30-11-2024, 03:01 PM
అప్డేట్ చాలా బాగుంది
|
మనసున మనసై
|
|
30-11-2024, 06:56 PM
(This post was last modified: 30-12-2024, 09:46 PM by sshamdan96. Edited 4 times in total. Edited 4 times in total.)
Chapter - 6 (Part - A)
రోజంతా అలా గడిచిపోయింది. బయట నుంచి చికెన్ బిరియాని తెచ్చాను. ఇది రెండు పూటలకి సరిపోయింది. నాని పడుకున్నాడు. రాత్రి పది అయింది. నేను అను కూర్చుని స్ప్రైట్ తాగుతున్నాము. IPL మ్యాచ్ నడుస్తుంటే చూస్తున్నాను. అను పెద్దగా క్రికెట్ ఫాలో ఎవ్వడు కానీ గేమ్ అర్థం అవుతుంది. ఊరికే నాతో పాటు చూస్తూ కూర్చుంది. 'రేపటికి అన్నీ సెట్ అయ్యాయా?' అని అడిగాను. 'ఏమి లేదు రా. రేపు పొద్దున్న HR మీటింగ్ ఉంది. ముందు జాయిన్ అయ్యాక నన్ను బెంచ్ మీద పెడతారు. ఇంక ప్రాజెక్ట్ ఇంటర్వ్యూ అవ్వాలి ప్రాజెక్ట్ అసైన్ అవ్వాలి.. అవి అయ్యాక అప్పుడు తెలుస్తుంది అసలు పని ఎలా ఉంటుందో అని,' అంది అను. నేను మళ్ళీ ఇంకో గ్లాస్ స్ప్రైట్ పోసుకున్నాను. 'నేను కూడా ఈ వారం వర్క్ ఫ్రొం హోమ్ చేద్దాము అనుకుంటున్నాను,' అన్నాను. 'అవునా. సూపర్. రోజుకి రెండు మూడు గంటలు కలిసొస్తాయి,' అంది. 'అవును. లొకేషన్ చేంజ్ చేసి whitefield కి transfer అడుగుతాను. అది పర్మిషన్ రావడానికి ఒక రెండు వారాలు పట్టచ్చు. అది వచ్చాక అప్పుడు ఆఫీస్ జస్ట్ పావుగంట పడుతుంది. అప్పుడు వెళ్తాను,' అన్నాను. 'ఆహా. ఎంతైనా ప్రోడక్ట్-బేస్డ్ కంపెనీస్ అంతే రా. మీకు పని అవ్వడం ముఖ్యం. ఎక్కడి నుంచి చేశారు అనేది పట్టించుకోరు,' అంది. 'అవును. నువ్వు కూడా మా దెగ్గర జాయిన్ అవ్వచ్చు కదే,' అన్నాను. అను ఒక నిమిషం ఎదో ఆలోచించింది. 'కానీ ప్రెషర్ కూడా చాలా ఉంటుంది కదా. చేంజ్ కొడితే శాలరీ కూడా బాగా పెరుగుతుంది. కానీ మళ్ళీ మొదటి నుంచి స్టార్ట్ చెయ్యాలి. అదే ఇక్కడ అయితే మా పాత ప్రాజెక్ట్ లో జాయిన్ అయ్యే అవకాశం ఉంటుంది. అక్కడ అయితే నన్ను ఎవ్వడు అడగడు. హాయిగా టైం కి పని చేసి లాగౌట్ అయిపోవచ్చు. పైగా సెలవులు ఎప్పుడైనా తీస్కోవచ్చు,' అంది. సాఫ్ట్వేర్ ఇండస్ట్రీ అంతే. చాలా కాస్త పడితే ఎక్కడో నచ్చుతుంది. ఒకసారి నచ్చాక మారాలంటే భయమేస్తుంది. 'హ్మ్మ్. సరే అయితే. పొద్దున్నే లేవాలి కదా. వెళ్లి పడుకో ఇంకా,' అన్నాను. అన్నట్టు చెప్పడం మర్చిపోయాను, రోజంతా నిద్రపోవాలి అనుకున్నాను కానీ ఒక గంట మాత్రమే నిద్రపోయాను. అను ఏడిచాక నాకు తనని వదిలి వెళ్ళాలి అనిపించలేదు. అందుకే అక్కడే కూర్చున్నాను. అను కూడా మధ్యాహ్నం ఏదో చిన్న కునుకు తీసింది అంతే. సరే అని లేచి మెట్లదాకా వెళ్ళాక అను పిలిచింది. 'చింటూ?' 'ఏంటి అను?' అన్నాను. 'సారీ రా. నీకు నిద్రొస్తోంది అని తెలుసు. కానీ పొద్దున్న నుంచి అడగాలి అని ఉన్నా ఆపుకున్నాను. ఇప్పుడు అడగాలి అనిపిస్తోంది,' అంది. నేను మళ్ళీ ఇవచ్చి సోఫాలో కూర్చున్నాను. 'చూడు అను. నువ్వింత ఫార్మల్ గా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు? నేను నీకు కొత్త?నువ్వు నాకు కొత్తనా? ఏది అడగాలి అన్న అడిగే స్వేచ్ఛ హక్కు నీకుంది. డైరెక్ట్ గా అడిగెయ్యి,' అన్నాను. అను చిన్నగా నవ్వింది. 'ఏమి లేదురా. నువ్వు నిన్న రాత్రి వెళ్ళినప్పుడు కూడా నాకు ఏమి చెప్పలేదు. ఇన్నిరోజులు నుండి ఎప్పుడు మాట్లాడిన ఓనర్ నసగాడు అని చెప్పలేదు. అలాంటిది నిన్న రాత్రి అమ్మ నీతో మాట్లాడింది. వెంటనే ఉదయం ఖాళి చేసి వచేసావు. నువ్వు నాకోసమే వచ్చావా? లేక నిజంగా ఓనర్ తో ప్రాబ్లెమ్ ఉంది వచ్చావా?' అంది. అనుకి అబద్ధం చెప్పాలి అనిపించలేదు. కానీ నిజం కూడా చెప్పలేని పరిస్థితి. 'నిజం చెప్తున్నాను అను. నిన్న రాత్రి అత్త మాట్లాడాక ఏమి చెయ్యాలా అని ఆలోచన అయితే మొదలైంది. కానీ నేను వచ్చింది కేవలం దాని వల్లనే కాదు. అలా అని ఓనర్ వల్ల కూడా కాదు. వేరే కారణం ఉంది. అది నీకు తరవాత ఎప్పుడైనా చెప్తాను,' అన్నాను. అను తల ఊపింది. 'నాకు ఏమి చెప్పక్కర్లేదు. నా వల్ల నీకు కష్టం కలుగకూడదు అని నా ఉద్దేశం. అందుకే అడిగాను. కారణం ఇంకేదైనా అయితే నువ్వు నాకు చెప్పక్కర్లేదు,' అంది. నేను నవ్వాను. 'కారణం నువ్వు అడిగావు. కానీ నాకు చెప్పాలి అనుకున్నప్పుడు చెప్పచు కదా,' అన్నాను. 'Anytime,' అంది. 'గుడ్నైట్, అను,' అని చెప్పాను. 'గుడ్నైట్ రా,' అని అను రూంలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకుంది. నేను పైన నా రూంకి వచ్చి బట్టలు విప్పేసాను. ఒక షార్ట్ వేసుకుని అలా బెడ్ మీద పడ్డాను. నవ్య ఆలోచనలు వచ్చాయి. పొద్దున్న నుంచి ఒక్క మెసేజ్ లేదు. ఒక్క కాల్ లేదు. నేను చేసిన మెసేజ్ కి రిప్లై లేదు. మర్చిపోవడం ఎంత కష్టమో తెలియదు. కానీ తనతో క్లోజ్ అయ్యి ఒక్కరోజు కూడా కాలేదు. తన పెర్ఫ్యూమ్, తన జుట్టు, తన బూబ్స్, తన పిరుదులు తలుచుకుంటూ నలుపుకుంటూ అలా నిద్రలోకి జారుకున్నాను. ఇంకా ఉంది
01-12-2024, 12:25 AM
01-12-2024, 12:58 AM
(This post was last modified: 30-12-2024, 09:47 PM by sshamdan96. Edited 3 times in total. Edited 3 times in total.)
Chapter – 6 (Part – B)
అయిదు రోజులు ఇట్టే గడిచిపోయాయి. నేను whitefield లొకేషన్ ట్రాన్స్ఫర్ అడిగాను. జాయిన్ అయ్యి ఇన్క్ ఏడాది కూడా కాలేదు అప్పుడే ట్రాన్స్ఫర్ ఏంటి అని అడిగారు. ఫామిలీ గ్రౌండ్స్ లో రిక్వెస్ట్ పెట్టాను. అయితే దానికి US లో HR హెడ్ అప్రూవల్ కావలి, కొంచం టైం పడుతుంది అని చెప్పారు. అప్పటి వరకు నా మేనేజర్ నాకు వర్క్ ఫ్రొం హోమ్ ఇచ్చేసాడు. అను కూడా జాయిన్ అయింది. ఇంకా ప్రాజెక్ట్ ఆలోకేషన్ అవ్వలేదు. రోజుకి ఒక గంటన్నర ఏవో కాల్స్ తప్ప పెద్దగా పని లేదు ఇంకా. కాబట్టి మేము మూడుపూటలా తినడం, కాఫీలు టీలు తాగడం అన్నీ కలిసే చేసాము. ప్రతిరోజూ ఉదయం పదింటికి పని అమ్మాయి కాంచన వచ్చేది. ఆ పిల్ల నేపాలీది అయినా, హైద్రాబాద్లో ఆరేళ్ళు పెరిగిందట. తెలుగు వచ్చు. కాబట్టి మాకు ఇంకా తేలిక అయింది. అందులోను ఇంకా అపార్టుమెంట్లో ఎవ్వరూ లేరు. మొత్తం 80 ఫ్లాట్ లు ఉన్నాయి. కానీ ఇంకో రెండు మూడు నెలల వరకు ఎవ్వరూ రారు అని తెలిసింది. కాబట్టి కాంచన కి కూడా పెద్దగా ఏమి పని లేదు. టైం పాస్ అవ్వడానికి మాతోనే ఎక్కువ టైం గడిపేది. దాంతో అను కి సహాయం చేస్తూ ఇంట్లో పనులు అందుకుంది. శుక్రవారం రాత్రి తొమ్మిదికి నా ఆఖరి కాల్ అయిపోయింది. లాగౌట్ చేసేసాను. కిందకి వచ్చేసరికి హాల్ లో అను లేదు. కిచెన్ లో కూడా లేదు. Bedroom తలుపు వేసి ఉంది. బహుశా నానిని పాడుకోబెడుతోంది అనుకుని నేనే వెళ్లి డైనింగ్ టేబుల్ దెగ్గర కూర్చున్నా. నేనే వడ్డించుకుని తింటూ ఉన్నాను. మెల్లిగా బెడ్ రూమ్ తలుపు తెరుచుకుని అను వచ్చింది. అనుకి నేను వచ్చిన సంగతి తెలీదు. డైనింగ్ టేబుల్ ఉన్న చోటు తన రూమ్ లోంచి బయటకి వస్తే కనిపించదు. తలా తిప్పి చూడాలి. అను బయటకి వచ్చి నుంచుంది. మెల్లిగా తలుపు లాగేసి ఇటు డైనింగ్ టేబుల్ వైపు తిరిగింది. నన్ను చూసి ఉలిక్కిపడింది. 'ఎప్పుడొచ్చావు రా?' అంది. నేను కూడా దాదాపు ఉలిక్కిపడ్డాను. ఎందుకంటే అను నీఘ్ట్య్ పైన మూడు బటన్స్ విప్పేసి ఉన్నాయి. తన క్లీవేజ్ దాదాపు రెండు అంగుళాలు కనిపించింది. అను అలా వచ్చి డైనింగ్ టేబుల్ దెగ్గర నాకు ఎదురుగ కుర్చీ లాక్కుని కూర్చుంది. క్లీవేజ్ ఇంకా కనిపిస్తోంది. నేను ఏమి మాట్లాడకపోయేసరికి మళ్ళీ తానే అడిగింది. 'ఈరోజు కి అయిపోయినాయ కాల్స్?' అని. 'ఆహ్.. అయిపోయాయి. ఇంక మళ్ళీ సోమవారం,' అన్నాను ప్లేట్ వైపు నా చూపు మళ్లించుకుంటూ. 'పోనీ లే. హాయిగా రెండు రోజులు ఎంజాయ్ చెయ్యి,' అంది. 'నీ సంగతి ఏంటి?' అని అడిగాను. 'ఏమి లేదు. నెక్స్ట్ వీక్ లో ఏవో ప్రాజెక్ట్ టీమ్స్ తో ఇంటర్వ్యూలు ఉంటాయి. రోజుకి రెండు మూడు కాల్స్ ఉంటాయి అంతే,' అంది తాను ప్లేట్ లో వడ్డించుకుంటూ. నేను తల ఎత్తాను. ఎప్పుడు పెట్టుకుందో, నైట్ బటన్స్ పెట్టేసుకుంది. నేను కాస్త తేలిక పడ్డాను. 'నానిగాడు నిద్రపోయాడు?' అన్నాను. 'ఆ ఈరోజు బాగా సతాయించాడు. రోజు పది నిమిషాల్లో పడుకుంటాడు. ఈరోజు ముప్పావుగంట పట్టింది,' అంది. 'నిన్ను పిప్పి చేసాడు అన్నమాట ఈరోజు,' అన్నాను. 'అవును. పాలు కూడా తాగలేదు సరిగ్గా. చాలా సేపు పట్టడానికి చూసాను,' అంది. వెంటనే నాలుక కరుచుకుంది. 'ఏమైంది?' అన్నాను. 'ఏమి లేదు,' అంది. నాకు వెలగడానికి టైం పట్టింది. 'అందులో ఏముంది, అను. మనము ఇద్దరమూ అదుర్స్ ఏ కదా,' అన్నాను. 'అవుననుకో. కాకపోతే ఇలాంటి విషయాలు ఏ అమ్మాయి అయినా భర్తతో మాట్లాడాలి అనుకుంటుంది. నాకు ఆ అదృష్టం లేదు,' అంది. నాకు కోపం వచ్చింది. ఎందుకో తెలీదు. అందు అలా అనడం నాకు నచ్చలేదు. 'నీ అదృష్టం కాదు అను. నీతో అలా చెప్పించుకోలేని వాడు దురదృష్టవంతుడు. నీలాంటి అమ్మాయిని మిస్ చేస్కుంటున్నవాడు ప్రపంచంలో అతి వేస్ట్ ఫెలో,' అనేశాను. అను ఏమి అనలేదు. ప్లేటులోకి చూస్తూ తింటూ ఉంది. 'సారీ. నీ పర్సనల్ విషయాల గురించి మాట్లాడటం నా ఉద్దేశం కాదు,' అన్నాను. 'తెలుసు. నేనే నోరు జారాను,' అంది. 'నువ్వేమి జారలేదు. నువ్వు షేర్ చేసుకోవడానికి ఎవ్వరూ లేక నాతో చెప్పుకున్నావు. ఇట్'స్ మై ప్రివిలేజ్,' అన్నాను. అను కొంచం blush అయింది. 'వీకెండ్ ప్లాన్ ఏంటి?' అని అడిగింది. నాకు నవ్య గుర్తొచ్చింది. వీకెండ్ ప్లన్స్ అన్నీ తానే వేసేది అలాంటిది ఈ వీకెండ్ నో ప్లాన్. కొంచం కొత్తగా, బాధగా అనిపించింది. 'ఏమి ప్లన్స్ లేవు, అను,' అన్నాను. 'అదేంటి రా? నా బాధ్యత మొత్తం తీసేసుకుందాము అనుకుంటున్నావా? వీకెండ్ కూడా నాతోనే ఉంటే నేను బోర్ కొట్టేస్తాను. నా మొహం చుస్తే పారిపోతావు,' అంది. ఇద్దరం నవ్వుకున్నాము. 'ఇలా కాదు. వీకెండ్ కి మనము బయటకి వెల్దాము పద,' అన్నాను. 'ఎక్కడికి వెల్దాము? నానిగాడితో కష్టం ఏమో,' అంది. 'ఏమి కాదు. మేనేజ్ చేద్దాము లే. క్యాబ్ చేసుకుందాము. లేదంటే జూమ్ కార్ తీసుకుంటాను. కారులో వెళ్లి వద్దాము,' అన్నాను. 'హ్మ్మ్. సరే. ఎటు వెళదాము?' అని అడిగింది. అను లో చిన్న ఉత్సాహం కనిపించింది. 'పక్కనే ఉన్న మాల్ కి వెళదాము. ఆ తరువాత డిసైడ్ చేసుకుందాము,' అన్నాను. 'అయితే మధ్యాహ్నం వెళ్ళొచ్చేద్దాము. సాయంత్రం అయితే ఆ రద్దీ తట్టుకోలేము,' అంది. 'డన్, పదకొండింటికి వెళదాము,' అన్నాను. 'సరే అయితే. మరి కాంచన కి తొందరగా రమ్మని చెప్పాలి,' అంది. 'తిన్నాక నేను వెళ్లి చెప్పేసి వస్తాను. ఎనిమిదింటికి వస్తే పదింటికి పని అయిపోతుంది. అంతే నా?' అని అడిగాను. అవును అన్నట్టు తల ఊపింది. ఇద్దరమూ తినేసాము. 'సరే అను. నేను కిందకి వెళ్లి కాంచనకి చెప్పేసి వస్తాను. నువ్వు పడుకో,' అన్నాను. 'ఒక్క నిమిషం ఉండు,' అని వేరే బెడ్ రూమ్, అంటే అక్కడ గెస్ట్ లు ఎవరన్నా వస్తే అక్కడ ఉంటారు, ఆ రూంలోకి వెళ్లి ఒక తాళం సెట్ తీసుకుని వచ్చింది. 'ఇదిగో రా. ఇది నీ తాళాల సెట్. ఇందులో, అన్నీ తలుపులు, బాల్కనీ ఇంకా వార్డ్రోబ్ తాళాలు కూడా ఉన్నాయి. ఉంచుకో,' అని ఇచ్చింది. నేను సెట్ తీసుకున్నాను. దాదాపు ఒక పది తాళం చెవులు ఉన్నాయి. 'నాకు ఇవన్నీ ఎందుకు అను? ఓన్లీ మెయిన్ డోర్ సరిపోతుంది కదా,' అన్నాను. 'ఉండనివ్వరా,' అంది. 'సరే నువ్వెళ్లు. నేను తనకి చెప్పి వస్తాను,' అన్నాను. 'సరే. దాని ఫోన్ పాడైంది కొత్తది కొనాలి అంది. లేదంటే ఫోన్ చేసి చెప్పేశా పని,' అంది. 'వాళ్ళ అయన నెంబర్ ఉందా?' అని అడిగాను. 'వాడు లేదు. ఏదో ఊరు వెళ్తాడు వారం రోజులు అని చెప్పింది,' అంది. 'సరేలే. నువ్వెళ్లు. గుడ్నైట్,' అని చెప్పి నేను తలుపు లాక్ చేసుకుని బయటకి వచ్చాను. అపార్ట్మెంట్ మొత్తం ఖాళి కదా, మా ఇంటి ముందు లైట్ తప్ప మిగతా corridors మొత్తం చీకటిగా ఉన్నాయి. నేను లిఫ్ట్ తీసుకుని అయిదు ఫ్లూర్స్ కిందకి దిగి గ్రౌడ్న్ ఫ్లోర్ కి వెళ్ళాను. అంతా చీకటిగా ఉంది. కేవలం మెయిన్ గేట్ వద్ద లైట్ ఒకటి వేసి ఉంది. గేట్స్ ఎత్తు కూడా చాలా ఎక్కువ. దాదాపు పన్నెండు అడుగుల ఎత్తు. అందులోను ఎలక్ట్రిక్ ఫెన్సింగ్ ఉంది. కాబట్టి ఎవ్వడు లోపలికి దూకలేడు. నేను వాచ్మాన్ ఉండే ఫ్లాట్ దెగ్గరికి వెళ్ళాను. లోపలి నుంచి టీవీ సౌండ్ వస్తోంది. కానీ పిలిస్తే ఎవ్వరూ రాలేదు. బెల్ కొట్టాను. కానీ బెల్ లేదనుకుంటా అది మోగలేదు. అలాగే రెండు మూడు సార్లు తలుపు కొట్టాను. 'కాంచన? కాంచన?' అని పిలిచాను. ఉలుకు పలుకు లేదు. బహుశా తింటున్నారేమో అనుకుని, ఒక పది నిముషాలు అక్కడే కింద చక్కర్లు కొడుతూ వాకింగ్ చేశాను. మళ్ళీ తిరిగి వచ్చి పిలిచాను. సైలెన్స్. మెల్లిగా తలుపు నెట్టాను. అనుకోకుండా తలుపు తెరుచుకుపోయింది. లోపల kaanchana నగ్నంగా దర్శనం ఇచ్చింది. https://ibb.co/RyNXcgT అప్పుడే స్నానం చేసొచ్చినట్టుంది. ఒంటినిండా నీటి బొట్లు. తుడుచుకుంటున్న టవల్ నేను వెళ్లసారికి ఖంగారులో కిందకి జార్చేసుకుంది. అందమైన నేపాలీ మేని ఛాయా, బత్తాయి పండు సీజీలో స్తనాలు, కరెక్ట్ గా బూబ్ కి సెంటర్లో గుండ్రటి, చిన్నగా వేరుశనగ sizeలో నిపుల్స్. నేను కదలలేకపోయాను. షాక్ లో కాంచన కూడా కదలలేదు. తేరుకుని నేను మళ్ళీ తలుపు లాగేసి బయటకి వచ్చాను. 'సారీ సారీ,' అని చెప్పి అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోబోయాను. 'ఉండండి. బట్టలు మార్చుకుని వస్తున్నాను,' అని కాంచన గొంతు వినిపించింది. నేను కదలకుండా నుంచున్నాను. నాకు భయంవేసింది. ఏమి గొడవ అవుతుందో అని. ఒక రెండు నిమిషాలలో కాంచన బయటకి వచ్చింది. నైటీ వేసుకుంది. అయితే లోపల బ్రా వేసుకోలేదు అని స్పష్టంగా తెసులుస్తోంది. నైటీ గుండా ముచికలు చక్కగా నిక్కపొడుచుకుని ఉన్నాయి. ఇందాక నేను చేసినదానికంటే పెద్దగా అయ్యాయి తన నిపుల్స్. నాకు అరక్షణం అనుమానం వచ్చింది. అదేంటి, నేను చూసాక నిపుల్స్ పెరిగాయి అంటే తనకి మూడ్ వచ్చినట్టా? అని ఆలోచించాను. 'సారీ కంచెను. చాల సేపు పిలిచాను. వెయిట్ చేశాను. ఇంకా ఎవరు రాకపోయేసరికి జస్ట్ అలా నెట్టాను. తలుపు మొత్తం తెరుచుకుపోయింది,' అన్నాను. 'పర్లేదు సార్. తలుపు లూస్ ఉంది. మీరు పిలిచింది నాకు వినిపించింది. నేను లోపలి నుంచి మాట్లాడుతున్న కానీ మీకు వినిపియ్యలేదు అనుకుంట,' అంది. 'ప్రామిస్ అంది. వినిపించలేదు,' అన్నాను నిజాయితీగా. కాంచన నవ్వింది. 'ఏమి కాదులే సార్. వేరే ఎవ్వరూ చూడలేదు కదా. మన మధ్యే ఉంటది లే ఇది,' అంది. ఆ మాట విన్నాక నా మనసు కాస్త కుదట పడింది. 'ఇంతకీ ఏది చెప్పాలి అని వచ్చారు?' అంది. అసలు వచ్చిన విషయం మర్చిపోయా టెన్షన్ కి. 'అదా.. అది, రేపు ఎనిమిదికి రండి. మేము బయటకి వెళదాము అనుకుంటున్నాము. అది చెప్పడానికే వచ్చాను,' అన్నాను. 'అట్లనే సార్. పొద్దున్నే వస్తాను,' అంది. 'గుడ్నైట్,' అన్నాను. 'గుడ్నైట్,' అని కాంచన లోపలికి వెళ్ళిపోయింది. నేను ప్రశాంతంగా ఊపిరి పీలుస్తూ లిఫ్ట్ వద్దకి వచ్చాను. నా భయం పూర్తిగా తగ్గింది. జరిగింది నమ్మశక్యంగా లేదు. అలా పైకి వెళ్లి, డోర్ లాక్ తెరిచి లోపలికి వెళ్ళాను. అను నిద్రపోయినట్టుంది. వంటింట్లోకి వెళ్లి నీళ్లు తీసుకుని పైకి నా రూంకి వెళ్ళాను. టెన్షన్ కి ఏమో, చమటలు పట్టేసాయి. బట్టలు విప్పేసి అలా పడేసాను. ఒక్కడినే కదా. రూమ్ అంత కాదు, పై ఫ్లోర్ అంత నాదే. అను అసలు పైకి రాదు. కాంచన కేవలం ఉదయం క్లీన్ చేయడానికి వస్తుంది అంతే. అలా బట్టలు లేకుండా, టవల్ కూడా తీసుకోకుండా బాత్రూమ్లోకి వెళ్ళాను. స్నానం చేస్తుంటే కాంచన గుర్తొచ్చింది. చూసింది కొన్ని సేకన్లే అయినప్పటికీ, నా మెదడు తన రూపం ముద్ర పడిపోయింది. వెంటనే నా మొడ్డ గట్టిపడటం ప్రారంభమైంది. నా చేతిథి నిమురుతూ కళ్ళు మూసుకుని కంచాని ని ఊహించుకున్నాను. అలా తాను స్నానం చేస్తున్నట్టు, నాతో పాటు షవర్ లో నుంచున్నట్టు, తన పిరుదులు పక్కకి జరిపి నా మొడ్డని వెనకనుంచి తన పూకులో దూర్చినట్టు, అలా దూర్చి తనని దెంగుతున్నట్టు ఊహించుకుంటూ, నా చేతిని ఊపసాగాను. ఒక రెండు నిమిషాలకి నాకు కారిపోయింది. స్నానం పూర్తి చేసి, అలా బెడ్ మీదకి వచ్చి పడుకున్నాను. కళ్ళు మూసుకోగానే కాంచన రూపం మళ్ళీ కళ్ళల్లోకి వచ్చింది. నా గురుడు రెండో రౌండ్ కి సిద్ధం అన్నట్టు అనిపించింది. అలా నలుపుకుంటుంటే ఉన్నట్టుండి అను క్లీవేజ్ గుర్తొచ్చింది. అంతే, నా మొడ్డ టంగుమని లేచింది. అను పిల్లాడికి పాలు పట్టడానికి ప్రయత్నించాను అని చెప్పింది. అంటే అప్పటి వారికి తాను నైటీ లేకుండా ఉంది. నాని గాడు తన రొమ్ములు చీకాకుండా సతాయించాడు అన్నమాట. అలా ఊహించుకుంటుంటే అను స్తనద్వయం ఎలా ఉంటుందా అన్న కుతూహలం మొదలైంది. మనసులో వద్దు అనుకుంటున్నప్పటికీ, నా శరీరం నా కాంట్రా లో లేదు. అలా ఊపుకుంటూ ఉన్నాను. కాకపోతే అప్పుడే కార్చుకున్నాను కదా, కాస్త నొప్పి వచ్చింది. నా బుజ్జిగాడిని అంత శ్రమ పెట్టకూడదు అని అను గురుంచి ఆలోచిస్తూ నిద్రలోకి జారుకున్నాను. ఇంకా ఉంది.
01-12-2024, 01:02 AM
01-12-2024, 01:16 AM
సూపర్ గా రాస్తున్నారు
01-12-2024, 01:36 AM
చాలా బాగా రాస్తున్నారు బ్రదర్.. keep it up and ఇలానే ఎంటర్టైన్ చేయండి బ్రదర్.. we are with u.. reach konchem slow ga వచ్చినా regular updates ఉంటే ఎక్కువగానే వస్తుంది అతి తక్కువ టైమ్ లోనే.. స్పెల్లింగ్ మిస్టేక్స్ లేకుండా జాగ్రత్త పడుతున్నారు.. ఒకటి అరా ఉన్నా కూడా చాలా బాగా రాస్తున్నారు. Nice.. fan అయ్యేట్టు ఉన్నాను..
01-12-2024, 01:38 AM
Great update.
Nice flow but a small suggestion--Unless some spice is induced with the entry of a watchman,or some illicit taboo relationship,this will go into the all-familiar 'friends sex' zone,which will be boring honestly. Just a suggestion,please consider and think about it. Other than that,respect to your great work.
01-12-2024, 03:44 AM
|
|
« Next Oldest | Next Newest »
|