆடையின் முதல் முடிச்சைத் தளர்த்துவதில் அவனுக்கு ஒரு விசித்திரமான அதிகாரப் போதை ஏற்பட்டது.

"மந்தாகினி... உனது இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் அனைத்தும் இன்னும் சில நிமிடங்களில் காணாமல் போகப்போகின்றன. உன்னைப் பூட்டி வைத்திருக்கும் இந்தத் திரைகளை நான் ஒவ்வொன்றாக நீக்கப் போகிறேன்," என்று அவன் அவளது முதுகோரம் குனிந்து தனது அனல் மூச்சால் முணுமுணுத்தான். அவனது அந்தச் சூடான சுவாசம் அவளது முதுகின் மெல்லிய ரோமங்களைச் சிலிர்க்க வைத்தது. அவனது விரல்கள் இப்போது அந்த முதல் கொக்கியைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டன. அபின் போதையில் இருந்த மந்தாகினிக்குத் தனது முதுகில் ஏதோ ஒரு பிடி தளர்வது தெரிந்தது. அவளது ஆத்மா ஒருமுறை கதற முயன்றது, ஆனால் அவளது இதழ்கள் சிவாவின் போதை முத்தத்தால் ஏற்கனவே செயலிழந்திருந்தன.

சிவா அந்த முதல் கொக்கியை மிகவும் நிதானமாக, ஒரு வேட்டைக்காரன் தனது இரையைத் தோல் உரிப்பதற்கான முதல் கீறலைப் போடுவதைப் போலத் தளர்த்தினான். அந்த உலோகத் துண்டு அதன் பிடியிலிருந்து விடுபட்டபோது, ஒரு மெல்லிய 'சட்' என்ற சத்தம் அந்த நள்ளிரவின் நிசப்தத்தில் சிவாவின் காதுகளுக்கு ஒரு வெற்றி இசையாகக் கேட்டது. முதல் கொக்கித் தளர்ந்த அந்த நொடி, மந்தாகினியின் ரவிக்கை அவளது கழுத்தோரம் சற்றே விரிவடைந்தது. அவளது முதுகின் மேல் பகுதி இப்போது சிவாவின் ஆக்கிரமிப்புப் பார்வைக்கு முழுமையாகத் திறக்கப்பட்டது.

அந்தத் தருணத்தில், மந்தாகினியின் உடலில் ஒரு குளிர்ச்சி படர்ந்தது. அவளது ரவிக்கை அவளது மேனியை விட்டு விலகத் தொடங்குவது, அவளது குடும்ப கௌரவம் அவளது கரங்களிலிருந்து நழுவுவதைக் குறித்தது. சிவா தனது விரல்களால் அந்தத் தளர்ந்த இடத்தைத் தடவினான். அவனது கைகளின் வன்மை அவளது மென்மையை நசுக்குவது போல இருந்தது. "இது முதல் படி மந்தாகினி. உனது இந்தத் தேகம் ஒரு தொழிலதிபரின் சொத்து என்பதை நீ உணரப்போகும் தருணம் இது," என்று அவன் தனது வக்கிரமானச் சிந்தனையை வெளிப்படுத்தினான். அவனது இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை இப்போது அவனது நகர்வுகளுக்கு ஏற்ப அவனது மேனியோடு உரசிக் கொண்டிருந்தது.

மந்தாகினி தனது கைகளால் படுக்கையை இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். அவளது நரம்புகள் அந்த முதல் கொக்கித் தளர்ந்த அதிர்ச்சியைத் தாங்க முடியாமல் துடித்தன. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து, ஒரு பெண்ணின் புனிதமை இவை அனைத்தும் அந்த ஒரு சிறிய உலோகத் துண்டின் பிடியில் தான் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. இப்போது அந்தப் பிடி தளர்ந்துவிட்டது. சிவா தனது விரல்களை அடுத்தக் கொக்கியை நோக்கி நகர்த்தினான். அவனது கைவரிசை அவளது முதுகில் ஒரு கொடிய நஞ்சைப் போலப் படர்ந்தது. அவன் அந்த ரவிக்கையின் துணியைச் சற்றே விலக்கி, அவளது முதுகின் ஆழத்தை ஆக்கிரமிக்கத் துடித்தான்.

அந்த நள்ளிரவில், வெளியே பெய்த மழையின் இரைச்சல் சிவாவின் வக்கிரமானப் பேச்சுகளை உலகிற்குத் தெரியாமல் மறைத்தது. அறைக்குள் இருந்த அந்த மங்கலான விளக்கொளியில், மந்தாகினியின் முதுகில் இருந்த சிவாவின் கைகள் ஒரு வேட்டை மிருகத்தின் கால்களைப் போலத் தெரிந்தன. ரவிக்கையின் முதல் கொக்கியைத் தீண்டிய அந்த விரல்கள், ஒரு பெண்ணின் சுதந்திரத்தைத் திருடும் வஞ்சக விரல்கள். மந்தாகினியின் புனிதமானப் பிடரி இப்போது சிவாவின் நேரடித் தீண்டலுக்கு இலக்கானது. அவளது ஆச்சாரமான உலகம் இப்போது ஒரு தொழிலதிபரின் படுக்கையில் சிதறிக் கிடக்கத் தயாரானது.

சிவாவின் விரல்கள் இப்போது இரண்டாவது கொக்கியை நெருங்கின. அவன் தனது ஆக்கிரமிப்பைத் தீவிரப்படுத்தினான். மந்தாகினி ஒரு ஜடமாக மாறத் தொடங்கினாள்; அவளது பகுத்தறிவு அபின் போதையில் கரைந்துவிட்டாலும், அவளது உடல் மட்டும் அந்த வக்கிரமானத் தீண்டலுக்கு ஒரு மௌனமானச் சாட்சியாக இருந்தது. ரவிக்கையின் முதல் கொக்கித் தளர்ந்த அந்தத் தருணம், ஒரு மாபெரும் பேரழிவின் அதிகாரப்பூர்வமானத் தொடக்கம். அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து, ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சக விரல்களால் மெல்ல மெல்லச் சிதைக்கப்படத் தொடங்கியது. அந்த இரவு, மந்தாகினியின் வாழ்க்கையில் ஒருபோதும் மறக்க முடியாத ஒரு கறுப்பு இரவாக மாறப்போகிறது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 22:

சிவா தனது வலது கையை மந்தாகினியின் முதுகின் கீழ் பகுதியிலிருந்து மெல்ல மேல் நோக்கி நகர்த்தினான். அவனது உள்ளங்கை கரடுமுரடாக இருந்தாலும், அதில் ஒருவிதமான அதிகாரமிக்க வெப்பம் இருந்தது. அவன் ரவிக்கையின் அடுத்தடுத்த கொக்கிகளைத் தேடுவது போலப் பாசாங்கு செய்தாலும், அவனது உண்மையான நோக்கம் மந்தாகினியின் முதுகின் மென்மையை அணு அணுவாகச் சிதைப்பதே ஆகும். அவனது நீண்ட விரல்கள் அவளது முதுகெலும்பின் மையப்பகுதியில் ஒரு வன்மையான உராய்வை ஏற்படுத்தின. அந்த உராய்வு, மந்தாகினியின் மேனியில் ஒரு நெருப்பைப் பற்ற வைப்பதைப் போல இருந்தது. அபின் போதையில் சொருகிக் கிடந்த அவளது கண்கள், அந்தத் தீண்டலில் ஒருமுறை அதிர்ந்து மூடிக்கொண்டன.

ஒரு தொழிலதிபராக அவன் எப்போதுமே ஒரு பொருளின் தரத்தை அதன் மென்மையில் அளவிடுவான்; மந்தாகினியின் முதுகு அவனுக்கு ஒரு விலைமதிப்பற்ற பட்டுத் துணியைப் போலத் தெரிந்தது. அவனது நகங்கள் அவளது மென்மையானத் தோலில் லேசாக அழுந்தின. அந்த அழுத்தம் அவளுக்கு ஒரு மெல்லிய வலியைத் தந்தாலும், அபினின் வீரியம் அந்த வலியை ஒரு வக்கிரமான இன்பமாக மாற்றியது. சிவாவின் விரல்கள் இப்போது ரவிக்கையின் இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது கொக்கிகளைத் தேடி அலைந்தன. அந்தத் தேடலின் போது, அவனது முழு உள்ளங்கையும் அவளது முதுகின் விரிந்தப் பரப்பில் வன்மையாக உரசியது. அந்த உராய்வு அவளது உடலில் ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சலை ஏற்படுத்தியது; அவளது ஆத்மா ஒருமுறை விம்மியது, ஆனால் அந்த விம்மல் சிவாவின் மார்பிலேயே அடங்கிப்போனது.

"மந்தாகினி... உனது இந்த முதுகின் பரப்பு, ஒரு கறையற்றத் திரையைப் போல இருக்கிறது. இதில் எனது அதிகாரத்தின் கையெழுத்தை நான் இப்போதே பதிக்கப் போகிறேன்," என்று அவன் அவளது தோளுக்குப் பின்னால் குனிந்து தனது அனல் மூச்சால் சொன்னான். அவனது குரல் ஒரு கட்டளையைப் போல இருந்தது. அவன் ரவிக்கையின் அடுத்தக் கொக்கியைப் பற்றினான், ஆனால் அதை உடனே கழற்றவில்லை. மாறாக, அந்தத் துணியின் இறுக்கத்தை வைத்து அவளது முதுகில் ஒரு இழுவையை உண்டாக்கினான். அந்த இழுவை அவளது மார்புப் பகுதியை இன்னும் நெருக்கமாக சிவாவின் பக்கமாகத் தள்ளியது. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து இப்போது அந்தத் தளர்ந்த ரவிக்கையின் துணிக்கும், சிவாவின் முரட்டு விரல்களுக்கும் இடையில் சிக்கித் தவித்தது.

சிவாவின் வருடல் இப்போது இன்னும் ஆழமானது. அவன் தனது கையை அவளது முதுகின் வளைவுகளில் ஆழமாக அழுத்தித் தேய்த்தான். அந்த வன்மையான உராய்வு, அவளது மென்மையானத் தோலைச் சற்றேச் சிவக்க வைத்தது. அந்தச் சிவப்பு நிறம் சிவாவிற்கு ஒரு வேட்டைக்காரனின் உற்சாகத்தைத் தந்தது. அவன் ஒரு தொழிலதிபராகப் பல கடினமானப் பாதைகளைக் கடந்தவன், ஆனால் இந்தப் பெண்ணின் முதுகின் மென்மை அவனது முரட்டுத்தனத்திற்கு ஒரு பெரிய சவாலாக அமைந்தது. அவனது இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை இப்போது அவனது நகர்வுகளுக்கு ஏற்ப அவனது மேனியோடு உரசிக் கொண்டிருந்தது; அது அவனது வக்கிரமான வேகத்தை இன்னும் அதிகரித்தது.

மந்தாகினி தனது கைகளைத் தலைக்கு மேலே உயர்த்தி, படுக்கையின் விளிம்பைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். அவளது முதுகில் படரும் சிவாவின் கைவரிசை அவளது புனிதமானத் தேகத்தை ஒரு அந்நியப் பிரதேசமாக மாற்றியது. இதுவரை அவளது தந்தை அவளுக்குக் கற்பித்திருந்த 'சுத்தமான ஆத்மா' எனும் எண்ணம், சிவாவின் இந்த வன்மையானத் தீண்டல்களில் கரைந்து போனது. அவன் இப்போது ரவிக்கையின் நான்காவது கொக்கியைத் தீண்டினான். அந்த உலோகத் துண்டு அவனது விரல்களுக்கு ஒரு தடையைப் போலத் தெரிந்தது. அவன் அதைத் தனது கட்டை விரலால் அழுத்தித் தேய்த்தான்; அந்த அழுத்தம் மந்தாகினியின் முதுகெலும்பில் ஒரு அதிர்வை உண்டாக்கியது.

அந்த நள்ளிரவில், ஜன்னல் வழியாக வந்த மின்னல் வெளிச்சம் மந்தாகினியின் முதுகில் இருந்த சிவாவின் கைகளை ஒரு அமானுஷ்யமான நிழலாகக் காட்டியது. அந்த நிழல் ஒரு பெண்ணின் கௌரவத்தைச் சூறையாடும் ஒரு அரக்கனின் நிழலைப் போல இருந்தது. ரவிக்கையின் கொக்கிகளைத் தேடும் போதே அவன் நிகழ்த்திய அந்த வன்மையான உராய்வு, மந்தாகினியின் கன்னிமைக்கு விடுக்கப்பட்ட இறுதி எச்சரிக்கை. அவளது ரவிக்கை இப்போது அதன் பிடியை முழுமையாக இழக்கத் தயாராக இருந்தது. சிவாவின் விரல்கள் இறுதி ஊசியைத் தீண்டின; அதுவே அவளது அந்தரங்கத்தின் கடைசித் திறவுகோல்.

மந்தாகினியின் சுவாசம் இப்போது ஒரு வேகமானத் தாளத்தைப் போட்டது. அவளது முதுகின் மென்மை சிவாவின் கரடுமுரடானத் தீண்டலில் தீயாக எரிந்தது. அந்த எரிச்சல் அவளுக்குள் ஒரு புதுவிதமானத் தவிப்பைத் தந்தது. ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சகம், ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவத்தை ஒரு விளையாட்டாக மாற்றியிருந்தது. சிவாவின் விரல்கள் அந்த இறுதி கொக்கியைத் தளர்த்திய அந்த நொடி, மந்தாகினியின் ரவிக்கை அவளது மேனியை விட்டு விலகிச் சரிந்தது. அவளது முதுகின் முழுமையானப் பரப்பு இப்போது சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பிற்கு முழுமையாகத் திறக்கப்பட்டது.

அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து, ஒரு பெண்ணின் புனிதமை இவை அனைத்தும் சிவாவின் அந்த வன்மையான வருடலில் சிதைந்து விழுந்தன. அவன் தனது வெற்றியை ரசித்தான். மந்தாகினி இப்போது ஒரு ஜடமாக, சிவாவின் கரங்களில் ஒரு உயிரற்ற ஓவியமாகப் படுக்கையில் கிடந்தாள். அவளது முதுகில் சிவாவின் கைவரிசை ஒரு அழிக்க முடியாதத் தழும்பாகப் பதிந்திருந்தது. அந்த இரவு, மந்தாகினியின் புனிதமானப் பயணம் ஒரு இருண்டப் பாதையில் முடிவுக்கு வந்தது. சிவாவின் வக்கிரமானப் பசி இப்போது அடுத்த இலக்கை நோக்கித் தனது பார்வையைத் திருப்பியது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 23:

இரண்டாம் கொக்கி விடுபடுதல் 23:
அக்கிரகாரத்து மாளிகையின் அந்தப் பூட்டிய அறைக்குள், விளக்கொளி மரணத் தறுவாயில் இருக்கும் ஒரு தீபத்தைப் போல ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தது. முதல் கொக்கி ஏற்கனவே விடுவிக்கப்பட்ட நிலையில், மந்தாகினியின் ரவிக்கை அவளது கழுத்தோரம் சற்றே விரிவடைந்து, அவளது முதுகின் மேல்பகுதியைச் சிவாவின் பார்வைக்குத் தாரைவார்த்திருந்தது. அபின் போதையின் வீரியம் அவளது இரத்தத்தில் ஒரு மந்தமான நெருப்பை மூட்டியிருக்க, மந்தாகினி இப்போது ஒரு ஜடத்தைப் போலப் படுக்கையில் கிடந்தாள். அவளது ஆத்மா அலற நினைத்தாலும், சிவாவின் வஞ்சகமான அந்த இனிப்பு அவளது தர்க்க ரீதியானச் சிந்தனைகளை முழுமையாக முடக்கியிருந்தது. தொழிலதிபர் சிவா, ஒரு தேர்ந்த வேட்டைக்காரனைப் போலத் தனது இரையின் கவசங்கள் ஒவ்வொன்றாகத் தகர்வதைப் பார்த்துக் குரூரமானத் திருப்தி அடைந்தான்.

அவன் தனது வன்மையான விரல்களை மந்தாகினியின் முதுகின் நடுப்பகுதிக்குக் கொண்டு சென்றான். அங்கே இருந்த அந்த இரண்டாம் கொக்கி , அவளது ரவிக்கையின் இறுக்கத்தைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் மிக முக்கியமான ஒரு புள்ளியாக இருந்தது. ஒரு தொழிலதிபராக அவன் எப்போதுமே ஒரு கட்டமைப்பின் பலவீனமானப் புள்ளியைத் துல்லியமாகக் கண்டறிந்துத் தாக்குபவன். மந்தாகினியின் ரவிக்கையின் அந்த இரண்டாம் கொக்கி விடுவிக்கப்பட்டால், அவளது மார்பகங்களை இறுக்கிப் பிடித்திருக்கும் அந்தத் துணியின் பிடி தளர்ந்து, அவளது மேனிக்கு ஒரு புதிய சுதந்திரம் சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பிற்கு ஏதுவான சுதந்திரம் கிடைக்கும் என்பதை அவன் நன்கு அறிந்திருந்தான்.

சிவா தனது பெருவிரலால் அந்த இரண்டாம் கொக்கியைத் தடவினான். அந்தத் தீண்டலில் ஒருவிதமான வக்கிரமான ரசனை இருந்தது. அவன் அவளது முகத்தை ஒரு கணம் பார்த்தான்; அவளது இதழ்கள் லேசாகத் துடித்தன, அவளது மூச்சுக்காற்று ஒரு தளர்ந்தத் தாளத்தைப் போட்டது. அந்த இரண்டாம் கொக்கியின் மீது அவன் அழுத்தம் கொடுத்தபோது, மந்தாகினியின் ரவிக்கையின் துணி அவளது மார்புப் பகுதியில் சற்றே இழுபட்டது. அந்த இறுக்கம் தளர்வதை, அவளது மேனி அந்தத் துணிக்குள் விம்முவதை சிவா தனது கழுகுக் கண்களால் ரசித்தான். "மந்தாகினி... உனது இந்தப் புனிதமான இறுக்கம், இதோ எனது விரல்களில் கரையப்போகிறது," என்று அவன் தனது கனமானக் குரலில் முணுமுணுத்தான்.

அவன் அந்த இரண்டாம் கொக்கியை மிகவும் நிதானமாக, ஒரு பூட்டைத் திறப்பதைப் போலத் தளர்த்தினான். அந்த உலோகத் துண்டு அதன் பிடியிலிருந்து விடுபட்ட அந்த நொடி, ஒரு மெல்லிய 'கிளிக்' என்ற சத்தம் அந்த அறையின் நிசப்தத்தில் எதிரொலித்தது. இரண்டாம் கொக்கி விடுவிக்கப்பட்டதும், மந்தாகினியின் ரவிக்கை அவளது மேனியில் இருந்து ஒரு பெரும் பாரத்தைச் சுமை குறைப்பதைப் போலத் தளர்ந்தது. இதுவரை அவளது மார்பகங்களை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த அந்தத் துணியின் பிடி இப்போது தளர்ந்து, அவளது சுவாசத்திற்கு ஒரு புதிய விரிவைத் தந்தது. அந்த விரிவை, அவளது மார்பு ஏறி இறங்கும் அந்த அழகைச் சிவா ஒரு வக்கிரமானப் புன்னகையுடன் கவனித்தான்.

அந்தத் தளர்வு மந்தாகினிக்கு ஒரு விசித்திரமானக் குளிர்ச்சியைத் தந்தது. ரவிக்கை தளர்ந்த அந்த நொடியில், அவளது ஆச்சாரமான உலகத்தின் இரண்டாவது தடையரணும் சரிந்து விழுந்தது. சிவா தனது விரல்களால் அந்தத் தளர்ந்தப் பகுதியைத் தடவினான். அவனது கைவரிசை அவளது முதுகில் ஒரு கொடிய நஞ்சைப் போலப் படர்ந்தது. அவன் அந்த ரவிக்கையின் துணியைச் சற்றே விலக்கி, அவளது தோள்களின் வழியாக அந்தத் துணி நழுவுவதைச் சாதகமாக்கிக் கொண்டான். மந்தாகினியின் மேனி இப்போது சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பிற்கு இன்னும் அதிகமாகத் திறக்கப்பட்டது. அபின் போதையில் இருந்த அவளுக்குத் தனது உடலில் ஏதோ ஒரு பிடி தளர்வது புரிந்தது, ஆனால் அதைத் தடுக்கும் வலிமை அவளது விரல்களில் இல்லை.

சிவா அவளது பிடரிக்கு அருகில் குனிந்து, "பார் மந்தாகினி... உனது கௌரவம் என்பது ஒரு கொக்கியின் பிடியில் தான் இருந்திருக்கிறது. இப்போது அந்தப் பிடியும் விலகிவிட்டது," என்று அவளது கழுத்துச் சந்தில் தனது அனல் மூச்சால் சொன்னான். அவனது அந்தச் சூடான சுவாசம் அவளது முதுகின் மெல்லிய ரோமங்களைச் சிலிர்க்க வைத்தது. அவன் இப்போது மூன்றாவது கொக்கியைத் தேடித் தனது விரல்களை நகர்த்தினான். இரண்டாம் கொக்கி விடுபட்டதால் ஏற்பட்ட அந்த இடைவெளி, அவனது கை அவளது மேனியில் இன்னும் ஆழமாக ஊடுருவ வழி செய்தது. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து இப்போது அந்தத் தளர்ந்த ரவிக்கையின் துணிக்கும், சிவாவின் முரட்டு விரல்களுக்கும் இடையில் சிக்கிச் சீரழிந்தது.

சிவா ஒரு தொழிலதிபராக எதையும் ரசித்துச் செய்பவன். அவன் அந்த இரண்டாம் கொக்கி விடுபட்ட பிறகு, மந்தாகினியின் உடலில் ஏற்பட்ட அந்தச் சிறு அசைவுகளைக் கூட ஒரு நுணுக்கமானக் கலைஞனைப் போல ரசித்தான். அவளது ரவிக்கை இப்போது அவளது தோள்களில் இருந்து நழுவி, அவளது கைகளின் பிடியில் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. அவனது இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை இப்போது அவனது நகர்வுகளுக்கு ஏற்ப அவனது மேனியோடு உரசிக் கொண்டிருந்தது; அது அவனது வக்கிரமான வேகத்தை இன்னும் அதிகரித்தது. அவன் தனது ஆக்கிரமிப்பைத் தீவிரப்படுத்தினான்.

அந்த நள்ளிரவில், வெளியே பெய்த பெருமழையின் ஓசை மாளிகையின் அஸ்திவாரத்தையே உலுக்கிக் கொண்டிருந்தது. அறைக்குள், மந்தாகினியின் ஆச்சாரமான உலகம் அவளது உடலை விட்டுப் பிரியும் ஒரு துணியைப் போலக் கிடந்தது. இரண்டாம் கொக்கி விடுபட்ட அந்தத் தருணம், அவளது பிராமணக் கௌரவத்தின் மீது விழுந்த இரண்டாவது பெரும் அடி. சிவா தனது வக்கிரமானப் பசியைத் தீர்க்கும் அடுத்தக் கட்டத்திற்குத் தயாரானான். அவனது விரல்கள் இப்போது மூன்றாவது கொக்கியை நெருங்கின. மந்தாகினி ஒரு ஜடமாக மாறத் தொடங்கினாள்; அவளது பகுத்தறிவு அபின் போதையில் கரைந்துவிட்டாலும், அவளது உடல் மட்டும் அந்த வக்கிரமானத் தீண்டலுக்கு ஒரு மௌனமானச் சாட்சியாக இருந்தது.

அந்த விளக்கொளியில், மந்தாகினியின் தளர்ந்த ரவிக்கை ஒரு வீழ்ந்தத் திரையைப் போலத் தெரிந்தது. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து, ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சக விரல்களால் மெல்ல மெல்லச் சிதைக்கப்படத் தொடங்கியது. அந்த இரவு, மந்தாகினியின் வாழ்க்கையில் ஒருபோதும் மறக்க முடியாத ஒரு இருண்ட இரவாக மாறப்போகிறது. சிவா தனது ஆக்கிரமிப்பைத் தொடர்ந்தான்; அவனது இலக்கு இப்போது அந்த ரவிக்கையின் முழுமையான நீக்கம்.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 24:

சிவா இப்போது தனது இரண்டு கைகளையும் மந்தாகினியின் தோள் பட்டைகளுக்குக் கொண்டு சென்றான். அவனது முரட்டுத்தனமான விரல்கள், அவளது ரவிக்கையின் தோள் விளிம்புகளைப் பற்றிக் கொண்டன. அந்தத் துணி அவளது புஜங்களில் இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த கடைசித் தடையரண் அதுதான். ஒரு தொழிலதிபராக அவன் எப்போதுமே ஒரு இலக்கை அடைவதற்கு முன்னால், அதன் இறுதித் தடையைச் சிதைப்பதில் பெரும் முனைப்புக் காட்டுவான். அவன் மந்தாகினியின் புஜங்களில் தனது விரல்களை மெல்ல அழுத்திக் கீழிறக்கினான். அவனது கரடுமுரடான உள்ளங்கைகள் அவளது மென்மையானத் தோலில் உரசியபோது, அந்த உராய்வு மந்தாகினிக்கு ஒரு புதிய நடுக்கத்தைத் தந்தது.

அவன் அந்த ரவிக்கையின் துணியைப் புஜங்களில் இருந்து மெல்லக் கீழே தள்ளினான். அந்தத் துணி அவளது தோள் எலும்புகளைத் தாண்டி, அவளது முழங்கைக்குச் சற்றே மேலாக நழுவத் தொடங்கியது. அந்தச் சரிவின் போது, ரவிக்கையின் கரடுமுரடானத் தையல்கள் அவளது மென்மையானச் சதையில் உரசி ஒரு சிவந்தத் தழும்பை ஏற்படுத்தின. அந்தத் தீண்டலில் காதல் இல்லை; ஒரு பொருளின் மேலுறையை உரிக்கும் ஒரு உரிமையாளனின் அதிகாரமே இருந்தது. மந்தாகினியின் வெண்மையானப் புஜங்கள் இப்போது சிவாவின் ஆக்கிரமிப்புப் பார்வைக்கு முழுமையாகத் திறக்கப்பட்டன. அந்த மங்கலான விளக்கொளியில், அவளது தோள்கள் ஒரு பளிங்குச் சிலையைப் போல மின்னின, ஆனால் அவை ஒரு வேட்டைக்காரனின் கைகளில் சிக்கியிருந்தன.

"மந்தாகினி... உனது இந்தப் புஜங்கள், இதுவரை இந்தத் துணிக்குள் அடைபட்டுக் கிடந்தது எவ்வளவு பெரிய அநீதி. இதோ, நான் உனக்குச் சுதந்திரம் தருகிறேன்," என்று அவன் அவளது தோளில் தனது முகத்தைப் புதைத்து வக்கிரமாக முணுமுணுத்தான். அவனது அனல் மூச்சு அவளது வெற்றுப் புஜங்களில் பட்டபோது, மந்தாகினி ஒரு மெல்லிய முனகலை வெளியிட்டாள். அபின் போதையில் இருந்த அவளுக்குத் தனது உடலில் இருந்து ஏதோ ஒன்று நழுவிச் செல்வது புரிந்தது, ஆனால் அவளது கைகள் ஜடமாகப் படுக்கையில் கிடந்தன. ரவிக்கை இப்போது அவளது புஜங்களில் இருந்து நழுவி, அவளது மார்பின் ஒரு பகுதியைத் தழுவியபடிச் சரிந்தது.

சிவா அந்தச் சரிவை ரசித்தான். அவன் அவளது கைகளை மெல்ல உயர்த்தி, ரவிக்கை முழுமையாக நழுவுவதற்கு வழி செய்தான். அவனது விரல்கள் அவளது கக்கத்தின் மென்மையானப் பகுதிகளைத் தீண்டியபோது, மந்தாகினிக்கு ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சல் ஏற்பட்டது. அந்தத் தீண்டல் அவளது ஆச்சாரமான உலகத்தின் கடைசி வேலிகளையும் தகர்த்தது. ஒரு அந்நிய ஆணின் விரல்கள் தனது அந்தரங்கப் பகுதிகளில் இவ்வளவு வன்மையாகப் படர்வதை அவளது ஆத்மா ஏற்க மறுத்தாலும், அவளது உடல் அபினின் வீரியத்தால் செயலிழந்திருந்தது. சிவா தனது நகங்களால் அவளது புஜங்களில் மெல்லக் கீறினான்; அந்த வலி அவளுக்குத் தான் ஒரு நரகத்தில் இருப்பதை நினைவுபடுத்தியது.

ரவிக்கை இப்போது அவளது புஜங்களில் இருந்து முழுமையாக நழுவி, அவளது இடையோரம் ஒரு கசங்கியத் துணியாகத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. மந்தாகினியின் மேல்பகுதி இப்போது ஒரு பூத்த மலரைப் போலச் சிவாவின் முன்னால் விரிந்து கிடந்தது. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து, ஒரு பெண்ணின் புனிதமை இவை அனைத்தும் அந்த நழுவியத் துணியோடு சேர்ந்து தரையில் விழத் தயாராகின. சிவா அவளது புஜங்களில் தனது பற்களை மெல்லப் பதித்தான். அது ஒரு முத்தம் அல்ல; அது ஒரு மிருகத்தின் அடையாளம். அவனது எச்சில் அவளது தோளில் படர்ந்தபோது, மந்தாகினி ஒருமுறை விம்மினாள். அந்த விம்மல் சிவாவிற்கு ஒரு பெரிய வெற்றிக் களிப்பைத் தந்தது.

சிவாவின் இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை இப்போது அவனது ஒவ்வொரு அசைவிலும் அவனது மேனியோடு உரசிக் கொண்டிருந்தது. அதன் ரசாயன மணம் மந்தாகினியின் நாசியைத் துளைத்தது. அபின் போதைக்கும் குளோரோபார்ம் மணத்திற்கும் இடையில், மந்தாகினி ஒரு உணர்வற்ற ஜடமாக மாறிக் கொண்டிருந்தாள். சிவா அவளை மெல்லப் படுக்கையில் இன்னும் ஆழமாகச் சாய்த்தான். ரவிக்கை நழுவிய அந்தத் தருணம், ஒரு பெண்ணின் அந்தரங்கச் சுதந்திரம் முழுமையாகப் பறிக்கப்பட்டத் தருணம். அவன் அவளது புஜங்களைத் தடவிக்கொண்டே அவளது மார்புப் பகுதியை நோக்கித் தனது பார்வையைத் திருப்பினான்.

அந்த நள்ளிரவில், வெளியே பெய்த பெருமழையின் ஓசை மாளிகையின் அஸ்திவாரத்தையே உலுக்கிக் கொண்டிருந்தது. அறைக்குள், மந்தாகினியின் ஆச்சாரமான உலகம் அவளது புஜங்களில் இருந்து நழுவிய அந்தத் துணியைப் போலச் சிதைந்து கிடந்தது. ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சகம், ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவத்தை ஒரு விளையாட்டாக மாற்றியிருந்தது. சிவாவின் விரல்கள் இப்போது அந்த ரவிக்கையை முழுமையாக அகற்றும் இறுதி வேலையைத் தொடங்கின. அவனது கைவரிசை அவளது மேனியில் ஒரு அழியாதக் கறையைப் போலப் படர்ந்தது. மந்தாகினி ஒரு உயிரற்ற ஓவியமாகப் படுக்கையில் கிடந்தாள்; அவளது புஜங்களில் சிவாவின் கைரேகைகள் ஒரு அடிமைச் சாசனமாகப் பதிந்திருந்தன.

அந்த விளக்கொளியில், மந்தாகினியின் நழுவிய ரவிக்கை ஒரு வீழ்ந்தத் திரையைப் போலத் தெரிந்தது. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து, ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சக விரல்களால் மெல்ல மெல்லச் சிதைக்கப்படத் தொடங்கியது. அந்த இரவு, மந்தாகினியின் வாழ்க்கையில் ஒருபோதும் மறக்க முடியாத ஒரு கறுப்பு இரவாக மாறப்போகிறது. சிவா தனது வெற்றியை ரசித்தான்; அவனது அடுத்த இலக்கு அந்த ரவிக்கையை முழுமையாகத் தரையில் வீழ்த்துவது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 25:

அவன் தனது வன்மையானக் கைகளை மந்தாகினியின் கைகளின் நுனிக்குக் கொண்டு சென்றான். அங்கே தங்கியிருந்த அந்த ரவிக்கையின் துணியைச் சிவா ஒரு துச்சமானப் பொருளைப் போலப் பார்த்தான். ஒரு தொழிலதிபராக அவன் எப்போதுமே ஒரு கோட்டையின் இறுதித் திரையை விலக்குவதில் பெரும் போதை காண்பவன். அவன் மந்தாகினியின் விரல்களை மெல்ல அசைத்து, அந்தத் துணியின் கடைசிப் பிடியையும் தளர்த்தினான். அந்த இளஞ்சிவப்பு நிறப் பருத்தி ரவிக்கை, தனது உரிமையாளரின் மானத்தைக் காக்கப் போராடிய கடைசி முயற்சியையும் கைவிட்டு, அவளது மேனியில் இருந்து மெல்ல நழுவித் தரையை நோக்கிச் சரிந்தது.

அந்தப் புனிதமான ஆடை, அந்தப் பழைய மரத் தரையில் ஒரு வீழ்ந்தப் போர்க்கொடியைப் போல ஓசையின்றி விழுந்தது. ரவிக்கை தரையைத் தொட்ட அந்த நொடி, மந்தாகினியின் மேல் உடல் முதல் முறையாக ஒரு அந்நிய ஆணின், அதுவும் ஒரு இரக்கமற்ற வேட்டைக்காரனின் பார்வைக்கு முழுமையாகச் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. மின்னல் கீற்றுகள் அந்தத் தருணம் ஜன்னல் வழியாக வெட்டிச் சென்றபோது, மந்தாகினியின் மேனி ஒரு தேவதையின் திருவுருவம் போல அந்த இருட்டில் பிரகாசித்தது. அவளது வெண்மையானத் தோள்கள், கழுத்து, மற்றும் அவளது அந்தரங்கப் புனிதங்கள் அனைத்தும் இப்போது சிவாவின் காமப் பசிக்குத் திறந்த புத்தகமாக விரிந்து கிடந்தன.

சிவா ஒரு கணம் அந்த அழகைக் கண்டு சிலையாக நின்றான். ஒரு தொழிலதிபராக அவன் உலகெங்கும் எத்தனையோ கவர்ச்சிகளைப் பார்த்திருக்கிறான், ஆனால் ஒரு அக்கிரகாரத்துத் தூய்மை இவ்வளவு தற்காப்பின்றித் தனது முன்னால் திறந்துகிடப்பதைக் கண்டு அவனது வேட்டைக்காரப் புத்தி ஒரு வக்கிரமானப் பெருமிதத்தை அடைந்தது. அவனது கண்கள் அவளது மேனியை அணு அணுவாக அளவெடுத்தன. அவனது பார்வையில் காதல் இல்லை; ஒரு விலைமதிப்பற்றப் பொருளைத் தான் வென்றுவிட்டோம் என்ற அதிகாரமே இருந்தது. "மந்தாகினி... இதோ உனது கவசங்கள் அனைத்தும் சிதைந்துவிட்டன. நீ இப்போது எனது முழுமையான அடிமை," என்று அவன் தனது கனமானக் குரலில் முணுமுணுத்தான்.

அவன் அவளது மேனியைத் தனது வன்மையான விரல்களால் தீண்டத் தொடங்கினான். ரவிக்கை இல்லாத அவளது உடல், அவனது கரடுமுரடானக் கைகளுக்கு ஒரு புதிய களமாக இருந்தது. அவளது தோள் பட்டையில் அவன் ஏற்கனவே பதித்திருந்த அந்தப் பற்களின் தடம், இப்போது எந்தத் திரையுமின்றித் துலக்கமாகத் தெரிந்தது. அந்தச் சிவப்புத் தழும்பு, அவளது புனிதத்தின் மீது அவன் பதித்த முதல் வெற்றிக் குறி. சிவா தனது கைகளால் அவளது இடுப்பின் வளைவுகளைத் தடவினான். அந்தத் தீண்டல் மந்தாகினியின் ஆத்மாவை ஒருமுறை உலுக்கியது. அபின் போதையில் இருந்த அவளுக்குத் தனது மேனியின் மீது ஒரு அந்நியக் கரங்கள் ஆக்கிரமிப்பு செய்வது புரிந்தது, ஆனால் அவளது கன்னிமை அந்தத் தீண்டல்களை எதிர்க்கும் வலிமையை இழந்திருந்தது.

மந்தாகினியின் மேல் உடல் சிவாவின் பார்வைக்குச் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட அந்தத் தருணம், அக்கிரகாரத்தின் பல தலைமுறை கௌரவம் அந்தப் படுக்கையில் நிர்வாணமாக்கப்பட்டத் தருணம். அவளது தந்தை அவளுக்குக் கற்பித்திருந்த மடி, ஆச்சாரம், மற்றும் தெய்விகம் இவை அனைத்தும் சிவாவின் அந்த ஒரே ஒரு வேட்டைக்காரப் பார்வையில் கருகிப் போயின. சிவா அவளது கழுத்தைச் சுற்றித் தனது விரல்களை வளைத்து, அவளை இன்னும் நெருக்கமாகத் தனது பார்வைக்குக் கொண்டு வந்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது வெற்று மேனியில் பட்டபோது, மந்தாகினி ஒரு மெல்லிய முனகலை வெளியிட்டாள். அது அவளது கௌரவத்தின் இறுதி மரண ஓலமாக அமைந்தது.

சிவாவின் இடுப்பில் மறைக்கப்பட்டிருந்த குளோரோபார்ம் கைக்குட்டை இப்போது அவனது வெற்றிக் களிப்பிற்குச் சாட்சியாக அவனது மேனியோடு உரசிக் கொண்டிருந்தது. அதன் ரசாயன மணம் மந்தாகினியின் நாசியைத் துளைத்தது. அபின் போதைக்கும் குளோரோபார்ம் மணத்திற்கும் இடையில், மந்தாகினி ஒரு உணர்வற்ற ஜடமாக, சிவாவின் காமப் பசிக்கு ஒரு தீனியாக மாறிக் கொண்டிருந்தாள். சிவா அவளை மெல்லத் தடவிக்கொண்டே, "இனி நீ ஒரு பிராமணப் பெண் அல்ல... நீ எனது அந்தப்புரத்தின் அழகி," என்று அவளது காதோரம் குரூரமானக் குரலில் முணுமுணுத்தான்.

அந்த நள்ளிரவில், வெளியே பெய்த பெருமழையின் ஓசை மாளிகையின் அஸ்திவாரத்தையே உலுக்கிக் கொண்டிருந்தது. அறைக்குள், மந்தாகினியின் ஆச்சாரமான உலகம் அவளது காலடியில் விழுந்தக் கிழிந்தத் துணியைப் போலக் கிடந்தது. ரவிக்கையின் முழுமையான வீழ்ச்சி, ஒரு பெண்ணின் சுதந்திரம் மற்றும் புனிதத்தின் இறுதி வீழ்ச்சி. ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சகம், ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவத்தை ஒரு விளையாட்டாக மாற்றிவிட்டிருந்தது. சிவாவின் விரல்கள் இப்போது அவளது மேனியில் ஒரு அழியாதக் கறையைப் போலப் படர்ந்தன. மந்தாகினி ஒரு உயிரற்ற ஓவியமாகப் படுக்கையில் கிடந்தாள்; அவளது மேனியில் சிவாவின் கைரேகைகள் ஒரு அடிமைச் சாசனமாகப் பதிந்திருந்தன.

அந்த விளக்கொளியில், மந்தாகினியின் முழுமையானத் திறப்பு ஒரு மாபெரும் பேரழிவின் அதிகாரப்பூர்வமானத் தொடக்கமாக அமைந்தது. அக்கிரகாரத்தின் அந்தஸ்து, ஒரு தொழிலதிபரின் வஞ்சகப் பார்வையால் முழுமையாகச் சிதைக்கப்பட்டது. அந்த இரவு, மந்தாகினியின் வாழ்க்கையில் ஒருபோதும் மறக்க முடியாத ஒரு கறுப்பு இரவாக வரலாற்றில் பதிவானது. சிவா தனது வெற்றியை ரசித்தான்; அவனது அடுத்த இலக்கு அவளது கன்னிமையின் இறுதித் திரையான அந்தச் சேலையின் மடிப்புகளைக் குலைப்பது.

[omprakash_71]

மிகவும் அற்புதமான கதைக்கு நன்றி

[Gitaranjan]

Excellent updates

[Joseph Rayman]

What a minute detailing and writing.. no words to thank

[Manikandarajesh]

Awesomeee

[Santhosh Stanley]

Very interesting

[xavierrxx]

Excellent

[opheliyaa]

Fantastic narration !!

[jiivajothii]

Beautiful writing friend

[Deepak Sanjeev]

excellent updates

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 26:

மார்பகங்களின் முதல் தரிசனம்
அந்த அக்ரஹாரத்து மாளிகையின் ஜன்னல் கம்பிகள் வழியாக ஊடுருவிய நிலவொளி, மந்தாகினியின் பால் போன்ற மேனியில் கோடுகளாக விழுந்து ஒரு காவியத் தோற்றத்தைத் தந்தது. ரவிக்கை முழுமையாக நீக்கப்பட்ட அந்த நொடி, பல தலைமுறை ஆச்சாரமும் ஜாதிப் பெருமையும் அந்தப் படுக்கையில் தற்காப்பின்றித் திறக்கப்பட்டன. மந்தாகினி இப்போது ஒரு கன்னித் தேவதையாக, இடையில் தங்கியிருந்த அந்தப் பட்டுச் சேலையோடு, மார்புப் பகுதியில் எந்தத் திரையுமின்றிச் சிவாவின் பசிக்கு விருந்தாகக் கிடந்தாள். அவளது அந்த வெண்மையான மேனி, நிலவொளியின் மெல்லிய ஒளியில் ஒரு பளிங்குச் சிலையைப் போலப் பிரகாசித்தது.

சிவா மெதுவாக அவளது அருகில் அமர்ந்தான்; ஒரு தொழிலதிபராக எத்தனையோ சிகரங்களை வென்ற அவனுக்கு, மந்தாகினியின் இந்த உடல் ஒரு புதிய ஏகாதிபத்தியமாகத் தெரிந்தது. அவனது கண்கள் முதலில் அவளது தோள்களில் இருந்து நழுவி, கீழே சரிந்த அந்தத் திரட்சியான மார்பகங்களின் மீது நிலைத்தன. அக்ரஹாரத்தின் நெய்யும் பாலும் வளர்த்த அந்த மார்பகங்கள், எந்த ஒரு தழும்பும் இல்லாத வெண்மையான பரப்பில் இரண்டு பொற்கலசங்களைப் போல அமர்ந்திருந்தன. மந்தாகினியின் மூச்சுக்காற்று சீராக இல்லாததால், அந்த மார்பகங்கள் ஒருவிதச் சீற்றத்தோடு ஏறி இறங்கின.

சிவா தனது கரடுமுரடான உள்ளங்கையை மெல்ல அவளது இடது மார்பின் மீது வைத்தான். அந்த மென்மையானத் தோல் அவனது கைரேகைகளை வருடியபோது, சிவாவிற்குள் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது. மந்தாகினியின் காம்புகள், சிவாவின் விரல் பட்ட அந்த நொடியே விறைத்து, ஒரு சிறு தானியத்தைப் போலக் கடினமாகின. அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் பரவியது; அபின் போதையில் இருந்த அவளுக்குத் தனது மேனியின் மீது ஒரு அந்நியக் கரங்கள் ஆக்கிரமிப்பு செய்வது புரிந்தது, ஆனால் அவளது நரம்புகள் அந்த இன்பமான அதிர்ச்சியை எதிர்க்கும் வலிமையை இழந்திருந்தன.

அவன் குனிந்து தனது நாவால் அவளது கழுத்தின் வளைவுகளில் இருந்து அந்த ஆழமான மார்புப் பள்ளத்தாக்கு வரை ஒரு ஈரமானக் கோட்டை இழுத்தான். மந்தாகினியின் மேனி சிலிர்த்தது; அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் ஒருவிதத் துடிப்பை அடைந்தன. சிவா இப்போது அவளது மார்பகக் காம்புகளைத் தனது பற்களுக்கு இடையில் மென்மையாக வைத்து வருடினான். மந்தாகினியின் இதழ்கள் மெல்லப் பிரிந்து ஒரு நீண்ட முனகலை வெளியிட்டன; அது வலியா அல்லது தாள முடியாத இன்பமா என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை. சிவா அவளது இடது மார்பை முழுமையாகத் தன் வாய்க்குள் இழுத்துச் சப்பத் தொடங்கினான்.

அவனது நாவினால் அந்த இளஞ்சிவப்பு மொட்டைச் சுற்றிச் சுற்றித் துழாவினான். மந்தாகினியின் கை விரல்கள் சிவாவின் அடர்ந்த தலைமுடியைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டன. அவன் அவளது மார்பகங்களை மாற்றி மாற்றிச் சுவைத்தான்; அவனது ஒரு கை அவளது இடுப்பு வளைவுகளைத் தடவிக்கொண்டிருக்க, மற்றொரு கை அவளது மார்பின் பாரத்தைப் பிசைந்து கொண்டிருந்தது. அந்தப் பிசைதலில் ஒரு வேகம் இருந்தது, ஆனால் அவளைத் துன்புறுத்தாத ஒரு லயிப்பு இருந்தது. மந்தாகினியின் வியர்வை மணம் அவனுக்கு ஒரு புதிய போதையைத் தந்தது. அவன் அவளது வயிற்றுப் பகுதிக்குத் தனது கவனத்தைத் திருப்பினான்.

அவளது அந்த ஆழமானத் தொப்புள் குழிக்குள் தன் நாவால் ஆழமாகத் துழாவினான். மந்தாகினி தன் உடலை வில்லாக வளைத்து, சுகத்தின் உச்சத்தில் விக்கினாள். அவனது முகத்தை இப்போது அவளது தொப்புளில் இருந்து மெல்ல மேலே நகர்த்தி, மீண்டும் அவளது மார்புகளுக்குக் கொண்டு வந்தான். அவளது மார்புக் காம்புகள் இப்போது சிவாவின் எச்சிலால் நனைந்து நிலவொளியில் இன்னும் பளபளப்பாகத் தெரிந்தன. அவன் அவளது இரண்டு மார்பகங்களையும் ஒன்றாகச் சேர்த்துத் தனது முகத்தால் அழுத்தினான். அந்தத் தோல் உரசல் ஒரு பெரிய காமத் தீயை அந்த அறைக்குள் மூட்டியது.

சிவா இப்போது அவளது முகத்திற்கு நேராக வந்தான்; அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்த மயக்கம் அவனை இன்னும் வெறியேற்றியது. அவன் அவளது காதோரம் தனது சூடான மூச்சுக் காற்றைச் செலுத்தி, அவளது காது மடல்களை மெல்லக் கடித்தான். மந்தாகினி "ஆஹ்... சிவ..." என்று மீண்டும் முனகினாள். அவளது வாய் வழியாக வெளிவந்த அந்த மணம் அவனது ஆண்மைக்கு ஒரு அழைப்பாக இருந்தது. அவன் தனது கைகளை அவளது இடுப்பின் மடிப்புகளுக்குக் கொண்டு சென்றான்; அந்தப் பட்டுச் சேலையின் ஓரம் அவளது இடுப்புச் சதையை இறுக்கிப் பிடித்திருந்தது. சிவா அந்தச் சேலையின் முடிச்சைத் தனது விரல்களால் மெல்லத் தடவினான்.

அவன் அவளது சேலையை இன்னும் கழற்றவில்லை, ஆனால் அவளது மேல் உடலை முழுமையாகத் துய்த்து முடித்திருந்தான். அவளது மார்பகங்கள் இப்போது சிவாவின் முத்தங்களாலும், தீண்டல்களாலும் சிவந்து போயிருந்தன. அந்தச் சிவப்பு நிறம் நிலவொளியில் இன்னும் அழகாகத் தெரிந்தது. சிவா அவளது ஒரு காம்பை மீண்டும் வாயில் கவ்விக்கொண்டு, மற்றொரு கையால் அவளது சேலையின் மேல் மடிப்புகளை மெல்ல விலக்கினான். மந்தாகினிக்குத் தன் உடலில் நடக்கும் இந்த மாற்றங்கள் அனைத்தும் ஒரு கனவைப் போலத் தெரிந்தன, ஆனால் அந்த இன்பம் அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது.

இந்தத் தருணத்தில் எந்த அவமானமும் இல்லை, வெறும் உடல் சார்ந்த ஈர்ப்பு மட்டுமே இருந்தது. மந்தாகினி ஒரு ஜாதியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பெண்ணாக அல்லாமல், ஒரு ஆணின் ஆக்கிரமிப்பை ஏங்கும் ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாக அங்கே கிடந்தாள். சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவளது கன்னிமையின் கோட்டையைச் சிதைத்துக் கொண்டிருந்தன. அவளது அந்தப் புனிதமான மார்பகங்கள் இப்போது சிவாவின் எச்சிலால் நனைந்து, நிலவொளியில் இன்னும் பளபளப்பாகத் தெரிந்தன.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 27:

சிவா தனது வன்மையான உள்ளங்கைகளை மெல்ல அவளது மார்பின் மீது வைத்தான். அந்த முதல் தீண்டல் மந்தாகினியின் உடலை ஒரு மின்சார அதிர்வைப் போலத் தாக்கியது. ஒரு தொழிலதிபரின் உழைப்பால் விளைந்த அவனது கரடுமுரடானத் தோல், அக்ரஹாரத்தின் நெய்யும் பாலும் கொண்டு வளர்க்கப்பட்ட அவளது மென்மையானத் தோலில் பட்டபோது, அந்த முரண்பாடானத் தொடுதல் மந்தாகினிக்கு ஒரு புதிய உலகத்தைத் திறந்துவிட்டது. சிவா அவளது மார்பின் முழுப் பாரத்தையும் தனது உள்ளங்கைக்குள் அடக்கி மெல்லப் பிசைந்தான். அவளது காம்புகள் சிவாவின் விரல்கள் பட்ட அந்த நொடியே, காமத் தீயில் விறைத்துத் தங்களை வெளிப்படுத்தின.

அவன் தனது மற்றொரு கையால் அவளது வலது மார்பைப் பற்றினான். இப்போது அவனது இரண்டு கைகளும் அவளது மார்பகங்களை ஒரு பூவைப் போலக் கையாண்டன, அதே சமயம் ஒரு வேட்டைக்காரனின் ஆக்கிரமிப்போடு அவற்றை உருட்டிப் பிசைந்தான். மந்தாகினியின் இதழ்கள் மெல்லப் பிரிந்து ஒரு நீண்ட முனகலை வெளியிட்டன; அது வலியா அல்லது தாள முடியாத இன்பமா என்று அவளுக்கே புரியவில்லை. அபின் போதையின் ஆதிக்கம் அவளது மூளையைச் சுற்றினாலும், அவளது உடல் சிவாவின் ஒவ்வொரு தீண்டலுக்கும் அணு அணுவாகப் பதில் சொன்னது. சிவா அவளது மார்பகங்களை ஒன்றாகச் சேர்த்துத் தனது முகத்தால் அழுத்தினான். அந்தத் தோல் உரசல் ஒரு பெரிய காமத் தீயை அந்த அறைக்குள் மூட்டியது.

சிவா இப்போது குனிந்து, தனது முகத்தை அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான மார்பகங்களுக்கு இடையில் புதைத்தான். அவளது மேனியில் வீசிய அந்தச் சந்தன மணமும், மெல்லிய வியர்வை மணமும் அவனது ஆண்மையை இன்னும் வீரியமாக்கியது. அவன் தனது நாவால் அவளது கழுத்திலிருந்து அந்த ஆழமான மார்புப் பள்ளத்தாக்கு வரை ஒரு நீண்ட ஈரமானக் கோட்டை இழுத்தான். மந்தாகினியின் மேனி சிலிர்த்தது. அவளது அந்த வெண்மையானத் தோள்கள் அந்த நிலவொளியில் பளபளத்தன. சிவா இப்போது அவளது மார்புக் காம்பைத் தனது வாய்க்குள் இழுத்துச் சப்பத் தொடங்கினான். அவனது நாவினால் அந்த இளஞ்சிவப்பு மொட்டைச் சுற்றிச் சுற்றித் துழாவினான்.

அவனது பற்கள் மென்மையாக அவளது காம்பைக் கவ்வி வருடியபோது, மந்தாகினி தனது இடுப்பை வளைத்து நெளித்தாள். அவளது கை விரல்கள் தானாகவே சிவாவின் தலைமுடியைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டன. அவன் அவளது மார்பகங்களை மாறி மாறிச் சுவைத்தான். அவனது நாவினால் அந்த இளஞ்சிவப்பு மொட்டைச் சுற்றிச் சுற்றித் துழாவினான். சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவளது கன்னிமையின் கோட்டையைச் சிதைத்துக் கொண்டிருந்தன. அவன் இப்போது அவளது வயிற்றுப் பகுதிக்குத் தனது கவனத்தைத் திருப்பினான். அவளது அந்த ஆழமானத் தொப்புள் குழிக்குள் தன் நாவால் ஆழமாகத் துழாவினான். மந்தாகினி சுகத்தின் உச்சத்தில் விக்கினாள். அவளது அடிவயிறு ஒருவித அதிர்வில் நடுங்கியது. சிவாவின் கைகள் இப்போது அவளது இடுப்பின் மடிப்புகளைத் தடவின.

அந்தப் பட்டுச் சேலையின் ஓரம் அவளது இடுப்புச் சதையை இறுக்கிப் பிடித்திருந்தது; சிவா அந்தச் சேலையின் முடிச்சைத் தனது விரல்களால் மெல்லத் தடவினான். மந்தாகினி ஒரு ஜாதியைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் பெண்ணாக அல்லாமல், ஒரு ஆணின் ஆக்கிரமிப்பை ஏங்கும் ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாக அங்கே கிடந்தாள். அவன் அவளது சேலையை இன்னும் கழற்றவில்லை, ஆனால் அவளது மேல் உடலை முழுமையாகத் துய்த்து முடித்திருந்தான். அவளது மார்பகங்கள் இப்போது சிவாவின் முத்தங்களாலும், தீண்டல்களாலும் சிவந்து போயிருந்தன. அந்தச் சிவப்பு நிறம் நிலவொளியில் இன்னும் அழகாகத் தெரிந்தது. சிவா அவளை மெல்லத் தூக்கித் தன் மடியில் அமர வைத்தான்; ரவிக்கை இல்லாத அவளது மார்புகள் சிவாவின் மார்போடு உரசின.

அந்தத் தோல் உரசல் அறைக்குள் காமத் தீயை மூட்டியது. மந்தாகினி சிவாவின் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டாள்; அவளது முனகல் இப்போது ஒரு ராகமாக மாறியிருந்தது. சிவா அவளது பின்புறத்தைத் தன் கைகளால் வருடி, அவளை இன்னும் நெருக்கமாகத் தன் உடலோடு அணைத்துக் கொண்டான். சிவாவின் கைகள் அவளது பின்புறத்தை ஆழமாகப் பிசைந்தன. அவளது அந்த வளைவுகள் அவனது கைகளுக்குள் ஒரு புதிய பிடியைத் தந்தன. சிவா அவளது கழுத்தைச் சுற்றித் தனது விரல்களை வளைத்து, அவளை இன்னும் நெருக்கமாகத் தனது பார்வைக்குத் தயார்படுத்தினான். அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது வெற்று மேனியில் பட்டபோது, மந்தாகினி ஒரு மெல்லிய முனகலை வெளியிட்டாள். அவளது போதையேறியக் கண்களில் காமம் மட்டுமே மிஞ்சியிருந்தது.

சிவாவின் கைகள் அவளது தொடைகளைத் தீண்டின. அவளது மென்மையானத் தொடைகள் அவனது கரடுமுரடானத் தீண்டலுக்கு ஒரு கவிதையாகப் பதில் சொன்னன. மந்தாகினியின் உடல் இப்போது முழுமையாகச் சிவாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. அவளது மார்பகங்கள் அவனது மார்பில் அழுந்தித் தேய்ந்தன. ஒவ்வொரு தோல் உரசலும் அந்த அறையின் வெப்பத்தை ஏற்றியது. சிவா அவளது ஒரு காம்பை மீண்டும் தனது வாய்க்குள் கவ்விக்கொண்டு, அவளது சேலையின் முடிச்சைத் தனது கட்டைவிரலால் மெல்லத் தள்ளினான். மந்தாகினியின் ஆத்மா அந்தத் தருணத்தில் ஒரு புதிய பிறப்பை அடைந்தது போலத் துடித்தது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 28:

சிவா தனது கட்டைவிரலாலும் ஆள்காட்டி விரலாலும் மந்தாகினியின் இடது மார்புக் காம்பைப் பற்றினான். அந்த முதல் தீண்டல் மந்தாகினியின் உடலை ஒரு மின்சார அதிர்வைப் போலத் தாக்கியது. ஒரு தொழிலதிபரின் உழைப்பால் விளைந்த அவனது கரடுமுரடானத் தோல், அக்ரஹாரத்தின் நெய்யும் பாலும் கொண்டு வளர்க்கப்பட்ட அவளது மென்மையானக் காம்பில் பட்டபோது, அந்த முரண்பாடானத் தொடுதல் மந்தாகினிக்கு ஒரு புதிய உலகத்தைத் திறந்துவிட்டது. சிவா அவளது காம்பை மெல்ல உருட்டினான்; அது அவனது விரல்களுக்கு இடையில் ஒரு சிறு தானியத்தைப் போலக் கடினமாகி விறைத்தது. அவளது மேனி சிலிர்த்தது; அவளது அந்தரங்கத் தசைகள் ஒருவிதத் துடிப்பை அடைந்தன.

அவன் தனது மற்றொரு கையால் அவளது வலது மார்பின் காம்பை வருடினான். இப்போது அவனது இரண்டு கைகளும் அவளது மார்பகங்களை ஒரு பூவைப் போலக் கையாண்டன, அதே சமயம் ஒரு வேட்டைக்காரனின் ஆக்கிரமிப்போடு அவற்றை உருட்டிப் பிசைந்தன. அவனது விரல் நகங்கள் மந்தாகினியின் காம்புகளைச் சுற்றி மெல்லியக் கீறல்களை ஏற்படுத்தின. அந்தச் சிறு வலி அவளுக்குப் பெரிய இன்பத்தைத் தந்தது. மந்தாகினியின் இதழ்கள் மெல்லப் பிரிந்து ஒரு நீண்ட முனகலை வெளியிட்டன; அது வலியா அல்லது தாள முடியாத இன்பமா என்று அவளுக்கே புரியவில்லை. அபின் போதையின் ஆதிக்கம் அவளது மூளையைச் சுற்றினாலும், அவளது உடல் சிவாவின் ஒவ்வொரு தீண்டலுக்கும் அணு அணுவாகப் பதில் சொன்னது.

சிவா இப்போது குனிந்து, தனது முகத்தை அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான மார்பகங்களுக்கு இடையில் புதைத்தான். அவளது மேனியில் வீசிய அந்தச் சந்தன மணமும், மெல்லிய வியர்வை மணமும் அவனது ஆண்மையை இன்னும் வீரியமாக்கியது. அவன் தனது நாவால் அவளது காம்புகளைச் சுற்றி ஈரம் செய்தான். மந்தாகினியின் மேனி சிலிர்த்தது; அவளது அந்த வெண்மையானத் தோள்கள் நிலவொளியில் பளபளத்தன. சிவா இப்போது அவளது மார்புக் காம்பைத் தனது வாய்க்குள் இழுத்துச் சப்பத் தொடங்கினான். அவனது நாவினால் அந்த இளஞ்சிவப்பு மொட்டைச் சுற்றிச் சுற்றித் துழாவினான். அவளது மார்பகங்கள் சிவாவின் எச்சிலால் நனைந்து நிலவொளியில் இன்னும் பளபளப்பாகத் தெரிந்தன.

அவனது பற்கள் மென்மையாக அவளது காம்பைக் கவ்வி வருடியபோது, மந்தாகினி தனது இடுப்பை வளைத்து நெளித்தாள். அவளது கை விரல்கள் தானாகவே சிவாவின் தலைமுடியைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டன. அவன் அவளது மார்பகங்களை மாறி மாறிச் சுவைத்தான்; அவனது நாவினால் அந்த இளஞ்சிவப்பு மொட்டைச் சுற்றிச் சுற்றித் துழாவினான். சிவாவின் ஒவ்வொரு அசைவும் அவளது கன்னிமையின் கோட்டையைச் சிதைத்துக் கொண்டிருந்தன. சிவா தனது விரல்களால் அவளது காம்புகளை மீண்டும் மீண்டும் கிள்ளினான்; அந்தத் தீண்டல் அவளது அடிவயிற்றில் ஒருவித அதிர்வை உண்டாக்கியது. அவளது அந்தரங்கப் பகுதிகள் இப்போது ஈரமாகத் தொடங்கியிருப்பதைச் சிவா உணர்ந்தான்.

சிவா தனது முகத்தை அவளது மார்பில் இருந்து மெல்ல மேலே நகர்த்தி, அவளது கழுத்தின் வளைவுகளில் தனது பற்களைப் பதித்தான். மந்தாகினி "ஆஹ்... சிவ..." என்று மீண்டும் முனகினாள். அவளது வாய் வழியாக வெளிவந்த அந்த மணம் அவனது ஆண்மைக்கு ஒரு அழைப்பாக இருந்தது. அவன் தனது கைகளை அவளது இடுப்பின் மடிப்புகளுக்குக் கொண்டு சென்றான்; அந்தப் பட்டுச் சேலையின் ஓரம் அவளது இடுப்புச் சதையை இறுக்கிப் பிடித்திருந்தது. சிவா அந்தச் சேலையின் முடிச்சைத் தனது விரல்களால் மெல்லத் தடவினான். மந்தாகினியின் அடிவயிறு ஒருவித அதிர்வில் நடுங்கியது. அவனது விரல்கள் இப்போது அவளது இடுப்புச் சேலையின் முடிச்சை மெல்லத் தளர்த்தத் தொடங்கின.

சிவாவின் கைகள் அவளது பின்புறத்தை ஆழமாகப் பிசைந்தன. அவளது அந்த வளைவுகள் அவனது கைகளுக்குள் ஒரு புதிய பிடியைத் தந்தன. சிவா அவளது கழுத்தைச் சுற்றித் தனது விரல்களை வளைத்து, அவளை இன்னும் நெருக்கமாகத் தனது பார்வைக்குக் கொண்டு வந்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது வெற்று மேனியில் பட்டபோது, மந்தாகினி ஒரு மெல்லிய முனகலை வெளியிட்டாள். அவளது போதையேறியக் கண்களில் காமம் மட்டுமே மிஞ்சியிருந்தது. சிவாவின் விரல்கள் இப்போது அவளது காம்புகளை மீண்டும் ஒருமுறை வருடி, அவளது கீழ்நோக்கிய பயணத்திற்குத் தயாராகின. அவனது கரடுமுரடானக் கைகள் இப்போது அவளது இடுப்பின் சேலை மடிப்புகளை மெல்லக் கலைக்கத் தொடங்கின.

ஒவ்வொரு தோல் உரசலும் அந்த அறையின் வெப்பத்தை ஏற்றியது. சிவா அவளது மார்பகக் காம்புகளைத் தனது விரல்களால் உருட்டிக்கொண்டே, அவளது காதோரம் தனது சூடான மூச்சுக் காற்றைச் செலுத்தினான். மந்தாகினி இப்போது ஒரு மெழுகாக மாறிச் சிவாவின் தீண்டலில் உருகிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது மார்பகங்கள் சிவாவின் மார்பில் அழுந்தித் தேய்ந்தன; அந்த உரசல் அவளது நரம்புகளை முறுக்கேற்றியது. அவளது இதயம் இப்போது மிக வேகமாகத் துடித்தது. மந்தாகினியின் முழுமையானத் திறப்பு இப்போது ஒரு மாபெரும் பேரழிவின் அதிகாரப்பூர்வமானத் தொடக்கமாக அமைந்தது. அவளது ஆத்மா அந்தத் தருணத்தில் ஒரு புதிய பிறப்பை அடைந்தது போலத் துடித்தது.