29-05-2023, 07:57 AM
Adultery மகளிர் தினம்
02-06-2023, 02:05 PM
கதவை சாத்தி கதவில் சாய்ந்து ஆனந்த கண்ணீருடன் கலந்த குற்ற உணர்ச்சியில் திளைத்திருந்தேன். என்னை விட வயதில் இளையவன் ஒருவனிடம் இப்படி சோரம் போயிட்டோமே. அவனை விட்டு நீங்கி சென்றாலும் ஏதோ ஒன்று என்னை அவனிடம் ஈர்க்கிறது. பல வருடங்கள் கணவன் குடுக்க வேண்டிய தாம்பத்ய சுகம் கிடைக்கப் பெறாத நான் இப்படி பலவீனமான சூழ்நிலையில் இருந்து எப்படி தப்பிப்பேன்? சிங்கத்திடம் மாட்டிய மானாக தான் அடங்கி போவேன். என் மீது என்ன தப்பு இருக்கிறது நான் விலகி போனாலும் ஆகாஷ் தான் மறுபடி மறுபடி இந்த மாதிரியான காரியங்களில் ஈடுபட்டு என்னை குற்ற உணர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கி விட்டு செல்கிறான். இது சரியா தவறா? எனக்கே தெரியவில்லை ஆனால் அவனுடம் இருக்கும் கணத்தை நான் ரசிக்கிறேன். என்ன நடக்குமோ நடக்கட்டும் நதியில் விழுந்த இலை போல செல்வோம் என முடிவெடுத்து கண்களை துடைத்தேன்.
அவன் சேலையோடு இடுப்பை சேர்த்து பிடித்து கசக்கி இருந்ததால் என்னுடைய சேலைகட்டு அவுந்து இருந்தது சேலையை உறுவி போட்டு ஜாக்கெட் மற்றும் பாவடையோடு நின்றேன். பாவடையை எப்போதும் என்னுடைய தொப்புளுக்கு மேல் தான் கட்டுவேன் ஆனால் இன்று அவன் செய்த காரியத்தால் பாவடை கட்டிய இடத்தில் இருந்து சிறிது இறங்கியிருந்தது. அதில் என்னுடைய காம நீர் பிச்சி அடித்து அங்கே அங்கே கொஞ்சம் ஈரமாக இருந்தது. வேறு மாற்று துணி எதுவும் கொண்டு வராததால் பாவாடையை இடுப்பு மேலே வரை தூக்கி என்னுடைய பேண்டியை கழட்டி தண்ணீர் நிறைந்த பக்கெட்டில் போட்டேன். பின் தண்ணியை தொட்டு பாவடையை துடைத்தேன். பாவடையை தொப்புளுக்கு மேலே வரை ஏத்தி கட்டி மறுபடியும் நேக்காக சேலையை உடுத்திக்கொண்டு பேண்டியை அலசி அதை கையில் மறைத்து வைத்துக் கொண்டு வெளியே பார்த்தேன்.
நல்ல வேளை ஆகாஷ் இல்லை அதே சமயம் தரையை கிளின் பண்ணி வைத்திருந்தான். டைனிங் டேபிளில் நாங்கள் சாப்பிட்ட இடத்தை சுத்தம் செய்து வைத்திருந்தான் இதுவரை எங்கள் வீட்டில் நான் மட்டுமே எல்லா வேலைகளையும் செய்வேன் இங்கே எனக்கு வேலை வைக்காமல் ஆகாஷ் தானாக இப்படி செய்து இருப்பது ஒரு வித மனநிறைவை தந்தது.
ஈர பேண்டியை காய வைத்தால் நேரமாகி விடும் எனவே வாஷிங் மிஷின் டிரையரில் போட்டு காய வைத்து வெளியே எடுத்தேன் இன்னும் சிறிது ஈரமாகவே இருந்தது. வேற வழி இல்லை என அப்படியே ஹாலில் இருந்தவாறே பேண்டியை மாட்டிக் கொண்டேன்.
தண்ணீர் விட்ட களைப்பு சோபாவில் அமர்ந்த நான் எப்போது தூங்கினேன் என தெரியவில்லை. அப்போது யாரோ என்னை எழுப்ப கண்களை திறந்து பார்த்தேன் அக்யஷயா கையில் காபியோடு நின்று கொண்டு இருந்தாள். அப்போது தான் நான் தூங்கி இருந்த பொஷிசனை பார்த்தேன் சேலை கொஞ்சம் மேலே ஏறி இருந்தது பாவடை முட்டிக்கு கீழே வரை ஏறி இருந்தது. முந்தானை மராப்பு விலகி இருந்தது. என்னுடைய வயிறு அப்பட்டமாக தெரிந்தது. சேலை கொஞ்சம் கீழே இறங்கி தொப்புள் குழி நன்றாக தெரிந்தது. வேகமாக எழுந்து உட்கார்ந்து சேலையை அட்ஜஸ்ட் செய்தேன். அப்போது தான் சேலையை தொப்புளுக்கு மேலே நேர்த்தியாக கட்டியது ஞாபகத்திற்கு வந்தது பின் அப்புறம் எப்படி என மனதிற்குள் யோசித்துக் கொண்டு இருக்கும் போதே அக்யஷயா காபியை நீட்டினாள்.
"நல்ல தூக்கம் போல இப்படியா அடிச்சு போட்ட மாதிரி தூங்குவிங்க எவ்வளவு நேரம் எழுப்புறது இந்தாங்க காபி மை பிரிபரேஷேன்"
"ஏய் உனக்கு எதுக்குடி இந்த வேலை என்னைய கூப்பிட்டு இருந்தா நான் பண்ணிருப்பேன்ல"
"இருக்கட்டும் பின்னே எப்போ கத்துகிடுறதாம் ஏஜ் அட்டண்ட் பண்ணிட்டேன் இனிமே இந்த மாதிரி வேலையெல்லாம் செய்ய பழகனும்"
"நீ புழைச்சுக்குவ டி" என காபியை குடித்து முடித்தேன். ஆனால் எப்போதும் நேர்த்தியாக உடை உடுத்தும் நான் இப்போது எப்படி என்னுடைய சேலை விலகியது என யோசித்துக் கொண்டே இருந்தேன். அப்போது ஆகாஷ் ஞாபகம் வர "ஆமா உன் அண்ணனுக்கு காபி கொடுத்தியாடி"
"அவனுக்கு வேணும்னா அவன் வந்து குடிப்பான் நான் என்ன அவனுக்கு வைச்ச வேலை ஆளா"
அப்போது காலிங் பெல் அடிக்க ஜானகி மற்றும் அவங்க கணவர் வந்தார்கள்.
ஜானகி: ரொம்ப தேங்க்ஸ் நந்தினி
நான்: இருக்கட்டும் கா
ஜானகி: பசங்க ஒன்னும் தொல்லை பண்ணலயே
நந்தினி: அவங்க என்ன சின்ன பசங்களா? அதுலாம் சமத்தா இருந்தாங்க கா
ஜானகி: உள்ளூர்ல பத்திரிகை எல்லாம் வைச்சு முடிச்சாச்சு அடுத்த 2 நாள் வெளியூர் அதனால நீ இங்கேயே தங்குற மாதிரி இருக்கும்
நந்தினி: அதான் ஆல்ரெடி சொல்லிட்டீங்களே அக்கா ஒரு பிரச்சினையும் இல்ல அடுத்த இரண்டு நாள் தங்கி இருந்து பார்த்துக்கிடுறேன்
என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன் அன்று இரவு என் போனில் மெசேஜ் டோன் ஒலித்தது
- தொடரும்
அவன் சேலையோடு இடுப்பை சேர்த்து பிடித்து கசக்கி இருந்ததால் என்னுடைய சேலைகட்டு அவுந்து இருந்தது சேலையை உறுவி போட்டு ஜாக்கெட் மற்றும் பாவடையோடு நின்றேன். பாவடையை எப்போதும் என்னுடைய தொப்புளுக்கு மேல் தான் கட்டுவேன் ஆனால் இன்று அவன் செய்த காரியத்தால் பாவடை கட்டிய இடத்தில் இருந்து சிறிது இறங்கியிருந்தது. அதில் என்னுடைய காம நீர் பிச்சி அடித்து அங்கே அங்கே கொஞ்சம் ஈரமாக இருந்தது. வேறு மாற்று துணி எதுவும் கொண்டு வராததால் பாவாடையை இடுப்பு மேலே வரை தூக்கி என்னுடைய பேண்டியை கழட்டி தண்ணீர் நிறைந்த பக்கெட்டில் போட்டேன். பின் தண்ணியை தொட்டு பாவடையை துடைத்தேன். பாவடையை தொப்புளுக்கு மேலே வரை ஏத்தி கட்டி மறுபடியும் நேக்காக சேலையை உடுத்திக்கொண்டு பேண்டியை அலசி அதை கையில் மறைத்து வைத்துக் கொண்டு வெளியே பார்த்தேன்.
நல்ல வேளை ஆகாஷ் இல்லை அதே சமயம் தரையை கிளின் பண்ணி வைத்திருந்தான். டைனிங் டேபிளில் நாங்கள் சாப்பிட்ட இடத்தை சுத்தம் செய்து வைத்திருந்தான் இதுவரை எங்கள் வீட்டில் நான் மட்டுமே எல்லா வேலைகளையும் செய்வேன் இங்கே எனக்கு வேலை வைக்காமல் ஆகாஷ் தானாக இப்படி செய்து இருப்பது ஒரு வித மனநிறைவை தந்தது.
ஈர பேண்டியை காய வைத்தால் நேரமாகி விடும் எனவே வாஷிங் மிஷின் டிரையரில் போட்டு காய வைத்து வெளியே எடுத்தேன் இன்னும் சிறிது ஈரமாகவே இருந்தது. வேற வழி இல்லை என அப்படியே ஹாலில் இருந்தவாறே பேண்டியை மாட்டிக் கொண்டேன்.
தண்ணீர் விட்ட களைப்பு சோபாவில் அமர்ந்த நான் எப்போது தூங்கினேன் என தெரியவில்லை. அப்போது யாரோ என்னை எழுப்ப கண்களை திறந்து பார்த்தேன் அக்யஷயா கையில் காபியோடு நின்று கொண்டு இருந்தாள். அப்போது தான் நான் தூங்கி இருந்த பொஷிசனை பார்த்தேன் சேலை கொஞ்சம் மேலே ஏறி இருந்தது பாவடை முட்டிக்கு கீழே வரை ஏறி இருந்தது. முந்தானை மராப்பு விலகி இருந்தது. என்னுடைய வயிறு அப்பட்டமாக தெரிந்தது. சேலை கொஞ்சம் கீழே இறங்கி தொப்புள் குழி நன்றாக தெரிந்தது. வேகமாக எழுந்து உட்கார்ந்து சேலையை அட்ஜஸ்ட் செய்தேன். அப்போது தான் சேலையை தொப்புளுக்கு மேலே நேர்த்தியாக கட்டியது ஞாபகத்திற்கு வந்தது பின் அப்புறம் எப்படி என மனதிற்குள் யோசித்துக் கொண்டு இருக்கும் போதே அக்யஷயா காபியை நீட்டினாள்.
"நல்ல தூக்கம் போல இப்படியா அடிச்சு போட்ட மாதிரி தூங்குவிங்க எவ்வளவு நேரம் எழுப்புறது இந்தாங்க காபி மை பிரிபரேஷேன்"
"ஏய் உனக்கு எதுக்குடி இந்த வேலை என்னைய கூப்பிட்டு இருந்தா நான் பண்ணிருப்பேன்ல"
"இருக்கட்டும் பின்னே எப்போ கத்துகிடுறதாம் ஏஜ் அட்டண்ட் பண்ணிட்டேன் இனிமே இந்த மாதிரி வேலையெல்லாம் செய்ய பழகனும்"
"நீ புழைச்சுக்குவ டி" என காபியை குடித்து முடித்தேன். ஆனால் எப்போதும் நேர்த்தியாக உடை உடுத்தும் நான் இப்போது எப்படி என்னுடைய சேலை விலகியது என யோசித்துக் கொண்டே இருந்தேன். அப்போது ஆகாஷ் ஞாபகம் வர "ஆமா உன் அண்ணனுக்கு காபி கொடுத்தியாடி"
"அவனுக்கு வேணும்னா அவன் வந்து குடிப்பான் நான் என்ன அவனுக்கு வைச்ச வேலை ஆளா"
அப்போது காலிங் பெல் அடிக்க ஜானகி மற்றும் அவங்க கணவர் வந்தார்கள்.
ஜானகி: ரொம்ப தேங்க்ஸ் நந்தினி
நான்: இருக்கட்டும் கா
ஜானகி: பசங்க ஒன்னும் தொல்லை பண்ணலயே
நந்தினி: அவங்க என்ன சின்ன பசங்களா? அதுலாம் சமத்தா இருந்தாங்க கா
ஜானகி: உள்ளூர்ல பத்திரிகை எல்லாம் வைச்சு முடிச்சாச்சு அடுத்த 2 நாள் வெளியூர் அதனால நீ இங்கேயே தங்குற மாதிரி இருக்கும்
நந்தினி: அதான் ஆல்ரெடி சொல்லிட்டீங்களே அக்கா ஒரு பிரச்சினையும் இல்ல அடுத்த இரண்டு நாள் தங்கி இருந்து பார்த்துக்கிடுறேன்
என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன் அன்று இரவு என் போனில் மெசேஜ் டோன் ஒலித்தது
- தொடரும்
03-06-2023, 06:47 AM
மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் குறிப்பாக நீங்கள் பெண் மனதில் உள்ள ஆசை பற்றி சொல்லிய பார்க்கும் போது இனிமேல் தான் திருப்பங்கள் நிறைந்து காணப்படும் என்று ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன்.........
04-06-2023, 11:22 AM
Waiting for your update.kindlyprovide the lengthy one please
05-06-2023, 06:09 PM
Waiting for next update Nandhini. Aakash epo college poga poran??? Sangeetha, Rajesh oru episode la mattum than vanthanga avanga epo varuvanga? Waiting for Aakash college portions
07-06-2023, 01:48 PM
கால தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும் இன்று அப்டேட் வரும்
07-06-2023, 02:58 PM
மொபைலை எடுத்து யார் மெசெஜ் அனுப்பி இருக்கிறார்கள் என்று பார்க்க அவனே தான், பக்கத்தில் அவரை பார்க்க அவர் தூங்கி கொண்டு இருந்தார். மெசெஜை ஓபன் செய்து படிக்காமல் நோட்டிவிகேஷனில் அவன் அனுப்பிய ஹாய் என்ற மெசேஜை மட்டும் படித்து போனை மீண்டும் வைத்தேன்.
ஆனால் அவனிடம் பேச மனது துடி துடித்தது. அறிவோ வேண்டாம் என தடுத்தது. இறுதியில் மனபோராட்டம் வென்று போனை எடுத்து கணவனை அருகில் வைத்துக் கொண்டு அவனுக்கு ரிப்ளே அனுப்பினேன்.
"என்ன?"
"என்ன பண்ற நந்தினி?"
"இந்த நேரத்துல என்ன பண்ணுவாங்க?"
"தூங்கலையா டி"
இப்போதெல்லாம் இவன் சரளமாக வாடி போடினு பேச ஆரம்பிச்சிட்டானே "தூங்கிட்டேன் தண்ணி குடிக்க எந்திக்கும் போது மெசேஜ் பார்த்தேன்"
"ம்ம்ம்"
"நீ தூங்கலையா டா?"
"தூக்கம் வர மாட்டிக்குதுடி"
"ஏன் என்னாச்சு?"
"உன்னோட நினைப்பாவே இருக்குடி உனக்கும் அப்படி தானே"
"நான் ஏன் உன்னை நினைக்கனும்? நீ ஏன் என்னையை நினைக்குற?"
"நான் உன்னைய லவ் பண்றேன்னு நினைக்கிறேன்டி"
இதைகேட்ட அந்த நொடி என் இதயம் நின்றது போல் ஆனது சிறிது நேரம் அவனுக்கு மெசேஜ் அனுப்பாமல் உட்கார்ந்து இருந்தேன்
"நந்தினி இருக்கியா?"
"ஹே பைத்தியமாடா நீ? உன் வயசு என்ன? என்னோட வயசு என்ன?"
"உன்னை யாரு முன்னாடி பிறக்க சொன்னது எனக்காக வெயிட் பண்ணி லேட்டா பொறந்து இருக்கலாம்ல"
இதை படித்த எனக்கு சிரிப்பு வந்தது, கோவம் சற்று இறங்கியிருந்தது
"டேய் தெரிஞ்சி தான் பேசுறியா? நான் ஆல்ரெடி கல்யாணம் ஆனவடா, எனக்கு விபரம் தெரிஞ்ச வயசுல ஒரு பையன் இருக்கான்"
"நீ கல்யாணம் ஆனவ பையன் இருக்கான் இது எல்லாமே தெரியும் ஆனா நீ லவ் பண்ணது இல்லை அங்கிளை சரியா? அங்கிளை மட்டும் இல்லை நீ யாரையுமே லவ் பண்ணது இல்லைனு எனக்கு தெரியும்"
அவன் சொல்வதை யோசித்து பார்த்தேன் அது உண்மை தான் காதல் இல்லாத வாழ்க்கையை தான் வாழ்ந்துட்டு இருக்கேன் அதுக்காக கட்டிய கணவனை விட்டு காதலை வேறு இடத்தில் எதிர் பார்த்தால் அது பெரிய துரோகம் அதுக்கு பேர் என்ன இவ்வாறு கேள்விகள் என் மனதில் ஓட அவன் அடுத்த மெசேஜை அனுப்பினான்.
"இங்கே பாரு நந்தினி நீ மட்டும் கல்யாணம் ஆகாமல் இருந்து லேட்டா பொறந்து இருந்தினா சத்தியமா உனக்கு பிரோபஸ் பண்ணி லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணி இருப்பேன் தெரியுமா?"
நான் அவனுக்கு ரிப்ளே எதுவும் அனுப்பாமல் மனதில் பல எண்ணங்கள் ஓட அப்படியே மெசேஜை படித்துக் கொண்டு இருந்தேன்.
"உன்னை மாதிரி ஒரு பொக்கிஷம் பொண்டாட்டியா கிடைக்க கொடுத்து வைச்சு இருக்கனும்டி"
"உன் அழகென்ன உன் அறிவென்ன உன்னோட அன்பு, பாசம், அக்கறை, காதல், அரவணைப்பு, இதுக்கெல்லாம் அங்கிள் வொர்த் ஆனவரே இல்லை தெரியுமா? அவரை நினைச்சா கோவமும் பொறாமையும் தான் வருகிறது"
அவனுடைய இந்த வார்த்தைகளில் மயங்கிபோனேன்
"நான் மட்டும் உன் புருஷனா கணவனா இருந்திருந்தா நீ காட்டுறதை விட பல மடங்கு உன் மேல அன்பு, பாசத்தை காட்டி உனக்கு சம உரிமை கொடுத்து இருப்பேன் உன்னையை படிக்க வைச்சு உன்னையை வீட்டு வேலை பார்க்க விடாம வெளியே வேலை பார்க்க அலோவ் பண்ணிருப்பேன் அதுவும் உனக்கு பிடிச்ச டீச்சர் வேலை"
இதையெல்லாம் படித்து இது எல்லாமே என் வாழ்க்கையில் நடக்காத என மனசு ஏங்கியது. அவன் சொல்வது உண்மை தான் இவை அனைத்தையும் என் திருமண வாழ்க்கையில் இழந்து இருந்தேன். உண்மையில் உனக்கு பொண்டாட்டியா வர போறவ கொடுத்து வைச்சவ தான் என மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டேன்
"என்ன பேசாம இருக்குற? நான் இதுக்கு முன்னாடி பல தடவை கேட்ட கேள்வியை இப்போ மறுபடியும் கேக்குறேன். உனக்கு என் மேல காதல் இருக்கா நந்தினி? சப்போஸ் உனக்கு கல்யாணம் ஆகாமல் என் வயசு இருந்து இருந்தா என்னை லவ் பண்ணிருப்பியா சொல்லு"
"பிளீஸ் தேவையில்லாத நடக்காத ஆசையை உன் மனசுல வளக்காத இனிமே இதை பத்தி என்கிட்ட பேசாதே பாய்" என நெட் ஆஃப் பண்ணி பல எண்ணங்களில் படுத்து தூங்கி போனேன்
காலை எந்திரித்து மொபைல் பார்க்க அவனிடமிருந்து ஏராளமான மெசெஜ்கள் ஆனால் அத்தனையும் டெலிட் செய்ய பட்டு இருந்தது
அப்புறம் அக்யஷயா கிட்ட இருந்தும் ஒரு மெசேஜ் காலையில் வந்திருந்தது "எப்போ வாரீங்க அப்பா, அம்மா டிபன் ரெடி பண்ணிட்டு 10 மணிக்கு கிளம்பிடுவாங்க"
நான் எழுந்து காபி, டிபன் ரெடி பண்ணி ஒரு சிம்பிள் கேசுவல் பூனம் சேரி உடுத்தி கிளம்ப ரெடியானேன் அப்புறம் தான் நேத்து மாற்றுத்துணி கூட இல்லாமல் பட்ட அவதி ஞாபகம் வர ஒரு சிறிய பேக்கில் உடுமாத்துக்கு துணி எடுத்துக் கொண்டு லஞ்ச் வாங்க ஆரியனை அந்த வீட்டுக்கு அனுப்பி விடுங்க அந்த வீட்டுல குக் பண்ணி கொடுத்துவிடுறேன் என அவரிடம் கூறி விட்டு கிளம்பினேன்.
நான் அங்கே செல்லவும் ஜானகி அக்கா, அவங்க கணவர் கிளம்பவும் சரியாக இருந்தது அவர்களை வழி அனுப்பி வைத்துவிட்டு நானும் அக்யஷயாவும் அறைக்குள் நுழைந்தோம்
- தொடரும்
ஆனால் அவனிடம் பேச மனது துடி துடித்தது. அறிவோ வேண்டாம் என தடுத்தது. இறுதியில் மனபோராட்டம் வென்று போனை எடுத்து கணவனை அருகில் வைத்துக் கொண்டு அவனுக்கு ரிப்ளே அனுப்பினேன்.
"என்ன?"
"என்ன பண்ற நந்தினி?"
"இந்த நேரத்துல என்ன பண்ணுவாங்க?"
"தூங்கலையா டி"
இப்போதெல்லாம் இவன் சரளமாக வாடி போடினு பேச ஆரம்பிச்சிட்டானே "தூங்கிட்டேன் தண்ணி குடிக்க எந்திக்கும் போது மெசேஜ் பார்த்தேன்"
"ம்ம்ம்"
"நீ தூங்கலையா டா?"
"தூக்கம் வர மாட்டிக்குதுடி"
"ஏன் என்னாச்சு?"
"உன்னோட நினைப்பாவே இருக்குடி உனக்கும் அப்படி தானே"
"நான் ஏன் உன்னை நினைக்கனும்? நீ ஏன் என்னையை நினைக்குற?"
"நான் உன்னைய லவ் பண்றேன்னு நினைக்கிறேன்டி"
இதைகேட்ட அந்த நொடி என் இதயம் நின்றது போல் ஆனது சிறிது நேரம் அவனுக்கு மெசேஜ் அனுப்பாமல் உட்கார்ந்து இருந்தேன்
"நந்தினி இருக்கியா?"
"ஹே பைத்தியமாடா நீ? உன் வயசு என்ன? என்னோட வயசு என்ன?"
"உன்னை யாரு முன்னாடி பிறக்க சொன்னது எனக்காக வெயிட் பண்ணி லேட்டா பொறந்து இருக்கலாம்ல"
இதை படித்த எனக்கு சிரிப்பு வந்தது, கோவம் சற்று இறங்கியிருந்தது
"டேய் தெரிஞ்சி தான் பேசுறியா? நான் ஆல்ரெடி கல்யாணம் ஆனவடா, எனக்கு விபரம் தெரிஞ்ச வயசுல ஒரு பையன் இருக்கான்"
"நீ கல்யாணம் ஆனவ பையன் இருக்கான் இது எல்லாமே தெரியும் ஆனா நீ லவ் பண்ணது இல்லை அங்கிளை சரியா? அங்கிளை மட்டும் இல்லை நீ யாரையுமே லவ் பண்ணது இல்லைனு எனக்கு தெரியும்"
அவன் சொல்வதை யோசித்து பார்த்தேன் அது உண்மை தான் காதல் இல்லாத வாழ்க்கையை தான் வாழ்ந்துட்டு இருக்கேன் அதுக்காக கட்டிய கணவனை விட்டு காதலை வேறு இடத்தில் எதிர் பார்த்தால் அது பெரிய துரோகம் அதுக்கு பேர் என்ன இவ்வாறு கேள்விகள் என் மனதில் ஓட அவன் அடுத்த மெசேஜை அனுப்பினான்.
"இங்கே பாரு நந்தினி நீ மட்டும் கல்யாணம் ஆகாமல் இருந்து லேட்டா பொறந்து இருந்தினா சத்தியமா உனக்கு பிரோபஸ் பண்ணி லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணி இருப்பேன் தெரியுமா?"
நான் அவனுக்கு ரிப்ளே எதுவும் அனுப்பாமல் மனதில் பல எண்ணங்கள் ஓட அப்படியே மெசேஜை படித்துக் கொண்டு இருந்தேன்.
"உன்னை மாதிரி ஒரு பொக்கிஷம் பொண்டாட்டியா கிடைக்க கொடுத்து வைச்சு இருக்கனும்டி"
"உன் அழகென்ன உன் அறிவென்ன உன்னோட அன்பு, பாசம், அக்கறை, காதல், அரவணைப்பு, இதுக்கெல்லாம் அங்கிள் வொர்த் ஆனவரே இல்லை தெரியுமா? அவரை நினைச்சா கோவமும் பொறாமையும் தான் வருகிறது"
அவனுடைய இந்த வார்த்தைகளில் மயங்கிபோனேன்
"நான் மட்டும் உன் புருஷனா கணவனா இருந்திருந்தா நீ காட்டுறதை விட பல மடங்கு உன் மேல அன்பு, பாசத்தை காட்டி உனக்கு சம உரிமை கொடுத்து இருப்பேன் உன்னையை படிக்க வைச்சு உன்னையை வீட்டு வேலை பார்க்க விடாம வெளியே வேலை பார்க்க அலோவ் பண்ணிருப்பேன் அதுவும் உனக்கு பிடிச்ச டீச்சர் வேலை"
இதையெல்லாம் படித்து இது எல்லாமே என் வாழ்க்கையில் நடக்காத என மனசு ஏங்கியது. அவன் சொல்வது உண்மை தான் இவை அனைத்தையும் என் திருமண வாழ்க்கையில் இழந்து இருந்தேன். உண்மையில் உனக்கு பொண்டாட்டியா வர போறவ கொடுத்து வைச்சவ தான் என மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டேன்
"என்ன பேசாம இருக்குற? நான் இதுக்கு முன்னாடி பல தடவை கேட்ட கேள்வியை இப்போ மறுபடியும் கேக்குறேன். உனக்கு என் மேல காதல் இருக்கா நந்தினி? சப்போஸ் உனக்கு கல்யாணம் ஆகாமல் என் வயசு இருந்து இருந்தா என்னை லவ் பண்ணிருப்பியா சொல்லு"
"பிளீஸ் தேவையில்லாத நடக்காத ஆசையை உன் மனசுல வளக்காத இனிமே இதை பத்தி என்கிட்ட பேசாதே பாய்" என நெட் ஆஃப் பண்ணி பல எண்ணங்களில் படுத்து தூங்கி போனேன்
காலை எந்திரித்து மொபைல் பார்க்க அவனிடமிருந்து ஏராளமான மெசெஜ்கள் ஆனால் அத்தனையும் டெலிட் செய்ய பட்டு இருந்தது
அப்புறம் அக்யஷயா கிட்ட இருந்தும் ஒரு மெசேஜ் காலையில் வந்திருந்தது "எப்போ வாரீங்க அப்பா, அம்மா டிபன் ரெடி பண்ணிட்டு 10 மணிக்கு கிளம்பிடுவாங்க"
நான் எழுந்து காபி, டிபன் ரெடி பண்ணி ஒரு சிம்பிள் கேசுவல் பூனம் சேரி உடுத்தி கிளம்ப ரெடியானேன் அப்புறம் தான் நேத்து மாற்றுத்துணி கூட இல்லாமல் பட்ட அவதி ஞாபகம் வர ஒரு சிறிய பேக்கில் உடுமாத்துக்கு துணி எடுத்துக் கொண்டு லஞ்ச் வாங்க ஆரியனை அந்த வீட்டுக்கு அனுப்பி விடுங்க அந்த வீட்டுல குக் பண்ணி கொடுத்துவிடுறேன் என அவரிடம் கூறி விட்டு கிளம்பினேன்.
நான் அங்கே செல்லவும் ஜானகி அக்கா, அவங்க கணவர் கிளம்பவும் சரியாக இருந்தது அவர்களை வழி அனுப்பி வைத்துவிட்டு நானும் அக்யஷயாவும் அறைக்குள் நுழைந்தோம்
- தொடரும்
08-06-2023, 12:43 AM
Super update nanba konjam big update pannuga nanbare.
09-06-2023, 07:29 PM
Akshayavin action kaaga waiting nanba
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread:

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
