05-11-2019, 07:48 AM
Incest உனக்கும் உரிமை உண்டு 1
05-11-2019, 08:16 AM
ரவி கதவை திறந்து வெளியே வந்தான், "நடை, உடை, பார்வை, பேச்சு, சிந்தனை" இவையனைத்திலும் """மாற்றத்துடன்""" பள்ளிக்கு செல்ல தயாரானான். . . .
மணி 9:15 ஆனதும் வீட்டை பூட்டிவிட்டு பள்ளிக்கு நடந்தான், போகும் வழியில் அக்கா தேன்மொழி ஏறும் பஸ் ஸ்டாப்பை கடக்கும் போது "தன் கன்னத்தை தடவியபடி "ராச்சசி "" என அக்காவை நினைத்து முனுமுனுத்தான்.
பள்ளியில் அவன் வகுப்பில் அனைவரும் ரவியை ஆச்சிரியத்துடன் பார்த்தனர், இதுவரை தலையில் அதிக எண்னெய் தேய்த்து, முடியை வகுடெடுத்து வாரி, சட்டையில் உள்ள அனைத்து பட்டன்களையும் போட்டு, நெற்றியில் பெரிதாக குங்கும பொட்டு வைத்திருந்த அவன்.,,
இன்றோ,,
தலையில் எண்ணெய் பட்டும் படாமல் தேய்த்து, அழகாக தலை சீவியிருந்தான். சட்டையில் கழுத்துக்கு கீழே உள்ள பட்டனை கழட்டிவிட்டு, இரண்டு கை பகுதியில் இரண்டு மடிப்பு மடித்துவிட்டிருந்தான், நெற்றியில் குங்குமத்திற்கு பதிலாக சிறிய அளவில் திருநீர் வைத்திருந்தான்.
அருகில் அமரும் சக மாணவர்கள் இவனை பார்த்து "ரவி இன்னைக்கு தான்டா அழகா இருக்க " என கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
எப்போதும் போல ,ரவி முதல் வரிசையில், முதல் ஆளாக அமர்ந்து இருக்க, அனைத்து ஆசிரியர்களும் இவனை வித்தியாசமாக பார்த்து கொண்டே பாடம் நடத்திவிட்டு சென்றார்கள்.
மாலையில் தேன்மொழி நாற்காலியில் அமர்ந்து டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ரவி உள்ளே வந்து கொண்டிருப்பதை இவள் பிரம்மிப்புடன் "என்னடா இவன் ஒரே நாளில் இப்படி மாறிட்டானே" என பார்த்தாள்.
... ஆம் ,,,
அம்மாவுடைய கல்யான ஆல்பத்தில், அவள் பார்த்த அப்பாவின் "அம்மாஞ்சி " தோற்றத்தில் தான் இவ்வளவு நாளும் இருந்தான் ரவி,. ஆனால் இன்று அவன் தோற்றமே மாறியிருந்தது.
இப்போது அவளின் கண்களுக்கு தன் அப்பாவும், ரவியும் வேறு வேறு போல் உணர தொடங்க ஆரம்பித்தாள்..
ரவியோ இவள் அமர்ந்திருப்பதை கொஞ்சம்கூட கண்டு கொள்ளாமல், சினிமா பாட்டை ஹம்மிங் செய்து கொண்டே, நெஞ்சை நிமிர்த்தி அழகாக, கம்பீரமாக நடந்து அவன் அறைக்கு சென்றான்.
*இன்னும் நாற்காலிலியில்தான் அர்மந்திருந்தால் பிரம்மிப்புடன்.
அம்மா வடிவுக்கரசி, செருப்பை வாசலில் கழட்டிவிட்டு உள்ளே நுளைந்தாள், தேனை பார்த்து விட்டு ரவி இல்லாததால், " ரவி எங்கடி " என கேட்டாள். அதற்கு அவளோ கண்களாளேயே "உள்ளே என " சாத்தியிருந்த கதவை காண்பித்தாள். கதவு அருகில் சென்று வேகமாக தட்டிவிட்டு "டேய் என்னடா இது பழக்கம் கதவை கொண்டி போடுறது " என கத்திவிட்டு சமையல் அறைக்கு சென்றாள்.
அம்மா சென்றதும் ரவி கதவை திறந்து மட்டும் வைத்து விட்டு உள்ளேயே இருந்தான். இரவு சாப்பாடு சாப்பிட அம்மாவும்,தேனும் அமர்ந்திருந்தார்கள்.
அம்மா "ரவி..........."* என கத்தினாள்.
.
பள்ளி உடையில் இருந்து வேறு உடைக்கு மாற்றிருந்தான் ரவி. எனினும், தலைமுடியை புதிய தோற்றதிலேயே சீவியிருந்தான் . ரவி தயங்கிக் கொண்டே வெளியே வந்தான்.
அம்மாவோ, " இவ்வளவு நேரமா " என கத்த வாயெடுத்தவள் , அவன் முகத்தில் ஏதோ மாற்றம் தெரிய அப்படியே வாயை மூடினாள். தொடர்ந்து அம்மாவின் பார்வை ரவியின் தலையை பார்த்தபடி இருந்தது. எப்போதும் தன் கனவன் போல் இருக்கும் முடியை இப்போது, அவன் வேறு விதமாக அழகாக வாரியிருப்பது , அவளுக்கு தன் கனவன் போல் "இவன்" இல்லை என ஒரு ஆறுதலை தந்தது.
"ரவி உக்காந்து சாப்பிடுடா" என மெதுவாக கூறினாள்.
அம்மா ஆச்சிரியத்துடன் பார்ப்பதை தேன்மொழியும் உணர்ந்தாள். மனதிற்குள் "நான் சாயுங்காளமே பாத்தாச்சி" என கூறிக்கொண்டாள்.
எப்போதும் ரவியை குறைக்கூறிக்கொண்டே சாப்பிடும் "அக்காவும், அம்மாவும் " இன்று அமைதியாக சாப்பிட்டார்கள். ரவியும் யாரிடமும் பேசவில்லை,...
சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு ரவி தன் அறைக்கு சென்று, கட்டிலில் படுத்தான். அவன் மனமோ நேற்றை விட இன்று லேசானது போல் உணர்ந்தான், உடனே உறங்கினான்.
தேன்மொழிக்கோ உறக்கம் அவ்வளவு எளிதாக வருவதாக தெரியவில்லை, "மனம்" கனமாக இருப்பது போல் உணர்ந்தாள். ஆனால், எதற்கு என தெரியாமல் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தாள் . கடைசியில் ரவி தன்னிடம் பேசாததே காரணம் என அறிய தொடங்கினாள்.
..................ஆமாம் "அவரு பெரிய இவரு " அவன் பேசலனா எனக்கின்ன. .. என்றது "ஒரு மனது"
"இன்னொரு மனதோ" .......... அப்போ எதுக்குடி இன்னும் தூங்காம தவிச்சிகிட்டு இருக்க.. என்றது.
எப்படி எப்போது உறங்கினாள் என அவளுக்கே தெரியவில்லை.
.
காலையில் ரவி உடற்பயிற்சி செய்து கொண்டும், அம்மா காலை உணவு தயார் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.
தேன்மொழி அதிகாலையிலே குளிக்கும் பழக்கம் உடையவள், தலையை காயவைப்பதற்க்கு மின்விசிறி காற்றிலோ அல்லது தலையில் துண்டை கட்டிக் கொல்வதோ வழக்கம். ஆனால் இன்று மேலே மாடிக்கு செல்ல வெளியே நடந்தாள்,..
...அம்மா, உடனே " எங்கடி போற " என்றாள்,
தேன்மொழி " தல காயவைக்கம்மா "
அம்மா. "எப்பையும் அவன் மேல இருக்கும் போது நீ போக மாட்டியே "
தேன்னோ "இன்னைக்கு குளுருது மா அதான் மேல வெயில்ல நிக்கலாம்னு" என கூறினாள்.
அம்மா "சரி போ" என்றதும் அவள் படி ஏறி மாடியை அடைந்தாள். அங்கு ரவி உடம்பில் வேர்வை வழிய "தண்டால்" எடுத்து கொண்டு இருந்தான்.
ரவி, இவளை பார்த்ததும், அமைதியாக எழுந்து,துண்டை எடுத்து தன் வியர்வையை துடைத்தான். தேன்மொழி, அவனை கண்டும் காணாதது போல் தன் தலைமுடியை வெயிலில் காட்டிக் கொண்டே உலர்த்தி கொண்டிருந்தாள்.
அவனோ,பக்கவாட்டு கைப்பிடிசுவர் மீது இரு கைகள் ஊன்றி நின்றுக்கொண்டே, கிழேயுள்ள மாமரத்தையும், கிணற்றையும் வெரித்து பார்த்து கொண்டிருந்தான். மரத்தை பார்த்ததும் மீண்டும் பழைய "இனிமையான" நினைவுகள் வரத்துடங்கியது.
ஆனால் ,
சில நிமிடங்களில் அந்த கிணற்றை கண்டதும் அவன் மனதை காயப்படுத்திய நேற்றுமுன்தினம் இரவு நடந்த கசப்பான நினைவே ரவியை மிகவும் வேதனையளித்தது. அதை நினைக்க நினைக்க மனது வலிக்க ஆரம்பிக்க, கண்களில் நீர் வழிய தொடங்கியது.
தேன்மொழி சிறிது நேரம் ரவியை பார்த்தவாறு தலையை உலர்த்தி விட்டு படி இறங்க தொடங்க தொடங்கினாள்.
அவள் மனது " இப்ப எதுக்குடி நீ மேல போன " என கேள்வி கேட்டது . அவளாள் பதில் சொல்ல முடியவில்லை.
தேன்மொழி கடைசி படிகட்டு இறங்கும் போது, அப்போதான் அவளுக்கு நினைவு வந்தது, அடடே "ரப்பர் பேன்டு " மேலேயே வைத்துவிட்டோமே என மீண்டும் மேலே ஏறினாள்.
அங்கு ரவி, அழுது கொண்டே திருப்பி கண்ணீரை கையால் துடைக்க முற்ப்படும் போது, தேன்மொழி மேலே வந்து அவன் கண்ணீர் வழியும் முகத்தை நேருக்குநேர் பார்த்தாள். இருவரது கண்களும் மற்றவரது கண்களை 5 வினாடிகள் பார்த்து கொண்டே இருந்தன.
.:..... " "ச்சே" நிம்மதியாய் அழுககூட விடமாட்டாள் போல இவள் "ராட்ச்சசி"" என எரிச்சலடைந்து கொண்டே ரவி கிழே இரங்கினான்..
தேன்மொழியோ அதிர்ச்சியாய் நின்று கொண்டிருந்தாள்.
அவள் மனதில் ஏன் , எதற்க்காக அழுதான் என பல கேள்விகள் எழும்ப தொடங்கின. ஒருவேளை நான் அன்று அடித்ததற்க்குதான் இப்போது அழுகிறானோ என சிந்தித்து கொண்டிருந்தாள்.
தன் "கடுஞ்சொல்லால்" தான் அவன் அழுதான் என்று கடைசி வரை ஏனோ அவளுக்கு தெரியவில்லை
தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே
நாவினாற் சுட்ட வடு
இந்த குறள் தெரியாது போல தேனுக்கு ..... பாவம்....
மணி 9:15 ஆனதும் வீட்டை பூட்டிவிட்டு பள்ளிக்கு நடந்தான், போகும் வழியில் அக்கா தேன்மொழி ஏறும் பஸ் ஸ்டாப்பை கடக்கும் போது "தன் கன்னத்தை தடவியபடி "ராச்சசி "" என அக்காவை நினைத்து முனுமுனுத்தான்.
பள்ளியில் அவன் வகுப்பில் அனைவரும் ரவியை ஆச்சிரியத்துடன் பார்த்தனர், இதுவரை தலையில் அதிக எண்னெய் தேய்த்து, முடியை வகுடெடுத்து வாரி, சட்டையில் உள்ள அனைத்து பட்டன்களையும் போட்டு, நெற்றியில் பெரிதாக குங்கும பொட்டு வைத்திருந்த அவன்.,,
இன்றோ,,
தலையில் எண்ணெய் பட்டும் படாமல் தேய்த்து, அழகாக தலை சீவியிருந்தான். சட்டையில் கழுத்துக்கு கீழே உள்ள பட்டனை கழட்டிவிட்டு, இரண்டு கை பகுதியில் இரண்டு மடிப்பு மடித்துவிட்டிருந்தான், நெற்றியில் குங்குமத்திற்கு பதிலாக சிறிய அளவில் திருநீர் வைத்திருந்தான்.
அருகில் அமரும் சக மாணவர்கள் இவனை பார்த்து "ரவி இன்னைக்கு தான்டா அழகா இருக்க " என கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
எப்போதும் போல ,ரவி முதல் வரிசையில், முதல் ஆளாக அமர்ந்து இருக்க, அனைத்து ஆசிரியர்களும் இவனை வித்தியாசமாக பார்த்து கொண்டே பாடம் நடத்திவிட்டு சென்றார்கள்.
மாலையில் தேன்மொழி நாற்காலியில் அமர்ந்து டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ரவி உள்ளே வந்து கொண்டிருப்பதை இவள் பிரம்மிப்புடன் "என்னடா இவன் ஒரே நாளில் இப்படி மாறிட்டானே" என பார்த்தாள்.
... ஆம் ,,,
அம்மாவுடைய கல்யான ஆல்பத்தில், அவள் பார்த்த அப்பாவின் "அம்மாஞ்சி " தோற்றத்தில் தான் இவ்வளவு நாளும் இருந்தான் ரவி,. ஆனால் இன்று அவன் தோற்றமே மாறியிருந்தது.
இப்போது அவளின் கண்களுக்கு தன் அப்பாவும், ரவியும் வேறு வேறு போல் உணர தொடங்க ஆரம்பித்தாள்..
ரவியோ இவள் அமர்ந்திருப்பதை கொஞ்சம்கூட கண்டு கொள்ளாமல், சினிமா பாட்டை ஹம்மிங் செய்து கொண்டே, நெஞ்சை நிமிர்த்தி அழகாக, கம்பீரமாக நடந்து அவன் அறைக்கு சென்றான்.
*இன்னும் நாற்காலிலியில்தான் அர்மந்திருந்தால் பிரம்மிப்புடன்.
அம்மா வடிவுக்கரசி, செருப்பை வாசலில் கழட்டிவிட்டு உள்ளே நுளைந்தாள், தேனை பார்த்து விட்டு ரவி இல்லாததால், " ரவி எங்கடி " என கேட்டாள். அதற்கு அவளோ கண்களாளேயே "உள்ளே என " சாத்தியிருந்த கதவை காண்பித்தாள். கதவு அருகில் சென்று வேகமாக தட்டிவிட்டு "டேய் என்னடா இது பழக்கம் கதவை கொண்டி போடுறது " என கத்திவிட்டு சமையல் அறைக்கு சென்றாள்.
அம்மா சென்றதும் ரவி கதவை திறந்து மட்டும் வைத்து விட்டு உள்ளேயே இருந்தான். இரவு சாப்பாடு சாப்பிட அம்மாவும்,தேனும் அமர்ந்திருந்தார்கள்.
அம்மா "ரவி..........."* என கத்தினாள்.
.
பள்ளி உடையில் இருந்து வேறு உடைக்கு மாற்றிருந்தான் ரவி. எனினும், தலைமுடியை புதிய தோற்றதிலேயே சீவியிருந்தான் . ரவி தயங்கிக் கொண்டே வெளியே வந்தான்.
அம்மாவோ, " இவ்வளவு நேரமா " என கத்த வாயெடுத்தவள் , அவன் முகத்தில் ஏதோ மாற்றம் தெரிய அப்படியே வாயை மூடினாள். தொடர்ந்து அம்மாவின் பார்வை ரவியின் தலையை பார்த்தபடி இருந்தது. எப்போதும் தன் கனவன் போல் இருக்கும் முடியை இப்போது, அவன் வேறு விதமாக அழகாக வாரியிருப்பது , அவளுக்கு தன் கனவன் போல் "இவன்" இல்லை என ஒரு ஆறுதலை தந்தது.
"ரவி உக்காந்து சாப்பிடுடா" என மெதுவாக கூறினாள்.
அம்மா ஆச்சிரியத்துடன் பார்ப்பதை தேன்மொழியும் உணர்ந்தாள். மனதிற்குள் "நான் சாயுங்காளமே பாத்தாச்சி" என கூறிக்கொண்டாள்.
எப்போதும் ரவியை குறைக்கூறிக்கொண்டே சாப்பிடும் "அக்காவும், அம்மாவும் " இன்று அமைதியாக சாப்பிட்டார்கள். ரவியும் யாரிடமும் பேசவில்லை,...
சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு ரவி தன் அறைக்கு சென்று, கட்டிலில் படுத்தான். அவன் மனமோ நேற்றை விட இன்று லேசானது போல் உணர்ந்தான், உடனே உறங்கினான்.
தேன்மொழிக்கோ உறக்கம் அவ்வளவு எளிதாக வருவதாக தெரியவில்லை, "மனம்" கனமாக இருப்பது போல் உணர்ந்தாள். ஆனால், எதற்கு என தெரியாமல் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தாள் . கடைசியில் ரவி தன்னிடம் பேசாததே காரணம் என அறிய தொடங்கினாள்.
..................ஆமாம் "அவரு பெரிய இவரு " அவன் பேசலனா எனக்கின்ன. .. என்றது "ஒரு மனது"
"இன்னொரு மனதோ" .......... அப்போ எதுக்குடி இன்னும் தூங்காம தவிச்சிகிட்டு இருக்க.. என்றது.
எப்படி எப்போது உறங்கினாள் என அவளுக்கே தெரியவில்லை.
.
காலையில் ரவி உடற்பயிற்சி செய்து கொண்டும், அம்மா காலை உணவு தயார் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.
தேன்மொழி அதிகாலையிலே குளிக்கும் பழக்கம் உடையவள், தலையை காயவைப்பதற்க்கு மின்விசிறி காற்றிலோ அல்லது தலையில் துண்டை கட்டிக் கொல்வதோ வழக்கம். ஆனால் இன்று மேலே மாடிக்கு செல்ல வெளியே நடந்தாள்,..
...அம்மா, உடனே " எங்கடி போற " என்றாள்,
தேன்மொழி " தல காயவைக்கம்மா "
அம்மா. "எப்பையும் அவன் மேல இருக்கும் போது நீ போக மாட்டியே "
தேன்னோ "இன்னைக்கு குளுருது மா அதான் மேல வெயில்ல நிக்கலாம்னு" என கூறினாள்.
அம்மா "சரி போ" என்றதும் அவள் படி ஏறி மாடியை அடைந்தாள். அங்கு ரவி உடம்பில் வேர்வை வழிய "தண்டால்" எடுத்து கொண்டு இருந்தான்.
ரவி, இவளை பார்த்ததும், அமைதியாக எழுந்து,துண்டை எடுத்து தன் வியர்வையை துடைத்தான். தேன்மொழி, அவனை கண்டும் காணாதது போல் தன் தலைமுடியை வெயிலில் காட்டிக் கொண்டே உலர்த்தி கொண்டிருந்தாள்.
அவனோ,பக்கவாட்டு கைப்பிடிசுவர் மீது இரு கைகள் ஊன்றி நின்றுக்கொண்டே, கிழேயுள்ள மாமரத்தையும், கிணற்றையும் வெரித்து பார்த்து கொண்டிருந்தான். மரத்தை பார்த்ததும் மீண்டும் பழைய "இனிமையான" நினைவுகள் வரத்துடங்கியது.
ஆனால் ,
சில நிமிடங்களில் அந்த கிணற்றை கண்டதும் அவன் மனதை காயப்படுத்திய நேற்றுமுன்தினம் இரவு நடந்த கசப்பான நினைவே ரவியை மிகவும் வேதனையளித்தது. அதை நினைக்க நினைக்க மனது வலிக்க ஆரம்பிக்க, கண்களில் நீர் வழிய தொடங்கியது.
தேன்மொழி சிறிது நேரம் ரவியை பார்த்தவாறு தலையை உலர்த்தி விட்டு படி இறங்க தொடங்க தொடங்கினாள்.
அவள் மனது " இப்ப எதுக்குடி நீ மேல போன " என கேள்வி கேட்டது . அவளாள் பதில் சொல்ல முடியவில்லை.
தேன்மொழி கடைசி படிகட்டு இறங்கும் போது, அப்போதான் அவளுக்கு நினைவு வந்தது, அடடே "ரப்பர் பேன்டு " மேலேயே வைத்துவிட்டோமே என மீண்டும் மேலே ஏறினாள்.
அங்கு ரவி, அழுது கொண்டே திருப்பி கண்ணீரை கையால் துடைக்க முற்ப்படும் போது, தேன்மொழி மேலே வந்து அவன் கண்ணீர் வழியும் முகத்தை நேருக்குநேர் பார்த்தாள். இருவரது கண்களும் மற்றவரது கண்களை 5 வினாடிகள் பார்த்து கொண்டே இருந்தன.
.:..... " "ச்சே" நிம்மதியாய் அழுககூட விடமாட்டாள் போல இவள் "ராட்ச்சசி"" என எரிச்சலடைந்து கொண்டே ரவி கிழே இரங்கினான்..
தேன்மொழியோ அதிர்ச்சியாய் நின்று கொண்டிருந்தாள்.
அவள் மனதில் ஏன் , எதற்க்காக அழுதான் என பல கேள்விகள் எழும்ப தொடங்கின. ஒருவேளை நான் அன்று அடித்ததற்க்குதான் இப்போது அழுகிறானோ என சிந்தித்து கொண்டிருந்தாள்.
தன் "கடுஞ்சொல்லால்" தான் அவன் அழுதான் என்று கடைசி வரை ஏனோ அவளுக்கு தெரியவில்லை
தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே
நாவினாற் சுட்ட வடு
இந்த குறள் தெரியாது போல தேனுக்கு ..... பாவம்....
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
05-11-2019, 09:51 AM
Super bro sema!!! Full story um vita ipove at a stretch la padipen. Waiting for update bro
05-11-2019, 03:42 PM
(05-11-2019, 08:43 AM)Renjith Wrote: Nice brothank you bro
(05-11-2019, 09:51 AM)sexluver_007 Wrote: Super bro sema!!! Full story um vita ipove at a stretch la padipen. Waiting for update brobackup recover panitu iruken bro..kandipa podren konjam time agum
(05-11-2019, 10:25 AM)Lovlysandy Wrote: Konjam Periya update ah podungasure bro...adutha update sila nimidangalil
05-11-2019, 03:52 PM
ரவி , வீட்டில் யாரிடமும் பேசுவதில்லை .. அக்கா தேன்மொழி தன் வாழ்வில் ஏதோ ஒரு குறை இருப்பது போல் உணர்ந்தாள்..
இப்படியே இரண்டு வாரம் சென்றது...
ஒரு நாள் மாலை ரவி பள்ளி முடிந்து வீட்டிற்கு வந்து கொண்டிருந்தான். பேருந்து நிறுத்தத்தில் மக்கள் பரபரப்புடன் சத்தமாக கத்திக்கொண்டு கூட்டமாக நின்று கொண்டிருந்தனர். ரவிக்கு ஏதோ பிரச்சனை என தோன்றியது, மெதுவாக கூட்டதில் நுழைந்தான் .
அங்கே...
இரண்டு பெண்களை அவர்களுடைய துப்பட்டாவாலேயே அந்த பெண்கள் முகத்தில் மூடி கழுத்தை இருக்கி பிடித்தால்போல் இரண்டு ரவுடிகள் இருந்தனர். ஒரு ரவுடியின் கையில் பாட்டிலில் அமிலமும் (acid) , மற்றொரு ரவுடியின் கையில் சிறிய கத்தி இருந்தது.
இரண்டு பெண்களின் கழுத்தை இருக்கி பிடித்திருப்பதினால் கத்தகூட முடியவில்லை.
அமிலம் வைத்திருக்கும் ரவுடியோ " ஏன்டி தெவிடியா முன்ட உனக்கு என்ன பிடிக்கலையாடி ..... எத்தன நாள் உன் பின்னாடி சுத்திருக்கேன் என்ன வேணாம்னு சொன்னேல்ல இப்ப பாருடி உன் மூன்சி என்ன ஆகுதுனு" என்றான்.
மற்றொரு ரவுடியோ..." உன் ஃபெர்ன்டுக்கும் என் தம்பிக்கும் தான்டி பிரச்சனை நீ ஏண்டி நடுவுல வந்த இப்ப பாரு நீயும் சாகபோற " என்றதும் அப்பெண் அமைதியாதான் இருந்தாள், யாரையோ பார்த்துக்கொண்டு..
ரவிக்கு அப்பெண்களின் முகத்தில் துப்பட்டா முடியிருப்பதினால் யாரென்று தெரியவில்லை. கூட்டத்தில் உள்ள அனைவரும் அவர்களுக்குள்* "இவங்க தான்பா போன மாசம் "சிக்னல் ஜங்சன்ல " நடு ரோட்ல பட்டபகல்ல ஒருத்தன வெட்னாங்க ... எல்லாம் ஆலும் கட்சி சப்போட்ல தான் " என* பரபரப்புடன் பேசி கொண்டிருந்தனர்.
..ஆம்..
அந்த கொலை வழக்கில் அன்று மாலையே சரண்டர் ஆகி உள்ளே சென்று சிறையிலிருந்து இரண்டு வாரம் முன்பு தான் ஜாமினில் வந்தார்கள் இவர்கள்.. எல்லா கட்சி சப்போட்டும் இவர்களுக்கு உண்டு .
சிலரோ காவல் நிலையத்திற்கு கைப்பேசியில் முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தனர்.
பழைய ரவியாக இருந்திருந்தாள் இங்கு பக்கம் கூட வந்திருக்க மாட்டான் . ஆனால் இன்றோ ரவுடியின் முன் நிற்க்கிறான் .அவனுக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை.
ரவுடியோ "இன்னைக்கு செத்தடி " என்று அமிலத்தை அப்பெண் முகத்தில் ஊற்ற தயாரானான். இதை கேட்டவுடன் அப்பெண்னுக்கு மரண பயத்தில் கத்த முடியாமல் கை, கால்களை துடிக்க செய்தாள்.
மற்றொரு பெண்ணோ அமைதியாக கூட்டத்தில் உள்ள ஒருவரை இன்னும் பார்த்துக்கொண்டேதான் இருந்தாள் மரணபயமில்லாமல்...
ரவுடியோ "இன்னைக்கு செத்தடி " என்று அமிலத்தை அப்பெண் முகத்தில் ஊற்ற தயாரானான். இதை கேட்டவுடன் அப்பெண்னுக்கு மரண பயத்தில் கத்த முடியாமல் கை, கால்களை துடிக்க செய்தாள்.
*மற்றொரு பெண்ணோ அமைதியாக கூட்டத்தில் உள்ள ஒருவரை இன்னும் பார்த்துக்கொண்டேதான் இருந்தாள் மரணபயமில்லாமல்...
ரவிக்கோ,. பதற்றம் அதிகமாகி கொண்டே போனது அந்த சம்பவத்தின் போது அவன் மட்டுமே அருகில் இருப்பது போல் உணர்ந்தான், "என்ன செய்யலாம் என்ன செய்யலாம் என மூளை வேகமாக சிந்திக்க தொடங்கியது .
கூட்டத்தில் ஒருவர் , மற்றொரு நபரிடம் " போலிஸ்க்கு போன் பண்ணிட்டேன் , 5 நிமிசம் இவங்கள அந்த ரவுடிங்க எதுவும் பண்ணாம இருந்தா , போலீஸ் வந்து இவங்கள காப்பாத்திடும் " என கூறிக் கொண்டுருந்தார்.
ரவிக்கு ஒரு யோசனை வந்தது 5 நிமிடம் இவர்களை திசை திருப்பினால், அதற்குள் போலீஸ் வந்துவிடும் , இந்த பெண்களும் காப்பாற்றபடுவார்கள் என எண்ணினான்.
"".........அண்ணா... அண்ணா.... ப்ளீஸ்... கொஞ்சம்.. நிறுத்துங்க... ப்ளீஸ்... வெயிட்... ப்ளீஸ்..ணா... " என ரவுடிகளை நோக்கி கத்திக் கொண்டே மூன்று அடி முன் முன்னோக்கி நடந்தான்..
ரவுடிகள் யாருடா இவன் என யோசித்துக் கொண்டே , அமிலம் வைத்திருக்கும் ரவுடி " டேய்... ஒருங்கா.. போய்டு.. இல்ல.. நீயும். பொனமாய்டுவே.." என அதட்டீனான்.
ரவி ஒரு நொடி பயந்து பின்பு தைரியத்தை வர வைத்துக்கொண்டு அந்த ரவுடியிடம்
" அண்ணா என்னண்ணா காதல ஏதுக்கலனு போய் கொலையா பாவம்ணா அவங்க, விட்டுடுங்கணா ப்ளீஸ். " என கூறினான்.
மீண்டும் அதே ரவுடி " டேய் இப்பவும் சொல்றேன் ஓடிரு,* உயிர விட்ராதே" என மிரட்டினான்.
அத்தனை கூட்டத்தில் யாரும் காப்பாற்ற வராத போது, ரவியின் செயல்களை அந்த பயமற்ற பெண்ணோ ஆச்சிரியமாகவும், அதிர்ச்சியாகவும் பார்த்து கொண்டுருந்தாள். இப்போது தான் அப்பெண்ணுக்கு பயம் வந்தது. தன் உயிருக்காக அல்ல...
ரவிக்கோ 5 நிமிடத்தில் இன்னும் 4 நிமிடம் அந்த ரவுடிகளின் கவனத்தை சிதரடித்தால் போதும் என பேச்சு கொடுக்க ஆரம்பித்தான்.
" அண்ணா .... மொதல்ல அவங்களுக்கு உங்க காதல மென்மையா வெளிபடுத்தனும்.....* நீங்க அவங்க அன்பையும் பாசத்தையும் பெற முயற்சி செய்யனும்......*** அவங்களுக்காக நீங்க எதையும் செய்வீங்கனு அவங்கள நினைக்க வைக்கனும்...** இதல்லாம் பன்னாம டேரைக்ட்டா வந்து என்ன லல் பன்னுனா யாரும் உங்கள லவ் பன்ன மாட்டாங்க" " என்றான் ரவி....
*
இந்த வசனம் எல்லாம் சென்ற வாரம் முதன்முதலாக பள்ளியை கட் அடித்து விட்டு புதிதாக சேர்ந்த நண்பர்களுடன் காஞ்சிபுரம் பாபு தியேட்டரில் பார்த்த படத்தில் வந்த வசனங்கள் தான் இவை...
முதல் பெண்ணோ உயிர் பயத்தில் அரைமயக்கமாக இருந்தாள், மற்றொரு பெண் ரவி பேசிய பேச்சுகளை பிரம்மீப்புடன் பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
கத்தி வைத்திருக்கும் ரவுடிக்கு இவன் பேசிய வார்த்தையை கண்டு கோபத்தில் "டேய் வாயால பேசுனா நீ கேக்க மாட்ட டா" என அப்பெண்னையும் சேர்த்து இவன் அருகில் இழுத்துட்டு வந்து, கத்தியை ரவி கழுத்துக்கு இடமிருந்து வலமாக இழுத்தான். நல்ல வேளை கத்தி ரவி கழுத்தில் படவில்லை. இன்னும் கத்தி ரவுடியிடமே இருந்தது.
ரவி மிகவும் பயந்தவாறே ஒரு அடி பின் வைத்தான். தன் இலக்கு தவறியதால் இன்னும் கோவத்தில் "இன்னைக்கு செத்தட நாயே" என தன் வலது காலால் அவன் வயிற்றை பலம் கொண்டு எட்டி உதைத்தான் .. ரவியோ "அம்மா" என கத்தி கொண்டே* வலியால் வயிற்றை பிடித்துக்கொண்டே கீழே விழுந்தான்.
அந்த ரவுடியின் பிடியில் இருந்த பெண்ணோ "ரவி....................." என அலரினாள்.
ரவுடியின் பிடி சற்று தளர்ந்ததாள் அப்பெண், கையால் சிரமபட்டு முகத்தை மூடியிருக்கும் துப்பட்டாவை மேலே தூக்கினாள். அந்த முகம்...... அது ரவியின் அக்காவே தான்... ஆம் தேன்மொழியேதான் அது... கண்களில் நீர்வழிய நின்றுருந்தாள்.
சுற்றி உள்ள மக்கள் கூட்டமோ "ஏதோ நடக்க போகுதுனு" சலசலப்புடன் நின்றுகொண்டிருந்தனர். ரவி கண்களை மூடி வலியால் துடித்து கொண்டிருந்தான் . பின்பு சுயநினைவுக்கு வந்தவன் ,மங்களான பார்வையில் தன்னை பெயர் சொல்லி அழைத்தது யார் என வலியுடன் சுற்றி பார்த்து கொண்டிருந்தான்.
அப்போது ,,, அங்கே அப்பெண் முகத்தை பார்த்தான் ரவி.. அவனால் நம்ப முடியியவில்லை.. மங்களான பார்வையிலிருந்து மீண்டும் தன் கண்களை விரித்தவாரே பார்த்தான்,
அதிர்ச்சிதான் அவனுக்கு.....
"மூன்று வாரமுன்புவரை தான் நேசித்த தன் உடன்பிறந்த அக்கா , இப்போது கயவர்களின் பிடியில் மாட்டி துன்பபட்டு, மடிய போகிறாள் என்ற நினைப்பே " அவனை ஏதோ செய்தது .
"தான் ஆடா விட்டாலும் தன் தசை ஆடும் "
என்பதை போல
உள்ளுக்குள் அவளை எப்படியாவது "ஏன்" தன் உயிரை கொடுத்தாவது காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அவன் மூளையின் அனுமதியில்லாம் "மனது " முடிவெடுத்தது....
ரவியின் அந்த வெறி அவன் உடலெங்கும் பரவியது, எழுந்து கால்களை நீட்டியவாரே அமர்ந்திருந்தான். கையில் உள்ளங்கையின் அளவுடைய பெரிய "கருங்கல்" சிக்கியது, அதன் கூர்மையான பகுதி வெளியே இருக்குமாரு இருக்கமாக பிடித்திருந்தான். உடம்பில் புதிய இரத்தம் பாய எழுந்து நின்றான். தேன்மொழியோ மிரட்ச்சியுடன் ரவியை பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
ரவி உடம்பில் முறுக்குடன் முன்னே சென்றான், ரவுடியோ தேன்மொழியின் பிடியை விடுவித்துவிட்டு* கையில் கத்தியை கொண்டு ரவியின் நெஞ்சை குறி வைத்து ஓங்கினான், ரவியோ லாவகமாக குனிந்து அவன் குறியிலிருந்து தப்பித்து, தொடர்ந்து முன்னேறி அந்த ரவுடியை கடந்து சென்று பின்னால் உள்ள மற்றொரு ரவுடியை யாரும் எதிர்பாரா சமயத்தில் அவன் கையில் உள்ள அமிலத்தை அசையாமல் பிடித்துக்கொண்டு தன் சக்தியை திரட்டி கூர்மையான கல்லால் அவன் இடது கண் அருகே அடித்தான் ரவி..
அவ்வளவுதான் அந்த ரவுடி கண்ணில் வெட்டுபட்டு கிழே விழுந்தான் , தேன்மொழியின் தோழிக்கு இப்போது தான் உயிரே வந்தது. அவள் ஓடி சென்று தேன்மொழியை கட்டிக்கொண்டாள், இப்போது ரவி கையில் அமிலம் இருந்தது, அதை தூரமாக வீசிவிட்டு, திரும்புவதற்க்குள் மற்றொரு ரவுடியோ, ரவியின் முதுகிற்கு பின்னால் கத்தியை வைத்து குத்த ஓங்கினான்,அவன் முகத்தில் எல்லா முயற்சியும் தோல்வியின் பிரதிபளிப்பு இருந்தது.
அங்கே,,அப்போது ...
தேன்மொழி, "ரவி.............. பின்னாடி பாருடா....." என கத்திக்கொண்டே , அந்த ரவுடியை தடுப்பதற்கு ஓடினாள் . அதற்குள் ரவி திரும்பி நின்றிருந்தான் , முதுகு நோக்கி ஓங்கிய கத்தி இப்போது ரவியின் வயிற்றை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தது.....
திக் திக் திக்..... அங்கே உள்ள அனைவருடைய மனதும்..
நொடியில் நான்கில் ஒரு பங்கு நேரத்தில் அந்த கத்தியை தன் இடது கையால் பிடித்தான் , அவன் வயிற்றுக்கு ஒரு சில சென்டிமீட்டர் தொலைவே பிடித்து நிறுத்தினான். கத்தியை ரவி பிடித்த பகுதியோ கூர்மையான பகுதி., இன்னும் ரவுடியோ கத்திக்கு அழுத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தான், மேலும் இன்னொரு கையையும் சேர்த்து அழுத்த துடங்கினான், கத்தி ரவியின் பிடியை மீறி அவன் வயிற்றுக்கு அருகில் நகர்ந்து சென்றது.
ரவியின் இடது கையில் இருந்து இரத்தம் வழிந்தோடிக்கொண்டிருந்தது. தேன்மொழியோ அந்த ரவுடியை தன் கையால் அடித்து கொண்டிருந்தாள் . மக்களோ அச்சத்தில் யாரும் அருகில் வரவில்லை.
தினமும் காலை தான் செய்த உடற்பயிற்சினால் தன் முழு பலத்தையும் கையில் வரவைத்துக் கொண்டு கத்தியை வளைக்க தொடங்கினான் , கத்தியோ" பட் " என்ற ஓசையுடன் உடைந்தது .. ரவுடி கத்தி உடைந்ததை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்து கொண்டிருக்கும் போதே அவன் தலையில் பின் மன்டையில், ரவி தன் வலது கையில் உள்ள கல்லால் அடித்தான். மூளை குழம்பி நினைவிழந்து சரிய தொடங்கினான்.
ரவிக்கு , அவன் சரிய சரிய பின்னால் நின்ற தன் அக்கா முகம் தெரிய தொடங்கியது. ரவி முகத்தில் தன் அக்காவை காப்பாற்றிய நிம்மதி இருந்தது. அவன் இடது உள்ளங்கையில் மிகவும் ஆழமாக வெட்டுபட்டிருந்தன, இரத்தம் நிற்க்காமல் வழிந்து கொண்டிருப்பதன் விளைவாக மெதுவாக ரவியின் கண்கள் சொக்கிபோய் , மயக்கம் அடைய தொடங்கினான் . அதற்க்குள் தேன்மொழி அவனை பிடித்து தன் மடியில் கிழே அமர்த்திக்கொண்டாள்.
தேன்மொழி மயக்கமடைந்த ரவியை கண்ணீர் வடிந்த கண்களுடன் அவனது கன்னத்தை தட்டியவாரே "டேய் ரவி டேய் ரவி " என பிணாத்தி கொண்டிருந்தாள்" திடீரென சூழ்நிலையை புரிந்து
"யாராவது ஆம்புலன்ஸ கூப்பிடுங்களேன்" என்று கத்தினாள்....
அவள் தோழியோ " தேனு அழுவாம ,மொதல்ல அவன் கையில வழியிர ரத்தத்த நிறுத்தனும்டி அவனுக்கு ஒன்னும் ஆகாது " என்றதும்,,*** தேன்மொழி உடனே அருகில் கிழே கிடந்த தன் துப்பட்டாவை அமர்ந்திருந்தவாரே எட்டி எடுத்து அவன் ரத்தம் வழிந்துகொண்டிருக்கும் இடது உள்ளங்கையில் சுற்றினாள் . அப்போதுதான் கவனித்தாள் ரவியின் வலது உள்ளங்கையிலும் அதிக சிராய்ப்புடன் சதைதோல்கள் கிழிக்கப்பட்டுருந்தது.
கூர்மையான கல்லை இருக்கிபிடித்து அந்த ரவுடிகளை அடித்ததன் பாதிப்பே அது..
அதற்குள் ஒரு ஆட்டோவை அவள் தோழி மறித்து நிருத்தினாள் . மயக்கமடைந்த ரவியை ஆட்டோ ஓட்டுனரும், தேன்மொழியும், அவள் தோழியும் முயன்று ஆட்டோவில் ஏற்றி புறப்படும் போது, தேன்மொழியோ, அங்கே உள்ள ஆபத்தில் உதவாத மக்களை " எச்சி" போல் பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.. பின்பு ரவியை அருகில் உள்ள தனியார் மருத்துவமனையில் சேர்த்தனர்.
அம்மா வடிவுக்கரசிக்கும் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. அம்மாவோ , உள்மனதில் அவனை வெருக்க சில காரணங்கள் இருந்தாலும் தன் பிள்ளைக்கு என்ன ஆனதோ என அலரியடித்துக்கொண்டு வந்து சேர்ந்தாள். அதற்குள் ரவிக்கு இடது கையில் 6 தையல்களும், வலது கையிலும் மருந்து இட்டு கட்டு போடப்பட்டது..
இப்படியே இரண்டு வாரம் சென்றது...
ஒரு நாள் மாலை ரவி பள்ளி முடிந்து வீட்டிற்கு வந்து கொண்டிருந்தான். பேருந்து நிறுத்தத்தில் மக்கள் பரபரப்புடன் சத்தமாக கத்திக்கொண்டு கூட்டமாக நின்று கொண்டிருந்தனர். ரவிக்கு ஏதோ பிரச்சனை என தோன்றியது, மெதுவாக கூட்டதில் நுழைந்தான் .
அங்கே...
இரண்டு பெண்களை அவர்களுடைய துப்பட்டாவாலேயே அந்த பெண்கள் முகத்தில் மூடி கழுத்தை இருக்கி பிடித்தால்போல் இரண்டு ரவுடிகள் இருந்தனர். ஒரு ரவுடியின் கையில் பாட்டிலில் அமிலமும் (acid) , மற்றொரு ரவுடியின் கையில் சிறிய கத்தி இருந்தது.
இரண்டு பெண்களின் கழுத்தை இருக்கி பிடித்திருப்பதினால் கத்தகூட முடியவில்லை.
அமிலம் வைத்திருக்கும் ரவுடியோ " ஏன்டி தெவிடியா முன்ட உனக்கு என்ன பிடிக்கலையாடி ..... எத்தன நாள் உன் பின்னாடி சுத்திருக்கேன் என்ன வேணாம்னு சொன்னேல்ல இப்ப பாருடி உன் மூன்சி என்ன ஆகுதுனு" என்றான்.
மற்றொரு ரவுடியோ..." உன் ஃபெர்ன்டுக்கும் என் தம்பிக்கும் தான்டி பிரச்சனை நீ ஏண்டி நடுவுல வந்த இப்ப பாரு நீயும் சாகபோற " என்றதும் அப்பெண் அமைதியாதான் இருந்தாள், யாரையோ பார்த்துக்கொண்டு..
ரவிக்கு அப்பெண்களின் முகத்தில் துப்பட்டா முடியிருப்பதினால் யாரென்று தெரியவில்லை. கூட்டத்தில் உள்ள அனைவரும் அவர்களுக்குள்* "இவங்க தான்பா போன மாசம் "சிக்னல் ஜங்சன்ல " நடு ரோட்ல பட்டபகல்ல ஒருத்தன வெட்னாங்க ... எல்லாம் ஆலும் கட்சி சப்போட்ல தான் " என* பரபரப்புடன் பேசி கொண்டிருந்தனர்.
..ஆம்..
அந்த கொலை வழக்கில் அன்று மாலையே சரண்டர் ஆகி உள்ளே சென்று சிறையிலிருந்து இரண்டு வாரம் முன்பு தான் ஜாமினில் வந்தார்கள் இவர்கள்.. எல்லா கட்சி சப்போட்டும் இவர்களுக்கு உண்டு .
சிலரோ காவல் நிலையத்திற்கு கைப்பேசியில் முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தனர்.
பழைய ரவியாக இருந்திருந்தாள் இங்கு பக்கம் கூட வந்திருக்க மாட்டான் . ஆனால் இன்றோ ரவுடியின் முன் நிற்க்கிறான் .அவனுக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை.
ரவுடியோ "இன்னைக்கு செத்தடி " என்று அமிலத்தை அப்பெண் முகத்தில் ஊற்ற தயாரானான். இதை கேட்டவுடன் அப்பெண்னுக்கு மரண பயத்தில் கத்த முடியாமல் கை, கால்களை துடிக்க செய்தாள்.
மற்றொரு பெண்ணோ அமைதியாக கூட்டத்தில் உள்ள ஒருவரை இன்னும் பார்த்துக்கொண்டேதான் இருந்தாள் மரணபயமில்லாமல்...
ரவுடியோ "இன்னைக்கு செத்தடி " என்று அமிலத்தை அப்பெண் முகத்தில் ஊற்ற தயாரானான். இதை கேட்டவுடன் அப்பெண்னுக்கு மரண பயத்தில் கத்த முடியாமல் கை, கால்களை துடிக்க செய்தாள்.
*மற்றொரு பெண்ணோ அமைதியாக கூட்டத்தில் உள்ள ஒருவரை இன்னும் பார்த்துக்கொண்டேதான் இருந்தாள் மரணபயமில்லாமல்...
ரவிக்கோ,. பதற்றம் அதிகமாகி கொண்டே போனது அந்த சம்பவத்தின் போது அவன் மட்டுமே அருகில் இருப்பது போல் உணர்ந்தான், "என்ன செய்யலாம் என்ன செய்யலாம் என மூளை வேகமாக சிந்திக்க தொடங்கியது .
கூட்டத்தில் ஒருவர் , மற்றொரு நபரிடம் " போலிஸ்க்கு போன் பண்ணிட்டேன் , 5 நிமிசம் இவங்கள அந்த ரவுடிங்க எதுவும் பண்ணாம இருந்தா , போலீஸ் வந்து இவங்கள காப்பாத்திடும் " என கூறிக் கொண்டுருந்தார்.
ரவிக்கு ஒரு யோசனை வந்தது 5 நிமிடம் இவர்களை திசை திருப்பினால், அதற்குள் போலீஸ் வந்துவிடும் , இந்த பெண்களும் காப்பாற்றபடுவார்கள் என எண்ணினான்.
"".........அண்ணா... அண்ணா.... ப்ளீஸ்... கொஞ்சம்.. நிறுத்துங்க... ப்ளீஸ்... வெயிட்... ப்ளீஸ்..ணா... " என ரவுடிகளை நோக்கி கத்திக் கொண்டே மூன்று அடி முன் முன்னோக்கி நடந்தான்..
ரவுடிகள் யாருடா இவன் என யோசித்துக் கொண்டே , அமிலம் வைத்திருக்கும் ரவுடி " டேய்... ஒருங்கா.. போய்டு.. இல்ல.. நீயும். பொனமாய்டுவே.." என அதட்டீனான்.
ரவி ஒரு நொடி பயந்து பின்பு தைரியத்தை வர வைத்துக்கொண்டு அந்த ரவுடியிடம்
" அண்ணா என்னண்ணா காதல ஏதுக்கலனு போய் கொலையா பாவம்ணா அவங்க, விட்டுடுங்கணா ப்ளீஸ். " என கூறினான்.
மீண்டும் அதே ரவுடி " டேய் இப்பவும் சொல்றேன் ஓடிரு,* உயிர விட்ராதே" என மிரட்டினான்.
அத்தனை கூட்டத்தில் யாரும் காப்பாற்ற வராத போது, ரவியின் செயல்களை அந்த பயமற்ற பெண்ணோ ஆச்சிரியமாகவும், அதிர்ச்சியாகவும் பார்த்து கொண்டுருந்தாள். இப்போது தான் அப்பெண்ணுக்கு பயம் வந்தது. தன் உயிருக்காக அல்ல...
ரவிக்கோ 5 நிமிடத்தில் இன்னும் 4 நிமிடம் அந்த ரவுடிகளின் கவனத்தை சிதரடித்தால் போதும் என பேச்சு கொடுக்க ஆரம்பித்தான்.
" அண்ணா .... மொதல்ல அவங்களுக்கு உங்க காதல மென்மையா வெளிபடுத்தனும்.....* நீங்க அவங்க அன்பையும் பாசத்தையும் பெற முயற்சி செய்யனும்......*** அவங்களுக்காக நீங்க எதையும் செய்வீங்கனு அவங்கள நினைக்க வைக்கனும்...** இதல்லாம் பன்னாம டேரைக்ட்டா வந்து என்ன லல் பன்னுனா யாரும் உங்கள லவ் பன்ன மாட்டாங்க" " என்றான் ரவி....
*
இந்த வசனம் எல்லாம் சென்ற வாரம் முதன்முதலாக பள்ளியை கட் அடித்து விட்டு புதிதாக சேர்ந்த நண்பர்களுடன் காஞ்சிபுரம் பாபு தியேட்டரில் பார்த்த படத்தில் வந்த வசனங்கள் தான் இவை...
முதல் பெண்ணோ உயிர் பயத்தில் அரைமயக்கமாக இருந்தாள், மற்றொரு பெண் ரவி பேசிய பேச்சுகளை பிரம்மீப்புடன் பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
கத்தி வைத்திருக்கும் ரவுடிக்கு இவன் பேசிய வார்த்தையை கண்டு கோபத்தில் "டேய் வாயால பேசுனா நீ கேக்க மாட்ட டா" என அப்பெண்னையும் சேர்த்து இவன் அருகில் இழுத்துட்டு வந்து, கத்தியை ரவி கழுத்துக்கு இடமிருந்து வலமாக இழுத்தான். நல்ல வேளை கத்தி ரவி கழுத்தில் படவில்லை. இன்னும் கத்தி ரவுடியிடமே இருந்தது.
ரவி மிகவும் பயந்தவாறே ஒரு அடி பின் வைத்தான். தன் இலக்கு தவறியதால் இன்னும் கோவத்தில் "இன்னைக்கு செத்தட நாயே" என தன் வலது காலால் அவன் வயிற்றை பலம் கொண்டு எட்டி உதைத்தான் .. ரவியோ "அம்மா" என கத்தி கொண்டே* வலியால் வயிற்றை பிடித்துக்கொண்டே கீழே விழுந்தான்.
அந்த ரவுடியின் பிடியில் இருந்த பெண்ணோ "ரவி....................." என அலரினாள்.
ரவுடியின் பிடி சற்று தளர்ந்ததாள் அப்பெண், கையால் சிரமபட்டு முகத்தை மூடியிருக்கும் துப்பட்டாவை மேலே தூக்கினாள். அந்த முகம்...... அது ரவியின் அக்காவே தான்... ஆம் தேன்மொழியேதான் அது... கண்களில் நீர்வழிய நின்றுருந்தாள்.
சுற்றி உள்ள மக்கள் கூட்டமோ "ஏதோ நடக்க போகுதுனு" சலசலப்புடன் நின்றுகொண்டிருந்தனர். ரவி கண்களை மூடி வலியால் துடித்து கொண்டிருந்தான் . பின்பு சுயநினைவுக்கு வந்தவன் ,மங்களான பார்வையில் தன்னை பெயர் சொல்லி அழைத்தது யார் என வலியுடன் சுற்றி பார்த்து கொண்டிருந்தான்.
அப்போது ,,, அங்கே அப்பெண் முகத்தை பார்த்தான் ரவி.. அவனால் நம்ப முடியியவில்லை.. மங்களான பார்வையிலிருந்து மீண்டும் தன் கண்களை விரித்தவாரே பார்த்தான்,
அதிர்ச்சிதான் அவனுக்கு.....
"மூன்று வாரமுன்புவரை தான் நேசித்த தன் உடன்பிறந்த அக்கா , இப்போது கயவர்களின் பிடியில் மாட்டி துன்பபட்டு, மடிய போகிறாள் என்ற நினைப்பே " அவனை ஏதோ செய்தது .
"தான் ஆடா விட்டாலும் தன் தசை ஆடும் "
என்பதை போல
உள்ளுக்குள் அவளை எப்படியாவது "ஏன்" தன் உயிரை கொடுத்தாவது காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அவன் மூளையின் அனுமதியில்லாம் "மனது " முடிவெடுத்தது....
ரவியின் அந்த வெறி அவன் உடலெங்கும் பரவியது, எழுந்து கால்களை நீட்டியவாரே அமர்ந்திருந்தான். கையில் உள்ளங்கையின் அளவுடைய பெரிய "கருங்கல்" சிக்கியது, அதன் கூர்மையான பகுதி வெளியே இருக்குமாரு இருக்கமாக பிடித்திருந்தான். உடம்பில் புதிய இரத்தம் பாய எழுந்து நின்றான். தேன்மொழியோ மிரட்ச்சியுடன் ரவியை பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
ரவி உடம்பில் முறுக்குடன் முன்னே சென்றான், ரவுடியோ தேன்மொழியின் பிடியை விடுவித்துவிட்டு* கையில் கத்தியை கொண்டு ரவியின் நெஞ்சை குறி வைத்து ஓங்கினான், ரவியோ லாவகமாக குனிந்து அவன் குறியிலிருந்து தப்பித்து, தொடர்ந்து முன்னேறி அந்த ரவுடியை கடந்து சென்று பின்னால் உள்ள மற்றொரு ரவுடியை யாரும் எதிர்பாரா சமயத்தில் அவன் கையில் உள்ள அமிலத்தை அசையாமல் பிடித்துக்கொண்டு தன் சக்தியை திரட்டி கூர்மையான கல்லால் அவன் இடது கண் அருகே அடித்தான் ரவி..
அவ்வளவுதான் அந்த ரவுடி கண்ணில் வெட்டுபட்டு கிழே விழுந்தான் , தேன்மொழியின் தோழிக்கு இப்போது தான் உயிரே வந்தது. அவள் ஓடி சென்று தேன்மொழியை கட்டிக்கொண்டாள், இப்போது ரவி கையில் அமிலம் இருந்தது, அதை தூரமாக வீசிவிட்டு, திரும்புவதற்க்குள் மற்றொரு ரவுடியோ, ரவியின் முதுகிற்கு பின்னால் கத்தியை வைத்து குத்த ஓங்கினான்,அவன் முகத்தில் எல்லா முயற்சியும் தோல்வியின் பிரதிபளிப்பு இருந்தது.
அங்கே,,அப்போது ...
தேன்மொழி, "ரவி.............. பின்னாடி பாருடா....." என கத்திக்கொண்டே , அந்த ரவுடியை தடுப்பதற்கு ஓடினாள் . அதற்குள் ரவி திரும்பி நின்றிருந்தான் , முதுகு நோக்கி ஓங்கிய கத்தி இப்போது ரவியின் வயிற்றை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தது.....
திக் திக் திக்..... அங்கே உள்ள அனைவருடைய மனதும்..
நொடியில் நான்கில் ஒரு பங்கு நேரத்தில் அந்த கத்தியை தன் இடது கையால் பிடித்தான் , அவன் வயிற்றுக்கு ஒரு சில சென்டிமீட்டர் தொலைவே பிடித்து நிறுத்தினான். கத்தியை ரவி பிடித்த பகுதியோ கூர்மையான பகுதி., இன்னும் ரவுடியோ கத்திக்கு அழுத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தான், மேலும் இன்னொரு கையையும் சேர்த்து அழுத்த துடங்கினான், கத்தி ரவியின் பிடியை மீறி அவன் வயிற்றுக்கு அருகில் நகர்ந்து சென்றது.
ரவியின் இடது கையில் இருந்து இரத்தம் வழிந்தோடிக்கொண்டிருந்தது. தேன்மொழியோ அந்த ரவுடியை தன் கையால் அடித்து கொண்டிருந்தாள் . மக்களோ அச்சத்தில் யாரும் அருகில் வரவில்லை.
தினமும் காலை தான் செய்த உடற்பயிற்சினால் தன் முழு பலத்தையும் கையில் வரவைத்துக் கொண்டு கத்தியை வளைக்க தொடங்கினான் , கத்தியோ" பட் " என்ற ஓசையுடன் உடைந்தது .. ரவுடி கத்தி உடைந்ததை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்து கொண்டிருக்கும் போதே அவன் தலையில் பின் மன்டையில், ரவி தன் வலது கையில் உள்ள கல்லால் அடித்தான். மூளை குழம்பி நினைவிழந்து சரிய தொடங்கினான்.
ரவிக்கு , அவன் சரிய சரிய பின்னால் நின்ற தன் அக்கா முகம் தெரிய தொடங்கியது. ரவி முகத்தில் தன் அக்காவை காப்பாற்றிய நிம்மதி இருந்தது. அவன் இடது உள்ளங்கையில் மிகவும் ஆழமாக வெட்டுபட்டிருந்தன, இரத்தம் நிற்க்காமல் வழிந்து கொண்டிருப்பதன் விளைவாக மெதுவாக ரவியின் கண்கள் சொக்கிபோய் , மயக்கம் அடைய தொடங்கினான் . அதற்க்குள் தேன்மொழி அவனை பிடித்து தன் மடியில் கிழே அமர்த்திக்கொண்டாள்.
தேன்மொழி மயக்கமடைந்த ரவியை கண்ணீர் வடிந்த கண்களுடன் அவனது கன்னத்தை தட்டியவாரே "டேய் ரவி டேய் ரவி " என பிணாத்தி கொண்டிருந்தாள்" திடீரென சூழ்நிலையை புரிந்து
"யாராவது ஆம்புலன்ஸ கூப்பிடுங்களேன்" என்று கத்தினாள்....
அவள் தோழியோ " தேனு அழுவாம ,மொதல்ல அவன் கையில வழியிர ரத்தத்த நிறுத்தனும்டி அவனுக்கு ஒன்னும் ஆகாது " என்றதும்,,*** தேன்மொழி உடனே அருகில் கிழே கிடந்த தன் துப்பட்டாவை அமர்ந்திருந்தவாரே எட்டி எடுத்து அவன் ரத்தம் வழிந்துகொண்டிருக்கும் இடது உள்ளங்கையில் சுற்றினாள் . அப்போதுதான் கவனித்தாள் ரவியின் வலது உள்ளங்கையிலும் அதிக சிராய்ப்புடன் சதைதோல்கள் கிழிக்கப்பட்டுருந்தது.
கூர்மையான கல்லை இருக்கிபிடித்து அந்த ரவுடிகளை அடித்ததன் பாதிப்பே அது..
அதற்குள் ஒரு ஆட்டோவை அவள் தோழி மறித்து நிருத்தினாள் . மயக்கமடைந்த ரவியை ஆட்டோ ஓட்டுனரும், தேன்மொழியும், அவள் தோழியும் முயன்று ஆட்டோவில் ஏற்றி புறப்படும் போது, தேன்மொழியோ, அங்கே உள்ள ஆபத்தில் உதவாத மக்களை " எச்சி" போல் பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.. பின்பு ரவியை அருகில் உள்ள தனியார் மருத்துவமனையில் சேர்த்தனர்.
அம்மா வடிவுக்கரசிக்கும் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. அம்மாவோ , உள்மனதில் அவனை வெருக்க சில காரணங்கள் இருந்தாலும் தன் பிள்ளைக்கு என்ன ஆனதோ என அலரியடித்துக்கொண்டு வந்து சேர்ந்தாள். அதற்குள் ரவிக்கு இடது கையில் 6 தையல்களும், வலது கையிலும் மருந்து இட்டு கட்டு போடப்பட்டது..
05-11-2019, 04:46 PM
Vey interesting story BROTHER.....Nice update....
05-11-2019, 08:36 PM
(05-11-2019, 04:46 PM)VERONICA Wrote: Vey interesting story BROTHER.....Nice update....thank you
(05-11-2019, 05:47 PM)Maju1929 Wrote: Super bro next update epa brothank you..next update today night ;-)
(05-11-2019, 06:21 PM)prrichat85 Wrote: Good update superthank you bro
(05-11-2019, 08:08 PM)Rajkutty1986 Wrote: Good story keep continuethank you
05-11-2019, 11:26 PM
மணி மாலை 6:55
மருத்துவமனையில் ரவி கட்டிலில் மயக்க நிலையில் படுத்து கொண்டிருந்தான். தேன்மொழியோ அம்மாவிற்க்கு நடந்ததை விளக்கி கூறிக்கொண்டிருந்தாள்.
அவள் தோழியோ "இன்னைக்கு நடந்ததை என்னாள் மறக்கவே முடியாதுடி , உன் தம்பி மட்டும் இல்லனா நாம இரண்டு பேரும் எப்பையோ அங்க செத்துருப்போம் . அவன் முழிச்சா நான் ரொம்ப தேங்க்ஸ் சொன்னேன்னு சொல்லுடி.. டைம் ஆச்சி அம்மா தேடுவாங்க* கிளம்புறேன்டி ... என கூறிவிட்டு* சென்றாள்.
ரவி மெதுவாக கண் விழித்தான்..
வெளியே அமர்ந்திருக்கும் அம்மா மற்றும் அக்காவிடம் அங்கே உள்ள நர்ஸ்லேடி "பேஷன்ட் முழிச்சிட்டாங்க யாராவது ஒருத்தர் போய் பாருங்க" என்றதும் அம்மா எழுந்தாள் அதற்குள் அக்கா தேன்மொழி அம்மாவை முந்திக்கொண்டு உள்ளே சென்றாள்..
வெளியே அமர்ந்திருக்கும் அம்மா மற்றும் அக்காவிடம் அங்கே உள்ள நர்ஸ்லேடி "பேஷன்ட் முழிச்சிட்டாங்க யாராவது ஒருத்தர் போய் பாருங்க" என்றதும் அம்மா எழுந்தாள் அதற்குள் அக்கா தேன்மொழி அம்மாவை முந்திக்கொண்டு உள்ளே சென்றாள்..
தேன்மொழி உள்ளே சென்றதும், ரவி அமைதியாக கண் விழித்தவாரே* இரண்டு உள்ளங்கையிலிலும் வலியுடன் படுத்திருந்தான். இவளை கண்டதும் தன் அக்காவிற்க்கு எதுவும் ஆகவில்லை, அவள் நன்றாக இருக்கிறாள், நான் காப்பாற்றி விட்டேன் என்ற பூரிப்ப்பால் அவன் முகம் முழுவதும் மகிழ்ச்சி மற்றும் உதட்டில் சிறு புன்னகையும் உண்டானது.
மூன்று வினாடிதான் இருந்திருக்கும் ரவிக்கு அந்த இரவு நடந்தது நியாபகம் வந்தது, உடனே அவன் நெற்றியை சுருக்கினான், புன்னகை மறைந்தது, முகத்தில் கோவரேகைகள் தென்பட்டது. தன் கண்கள் மற்றும் முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக் கொன்டான்.
*இவைகளை தேன்மொழி பார்த்ததும் அவனுக்கு தன் மேல் உள்ள கோவத்தை குறைக்கனும் என சிந்தித்தாள்.
*"சார் இன்னும் கோவத்தில்தான் இருக்கீங்க போல " என கூறினாள்.
ரவி அமைதியாகவே இருந்தான்
தேன்மொழி " டேய் அன்னைக்கு உன்ன அடிச்சது தப்புதான் " என சலித்து கொண்டே சொன்னாள்.
ரவியோ அவளை ஒரு வினாடி பார்த்து பின் மீண்டும் தலையை திருப்பி கொண்டான்.
தேன்மொழி பொய் கோபத்துடன் " என்னதான்டா பன்ன சொல்ர" என்றாள்
ரவி அவள் பின்னால் அம்மா வருவதை பார்த்து கொண்டிருந்தான்.
அம்மா வந்து அவன் அருகில் கட்டிலில் அமர்ந்து அவனிடம் " ரவி... கை வலி எப்படி பா இருக்கு" என்றாள்
ரவியோ இதுவரை அம்மா தன்னை "பா" போட்டு கூப்பிட்டது கிடையாது ... ஒரு வேளை தன் ஆசை மகளை காப்பாற்றியதன் விளைவாக இருக்குமோ என சிந்தித்து கொண்டே இருந்தான்.
அம்மா மீண்டும் அவன் கால்களை ஆட்டியவாரே* " ரவி.. என்னப்பா யோசனை " என்றாள்
ரவி சிந்தனையிலிருந்து மீண்டு " என்னம்மா சொன்னீங்க" என்றான்
அம்மா " கைல வலி எப்படி இருக்குனு கேட்டேன்" என்றாள்
ரவி " இப்ப பாரவால்ல மா" என தேன்மொழியை பார்த்த வாரே கூறினாள்
டாக்டர் வந்ததும் அம்மா டாக்டரிடம் " என் பையனுக்கு ஒன்னும் இல்லல, பயப்படர மாதிரி எதும் இல்லல " என பதரியவாறு கேட்டாள்.
டாக்டரோ வடிவுக்கரசியிடம் " ஹி இஸ் ஆல்ரைட், நோ ப்ராபளம் . இப்பவே வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போகலாம். பட் வீக்லி டூ டைம்ஸ் செக்கப்புக்கு வரனும் . 4 வீக்ஸ்ல தைலல்ல பிரிச்சிடுலாம் " என்றார் மற்றும் ரவியிடம் " தையல் போட்ட இடத்துல அதிக ஸ்ரையின் கொடுக்க கூடாது பா* " என்றார்
எல்லாம் முடிந்து வீட்டிற்க்கு வர இரவு 9 மணி ஆயிற்று.
அம்மா கடகடவென சமைத்து முடித்து ரவியையும் வற்ப்புருத்தி அழைத்து சாப்பிட அமர்ந்தார்கள்.
அம்மா தன் தட்டில் உள்ள சோற்றை சிறு உருண்டையாக எடுத்து ரவியின் வாய்யருகே கொண்டு சென்று " ரவி ஆஆ காட்டு" என்றாள்.
ரவி " மா.... எனக்கு ரைட் ஹான்ட்ல உள்ளங்கைல மட்டும் தான் அடிபட்டுருக்கு விரல்,லாம் அசைக்க முடிது நீங்க ஸ்பூன் கொடுங்க நானே சாப்டுகிறேன்" என்றான்
அம்மாவோ "....ம்... வாய தொறன்னு சென்னேன்ல " என சிறிது கண்டிப்புடன் கூறினாள்
ரவி வாயை திறந்து அம்மா ஊட்டிய சாப்பாட்டை சாப்பிட்டான் பின்பு மாத்திரைகளை உண்டு , தூங்க சென்றான்
சமையலறையில்,,,
தேன்மொழி,. அம்மாவிடம் "ஏம்மா உன் புள்ள மொகத்துல ஏதோ மாற்றம் தெரிதா?" என கேட்டாள்.
"ஏன் உன்ன காப்பாத்தும் போது நீ பாக்கலையா" என அம்மாவும் எதிர் கேள்வி கேட்டாள்.
"இல்லம்மா மூனு வாரமா அவன் என்கூட பேசல" என்றாள் தேன்மொழி "மெதுவாக " .
அம்மா "என்னடி திடீர்னு தம்பி மேல பாசம் பொங்குற மாதிரி தெரிது , இவ்வளவு நாள் அவனை சனியன், நாயி,எரும என திட்டிய போது தெரியலையா" என்றாள் "நக்கலாக "
". ஏன் நான் மட்டும் தான் திட்டினேன்னா, நீ தான் தினமும் அவனை கரிச்சி கொட்டிட்டே இருப்பே" என தேன்மொழி பதிலலித்தாள்.
அம்மா தேனிடம், அவள் தலையை தடவி என்னடி ஆச்சி என்றாள் அன்பாக. தேனோ அன்று இரவு நடந்ததை கூறினாள். உடனே அம்மா அவள் தலையில் செல்லமாக கொட்டி " அவனை எதுக்குடி அடிச்ச பாவம் என் மகன்" என்றாள் வருத்தத்துடன் .
தேன்மொழி "சாரிம்மா ஏதோ புத்தி கெட்டு அடிச்சிட்டேன்"
அம்மா "விடுடி அவன் கோவம் இரண்டு நாள்ல கொறைஞ்சிடும் நீ போய் தூங்கு" என்றாள்
இரவு 11:30 மணி
அம்மா நல்ல உறக்கத்தில் இருந்தார்கள்., ரவியும் கையில் உள்ள வலியால் இப்போது தான் தூங்க தொடங்கினான்.
அவளோ,..
"அவசரபட்டு ரவியை அடித்து விட்டோமோ " என சிந்தித்து கொண்டிருந்தாள்.
அவள் மூளையில் ஒரு மின்னல் வெட்டியது போல நினைவு வந்தது, அது அவனிடம் அப்போது அவள் பேசிய கடுஞ்சொற்கள்.
"""யாருடா நீ...உனக்கு என்ன உரிமை இருக்கு" ""
இதை நினைத்து பார்க்கவே தேன்மொழிக்கு மனது வலித்தது. அவள் கண்கள் குளமானது,
"அடித்து மட்டும் விட்டுருந்தால், அவன் கண்டிப்பாக பேசிருப்பான், ஆனால் அந்த வார்த்தைகள் , "ஆம்" அந்த வார்த்தைகள்,,,
அழுதேவிட்டாள் அவள் ,,
"உனக்கு என்ன உரிமை இருக்கு" இந்த வார்த்தையை நினைக்கும் போது, அய்யய்யோ இனிமேல் என்னிடம் பேச மாட்டியா" என கண்ணிர் விட்டு அழத்தொங்கினாள்.
உன்னைப் பார்த்து "யாருடா நீ " என்று கேட்டேனே, கடவுளே,..,, அவளின் கண்ணீர் தலையனையை நனைத்ததுக் கொண்டிருந்தது..
.. அன்று அவள் கேட்ட கேள்விக்கு இன்று அவளே பதில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள்...
நீ என் தம்பி டா..முதல் முறை அவள் ஆழ்மனதில் தோன்றிய வார்த்தைகள் ... நீ என் தம்பிடா....
உடனே எழுந்தாள் தன் தம்பி அறைக்கு சென்றாள், கதவு லேசாக சாத்தியிருந்தது , திறந்து உள்ளே சென்றாள் . படுத்திருந்த ரவியை பார்த்து கொண்டே நின்றிருந்தாள் கண்களில் நீர் வழிய..
ரவிக்கு தன்னை யாரோ பார்த்து கொண்டிருப்பதாக உள்ளுணர்வு ஏற்ப்பட கண்விழித்து பார்த்தான்.
அக்கா தன் அறையில் இருப்பதை பார்த்தவுடன் அதிர்ச்சியில் எழுந்து அமர்ந்தான். இவள் ஏன் இங்கு அதுவும் இந்த நேரத்தில் வந்தாள் என சிந்தித்து கொன்டிருக்கும் போதே தேன்மொழி இவன் அருகில் வந்து நின்றாள்.
தேன்மொழி ஒரு நிமிடம் ரவி முகத்தையே பார்த்து கொண்டிருந்தவள் , அன்று அவள் பேசிய வார்த்தைகள் மீண்டும் நினைவுக்கு வந்ததும்... .... "ஓஓ..வென" அழுது கொண்டே கட்டிலில் அமர்ந்து அவனை கட்டிபிடித்துக் கொண்டாள்.
ரவிக்கோ என்ன நடக்கிறது என புரியவில்லை இரண்டு கைகளிலும் காயம் பட்டுள்ளதால் தன் உடலை மட்டும் அசைத்து பார்த்து பயனில்லை என்றதும் பின் அமைதியானான்.
அவளோ விடாமல் அவன் முகத்தை தன் மார்பில் அழுத்திபிடித்துக்கொண்டு அழுது கொண்டிருந்தாள். சிறிது நேரம் பின்பு அவளுக்கு அழுகை குறைந்து தன் மார்பில் இருக்கும் அவன் தலையை எடுத்தாள். சிறிது அமைதிக்கு பிறகு
அவன் கண்களை பார்த்து " தம்பி என்னை மன்னிச்சிடுடா ப்ளீஸ் மன்னிச்சிடுடா அன்னைக்கு அந்த வார்த்தை உன்ன எவ்வளவு கஷ்டபடுத்திருக்கும்னு இப்பதான் டா எனக்கு புரிஞ்சிது" என கூறி மீண்டும் அழுத்தொடங்கினாள்.
ரவிக்கு எப்படி இருந்த தன் அக்காவே இப்போது வாய்திறந்து மன்னிப்பு கேட்டதால் அவன் மனம் உருகியது ஏனென்றால் அவள் மீது தவறே இருந்தாலும் யாரிடமும் இதுவரை அவள் மன்னிப்பு கேட்டதில்லை ..
ரவி அமைதியாக பேசாமல் இருப்பதை பார்த்ததும் இன்னும் தன் மேல் கோவம் போகவில்லை என சோகமாக எழுந்து தன் அறைக்கு செல்ல நடந்தாள்.
".........அக்கா.........." னு ஒரு குரல் தேன்மொழி காதில் விழுந்தது அவள் சட்டென திரும்பி பார்த்தாள் அங்கே ரவி உதட்டில் புன்னகையுடன் மீண்டும் "...... அக்கா..... " என அவளை பார்த்தவாரே கூறினான்.
அவ்வளவுதான் தேன்மொழி "........,ரவி. யென" பாய்ந்து மீண்டும் கட்டிபிடித்துக்கொன்டாள் . பின்பு அவனை விடுவித்து " அக்காவ மன்னிச்சீட்டியா டா" என கண்களில் உணர்ச்சி பொங்க கேட்டாள் ..
ரவி "அக்கா உங்க மேல எப்பயோ கோவம்லாம் போய்டுசி இருந்தாலும் ஒரு வீம்புக்குதான் பேசாம இருந்தேன் கா " என்றான்
தேன்மொழிக்கு தம்பி பேசியதும் , தன் மீது கோபம் இல்லை என்றதும், அவள் ரவியின் முகத்தை இழுத்து தன் உதட்டை குவித்து அவன் கன்னத்தில் மென்மையாக முத்தமிட்டாள்.
ரவிக்கோ உடம்பெல்லாம் வியர்க்க தொடங்கியது. அவன் வாழ்க்கையில் நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து அவன் வாங்கும் முதல் முத்தம் இது.
தேன்மொழி " என்னாடா ஆச்சி திடிருனு உனக்கு வேர்க்குது" என்றாள்
ரவி* " ஒன்னுமில்ல கா" என்றான்
தேன்மொழி "எப்படியோ பெரிய ஹீரோ ஆயிட்டிங்க, ஃபைட் பன்றிங்க , லவ் பத்தி அழகா எக்ஸ்பிளைன் செய்ரீங்க.." என்றாள்
தன்னை அக்கா கின்டல் செய்வதை அறிந்த ரவி* ''அக்கா........" என சிணுங்கினான்
தேன்மொழி " உண்மைல நீ இல்லனா நான் எப்பவோ செத்துருப்பேன் , எனக்காக உன் உயிர பணயம் வச்சி என்ன காப்பாத்திருக்க " என்று தன் கையை மாலையாக அவன் கழுத்தில் போட்டு அவன் மேல் தலைசாய்ந்தாள்.
ரவிக்கோ தூக்கம் வருவதால் அவளுடன் சேர்ந்தே தலையனையில் சாய்ந்தான் . ரவியும் தேனும் ஒரே தலையனையில் படுத்துகொன்டிருந்தார்கள். இன்னும் அவள் கைகள் ரவி கழுத்தில் வளையம் போட்டு கொண்டேதான் இருந்தது. ரவிக்கு இந்த அனைப்பு மிகவும் பிடித்திருந்தது , மேலும் இது இன்று முழுவதும் வேண்டும் மனது துடித்தது.
ரவி மெதுவாக* "...அக்கா..." என்றான்
தேன் கண்களை மூடிக்கொண்டே " என்ன டா" என்றாள்
ரவி தயங்கி கொண்டே " அக்கா காலைல வரைக்கும் இங்கே என் கூடவே இருக்கிருயா " என்றான்
தேன்மொழியோ........
மருத்துவமனையில் ரவி கட்டிலில் மயக்க நிலையில் படுத்து கொண்டிருந்தான். தேன்மொழியோ அம்மாவிற்க்கு நடந்ததை விளக்கி கூறிக்கொண்டிருந்தாள்.
அவள் தோழியோ "இன்னைக்கு நடந்ததை என்னாள் மறக்கவே முடியாதுடி , உன் தம்பி மட்டும் இல்லனா நாம இரண்டு பேரும் எப்பையோ அங்க செத்துருப்போம் . அவன் முழிச்சா நான் ரொம்ப தேங்க்ஸ் சொன்னேன்னு சொல்லுடி.. டைம் ஆச்சி அம்மா தேடுவாங்க* கிளம்புறேன்டி ... என கூறிவிட்டு* சென்றாள்.
ரவி மெதுவாக கண் விழித்தான்..
வெளியே அமர்ந்திருக்கும் அம்மா மற்றும் அக்காவிடம் அங்கே உள்ள நர்ஸ்லேடி "பேஷன்ட் முழிச்சிட்டாங்க யாராவது ஒருத்தர் போய் பாருங்க" என்றதும் அம்மா எழுந்தாள் அதற்குள் அக்கா தேன்மொழி அம்மாவை முந்திக்கொண்டு உள்ளே சென்றாள்..
வெளியே அமர்ந்திருக்கும் அம்மா மற்றும் அக்காவிடம் அங்கே உள்ள நர்ஸ்லேடி "பேஷன்ட் முழிச்சிட்டாங்க யாராவது ஒருத்தர் போய் பாருங்க" என்றதும் அம்மா எழுந்தாள் அதற்குள் அக்கா தேன்மொழி அம்மாவை முந்திக்கொண்டு உள்ளே சென்றாள்..
தேன்மொழி உள்ளே சென்றதும், ரவி அமைதியாக கண் விழித்தவாரே* இரண்டு உள்ளங்கையிலிலும் வலியுடன் படுத்திருந்தான். இவளை கண்டதும் தன் அக்காவிற்க்கு எதுவும் ஆகவில்லை, அவள் நன்றாக இருக்கிறாள், நான் காப்பாற்றி விட்டேன் என்ற பூரிப்ப்பால் அவன் முகம் முழுவதும் மகிழ்ச்சி மற்றும் உதட்டில் சிறு புன்னகையும் உண்டானது.
மூன்று வினாடிதான் இருந்திருக்கும் ரவிக்கு அந்த இரவு நடந்தது நியாபகம் வந்தது, உடனே அவன் நெற்றியை சுருக்கினான், புன்னகை மறைந்தது, முகத்தில் கோவரேகைகள் தென்பட்டது. தன் கண்கள் மற்றும் முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக் கொன்டான்.
*இவைகளை தேன்மொழி பார்த்ததும் அவனுக்கு தன் மேல் உள்ள கோவத்தை குறைக்கனும் என சிந்தித்தாள்.
*"சார் இன்னும் கோவத்தில்தான் இருக்கீங்க போல " என கூறினாள்.
ரவி அமைதியாகவே இருந்தான்
தேன்மொழி " டேய் அன்னைக்கு உன்ன அடிச்சது தப்புதான் " என சலித்து கொண்டே சொன்னாள்.
ரவியோ அவளை ஒரு வினாடி பார்த்து பின் மீண்டும் தலையை திருப்பி கொண்டான்.
தேன்மொழி பொய் கோபத்துடன் " என்னதான்டா பன்ன சொல்ர" என்றாள்
ரவி அவள் பின்னால் அம்மா வருவதை பார்த்து கொண்டிருந்தான்.
அம்மா வந்து அவன் அருகில் கட்டிலில் அமர்ந்து அவனிடம் " ரவி... கை வலி எப்படி பா இருக்கு" என்றாள்
ரவியோ இதுவரை அம்மா தன்னை "பா" போட்டு கூப்பிட்டது கிடையாது ... ஒரு வேளை தன் ஆசை மகளை காப்பாற்றியதன் விளைவாக இருக்குமோ என சிந்தித்து கொண்டே இருந்தான்.
அம்மா மீண்டும் அவன் கால்களை ஆட்டியவாரே* " ரவி.. என்னப்பா யோசனை " என்றாள்
ரவி சிந்தனையிலிருந்து மீண்டு " என்னம்மா சொன்னீங்க" என்றான்
அம்மா " கைல வலி எப்படி இருக்குனு கேட்டேன்" என்றாள்
ரவி " இப்ப பாரவால்ல மா" என தேன்மொழியை பார்த்த வாரே கூறினாள்
டாக்டர் வந்ததும் அம்மா டாக்டரிடம் " என் பையனுக்கு ஒன்னும் இல்லல, பயப்படர மாதிரி எதும் இல்லல " என பதரியவாறு கேட்டாள்.
டாக்டரோ வடிவுக்கரசியிடம் " ஹி இஸ் ஆல்ரைட், நோ ப்ராபளம் . இப்பவே வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போகலாம். பட் வீக்லி டூ டைம்ஸ் செக்கப்புக்கு வரனும் . 4 வீக்ஸ்ல தைலல்ல பிரிச்சிடுலாம் " என்றார் மற்றும் ரவியிடம் " தையல் போட்ட இடத்துல அதிக ஸ்ரையின் கொடுக்க கூடாது பா* " என்றார்
எல்லாம் முடிந்து வீட்டிற்க்கு வர இரவு 9 மணி ஆயிற்று.
அம்மா கடகடவென சமைத்து முடித்து ரவியையும் வற்ப்புருத்தி அழைத்து சாப்பிட அமர்ந்தார்கள்.
அம்மா தன் தட்டில் உள்ள சோற்றை சிறு உருண்டையாக எடுத்து ரவியின் வாய்யருகே கொண்டு சென்று " ரவி ஆஆ காட்டு" என்றாள்.
ரவி " மா.... எனக்கு ரைட் ஹான்ட்ல உள்ளங்கைல மட்டும் தான் அடிபட்டுருக்கு விரல்,லாம் அசைக்க முடிது நீங்க ஸ்பூன் கொடுங்க நானே சாப்டுகிறேன்" என்றான்
அம்மாவோ "....ம்... வாய தொறன்னு சென்னேன்ல " என சிறிது கண்டிப்புடன் கூறினாள்
ரவி வாயை திறந்து அம்மா ஊட்டிய சாப்பாட்டை சாப்பிட்டான் பின்பு மாத்திரைகளை உண்டு , தூங்க சென்றான்
சமையலறையில்,,,
தேன்மொழி,. அம்மாவிடம் "ஏம்மா உன் புள்ள மொகத்துல ஏதோ மாற்றம் தெரிதா?" என கேட்டாள்.
"ஏன் உன்ன காப்பாத்தும் போது நீ பாக்கலையா" என அம்மாவும் எதிர் கேள்வி கேட்டாள்.
"இல்லம்மா மூனு வாரமா அவன் என்கூட பேசல" என்றாள் தேன்மொழி "மெதுவாக " .
அம்மா "என்னடி திடீர்னு தம்பி மேல பாசம் பொங்குற மாதிரி தெரிது , இவ்வளவு நாள் அவனை சனியன், நாயி,எரும என திட்டிய போது தெரியலையா" என்றாள் "நக்கலாக "
". ஏன் நான் மட்டும் தான் திட்டினேன்னா, நீ தான் தினமும் அவனை கரிச்சி கொட்டிட்டே இருப்பே" என தேன்மொழி பதிலலித்தாள்.
அம்மா தேனிடம், அவள் தலையை தடவி என்னடி ஆச்சி என்றாள் அன்பாக. தேனோ அன்று இரவு நடந்ததை கூறினாள். உடனே அம்மா அவள் தலையில் செல்லமாக கொட்டி " அவனை எதுக்குடி அடிச்ச பாவம் என் மகன்" என்றாள் வருத்தத்துடன் .
தேன்மொழி "சாரிம்மா ஏதோ புத்தி கெட்டு அடிச்சிட்டேன்"
அம்மா "விடுடி அவன் கோவம் இரண்டு நாள்ல கொறைஞ்சிடும் நீ போய் தூங்கு" என்றாள்
இரவு 11:30 மணி
அம்மா நல்ல உறக்கத்தில் இருந்தார்கள்., ரவியும் கையில் உள்ள வலியால் இப்போது தான் தூங்க தொடங்கினான்.
அவளோ,..
"அவசரபட்டு ரவியை அடித்து விட்டோமோ " என சிந்தித்து கொண்டிருந்தாள்.
அவள் மூளையில் ஒரு மின்னல் வெட்டியது போல நினைவு வந்தது, அது அவனிடம் அப்போது அவள் பேசிய கடுஞ்சொற்கள்.
"""யாருடா நீ...உனக்கு என்ன உரிமை இருக்கு" ""
இதை நினைத்து பார்க்கவே தேன்மொழிக்கு மனது வலித்தது. அவள் கண்கள் குளமானது,
"அடித்து மட்டும் விட்டுருந்தால், அவன் கண்டிப்பாக பேசிருப்பான், ஆனால் அந்த வார்த்தைகள் , "ஆம்" அந்த வார்த்தைகள்,,,
அழுதேவிட்டாள் அவள் ,,
"உனக்கு என்ன உரிமை இருக்கு" இந்த வார்த்தையை நினைக்கும் போது, அய்யய்யோ இனிமேல் என்னிடம் பேச மாட்டியா" என கண்ணிர் விட்டு அழத்தொங்கினாள்.
உன்னைப் பார்த்து "யாருடா நீ " என்று கேட்டேனே, கடவுளே,..,, அவளின் கண்ணீர் தலையனையை நனைத்ததுக் கொண்டிருந்தது..
.. அன்று அவள் கேட்ட கேள்விக்கு இன்று அவளே பதில் சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள்...
நீ என் தம்பி டா..முதல் முறை அவள் ஆழ்மனதில் தோன்றிய வார்த்தைகள் ... நீ என் தம்பிடா....
உடனே எழுந்தாள் தன் தம்பி அறைக்கு சென்றாள், கதவு லேசாக சாத்தியிருந்தது , திறந்து உள்ளே சென்றாள் . படுத்திருந்த ரவியை பார்த்து கொண்டே நின்றிருந்தாள் கண்களில் நீர் வழிய..
ரவிக்கு தன்னை யாரோ பார்த்து கொண்டிருப்பதாக உள்ளுணர்வு ஏற்ப்பட கண்விழித்து பார்த்தான்.
அக்கா தன் அறையில் இருப்பதை பார்த்தவுடன் அதிர்ச்சியில் எழுந்து அமர்ந்தான். இவள் ஏன் இங்கு அதுவும் இந்த நேரத்தில் வந்தாள் என சிந்தித்து கொன்டிருக்கும் போதே தேன்மொழி இவன் அருகில் வந்து நின்றாள்.
தேன்மொழி ஒரு நிமிடம் ரவி முகத்தையே பார்த்து கொண்டிருந்தவள் , அன்று அவள் பேசிய வார்த்தைகள் மீண்டும் நினைவுக்கு வந்ததும்... .... "ஓஓ..வென" அழுது கொண்டே கட்டிலில் அமர்ந்து அவனை கட்டிபிடித்துக் கொண்டாள்.
ரவிக்கோ என்ன நடக்கிறது என புரியவில்லை இரண்டு கைகளிலும் காயம் பட்டுள்ளதால் தன் உடலை மட்டும் அசைத்து பார்த்து பயனில்லை என்றதும் பின் அமைதியானான்.
அவளோ விடாமல் அவன் முகத்தை தன் மார்பில் அழுத்திபிடித்துக்கொண்டு அழுது கொண்டிருந்தாள். சிறிது நேரம் பின்பு அவளுக்கு அழுகை குறைந்து தன் மார்பில் இருக்கும் அவன் தலையை எடுத்தாள். சிறிது அமைதிக்கு பிறகு
அவன் கண்களை பார்த்து " தம்பி என்னை மன்னிச்சிடுடா ப்ளீஸ் மன்னிச்சிடுடா அன்னைக்கு அந்த வார்த்தை உன்ன எவ்வளவு கஷ்டபடுத்திருக்கும்னு இப்பதான் டா எனக்கு புரிஞ்சிது" என கூறி மீண்டும் அழுத்தொடங்கினாள்.
ரவிக்கு எப்படி இருந்த தன் அக்காவே இப்போது வாய்திறந்து மன்னிப்பு கேட்டதால் அவன் மனம் உருகியது ஏனென்றால் அவள் மீது தவறே இருந்தாலும் யாரிடமும் இதுவரை அவள் மன்னிப்பு கேட்டதில்லை ..
ரவி அமைதியாக பேசாமல் இருப்பதை பார்த்ததும் இன்னும் தன் மேல் கோவம் போகவில்லை என சோகமாக எழுந்து தன் அறைக்கு செல்ல நடந்தாள்.
".........அக்கா.........." னு ஒரு குரல் தேன்மொழி காதில் விழுந்தது அவள் சட்டென திரும்பி பார்த்தாள் அங்கே ரவி உதட்டில் புன்னகையுடன் மீண்டும் "...... அக்கா..... " என அவளை பார்த்தவாரே கூறினான்.
அவ்வளவுதான் தேன்மொழி "........,ரவி. யென" பாய்ந்து மீண்டும் கட்டிபிடித்துக்கொன்டாள் . பின்பு அவனை விடுவித்து " அக்காவ மன்னிச்சீட்டியா டா" என கண்களில் உணர்ச்சி பொங்க கேட்டாள் ..
ரவி "அக்கா உங்க மேல எப்பயோ கோவம்லாம் போய்டுசி இருந்தாலும் ஒரு வீம்புக்குதான் பேசாம இருந்தேன் கா " என்றான்
தேன்மொழிக்கு தம்பி பேசியதும் , தன் மீது கோபம் இல்லை என்றதும், அவள் ரவியின் முகத்தை இழுத்து தன் உதட்டை குவித்து அவன் கன்னத்தில் மென்மையாக முத்தமிட்டாள்.
ரவிக்கோ உடம்பெல்லாம் வியர்க்க தொடங்கியது. அவன் வாழ்க்கையில் நினைவு தெரிந்த நாளிலிருந்து அவன் வாங்கும் முதல் முத்தம் இது.
தேன்மொழி " என்னாடா ஆச்சி திடிருனு உனக்கு வேர்க்குது" என்றாள்
ரவி* " ஒன்னுமில்ல கா" என்றான்
தேன்மொழி "எப்படியோ பெரிய ஹீரோ ஆயிட்டிங்க, ஃபைட் பன்றிங்க , லவ் பத்தி அழகா எக்ஸ்பிளைன் செய்ரீங்க.." என்றாள்
தன்னை அக்கா கின்டல் செய்வதை அறிந்த ரவி* ''அக்கா........" என சிணுங்கினான்
தேன்மொழி " உண்மைல நீ இல்லனா நான் எப்பவோ செத்துருப்பேன் , எனக்காக உன் உயிர பணயம் வச்சி என்ன காப்பாத்திருக்க " என்று தன் கையை மாலையாக அவன் கழுத்தில் போட்டு அவன் மேல் தலைசாய்ந்தாள்.
ரவிக்கோ தூக்கம் வருவதால் அவளுடன் சேர்ந்தே தலையனையில் சாய்ந்தான் . ரவியும் தேனும் ஒரே தலையனையில் படுத்துகொன்டிருந்தார்கள். இன்னும் அவள் கைகள் ரவி கழுத்தில் வளையம் போட்டு கொண்டேதான் இருந்தது. ரவிக்கு இந்த அனைப்பு மிகவும் பிடித்திருந்தது , மேலும் இது இன்று முழுவதும் வேண்டும் மனது துடித்தது.
ரவி மெதுவாக* "...அக்கா..." என்றான்
தேன் கண்களை மூடிக்கொண்டே " என்ன டா" என்றாள்
ரவி தயங்கி கொண்டே " அக்கா காலைல வரைக்கும் இங்கே என் கூடவே இருக்கிருயா " என்றான்
தேன்மொழியோ........
06-11-2019, 01:31 AM
Super bro sema update, waiting for the next update eagerly
06-11-2019, 03:38 AM
Really interesting story nanba... update mattum podunga daily views increase aagum expect panatha alavuku..
06-11-2019, 08:23 AM
(06-11-2019, 01:31 AM)sexluver_007 Wrote: Super bro sema update, waiting for the next update eagerlythank you bro
(06-11-2019, 03:38 AM)Rajar32 Wrote: Really interesting story nanba... update mattum podunga daily views increase aagum expect panatha alavuku..sure nanba...views kaga ila...backup recover panitu iruken...daily kandipa 1 or 2 update iruku..elarum padichu enjoy panatum
(06-11-2019, 05:52 AM)Rajkutty1986 Wrote: yr): Excellent nanba keep continuethank you nanba
(06-11-2019, 07:22 AM)VERONICA Wrote: Super Bro.....Super update....
thank you...next update within minutes
06-11-2019, 08:30 AM
ரவி மெதுவாக* "...அக்கா..." என்றான்
தேன் கண்களை மூடிக்கொண்டே " என்ன டா" என்றாள்
ரவி தயங்கி கொண்டே " அக்கா காலைல வரைக்கும் இங்கே என் கூடவே இருக்கிருயா " என்றான்.
தேன்மொழிக்கோ பேச்சே வரவில்லை அமைதியானாள்..
ரவி உடனே " நீ கிட்ட இருக்கும் போது கைல வலி தெரியல அதான் " என கூறினாள்
தேன்மொழி " எனக்கு ஏதும் இல்லடா அம்மா என்ன சொல்லுவாங்கனு தான் யோசிக்கிறேன் " என தயங்கி கொண்டே கூறினாள்
ரவி " சாரிக்கா பரவால்ல விடு .. நீ போய் தூங்கு" என்றான்
தேன்மொழி " டேய் நீ மொதல்ல தூங்கு அப்பரம்தான் நான் என் ரூம்க்கு போவேன் சரியா" என்றாள்
ரவி கட்டிலில் மல்லாக்காய் படுத்து,இரண்டு கைகளும் விரித்து வைத்தால்போல் படுத்திருந்தான்.
தேன்மொழி அவன் இடது கையை தன் கழுத்திக்கு அடியில் நீட்டி கொண்டாள், அவள் முகம் பாதி தலையனையிலும் பாதி ரவி தோல்பட்டையிலும் இருந்தது. தேன்னுடைய கைகள் ரவியின் தலைமுடியை கோதி கொண்டும் , மற்றொரு கை அவனின் நெஞ்சை தடவிக்கொண்டிருந்தாள்.
தேன்மொழி " ரவி யூரின் போனியாடா " என்றாள்
ரவி " நீ வந்தல்ல கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி தான் போய்ட்டு வந்தேன் கா" என்றாள்
தேன்மொழி "சரி நீ தூங்கு " என மீண்டும் அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, மார்பை தடவி கொண்டிருந்தாள்
ரவிக்கு இப்போது இந்த இரவு தான் மகிழ்ச்சியாக, நிம்மதியுடன் உறங்க கண்மூடினான். தேனுக்கும் சில வாரங்களாக மனதில் இருந்த கணம் இப்போது இல்லை போல உணர்ந்தாள்.
தேன்மொழி ரவி முகத்தையே பார்த்து கொண்டே " எனக்கு ஒரு ஆபத்து என்றதும் அலங்காநல்லூர் காளை போல சீறிப்பாய்ந்து வந்தானே" என பெருமிதம் கொண்டாள். மேலும் " எப்படி ஒரு மாசத்துக்குள்ளேயே இவனிடம் நிறைய மாற்றங்கள் வந்தது " என்று சிந்தித்துகொண்டே அங்கேயே உறங்கினாள்.
காலை 6:30 மணி,
தேன்மொழி இன்னும் ரவியுடன்தான் உறங்கிகொண்டிருந்தாள், பல நாள் கழித்து நேற்று இரவுதான் நிம்மதியாக உறங்கியதால் இன்னும் இருவரும் எழுந்திருக்கவில்லை....
அம்மாவோ ..,, தேன்மொழியை இன்னும் காணவில்லையே என அவள் அறைக்கு சென்றாள் அங்கே அவள் இல்லை எங்கே போயிருப்பாள் என யோசித்து கொண்டே , ரவியை தொந்தரவு செய்ய வேண்டாம் அவன் தூங்கட்டும் என நினைத்தாள் பின்பு அவன் எப்படி இருக்கிறான் என அறிய அவன் அறைக்கு சென்றாள்.
அங்கே, அம்மா கண்ட காட்சி,,,,,,,,
தேன்மொழி அவள் முகத்தை ரவியின் தோள்பட்டையிலிருந்து இறக்கி அவன் மார்பில் இருந்தது, ஒரு கையை ரவியின் கழுத்திலும் இன்னொரு கையை அவன் இடுப்பிலும் இருக்கி பிடித்திருந்தாள் ,இடது காலோ ரவியின் கால்களுக்கு மேல் இருந்தது..
இவர்கள் படுத்திருந்த கோலத்தை கண்டதும் அம்மாக்கு கோவம் தலைக்கேரியது " ஏய்...... தேனு.... " கத்தினாள்
அம்மாவின் குரலை கேட்டதும் இருவரும் கண் விழித்தார்கள்.
தேனோ , தன் தம்பி மேல் இப்படி படுத்திருப்பதை உணர்ந்ததும் , அறக்கபறக்க கட்டிலை விட்டு இறங்கினாள்.
" ச்சே.... என்னை என்ன நினைப்பான் இவன்" என்று யோசித்து கொண்டிருந்தாள்
அம்மா கோவமாக "என்னடி இது...." என்றாள்
தேன்மொழி அடடே இரவே நம்ம ரூம்க்கு போகாம இங்கேயே தூங்கிட்டேன்போல என நினைத்துக் கொண்டு அம்மாவிடம் " மா.. நைட் இவன் கிட்ட பேசணும்னு வந்தேன் அசதியில இங்கியே தூங்கிட்டேன் மா" என்றாள் தூக்க கலக்கமாக....
ரவியும் எழுந்து அமர்ந்திருந்தான்...
அம்மா " ஏன்டி கொஞ்சமாவது அறிவு இருக்கா உனக்கு, வயிசுக்கு வந்த, தோளுக்கு மேல வளந்த புள்ளைங்க இரண்டு பேர் எங்கியாவது ஒரே ரூம்ல படுப்பாங்களா டி " என்றாள்
தேன்மொழி சற்று கோபமாக "அம்மா.... நீ தப்பா பேசுரது மாதிரி இருக்கு இதோட நிறுத்திக்கோ" என அவள் கண்கள் கோவத்தில் விரிய தொடங்கியது
ரவி அவள் கன்களை பார்த்த உடனே அம்மாவிடம் " மா... நான் தான் மா.. அக்காவ என் கூடவே இருக்க சொன்னேன் " என்றாள்
அம்மா தேனிடம் " நீ வயசுக்கு வந்த நாள்ல இருந்து உன்கூட தனி அறையில தூங்குரதுக்கு உன்ன நாளைக்கு கட்டிக்க போரானே அவன தவிர யாருக்கும் உரிமை இல்லை புரிஞ்சிக்கோ"
ரவியோ மனதில் " ஆம்... எனக்கு என்ன உரிமை இருக்கு அவள் மேல் " என நினைத்து உடன் அவன் முகம் சோகமாக மாறியது .
இதை தேன்மொழி கவனித்தாள் உடனே அம்மாவிடம் "ஏன் ரவி என் தம்பி தானே அவனுக்கும் இல்லாத உரிமையா..." என்றாள். இதை ரவி கேட்டவுடன் அவன் முகம் மலர்ச்சியடைந்தது
பின் ரவியின் கண்களை பார்த்தவாறு "உனக்கும் உரிமை உண்டு" என மனதினுள் சொல்லிக் கொண்டாள்.
அம்மா பொறுமையாக இருவரிடம் "நான் உங்கள கொற சொல்லலடி ஆனால் உங்க வயசு அப்படி புரிஞ்சி நடந்துக்கோனு தான் சொல்றேன் ஒழங்கா கேட்டுக்கோங்க" என்றாள்.
தேன்மொழிக்கு...
இன்னும் கோவம் வந்துவிட்டது " என்ன சொன்ன என் வயிசு அப்படியா!!??... நான் என்ன மத்த பொட்ட புள்ளங்க மாதிரி யார்கூடவாது காதல் கீதல்னு சுத்துன.னா இல்ல அரிப்பெடுத்து கண்டவன் கூட படுத்து வயித்த தள்ளிட்டு வந்தனா.... என்ன பத்தி நல்லா தெரிஞ்சும் இப்படி பேசிட்டல ... " என்றாள்
இதை சொல்லி முடிக்கும் போது தேன்மொழியின் கண்களில் நீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.
கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்டே தேன்மொழி " நேத்து ஒரு நாள் அவன் கூட தூங்கனதுக்கு இப்படி பேசிட்டல்ல, நான் இனிமே ரவி கூட அவன் ரூம்ல தான் படுப்பபேன் உன்னால முடிஞ்சத பாத்துக்கோ"
தேன் கண்களை மூடிக்கொண்டே " என்ன டா" என்றாள்
ரவி தயங்கி கொண்டே " அக்கா காலைல வரைக்கும் இங்கே என் கூடவே இருக்கிருயா " என்றான்.
தேன்மொழிக்கோ பேச்சே வரவில்லை அமைதியானாள்..
ரவி உடனே " நீ கிட்ட இருக்கும் போது கைல வலி தெரியல அதான் " என கூறினாள்
தேன்மொழி " எனக்கு ஏதும் இல்லடா அம்மா என்ன சொல்லுவாங்கனு தான் யோசிக்கிறேன் " என தயங்கி கொண்டே கூறினாள்
ரவி " சாரிக்கா பரவால்ல விடு .. நீ போய் தூங்கு" என்றான்
தேன்மொழி " டேய் நீ மொதல்ல தூங்கு அப்பரம்தான் நான் என் ரூம்க்கு போவேன் சரியா" என்றாள்
ரவி கட்டிலில் மல்லாக்காய் படுத்து,இரண்டு கைகளும் விரித்து வைத்தால்போல் படுத்திருந்தான்.
தேன்மொழி அவன் இடது கையை தன் கழுத்திக்கு அடியில் நீட்டி கொண்டாள், அவள் முகம் பாதி தலையனையிலும் பாதி ரவி தோல்பட்டையிலும் இருந்தது. தேன்னுடைய கைகள் ரவியின் தலைமுடியை கோதி கொண்டும் , மற்றொரு கை அவனின் நெஞ்சை தடவிக்கொண்டிருந்தாள்.
தேன்மொழி " ரவி யூரின் போனியாடா " என்றாள்
ரவி " நீ வந்தல்ல கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி தான் போய்ட்டு வந்தேன் கா" என்றாள்
தேன்மொழி "சரி நீ தூங்கு " என மீண்டும் அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, மார்பை தடவி கொண்டிருந்தாள்
ரவிக்கு இப்போது இந்த இரவு தான் மகிழ்ச்சியாக, நிம்மதியுடன் உறங்க கண்மூடினான். தேனுக்கும் சில வாரங்களாக மனதில் இருந்த கணம் இப்போது இல்லை போல உணர்ந்தாள்.
தேன்மொழி ரவி முகத்தையே பார்த்து கொண்டே " எனக்கு ஒரு ஆபத்து என்றதும் அலங்காநல்லூர் காளை போல சீறிப்பாய்ந்து வந்தானே" என பெருமிதம் கொண்டாள். மேலும் " எப்படி ஒரு மாசத்துக்குள்ளேயே இவனிடம் நிறைய மாற்றங்கள் வந்தது " என்று சிந்தித்துகொண்டே அங்கேயே உறங்கினாள்.
காலை 6:30 மணி,
தேன்மொழி இன்னும் ரவியுடன்தான் உறங்கிகொண்டிருந்தாள், பல நாள் கழித்து நேற்று இரவுதான் நிம்மதியாக உறங்கியதால் இன்னும் இருவரும் எழுந்திருக்கவில்லை....
அம்மாவோ ..,, தேன்மொழியை இன்னும் காணவில்லையே என அவள் அறைக்கு சென்றாள் அங்கே அவள் இல்லை எங்கே போயிருப்பாள் என யோசித்து கொண்டே , ரவியை தொந்தரவு செய்ய வேண்டாம் அவன் தூங்கட்டும் என நினைத்தாள் பின்பு அவன் எப்படி இருக்கிறான் என அறிய அவன் அறைக்கு சென்றாள்.
அங்கே, அம்மா கண்ட காட்சி,,,,,,,,
தேன்மொழி அவள் முகத்தை ரவியின் தோள்பட்டையிலிருந்து இறக்கி அவன் மார்பில் இருந்தது, ஒரு கையை ரவியின் கழுத்திலும் இன்னொரு கையை அவன் இடுப்பிலும் இருக்கி பிடித்திருந்தாள் ,இடது காலோ ரவியின் கால்களுக்கு மேல் இருந்தது..
இவர்கள் படுத்திருந்த கோலத்தை கண்டதும் அம்மாக்கு கோவம் தலைக்கேரியது " ஏய்...... தேனு.... " கத்தினாள்
அம்மாவின் குரலை கேட்டதும் இருவரும் கண் விழித்தார்கள்.
தேனோ , தன் தம்பி மேல் இப்படி படுத்திருப்பதை உணர்ந்ததும் , அறக்கபறக்க கட்டிலை விட்டு இறங்கினாள்.
" ச்சே.... என்னை என்ன நினைப்பான் இவன்" என்று யோசித்து கொண்டிருந்தாள்
அம்மா கோவமாக "என்னடி இது...." என்றாள்
தேன்மொழி அடடே இரவே நம்ம ரூம்க்கு போகாம இங்கேயே தூங்கிட்டேன்போல என நினைத்துக் கொண்டு அம்மாவிடம் " மா.. நைட் இவன் கிட்ட பேசணும்னு வந்தேன் அசதியில இங்கியே தூங்கிட்டேன் மா" என்றாள் தூக்க கலக்கமாக....
ரவியும் எழுந்து அமர்ந்திருந்தான்...
அம்மா " ஏன்டி கொஞ்சமாவது அறிவு இருக்கா உனக்கு, வயிசுக்கு வந்த, தோளுக்கு மேல வளந்த புள்ளைங்க இரண்டு பேர் எங்கியாவது ஒரே ரூம்ல படுப்பாங்களா டி " என்றாள்
தேன்மொழி சற்று கோபமாக "அம்மா.... நீ தப்பா பேசுரது மாதிரி இருக்கு இதோட நிறுத்திக்கோ" என அவள் கண்கள் கோவத்தில் விரிய தொடங்கியது
ரவி அவள் கன்களை பார்த்த உடனே அம்மாவிடம் " மா... நான் தான் மா.. அக்காவ என் கூடவே இருக்க சொன்னேன் " என்றாள்
அம்மா தேனிடம் " நீ வயசுக்கு வந்த நாள்ல இருந்து உன்கூட தனி அறையில தூங்குரதுக்கு உன்ன நாளைக்கு கட்டிக்க போரானே அவன தவிர யாருக்கும் உரிமை இல்லை புரிஞ்சிக்கோ"
ரவியோ மனதில் " ஆம்... எனக்கு என்ன உரிமை இருக்கு அவள் மேல் " என நினைத்து உடன் அவன் முகம் சோகமாக மாறியது .
இதை தேன்மொழி கவனித்தாள் உடனே அம்மாவிடம் "ஏன் ரவி என் தம்பி தானே அவனுக்கும் இல்லாத உரிமையா..." என்றாள். இதை ரவி கேட்டவுடன் அவன் முகம் மலர்ச்சியடைந்தது
பின் ரவியின் கண்களை பார்த்தவாறு "உனக்கும் உரிமை உண்டு" என மனதினுள் சொல்லிக் கொண்டாள்.
அம்மா பொறுமையாக இருவரிடம் "நான் உங்கள கொற சொல்லலடி ஆனால் உங்க வயசு அப்படி புரிஞ்சி நடந்துக்கோனு தான் சொல்றேன் ஒழங்கா கேட்டுக்கோங்க" என்றாள்.
தேன்மொழிக்கு...
இன்னும் கோவம் வந்துவிட்டது " என்ன சொன்ன என் வயிசு அப்படியா!!??... நான் என்ன மத்த பொட்ட புள்ளங்க மாதிரி யார்கூடவாது காதல் கீதல்னு சுத்துன.னா இல்ல அரிப்பெடுத்து கண்டவன் கூட படுத்து வயித்த தள்ளிட்டு வந்தனா.... என்ன பத்தி நல்லா தெரிஞ்சும் இப்படி பேசிட்டல ... " என்றாள்
இதை சொல்லி முடிக்கும் போது தேன்மொழியின் கண்களில் நீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.
கண்ணீரை துடைத்துக் கொண்டே தேன்மொழி " நேத்து ஒரு நாள் அவன் கூட தூங்கனதுக்கு இப்படி பேசிட்டல்ல, நான் இனிமே ரவி கூட அவன் ரூம்ல தான் படுப்பபேன் உன்னால முடிஞ்சத பாத்துக்கோ"
06-11-2019, 08:52 AM
Super super ipo than sudu positivity sema.
Next update Epo bro
Next update Epo bro
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: