Posts: 7,158
Threads: 314
Likes Received: 12,242 in 4,124 posts
Likes Given: 36
Joined: Jan 2019
Reputation:
683
చేతులు వెనక్కి పెట్టి జాకెట్టు హుక్స్ తీసుకోబోతూ కళ్ళు పైకెత్తి అచ్చమాంబవంక చూసింది ప్రసన్నకుమారి.
గుడ్లప్పగించి తన వంకే అదోరకం మగతలో చూస్తున్నట్టుగా వుంది అచ్చమాంబ.
"ఇప్పటికిప్పుడు నిన్నే మగాడైనా చూశాడంటే అమాంతం మింగేస్తాడు పిన్నీ!" నెమ్మదిగా అంది అచ్చమాంబ.
"నీ ఫేసు! ఇంత మనిషిని నన్ను ఏ మగాడైనా యెలా మింగేస్తాడేంటీ?" అరనవ్వుతో అంది ప్రసన్నకుమారి.
అచ్చమాంబ మాట్లాడలేదు.
కళ్ళప్పగించి ప్రసన్నకుమారిని అలా చూస్తూనే వుంది.
"కళ్ళు తిప్పుకో, దిష్టి తగిలేను. ఎప్పుడూ వాటిని చూడనట్టు యేమిటా చూపులూ?" దీర్ఘం తీస్తూ అందిప్రసన్నకుమారి.
"నిజంగానే చూడలేదు పిన్నీ!" అంది అచ్చమాంబ.
"అదేమిటే! బాబాయితో నేను చేయించుకుంటున్నప్పుడు పక్కనుండి అన్నీ చూశావుగా?!" విడ్డూరంగాచూసింది ప్రసన్నకుమారి.
"అప్పటి సంగతి వేరు పిన్నీ! బాబాయి పక్కలో నువ్వు దిశమొలతో అన్నీ విప్పుకు పడుకున్నా నేను చూసిందినిన్ను కాదు. చూడలేదంటే చూడలేదని కాదు - చూశాను. కానీ ఆ చూడ్డం వేరు. ఇప్పుడు చూడ్డం వేరు. ఆవేళ నా చూపులు నీమీద నిలకడగా లేవు. బాబాయి సరుకులమీదున్నాయి. అందుకే నిన్ను చూసినాచూడనట్టే అనుకో! అందుకే ఇప్పుడే నిన్ను మొదటిసారి దిశగా చూడబోతున్న అనుభూతి కలుగుతోంది," అంది అచ్చమాంబ.
ప్రసన్నకుమారి ఇంకా జాకెట్టు హుక్స్ వూడదీసుకుంటూనే ఒకసారి తనని తాను చూసుకుంది.
అచ్చమాంబ చెప్పింది నిజమే అనిపించింది.
యేపుగా ఎదిగిన సరుకులు తనవి. పైట వళ్ళో పడిపోయుంది. రొమ్ములు కొబ్బరిబోండాలంతేసి లేకపోయినాపెద్దసైజు బత్తాయిపళ్ళ సైజులో వుండి బిగుతుగా వున్న జాకెట్లోంచి తెల్లగా బయటికి తన్నుకొస్తున్నాయి. వెనకాల ఒకటో రెండో హుక్స్ విప్పదీయడంతో ముందరివైపు లోనెక్ దగ్గర కొద్దిగా ఖాళీ యేర్పడి లోనున్నబ్రాసరీ పై అంచు కనబడుతోంది. జాకెట్టు మీద మంగళసూత్రాలు వేలాడుతున్నాయి. హుక్స్ తీయడానికిచేతులు రెండూ వెనక్కి పెట్టుకోవడంతో బంతుల్లాంటి చళ్ళు మరింత ముందుకు తన్నుకొస్తున్నాయి. ఆసమయంలో తనకు తనే మళయాళీ తార షీలాకిమల్లే వున్నట్టనిపించింది ప్రసన్నకుమారికి.
"అలా గుడ్లప్పగించి చూడకపోతే కాస్త ఇలా వచ్చి సాయం చేయరాదూ?" అంది బూకరింపుగా.
ఆ బూకరింపుకు నవ్వొచ్చింది అచ్చమాంబకి.
"ఆనక నీవాటికి దిష్టి తీస్తాలే పిన్నీ! నువ్వలా చేతులు వెనక్కిపెట్టి హుక్స్ తీసుకుంటుంటే యెంత సేపైనాఇలాగే చూస్తుండిపోవాలనిపిస్తోంది." అంది.
కిసుక్కున నవ్వింది ప్రసన్నకుమారి. "ఇంకా నయం! అసలు దానికి దిష్టి తీస్తానన్లేదు!" అంది.
"అది నీ మొత్త చూశాక డిసైడు చేస్తాను. అయినా నీవన్నీ విడమర్చి చూసేసరికి నీలో అన్నింటికీ దిష్టితీయల్సొచ్చేలా వుంది," అంది అచ్చమాంబ.
"ఇలా మాటల్తోనే పొద్దుపుచ్చేస్తే ఇక్కడ లోపల దూరి మనిద్దరం యేం చేసుకుంటున్నామో అని మాఅక్కగారికి అనుమానం రానేరావచ్చు. నిజంగానే చెబుతున్నానే, వెనకాల హుక్కు ఒకటి వూడి రావడంలేదు. కాస్త తీసిపెట్టవూ?"
"వాయస్! తప్పక సాయం చేస్తాను. ముందు నువ్వు కాస్తా ఇటు జరుగు," అంటూ ప్రసన్నకుమారి వెనకాలచేరి గోడకు తన వీపానించి కూర్చుంది అచ్చమాంబ.
యెదురుగా ప్రసన్నకుమారి విశాలమైన వీపుంది. జాకెట్టు హుక్సు రెండు విప్పేసి వున్నాయి. ప్రసన్నకుమారిచంకల్లోంచి ఆమె బలిసిన చళ్ళు రెండూ జాకెట్లోంచే కుదుళ్ళతో కిందివైపు పొంగులు కానవస్తున్నాయి. తమకం ఆపుకోలేక చేతులు రెండూ ప్రసన్నకుమారి చంకల్లోంచి ముందరికి పోనిచ్చి వాటిని పట్టేసుకుందిఅచ్చమాంబ.
"ఇష్షూ! యేమిటి చేస్తున్నావ్? పట్టి పిసికావంటే జాకెట్టు పిగిలిపోగల్దు, జాగ్రత్త!"
"పిగిలిపోనీ పిన్నీ! నా జాకెట్టిస్తాలే!"
"నీ జాకెట్టా!" ఫక్కుమని నవ్వింది ప్రసన్నకుమారి. "నీ జాకెట్టులోకి నావి రెండు చళ్ళూ కాదుగదా, ఒక్కటికూడా పట్టదు. అది వేసుకెళ్తే చళ్ళు బయటపడి కుర్రకారులో యెవరో ఒకరొచ్చి రెండూ పట్టి పిసికేయగల్రు."
"అయితే జాకెట్టు పిగిలిపోనీకుండా సున్నితంగా పిసుకుతాలే!" అంటూ వెనకనుంచే ప్రసన్నకుమారి రొమ్ముల్నిఒక పట్టు పట్టేసింది అచ్చమాంబ.
"మరీ అంత సున్నితంగా పిసకడం దేనికీ? ఒకేసారి జాకెట్టు హుక్సు తీసేసి మప్పితంగా రెంటినీ కావల్సినంతకసిగా పిసికేసుకోవచ్చుగా?" అంది ప్రసన్నకుమారి.
"నిజమేననుకో! కానీ నువ్వు చెప్పినట్టు ఒక హుక్కు వూడిరావడం లేదు. యెందుకిలాబిగుసుకుపోయిందంటావ్ పిన్నీ?" అంది అచ్చమాంబ ఆమె స్తనాలు విడిచిపెట్టి ఆ హుక్కుతో తంటాలుపడుతూ.
"ఓసి పిచ్చి అచ్చమ్మా! ఇంకెందుకూ? మొన్న నువ్వులేనప్పుడు బాబాయిని మీదెక్కించుకున్నాను. అప్పుడూఇలాగే జరిగింది. మామూలుగా జాకెట్టు వేసుకునేటప్పుడూ, తీసుకునేటప్పుడూ సులభంగానే హుక్సువూడొస్తాయ్. అలాంటిది బాబాయ్ యెంత ట్రయ్ చేసినా వూడిరాకపోయేసరికి ఆత్రం పట్టలేక ఆ జాకెట్టుపరపరా చించి పారేశాడంటే నమ్ము!"
"అదే అడుగుతున్నా! అలా యెందుకవుతుందంటావు పిన్నీ?"
"ఇంకెందుకే మాలోకమా! అసలే నావి కాస్తంత పెద్ద సైజులు కదా, వీటిమీద యెవరి చేతులైనా పడి కసిపుట్టిందంటే బరువెక్కిపోయి అప్పటికప్పుడే ఇంకా బలిసిపోయి జాకెట్టు పట్టకపోతే హుక్సు యెలావస్తాయి?"
"ఓహో! అదా సంగతీ? నాకూ అలాగే అవుతుందా పిన్నీ?"
"నీకూ అలాగే అవుతుంది. కానీ ఇప్పుడే కాదు. నీవింకా చిన్నవి కదా. పెళ్ళయాక మొగుడి చేతుల్లోనలుగుడు పడ్డాయంటే అప్పుడు వాటి సైజుకూడా పెరుగుతుంది. కాస్త బిర్రు జాకెట్టయితే చాలు. హుక్సువూడిరావు."
"అయితే బాబాయిలాగా నేనూ నీ జాకెట్టు చింపేస్తా పిన్నీ! యెంత ట్రై చేసినా ఈ హుక్కు మాత్రంవూడిరావడం లేదు. జాకెట్టులోపల నీవి యెంత బలిసిపోయాయో యేమిటో!"
"అంతపని చేయొద్దన్నానా! బోసిరొమ్ములూపుకుంటూ ఇక్కడినుంచి మా ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళాల్సి వచ్చేలాచెయ్యకు, నీకు దండం పెడతా!"
"యే దండం పెడతావ్ పిన్నీ? పెట్టడానికసలు నీదగ్గర దండమెక్కడిదీ?"
"నీకూ నోటిదూల పెరిగిపోయిందే! నిన్నూ...!"
"ఆగాగు! హుక్కు వూడొచ్చేసింది. "
Posts: 7,158
Threads: 314
Likes Received: 12,242 in 4,124 posts
Likes Given: 36
Joined: Jan 2019
Reputation:
683
ప్రసన్నకుమారి భుజాలమీదనుంచి బ్రా స్ట్రాప్స్ కిందికి తోసింది అచ్చమాంబ.
బ్రా కాస్తా ప్రసన్నకుమారి రొమ్ములమీదనుంచి జారి ముందరివైపు ఆమె వొళ్ళో పడిపోయింది. తెల్లనిప్రసన్నకుమారి రొమ్ములు బరువుగా బయటపడ్డాయి.
మళ్ళీ యధాప్రకారం చంకల్లోంచి చేతులు ముందుకు దూర్చి చేతులనిండా వాటిని పట్టుకుంటూ బోసిగావున్న ప్రసన్నకుమారి వీపుమీద ముద్దు పెట్టుకుంది అచ్చమాంబ.
"నిజంగానే భలే వున్నాయి నీవి!" అంది చెరోవైపు ముచ్చికలు పట్టి ముందుకు సాగదీస్తూ.
ఆ కాంప్లిమెంటుకి ప్రసన్నకుమారి మొహంలో కించిత్తు గర్వం తొంగిచూసింది.
"గట్టిగా పిసికేయ్!" అంది ప్రోత్సహిస్తూ.
"చేతులు చాలడంలేదు పిన్నీ!"
"నిజమే! వాటిని పట్టడానికి నీ చేతులు సరిపోవు. బలమైన మగాడి చేతులు కావాలి," అంది ప్రసన్నకుమారి.
"నువ్వొకసారి లేచినిలబడు," అంది అచ్చమాంబ.
ఆమె కోరిందే తరువాయి గబుక్కున లేచి అచ్చమాంబ ముందు నిలబడిపోయింది ప్రసన్నకుమారి.
అచ్చమాంబ ఆమె పిర్రల చుట్టూ చేతులు వేసి కావిలించుకుంటూ మొహం సరిగ్గా మొత్తలో వుంచేసికుచ్చెళ్ళమీద రుద్దుకుంది.
"నీ దిమ్మ నా మొహానికి గట్టిగా తగుల్తోంది పిన్నీ!"
"నీ ముక్కు కూడా నా దిమ్మకు గట్టిగానే తగుల్తోంది. అదేపనిగా అక్కడ మొహం రుద్దుకున్నావంటే ముక్కుఅరిగిపోగల్దు జాగ్రత్త. ఆ తర్వాత ఈ ముక్కులేని అచ్చమాంబని చేసుకోవడానికి ఎవరూ ముందుకు రారు," హాస్యమాడింది ప్రసన్నకుమారి.
"అయితే మరి నన్నేం చెయ్యమంటావు?" గోముగా అడిగింది అచ్చమాంబ.
"నువ్వేం చేస్తావులే గానీ, నువ్వా మొహం పక్కకి జరిపితే నేనే చీర విప్పుకుంటాను."
"వద్దొద్దు! ఆ పని నేను చేస్తాలే పిన్నీ!" అంటూనే వబ్బిడిగా రెండుచేతుల్తో ఆమె చీరకుచ్చెళ్ళని పట్టి లాగేసిందిఅచ్చమాంబ.
ప్రసన్నకుమారి కాళ్ళ చుట్టూ కుప్పలా పడిపోయిందామె చీర.
అచ్చమాంబ మరోసారి లంగామీదనుంచి ప్రసన్నకుమారి దిమ్మ మీద మొహం రాసుకుంటూ అదే పట్టునఆమె లంగా బొందు పట్టి వూడలాగేసింది. జారుడు ముడివేసిన ప్రసన్నకుమారి లంగా బొందుసునాయాసంగా వూడొచ్చేసింది. ఆమె తుంటిమీదనుంచి లంగా కిందికి జరిపేస్తూ ఆత్రంగా మొత్తలోకిచూసింది అచ్చమాంబ.
ఇరువైపులా బలిసిన తెల్లని తొడలమధ్య త్రికోణం అరచేతి మందాన దర్శనమివ్వడంతో కళ్ళప్పగించి దాన్నిచూస్తుండిపోయింది.
దిమ్మ ఎంత గట్టిగా తగిలిందో ఆడతనం అంత ఉబ్బెత్తుగా కనిపించిపోతోంది అచ్చమాంబకి. ప్రసన్నకుమారిఆడతనం బుగ్గలు కండపట్టి వున్నాయి. వాటిమధ్య నిలువుగా గీత దానిమ్మ పగుల్లా వుంది. అప్పటికేఅచ్చమాంబ చేసిన అల్లరివల్ల రసాలు చిమ్మి నిలువుపెదాలు తడితడిగా వున్నాయక్కడ. కొంత తడి గజ్జల్లోసైతం లీలగా అంటుకుంది. ఆ దానిమ్మ పగుల్లోంచి పైన సిగ్గుగా తొంగి చూస్తున్నట్టుగా వుంది చిటికెనవేలిచివరంత బొటిమ.
అది చూస్తూనే నోరూరినట్టనిపించి మూతి ముందుకు చాచింది అచ్చమాంబ.
ఆమె పెదాలు తన నిలువుపెదాలమీద దాడి చేస్తుంటే తమకం పట్టలేక తన రొమ్ములు రెండూ తనేపిసుక్కుంటూ కళ్ళు మూసుకుంది ప్రసన్నకుమారి.
అచ్చమాంబ నాలుక ఆమె నిలువుపెదాల అంచులవెంబడి రాపాడిస్తూ సర్రున లోనికి తోసింది.
"స్స్స్....అబ్బ...! చంపేశావే అచ్చమాంబా....!" బొంగురు గొంతుతో గొణిగింది ప్రసన్నకుమారి.
అచ్చమాంబ పట్టిన పట్టుకి కళ్ళు బైర్లు కమ్మినట్టనిపించి కాళ్ళలో వణుకు పుట్టింది ప్రసన్నకుమారికి.
"ఓసి నీ కుతి మండిపోనోయ్! ప్రాణాలు తోడేస్తున్నావుగదే అచ్చమ్మా!" అంటు గోడకు చేరగిలబడి జర్రున నేలమీదికి జారిపోయింది.
ఆమె నిలువు పెదాలని ఫ్రెంచ్ కిస్ చేస్తున్న అచ్చమాంబ అదేపట్టున ఆమెతోపాటే కిందికొచ్చేసి బాగా తెరుచుకున్న ఆమె తొడలమధ్య ఇంత నోరు చాపుకుని మళ్ళీ కలబడిపోయింది. ఆమె మొహానికి అటుఇటూ కాళ్ళేసి తన మొత్త కూడా రంజుగా పిన్నిగారినోటికి వప్పగించేసింది.
ఒక్క క్షణం తన మొహం మీద పరుచుకున్న అచ్చమాంబ ఆల్చిప్ప తలకిందులుగా దర్శనమిచ్చేసరికి తనూ బాగా కసెక్కిపోయింది ప్రసన్నకుమారి. నిజానికి అచ్చమాంబ ఆల్చిప్ప ఆల్చిప్పలా లేదు. బోర్లేసిన కొబ్బరిచిప్ప వెనకాల నల్లనల్లగా, ఎర్ర ఎర్రగా ఎలాగైతే వుంటుందో అలా వుందనిపించింది. మధ్యలో కత్తితో నిలువుగా గాటు పెట్టినట్టు అవుపిస్తుంటే ఆపుకోలేక పెదాలు తడుముకుంటూ తనూ నోరు తెరిచేసింది.
కాసేపు ఒకరి ఆల్చిప్ప ఒకరు కరిచేసుకుంటూ, కొరికేసుకుంటూ ఆరూతొమ్మిది పద్ధతిలో నేలమీద పొర్లాక, "ఒసేయ్, అచ్చమ్మా! ఇంకాగలేనే తల్లీ! ఏదీ నీ వంకాయ్?" అంది రొప్పుతూ ప్రసన్నకుమారి.
"నువ్వు అచ్చమ్మా అని పిలుస్తుంటే భలేగా వుంది పిన్నీ!" అంటూ అచ్చమాంబ లేచి వంకాయకోసం అటూ ఇటూ చూసింది.
"పూర్తి పేరు పెట్టి నిన్ను పిలిచేంత ఓపిక కూడా లేదే! ఏదీ వంకాయ?" అంది అంగలారుస్తున్నట్టు ప్రసన్నకుమారి.
అచ్చమాంబ పక్కనే పడున్న వంకాయ అందుకుని ఓ సారి ప్రసన్నకుమారి మన్మధకుహరం వెలుపల నిలువుపెదాల వెంట సున్నితంగా రాపాడిస్తూనే ఖస్సున లోపలికి తోసింది.
"హూ...మ్మ...!" మెలికలు తిరిగిపోయింది ప్రసన్నకుమారి.
చేత్తో అచ్చమాంబ రెండుమూడు జాడింపులు జాడించేసరికి, "చంపేశావు పిల్లా!" అంటూ మొత్త అమాంతం పైకెత్తేసి ఒక్కసారిగా చల్లబడిపోయింది.
పిన్నిగారు వంకాయ దెబ్బకే అంత త్వరగా చివరికొచ్చేయడం ఎక్కడలేని ఆశ్చర్యం కలిగించింది అచ్చమాంబకి.
"బస్తాలా అలా కింద పడిపోయావ్! కొంపదీసి వంకాయ గుండెలోగాని దూరలేదుగా పిన్నీ?" ఆందోళనగా మొహం పెట్టింది తను.
"గుండెలో కాదే పిల్లా! గొంతులోకొచ్చింది నీ వంకాయ్!" అంది మూలుగులాంటి గొంతుకతో ప్రసన్నకుమారి.
"నిజంగానా పిన్నీ?! ఈ వంకాయలో బాబాయి కాయకంటే మహాత్యముందంటావా?"
"పిచ్చి మొద్దూ! ఆ మహాత్యం ఈ వంకాయలో లేదే! నీ చేతి వొడుపులో వుంది. నీ హస్తవాసి అలా వుంది మరి!"
"హస్తవాసి సంగతి సరే! మరి నా సంగతో?" ఏడుపు గొంతు పెట్టింది అచ్చమాంబ.
"అడగాల్సిందేముందీ? ఎలాగూ నా దాంట్లో వంకాయ ప్రతిష్ఠించనే ప్రతిష్ఠించావుగా! ఎలాగూ సగం బయటే వుంది. ఎక్కించేసుకో!" కవ్విస్తున్నట్టు చూసింది ప్రసన్నకుమారి.
అచ్చమాంబ కళ్ళప్పగించి మొదటిసారి చూస్తున్నట్టు ప్రసన్నకుమారి మొత్తకేసి చూసింది.
ప్రసన్నకుమారి చెప్పింది నిజమే! పచ్చిగా తెరుచుకున్న ప్రసన్నకుమారి తొడలమధ్య ఆమె మట్టసంతో సహా అంతా క్లోజప్పులో కనిపించిపోతోంది. సరిగ్గా నడిమధ్య అసలు పాయింటుదగ్గర కొత్తగా తీసిన గుంతలో స్తంభం నిలబెట్టినట్టు సగానికి పైగా బయటికొచ్చింది ప్రసన్నకుమారి మన్మధకుహరంలో తను ప్రతిష్ఠించిన వంకాయ్. తను సరిగ్గా గమనించలేదుగానీ మూరెడు పైగానే వున్నట్టుందది. ఢిల్లీ వంకాయలు అలా వుంటాయని విన్నది తను. ప్రసన్నకుమారి నిలువుపెదాలు దానిచుట్టూ బిగుతుగా పట్టేసి వున్నాయి. ఇందాక ప్రసన్నకుమారి కార్చుకున్న రసాలు కూడా బయటికి రాకుండా సీలు పడిపోయిందనిపిస్తోంది. కిందినుంచి కొద్దిగా రసధార తేనె చారికలా బయల్దేరి ప్రసన్నకుమారి మట్టసంలోకి జారిపోతోంది.
ఆ దృశ్యం చూస్తూనే ఎక్కడలేని కసి పుట్టుకొచ్చేసింది అచ్చమాంబకి.
అమాంతం ప్రసన్నకుమారిమీదికొచ్చేసి ఆమె తొడలకి అటొకటీ ఇటొకటిగా కాళ్ళు వేసింది. ప్రసన్నకుమారి మన్మధమందిరంలోకి దూరింది పోగా మిగిలిన వంకాయ మొత్తాన్ని గుప్పిట్లో పట్టుకుని నిమిరింది.
"స్...స్...పిన్నీ! నీకు మగాడిది మొలుచుకొచ్చినట్టే వుందిది!" అనేస్తూ పాయింటు సెట్ చేసుకునిహూప్పంటూ మొత్త కిందికి దించింది.
మెత్తగా అచ్చమాంబలోకి దూసుకుపోయింది నున్నటి వంకాయ.
ప్రసన్నకుమారి కూడా తన అనుభవం యావత్తూ రంగరిస్తూ సరిగ్గా టైము గమనించి అచ్చమాంబ మొత్త కిందికి దిగే సమయానికి తన మొత్త పైకెత్తి గుభేల్మని గుద్దింది అచ్చమాంబని.
ఇద్దరి మొత్తలూ ఒక్కసారిగా తాపడమైపోయాయి.
"అబ్బ! భలే గుద్దావు పిన్నీ!" అని కళ్ళు మూసుకుంటూ పళ్ళ బిగువున మరోసారి మొత్త పైకెత్తి కసిగా కిందికి దించింది అచ్చమాంబ.
భీముడి గద దుర్యోధనుడి గదతో తాకినట్టు గుభేల్మని శబ్దం వచ్చింది.
అంతే!
దాని ఫలితంగా జరగబోయేది అచ్చమాంబగానీ ప్రసన్నకుమారిగానీ ముందుగా వూహించలేదు
Posts: 1
Threads: 0
Likes Received: 3 in 2 posts
Likes Given: 0
Joined: Nov 2018
Reputation:
1
Since very long time l am observing the discussion about Nacharla and NS Kusuma.
I had personal cantact with Mr. Raghu, who took over Ramani and Radhika, from Vijaya Bapineedu, and his son Mr. Durga prasad. Ramani, Radhika, Lovelark , Manasa publicationas and few others were published from a rented House very near to residence of Silk Smita, in Dhanalaksimi colony, of Vadapalani, after some time they purchased a house in same colony, next to house of Mandolin Srinivas.
This was house cum press. Rear part of the house had the press. In the bigining it was type setting. In the later days they shifted to offset printing.
Nacharla Suryanayana was their main contributer. He was made to write under many names. NS Kusuma is one of them. He is a state government employee of Andhra Pradesh.( I do not wish to give any more details). On a fine day he informed that he is not going to write any more. Reason he gave was children are growing up and he was promoted, and was not getting time and privacy.
Durga prasad and Raghu tried their best make him write . But could not succeed. And we lost a great writer.
From then the downfall of Ramani and Radhika started. In the bigining they reprinted most of the old stories, By that time Tamil Nadu government also started anti Porno drive. And Raghu expired, and Durga prasad shifted to civilian printing.
What should I call it ?, Death of a golden era.
Posts: 3,518
Threads: 0
Likes Received: 1,540 in 1,235 posts
Likes Given: 430
Joined: Nov 2018
Reputation:
17
సూపర్ చాలా బాగుంది రైడర్ గారు
Chandra
Posts: 3,702
Threads: 0
Likes Received: 1,417 in 1,089 posts
Likes Given: 209
Joined: Nov 2018
Reputation:
15
ఇది చాలా అద్భుతమైన మత్తెకించే కథ లోటస్ ఈటర్ గారు మాములు రచయిత కాదు చాలా స్పెషల్ . ఏమై పోయారో తెలియదు. We miss you sir.
Posts: 752
Threads: 0
Likes Received: 325 in 268 posts
Likes Given: 449
Joined: May 2020
Reputation:
10
abbaa chala chalaa romantic sexual writing sir ekkadaaa bootulu vaadakunda different gaaa unnadi mee story.... hattsofff waiting for next part
Posts: 20
Threads: 0
Likes Received: 11 in 8 posts
Likes Given: 257
Joined: Jun 2019
Reputation:
0
అయ్యా,లోటస్ eater గారూ, నమస్తే.ఇంత అద్భుత శైలి రచన పాటవము కలిగిన .మీరు ఇంత గొప్ప అరాట్
స్తూ మధ్యలో ఈ కథ ను ఎందుకు అపివేసారో అర్దము కావటంలేదు.అది మీ వ్యక్తిగత సమస్య అయితే
క్షమించండి.నేను నాచర్లవారి అమాయకుడు,జాయింట్ ఫోరం.త్రీటైర్ కంపార్ట్మంట్ లాంటివి ఎక్కువగా చదివేను. అవిదమైన భాష ఆ విధానము మీ యొక్క రివర్స్ గేర్ లో కనిపించాయి.మీకు అవకాశం వుంది దీనిని మీరు పూర్తి చేస్తే నాచర్ల వారి అభిమానిగా చాలా సంతోషిస్తాను.
Posts: 20
Threads: 0
Likes Received: 11 in 8 posts
Likes Given: 257
Joined: Jun 2019
Reputation:
0
Sir, thankyou for your response we would wait for your kind update of reverse gear.