Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
આ તરફ મદન પણ વૈશાલી માં એક ભૂખી સ્ત્રી ને નિહાળી રહ્યો હતો.. હાથ મેં છાપું હતું પણ મન માં બીજું કૈંક જ વંચાઈ રહ્યું હતું.. સંજય સાથે વૈશાલી નો મનમેળ નથી તે વાત ની તો તેને ખબર જ હતી.. તે વિચારી રહ્યો હતો કે "જો આ ઉમરે પોતાને આટલી હવસ જાગે છે તો વૈશાલી તો ચડતું લોહી છે.. તે શું કરતી હશે ? શું તેને સંજય ના ઓપ્સન તરીકે કોઈ બીજા ને ગોતી લીધો હશે ? પણ આ કેવી રીતે શક્ય બને ? આખો દિવસ તો બચારી ઘર માં નજર સામે જ હોય છે.. એક વાર લોહી ચાખી ચુકેલી વાઘણ ને પિજરા માં પૂરી દીધી હોય તેવી હાલત છે બિચારી ની.. આવી ચટકા ભરતી જવાની તેની શી દશા થતી હશે ? જો એક વાર કોઈ હિસાબે તેની સાથે બાપ દીકરી ના સંબધ ને ભૂલી ને ખુલી ને વાત થઇ શકે તો કૈંક જાણવા મળે અને કૈંક રસ્તો પણ નીકળે.. પણ આ કેવી રીતે શક્ય બને ? અને શીલા નું શું કરવું ? જો તેને ખબર પડે કે હું વૈશાલી વિષે આવું વિચારું છું તો તેને કેવું લાગશે.. ભલે ગમે બેડ માં ગમે તેટલી ફોરવર્ડ હોય પણ આખરે તો તે એક પરંપરાગત ભારતીય નારી છે.. શું તે આ વાત માં સહકાર આપશે ? શું મારે મારી દીકરી વિષે આવું વિચારવું જોઈ એ? " તરત જ તેના પ્રિ-ક્મ ટપકાવતા જેઠમલાની એ દલીલ કરી.." આ તો વૈશાલી ને સુખ માટે ની વાત છે.. આમાં કઈ બીજો બદ-ઈરાદો થોડો છે ? ફક્ત મારા ચોદવા માટે નથી કહેતો.. સાથે વૈશાલી ની શારીરિક જરૂરિયાત ને પણ સમજાવી જોઈ એ ને.. આપણું સંતાન ભૂખ્યું હોય તો તેની ભૂખ સંતોષવી એ કઈ ખરાબ તો નથી જ.. જો આમ જ ચાલ્યું અને તે બહાર જાય ને કઈ આડા અવળા કુંડાળા માં પગ મૂકી દે તેના કરતા ઘર ની વાત ઘર માં જ રહે તો તેના થી રૂડું શું ? પણ શીલા જો આ વાત નહિ સમજે તો શું થશે ? આના કરતા શીલા ને કઈ ખબર ના પડે તે રીતે મારે જ કૈંક કરવું પડશે.." મદન અને વૈશાલી ની અંદર બે પગ વછે બેઠેલા બંને જેઠમલાની જાણે ટેલીપથી થી એકબીજા સાથે સમાધાન કરી ને કેસ પોતાની તરફેણ માં લડી રહ્યા હતા.. જયારે મદન અને શીલા કવિતા ના ઘેર ગયા ત્યારે અજાણ્યા અને અતડા હતા પણ જયારે એમના ઘરે થી વિદાય લઇ ને નીકળ્યા ત્યારે તો જાણે સાવ અંગત બની ચુક્યા હતા. બધા જાણે એક બીજા ને બહુ જ સારી રીતે ઓળખતા હોય એમ વાત ચિત્ કરતાં હતા..
સુબોધકાંત શીલા ને બાય કહેતાં માર્મિક રીતે હસ્યા,
એમના ખાતા માં એક એ પણ પોઝીટીવ બાબત જમા થઇ હતી કે એમને માત્ર ચોવીસ કલ્લાક ના ગાળા માં માં અને દીકરી બંને ને ભોગવવા નું નસીબ પ્રાપ્ત થયું હતું.. અને માં દીકરી પણ કેવા..? રૂપ રૂપ ના અંબાર..જેમને જોવા એ પણ જીવન નો એક અમુલ્ય લહાવો ગણાય એવા..સુંદર હતા બંને..
વૈશાલી અને મોસમ ફાલ્ગુની સાથે મિત્રતા ભરી આખરી ગુસપુસ કરી રહ્યા હતા.મોસમ ના ચહેરા પર શરમ અને ઉદાસી બંને જણાઈ રહ્યા હતા..તરુણ સાથે સગાઇ ની હા થતાં જ એ એક અલ્લડ છોકરી મટી ને મુગ્ધા બની ગઈ હતી.એના ચહેરા પર થી એ ખળખળ વહેતા ઝરણા જેવી અલ્લડતા અને નિર્દોષતા ગાયબ થઇ ગઈ હતી અને શાંત સમુદ્ર ની ગંભીરતા જોવા મળતી હતી.. કવિતા મોસમ ને ગળે મળી ને ખુબ રડી..ખુબ રડી... સુબોધકાંત પણ ભાવુક થઇ ગયા ..માણસ ગમે તેટલો નીચ કે હલકટ હોય એનો મતલબ એ નથી કે એ સંવેદના હીન હોય... સુબોધકાંત ભલે કામી પુરુષ હતા પણ આખરે એક બાપ પણ હતા ..કવિતા ને સાસરી માં સુખી જોઈ ને એમના હૃદય ને શાતા થઇ હતી એ મનોમન એવું જ ઈચ્છતા હતા કે મોસમ ના હાથ પણ પીળા થઇ જાય અને એ એના સાસરે બધાની લાડકી બની જાય તો ગંગા નહાયા , ત્યા એને એટલો પ્રેમ મળે કે એ અમને ભૂલી જ જાય ,એને પિયર ની યાદ સુદ્ધાં ના આવે. કોઈ કોઈ ને ભૂલી જાય એ કદી પણ સારી બાબત હોઈ શકે?
ના , એ તો ફરીયાદ નો વિષય છે !!.
પણ હા, દીકરી પોતાના સાસરે એટલી બધી સુખી હોય કે એ એના પિયર ને યાદ સુદ્ધાં ના આવે અને સાવ ભૂલી જાય એવું દરેક માં-બાપ ઈચ્છતા હોય છે ,
સદી ભલે પચ્ચીસમી આવે દીકરી હમેશા માં – બાપ માટે સાપ નો ભારો જ રહેવાની..!
બાય બાય ટા ટા ચાલી રહ્યું હતું..રમીલા બહેન ભાવુક થઇ ગયા હતા કાલ સુધી ભર્યું ભર્યું ઘર સાવ ખાલી થઇ જશે..કવિતા બેટા આવતી જતી રહેજે..બધા કાર માં ગોઠવાયા..મોસમ એ અને ફાલ્ગુની એ વૈશાલી ને બહુ જ ઉદાસ વદને વિદાય આપી... કોઈ નહતું જાણતું કોણ, કોને, ક્યારે, કેવા સંજોગો માં મળશે..અથવા જીવન માં ક્યારેય મળી શકશે કે નહિ.. એ પણ કોને ખબર ?
વિદાય!!
એક બહુ જ પીડા દાયક અને વસમો શબ્દ..પ્રત્યેક મિલન માં જ જુદાઈ સમાયેલી છે છતાં જયારે મિલન ની પળ આવે ત્યારે કોઈ એ વાસ્તવિકતા ને યાદ નથી કરતુ અને જયારે એ સમય આવી પહોંચે છે ત્યારે બધા ના દિલો ને પીગળાવી દે છે..
કાર ના જવા ની ઘરઘરાટી સાથે જ કેટ કેટલા સંબંધો આયામ પામ્યા વિના અધૂરા છૂટી ગયા? સુબોધકાંત અને રમીલા બહેન ઘર માં આવ્યા મોસમ ક્યાંય સુધી રસ્તા ને જોતી રહી..જાણે કાર પાછી ના આવવા ની હોય? કોઈ ને ક્યાં ખબર હતી કે એ કાર માં એનું શું શું જતું રહ્યું હતું?
જીજુ...જેમની સાથે જીવનો પહેલો પ્રણય ફાગ ખેલ્યો હતો..જેમણે એને શીખવ્યું હતું કે જુવાની શું છે , કામ ઈચ્છા કેવી હોય..પુરુષ અને સ્ત્રી એકબીજા ના પુરક કેમ છે.. પુરુષ નો પ્રથમ સ્પર્શ કેવો હોય... કાચી કુંવારી છાતી ને પહેલો સ્પર્શ જયારે પ્રિયતમ ના પ્રેમ ભર્યા હાથો નો મળે ત્યારે જે મહેસુસ થાય એ જ સ્વર્ગ... એ જીજુ મોસમ ને છોડી ને જઈ રહ્યા હતા..
કવિ દીદી.. જેની સાથે હમેશા રીસામણા મનામણા કીધા ..બહેન અને બહેનપણી બંને હતી કવિતા એની...
શીલા આંટી અને મદન અંકલ ની હુંફ....
વૈશાલી સમી અંતરંગ સહેલી... આ બધા દુખો માં સૌ થી વિશેષ પીડા દાયક જો કોઈ દુઃખ હતું તો એ વૈશાલી ને ગુમાવવા નું .. કેમ કે બાકી ના બધા તો જીવન માં ક્યારેક પણ મળી શકે એમ હતા..પરંતુ વૈશાલી.. ??
મારે પણ વૈશાલી ની માફક એક દિવસ ઘર ને છોડી ને દુર દુર જવું પડશે..મોસમ વિહવળ થઇ ગઈ..બળવો પોકારવાનું મન થઇ ગયું આ સમાજ વ્યવસ્થા સામે...પણ નિયતી એ જે નક્કી કરી રાખ્યું હોય એ કદી કોઈ બદલી શક્યું છે? અને એક છોકરી ની નિયતી શું છે? એ જ કે એણે એક ને એક દિવસ પિતાની છત્ર છાયા છોડી ને પતિ ગૃહે સીધાવું જ પડે છે...
કાર દેખાતી ઓઝલ થઇ ત્યા સુધી મોસમે જોયા કરી... કારો તો રસ્તા પર અગણિત જતી આવતી હતી પણ આ કાર તો એને સાવ ખાલી ખમ કરી ને ગઈ.. ક્યાં સુધી તડાકા માં ઉભી રહીશ બેટા..? ઘર માં નથી આવવું? કવિતા દીદી તો ગઈ..રમીલા બહેને પ્રેમાળ અવાજે મોસમ ને ઘરમાં બોલાવી..છેલ્લા એક મહિના થી મોસમ કવિતા દીદી ના ઘરે હતી એટલે આ પળ એને બહુ વજનદાર લાગતી હતી .રમીલા બહેન મોસમ ની પીઠ પર લાગણી ભર્યો હાથ ફેરવી ને દિલાસો આપતા એને ઘર માં લઇ જવા લાગ્યા ..મોસમ રમીલા બહેન ને કોટે વળગી ને ખુબ રડી.ખુબ રડી..બહાર ઓસરી માં જ આ લાગણી સભર દ્રશ્ય સર્જાયું..હતું.. રમીલા બહેને મોસમ નું હૃદય ખાલી થઇ ગયું ત્યા સુધી રડી લેવા દીધી.. પછી ધીમે ધીમે ઘર માં લઇ આવ્યા અને સોફા પર બેસાડી... પાણી પાયું અને એને બહુ ભાવતું બોર્નવીટા વાળું દૂધ બનાવ્યું..વડીલો ને કટલી ખબર પડતી હોય છે ? કે કયા સમયે કયું વર્તન કરવું? મોસમ નું હૃદય હળવું ફૂલ થઇ ગયું, રડી લીધા પછી જાણે એના હૃદય નો ભાર ઉતરી ગયો..
સ્ત્રીઓ ને કેટલું સહજ રડવું આવી જતું હોય છે? કદાચ એટલે જ સ્ત્રીઓ માં હૃદય ને લાગતી ગંભીર બીમારીઓ ઓછી જોવા મળે છે..એ લોકો હૃદય પર ભાર રાખતા જ નથી હોતા..જરા ક કઈ ક થયું કે રડી ને હળવા થઇ જવાનું..એની તુલનામાં પુરુષો.. કેટલા દંભી હોય છે ? હૃદય રડતું હોય તોય કોઈ ને ગંધ ના આવવા દે કે એમના હૃદય માં શું ચાલી રહ્યું છે . જો કે પુરુષો વગર આંસુ એ રડી શકવાની અદભુત ક્ષમતા પણ ધરાવતા હોય છે.. મોસમ ઘર માં આવી ત્યારે સુબોધકાંત કોઈ ની સાથે મોબાઈલ પર વાત કરી રહ્યા હતા..એ તો સાવ સામાન્ય ઘટના હતી એની મોસમ કે રમીલા બહેને નોંધ ના લીધી.. હતાશ થઇ ગઈ..મોસમ ..આ બધી નિરાશા જનક બાબતો વચ્ચે એક જ હકારાત્મક બાબત હતી મોસમ માટે અને એ કે ફાલ્ગુની.. ફાલ્ગુની એનું એવું એ.ટી.એમ. હતી જે સદાય જયારે કહો ત્યારે હાજર જ હોય..
મોસમ ને એની જરૂરીયાતો મા ફાલ્ગુની એ હમેશા મોસમ નો સાથ નિભાવ્યો હતો , સાચી મિત્ર એને જ કહેવાય ને? મોસમે તરત ફાલ્ગુની ને ફોન કર્યો... હજી તો ફાલ્ગુની ને ફોન કટ કરે એ પહેલાં ફાલ્ગુની એ હસતા હસતા પાછળ થી આવી ને મોસમ ની આંખો દબાવી દીધી... તરત હાથ હટાવી ને બોલી યે લો શયતાન કા નામ લિયા ઓર ફરિશ્તા આ ગયા..
મોસમ ના સુંદર ચહેરા ને રડી રડી ને મુરઝાયેલો જોઈ ફાલ્ગુની એ પૂછ્યું..? કેમ શું થયું ? અલી... તરુણ કુમાર સાથે જવા માટે રીસાણી છે કે શું? રડી રડી ને સુઝી ગયેલી ઉદાસ આંખો માં એક જ વાક્ય થી ફાલ્ગુની એ હાસ્ય ભરી દીધું.. આને જ કહેવાય સાચી મિત્રતા ... એક પળ માં જે મિત્ર ની ઉદાસી ને દુર કરી દે ..એ જ સાચો દોસ્ત.. આડી અવળી વાતો કરી કરી ને મોસમ ને નોર્મલ કરી દીધી ...ફાલ્ગુની એ બંને જણા સાડા દસ વાગ્યા ના મોસમ ના રૂમ માં ભરાયા હતા તે.. છેક એક વાગ્યે રમીલા બહેન એ જમવા માટે મોસમ ને સાદ દીધો ત્યારે બહાર નીકળ્યા... મોસમે ફાલ્ગુની ને ગઈ કાલે જોયેલા પપ્પા સાથે ના એના સંભોગ વિષે કોઈ પૂછપરછ ના કરી.. ફાલ્ગુની પણ આ બાબતે ચર્ચા કરવા સામે થી શું કામ તૈયાર થાય? મોસમ એમ માનતી હતી કે ફાલ્ગુની ને હું ત્યા હાજર હતી અને મારા પપ્પા સાથે નું એનું એન્કાઉન્ટર જાણી ગઈ છું એ વાત ની જરાય ખબર નથી .પણ હકીકત તો એ હતી કે વૈશાલી એ ફાલ્ગુની ને ફોન કરી ને સઘળું જણાવી દીધું હતું.. એટલું જ નહિ વૈશાલી એ ફાલ્ગુની ને એ પણ જણાવી દીધું હતુ કે મોસમ જ એને એના પપ્પા ની ઓફિસે લઇ આવી હતી.. અને મોસમ ની નજર સામે જ આ બધું બન્યું હતું ..
****************
મદન કાર ડ્રાઈવ કરી રહ્યો હતો અને શીલા એની બાજુ માં બેઠી હતી કવિતા અને પિયુષ તથા વૈશાલી પાછા બેઠા હતા...કાર સડસડાટ જઈ રહી હતી ..પણ એમાં બેઠેલા તમામ ના દિમાગો અલગ અલગ મુદાઓ વિષે વિચારતા કાર કરતાંય વધૂ ગતિ થી દોડી રહ્યા હતા...
મદન ના મગજ માં સંજય કુમાર નું પોલીસ સ્ટેશન નું લફરું ફરતું હતું... સારું થયું કે તપન એનો ભાઈબંધ નીકળ્યો નહીતર બહુ મોટી મુસીબત થઇ જાત..સંજય કુમાર એ નકલી પોલીસ બની ને લોકો ના તોડ કરવાની શું જરૂર પડી? આ તો ચોખ્ખી ગેરકાયદેસર પ્રવૃત્તિ કહેવાય.. ગુનો જ કહેવાય.. એક ગુનો કરીશકે એ વધારે ગુનાઓ પણ કરી જ શકે.. શું સંજય કદી નહિ સુધરે? એને સુધારવા માટે શું કરશું? વૈશાલી ના ભવિષ્ય નુ શું???
અચાનક સામે થી એક ટ્રક આવી જતાં કચકચાવી ને બ્રેક મારી મદને...બધાય ના જીવ તાળવે ચોંટી ગયા...
મદન ધ્યાન રાખ ..શું વિચારો માં ડ્રાઈવ કરે છે ? શીલા એ ગભરાયેલા સ્વરે ઠપકો કર્યો..
મદન ને માથું ઝાટકી નાખ્યું...
ઓકે ઓકે ..યાર.. મગજ માં બીજા વિચારો ગુસી જાય ત્યારે ડ્રાઈવિંગ ના કરવું જોઈએ..એ વાત સાચી છે..
શીલા ને થયું મદન કોઈ ક ટેન્સન માં લાગે છે ગઈ કાલે ફોન આવ્યો એ પછી એ વધારે ચિંતા માં છે...કોનો ફોન હશે? સંજય કુમાર નું તો કઈ નહિ હોય? શીલા એ કાર ના ડેશબોર્ડ પર પડેલો મદન નો મોબાઈલ લઇ ને કોલ લોગ ખોલ્યું ..ફોલ્ડર ઓપન થાય ત્યા સુધી માં એણે યાદદાસ્ત પર વજન દઈ ને યાદ કરી લીધું કે એકઝેટ એ કોલ કેટલા વાગ્યે આવ્યો હતો..
થોડી ક વાર પહેલાં જે ટેન્સન મદન ના ચહેરા પર હતું એ જ હવે શીલા ના ચહેરા પર છવાઈ ગયું...
ઓહ ! ઇન્સ. તપન દેસાઈ નો જ કોલ હતો ..નક્કી સંજય અને હાફિઝે બધું બકી નાખ્યું હશે... મેં એમને છોડાવવા માટે કઈ ના કર્યું એટલે એણે ગુસ્સા માં આવી ને બધું ઓકી દીધું હશે..હે ભગવાન હવે શું કરું? જો ખરેખર એવું હોય તો મદન ને શું મોંઢું બતાડીશ? મદન મારા અને સંજય ના ગોવા પ્રવાસ વિષે જાણી ગયો હશે તો હું કાયમ માટે એની નજર માં થી ઉતરી જવાની...
કાશ મેં મદન નો મોબાઈલ ચેક ના કર્યો હોત !! ઘણી વાર અજ્ઞાનતા આશીર્વાદ રૂપ બની રહેતી હોય છે .
જાણી લીધા પછી નોર્મલ થવું બહુ મુશ્કેલ હોય છે.. શીલા નો ચહેરો બે-નુર થઇ ગયો.. જો સંજય પોલીસ આગળ મારા અને એના સંબંધ વિષે કઈ ભસી મર્યો હશે તો આવી બન્યું... પોલીસ ને ખબર પડ્યા પછી મદન ને ખબ ના પડે એ વાત માં કોઈ દમ નહતો એટલે જ શીલા બરોબર ની ડરી ગઈ હતી...
કવિતા પિયુષ સાથે ના સમાધાન ને લઇ ને ખુબ ખુશ હતી.. સારું થયુ કે પિયુષ સાથે સમાધાન થઇ ગયું..
કવિતા પિયુષ સાથે ના ગઈ કાલ ના સુંદર સમાગમ ને યાદ કરી ને નીચે ભીની થઇ રહી હતી...કેટલે દિવસે પિયુષ મને અડ્યો.. ? એના સ્પર્શ માં અજબ ગરમી છે એની ઉત્તેજના સોલીડ છે ,, પોતાના ભરથાર ના ઉત્તેજિત લીંગ ને યાદ કરી ને કવિતા થી અનાયાસ જાંઘો ભીન્ચાઈ ગઈ..
પિયુષ મોસમ ના રંગે બરોબર નો રંગાઈ ગયો હતો..એને પુરપાટ ઝડપે પસાર થઇ કાર ની બારી માં થી આવતી જતી છોકરી ઓ માં મોસમ જ દેખાતી હતી... મોસમે પ્રોમીસ તો કર્યું છે એક વખત એકાંતમાં મળવા નું જોઈએ હવે ક્યારે મોકો મળે છે ..જલ્દી મળે તો સારું..ભગવાન ના કરે ને કઈ અજુગતું બની ગયું તો ??? હોંઠે આવેલો પ્યાલો છીનવાઈ જશે.. તરુણ ...તરુણ...થોડા ક દિવસ મોડો જનમ્યો હોત તો મારું કામ થઇ જાત...ભલા માણસ બે ચાર દિ ટકી ગયો હોત તો..શું રહી જતો તો છોકરી જોયા વિના નો? પિયુષ ને મનોમન ગુસ્સો આવતો હતો પણ શું કરે?
તો વૈશાલી..કલકત્તા જવું પડશે કે કેમ? સાસરી માં થી કોઈ ફોન કે પત્ર સુદ્ધાં નથી..જો કે ઘરડા સાસુ સસરા શું મોંઢે કાગળ લખે મને ? એમનો દીકરો જ કપાતર પાક્યો છે અને રખાત રાખી ને ભટક્યા કરે છે કમાવાનું તો નામ નથી લેતો અને દેવા જ કરતો ફરે છે .. એ જાણી ગયા પછી કોઈ પણ માં – બાપ બિચારા વહુ ને ક્યાં સુધી બાંધી રાખે ?... ગમે તે થાય આવા માણસ સાથે જનમારો કાઢવો એના કરતા તો એકલા જીવી ખાવું સારું....ત્રણ દિવસ નું ક્જાહી ને ગયો આજે આઠ દિવસ થવા આવ્યા પણ એને એની પત્ની ની કઈ પડી છે? અરે જુવાન પત્ની કોઈ ની સાથે લફડું ના કરી બેસે એટલીય બીક નહિ હોય સંજય ને? પેલી રોઝી માં રામજાણે શું મોહી પડ્યો છે એ મુઓ મારા જેવા ફટકા સામે ય આંખ નથી મિલાવતો..!!! હશે ત્યારે...એના નસીબ માં આ મારું જોબન નહિ લખાયું હોય બીજું શું.. જેના નસીબ માં હોંય એ ભોગવે..
વૈશાલી ની યાદો માં સુબોધકાંત નો ગરમ સંભોગ ઝબકી ગયો..પચાસ પંચાવન વર્ષ ના વયસ્ક ને ય મારું જોબન ડોલાવી દે છે તો સંજુ ને કઈ કેમ નહિ થતું હોય? સુબોધકાંત નો લંડ કેવો કાકડા જેવો તૈયાર થઇ ગયો હતો? સુબોધકાંત પણ બાકી હેન્ડસમ પર્સનાલીટી છે ..સ્માર્ટ દેખાય છે ..રમીલા બહેન એમની સરખામણી માં બહુ સીધા અને ભોળા લાગે છે . મારા જેવી વાઈફ હોય તો રોજ રાત્રે કામોત્સવ ઉજવાય..સુબોધકાંત ને બહાર ડાફોળિયા ના મારવા પડે... હું માત્ર જોઈ ને જ પીગળી ગઈ તો ફાલ્ગુની પણ મોહી પડે એમાં શું નવાઈ..? એ છે જ એવા કે ગમી જ જાય સંજય કરતાં તો ક્યાંય હેન્ડસમ દેખાય છે અને રૂપિયાનો ઠસ્સો પણ હોય તો ખરો જ ને ? સંજય હેન્ડસમ પર્સનાલીટી ખરો પણ ફક્કડ ગિરધારી એટલે એની અન્ડર છીછરાપણું દેખાઈ આવે છે જયારે સુબોધકાંત બહુ મોટા વેપારી છે અને રુઆબદાર વ્યક્તિત્વ ના માલિક પણ પછી ફાલ્ગુની કેવી રીતે પોતાની જાત ને કંટ્રોલ કરી શકે? સારું થયું કે એક વખત વધારે કરાવી લીધું..જો કે સુબોધકાંત ને ય એક વખત માં ક્યાં મન ભરાયું હતું? આહ ફાલ્ગુની તારો કોઈ વાંક નથી..ઘરડો છે પણ કોહીનુર પાડ્યો છે ઓલ્ડ ઇઝ ઓલ્વેઝ ગોલ્ડ... હજી ચાન્સ મળે તો છોડવો નથી.. ક્યાં થી ચાન્સ મળવાનો હતો હવે??? ..વૈશાલી મરક મરક હસી રહી હતી..મદન રીઅર મિરર માં થી મલકાતી વૈશાલી નું તાજું , ખીલેલા ગુલાબ જેવું વદન જોઈ ને પાછો ડ્રાઈવિંગ માં પરોવાઈ ગયો... સારું છે બિચારી ને ખબર નથી કે એનો પતિ જેલ માં છે , નહિ તો આ એક અમુલ્ય મુસ્કાન ક્યાંય વિલાઈ જાત...
રસ્તા માં એક સરસ હોટલ આગળ મદને કાર થોભાવી ને બધાએ પેટપૂજા કરી...... જમી લીધા બાદ પિયુષ અને મદન બધા માટે મીઠા પાન લેવા ગલ્લે ગયા અને શીલા ,વૈશાલી તથા કવિતા બાથરૂમ તરફ ગયા...બાથરૂમ તો એક બહાનું હતું.. પગ છુટો કરવા નો જ ઈરાદો હતો મૂળ તો..કાર માં બેસી બેસી ને પગ રહી ગયા હતા..ત્રણેય ના !
જુવાન છોકરીઓ વાત કરતી હોય ત્યારે ઘરડાઓ એ ખસી જ જવું એવી ફિલોસોફી માં દ્રઢ પણે માનતી શીલા જ્યારે વૈશાલી અને કવિતા કંઇક ગુસપુસ કરવા લાગ્યા એટલે ધીમી પડી જઈ ને થોડી ક દુર થઇ ગઈ..વૈશાલી ને મમ્મી ની મેચ્યોરીટી પર માન થયું.. કવિતા અને વૈશાલી જાત જાત ની અને ભાતભાત ની વાતો કરતાં કરતાં બાથરૂમ માં પહોંચ્યા...
બાથરૂમ માં થી બહાર નીકળી ને કવિતા એ લોંગ ઓન પર જોરદાર સિક્સર મારી
વૈશાલી બાથરૂમ જોઈ ને કશું યાદ આવી ગયું કે શું?
વૈશાલી ને અચાનક આ વાત થી નવાઈ લાગી..બાથરૂમ માં શું યાદ આવે?
માઉન્ટ આબુ માં રાજેશ સર સાથે????બાથરૂમ ટ્રીપ..???
વૈશાલી.. સ્તબ્ધ થઇ ગઈ..પછી કવિતા ની પીઠ પર ધબ્બો મારી ને બોલી.. ચાલ હવે વધારે ડહાપણ ના કર હું ય તારું પોલ જાણું છું..
કવિતા > મને ખબર છે તું શું જોઈ ગઈ હોઈશ એ હું પીન્ટુ ને કંઇક ઈશારા કરતી હતી એ જોઈ ગઈ હોઈશ બીજું તો શું ? વૈશાલી ને તો દાટવા જતાં દાટેલું મળ્યું..અનાયાસ કહેલી વાત માં એને પીન્ટુ નું નામ જડ્યું..તરત એણે મન માં પ્લોટ ગોઠવી દીધો..
હા મને મોસમે થોડી ઘણી વાત કરી હતી..કે તને પીન્ટુ બહુ જ ગમે છે...
કવિતા> તે એમાં શું થઇ ગયું એ તો લગ્ન પહેલાં ની વાત હતી... અને ઘણા વરસે આપણી પસંદગી ના માણસ ને જોઈએ એટલે જૂની યાદો તો તાજી થઇ જ જાય ને?
કવિતા ને ખબર ના રહી કે એ કોની સાથે વાત કરી રહી છે..
એ જેની સાથે વાત કરતી હતી એ શીલા ની દીકરી હતી..શબ્દો પકડવાની માસ્ટર હતી એની માં નો એ ગુણ વારસા માં મળ્યો હતો વૈશાલી..ને ,
વૈશાલી> હાસ્તો..જૂની યાદો તો તાજી ય થઇ જાય અને રીપીટ પણ.. મોકો મળવો જોઈએ.. બસ..
વૈશાલી અને કવિતા જયારે વાતો માં મશગુલ હતા ત્યારે શીલા ગોવા ની ટ્રીપ દરમિયાન રાત્રે હોટલ પર હાફીઝે સંજય બાથરૂમ માં ગયો ત્યારે કરેલો ખેલ યાદ આવતાં બેચેન થઇ ગઈ.. નાલાયક..જરાય શરમાયા વિના લંડ કાઢી ને સીધો મોંઢા માં જ આપી દીધો હતો..અને બોલ તો એટલા સ્વાભાવિકતા થી દબાવતો હતો જાણે એની બૈરી ના દબાવતો હોય..કવિતા અને વૈશાલી ને નજીક આવતાં જોઈ શીલા એ એની યાદો ના એ દરવાજા ઓ ને સજ્જડ રીતે વાસી દીધા...આ એ પ્રકરણ હતું જે યાદ કરવું એ પણ શીલા માટે બહુ મોટું જોખમ હતું...કેમ કે એને યાદ કરતાની સાથે જ ચહેરા પર એવી ચમક આવી જતી હતી જે છુપી છુપાય એમ નહતી , સંજય કુમાર જરા આઘા પાછા થયા એટલા માં તો એક મામુલી ડ્રાઈવર એ કેટલું સાહસ કરી દેખાડ્યું હતું? નાલાયક...હરામખોર...
અને પાછો તે દિવસે મદન ને મુકવા આવ્યો ત્યારે કેવી આંખ મારતો હતો..? જાણે હું કોઈ ચાલુ રાંડ હોઉં..!!
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
ઘરે પહોંચી ને તને બધી માંડી ને વાત કરું છું ચાલ હવે મમ્મી પપ્પા અકળાશે.. કવિતા એ વૈશાલી ને હાથ પકડી ને જલ્દી ચાલવા મજબુર કરી અને ખેંચી... મદન એક ખૂણા માં ઉભો ઉભો સિગારેટ ફૂંકતો પિયુષ સાથે વાતો માં મશગુલ હતો... શીલા કવિતા અને વૈશાલી કાર માં ગોઠવાયા એટલે સીગારેટ ફેંકી દઈ ને મદન એ પિયુષ ને કાર ની ચાવી આપી દીધી..
લે ભાઈ તું ચલાવ હવે હું થાક્યો છું ખાધા પછી મને ઊંઘવા જોઈએ આવતાં ય મેં એકલાએ ડ્રાઈવ કરી હતી..અરે કશો વાંધો નહિ અંકલ..લાવો લાવો હું લઇ લઉં છું તમે તમારે પાછળ શીલા ભાભી ના ખોળા માં સુઈ જાવ...
અરે પાગલ દીકરી ના દેખતાં એવું ના કરાય..એ ના હોત તો જરૂર સુઈ જાત.....મદને કાર માં ગોઠવાતા કહ્યું.
અને પિયુષ તું મને અંકલ અંકલ ના કર..મને લાગે છે હું ઘરડો થઇ ગયો હોઉં...અભી તો મેં જવાન હું...
પિયુષ એ કાર ડ્રાઈવ કરી કવિતા એ એને કંપની આપી અને મદન નો નાનો પરિવાર પાછળ બેઠો..
વારંવાર ગીઅર બદલતાં પિયુષ નો હાથ કવિતા ની જાંઘો સાથે ટચ થતો અને બંને ના શરીર માં ઝણઝણાટી વ્યાપી જતી..આઈસ્ક્રીમ લેવા ગયા ત્યારે પાર્કિંગ માં મનાવેલું ઉતાવળું સેક્સ તો સ્નેક્સ બરોબર હતું..ભર્યું ભાણું તો હજી બાકી હતું..નાસ્તો અને જમવા માં કેટલો ફેર હોય છે?
કવિતા ને અત્યારે સામાન્ય સ્પર્શ પણ આલિંગન સમો લાગતો હતો . તો પિયુષ એના સ્પર્શ થી કવિતા ના શહેર પર આવેલી લાલાશ જોઈ ને સમજી ગયો હતો..કે એ એન્જોય કરી રહી છે અને એ મારા સ્પર્શ ને બહુ જ લાઈક કરે છે એટલે એ પણ જાણી જોઈ ને ગીઅર બદલતી વખતે જાંઘો ને મર્દન કરી લેતો હતો..
ડ્રાઈવ કરી રહેલા અને સૌ થી છુપાઈ ને પત્ની સાથે અડપલાં કરતાં પિયુષ નું ધ્યાન અલબત્ત વૈશાલી તરફ મિરર માં થી જતું જ હતું..પણ પોતાના પપ્પા ની હાજરી માં વૈશાલી આંખો થી ય કઈ રીપ્લાય આપી શકે એ શક્ય નહતું.. ગમે તેટલો કંટ્રોલ કરે તોય પિયુષ ની નજર વૈશાલી નીં ઉભરાતી છાતી પર જતી જ રહેતી હતી..
!!!! જાને જુઠ્ઠા !!!!
પિયુષ ના મોબાઈલ માં મુકેલા ફની મેસેજ ટોન એ બધા નું ધ્યાન આકર્ષિત કર્યું.. ચાલુ કારે પિયુષ એ મોબાઈલ ખિસ્સા માં થી કાઢી ને જોયું તો મોસમ નો બ્લેન્ક મેસેજ હતો..
પણ યાદ મોકલાવી ને પિયુષ ને હચમચાવી દેવા માટે પુરતો હતો
એ હિસાબે એ બ્લેન્ક મેસેજ હતો?
ખોબલો ભરી ને યાદો મોકલાવી હતી મોસમે.. એને બ્લેન્ક કેવી રીતે ગણી શકાય.?
કવિતા સાથે ના સામીપ્ય થી રીપેર થઇ રહેલા પિયુષ ના દિલ ને ફરી ડેમેજ કરી દીધું..મોસમે એક મિસ કોલ વડે..
હુલ્લડ દરમિયાન કરફ્યું મુક્તિ વખતે માંડ થાળે પડી રહેલા જનજીવન પર એકાદ છુરાબાજી નો બનાવ પણ પાણી ફેરવી દેતો હોય છે એમ !
આગ લગાડવા માટે એક દીવાસળી કાફી હોય છે એમ..
માંડ માંડ તરી ને કવિતા ના કિનારે આવેલો પિયુષ પાછો મોસમ ના વિચારો ના ધસમસતા પ્રવાહ માં તણાઈ ગયો.. પિયુષ ની યાદો માં જેવો મોસમ નો પ્રવેશ થયો કે તરત કવિતા ને થતાં અડપલાં માં કાપ આવી ગયો..
જાણે કવિતા ના શરીર નો સ્પર્શ એ મોસમ ના પ્રેમ નો ફ્રોડ હોય એમ..
માણસ પોતાના ગેરકાયદેસર પ્રેમ સંબંધ ને જેટલો ઓનેસ્ટ રહેતો હોય છે એટલો કાયદેસર ની પત્ની ને કેમ નહિ રહેતો હોય?
ચાર કલ્લાક ના પ્રવાસ પછી કાર ઘર આગળ ઉભી રહી અને બધા ઉતર્યા ત્યારે મદન સહીત બધા ને હાશ થઇ..
ધરતી નો છેડો ઘર... શીલા બોલી..
માંડ માંડ પાટે ચડેલી કવિતા સાથે ની જીન્દગી પાછી ખડી ન પડે એટલે થોડી ક મહેનત કરી ને પિયુષ થોડી વાર માટે મોસમ ની યાદો માં થી બહાર નીકળી આવ્યો અને કવિતા સાથે વાતો તથા ગમ્મત કરતો ઘર તરફ ગયો..
કવિતા અને પિયુષ ને હસતા ખેલતા મજાક મસ્તી કરતાં ઘર માં પ્રવેશતા જોઈ ને અનુંમાસી ને ધરપત થઇ. હાશ! મને ખબર જ હતી કે શીલા કેસ હાથ માં લે એટલે સમાધાન થઇ જ જાય.. પિયુષ અને કવિતા વચ્ચે ના અબોલા અનુંમાસી માટે બહુ જ ચિંતા નો વિષય હતા ..એમને એટલે જ કવિતા ને બીજે દિવસે શીલા અને મદન સાથે મોસમ ના ઘેર જવા નું ગોઠવ્યું હતું..અનુંમાસી ને ભરોસો હતો કે શીલા ગમે તેમ કરી ને ય પિયુષ અને કવિતા વચ્ચે રાજીપો કરાવી આપશે..
જો કે આખા કેસ માં શીલા નો કોઈ રોલ નહતો તોય અનુંમાસી ના માટે શીલા જ તારણહાર હતી.. શીલા ને ક્રેડીટ મળી જ ગઈ..
અનુંમાસી એ સરસ કડક ચા બનાવી બધા એ પીધી અને છુટા પડ્યા ..વૈશાલી શીલા અને મદન એમના ઘેર આવ્યા અને પિયુષ એના બેડરૂમ માં ગુસી ગયો.. કવિતા એના ઘર કામ માં પરોવાઈ ગઈ...
બેડરૂમ માં પહોંચતા જ પિયુષ એ પહેલી કામ મોસમ ને મેસજ નો રીપ્લાય કરવાનુ કર્યું...
કેમ બ્લેન્ક મેસેજ હની ? અમે ઘરે જસ્ટ પહોંચ્યા ..
ખાસ્સી વાર સુધી મોસમ નો રીપ્લાય ના આવતાં અકળાયેલા પિયુષ એ એના સસરા ના લેન્ડ લાઈન ફોન પર ફોન કર્યો... રમીલા બહેને ફોન ઉપાડ્યો... જય શ્રી કૃષ્ણ કર્યા અને સમાચાર આપી દીધા જેથી એ લોકો ને ચિંતા ના થાય.. મૂળ ઈરાદો તો પિયુષ નો મોસમ વિષે જાણવાનો હતો એટલે જ તો એણે કોલ કર્યો હતો પણ ના તો રમીલા બહેને મોસમ વિષે ઝાઝી વાત કરી કે ના તો મોસમ ને ફોન આપ્યો..
એક મહિના અને ચાર દિવસ પછી પિયુષ આજે જયારે બેડ માં પડ્યો ત્યારે એણે મોસમ નો વિયોગ મહેસુસ કર્યો.. આજ સુધી તો ગમે તે સ્વરૂપે એ મોસમ ની આસપાસ હતો જયારે મન થાય ત્યારે એ મોસમ ના રૂપ ને જોઈ ને ખુશ રહેતો..પણ અત્યારે મોસમ નહતી..પિયુષ એ મોબાઈલ કાઢી ને ઈમેજ ખોલી ..મોસમ ના ફોટા જોઈ ને એ અપલક નજરે જોઈ રહ્યો.. પોતે ઉદાસ હતો અને મોસમ ફોટા માં સામે હસતી હતી જાણે એની મજાક ના ઉડાવતી હોય? હસતી મોસમ નો ફોટો પિયુષ ને જરાય ના ગમ્યો.. માણસ એવું ઈચ્છતો હોય છે કે એ જેવા મૂડ માં હોય સામે નો માણસ પણ એવા જ મૂડ માં વાત કરવો જોઈએ..આપણે જેને હસવામાંથી ખસવું કહીએ છીએ એનું ઉદગમ સ્થાન અહીં છે.. ક્યારેક એવું બને કે ઉશેકેરાટ માં હોય એવા મિત્ર ને મજાક માં દીધેલી ગાળ બહુ મોટું સ્વરૂપ ધારણ કરી લેતી હોય છે . આ બહુ જ ગંભીર બાબત છે, રોજ બરોજ ના બનાવો જયારે અખબાર માં વાંચીએ ત્યારે એમાં મામુલી બાબત માં જીવ ગુમાવ્યા ના સમાચાર પણ આપણે વાંચતા જ હોઈએ છીએ.
ગુસ્સા માં પિયુષ ને એ ફોટો ડીલીટ કરી નાખ્યો ,
અને એ જ વખતે મોસમ નો મેસેજ આવ્યો..બેબાકળા પિયુષ એ ઉત્કંઠા પૂર્વક મેસજ વાંચ્યો..
જીજુ , મિસ યુ એલોટ..તમારા ગયા પછી જરાય ગમતું નથી.. દીદી ક્યાં છે હું તમને હાલ ફોન કરી શકું?
તરબતર થઇ ગયો પિયુષ..મોસમ નો મેસેજ વાંચી ને..એક મીનીટ પહેલાં નો ઉદાસ પિયુષ તરત પહેલાં વરસાદ નો મોરલો થઇ ગયો.. અને આંટો મારવા બહાર નીકળી પડ્યો..
અનુ માસી એ ટોક્યો પણ ખરો..ક્યાં જાય છે પાછો? થાક્યો પાક્યો આરામ કર ને?
આવું છું મમ્મી એક ફ્રેન્ડ નો ફોન આવ્યો છે એને કંઇક કામ છે મળવા બહાર બોલાવે છે ..કહી ને ઉતાવળે પિયુષ બહાર નીકળી ગયો , નીકળી ને તરત એણે મોસમ ને ફોન જ ઠોકયો..
હેલો..
આહ !! કાચ ના ગ્લાસ માં ચમચી ખખડતી હોય એવો મોસમ નો સુમધુર અવાજ સાંભળી ને પિયુષ ના જીવ માં જીવ આવ્યો..જાણે માછલી ને પાછી પાણી માં નાખીએ અને થાય એમ જ !
મોસમ આઈ લવ યુ યાર...! મનેય તારા વિના દિલ નથી લાગતું પણ શું કરું.. ? બોલ કેમ છે તું?
જીજુ ના મોંઢે થી લવ યુ શબ્દ સાંભળી ને મોસમ ના રુંવાડા ખડા થઇ ગયા.. રોમ રોમ પ્રેમમય થઇ ગયું જાણે !
મોસમ હું થોડોક જ સમય લઇ ને નીકળ્યો છું યાર ઘેર કવિતા મને શોધતી હશે અત્યારે વધારે વાત નહિ કરી શકું..કાલે જોબ પર જતાં હું તને કોલ કરીશ..તું મોબાઈલ તારી પાસે રાખજે ઓકે? અને પર્સનલી મળવાનું પ્રોમીસ યાદ છે ને? કે ભૂલી ગઈ..પિયુષ એ એક જ શ્વાસે ઘણું બધું કહી દીધું..
યાદ છે જીજુ તમે અત્યારે ઘરે પહોંચી જાવ આપણે કાલે વાત કરશું..બાય..જીજુ..
બાય જાન..લવ યુ... પિયુષ એ ફોન કટ કરી ને લોગ માં થી મોસમ નો ઇનકમિંગ મેસેજ તથા ખુદ નો આઉટ ગોઈંગ કોલ બંને ડીલીટ કરી નાખ્યા અને ઘેર આવી ગયો.. સાત વાગ્યા હશે ત્યા પિયુષ ના ફોન પર મદન નો ફોન આવ્યો.. જમી લીધું? આંટો મારવા આવવું છે ? ઈચ્છા હોય તો ચાલ થોડું ચાલી આવીએ...
હા ,જવું તો છે પણ હજી જમવાનું બાકી છે થોડી વાર રાહ જુઓ આવું જ છું..પિયુષ એ મદન અંકલ સાથે સંબંધ વિકસાવવા ની તક ઝડપી લેતા કહ્યું .
હું બહાર નાકે ઉભો છું ત્યા આવ..મદને ફોન કટ કર્યો. .. ચાલો..બંને સોસાયટી ના નાકે થાંભલા પાસે ભેગા થયા અને ચાલતા ચાલતા બે એક કિલોમીટર નું ચક્કર મારી ને ઘેર આવી ગયા..મદન નું ઘર પહેલાં આવતું હતું એટલે મદન પહેલાં ઘર માં ઘૂસ્યો ..
પિયુષ ની નજર એના ઘર માં એ એન્ટર થયો ત્યા સુધી શીલા ના દર્શન માટે તરસતી રહી..એ શીલા એ ધાબે ઉભા ઉભા જોયું..એને હસવું આવી ગયું... પિયુષ મારી પાછળ પાગલ થઇ ગયો છે કેવી એની નજર મને શોધે છે?
ધાબે અંધારા માં ઉભેલી શીલા પિયુષ એના ઘર માં જતો રહ્યો અને દેખાતો બંધ ના થયો ત્યા સુધી પિયુષ વિષે જ વિચારતી રહી.. રાત ના પોણા નવ થવા આવ્યા હતા..એ નીચે આવી. મેઈન રૂમ માં મદન અને વૈશાલી ટી.વી જોઈ રહ્યા હતા એ વૈશાલી ની બાજુ માં બેઠી...
ત્રણય જણા તારક મહેતા કા ઉલટા ચશ્મા સીરીઅલ જોવા માં મશગુલ હતા ...
મમ્મી જેઠા લાલ બાકી બહુ હેન્ડસમ લાગે છે નહિ..? જેઠાલાલ અને દયા ભાભી ની જોડી ને જોઉ એટલે મને તારી અને પપ્પા ની બહુ યાદ આવે... વૈશાલી એ શીલા ને પૂછ્યું..
ના રે ના મને તો બબીતા બહુ ગમે ..છે..! શીલા એ મદન સામે જોઈ ને મજાક માં કહ્યું.. બબીતા નો ઉલ્લેખ થાય ત્યારે આપોઆપ એના વિશાળ સ્તન પ્રદેશ માટે જ થાય ..બાકી એના માં બીજું કઈ ખાસ જોવા લાયક નથી..
કોઈ મહાનગર માં એક જ જોવા લાયક સ્થળ હોય એવું બબીતા નું છે...
મને તો માધવી ભાભી બહુ ગમે છે ..શું બાકી એની સ્માઈલ છે મદને એકમેવ સેક્રેટરી ભીડે ભાઈ નું ઘર ભાંગે એવું નિવેદન કર્યું...
ત્રણેય જણા ગમ્મત કરતાં હતા એ જ વખતે ઇન્સ. તપન દેસાઈ સંજય ને લઇ ને આવ્યા..મદન અને શીલા તો ઠીક પણ પોતાના ઘર માં પોલીસ ને જોઈ ને વૈશાલી હેબતાઈ ગઈ.. ,ડરી ગઈ એ ઉભી થઇ ને રસોડા માં જતી રહી...
મદન > અરે ઇન્સ્પેક્ટર સાહેબ તમે અત્યારે? શું વાત છે?
ખબર નહિ પણ શીલા આ કેસ માં સખત ડરી ગયેલી રહેતી. જયારે જયારે ઇન્સ. તપન અને સંજય ને સાથે જોતી ત્યારે એ પોતાની જાત ને પોલીસ ની કસ્ટડી માં મહેસુસ કરતી..
શીલા એ ગભરાયેલા અવાજે પૂછ્યું આવો તપન ભાઈ...કહો કેમ આવવું થયું..?
રસોડા માં ઉભેલી વૈશાલી ને નવાઈ લાગી, મમ્મી કેમ આ ઇન્સપેકટર ને ભાઈ કહે છે? શું આ પોલીસ વાળા સાહેબ મમ્મી ને ઓળખતા હશે?
મમ્મી ના ભાઈ સંબોધન થી વૈશાલી નો પોલીસ પ્રત્યે નો ડર પચાસ ટકા ઓછો થઇ ગયો... કેટલી સમૃદ્ધ ભાષા છે ગુજરાતી? ભાઈ અને બહેન ના સંબોધન માં ય કેટલો વિશ્વાસ છુપાયેલો છે?
મધરાત્રે વરસતા વરસાદ માં પલળતી ભૂલી પડેલી કોઈ સન્નારી ને સખત ડર લાગતો હોય એ વખતે એની તરફ આવી રહેલા અજાણ્યા પુરુષ ને જોઈ ને એ ફફડી ઉઠે , પણ જો એને બહેન કહી ને સંબોધન કરે તો એને કેટલું સારું ફીલ થાય છે એ એવી પરિસ્થિતિ માં થી ગુજરી ચૂકેલી કોઈ સ્ત્રી ને પૂછી જોજો..
અને સ્ત્રીઓ પણ ગમે તવા અજાણ્યા માણસ ને ભાઈ કહી ને સંબોધી ને જ પુછપરછ કરતી હોય છે ને? આ બંને શબ્દો જાણે દૈવી હોય એમ લાગે છે..
વૈશાલી ને ડરી ને ડોકિયું કરી જોઈ ને ઇન્સ . તપને મજાક કરી..
આ બહેન કેમ રસોડા માં થી ડોકિયા કરી રહ્યા છે? પોલીસ ની નોકરી જ એવી છે કે એ વર્દી પહેરતા ની સાથે જ અવાજ કરડો થઇ જાય..
વૈશાલી થથરી ગઈ અને પાછી રસોડા માં સંતાઈ ગઈ..
તરત બીજો સૌમ્ય અવાજ સંભળાયો..એ મદન નો હતો..
વૈશાલી બેટા આ તો તપન અંકલ છે ડરવાનું કોઈ કારણ નથી..બહાર આવ ..હું તને ઓળખાણ કરાવું..
પોલીસ વાળા ને જોઈ ને સામાન્ય જન ને ડર કેમ લાગતો હશે ? શું પોલીસ એ કોઈ ખતરનાક પ્રાણી છે?
મમ્મી એ જયારે એવું કહ્યું ત્યારે વૈશાલી ને શાંતિ થઇ..
એ સંકોચાતી બહાર આવી અને ઇન્સ. તપન ને હેલ્લો કરી ને પાણી લેવા ગઈ ..ટ્રે માં પાણી ના માત્ર ત્રણ જ ગ્લાસ લઇ ને એ આવી , સંજય માટે પાણી સુદ્ધાં ના લાવી એટલે ચતુર શીલા અને ઇન્સ. તપન ને ખબર પડી ગઈ કે વૈશાલી આ ભાઈ ના અવળા ધંધા ઓ થી સખત હર્ટ થયેલી છે .સંજયે અત્યારે આ અપમાન ના ઘૂંટડા પીધા વિના છુટકો નહતો , કેમ કે સામે ઇન્સ. તપન બેઠા હતા..
પાણી પી ને ગ્લાસ પાછો ટ્રે માં મુકતા ઇન્સ. તપને કહ્યું.. મદન વાત જાણે એમ છે કે હમણાં એક કલ્લાક પહેલાં આ ભાઈ ના મોબાઈલ પર ફોન આવ્યો હતો...કલકત્તા થી..એમના ફાધર ને હાર્ટ એટેક આવ્યો છે , એન્ડ હી ઇઝ ક્રિટીકલ.. એટલે મને થયું કે તને વાત કરું..બોલ શું કરવું છે.?
બાકી આ ભાઈ એ જે પ્રકાર નો ગુનો આચર્યો છે એ નો કેસ બનાવું તો દસ વરસ સુધી તો બહાર નીકળી નહિ શકે..
વૈશાલી સમસમી ગઈ... સંજુ..સંજુ તે મારા પિયર માં ય મારી ઈજ્જત ની મા ફાડી નાખી... હે ભગવાન ..એવો તે શો ગુનો કરી નાખ્યો હશે સંજુ એ? ક્યાંક રોઝી નું મર્ડર તો????
બાજુ મા બેસી ને મમ્મી ને જ કાન મા એણે પૂછી લીધું ..શીલા એ સઘળી હકીકત વૈશાલી ને જણાવી દીધી..
શીલા > તમે બેસો હું ચા બનાવી લાવું..તપન ભાઈ...
વૈશાલી ને હાથ પકડી ને શીલા રસોડા મા લઇ ગઈ.. શીલા ની અંદર ની વ્યવહારુ માં એ વૈશાલી ને વ્યવહાર સૂચવ્યો..
જો બેટા..તારે અને સંજુ ને ગમે તેટલા ડીસ્પ્યુટ હોય..કમ સે કમ તારે તારા સસરા ની જીવલેણ બીમારી વખતે એક ના એક દીકરા ની વહુ તરીકે ત્યા હાજર હોવું ઘટે...
વૈશાલી > ના મમ્મી હું એ નાલાયક સાથે નથી જવાની ..મારે હવે એની સાથે નથી રહેવું.. આટ આટલું તું જાણે છે , તું જુએ છે ને એના ધંધા? તોય મને એની સાથે મોકલવા તૈયાર થઇ ..? તને મારી દયા ય નથી આવતી..? એ બહુ જ ગંદો માણસ છે મમ્મી..પ્લીઝ..મને અહીં રહેવાદે..હાથ જોડી ને રડી પડી વૈશાલી...
શીલા> બેટા આ તારું જ ઘર છે , તું એક વાર તારા સસરા ની સારવાર કરી ને એ જયારે સ્વસ્થ થઇ જાય ત્યારે પાછી આવતી રહેજે બસ?
વૈશાલી> મમ્મી મને બહુ બીક લાગે છે , તને ખબર છે ? કલકત્તા કેટલું દુર છે? ત્યા મારું કોઈ નથી , અને આ સંજુ નું કઈ ઠેકાણું નહીં એ કઈ પણ કરી શકે ..પ્લીઝ ... તું મારી સાથે ચાલ ..હું એકલી તો નહિ જ જાઉં..
શીલા > બેટા હું અવશ્ય આવું પણ ત્યા કેટલા દિવસ રોકાવું પડે એ શું ખબર પડે? તું ત્યા જઈ ને એમની તબિયત ના સમાચાર લે અને પછી અમને જણાવજે એટલે હું અને તારા પપ્પા આવી જઈશું અને વળતા તને લેતા પણ આવશું બસ?
વૈશાલી ના ગળે વાત ઉતરી ગઈ...
ચા પી ને જતાં જતાં ઇન્સ. તપને સંજય ની ફેંટ પકડી ને કહ્યું જો કઈ આડા અવળી કર્યું છે ને તો પાતાળ માં થી તને ગોતી કાઢીશ , ધ્યાન રાખજે આટલો વખત તો આ મદન ભાઈ ની શરમે તને જવા દઉં છું..
ઇન્સ. તપન ના રુઆબદાર અવાજ થી ઘર મા સોપો પડી ગયો
એક શબ્દ પણ ના બોલ્યો સંજય..
ઇન્સ .તપને બે એર ટીકીટ મદન ના હાથ મા પકડાવી દીધી અને એ નીકળી ગયો..
સાડા બાર ની ફ્લાઈટ હતી..
મદને ગલી ના નાકે થી એક રીક્ષા બોલાવી લીધી બહુ જ વિચારો મા ખોવાયેલી શીલા વૈશાલી ને સમાન પેક કરવામાં મદદ કરતી હતી ,
સંજય નફ્ફટ ની જેમ ટીપોય પર પગ લંબાવી ને સિગારેટ ફૂંકાતો બેફીકર થઇ ને ટી.વી જોઈ રહ્યો હતો.. પોલીસ ના માર ને કારણે એના ગાલ સુઝી ગયા હતા.. ત્રાંસી આંખે સિલા એ સંજય ને જોયો શીલા અત્યારે તરફ એ ને સીધો જોઈ શકે એમ નહતી ..કેમ કે એના મા એને કાળોડીબાંગ ભૂતકાળ દેખાતો હતો... અને એ ભૂતકાળ થી શીલા પોતે જ સખત ડરી ગયેલી હતી... રોજ ક્લીન શેવ્ડ અને ચાર્મિંગ રહેતો સંજય અત્યારે વધી ગયેલી દાઢી અને ચાર પાંચ દિવસ નો નહાયા વગર નો ગંદો . ગોબરો અને લઘર વઘર દેખાતો હતો... મદન ને પોતાના મિત્ર ની તપન ની દુરંદેશી પર માન ઉપજ્યું , અમારા ઘર માં પ્રોબ્લમ આવ્યો અને અમે બહાર ગામ હતા એટલે ફ્લાઈટ ની ટીકીટો નો બંદોબસ્ત કરી દીધો..? થેન્ક્સ તપન.. મનોમન મદન તપનનો આભાર માની રહ્યો..
ફટાફટ પેકિંગ કરી ને મદન અને શીલા તૈયાર થઇ ગયા...વૈશાલી પણ તૈયાર થઇ ગઈ..
શીલા એ વૈશાલી ને ઈશારો કરી ને કહ્યું કે સંજય કુમાર ને કહે કે એ નાહી લે.. પણ વૈશાલી એ એની સાથે વાત કરવાનો ધરાર ઇનકાર કરી દીધો..છવટે મદને કહેવું પડ્યું..
ફ્રેશ થઇ જાવ સંજય કુમાર.. આપણે વીસેક મીનીટ મા નીકળી જવું પડશે..
ધૂંધવાયેલો.. સંજય ઉભો થયો અને બાથરૂમ મા ઘુસી ગયો..
ઘરે થી નીકળતી વખતે વૈશાલી ખુબ રડી.. ઘર ની એક એક વસ્તુ ને જાણે એ આખરી વખત જોઈ રહી હોય એટલી ઉત્કટતા અને વ્યથા થી ,, અને સમાન લઇ ને બધા રીક્ષા મા ગોઠવાયા.. સમય સર ફ્લાઈટ મળી ગઈ ..અને વૈશાલી ને લઇ ને વિમાન એ ઉડાન ભરી એ સાથે જ મદન નો અત્યાર સુધી નો સંયમ તૂટી ગયો અને આજુ બાજુ ની પબ્લિક ની પણ પરવાહ કર્યા વિના ધ્રુસકે ધ્રુસકે એ રડવા લાગ્યો... શીલા એ મદન ને સાંત્વન આપી ને એક બેંચ પર બેસાડ્યો...પાણી પાયું અને પછી બેઉ જણા ઘેર આવ્યા...
ફરી પાછા પતિ પત્ની એકલા પડ્યા ..પણ આજનું એકાંત કામવાસના ને ભડકાવે એવું નહતું , કેમ કે વૈશાલી ની જીન્દગી વિષે ના વિચારો માં બાપ ને કોરી ખાતા હતા..
જો દીકરી એના સાસરે દુઃખી હોય તો માં બાપ ક્યારેય સુખી ના હોય.. ગમે તેટલી સંપત્તિ હોય કે ગમે તેટલી સત્તા ની પહોંચ હોય ..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
રાત નો એક વાગવા આવ્યો હતો શીલા ગાઉન પહેરી ને મદન ની બગલ માં ચોંટી ને સુઈ ગઈ..એનો હાથ સીધો જ બરમુડા પર ફરવા લાગ્યો પણ બંને જણા સેક્સ ના મૂડ માં જરાય નહતા..આ તો માત્ર એક સુવા ની અનુકુળ પોઝીશન હતી ..મદન શીલા ની છાતી પર હાથ પસવારતો સુઈ ગયો.. શીલા ને બરોબબર ખબર હતી કે મદન આખી રાત શીલા ની છાતી પર હાથ મૂકી ને સુવા ની આદત હતી... જ્યાર થી લગ્ન થયા ત્યાર થી આ એક નિત્યક્રમ હતો.. અને મદન શીલા ને છોડી વિદેશ ગયો એ દરમિયાન સૌ થી વધૂ સતાવતી બાબતો માં થી આ એક હતી.
રોજ રાત્રે પથારી માં પડતાં વેંત શીલા ને પોતાની છાતી પર મદન નો હાથ ફરી રહ્યો હોય એવા ભણકારા વાગતા... એની અગણિત વખત મસળાઈ ચૂકેલી છાતી રોજ રાત્રે પથારી માં પડતાં વેંત નવેસર થી મસળાવા માટે હિજરાતી , એના પ્રેમાળ પતિ ની કામુક અને આત્મીયતા ભરી હરકતો તો ઠીક એ એના પતિ ના છણકા અને નાના નાના ઝઘડાઓ ને પણ બહુ મિસ કરતી ..
બેઉ જણા પોતપોતાને બહુ જ ગમતા હાડકા વગર ના અવયવ પર હાથ પસવારતા એક ની એક દીકરી ની ચિંતા કરતાં નીંદર ના મહાસાગર ના ગરકાવ થઇ ગયા..
સવારે બંને ખાસ્સા મોડા જાગ્યા...
હાય હાય , આજે તો આઠ વાગી ગયા, રસિક એ ડોર બેલ પણ ના વગાડી..? દૂધ વગર શું કરશું? દોડી ને શીલા એ મેઈન ડોર ખોલી ને આજુ બાજુ જોયું ... અને પાછી આવી એ બેડ પર બેસી ગઈ અને મદન ને ઢંઢોળી ને જગાડતાં ફરિયાદ કરી.. ઉતાવળ માં દરવાજો આડો તો કર્યો પણ લોક કરવાનું વિસરી ગઈ ..
મન માં શીલા એ વિચાર્યું ચાલો સારું થયું કે રસિક આવી ને જતો રહ્યો નહીતર એ મુઓ અડપલું કરત અને હવે એ બધું નથી કરવું... આ સંજયકુમાર સાથે જે કર્યું એ જ કોઈ ઉપાધી ના સર્જે તો સારું...
મદન આંખો ચોળતો જાગ્યો અને બોલ્યો અરે ભાઈ રસિક એકલો જ ગામમાં થોડો છે દૂધ આપવા વાળો? હું હમણાં બહાર જઈ ને કોઈ પણ દુકાને થી થેલી લઇ આવું છું..બે દિવસ થી ઘર બંધ હતું એટલે એને બિચારા ને શું ખબર..? કે આપણે આવી ગયા છીએ ?
વાત વાત માં મજાક કરવાની ટેવ વાળા મદને અનાયાસે બહુ મોટી વાત કહી દીધી..
તને આ રસીક નું દૂધ સદી ગયું લાગે છે.. પથારી માં જ હતા હજી બંને જણા .
કેમ? તને ત્યા મેરી નું દૂધ નહતું સદી ગયું? મદન ના ભરાવદાર ગોરા ગાલ પર બંને હાથે ચીમટો ભરી ને ખેંચતા બોલી , નાલાયક , જેભણી અંગ્રેજ નું તાજું દૂધ પી પી ને કેવો ગોળમટોળ થયો છે !! એના છોકરા માટે ય રહેવા દેતો હતો કે બધું ધાવી જતો હતો? શીલા એ મદન ની ગુગલી ને ચપળતા પૂર્વક બાઉન્ડ્રી લાઈન ની બહાર મોકલી દીધી.
તને વળી અત્યાર ના પહોર માં મેરી ક્યાં થી યાદ આવી શીલુ...? મદને શીલા ના મનગમતા અવયવ ને રમાડતા કહ્યું..
એ વાત હજી અધૂરી છે મને યાદ છે મદન ..મેરી સાથે તમે જે કમીટમેન્ટ, કર્યું તમારી ચેમ્બર માં એના લવર ને મળવા ની પ્રાઈવસી કરી આપવાનું ત્યા સુધી તો ઠીક પણ એ પછી આ બંબુ એની એ ફિરંગી ચૂત સુધી કેવી રીતે પહોંચ્યો એ વર્ણન બાકી છે... કહી ને શીલા એ બરમુડા માં હાથ ઘાલી ને મદન ના તૈયાર લંડ ની કડકાઈ ચેક કરતાં કહ્યું . શીલા એ મહેસુસ કર્યું કે મેરી નો જયારે જયારે એ ઉલ્લેખ કરતી ત્યારે ત્યારે મદન ના હાથ નું દબાણ પોતાના સ્તન પર વધી જતું.. એ સમજી જતી કે મદન હજી મેરી સાથે નું એનું સંવનન ભૂલી શક્યો નથી.. એમ તો હું ય જીવા ,રઘુ અને રસિક ને ક્યાં ભૂલી શકી છું? જાતે જ સોલીડ દલીલ કરી ને શીલા એ પોતાની જ બોલતી બંધ કરી દીધી.. શીલા એ બરમુડા પર થી કડક લંડ ને એક પ્રેમાળ સ્પર્શ આપી ને જીવતો કરી દીધો..મદન નો લંડ જાણે મડદા પર અંજલી ભરી ને કોઈ ઋષિ પાણી છાંટે અને આળસ મરડી ને એ ઉભું થાય એમ બરમુડા પર ટેકરો કરી દઈ ને પોતાની હાજરી ની આલબેલ પોકારવા લાગ્યો .. બરમુડા ની બાંય માં હાથ ઘાલી ને મદન ના મસ્ત લંડ ને સહેલાવતા અને શીલા ના પયોધરો ને ગાઉન ની ઉપર થી દબાવતાં.
બંને જણા રકઝક કરતાં હતા એટલા માં અનુંમાસી તપેલી લઇ ને આવ્યા.. સારું થયું કે મદને ચાદર ઓઢેલી હતી એટલે શીલા ની હરકત ચાદર નીચે ઢંકાઈ ગઈ , અને દરવાજો સહેજ ખુલતા જ મદને શીલા ની છાતી પર થી હાથ હટાવી લીધો નહીતર બહુ મોટી સમસ્યા સર્જાત .. શીલા લે આ રસિક દૂધ આપી ગયો છે આજે તો જબરું ઊંઘ્યા છો ને કઈ..? કોક આખું ઘર ઉઠાવી જાય તોય ખબર ના પડે.. રસિકે બિચારા એ કેટલી રીંગો મારી છેવટે થાકી ને એ મને દૂધ આપી ગયો.. છે ..
જય શ્રી કૃષ્ણ માસી!!
મદને અનુંમાસી ને જય શ્રી કૃષ્ણ કર્યા અને પોતાના અડપલાં રૂપી પાપો ને ભગવાન નું નામ દઈ ને ધોવા ની કોશિશ કરતાં..ટટ્ટાર લંડ ને બરમુડા માં ટેકરો કરી ને આબરુ ની માં ના ફાડે એ રીતે વ્યવસ્થિત ગોઠવી ને પોતે બ્રશ કરવા ગયો , દૂધ નો પ્રોબ્લમ સોલ્વ થઇ ગયો હતો.. ચા પીને મદન અખબાર વાંચવા માં મશગુલ હતો અને શીલા ઘર કામ માં પરોવાયેલી હતી..લગભગ બપોરે એક વાગ્યે વૈશાલી નો ફોન આવ્યો.. મમ્મી મારા સસરા હવે નથી રહ્યા... અહીં વાતાવરણ જરા પણ સારું નથી ... સંજુ મને બહુ જ ત્રાસ આપે છે પ્લીઝ મને જલ્દી અહીં થી તું લઇ જા..
શીલા અને મદન સ્તબ્ધ થઇ ગયા .વેવાઈ તરીકે એમને કલકત્તા જવું જોઈએ એટલે મદને વૈશાલી ને આશ્વાસન આપ્યું કે હું અને તારી મમ્મી ત્યા આવવાની ગોઠવણ કરીએ છીએ..
ફોન કટ કરી ને મદન અને શીલા કલકત્તા ક્યારે જવું એની ચર્ચા માં પડ્યા.. મદન ને કઈ સુજ્યું નહિ એટલે એણે ફોન કરી ને અનુંમાસી ને બોલાવ્યા..ઘરડા માણસો આ બાબત માં વ્યવહારુ જ્ઞાન બહુ ધરાવતા હોય છે દીકરી ની સાસરી માં આવો પ્રસંગ પહેલી વખત આવ્યો હતો એટલે વેવાઈ પક્ષ તરફ થી બુચું ના લાગે એ માટે ત્યા ક્યારે જવું..કેવું વર્તન કરવું ..વૈશાલી ને ત્યા સંજય કુમાર નો બહુ ત્રાસ છે તો એને અહીં લવાય કે કેમ ? એ બધી ચર્ચાઓ કરી છેવટે નક્કી થયું કે શીલા એ અને મદને કાલે અથવા પરમ દિવસે કલકત્તા જઈ આવવું... પણ વૈશાલી ને એના સસરા નું અગિયારમું બારમું પતિ જાય ત્યા સુધી ત્યા જ રહેવા દેવી , અને પછી ફરી એક વખત મદને એકલાએ જઈ ને વૈશાલી એ અહીં લઇ આવવી..
મદને પિયુષ ફોન કરી ને કલકત્તા જવા માટે ની બે ટીકીટો ની વ્યવસ્થા થઇ શકે તો પ્રયત્ન કરવા ની રીક્વેસ્ટ કરી.
પિયુષ એ એના બે ત્રણ મિત્રો ને ફોન કરી ને ટીકીટ માટે તપાસ કરી અને બે ટીકીટો આવતી કાલ ની બુક કરાવી દીધી..
મદને બીજી પણ એક વાત કરી ..માસી ઘર માં કોઈ નથી આજ કાલ ચોરીઓ બહુ થાય છે અને ઘરમાં જોખમ પણ વધારે છે તો પિયુષ કે ચીમન લાલ ને મારે ઘરે સુવા મોકલશો?
અરે તમે ચિંતા કર્યા વગર જઈ આવો અહીં ની ચિંતા શું કામ કરો છો ભાઈ.. ? અમે બધા છીએ ને ! બધું સાંભળી લઈશું...
શીલા અને મદન હવે નિશ્ચિંત થઇ ને નીકળી શકે એમ હતા મદન જવા ની તૈયારી માં પડ્યો અને શીલા નાસ્તા બનાવવા બેસી ગઈ .. આખો દિવસ મદન ને શીલા બીજા દિવસે જવાની તૈયારી માં એવા મશગુલ હતા કે એક બીજા સાથે વધારે વાતચિત કરવાનો ય સમય ના મળ્યો ..
સાંજે શીલા અને મદન સપૂર્ણ તૈયારી કરી ને અનુંમાસી ના ઘેર જઈ ને પોતે કાલે સવારે વહેલા નીકળી જવાના છે અને ઘર નું ધ્યાન રાખજો એવું કહી આવી..ગયા સવારે પાંચ વાગ્યે ફ્લાઈટ હતી એટલે સાડા ત્રણ વાગ્યે નીકળી ગયા.. નીકળતા પહેલાં અનુંમાસી ને ચાવી આપવી જરૂરી હતી એટલે એમની બિચારા ની ઊંઘ બગાડ્યા વિના છુટકો નહતો..
શીલા એ અનુંમાસી ને જગાડ્યા અને ચાવી આપી અને કાન માં કઈ ક કહ્યું .. અને એ જતી રહી..
અનુ માસી ના ચહેરા પર પ્રસન્નતા છવાઈ ગઈ..ખરેખર ભગવાન બધા નું સાંભળે છે એ વાત પર એમને આજે પાકો ભરોસો થઇ ગયો ,
શીલા અને મદન ની રીક્ષા જેવી રવાના થઇ કે અનુંમાસી પોતાના ઘર માં ઘુસી ગયા ..થોડી વાર પછી એ પાછા આવ્યા અને મદન ના ઘર ની ચાવી થી ઘર ખોલી અને અંદર જતાં રહ્યા.. એ શીલા અને મદન ના બેડ પર આડા પડ્યા , જે વખતે શીલા એ એમને સાડાત્રણ વાગ્યે ભર નીંદર માં થી જગાડ્યા ત્યારે એમનું મો થોડું બગડ્યું તો હતું.. કાચી ઊંઘ માંથી જાગવાનું આમ પણ બહુ કપરું હોય છે ,, પણ શીલા એ જે વાત કરી હતી એ સાંભળી ને એમની આંખો માં થી તો શું દિલ માં થી ય અણગમો ગાયબ થઇ ગયો હતો..
થોડી થોડી વારે અનુંમાસી ઘડિયાળ જોઈ ને સમય ચેક કરતાં હતા . હજી તો ઘણી વાર છે .રાહ જોવા નો સમય હમેશા કેમ જલ્દી પસાર નહિ થતો હોય? ઘડિયાળ ઉપર અનુંમાસી ને ગુસ્સો આવી ગયો..શીલા એ કાન માં જે કહ્યું એ સાંભળી ને અનુંમાસી ના કાન શું આખું શરીર તપી ગયું હતું.. શીલા એ એને ફોન કર્યો તો હશે ને? કે ભૂલી ગઈ હશે? ના ના શીલા ભૂલે એવી નથી..
છતાં લાવ એને યાદ કરાવી દઉં..ક્યાંક ભૂલી ગઈ હશે તો? અનુંમાસી એ શીલા ના મોબાઈલ પર શીલા ના ઘરે થી જ લેન્ડ લાઈન પર થી ફોન કર્યો..મદન શીલા ની સાથે જ લગોલગ ઉભો હતો શીલા શું બોલે? રાત્રે ચાર વાગ્યે ..કોનો ફોન હોઈ શકે? કલકત્તા થી તો વૈશાલી નો ફોન નહિ હોય? એરપોર્ટ પર ઉતરી ને શીલા એ થોડા ક આઘા પાછા થઇ ને વાત કરી તરત ફોન મૂકી દીધો .. તરત બીજો એક ફોન પણ લગાડી ને થોડી ક વાર કઈ ક વાત કરી .. મદન શીલા ને ફોન પર વાત કરતી જોઈ ને ચીન્તા વશ એની પાસે દોડી ગયો..શું થયું શીલુ કોનો ફોન છે?
અનુમાસી નો ફોન છે એ આપણા ઘેર ઊંઘવા આવ્યા છે મેં કહ્યું કે કાલ થી આવ્યા હોત તો શું વાંધો હતો? તો કહે , જે થાય એ વહેલી સવારે જ થાય એટલે મને થયું અત્યારે જ બે કલ્લાક અહીં સુઈ જાઉં..
ઓકે ઓકે બીજી તો કોઈ વાત નથી ને?સામાન્ય વાત હતી એ જાણી ને મદન ને ધરાપાત થઇ..વૈશાલી ની ચિંતા માં એને કેટલાય ખરાબ વિચારો આવી જતાં હતા..કેમ કે સંજય ના આ રૂપ ને નજીક થી જોયા પછી એક પુરુષ તરીકે એ એટલું તો વિચારી જ્ શકતો હતો કે આવા માણસ સાથે જીન્દગી ના જ જીવી શકાય...હવે મારીદીકરી નું ભવિષ્ય શું?
શીલા એ મદન સાથે જોઈન થતાં પહેલાં એના કોલ લોગ માં થી છેલ્લો એણે કરેલો કોલ ડીલીટ કરી ને ફોન એક તરફ મૂકી દીધો.. અને બંને ફ્લાઈટ ની રાહ જોવા લાગ્યા..
એરપોર્ટ પર સવારે સાડા ચાર વાગ્યે ય કેટલી ભીડ હતી..? ફૂલફટાક તૈયાર થઇ ને ગોરી ગોરી પીંડી ઓ વડે ગ્રાહકો ને લલચાવી શકાય એટલા માટે ટૂંકા સ્કર્ટ પહેરી ને ઉતાવળે આવતી જતી એર હોસ્ટેસ ને જોઈ ને ,મદન નું દિલ ગાર્ડન ગાર્ડન થઇ ગયું.. રૂપ અને સુગંધ આ બંને એવી બાબતો છે જે ક્યારેય છુપી રહેતી નથી , ફરી પાછો શીલા એ અનુંમાસી ને કોલ લગાડી ને બે લીટી માં ફકત એટલું જ કહ્યું .." મેં કહી દીધું છે.." અને ફોન મૂકી દીધો..મદન ને નવાઈ લાગી એવી તે શું વાત હશે?
જવા દે ને? આં બૈરાઓ ની બધી વાતો જાણવાની કોશિશ કરીએ ને તો પાગલ થઇ જવાય..ઘણી વાર તો એમની વાતો માં કઈ સાર ના હોય તોય કલ્લાકો ના કલ્લાકો એ લોકો ગુસપુસ કરતાં હોય છે , હશે એ બંને ની કોઈ ક રસોડા ની કે બીજી કોઈ બાબત આપણે શું? મદને પાછુ એરહોસ્ટેસો માં ધ્યાન પરોવ્યું...રૂપ ને નજર થી પીવું એ મદન નો મૂળભૂત શોખ હતો ... એમાં ય આ રૂપ ના કટકાઓ ને અને એમની સ્લીમ ફિગર ને જોઈ ને તો મદન ને એક ક્રાંતિકારી વિચાર પણ આવી ગયો.. આ લોકો મારી શીલા જેવી ભરાવદાર અને મેચ્યોર સ્ત્રીઓ ને એર હોસ્ટેસ ની જોબ માટે કેમ પસંદ નહિ કરતાં હોય? આ હાડપિંજરો ને જોઈ ને તો વીમાન ની ટીકીટ ના પૈસા ય પડી ગયા હોય એવું લાગે છે , જો ભરાવદાર બદન વાળી અને મદમસ્ત સ્ત્રીઓ ને જોબ પર રાખવામાં આવે તો લોકો ને ય સારું રહે..મારા જેવા બોલ ના શોખીન લોકો તો એમના બોલ ને જોઈ ને ય મુસાફરી આનંદ પૂર્વક કરી શકે.. બાકી આ હાડકા ના માળાઓ માં તો માત્ર ચહેરા જ જોવાના ને ? ફ્લાઈટ આવી અને શીલા તથા મદન ને લઇ ને ઉડી પણ ગઈ...
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
અનુંમાસી ની આંખો માં કોઈ નો ઇન્તેઝાર હતો..એ ઘડી પણ આવી પહોચી.. ડોર બેલ વાગતા ની સાથે જ અનુંમાસી એ તરત દરવાજો ખોલ્યો..સામે રસિક ઉભો હતો..
અરે કાકી તમે? તમે કેમ અહીં? ભાભી ક્યાં છે?
ઉતાવળ માં શીલા રસિક ને કહી નહોતી શકી કે મેં ફોન કર્યો છે એ બાબત અનુંમાસી જાણે છે..
અનુ માસી મુંજાયા.. હે ભગવાન..હવે ? આને તો મુઆ ને કઈ ખબર જ નથી. હવે શું કરું..? ખુબ ઉત્તેજના પૂર્વક ભારત – પાકિસ્તાન ની મેચ ની રાહ જોઈ રહ્યા હોઈએ એ દિવસે વરસાદ પડે અને આખી મેચ ધોવાઈ જાય તો કેવું ફીલ થાય..? અનુંમાસી ને એક પળ માં કેટકેટલા વિચારો આવી ગયા..
કેમ? તને શીલા બહેન નો કોલ નહતો આવ્યો?
આવ ને અંદર આવી ને વાત કર.. અનુંમાસી એ રસિક ને હાથ પકડી ને અંદર ખેંચી લીધો ,
મને શીલા બહેનનો ફોન તો આવ્યો હતો પણ .. તમે અહીં છો એવું નહતું કીધું એટલે પુછું છું..કાકી.
અરે તારે મારું કામ છે કે મારા ઘર નું? શીલા એ તને જે કહ્યું છે એ કર ને? સમય શું કામ બગાડે છે આટલો બધો?
અનુંમાસી ની નજર રસિક પર પહેલે થી જ હતી પણ એક મજુર કક્ષા ના માણસ ને શી રીતે વાત કરાય.? ચીમનલાલે વી.આર.એસ. લઇ લીધું ત્યાર પછી અનુંમાસી ની હાલત કફોડી થઇ ગઈ હતી..છેલા લગભગ પાંચ વર્ષ થી અનુંમાસી તરફડતા હતા..છતે ધણી એ આ દિવસ જોવો પડ્યો એનો બહુ કંટાળો આવતો હતો એમને પણ અનુંમાસી ય હેલ્પલેસ હતા..એક તો એમની ઉંમર..અને ભક્તિભાવ વાળો નેચર જોઈ ને કોઈ પણ વ્યક્તિ એમને સન્માન ની નજરે જુએ.. એમાં અનુંમાસી ની હૃદય ની અન્ય ભાવનાઓ ને સખત અન્યાય થતો હતો . ઉંમર લાયક વ્યક્તિ ,પરણિત સન્નારી પોતાની કામ ભાવનો ને કોણી આગળ વ્યક્ત કરે?
આજે શીલા ના પ્રતાપે એ ઘડી આવી હતી અને આ તક ને જો ગુમાવે તો આખી જીન્દગી તડપવાનું ગેરન્ટેડ હતું..જે અનુંમાસી ને આજે કોઈ સંજોગો માં માન્ય નહતું..એમણે રસિક ની પહોળી છાતી પર હાથ ફેરવી ને કહ્યું..રસિક... શીલા સાથે જે કરતો હતો એ મારી સાથે ય કર ને? શીલા બહાર ગામ ગઈ છે અને હું અહીં એના ઘર નું રખવાળું કરવા રોકાણી છું તને શીલા એ બધી વાત કરી તો છે પછી શું કામ વખત બગાડે છે?
વહેલી પરોઢ ના સન્નાટા માં જયારે આખી દુનિયા મીઠી નીંદર ના કેફ માં પોઢી ગઈ હતી ત્યારે અનુંમાસી એમના શરીર ની ભુખ ને ભાંગવા માટે રસીક આગળ કરગરી રહ્યા હતા.. રસીકે અનુમાસી ને કદી આ નજરે જોયા નહતા અને એ હમેશા એમને આદર પૂર્વક જય શ્રી કૃષ્ણ કહેતો એટલે એને બિચારા ને સખત સંકોચ થતો હતો. અનુંમાસી મૂંઝાયેલા રસીક ને રીઝવવાના શક્ય તમામ પ્રયત્નો કરી રહ્યા હતા ,,રસીક બિચારો ..રસગુલ્લું ખાવા આવ્યો હતો અને પતાસા થી મોંઢું મીઠું કરવું પડે એવી સ્થિતિ માં હતો.. અનુ માસી ની ઘરડી છાતી માં એ શીલા નું મદમસ્ત યૌવન શોધતો હતો..ઉત્તેજના અને ગભરામણ ને કારણે ઝડપ થી ઉંચી નીચી થતી એમની એ છાતી ને જોઈ ને રસીક ને કઈ ખાસ ઉત્તેજના થતી નહતી..પણ અનુંમાસી મક્કમ હતા એમણે રસિક નો હાથ પકડી ને પોતાના બોલ પર મૂકી દીધો.. અને જાતે જ દબાવતાં બોલ્યા ઓહ..રસિક જલ્દી કંઈક કર ને ? સ્ત્રી ના આ શબ્દો સાંભળી ને દુનિયા નો કોઈ પણ પુરુષ ડગી જ જાય રસિક ના હાથ માં એ નરમ માંસ ના લોચા આવતાં એના લંડ ની સાઈઝ માં નયન મોંગિયા ની કંગાળ બેટિંગ ને કારણે આસ્કિંગ રેટ માં ઉછાળો આવે એમ વધારો નોંધાયો.. રસિકે શરમાતા શરમાતા અનુંમાસી સાથે નજર મેળવ્યા વિના એમને પોતાની તાકતવર ભુજાઓ માં સમાવી લીધા , અને એમને બરડે હાથ ફેરવતો રહ્યો...અનુંમાસી ના શરીર સાથે પુરુષ ના શરીર નો સ્પર્શ થતા જ જાણે ભૂકંપ આવ્યો , સ્ત્રી અને પુરુષ ના શરીરો જયારે જયારે એક મેક સાથે કામુક રીતે અડકે ત્યારે ત્યારે એ બંને પાત્રો માટે દિનિયા ની બીજી તમામ ઘટનાઓ અને વાસ્તવિકતાઓ ગૌણ બની જતી હોય છે ..કામ નો દુનિયા પર એટલો બધો જબરદસ્ત પ્રભાવ છે કે આખી સૃષ્ટિ પર જાણે એનું એક હથ્થુ શાસન ચાલતું હોય.. જોત જોતાં માં અનુંમાસી ના શરીર પર કામ વાસના એ કબજો જમાવી દીધો .. રસિકે અનુંમાસી નો હાથ નીચે લઇ જઈ ધોતિયા ઉપર થી લંડ રમાડવા આપ્યો.. અનુંમાસી ની મુઠ્ઠી લંડ ને પકડી ને જાણે ધન્ય થઇ ગઈ..એમની આંખો માં આંસુ આવી ગયા રસિક ના લંડ ની કડકાઈ ને અનુભવી ને , મનોમન ચીમન લાલ ની નબળાઈ ને ગાળ ભાંડતા અનુંમાસી એ રસિક ના ધારવા કરતાં બહુ જલ્દી ધોતિયા માં હાથ નાખી દઈ ને લંડ ને પકડી લીધો..એની કડકાઈ ને અનુભવતા જ અનુંમાસી ની ભોસ માં થી જાણે ઝરણું ફૂટ્યું ..આખા રૂમ માં ચૂત ના રસ ની વિચિત્ર ગંધ ફરી વળી . રસિક હવે ધીમે ધીમે આક્રમક થતો જતો હતો...ચૂત ની મસ્કી ગંધ થી જેમ સાંઢ ઉત્તેજિત થઇ જાય એમ અનુ માસી ની ચૂત ના ચિકણા પ્રવાહી ની ગંધે રસીક ને સાંઢ બનાવી દીધો.. એના ધોતિયા ના આવરણ ને હટાવી ને રસિકે અનુંમાસી ના કાન માં કઈક કહ્યું .અનુંમાસી તરત નીચે ઘૂંટણ ભેર બેસી ગયા અને રસિક ના ફુંફાડા મારતાં ટટ્ટાર ગામઠી લંડ ને અહોભાવ થી જોઈ રહ્યા..જાણે નાનું બાળક કોઈ મોંઘા રમકડા ને કુતુહલ થી જોઈ રહે એમ.. અનુંમાસી ના ચહેરા પર ગજબ ની ઉત્તેજના છવાઈ ગઈ હતી ..એ જાતે જ હાથ નીચે લઇ જઈ ને એમની ભોસ ને ખંજવાળતા અપલક નજરે લંડ ની ભવ્યતા ને અને એની કડકાઈ ના વૈભવ ને બે ઘડી જોતાં જ રહી ગયા..એક પળ માં એમના દિમાગ માં અગણિત વિચારો આવી ગયા.. ક્યાં ચીમન લાલ નો મેળા માં વેચાતો પાંચ રૂપિયા નો પાવા જેવો લંડ અને ક્યાં રસિક નો મોંઘા સેક્સોફોન જેવો સોહામણો લંડ..?? રસિકે સહેજ કમ્મર ઠેલતાં જ લંડ ના ટોપા એ અનુંમાસી ના હોંઠ ને સ્પર્શ થયો . અનુંમાસી એ હોંઠ ને સહેજ પહોળા કર્યા અને પ્રવેશ નિષેધ નું બોર્ડ હટાવી લીધું .. બીજા ધક્કે તો તગતગતા અંગારા જેવો લાલઘૂમ સોપારો મોંઢા માં ઉતરી ગયો..અનુંમાસી ની સૌ થી મોટી કઠણાઈ હવે જ સામે આવી..એમને લંડ ચૂસતા જ નહતું આવડતું..ચીમનલાલે આખી જીન્દગી વેપાર જ કર્યો હતો..પણ શીલા ને એમણે જે રીતે લંડ ચૂસતી જોઈ હતી એ પ્રમાણે જ એની નકલ કરવા માંડ્યા ... રસિક ના લંડ ને સ્ત્રી સહજ કોમળ હોંઠો નો સ્પર્શ મળતાં જ એ પણ ખીલી ઉઠ્યો...ઉત્તેજિત રસિકે આહ આહ ના નાદ સાથે બીજા હડસેલા માં તો અનુંમાસી નું આખું મોં પોતાના લંડ થી ભરી દીધું... ઉતેજના થી તરબતર અને સેક્સ ના અભાવ થી પીડાતા અનુંમાસી એ આ અગવડ ભર્યા કામ માં પણ રસિક ના લંડ ને જેવો આવડતો હતો એવો ચુસ્યો.. અનુંમાસી પણ કઈ સાવ ભોટ નહોતા થોડીક જ વાર માં આ સોહામણા અવયવ ને પ્રેમ કરતાં એમણે શીખી લીધું અને રસિક ના કાળા ભમ્મર ડામર રોડ જેવા કુલાઓ ને બંને હાથે પકડી ને એને આગળ પોતાના મુખ તરફ ખેંચતી ગઈ અને પોતાનું મોંઢું રસિક ના લંડ તરફ ધકેલતી ગઈ લોહ ચુમ્બક ની જેમ બંને તરફી ખેંચાણ નું પરિણામ જે આવવું જોઈએ એ જ આવ્યું...એ રોમાંચક ક્ષણ પણ આવી ગઈ જયારે રસિક ના સાંબેલા જેવા જાડા ખોદ લંડ અને અનુંમાસી ના ભૂખ્યા હોંઠ એકાકાર થઇ ગયા ..હવા જાય એટલી પણ જગ્યા નહતી રહી હવે...એની આડ અસર રૂપે અનુંમાસી નો શ્વાસ રૂંધાવા લાગ્યો ..ગોં..ગોં..ગુઉઉં..ના આવાજ સાથે અનુંમાસી લંડ ને મોંઢા માં થી કાઢવા ની કોશિશ કરવા માંડ્યા પણ હવે અનુંમાસી ની મરજી ચાલવા ની નહતી.. રસિક જે શીલા ના મદમસ્ત બદન ને છેડછાડ કરવાના ઈરાદા સાથે દરરોજ આવતો હતો અને શીલા ના મળતાં એ રઘવાયો અને નિરાશ થઇ ને પાછો જતો રહેતો..પણ આજે શીલા ના મળી તો કઈ નહિ..સમ તો ભાંગ્યા ! અનુંમાસી માં છુપાયેલી વારસો થી ગુંગળાઈ રહેલી રતિ અને રસિક માં રહેલ કામ દેવ પૂર્ણ પણે જાગૃત થઇ ચુક્યા હતા.. અત્યાર સુધી ખામોશ રહી ને કમ્મર હલકે હલકે હલાવી રહેલો રસિક અનુંમાસી ના અણઘડ મુખ મૈથુન થી જબરદસ્ત ઉત્તેજિત થઇ ને અનુ માસી ને હાથ પકડી ને શીલા ના બેડ પર લઇ ગયો..જ્યાં એણે શીલા ને ઘણી વખત મન મૂકી ને ચોદિ હતી..આખા ઘર માં રસિકે શીલા ના શરીર ને રમાડ્યું હતું...એક પણ ખૂણો એવો નહતો જ્યાં રસિક અને શીલા એ રોમાન્સ ના કર્યો હોય..લગભગ દરરોજ શીલા અને રસિક નો કામોત્સવ સવારે પાંચ વાગ્યે શરુ થઇ જતો અને સાડા પાંચ સુધી તો અવશ્ય ચાલતો..અને શીલા પણ રસિક ના સથવારે જ તો મદન ના વિયોગ માં જીવી શકી હતી નહીતર ઘણી વખત તો એ એટલી પરવશ થઇ જતી કે એને ખુદ ને ડર લાગવા માંડતો કે ક્યાંક મારા થી આડું અવળું પગલું ના ભરાઈ જાય તો સારું.. સારું થયું કે રસિક સાથે અનાયાસ સંબંધ બંધાયો અને કોઈ ને શક પણ ના જાય એ રીતે અગણિત વખત શીલા ની છુટે રસિક ના મજબુત લંડ વડે એની ભુખ મટાડી અને ઘી ના ઠામ માં ઘી પડી રહ્યું..
શીલા ને યાદ કરતો રસિક અનુંમાસી ને બેડ પર પટકી ને એમની ઉપર સવાર થઇ ગયો.. અને ભૂખ્યા વરુ ની જેમ તૂટી પડ્યો..એક રીતે જુઓ તો આ એક બળાત્કાર જ કહેવાય .પણ ખરેખર આ બળાત્કાર નહતો..આ તો આવેશ ની પરાકાષ્ટા હતી..બેફામ બની ને રસિક અનુંમાસી ના ઘાઘરા માં ગુસી ગયો અને એમની લથબથ ભોસ ને જબરદસ્ત બચી ભાઈ લીધી..એ સાથે જ અનુંમાસી સ્વર્ગ માં પહોંચી ગયા જાણે
આહ ..રસિક..હજી એક વાર બચી કર...ત્યા...ઓહ..એ જ મજા આવે છે આહ..રસિક પહોળી કરી ને ચાટ.. આહ..કેટલા દિવસ થી તડપું છું આહ..શીલા ની ચાટે છે એમજ મારી પણ ચાટ ..રસિક..
અનુંમાસી ની વાતો થી રસિક ને એક વાત ની ખાત્રી તો થઇ જ ગઈ કે એ અને શીલા ભલે એમ માનતા હતા કે વહેલી સવારના એમના આ છાનગપતિયા કોઈ નથી જાણતું પણ અનુંમાસી એ સારી પેઠે જાણી ગયા છે.. કઈ વાંધો નહિ એમાં શું થઇ ગયું.. તું ભી ચોર મેં ભી ચોર....ના તો અનુંમાસી ને હવે એ વાત ની ફિકર હતી કે ના તો રસિક ને ..ઔરંગઝેબ જેવા ચીમનલાલ..શ્રુંગાર રસ માં બહુ કાચા પડતાં હતા ..પત્ની ને ચૂત માં લંડ ઘાલી ને હલાવવા થી જ સંતોષ નથી મળતો..એ સિવાય બીજી પણ ઘણી બાબતો છે..જેને સ્ત્રી મિસ કરતી હોય છે .. બિચારા ચીમનલાલ એમના ધંધા માં જ રચ્યા પચ્યા રહેતા હતા પછી આ બધી બાબતો માટે સમય જ ક્યાં થી રહે?
શીલા જેવી પડોશણ હોય તો આમ તો જાપાની તેલ કે વિયાગ્રા નો ખર્ચો જ ના થાય.. પિયુષ નું એવું જ થયું હતું ને? પણ ચીમનલાલ અનુંમાસી ને શું જોઈએ છે એનો ક્યારેય વીચાર જ ના કરતા..અને એટલે જ ભક્તાણી જેવા સાત્વિક અનુંમાસી આજે એક સામાન્ય દૂધ વેચવાવાળા ફેરિયા સાથે આજે જીવન ની ઢળતી સાંજે પગ પહોળા કરી ને રસિક પાસે ભોસ ચટાવવા મજબુર થઇ ગયા હતા... રસિક ની જીભ જેમ જેમ અનુંમાસી ની ભોસ પર ફરતી હતી એમ એમ અનુંમાસી નો ચીમનલાલ પ્રત્યેનો અહોભાવ ઓછો થઇ રહ્યો હતો...એમને એક જ ગુસ્સો આવતો હતો..જીન્દગી ના પચાસ પચાસ વર્ષ સુધી ભોસ ચટાઈ ના સ્વર્ગીય આનંદ થી મને વંચિત કેમ રાખી..? પોતાની ભોસ પર પુરુષ નીં જીભ ફરે એ સૌભાગ્ય અનુંમાસી ને ઘણી ઓછી વખત નસીબ થયું હતું..ચીમનલાલ તો એમના રોજમેળ ના પાનાં પર જેટલું થુંક લગાડતા એટલું ય થુંક અનુંમાસી ની ભોસ પર અડકવા ના દેતા..કોણ જાણે એમને એમ હશે કે બાયડી ની ભોસ પર થુંક લગાડવા રહીશ તો રોજમેળ ના પાનાં ફેરવવા માં થુંક ખૂટી પડશે..!!!
અનુંમાસી કામદેવ ના અદ્વિતીય રૂપ થી અભિભૂત થઇ ને બેડ પર પગ પહોળા કરી ને ભોસ ચટાવવાના સુખ ને માણતા રહ્યા.. ડાબા હાથ ના અંગુઠા અને પહેલી આંગળી વડે રસિકે અનુંમાસી ની ભોસ ને પહોળી કરી અને લાલ ગરમ ભાગ ઉપસી આવ્યો એને આખો મોંઢા માં ભરી લઇ ને ચગળી નાખ્યો.. આહ..રસિક...આ શું કરે છે? જે કર્યું હોય એ ફરી થી કર..વારંવાર કર હું મરી જઈશ..આહ બહુ મજા આવે છે ..રસિક.. મને બહુ ખંજવાળ ઉપડી છે તું જેમ જેમ ચાટતો જાય છે એમ એમ મને ખંજવાળ વધતી જાય છે ઓહ... હે રામ..આહ...સીસકારા ભરતા અનુંમાસી નીચે થી એક ફૂટ જેટલી ગાંડ ઉંચી કરી ને રસિક ના માથા ના વાળ પકડી ને ખેંચવા લાગ્યા ...
રસિક પાસે ઝાઝો સમય નહતો.. એણે બે પાંચ મીનીટ અનુંમાસી ની તરસી ભોસ ને પોતાના થુંક વડે સીંચી અને પછી એમના બે પગ વચ્ચે ગોઠવાયો . બે જાંઘો વચ્ચે લબડતા વિકરાળ લંડ નું તોફાન જોઈ ને અનુંમાસી ને અતિશય પ્રેમ ઉભરાઈ આવ્યો...વધારે પવન માં પવલો પતંગ જેમ આમ તેમ લહેરાય અને ગોથાડીયો બની ને કાબુ માં ના રહે એમ રસિક નો લોડો ઉત્તેજના ને કારણે કડક થાંભલા જેવો થઇ ગયો હતો અને ક્યારેક ઉપર નીચે તો ક્યારેક ડાબે થી જમણે લહેરાતો હતો..એના લાલ ઘૂમ ટોપકા પર વીર્ય ની એક બુંદ ઉપસી આવી હતી..અનુંમાસી જોઈ રહ્યા હતા અને એ ટપકું..રગડી ને એમની ચૂત ના ક્લોરાઈટીસ પર પડ્યું.. ઓહ..રસિક.... લંડ ના ટોપકા થી અનુંમાસી ની ભોસ વચ્ચે એક તાંતણો હજી બરકરાર હતો જે રસિક ના લોડા ની કડકાઈ નો , એની ભોસ માં ઘુસી જઈ ને ધમાચકડી મચાવવાની તત્પરતા નો.. અને અધીરાઈ નો સેતુ બની ને સંદેશો પહોંચાડી રહ્યો હતો..
ફાટી આંખે અનુંમાસી રસિક ના ભવ્ય લોડા ને અપલક નજરે જોઈ જ રહ્યા હતા...વાહ..કેટલો સરસ છે.. ? આને કહેવાય લંડ... બાકી પિયુષ ના પપ્પા નો તો આની સરખામણી માં અડધો ય નથી.. એવા કરમાયેલી કાકડી જેવા લંડ થી શું મજા આવે? લંડ તો આવો જોઈએ... હવે મને સમજાણું કે શીલા આ રસિક માં શું મોહી પડી છે.. આવો દાટો મળે તો ગમે તેવી મોહી પડે..ખુંટા જેવા લોડા ને અનુંમાસી એ કુલા ઉંચા કરી ને ભોસ વડે કિસ કરી... ફરી એક જોરદાર ઝાટકો ખાઈ ને લંડ પાછી ફુંફાડા મારવા લાગ્યો.. શું વિચારે છે રસિક ..જલ્દી નાખી દે નહીતર ક્યાંક મારી જ નજર લાગી જશે આ... ને .. ઉહ... અનુંમાસી ની હવસ નેજોઈ ને રસિક એવી રીતે મુન્જાયો હતો કે આખો દિવસ માળા ફેરવતા અનુંમાસી નું આ રૂપ સાચું કે રોજ જે જોઉં છું એ?
હકીકત માં આપણા બધાય ના કેટલા રૂપો હોય છે ?
પાન ના ગલ્લા પર પોલીટીક્સ ની કે ક્રિકેટ ની ચર્ચા કરતાં હોઈએ ત્યારે જાણે આપણે જ સૌ થી મોટા વિવેચક..
મંદિરે બીલી ચઢાવતા હોઈએ ત્યારે જાણે આપણે જ મોટા ભક્ત..
બાળકો ને એમની ભૂલ માટે ધમકાવતા હોઈએ ત્યારે જાણે આપણે જ સર્વ ગુણ સંપન્ન ,
ગ્રાહક ને મીઠું મીઠું બોલી ને માલ વળગાડતા હોઈએ ત્યારે જાણે આપણે જ દુનિયાના સૌ થી ઈમાનદાર વેપારી..
પત્ની ની ભોસ ચાટતા હોઈએ ત્યારે પત્ની , અને પ્રેમિકાની ચાટતા હોઈએ ત્યારે માત્ર એને જ વફાદાર દુનિયા ના એક માત્ર ઓનેસ્ટ લવર ..
રસીક ની નજર સામે એક જ સ્ત્રી ના બે બે રૂપો હતા..એક માળા ફેરવતાં અનુંમાસી નું અને બીજું એના લંડ તરફ લાચાર અને ગરીબ નજરે જોઈ રહેલા શરીર સુખ માટે ટળવળતા અનુંમાસી ની..બંને સાચા હતા... અત્યારે એમને માળા કોઈ કામ ની નહતી..
રસિક એક ધારી નજરે પોતાના લંડ ને તાકી રહેલા અનુંમાસી ને જોઈ રહ્યો હતો.. બંને બાજુ બગલ તરફ ઢળી પડેલા ઢીલા સ્તનો જોઈ ને એને ફરી શીલા નું એ ભવ્ય શરીર યાદ આવી ગયું..ખબર નહિ પણ શીલા નો વિચાર કરવા માત્ર થી એનો લંડ ઝાટકો મારતો..આ વર્ષો થી બનતી આવેલી ઘટના હતી..કઈ શીલા ને જ્યાર થી એણે ચોદિ ત્યાર થી જ એવું થવા લાગ્યું હતું એવું નહતું..પણ જ્યાર થી શીલા અહીં રહેવા આવી અને દૂધ બંધાવવા માટે અનુંમાસી સાથે મળવા ના સમાચાર કહેવડાવ્યા એ પછી બીજે દિવસે એ જયારે નક્કી કરવા ગયો ત્યારે એમની કાતિલ નજર ને જોઈ ને રસિક ને કઈ નું કઈ થઇ ગયું હતું...એણે સપના માં ય નહતું વિચાર્યું કે શીલા ભાભી ને ક્યારેય એ ચોદી શકશે.. કાયમ દૂધ ભરતા એ ગાઉન માં થી છલકાતા શીલા ના સ્તનો નો ઉભાર જોઈ ને પોતાની સાયકલ પર લટકાવેલા દૂધ ના કેન ને ગુસ્સા થી એક લાત મારતો .. એ સ્તનો પર જયારે એણે પહેલવહેલો હાથ મુક્યો ત્યારે તો રસિક નું જાણે જીવન ધન્ય થઇ ગયું . અનુંમાસી ના શરીર ને જોઈ ને શીલા ના વિચારો માં ગરકાવ થઇ ગયેલા રસિક નો લંડ કડક ફફડા જેવો થઇ ગયેલો જોઈ ને અનુંમાસી ને ગેરસમજ એવી થઇ કે રસિક નો એમના શરીર ને જોઈ ને આટલો કડક થઇ ગયો છે એટલે ગર્વ થી પોતાના શરીર ને હજી વધારે ઊંચું કરી ને અનુંમાસી એ રસિક ને યાદ અપાવ્યું કે એ આમ જોઈ રહેશે તે નહિ ચાલે ..રસિકે નીચે નમી ને અનુ માસી ના બંને સ્તનો ને પકડી લીધા અને દબાવતાં પોતાના લંડ થી એક જોરદાર ધક્કો મારી ને અનુંમાસી ને હચમચાવી નાખ્યા .. આહ..રસિક..... અનુંમાસી ને એમની જુવાની યાદ અપાવી દીધીએક જ દમદાર ધક્કે રસિકે..અનુંમાસી ને પીડા થવાનો કોઈ સવાલ નહતો..પણ રસીક નો લંડ પ્રમાણ માં જાડો હતો એટલે બરોબર નો ઘસાઈ ને અંદર ફીટ થઇ ગયો હતો.. અનુંમાસી ને ભોસ માં અને દિલ માં બંને જગ્યા એ ટાઢક વળી... રસિકે હવે અનુંમાસી ના શરીર ને પોતાના કસરતી શરીર નીચે કચડતો છવાઈ ગયો અને આખા શરીર નુ વજન એમની ઉપર નાખી ને લંડ ને અંદર બહાર કરવા લાગ્યો કામરસ થી લથબથ અનુંમાસી ની ઘરડી ભોસ ઉત્તેજનાને લીધે ફટ ફટ ખુલ – બંધ થઇ રહી હતી.. એમાં બેરહેમી પૂર્વક રસિક ના ધક્કા ભળ્યા એટલે વર્ષો ની તરસી ભોસ ને ઓર્ગેઝમ આવતાં જરાય વાર ના લાગી પણ રસિક ને પ્રમાણ માં ઓછા દેખાવડા અનુંમાસી ના શરીર માં જરાય રસ નહતો એટલે એના લંડે સંપૂર્ણ અસહકાર જાહેર કરી દીધો અને ડીસ્ચાર્જ થવાની ઘસી ને ના પાડી દીધી..બિચારો રસિક..લંડ ના ઝરી જવાની વિનવણી ઓ કરતો.., મનોમન ...રૂખી ને અને શીલા ને યાદ કરી ને પુર ઝડપે ધક્કા મારતો જલ્દી પાણી છૂટી જાય એ માટે મચી પડ્યો હતો..પણ આજે તો અનુંમાસી એ રસિક ને હેરાન કરી નાખ્યો...એકધારી દસ મીનીટ ના જબરદસ્ત ધક્કા પછી પણ રસિક ના લોડા એ પાણી ના છોડ્યું તે ના જ છોડ્યું..ઘરડી ભોસ ની પક્કડ અને જુવાન ચૂત નો ભરડો એ બે માં કદાચ આટલો જ ફરક હોતો હશે... આ જગ્યા એ જો શીલા ની ચૂત હોત તો રસિક ને પાણી વહેલું ના નીકળી જાય અને શીલા ભાભી તરસ્યા રહી જઈ ને નારાજ થઇ ને મેણા ના મારે એની બીક રહેતી...પણ અનુંમાસી ની ઢીલી ભોસ માં જોઈ એ એટલી પક્કડ નહતી આવતી..અને પુરતી ગ્રીપ ના અભાવે રસિક ના લંડ નું પાણી અંડકોષ માં થી ઊંચકાઈ ને બહાર ઠલવાતું નહતું.. છેવટે હાંફતા રસિકે નાદારી જાહેર કરી...
માસી મજા આવી ગઈ બાકી આટલી મજા તો કદી નથી આવી.. પણ જયારે શીલા ભાભી નો ફોન આવ્યો ને કે તમે અહીં મારી રાહ જોઈ રહ્યા છો અને હું થોડો વહેલો નીકળું તો તમને વધારે સમય આપી શકું બરોબર એ જ વખતે રૂખી એ મને ઝાલ્યો હતો અને મારો કસ કાઢી લીધો તો..એટલે અત્યારે ખાસ પાણી નથી છુટ્યું..પણ તમે ઠંડા થઇ ગયા ને?
અનુંમાસી ના ઓર્ગેઝમ થી ચમકતો રીસ્ક નો કદાવર લંડ જોઈ ને અનુંમાસી બોલ્યા ..હું સમજુ છું રસિક તું મને રાજી રાખવા માટે આમ કહી રહ્યો છે પણ હું એટલી મતલબી નથી..કે મારું કામ પતિ જાય એટલે તને એમ ને એમ છોડી દઉં..આવી જા લે આ કાણું ઢીલું નથી...કહી ને ઘોડી બની ને અનુંમાસી એ પોતાની ગાંડ પીરસી દીધી...ઉત્તેજિત રસિક ને તો એટલું જોઈતું જ હતું...અને ફીટ કાણા વિના એનો લંડ પાણી છોડવા રાજી નહતો..એટલે રસિકે એક પળ નોય વિલંબ કર્યા વિના અનુંમાસી દ્વારા પીરસાયેલા ભાણા નો સ્વીકાર કરી લીધો.પણ એ પહેલાં એને લુબ્રીકેટ કરવી જરૂરી હતી..એટલે રસિકે સહેજ નીચે જુકી ને અનુંમાસી ની ગાંડ ના કાણા પર જીભ મૂકી દીધી...આ ક્રિયા ના અનુભવ થી તો અનુંમાસી નું શરીર જાણે ૧૦૪ ડીગ્રી તાવ હોય એમ ગરમી થી ફફડવા માંડ્યું.. રસિક આવું બધું કરી ને તું મને આ ઉંમરે શું કામ પાગલ કરે છે? તું તો હમણાં જતો રહીશ.. પછી મારું શું થશે એ ખબર પડે છે તને ? પણ રસિક એટલો બધો અકળાયેલો હતો.. કે અનુંમાસી ની એક પણ વિનંતી ને ધ્યાન માં લીધા વિના થોડીક વાર ચાટી ને પહેલાં એક આંગળી થુંક વાળી કરી ને ગાંડ ના કાણા માં ઘાલી..થોડી તકલીફ પડી..પણ ખાસ વાંધો ના આવ્યો..એને અંદર બહાર કરી ને જગ્યા કરી દીધા પછી રસિકે બીજી આંગળી ને પણ અંદર જઈ ને તપાસ કરી આવવા મોકલી..જાણે મુખ્યમંત્રી આવવાના હોય એ સ્થળે પહેલાં એમના સિક્યુરીટીના માણસો સ્પોટ વિઝીટ કરી ને તપાસ કરે એમ બંને આંગળી ઓ અંદર થી સબ સલામત નું સર્ટીફીકેટ લઇ ને બહાર નીકળી ગઈ...
અનુંમાસી ના કુલા પર લંડ નો ટોપો રગડતા રસિકે લંડ ને ભોસ પર લઇ જઈ ને ભોસ પર હજી ચોંટેલું ચીકણું પ્રવાહી લંડ પર લગાવી ને ગાંડ ના હોલ પર લંડ નો ટોપો સહેજ દબાવ્યો..પક્..કરતો અવાજ આવ્યો અને આખો ટોપો અંદર સરકી ગયો..અનુંમાસી એ એક નાનકડો ઉહ્કારો ચર્યો..રસિકે પાછો લોડા ને બહાર ખેંચ્યો..ટોપા તરફ નજર કરી...એના તરફ થી એન.ઓ.સી. મળતાં જ એક તાકતવર પ્રહાર કરી ને અનુંમાસી ની ગાંડ માં અડધો લંડ ઘાલી દીધો.. અનુ માસી નો ઘરડો ચહેરો પીડા થી લાલઘૂમ થઇ ઉઠ્યો... આહ રસિક.....મરી ગઈ..દીકરા...આવું કરાય..? જરા ધીમે કર ને?
અનુંમાસી ના સીસકારા માં પીડા તો હતી જ પણ એ સાથે અતિશય મજા નો ભાવ પણ ભળેલો હતો એટલે રસિકે જરાય ગણકાર્યા વિના બીજો એક ધક્કો મારતાં જ અનુંમાસી ની ગાંડ ની ભૂગોળ બદલાઈ..ગઈ.. સીઇઇ તું તારું પતાવી લે ગમે તે થાય રસિક...મને બહુ દુખે છે પણ તોય તું પાણી કાઢી ને જ જા મારી ફિકર કર્યા વગર...આહ...જબરો જાડો છે તારોતો ...અનુંમાસી આજ ની આ પળ માટે શીલા ને કેટલી વાર કરગર્યા હતા? જ્યાર થી એમને ખબર પડી ગઈ હતી કે શીલા મદન ભાઈ ની ગેરહાજરી માં રસિક થી એનું કામ ચલાવે છે ત્યાર થી જ એમને ય ઈચ્છા થઇ ગઈ હતી..પણ આટલી ગંભીર બાબત કહેતાં પહેલાં બરોબર વિચાર કરી લેવો પડે એટલે જ જ્યાં સુધી એમણે ખુદ પોતાની સગી આંખે શીલા ને રસિક સાથે છાનગપતિયા કરતાં જોયો નહિ ત્યા સુધી..છાનામાના તપાસ જ કર્યે રાખી અને જેવી એમને ખાત્રી થઇ કે હવે માંગણી કરવા માં વાંધો નથી ત્યારે એમણે શીલા આગળ રજૂઆત કરી.. જો કે શીલા એ એ વખતે તો અચંબિત થઇ ને શરમાઈ ને , જાઓ જાઓ હવે ! મારાથી એવું કહેવાતું હશે? તમે ય શું કાકી? કહી ને વાત ને ટાળી દીધી હતી પરંતુ એના ધ્યાન માં બધું જ હતું..જેવી તક મળી કે શીલા એ અનુંમાસી ની ભોસ ની ભુખ ભાંગી નાખી... અનુ માસી એ મનોમન શીલા નો આભાર માન્યો જયારે રસિક ના લંડે એમની ગાંડ ના હોલ માં ગરમ વીર્ય ની પિચકારી મારી .. ઘણા સમય પછી આ કામ કર્યું હતું અનુ માસી એ .એમને એમાં બહુ આનંદ તો નહતો આવ્યો પણ રસિક ના ચહેરા પર આનંદ ની રેખાઓ જોઈ ને એમને વધારે આનંદ આવ્યો..બંને પાત્રો સંતુષ્ટ થાય એ જ સાચો સંભોગ.. હજી પણ ઉત્તેજિત રસિક એના લંડ ને અનુંમાસી ની મદમસ્ત ગાંડ ને ડ્રીલ કરી રહ્યો હતો..એ નીતરી ગયો હેવા છતાં હજી એ અનુંમાસી ની ગાંડ ની મુસાફરી નો આનંદ ઉઠાવવા જ માંગતો હતો , સહેજ નરમ પડી ચુકેલો લંડ હજી ગાંડ માં જ ઘૂસેલો હતો અને અંદર જ અપ ડાઉન થઇ રહ્યો હતો . એના ઉંચા નીચા થવા સાથે અનુંમાસી ને ભોસ માં કઈ ક થતું હતું .. અનુંમાસી ની જીન્દગી નો આજ એ યાદગાર દિવસ હતો.. એટલું જ નહિ આજના દિવસ ને એ વારવાર દોહરાવવા માંગતા હતા જે કદાચ શક્ય નહતું .. પણ રસિક ને ક્યાં અનુંમાસી માં એટલો બધો રસ હતો? ચૂત ઢીલી હોય કે ટાઈટ .. ચહેરો રૂપાળો હોય કે કદરૂપો ..પુરુષ ક્યારેય એની હવસ સંતોષવામાં ઉણો નથી ઉતરતો .. પુરુષ ચોદાઈ વખતે આંખો બધ કરી દઈ ને એની મનપસંદ ફિગર યાદ કરી ને પોતાના લંડ ના કથ્થક નૃત્ય ને માણે છે . બંને શરીરો શાંત થયા એ પછી લગભગ .. દસેક મીનીટ બાદ રસિક ના લંડે હથિયાર હેઠા મુક્યા..
બંને પક્ષે અવયવો ઢીલા થતાં સરહદ પર જાણે સિસ્-ફાયર ડીકલેર થયું હોય અને ગોળીઓ ની
ધણ ધણાટી શમી જાય અને શાંતિ પથરાઈ જાય એમ રૂમ માં સન્નાટો છવાઈ ગયો.. અનુંમાસી એમના શરીર ઉપર થી રસિક નો ભાર ઓછો થાય એમ ઇચ્છી રહ્યા હતા..હવે એમને વજન લાગે એ સ્વાભાવિક હતું .. રસિક એના લંડ ની પક્કડ ઢીલી થતાં અનુંમાસી ની સવારી પર થી નીચે ઉતરી અને ફટાફટ કપડાં પહેરવા માંડ્યો..અનુ માસી ધોતિયું પહેરી રહેલા રસિક ને અને એના હાફ ટાઈટ લંડ ને અહોભાવ થી જોઈ રહ્યા જાણે એમ વિચારી રહ્યા હતા કે કાશ આ હું જયારે ઈચ્છું ત્યારે મળી શકે તો કેટલું સારું? અનુંમાસી એ પણ ઉભા થઇ ને ઉતાવળ માં કપડાં પહેર્યા ..અને બંને જણા એક બીજા ને ભેટી પડ્યા ..
કાકી મને હવે જવું પડશે . આખી સોસાયટી માં દૂધ પહોંચાડવાનું છે .. અજવાળું થાય એ પહેલાં મારે નીકળી જવું જોઈએ...
હા ..હા .. રસિક ..મને બહુ મજા આવી..ફરી ક્યારેક તક મળે તો કરીશ ને ? તારા કાકા તરફ થી મને કઈ મળતું નથી.. શીલા ને તો એનો પતિ હજી ટટ્ટાર છે એની તરફ થોડું ઓછુ ધ્યાન આપીશ ને તો એને કઈ ખાસ વાંધો નહિ આવે.. પણ મને ના તડપાવતો ..તારું કઈ કામ હશે હું જોઈ લઈશ ..પણ તું મારી સાથે સંબંધ રાખજે .. ભલે મારી પાસે શીલા જેવું શરીર નથી પણ મારી ભુખ શીલા ની ભુખ થી જરાય કમ નથી .
કહી ને ફરી એક વાર અનુંમાસી ભાવુક થઇ ને રસિક ને ભેટી પડ્યા..
કશો વાંધો નહિ કાકી તમે .. ચિંતા ના કરો હું મોકો મળ્યે જરૂર કરીશ બસ? હવે હું જાઉં.?
હા રસિક જા બેટા.પણ પાછો આવજે જરૂર..
લંડ ઉપર હાથ ફેરવી અને અનુંમાસી એ રસિક ને વિદાય કર્યો..પાછો દરવાજો બંધ કરી ને આવી અને પથારી સરખી કરી ચોળાયેલી ચાદર ને જોઈ ને અનુંમાસી નો હાથ અનાયાસ એમની ગાંડ પર ગયો..મનોમન બબડ્યા પણ ખરા .. બેઉ ની હાલત સરખી છે રસિક ..રસિક....તું જોરદાર છે બાકી..
પિયુષ ના પપ્પા પણ આવા હોત તો કેટલું સારું..?
એક નિઃસાસો નાખી અને અનુંમાસી પથારી માં પડ્યા ..ઘડિયાળ માં જોયું તો છ વાગ્યા હતા..રોજ બ્રમ્હ મુહુર્ત માં જાગી ને સેવા પૂજા કરનારા અનુંમાસી આજે સેવા પૂજા કરવા માં સુસ્તી અનુભવતા હતા...થોડી ક વાર પથારી માં પડ્યા રહી ને થાક ઉતારી ને એ પોતાના ઘેર ગયા..
ચીમનલાલ સામે નજર આજે ના મેળવી શક્યા અનુંમાસી , ચુપચાપ નાસ્તો પીરસી અને પોતાની સેવા પૂજા ના કામ માં લાગી ગયા..ચીમનલાલ નાસ્તો કરી ને નીકળી ગયા..પછી પિયુષ પણ નોકરી એ ગયો.. એટલે અનુંમાસી અને કવિતા બંને એકલા પડ્યા..કવિતા રોજ કરતાં આજે બહુ ખુશ દેખાઈ અનુંમાસી ને , એ સમજી ગયા કે ધણી બાયડી વચ્ચે ના અબોલા તૂટી જાય પછી પત્ની ખુશ હોય એ દેખીતું જ છે ...
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
અનુંમાસી ય રોજ કરતાં આજે ફ્રેશ હતા..એમણે આજે રસિક નો સહવાસ માણ્યો એ પછી શરીર ની ભુખ બિલકુલ શાંત થઇ ગઈ હતી.. એ જયારે નહાવા બાથરૂમ માં ગયા ત્યારે પોતાના ગુપ્તાંગો પર હાથ ફેરવતા એમને પાછો રસિક નો ખુંટા જેવો લંડ યાદ આવી ગયો .પાછી ચૂત માં એક ભુખ નો ઓડકાર આવ્યો..પણ એને પંપાળી ને દબાવી દીધો અને પોતાના રોજીંદા કામો માં મન ને વાળી લીધું..
સાંજે પિયુષ આવ્યો..એને કવિતા એ કહ્યું કે પપ્પા નો ફોન આવ્યો હતો કે ..પંદર દિવસ પછી મોસમ ના લગ્ન લેવા પડે એવા સંજોગો ઉભા થયા છે..તરુણ કુમાર ને મોટી કંપની માં થી સારી નોકરી ની ઓફર આવી છે પગાર પણ સારો આપે છે તો એ લોકો નું કહેવું છે કે એ પહેલાં લગ્ન આટોપાઈ જાય તો વધારે સારું..
નિરાશ થઇ ગયો પિયુષ આ સમાચાર સાંભળી ને ..,
અરે પણ પંદર દિવસ માં તે લગ્ન ની કઈ તૈયારી થઇ શકે? છોકરી ના લગ્ન માટે કેટકેટલી ખરીદી કરવી પડે..? દર -દાગીના , કપડાં લત્તા .. એમ તે કેમ ચાલે..? .આટલું જલ્દી ના પહોંચી વળાય..
કવિતા > જો પિયુષ પપ્પા ની ઈચ્છા છે કે મોસમ ની ઈચ્છા હોય તો ખરીદી કરવા માં કઈ બહુ સમય નહિ જાય.. દાગીના તો એક જ દિવસ નું કામ છે પણ મૂળ વાત મોસમ ની ઈચ્છા ની છે. એને આટલી જલ્દી મનાવવી એ કાઠું છે.. મમ્મી પપ્પા તો તૈયાર છે. કહે છે કે થોડી દોડધામ વધારે પહોંચશે..પણ આટલો સરસ કમાતો અને હોંશિયાર છોકરો હાથ માં થી જતો રહે તો લોકો આપણને મૂર્ખ ગણે..
કવિતા એ મજબુત અને વ્યવહારુ દલીલ કરી...
પિયુષ> તારી વાત તો બરોબર છે કવિ...પણ ..????
કવિતા> પીયુ..પણ ને બણ આદરેલું ઘર અને આદરેલું લગન કોઈ દી અધૂરું રહેતું નથી..આપણે મમ્મી પપ્પા ને સપોર્ટ કરશું તો બધું થઇ રહેશે.. પિયુષ ની નિરાશ નો પાર નહતો.. પતિ પત્ની જમી પરવારી ને ધાબે અંધારા માં બેઠા હતા..અંધારા નો લાભ લઇ ને કવિતા એ પિયુષ ના લેંઘા માં હાથ ઘાલી દઈ ને એના લંડ ને મસાજ આપતાં આ ચર્ચા છેડી હતી..કવિતા ના હાથ ના સ્પર્શ ને કારણે અને એના સુંદર સ્તનો ના હળવા સ્પર્શ ને કારણે પિયુષ ના જુવાન લંડ માં સળવળાટ થવા માંડ્યો હતો ..દરરોજ કવિતા ના હાથ ના અડકવા માત્ર થી ટટ્ટાર થઇ જનારો લંડ આજે અર્ધ જાગૃત અવસ્થા માં જ ખાસ્સી વાર લગી રહ્યો.. કવિતા નો હાથ લંડ ને નરમ નહતો થવા દેતો અને મોસમ ના ઘડિયા લગ્ન લેવા ના ન્યુઝ સાંભળી ને એ કડક થઇ શકે એમ નહતો....
મોસમ પ્રત્યે ના પિયુષ ના અદમ્ય ખેંચાણ થી બેખબર કવિતા તો બિચારી એના પપ્પા ના એન્ગલ થી વિચારી ને વાતો કર્યે જતી હતી પણ પિયુષ નું દિમાગ વાતો માં ઓછું અને બીજા વિચારો માં વધૂ હતું , એને કદાચ એના જીવન નો સૌથી મોટો આઘાત લાગ્યો હતો. જો વહેલા સમાચાર મળ્યા હોત તો એણે સીધું જ મોસમ ને ફોન કરી ને પૂછી લીધું હોત પણ ગઈ કાલ થી તો મોસમ સાથે ય વાત ક્યાં થઇ શકી હતી ? એણે તો બિચારી એ બે ત્રણ વખત કોલ કર્યા પણ હું જ કામ ના કારણે ઉઠાવી ના શક્યો ને? અને જયારે મેં કર્યો ત્યારે એણે કટ કરી દીધો...કદાચ એ આ સમાચાર આપવા જ માંગતી હશે એટલે તો મને કોલ નહિ કરતી હોય? નહીતર મોસમ કસમયે ક્યારેય કોલ તો ન જ કરે..
આ સાલું શું થઇ ગયું અચાનક..? પિયુષ ને પોતાની જાત પર ગુસ્સો આવી ગયો.. કવિતા ના લંડ ને પસવારી ને મોસમ ને લગ્ન માટે રાજી કરવા શું કરવું એના વિચારો કરતી હતી.પણ ના તો મોસમ ને રાજી કરવાનો કોઈ ઉકેલ જડ્યો કે ના તો પિયુષ નો લંડ..ટટ્ટાર થયો.. છેવટે બંને જણા નીચે બેડરૂમ માં આવી ને સુઈ ગયા..રાબેતા મુજબ કવિતા એ અડપલાં ચાલુ કર્યા પણ પિયુષ ના હૃદય ના શેર એટલા બધા ગગડી ગયા હતા કે એના લંડ નો સેન્સેક્સ ઉંચે ના આવ્યો એ ના જ આવ્યો.. !! છેવટે કવિતા ય બિચારી.. કંટાળી ને પ્રયત્ન પડતો મેલી ને બીજા વિચારો માં ખોવાઈ ગઈ..આ બીજા વિચારો એ જ તો કવિતા ના જીવન ની મહામુલી દોલત હતી..! પીન્ટુ ને મળવાની અદમ્ય ઈચ્છા થી ગઈ હતી કવિતા ને ..માઉન્ટ આબુ થી આવ્યા પછી સરખી રીતે વાત પણ નહતી થઇ શકી.. એમાંય પીન્ટુ ..અને પિયુષ ની ઓફીસ એક થવાથી તો એણે વચારે સાવધ થઇ જવું પડ્યું હતું.. પહેલાં તો એ ગમે ત્યારે એની અનુકુળતા એ કોલ કરી લેતી અને પીન્ટુ પણ ફ્રી હોઈ તરત વાત થઇ જતી..પણ હવે શિડ્યુલ બદલાઈ ગયું હતું..પીન્ટુ ના માથે કામ નું ભારણ પણ વધ્યું હતું અને એ જયારે થોડો ઘણો નવરો પડતો ત્યારે પિયુષ એની સાથે રહેતો .. એ પછી પીન્ટુ ઓફિસે થી નીકળે ત્યારે કવિતા રસોડા માં બીઝી થઇ જતી અને પછી તો પિયુષ ઘેર આવી જાય એટલે બિલકુલ બ્લોક...
મોસમ ના લગ્ન નિમિત્તે અઠવાડિયું જો પિયર માં રહેવા મળી જાય તો પીન્ટુ સાથે એક બે મીટીંગો થઇ શકશે..એ વિચાર માત્ર થી કવિતા ની જાંઘો ભીડાઈ ગઈ..પિયુષ બાજુ માં એના બારેય વહાણો ડૂબી ગયા ના અફસોસ સાથે નિરાશ થઇ ને પડ્યો હતો અને એની બાજુ માં કવિતા એના લવર સાથે સમય વિતાવવા મળવાની તક સર્જાતા ખુશ થઇ ગઈ હતી..ખુશી જયારે થાય ત્યારે એને છુપાવવી બહુ અઘરી હોય છે , પોતાના પ્રેમી ને યાદ કરતી વખતે કવિતા પિયુષ ના શરીર ને સ્પર્શ પણ ના કરતી..એને દર લાગતો હતો કે ક્યાંક એના મનોભાવો લીક થઇ ને પિયુષ સુધી પહોંચી જાય તો.?
મોટે ભાગે માણસ પોતાની અંગત બાબતો ને એકલો હોય ત્યારે જ યાદ કરતો હોય છે ..એકલતા અને પ્રિયપાત્ર ની યાદ વચ્ચે જબરદસ્ત હિડન કનેક્ટીવીટી હોય છે..એવી એકલતા આવે છે કે તરત યાદ ને ખબર પડી જાય છે અને એ તરત ત્યા પહોંચી જાય છે.. છોડી ને ગયેલો પ્રેમ એ રીતે એકલતા ના સમય માં માણસ ને કંપની આપી ને પોતાનો પ્રેમ સાબિત કરે છે. એટલે જ કદાચ લોકો પ્રેમ કરે છે .. પ્રેમી માણસ ને ક્યારેય એકલતા સાલતી નથી..
કવિતા બેડરૂમ માં હમેશા ખુલ્લા વસ્ત્રો ને પ્રાધાન્ય આપતી .. અંતર - વસ્ત્રો તો એ રાત્રે ક્યારેય પહેરતી જ નહિ.. આંખો બંધ કરી ને લાશ જેવો થઇ ને પડેલ પિયુષ ને ભર ઊંઘ માં જાણી કવિતા એ એના પ્રિયતમ પીન્ટુ ની યાદો ની પેટી ખોલી.... કેટકેટલી યાદો જોડાયેલી હતી.યાદ રખવા ની જરૂર પણ ક્યાં હતી ? યાદ તો એને કરવાનું હોય જેણે એક પળ માટે ય ભૂલ્યા હોઈએ...કવિતા ના દિલોદિમાગ માં પીન્ટુ ની મહોબ્બત છવાઈ ગયેલી હતી..પીન્ટુ ની સારી બાબતો ને કારણે જ તો એ એની પાછળ પાગલ થઇ હતી ને ?
પીન્ટુ ને કરેલી પહેલી કીસ્સ હજી કવિતા ને કાલ જેવી યાદ હતી.. જનરલી પહેલી કિસ પ્રેમી એની પ્રેમિકાને કરતો હોય છે , એમાં ય કેટલી જબરદસ્તી અને કેટલી વિનંતીઓ..કેટકેટલા ઇન્કારો..! દિવસો ની નારાજગી.., પ્રેમિકા ના દિવસો સુધી ના અબોલા , બધું હોય છે પહેલાં ચુંબન માં! પણ કવિતા અને પીન્ટુ ના પ્રેમ માં એ જ તો ખાસ વાત હતી ને ! પ્રેમ નો એકરાર કર્યો એ પછી પીન્ટુ કવિતા ની નજર માં શ્રેષ્ઠ લવર સાબિત થવા માંગતો હોય એમ એણે એક પણ હરકત એવી નહતી કરી કે જેના થી કવિતા ક્ષોભ ભરી પરિસ્થિતિ માં મૂકી હોય.. જેમ જેમ કવિતા પીન્ટુ ના પ્રેમ ને કારણે અંદર થી ચાર્મિંગ થતી ગઈ એમ એમ એને પિયુષ માટે પણ ખેંચાણ થવા લાગ્યું ..આખરે એક દિવસ ગોર્યો ના જાગરણ ને દિવસે એ બહેનપણીઓ સાથે રેત્રે દસ વાગ્યે બગીચે થી આવતી હતી ત્યારે પીયુસ પણ એના મિત્રો સાથે સોસાયટી ના નાકે ગપ્પાં મારતો બેઠો હતો. વળાંક માં અંધારા માં કવિતા ને પગે ઠેસ વાગી અને પિયુષ એ જોઈ ગયો ..એ છલાંગ મારી ને દોડ્યો અને કવિતા ને પળવાર માં તો ઉભી કરી દીધી... કવિતા ની સહેલીઓ એમની ગલી માં જ્હવા વાળી ગયેલી એટલે કવિતા એકલી જ હતી ,પિયુષ ના આટલા અમથા પરાક્રમ ને કારણે તો કવિતા ઓર ફિદા થઇ ગઈ અને અનાયાસ અંધારા ને કારણે એની હિંમત ઉઘાડી ગઈ..અને કવિતા એ એક તસતસતું..ઉતાવળું ચુંબન પિયુષ ના હોંઠ પર રસીદ કરી દીધું હતું..
સ્ત્રી ઘરડી થાય ત્યા સુધી એ એના પ્રેમી દ્વારા કરાયેલું પહેલું ચુંબન ભૂલીનથી શકતી..એ ઓર વાત છે કે એ કેટલી ક સ્ત્રીઓ માટે તમામ ચુંબન પહેલું જ ચુંબન હોય છે..પણ હકીકત તો એ છે કે તમામ લગભગ છોકરી ઓ ને પહેલું ચુંબન કરનાર એનો પતિ જ હોય એ સાવ જરૂરી નથી હોતું..
પોતાના આગવા પ્રેમી ની પહેલી કિસ યાદ આવે અને નીચે ઝટકા ના વાગે તો એ કિસ બનાવટ જ ગણાય ..કવિતા નું શરીર હવસ ની આગ માં તપવા લાગ્યું. આ એ હવસ હતી જે માં માત્ર શરીર ની ભુખ નહતી આમાં શામેલ હતી એના પ્રેમી ને મળવાની તડપ.. એના મન ના માણીગર ને ભેટવાની તડપ.. કવિતા નો હાથ નીચે એની ચૂત પર પહોંચી ગયો.. એક હાથે નાઈટ ડ્રેસ માં થી એક સ્તન બહાર કાઢી ને પીન્ટુ ને યાદ કરી ને સહેજ દબાવ્યો..મજા તો આવી પણ એ મજા ના આવી ને આવવી જોઈતી હતી....જે મીતનું દબાવે અને આવતી હતી એ મજા ના આવી કવિતા ને ..એ જરાય નહતી ઈચ્છતી કે આ વખતે પિયુષ નો હાથ એના બોલ પર ફરે..અત્યારે એ પીન્ટુ સાથે એના સપનાઓ ના બેડરૂમ માં હતી .. જ્યાં કોઈ સામાજિકતા નહતી.. આ એ દુનિયા હતી જેમાં મહત્તમ માણસો જીવવા માંગતા હોય છે અને એ દુનિયા માં જ એ માણસો સુખી હોય છે .. કવિતા ની જેમ આ અનોખી દુનિયા હતી તો પિયુષ ની પણ દુનિયા હતી જ ને ? એ વાત ઓર હતી કે અત્યારે એ મોસમ ને રોમેન્ટિક રીતે યાદ કરી શકે એવી સ્થિતિ માં નહતો.. પણ એક સમાય એવો પણ હતો કે જયારે એ અને મોસમ રોમાન્સ માં ચકચૂર હતા અને કવિતા પીન્ટુ હોવા છતાં એની સાથે રહી શકતી નહતી ..અને દુઃખી હતી.. કવિતા માટે માઉન્ટ આબુ નો પ્રવાસ જરાય યાદગાર નહતો... અને પિયુષ માટે? પિયુષ માટે માઉન્ટ આબુનો પ્રવાસ ભૂલ્યો ભુલાય એવો નહતો.. આજ પ્રવાસ માં તો એણે મોસમ ના કુંવારા હોંઠ ચૂસવા મળ્યા હતા..! આ જ પ્રવાસ માં એ મોસમ ના જબરદસ્ત આકર્ષક કાચા કુંવારા ઉરોજો ને દબાવી ને ધન્ય થઇ ગયો હતો.. પણ અત્યારે એ બધી યાદો કઈ કામ માં આવી શકે એમ નહતી... પણ કવિતા આજે ફૂલ ફોમ માં હતી.. પોતાના સ્તન પર ભીંસ વધારી ને પીન્ટુ ને તીવ્ર રીતે યાદ કર્યો..એના લંડ ને ચૂસવાની એક અજબ ભુખ ઉઘાડી હતી કવિતા માં આજે એને એમ થઇ ગયું હતું કે જો મને પાંખો હોત તો ઉડી ને પીન્ટુ પાસે જતી રહેત , ગમે તે થાય ..આ વખતે પીન્ટુ સાથે જીવી લેવું છે ફરી તો રામ જાણે ક્યારે આવો ચાન્સ મળે.. મોસમ ના લગ્ન નિમિત્તે મીનીમમ અઠવાડિયું તો પપ્પા ના ઘેર રહેવાનું થશે જ .. એનો ભરપુર લાભ ઉઠાવવો છે આ વખતે તો.. પણ પિયુષ નો કોન્ટેક્ટ કરવો શી રીતે..? કોઈ ની મદદ લીધા વિના એ શક્ય નહતું..કોની મદદ લઉં..? કોઈ ફ્રેન્ડ ના ઘેર મેળ પડે તો એક કલ્લાક માટે મળી લેવાય..પણ કોઈ નો ભરોસો ના કરાય ..મારો પીન્ટુ એટલો સોહામણો છે કે જો કોઈ ની નજર માં વસી જશે તો બહુ ખોટું થશે..ના ના કોઈ ની મદદ નથી લેવી..
તો પછી ક્યા મળીશું..? પ્રેમીઓ માટે આવડી મોટી દુનિયા પણ નાની પડે છે શાંતિ થી મળવા માટે... કવિતા ના હાથ લગાતાર અન શરીર પર ચાલતા હતા અને પીન્ટુ જાણે એના બદન ને ચુંથતો હોય એમ એ મહેસુસ કરી રહી હતી...આખરે એક સાથે ત્રણ આંગળી અંદર ફોર્સ સાથે દબવાને કારણે કવિતા નું શરીર ઢીલું પડી ગયું..ઠંડી થયા ના બે જ મીનીટ માં એ ગાઢ નિંદ્રા માં પોઢી ગઈ..
અનુંમાસી નું નસીબ જોર કરી રહ્યું હતું.. ચીમન લાલ દુકાન માટે સમાન ની ખરીદી કરવા બહાર ગામ ગયા હતા..અને અનુંમાસી એકલા હતા એટલે એ કવિતા અને પિયુષ ને કહી ને શીલા ના ઘેર ઊંઘવા આવી ગયા.. અનુંમાસી જેવા શીલા ના ઘર માં ગયા અને દરવાજો બંધ કર્યો કે એમના મગજ માં રસિક ના લંડ ના વિચારો ચાલુ થઇ ગયા.. એકાંત કેટલી ભયાનક અસરો લઇ ને આવે છે? ગમે તેવો સજ્જન માણસ પણ એકાંત માં જણાઈ જ આવે છે કે એ કેવો છે .. હકીકત માં ચારિત્ર્ય એ જ છે કે માણસ એકાંત માં કેવો છે.. . બાકી ડાયાબીટીસ ને કારણે ૪૦વરસ ની ઉંમર પછી ટાઈટ જ ના થતી હોય અને મુતરવા સિવાય ના કોઈ કામ માં જ ના આવતી હોય એ ૬૦ વર્ષ નો થાય ત્યા સુધી એના ઘેર પણ કઈ કરી ના શકતો હોય એ ને કઈ ચારિત્ર્ય વાન ના કહેવાય.. એ તો મજબુરી ને કારણે આવેલી સજ્જનતા છે.. બાકી સાંઢ ની જેમ દિવસ માં દસ વખત લંડ ટટ્ટાર થતો હોય અને એવા માં એકાંત માં કોઈ રૂપાળી નાર મળી જાય તોય એને બહેન માણી ને એની સાથે સૌજન્ય દાખવે એને ખરો ચારિત્ર્ય વાન કહેવાય..
સમર્થ હોય , ઈચ્છા હોય , સાનુકુળ પરિસ્થિતિ હોય અને સામે વાળું પાત્ર તૈયાર હોય તોય જે માત્ર ના કરાય એવી સમજણ સાથે પોતાની જાત ને રોકી શકે એજ સાચો સંયમી ..એ જ સાચું ચારિત્ર્ય બાકી તો ઠીક હવે..!!
અનુંમાસી એ ટી . વી ચાલુ કર્યું..જમવા નું પરવારી ને આવ્યા હતા..એટલા માં ચેનલો બદલતા બદલતા એ સમય પસાર કરતાં હતા એ જ વાતે શીલા નો ફોન આવ્યો.. લેન્ડ લાઈન પર..રીંગ વાગતા જ અનુંમાસી એ ફોન ઉપાડ્યો
હેલો..જય શ્રી કૃષ્ણ માસી...કેમ છો ? શું ચાલે છે?
અનુંમાસી> જય શ્રી કૃષ્ણ શીલા બેન ..તું કેમ છે ? ત્યા બધું કેમ છે..? વેવાઈ નું કારજ પતિ ગયું..?
શીલા> હા માસી અગ્નિસંસ્કાર તો પતિ ગયા અને બાકી ની વિધિ ચાલુ છે. પણ વૈશાલી નો પ્રશ્ન બહુ સતાવે છે શું કરવું કઈ સમજ પડતી નથી..બહુ મુંજાઈ ગયા છીએ એટલે મદને કહ્યું કે અનુ માસી ને પૂછી જો...
કેમ શું થયું વૈશું ને ? અનુંમાસી એ ચિંતાતુર સ્વરે પૂછ્યું..
શીલા > થાય શું માસી મરી વૈશું ને એ નાલાયક બહુ હેરાન કરે છે .એના બાપ નું મરણ થયું છે તોય ઝઘડા કરી ને ઘર નું વાતાવરણ બગાડી નાખ્યું છે બોલો..!!
અનુંમાસી > હાય , હાય ,,આ તો મુઓ નરાધમ નીકળ્યો..
શીલા > અરે માસી અમે ગયા ને એટલે બિચારી મારી વૈશું એના પપ્પા ને ગળે વળગી ને કેટલું રડી છે મારો તો જીવ બળી ગયો..મેં દીકરી ને સાસરે મોકલી છે કે કસાઈ વાડે એ જ સમજાતું નથી મને તો બોલો..
અનુંમાસી > કઈ નહિ જો વૈશાલી ને ના જ રહેવું હોય તો એના સસરા ની વિધિ પતિ જાય એટલે અહીં લેતા આવો..તમતમારે પછી જે થશે એ જોયું જશે..પણ એક ની એક છોકરી ને ત્યા એકલી મેલી ને તો ના આવ્યા..એક જણ ત્યાજ રહેજો..
શીલા> અરે પણ હજી તો દસ દિવસ છે અહીં અમે દસ દહાડા શું કરીએ..? અહિયાં તો એક દિવસ પણ રહી શકાય એવું નથી.. મદન ને તો અહીં કીડીઓ ચટકા ભરે છે!! એને તો જરાય ફાવતું નથી અહિયાં..સંજય કુમાર તો એમના બાપા ને બાળી ને ક્યાંક જતાં રહ્યા છે તે હજી દેખાણા નથી , રામ જાણે ક્યાં ગયા છે ભટકવા..
અનુંમાસી > અરે એ મને તો લાગે છે ગયો હશે ક્યાંય રંગરેલિયા મનાવવા... તમે છોકરી ને એકલી ના મુકશો.. ગમે તે થાય ...છોકરો હોય તો એને એના બાપ સાથે વધારે ફાવે અને છોકરી ને એની માં વધારે સમજી શકે ..એવું હોય તો મદન ભાઈ ને તું અહીં મોકલી દે અને તું ત્યા જ રહે ..દસ દિવસ પછી બધું ક્રીયા-કરમ પતિં જાય એટલે એને ત્યા બોલાવી લેજે ..અને તમે ત્રણેય જણ સાથે અહીં આવતાં રહેજો..
શીલા ને આ ઉકેલ ગળે ઉતરી ગયો. એણે અનુંમાસી ની વાત પર વિચાર કરવાનું કહી ને ફોન મૂકી દીધો.. અનુંમાસી એ પણ ફોન મૂકી દઈ ને વૈશાલી ની જીન્દગી વિષે વિચાર કર્યો..ટી.વી ની ચેનલો સર્ફિંગ કરતાં કરતાં એક અંગ્રેજી ચેનલ પર મસ્ત રોમેન્ટિક સીન આવ્યો જેણે જોતાં જ અનુંમાસી ની વૈશાલી વાળી વિચારધારા હેંગ થઇ ગઈ.. અર્ધા નગ્ન કપડાં માં અંગ્રેજ છોકરી એના બોય ફ્રેંડ ને હોંઠ પર કિસ કરી રહી હતી.એના ઉન્નત ઉરોજો જોઈ ને અનુંમાસી ને અદેખાઈ થઇ ગઈ. . પોતાના બ્લાઉસ ના હુક યંત્રવત ખુલી ગયા અને પોતાના લબડી ગયેલા બંને મોટા બોલ ને બંને હાથે ભેગા કરી ને અનુંમાસી એ પોતાની જુવાની યાદ કરી.. આ જ યૌવન જુવાની માં કેટલું સુંદર હતું...? પરણી ને સાસરે ગઈ ત્યારે અબોટ યુવાન શરીર હતું..જેને શાંત સ્વભાવ ના ચીમનલાલે મન ભરી ને માણ્યું હતું...પણ એમના માં કદી એ આક્રમકતા નહતી આવી જે આજે સવારે રસિકે દેખાડી હતી.. જો કે ચીમનલાલે પણ લગ્નજીવન ની શરૂઆત ના વર્ષો માં બહુ જ ભોગવ્યું હતું..એની ના નહિ.. અને એ એના થી સંતુષ્ટ પણ હતા..પણ આજે રસિકે જે તાકાત દેખાડી હતી એ તાકાત ચીમનલાલ માં તો નહતી જ ..અને જયારે વધારે સારું જોયું ત્યારે એમને ખબર પડી કે અત્યાર સુધી જે ભોગવ્યું હતું એ બહુ જ સામાન્ય હતું..અનુંમાસી ને આજે ખબર પડી ગઈ હતી કે જીવન માં એમને જે અભાવ સાલતો હતો એ માત્ર આ જ આક્રમક સેક્સ નો હતો.. સ્ત્રી પોતે પણ હમેશા એવું ઈચ્છતી હોય છે કે એનો પુરુષ ..ક્યારેક એની સાથે ગંદી ગાળ દઈ ને વાત કરે, એને રંડી કહી ને સંબોધે , એના શરીર ને વેશ્યા ની જેમ વાપરે..,એને ફેંદી નાખે અને ચૂંથી નાખે.. એના શરીર સાથે એવું કંઇક કરે જે એની કલ્પના થી પર હોય.. એક કુંવારી છોકરી નો , નવોઢા નો અને ઢળતી ઉંમર ની પરિપક્વ સ્ત્રી નો રોમાન્સ વિશે નો ખયાલ હમેશા એક જેવો નથી હોતો.. આ ત્રણેય અવસ્થા ઓ દરમિયાન રોમેન્સીઝમ ની વ્યાખ્યા સ્ત્રી ની અલગ અલગ હોય છે ... એક કુંવારી અને અલ્લડ યુવતી માટે એના પ્રેમી નું રોમેન્ટિક હોવું એટલે ..મુલાકતો થી કદીય ધરાવું નહિ..અને હમેશા વધારે સમય ની જ માંગણી કર્યા કરવી. .. જીદ કરી ને મળવા બોલાવવી ..અને પ્રેમિકા મળવા ના સમય માં જો મોડી પડે તો રીસાઈ જવું વગેરે બાબતો હોઈ શકે..
તો એક નવોઢા માટે એના પતિ નું રોમેન્ટિક હોવું એટલે દિવસ દરમિયાન ઓફિસે થી ફોન કરી ને વાતો કરાવી..ઘર માં મહેમાન આવ્યા હોય અને જો જુદા સુવાનો વખત આવે તો પગ પછાડી ને કંટાળા કરવા..
અને એક રાત બગાડવા બદલ પત્ની ને મેણા ટોણા સંભળાવવા.. જાહેર માં અડપલા કરી ને વાંદરા વેડા કરવા .., એક જ નારિયેળ માં થી પાણી પીવું.. અને રજા ના દિવસે આખો દિવસ પત્ની ની આજુ બાજુ આંટા મારી ને માં બાપ ભાઈ બહેન ની નજર ચોરી ને એના બોલ ને દબાવી દેવા યા તો કિસ કરી લેવી..અને એ વખતે પત્ની નું શરમ થી લાલ ઘૂમ થઇ જવું.. વગેરે બાબતો હોઈ શકે...
પણ ..... પણ ..ઢળતી ઉંમર ની સ્ત્રી માટે રોમેન્ટિક પતિ ની વ્યાખ્યા સાવ નોખી જ હોય છે..
પચાસ ઉપર નું વય ની સ્ત્રી એના રોમેન્ટિક પાત્ર માં આક્રમક સંભોગ..,શરીર ના સાંધા ઓ ને તોડી નાખે એવી મજબુત બાંહો અને ચૂત માં થી બખોલ થઇ ચૂકેલી ઢીલી ભોસ ની દીવાલો ને છોલાઈ ને જાય એવો જાડો કડક લંડ .. ચોદાઈ દરમિયાન અતિશય કામુક થઇ ને અવનવા આસનો થી એના શરીર ને .. થકવી નાખે એવું જબરદસ્ત સેક્સ.. આબધુ એક વયસ્ક સ્ત્રી ના રોમેન્ટિક પાત્ર ની વ્યાખ્યા માં આવી શકે..
અનુ માસી પોતાની જાત ને નસીબદાર માનવા લાગ્યા કેમ કે આજે એમના મન માં ઊંડે સંતાડી રાખેલી અને દબાવી દીધેલી ભુખ ને રસિક .. એ પુરેપુરી સંતુષ્ટ કરી હતી.. એકાંત,.... ટી.વી. પર ચાલી રહેલું કામુક દ્રશ્ય.. , અને સવારે માણેલો જંગલી પ્રકાર નો સંભોગ.. એબધુ ભેગું મળી ને શું થાય.? અનુંમાસી ના શરીર પર થી તમામ વસ્ત્રો ઉતરી ગયા..ભોસ માં ચાર આંગળીઓ ખોવાઈ ગઈ અને જાણે ખાડા માં થી ભીની માટી કાઢતા હોય એમ ભોસ ની બખોલ ને ખોતરી ખોતરી ને એ રસિક એ આપેલું ઓર્ગેઝમ શોધવા લાગ્યા ... ઢીલી ભોસ ને આંગળી વડે ઠંડી કરવાનું કેટલું કપરું છે એ અનુંમાસી બરોબર જાણતા હતા..એટલે થોડી વાર ચાર આંગળીઓ અંદર બહાર કરી પરંતુ ઉંમર ને કારણે બે ચાર મીનીટો માં જ એમને શ્વાસ ચડી ગયા..હાંફતા અનુંમાસી કંટાળી ને નગ્ન ઉભા થયા.. અને ઘર માં બેબાકળા બની ને આમ તેમ નજર દોડાવવા લાગ્યા એમની નજર જે વસ્તુ ને શોધતી હતી એ બહુ આસાની થી જડે એમ નહતી.. ભોસ માં આગ લગી ચુકી હતી..રસિક છેક સવારે આવવાનો હતો.. આખી રાત સળગતી ભોસ સાથે પસાર થઇ શકે એમ તો હતું જ નહિ..અનુંમાસી રઘવાયા થઇ ને બેડ પર થી માદરજાત નાગા જ ઉભા થઇ અને ઘર માં ફરતા આમ તેમ નજર દોડાવવા લાગ્યા.. ખૂણા ખાંચરા માં બધે નજર મારી જોઈ પણ એમની ભોસ માં ફીટ બેસે એવો રસીક ના મજબુત લોડા ની કમી પૂરી કરી શકે એવો કોઈ પદાર્થ ના દેખાયો..
છેવટે કંટાળી ને અનુંમાસી એ પાછુ પથારી માં પડતું મેલ્યું અને ગોળ તકિયો બે જાંઘો વચ્ચે દબાવી દીધો.. ભડકતી ભોસ ને દબાણ મળવાથી થોડી શાતા મળી પણ એ તો ઉપર ઉપર ની..જે અંદર જ્વાળામુખી સક્રિય થયો હતો એને શી રીતે નાથવો?
અનાયાસ કમ્મર હાલવા લાગી અને સીસકારા ભરતા અનુંમાસી રસિક ના કસરતી મજબુત ડીલ ને યાદ કરી ને તકિયા પર બળાત્કાર કરવા લાગ્યા.. જેમ જેમ એ તકિયા સાથે ભોસ રગડતા ગયા એમ એમ પરિસ્થિતિ વધારે બેકાબુ થઇ ગઈ અને એક સમય તો એવો આવ્યો કે ગુસ્સે ભરાઈ ને એમણે તકિયો એક તરફ ફગફગાવ્યો નિર્જીવ તકિયો એક તરફ છેક રસોડા પાસે જઈ ને પડ્યો..થોડી વાર આમ તેમ હાલી ને એ પાછો સ્થિતપ્રજ્ઞ થઇ ગયો.. અનુંમાસી એ ટી.વી નું રીમોટ એક જ ઝાટકે ભોસડા માં ખોસી દીધું અને છેક ઊંડે સુધી નાખી ને અંદર બહાર કરવા લાગ્યા રીમોટ ના બટનો ભોસ ની દીવાલો સાથે ઘસાતાં અવર્ણનીય સુખ મળવા માંડ્યું અને અનુંમાસી ને થોડી ભોસ ઠંડી થવાની થોડી આશા બંધાઈ.. એમણે તરત ઝડપ વધારી દઈ ને પોતાના થાક ની પરવા કર્યા વિના રીમોટ ને રસિક નો લંડ માની લઇ ને પોતાની ભોસ ને ઠંડી કરી જ નાખી.. ,,.. સખ્ત થાક લાગી ગયો અનુંમાસી ને ! શરીર આખું ધ્રુજવા માંડ્યું... રીમોટ ભોસ માં થી બહાર કાઢવાના ય હોશ ના રહ્યા અને એમની આંખ મળી ગઈ.. છેક તરતે બે વાગ્યે પેશાબ લાગવાને કારણે આંખ ખુલી ! અનુંમાસી એ આંખો ચોળતાં જોયું તો પોતાને નાગા જોઈ ને શરમાઈ ગયા હાય હાય હું આમ જ સુઈ ગઈ હતી..? ટ્યુબલાઈટ પણ બધ ના કરી અને ટી.વી ય ચાલુ મેલી ને સુઈ ગઈ...??? ટી.વી બંધ કરવા માટે આમ તેમ જોયું પણ રીમોટ ના જડતા એમણે યાદ કરી જોયું..પણ કઈ યાદ ના આવતાં છેવટે ઉભા થઇ અને એ ટી.વી બંધ કરવા જતાં હતા પણ ભોસ માં રહી ગયેલું રીમોટ ઘસાયું .અને અનુંમાસી ની શરમ નો કોઈ પાર ના રહ્યો..એમણે ભોસ માં થી રીમોટ બહાર ખેંચી કાઢ્યું એની ઉપર સફેદ કલર નું લેમીનેશન થઇ ગયું હતું..
હાય હાય આટલી બધી વાર લગી આ ને અંદર જ રહેવા દીધું મેં? એમણે શરમ સાથે વિચારતા ટી.વી રીમોટ વડે બંધ કરવા માટે રીમોટ પર નું લાલ બટન દબાવ્યું પણ રીમોટ થી ટી .વી બંધ થયું નહિ... એ નક્કામું થઇ ગયું હતું.અનુંમાસી ને હસવું આવી ગયું,..! અંદર થી કાઢ્યા પછી લોડો ય આમ નક્કામો જ થઇ જય છે ને ? કેવો સળેકડી જેવો થઇ જતો હોય છે ..? એમણે રીમોટ એક તરફ મૂકી દીધું...અને ટી.વી ની સ્વીચ ઓફ કરી દીધી પણ એ પહેલાં કપડાં પહેરી લીધા... અને ટાઢી પુતિ કરી ને લાઈટ બંધ કરી સુઈ ગયા...
પથારી માં પડ્યા પડ્યા એમણે રોજીંદી માળા ના જાપ કરવા ચાલુ કર્યા અને નીંદર આવી ય ગઈ.. કહેવાય છે કે નીંદર આવવા ની પૂર્વશરત એ થાક છે , અને અનુંમાસી પુરતા પ્રમાણ માં થાક્યા હતા... ઘરડો ઘોડો રેસ જીતે તો કેટલો થાકે? સવારે પાંચ વાગ્યે રાબેતા મુજબ ડોર બેલ રણક્યો.. અનુંમાસી ચિત્તા ની ઝડપે પથારી માં થી ઉભા થઇ ગયા.. ઉતાવળે પગલે જઈ ને દરવાજો ખોલ્યો..રસિક ને જોતાં જ એ સંકોચાઈ ગયા , પણ રસિકે કાજુ ની ગેરહાજરી માં સીંગ દાણા વડે ચલાવી લેવાનું નક્કી કરી જ લીધું હતું એટલે એણે સીધો જ ઘર માં પ્રવેશ કરી ને અનુ માસી ને બાવડે થી પકડી લીધા અને એમના હોંઠ પર તૂટી પડ્યો.. એમના ગાલ પર બટકા ભરતો રસિક જંગલી બની ગયો હતો અને જાણે એ દુધ વેચવા નહિ અનુંમાસી ને ચોદવા માટે જ આવ્યો હોય એટલો ઉતાવળો થઇ ગયો હતો... અનુંમાસી ને રસિક ની આ જ સ્ટાઈલ ગમી ગઈ હતી..ચીમનલાલ ની લોકલ બસ ની મુસાફરી એમને મંઝીલ સુધી બહુ જ મોડા પહોંચાડતી હતી..અને ક્યારેક તો એ અધવચ્ચે જ ખોટકાઈ જતી ત્યારે બિચારા ને ચાલી ને મંઝીલ હાંસલ કરવી પડતી.. જયારે રસિક ની બાબત માં એવું નહતું.. એ સુપર ફાસ્ટ એક્સપ્રેસ ની અદા થી ગાડી ચલાવતો અને એ દરમિયાન માં એક નહિ બે ત્રણ વખત અનુંમાસી ની મંઝીલ આવી જતી..
અનુંમાસી એ રસિક ના લોડા ને પકડી લેવા માં જરાય સમય ના વેડફ્યો.. તરત એ નરમ લંડ ને અનુંમાસી એ ધોતિયા ના કછોટા માં થી બહાર કાઢી લીધો અને ચાર આંગળીઓ માં રાખી અને અંગુઠા વડે જાણે ભેંશ દોહવા માટે આંચળ પકડી ને દબાવતા હોય એમ ..રમાડવા લાગ્યા એ એટલા બધા ઉતાવળા થયેલા હતા કે પ્રાકૃતિક રીતે લંડ ને કડક થવા માં જેટલો સમય જોઈએ એટલો સમય પણ રાહ જોઈ શકે એમ નહતા... એ એમની લંડ ને રમાડવાની ઉત્કટતા અને અધીરાઈ પર થી જણાઈ આવતું હતું..
કાકી.. તમને મારો આટલો બધો ગમી ગયો છે? રસિકે અનુંમાસી ની અધીરાઈ જોઈ ને એમના ઢીલા બોલ ને બ્લાઉસ ઉપર થી મસળતાં સવાલ કર્યો..
રસિક..મેં મારી જીન્દગી માં આવું કદી ભોગવ્યું જ નથી..તારા કાકા તો આ બાબત માં સાવ નક્કામ જ છે..તું જો મને જુવાની માં મળ્યો હોત તો વાત જ કઈ ઓર હોત..તારો આ બહુ સરસ છે રસિક..એક વાર તારી નીચે સુઈ ને ગયેલી સ્ત્રી તને કદી ભૂલી ના શકે..આહ..
લંડ ની તારીફ સાંભળી ને રસિક નો લંડ કમ્પ્લેટ તૈયાર થઇ ગયો બલ્કે થવો જોઈ એ એના કરતાં વહેલો ટટ્ટાર થઇ ગયો..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
પુરુષ નો અહંકાર તરત સપાટી પર આવી જતો હોય છે . જયારે જયારે એના લંડ ની કોઈ સ્ત્રી તારીફ કરે ત્યારે ત્યારે એની ઉત્તેજના માં અહંકાર ભળે છે અને પછી એ બમણો આક્રમક થઇ જતો હોય છે ,, એ વાત સાચી હતી કે અનુંમાસી નું લગ્ન જે સમય ગાળા માં થયું હતું એ સમય ગાળો લજ્જા ના અતિરેક નો હતો.. એ સમય એવો હતો કે જયારે પત્ની પતિ નું નામ સુદ્ધાં જાહેર માં બોલી શકતી નહતી.. એવા માં મારી ચૂત પર જીભ ફેરવો એવું તો એ કહી શકે એ વાત માં શું માલ છે? અને શરમાળ સ્ત્રી બેડરૂમ માં એનો પતિ અણઘડ રીતે પોતાની મરજી મુજબ ચોદે અને ઠંડો થઇ ને બાજુ માં નસકોરા બોલાવતો સુઈ જાય એટલે એનું કામ પતિ ગયું ગણાય .. સ્ત્રી એ તો પોતાનું જીવન એ રીતે જ પુરુ કરવાનું કે એનો ધણી કહે ત્યારે ઘગારો ઉંચો કરી ને ટીયર રહેવાનું..એનો પતિ માત્ર એટલું જ જાણતો હોય કે રાત પડે એટલે પત્ની ની ચૂત માં લંડ ઘાલી ને ધક્કા મારવા ના અને લંડ પાણી છોડી દે એટલે ઉંઘી જવાનું..
બિચારા વાત્સાયન ઋષિ એ એવા ગોરધનો માટે જ એક સંત હોવા છતાં સેક્સ વિષે આખો ગ્રંથ લખવાની ફરજ પડી હશે.. નક્કી એ મહાન ઋષિ ને શરમ નો આંચળો ઓઢી ને તરફડતી એ બિચારી સ્ત્રીઓ ની દયા આવી ગઈ હશે..
નક્કી એમણે વિચાર્યું હશે કે..જો હું આ પોપટ ને નહિ શીખવું તો આ બિચારી કુમળી કોયલો ટહુકવા નું ભૂલી જશે.. એમની જીન્દગી ની જીવંતતા ક્યાંય ખોવાઈ જશે અને આખી આખી જીન્દગી સુધી એક પણ વખત ઓર્ગેઝમ નહિ પામી શકે અને તોય હસતું મોંઢું રાખી ને એના નક્કામા ધણી ની બધી ફરજો પૂરી કરશે..
આભાર એ ક્રાંતિકારી ઋષિ નો કે જેમણે માનવ જાત ને મહામુલો ગ્રંથ આપી ને ચોદતા શીખવ્યું .. સ્ત્રી ને સંભોગ ની પરાકાષ્ટા સુધી પહોંચાડવી અને એ પછી જ પોતે સ્ખલિત થવું એ આપણ ને શીખવ્યું... .?? સ્ત્રી ને સંભોગ ની પરાકાષ્ટા સુધી પહોંચાડવી અને એ પછી જ પોતે સ્ખલિત થવું એ આપણ ને શીખવ્યું... નહીતર આપણે ય આપણી પત્ની ઓ ને બાળકો પેદા કરવાનું મશીન જ સમજતા હોત.. ચૂત થી થોડે ઉપર, ચૂત થી પહેલાં એને સુંદર છાતી આપી.. જેને જોઈ ને પુરુષ ને એના માટે અહોભાવ થાય અને ત્યા હાથ ફેરવતો ફેરવતો એ એના હૃદય થી ખુબ નજીક જઈ ને એના હૃદય ની એ ભાવના ઓ ને સમજી લે જે ભાવના ઓ એ બિચારી શરમ ને કારણે વ્યક્ત નથી કરી શકતી..
આજના મુક્ત સમાજ માં પણ કોઈ ધાર્મિક વ્યક્તિ ને સેક્સ સાથે સંકળાયેલી જોઈ ને સમાજ ને સુગ ચડે છે એટલો રૂઢીચુસ્ત છે તો પાંચ પાચ હજાર વરસ પહેલાં એક સાધુ ..મહાત્મા આશ્રમ માં બેસી ને સેક્સ વિષે આટલો મોટો ગ્રંથ લખે એની સાથે સમાજે કેવું વર્તન કર્યું હશે? સ્વીકાર્યો હશે? કે ટીકાઓ નો વરસાદ વરસાવ્યો હશે? એને મારી નાખવા માટે ફતવો બહાર પાડ્યો હશે ? કે સાધુ સમાજે એને ન્યાત બહાર કરી દીધો હશે?
કે પછી એ વખત નો સમાજ આજ ના સમાજ કરતાં ય વધૂ મુક્ત હશે? અનુંમાસી ને થયું કાશ મેં રસિક સાથે લગ્ન કર્યા હોત ! ભલે ગરીબ હોત વાસીદું કરવું પડત.. પણ જીવન ના આ સર્વોચ્ચ આનંદ થી વંચિત તો ના રહી હોત.. રસિક પણ અનુંમાસી ને ચૂમતા આમ તેમ બચકા ભરતો જંગલી વેડા કરવા લાગ્યો .. કાકી લ્યો હવે જલ્દી કરો..રસિક એમના બોલ ને બેરહેમી થી મસળતો બોલ્યો..
અનુંમાસી રસિક ના લંડ ને તૈયાર થી ગયેલો જોઈ બહુ ખુશ થઇ ગયા હતા નીચે વાંકા વાળી એમણે એક બે ચુંબનો ય કરી લીધા એના લંડ ના ટોપકા પર.. વાહ કેટલો મસ્ત છે બાકી..આખી રાત અંદર ઘલાવી ને પડ્યા રહેવાની ઈચ્છા થઇ જાય એવો...
રસિક ને થયું..અનુંમાસી આટલા ઘરડા છે તોય..એમને મારો લંડ ખુશ કરી દે છે તો રૂખી ને મારો કેમ નાનો પડે છે? સાલી જયારે હોય ત્યારે કહેતી હોય છે જરા જોર થી ધક્કા મારો ને , જરાય મજા નથી આવતી..સાવ શું બાયલા ની જેમ ધીમે ધીમે કરો છો..?
એ બાબત મા શહેર ના બૈરા વધારે સંતોષી હોતા હશે? શીલા ભાભી ય મારા લંડ થી નાખુશ હોય એવું લાગતું નહતું.. !
જ્યાર થી રૂખી એ મને બાયલો કીધો ત્યાર થી તો એને રાંડ ને અડવાનું ય મન થતું નથી..પણ આ લોડો બધા ખેલ કરાવે છે ,જેવો એની બાજુ મા ઊંઘું કે એનું જોબન જોઈ ને ડોલી જવાય છે... શીલા ભાભી મળી ગયા એ પછી ક્યાં એને મેં ઘાસ નાખ્યું જ છે? પણ જેવું શીલા ભાભી નું બંધ થયું કે પાછુ એની જોડે જવું પડ્યું..પણ સાલી ને કેવડો જોઈએ છે એ જ ખબર નથી પડતી..આવડો મોટો ઘાલું તોય ટૂંકો પડે છે .. મારા થી મોટો અને જાડો કોઈ નો લઇ ને તો નહિ કહેતી હોય..? મા ફડાવા જાય ..એની.. જવા દે ને જો આ અનુંમાસી પણ હવે તો તૈયાર છે કાં તો શીલા ભાભી કાં તો અનુંમાસી..બે મા થી એક સાથે કાયમ માટે દૂધ બંધાવી દેવું પડશે... જો કે જ્યાં સુધી શીલા ભાભી રાજી હોય ત્યા સુધી અનુંમાસી ને ના કરાય ..શીલા ભાભી ના બોલ પણ રૂખી જેવડા જ છે ...અને પાછી કેટલો મસ્ત ચૂસે છે..? એ બાબત મા રૂખી સાવ અનાડી છે... મદન ભાઈ તમે બીજા બે વરસ રોકાઈ ગયા હોત તો વધારે સારું હોત..
આવી જા રસિક , તું આવવાનો હતો એટલે તો મને નીંદર પણ નથી આવી... આહ.. અનુંમાસી હવે રંગ મા આવવા લાગ્યા હતા..
કાકી આજે ચાટું કે સીધો અંદર જ ઘાલી દઉં..?
ના ના ચાટવી તો પડે જ ને ! એના વગર તો ક્યાં સુખ છે બેટા..લે આવી જા ..આખો અંદર ઉતરી જા .... ચાટી ચાટી ને લાલઘૂમ કરી દે...આહ..રસિક મને આ ચટાતી પણ હશે એ તો હવે જ ખબર પડી હો.. તારા સિવાય બીજું આને કોણ ચાટવા વાળું છે..? મને ખરી મજા એમાં જ આવે છે રસિક..
રસિક> તે મજા આવે છે કે નહિ..કાકી..?
અરે મજા તો કેવી તે..!!!! તને શું કહું..? આજ સુધી જેવી નહતી આવી એવી...કે જલ્દી એક મીનીટ પણ બગાડ્યા વગર મંડી પડ ..કહી ને નીચે ફર્શ પર બંને પગ થઇ શકે એટલા મહત્તમ પહોળા કરી ને અનુંમાસી એ પોતાની પુષ્કળ ઝાંટા વાળી ભોસ નો નઝારો દેખાડ્યો.. આટલા ઘનઘોર જંગલ મા થી ભોસ નું પ્રવેશદ્વાર શોધવું એ દરિયા ના તળિયે થી મોતીડા શોધવા જેટલું કપરું હતું..રસિક મરજીવો થઇ ને ડૂબકી લગાવી ને અનુંમાસી ની ભોસ મા ખોવાઈ ગયો.. જેવી જીભ અનુંમાસી ની ભોસ ના ભ્રુગોષ્ઠ પર અડકી કે અનુંમાસી નું શરીર તંગ થઇ ગયું..આહ...રસિક..આમ જ..આહ... એ જ છે ..આજ આજ જગ્યા એ બહુ ખંજવાળ આવે છે..ચાટ..આહ... અનુંમાસી એ પગ ઉચા કરી દીધા અને ધાબા તરફ તાકી ને ભોસ ને ખુલ્લી કરી આપી.બંને હાથે ભોસ અને ઝાંટા ને ફેંદતો રસિક પહોંચી ગયો..ચૂત ની અંદર અને જીભ ની કારીગીરી વડે અનુંમાસી ને એવા નચાવ્યા એવા નચાવ્યા કે અનુંમાસી ઓહ ઓહ ..કરતાં એના મુખ મા જ ઝરી ગયા..અનુંમાસી ને બહુજ મજા આવી રહી હતી..એક વખત તો એ ઠંડા થઇ ગયા પણ તોય રસિકે ભોસ ચાટવાનું બંધ કર્યું નહિ ..અને અનુંમાંસીએ એને કહ્યું પણ નહિ..એ ભોસ ની સાથે સાથે જાંઘો અને કુલા પણ ચાટી રહ્યો હતો... એમાંય જયારે રસિક ની જીભ ભોસ ની સરહદ ઉલ્લંઘી ને જ્યાં ગાંડ ના હોલ ને અડકી જતી ત્યારે તો અનુંમાસી ની ભોસ અચૂક પાણી વહાવી દેતી..આ એક બાબત એવી હતી કે બેશક એ ક્રિયા ગંદી હતી પણ અનુંમાસી ના શરીર સાથે જરાક પણ એ થતી કે અનુંમાસી એ એમ થઇ જતું ..હાય હાય આવું..બધું કરે છે રસિક ??? આવું કરાય? ઓહ... અને પુરુષ ની બેમર્યાદ કામુક હરકતો છેવટે સ્ત્રી ને ઝડપી ઓર્ગેઝમ પ્રદાન કરતી હોય છે ..જેટલી વખત રસિક ની જીભ અતિશય ઉત્તેજના વશ ગાંડ ના હોલ પર પહોંચી જતી એટલી વખત અનુંમાસી ને એક નવું ઓર્ગેઝમ મળી જતું.. જયારે ત્રણ ચાર વખત અનુ માસી ગરમ થઈ થઇ ને ઝર્યા પછી રસિકે એમની જાંઘો મા થી મોંઢું બહાર કાઢ્યું... અનુંમાસી ના ચીકણા કામરસ થી લથબથ રસીક ને જોઈ ને એવું લાગતું હતું જાણે જંગલ નો રાજા સિંહ જાણે હમણાં જ કોઈ પશુ નું મારણ કરી ને આવ્યો હોય.. ! કાકી..મારી એક ઈચ્છા પૂરી કરશો..? રસિકે અનુંમાસી ના બંને બોબા ને દબાવી નાખતા એક પ્રપોઝલ મુકવાનો તખ્તો તૈયાર કર્યો..
પહેલાં તારા આ ની ઈચ્છા પૂરી કર રસિક જો બિચારો કેવા વલખા મારે છે , હું તો ત્રણ વખત ઠંડી થઇ ગઈ..પણ તું હજી કોરો ધાકોર જ છે બોલ કયા કાણા મા જલ્દી નીકળશે તારું..?
હવે તમારો વારો કાકી મેં તમારી ભોસ ચાટી ને ? તમે પણ હવે મારો મોંઢા મા લઇ ને મન મજા કરાવી દયો.. અને આજે મોંઢા મા પાણી કાઢવાનું મન થયું છે .. કાઢવા દેશો ને?
ના ના એવું ગંદુ તે કઈ કરાતુ હશે? મને તો ઉલટી જેવું થાય..હું મોંઢા મા તો કદી ના કાઢું...
અનુંમાસી એ ધરાર ઇનકાર કરી દઈ ને ઘૂંટણ ભેર બેસી ને રસિક ના લોડા ને ધીમે ધીમે ચૂસવા માંડ્યો.. પુરતી તન્મયતા અને સમર્પણ થી લંડ ને મસ્તી પૂર્વક ચૂસતા જોઈ ને રસિક ને થયું.બે જ દિવસ મા અનુંમાસી ખરેખર લંડ ચૂસતા શીખી તો ગયા જ છે .. રસિક ની એક તકલીફ એ હતી કે એ જોર થી ધક્કા મારતો અને લંડ આખો જયારે મોંઢા મા જતો ત્યારે અનુંમાસી માથું સહેજ પાછળ કરી દઈ ને રસિક નો મૂડ ઓફ કરી દેતા હતા એટલે રસિકે અનુંમાસી ને દીવાલ ના ટેકે માથું ટેકવી ને પછી ધક્કા મારવા લાગ્યો.. હવે રસિક ને મજા આવવા માંડી..જયારે એ પુરો ઉત્તેજિત લંડ તાકાત થી દબાવતો ત્યારે માઠું પાછળ દીવાલ ને અડકી જતું અને અનુંમાસી. ની ઈચ્છા વિરુદ્ધ આખો લંડ ગાળા મા ફસાઈ જતો..અનુંમાસી ને હવે જાણે બળાત્કાર થઇ રહ્યો હોય એવું લાગવા મળ્યું..એમણે રસિક ની ઉતેજના અને જંગલીપણા થી છુટકારો મેળવવા માટે માથું એક તરફ કરી દીધું પણ રસિકે બંને હાથે પકડી લઇ ને જોર થી લંડ દબાવી દીધો.. એના મોટા મોટા અંડકોષ અનુંમાસી ની દાઢી સાથે દબાઈ ગયા , અનુંમાસી નું નાક રસિક ના ઝાંટા મા શ્વાસ લેવા માટે ઓક્સીઝન તલાશ કરવા માંડ્યું અને અનુંમાસી ને અહેસાસ થયો જાણે એમના મોંઢા મા કોઈ એ ગરમ ગરમ સીસું રેડ્યું હોય..જીવનમા જેની ગંધ સુદ્ધાં નહોતી સુંઘી..એ સીધું મોંઢા મા જતાં જ અનુંમાસી ને જબરદસ્ત ઉબકા આવવા લાગ્યા..પણ ઉત્તેજના ની આખરી પળો મા માણસ પોતાના ખુદ ના અકુશ મા નથી રહેતો.. રસિકે અનુંમાસી ના તરફડીયા ની પરવાહ કર્યા વીર્ય નો ફુવારો અનુંમાસી ના મોંઢા મા જ માર્યો.. વિરોધ પક્ષો વિરોધ કરતાં રહે અને શાસક પક્ષ વિધેયક પાસ કરી દે એમ સંપૂર્ણ લોડ ઠાલવી દઈ ને જ્યાં સુધી અને માસી એ ગળે થી નીચે ના ઉતારી દીધું ત્યા સુધી લોડા ના દબાણ ને હળવું ના થવા દીધું . અનુંમાસી ગરદન ઝાટકતા આમ તેમ માંથ ઉહાલાવી ને વીર્ય ના વિચિત્ર સ્વાદ ને ગાળા મા થી દુર કરવા ની કોશિશ કરતાં એ જે દીવાલ ના ટેકે બેઠા હતા ત્યા જ ઢળી પડ્યા . રસિકે ગભરાઈ જઈ ને લંડ બહાર કાઢી લીધો ..હજી એ ઢળી પડેલા અનુંમાસી ના શરીર ની આજુબાજુ પગ રાખી ને પેટ પાસે ઉભો હતો એના વિકરાળ લંડ પર અનુંમાસી નું થુંક અને વીર્ય ચોંટેલું હતું..અને એના હમણાજ ડીસ્ચાર્જ થયેલા વીર્ય ની આખરી બુંદો અનુંમાસી ના પેટ અને છાતી ઊપર પડવા લાગી..પોતાના શરીર પર કઈ ક ગરમ ગરમ પ્રવાહી નો સ્પર્શ થતા જ એમણે આંખ ખોલી રસિક નો લંડ હજી ઠુમકા ખાઈ રહ્યો હતો ..ગભરાઈ જઈ ને અનુંમાસી એ એને જોતાં જ પાછી આંખો મીંચી દીધી.. થોડી વારે એ હોશ મા આવ્યા એટલે રસિક પર ગુસ્સે થઇ ગયા..રસિક આવું કરાય..? મારો જીવ જતો રહ્યો હોત તો.? જા હવે મારે નથી કરાવવું તું જતો રહે.. કહી ને અવળા ફરી ને સુઈ ગયા... વાત બગડી જતી જાણી ને ચિંતિત રસિક પણ એમના પડખે જ સુઈ ગયો અને અનુંમાસી ની ચૂત પર જીભ ફેરવવા માંડ્યો.. અનુંમાસી ને શાંત કરવા નો..રીઝવવા નો આના સિવાય બીજો કયો સારો રસ્તો હતો ? છોડ મને નથી ચટાવવી મારે તું જા હવે..મહેરબાની કરીને .જા...અહીં થી.. પણ રસિકે અનુંમાસી ને રીઝવવા ના પ્રયત્નો ચાલુ જ રાખ્યા..જેમ જેમ રસિક ની જીભ ફરતી ગઈ એમ એમ અનુંમાસી નો ગુસ્સો ઉત્તેજના મા પરિવર્તિત થતો ગયો.. પણ એમની નારાજગી હજી યથાવત હતી.. છોડ મને રસિક.. મારે નથી ચટાવવી હું ઠંડી થઇ ગયી છું...
છોડ આહ.. રસિક..તું તો હમણાં જતો રહીશ..પછી હું શું કરીશ..? જે શરુ કરે એ પૂરું કરી ને જજે હવે અધૂરું મેલી ને ના જતો..આ શબ્દો મા બધો જ સારાંશ આવી ગયો..છેવટે ફરી એક વાર અનુંમાસી ઉત્તેજિત થઇ જ ગયા..મુઆ.. શુ કામ આટલી હેરાન કરે છે ? તારું ય નીકળી તો ગયું હવે મને પાછી ગરમ કરી ને કોની... પાસે ઠંડી કરાવીશ? મારે ક્યાં જવાનું હવે..? લે ચાટ ચાટ હવે...લે કહેતાં અનુંમાસી પણ ઉત્તેજના ને કારણે ખૂનખાર રૂપ ધારણ કરી ને રસિક ની છાતી પર ચડી બેઠા અને એના વાળ પકડી ને એના હોંઠ સાથે ભોસ રગડવા મંડ્યા .. રસિક મન મા ખુશ થતો ભોસ મા ઊંડે જીભ નાખી ને ચાટતો રહ્યો અનુંમાસી એ બે ચાર ધક્કા માર્યા અને એ ય ઠંડા થઇ ગયા .. પોતે જે કર્યું એ રસિક ના કરવા બરોબર જ હતું એટલે હવે એમની નારાજગી ને કોઈ સ્થાન નહતું.. મલકાઈ ને અનુંમાસી એ રસિક ને કહ્યું જોયું ને કેવું થાય છે? મને ય આવું જ થયું હતું.
રસિક બંને હાથે એમની નિપ્પલ ખેંચતા બોલ્યો..મને તો મજા આવી..તમને ય મજા આવી કાકી..તમને ય મજા આવી હતી એમ ને ?
ના ના હવે મારો તો જીવ નીકળી જાય એવું થયું તું મને ... પણ તું કઈ ઈચ્છા ની વાત કરતો હતો..રસિક..?
હા કાકી..આમ તો તમારી સાથે મને આવું કરવાનું બહુ ગમે છે પણ મને કોઈ જુવાન છાતી દબાવવાની ઘણા સમય થી બહુ ઈચ્છા છે , હું તો કોણે કહી શકું..? પણ તમારા ધ્યાન મા કોઈ હોય તો..?
હાય હાય મુઆ મારા ધ્યાન મા છાતી તને દબાવવા દે એવી તો ક્યાં થી હોય..? અને શીલા ના રોજ દબાવે તો છે ! હું બધુંય જાણું છું..મારા કરતાં તો એના ખાસ્સા જુવાન છે અને કડક પણ છે..વધારા મા તારી બાયડી રૂખી પણ કઈ ઓછી નથી..એના તો બે બે લીટર દૂધ સમાય એવડા છે ને ..આખી રાત દબાવ્યા કરતો હો તો..? એ તને ના પાડે છે?
એ ભોસમારીની નું નામ ના લ્યો મારી આગળ કાકી.. એણે મને બાયલો કહ્યો છે ..
અનુંમાસી > હેં? શું વાત કરે છે તું ક્યાં બાયલો છે આ આવડો મોટો અજગર જેવો છે ને તારો તો..?
રસિક > એ તો તમને મોટો લાગે છે કાકી , પણ એને મન તો આ ય ટૂંકો છે એ તો એમ કહે છે કે હું ધક્કા બરોબર નથી મારતો..ઢીલો પડું છું ધક્કા મારવા મા .. શું હું કાચો છું કાકી..? તમને શું લાગે છે?
અનુંમાસી > અરે હોય કઈ..છેક છાતી સુધી તારા ધક્કા ના ઝટકા વાગે છે આ તો હું ઘરડી છું એટલે બાકી કોઈ નાની ઉંમર ની હોય ને તો રાડ પાડી ઉઠે..
રસિક > અરે પણ તોય એને તો આ નાનો પડે છે રામ જાણે મારા થી મોટો કોનો ઘલાવે છે..એ .. હરામજાદી..
અનુંમાસી ની આંખો મા એક અજબ ની ચમક આવી ગઈ બીજા કોઈ નો ઘલાવતી રૂખી ને યાદ કરી ને ! એ બોલી ઉઠ્યા.. હું જાણું છું એ કોનો મોટો ઘલાવે છે એ... એ જેનો ઘલાવે છે એનો ખરેખર તારા કરતાં મોટો ય છે રસિક..પણ તારો ય કઈ નાનો તો ના જ કહેવાય..તારા કાકા કરતાં તો ઘણો જાડો છે તારો..
રસિક ચોંકી ઉઠ્યો..અનુંમાસી ની વાત સાંભળી ને .. કાકી કોણ છે એ શું નામ છે એનું..?
એના પિયર નો છે જીવો નામ છે એનું..રસિક.. હું અને શીલા બેઉ સારી રીતે ઓળખીયે છીએ એને.. અનુંમાસી એ શીલા નું ય પેપર લીક કરી દીધું..
રસિક> તે કાકી તમને કેવી રીતે ખબર કે એનો મારા કરતાં મોટો છે..? એનો મતલબ તોએ થયો ને કે તમે ય એનો જોયો છે?
અનુંમાસી એ વાત ટાળવાની કોશિશ કરી પણ રસિક ને ખબર પડી ગઈ જ હતી એટલે હવે કઈ છુપાડવાનો કોઈ મતલબ નહતો..અને રસિક ને એ કેટલી ક ખાનગી વાતો કરી ને એને પોતાનો કરી રાખવા માંગતા પણ હતા... એટલે એમનાથી આવું કહેવાઈ ગયું..
અનુંમાસી ની નગ્ન ભોસ મા રસિકે બે આંગળી ઓ નાખી ને હલાવતા અકહ્યું ..સાચું કહો કાકી..તમે ય એ માદર ચોદ જીવલા નો ફકત જોયો જ છે કે આમાં ઘલાવ્યો ય છે? એ હરામ ખોર જયારે મારે ઘેર આવે ત્યારે તો રૂખી એને ભાઈ ભાઈ કહી ને આવકાર આપે છે ..
બેટા આ જમાનો બહેન બહેન કહી ને ભાણીયા કાઢવાનો જ છે .ધરમ ના ભાઈ અને બહેન આજ કાલ પોતાનું પાપ છુપાવવા આ પવિત્ર સબંધ નો ઉપયોગ કરે છે .. મેં અને શીલા એ જીવા સાથે બધું ય કરાવ્યું છે રસિક..તારી વહુ જ એને અહીં લઇ ને આવી હતી..જીવલો એના પિયર નો છે અને એ કુંવારી હતી ત્યારનો એનો યાર છે . એ બંને ને એ વખત ની ઓળખાણ છે તારી વહુ રૂખી ને એની સાથે કરાવ્યા વિના ચાલતું નથી, એ વખતે તારા બાપા અને મા ઘેર ના ઘેર હતા એટલે બે ચાર વખત એ આવી ને ધક્કા ખાઈ ને ધોયેલા મુળા જેવો પાછો ગયો હતો..એટલે રૂખી એ શીલા ને જીવા સાથે એકાંત ની વ્યવસ્થા કરવાની વાત કરી હતી.. એટલે શીલાએ અહીં જ એ બંને જણા ની મીટીંગ ગોઠવી આપી હતી...જીવા એ અહીં આજ બેડ પર તારી વહુ ને એના લાંબા લંડ થી ઠોકી હતી.. હું ને શીલા એ જોઈ ગયેલા અને આટલો મસ્ત જોયા પછી કેવી રીતે રહેવાય ? એટલે મેં શીલા એ અને ચેતના એ ત્રણેય જણીઓ એ જીવા અને એના એક દોસ્ત રઘલા સાથે કરાવ્યું તું..બોલ હવે બીજું કઈ જાણવું છે.?
કઈ નૈ કાકી હવે જાણવાનું બાકી ય શું રહ્યું છે? પણ જેમ તમને જીવા નો લાંબો લંડ જોઈ ને નહતું રહેવાયું એમ મને ય નાનકડા માપ ના જુવાન ધયીલા જોઈ ને નથી રહેવાતું.. એક વાર એવા જુવાન બોલ દબાવવાની ગોઠવણ કરી આપો ને .બદલ મા હું આખી જીન્દગી તમને મજા કરાવીશ બસ..???
પણ હું ક્યાંગોતવા જાઉં તારે મારે જુવાન છાતી..?
અરે તમારે ક્યાં ગોતવા જવાની છે? ઘર મા તો છે..કવિતા નથી?
જા જા મુઆ તને કઈ ભાન પડે છે ? સાસુ થઇ ને હું વહુ ને કહું કે એ તારી આગળ કબજો ખોલી ને ઉભી રહે? એ શું વિચારશે?
અરે તમે સાવ બુદ્ધુ છો કાકી હું એમ ક્યાં કહું છું કે તમે કવિતા ને કહો..?
તમારે ફકત મુક સંમતી આપવાની... બાકી નું હું સાંભળી લઈશ... આંખ આડા કાન તો કરી શકશો ને ?
અરે પણ પિયુષ ને ખબર પડી જાય તો કવિતા નું ઘર ભાંગે એ ખબર છે તને..? હું મા થઇ ને દીકરા નું ઘર ભાંગવા દઉં.. એ કોઈ કાળે નહિ બને ! તું મને આખી જીન્દગી નહિ કરે તો હું ચલાવીં લઈશ ..પણ બીજી વાર જો આવી વાત કરી છે ને તો તારી ખેર નથી સમજી લેજે..
હા કોઈ એવી એકલી રહેતી રાંડેલી કે છુટા છેડા વાળી હશે તો હું તને ગોઠવી આપીશ બસ..
ઠીક છે કાકી લ્યો ત્યારે હવે હું જાઉં..ખાસ્સું મોડું થઇ ગયું આજે તો. . મોંઢું ફુલાવી ને નારાજ થઇ ને રસિક નીકળવા જતો હતો અનુંમાસી ની ઈચ્છા હતી કે જતાં પહેલાં રસિક એમને બાથ મા ભરી ને એકાદ કિસ કરશે અથવા બોલ દબાવશે ..પણ રસિક એ એમાં નું કઈ ના કરતાં એ સમય જોયા વિના નીકળી ગયો...
અનુંમાસી નો ય મૂડ ઓફ થઇ ગયો..રસિક ના જતાં રહ્યા પછી અનુંમાસી ને થયું..હજી શીલા ને આવવા મા થોડા દિવસ બાકી છે જો રસિક ને હાલ પુરતી વાત ટાળી ને હું વિચારીશ એમ કહ્યું હોત તો આ બે ચાર દિવસ તો મજા કરી લેટ..પછી આગળ જોયું જાત.. આટલો વિચાર મને પહેલાં કેમ ના આવ્યો..? શીલા હોય તો આવું જ કરે...મારા મા અને શીલા મા એટલો જ ફેર..એણે કલકત્તા બેઠા બેઠા મારું ગોઠવી આપ્યું પણ હું અહીં રહ્યે રહ્યે એ ટકાવી ના શકી..અનુંમાસી ને પોતાની જાત પર ગુસ્સો આવો ગયો..એમણે ઉભા થઇ ને નિરાશા સાથે કપડાં પહેર્યા અને પોતાના ઘેર જવા નીકળ્યા.. પણ જેવો દરવાજો ખોલી ને એ બહાર નીકળ્યા કે એમની નજર .રસિક પાસે થી દૂધ લઇ રહેલી કવિતા પર પડી.. .કવિતા હસી હસી ને વાતો કરી રહી હતી.. આટલી વહેલી સવારે કવિતા એ શું વાત કરવાની હોય એક દૂધ વાળા જોડે..? એવું તે શું કહ્યું હશે રસિકે કે કવિતા ને હસવું આવી ગયું.? અનુંમાસી ને હજાર વિચારો આવી ગયા.. રસિકે પણ રોજ કરતાં કવિતા સાથે વાત કરવામાં અને દૂધ આપવામાં જરૂર કરતાં અને રોજ કરતાં વધારે સમય લીધો .
અનુંમાસી ને એમ જ લાગ્યું કે જાણે રસિક દાણા નાખી રહ્યો છે
આમ તો એમણે તાત્કાલિક ઘરે પહોંચી જવું જોઈતું હતું પણ ખબર નહિ અચાનક એમને શું થયું પાછુ ઘર ખોલી ને એ અંદર આવી ગયા અને નાનકડી બારી મા થી બંને ને જોઈ રહ્યા... રસિકે દૂધ આપી ને જતો રહ્યો અને કવિતા શર મા જતી રહી એ પછી અનુંમાસી શીલા ના ઘર ને તાળું મારી ને પોતાના ઘેર ગયા...
કવિતા ને ખુશ મિજાજ મા જોઈ ને એમને પાકો વહેમ ગયો કે નક્કી રસિકડા એ કવિતા ને કંઇક કીધું જ હશે..પણ એ શી રીતે પૂછે કવિતાને?
હકીકત મા કવિતા તો બિચારી નિર્દોષતા થી જ વાત કરી રહી હતી.. એ ને શું રસ હોય એક સામાન્ય દૂધવાળા મા ? રસિક નું એ સૌભાગ્ય હતું કે એનો વ્યવસાય એવો હતો જેમાં માત્ર સ્ત્રીઓ જ એની ગ્રાહક હતી , બીજું.. એ સ્ત્રીઓ એને વિના ટાપટીપ જોવા મળતી હતી..સવારના પહોર મા વહેલી સવારે કઈ સ્ત્રી મેક અપ કરી ને એની સામે આવે..? લઘરવઘર કપડાં મા મોટેભાગે ગાઉન પહેરી ને બ્રા વિના ની જ સ્ત્રી ઓ નો ભેટો થતો..રસિક ને..!! રોજ અવનવી સાઈઝ અને આકાર ના સ્તનો ને એ પ્રાકૃતિક અવસ્થા મા જોઈ શકતો અલબત્ત નગ્ન સ્તનો જોવાનું એના નસીબ મા નહતું જ પણ જે શક્ય ના હોય એની પાછળ વધારે સમય બગાડનારો પણ રસિક નહતો.. એ તો પોતાની જાત ને આ બે સ્ત્રીનો ને વાપરવા મળી એ માટે જ ભાગ્યશાળી માણતો હતો બાકી એક ગામડા ના અભણ દેશી..માણસ ને શહેર ની ફેશનેબલ સ્ત્રી હાથ પણ મુકવા દે? રસિક હમેશા સાયકલ લઇ ને જતો ત્યારે શહેર ની જુવાન છોકરીઓ ને ગોગલ્સ પહેરી ને લીપસ્ટીક લગાડી ને મોપેડ ચલાવતી જોતો ત્યારે અહોભાવ થી જોઈ રહેતો.. નોકરી એ જઈ રહેલો મામુલી કારકુન શોરૂમ મા વેચવા મુકેલી મોંઘી ચકચકિત કારો ને જોઈ રહે એમ...એટલું જ નહિ મનોમન એ વિચારતો ય ખરો..કે કેટલી રૂપાળી છોકરીઓ છે..? અંદર ના અંગો એમના કેવા હશે? સ્કીન-ટાઈટ ટી-શર્ટ અને કુલા ના આકાર સ્પષ્ટ દેખી શક્ય એવા તસોતસ જીન્સ પહેરેલી ફટાકડીઓ ની ચૂત કેટલી સાંકડી હશે એ પણ એને વિચાર આવતો.. એને બિચારા ને ખબર નહતી કે સાચું સૌન્દર્ય તો એના ઘેર પડ્યું છે ,પુરા ૩૮ કે ૪૦ ની સાઈઝ ના ખીલેલા કમળ જેવા સ્તનો.. અને બે કાપા પડતી લચકદાર કમ્મર .. જેને માત્ર જોઈ ને ય ઉત્તેજના વ્યાપી જાય એવા ભરાવદાર કુલાઓ.. કેળ ના થડ જેવી લીસી ગોરી જાંઘો.. ધરાવતી રૂખી નખશીખ રૂપવતી ની વ્યાખ્યા મા આવી શકે ..એટલી ઘાટીલી અને રૂપાળી હતી..એમાં એનો દેસી ઠસ્સો ચાર ચાંદ લગાડી દેતો હતો ..પણ આપણો સ્વભાવ એવો વિચિત્ર છે ને કે જે આપણી પાસે હોય એની કદર નથી હોતી અને જે ના હોય એને માટે નિઃસાસા નાખ્યા કરીએ છીએ..
મોટા સ્તનો વાળી અને સહેજ ભારે શરીર વાળી રૂખી કે શીલા જેવી પત્નીઓ ના પતિ ઓ ને સોનાલી બેન્દ્રે જેવી ( ના ગાંડ, ના સીના..ફિર ભી હસીના જેવી ઝીરો ફીગર ધરાવતી ) મા ભોગવવા જેવું લાગતું હોય છે .. અને પાછા એના સજ્જડ કારણો ય હોય એમની પાસે..
તું એટલું જાડી થઇ છે કે ઉપર ચડે ત્યારે બહુ વજન લાગે છે ,
પરસેવા ની બહુ ગંધ મારે છે ,
તારું પેટ એટલું બધું બહાર આવી ગયું છે કે પીકી સુધી લંડ પહોંચાડવા માટે લંડ ને એક્સટેન્શન આપવું પડશે,
વગેરે વગેરે.
તો પાતળી પત્ની હોય એ પતિઓ એમની પત્ની ને કંટાળા સાથે કહેતાં હોય,
તારા કરતાં તો મારા બોલ મોટા છે યાર ..
તને બાથ મા લઉં છું ત્યારે હાડકાં વાગે છે ..તારું તો બોડી છે કે હાડપિંજર..?
પાતળી પત્ની વાળો ચુતીયો..જાડી સ્ત્રી ને ઈમેજીન કરી કરી ને એના ખાપોટીયા ને ગાળો ભાંડતો હોય છે અને જાડી પત્ની નો પતિ પાતળી પરમાર ને યાદ કરી ને એના હાથણી જેવા ભદ્દા શરીર ને ભાંડતો રહે છે... બધાય ને પારકે ભાણે મોટો લાડુ દેખાતો હોય છે .બધા બહાના છે ,બહાર નું ખાવાનું મન થયું હોય એટલે ઘરની ખીચડી ના ખાંચા નીકળે..
દૂધ લેતી કવિતા ના પાતળા નાઈટ ડ્રેસ પર થી દેખાતું અદભુત સ્તનો નું સૌન્દર્ય જોઈ ને સમસમી ગયો. રસિક કાશ એક વાર આ દબાવવા મળી જાય..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
કેટલા મજા ના છે , ! એક હથેળી ના માપ નો એક બોલ છે , રૂખી ના તો બે હાથે દબાવીએ તોય હાથ મા નથી સમાતા, રામ જાણે ભગવાને બધું મોટું મોટું જ ઘડ્યું છે એટલે જ સાલી ને લોડો ય મોટો જોઈએ છે.. શીલા ભાભી એ જેમ મને કરવા દીધું એમ કવિતા ના કરવા દે? કેટલી નાજુક છે..? આહ... આને તો લંડ આખો ઘાલી ને ઊંચકી અને આખા ગામ મા ફરતા ફરતા ચોદીએ તોય વજન ના લાગે એટલી હલકી ફૂલ છે...એની ચૂત કેવી કુણી મોગરી જેવી હશે.?? મારો આખો લઇ શકે..? જેમ જેમ રસિક કવિતા ના કુમળા જોબન વિષે વિચારતો ગયો એમ એમ એની અધીરાઈ વધવા માંડી..આજે રસિકે બાકી ના બધા ઘેર દૂધ આપ્યું પણ એ દૂધ લેનારી બધી સ્ત્રી ઓ મા એ કવિતા ને શોધતો રહ્યો.. અનુંમાસી થી નારાજ થઇ ને નીકળવું એ રસિક દ્વારા જાણી જોઈ ને વર્તાયેલું વર્તન હતું.. અને એ વર્તન નો એને સંતોષ હતો.. દિલ ના એક ખૂણા મા એને રહી રહી ને એમ થતું હતું કે એનું નારાજ થઇ ને નીકળી જવું એનુંમાંસી ને ખૂંચ્યું હશે..એ વિહવળ થઇ ગયા હશે..જો મારે કવિતા ની ચૂત સુધી પહોંચવું હશે તો અનુંમાસી ની ગટર મા લંડ ગંદો કરવો જ પડશે... કશો વાંધો નહિ અનુંમાસી ને ય ઘરડા ઘડપણે મારા જેવો લંડ ક્યાં થી મળવાનો હતો..? એને માટે મારે અનુંમાસી સાથે સારા સંબંધો ટકાવી રાખવા પડશે.. રીસાયેલો તો છું જ પણ એ મનાવવા આવે તો ભાવ ખાવો નથી..તરત માની જ જવું પડશે.. માણસ નું મન કેટલું બધું વિચારતું હોય છે?
કવિતા તો મોસમ ના લગ્ન ની વાત જ્યાર થી સાંભળી હતી ત્યાર થી જ હવા મા ઉડી રહી હતી..લગ્ન મા શું પહેરવું..મોસમ ને કન્યાદાન મા શું આપવું..? રાસ ગરબા મા કયા રંગ ની ચણીયા ચોળી પહેરવી..? રસોડા મા ગેસ પર ચા મૂકી ને નહાયા ધોયા વિના ની કવિતા ગેસ પાસે ઉભી હતી..સામે થી સાસુ મા ને આવતાં જોયા .. આ ઉમરે ય મમ્મીજી એ સવાસ્થ્ય સારું જાળવ્યું છે કેટલા સ્ફુર્તિ થી ચાલે છે..! આમ કહેવા પુરતા સાસુ હતા અનુબહેન , પણ બીજી સાસુઓ જેવી કચકચ નહતી એમની..એ કવિતા ને હમેશા બેટા બેટા કહી ને લાડ કરતાં..કઈ ભૂલ હોય તો પ્રેમ થી શીખવતા..કવિતા ને પણ એની સાસુ પ્રત્યે લાગણી હતી..ક્યારેય એ બંને એ ઉંચા અવાજે બોલવાનું નહતું થયું..
જય શ્રી કૃષ્ણ બેટા..ઊંઘ આવી તી બરોબર..? જવલ્લે જ સાસુ તરફ થી વહુ ને પુછાય એવો હળવો સવાલ કરી ને અનુંમાસી કવિતા ના જવાબ ની રાહ જોયા વિના સીધા બાથરૂમ મા ઘુસી ગયા..ઘરડા માણસો ની એ ખાસિયત હોય છે..ઘર મા છોકરા એકલા કેવી હાલત મા હોય..શું કરી રહ્યા હોય.. ગમે તેમ બેઠા હોય જુવાન છે ગમે તે વાત કરતાં હોય. ઘરડા ઓ એ અચાનક જઈ ના ચડવું જોઈએ ! કફ નો ગળફો ના આવ્યો હોય તોય સસરા ઘર મા દાખલ થતાં ખોંખારો ખાઈ ને જ દાખલ થાય એ મેનર્સ ઉપર થી જ ડોરબેલ ની શોધ થઇ હશે..? એટલે એ બહાર થી જય શ્રી કૃષ્ણ બોલી ને કવિતા ને સાવચેત કરી દેવા માંગતા હતા...અનુંમાસી જેવા બાથરૂમ મા ઘુસ્યા કે પિયુષ એના બેડરૂમ મા થી આંખો ચોળતો બહાર નીકળ્યો...રાબેતા મુજબ શીલા ભાભીં ના ઘર તરફ નજર ગઈ..સુમસામ હતું બધું..મોંઢું બગડી ગયું..પિયુષ નું ..શીલા ના ઘેર સુનકાર જોઈ ને ..બાકી રોજ તો એ જયારે જાગી ને બહાર નીકળે એટલે શીલા ભાભી એમના પૂનમ ના ચાંદ જેવો દૈદીપ્યમાન ચહેરો જોઈ ને જ દિવસ સુધરી જાય .. કેટલા દિવસ થઇ ગયા શીલા ભાભી અને વૈશાલી બેઉ ના જતાં રહેવા થી સોસાયટી મા થી જાણે ગ્લેમર જ જતું રહ્યું હતું.. ગ્લેમર વગર ની દુનિયા એટલે તો જાણે જીવ વિના નું ખોળિયું .. છેવટે કવિતા ને પાછળ થી પકડી લઇ ને એના ગોળમટોળ સ્તનો ને પકડી લઇ ને બોલ્યો..ગૂડ મોર્નિંગ..ડાર્લિંગ..!!!
છોડ નાલાયક મમ્મી જી નહાવા ગયા છે હમણાં આવી જશે ..કવિતા એન સ્તનો પર નું હળવું દબાણ માણતા બનાવટી છણકો કર્યો.. ગરદન પર ચુંબન કરી ને પીયુષે કવિતા પાસે થી વાત કઢાવવાનો પ્રયત્ન કરી જોયો...
મદન ભાઈ અને ભાભી વગર સુનું લાગે છે ક્યારે આવવાના છે..?
કવિતા> મદન ભાઈ વગર કે શીલા ભાભી વગર? કે પછી વૈશું વગર..??
પીન્ટુ એ સ્તનો જોર થી દબાવી ને કવિતા ને પનીશમેન્ટ આપી ને એ બોલ્યો.. માદરચોદ એમાં શીલા ભાભી ને અને બિચારી વૈશું ને ક્યાં વચમાં લાવે છે પડોશી ની ગેરહાજરી વર્તાઈ એટલે મેં સહજ પૂછી લીધું એમાં ય આવું બધું બોલી ને તું કહેવા શું માંગે છે..?
કવિતા> છોડ હમણાં ચીસ નીકળી જશે તો મમ્મી એ નહાતાં નહાતા બહાર આવવું પડશે...હરામી...
બંને જણા મજાક મસ્તી કરતાં કરતાં વાતો કરી રહ્યા હતા..એટલા મા અનુંમાસી બહાર આવ્યા.. એમણે જોઈ ને વનેચર પિયુષ ના ચાળા આપોઆપ બંધ થઇ ગયા અને એ ટોઇલેટ મા ઘુસી ગયો..
ચા પીતાં પીતાં કવિતા એ અનુંમાસી ને ગઈ કાલે જે ફોન આવ્યો હતો એ બધી વાત માંડી ને કરી.. અનુંમાસી > બેટા..તારા પપ્પા ને થોડી દોડધામ વધારે પહોંચશે..બાકી છોકરી તો સાપ નો ભારો કહેવાય જેટલી વહેલી વળાવી દઈએ એટલું જ સારું ..મહિના મા લગ્ન લેવાનું કાઠું તો છે જ પણ આપણે બધા છીએ ને .? તારા પપ્પા અને મમ્મી ને કહી દે કે ચિંતા ના કરે આપણે બધા ભેગા મળી ને પ્રસંગ ધામધૂમ થી પુરો પાડી દઈશું..
વોશ બેઝીન આગળ ઉભો ઉભો ટુથ બ્રશ ઘસતો પિયુષ સાસુ – વહુ ની વાત ધ્યાન થી સાંભળી રહ્યો હતો ..માંડ માંડ ભૂલવા માંથી રહ્યો હતો એ જ વાત સવાર ના પહોર મા છેડાઈ ગઈ.. મોસમ સાથે વાત કરાવી જ પડશે..ધુંવા પુવાં થઇ ને એ બાથરૂમ મા જઈ ને બે લોટા રેડી ને બહાર નીકળી ગયો અને ફટાફટ કપડાં પહેરી ને નીકળી ગયો... નાસ્તો પણ ના કર્યો આજે પિયુષ એ ..કવિતા અને અનુંમાસી કઈ બોલ્યા નહિ..જતાં માણસ ને જમવાનું કહી ને ટોકીએ તો અપશુકન થાય એવું દ્રઢપણે માણતા સાસુ બહુ મોસમ ના લગ્ન ની વાતો મા ખોવાઈ ગયા..
બહાર નીકળી ને પિયુષ એ સીધો મોસમ ને મોબાઈલ ઠોકવા ગયો પણ અચાનક એને યાદઆવ્યું કે મોબાઈલ મા બેલેન્સ ઓછું છે અને મોસમ સાથે વાત લાંબી ચાલે તો આબરુ ના ધજાગરા થઇ જાય એટલે પહેલાં એણે બેલેન્સ કરાવ્યું અને પછી મોસમ ને કોલ કર્યો..
મોસમ > હેલો.. જીજુ..પપ્પા હજી અહીં જ છે એ જસ્ટ નીકળે છે હું તમને પાંચ મીનીટ મા કોલ કરું.?
પિયુષ > ઓકે પણ જલ્દી કરજે મારી ઓફીસ આવી જશે પછી વાત નહિ થાય ..
મોસમ > ના ના કરું જ છું..જીજુ..
પિયુષ > ઓકે લવ યુ..
મોસમ > ઓકે ..
પિયુષ ને ખોટું તો લાગ્યું કે મોસમે એના લવ યુ નો જવાબ કેમ ના આપ્યો.. પણ પછી એણે મન મનાવ્યું કે મોસમ બિચારી બોલી તો હતી કે એના પપ્પા આજુ બાજુ મા છે એમની હાજરી મા તો કઈ રીતે એ બોલી શકે..એટલું ય હું ના સમજી શક્યો? પોતાની નાદાની પર હસતો પિયુષ ધીમે ધીમે ચાલતો રોડ પર આવ્યો.. બે ત્રણ રીક્ષા અને એક સીટી બસ નીકળી પણ એમાં જાણી જોઈ ને પિયુષ બેઠો નહિ..ચાલતો જ એ મોસમ ના ફોન ની બેતાબી થી રાહ જોતો ઓફિસે જવા નીકળ્યો.. લગભગ વીસ મીનીટ થઇ ગઈ પણ મોસમ નો ફોન ના આવ્યો..છેવટે પિયુષ કંટાળી ને બસ મા બેસી ગયો.. છેક ઓફીસ આગળ પહોંચ્યો ત્યા સુધી મોસમ નો ફોન ના આવ્યો..એ જેવો ઓફીસ ના ગેટ આગળ ગયો અને મોસમ નો ફોન આવ્યો..પિયુષ ને ગુસ્સો તો એવો આવ્યો કે વાત જ નથી કરવી , ફોન જ કટ કરી દઉં..મેં એને ચોખ્ખું કહ્યું હતું કે જલ્દી કરજે તોય..પાંચ મીનીટ નું કહી ને અડધા કલ્લાકે ફોન કરે છે.. પણ તોય એણે ફોન રીસીવ કર્યો.. પ્રેમીઓ ના ગુસ્સા તો બધા જાણે પાણી ના પરપોટા..
હેલો..!!
હા બોલ હું તો તારા ફોન ની રાહ જોતો જોતો ઓફિસે પણ પહોંચી ગયો.. કેમ આટલું બધું મોડું કર્યું..યાર.? હવે જે કહેવું હોય એ જલ્દી કહી દે..,મારે ઓફીસ મા એન્ટર થઇ જવું પડશે બધા જોઈ રહ્યા છે મને..
મોસમ > સોરી જીજુ પણ શું કરું ?પપ્પા તો ક્યાર ના નીકળી ગયા હતા પણ જેવા એ નીકળ્યા કે તરુણ નો કોલ આવી ગયો..એટલે તમારી સાથે વાત ના કરી શકી..બોલો શું કહો છો..?
મોસમે જે કારણ આપ્યું એ સાંભળી ને પિયુષ ના શરીર મા થી જાણે નુર હણાઈ ગયું...તરુણ..નો ફોન આવી ગયો એટલે મને હોલ્ડ પર મૂકી દીધો..? પ્રેમી ઓ ને ઇગ્નોરન્સ જરાય નથી ગમતું હોતું... એટલું જ નહિ કેટલી ક વખત એ લોકો..સામે ના પાત્ર ની મજબુરી ને ય ઇગ્નોરન્સ ગણી લેતા હોય છે અને એમાં થી બબાલો શરુ થતી હોય છે.. સખત મન દુઃખ વચ્ચે પીયુષે મોસમ સાથે વાત કર્યા વિના ફોન કટ કરી નાખ્યો... મોસમ ને લાગ્યું કે ફોન કટ થઇ ગયો છે એટલે એણે પાછો ફોન કર્યો..
હજી એકાદ મીનીટ વાત કરી હશે ત્યા મોસમ એ બીજો ઝાટકો આપ્યો...
જીજુ પાછો તરુણ નો કોલ આવે છે , આપણે સાંજે વાત કરીએ છીએ મુકું છું બાય..પિયુષ ની વાત પણ સંભાળ્યા વિના મોસમ એ ફોન કટ કરી દીધો...
પિયુષ ને તો બિચારા ને કાપો તો લોહી ના નીકળે એવો થઇ ગયો..
જબરદસ્ત ગુસ્સે થઇ ગયો પિયુષ પણ શું કરે..?
કેમ ભાઈ ? કોઈ ટેન્શન મા છો..? પીન્ટુ એ પાછળ થી આવી ને ખભે હાથ મૂકી ને કહ્યું...
કઈ નહિ યાર બસ અમસ્તો જ થોડો ક ટેન્સન મા છું..
કેમ ઘેર કઈ થયું છે? કે રાજેશ સરે કઈ કહ્યું? પીન્ટુ એ કવિતા ના ન્યુઝ જણાવા માટે જ સવાલ કર્યો હતો... પિયુષ ડીસ્ટર્બ ભલે હોય કવિતા તો નથી ને ? પિયુષ નું ટેન્શન જણાવા પીન્ટુ અધીરો થયો..
પણ પિયુષ ની મુશ્કેલી એ હતી કે એ પીન્ટુ ને સાચું કારણ કહી શકે એમ નહતો.. એણે વાત ટાળવા માટે બહાનું આગળ ધાર્યું..હા યાર કવિતા સાથે પેલી બબાલ ક્યાં સોલ્વ થઇ છે હજી..? એ મને બહુ હેરાન કરે છે અને જેમ તેમ બોલે છે હવે તો મારી મમ્મી સાથે ય ઝઘડો કરે છે એટલે હું ટેન્સન મા છું.. પિયુષ એ તો વાત ને વાળી લીધી પણ પીન્ટુ ટેન્શન મા આવી ગયો.. કવિતા આવું કરે? ના ના નક્કી પિયુષ નો જ વાંક હશે..એવું તે શું થયું હશે? કે પાછા અબોલા થઇ ગયા બેઉ જણ વચ્ચે .. ?
પીન્ટુ નો કવિતા તરફ નો પ્રેમ એટલો બધો ઊંડો હતો કે એને કવિતા ની હમેશા ફિકર રહેતી.. થોડીક વાર પિયુષ ની વાત સાંભળી ને પીન્ટુ હું હમણાં પાછો આવું છું કહી ને જતો રહ્યો..પિયુષ ને પણ સારું લાગ્યું એ એકલો જ રહેવા માંગતો હતો..થોડી વાર. . .
ઉદાસ થઇ ને પિયુષ ફસડાઈ પડ્યો એની ખુરશી પર.. પ્યુન આવી ને પાણી નો ગ્લાસ મૂકી ને જતો રહ્યો..
પીન્ટુ એ બહાર નીકળી ને સીધો કવિતા ને ફોન કર્યો અને સાચી વાત જાણવા ની કોશિશ કરી..
કવિતા એ જે જવાબ આપ્યો એ સાંભળી નેપીન્ટુ વિચાર મા પડી ગયો.. કવિતા તો કહે છે કે એનું અને પિયુષ નું ટ્યુનીંગ એકદમ ઓકે થઇ ગયું છે તો પિયુષ જુથ્હું કેમ બોલ્યો હશે? એનો મતલબ શું થાય.? અત્યંત વિચક્ષણ બુદ્ધિ ધરાવતો પીન્ટુ એ તારણ પર આવ્યો કે નકી પિયુષ એવા કોઈ કારણ સર ડીસ્ટર્બ હોવો જોઈએ જે તદ્દન ગેરકાનૂની હશે..એટલું બધું સ્ફોટક અને ગેરકાનૂની કે એ મને પણ ન કહી શકે.. એવું તે શું..હશે.? એક કો-વર્કર તરીકે સહકર્મચારી અને મિત્ર બંને હતો પિયુષ પીન્ટુ માટે..ઉપરાંત માત્ર પિયુષ એને માટે એની પ્રેમિકા નો પતિ પણ હતો એટલે જરાય ઈર્ષ્યા ભાવ રાખ્યા વિના એ પિયુષ અને કવિતા નું લગ્નજીવન સુખરૂપ પસાર થાય.અને કવિતા એની ગૃહસ્થી મા ખુશ હોય એવું એ ઈચ્છતો હતો.. એટલા જ માટે એ એવીં કોઈ હરકત ના કરતો કે જેનાથી કવિતા ના લગ્નજીવન ના શાંત પાણી મા વમળો પેદા થાય..એને માટે એ મનોમન બહુ હિજરાતો પણ હતો.. બહુ દુઃખી થઇ જતો જયારે કવિતા સાથે વિતાવેલી કેટલી ક અંગત પ્રેમ ભરી પળો એને યાદ આવી જતી.. પણ હવે કવિતા એની નથી રહી એ વાસ્તવિકતા એ સ્વીકારી ચુક્યો હતો.. એમાં ય લગ્ન પછી એ કવિતા સાથે જે બે ચાર વખત ભોગવવા માટે નસીબદાર બન્યો હતો એ તો એને માટે બોનસ જ હતું..બાકી મનોમન એણે માની જ લીધું હતું કે કવિતા હવે પિયુષ નામ ના પોપટ ની મેના થઈ ચુકી છે અને પોતે એક બિનજરૂરી..અને ઉપદ્રવી વ્યક્તિ બની ચુક્યો છે..પણ પ્રેમ કદી મારતો નથી હોતો..ભલે એક બીજા ને ગમે તેટલા કટુ વચનો કહી ને નફરત સાથે બે પ્રેમીઓ છુટા પડ્યા હોય..પ્રેમ તો પણ હૃદય ના એક ખૂણા મા ધબકતો જ હોય છે અને નફરત થયા પછી તો એ સંબંધ વધુ ગાઢ બની રહેતો હોય છે કેમ કે પ્રેમ મા તો માણસ ક્યારેક પણ એના પાત્ર ને થોડી ક્ષણો માટે ય વિસરી શકે..નફરત મા તો સતત એ વ્યક્તિ નો જ વિચાર દિલને દિમાગ મા ફરતો રહે છે. એ હિસાબે પ્રેમ કરતાં નફરત નો સંબંધ વધૂ ગાઢ ગણાય..
હશે જે હશે તે , આજે નહિ તો કોક દિવસ તો ખબર પડશે જ ને ? પિયુષ મારી મદદ મંગાશે તો હું અવશ્ય એને મદદ કરીશ..એવા નિર્ણય સાથે પીન્ટુ ઓફીસ ના કામે લાગ્યો..
મોસમ સાથે સરખી વાત ના થઇ એમાં તો જાણે મોસમ હાલ ને હાલ પરણી ને સાસરે જતી રહી હોય એટલો ઉદાસ થઇ ગયો હતો પિયુષ . એનું કામ મા મન ચોંટતું નહતું. છેવટે બપોરે એ કંપની મા થી રાજેશ સર ને અંગત કામ છે કહી ને રજા લઇ ને નીકળી ગયો.. ઓફીસ મા થી બહાર તો નીકળ્યો પણ ક્યાં જવું એ નક્કી નહતું..પૂર્વ દિશા મા ચાલવા લાગે તો એકાદ કલ્લાક મા તો ઘેર પણ પહોંચી જવાય..અને ઘરે તો નહતું જ પહોંચવું.. શઉ કરીશ આટલો વહેલો ઘેર જઈને ય? કવિતા નો રાજી રાજી થઇ ગઈ છે મારી હાલત ની એને ક્યાં ખબર છે.? ક્યાં જવું એ નક્કી કર્યા વિના ઘર થી વિપરીત દિશા મા એ ચાલવા લાગ્યો..એ એટલા માટે કે કમ સે કમ ઘેર ના પહોંચી જવાય ..મોસમ ના વિચારો એના દિલ અને દિમાગ મા એટલા છવાઈ ગયા હતા કે એની લગોલગ બાજુ મા થી રેણુકા ની કાર પસાર થઇ તોય એને ખ્યાલ ના રહ્યો.. ખાસ્સી દુર ગયા પછી રેણુકા એ કાર રીવર્સ લીધી અને પિયુષ ની જોડે રોકી..હાય હેન્ડસમ.!! કેમ આમ બાબરો ભૂત થઇ ને રખડે છે ? કોઈ ના પ્રેમ મા મજનું થઇ ગયો છે કે શું? અરે મેડમ તમે ? હું આજે ઓફીસ મા થી રજા લઇ ને થોડા કામ પતાવવા નીકળ્યો છું બાકી ટેન્શન જેવું કઈ નથી .તમે કઈ બાજુ.?
પિયુષ એ રેણુકા મેડમ ને જોઈ ને ચહેરા પર હાસ્ય લાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો..
બહુ વાતો કર્યા વિના ચાલ ગાડી મા બેસી જા કાર મા બેસી ને તને કહું છું કે હું કઈ બાજુ જતી તી..
કાર મા બેસી ને ય વાત થઇ જ શકે..
પિયુષ થોડા સંકોચ સાથે રેણુકા ની કાર મા બેઠો... જેવો કાર મા બેઠો કે રેણુકા એ પિયુષ ની જાંઘ પર હાથ મૂકી ને કહ્યું હું એક્ચ્યુઅલી રખડવા જ નીકળી હતી..ઘેર એકલાલી એકલી ને કંટાળો આવતો હતો..તું નહિ માને પણ મેં તને આજે જ યાદ કર્યો હતો..બોલ..
એમ ? સરસ..ચાલો કોઈ તો છે યાદ કરવા વાળું..!! શા માટે યાદ આવી આજે મારી..? પિયુષ ના દિમાગ મા થી મોસમ નું ઇગ્નોરન્સ ખસતું નહતુ , પણ રેણુકા મેડમ ને જવાબ ના આપે તો સારું ના લાગે એટલે ટૂંકો જવાબ પણ આપી દીધો અને રેણુકા મેડમ ને વાત ચાલુ રાખવા માટે એક સવાલ પણ પૂછી લીધો...
રેણુકા પિયુષ ની જાંઘો પર હાથ ફેરવતાં બોલી.અરે યાર બપોરે એકલી એકલી સખ્ત બોર થતી હતી ત્યારે મને વિચાર આવ્યો કે રાજેશ અત્યારે પિયુષ ને ઓફીસ ના કોઈ કાગડો લેવા ઘેર મોકલે તો કેટલી મજા આવી જાય..?
હાહા પેલા દિવસે પચાસ હજાર રૂપિયા લેવા આવ્યો હતો એ દિવસે જે બન્યું હતું એટલે વિચાર આવ્યો હશે.. ધીમે ધીમે રેણુકા નો હાથ પિયુષ ની જાંઘ પર વધૂ દબાણ સાથે ઘસાઈ રહ્યો હતો.. કાર ના એ.સી ની મજાની ઠંડક સાથે રેણુકા મેડમ ના શરીર મા થી પરફ્યુમ ની માદક સુગંધ આવી રહી હતી જે પિયુષ ને મોસમ ના વિચારો ની કેદ મા થી મુક્ત કરવા માટે પુરતા હતા,
બોલ કઈ બાજુ લઇ લઉં.,..ગાડી..ક્યાં જવું છે તારે ? આઈ મીન કઈ બાજુ કામ છે તારે..?
રેણુકા મેડમે નિર્દોષ ભાવે પિયુષ ને પૂછ્યું , એમને ખયાલ નહોતો કે પિયુષ પણ મારી જેમ જ ભટકવા નીકળ્યો છે..બંને બે-મંઝીલ ના મુસાફરો હતા અને અજબ વાત એ હતી કે હવે મંઝીલ ધીમે ધીમે ક્રિએટ થઇ શકે એવા સંજોગો ઉભા થઇ રહ્યા હતા...
બોલ ને જલ્દી. ક્યાં જવું છે..?
રેણુકા રોમાંચિત થઇ ગઈ હતી પિયુષ ની કંપની અચાનક મળવાથી ..એના અવાજ મા ઝરણાં ની ચંચળતા આવી ગઈ હતી..એકદમ રમતિયાળ અંદાજ મા રેણુકા એ સાડી નો પાલવ સહેજ હટાવી અને સાઈડ મા થી પિયુષ એના બોલ ની ગોળાઈ આરામ થી જોઈ શકે એવી ગોઠવણ કરી આપી...
અરે હું ય તમારી જેમ ઓફીસ મા કંટાળી ને બહાર લટાર મારવા નીકળ્યો હતો..મે બજાર મા કઈ કામ નથી..તમારે જ્યાં લઇ લેવી હોય ત્યા લઇ લો..
આ શું તમે ..તમે કહ્યા કરે છે યાદ છે ને ? આપણે તું મારા ઘરે રૂપિયા લેવા આવ્યો ત્યારે કેટલા નજીક આવી ગયા છીએ..? એકાંતમાં મને તું કહેવાનું..તમે કહી ને મને ઘરડી ના બનાવી દે.રેણુકા એ પિયુષ ને રોમેન્ટિક બનાવવાની વિધિ શરુ કરી.
પિયુષ રસ્તા પર થી પસાર થઇ તરહેલી અવનવી ગાડીઓ ને જોઈ રહ્યો હતો.. એણે રેણુકા ની આ વાત નો કોઈ જવાબ ના આપ્યો..
રસ્તા પર ડાફોળિયા મારી ત્રહેલા પિયુષ ની જાંઘ પર ચીમટો ભરી ને રેણુકા એ ખખડાવ્યો ત્યા શું જોઈ રહ્યો છે ક્યાર નો? ગાડીઓ જોઈ નથી..? અહીં તારી બાજુ મા હું બેઠી છું ટે મને જો ને? જો આ તરફ જો.તને ગમે એવું દેખાડવા માટે મેં પાલવ હટાવી લીધો છે..બકા..!!!
પિયુષ એ રેણુકા ના સ્તનો તરફ જોયું..અદભુત ગોળાઈ ને બ્લાઉસ મા કેદ કરી રાખી હતી.. ઉભારો ને જોઈ ને પિયુષ મનોમન મલકાઈ ઉઠ્યો..
યાદ છે ને પેલા દિવસે ઓસરી મા તું મારા બોલ ધાવવા માટે કેટલી જીદ કરતો હતો એ? રેણુકા એ પિયુષ ને ગંદા શબ્દો વડે રીઝવવાનો પ્રયત્ન કર્યો.. આજે જયારે એ તને છૂટ આપેછે ત્યારે રાહ શેની જુએ છે પિયુષ .આપણે બંને એકલા જ છીએ ગાડી મા આજ ની બપોર ને રંગીન કરી દે ને !!! એક પ્રકાર નું આમંત્રણ જ હતું આ.. રેણુકા નું. . પિયુષ ની જાંઘો પર ફરતો ફરતો હાથ ક્યારેક લોડા સુધી પહોંચી જઈ ને પોતાની હરકતો કેટલી અસરકારક પુરવાર થઇ છે એનું પરીક્ષણ કરી લેતો હતો..
શીલા ભાભી ની સહેલી તરીકે થયેલી ઓળખાણ છેક એના બેડરૂમ સુધી પહોંચી ને હવે તો રોડ સુધી રેલાઈ ગઈ ..હતી..પિયુષ ના મને મોસમ ની નિરાશા ખંખેરી નાખી ને નવી પીરસાયેલી થાળી માટે લાળ પાડવાની શરૂઆત કરી દીધી , રેણુકા નો હાથ આ વખતે જયારે એની હરકતો ના રાહત કામ ની સ્પોટ વિઝીટ કરવા લંડ સુધી પહોંચ્યો ત્યારે પિયુષ એ હાથ ને ત્યા જ દબાવી દીધો અને નીચે થી સહેજ ઉંચા થઇ અને સરખી પક્કડ આપી.. લંડ નો ભારે હિસ્સો હથેળી ની નીચે આવતાં જ રેણુકા એ ડ્રાઈવિંગ કરતાં કરતાં ત્રાંસી આંખે પિયુષ તરફ જોયું... વાહ ..આને કહેવાય મરદ... જે બહુ ઓછા સમય મા અને વારંવાર તૈયાર થાય.. હસી ને એણે કઈ કહ્યા વિના સહેજ શરમ અનુભવતા પાછી રોડ તરફ દ્રષ્ટિ સ્થિર કરી.. પહોળા હાઈવે પર કાર આવતાં જ પિયુષ એ ચેન ખોલી ને લંડ બહાર ખેંચી કાઢ્યો.. જે રેણુકા ના હાથ મા પકડાવી દઈ ને તરત સાઈડ મા થી દેખાતી ઉત્તેજક ગોળાઈ ને દબાવી દીધી..
આહ,, નાલાયક!! આને અંદર મુક ભર બપોરે શું બહાર કાઢી ને કાર ને બેડરૂમ સમજી બેઠો છે..?શરમ બરમ છે કે નહિ..? આપણે રસ્તા પર છીએ ... હાથ હટાવ છાતી પર થી , સ્ત્રીઓ ની આ એક મોટી મોકાણ રહી છે ,એમને જ્યારથી ખબર પડી છે કે પુરુષો ને સેક્સ દરમિયાન એમનું શરમાવું અને થોડો ક ભાવ ખાઈ ને આનાકાની કરવું બહુ ઉત્તેજિત કરે છે એટલે એ હરેક વાર એવું કરી ને એમની અક્કલ નું પ્રદર્શન કરતી હોય છે , હજ્જારો પુરુષો ને રૂપિયા ખાતર સંતોષ આપનારી રંડી પણ પચાસ વખત જે પુરુષ ને એક્સ્ટ્રા ટીપ લઇ ને ઓરલ આપી ચુકી હશે તોય એકાવન મી વાર એમ જ કહેશે.. હું મોંઢા મા નથી લેતી.. ના બિલકુલ નહિ હું મોંઢા મા તો નહિ જ લઉં મને ચીતરી ચડે છે ,મને જરાય નથી ગમતું.. વગેરે..
પછી થોડી રકઝક અને પુરુષ નારાજ થયો છે કે નહિ એ જોઈ ને પછી છેલ્લે મોંઢા મા ય લેશે અને ગાંડ માય !!! નખરા કરવા એ સ્ત્રીઓ નું જન્મજાત અપ-લખ્ખણ હોય છે, અહીં જે વાત રંડી ને ઉદ્દેશી ને કહેવા મા આવી છે એ જ વાત પત્ની ઓ ને , ગર્લફ્રેન્ડ ને અને લવર્સ સહીત ચૂત ધરાવતા બે પગ વાળા પ્રાણી ઓ ને લાગુ પડે છે , વિશાળ રસ્તા પર બનાવતી શરમ દેખાડી ને રેણુકા એ પિયુષ ને ધમકાવ્યો પણ મસ્ત લંડ ને છોડ્યો નહિ... મુઠ્ઠી મા ફીટ પકડી ને ધીમે ધીમે હલાવતી રહી અને રેણુકા ની હથેળી ની પકડ થી લંડ સખ્ત લાકડા જેવો થઇ ગયો..જેમ જેમ એ પોતાના કોમળ હાથ વડે પંપાળતી ગઈ એમ એમ પિયુષ નો યુવાન લંડ રેડી ટૂ યુઝ થતો ગયો ..રસ્તા પર એકાંત આવતાં એક ઝાડ નીચે રેણુકા એ કાર થોભાવી...
તરત રેણુકા એ પિયુષ ને એક જોરદાર લીપ કીસ્સ આપી ... નીચે જુકી ને રેણુકા એ પિયુષ ના લંડ ને મોંઢા મા લીધો અને થોડી વાર ચુસ્યો. પણ ડરતા ડરતા આ કામ કરવા મા ખાસ મજા ના આવી ..એટલે એ બોલી..ઓહ પિયુષ આ તારો ડંડો તો જો..? આને જોયા પછી તો મને નીચે જબરદસ્ત ખુજલી ઉપડી છે , અહીં વધારે નહિ થઇ શકે..શું કરીએ ? મારે ઘેર જઈએ..?
પિયુષ > ઓફીસ મા થી હું રજા લઇ ને નીકળ્યો છું મેડમ , અને કોઈ મને તમારે ઘેર જોઈ જશે તો શું કહેશું??? બીજે ક્યાંક જઈએ તો ?
રેણુકા > બીજે તો ક્યાં જવાય યાર..? ગેસ્ટ હાઉસ મા તો મને બહુ બીક લાગે છે ક્યાંક રેડ પડે તો આબરુ ના ધજાગરા થઇ જાય અને આપણે જલસા કરવા ગયા છીએ એ પુરવાર થઇ જાય..મારા ઘર સિવાય કોઈ જગ્યા એવી નથી જે સલામત હોય..
પિયુષ પણ થોડી વાર વિચાર મા પડી અને બોલ્યો.. હા મને પણ એ જ લાગે છે ચાલ આપણે ઘેર જઈએ ..મને નથી રહેવાતું..હવેતરત રેણુકા એ કાર ને એના ઘર તરફ વાળી અને મારી મૂકી.. શહેર મા કાર પ્રેવશી ત્યા સુધી બંને ના શારીરક અડપલાં અનુકુળતા પ્રમાણે ચાલતા રહ્યા..પણ જેવી ભરચક વિસ્તાર ની શરૂઆત થઇ કે બંને શરીફ બની ને બેસી ગયા..ઘર આગળ કાર આવતા જ બંને ના મોતિય મરી ગયા..હે ભગવાન...રાજેશ ની ગાડી અત્યારે ઘેર ક્યાંથી? કોઈ દિવસ નહિ ને આજે રાજેશ ઘેર શું કામ આવ્યો હશે..?
રેણુકા અને પિયુષ બંને ની ઉત્તેજના ક્યાંય બાષ્પીભવન થઇ ગઈ..
પિયુષ તું અહીં ઉતરી જા હું તને ફોન કરું તો તું ઘર મા આવજે નહીતર તું ઘેર જતો રહેજે નેક્સ્ટ ટાઈમ ગોઠવશું..
કહી ને રેણુકા એ પિયુષ ને ઘર આગળ જ ડ્રોપ કર્યો.. પાર્કિંગ મા કાર પાર્ક કરી ને રેણુકા એ મેકઅપ ઠીક કર્યો..પિયુષ ની કિસ થી ભૂંસાઈ ગયેલી લીપ્સ્ટીક ફરી તાજી કરી અને સાડી નો પાલવ સરખો કરતાં ઘર મા પ્રવેશ કર્યો.. રાજેશ.. રૂપિયા ગણી રહ્યો હતો... એજ વખતે રેણુકા એ એન્ટ્રી મારી..અરે રાજેશ તું.? અત્યારે.? હું કંટાળી ને હમણાં જ બહાર નીકળી બોલ...
અરે યાર મારે એક પાર્ટી ને પેમેન્ટ કરવાનું હતું અને રકમ થોડી ખુટતી હતી..પિયુષ બપોર પછી રજા પર છે એટલે મારે જાતે આવવું પડ્યું..
રેણુકા ને પોતાના કિસ્મત પર ગુસ્સો આવ્યો..જો પિયુષ નોકરી પર હોત તો આજે ફરી એક વાર એ દિવસ ની માફક એકદમ સલામત રીતે ભોગવી શકત..હશે..ત્યારે કશો વાંધો નહિ.. મનોમન એણે મન મનાવી ને રાજેશ ને કહ્યું હું ચા બનાવી લાવું છું તું શાંતિ થી કેશ ગણ..
રસોડા મા આવી ને રેણુકા એ પિયુષ ને ફોન કરી ને કહી દીધું કે એ ક્યાંક આઘો પાછો થઇ જાય રાજેશ પાછો ઓફીસ જતાં એને જોઈ જશે તો મુસીબત થઇ જશે..એ જ્યાં પછી તું આવી શકે છે..
પણ પિયુષ એ ઇનકાર કરી દીધો એમ કહી ને કે હવે મોડું થઇ જશે..ઘેર પહોંચવા મા એટલે હું નીકળી જાઉં છું ..ઓકે બાય.
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
એક મસ્ત સંયોગ નું એબોર્શન થઇ ગયું.. એના અફસોસ સાથે પિયુષ રીક્ષા મા બેસી ને સિટીબસ ના સ્ટેન્ડ સુધી આવી ગયો.. સાલું આજ કાલ ગ્રહો કંઇક ખરાબ લાગે છે ,જે કામ કરું એમાં અડચણ આવે છે ત્રાસી ગયો છું યાર !!! માથું પકડી લીધું પિયુષ એ રીક્ષા મા બેઠા બેઠા.. મોસમ ના લગ્ન ની વાત જ્યાર થી ઉપડી છે ત્યાર થી મારી સાથે કશું જ સારું નથી બનતું..હું ક્યાં જાઉં..શું કરું..? પોતાના કિસ્મત ને કોસતો પિયુષ સિટીબસ મા બેસી ને ઘેર આવ્યો.. લગભગ રોજ ના સમયે જ આવ્યો મોબાઈલ ચાર્જ મા મુકતા પહેલાં એણે જોયું તો મોસમ ના દસ મિસ કોલ હતા...હે ભગવાન.. રેણુકા ના ચક્કર મા મોસમ ના આટલા બધા મિસ કોલ થઇ ગયા..? એ શું વિચારશે..? હવે..? મેસેજ કરું..? કવિતા મેસેજ કરતાં જોઈ જાય તો ઉંધુ વિચાર્યા વિના ન રહે.. પાણી નો ગ્લાસ લઇ ને આવતી કવિતા ને જોઈ ને પિયુષ એ ફટાફટ કોલ લોગ સાફ કરી ને મોબાઈલ ચાર્જીંગ મા મૂકી દીધો. પાણી નો ગ્લાસ પકડાવતા કવિતા એ પૂછ્યું.. પીયુ મોસમ નો કોલ આવ્યો હતો કે જીજુ ને ઘણા કોલ કર્યા પણ નથી રીસીવ કરતાં કે નથી રીપ્લાય કરતા .આવે તો મને વાત કરાવજે .કામ છે મારે એમનું..
અરે હા યાર હું મીટીંગ મા હતો..એટલે એટેન્ડ નથી કરી શક્યો.. જુઠ્ઠું બોલ્યો પિયુષ ..કયા પ્રકાર ની મીટીંગ મા હતો એ તો એનું મન જ જાણતું હતું.. એટલામાં અનુંમાસી આવ્યા અને બોલ્યા બેટા શીલા બહેન ને ફોન લગાવી ને સમાચાર તો પુછ ? એ ક્યારે આવે છે..? ત્યા ના શું ખબર છે..? વૈશાલી ને બિચારી ને જમાઈ નો ત્રાસ છે ..અનુંમાસી એ શીલા ની ચિંતા કરતાં પિયુષ ને આદેશ કર્યો..
હા મમ્મી કરું..
હાથ મો ધોઈ ને નાઈટ ડ્રેસ પહેરી ને પિયુષ ફ્રેશ થઇ ગયો..અને પછી ફોન લઇ ને અનુંમાસી ના રૂમ મા ગયો..જ્યાં એ ગાયત્રી પાઠ કરતાં હતા... એમનો પાઠ પુરો થયો એટલે પિયુષ એ શીલા ભાભી ને ફોન લગાડ્યો.પણ એમણે ઉપાડ્યો નહિ એટલે મદન ને કોલ લગાડ્યો.. પણ મદન નો ફોન કવરેજ બહાર આવ્યો..હવે..? વૈશાલી ને કરું..?
અનુંમાસી > હા કર, કેમ બધાય ના ફોન નથી લગતા નક્કી કઈ ક આડુઅવળું થયું હશે..
પિયુષ એ વૈશાલી ને કોલ કર્યો..જે કોઈ વૈશાલી ને બદલે પોલીસ ઇન્સ. એ ઉઠાવ્યો અને એ વાળી પાછો શું બન્યું છે એ કહેવાને બદલે પિયુષ ની ઉલટ તપાસ કરવા લાગ્યો..એક તો ભાષા નો પ્રોબ્લમ , પહેલાં તો એ પોલીસ વાળો બહુ તોછડાઈ થી વાત કરી રહ્યો હતો.. પણ પછી એણે હિન્દી મા વાત કરી..
સ્તબ્ધ થઇ ને પિયુષ બધું સાંભળી રહ્યો.. ખાસ્સી વાર સુધી ફોન ચાલ્યો..અનુંમાસી અને કવિતા ય ટેન્સન મા આવી ગયા હતા..પિયુષ વાત કરતો હતો એ સાંભળી ને નક્કી કઈ અજુગતું બન્યું છે..અનુંમાસી નો ધ્રાસકો સાચો હતો..
ઓકે ઓકે સર..!!! કહી ને ફોન કટ કર્યો પિયુષ એ પણ એ ખુદ બહુ જ ટેન્શન મા આવી ગયો હતો..
શું થયું એ તો કહે..? કોણ હતું ફોન પર .? તું આટલો ગભરાયેલો કેમ લાગે છે?
કહો ને થયું છે શું..? વૈશાલી ને કઈ થાય ઉછે? કે શીલા ભાભી ને? અનુંમાસી અને કવિતા એ સવાલો ની ઝડી વરસાવી ,
છેવટે પિયુષ એ કહ્યું..મમ્મી વૈશાલી ના પતિ સાથે મદન ભાઈ ને જોરદાર ઝગડો થયો છે અને સંજય કુમારે શીલા ભાભી ને અને મદન ભાઈ ને જેલ મા ફીટ કરાવી દીધા છે એટલું જ નહિ વૈશાલી એ સુસાઈડ કરવાની કોશિશ કરી છે..એ અત્યારે હોસ્પિટલ મા જીવન મરણ વચ્ચે ઝોલા ખાઈ રહી છે..
હાય હાય. અનુંમાસી..થર થર ધ્રુજવા લાગ્યા..અને કવિતા તો વૈશાલી ની વાત સાંભળી ને રીતસર રડવા જ લાગી..
મુઓ આ જમાઈ જ હલકટ છે બિચારી છોકરી કેટલી સીધી છે.. ! કાગડો દહીથરું લઇ ગયો..
પિયુષ મારે વૈશાલી સાથે વાત કરવી છે, કવિતા એ જીદ પકડી..આ બધી ગંભીર ચર્ચા ચાલી રહી હતી ત્યારે જ મોસમ નો કોલ આવ્યો ..કોઈ ફોન ઉઠાવી શકવા ની સ્થિતિ મા નહતું એટલે અનુંમાસી એ વાત કરી..મોસમ ને ઉપર છલ્લી માહિતી આપી ..અને ફોન પુરો કર્યો..
કવિતા ને એક આઈડિયા આવ્યો.. પિયુષ અહીં ના પોલીસ ઇન્સ્પેકટર છે ને એ મદન ભાઈ ના ખાસ દોસ્ત છે તું એમને મળે તો એ કઈ ક મદદ કરી શકે..? કવિતા એ વૈશાલી ના મુખે સાંભળેલો ઇન્સીડંસ ટૂંક મા કહ્યો.. જેમાં સંજય ને પોલીસ સ્ટેશન મા લોક અપ મા પૂરી દીધો હતો એ જણાવ્યું..
અરે પણ એમનો નંબર લાવવો ક્યાં થી..મને તો પોલીસ સ્ટેશન જતાં ય બીક લાગે છે પિયુષ એ નિખાલસ કબુલાત કરી..,વાત એની સો ટકા સાચી હતી..સજ્જન માણસ અને સામાન્ય માણસ ને પોલીસ સ્ટેશન ના નામ થી જ એક વિચિત્ર પ્રકાર નો ડર લાગતો હોય છે.. જાણે પોલીસ નિર્દોષો ને રંજાડવા માટે જ મૂકી હોય એવો માહોલ ઉભો થયો છે... કોઈ પણ માણસ એની સામાન્ય તો ઠીક ગંભીર તકલીફ માટે પોલીસ સ્ટેશન ના છુટકે જ જવા ઈચ્છે છે , એમ વિચારી ને કે ઉલ મા થી ચૂલ મા પડવું નથી.. એની સામે રાજકારણીઓ કે ગુનેગારો...કેટલી આસાની થી પોલીસ સ્ટેશન મા આવતાં જતાં હોય છે અને મોટા સાહેબો ય સામાન્ય માણસ આગળ સાથે કેમ નમ્રતા વિસરી જઈ ને તોછડું વર્તન કરતાં હશે..? અને એજ સાહેબો ખંધા રાજકારણી ઓ ને અભયવચન આપી ને છાકટા કેમ બનાવતા હશે? પડોશ ના કોઈ નિર્દોષ સજ્જન ને કોઈ કારણસર પોલીસ પકડી ને લઇ ગઈ હોય અને તમે જો એને છોડાવવા જાઓ તો પોલીસ તમને ય અંદર કરી દે એટલું જોર કરે, પણ જો ગલી ના કોઈ ટપોરી ને કે ગુંડા , લુખ્ખા ને મોકલો તો કામ બે જ મીનીટ મા થઇ જશે..સાલું કઈ સમજાતું નથી..શું થઇ રહ્યું છે..
પણ વાત વૈશાલી ની હતી જે પિયુષ ની બાળપણ ની ખાસ સહેલી હતી..તો વાત શીલા ભાભી ની ય હતી જેમણે પિયુષ ને એની કલ્પના મૂર્તિ સમા સ્તનો ને પકડવા ની તક આપી હતી... એ સ્તનો જે કલ્પના મા રોજ એ ચુસતો અને દબાવતો હતો..
વિચાર મા પડી ગયેલો પીયુંશ પોલીસ સ્ટેશને જતાં ડરતો હતો તોય..શીલા ભાભી માટે અને કવિતા માટે એને એ સાહસ કરવું જ પડે એમ હતું..
આખરે કવિતા એ કહ્યું ચાલ આપણે બેય જઈએ તને એકલા ને ડર લાગતો હોય તો હું આવું તારી સાથે બસ..પણ શીલા બહેન ને આપણે મદદ તો કરવી જ પડે.. વૈશાલી જીવન મરણ વચ્ચે ઝોલા કાહી રહી હોય અને આપણે આમ હાથ પર હાથ મૂકી ને બેસી રહીએ એ ના ચાલે.. કવિતા એ જબરદસ્ત હિંમત આપી પિયુષ ને પોલીસ સ્ટેશન જવા તૈયાર કર્યો. અનુંમાસી ગંભીર વિચારો મા હતા.. કવિતા તારા પપ્પા આજે આવવાના છે તો હું અહીં જ સુઈ જાઉં છું તું અને પિયુષ મદન ભાઈ ના ઘેર રખવાળું કરવા સુઈ જજો.. અનુંમાસી એ કહ્યું.. પિયુષ ચાલ આપણે શીલા બહેન ના ઘેર જઈ ને તપાસ કરીએ ક્યાંક મદન અંકલ ના ફ્રેન્ડ પોલીસ ઇન્સ્પેક્ટર નો નંબર જડી જાય તો પહેલાં ફોન થી વાત કરશું નહિ તર રૂબરૂ જજે ..
હા એ પણ ઠીક છે ચાલ ...કવિતા અને પિયુષ શીલા ભાભી ના ઘેર આવ્યા.. ટી.વી. ના કોર્નર પાસે ટેલીફોન પડ્યો હતો અને એની બાજુ મા એક ટેલીફોન ડાયરી...પિયુષ એ આંખો મા આશા ની ચમક સાથે તપન દેસાઈ નો નંબર ફેન્ડ્યો પણ ક્યાંય ના જડ્યો.. બરો બર એ જ વખતે.. પિયુષ ના મોબાઈલ પર મેસેજ આવ્યો.. ઉતાવળ મા જોયું તો કોઈ અજાણ્યો નંબર હતો.. મેસેજ મા એક મોબાઈલ નંબર આપેલો હતો... કોનો હશે આ મેસેજ ? મેસેજ મા મોકલેલો નંબર કોનો હોઈ શકે..? કયાંક એવું તો નથી કે મેં મદન ભાઈ ના મોબાઈલ પર ફોન કર્યો હોય અને મદન ભાઈ એ એમનો ફોન એટેન્ડ ન કરી શકવાની સ્થતિ મા કોઈ નો ફોન યુઝ કર્યો હોય..? કવિતા આમ તેમ ડ્રોઅરો મા નબર ફંફોસતી હતી ..પિયુષ એ કવિતા ની મદદ લીધી..
કવિ આજો મારા મોબાઈલ પર કોઈ અજાણ્યો મેસેજ આવ્યો છે અને એણે એક નંબર આપ્યો છે કોણ હોઈ શકે..એ?
અરે જે હોય એ તું કોલ કર અને વાત કર તને શું નુકસાન છે..? અનનોન નંબર હોય તો રોંગ નંબર કહી ને મૂકી દેવાનો..કવિતા એ સાચો ઉકેલ બતાવ્યો..
પુષ્કળ મૂંઝવણ અને અતિશય ગભરાહટ સાથે પિયુષ એ કોલ જોડ્યો..બીજી જ મીનીટે સામે થી કરડો સ્વર સંભળાયો
હેલો ઇન્સ.તપન દેસાઈ સ્પીકિંગ..,,
સર..સર..હું પિયુષ બોલું છું..
કોણ પિયુષ ? ટૂ ધ પોઈન્ટ વાત કરો કામ શું છે..? પોલીસ સહજ તોછડાઈ ભર્યા સ્વરે સામે થી પિયુષ નું અપમાન કહી શકાય એવો અવાજ આવ્યો..
સર.તમારા મિત્ર મદન ભાઈ નો નેબર બોલું છું..
તમને કેવી રીતે ખબર કે મદન મારો મિત્ર છે..? પોલીસ સહજ ઉલટ તપાસ .
સર મારી વાઈફ અને મદન ભાઈ ની ડોટર વૈશાલી ખાસ ફ્રેન્ડ છે મારે ખાસ અંગત વાત કરવાની છે ..ફોન પર કહું કે રૂબરૂ મળું..? ઇનશોર્ટ મદન ભાઈ અને શીલા ભાભી બહુ જ મુશ્કેલી મા છે.. તમે હેલ્પ કરી શકો એમ છો..
હમમમમમ.... તમે એમના ઘરે વેઈટ કરો આઈ એમ ઓન વે , પંદર એક મીનીટ મા આવું છું.. મદન ના ઘરે જ તમે બેસજો..
ઓકે .ઓકે..થેંક યુ સર.. પિયુષ ગજબ ના આત્મસંતોષ સાથે સોફા પર બેસી પડ્યો..
કવિતા તું ઇન્સ.સાહેબ માટે ચા ની વ્યવસ્થા કર અને કંઈ આડું આવડું બાફતી નહી પાછી..પોલીસ વાળાઓ સામે જવાબ આપવા મા બહુ ધ્યાન રાખવાનું નહીતર આપણે ઉલ મા થી ચૂલ મા પડી જઈશું.. અને તું આ તારા બોબલા સરખા ઢાંકેલા રાખજે ..સાહેબ ની નજર ના બગડે..નહીતર તને ગમે તવા ગુના સર પોલીસ સ્ટેશન લઇ જશે અને આખી રાત ધાવ્યા કરશે..
જા ને લુચ્ચા!! પોતાના સ્તનો પર હાથ ફેરવી રહેલા પિયુષ નો હાથ ગુસ્સા થી ઝાટકી નાખી ને કવિતા એ સામી ચોપડાવી.. સારું ને આખી રાત ધાવે એવો મર્દ મળી જાય તો મજા આવી જાય.. મારા ય શીલા ભાભી જેવા મોટા થઇ જાય તો તને પડોશ મા ડોળા નહિ ફેરવવા પડે..
બંને જણા વાતાવરણ ને હળવું રાખવાની કોશિશ તો કરી રહ્યા હતા પણ ડોરબેલ રણકવા સાથે એ હળવાશ હવા મા ઓગળી ગઈ.. કવિતા દોડી ને દરવાજો ખોલવા ગઈ પણ પિયુષ એ એને ઈશારો કરી એ પોતે જાય છે એ જણાવ્યું.. દરવાજો ખોલતા જ પ્રભાવશાળી વ્યક્તિત્વ ધરાવતો પડછંદ કયા વાળો એક સ્ફૂર્તિલો જવાન પોલીસ ડ્રેસ મા ઘર મા દાખલ થયો.. પિયુષ સાથે હાથ મિલાવવાની દરકાર પણ કર્યા વગર એણે સીધું જ કહ્યું..જે બાબત હોય એ જલ્દી કહો..હું બીજા કોઈ કેસ ની તપાસ માટે નીકળ્યો છું ..મારી પાસે વધારે સમય નથી..
ટૂંક મા પિયુષ એ કોલકાતા થી જે પ્રમાણે એને જાણવા મળ્યું હતું એ બધું અક્ષરશઃ વિવરણ આપ્યું ,
ઇન્સ.તપન ને ખબર નહોતી કે પિયુષ ની વાઈફ કવિતા રસોડા મા છે ,મદન ની અને વૈશાલી ની હાલત જાણી ને એનો ગુસ્સો સાતમાં આસમાને પહોંચી ગયો..માદર ચોદ છે એનો જમાઈ... ભેણચોદ ને દયા ખાઈ ને અહીં થી જવા દીધો એ જ ભૂલ કરી.એની બહેન ને ચોદુ.. આજે જ કેસ બનાવું છું..
કવિતા આ બધી ગાળો રસોડા મા ઉભી ઉભી સાંભળી ને અતિશય શરમાઈ રહી હતી. પોલીસ વાળાઓ ની લેન્ગ્વેજ કેટલી ગંદી હોય છે ? આટલી બધી ગાળો ના બોલે તો ના ચાલે? મનોમન એ પોલીસ ખાતા ને તિરસ્કાર ની ભાવના થી જોતી ચા ઉકાળવા લાગી.. ચા તૈયાર થઇ એટલે બે કપ મા લઇ ને એ મુખ્ય ખંડ મા પ્રવેશી..
ઇન્સ.તપન કવિતા ને જોઈ ને થોડોક ભોંઠો પડી ગયો.જો કે એની ભાવના જરાય ખરાબ નહતી અને એ જે ગાળો બોલ્યો હતો એ સંજય ને ઉદેશી ને બોલ્યો હતો એટલે ખાસ કઈ ચિંતા જેવું નહતું...
આઈ એમ સોરી..તમે આમના વાઈફ લાગો છો.માફ કાજો તમારે મારા મોંઢે થી અપશબ્દો સાંભળવા પડ્યા પણ શું કરીએ અમારી જોબ જ એવી છે કે આ ભાષા સિવાય ની બીજી ભાષા તો ગુનેગારો સમજતા જ નથી.. યુ નો..? રીઢા ગુનેગારો ને અમે ભાઈ બાપા કહી ને લાડ લડાવીએ ને તો એ આખી જીન્દગી એ કબુલાત ના કરે , એટલે રોજીંદા વ્યવહાર મા ય આ ભાષા આવી જાય છે મારી વાઈફ પણ મને કાયમ ટોકતી રહે છે કે તપન ઘેર આવ્યા પછી તું ઇન્સ. ની ભાષા મા વાત ના કરે તો સારું. પણ આદત પડી ગઈ છે ને ?
એની વે તમે મારું ધ્યાન દોર્યું એ બહુ સારું કર્યું..હવે તમે ચિંતા કર્યા વિના ઘેર જાઓ.. બધું મારા પર છોડી દો...
કવિતા > સાહેબ વૈશાલી મારી ખાસ બહેન પાણી છે એને સુસાઈડ નો ટ્રાય કર્યો છે એની હાલ ની હાલત વિષે જાણ્યા વિના મને ચેન નથી પડતું..તમે કોઈ રીતે તપાસ કરી લો તો સારું.. તમને બધા સારો અને સાચો જવાબ આપશે અમારા જેવાનું કોઈ નહિ સંભાળે..
ઓકે ઓકે ..થોડીક વાર વિચાર કરી ને ઇન્સ તપને પોતાના મોબાઈલ થી કોઈ ને ફોન જોડ્યો અને બધી વાત કરી..
તમે થોડી ક વાર રાહ જુઓ.. હમણાં ત્યા થી ફોન આવશે મારે જવું પડશે...હું કોઈ અન્ય કેસ ની તપાસ માટે નીકળ્યો છું.. મી.....
પિયુષ..મારું નામ પિયુષ છે અને આ મારી વાઈફ કવિતા..
ઓકે .મી. પિયુષ તમારો મોબાઈલ નંબર તો છે જ મારી પાસે અને ઓફ કોર્સ મારો પણ તમારી પાસે છે વી વિલ બી ઇન ટચ .... બાય..
કહી ને ઇન્સ તપન ઉતાવળી ચાલે નીકળી ગયો..
હાશ..કવિતા ની છાતી ઉંચી થઇ ને નીચી પછડાઈ.. ખાસું ટેન્શન ઓછું થઇ ગયું હતું..ભલે પોલીસ નો ડર હોય પણ પોલીસ ના આવી જવાથી રાહત અનુભવાય છે એ હકીકત છે ,
પિયુષ > વૈશાલી ની તબિયત ના સમાચાર સારા આવે તો સારું યાર..બિચારી છોકરી કેટલી હેરાન થઇ રહી હશે..?
કવિતા> ગાંડી છે એક નંબર ની.. એમાં જાતે આપઘાત કરવાની શું જરૂર હતી..? પેલા ભડવા ને પતાવી દેવો જોઈએ ને?
સાચી વાત છે બકા..પણ ઘર થી આટલા બધા કિલોમીટર દુર છોકરી કેટલી એકલી પડી ગઈ હશે..એ નો અંદાજ છે તને..? ત્યા એનું કોણ? પિયુષ એ તરત એનો દ્રષ્ટિ કોણ રજુ કર્યો..
ઇન્સ.તપન તો ચા પીવા રોકાયા નહિ એટલે એમના ભાગ ની ચા કવિતા અને પિયુષ એ પીવી પડી .લેન્ડ લાઈન પર રીંગ આવતા તરત પિયુષ એ ફોન ઉઠાવ્યો .પણ એ તો અનુંમાસી નો હતો..
કઈ ખાસ સમાચાર હોય તો મને જાણ કરજે દીકરા..! બિચારી વૈશાલી..ની શું હાલત હશે..? અનુંમાસી એ ફોન મુકતા પહેલાં કહ્યું .. મમ્મી ની વાત થી પિયુષ અને કવિતા હતા એના કરતાંય વધારે ડીસ્ટર્બ થઇ ગયા.. એમને વિગતવાર માહિતી આપી અને પિયુષ એ ફોન મૂકી દીધો..
પિયુષ ને એક જ વિચાર સતાવતો હતો..ક્યાંક વૈશાલી ને કંઇક થઇ ગયું તો મદન ભાઈ સંજય ને નહિ છોડે , અને જો આવેશ મા આવી ને મદન ભાઈ એ કોઈ આડુંઅવળું પગલું ભર્યું તો..શીલા ભાભી ની જંદગી પણ ખતરા મા મુકાઈ જશે..અમુક માણસો નો ગુસ્સો બહુ ખરાબ હોય છે , આવેશ મા માણસ સારા ખોટા નું ભાન ભૂલી જતો હોય છે અને એ ના કરવાના કામ કરી બેસે છે પછી આખી જીન્દગી પસ્તાતો રહે છે અને એની સાથે જોડાયેલી કેટલીય જીન્દગી ઓ ડુસકા ભરતી રહે છે..
કવિતા અને પિયુષ એક બીજા ને વળગી ને શીલા ના ડબલબેડ પર સુઈ ગયા.. અડધી રાત્રે લગભગ ત્રણ વાગ્યે પિયુષ ના મોબાઈલ પર કોલ આવ્યો.. પિયુષ એ ભર ઊંઘ મા હતો ટે છતાં ત્વરા થી ફોન રીસીવ કર્યો
હેલો..!! વૈશાલી ના સમાચાર જાણવાની તાલાવેલી હતી પિયુષ ને !!!
સામે થી કોઈ પુરુષ નો ગંભીર સ્વર આવતો હતો..એ અંગ્રેજી ભાષા મા પિયુષ ને માહિતી આપી રહ્યો હતો.. પિયુષ યસ સર...ઓકે ઓકે સર..યા... આઈ સી..વગેરે હોંકારા સુચક શબ્દો બોલી ને ગંભીર થતો જતો હતો.. સામે થી ફોન મુકાઈ ગયો..પિયુષ સ્તબ્ધ થઇ ગયો..સુનમુન થઇ ને એ દીવાલ પર લટકતા વૈશાલી ના ફૂલ સાઈઝ ના લેમીનેશન કરેલા ફોટા સામે જોઈ રહ્યો.. વૈશાલી જાણે પિયુષ ને છેડી રહી હોય એમ નિખાલસ હાસ્ય વેરી રહી હતી.. પિયુષ ની આંખો મા ઝળઝળિયાં આવી ગયા વૈશાલી નો ફોટો ઓઝલ થતાં એણે આંખો લુછી ને ફરી પાછી સ્મૃતિ અને દ્રષ્ટિ બંને ક્લીઅર કરી.. ફરી પાછી વૈશાલી મરક મરક હસતી દેખાઈ.. પિયુષ ને બાળપણ મા વિતાવેલી કેટલીય વાતો યાદ આવવ્ચા માંડી..છેલ્લે અન્ડર કંસ્ટ્રક્શન મકાન મા રેતી ના ઢગલા પર ઉજવેલી એ અંગત પળો આટલા ગમગીન વાતાવરણ મા ય પિયુષ ને રોમાંચિત કરી ગઈ.. મનોમન હાથ જોડી ને એના થી બોલાઈ ગયું ..હે ભગવાન...!!!!! હે ભગવાન , વૈશાલી ની રક્ષા કરજે.. બચાવી લેજે બિચારી ને !!! ...
કવિતા તો ભર ઊંઘ મા જ હતી..પિયુષ એ વાત કરી અને પંદર એક મીનીટ સુધી વાત ચાલી પણ કવિતા હજી ઊંઘતી જ હતી..
ઊંઘ!
ભગવાને માણસ જાત ને આપેલું એક અદભુત વરદાન ! ઊંઘ ની પૂર્વશરત છે શારીરિક થાક..
એટલે જ એ ગરીબ વર્ગ ને સહજ પ્રાપ્ત છે અને પૈસાદારો માટે એ મૃગજળ!
ગરીબ માણસ બિચારો થાક્યો પાક્યો જયારે બાંકડા પર ઘસઘસાટ નીંદર મા પોઢી ગયો હોય છે ત્યારે એ એના જીન્દગી ના બધા ટેન્શનો ને વિસરી જતો હોય છે , જેમની જીન્દગી મા ટેન્સન અને અભાવ પુષ્કળ હોય છે એ જ લોકો ને કુદરતે ઊંઘ ની નાનકડા મૃત્યુ સમી ભેટ આપી છે ,રૂપિયા થી સારી પથારી ખરીદી શકાય પણ ઊંઘ ખરીદી શકાતી નથી.. સાચી ઊંઘ જો પૈસા થી ખરીદી શકતી હોત તો ધનવાનો એ , એ પણ ગરીબો માટે રહેવા દીધી ના હોત , અને સારું છે કે ઊંઘ નો સીધો સંબંધ મજુરી સાથે અને મજુરી નો સીધો સંબંધ ગરીબી સાથે છે એટલે ઊંઘ એ ગરીબો માટે કુદરતે મોકલેલું અમૃત ફળ છે . ગરીબો પાસે આ એક જ ચીજ હવે બચી છે જેની પર સરકાર ની નજર હજી નથી પડી..નહીતર એમની ઊંઘ પર પણ એ ટેકસ નાખી દેશે.. અરે! ઊંઘ પર સબસીડી..અને ઊંઘ પર લોન.. ઊંઘ રેશનીંગ કાર્ડ પર મળતી થઇ જાય અને ઊંઘ લેવા માટે બી.પી.એલ .કાર્ડ ધારક હોવું ફરજીયાત થઇ જાય... ઊંઘ મા માણસ ને કશું યાદ નથી રહેતું..એ કોનો પતિ છે,કોનો દીકરો છે, કેટલું દેવું છે, કે એનો શું ધર્મ છે..એટલે જ એને નાનકડા મૃત્યુ સાથે સરખાવવા મા આવી છે ,
ફોન મૂકી અને પિયુષ એ કવિતા ના ખભે હાથ મુક્યો. . એ નિશ્ચિંત પણે સુઈ રહી હતી..પિયુષ ને થયું અત્યારે એને જગાડી ને વાત કરું..? એ બિચારી કેટલું ટેન્શન કરતી હતી..? વૈશાલી ની આત્મહત્યા ની કોશિશ ના સમાચાર સાંભળી ને એને કેટલો ધ્રાસકો પડ્યો હતો..? આખરે પિયુષ એ કવિતા ને ઢંઢોળી ને જગાડી.. આંખો ચોળતી કવિતા બોલી શું છે ફોન આવ્યો..?
હા હમણાં જ વાત થઇ ..વૈશાલી અત્યારે હોસ્પિટલ મા એડમીટ છે બચી જશે એવું કહ્યું છે..પણ હજી કઈ કહેવાય નહિ.. ઊંઘ ની ગોળીઓ ખાઈ ને આત્મહત્યા ની કોશિશ કરી છે એટલું કહ્યું ,
હે ભગવાન..! કવિતા એ બંને હાથ લમણે મૂકી દેતા કહ્યું.. ક્યાં થી લાવી હશે ગોળીઓ..? આ બધું કેવી રીતે બની ગયું એ વિષે કઈ જાણવા મળ્યું? કવિતા એ સહજ ચિંતા સાથે પૂછ્યું !
ના યાર એટલી બધી વાત કરવાનો અજાણ્યા લોકો ને ક્યાં સમય હોય..? તપન ભાઈ આવે ત્યારે જ કઈ ક આગળ વાત ખબર પડે ત્યા સુધી આપણે ચિંતા જ કર્યા કરવાની બીજું શું..?
મદન ભાઈ અને શીલા ભાભી ને જેલ મા થી બહાર આવી ગયા છે.. અને સંજય ફરાર છે એ ને પોલીસ શોધે છે .. તે, તેં મદન ભાઈ ને ફોન કર્યો ? છૂટી ગયા એવું તો એ લોકો કહે છે આપણે તો મદન ભાઈ કે શીલાભાભી સાથે વાત થાય તો જ માનવાનું ને ?
હા યાર એ પણ છે, લાવ હું ફરી ટ્રાય કરી જોઉં..હવે કદાચ લાગી જાય.તો..કહી ને મદન ને મોબાઈલ જોડ્યો પિયુષ એ ,
એક જ રીંગ મા મદન એ ફોન ઉઠાવ્યો
હેલો મદન ભાઈ હું પિયુષ બોલું છું. કેમ છો ? શું પરિસ્થિતિ છે ત્યા ની ? અહીં તો બહુ ખરાબ સમાચાર આવ્યા છે..શું એ સાચા છે..?
મદન > હા યાર અહીં જરાય સારું નથી. આ લોકો બહુ ખરાબ છે પિયુષ હું અહીં એકલો પડું છું અહીં આપણું કોઈ નથી યાર એ તો સારું થયુકે તપન ની ઓળખાણ થી હું બહાર નીકળી શક્યો બાકી તારી ભાભી સાથે બહુ ખરાબ વર્તન કર્યું છે ,એ હું તને ત્યા આવી ને કહીશ , હવે હું અહીં એક દિવસ પણ રોકાવા માંગતો નથી અને વૈશાલી ને તો અહીં રખાય એમ જ નથી...એની તબિયત બહુ નાજુક છે પિયુષ શી ઇઝ સીરીઅસ .... કહેતાં કહેતાં મદન નો અવાજ ભારે થઇ ગયો.. શીલા તને યાદ કરે છે વાત કર .એક મીનીટ..ચાલુ રાખજે..
કવિતા એ પિયુષ ના હાથ મા થી ફોન ઝૂંટવી લીધો
શિલા > હેલો !? કવિતા, મારી વૈશું.. ? હે ભગવાન ...આટલું કહેતાં તો શીલા ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડવા લાગી.. અમે અહીં બહુ મુસીબત મા છીએ કવિતા , રામ જાણે અમારું શું થશે..?
કવિતા ને શું કહેવું એ સુજ્યું નહિ.. કેવી રીતે શીલા ભાભી ને સધિયારો આપવો એ ના સમજાતાં કવિતા ચુપ રહી , પોતાન થી મોટી ઉંમર ના માણસ ને દિલાસો આપવો એ અઘરું કાર્ય છે , છેવટે કવિતા એ પૂછ્યું , ભાભી તમે વૈશું ને જોઈ ? કેમ છે હવે એ?
શીલા> ના હજી અમે હવે જઈ એ છીએ એને જોવા , અમને તો પેલા મુઆ સંજયે અંદર પુરાવી દીધા હતા , માંડ માંડ બહાર નીકળી શક્યા છીએ..એમાં વૈશું પાસે કેવી રીતે જવાય? અમને તો જેલ મા સમાચાર મળ્યા કે વૈશું એ આવું કર્યું છે, દવાખાને જઈએ ત્યારે ખબર જીવે છે કે મારી નાખી છે મારી ફૂલ જેવી દીકરી ને.. આ તો સારું થયું કે તપન ભાઈ નો ફોન આવ્યો અને આ સાલા પોલીસ વાળાઓ ને દયા આવી.. આપણી ગુજરાત ની પોલીસ બહુ સારી..
ઓહ..ભાભી તમે ચિંતા ના કરો આપણી વૈશું ઠીક થઇ જશે..મેં બાધા રાખી છે એના ઠીક થઇ જવા માટે.મને વિશ્વાસ છે એ બહુ જલ્દી સાજી થઇ જશે. હા બેટા ભગવાન ને પ્રાર્થના કરજે ..હું તને ફોન કરું છું પછી..
ભાભી તમે ચિંતા ના કરો તપન ભાઈ બહુ સારા માણસ છે એ તમારા તમામ અપડેટ લેતા રહે છે અને એ બધી જ મદદ કરશે..
શીલા> હા ,કવિતા જો તપન ભાઈ ના હોત ને તો મારી શું હાલત કરી હોત આ નરાધમો એ,તને અંદાજ નહિ હોય હું ત્યા આવી ને બધું કહીશ..
પિયુષ ને બહુ જ દુઃખ થયું કે મોજ મજાઓ ના સમય મા તો એ શીલા ભાભી ની પડખે હતો પણ ખરી જરૂર અત્યારે હતી કાશ હું એમને કોઈ મદદ કરી શક્યો હોત..ગુજરાત ની સ્ત્રીઓ માટે પોલીસ સ્ટેશન જવું એ અતિશય ત્રાસદાયક હોય છે , એમાંય પર પ્રાંત ની પોલીસ ની તો વાત જ શી કરવી ? કવિતા ની અને શીલા ભાભી ની વાત એ ધ્યાન થી સાંભળી રહ્યો હતો.. કવિતા વૈશાલી સાથે જે બન્યું એનું વર્ણન સાંભળી ને ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડતી હતી.. ગમે તેમ તોય એની ખાસ સહેલી હતી.. સ્ત્રીઓ ને સ્ત્રીઓ માટે વિશેષ પ્રકાર ની લાગણી અને સહાનુભુતી હોય છે..
જેમ બને એમ જલદી આવી જવાનું કહી ને શીલા ભાભી એ ફોન મૂકી દીધો..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
ફોન મુક્યા પછી તો કવિતા ને છાની રાખવી મુશ્કેલ થઇ ગયું પિયુષ માટે રાત બહુ જ વીતી ગઈ હતી..છેવટે બંને જણા સુઈ ગયા..હજી તો માંડ એકાદ કલ્લાક ની ઊંઘ ખેંચી હશે ત્યા દૂધવાળા નો સમય થઇ ગયો ડોર બેલ વાગતા કાચી ઊંઘ મા થી પિયુષ જાગ્યો.. ઉભા થઇ ને એણે દરવાજો ખોલ્યો આજે રસિક દૂધ આપવા નહતો આવ્યો.. એને બદલે એની વહુ રૂખી આવી હતી..
પિયુષ રૂખી ના અદભુત સૌન્દર્ય ને અપલક નજરે જોઈ જ રહ્યો આભો બની ને .સવાર ના પહોર મા મળસ્કે આટલું રૂપાળું મુખડું..? રૂખી ના જોબન ની ભવ્યતા થી આખો દરવાજો ભરાઈ ગયો..સાડા પાંચ વાગ્યા નો સમય પુરુષો માટે અત્યંત ગહેરી ઊંઘ નો અને અત્યંત કઠોર ઉત્તેજના નો હોય છે , જનરલી પુરુષ જાગતો હોય છે અને એનો લંડ સુતો હોય છે પણ આ એક એવો સમય છે જયારે લંડ જાગતો હોય છે અને પુરુષ ગાઢ નીંદર મા હોય છે..
અત્યારે રૂખી એ ડોરબેલ વગાડી ને માત્ર પિયુષ ને જ જગાડ્યો હતો પણ સવાર ના પહોર ના આહલાદક વાતાવરણ મા પિયુષ નો લંડ કડક પથ્થર જેવો થઇ ને પાયજામા પર તંબુ બનાવી ને રૂખી ને ભેટવા તત્પર બન્યો હતો.. વાયોલીન ના તાર જેવો થઇ ગયો હતો પિયુષ નો લંડ , અલબત રૂખી એ વાત થી અજાણ જ હતી..એને ચુપચાપ દૂધ આપ્યું અને ચાલતી થઇ...પિયુષ પણ કઈ કામ નહતો..રૂપાળો બાંકો નવજુવાન હતો..રૂખી એ પિયુષ ને જોયો એ સાથે જ એ જાણે એ કોન્શ્યસ થઇ ગઈ..અજાણપણે એની નજર ખુદ ના છાતી ના ઉભાર સરખી રીતે ઢાંકેલા છે કે નહિ એ જોવા પહોંચી ગઈ,અને ભરાવદાર છાતી પર પર નાખેલું પાતળું ઓઢણું એના થી શક્ય પ્રયત્ન કરતું હતું પણ એ બિચારું.. વામણું પુરવાર થતું હતું.. હાથી ના રક્ષણ માટે ઘેટું રોક્યું હોય એવો ઘાટ થયો હતો.. ઓઢણું છાતી પર વ્યવસ્થિત ગોઠવાયેલું હતું તોય સિત્તેર ટકા છાતી બહાર ડોકાતી હતી.. બ્લાઉસ મા ઢંકાયેલી હતી તોય જાણે બ્લાઉસ નું કોઈ અસ્તિત્વ જ ના હોય એમ હિલોળા લેતી છાતી એ પિયુષ ને હચમચાવી નાખ્યો. રૂપાળી સ્ત્રી આસ પાસ મા હાજર હોય તો ગમે તેવી ભીડ મા ય માથે ટાલ વાળા પુરુષો ય વાળ મા દાંતિયો ફેરવી લેતા હોય છે આ છે રૂપ નો પ્રભાવ.. બિલકુલ એમ જ પિયુષ નામ ના જુવાન મોરલા ને અચાનક , જોઈ ને રૂખી લજામણી ની જેમ સંકોચાઈ ગઈ... રૂખી ને શીલા ભાભી ના ઘરે આ નવો ચહેરો જોઈ ને નવાઈ લાગી...મદન ભાઈ વિદેશ થી આવી ગયા લાગે છે? ના ના આતો ઉંમર મા નાના છે , શું શીલા ભાભી ને કોઈ છોકરો છે? મને યાદ છે ત્યા સુધી તો એક છોકરી જ છે એમને..! તો પછી આ જુવાન કોણ હશે..? કોઈ મહેમાન આવ્યું હશે..? જતાં જતાં રૂખી વિચારી રહી હતી..
દૂધ આપી ને જઈ રહેલી રૂખી ના લયબદ્ધ રીતે હાલતા ભવ્ય કુલાઓ અને લચકદાર કમ્મર ને એવી રીતે જોઈ રહ્યો કે જાણે જીવન મા એણે કદી રૂપ જોયું જ નહોતું.. વાહ શીલા ભાભી ને ય ટક્કર મારે એવી છે ને આતો? આટલું બધું સૌન્દર્ય? રૂખી આ બધા થી બિલકુલ અજાણ નિરંજન નિરાકાર રીતે બિન્દાસ્ત નીકળી ગઈ..એના જતાં રહ્યા પછી પણ પિયુષ ત્યા થી હટવા માંગતો નહતો.. એના પગ જડાઈ ગયા હતા..જમીન મા ..રૂખી ના રૂપ ના પ્રભાવ થી.. એ દૂધ લઇ ને ઘર મા આવ્યો એ જ વખતે કવિતા પણ જાગી ગઈ અને એ એના ઘેર જવા નીકળી ગઈ એની પાછળ પાછળ પિયુષ પણ શીલા ના ઘર ને લોક મારી ને પોતાના ઘેર જતો રહ્યો ... કેટકેટલી ઘટનાઓ બની ગઈ બે દિવસ ની અંદર ? ..ઓફિસે જતાં પિયુષ વિચારી રહ્યો હતો .. વૈશાલીઓ વાળી ઘટના એ પિયુષ ના પરિવાર ને હચમચાવી નાખ્યો હતો તો પિયુષ અને કવિતા ને વધારે અસર થઇ હતી કેમ કે એ બંને કોઈ શીલા ભાભી અને વૈશાલી સાથે પડોસી સિવાય ના એક વિશેષ સંબંધ થી જોડાયા હતા, પિયુષ ની કિસ્મત માં, મા અને દીકરી બંને ના શરીર ને માણવા નું લખ્યું હતું..
તો કવિતા એ પણ શીલા ભાભી ના શરીર ની ઉત્તેજના ની હુંફ માણી હતી..એટલે કવિતા અને પિયુષ બંને ઉપર આ બધું વધારે હાવી થઇ ગયું હતું.. પિયુષ ને સતત એક જ વિચાર આવતો હતો..મદન ભાઈ અને શીલા ભાભી ને અહીં બેઠા બેઠા શી રીતે મદદરૂપ થઇ શકાય? અત્યારે એ લોકો ના મણ ની સ્થિતિ શું હશે ? મદન ભાઈ તો ચાલો એક પુરુષ છે પણ શીલા ભાભી એક સ્ત્રી થઇ ને પોલીસ સ્ટેશન મા કેમ કરી રહ્યા હશે? પોલીસ વાળાઓ ની ગંદી ગાળો કેટલી સાંભળવી પડી હશે.? કદાચ કોઈ નીચ પોલીસ વાળા એ શારીરિક છેડછાડ પણ કરી હોય..શીલા ભાભી એટલા બધા રૂપાળા છે કે કોઈ પણ મરદ એમને જોઈ ને ઉત્તેજિત થઇ જાય.. તો પોલીસ વાળા એ પણ કઈ ક અડપલું તો કર્યું જ હશે.. વિચારો મા ને વિચારો મા પિયુષ ક્યારે ઓફીસ મા પહોંચી ગયો એય ખબર ના પડી એને..
સામે જ રાજેશ સર મળ્યા ગુડ મોર્નિંગ કર્યા પછી એમની ચેમ્બર મા જઈ ને પિયુષ એ એમને વૈશાલી ના બેડ ન્યુઝ આપ્યા.. રએજ્શ સર ને જોરદાર આંચકો લાગ્યો.. માઉન્ટ આબુ ને છેલ્લી મુલાકાત વેળાએ વૈશાલી એ બીઅર ના નશા મા બધી પેટ છૂટી વાત કરી હતી એટલે રાજેશ ને વૈશાલી ના હાલન –ડોલન થઇ રહેલા લગ્ન જીવન વિષે બધી ખબર જ હતી પણ વૈશાલી એ આવું આત્મઘાતી પગલું ભર્યું એ જાણી ને રાજેશ ને વધૂ આઘાત લાગ્યો .. તરત જ રાજેશ એ રેણુકા ને સમાચાર આપ્યા..
જોત જોતાંમાં આખી ઓફીસ મા વૈશાલી ના આપઘાત ની કોશીશ ના સમાચાર ફેલાઈ ગયા ..માઉન્ટ આબુ ની ટ્રીપ મા બધા એક બીજા સાથે એટલા બધા હળીમળી ગયેલા કે બધા ને વૈશાલી માટે જીવ બળવા લાગ્યો હતો ..રાજેશ પણ અપસેટ થઇ ગયો.. છેલ્લે જીદ કરી ને બીઅર પીવડાવેલી એ તથા ટોઇલેટ મા કોલર પકડી ને ખેંચી ને લઇ ગયેલી નટખટ ચંચળ વૈશાલી એની નજર સામે તરવરી રહી..
કેટલી હસમુખી અને રમતિયાળ હતી , આવી છોકરીઓ સાથે જ કુદરત આવું કેમ કરતી હશે? રખડેલ ધણી મળ્યો ત્યારે એની આ દશા થઇ ને ? નહીતર કેટલી ઘરવખ્ખું છે ? રાજેશ ની ઓફીસ ના સ્ટાફે વૈશાલી ના દીર્ધાયુષ્ય માટે પ્રાર્થના કરી અને બધા કામે વળગ્યા..
આખો દિવસ પિયુષ ડીસ્ટર્બ રહ્યો સાંજે ઘેર ગયો ત્યારે અનુંમાસી એ એને ખૂશ ખબર આપ્યા કે વૈશાલી ભાન મા આવી ગઈ છે અને એની તબિયત અત્યારે સારી છે , મદન ભાઈ અને શીલા ભાભી બાય પ્લેન એને લઇ ને આવે છે , બાકી ની ટ્રીટમેન્ટ અહીં જ કરાવશે..ત્યા એમને જીવ નું જોખમ છે તપન ભાઈ એ બધી પરમીશન લઇ લીધી છે પોલીસ ખાતા ની મેટર એ સાંભળી લેશે એમ કહ્યું છે , અઢાર કલ્લાક ના સખત તનાવ બાદ પિયુષ ના ચહેરા પર ખુશી દેખાઈ.. કવિતા એ શીલા ભાભી ને રાત્રે કોલ કરી ને વૈશાલી સાથે પોતે પણ વાત કરી અને પિયુષ ને પણ વાત કરાવી..
વૈશાલી નો અવાજ સાંભળી ને કવિતા અને પિયુષ ને ગજબ ની શાંતિ થઇ .. વૈશાલી જોકે વધારે વાત કરી શકે એવી સ્થિતિ મા નહતી પણ તોય એણે માપ ની વાત કરી ને પોતે ઓકે છે એવું જણાવી દીધું..વૈશાલી ને પણ બહુ સારું લાગ્યું કવિતા અને પીયુંશ સાથે વાત કરી ને.
રાત્રે શીલા ભાભી ના ઘરે ઊંઘવા કવિતા ને પિયુષ જ ગયા અનુંમાસી ની ઈચ્છા બહુ હતી પણ ચીમનલાલ ઘેર હતા એટલે એમને ના છુટકે રોકાવું પડ્યું.. મનોમન ઘણા કંટાળા કર્યા અનુંમાસી એ , પણ શું થાય.. ડેડ મોબાઈલ ખિસ્સા મા નક્કામી જગ્યા રોકતો હોય એમ ચીમનલાલ અનુંમાસી ને નડી રહ્યા હતા.. ચીમનલાલ નામ ના નોકિયા ના ૫૧૧૦ સમા ફોને રસિક જેવા ગેલેક્સી ટેબ માટે અવરોધ ઉભો કર્યો હોય તો સ્વાભાવિક પણે જ અનુંમાસી ને કંટાળો આવે ને????
કવિતા અને પિયુષ બંને શીલા ના ઘેર ઊંઘવા માટે આવ્યા તો ખરા પણ જેવું વૈશાલી નું ટેન્શન પૂરું થયું અને પતિ પત્ની ને નવું વાતાવરણ મળ્યું કે કવિતા નું શરીર વાસના ની આગ મા તપવા લાગ્યું .સમય હશે લગભગ સાડા અગિયાર વાગ્યા નો.. કવિતા એ પિયુષ ને અડપલાં ચાલુ કર્યા...
પિયુષ > શું છે ? બહુ ચૂલ ઉપડી છે? શું કામ અડધી રાત્રે હેરાન કરે છે ?
કવિતા> અરે જાનુ.. આટલી રૂપાળી પત્ની બાજુમાં સુતી હોય ત્યારે તો તારે એમ વિચારવું જોઈએ કે અ રાત કદી પૂરી જ ના થાય તો કેટલું સારું..?
પિયુષ > હા એવાત બરોબર છે પણ બકા આપણે આપણા બેડરૂમ મા નથી..આ શીલા ભાભી નો બેડરૂમ છે , તારી ચૂત ના રસ થી એમની ચાદર બગાડવાનો આપણ ને કોઈ હક નથી..
કવિતા> કેમ મદન ભાઈ અને શીલા ભાભી કઈ નહિ કરતાં હોય..? બેડ ને અને ચાદર ને થોડી ખબર છે કે આ ધબ્બા શીલા ભાભી ના છે કે મારા?
પિયુષ > અરે મારી રાણી.. મદન ભાઈ કેટલા હોટ છે એ તને ક્યાં ખબર છે? આ ઘર ની એક પણ જગ્યા એવી નથી જ્યાં મદન ભાઈ એ શીલા ભાભી ને ના ચોદયા હોય.. પતિ પત્ની એકલા હોય ત્યારે શું ના થાય? એમાંય શીલા ભાભી જેવી રંગીન સ્ત્રી હોય તો પતિ આપોઆપ રંગીન થઇ જાય..
કેમ હું રંગીન નથી..? શીલા ભાભી ના જ વખાણ કર્યા કરે છે તે મારા વખાણ કર ને ? કવિતા નું સ્ત્રીત્વ જાગી ઉઠ્યું.. નાગી સુતેલી રૂપાળી પત્ની નો પતિ શીલા ના વખાણ કરે એ કવિતા ચલાવી લે? પિયુષ ના કડક લંડ ની અત્યારે કવિતા ને જરૂર હતી એટલે એ રીસાણી નહિ ,અત્યારે રિસાય તો એની ચૂત તરસી રહી જાય એટલે કવિતા એ અક્કલ વાપરી ને ધરપકડ ના કરતાં માત્ર ચેતવણી આપી ને છોડી મુક્યો..
અરે મારી જાન તું તો રંગીન છે જ ને ? એની ક્યાં ના પાડું છું?આ તારી જુવાની ના તો વખાણ કરવા માટે શબ્દો નથી જડતા મારી રાણી..? પિયુષ એ પુરુષ સહજ બુદ્ધી વાપરી ને કવિતા ને પોતાની કરી લેવા ના પાસા ફેંક્યા...જે પોબાર પણ પડ્યા..
કવિતા પિયુષ ની વાતો થી વધારે ગરમ થઇ ને પિયુષ ના શરીર સાથે અડપલાં કરવા લાગી એના પાતળા કપડાં ના નાઈટ ડ્રેસ મા થી ડોકાતું જોબન , ગુલાબી રંગ ની આછી ઉપસી આવેલી નિપ્પલ અને પાતળી સુંદર જાંઘો પિયુષ ના લંડ ને લીલામ કરી દેવા માટે ઇનફ હતી..
મદન ભાઈ એટલા બધા સેક્સી છે? લાગે છે તો સીધા.? કવિતા એ પોતાનું ઉપયોગી હથિયાર પિયુષ પાસે થી લઇ લીધું , કડક લંડ ને મુઠ્ઠી મા પકડી લઇ ને ઉત્તેજના પૂર્વક મસળતાં કવિતા એ મદન વિષે જાણવા માટે મમરો મુક્યો ... અચાનક પિયુષ ની નજર ખૂણા મા પડેલા લેપટોપ તરફ ગઈ . એ તરફ આંગળી ચીંધી ને બોલ્યો..કોઈ પણ પુરુષ કેટલો સારો છે અને કેટલો ખરાબ એ જાણવું હોય તો એનું લેપટોપ ચેક કરવું જોઈએ.. આમ તો કોઈ ની પ્રાઇવેટ ચીજ ને એની મંજૂરી વિના લેવાય નહિ પણ તું કદી કોઈ ને કહેવાની ના હોય તો હું કોમ્યુટર મા મદન ભાઈ ની કુંડળી જોઈ ને કહું !!! હા હા જો ને ખબર તો પડે.? શીલા ભાભી અને મદન ભાઈ કેવા છે અને શું શું ધંધા કરે છે? કહી ને કવિતા એ પિયુષ ને ગાલ પર લાંબુ ચુંબન આપ્યું , હું શુ કામ કોઈ ને કહું..?
છલાંગ મારી ને પિયુષ ઉભો થઇ ગયો અને એટલીજ સ્પીડે લેપટોપ લઇ ને પાછો આવી ગયો..
ચાલુ તો કર્યું પાસવર્ડ માંગતા પિયુષ મૂંઝાયો લે આતો મદન ભાઈ એ સિક્યોર કરી રાખ્યું છે ,હવે..? તો તો નક્કી કૈક સ્ફોટક બાબત હશે જ..નહીતર પાસવર્ડ શું કામ નાખે? કવિતા ને સમજાવતા લેપટોપ ના વીઝીટીંગ કાર્ડ ના ખાના મા ફેંદવા લાગ્યો ..એનો અંદાજ સાચો પડ્યો..એક કાર્ડ જડ્યું એમાં લખ્યું હતું..
મેડ , ૧૩૭૫૪ ,
પિયુષ કોમ્પ્યુટર નો કીડો હતો એ સમજી ગયો કે મદન ભાઈ નો આઈ ડી.. છે આ અને પાસવર્ડ એ એમની જન્મતારીખ હોવી જોઈએ ..ફટાફટ એણે પાસવર્ડ નાખી ને કોમ્પ્યુટર ઓન કર્યું..કવિતા પિયુષ ને અચરજ થી જોઈ રહી હતી..
કોઈ પણ ફોલ્ડર ફેંદતા પહેલાં પિયુષ એ એના નોલેજ પ્રમાણે માય રીસંટ ડોક્યુમેન્ટ નું ફોલ્ડર ખોલી ને ચેક કર્યું..એની આંખો મા ચમક આવી ગઈ..
એક ફોલ્ડર ખોલી ને પિયુષ એ કવિતા ને દેસી અને વિદેશી મોડેલ્સ ના નગ્ન – અર્ધ નગ્ન ફોટા દેખાડ્યા..અને કેટલાય નગ્ન વીડીઓ પણ હતા.. એ બધું સર્ફિંગ કરતાં કરતાં એની નજર માય વીડીઓ પર ગઈ.. એ ઓપન કરતાં જ કવિતા અને પિયુષ બંને અચંબિત થઇ ગયા..મદન ની રીઅલ ક્લીપ હતી જેમાં એ કોઈ ફિરંગી સ્ત્રી ના સ્તનો ધાવતો હતો.., એ સ્તનો ને દબાવી દબાવી ને એમા થી દૂધ કાઢતો હતો.. કવિતા ની ઉત્તેજના નો પાર ના રહ્યો ..રૂમ મા પતિ પત્ની એકલા જ હતા અને એ જેમની ઈજ્જત કરતી હતી એવા બુઝુર્ગ મદન ની આવી રીઅલ ક્લીપ જોઈ ને કવિતા ને ચૂત મા જબર દસ્ત ઝટકા વાગી રહ્યા હતા.. આહ....સીસકારો નીકળી ગયો કવિતા ના મુખ મા થીં જેવો કોમ્પ્યુટર ના સ્ક્રીન પર મદન નો ટટ્ટાર લંડ દેખાયો એની સાથે..
હાય હાય ..બાપ રે....
કવિતા શરમ થી પાણી પાણી તો થઇ ગઈ પણ તોય એની નજર મદન ના લંડ પર થી ખસી નહિ.. એનું ગળું સુકાવા લાગ્યું..પિયુષ ને ખબર પડી ગઈ કે કવિતા ને અત્યારે શું થઇ રહ્યું હશે..કેમ કે જયારે શીલા ભાભી એ એનો લંડ પકડી ને ચુસ્યો હતો ત્યારે એની ય આવી જ હાલત થઇ હતી..
પેલી ગોરી અંગ્રેજ સ્ત્રી અને મદન આ વીડીઓ મા તદ્દન નગ્ન હતા..પિયુષ વિદેશી છોકરીઓ ને બ્લ્યુ ફિલ્મો મા અગણિત વખત જોઈ ચુક્યો હતો પણ એ જાણતો હતો કે એ બધી ટ્રેઈન્ડ પ્રોફેશનલ છોકરીઓ હતી જેમના અંગો મા સચ્ચાઈ કરતાં સીલીકોન વધારે હતું..પણ આ રીઅલ અગ્રેજ સ્ત્રી ને જોઈ ને એનો ય લંડ અત્યંત ઉત્તેજિત થઇ ગયો..કવિતા આ ના બોલ તો જો યાર..કેટલા જોરદાર છે..પિયુષ પેલી અંગ્રેજ સ્ત્રી ના શરીર ને જોઈ રહ્યો હતો ,તો કવિતા મદન ના શરીર ને ખાસ તો એના જાનદાર લંડ ને ધારી ધારી ને જોઈ રહી હતી..પેલી અંગ્રેજ સ્ત્રી ઈંગ્લીશ મા કશું ક કહી રહી હતી..પણ અત્યારે અવાજ મોટો કરાય એમ નહતું..કોઈ આજુબાજુ મા જાગી જાય તો ભવાડો થઇ જાય એટલે.. ઓછા વોલ્યુમ સાથે જ પિયુષ એ સ્ત્રી કોણ હોઈ શકે એનો અંદાજ મારતાં એની અંગભંગિમા ને , એની નજાકત ને ,અને એના દેહ સૌન્દર્ય ને જોવા લાગ્યો..
આહ ..પિયુષ કંઇક કર હવે નથી રહેવાતું યાર.. આ બધું જોઈ ને મારી હાલત બગડી ગઈ છે..કવિતા એ ના છુટકે ચૂત ની ગરમી સહન ના થતાં પિયુષ ને વિનંતી કરી ..મારો ય લાગે છે આ મુવી જોઈ ને જ ઝરી જશે કવિ.. પ્લીઝ યાર મોંઢા મા લઇ ને ચુસ ને ? જો આ સ્ત્રી કેવી રીતે ચૂસે છે મદન ભાઈ નો..? મુવી મા પેલી મદન ના લંડ ને પૂરી તન્મયતા અને ઉત્તેજના સાથે ચૂસતી હતી..સાથે સાથે એ ખુદ ની ચૂત મા બે આંગળી નાખી ને ચૂત ને પંપાળતી પણ હતી..એ જોઈ ને પિયુષ કવિતા ના બંને બોલ ને દબાવતાં બોલ્યો ..જો કવિ આ લોકો એમની હવસ શાંત કરવા માટે કેટલા પ્રયત્નશીલ હોય છે તમે ભારતીય સ્ત્રીઓ શરમ નું પૂંછડું પકડી રાખી ને મન ને મારતાં રહો છો..
પહેલાં તું મને કંઈ ક કર પછી ઉપદેશ આપજે..પિયુષ કવિતા થી સહન થતું નહતું...પિયુષ એ ખોળા મા થી લેપટોપ એક તરફ મૂકતા જ છલાંગ મારી ને કવિતા એ લેપટોપ નું સ્થાન લઇ લીધું.. પિયુષ નો ટટ્ટાર લંડ નીચે હાથ ઘાલી ને ચૂત પર ગોઠવ્યો ચીકણી ભોસ અને કડક લંડ એક મેક મા સમાઈ ગયા ..
લંડ ના ઘર્ષણ થી કવિતા ની ચૂત અવર્ણનીય આનંદ થી વધૂ લાળ વહાવવા લાગી..તો ચૂત ની મજબુત પક્કડ થી પિયુષ નો લંડ ઓર ખીલી ઉઠ્યો .
ઘર્ષણ ,!!!!
ઘર્ષણ ક્યારેય સુખ દાયક હોઈ શકે? દુનિયા આખી ઘર્ષણ ને ટાળવા માટે ઉપદેશ આપતી રહે છે, શાસ્ત્રો પણ ઘર્ષણ થી બચવાની શિખામણ આપે છે.. આ એક જગ્યા એવી છે જ્યાં ઘર્ષણ અનિવાર્ય છે અને બંને પક્ષો ને ઘર્ષણ આનંદ આપે છે..બાકી કોઈ પણ પ્રકાર નું ઘર્ષણ બંને પાત્રો ને મજા આપે એવું ક્યારે ય નથી બનતું.. વિજ્ઞાન કહે છે ઘર્ષણ થી ઉર્જા મળે છે અને શરીર વિજ્ઞાન કહે છે ઘર્ષણ થી મળે છે ઓર્ગેઝમ !!! બંને ના જીવ ને થોડી શાતા વળતા પાછી એમની નજર બેડ પર પડેલા લેપટોપ ના સ્ક્રીન પર ગઈ મદન પેલી ફિરંગી સ્ત્રી ની ચૂત ચાટી રહ્યો હતો..એકપણ ઝાંટા વિના ની ચોખ્ખી ચૂત હતી એની.. જેને જોતાં જ ચાટવાનું માં થઇ જાય એવી.. એમાંય વચ્ચે નો ગુલાબી છેદ પહોળો થતાં જ પિયુષ અને કવિતા બંને ની ઉત્તેજના બેવડાઈ ગઈ.. હળવે હળવે હલેસા મારતાં કવિતા પોતાના સ્તનો પિયુષ ની છાતી સાથે રગડી રહી હતી.. અને એના ગાલ પર તેમજ હોંઠ પર કામુક ચુંબનો કરતી હતી..
ધીમે રહી ને હલેસા મરતા એ બોલી..પિયુષ આ સ્ત્રી કોણ હશે..? જેમની સાથે મદન અંકલ આટલા ઇન્વોલ્વ થઇ ને સેક્સ કરી રહ્યા છે , ? એમની વર્તણુંક પર થી તો લાગે છે કે ઘણા સમય થી ઓળખતા હોય એક બીજા ને બંને . .. શીલા ભાભી ની ચિંતા થતાં જ કવિતા એ સંબંધ ના મૂળ મા જવા માટે અગત્યનો સવાલ પૂછ્યો..જેનો જવાબ પિયુષ પાસે ક્યાંથી હોય?
કવિતા ના બંને ઉરોજો ને હળવે હળવે પ્રેમ થી મસાજ કરતાં નિપ્પલ ને ખેંચતા એ બોલ્યો.. શું ખબર પડે કવિ...હું પણ એજ વિચારું છું.. મદન ભાઈ જે પ્રકારે એની સાથે બધું કરી રહ્યા છે એ જોતાં આ સ્ત્રી કોઈ ધંધાદારી વેશ્યા તો નથી જ લાગતી .
કવિતા > અરે એની છાતી મા થી દૂધ આવે છે તેં જોયું નહીં..? એ બાળક ની માતા છે યાર.!! એનો મતલબ એ કે એનો પતિ પણ હોય જ ..ક્યાંક મદન ભાઈ એ ત્યા બીજા લગ્ન તો..????? અને આ બાળક મદન ભાઈ નું જ હોય એવું તો નથી..?
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
થથરી જવાય એવી શંકા વ્યક્ત કરી કવિતા એ..
એક સ્ત્રી કેટલું વિચારી શકતી હોય છે? કોણ કહે છે સ્ત્રી ની અક્કલ એના પગ ની પાની એ હોય છે , એની અક્કલ એ પુરુષો ને પગ ની પાની એ રાખવા માટે વપરાતી હોય છે .એ પુરુષો ને કદાચ આખી જીન્દગી ખબર નથી પડતી.. જેટલી મોડી ખબર પડે એટલું લગ્નજીવન સફળ ગણાય..જરા વિચારો કે જો પગની પાની એ અક્કલ છે તોય સ્ત્રીઓ જગત ને આટલું નચવે છે તો ખરેખર એનું ના હોય તો પુરુષો ને ઘાઘરી – કબજો પહેરાવી ને જાહેર મા મુજરો જ કરાવે કે બીજું કઈ..???? સ્ત્રીઓ ની નહિ હકીકત મા તો પુરુષો ની અક્કલ પગની પાની એ છે..
કવિતા ની વાત સાંભળી ને પિયુષ પણ વિચાર મા પડી ગયો.. કવિતા ની વાત સાવ કાઢી નાખવા જેવી તો નહોતી જ . બહુ જ તથ્યપૂર્ણ વાત કરી હતી કવિતા એ..
ના ના યાર એવું તો ના જ હોય બે વરસ માટે માણસ ગયો હોય એમાં આટલું બધું ના કરી શકે ..પણ એવું બની શકે કે કદાચ બંને વચ્ચે અફેર થઇ ગયો હોય.. બે વરસ સુધી માણસ શરીર ની ભુખ ને કેવી વેઠે.. .? મદન ભાઈ ની ય જરૂરીયાત તો હોય છે.? અને કવિતા તમે સ્ત્રીઓ તમારી ભાવનાઓ ને , ઇચ્છાઓ ને કચડી શકો..અમે પુરુષો એ બાબત મા સાવ પોદલ હોઈએ છીએ.. ખબર હોય કે પત્ની નો ફ્રોડ ના કરાય તોય રૂપાળી છોકરી જોઈ ને લાળ પડવા માંડે છે.. રૂપાળો પુરુષ જોઈ ને બજાર વચ્ચે કોઈ સ્ત્રી ની ચૂત ભીની ભસ્ ના થઇ જાય..જયારે અમારો તો લંડ તરત સલામી આપવા માંડે છે.. તું જ વિચાર , મદન ભાઈ ત્યા શિલા ભાભી ના અભાવ મા તરફડતા હોય એવામાં સ્લીવલેસ પહેરી ને ખુલ્લે આમ ફરતી જુવાનડી ઓ ને જોઈ ને એમનો લંડ અને દિલ શી રીતે કાબુ મા રહે..? અને ત્યા પાછુ સેક્સ ની બાબત મા થોડુંક ફ્રી કલ્ચર પણ ખરું એટલે પેલી સ્ત્રી નો પતિ કદાચ મરી ગયો હોય કાં તો ડિવોર્સ થઇ ગયા હોય એટલે એ બંને નિકટ આવ્યા હોય એવું પણ બની શકે ને? જો ખરેખર વધારે પડતાં નજીક ના સંબંધો હોય તો એ સ્ત્રી મદન ભાઈ ને ઇન્ડિયા શું કામ આવવા દે? કવિતા પિયુષ ના લંડ ની મજા માણતાં શાંત પાણી મા નાવ આગળ વધી રહી હોય એમ હલેસાં મારતાં પિયુષ ના શરીર ઉપર સવારી કરી રહી હતી અને એની વાત ધ્યાન થી સાંભળી રહી હતી..બંને જણા વાત કરતાં હતા તોય એમનું ધ્યાન તો કોમ્પ્યુટર ના સ્ક્રીન પર ચોંટેલું જ હતું..
પિયુષ ને અચાનક કંઇક સુઝતા એણે બાજુ મા પડેલો પોતાનો મોબાઈલ ઉઠાવ્યો અને મદન નો આઈ ડી અને પાસવર્ડ સેવ કરી દીધો અને મોબાઈલ પાછો ઓશીકા ની બાજુ મા મૂકી દીધો.. સ્ક્રીન પર મદન અને પેલી સ્ત્રી હસી ને વાતો કરતાં કરતાં એક મેક ના અંગો ને પંપાળી રહ્યા હતા..પેલી સ્ત્રી ..કશુંક કહી રહી હતી..ખાસ્સી પાંચ મીનીટ સુધી બંને ની વાતો ચાલી એ દરમિયાન મદન પેલી ના સ્તનો ને એણે પેલી મદન ના લંડ ને પ્રેમ પૂર્વક પંપાળી ને મજા કરતાં કરતાં ચર્ચા કરી રહ્યા હતા... પિયુષ એ કવિતા ને કહ્યું યાર આ વીડીઓ આપણા મોબાઈલ મા લઇ લઇ એ તો કેવું..? આ લોકો ની ચર્ચા આપણે ઘેર જઈ ને સાંભળી તો શકીએ ..રખે ને આ બંને ની વાતચીત મા થી કોઈ લીંક મળી જાય..? આટલી લાંબી ચર્ચા કરે છે તો નક્કી કઈ ક તથ્ય તો હશે જ ને? કયા સબ્જેક્ટ પર ચર્ચા કરે છે એ પણ ખબર તો પડશે..?
પિયુષ નું ધ્યાન હવે કવિતા ને ચોદવા મા ઓછું અને મદન ભાઈ ના લેપટોપ મા થી એમની રીઅલ ક્લિપ્સ લેવામાં વધારે હતું જે કવિતા ને જરાય ના ગમ્યું..કોઈ ની તપાસ એ અલગ બાબત છે અને પોતાની મજા ઓ કોરાણે મૂકી ને બીજા ની તપાસ કરવી એ અલગ . કવિતા એ અણગમા સાથે કહ્યું કદાચ એવું ય હોય કે આ અંગ્રેજ સ્ત્રી નો ધણી મોબાઈલ મા અને કોમ્પ્યુટર મા તારી જેમ રચ્યો પચ્યો રહેતો હોય એટલે બિચારી ને મદન ભાઈ સાથે સબંધ બાંધવો પડ્યો હોય. ...
ચબરાક પિયુષ માટે આટલી ટકોર પુરતી હતી..અને આમ પણ ડેટા કેબલ વિના ફાઈલ ટ્રાન્સફર શક્ય પણ નહતું એટલે એણે હાલ આ બાબત મુલતવી રાખી ને કવિતા ના ઓર્ગેઝમ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું .. કવિતા તો પહેલે થી જ ચાર્જ હતી .. ખાસ કરીને તો એ એટલે વધૂ એક્સાઇટ હતી કે મદન ની હરકતો કોઈ પણ સ્ત્રી ને કામ રસ થી તરબોળ કરી મુકે એવી હતી.. મદન ની હરકતો મા હોમ-ટાઉન થી હજ્જારો માઈલ દુર હોવાની અને આબરુ ના જવાની ખાત્રી હોવાને કારણે વધારે પડતી બેફામ થઇ ને ખીલી ઉઠી હતી... સલામતી સાથે સેક્સ હમેશા વધૂ આનંદ દાયક હોય છે એ વાત તો છે જ પણ એ મા જો પત્ની ને બદલે પ્રેમિકા નો રૂપાળો સંગાથ હોય તો સ્વર્ગ ની સફર બની રહે છે , કમનસીબે ભારત મા સલામતી ભર્યું સેક્સ અધિકૃત પતિ –પત્ની વચ્ચે જ સંભવ છે , ત્રીજો વિકલ્પ અહિયાં સરળતા થી ઉપલબ્ધ નથી જો સલામતી અને આનંદ બંને જોઈતા હોય તો પત્ની થી જ કામ ચલાવી લેવું પડે છે ,અને એ વાત પણ એટલી જ સાચી છે કે સેક્સ નો સાચો આનંદ પત્ની કરતાં પ્રેમિકા સાથે વધારે આવે છે , ઉકેલ શું? ઉકેલ એ જ કે પત્ની મા પ્રેમિકા ને શોધવી , અશક્ય લાગે છે? તો પ્રેમિકા ને પત્ની બનાવી લેવી..
મદન પેલી સ્ત્રી ના શરીર સાથે એનું મર્દાના શરીર કામુકતા પૂર્વક ઘસી રહ્યો હતો , એના લંડ ના ધક્કા થી પેલી નો ચહેરો લાલઘૂમ થઇ ગયો અને એની ચૂત મા લંડ ની અવરજવર એટલી ઝડપ થી થવા લાગી કે એ જ રીત ના કામુક ધક્કા શીલા અને મદન ના રૂમ મા ગુંજવા લાગ્યા કવિતા ના હળવા ફૂલ સમા બદન ની ઉત્તેજના જોવા લાયક હતી એના સ્તનો નું લયબદ્ધ રીતે ઉછળવું.. એના વાળ નું થોડી થોડી વારે ચહેરા પર છવાઈ જવું..જેણે હાથ વડે ઝાટકી ને પાછા પાછળ લઇ જવા સહીત ની એકે એક ક્રિયા થી કવિતા ની હવસ શાંત થઇ રહી હતી.. પિયુષ ના લંડ પર એનું ટાઈટ ચૂત નો ભરડો લઇ ને એના લંડ ની કડકાઈ ની હત્યા કરી નાખી ... અને મદન ના ઘર મા એકસાથે ચાર ઓર્ગેઝમ આવ્યા..કોમ્પ્યુટર નો સ્ક્રીન પણ જાણે ડીસ્ચાર્જ થઇ ને ઠંડો પડી ગયો હોય એમ મદન અને પેલી અંગ્રેજ સ્ત્રી ની ક્લીપ પૂરી થઇ જતાં શાંત થઇ ગયો.. કવિતા ની છાતી પિયુષ ની છાતી સાથે દબાઈ ને ચપટી થઇ ગઈ.. કવિતા ને પોતાની ઉપર જ છાતી સરસી ચાંપી ને પિયુષ એના શ્વાસ હેઠા બેઠા ત્યા સુધી પડી રહ્યો.. એના ઝડપ થી ઉંચી નીચી થઇ રહેલી છાતી સાથે કવિતા નું આખું શરીર ઊંચું નીચું થઇ રહ્યું હતું. અને એણે કારણે કવિતા ની ચૂત મા હજી પણ ફસાઈ ને પડેલા લંડ મા ય જરા જરા હલનચલન થતું હતું..જે કવિતા ને ચૂત ઝરી ગયા પછી લટકા ની મજા આપી રહ્યા હતા.. જેમ જમ્યા પછી પાન ખાવાની મજા આવે એમ.. અડધા કલ્લાક ના અદભુત સંભોગ પછી નો અડધો કલાક નોર્મલ થવા મા પસાર થયો..આમ તો ચોદયા પછી તરત પિયુષ ને સુઈ જવા જોઈતું. પણ આજે આ લેપટોપ નો વહીવંચો વાઈન્ડ અપ કરવાનો બાકી હતો..મદન ભાઈ અને શીલા ભાભી વૈશાલી ને લઇ ને ક્યારે આવી ચઢે એ નકી નહતું..એટલે એ પોતાની ચોરી પકડાઈ ના જાય એ માટે સાવધ હતો.. કવિતા ને પોતાની છાતી પર થી બાજુ મા સુવાડી ને એ ઉભો થયો..નરમ થઇ ને ગરોળી જેવો લબડતો હતો.. લંડ ની આ એક અવસ્થા એવી છે જે કોઈ પુરુષ ને ક્યારેય નથી ગમતી હોતી..અને નવ્વાણું ટકા પુરુષો લંડ ની આ અવસ્થા ને લઇ ને અસંતુષ્ટ હોય છે , ,
પિયુષ એ લેપટોપ ને શટ ડાઉન કરતા પહેલાં મદન ની ક્લીપ કયા ફોલ્ડર મા છે એ સરખી રીતે યાદ કરી લીધું અને લેપટોપ ને એક તરફ મૂકી ને એ સુઈ ગયો..
સવારે..કવિતા ની આંખ આજે વહેલી ખુલી.. હજી દૂધ વાળો ય આવ્યો નહતો... પાંચ વાગ્યા હતા..એ ઉઠી ને બાથરૂમ જઈ આવી.. હમણાં રસિક આવશે એટલે પાછુ જાગવું પડશે હવે સુઈ જઈશ તો ઉઠાશે નહિ એના કરતાં લાવ રસોડા મા થી કચરો કાઢી દઉં...હવે રોજ ઘર સાફ કરવું જોઈશે ..અને કમ સે કમ પીવાનું પાણી તો ભરી જ રાખવું પડશે ગમે ત્યારે શીલા ભાભી આવી જાય તો એમને વાસી પાણી ના લાગવું જોઈએ.. કવિતા નગ્ન અવસ્થા મા જ રસોડા મા થી કચરો વાળતા વિચારી રહી હતી.. મદન ભાઈ નો પેલી સ્ત્રી સાથે સંબંધ શો હશે? સંબંધ તો શો છે એ ખબર પડી જ ગઈ.. છે બંને જણા કેટલું જોરદાર કરતાં તા? આટલું સખત રીતે તો પિયુષ એ ય કદી મને ચોદી નથી..યાર મદન ભાઈ લાગે છે વયસ્ક પણ જોમ જરાય ઓછું નથી..થયું.. લંડ પણ કેટલો મસ્ત છે ? પેલી સ્ત્રી ને કેટલી મજા આવતી હતી એના હાવભાવ પર થી જ દેખાઈ આવતું હતું.. વાંકી વાળી ને કચરો કાઢી રહેલી કવિતા ના લબડતા બોલ હાલવા ને કારણે એને ગલી થીતી હતી..આ રીતે માદર જાત નગ્ન કચરો કાઢવાનો આ પહેલો પ્રસંગ હતો કવિતા માટે.
સાયકલ ની ઘંટડી રણકતા કવિતા સમજી ગઈ કે રસીક ભાઈ દૂધ આપવા આવ્યા છે , ઝડપ થી એણે ગાઉન પહેરી પીધું..ડોર બેલ વગાડી ને પિયુષ ની ઊંઘ ખરાબ ના કરે એટલે રસિક ડોર બેલ વાગતા પહેલાં જ દરવાજો ખોલી ને ઉભી થઇ ગઈ..
રસિક દેખાયો નહિ એટલે કવિતા વિચાર મા પડી..ક્યાં જતાં રહ્યા રસિકભાઈ..? સાયકલ ની ઘંટડી બીજા કોઈ ની હશે? ના ના આ રણકાર ને તો હું બરોબ્બર જાણું ને ઓળખું છું . . છે તો રસિક જ તો ક્યાં ગયો હશે?
આજુ બાજુ ડાફોળિયા મારી ને રસિક ને ગોતી રહેલી કવિતા ને રસિક જડી ગયો.. પણે જે જગ્યા એ અને જે અવસ્થા મા એ જડ્યો..એ જોઈ ને કવિતા હેબતાઈ ગઈ..આ હું શું જોઈ રહું છું..? મમ્મી..? અને રસિકભાઈ..? હે રામ!! અંધારા ને કારણે સાફ દેખાતું નહતું અને પ્રમાણ મેળવવું અનિવાર્ય હતું..કવિતા તરત મેઈન દરવાજો ખોલી ને બહાર નીકળી..કાળું ભમ્મર અંધારું જોઈ ને કવિતા છળી મરી થોડે ક દુર ગઈ ત્યા એણે થયું..પિયુષ જાગી જશે તો મને ઘર મા ના જોઈ ને શું વિચારશે..? એટલે એ પાછી જઈ ને દરવાજો બહાર થી બંધ કરી ને આવી ગઈ..હાશ..પિયુષ ના આવી જવાનું હવે કોઈ ટેન્શન નહતું. વરંડો ઠેકી ને એ રસોડા ની પાછળ ની દીવાલ પાસે જઈ ને ઉભી રહી.. કવિતા એ બંને ની વાતો સાંભળવા માંગતી હતી..બારી ના કમાડ પાછળ જતાં જ ધીમા અવાજે અનુંમાસી ને બોલતા એણે સંભાળ્યા .. જરા ધીમે બોલ અંદર તારા કાકા સુતા છે, જે કહેવું હોય એ ધીમે થી કહે..
કવિતા ને ખબર પડી ગઈ કે નક્કી કોઈ ખાસ વાત છે , મમ્મી જી આટલી વહેલી સવારે રસિક ને ધીમે બોલવાનું શું કામ કહેતાં હશે? કવિતા અંધારા નો ભરપુર લાભ લઇ ને શક્ય એટલી નજીક પહોંચી ગઈ. . . નોબત એ આવી કે બારણા ની એક તરફ કવિતા ઉભી હતી અને બીજી તરફ રસિક.. અનુંમાસી અને રસીક ની વચ્ચે બારસાખ હતી એટલું જ , કવિતા ના ધબકારા સ્ટેથોસ્કોપ વગર પણ સંભળાય એટલા તીવ્ર હતા.... સાહસ અને ઉત્તેજના ને કારણે કવિતા પોતે શ્વાસ રોકવા નો અથાગ પ્રયત્ન કરતી હતી અને એને લીધે તો શ્વાસ વધારે ચડતો હતો .. વહેલી સવાર ના સન્નાટા મા બે જણા ની ધીમે થી થતી વાત પણ કવિતા ને કાને પડવા લાગી..
લે હવે પકડવા તો દે? બહાર કાઢ ને ? બીજું કઈ ના કરી શકું તો જોઉં તો ખરી..? પંપાળવા મળે તોય ક્યાં થી..? શીલા ય મદન ના આવી ગયા પછી એમજ મન વાળતી હતી ને? અનુંમાસી ઉવાચ..
રસિક> ના કાકી આજે મારી ઈચ્છા નથી ,કાલે .
અનુંમાસી > કેમ ? કાલે મેં કવિતા માટે ના પાડી એટલે ખોટું લાગ્યું છે ને ? મને ખબર છે રસિક,પણ તું જ વિચાર હું એક સાસુ થઇ ને એને તારા માટે કેવી રીતે તૈયાર કરી શકું.? મારા થી એ કેવી રીતે થાય ..? મને એની સાથે વાત કરતાંય સંકોચ કેટલો થાય..? .સાવ ડોબા જેવો છે તું.. મને ય માયા લગાડી ને હવે તું મોંઢું ફેરવી લે છે એ બરોબર ના કહેવાય હો , જરા તો દયા જાણવી જોઈએ તારે..!!
રસિક > બરોબર છે કાકી મેં ક્યાં તમને ના પાડી છે ? પણ મારું જરા મન કવિતા બહેન માટે ડોલી ગયું તો તમે તો ઘસી ને ના જ પાડી દીધી.. એ ય મને ખોટું તો લાગે જ ને ? અને તમારી વહુ ય ક્યાં દુધે ધોયેલી છે ? સાસરીમાં યા પિયર ના યાર દોસ્તારો ને બોલાવે છે ,મને એની છાતી પર હાથ ફેરવવા મળી જાય તોય ઘણું ..મારે ઘાલવો નથી...બસ..? હાથે ય ના ફેરવવા દે? એટલું ય તમે ના કરી શકો..?
અનુંમાસી વિચારે ચડી ગયા ..શું બોલી ગયો રસિક? કવિતા દુધે ધોયેલી નથી મતલબ?????
એ કઈ જાણતો હશે? કવિતા ની કોઈ ખાનગી વાત ? કે પછી વહુ પર દાનત બગડી છે એટલે જેમ તેમ બકવાટ કરે છે? કવિતા રસિક ને કદી ગમાડતી હશે? ક્યાં કવિતા અને ક્યાં રસિક..??? હું એને શી રીતે કહું કે વહુ બેટા આ રસિક ને જરા છાતી પર હાથ ફેરવવા દેજે..??? કવિતા મારું કેટલું માન સાચવે છે ? કદી ઉંચે અવાજે બોલતીય નથી..કે નથી મારો બોલ કદી ઉથાપતી , રસિકે કવિતા માટે એવું કેમ કહ્યું..?
અનુંમાસી > કવિતા માટે જેમ તેમ ના બોલતો રસિક તારે મને જે કરવું હોય એ કર ,અને ના કરવું હોય તોય તારી મરજી બાકી મારી ફૂલ જેવી વહુ ને બદનામ કરે એ મને નહિ ગમે ..
રસિક..> કાકી તમારી ફુલ જેવી વહુ જેના તમે વખાણ કરતાં થાકતા નથી ને ? અને જેના ઉપરાણા મા તૂટી પડો છો ને એમને તો મેં આ તમારા ઘરની બાજુની ગલી મા રંગે હાથ પકડ્યા છે , પણ આ તો કવિતા બહેન નું ઘર ના ભાગે એટલે મેં કોઈ ને કીધું નથી.. મને એક જ અબરખા છે કાકી મારે શહેર ની ફેશનેબલ છોકરી ની છાતી દબાવવી છે , . જોવી છે કેવી હોય એ , જો તમે મને એક વાર કવિતા બહેન ની છાતી જોવા દયો તો હું તમને બધું જ કરવા તૈયાર છું..
અનુંમાસી વિચાર મા પડી ગયા .. રસિક ના કસાયેલા શરીર ને જોતાં જ એમની વર્ષો ની દબાવી રાખેલી ભુખ સ્પ્રિંગ ની જેમ છટકી ને સપાટી પર આવી ગઈ હતી.. રસિક ના ધોતિયા ના કછોટા પર એમણે મુકેલો હાથ રસિકે એવી રીતે પકડી રાખ્યો હતો જાણે એ, જુઆ સુધી અનુંમાસી આ માંગણી ના સેઈકારે ત્યા સુધી અનુંમાસી ને આગળ વધવાની એ પરમીશન આપવા માંગતો નહતો , અનુંમાસી રસિક ના લંડ ના ઉભાર ના હળવા સ્પર્શ થી એટલા બધા ગરમ થઇ ગયા હતા કે એ લંડ ને પકડવા , અડકી જોવા, એની કડકાઈ ને પામવા આતુર થઇ ગયા હતા.. રસિક શું કામ એટલો બધો આકરો થાય છે..? તું કવિતા ને તારી રીતે તૈયાર કર બસ હું વચ્ચે નહિ આવું..પણ મારી કને થી એ કરાવવાની જીદ ના કર..હું એ કામ કદી નૈ કરી શકું...મારી હાલત તને શું ખબર..પડે?
રસિક ને પચાસ ટકા જીત મંજુર નહતી.. અને બાકી ની પચાસ ટકા મંજૂરી એટલી બધી ગેરકાનૂની હતી કે એને માટે અનુંમાસી ને મોટી લાલચ આપવી પે એમ હતી ,એવડી મોટી લાલચ કે જે જોઈ ને અનુંમાસી કવિતા ના શરીર ને ભોગવવા માટે સામે થી તૈયાર થાય ..રસિકે અનુંમાસી ને પોતાની તરફ ખેંચી ને બાંહો મા ભરી લીધા અને કાન મા કહ્યું એ સાંભળી ને કવિતા ને ચારસો ચાળીસ વોલ્ટ નો ઝાટકો લાગ્યો...
ઓહ કાકી એક વાર તમે કવિતા ને તૈયાર તો કરી દયો , બાકી નું હું સાંભળી લઈશ..કવિતા બહેન પણ જો આપણી સંગાથે શામેલ હશે તો કદી કોઈ ને વાત નહિ કરે..અનુ માસી ના સ્તનો ને ઉત્તેજક રીતે મર્દન કરતાં રસિક કવિતા ના શરીર ને મેળવવા નું મૂડી રોકાણ કરવા મા કોઈ કસર રાખવા માંગતો નહતો..રોજ કવિતા ની પાતળી લચકદાર કમ્મર ને જોઈ ને રસિક ને એક જ વિચાર આવતો ..આ કમ્મર ને બંને હાથે પકડી ને એક ધક્કો મારીયે તો આખો લંડ ચૂત ને ચીરી ને ચૂત મા ઉતરી જાય. રાડ પાડી ઉઠે એટલી નાજુક છે કવિતા..નાજુક પદમણી કવિતા ની કમ્મર ને જોઈ ને કાયમ રસિક ને મન મા થતું.એક ગોદો તાકાત થી માર્યો હોય તો લોડો ગળા સુધી પહોંચી જાય.. પગ ખભે લઇ ને ગાંડ નીચે તકિયો મૂકી ને એણે અનુંમાસી ના ઘાઘરા મા હાથ ઘાલી ને વાસી ભોસ ને પોતાના મર્દાના સ્પર્શ વડે જુવાની યાદ કરાવી દીધી.. અનુંમાસી પોતાની ભોસ મા રસિક નો હાથ ફરતા જ સીસકારા ભરતા રસિક ની છાતી સાથે ચોંટી ગયા અને ધીમે અવાજે બોલ્યા..આહ રસિક...મને જે કરવું હોય એ કર ને કવિતા ને તારે જે કરવું હોય એ કર જે હું ના નહિ પાડું બસ..?
અરે કાકી..તમારી મદદ વિના હું એના સુધી શી રીતે પહોંચી શકીશ? કવિતા બહેન મને હાથ પણ ના મુકવા દે.. તમે એક વાર કવિતા ને તૈયાર કરી દયો પછી જુઓ સાસુ વહુ બંને ને આદમીઓ ધંધે ગયા પછી રોજ મજા કરાવીશ .. જરા વિચારો કાકી આમ અંધારા મા કરીએ એના કરતાં દિવસ ના અજવાળા મા પથારી મા કરવા મા કેટલી મજા આવશે..? દિવસે આમ પણ તમે અને કવિતા બહેન એકલાં જ ઘરમાં હોવ છો ને ? કવિતા આજે સૌ પ્રથમ વખત અનુંમાસી ના મુખે થી આવી વાત સાંભળી રહી હતી , સદાય માળા ફેરવતાં રહેતા સાસુ મા નું આ નવું સ્વરૂપ જોઈ ને કવિતા ને નવાઈ પણ લાગી અને દુઃખ પણ થયું.. સાસુ મા આવા એક મામુલી દૂધ વાળા સાથે મારો સોદો કરી રહ્યા છે? એક પળ માટે તો એને વિચાર આવી ગયો કે હાલ ને હાલ રસિક ને ધોઈ નાખું પણ અત્યારે એ સમય નહતો.. રસિક ને એ ખુબ નફરત કરવા લાગી.. કવિતા ને ચીતરી ચડી ગઈ.. એ ત્યા થી જવા જતી હતી ત્યા એના કાને પડ્યું..હાય હાય રસિક તારો તો જાલિમ છે ,કેટલો જાડો ખોદ છે ,જો કવિતા સાથે મેળ પડી જાય તો કોરો ના ઘાલતો જરા તેલ લગાડજે નહીતર ફાટી જશે એની..લોહી લુહાણ થઇ જશે..બાપડી. મારા જેવી ને ય પેઢું મા દુખાવો કરી દે એટલો મોટો છે...ક્યારે અંદર લેવા મળશે રામ જાણે..આ તારા કાકા ઘરમાં ના હોત તો મસ્ત મોકો હતો આજે કવિતા અને પિયુષ મદન ભાઈ ના ઘરે સુવા ગયા છે ,
તે તમે આજે સુવા ગયા હોત તો સારું ને કાકી? અનુંમાસી ની હવસ ને હવા આપતાં રસિક એમની ભોસ મા ચાર આંગળીઓ નાખી ને અંદર બહાર કરતાં બોલ્યો..
પોતાનું આખું શરીર રસિક ના ખભે લટકતું છોડી દઈ ને એના દ્વારા ફિંગર ફકીંગ ને આનંદ પૂર્વક માણતાં રસિક ના લોડા ને ધોતિયા ની ઉપર થી અનુંમાસી દબાવવા મંડ્યા..આહ રસિક બહાર કાઢ ને એક વાર જોઈ તો લેવા દે?
કાકી.. તમે જ કાઢો ને ? હું કાઢવા જઈશ તો મારે અંદર થી આંગળીઓ બહાર કાઢવી પડશે તમારો ખેલ બગડશે.. ના , ના તું તારે તારું કામ ચાલુ જ રાખ હું બહાર કાઢી લઉં છું...અનુંમાસી ને રસિક ભોસ મા થી આંગળીઓ કાઢી લે એ પાલવે એમ જ નહતું.. એની બરછટ આંગળીઓ ના અંદર બહાર થવા થી લંડ ની ખોટ પુરાઈ રહી હતી..એટલે અનુંમાસી ને થોડી મહેનત કરી ને રસિક ના ધોતિયા ના કછોટા ને બાજુ પર કરી મહાપરાણે લંડ ને બહાર કાઢી ને રમાડતા સીસકારા ભરવા લાગ્યા...
કાકી , જરા સીસકારા નો અવાજ ધીમો કરો ક્યાંક કાકા જાગી જશે તો આ ઉંમરે તમને છુટા છેડા આલી દેશે..
એ મને શું છૂટી કરતાં તા..? હું જ એમને છૂટી કરી દઉં એવી છું રસિક..તે જે મારી સાથે કર્યું એ એમણે કદી કર્યું નથ. કેટલી મજા આવતી હતી..? જુવાની મા આ સુખ થી વંચિત રહી ગઈ ને ..? ઘણા અભરખા હતા , બધા અધૂરા રહી ગયા એમને કારણે , સારું થયું કે તું હવે ય મળ્યો નહીતર જીન્દગી આમ જ પૂરી થઇ જાત ને ?
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
રસિક ને કવિતા નું શરીર હવે હાથવગું લાગવા માંડ્યું હતું એટલે એણે અનુંમાસી ને વધારે મજબુર કરી દેવા માટે નીચે બેસી જઈ ને ઘાઘરો ઉંચો કરી ને સીધો ભોસ પર પ્રહાર કર્યો..જે બાબત થી અનુંમાસી જ નહિ દુનિયા ની કોઈ પણ સ્ત્રી અંકુશ ખોઈ બેસે એ ક્રિયા કરતાં જ અનુંમાસી એ ઉત્તેજિત થઇ ને ઘાઘરો રસિક ના શરીર પર ઢાંકી દઈ ને સંતાડી દીધો.....અને રસિક નું માથું બંને હાથે પકડી લઇ ને પોતાની ભોસ સાથે સખત રીતે ચાંપી દીધું. રસિક ની જીભ અનુંમાસી ની ભોસ પર ફરતી રહી અને અનુંમાસી ના સીસકારા વધતા ચાલ્યા...
અલબત્ત કવિતા ને આમાંનું કશું દેખાતું નહતું પણ એણે જોવા ની જરૂર પણ ક્યાં હતી..? વાત ચિત્ અને સીસકારા અંધારા મા ચાલી રહેલા ઘટનાક્રમ ને બયાન કરતાં હતા ... કવિતા નું આખું શરીર નફરત , ધ્રુણા અને ઉત્તેજના થી તપી રહ્યું હતું .. અદભુત સુખ મળી રહ્યું હતું અનુંમાસી ને એમના શરીર ને માત્ર ચાટી ને રસિકે શાંત કરી નાખ્યું હતુ,.. અનુંમાસી ને રસિક માટે અનહદ લાગણી થવા લાગી હતી..જે યુદ્ધ ચીમનલાલ ને શસ્ત્ર સાથે જીતવામાં ય સાંસા પડતા હતા એ રસિકે શસ્ત્ર નો ઉપયોગ કર્યા વગર .. માત્ર યુદ્ધ-કૌશલ્ય દ્વારા કરી દેખાડ્યું હતું.. અનુંમાસી ની ભોસ શાંત થઇ ને અનુંમાસી ને એનો પ્રભાવ એમના શરીર પર દેખાડવા લાગી.. એ શીથીલ થઇ ને ઢળી પડ્યા રસિક ના ખભા પર.. વજન દઈ ને ત્વરા થી રસિક ઘાઘરા મા થી નીકળી ને ઉભો થઇ ગયો..અને અનુ માસી ને પોતાની ભુજા ઓ મા સમાવી લીધા , રસિક ની પહોળી છાતી જાણે ડબલબેડ હોય એટલી આરામ દાયક હતી...અનુંમાસી થી એની છાતી પર ચુંબન થઇ ગયું અનાયાસ..
કાકી મારો લોડો હવે નરમ કરી આલો. એટલે હું જાઉં..તમારું તો પતિ ગયું.. રસિકે અનુંમાંસી ને ઢંઢોળી ને કહ્યું... હવે અનુંમાસી એ રસિક ની બાંહો મા ઉભા ઉભા જ એનો લંડ પકડી ને મુઠીયા મારવા ના શરુ કરી દીધા.. મુઠીયા મારતાં અનુંમાસી રસિક ના લોડા ની કડકાઈ અને જાડાઈ ના જ વખાણ કરતાં હતા જે સાંભળી ને કવિતા ગમે તેટલી પોતાની જાત ને રોકી રાખવા માંગતી હતી તો પણ એનો હાથ અનાયાસ પોતાની ચૂત સુધી પહોંચી જ ગયો.. કવિતા જેમ જેમ રસિક અને અનુંમાસી ની વાતો સાંભળી રહી હતી એમ એમ એના શરીર નો પારો ઉંચે ને ઉંચે જઈ રહ્યો હતો.. અનુંમાસી ને રસિકે જોરદાર પ્લાન સમજાવ્યો કવિતા ને પામવા માટે.. રસિક નો પ્લાન સાંભળી ને અનુંમાસી એ બધી રીતે એને ચકાસી જોયો .. ક્યાંય અનુંમાસી ને કવિતા નો પ્રત્યક્ષ સામનો કરવાનો નહતો, એવો પ્લાન બનાવ્યો હતો રસિકે..કવિતા ને કદી ખબર નહિ પડે કે મેં રસિક સાથે મળી ને આ બધું ગોઠવ્યું છે તો પછી શો વાંધો છે? મનેય ઘડપણ મા એ મળી જશે જે જુવાની મા મળવું જોઈતું હતું..અને કવિતા ય ક્યાં દુધે ધોયેલી છે ? એવું તો રસીક કહે જ છે ને? મારી જાણ બહાર તો રામ જાણે શું શું નહિ કરીતી હોય..? ઘર મા સતી સાવિત્રી બની ને રહેતી સ્ત્રીઓ જેટલી દેખાય એટલી પ્રમાણિક હતી પણ નથી અને હોય પણ છે, સ્ત્રી ના ચહેરા પર થી કોઈ એવું નક્કી ના કરી શકે કે એ કેવી હશે.? રાત્રે સાડા નવ વાગ્યે પોતાના પ્રેમી સાથે રંગરેલિયા મનાવી ને આવેલી સ્ત્રી દસ વાગ્યે એના પતિ સાથે સુતી હોય તો એના પતિ ને ઘંટો ય ખબર ના પડે કે એની ચૂત હજી એના પ્રેમી ના વીર્ય થી લથબથ છે અને હોશિયાર સ્ત્રી એના પ્રેમી ના વીર્ય ની ચીકાશ ને પોતાના પતિ ની કામુક હરકતો ને કારણે ચૂત મા આવેલી ભીનાશ ગણાવી ને પોતાના પતિ ને બહુ જ પ્રેમ કરતી હોવાનું અને એના પત્ની ના સ્પર્શ જેવું સુખ દુનિયા મા બીજે ક્યાંય નથી એવું ઠસાવતી હોય.. એટલું જ નહિ એના લંડ ના એટલા બધા વખાણ કરે એટલા બધા વખાણ કરે કે પેલા ચુતીયા ને તો એમ જ થઇ જાય કે લંડ તો દુનિયા મા જાણે એના એકલાનો જ , બાકી ના તો બધા ફીન્ગરીગ થી છોકરા કાઢતા હશે...
જે કરે એ સાચવી ને કરજે રસિક..હું કવિતા ની નજર મા થી ઉતરી જાઉં એવું ના થાય એ જોજે, રસીક ના સાંબેલા જેવા લંડ નો કેટલો વજન હશે..? એ અચરજ નો વિચાર કરતાં અનુંમાસી એ મુઠ્ઠી મા ફીટ પકડી ને લંડ ની ચામડી આગળ પાછળ કરતાં એના સોપારા ને અહોભાવ થી જોઈ રહ્યા
ના થાય કાકી ,તમારું તો નામ જ ક્યાં વચ્ચે આવવાનું છે? અને આવશે તોય મારી પાસે એની જડી બુટી છે ચિંતા ના કરો કવિતા તમને કાઈ નહિ કહે..એની ખાત્રી આપું છું બસ..?
રસિક , હવે તો મને રોજ મળીશ ને ? જયારે જયારે હું બોલાવું ત્યારે તું આવીશ ને ?
હા કાકી, પણ તમેય મને ભૂલી ના જતાં પાછા મેં તમને કહ્યું એ પ્રમાણે યાદ રાખજો..શનિવારે ફાયનલ જ રાખજો.. લ્યો હવે થોડો મોંઢા મા લઇ લ્યો એટલે મારો છુટકબારો થાય.. આમ ખાખરા ખાધે એના પારણાં નહિ થાય.. અને વધારે ભુખ ઉઘડશે તો પાછો આખું ભાણું માંગશે .. મુઠ્ઠી મા એને કે મને જરાય મજા નથી આવતી.. કાકી.. કહી ને રસિકે અનુંમાસી ના ગાલ પર એક બટકું ભરી ને નિપ્પલ પકડીં ને બોલ ખેંચ્યા...
એક એક હરકત અનુંમાસી ને અતિશય ગમતી હતી..એમને કોઈ વિરોધ કરવો જ નહતો..હવે..
સારું , રસિક પણ , મને બહુ બીક લાગે છે ,ક્યાંક કઈ આડું અવળું ના થઇ જાય..
અરે કઈ નહી થાય કાકી..મારી પર ભરોસો રાખો.. અને મોંઢા મા લ્યો..હવે..
રસિક આ તો જો ગધેડા ના લંડ જેવો છે આવડો મોટો મારી અંદર ઘાલી દીધો તો તે? મોંઢા મા તો કેમ નો જશે?
અરે જશે કાકી..ભોસ મા ગયો તો મોંઢા મા કેમ નહિ જાય તે દિવસે તો આખો લીધો તો યાદ નથી?
એ તો મુઆ તે જબરદસ્તી થી આખી મોંઢામાં ચગળી ઘાલ્યો તો..મારી જે હાલત થઇ તી તને શું ખબર..? આજે એવું ના કરતો..જીવ નીકળી જાય એવું થાય છે ,
નહિ કરુ હવે વાતો કર્યા વગર જલ્દી ચૂસો..તમે...
આહ કાકી..મજા આવે છે અનુંમાસી એ નીચે બેસી ને લંડ પર બચી ભરી જેનો અવાજ ચોખ્ખો કવિતા એ સંભાળ્યો.. એનો ચહેરો લાલઘૂમ થઇ ગયો.. પોતાની સાસુ ને એક મામુલી દૂધવાળા નો લંડ ચૂસતા જાણી ને , આહ .આહ આહ ..કાકી...ઈ.ઈ.ઈ.ઈ.ઈ.ઈ.ઈ.ઈ.ઈ.ઈ ઓહ કવિતા બહેન............
રસીક ના મુખે થી ઉત્તેજના ની આખરી ક્ષણો મા પોતાનું નામ સાંભળી ને
કવિતા ને ખબર પડી ગઈ કે હવે એનું બચવું અસંભવ છે, રસિક વીર્ય સ્ત્રાવ ની આખરી ક્ષણો મા અનુંમાસી ની સામે કવિતા નું નામ બોલી ગયો એ સાંભળી ને અનુંમાસી ને ય નવાઈ લાગી.. અને કવિતા ને તો રીતસર નો આઘાત જ લાગ્યો.. જાણે એની સાસુ ના શ્રી સાથે નહિ એના ખુદ ના શરીર સાથે રસિક અત્યારે છેડછાડ કરી રહ્યો હોય એવું ફીલ થઇ ગયું કવિતા ને , એ ત્યાં થી ચુપચાપ સરકી ગઈ..હવે ત્યા ઉભા રહેવાનો કોઈ અર્થ નહતો , જાણે એના મોંઢા મા રસિક ના લંડે પિચકારી મારી દીધી હોય એમ મોંઢું કટાણું કરી એ એ થૂંકી.. એની ઉત્તેજના ક્યાંય હવામાં ઓગળી ગઈ હતી ..અને ગહન વિચારો મા અંધારું એની સત્તા છોડે એ પહેલાં શીલા ના ઘર મા આવી ને બેડ પર પહોંચી... પિયુષ નસકોરા બોલાવતો ભર નીંદર મા હતો એ જોઈ ને વધૂ એક રાહત નો શ્વાસ લઇ ને એ ય એની બાજુ મા આડી પડી..જેવી કવિતા આડી પડી કે પિયુષ એ પડખું ફેરવી ને એને બાથ મા લઇ ને દબાવી નાખી અને પાછો નસકોરા બોલાવવા લાગ્યો..
પિયુષ ની આ આદત હતી. પરણ્યા ની પહેલી રાત થી કવિતા આ જોતી આવી હતી અને એને એ બહુ જ ગમતું હતું. એના ઉરોજ પિયુષ ની છાતી સાથે દબાઈ ને સપાટ થઇ ગયા..અને પિયુષ નો લંડ ગૂડ મોર્નિંગ ની છડી પોકારવા ઉંચી થયેલી કુકડા ની ડોક જેવો થઇ ને એની જાંઘો ને અડપલાં કરવા લાગ્યો. આ કઈ સેક્સ ની શરૂઆત નહતી..આતો એક સામાન્ય ક્રિયા હતી જે લગભગ બધા જ કપલ્સ ઊંઘ મા કરતાં હોય છે ખાસ કરી ને વહેલી સવારે.. , પિયુષ તો નિશ્ચિંત થઇ ને નસકોરા બોલાવતો હતો પણ કવિતા ને ઊંઘ શેની આવે? એના મગજ મા રસિક અને એના સાસુ ની ચર્ચા ઘુમરાઈ રહી હતી..રસિક ભાઈ એ મને ક્યારે જોઈ લીધી હશે ? પેલા દિવસે ગલી મા જીદ કરી ને પીન્ટુ એ મળવા બોલાવી ત્યારે જ લોચો વાગ્યો હશે..લાગે છે.. રસિકે મોંઢું બંધ રાખ્યું હોત તો કેટલું સારું..?
કવિતા ના વિચારો મા ડોર બેલ ના મીઠા રણકારે ખલેલ પાડી... એ યંત્રવત ઉભી થઇ અને દરવાજો ખોલવા ગઈ.. એને ખબર જ હતી કે રસિક દૂધ આપવા આવ્યો હશે ...કવિતા એ દરવાજો ખોલ્યો...એ જ હતો.. આખું બારણું રોકે એટલું પઠ્ઠા જેવું કાળું ડીબાંગ અષાઢી મેઘ અંધાર્યા હોય એવું શરીર..સાયકલ ચલાવવા ને કારણે બાઝેલી પરસેવાની બુંદો.. અને ખાસ તો એની નજર...કવિતા ને એમ થયું કે પાછો દરવાજો બંઘ કરી ને એ પિયુષ પાસે જતી રહે..
જય શ્રી કૃષ્ણ ભાભી, કેમ તમે આજે અહીં? કાલે કાકી હતા..અને આજે તમારો વારો આવ્યો..?
રસિકે નિર્દોષ હોવાનો દેખાવ કરતાં પૂછ્યું..
કવિતા નું મોંઢું બગડી ગયું..ગુસ્સો તો એવો આવ્યો કે એ બધું કહી દે જે હમણાં એ સાંભળી ને આવી હતી.પણ એ ચુપ રહી...
કવિતા ને એક જ વાત ની ફિકર હતી કે રસિક જે વાત જાણે છે એ કમ સે કમ જૂની થઇ જાય ત્યા સુધી રસિક ના દિલ મા ધરબાયેલી રહે..જેથી પિયુષ સાથે માંડ થાળે પડેલા સંબંધ ને અસર ના થાય..
તમે કેમ આજે મોડા આવ્યા રસિક ભાઈ..? તમારી સાયકલ ની ઘંટડી તો ક્યારનીય મેં સાંભળી તી. હું તો ક્યાર ની જાગું છું..આળસ મરડવા ને કારણે પાતળા કપડાં મા ખેંચાયેલા એના બોબલા વધૂ બહાર ઉપસી આવ્યા.. તપેલી મા દૂધ રેડવા માટે પોતાની બરણી મા ડુબાડેલું માપિયું હાથ મા થી છૂટી ગયું અને ડીસ્ચાર્જ થયા પછી લંડ જેમ હેઠો બેસે એમ માપીયું ન્યુટન ને યાદ કરતુ માપિયું શરમાઈ ને બરણી ના તળિયે જઈ ને બેઠું..
અરે રે...શું તમેય રસિક ભાઈ હાથ ભાગી ગયા છે કે શું.? કવિતા એ ઠપકો કરતાં કહ્યું...
હવે દૂધ કેવી રીતે માપશો..?
અરે કવિતા બેન તમે ચિંતા શું કરવા કરો છો..? મારી પાસે બીજું માંપીયું છે ..આ રહ્યું જુઓ.. પહેરણ ના બાજુ ના ખિસ્સા મા થી બીજું માપિયું કાઢી ને દેખાડતાં રસિક બોલ્યો.. માપીયું છૂટી ના જાય તો બીજું શું થાય..? તમે છો જ એવા..તે..? બધું ય છુટીજાય..
વખાણ...કવિતા ના ચહેરા પર થી અણગમા ના દસ ટકા હાવભાવ ઓછા થઇ ગયા..ખુદ ની ખુશામત સાંભળી ને ..
સારું સારું હવે દૂધ આલો..જે કામ કરતાં હોઈએ ને એમાં જ પૂરું ધ્યાન રાખીએ તો માપિયા ખોવાઈ ના જાય.. આજુ બાજુ ડાફોળિયા ઓછા મારીયે..
અરે કવિતા બેન દૂધ અને માપિયા તો પછીય મળશે..પણ ડાફોળિયા મારતા જે જોવા મળી જાય છે એ કઈ થોડું વારે ઘડીએ મળવાનું છે..? કવિતા ના દેખતા જ એના મદમસ્ત સ્તનો ને બિન્દાસ્ત પણે નફફટાઈ થી ઝાંખતા રસિક બોલ્યો.. જાણે એનો અધિકાર હોય એમ.
કવિતા ને થયું હે ભગવાન આ નું હવે શું કરવું..? નજર થી આટલી ચીતરી ચઢે છે,
તો અડકે તો શું થાય..? છી......
તમે મોડા કેમ આવ્યા એ ના કહ્યું તમે આજે..? કવિતા એ રસિક કેટલું જુઠ્ઠું બોલી શકે છે એ ચકાસવા માટે પૂછ્યું
પહેલાં તમારે ઘેર ગયો તો બેન..
મારે ઘેર કેમ ? રોજ તો તમે પહેલાં શીલા ભાભી ના ઘેર આવો છો.. અને પછી ત્યા થી મારા ઘરે આવો છો..
તમારા સાસુ નું થોડું કામ હતું એટલે સીધો ત્યા ગયો તો..રોજ ભૂલી જવાતું હતું..એટલે આજે તો પહેલાં એજ પતાવી દીધું..
ભલે ભલે . તે કામ થઇ ગયું..? એવું તે શું કામ હતું જે વહેલી સવારે કરવું પડે..? રસિક ભાઈ.? હવે કવિતા ને રસિક ના અર્ધસત્ય ને સાંભળી ને કંટાળો આવવા લાગ્યો હતો..રસિક એવા જવાબો આપતો હતો જે સાચા નહોતા ..પણ ખોટ્ટા ય નહતા. .
હતું જે હતું એ તમને કહેવાય એવું નથી બેન.. પછી કહીશ..શીલા ભાભી ક્યારે આવવાના છે? ઘણા દિવસ થઇ ગયા.. એમને ય..ગયે. રસિકે સિફત પૂર્વક વાત ને ટાળી દીધી..
હવે કવિતા આગળ કશું પૂછે તો રસિક ને શક જાય એમ હતું એટલે એ પણ ચુપ થઇ ગઈ..
આજે ગુરુવાર થયો શનિવાર ની મમ્મીજી એ વાત કરી છે હું જ શનિવારે પિયુષ ને લઇ ને પપ્પા ના ઘેર ઉપડી જાઉં તો કેવું.? કવિતા ના દિમાગ મા ચમકારો થયો... માપિયું બરોબર સાફ કરી ને દૂધ ભરી રહેલા રસિક ના ધોતિયા ના કછોટા પર કવિતા ની અછડતી નજર પડતાં જ એણે નજર ફેરવી લીધી.. પણ જે પ્રકારે રસિકે એના લંડ ને તસોતસ બાંધ્યો હતો એના પર થી લાગતું હતું કે ઘોડો બહુ તોફાની લાગે છે એટલે જ લગામ ખેંચેલી રાખવી પડતી હશે ને ?
મમ્મી જી ના સીસકારા અને એમણે લંડ ની સાઈઝ વિષે કાઢેલા ઉદગારો યાદ આવતાં કવિતા ની નજર અનિચ્છાએ પણ એ ઉપસેલા ભાગ પર સ્થિર થઇ ગઈ.. રસિક તપેલી હાથ મા આપવા ગયો પણ બેધ્યાન પણે કવિતા ના હાથ મા થી એ હાલી ગઈ એટલે દૂધ છલકાયું એટલે રસિકે તરત કહ્યું .લ્યો ..અભી બોલા અભી ફોક.? હમણાં તો તમે કહેતાં હતા કે
જે કામ કરતાં હોઈએ ને એમાં જ પૂરું ધ્યાન રાખીએ ના એ આજુ બાજુ ડાફોળિયા ના મારીયે તો જ કામ મા ભલી વાર આવે અને હવે તમે જ ભૂલી ગયા..?
લંડ તરફ તાકી રહેલી કવિતા શરમ થી પાણી પાણી થઇ ગઈ અને રસિક ના હાથ મા થી તપેલી લઇ ને સીધી રસોડા મા આવી ગઈ..રસિક પણ હસતો હસતો ..નીકળી ગયો..
કવિતા ને જાત પર ગુસ્સો આવતો હતો...રસિક તો ઠીક હલકા વરણ નો હતો અને પુરુષ હતો એની નજર તો જે હતી એ હતી પણ મારે શું જરૂર હતી એના લોડા ને તાકી રહેવાની..?
લોડા ને તાકી રેહવા કરતાય કવિતા ને રસિક ના હાથે રંગે હાથ પકડાઈ ગઈ એનો વધારે ગુસ્સો આવી ગયો હતો.. કોણ જાણે એ મારે માટે શું વિચારશે..? એક તરફ હું એના થી બચવાની કોશીશ કરું છું અને બીજી તરફ એને હિંમત મળે એવા કામો કરું છું.. એ કેવું..? આતો વાંદરા ને નિસરણી આલવા જેવી વાત થઇ.. હવે શું થાય ..? જે થઇ ગયું એ થઇ ગયું બીજી વાર ધ્યાન રાખવાનું .બીજું શું,..,?કવિતા શનિવાર ના રસિક અને સાસુમાં ના પ્લાન ને નિષ્ફળ બનાવવા ના માસ્ટર પ્લાન મા લાગી ગઈ.. એને પુરો ભરોસો હતો કે એ રસિક ને દુર રાખવા મા સફળ થઇ જ શકશે..
દૂધ ગરમ કરી ને ફ્રીઝ મા મુકી ને કવિતા એ પિયુષ ને જગાડ્યો.. બંને એ થોડી ઘણી વાતોકારી અને શીલા ભાભી ના ઘર ને તાળું મારી ને બંને જણા પોતાના ઘરે ગયા..
કવિતા નો એના સાસુ પ્રત્યે નો અભિગમ બદલાઈ ચુક્યો હતો..અત્યાર સુધી મમ્મી મમ્મી કહેતાં જેની જીભ થાકતી નહતી એ જીભ ને મમ્મી કહેતાં શ્રમ પડતો હતો . પણ પુરુષ કરતાં એક સ્ત્રી એના શક, ઉતેજના , અને અણગમા ના ભાવો ને પુરુષ ની સરખામણી એ વધૂ સફળતા પૂર્વક છુપાવી શકે છે , સ્ત્રી માત્ર ભય ના હાવભાવ ને જ છુપાવી શકતી નથી..એટલે જ એણે વારંવાર પુરુષ ની મદદ ની જરૂર પડે છે.
કવિતા એ પ્રયત્ન પૂર્વક સાસુમાં પ્રત્યે ના અણગમા ને છુપાવી ને રોજીંદા કામ મા મન પરોવી દીધું..
પિયુષ એનું બધું પરવારી ને નોકરી એ જતો રહ્યો..
કવિતા સવારે સાડા દસ વાગ્યે ગવાર સમારતા ગહન વિચારો મા ડૂબી ગઈ હતી. આજ નો જ દિવસ છે મમ્મી જી શું પ્લાન બનાવશે? એમનો પ્લાન ખબર પડે તો એ પ્રમાણે મને આગળ વધવાની ખબર પડે..
અંદર ના પુજા – રૂમ મા બેઠેલા અનુંમાસી પણ ગહન વિચારો મા ખોવાયેલા હતા.. રસિક ના બનાવેલા પ્રોગ્રામ ની કવિતા ને વાત કરું તો શી રીતે કરું..? એ ના પાડશે તો? કેવી રીતે ઘર મા થી બહાર લઇ જાઉં એને ? છેવટે અનુંમાસી એ માળા એક બાજુ મૂકી ને હિંમત કરી જ દીધી..
કવિ.. કાલે શની વાર છે આપણે ગરુડેશ્વર જઈશું? મને બહુ સમય થી ઈચ્છા છે .. બપોરે બસ મા જઈશું અને સવાર ની પૂજા પતાવી ને રવિવારે બપોરે નીકળી જઈશું..
કવિતા નો ડર સાચો પડ્યો..સાસુ મા એ એવો માસ્ટર સ્ટ્રોક માર્યો હતો કે કવિતા નકારી જ ના શકે..
શનિવાર ની રાત નું કોકડું અનુંમાસી એ સિફત પૂર્વક ગોઠવી દીધું હતું ... ઘર થી એટલે દુર ગોઠવ્યું હતું કે ચીમન લાલ અને પિયુષ કવિતા નો વિરોધ તથા અનુંમાસી ના સીસકારા સાંભળી જ ના શકે. હલબલી ઉઠેલી કવિતા એ ઉતાવળ મા કહી દીધું.. અરે મમ્મી જી આજે સવારે જ મેં અને પિયુષ એ શાની રવિ મમ્મી ને ઘેર જવાનો પ્લાન બાનાવ્યો છે.. મોસમ ના લગ્ન ની તૈયારીઓ કેવી ચાલે છે એ જાણવા અને મમ્મી ને મદદરૂપ થવા માટે ..આપણે અ શાની રવિ ના બદલે આવતા શનિ રવિ એ ગોઠવવું પડશે...મેં તો મમ્મી ને ય કહી દીધું છે...
અનુંમાસી નું મોંઢું પડી ગયું.. કવિતા એ ગજબ ના આત્મવિશ્વાસ સાથે પિયુષ ની મંજૂરી વગર સાસુ મા ને જવાબ આપ્યો..
અનુંમાસી ને કઈ સુજ્યું નહિ એમણે ય ઉતાવળ મા કહી દીધું ..ભલે એમ કરશું..આવતા શનિ રવિ રાખીએ..
મન મા તો અનુંમાસી પણ ખુશ થયા કે ચાલો આ શનિ વાર છોડી ને આવતા શનિવાર નું તો ગોઠવાઈ ગયું..? મને તો એમ કે કવિતા આવવાની જ ના પાડશે.. રસિક ને હું કહી દઈશ ને આ શનિવાર નું કેન્સલ છે , અને આવતા રવિવાર નું ફાયનલ છે ..એ ના નહિ પાડે..જે થાય છે એ સારા માટે જ થાય છે પિયુષ ના પપ્પા પણ આવતા શનિ વારે નથી એટલે એમનું ય રાંધવાનું ને ખાવાનું બનાવવાની ચિંતા નથી પિયુષ તો ગમે ત્યા હોટલ મા જમી લેશે.. ત્યા સુધી મા તો શીલા ય આવી જશે..પછી તો ક્યાં કોઇં પ્રોબ્લેમ જ છે.?
અનુંમાસી ના મન મા લડ્ડુ ફૂટવા લાગ્યા હતા..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
જે કામ એમને બહુ જ મુશ્કેલ લાગતું હતું એ તદ્દન આસાની થી પતિ ગયું એટલે એમના માથા પર થી જાણે બોજ ઉતરી ગયો.. એ પાછા પોતાના રૂમ મા ગયા અને કવિતા આઘો પાછી થાય એની રાહ જોવા લાગ્યા જેથી રસિક ને ફોન કરી ને બધી માહિતી આપી શકાય.. જો કે એનું એમણે કોઈ ટેન્સન નહતું..આખો દિવસ પડ્યો હતો જો કવિતા આઘી પાછી ના પણ થાય તો એ સાંજે મંદિરે તો જવાના જ હતા એ વખતે રસિક ને બધી માહિતી આપી શકાય એમ હતી. અનુંમાસી મનોમન ખુશ થતાં માળા ફેરવ્સવા લાગ્યા..
રસોડા મા કવિતા નું મગજ શાક સમારતા પિયુષ ને તાત્કાલિક કોલ કરી ને પિયર જવા માટે રાજી કરવા શું કરવું એ વચાર મા રત હતું.. એ ઉભી થઇ અને ધાબે ગઈ કપડાં સુકવેલા હતા એ લેવા એ વખતે એણે પિયુષ ને કોલ કર્યો..
હાય જાનુ...પિયુષ નો રોમેન્ટિક સ્વર કવિતા ને કાને પડ્યો..
જાનુ જાનુ કરે છે પણ જાનુ ને શું જોઈએ છે પૂછ્યું છે કદી..? કવિતા એ ઝટ જાઓ ચંદનહાર લાવો ઘૂંઘટ નહિ ખોલું હો.. વાળું રૂસણું લીધું..
અરે મારી કવિ, બોલ ને શું કરવું છે તારે..? શું ઈચ્છા છે તારી..હમણાં પૂરી કરી દઉં..
કઈ નહિ મારી ઈચ્છા તો આ શનિ રવિ પપ્પા ના ઘેર જવાની હતી.. મોસમ ના લગ્ન ની તૈયારી મા મમ્મી ને મદદ પણ કરાવી પડે ને? એ બિચારી એકલી કેટલું કરે?
!! મોસમ !! નામ સાંભળી ને જ રોમ રોમ પુલકીત થઇ ઉઠ્યું , મોસમ એ એક વાર મળવાનું પ્રોમીસ કરેલું એ યાદ આવી ગયું.. આ જ ચાન્સ છે , મોકો છોડવા જેવો નથી.. સામે ચાલી ને કુદરતે આ સંજોગ ઉભા કર્યા છે તો શા માટે હું તક ચૂકું..?
અરે મારી રાણી , આપણે કાલે સવારે જઈશું બસ? આટલી અમથી વાત મા તું તારું સુંદર મુખ લટકાવી ને બેઠી તી..? જો હું અત્યારે થોડો ક બીઝી છું આપણે કાલે સવારે જઈશું પણ સન્ડે સાંજ સુધી મા પાછા આવી જવાનું..હો? સોમવારે મારે ઇમ્પોર્ટન્ટ મીટીંગ છે જો મિસ થઇ જશે તો રાજેશ સર ને બહુ મોટું નાણાકીય નુકસાન જશે..અને એ નારાજ થશે.. તું તૈયારી કરવા માંડ આપણે ઘર મળીએ છીએ.... બાય..
કવિતા> બાય , બાય ડાર્લિંગ વહેલો આવી જજે , મોડું ના કરતો આજે તે મને ખુશ કરી છે એટલે તનેય હું ખુશ કરી દઈશ... આજે રાતે તને જલસા કરાવી દેવા છે..
કવિતા ને આટલી જલ્દી પિયુષ માની જશે એવો અંદાજ નહતો.. પિયુષ એ જરાય આનાકાની વિના હા કહી દીધી એ બાબત થી અતિશય ખુશ થઇ ને કવિતા કપડાં લઇ ને નીચે આવી... એણે જોયું તો સાસુ મા કોઈ ની સાથે ફોન પર વાત કરી રહ્યા હતા અને જેવી કવિતા ને જોઈ કે એમણે ફોન કટ કરી દીધો...
કવિતા ને શંકા ગઈ પણ હવે એણે ડરવાનું કોઈ કારણ જ નહતું કેમ કે એ પોતે જ આઉટ ઓફ ટાઉન છે પછી કોઈ એનું શું બગડી શકવાનું છે..? મમ્મી જી ના એ ફોન ને નજર અંદાજ કરી ને કવિતા રસોઈ મા લાગી ગઈ..
આખો દિવસ કોઈ ખાસ ગતિ વિધિ વિના પસાર થઇ ગયો..
કવિતા એની રીતે ખુશ હતી અને અનુંમાસી એમની રીતે..
પિયુષ મોસમ ને મળવા ના ખ્વાબ જોતો ઓફીસ મા ગીત ગણગણતો ફૂલ ફોર્મ મા કામ કરી રહ્યો હતો..એને જોઈ ને જ કોઈ પણ વ્યક્તિ અંદાજ મારી શકે કે એ કોઈ ના પ્રેમ મા પડ્યો છે..
પિયુષ એ કવિતા નો ફોન મૂકી ને તરત મોસમ ને ફોન કર્યો અને પોતે અને કવિતા ત્યા આવવાનો વિચાર કરે છે એ સમાચાર આપ્યા અને એનું પ્રોમીસ પણ યાદ કરાવ્યું..જવાબ મા મોસમે કહ્યું.. કે હા જીજુ..ડેડી બે દિવસ માટે બહાર ગામ ગયા છે આપણે અમારી ઓફિસે મળી શકશું.. હું ગોઠવણ કરી રાખીશ... તમે ચોક્કસ આવો..
મોસમ ની જુવાની ની યાદ આવતાં જ પિયુષ નો લંડ અત્યાર થી વોર્મ અપ મા લાગી ગયો..
સાંજે એ ઘેર આવ્યો ..ત્યારે કવિતા પણ બહુ ખુશ હતી... એના ચહેરા પર પિયુષ ની મુગ્ધતા અને લાલિમા પથરાઈ ગઈ હતી..તો પિયુષ પણ એના ચહેરા પરની ખુશી છુપાડી શકે એમ નહતો .. . બધા એ ભેગા મળી ને વાળુ કર્યું અને એ અને પછી એ કવિતા ને લઇ ને ધાબા પર આવી ગયો , સારું એવું અંધારું હતું ..સાડા નવ વાગ્યા નો સમય હતો.. સવારે નીકળવા નું બંને નું નક્કી હતુ એ જ વખતે પિયુષ ના મોબાઈલ પર એક મેસેજ આવ્યો જે વાંચી ને પિયુષ ના બારેય વહાણ એક સાથે ડૂબી ગયા... યાર..? કુદરત મારી સાથે જ કેમ આવું કરે છે? સારું થયું કે અંધારા મા કવિતા એ એના ચહેરા ના હાવભાવ ના જોયા નહીતર એ બધું સમજી જાત અને નવો ઈસ્સ્યુ ઉભો કરત પાછો..
હતપ્રભ થઇ ગયેલો પિયુષ થોડી ક વાર માટે તો સ્તબ્ધ થઇ ગયું, એને સુજ્યું નહિ કે હવે શું કરવું..કાલે સવારે નીકળવાનું હતું અને આ વાળી નવો પ્રોબ્લમ ક્યાંથી ઉભો થયો.? શું કરવું..? કવિતા એ તો બધી તૈયારી ય કરી રાખી છે કેન્સલ કરવાનું ય કેમ કરી કહેવું..?
કોઈ પણ સ્ત્રી ને એના પિયર મા જવાનો એટલો બધો ઉત્સાહ હોય છે કે ના પૂછો વાત , અને જો એ પ્રગ્રામ કેન્સલ થાય તો કેવડું મોટું મહાભારત સર્જાઈ શકે એ અનુભવવું હોય તો એક વાર પોતપોતાના ઘરે અખતરો કરી જોજો... કવિતા મારી મા ફાડી નાખશે જો હું કેન્સલ કરીશ તો.. શું કરવું..? મોસમ પણ યાર ખરી છે..? ગાંડ મા એટમ બોમ્બ ફૂટે એવો ખતરનાક મેસેજ બે જ શબ્દો મા મોકલ્યો છે એટલું ય નથી વિચારતી કે મારી પર શું વીતશે ? કઈ ક દાવ અજમાવવો પડશે..
પિયુષ એ તરત એનો ફોન સાઈલન્ટ કરી દઈ ને એક કોલ આવ્યો હોય એમ કોલ એટેન્ડ કર્યો જરૂર કરતાં વધારે ગંભીર થઇ ને કવિતા ને સંભળાય એમ બોલ્યો..
એ તો બહુ જ સારી વાત છે સર.. પણ ..એ ડિસ્કસ આપણે આવતાં રવિવારે રાખવી પડશે હુ કંપની મા રજા મૂકી ને આવ્યો છું સવારે મારે મારી વાઈફ સાથે એના પિયર જવાનું છે સામાજિક કામે એટલે કહું છું..
કવિતા ને સમજણ પડી ગઈ કે ઓફીસ ના કોઈ અર્જન્ટ કામે પિયુષ ને રવિવારે બહાર ગામ જવાનું થયું છે એટલે નક્કી મારું પપ્પા ને ઘેર જવાનું કેન્સલ કરવું પડશે ..કવિતા નો ય મૂડ ઓફ થઇ ગયો પણ ઉડેલી ટ્યુબ લાઈટ બંને છેડે થી કાળી પડી ગઈ હોય , એ ઉડી ગઈ છે એવી પાકી ખાત્રી હોય તોય આશા ભરી રીતે આપણે બંને બાજુ થી પકડી ને સાચવી ને ફેરવ્યા કરીએ કદાચ રખે ને ચાલુ થઇ જાય..? એમ કવિતા આશા ભરી નજરે પિયુષ ની વાતો ને ધ્યાન દાઈ ને સાંભળી રહી.. છેલ્લે એ શું જવાબ આપે છે એની ઉપર બધો આધાર હતો એના પિયર જવાનો.. કવિતા નો ગુસ્સો અને કંટાળો છૂપ્યો છુપાતો નહતો.. અંધારા મા ય પિયુષ ને એની તગતગતી આંખો દેખાતી હતી.. ગુસ્સા મા લાલચોળ.. કવિતા ના ચહેરા ના હાવ ભાવ જોઈ ને પિયુષ ને ખબર પડી ગઈ કે આજ ની રાત યાદગાર બનાવી દેવાની કવિતા ની કસમ જરૂર પૂરી થવાની... કવિતા ના ચહેરા ને જોઈ ને પિયુષ અંદાજ મારી રહ્યો હતો કે એ શું વિચારી રહ્યો હશે..પણ કઈ કળાયું નહિ એટલે પિયુષ વધારે આક્રમક અને નિરાશ થઇ ને બોલ્યો...
ના સર.. મને નોકરી છોડી દેવી પાલવશે પણ આવતી કાલ નું જવાનું હું ટાળી શકું એમ નથીં..માફ કરશો... મારી પત્ની ને મેં પ્રોમીસ કરી દીધું છે .. મારી ય કંઈ લાઈફ હોય કે નહિ..? એટલા માટે તો મેં ગઈ કાલ થી જ ઓફીસ મા રાજેશ સર ને જણાવી દીધું હતું.
કવિતા નોકરી છોડી દેવાની વાત સાંભળી ને થથરી ગઈ... મારી પિયર જવાની જીદ પૂરી કરવા માટે પિયુષ નોકરી ને ઠોકર મારવા તૈયાર થયો છે ? કેટલી મુશ્કેલી થી આટલી સરસ નોકરી મળી છે એ આમ ગુમાવી દેવાય..? એને અર્જન્ટ મીટીંગ હોય તો આવતાં રવિવારે ક્યાં નથી જવાતું? મમ્મી પપ્પા ને ફોન કરી ને ય બધું પૂછી જ શકાય છે ને?
નોકરી છૂટી જશે તો મોસમ ના લગ્ન નો ખર્ચો ક્યાં થી કાઢશું.?
કવિતા એ તરત પિયુષ ને કહ્યું આપણે કાલે નથી જવું તું તારી પાર્ટી ને મીટીંગ માટે હા કહી દે.. નોકરી છોડાતી હશે ગાંડા?
પિયુષ એ કવિતા ની વાત સાંભળી ને તરત ફોન મા કહી દીધું... ઓકે સર મારી વાઈફ ને પ્રોબ્લમ નથી હું કાલે મારું સાસરી મા જવાનું કેન્સલ કરી દઉં છું ને આપણે કાલે મળીએ જ છીએ સોરી તમને તકલીફ પડી સર પણ હું બહુ ક્રિટીકલ હતો.. મારી વાઈફ બહુ જ સમજુ છે એના કો-ઓપરેશન ને કારણે જ હું કાલે નોકરી પર આવી શકીશ..
ઓકે ઓકે સર .થેંક યુ , વેલકમ સર.. યા યા.. સામે થી જે પ્રમાણે વાત થઇ રહી હતી એ પ્રમાણે પિયુષ એટલી સિફત થી વાત કરી રહ્યો હતો કે કવિતા ને જરાય શંકા ના ગઈ કે સામે ફોન પર કોઈ હતું જ નહિ ..
હાશ..સારું થયું કવિતા તું રાઈટ ટાઈમે સમજી ગઈ..આઈ એમ પ્રાઉડ ઓફ યુ...બાકી મને તો એમ હતું કે આવી બન્યું..હવે તું રીસાઈ જઈશ અને મારે હવે તને રીસાવા નથી દેવી કવિ..
પિયુષ ના શબ્દો સાંભળી ને કવિતા ને માઉન્ટ આબુ ની બોગસ ટ્રીપ યાદ આવી ગઈ..જ્યાં આખી દુનિયા મધુરજની માણવા જાય ત્યા અમે બંને અબોલા માણવા ગયા હતા..
પુરુષો કેટલી આસાની થી એમની પત્ની ઓ ને ચોદુ બનાવતા હોય છે...? પિયુષ એ મોસમ નો જેવો મેસેજ આવ્યો કે જીજુ..કાલે તમે આવશો તો આપણી પર્સનલ મીટીંગ થઇ નહિ શકે કેમ કે હું બીમાર થઇ ગઈ છું.. ચાર પાંચ દિવસ પછી ગોઠવજો..
એટલે તરત પિયુષ એ પોગ્રામ ફેરવી નાખ્યો અને કોઈ નોય ફોન નહતો આવ્યો તોય નાટક કરી ને આવતી કાલ નું જવાનું કેન્સલ કરી ને બિઝનેસ મીટીંગ નું સર્જન કરી દીધું..ભલી ભોળી કવિતા એ તો બિચારી એ રસિક અને અનુંમાસી ના કાવતરા થી બચવા માટે આ ગોઠવ્યું હતું..એ તો જયારે પોતાના બેડરૂમ મા આવી ને આડી પડી ત્યારે એને યાદ આવ્યું ..કે હાય હાય ..જો કાલે જવાનું નહિ ગોઠવાય તો ..રસીક અને સાસુ મા એમના પ્લાન મા સક્સેસ જતાં રહેશે.. રસિક નું ગંદુ ગોબરું અને કાળું ડીબાંગ શરીર યાદ આવતાં કવિતા ને ચીતરી ચડી ગઈ.. પિયુષ તો પોતાના પ્રોગ્રામ મા સફળ થઇ ને શાંતિ થી ઉંઘીગયો. પણ કવિતા ને નીંદર ક્યાં થી આવે? શું કરવું..? મારો માસ્ટર પ્લાન જ કેન્સલ થઇ ગયો હવે લાસ્ટ ટાઈમે નવું શું કરવું..? કાલે મમ્મી ગરુડેશ્વર જવાનું કહેશે તો ના શી રીતે પડાશે? હે ભગવાન..??? શું થશે મારું..?
બીજી બાજુ અનુંમાસી એ રસિક ને બધી માહિતી પહોંચાડી દીધી હતી.. એ જણાવી દીધું હતું કે આ રવિવારે કવિતા અને પિયુષ એના પિયર મા જવાના છે તો આપણે આવતાં રવિવાર નું ગોઠવવું પડશે ,, શીલા ના ઘરે અનુંમાસી એ ગમે તેમ કરી ને ઊંઘવા આવવાનું ચોકઠું ગોઠવી દીધું, ચીમનલાલ ઘરે હતા તોય એમની પરવા કર્યા વિના એકલા અનુંમાસી શીલા ના ઘરે સુવા આવી ગયા... જો કે એમણે ચીમનલાલ ને કહેવા ખાતર કહ્યું પણ ખરું કે તમેય ચાલો ત્યા સુવા પણ ચીમનલાલે જ ના પાડી.. મેચ રમવાની જ નહતી તો પછી ગ્રાઉન્ડ પર જવાનો શો અર્થ..? અનુંમાસી ને તો જોકે કઈ ફરક ક્યાં પાડવાનો હતો..? હા એમની હાજરી મા થોડુંક ડર સાથે કરવું પડે એ વાત સાચી સારું થયું એ ત્યા જ ઉંઘ્યા અને અહીં ના આવ્યા એ પણ.. કરે ય નહિ ને કરવાદેય નહિ એ થોડું ચાલે..? જો કે એ આવ્યા હોત તોય કઈ વાંધો નહતો અનુંમાસી ચાળીસ વરસ થી જોતાં આવ્યા હતા કે વહેલી સવારે ચીમનલાલ ને એટલી ગાઢ નીંદર આવતી હોય છે કે એમની આજુબાજુ ઢોલ નગારા વાગે તોય એમની ઊંઘ ના ઉડે..રસિક અને એ ચીમનલાલ ના બેડ પર જ સુઈ ને કામ પતાવે તોય એ જાગવાના નહોતા.. વહેલી સવારની તૈયારી માટે જાગવા માટે અનુંમાસી જલ્દી સુઈ ગયા આજે એ બિલકુલ નિશ્ચિંત હતા..
સવારે રસિકે અનુંમાસી ને આજે કવિતા મળવાની ખુશી મા વધૂ મજા કરાવી અને એની ખુદ ની પસંદગી બહાર ની ય થોડી હરકતો કરી ને ન્યાલ કરી દિધા .. રસિક જેમ જેમ અનુંમાસી ના ભૂખ્યા શરીર ને અવનવી રીતે વાપરતો જતો હતો એમ એમ અનુંમાસી રસિક માટે વધૂ જોખમ લેવા તત્પર બનતા જતાં હતા ,જેમ ટ્યુબ મા હવા ભરતા એ ફૂલવા માંડે એમ.. અનુંમાસી માટે રસિક નો સંભોગ જીવન નો એક તદ્દન નવો જ અનુભવ હતો જે આજ સુધી એમણે ક્યારેય માન્યો નહતો, એમાં ય રસિક ની કામુક વાતો ય એમને વધારે આનંદિત કરી દેતી હતી.. જયારે રસિક એ ગોદા મારતાં એમ કહ્યું કે કાકી મને તો એમ થાય છે કે તમને એક દિવસ આખો હું સાથે રાખી શકું અને મારા હાથે તમારા આ ઝાંટા કાપી ને તમારી ચૂત ને એકદમ ચીકણી કરી આપું.. ચીમનલાલે જિંદગી મા આ કદી નહતું કર્યું , અરે કરવાની ક્યાં વાત છે કદી કહ્યું પણ નહતું .. ચાળીસ વર્ષ મા કદી ચીમન લાલ અનુંમાસી ના સંભાળતા ગાળ સુદ્ધાં નહતા બોલ્યા જયારે રસિક તો ખુલ્લે આમ ..ભેનચોદ.., માદર ચોદ..જેવા શબ્દો ની પ્રસાદી આપતો હતો.. એ બધું અનુંમાસી ને એટલું બધું ગમતું હતું કે એ રસિક ની આ વાતો થી અભિભૂત થઇ ગયા હતા ..એમની ઉત્તેજના મા રસિક ના રસિક ના શબ્દો બલ્કે અપશબ્દો ચાટ મસાલા નું કામ કરતાં હતા..એ સાંભળી ને અનુંમાસી ને શરીર મા જબર દસ્ત ઉત્તેજના અનુભવતી હતી ,,એ ઉત્તેજના જે ને માટે એ ચાળીસ વર્ષ થી તડપતા હતા... રસિક એમને એ પ્રદેશ ની મુસાફરી કરાવી રહ્યો હતો જેનું એમણે નામ પણ નહતું સાંભળ્યું... અનુંમાસી ને રસિક ગમી ગયો હતો..એનો લંડ ગમી ગયો હતો..એનું મજબુત કસરતી શરીર ગમી ગયું હતું..એટલે એમાંન હવે ન્યાત જાત કે વ્યવસાય અને સમાજિક દરજ્જો ગૌણ બાબત થઇ ગયા હતા..
દિલ લગા ગધ્ધી સે તો પરી ક્યા ચીજ હે..?
હવે અનુંમાસી ને કદી રસિક ને કોઈ પણ બાબત માટે ના જ નહતી પાડવી એ નિર્ણય કરી લીધો હતો..
કોઈ ગમે તે કહે સેક્સ એ હમેશા માણસ જાત માટે રોમાંચ, ઉત્તેજના ,આનંદ અને જીવન-મરણ નો વિષય રહ્યો છે..બહુ સારા અને સંસ્કારી લગતા માણસો પણ એના પ્રભાવ થી બાકાત રહી શક્ય નથી.. બલ્કે આ સ્પ્રિંગ ને તો જેટલી દબાવી દેવામાં આવે એટલી જ ભયાનકતા થી છટકતી હોય છે, સૌ થી શ્રેષ્ઠ રસ્તો છે " યુકાતાહાર વિહારસ્ય.." માપ નું સપ્રમાણ બધું ય કરવું જ જોઈએ એમાં છોછ રાખી ને સમજ ને , ધર્મ ને , પરિવાર ને અને પોતાની જાત ને છેતરવાનો કોઈ અર્થ નથી .સાધુ બાવાઓ સાથે આજ બનતું આવ્યું છે...બાકી દુનિયા મા દરેક માણસ ને ખબર હોય છે કે આમ કરવાનું આ પરિણામ આવશે..પણ આવેશ એ એટલી બુરી ચીજ હોય છે કે એમાં માણસ સારા નરસા નું સાન ભાન ગુમાવી બેસી અને ક્યારેક અતિશય ધ્રુષ્ટતા પૂર્ણ કાર્ય કરી બેસતો હોય છે ,એ બદલ એને ક્યારે ક તો પસ્તાવા નો ય અવકાશ રહેતો નથી ..
રસિક ના દૂધ આપી ને જતાં રહ્યા પછી અનુંમાસી ને જયારે ખબર પડી કે કવિતા અને પિયુષ નો તો જવાનો પ્રોગ્રામ કેન્સલ થઇ ગયો છે એટલે .. એમને પાછી ફાળ પડી ..એનો મતલબ તો એ થયો કે કવિતા આવતાં રવિવારે જશે..તો ? ના ના તો પછી મારે આજે જ ગોઠવી દેવું..? પણ મેં તો રસિક ને ના ય પાડી દીધી છે પાછો એને ફોન કરું..? એણે પાછો કોઈ પોગ્રામ ના બનાવ્યો હોય તો સારું.. એ ય બહુ રખડે છે .. તરત અનુંમાસી એ .. બહાર નીકળી ને રસિક ને ફોન કર્યો.. તો રસિકે વળી નવો ફતવો કર્યો..હું તો બહાર છું મારાથી આજે ના નીકળી શકાય ..તમે ના પાડી એટલે મેં બહાર ગામ નો પોગ્રામ બનાવ્યો.. આપણે આવતા રવિવારે જ મળવાનું ગોઠવવું પડશે..
અરે પણ આવતાં રવિવારે તો એ લોકો જવાના છે પછી ??
અનુંમાસી એ નિરાશા ભર્યા સ્વરે ફરિયાદ કરી જેમાં ક્યાંક ક્યાંક એવો ય ભાવ છલકાતો હતો કે એ પંદર દિવસ સુધી રાહ જોઈ શકે એમ નથી...
પણ રસિકે આજ માટે ધરાર ના જ પાડી , એને આજે નીકળવું જરાય અનુકુળ નહતું.. એટલે અનુંમાસી એ ખુબ સમજાવ્યો છતાં એ કોઈ પણ રીતે ... માન્યો જ નહિ.. છેવટે અનુંમાસી ને રસિકે આજ રાત ના સમયે એને અનુકુળ છે , એ પણ આજ શહેર મા મદવુંહોય તો જ ..બાકી બહારગામ નીકળવું આજે એને માટે પોસિબલ નથી કેમકે એને બહાર ગામ થી ઘરે આવતાં જ સાંજ ના સાત વાગી જાય એમ છે , અનુંમાસી રસિક સાથે વાત કરવા મા મશગુલ હતા એ જ વખતે સામે થી કોઈ ને આવતાં જોઈ ને પછી ફોન કરું છું એમ કહી ને ફોન મૂકી દીધો.. અને એ ઘેર આવી ગયા...કવિતા ઘર કામ મા મશગુલ હતી.. અનુંમાસી બહાર હિંચકા પર બેઠા.. એ હિંચકા પર બેઠા બેઠા રસિક નો જ વિચાર કરતાં હતા ત્યા રસિક નો ફોન આવ્યો
કોનો ફોન છે એ વાંચી ના શકતાં અનુંમાસી એ ફોન ઉઠાવી ને હેલો કહ્યું અને રસિક નો અવાજ સાંભળી ને જ એ સડપ દઈ ને ઉભા થઇ ને ધાબે જતા રહ્યા .. હમણાં જ હિંચકા પર બેઠેલા સાસુ મા કદી આ સમયે ધાબે નહતા જતાં એટલે કવિતા ને શંકા ગઈ કે નક્કી રસિક ભાઈ નો જ કોલ હોવો જોઈએ ..સાસુ મા નો પ્લાન શું છે એજાનાવું કવિતા માટે અત્યંત આવશ્યક હતું કેમ કે જો એ ઊંઘતી ઝડપાય તો તો મુશ્કેલી જ થઇ જાય...
ચીમનલાલ એમના ધંધા માટે બે દિવસ બહારગામ હતા..અને પિયુષ પણ રાત્રે નહતો આવવાનો.. જેવું એ બધું ચિત્ર સ્પષ્ટ થયું કે અનુંમાસી ને વિચાર આવ્યો કે બહાર ગામ જઈ ને ગોઠવવું એના કરતાં અહીં જ મારા ઘરે જ કરીએ તો શું વાંધો છે ? આજુબાજુ મા શીલા બહેન પણ નથી અને ઘરમાં ય કોઈ નહતું..ગરુડેશ્વર મા પણ આ જ સિચ્યુએશન ઝંખી હતી ને ? કુદરતે અનુંમાંસીની ફેવર મા પાસા પોબાર પડ્યા હતા... કવિતા સીડી પર ઉભી રહી ને એના સાસુ ની વાત ધ્યાન થી સાંભળી રહી હતી પણ એને અમુક વાતો નો ખ્યાલ આવ્યો બાકી દિવસ ના ઘોંઘાટ મા એ કશું સમજી ના શકી.. સાસુ મા ને ફોન પતાવતા પહેલાં આઈસ્ક્રીમ વિષે વાત કરતાં એને સંભળાયા... કવિતા વિચારી રહી..શું વાત હશે??????
બાકી નો બધો સમય નોર્મલ પસાર થયો ..આખો દિવસ કવિતા એ જ વિચારતી રહી કે બાબત શું છે..? ક્યાંક મમ્મી જી એ મને ફસાવવાનો પ્લાન તો નથી બનાવ્યો ને? બાજુ મા શીલા ભાભી ય નહતા ,એ યાદ આવતાં કવિતા નો ડર વધૂ ..પ્રસર્યો.... પિયુષ પહેલાં તો એમ કહી ને ગયો હતો કે એ મીટીંગ પતાવી ને સાંજે આવી જશે પણ પાછળ થી એનોય પ્રોગ્રામ ફરી ગયો ને એને ય રાત રોકાવું પડ્યું ..કવિતા હવે તદન એકલી પડી ગઈ હતી..જેમ જેમ સાંજ ધાતી ગઈ એમ એમ એનો ડર ફફડાટ મા બદલાતો ગયો..સાંજ નું વાળું એ સરખી રીતે કરી ના શકી..અનુંમાસી થી પણ સરખી રીતે જામ્યું નહિ તબિયત નું બહાનું કાઢી ને એમણે તો ઓછું ખાવાનું કારણ ઉપજાવી કાઢ્યું.. રાત ના આઠ વાગ્યા...સાસુ વહુ ટી.વી. મા સીરીઅલ જોતાં હતા પણ બંને મા થી એકેય નું ચિત્ ટી.વી મા ચોંટતું નહતું..
બરોબ્બર નવ ના ટકોરે અનુંમાસી ઉભા થઇ ને બહાર ગયા ,,થોડી ક વાર રહી ને એ પાછા આવ્યા ત્યારે એમના હાથ મા બે ડબ્બી ઓ હતી આઈસ ક્રીમ ની. .. કવિતા આ મને બે દિવસ થી છાતી મા બળે છે તે બહાર આઈસ્ક્રીમ વાળો આવ્યો હતો એની પાસે થી આઈસ્ક્રીમ લીધી..લે બેટા તું ય ખાઈ લે... કહી ને અનુંમાસી એ કવિતા ને આઈસ્ક્રીમ નો કપ આપી ને પોતે ય એક કપ મા થી ખાવા માંડ્યા ..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
કવિતા ના મગજ મા આઈસ્ક્રીમ ને જોતાં જ ટ્યુબલાઈટ થઇ ..ક્યાંક આઈસ્ક્રીમ મા કંઇક નાખી ને તો નહિ લાવ્યા હોય..? હે ભગવાન..? હવે..? મને બેહોશ કરી ને તો..કઈ ગંદુ કરવાનો પ્લાન નહિ બનાવ્યો હોય બંને જણાએ ભેગા મળી ને ? કવિતા ભણેલીગણેલી હોશિયાર હતી..એ કપ લઇ ને રસોડા મા ગઈ..કામ કરતાં કરતા એ આઈસ્ક્રીમ કપ મા થી ચમચી ભરી ભરી ને રસોડા મા આવેલી સિંક મા નાખતી ગઈ..થોડી થોડી વારે અનુંમાસી ડોકિયું કરી ને આઈસ્ક્રીમ કપ મા નજર નાખી લેતા હતા જેમાંથી આઈક્રીમ જેમ જેમ ઓછી થતી જતી હતી એમ એમ એમને એમનો વિજય હાથવેંત મા દેખાઈ રહ્યો હતો.. કવિતા એ એક ચમચી પણ આઈસ્ક્રીમ ખાધો નહિ અને સાસુ મા ને એમ જ ઠસાવ્યું કે જાણે એ બધી જ આઈસ્ક્રીમ એ ખાઈ ગઈ છે..
અનુંમાસી એ ગજબ નો હાશકારો અનુભવ્યો.. બધું એમના અને રસિક ના પ્લાન પ્રમાણે બની રહ્યું હતું.. એ એક બે વાર તો પૂછી ય આવ્યા કવિતા બેટા તને નીંદર આવતી હોય તો સુઈ જા હવે થાકી હોઈશ..
થોડીવાર પછી કવિતા ને વિચાર આવ્યો..મમ્મી વારંવાર ઉંઘી જવાનું કહે છે તે થોડી વાર ઉંઘી ને જોઉં તો ખરી શું કરે છે એ..?
જય શ્રી કૃષ્ણ કહી ને કવિતા એના બેડ રૂમ મા સુવા માટે જતી રહી..અનુ માસી એ એકલા ને બીક લાગે છે એમ કહી ને કવિતા ના બેડરૂમ મા સુવા આવી ગયા..
સાસુ – વહુ એક જ બેડ પર પડ્યા પડ્યા વાતો કરવા લાગ્યા..
અનુંમાસી > કવિતા બેટા,પિયુષ તને કેવું રખે છે હવે..? વચમાં તમારી વચ્ચે થોડું મનદુઃખ થયું તું એ સોલ્વ થઇ ગયું..?
કવિતા> હા મમ્મી જી હવે કોઈ પ્રોબ્લમ નથી.. પિયુષ મને સમજે છે.. અમારી વચ્ચે જે ગેરસમજો હતી એ બધી દુર થઇ ગઈ છે..
અનુંમાસી > સારા, બેટા લગ્ન ને ચાર વર્ષ થવા આવ્યા હવે અમને મૂડી નું વ્યાજ ક્યારે આપો છો..? ઘર હવે ખાવા દોડે છે વહુ બેટા..એક બાળક ની કિલકારીઓ સાંભળવા માટે આ ઘર ની દીવાલો બેતાબ થઇ ગઈ છે.. એક દીકરો આપી દયો હવે એટલે અમારું ય ઘડપણ સુધરે..
કવિતા શરમાઈ ગઈ સાસુ મા ની વાત સાંભળી ને સાસુ મા ની ઉઘરાણી સાચી હતી પણ એને માટે એ એકલી કશું કરી શકે એમ નહતી...
જી મમ્મી જી... થોડી વધૂ વાર આડા અવળી વાતો થઇ અને કવિતા એના સાસુ ને ચેક કરી જોવા માટે પોતે ઊંઘતી હોવાનું નાટક કરવા માટે એમની ચાર વાતો નો એક જવાબ આપતી હતી... એ પણ માત્ર..હા..ના ..અને હ્મ્મ્મ્મ્મ સ્વરૂપે.. ટૂંકા .
કવિતા ને ઘેન ચડી રહ્યું છે એ જાણી ને અનુંમાસી ના ચહેરા પર ખુશી ની લકીર ફરી વળી.. હજી બે ચાર વખત અનુંમાસી એ કવિતા ને હોંકારો આપી ને ચકાસી જોઈ કવિતા એ જાણી જોઈ ને જવાબ ના આપતાં એ ઉભા થયા અને ખભે થી પકડી ને હલાવી જોઈ , પેલી કહેવત છે ને કે ખરેખર ઊંઘતા ને ઢંઢોળી ને જગાડી શકાય...પણ જાગતો હોવા છતાં જે ઊંઘવા નો ડોળ કરી ને પડ્યો હોય એ ને ઢંઢોળવાથી તો શું..ઢોલ નગારા વગાડાય તોય ના જાગે
કવિતા ને ખભે હાથ મૂકી ને અનુંમાસી ને હલાવી જોઈ પણ કવિતા એ ભર ઊંઘમાં હોવા નો ડોળ ચાલુ રાખ્યો.. એટલે અનુંમાસી ધીમે થી દરવાજો ખોલી ને બહાર નીકળ્યા અને વરંડા મા જઈ ને ફોન પર વાત કરવા લાગ્યા ..રાત ના દસ વાગ્યે સાસુ મા ફોન લઇ ને બહાર જાય એનો મતલબ ના સમજે એટલી ગમાર કવિતા નહોતી.. સાસુ મા અને રસિક વચ્ચે શું વાત થાય છે એ જાણવું કવિતા માટે જરૂરી નહિ અનિવાર્ય હતું. એ હળવે થી ઉભી થઇ અને દરવાજા ની બારસાખ જોડે લપાઈ ને ઉભી રહી ગઈ ,,
હા તું આવી જા મેં દરવાજો ખુલ્લો જ રાખ્યો છે ,
થથરી ગઈ કવિતા ..હવે શું થશે.? કવિતા ને એમ થયું કે ક્યાંક નાસી જાઉં..પણ આટલી રાત્રે એ ક્યાં જાય.? કવિતા ને ખબર પડી ગઈ કે હવે રસિક એને છોડશે નહિ.. પિયુષ અહીં હોત તોય સારું..કોણે કહું ક્યાં જાઉં..? વિચારતી કવિતા સાસુમા ના આટલા બધા પ્રપંચો થી ત્રાસી ગઈ..અને વધૂ નફરત કરવા લાગી .. વધૂ જે વાત ચિત્ થઇ એ પણ કવિતા એ સાંભળી ..
હા મેં આઈસ્ક્રીમ ખવડાવી દીધી છે અને એ અત્યારે ભર નીંદર મા છે તારું કામ પતાવી ને તું જલ્દી નીકળી જા... એટલે કોઈ ને ગંધ ના આવે..કવિતા ને ઘેન કેટલી વાર રહેશે..?
કાકી એક કલ્લાક સુધી તો વાંધો નહિ આવે..તમે ચિંતા ના કરો.. મેં ડોઝ થોડો વધારે જ આપ્યો છે , હું નીકળી ગયો છું ફોન મુકો તમે ..
કવિતા ચુપચાપ બેડ પર આવી ને સુઈ ગઈ , અનુંમાંસીના આવતાં પહેલાં તો એ રીતસર ના નસકોરા ય બોલાવતા શીખી ગઈ..સાચી ઊંઘ કરતાં અભિનય ની ઊંઘ કેટલી સાચી લાગતી હોય છે ? આ યુગ જ પિત્તળ નો છે સોના કરતાં પિત્તળ વધારે ચમકવા નો આ યુગ છે .. અનુંમાસી એ આવી ને કવિતા ને તાકાત થી જગાડી જોઈ..કવિતા એ હવે ક્યાં જાગવાનું જ હતું..? આ એક એવી પરિસ્થિતિ હતી કે જેમાં થી અધવચ્ચે થી ફરી શકાય એમ નહતું..ઊંઘ્યા તો ઊંઘવાને જ પકડી રાખવું પડે એમ હતું.. હવે કવિતા થી જગાય એમ નહતું.. એણે ઊંઘવાનો ડોળ ચાલુ જ રાખ્યો.. અનુંમાસી એ કવિતા ને બેહોશ જોઈ ને કામુક હાસ્ય કર્યું અને પોતાનો સાડલો ઉતારી ને એક તરફ ફેંકી દીધો.. કવિતા ને એમાં કઈ ખાસ નવાઈ જેવું ના લાગ્યું..એકદમ ઝીણી આંખો એ કવિતા એની સાસુ ના ઉપસેલા બેડોળ પેટ અને ઘાઘરા મા છુપાયેલા ઘરડા કુલાઓ જોઈ રહી... આ સ્વરૂપ મા તો કવિતા અનુંમાસી ને કેટલીયે વાર જોઈં ચુકી હતી.બજાર જવું હોય ત્યારે સાડલો બદલાતા ત્યારે એ માત્ર બ્લાઉસ અને ચણીયા મા જ દેખાતા , પણ જયારે અનુંમાસી એ બ્લાઉસ ના તમામ હુક ખોલી નાખી ને એમના બ્રા વિના ના નિરાધાર સ્તનો ઉઘાડા કર્યા ત્યારે તો એની થોડીક શરમ લાગે એ સ્વાભાવિક જ હતું.. કવિતા ને થયું સાસુ મા ઘાઘરો ના કાઢી નાખે તો સારું.. નહીતર મારી શરમ બેહોશી મા ય એમને દેખાઈ જશે..
કવિતા જરાય કમ્ફર્ટેબલ ફીલ નહતી કરતી..એનું આખું શરીર રસિક ના પગરણ સાંભળી ને ધ્રુજવા માંડ્યું.. ધીમે રહી ને દરવાજો બંધ થવાનો અવાજ એના કાને પડતાં એની આંખ જોરદાર તાકાત થી બીડાઈ ગઈ.. પણ આંખો ને બંધ કરી દેવા થી કઈ વાસ્તવિકતા થોડી મટી જવાની હતી..? બંને જણા એકદમ ધીમા અવાજે વાત કરવા લાગ્યા
બધું બરોબર છે ને કાકી..?
હા , જોઈ લે ઘેન મા જ છે ને ? તું ચેક કરી લે.. જાગતી ના હોય..
રસિકે કવિતા તરફ જોયું એના ગાલ પર હાથ ફેરવી ને એ કોમળ રૂપકડા ગાલ ને સ્પર્શ કર્યો..કવિતા રસિક ના પહેલા અણછાજતા સ્પર્શ થી વલોવાઈ ગઈ.. બરછટ આંગળી ઓ ના ઘસરકા કવિતા ના ગોરા કુમળા ગલ પર ઉપસી આવ્યા..
એની ઈચ્છા થી ,એની સંપૂર્ણ મરજી થી સ્ત્રી જો અન્ય પુરુષ સાથે કે એક થી વધારે પુરુષો સાથે વિના સંકોચે સુઈ જનારી સ્ત્રી ને પણ એની ઈચ્છા વિરુધ જો કોઈ સહેજ પણ અડકે તો એને જરાય નથી ગમતું..
આહ કાકી , કેટલી નાજુક અને કોમળ છે જુઓ તો ખરા તમારી વહુ..? કેટલી ગોરી અને રૂપાળી છે. હવે તો જાગતી હશે તોય નહિ છોડું આને! કેટલા દિવસો થી તડપાવ્યો છે મને ?
રસિક ના લંડ ની હાલત જોઈ ને અનુંમાસી સમજી ગયા કે આ કવિતા ના ઘાટીલા જુવાન બદન નો કમાલ છે બાકી મને બાથ મા લઇ ને ગમે તેટલી રગદોળી નાખતો તોય એનો આવો કડક નહતો થતો .
રસિક., ઉતાવળ ના કર,,જરા જોઈ લે જબરદસ્તી કરીશ તો તને ય કઈ નહિ મળે અને મારી આબરુ જશે એ વધારા મા ..
અરે કાકી..આમ ધાયલા ખુલ્લા રાખી ને રાત્રે દસ વાગ્યે દીકરા ની વહુ ને મારા જેવા ગામડિયા માટે નાગી કરો છો અને પાછા આબરુ ની બીક રાખો છો..? કહી ને રસિકે સહજ હસતા હસત અનુંમાસી ને બરોબર ની ચોપડાવી.. આ જ લોડા માટે તમે આ બધું કર્યું છે ને ? લ્યો કાકી મન ભરી ને રમાડો તમે ત્યા સુધી હું તમારી વહુ ને મારી રીતે જોઈ લઉં.. રસિકે નીચે જુકી કવિતા ના ગોરા ગાલ પર હળવું ચુંબન કર્યું.. કંપી ઉઠી કવિતા... હે ભગવાન બચાવો મને .. આ મને મારી નાખશે.. કોણ બચાવશે મને ..? આજે તો મારું આવી જ બન્યું...
અનુંમાસી રસિક ના લંડ ને મુઠ્ઠી મા પકડી ને આગળ પાછળ કરતાં જુગુપ્સા ભરી નજરે એની કડકાઈ ને અને સાઈઝ ને અહોભાવ થી જોતાં વાસના મા અંધ થઇ ભાન ભૂલી ને પોતાની ચંચળ હરણી જેવી નાજુક વહુ ને કસાઈ વાડે મુકવા તૈયાર થઇ ગયા હતા...
કવિતા ને આજ ની રાત ક્યારે પૂરી થાય એનો ઇન્તેજાર હતો.. પણ મુશ્કેલી ની રાતો આસાની થી પતતી નથી હોતી.. છાતી પર થી પાલવ હટાવવા માટે કવિતા ને તાકાત થી રસિકે ચત્તી કરી.. પડખા ભેર સુતેલી કવિતા લાશ ની જેમ સીધી થઇ ગઈ.. રસિકે એના બોલ ને સૌથી પહેલાં તો સાડી સમેત બ્લાઉસ પર થી જ મસળ્યા , મોગરા ના ફૂલો ની માળા હાથી ના પગ તળે કચડાઈ ગઈ.. ક્યાં રસિક ના બરછટ અને દેહાતી હાથ અને ક્યાં કવિતા નું કોમળ ફૂલ જેવું શરીર? એમાં ય સ્તન એ તો કેટલી નાજુક વસ્તુ છે ? ગમે તેવી કદરૂપી સ્ત્રી ના સ્તનો તો નાજુક જ હોય..બાળક માટે સરજાયેલા એ અંગ ને કુદરતે વધારાની કોમળતા બક્ષી છે .એટલે જ પુરુષ એને જોતાં વેંત બાળક જેવો બની જતો હશે?
કવિતા ના તંદુરસ્ત સ્તનો ને સ્પર્શતા જ રસિક ના લંડ મજબુત હલેસા જેવો થઇ ગયો જેનાથી આખો દરિયો પાર કરી શકાય.... જેનો લાભ અનુંમાસી એ લીધો ..રસિક તારો તો જોરદાર કડક થઇ ગયો જો તો ખરો..લે નાખી દેવો છે ? એક વાર જલ્દી નાખી દે એટલે થોડો નરમ થાય નહીતર ફાટી જશે..
રસિક ને હવે અનુંમાસી મા રસ ક્યાં થી હોય..? કવિતા નામ નામ નું મોગરા નું ફૂલ મેલી ને રસિક કઈ ગાંડો થયો હતો કે એ અનુંમાસી સમા ધતુરા ના ફૂલ ને સુંઘવા જાય.? એકીટસે એ કવિતા ની ઉંચી નીચી થતી છાતી ના અદભુત સૌન્દર્ય ને જોઈ રહ્યો..ક્યારે ક હલકા હાથે એ એના સ્તનો ની સાઈઝ અને ગોળાઈ ને માપતો તો ક્યારેક દબાવી ને એમની કડકાઈ ચેક કરતો.. એ કવિતા મય થઇ ગયો હતો.. આંખો બંધ કરી ને પડેલી કવિતા મનોમન ભગવાન ને પ્રાર્થી રહી હતી કે હે ભગવાન મને બચાવો.. પણ અત્યારે આટલા વાગ્યે એના ખુદ ના ઘર મા એના ખદ ના બેડરૂમ મા અને એના જ બેડરૂમ મા કોઈ એની મરજી વિરુદ્ધ એના શરીર ને છેડતું હોય એ વાત કોણ માને? અનુંમાસી ને પણ એમનું મનગમતું અંગ મળી જતાં એ કવિતા સાથે રસિક શું કરે છે એની પરવાહ કર્યા વિના પોતાની રીતે એના સુંદર લંડ ને મસ્તી થી રમાડતા પોતાના બોલ સાથે ઘસતાં એના અંડકોષ ને રમાડતા લાડ કરવા લાગ્યા.. અનુંમાસી ના શ્વાસોશ્વાસ ભારે થઇ ને આંખ રૂમ મા ગુંજી રહ્યા હતા ,રાત ના સન્નાટા મા એમના ભારે શ્વાસ વિશેષ પ્રભાવી લાગતા હતા જે એમની ઉત્તેજના ની અને એમણે કરેલા સાહસ ની ગવાહી પુરતા હતા.. કવિતા ની છાતી પર થી રસિકે પાલવ હટાવ્યો ત્યારે રસિક મનોમન મલકાઈ રહ્યો હતો.. આહ્હ.. રોજ જેમને પાતળા નાઈટ ડ્રેસ મા રમતા જોઉં છું એ આજે આટલા નજીક થી જોઈ રહ્યો છું ..કેટલા સુંદર કેટલા સુંદર..? આહા.. ઉતાવળ નથી કરવી ..શહેર ની ફટાકડીઓ છાતી ઉછાળતી રોડ પર જતી યાદ આવી ગઈ ..રસિક ને .. કવિતા ને થયું જો હું હોશ મા હોત તો રસિક ની મજાલ છે કે એ મારી છાતી સામુ જુએ? આજે મારા ઘરના જ વડીલો એ મારી આબરુ લીલામ કરી દીધી.. ઘરકો લગા દી આગ ઘર કે ચિરાગો ને !! ભગવાન એની આબરુ નું ય આમ જ લીલામ કરાવજે..કવિતા ના દુઃખી દિલ મા થી એની સાસુ માટે હાય નીકળી..બ્લાઉસ ના પ્રથમ હુક ના ખુલવા સાથે તો કવિતા રડવા જેવી થઇ ગઈ.. પાછી અનુંમાસી એ ટ્યુબલાઈટ પણ ચાલુ રાખી હતી..એ રસિક નો પ્લાન હતો..અનુંમાસી તો લાઈટ બંધ રાખવાના પક્ષ મા હતા પણ કવિતા જાગી જાય તો અથવા જાગવાની તૈયારી મા હોય તો સાવધ થઇ શકાય એ કારણ બતાવી ને રસિકે લાઈટ ચાલુ રખાવી હતી..એ કારણ તો હતું જ પણ બીજું જે કદાચ વધારે મહત્વ નું કારણ હતું એ તો એ હતું કે રસિક કવિતા ના જોબન ને પૂર્ણ ઉજાસ મા સંપૂર્ણ રીતે માણવા , જોવા અને મસળવા માંગતો હતો..ફરી આવી તક ક્યારેય નહતી મળવાની એ પાકી ખાત્રી હતી રસિક ને , . ગામડા ના દેહાતી રસિક ને શહેર ની ફેશનેબલ છોકરી હાથ કદી ના જ મુકવા દે એ બાબત થી રસિક બહુજ સારી રીતે અવગત હતો..એટલે એ આજની રાત ને જીવન ની છેલી રાત સમજી ને જીવવા માંગતો હતો..એમાં અંધારું નડે એ ક્યાં થી પોસાય એને..? કવિતા બિલકુલ ઝીણી આંખો કરી ને પોતે જાગે છે એ આ બંને જણ ને ખબર ના પડી જાય એ રીતે બંને ની હરકતો ને જોવા ની માનવ સહજ ઈચ્છા ને રોકી ના શકી.. પણ માત્ર બે પડછાયા સિવાય એ કઈ જોઈ ના શકી.. પોતાની જ પાંપણો નડતી હતી જાણે એને , અનુંમાસી ઘૂંટણ ભેર બેસી ગયા અને રસિક એમના મોંઢા મા પોતાનો લંડ ઠેલવા એ તરફ ફર્યો કે કવિતા એ સહેજ આંખો ખોલી ને બધું જોઈ લીધું.. પણ જે જોવા જેવું હતું એ દેખાયું નહિ એને. કેમ કે એ અણમોલ રત્ન તો અનુંમાંસી ગળી ગયા હતા..એમના મોંઢા મા સંપૂર્ણ સમાવી લઇ એ અનુંમાસી એનો ભરપુર આનંદ ઉઠાવી રહ્યા હતા..જરા પણ જોખમ વિના ના વાતાવરણ મા અનુંમાસી ની હવસ વધૂ ખીલી ઉઠી હતી એ રસિકે અનુભવ્યું.. કવિતા ની નજરે પડ્યો માત્ર રસિક નો બાવળિયા ના થડિયા જેવો કાળો ડીબાંગ બરછટ બરડો , જે પરસેવે રેબઝેબ હતો.. કવિતા એ આંખો બંધ કરી લઇ ને વિચાર્યું ઉપર પાંખો ચાલુ છે તોય આને આટલો બધો પરસેવો કેમ થતો હશે..? પરસેવાને જોઈ ને હવે કવિતા ને એની ગંધ મારવા લાગી અત્યાર સુધી નહતી મારતી..જોયા નું જ ઝેર છે ને બધું?
રસિક આખો નાગો જોવો છે મારે તને..એક વાર.. બધા કપડાં કાઢી નાખ ને ? અનુંમાસી એ લંડ મોંઢા મા થી કાઢી નાખતા રસિક ને કહ્યું એ ઉભા થઇ ગયા...
તમેય કાઢી નાખો ને કાકી ..આ ઘાઘરો શું કામ રહેવા દીધો છે? ચાલો બંને આખા નાગા થઇ જઈએ... આ વાત પૂરી થાય ત્યા સુધી મા તો અનુંમાસી એ રસીક ના ધોતિયા નો કછોટો છોડી નાખી ને તદ્દન અનાવૃત કરી નાખ્યો..બે જાંઘો વચ્ચે ઝૂલતા શાનદાર લંડ ને અને એના સોહામણા સોપારા ને જોતાં જ અનુંમાસી ના મુખે થી સીસકારા નીકળવાના ચાલુ થઇ ગયા.. બાપ રે..રસિક..કેટલો મોટો છે..? રૂખલી ખરેખર ગાંડી જ છે ને ? આવડો મોટો મેલી ને બીજા નો લેવા જાય છે ?
કાકી મારે ય કવિતા ને નાગી જોવી છે , કંઇક કરો ને? રસિકે અનુંમાસી ને બાથ મા લઇ ને ભીંસી નાખી ને લંડ એમના ભોસડા પર રગડતા કહ્યું ....
એના સ્પર્શ થી તો અનુંમાસી ની હવસ ચાર ઘણી વધી ગઈ.. રસિક ના બરડા પર બંને હાથ ફેરવતાં એના ખભા પર ના પરસેવા ને ચાટતા અનુંમાસી પોતાની ભોસ ના દ્વાર પર દસ્તક દઈ રહેલા એના ગરમ લંડ સાથે ભોસ ને ઘસતાં કઈ બોલ્યા નહિ..પણ મનોમન વિચારવા લાગ્યા કે કવિતા ને બેહોશી મા નાગી શી રીતે કરી શકાય..? એ દરમિયાન જો એ હોશ મા આવી જાય તો..? ચાલો દવાના ઘેન ને કારણે કદાચ એવું ના ય થાય ..પણ મારા દીકરા ની વહુ ને હું નજર સામે નાગી શી રીતે જોઈ શકું..? કદી કવિતા એ મારી સામે છાતી પર થી પાલવ પણ નથી હટવા દીધો.. એ તો ઘેન મા છે એને તો કઈ નહિ થાય પણ મને શરમ આવે છે એનું શું..? પછી તરત પાછો એમણે વિચાર કર્યો કવિતા તો બેહોશ છે ,એને ક્યાં ખબર જ છે કે હું એને જોઈ રહી છું..? આજ તો સમય છે રસિક ને કાયમ માટે મારો કરી લેવાનો..? આ જ સાચો સમય છે રસિક ને કવિતા ના બેહોશ શરીર સાથે એને જે કરવું હોય એ કરવા દેવામાં સહયોગ આપવાનો. હું ખામોશ બેસી રહીશ કે વિરોધ પણ કરીશ તો ય કવિતા ને ક્યાં દેખાવાનો છે..કે ખબર પડવાની છે? તો પછી મહામુસીબતે સાહસ કરીને ગોઠવેલા પ્રસંગ નો મહત્તમ ફાયદો હું કામ ના ઉઠાવવો?
અનુંમાસી ને ઉભા થઇ ને રસિક ને એવી રીતે ઉભો કર્યો કે રસિક નો લંડ બિલકુલ કવિતા ના મોંઢા બાજુ આવી ગયો અને માત્ર એકાદ ફૂટ ના અંતરે જ હતો..ઝીણી આંખે સામાન્ય અણસાર પામી ચૂકેલી કવિતા ની આંખ સહેજ વધારે ઉઘડી ગઈ.. અને એ રસિક ના ખૂનખાર લંડ ને એકદમ નિકટ થી નજરોનજર જોવા પામી શકી..આ એક નજારો એવો હતો જે કવિતા જરાય જોવા નહતી ઈચ્છતી તોય એ આંખો એટલી જલ્દી બંધ ના કરી શકી તે ના જ કરી શકી..
એના લઠ જેવા જાડા લંડ આગળ પિયુષ નો લંડ કઈ વિસાત મા નહતો.. પિયુષ ના લંડ કરતાં લંબાઈ અને જાડાઈ મા લગભગ બમણો હતો કવિતા ને એક પળ મા એની ચૂત મા આટલો જાડો લંડ જાય તો શું થાય એનો વિચાર પણ આવી ગયો અને એનું પરિણામ પણ ખબર પડી ગઈ.. અનુંમાસી એને પકડી ને નીચે નમાવતા તોય એ એટલો કડક થઇ ગયો હતો કે નીચે થી સ્પ્રિંગ ની માફક છટકી ને પાછો ઉપર આવી જતો હતો એ જોઈ ને કવિતા ને શરીર મા એક મીઠી ધ્રુજારી છૂટી ગઈ.. અનુંમાસી એ ફરી રસિક ના લોડા ને મસ્તી થી ચુંબન કર્યું..ઓહ રસિક જાલિમ છે તારો ..આહ ..કહી ને હળવે હળવે એની દીવાલો ને ચાટતાં આખો લંડ થુંક વાળો કરી દીધો. પોતાના ભક્તાણી જેવા આખો દિવસ માળા જ ફેરવ્યા કરતાં સાસુ મા ને આ રીતે એક દેશી ગામડિયા ના ગુપ્તાંગ ને ચાટતા જોઈ ને કવિતા ને કંઈ નું કંઈ થઇ ગયું..નવું જ રૂપ જોઈ રહી હતી કવિતા આજે સાસુ મા નું.. બેશરમ..અને વિકૃત...
એનું શરીર આખું પારેવા ની પંખ ની જેમ ફફડવા લાગ્યું આખા શરીર મા પરસેવો છુટવા લાગ્યો. સાસુ મા ના થુંક થી લથબથ રસિક નો લંડ ટ્યુબલાઈટ ના અજવાળા મા ચમકવા લાગ્યો હતો અને અપડાઉન થઇ રહેલો લંડ જયારે અનુંમાસી ના મોંઢા મા સમાઈ ગયો ત્યારે તો કવિતા ની ચૂત પલળી જ ગઈ.. ઉત્તેજના કોઈ ની ગુલામ નથી હોતી.. સુંદર સ્ત્રી અને એના યુવાન ઉપસેલા કામુક અવયવો જો તમારી ડ્રીમ ફિગર મા આવતાં હશે તો એ ગમે તેટલી નજદીક ની સગી હશે તોય પુરુષ સહજ ઉત્તેજના તો વ્યાપી જ જવાની.. વારંવાર એ પસંદગી ની જગ્યાએ નજર જવાની જ ..એ વાત ઓર છે કે કે કેટલાક ધૃષ્ટ વિચારો જો મગજ મા થી તાત્કાલિક ખંખેરી નાંખવા મા ના આવે તો એ માણસ ને પશુ બનાવી દેવા સક્ષમ હોય છે અને એમાં સામાજીકતા અને આદર્શો ની ક્યાંય હત્યા થઇ જાય.
એક એક કરી ને રસિક કવિતા ના બ્લાઉસ ના હુક ખોલતો ગયો એમ એમ અનુંમાસી ને રસિક ના લંડ ની કડકાઈ મોંઢા મા વધતી અનુભવાઈ . ગુલાબી કલર ની ઝીણી ઝાળી વાળી બ્રા અને એની અંદર થી સહેજ દેખાતી ગુલાબી રંગ ની નિપ્પલ..જોઈ ને જ રસિક ના લંડ એ અનુંમાસી ના મોંઢા ને વીર્ય ની પિચકારી થી ભરી દીધું.. અનુંમાસી ને નવાઈ લાગી ઉબકા ખાતા એમણે લંડ મોઢા મા થી બહાર કાઢી નાખ્યો.. કવિતા ને સાસુ મા ના ઉબકા સાંભળી ને ખબર પડી ગઈ કે પિયુષ જેવા જ વાનર વેડા રસિકે સાસુ મા સાથે કર્યા હશે..
મોંઢા મા માલ ખાલી કરવાનો પુરુષો ના જન્મજાત શોખ વિષે કવિતા ને સખત વાંધો હતો.. પિયુષ ને તો એ ધમકાવી નાખતી.. પિયુષ બી.પી. ની અંગ્રેજ સ્ત્રી ઓ ની હરકતો મોબાઈલ મા દેખાડી ને મોંઢામાં ડીસ્ચાર્જ ની તરફેણ કરતો અને કવિતા ને ધરાર એ કરાવવા માટે ફોર્સ કરતો પણ કવિતા ચોખ્ખું કહેતી.. તારો લંડ આ અંગ્રેજ જેવો ગોરો હોય તો જ મોંઢા મા લેવા ની ચીતરી ના ચઢે બાકી આવા કાળા મેશ લંડ ને જોઈ ને ચુસવાનું તો ઠીક કદાચ બહુ ગરમ થઇ ગઈ હોઉં અને તને ખુશ કરવા માટે તો કરી શકું પણ મોંઢા મા ડીસ્ચાર્જ તો નોટ પોસિબલ. . તારો આ કાળિયો લંડ જોઈ ને તો અંગ્રેજ સ્ત્રી ય મોંઢામાં પિચકારી મારવાનું ભૂલી જાય .. અને સ્ત્રી પાસે થી જબરદસ્તી થી આવું કામ કરાવવા મા બાકી ના પ્રોગ્રામ માટે ય સાંસા પડી જવાનું જોખમ ઉઠાવવાની તૈયારી રાખવી પડે...
અનુંમાસી ની ભોસ હજી ભુખી હતી અત્યારે રસિક ને વઢવું પાલવે એમ નહતું , મોંઢું ફેરવી લઇ ને ઉતાવળ મા બાજુ મા પડેલા કવિતા ના સાડલા થી રસિક ના વીર્ય ને લુછી કાઢ્યું અને પાછા જાતે જ ભોસ ને ખંજવાળતા રસિક ના લોડા લાડ કરવા લાગ્યા..હજી પરાકાષ્ટા ના કેફ મા થી લંડ બહાર નહતો આવ્યો ..રહી રહી ને એને ડીસ્ચાર્જ ના ઝટકા વાગી રહ્યા હતા અનુંમાસી એટલા બધા ગરમ થઇ ચુક્યા હતા કે કવિતા સામે જોવાની ય એમણે પડી નહતી અને રસિક કવિતા ના બદન મા એવો રમમાણ થઇ ગયો હતો કે એ આસપાસ ના વાતાવરણ સુદ્ધાં ને ભૂલી ને ગુલાબી રંગ ની બ્રા પર થી કવિતા ના કડક જામફળ જેવા સ્તનો ને પોતાના બરછટ હાથ વડે મસળી રહ્યો હતો . એના સ્તનો ની સાઈઝ અને કડકાઈ થી રસિક માતેલા સાંઢ જેવો થઇ ને હમણાં જ ડીસ્ચાર્જ થયો હોવા છતાં હજી ઉત્તેજિત હતો જાણે. કવિતા ઝીણી આંખે સાસુ મા અને રસિક ની કામુક હરકતો ને જોઈ રહી હતી એ આ બંને ને ખબર નહતી અનુંમાસી પોતાની ભુખી ભોસ ના સંતોષ માટે રસિક ના લંડ ને ફરી તૈયાર કરવાના કામ મા લાગી ગયા હતા જયારે રસિક એક પળ પણ ગુમાવવા માંગતો નહતો ,એ કવિતા ની લીસી કમ્મર , હંસલી ની લીસી નાજુક ગરદન જેવી ડોક અને એના ગોરા ચમકીલા કપાળ પર પાગલ ની જેમ ચુંબનો કરી રહ્યો હતો.. ચુંબનો અને પુરુષ નો સ્પર્શ ગમે તેવી સ્ત્રી ને ઉત્તેજિત કરી દે ,એમાંય રસી કનો સ્પર્શ જુવાન કવિતા ના બદન મા આગ ભરી શકે એવો કામુક તો હતો જ...કવિતા ની ચૂત પાણી પાણી થઇ ગઈ.. રસિક ના હલનચલન થી કવિતા ના શરીર સાથે એક બે વખત એનો લંડ અડ્યો પણ ખરો .એના એ ગરમ સ્પર્શ થી હલબલી ઉઠી કવિતા..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
બાથરૂમ જવું પડશે મારે , હું હમણાં આવી રસિક જોતો રે જે ભાન મા ના આવી જાય..કહી ને અનુંમાસી કવિતા પિયુષ ના એટેચ બાથરૂમ મા ગુસી ગયા...એ દરમિયાન કવિતા ના ઘાઘરાને ઉંચો કરી ને એની પેન્ટી ની ઉપર થી સ્પષ્ટ દેખાતા ચૂત ના ચીરા ને હળવે ક થી સ્પર્શ કર્યો..આ પળ રસિક માટે અવિસ્મરણીય પળ હતી..કવિતા , નાજુક નમણી, કવિતા,,..પાતળી પરમાર કવિતા..જેને જોવી એ ય રસિક માટે ભાગ્ય ની વાત હતી એ ની ચૂત પર એના એકદમ અંગત અવયવ પર રસિક હાથ મૂકી રહ્યો હતો..એનો હાથ અડકતા તો કવિતા ની આંખો મા ઝળઝળીયાં આવી ગયા.. એક પણ ઝાંટ વિના ની ચોખ્ખી ચૂત ને જોઈ ને રસિક ને અનુ માસી ના ભોસડા પર હસવું આવી ગયું.. અનુંમાસી ય ચોવીસ વર્ષ ના હશે ત્યારે એમની ય આવી જ ચીકણી હશે ને ? તો પછી આવી જમીન મા થી કાઢેલ ધોયા વગર ના સડી ગયેલા સુરણ જેવી ક્યારે થઇ ગઈ હશે? આટલો બધો શેપ બદલાઈ ગયો ત્યા સુધી એમણે ધ્યાન કેમ નહિ રાખ્યું હોય.? ચીમનલાલ ને જે રીતે એ ગાળો ભાંડે છે એ જોતાં તો એમની ભોસ ની આ હાલત એમણે કરી હોય એવું લાગતું નથી . તો પછી મારી જેમ કોઈ બીજો ય ખેતર ખેડી ગયો હશે? રામ જાણે !! રસિક કવિતા ની પેન્ટી ને એક બાજુ એ સરકાવી ને એની ચૂત ના દર્શન કરી ને ધન્ય થઇ ગયો..કવિતા ની હાલત એટલી ખરાબ હતી કે એ બિચારી કઈ જ કરી શકે એમ નહતી..એની ચૂત સાથે રમત કરી રહેલો રસિક એવી રીતે બેઠો હતો કે એનો લંડ કવિતા ને ચોખ્ખો દેખાતો હતો..અને એના કદ અને આકાર થી એ પોતે ચારિત્ર્યવાન હોવા છતાં મનોમન હેરત પામી ગઈ હતી . એટલા મા અનુંમાસી બાથરૂમ મા થી બહાર આવ્યા..બહાર આવી ને એ એમની વહુ ના શરીર સાથે છેડછાડ કરી રહેલા રસિક ને એક નજરે જોઈ રહ્યા. એમના ચહેરા પર હવસ નો ખુમાર છવાયેલો હતો ..કેમ કે એ હજી સંતુષ્ટ નહોતા થયા..એમણે પોતાના દીકરા ની વહુ ની ચૂત સાથે છેડછાડ કરતા રસિક નો હાથ કવિતા ની ચૂત પર થી લઇ ને પોતાની ભોસ પર મુક્યો.. રસિકે જરાય વિચાર્ય વિના એક સાથે ત્રણ આંગળીયો અનુંમાસી ની ભોસ મા ખોસી દીધી..આનંદ થી સીસકારો નીકળી ગયો અનુંમાસી ના મુખ મા થી..રસિકે ઘર્ષણ ચાલુ કર્યું. રસિક ના બરછટ આંગળા અનુંમાસી ને ચીમનલાલ ના લંડ કરતાં હજાર ગણા વધારે પૌષ્ટિક આહાર લાગ્યા.. અનુંમાસી ની ચૂત ની પહોળાઈ અને ઢીલાશ ને કમ્પ્લેટ ભરી દીધી રસિક ના ચાર આંગળા એ . એટલે અનુંમાસી જાતે જ કમ્મર હલાવતા ગયા અને રસિક ના આંગળા થી મજા લેતા ગયા..રસિક ના લંડ ને ડીસ્ચાર્જ થયે વીસ મીનીટ જેવો સમય થઈ ગયો હતો અને એ પાછો એના રીધમ મા આવી ગયો હતો. આ વખતે એ વધૂ ઉત્સાહી હતો. અને એને ઝરી જવાની કોઈ ઉતાવળ નહતી કેમ કે એક વખત ઓડકાર ખાઈ લઇ ને એ સંતુષ્ટ થઇ ચુક્યો હતો..બીજું કવિતા ને એ આરામ થી માણવા માંગતો હતો.કવિતા ને અનુંમાસી મા એ જ તો ફરક હતો..કવિતા બુલેટ ટ્રેન હતી..અને અનુંમાસી લોકલ બસ..બુલેટ ટ્રેન મા મુસાફરી કરવાનું રસીક નું ખ્વાબ પૂર્ણ થવાની ઘડીઓ ગણાઈ રહી હતી .. ધીમેધીમે રસિકે કવિતા ની પેન્ટી ઉતારી.. છેક પગની પાની સુધી સરકાવી દઈ ને એણે કવિતા ની દુધિયા જાંઘો ને આંખો થી ભોગવી.. એકીટસે રસિક કવિતા ના સંગેમરમરી બદન ને જોઈ રહ્યો... શહેર ની છોકરીઓ આટલી બધી નાજુક હોતી હશે..? કે કવિતા વધારે પડતી નમણી હશે..? બધી શહેર ની છોકરી ઓ ની છાતી એટલી કડક હોતી હશે..? કે કવિતા ની જ છે..? એની જાંઘો પર હાથ ફેરવતાં જ રસિક ના લંડે જોરદાર ઝાટકો ખાધો કવિતા એને એકધારો જોઈ જ રહી હતી..અત્યાર ની સ્થિતિ મા એ કશું જ કરી શકે એમ નહતી.. એમાં ય જયારે રસિક ના ભૂખ્યા હોંઠ અને કવિતા ની ચૂત ના વર્ટીકલ હોઠ નું મિલન થયું ત્યારે કવિતા એ મહા મુસીબતે એની જાંઘો ને જકડાઈ જતાં રોકી રાખી એની ચૂત મા હજાર કીડીઓ એક સાથે ચટકા ભરી રહી હતી.એ સખ્ત ઉત્તેજિત થી ગઈ હતી..જો કે આ બાબત નો એ આનંદ ઉઠાવી રહી હતી એવું જરાય નહતું .. એને સખ્ત ચીતરી ચડી રહી હતી..પણ એ શું કરે.? એક તરફ એની સામે તંદુરસ્ત લંડ જુલી રહ્યો હતો એ કોઈ પણ સ્ત્રી ને લલચાવી દે એવો હતો..ખાસ તો એની જાડાઈ સ્ત્રી ના સ્ત્રીત્વ સમા અવયવ ને નીચોવી નાખે એવો હતો .કવિતા ને એ ગમી ગયો હતો એવું નહતું પણ પોતાની સાસુ ને એની સાથે લાડ લડાવતા જોઈ ને એને એટલી ખબર તો પડી જ ગઈ કે અમારે સ્ત્રીઓ ને જે જોઈએ છે એ બધ્ધું જ આ લંડ મા છે...તોય કવિતા ને રસિક માટે કઈ મમત્વ ના જાગ્યું.એ તો પ્રાસંગિક ઉત્તેજના ને કારણે એ બેબસ થઇ ગઈ હતી એટલે બાકી ક્યાં રસિક અને ક્યાં કવિતા..?
રસિક નો હાથ કવિતા ના કુલા નીચે પહોંચી ગયા મજબુત રીતે રસિકે નીચે થી કુલા પકડી ને એને ઉંચી કરી એના ઉંચા થતાં ની સાથે જ ચૂત સહેજ પહોળી થઇ ને અંદર નો લાલ હિસ્સો દેખાવા લાગ્યો ફરી રસકે નીચે નમી ને ચૂત ને મોઢું અડાડયું..કામરસ થી ઉત્તેજિત અને લથબથ કવિતા ની ચૂત ચીભડાની ચીરી ને ડૂચો ભરીએ અને પાણી ટપકે એમ પાણી ટપકાવવા લાગી એક બટકું ભરી દેવાયું રસિક થી આ સ્વાદ ને કારણે અંકુશ જ ના રાખી શકાયો..કવિતા ના ભ્રુગોષ્ઠ પર પીડા થતાં એ સહમી તો ગઈ પણ ચીસ શી રીતે પાડે? રસિક કવિતા ની ચૂત ચાટતો રહ્યો અને કવિતા ની ચૂત પાણી વહાવતી રહી . કવિતા ની ચૂત નું પાણી નીકળતું રહ્યું અને રસિક ચાટતો રહ્યો..કવિતા ઝરી ગઈ..એની ચૂત ખાલી થઇ ગઈ..શરીર એનું તંગ થઇ ને ઢીલું પડી ગયું ... અનુંમાસી ને પોતાની આંગળીઓ ના હલન ચલન થી ઠંડા કરી ને રસિકે કવિતા ની ચૂત ચોદવા માટે એના લંડ ને સાચવી રાખ્યો હતો . એને બરોબર ખબર હતી કે એક વાર કવિતા ના અંગો ને જોઈ ને જ અનુંમાસી ના મોંઢા મા એ ઝરી ચુક્યો હતો જો બીજી વાર એ એનુંમાંસી ની ભોસ ને ચોદી ને ઠંડી કરવાનો પરોપકાર કરવા જાય તો બહુ જ ઓછા સમય મા ત્રીજી વાર એ તૈયાર થઇ શકે એમ નહતું ..કવિતા ને છોડી ને અનુંમાસી ને કરે એટલો ગાંડો એ થોડો હતો? એટલે વચલા રસ્તા તરીકે એણે અનુંમાસી ને આંગળી ઓ થી સંતુષ્ટ કરી દીધા અને પછી એ કવિતા ની બંને જાંઘો પહોળી કરી ને વચ્ચે ગોઠવાઈ ગયો..કવિતા ને એક એક હરકત નો અંદાજ આવી ડર્યો હતો..એમાંય અનુંમાસી એ જયારે કહ્યું. થોડું તેલ લગાવી લે ..કોરો તો નહિ જાય..ત્યારે તો કવિતા ને ખાત્રી થઇ જ ગઈ કે .. આજે રસિક મને નહિ જ છોડે..હે ભગવાન હું મરી જઈશ..આ મને મારી નાખશે.. હે ભગવાન હવે તો છેક આવી ગયું છે ક્યારે મદદ કરશો..? કવિતા ના કપાળ પર રીતસર ની આડી લીટીઓ પડી ગઈ ..જાણે એની પર બળાત્કાર થવાનો હતો એ ભાગ્ય રેખાઓ લલાટ પર ઉપસી આવી હતી .. કવિતા જેવું ફૂલ બિચારું રસિક નામ ના માતેલા સાંઢ નો વિરોધ પણ કરે તોય શી રીતે? કવિતા ની ચૂત પર ધગધગતા અંગારા જેવો સ્પર્શ થયો કવિતા સમજી ગઈ કે એ રસિક ના લંડ નો સોપારો જ છે..ચૂત ના વર્ટીકલ હોંઠ ને ભીડી દઈ ને કવિતા એની બરબાદી માટે તૈયાર જ હતી કે અનુંમાસી ના ઘરનું બારણું ખખડ્યું..રાત ના સાડા અગિયાર વાગ્યે કોણ હશે..? ઘર નો માહોલ સંપૂર્ણ પણે બદલાઈ ગયો..કવિતા ના વસ્ત્રાહરણ નો સમય પૂરી થઇ ગયો..દરવાજો ખખડતાં ની સાથે જ કવિતા ને ખબર પડી ગઈ કે દરવાજો ખખડાવનાર ગમે તે હતું..મારે માટે તો એ દ્રૌપદી ના ચીર પૂરનાર વાસુદેવ જ હતા...અને સાચે જ ખરે સમયે એમણે સંભવામિ યુગે યુગે નું વચન પાળ્યું ... કવિતા ના શરીર પર થી રસિક નો ભાર ઓછો થયો.. એની જાંઘો વચ્ચે નો ખતરનાક લંડ હટી ગયો , દરવાજો ખખડતાં જ થથરી ગયા અનુંમાસી... રસિક છલાંગ મારી ને કવિતા ની બંને જાંઘો વચ્ચે થી ઉભો થઇ ગયો અને સેકંડ ના સો મા ભાગ મા ધોતિયું પહેરી લીધું..એનો લંડ જે એક પળ પહેલાં કવિતા ને ચૂંથી નાખવા બેતાબ હતો એ નરમ ઘેંશ જેવો થઇ ગયો..કડક લંડ ની અત્યાર ની હાલત જોઈ ને પુરુષ ના પૌરુષત્વ પર દયા આવી જાય ... અનુંમાસી અને રસિક ડીફેન્સ મા આવી ગયા એક જ પળ મા . કવિતા ના ડરી ગયેલા હૃદયે ઘણી રાહત અનુભવી .. મનોમન એ ભગવાન નો પાડ માનવા લાગી પણ હજી એ સ્યોર નહતી કે એનું શિયળ બચી જ જશે..એ પોતે જ વિચાર મા પડી ગઈ હતી કે અત્યારે મધરાતે કોણ હોઈ શકે ??? જે હોય એ ઘર મા આવી ને બેસે અને રોકાય તો સારું..નહીતર એને રવાના કરી ને ય આ લોકો મને પીંખી નાખશે તો?..
કાકી અત્યારે કોણ હશે? રસિકે ગભરાયેલા સ્વરે પૂછ્યું
થર થર ધ્રુજતા અનુંમાસી ની તો જાણે વાચા જ હરાઈ ગઈ..હતી
મને શું ખબર પડે રસિક..? હવે આનું શું કરશું? આને કપડાં શી રીતે પહેરાવશું..? હું ના પાડતી હતી ને કે આખી નાગી ના કર..તને બહુ સ્વાદ હતો આખી નાગી જોવાનો. અરે કાકી અત્યારે એ બધું કહી સંભળાવવાનો સમય નથી...પહેલાં એ વિચારો કે કવિતા ને ઢાંકવી શી રીતે...? અનુંમાસી એ કબાટ મા થી એક રજાઈ કાઢી ને ફેંકી રસિક ની સામે ..લે આ ઓઢાડી દે આને ..પેલા લોકો જાય પછી..એને કપડાં પહેરાવશું .ત્યા સુધી મા જો એ ભાન મા આવી ગઈ ને તો નક્કી ભવાડો જ કરશે.. બે ઘડી પહેલાં નો કામોત્સવ જાણે મરણ પ્રસંગ મા ફેરવાઈ ગયો.. કવિતા માટે આ પળ ખરેખર રાહત ની પળ હતી.. ઝીણી આંખે એ ગભરાયેલા રસિક ને અને સાસુ મા ને જોઈ ને અંદર થી દાઝ સાથે ખુશ થતી હતી. અનુંમાસી ની ઉત્તેજના અને રસિક ના લંડ ની કડકાઈ ક્યાંય હવા મા ઓગળી ગઈ.. ડર અને સેક્સ કદી એક સાથે શક્ય છે? દિવસ અને રાત કદી એક સાથે સંભવ છે? ના ,ભય સાથે ઉત્તેજના ક્યારેય સંભવ નથી.. તોફાનો વખતે સામુહિક બળાત્કાર ની ફરિયાદો થાય ત્યારે એ જ વિચાર આવે કે હજાર બે હજાર ના ટોળા વચ્ચે , હોકરા ,દેકારા, અને પડકારા ..જીવ બચાવવા નો સવાલ ચારે તરફ અરાજકતા હોય એ વખતે કોઈ નો સમૂહ મા લંડ ઉત્તેજિત થઇ શકે? કોઈ સન્નારી ની છેડતી ચોક્કસ થઇ શકે ..જે બહેનો સાથે ખરેખર એવું બન્યું છે એમની પીડા ને નજર અંદાજ કરવાનો આશય નથી કે એ ખોટું બોલે છે એવું નથી પણ ..માત્ર જીજ્ઞાસા છે કે ટોળા મા એમાંય ખાસ કરી ને ભય ના માહોલ મા પુરુષ નું સામુહિક ઇરેકશન આવી શકે? અને યોની પ્રવેશ તો કેમ કરી શકાય?
હશે..કદાચ થતું હશે..
અનુંમાસી અને રસિક ની બધીય મજાઓ ભય મા ઓગળી ગઈ..રાત ના અગિયાર વાગ્યે જયારે પિયુષ અને ચીમનલાલ ના આવવાની એક ટકો ય શક્યતા નથી ત્યારે કોઈ ચોર લુંટારો તો નહિ હોય..? ના ના એવું કદી બન્યું નથી. અને ચોર મધરાતે જ આવે અત્યારે તો હજી અગિયાર વાગ્યા છે બહુ વહેલું કહેવાય.. કાકી જાઓ ને દરવાજો ખોલો હું બાથરૂમ મા સંતાઈ જાઉં છું.. જે હોય એ મને કહેજો.. રસિક પણ સખ્ત ડરી ગયો હતો એના અવાજ મા કંપન સાફ ઝળકતું હતું..એને ડરેલો જોઈ ને તો અનુંમાસી ના હાંજા ઓર ગગડી ગયા રસિક જેવો મર્દ જો ડરતો હોય તો જીવન મા જેણે કદી ખોટું કર્યું નથી એવા ભક્તાણી અનુંમાસી એમના એમની વહુ સાથે કરેલા કરતુત ને કારણે વધારે ડરે એ સ્વાભાવિક છે..
ના ના ત્યા નૈ આ ખાટલા નીચે સંતાઈ જા અહીં કોઈ નહિ આવે..બાથરૂમ મા તો કોઈ પણ જઈ શકે...અનુંમાસી નું દિમાગ ગભરાટ મા ય સારું ચાલતું હતું..ફટાફટ સાડલો પહેરી લઇ ને એમણે દરવાજો ખોલ્યો.. સામે શીલા , મદન ભાઈ અને વૈશાલી ઉભા હતા..વૈશાલી અનુંમાસી ને કોટે વળગી ને નાના બાળક ની જેમ રડવા લાગીં..અચાનક ઉત્તેજના મા થી ઉદાસી ના હાવ ભાવ લાવવા અનુંમાસી માટે બહુ મુશ્કેલ થઇ ગયા..આખો માહોલ જ બદલાઈ ગયો.. કવિતા મનોમન એટલી બધી ખુશ હતી કે ના પૂછો વાત એનું શિયળ બચી ગયું હતું..કુદરતે ખરે સમયે શીલા ભાભી ને મોકલી આપ્યા હતા.. પણ એ જાગે શી રીતે ? એના બેડ ની નીચે તો રસિક સંતાયો હતો..અને કપડાં ય શી રીતે પહેરે? એ જો કપડાં પહેરે તો સાબિત થઇ જાય કે એ બેહોશ થઇ જ નહોતી.. આ પાછી નવી મૂંઝવણ આવી પડી.. કવિતા મનોમન કોઈ રસ્તો નીકળે એવી આશા મા પડી રહી.અને શીલા , મદન ભાઈ અને વૈશાલી અનુંમાસી ના ઘર મા આવી ને બેઠા .. અનુંમાસી જોરદાર ટેન્સન મા હતા ..રસિક ને આ લોકો જાય નહિ ત્યા સુધી બહાર શી રીતે કાઢવો.? અને કવિતા ના કપડાં નું શું કરવું..? રખે ને કવિતા હમણાં જ હોશ મા આવી ગઈ તો..? પોતાની જાત ને તદ્દન નગ્ન જોઈ ને એ બુમાબુમ નહિ કરે? મદન ભાઈ ને ખબર પડી જશે તો.? શીલા નો તો ચાલો કઈ ડર નહતો ,એનું પોલ પોતે જાણતા હતા પણ મદન ભાઈ ને શી રીતે સમજાવાય..? રસિક જો કૈક ગફલત કરી બેઠો તો? અનુંમાસી ની ચિંતાઓ નો પાર નહતો..રડતી વૈશાલી ને જોઈ ને અનુંમાસી ને ય બહુ દુઃખ થયું પણ એ પોતાનું દુઃખ વ્યક્ત ના કરી શક્ય ..એમનું સંપૂર્ણ દિમાગ કવિતા ના બેડરૂમ મા એન્ગેજ હતું. શીલા એ ઉપર છલ્લી વાત કરી કોલકત્તા મા જે બન્યું એની અને પછી એ ઉભી થઇ..
લ્યો કાકી કાલે શાંતિ થી વાત કરીશ માંડી ને બધી..તમેય સુઈ જાઓ..અમેય થાક્યા પાક્યા..સુઈ જઈશું.. કહી ને શીલા એ વિદાય લેવાની તૈયારી કરી..
બેસો ને હું ચા બનાવી લાવું..? એટલી મોડી રાતે થાકી ને આવ્યા છો તો ..થોડી વાર બેસો ચા પાણી કરો અનુંમાસી એ ફોર્માલીટી કરી..
કવિતા કેમ દેખાતી નથી માસી..? વૈશાલી એની ખાસ બહેનપણી ને ગળે વળગી ને રડી લેવા બેતાબ હતી..
અનુંમાસી એ થોથવાતા જવાબ આપ્યો એની તબિયત થોડી લથડી છે બેટા..એના રૂમ મા સુઈ ગઈ છે આજે તો બપોર ની ઉઠી જ નથી.. વાત ચિત્ ચાલતી હતી એ વખતે એક અવાજ થયો.બધા ય ના કાન સરવા થયા , જાણે કાચ ફૂટ્યો હોય એવો અવાજ હતો.. રોડ પર કંઈ ક થયું લાગે છે ,એમ વિચારી પાછા વાતો મા જોડાઈ ગયા...
અનુંમાસી મદન અને શીલા વાતો મા મશગુલ હતા ત્યારે વૈશાલી ક્યારે કવિતા ના રૂમ મા જતી રહી એ અનુંમાસી ને ધ્યાન ના રહ્યું એમણે વૈશાલી ને કવિતા ના બેડરૂમ મા થી નીકળી ને એના મમ્મી પપ્પા પાસે આવતાં જોઈ અને એમને હૈયે ફાળ પડી...
ખલાસ.. વૈશાલી જોઈ ગઈ..હવે શું થશે..? અનુ માસી બેબાકળા થઇ ગયા અને વૈશાલી સાથે નજર ના મેળવી શક્યા.. વૈશાલી એ જો કે કઈ કહ્યું નહિ..એ હજી એના ખુદ ના આઘાત મા થી જ બહાર નહતી નીકળી શકી..
શીલા મદન અને વૈશાલી જેવા ગયા કે દરવાજો લોક કરી ને અનુંમાસી કવિતા ના બેડરૂમ મા ધસી ગયા.. એમના આશ્ચર્ય નો પાર ના રહ્યો.. કવિતા આંખો ચોળતી અંબોડોવાળી રહી હતી સુસ્તી ભર્યા સ્વરે એ બોલી..શું થયું મમ્મી જી કેમ હજી જાગો છો..? કોઈ આવ્યું હતું આપણા ઘરે? મેં અવાજ સાંભળ્યો એટલે હું જાગી આજે કેમ આટલી બધી ઊંઘ આવે છે કઈ ખબર નથી પડતી....મમ્મીજી તમને આઈસ્ક્રીમ ખાધા પછી એવું થયું તું?
ના બેટા .? હું તો જો ને આ આંટા ફેરા મારું છું ને ? તું આખા દિવસ ની થાકી હોઈશ ને એટલે થોડી વધારે નીંદર આવી ગઈ હશે..કશો વાંધો નહિ..વૈશાલી શીલા અને મદન ભાઈ આવી ગયા છે એ આવ્યા હતા..એટલે શોરબકોર થતો હતો..અનુંમાસી ની નજર વારંવાર કવિતા ના સદલા પર ચોંટેલા રસિક ના વીર્ય ના ધબ્બા પર જતી હતી જે એમણે જાતે જ મોઢા મા થી કાઢી ને એના થી મોં લુછ્યું હતું..
અચાનક એમને રસિક ની યાદ આવી ,
તમેય સુઈ જાઓ મમ્મીજી હું બાથરૂમ જઈ ને સુઈ જ જાઉં છું.. કહી ને કવિતા બાથરૂમ મા ગઈ..એ જેવી ગઈ કે અનુંમાસી એ બેડ ની નીચે બેસી ને જોયું તો રસિક ત્યા નહતો.. એમને ફાળ પડી હાય હાય ..ક્યાં ગાયબ થઇ ગયો આ મુઓ..? ક્યાં લપાયો હશે? ક્યાંક બાથરૂમ મા તો ? તો તો નક્કી કવિતા ને ખબર પડી જ જવાની..અનુંમાસી ને એક પછી એક ટેન્શન થતાં જતાં હતા... એટલા મા કવિતા આવી અને બોલી મમ્મી આ બાથરૂમ ના વેન્ટીલેશન નો કાચ કોણે તોડ્યો..? બિલાડી એ તોડ્યો લાગે છે હમણા જ તૂટ્યો છે હજી કરચોય પડી છે..
અનુંમાસી ને ધરપત થઈગઈ..હાશ .ચાલો કાચ તો નવો ય નંખાશે..રસિક જ બારી મા થી કુદી ને નીકળી ગયો એ જાણી ને અનુંમાસી ને કાચ ફૂટ્યા નું દુઃખ કે ચિંતા થવાને બદલે આનંદ થયો.. કાચ તૂટે એ તો શુકન કહેવાય બેટાલે ત્યારે હું ય સુઈ જાઉં છું તું ય સુઈ જા... જય શ્રી કૃષ્ણ.. અનુંમાસી એ પોતાના રૂમ મા આવી ને દરવાજો બધ કરી દીધો..કવિતા નો સામનો કરવાની એમની હિંમત નહતી.. રહી રહી ને એમને એક જ વિચાર હવે કોરી ખાતો હતો ..કવિતા ને કપડાં કોણે પહેરાવ્યા? વૈશાલી એ પહેરાવ્યા હશે? વૈશાલી એના રૂમ મા ગઈ ત્યારે એણે કવિતા ને નાગી જોઈ હશે તો શું વિચાર્યું હશે? રસિક ના વીર્ય નો ધબ્બો જે એના સાડલા પર મેં જ પાડ્યો હતો એ વૈશાલી જોઈ ગઈ હશે? જોઈ ને એને શું વિચાર આવ્યો હશે? કે પછી રસિકે જતાં જતાં તો નહિ પહેરાવ્યો હોય? કદાચ રસિક ને ભાગી ને જતાં અને કાચ તોડતા કવિતા જોઈ તો નહી ગઈ હોય? અનુંમાસી એ બંને હાથ લમણા પર મૂકી દીધા.. દરવાજો બંધ હતો કવિતા એના રૂમ મા બેડ પર આડી પડી હતી..અનુંમાસી અને કવિતા બંને જે ઘટના ક્રમ બની ગયો એને યાદ કરી ને વિચારી રહ્યા હતા..કવિતા પોતાનું શિયળ બચી ગયું એ બદલ ખુશ હતી..પણ રસિક ના શરીર ને પોતાના ગુપ્તાંગ પર સ્પર્શ નો પ્રસંગ યાદ આવતાં જ એ નું મન ધ્રુણા થી ભરાઈ ગયું..પિયુષ ની અચાનક મીટીંગ જો ના ગોઠવાઈ હોત તો એ બચી ગઈ હોત..શીલા ભાભી સમય સર ના આવીગયા હોત તો..? અરે એક બે મીનીટ પણ દરવાજો ખખડાવવા મા મોડા પડ્યા હોત તો રસિક નો લંડ તો અંદર ઉતરી જ જવાની તૈયારી મા જ હતો ને ? આગળ નો ભાગ તો કદાચ અંદર ઘાલી ય દીધો હતો એણે કવિતા નો હાથ કેટલું ડેમેજ થયું છે એ જોવા અને જાણવા માટે જાત તપાસ અર્થે ઘટના સ્થળે પહોંચી ગયો અને એણે બધી તપાસ શરુ પણ કરી દીધી..સારું થયું કે રસિક ના લંડે વધૂ નુકસાન પહોંચાડ્યું નહતું.. મનોમન કવિતા ભગવાન નો પાડ માની રહી..શરીર ને તો ચાલો કોઈ નુકસાન નહતું થયું..પણ એના આત્મા ને જે નુકસાન પહોંચ્યું હતું એનું શું? અને ચૂત ને પંપાળતી ઉંઘી ગઈ અને સવારે ઘણી મોડી જાગી.. લગભગ પોણા આઠ વાગ્યે એની આંખ ખુલી.. હાય હાય રોજ સાડા છ વાગ્યે જાગી જનારી હું આજે પોણા આઠ વાગ્યા સુધી..ઘોરતી રહી? રઘવાટ મા એ જાગી ને રસોડા મા ઘુસી ગઈ.મમ્મી જી ને ચા ય પાવાની હતી.આટલા મોડા સુધી એ ચા વિના રહ્યા? કવિતા એ કીટલી જોઈ એટલે એને ખબર પડી ગઈ કે મમ્મી જી એ ચા જાતે બનાવી ને પી લીધી હતી. . એ સંકોચાતી બાથરૂમ મા પેઠી ઉતાવળ મા બ્રશ કરી ને નાહી લીધું..ફટાફટ ડ્રેસ પહેરી લીધો બ્રા પણ ના પહેરી આજે..અને દુપટ્ટો છાતી પર નાખી ને એ બહાર નીકળવા જતી હતી ત્યા એની નજર બાથરૂમ મા ગઈ..રાતે વેરાયેલા કાચ ના ટુકડા મમ્મીજી એ ખૂણા મા ઢગલી કરી દીધી હતી એમાં એક કાળો દોરો પણ હતો જે રસિક ના જમણા કાંડે એ જયારે દૂધ ભરતા હજ્જારો વખત જોયો હતો..કવિતા ને ગઈ રાત ની યાદો ઘેરી વળી..એ કાળમુખી રાતે જે જે બન્યું હતું એ બધું જ યાદ આવી ગયું.. ચુપચાપ એણે એ કાચ ની કરચો સાવરણી લઇ આવી ને સુપડી મા ભરી ને નાખી આવી.. એક કાચ ની કરચ પહેલી આંગળી મા ઘુસી ગઈ અને લોહી નીકળવા લાગ્યું ..દર્દ થી કણસી ઉઠી. . આહ!!!! . એ લોહી નીગળતી આંગળી લઇ ને મુખ્ય રૂમ મા આવી .. અને કપડું લઇ ને આંગળી દબાવી દીધું.. અનુંમાસી મંદિરે ગયા હતા.. મનોમન અનુંમાસી ને ગાળો ભાંડતી કવિતા ગુસ્સા મા ઘર કામ મા પરોવાઈ ગઈ.. પિયુષ તો છેક સાંજે આવવાનો હતો.. અને સવારે દસ વાગ્યે રસોઈ કમ્પ્લેટ કરી ને એ શીલા અને વૈશાલી ને મળવા ગઈ..
કવિતા ને જોઈ ને જ વૈશાલી ભેટી પડી અને ખુબ રડી..ખુબ રડી શીલા ભાભી એ પણ એને રડી લેવા દીધી..એનો ભર હળવો થયો એટલે એ જાતે જ શાંત થઇ ગઈ..
અંકલ મજા મા છે ને એ કેમ દેખાતા નથી ? કવિતા એ મદન ને ના જોતાં પૂછ્યું
શીલા> એ પોલીસ સ્ટેશન ગયા છે તપન ભાઈ ને મળવા .હવે સંજય કુમાર થી છુટકારો મેળવવા માટે કામકાજ કરવું પડશે ને? સાલા એ મારી દીકરી ની જીન્દગી ની પત્તર ફાડી નાખી... જીન્દગી મા મા કદી પોલીસ સ્ટેશન પગથીયું ય નહતું જોયું પણ આને કારણે બધું સહન કરવું પડ્યું .. એ નાલાયક ને તો તપન ભાઈ સીધો કરશે.. મદન હવે એને નહિ છોડે ..
વૈશાલી> એને તો કીડા પડશે ..તું જોજે ને કવિતા.. હું અહીં થી જવાની ના જ પાડતી હતી ને મમ્મી...મને ખબર જ હતી કે હું ત્યા નહિ જીવી શકું..એ નાલાયક.. ને હું ઓળખુ ને ? એણે મને હેરાન કરવામાં કશું બાકી નથી રાખ્યું.. કવિતા એ માણસ એટલો બધો લંપટ છે કે આખીરાત એને બૈરી ને ભોગવવા સિવાય બીજું કઈ આવડતું જ નહતું..જયારે જુઓ ત્યારે એ સેક્સ વિષે જ વિચારતો હોય..એક તો એ એક આનો ય કમાવી ને તો આલતો ના હોય અને આખો દિવસ આવા જ વિચારો કરે તો આપણ ને ય કંટાળો તો આવે કે નહિ? તુજ જ કે. મને એના ખિસ્સા મા થી રોઝી નામની એની લવર ના ફોટા મળે.. ચાર કોન્ડોમ ના પેકેટ મા થી એક કોન્ડોમ વપરાયો હોય એવું રેપર મળે..તો કેટલું દુઃખ થાય..? અને પૂછીએ તો ઉડાઉ જવાબો આપે.. બિઝનેસ ટ્રીપ માટે આઉટ ઓફ સ્ટેશન જાઉં છું કહી ને રોઝી ને લઇ ને મારા જ શહેર ના ગેસ્ટ હાઉસ મા રોઝી ના પૈસે પડ્યો રહે.. અને હું અહીં ટળવળતી રહું..મારે એ જ સહન કરવા ત્યા પડ્યા રહેવાનું..? આ બધું મમ્મી ને કહું તો એને દુઃખ થાય એટલે એ આજે સુધરશે કાલે સુધરશે એ આશાએ સહન કર્યા કરીએ..પણ ક્યાં સુધી કવિતા?
વૈશાલી ની વ્યથા આંસુઓ ની જેમ વહી રહી હતી...નોન-સ્ટોપ ! એની કરમ કહાણી સાંભળી ને ગમે તેવા ને ગુસ્સો આવી જાય..
એની મમ્મી સાથે એ બહેનપણી ની જેમ વર્તતી હતી અને શીલા પણ વૈશાલી ને એ રીતે ગાઈડ કરતી હતી.. બાળકો મોટા થાય પછી એમની સાથે મા-બાપે મિત્રતાપૂર્ણ વ્યવહાર કરવો જોઈએ ...
કવિતા> સાવ સાચીવાત છે વૈશું..આવા માણસો ને તો જેલ ભેગા જ કરાવી દેવા જોઈએ.. તપન ભાઈ છે ને એને સરખો કરશે તું જરાય ચિંતા ના કરીશ .. હવે તું આપણા ઘરે આવી ગઈ છે તું અહીં સલામત છે બધી ઉદાસી ખંખેરી નાખ ..અને શાંતિ થી જીવ.. કવિતા એ એની ઉંમર ના પ્રમાણ મા સમજણ પૂર્વક આશ્વાસન આપ્યું ..
વૈશાલી ને કવિતા ની વાત સાંભળી ને હિંમત મળી અને બહુ જ સારું લાગ્યું .
એટલા મા મદન આવ્યો..કવિતા ને હાય હેલો કરી ને એ એના રૂમ મા જતો રહ્યો અને અખબાર વાંચવા લાગ્યો.. કવિતા ને હવે એમ લાગ્યું કે પરિવાર ને એમની અંગત ચર્ચા કરવા દેવા માટે એકલા છોડી દેવા જોઈએ એટલે એ એના ઘરે આવી ગઈ.. જમી પરવારી ને સાસુ વહુ.. પોતપોતાના રૂમ મા આરામ કરવા જતાં રહ્યા..
બપોરે ચાર વાગ્યે કવિતા ના મમ્મી નો ફોન આવ્યો ..કે મોસમ બહુ બીમાર થઇ ગઈ છે અને એને હોસ્પિટલાઈઝ કરી છે બાટલા ચડાવ્યા છે..અને હું અહીં એકલી થાકી જાઉં છું.. તું થોડા ક દિવસ આવે તો મને સારું રહે..અને મદદ રૂપ થાય .. કવિતા ના સાસુ ના સંભાળતા જ વાત થઇ એટલે અનુંમાસી ને કહેવાની જરૂર નહતી.. કવિતા એ એવું કહી ને ફોન મુક્યો કે અમે બંને આજે આવવાના જ હતા પણ પિયુષ ને ઓફીસ નું અર્જન્ટ કામ આવી ગયું એટલે અમે ના આવી શક્યા.. પિયુષ સાંજે જોબ પર થી આવે એટલે ની સાથે ડિસ્કસ કરી ને હું આવવાનું ગોઠવું છું મમ્મી તું ચિંતા ના કરતી..
મોસમ સાથે ય કવિતા એ વાત કરી મોસમે કહ્યું કે શાંતિ થી આવજે મને સારું છે..ડોકટરે કહ્યું છે ખાસ ચિંતા જેવું નથી..
કવિતા નો જીવ હવે પિયર મા પરોવાઈ ગયો..મોસમ ની ચિંતા એને સતાવવા લાગી..સાંજે પિયુષ આવ્યો એટલે કવિતા એ જમ્યા બાદ એને બધી વાત કરી. પિયુષ ને અત્યારે જવું જ નહતું અને કંપની મા થી રજા મળે એમ પણ નહતી એટલે એણે કવિતા ને કહી દીધું.કે તું એકલી સવાર ની છ વાગ્યા વાળી બસ મા નીકળી જા.. કવિતા એ અનુંમાસી ની મંજૂરી પણ લઇ લીધી અને સવારે જવા માટે એણે તૈયારી પણ કરી લીધી.. રાત્રે પિયુષ એ કવિતા ને જોરદાર સેક્સ આપ્યું.પણ કવિતા નો ઉત્સાહ જોઈએ એ વો નહતો રોજ ની જેમ એ ભુખી વાઘણ ની જેમ એની પર તૂટી પડવાને બદલે શાંત પડી રહી હતી જાણે કોઈ ગહન વિચારો મા હોય.. જેમ જેમ શરીર પર પિયુષ ના હાથ ફરતા એમ એને રસિક ના બરછટ આંગળા યાદ આવી જતાં હતા કવિતા ને , બળાત્કાર થયેલી સ્ત્રી એની સાથે થયેલી હરકતો ને આખી જીન્દગી ભૂલી શકતી નથી ..એના હૃદય અને મન પર એની ગંભીર અસરો એ કાયમ માટે મૂકી ને જાય છે , સ્ત્રી ના શરીર ને એની મરજી વિરુદ્ધ છેડવું ..એ જધન્ય અપરાધ છે.. કોઈ ની મરજી વિરીદ્ધ એના શરીર ને ભોગવી ને શું આનંદ આવતો હશે એ તો એ નરપિશાચો જાણે પણ જેની ઉપર વીતતી હશે..એ ની હાલત ની કલ્પનાય કરવિ મુશ્કેલ છે.. મજબુર સ્ત્રી ને રક્ષણ આપવા ને બદલે એની મજબુરી નો , એની અસહાયતા નો ગેરલાભ લઇ ને એના શરીર ને અભડાવવું એ ખરેખર રાક્ષસી કૃત્ય છે.. એવા માણસો ને શી સજા કરાવી એ ભોગ બનેલ સ્ત્રી પર જ છોડવું જોઈએ .. કાયદો ક્યારેય .... ભોગ બનનાર વ્યક્તિ ની સંવેદના ને અને એને થયેલા નુકસાન ને સમજી નથી શકતો.. રોજ જેવો ઉમળકો ના બતાવતી કવિતા માટે પિયુષ ને લાગ્યું કે મોસમ ની તબિયત ને લઇ ને એ ચિંતા મા છે એટલે પુરો સહકાર નથી આપી શકતી..એટલે એણે પણ વધારે કઈ પૂછ્યું નહિ.. કવિતા એટલા માટે ટેન્શન મા હતી કે ગઈ રાત ના બનાવ વિષે પિયુષ ને ખબર તો નહિ પડી જાય..? રસિક એ આમ તો કઈ કર્યું નહતું..પણ છાતી પર જે બટકા ભર્યા હતા એના નિશાન કદાચ પિયુષ જોઈ જાય તો..? કેટલી ચિંતા મા હતી કવિતા ? જયારે પિયુષ ધક્કા મારી ને શાંત થઇ ને બાજુ મા ઢળી પડ્યો ત્યારે કવિતા ને શાંતિ થઇ..જાણે એક પરીક્ષા શાંતી પૂર્ણ રીતે પૂરી થઇ હોય અને પ્રિન્સીપાલ ના માથે થી ભાર ઉતરી જાય એમ.
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
સવારે પાંચ વાગ્યે કવિતા જાગી ગઈ..પિયુષ ને જગાડ્યો એટલે એ કવિતા ને બસ સ્ટેશને મૂકી ને પાછો આવી ગયો..કવિતા ને બસ મળી ગઈ.. સીટ મા બેસી અને ટીકીટ લઇ ને પર્સમાં મુકતા ની સાથે જ એણે મોબાઈલ કાઢ્યો ..નંબર ડાયલ કરતાંય એના ચહેરા પર મુસ્કાન આવી ગઈ..આ નંબર હતો જ એવો..જે સેવ કરી શકાય એમ નહતો..એટલે તો એ લખી ને ડાયલ કરતી હતી..આ એ નંબર હતો જેને યાદ રાખવા ની સહેજે જરૂર નહતી.. યાદ તો એને રાખવો પડે જેને ભૂલ્યા હોય..!!
એણે પીન્ટુ ને ફોન કર્યો..
છ વાગ્યે કદી કવિતા નો કોલ ના આવે અને આજે કેમ આવ્યો..? ક્યાંક પિયુષ સાથે એની બબાલ વધી તો નથી ગઈ..? પિયુષ ગઈકાલે જ જુઠ્ઠું બોલ્યો હતો એ હજી યાદ હતું પીન્ટુ ને ,સંજોગવશાત સારું થયું કે પીન્ટુ એ વખતે બસ સ્ટેશને જ હતો .તરત એણે ફોન પીક-અપ કર્યો..
હેલો..?
ગૂડ મોર્નિંગ બકુ..! કવિતા ના મોંઢે થી બકુ શબ્દ સાંભળી ને પીન્ટુ ની જાણે સવાર સુધરી ગઈ..!!
હાય કવિ..કેમ અત્યાર અત્યાર મા ? સવાર ના પહોર મા ક્યાંથી સમય મળી ગયો એકલી છે કે શું..? આવી જાઉં..? રમતિયાળ સ્વરે પણ નિખાલસતા થી પીન્ટુ એ કહ્યું ..
કવિતા> સાંભળ તો ખરો ડોબા? મને બોલવા દઈશ કે તું જ ઠોક્યે રાખીશ?
અધિકાર પૂર્વક કવિતા એ જરૂર કરતાં થોડું જોર થી કહ્યું..
આઝાદી સાથે અવાજનું મોટું થવું સંલગ્ન લાગે છે .. મમ્મી પપ્પા જેવા બહાર જાય કે બાળકો ને મોટે અવાજે મ્યુઝીક સંભાળવાનું મન થાય છે,પપ્પા જેવા હોસ્ટેલ મા મૂકી ને રવાના થાય કે તરત છોકરો મોટા અવાજે ગીત ગણગણવા લાગે છે. રોજ કાન મા આઈ લવ યુ કહેતાં કપલ્સ ..હિલ સ્ટેશને જાય ત્યારે પહાડો ને સંભળાય એવા મોટા અવાજે ચીસો પાડી પાડી ને આઈ લવ યુ કહેતાં હોય એના મૂળ મા ઘર અને સમાજ થી દુર હોવાની સ્વતંત્રતા જ છુપાયેલી હોય છે..ટૂંક મા હર એક વ્યક્તિ ને બેફામ થવું ગમતું હોય છે ,બંધિયાર પાણી હોય કે જીન્દગી ગંધાઈ ઉઠે છે . સ્વતંત્રતા સમું કોઈ સુખ નથી .
કવિતા એ મોટા અવાજે કહ્યું એ કંડકટર સાંભળી ને હસવા લાગ્યો કવિતા ય શરમાઈ ગઈ..આજુ બાજુ ના તમામ પેસેન્જર્સ ની નજર એની તરફ મંડાઈ ત્યારે એને ખબર પડી કે પોતે એક સ્ત્રી છે અને સ્ત્રી ક્યારેય સ્વતંત્ર નથી હોતી..
તું ક્યાં છે? આઈ મીન મારી સાસરી મા છે ? કે મારા પિયર મા ? મારે તને મળવું છે.. . ટૂંક મા કવિતા એ મુદ્દા ની વાત જણાવી દીધી...
પીન્ટુ > બે દિવસ થી ઘરે જ છું , કેમ બકા ? કઈ પ્રોબ્લમ થયો છે ?
ચિંતાતુર સ્વરે પીન્ટુ બોલ્યો ,
કવિતા> ના કઈ પ્રોબ્લમ નથી..મોસમ ની તબિયત થોડી બગડી છે તો મમ્મી ને હેલ્પ કરવા હું ત્યા આવું છું , તું ત્યા હોય તો મને થયું આપણે મળીએ.. મારે તારી સાથે બહુ વાતો કરવી છે , લગભગ બાર વાગ્યે હું બસ સ્ટેશને ઉતરીશ.. બે કલ્લાક આપણે સાથે રહીશું અને પછી હું ઘરે જઈશ.. મમ્મી ને કહી દઈશ કે બસ થોડી લેટ હતી...તું મળવાની જગ્યા ગોતી રાખ.. અને હા ગઈ વખત ની જેમ વ્યવસ્થા નથી થઇ એમ કહી ને છટકી ના જઈશ નહીતર રોડ પર ને રોડ પર ધોઈ નાખીશ તને ! ઘણો સમય થઇ ગયો ..યાર..
પીન્ટુ > અરે વાહ , હું પણ તને બહુ જ મિસ કરું છું કવિ આવી જા હું તને મળવા બેતાબ છું.. બસ સ્ટેશન આવે એ પહેલાં પંદર મીનીટ પહેલાં કોલ કરજે હું લેવા આવી જઈશ.. અથવા તો એક કામ કરજે હું કહું ત્યા રીક્ષા કરી ને આવી જજે.. આપણ ને બંને ને કોઈ સાથે જોશે તો મુસીબત થઇ જશે..
કવિતા> ઓકે ઓકે ડીઅર.. હું તને રસ્તા મા થી કોલ કરી દઈશ... વન ફોર થ્રી
પીન્ટુ> લવ યુ બકુ...
કવિતા અને પીન્ટુ જ્યાર થી પ્રેમ મા પડ્યા ત્યાર થી આઈ લવ યુ કહેવા માટે નો આ કોડ વર્ડ નક્કી કરી રાખ્યો હતો હજી સુધી એ જ વપરાઈ રહ્યો હતો..વન ફોર થ્રી ..
પ્રેમીઓ ના કમીટમેન્ટ ની અને પ્રેમીઓ ની સંજ્ઞા ઓ ની અલાયદી દુનિયા હોય છે ..
પીન્ટુ રોમાંચિત થઇ ઉઠ્યો..ઘણા સમયે કવિ મળશે .. ઓફિસે જવાનો વિચાર માંડી વાળ્યો..અને સજન ના સ્વાગત ની તૈયારી મા પડી ગયો.. પીન્ટુ એવી વ્યક્તિ હતો જેને માટે પ્રેમ એ ફરજીયાત અને મુખ્ય વિષય હતો ,,, પ્રેમ માટે એ કોઈ પણ ભોગ આપવા તૈયાર રહેતો ..કાયમ...હમેશા...
વારંવાર ઘડિયાળ જોઈ રહ્યો હતો પીન્ટુ, છેલ્લા દોઢ કલ્લાક થી બસ સ્ટેશન ના પાછળ ના ભાગે બાઈક પાર્ક કરી ને બેઠો હતો..ક્યારે કવિ આવે ને એને લઇ જાઉં..!!!
આવતી જતી એકે એક બસો ના બોર્ડ ઉત્તેજના પૂર્વક વાંચતો હતો પીન્ટુ એને ખબર હતી કે હજી એક કલ્લાક ની વાર છે બસ ને આવવા ના નિર્ધારિત સમય મા ..તો અત્યારે ક્યાં થી આવશે.? બસ કદી વહેલી આવે? એ મોડી જ આવે ...બસ અને પ્રિયતમા મા આજ એક સામ્ય છે..એક તો મોડી આવે અને પાછી ખુલાસાય ના કરે...મોડી પડવામાં બિલકુલ નિયમિત અને સમયસર આવવામાં નિયમિત રીતે મોડી.
બસ આવે એ પહેલાં તો કવિતા નો કોલ આવવાનો હતો !!! એ ખબર હતી તોય બધી બસો ના પાટિયા ક્યાં વાંચવા ના આવતાં હતા.? પણ તોય પીન્ટુ અડધા ગુજરાત ના ગામડા ઓ ના નામો થી વાકેફ થી ગયો..એટલા બધા બોર્ડ વાંચી કાઢ્યા..
વ્યક્તિ ને મળવાની કેટલી અધીરાઈ છે એના ઉપર થી પ્રેમ નું પ્રમાણ નક્કી થઇ જતું હોય છે .
ખબર હોવા છતાં ખાડા મા પાડે એનુ જ નામ પ્રેમ... પ્રેમ નો પહેલે થી સ્વભાવ જ એવો રહ્યો છે કે એ માણસ ને અલગારી બનાવી દે છે.. પ્રેમી માણસ લાખો મા એક અલગ તરી આવે.. પ્રિયતમ ને મળી ને આવતી અલ્લડ યૌવના ની ચાલ અને ઉછળતા ચોટલા પર થી ખબર પડી જાય કે એ એના મન ના માણીગર ને ચૂમી ને આવી છે...
પ્રેમ વિષે કેટકેટલું લખાયું છે અને તોય જાણે હજી ઘણું બાકી છે...
જેમ જેમ મિલન ની ઘડીઓ નજીક આવી રહી હતી એમ એમ પીન્ટુ વધૂ એકસાઇટ થતો જતો હતો..
એમાં ય કવિતા નો કોલ આવ્યો એ પછી ની તો તમામ બસો એને માટે ખાસ હતી જાણે..બલ્કે એક એક પેસેન્જર ને એ બહુ જ ધ્યાન થી નીરખતો હતો.. કવિતા નો પાછો કોલ આવ્યો..
અમારી બસ હવે પાંચ મીનીટ મા બસ સ્ટેશન મા દાખલ થશે.. મારે તને ક્યાં મળવાનું છે? તું ક્યાં છે?
પીન્ટુ > હું બસ સ્ટેશન મા જ છું તું પાછળ ના ભાગે આવી જજે આપણે બાઈક લઇ ને નીકળી જાશું..
ઓકે , તું તો કહેતો તો ને કે આપણે પોતપોતાની રીતે નીકળી જાવું પડશે કોક જોઈ જાશે તો મુસીબત થશે? કવિતા એ પણ એને સલામતી યાદ દેવડાવી..
હા યાર પર મને કોઈ સારી જગ્યા ના મળી એટલે પછી મેં જ નક્કી કર્યું કે અહીં જ મળવું છે.તું આવ તો ખરી.. એ બધું મારી પર છોડી દે..
ફોન મૂકી ને પીન્ટુ બસ સ્ટેશને ધસી ગયો..જેવી બસ આવી અને કવિતા નીચે ઉતરી કે એના હાથ મા થી થેલો લઇ ને કહ્યું પાછળ પાછળ આવ ..બકુ.. કવિતા નો થનગનાટ જોવા લાયક હતો આજે ..ગઈ રાત ની ઘટના કેટલી બિહામણી હતી અને આજની આ પરિસ્થિતિ? ખરખર ઈશ્વર આઘાત અને આધાર બંને સાથે જ આપતો હોય છે.. ગઈ કાલે જે બન્યું એ કવિતા ને માટે કેટલું આઘાત જનક હતું એ એના આજ ના પીન્ટુ ને મળવાના ઉત્સાહ અને તાલાવેલી પર થી દેખાઈ આવતું હતું.. એ જયારે બાઈક પર પીન્ટુ ના ખભે હાથ મૂકી ને બેઠી અને સડસડાટ બાઈક રોડ પર દોડવા લાગ્યું ત્યારે કવિતા ખુશખુશાલ થઇ ગઈ..
એને યાદ આવી ગયું કે એ જયારે કુંવારી હતી ત્યારે કેવી મસ્તી થી એ અને પીન્ટુ આમ બાઈક પર રખડતા હતા..કોઈ વિકૃતિ વિના માત્ર નિખાલસ મૈત્રી એ જ પીન્ટુ માટે એનો અહોભાવ વધારી દીધો હતો..ગમે તેવા એકાંત મા ય પીન્ટુ એ કદી મર્યાદા ઓળંગી નહતી..અરે! કેટલી ક વાર તો કવિતા બેકાબુ થઇ ગઈ હોય એવા સંજોગો મા ય એક પુરુષ હોવા છતાં પીન્ટુ એ કવિતા ને સાંભળી લીધી હતી..પછી શું છે કે કવિતા એના પ્રેમ મા પાગલ ના થાય..? અરે કોઈ પણ સ્ત્રી પીન્ટુ ને પતિ તરીકે પામી ને ધન્ય થઇ જવાની.. હું તો પ્રેમી તરીકે પીન્ટુ ને પામી ને ધન્ય જ થઈ ગઈ.. ફૂલ સ્પીડ મા જઈ રહેલી બાઈક ના કારણે ક્યારેક કવિતા ના સ્તનો પીન્ટુ ની પીઠ સાથે દબાઈ જતાં ત્યારે કવિતા ને અગમ્ય રોમાંચ થતો..જીવન નું ખરું સુખ જો કોઈ હોય તો ગમતી વ્યક્તિ માટે મન ભરી ને તડપ્યા પછી નું મિલન... એવું મિલન જે શ્વાસ સુદ્ધાં લેવાનું ભૂલવી દે.. એવી તડપ , એવો વિયોગ જેણે હૃદય ને દુષ્કાળ મા તિરાડો પડેલી જમીન જેવું કરી નાખ્યું હોય ત્યારે પ્રિયતમ નો મેળાપ થાય એ ઘડી આવી હતી કવિતા અને પીન્ટુ માટે...
પીન્ટુ > કેમ કઈ બોલતી નથી કવિ..? બીક લાગે છે? પિયુષ જેટલું સેફ ડ્રાઈવિંગ મારું નથી ખરું ને ?
કવિતા > પીન્ટુ..આજે તો મને કોઈ બીક નથી બકુ.. આજે તો તું મને મારી નાખીશ ને તો ય એ મોત જીન્દગી કરતાં વધૂ સોહામણું હશે.. એમ થાય છે કે આમ જ આખી જીન્દગી બાઈક પર તને પકડી ને બેઠી રહું...
કવિતા નો સ્વર રોમાંચ, આત્યંતિક પ્રેમ અને ઉદાસી તમામ ભાવો મિશ્રિત હતો..એ પીન્ટુ ને ખબર પડી ગઈ.. તો કવિતા ને બાઈક પાછળ બેસાડી ને ફેરવતાં પીન્ટુ ની આંખો ય ભીની થી ગઈ હતી એ કવિતા ને ક્યાં દેખાતી હતી..? પ્રિય પાત્ર નું સામીપ્ય અને સાનિધ્ય કેટલું સુખ દાયક હોય છે ? અંબર..
સિનેમા હોલ આગળ બાઈક પાર્ક કરી ને કવિતા ને ફટાફટ પીન્ટુ હોલ મા લઇ ગયો.. કવિતા સાથે ઉતાવળે એ અંધારા મા હાથ પકડી ને પોતાની રો અને સીટ નંબર શોધવા લાગ્યો મુવી ચાલુ થઇ ચૂક્યું હતું.. ખાસ ભીડ નહતી... હોલ લગભગ ખાલી ખમ હતો..છુટા છવાયા લોકો મુવી એન્જોય કરી રહ્યા હતા.. મોટે ભાગે એકાંત માણવા આવેલ કપલ્સ હતા જે પ્રેમીઓ માટે આદર્શ જગ્યા ગણાય એવી કોર્નર સીટ પર ગોઠવાઈ જઈ ને જે કામ કરવા માટે આવ્યા હતા એમાં મશગુલ હતા.. કવિતા ને શ્વાસ ચડી ગયો હતો.. પિયુષ નું કોઈ ટેન્શન નહતું પણ પપ્પા ક્યાંક જોઈ જાય તો મુસીબત થઇ જાય.. જો કે કવિતા એ નક્કી કરી જ રાખ્યું હતું કે જોઈ જાય તોય ગભરાયા વગર .. એમજ કહી દેવું કે બસ સ્ટેશને પીન્ટુ મળી ગયો એ જ મને ઘર સુધી મુકવા આવતો હતો..ગઈ રાત્રે રસિક એ એના શરીર ને એની ઈચ્છા વિરુદ્ધ અભડાવ્યું હતું એ બાબત થી કવિતા એટલી બધી ગુસ્સે ભરાઈ હતી કે એનું મગજ એક્સ્ટ્રીમ લેવલ નું ફાટ્યું હતું અને એ દુનિયા દારી એની મા ફડાવા જાય એમ વિચારી ને નફફટાઈ પુર્વક પણ દાઝ ની મારી સાહસ કરવાનું નક્કી જ કરી લીધું હતું.. જે થવું હોય એ થાય.. કારણ હાજર હોય ત્યારે ફ્રોડ કરવા મા બહુ ટેન્સન નથી રહેતું.. એટલે જ ગુનો કરતાં પહેલાં બહાનું તૈયાર રાખવું એવું પ્રેમીઓ માનતા હોય છે...
કોઈ પણ પ્રેમી કે પ્રેમિકા ઘરે થી દૂધ લેવા નીકળે તો નજીક ની દુકાન મા હમેશા દૂધ ખલાસ જ થઇ ગયેલું હોવાનું.. કાં તો પછી ગીરદી વધૂ હોવાની..
કવિતા નો હાથ પીન્ટુ એ હાથ મા લીધો અને હથેળી મા એક ચુંબન કર્યું .. પીન્ટુ ના ચુંબન થી કવિતા રોમાંચિત થઇ ઉઠી .. કવિતા એ પીન્ટુ નો હાથ પણ હાથ મા લીધો અને એની હથેળી પર દીર્ધ ચુંબન કર્યું.. આ એ જ હથેળી હતી જ્યાં કવિતા એ હજ્જારો વાર પોતાનું નામ લખ્યું હતું.. કવિતા ની એ આદત હતી કે જયારે જયારે એ પીન્ટુ ને મળતી..ત્યારે ત્યારે એની હથેળી પર એ કવિતા જરૂર લખતી.. રોજ પીન્ટુ સાબુ થી ઘસી ઘસી ને નહાતી વખતે એને ધોઈ નાખતો પણ સાંજ સુધી મા તો એ પાછુ લખાઈ જ જતું.. કવિતા જયારે હથેળી પર થી પોતાનું નામ ભૂંસાઈ ગયેલી જોતી ત્યારે સખત નારાજ થઇ જતી..અને રીસાઈ જતી.. અને જયારે એ પોતાના સ્વહસ્તે પાછુ ના લખી દે ત્યા સુધી એ રીસાયેલી રહેતી... કવિતા એ જયારે પીન્ટુ ના હાથ ને ચૂમ્યો ત્યારે એ બધી યાદો તાજી થઇ ગઈ અને પીન્ટુ ને ડૂસકું મુકાઈ ગયું.. રોજ હથેળી મા નામ જોવા ટેવાયેલી કવિતા ના નામ વગર હથેળી અને જીન્દગી બંને સુની થઇ ગઈ..એ પરણી ને પારકી થઇ ગઈ.. ભલે એ પારકે ઘેર જતી રહી પણ તોય ખુદ ને તો મારી પાસે જ છોડી ગઈ હતી... કવિ... કવિ તને તો જતાં ય ના આવડ્યું... કેટલી બધી યાદો આપી ને ગઈ હતી..? કવિતા એ પણ હૃદય ના ઉમળકા થી અને હર્ષ અને પીડા ના મિશ્ર ભાવો થી પીન્ટુ નો હાથ પોતાના ડાબા માંસલ સ્તન સાથે દબાવી દીધો સ્તન નો સ્પર્શ અને હૃદય ના ધબકારા બંને અનુભવી ને પીન્ટુ અતિશય ભાવુક થઇ ગયો.પણ અત્યાર સુધી જેમ બનતું આવ્યું હતું એમ ..પીન્ટુ ને હમેશા પોતાની ભાવના ઓ ને દબાવી દઈ ને , કચડી નાખી ને કવિતા નુ હીત જ વિચારવાનું રહેતું..
જયારે તમે કાયમ માટે તમારા પાત્ર નું હીત જ વિચાર વિચાર કરો છો ત્યારે તમારી જીવન ના ખુશીઓ ના પાત્ર મા ભિખારી ને મળેલ પરચુરણ જેટલી ય સિલક નથી હોતી.. સમજણ ની જ મગજમારી છે આ બધી.. વધારે પડતી સમજણ માણસ ને શાંતિ થી જીવવા નથી દેતી.. ક્યારેક સમજુ માણસ ને એમ થતું હોય છે કે આના કરતાં તો ડફોળ રહેવું સારું.. જયારે પ્રત્યેક કામ ને આમ કરીશ તો એનું પરિણામ આ આવશે ,અને આમ ના કરાય અને આમ કરવું પડે.. એ બધા મા માણસ પડતો થઇ જય પછી એ શાંતિ હણાઈ જતી હોય છે , આ એક અવસ્થા એવી છે જ્યાં અજ્ઞાન બહુ ધારદાર શસ્ત્ર પુરવાર થતું હોય છે.. આખી રાત અંધારા ઓરડા મા ઘસઘસાટ ઉંઘી લીધા પછી સવારે જયારે ખબર પડે કે છત પર ભમરા મધ ના બે મસમોટા મધપુડા છે ત્યારે અજ્ઞાન ની કિંમત સમજાય.. અજ્ઞાન ક્યારેક આશીર્વાદરૂપ સાબિત થતું હોય છે , પાછી વિમાસણ એ ય હોય છે કે અજ્ઞાન ધરાર કોઈ ને મંજુર નથી હોતું.. જેમ જેમ સમજણ વધતી જાય એમ એમ મુસીબતો વધતી જ જતી હોય છે . સમજુ અને સહનશીલ પ્રેમી ને સતત એની પ્રેમિકા નું હિત જ વિચાર વિચાર કરવાનું હોય છે અને એટલે જ એણે પોતાના મન ની કેટલીક અદમ્ય ઇચ્છાઓ ને કચડી નાખવી પડતી હોય છે.. તમે જેટલા વધૂ લોકો મા વધૂ લોકપ્રિય હશો એટલા જ તમે જીવન મા પોતાની જાત સાથે વધારે કોમ્પ્રોમાઈઝ કર્યા હોવાના !!! હા એક સંતોષ રહે છે કે તમારી પ્રિયતમા તમારી આ ક્વોલીટી ને આખી જીન્દગી એડમાયર કરતી રહે છે અને જયારે જયારે એનો પતિ એનું અપમાન કરે અથવા એની ભાવનાઓ ને ઠેસ પહોંચાડે ત્યારે ત્યારે એ તમને જોરદાર મિસ કરતી રહે છે..
કવિતા એ જાતે જ એના મખમલી સ્તનો સાથે પીન્ટુ નો હાથ દબાવી દીધો હતો..અને એ ખાસ્સી વાર લગી એમ ને એમ રહેવા દીધો હતો... કવિતાને પાકી ખબર હતી કે પીન્ટુ મને એની ઈચ્છા થી તો સ્પર્શ નહિ જ કરે.. એની ભાવના ને દબાવી દેવામાં એ માહેર છે , સ્વાભાવિક રીતે જ પીન્ટુ ને એ ગમે.
પીન્ટુ > શું કામ મારી એક્ઝામ લે છે કવિ.? તને ખબર તો છે કે મને તારા આ બહુ જ ગમે છે .. મારા થી પછી કંટ્રોલ નથી થતો યાર.. કવિતા ની નાનકડી ચણી બોર જેવડી રતુંબડી નિપ્પલ ને અંગુઠા અને પહેલી આંગળી વચ્ચે પકડી ને હળવે હળવે મસળી ,,
કવિતા એ પીન્ટુ ની હથેળી થોડી ક વધૂ જોર થી છાતી સાથે દબાવી બદલા મા પીન્ટુ ની અંદર નો પ્રેમી પુરુષ પણ કાર્યાન્વિત થઇ ગયો અને એને ય થોડું દબાણ વધાર્યું.. ગઈ રાત ના રસિક ના બે રહેમ મર્દન થી કવિતા ના બંને બોલ મા દુખાવો થઇ ગયો હતો..એ સવારે નહાતી વેળા એ એણે અનુભવ્યું હતું..મનોમન એ વાત ની એને શાંતિ ય થઇ કે ચાલો આજે હું પિયર જાઉં છું એટલે પિયુષ દબાવી નહિ શકે એ થી હું અને મારા બોલ બચી જશે..અને એક બે દિવસ મા તો ઠીક પણ થઇ જશે.. પિયુષ ને તો કદાચ એ દબાવવા ના ય દે.. પણ પ્રેમી ને શી રીતે ના પાડે? એક તરફ શારીરક પીડા ય અસહ્ય હતી અને બીજી તરફ અત્યંત હિત વિચારક પ્રેમી હતો..જેને જો જરાય સરખો ય અણસાર આવી જાય તો એ એને ગમે તટલું ગમતું હોય અને ગમે તેટલિ ઉત્તેજના હોય તોય હાથ હટાવી લે છાતી પર થી .. અને એ ય પાછો જરાય મૂડ ઓફ થયા વગર..
જે કવિતા ને જરાય માન્ય નહતું..એ પીડા સહન કરવા તૈયાર હતી પણ પીન્ટુ ને દુઃખ થાય એ નહતી ઈચ્છતી. ઈનફેક્ટ એને ખુદ ને જ પીન્ટુ સાથે એ બધું કરવું ગમતું હતું.. અતિશય ગમતું હતું..
થોડોક વધૂ તાકાત નો ઉપયોગ કરતાં જ કવિતા ના મુખ મા થી દર્દ ભર્યો સીસકારો નીકળી ગયો..અસહ્ય પીડા થઇ રહી હતી કવિતા ને એ પામી ગયેલા પીન્ટુ એ તરત ત્યા થી હાથ હટાવી લીધો ..પણ કવિતા એ પાછો હાથ ઝડપી લઇ ને વધૂ તાકાત થી ત્યા જ દબાવી દીધો..
કવિતા> બકુ.. તું શું કામ ચિંતા કરે છે ? ભીંસાવું એ તો એનું તકદીર છે.. ઈનફેક્ટ ..તારા હાથ થી ભીંસાવું એ તો એનું સૌભાગ્ય છે ..મન થી આ શરીર આખું તને સોંપ્યું છે પીન્ટુ.. સામાજિકતા ભલે મને પિયુષ ની પત્ની તરીકે માનતી હોય પણ હું તને કેટલો માનું છું એ માત્ર મારું હૃદય જાણે છે..દબાવ ..જરા પણ સંકોચ રાખ્યા વિના દબાવ પીન્ટુ..તારા જ છે ...તારો સંપૂર્ણ અધિકાર છે આમની પર, દબાવ તું તારે ભલે મને દુખતું..
કવિતા ના અવાજ મા કટુતા આવી ગઈ ..ગઈ રાત્રે રસિકે બેરહેમી પૂર્વક કચડી નાખ્યા ત્યારે કોને ફરિયાદ કરવા ગઈ હતી? બે કોડી નો મજુર જેની કોઈ ઓકાત નથી મારી સામે જોવાની એ મારી ઈચ્છા વિરુદ્ધ મારા શરીર ને અભડાવી ગયો તો, જયારે પીન્ટુ તો મારો છે.. સાસુ મા એ એમની હવસ ના અંધાપા મા મારા શરીર ને વટલાવ્યુ...
જેમ જેમ કવિતા ના મગજ મા ગઈ રાત ના વિચારો આવતા ગયા એમ એમ એનું ખુન્નસ વધતું ગયું અને એ પીન્ટુ ના હાથ ને પોતાની છાતી સાથે વધૂ ને વધૂ તાકાત થી ભીંસતી ગઈ... પીડા એટલી થઇ રહી હતી કે એની આંખ મા આંસુ આવી ગયા.. પણ પીન્ટુ ને અંધારા મા એ દેખાયા નહિ..એટલું સારું થયું નહીતર એ જરૂર હાથ ત્યા થી હટાવી લેત. . એ પાછો સમજણ નો ઓથોરાઈઝ ડીલર છે .. પીન્ટુ ને જરાય તકલીફ ના પડે અને એ સરખી રીતે પોતાના સ્તનો ને મસળવા ની મજા ઉઠાવી શકે એ આશય થી કવિતા એ ફટાફટ નીચે ના બે હુક ખોલી ને ડાબો બોલ બહાર ખેંચી કાઢ્યો સિનેમા હોલ ના એસી ની ઠંડક સ્તન પર અડતાં એને એટલું બધું સારું લાગ્યું કે એણે કોઈ જરૂરત નહતી તે છતાં ત્રીજો હુક પણ ખોલી નાખી ને જમણો બોલ પણ બહાર કાઢી દીધો.. અને સાડી નો પાલવ એની ઉપર ઢાંકી દીધો.. પીન્ટુ હવે વધૂ આનંદ પૂર્વક એ બંને અવયવો ને દબાવવા લાગ્યો કવિતા ને અતિશય દુખાવો થતો હતો..છતાં પિયુષ પાસે દબાવડાવવા લાગી..એને ખુબ મજા આવતી હતી..જેમ જેમ પીન્ટુ નો હાથ ફરતો જતો હતો... નરમ માંસ નો આ સ્પર્શ પીન્ટુ ને પાગલ બનાવી રહ્યો... પ્રિયતમા ના અંગો ને અડવા દરમિયાન પીન્ટુ નો લંડ પણ ખુશી થી ઝૂમી ઉઠ્યો ..કવિતા એ અધિકાર પૂર્વક પેન્ટ ની ઉપર થી એને પકડી લીધો..અને પીન્ટુ ના ખભા પર માથું ટેકવી દીધું , લવર ખભા પર માથું મૂકી ને ચેન થી બેઠી હોય એ બહુજ આનંદ દાયક સ્થિતિ છે.. કવિતા નો હાથ ..પીન્ટુ ના કડક થઇ ચુકેલા લંડ ને પેન્ટ ની ઉપર થી પસવારતી રહી .. પીન્ટુ ના કાન મા એ ધીમે થી બોલી..ક્યાંક ગેસ્ટ હાઉસ મા ગયા હોત તો અંદર લઇ શકત ને ? કેટલો કડક થઇ ગયો છે ? ખાલી પકડી ને સંતોષ થતો હશે ?
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
કવિતા ની વાત નો કોઈ જવાબ આપ્યા વિના પીન્ટુ મૂછ મા મલકાતો રહ્યો અને સિનેમા હોલ ના અંધારા મા ય ચમકતા ગોરા બસ્સો વોલ્ટ ના બલ્બ ની જેમ ચમકતા સુંદર સ્તન ને દબાવતો રહ્યો , અત્યંત પ્રેમ પૂર્વક કવિતા અને પીન્ટુ એક બીજા મા ખોવાઈ ગયા અને એક મેક ના અંગો ને પકડી ને આનંદ ઉઠાવતા રહ્યા .. કવિતા એ ધીમે ધીમે .. પીન્ટુ ના પેન્ટ ની ચેન સરકાવી , જાન્ઘીયા ઉપર થી ય કવિતા ને કડક લંડ ની કડકાઈ અને ગરમી સ્પર્શી..ગઈ... કપડાં ના એક પડ ના ઓછા થવા થી કવિતા અને પિયુષ ની ઉત્તેજના વધતી ચાલી , એક મેક ના અંગો આવરણ વિના ના સ્પર્શ માટે અધીરા બન્યા.. કવિતા એ ખભે થી માથું ઉઠાવી ને પીન્ટુ ના હોંઠ પર સુંદર લાંબી કિસ કરી...જ્યાં સુધી એ ધરાઈ નહિ ત્યા સુધી એણે જરાય ઉતાવળ કર્યા વિના ચૂસ્યા.. અવનવી રીતે કવિતા એના પ્રિયતમ ના પિંક હોંઠ ને ચૂસતી રહી..પીન્ટુ ના ગુલાબી હોંઠ કવિતા ને પહેલે થી જ બહુ ગમતા. પીન્ટુ કવિતા ના બ્લાઉસ ની બહાર લટકતા સ્તન ને રમાડતા પોતાના હોંઠ કવિતા ને સોંપી દઈ ને એ જે કરી રહી હતી એનો આનંદ માણવા લાગ્યો..એ ચુપ ચાપ કવિતા ને સહકાર આપી રહ્યો હતો..જયારે કવિતા અત્યંત રમતિયાળ થઇ ને પીન્ટુ ના હોંઠ ને ક્યારે ક હળવે થી ચાટતી તોક્યારેક દાંત વડે પકડી લેતી.. , ક્યારેક ઉપલો હોઠ ચૂસતી તો ક્યારેક એના બંને હોંઠો પર જીભ ફેરવી ને લીપ્સ્ટીક કરતી.. ક્યારેક એની પાતળી જીભ પીન્ટુ ના મોંઢા મા ઊંડે સુધી ખોસી દઈ ને સ્થિર થઇ જતી.. જે દરમિયાન લાળ અને થુંક ના આદાન પ્રદાન થી બંને પુષ્કળ આનંદ માણતાં હતા ... કવિતા એ સહેજ હોંઠ છેટા કરી ને પીન્ટુ ના કાન મા કહ્યું.. બકુ આજે જીવદયા નેત્રપ્રભા નહિ લગાડી આપે..?
પીન્ટુ , કવિતા ના મુખે થી આ વાત સાંભળી ને એટલો બધો ભાવુક અને ગળગળો થઇ ગયો કે ગળે ડૂમો બાઝી ગયો ..
એક શબ્દ પણ એ બોલી ના શક્યો..આ એ ક્રિયા હતી જે બંને વચ્ચે અનાયાસ શરુ થઇ હતી અને આગળ જતાં કવિતા ની રોજીંદી માંગ બની ગઈ હતી.. એક વાર કવિતા મળવા આવી ત્યારે આંખ મા કૈક પડ્યું હશે જેથી આંખ મા થી પાણી નીકળતું હતુ કવિતા એ આંખ ચોળી ચોળી ને એણે લાલઘૂમ કરી નાખી હતી એ વખતે પીન્ટુ એ આંખ મા થી કચરો કાઢી આપવા આ ક્રિયા કરી હતી એ પછી પીન્ટુ કવિતા ને જયારે એકાંત મા મળતો અને કવિતા એમ કહેતી કે તારે જે કરવું હોય એ કર..ત્યારે એ કરતો.. કવિતા ના બંને લમણા પોતાના બંને હાથ ની હથેળી મા પ્રેમ થી લઇ ને કવિતા ની આંખો ના પોપચાં પર જીભ ની ટોચ ફેરવતો.. બંને આંખો ને થુંક થી ભીની કરી દેતો , એ પછી પરાણે આંખ ખોલી અને ડોળા પર પર જીભ ફેરવતો ત્યારે કવિતા ને બહુ જ સારું લાગતું..એ વખતે કવિતા ની આંખ મા કંઇક ધૂળ જેવું પડ્યું અને પીન્ટુ એ આંખ ના ડોળા પર જીભ ફેરવી ને એની આંખ ચોખ્ખી કરી આપી એટલે કવિતા એ ની દીવાની બની ગઈ..
આશું કરે છે ? એમ કવિતા એ પૂછ્યું ત્યારે શું જવાબ આપું એ ના સૂજતાં પીન્ટુ એ કહી દીધું હતું કે જીવદયા નેત્રપ્રભા લગાડું છું.. જયારે જયારે પીન્ટુ એ કરે ત્યારે ત્યારે કવિતા પ્રેમ ની પરાકાષ્ટા અનુભવતી..
કવિતા ને એ ક્રિયા એટલી બધી ગમી ગઈ હતી કે એ પછી તો એ બંને જયારે મળતાં ત્યારે કવિતા જાણી જોઈ ને આંખ મા કંઇક પડ્યું છે સાફ કરી આપ ચાલ જલ્દી.. એમ કહી ને સામે ગોઠવાઈ જતી..અને પીન્ટુ આજ્ઞાકારી નોકર ની જેમ બંને આંખો ને ચાટી ને ચોખ્ખી કરી આપતો .. જરાય વિકૃતિ વિનાની નિર્મળ પ્રેમ સમી આ હરકત બંને ના પ્રેમ જીવન ને એટલી બધી પુષ્ટ કરતી હતી કે એ સામાન્ય અફેર મા થી .. બહુજ ગંભીર .. સંબંધ બની ગયો હતો.. આજે એ જ યાદ કરી ને કવિતા એ ફરી એના પ્રેમ ને રીન્યુ કરી લીધો.. અભિભૂત થઇ ને કવિતા પીન્ટુ ની જીભ ને પોતાની આંખો ના ડોળા પર પ્રેમ નો મલમ લગાવડાવતી રહી .. જીવદયા નેત્રપ્રભા ,, આ જ મલમ થી એના રસિક સાથે ના અણગમતા પ્રકરણ ના ઘા રુઝાવા ના હતા.. પ્રેમીઓ કેવી નાની નાની બાબત મા થી મોટી મોટી મજાઓ મેળવતા હોય છે ? દુનિયા માટે જે કંટાળા જનક કામો હોય એ જ કામો પ્રેમિઓ માટે કેટલી આનંદ દાયક હોય છે .? દુનિયા ના સૌથી કંટાળાજનક કામો જો કોઈ માણસ ખુબ ઉત્સાહ થી કરતો દેખાય તો સમજી લેવું કે એ નક્કી પ્રેમ મા હશે..
કવિતા ને આ સ્પર્શ એટલો આનંદ આવતો હતો કે એ આંખો પર જીવદયા નેત્રપ્રભા લગાડતા જ સીસકારા ભરવા લાગી.. એની મજા અને ઉત્તેજના ના કારણે કવિતા ના હાથ પીન્ટુ ના જાંગીયા મા થઇ ને લંડ સુધી પહોંચી ગયા અને મુઠ્ઠી મા એ કડક સુંદર લીંગ ને પકડી લઇ ને હલાવવા લાગી .બેશક એમની આ હરકતો આજુબાજુ વાળા લોકો ને ખબર પડી જાય એવી હતી..પણ એમની આજુબાજુ મા બેઠેલા લોકો પોતે જ સમય નો સદુપયોગ કરવા મા મશગુલ થઇ ગયા હતા..એ કવિતા પીન્ટુ ના કામ ક્રીડા ને જોવા મા પોતાનો સમય બગાડવા નહતા માંગતા .બધા કપલ્સ બાંધી મૂડી પર મહત્તમ વ્યાજ મેળવી લેવા ના રોકાણો મા પડ્યા હતા..પીન્ટુ ના લંડ ને હલાવતાં કવિતા ને રસિક નો જાડો ખોદ લોડો યાદ આવી ગયો..બાપ રે કેટલો ખતરનાક હતો...? મરી જ જવાય..ઉપર ચઢે તો ! ઉંચા નીચા થઇ રહેલા લંડ ની ગરમી કવિતા ની કોમળ હથેળી મા ફીલ થતાં જ કવિતા ની ચૂત મા ઉત્તેજના ના ઝરણાં ના નવાણ ફૂટ્યા .. સિનેમા હોલ ના અંધારા મા કેટલાય કપલ્સ ના ઉત્તેજક હરકતો કરી રહ્યા હતા ..એમના સીસકારા મુવી ના શોર બકોર મા દબી જતાં હતા પરંતુ શરીરો નું હલન ચલન ..અંધકાર મા ય દેખાતું હતું.. એમાંય કવિતા અને પીન્ટુ ની આગળ ની હરોળ મા બેઠેલું કપલ તો અતિશય બેફામ થઇ ગયું હતું..અને એ પુરુષ ના ખોળા મા માથું નમાવી ને જે રીતે સ્ત્રી માથું ઊંચું નીચું કરતી હતી કે પીન્ટુ અને કવિતા બંને સમજી ગયા કે એના પ્રેમી ને ખુશ કરી દેવા માટે પ્રેમિકા એનો લંડ ચૂસી રહી છે..પીન્ટુ સામે જોઈ ને કવિતા એ સ્માઈલ આપી..બંને ની નજરો ચાર થઇ અને ઈશારા ઈશારા મા પીન્ટુ એ રજૂઆત પણ કરી દીધી અને કવિતા એ સ્વીકાર પણ કરી દીધો..એ વાળ સરખા કરી ને નીચે જુકી ગઈ..ખોળા મા માથું નાખી ને એની આગળ ની હરોળ મા જે થી રહ્યું હતું એ જ કરવા માંડી.. પીન્ટુ ને ખુબ આશ્ચર્ય થયું...જે કાર્ય કરવા માટે મહિનાઓ સુધી પીન્ટુ કરગરતો ત્યારે બે ચાર મહિને એક્દ વાર કરગરતો ત્યારે કવિતા માંડ એકાદ વખત કરતી એ કરવા માટે કવિતા એક ઈશારા મા જ તૈયાર કેવી રીતે થઇ ગઈ...એને બિચારા ને ક્યાં ખબર હતી કે આ બધો રસિક નો જાદુ હતો ... પીન્ટુ અત્યંત ઉત્તેજિત થઇ ગયો કવિતા ની આ હરકત થી.. કવિતા એના પ્રેમી ને બની શકે એટલું મહત્તમ સુખ આપવા ના આશય થી તદ્દન વિકૃત રીતે લંડ ધાવવા માંડી.. પીન્ટુ જ શું કામ કોઈ પણ ભારતીય પુરુષ મુખ મૈથુન માટે ક્રેઝી હોય છે... પીન્ટુ ના શરીર મા ગજબ નો કરંટ લાગતો હતો કવિતા ના નાજુક મુખ મા લંડ જવા થી.. થોડી ક જ વાર મા નીચે થી ગાંડ ઉંચી કરી ને તથા કવિતા ના માથા ને પોતાના બને હાથો વડે પકડી લઇ ને નીચે ની તરફ દબાવી દઈ ને એના લંડે ઉત્તેજના ની વર્ષા કરી.. ભારે વરસાદ થી જેમ ખાબોચિયા ભરાઈ જાય એમાં કવિતા નું મુખ પીન્ટુ ના વીર્ય થી છલકાઈ ઉઠ્યું.. એક બે ધક્કા વધૂ મારી ને પીન્ટુ એ લંડ ની નસો મા ચોંટેલ આખરી બે ચાર બુંદ ને પણ કવિતા ના મુખ મા ઠાલવી દીધા ..કવિતા ને સખત ઉબકા આવતાં હતા પણ તોય મન મક્કમ કરી ને જ્યાં સુધી પીન્ટુ શાંત ના થયો ત્યા સુધી એણે લંડ ને અને વીર્ય ને મોંઢા મા ભરી રાખ્યા.. પછી હળવે હળવે લંડ ને બહાર કાઢ્યો..એટલી સાવચેતી થી જેટલી સાવચેતી થી નોટો ના બંડલ મા થી સ્ટેપલર ની ક્લીપ કાઢવા માવે... એક બુંદ પણ વીર્ય ની બહાર ના આવી..અને લંડ બહાર નીકળી ગયો... કવિતા એ એ પછી સીટ ની નીચે મોંઢા મા ભરી રાખેલું બધું વીર્ય થુંકી નાખ્યું ..પોતાની કમ્મરે ચણીયા ના નાડા સાથે લટકાવેલો નાનકડો રૂમાલ ખેંચી ને એના થી મોંઢું સાફ કરી દીધું.. કવિતા .. પીન્ટુ ના ખોળા મા થી ઉભી થઇ અને એની સીટ મા સરખી ગોઠવાઈ ગઈ..પીન્ટુ ય લંડ પેન્ટ મા મૂકી અને ચૈન બન્ધ કરી ગોઠવાઈ ગયો..પછી એણે કવિતા ના ઓર્ગેઝમ નું ભગીરથ કાર્ય ઉપાડ્યું..કવિતા ના ગાલ પર બચીઓ ભરતા એણે કવિતા ના ઘાઘરા મા હાથ ઘાલી દઈ ને એ સુવાળા ભાગ પર હાથ ફેરવ્યો જે જગ્યા ને રસિકે એના બરછટ હાથ વડે ગંદો કર્યો હતો.. કવિતા ની ચૂત પર પીન્ટુ નો હાથ જતાં જ એ સહેજ ઉંચી થઇ અને બે આંગળી ઓ અંદર પ્રવેશી શકે એ રીતે આઘી પાછી થઇ..વધૂ આરામ દાયક યોની પ્રવેશ માટે કવિતા એ ઢીંચણ થી ઉપર સરકાવી દીધો અને બંને પગ આગળ ની સીટ પર ટેકવી દીધા.. અનુકુળ પોઝીશન બનતા જ પીન્ટુ ને સરળતા થઇ.. કવિતા ની છાતી પર થી પાલવ સરકી ગયો હતો જેને કારણે બ્લાઉસ ની નીચે થી બહાર નીકળી આવેલા બંને ઉરોજો પણ ખુલ્લા થઇ ગયા હતા..પીન્ટુ કવિતા ના ગાલ પર ગરદન પર અને હોંઠ પર બેફામ ચુંબનો કરતો એક હાથે એના સ્તનો ને મસળતો રહ્યો અને બીજા હાથે ચૂત મા ત્રણ આંગળી ઓ નાખી ને આગળ પાછળ કરવા લાગ્યો..કવિતા ના આનંદ નો પાર નહતો..પીન્ટુ નો સહવાસ એને એટલો બધો ગમતો હતો કે એનું શરીર એક જ સેકંડ મા કોઈ અલૌકિક દુનિયા મા પહોંચી ગયું અને એક દીર્ધ શ્વાસ સાથે સીટ પર એણે પોતાના શરીર ને ઢીલું છોડી દીધું.. અત્યંત આવેશ સાથે પીન્ટુ એ ફીન્ગરીગ ની ઝડપ વધારી દઈ ને કવિતા ના શરીર ને ઠંડું કરી નાખ્યું.. શરીર ની ભુખ પ્રિયતમ શાંત કરે એના જેવી સુખદ પળ જીવન મા એકેય નથી હોતી..કવિતા એ બ્લાઉઝ ના હુક બંધ કરવા મા કોઈ ઉતાવળ ના કરી બલ્કે એ જ પોઝીશન મા બેઠા રહી ને છાતી પસવારતાં પીન્ટુ ના હાથ ને પકડી લઇ અને એણે પીન્ટુ ની હથેળી ને ચુંબન કર્યું.. પીન્ટુ ને ખબર હતી કે આ કવિતા ની ફેવરીટ ક્રિયા હતી.. જયારે જયારે એ મળતી ત્યારે ત્યારે અગણિત વખત એ પીન્ટુ ની હથેળી ને ચુમતી.. દુનિયા ના અન્ય પ્રેમીઓ કદાચ વિખુટા પડવાના સમયે લીપ કિસ સાથે એક્ઝીટ થતાં હશે પણ કવિ અને પીન્ટુ જયારે પણ જુદા થતાં ત્યારે આખરી હરકત હમેશા કવિતા ની પીન્ટુ નું હથેળીએ કિસ જ હોય.. કવિતા ના ચુંબન મા પીન્ટુ ને વિખુટા પડવા નું એલાર્મ સંભળાઈ ગયું... એ સમજી ગયો કે પરણિત કવિતા ગમે તેટલી એની પર ઓળઘોળ હોય પણ એ એની કદી નથી થઇ શકવાની અને જે અત્તરની સુગંધ થી એ એના જીવન ને સુગંધમય બનાવવા ની ઈચ્છા રાખે છે એ અત્તર ની બાટલી તો બીજા કોઈ ની છે .. એને તો માત્ર આ પૂમડું કાન મા ભરાવી રાખી ને પ્રસંગોપાત જ સુગંધ માણવા ની છે..જો કે એ વાસ્તવિકતા એણે હસતા મોંઢે સ્વીકારી પણ લીધી હતી.. કવિતા પોતાની હથેળી છોડે તો જ ઉભા થવાય એ વણલખ્યો નિયમ આજે પણ જળવાઈ રહ્યો..કવિતા નું મન જયારે શાંત થાય ત્યારે જ એ પીન્ટુ ની હથેળી છોડતી.. વારંવાર હથેળી ને ચૂમી રહેલી કવિતા ના આંસુઓ ની ગરમી હથેળી પર સ્પર્શી એટલે પીન્ટુ ને ખબર પડી ગઈ કે જુદાઈ ની પળો નજીક આવી ચુકી છે... કવિતા તું બહુ ઢીલી છે..તરત રડવા લાગે છે ..આટલી મજા કરાવી તોય..રડવાનું.. ? એને ઠપકો કરવાનો વિચાર આવ્યો પણ એ કવિતા ના પ્રેમવિષાદયોગ મા ખલેલ પહોંચાડવા ની હિંમત ના કરી શક્યો.. આ એ પળ હતી જે કદાચ મિલન કરતાં ય વધૂ ભાવુક હતી. આજે પણ કવિતા એ ખાસ્સી વાર લગી ચૂમ્યા કરી અને પછી જયારે એનું મન શાંત થયું ત્યારે જ પીન્ટુ નો હાથ છોડ્યો.. હાથ છોડ્યો હતો કઈ સાથ નહતો છોડ્યો.. દિલ મા વસેલા કેટલાક વહાલાઓ નજીક ના નજીક ના સગાઓ કરતાં ય વધૂ નિકટ હોય છે એ સગાઓ ને કદી ખબર નથી હોતી .. એટલે તો સગાં શબ્દ થી વહાલા શબ્દ અલગ લખાય છે .. કેટલા ક સગા ઓ ખરેખર વહાલા નથી જ હોતા અને કમનસીબે જે વહાલા હોય છે એ સગા નથી બની શકતા.. એ મથામણ મા જ જીન્દગી પૂરી કરવાની !!!!
ચાલ હવે જઈશું..? કવિ.?? હવે તારે ઘરે પહોંચીજ જવું જોઈએ.. ઓલરેડી દોઢ કલ્લાક થઇ ગયો છે આપણ ને.. પીન્ટુ એ દિલ પર પથ્થર મૂકી ને કહ્યું...
તને આવું બોલતા કઈ થતું નથી? કવિતાએ લવર ની ભાષા મા વાત કરી..
સામે થી કેટલું આસાની થી કહી દે છે કે ચાલ હવે તારે જવું જોઈએ..? મારી તો છાતી વલોવાઈ જાય આવું બોલતા..લાગે છે કેવા પ્રકાર નો પ્રેમી છે રામ જાણે ?? હિબકા ભરતાં કવિતા એ કહ્યું..
સિનેમા હોલ ના ડોલ્બી સ્ટીરીઓ સાઉંડ મા મોટે અવાજે કિશોર કુમાર ના દર્દીલા કંઠે ગીત ગુજી ઉઠ્યું..
ઓ સાથી રે તેરે બીના ભી ક્યા જીના .....
મુકદર કા સિકંદર ફિલ્મ હતી એ .. ગીત સાંભળી ને પીન્ટુ પણ ઢીલો થઇ ગયો..પણ એ ને બરોબર ખબર હતી કે જો એ ઢીલો થઇ ગયો તો કવિતા ઘરે નહિ જઈ શકે..એ તો મારા કરતાં ય વધૂ ઢીલી છે એટલે મહા પરાણે ગીત ના અદભુત શબ્દો ને પોતાના મન ઉપર હાવી ના થવા દેતાં પીન્ટુ એ કહ્યું
અરે યાર ! તું વાત નું વતેસર ના કર ! હું તને આખી જીન્દગી જવાનું ના કહું તો તું મારી સાથે આખી જીન્દગી રહી શકીશ?
કવિતા ના હોંઠ સિવાઈ ગયા..વાસ્તવિકતા એ પોતે જાણતી હતી છતાં કેટલી વ્યાકુળ થઇ જતી હતી..? જયારે પીન્ટુ કેટલો મક્કમ મનોબળ નો છે? જે કરવું પડે એ કરવું જ પડે .. એમાં કોઈ બાંધછોડ કરાય જ નહિ.. કવિતા ની આંખી ભરાઈ આવી.. વગર જોયે પીન્ટુ ને ખબર પડી ગઈ..કે વિખુટા પડવાનો સમય આવી ચુક્યો.. કવિ હવે જતી જ રહેવાની..! પોતાની આંખો ના ખૂણા એવી રીતે લુછ્યા કે કવિતા ને દેખાય નહિ અને એ સીટ પર થી ઉભો થઇ ગયો.. એની પાછળ પાછળ કવિતા ય..ઉભી થઇ ..અનિચ્છાએ..
ઉભા થયા પછી કવિતા ને યાદ આવ્યું કે બંને બોલ તો બહાર છે બ્લાઉસ ના હુક બંધ કરવા નો તો વિચાર જ ના આવ્યો..તરત હાથ નીચે લઇ જઈ ને એણે ત્વરા થી બંને સ્તનો ને કટોરી મા સલામત રીતે મુક્યા અને એક પછી એક હુક બંધ કર્યા એ સામે બેઠેલું કપલ કવિતા ના સ્તનો ને જોઈ ગયું એ કવિતા ના ધ્યાન મા આવ્યું..પણ કવિતા કરતાં તો એ બંને જણા વધૂ કઢંગી હાલત મા હતા ઉપરાંત કવિતા એમને જરા ય ઓળખતી નહતી એટલે બેફીકર પણે એણે કપલ્સ પૈકી યુવતી ને સ્માઈલ આપી અને આગળ વધી..કવિતા એ જોયું કે એ યુવતી એના બોય ફ્રેન્ડ ના લોડા ને મુઠ્ઠી મા પકડી ને રમાડતી હતી..અને પેલી ના સ્તનો ને એનો લવર દબાવતો હતો . બંને જણા કવિતા ની છાતી ને જોઈ ને હસતા હતા...કવિતા પણ એમની સ્થિતિ ને જોઈ ને હસી અને એ હરોળ મા થી બહાર નીકળી..ગઈ..
બંને જણા બહાર નીકળ્યા એક રીક્ષા મા કવિતા ને બેસાડી અને રવાના કરી ..પીન્ટુ એની બાઈક લેવા ગયો.. બાઈક મુકતી વખતે જેટલી અધીરાઈ હતી એના થી અડધી ય અધીરાઈ અત્યારે નહોતી.. જાણે પ્રાણ વિના નું ખોળિયું હરીફરી રહ્યું હતું... ઉદાસ પીન્ટુ બાઈક –પાર્કિંગ મા આવ્યો ..મુવી અધવચ્ચે થી એ છોડી ને એ નીકળ્યો હતો એટલે પાર્કિંગ મા એના સિવાય કોઈ નહતું.. એકાંત મળતાં જ પીન્ટુ ની ભાવનાઓ એના ઉપર હાવી થઇ ગઈ.. બાજુ મા પડેલી કાર ના ટોપ પર માથું ટેકવી ને એ રડી પડ્યો... આંસુઓ રોકાવાનું નામ નહોતા લેતા.. કવિતા ગઈ એ કરતાં ય એ હવે પાછી ક્યારે જોવા મળશે એ દુઃખ વધારે કોરી ખાતું હતું..પાર્કિંગ મા કવિતા ને શોધી રહેલી એની આંખો માયુસ થઇ ને પાછી વળી , અચાનક એની નજર હથેળી પર ગઈ.. જે જોઈ ને પીન્ટુ ફરી ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડી પડ્યો..કવિતા એ હથેળી મા હર –હંમેશ ની માફક આજે પણ પીન્ટુ ની હથેળી પર ઘાટ્ટા અક્ષરે કવિતા લખી દીધું હતું.. પીન્ટુ ને નવાઈ તો એ જોઈ ને લાગી કે કવિતા એ લખવા માટે પેન નહોતી એટલે લાલ કલર ની લીપ્સ્ટીક થી એનું નામ લખી દીધું હતું.. પીન્ટુ ના ઉદાસ અને વિરહ મા ઝૂરતા હૃદય ને સહારો મળી ગયો..મનોમન એ વિચારવા લાગ્યો...હું જેને પાર્કિંગ મા શોધતો હતો એ તો મારી જોડે થી જ મળી.... હવે મારે કવિ ને ક્યાંય ગોતવી નથી...એ મારી સાથે જ છે, મારી જોડે જ છે..બલ્કે મારી અંદર જ છે.. ઉદાસી ખંખેરી નાખી ને પીન્ટુ એ બાઈક મારી મૂકી..ઘર તરફ ..હવે કામ કરવા નો મૂડ જરાય નહતો.. આજ તો ઘરે જઈ ને આખો દિવસ સુઈ જવું છે જેથી કવિતા સાથે માણેલા સાનિધ્ય ના સપનાઓ મનભરી ને જોઈ શકાય. કવિતા એ ઘરે જઈ ને હાથ મોં ધોયા , ઘરે કોઈ નહતું.. મમ્મી દવાખાને હતી.. પપ્પા ઓફિસે ..હતા... સૌથી પહેલાં તો એણે સાડી ઉતારી ને એક તરફ ફગફગાવી દીધી.. માત્ર બ્લાઉસ અને ચણીયા મા એ અરીસા આગળ ઉભી રહી..ઉભરાતી છાતી જોઈ ને પીન્ટુ નો હાથ યાદ આવી ગયો. એક એક કરી ને એણે બ્લાઉસ ના તમામ હુક ખોલી નાખ્યા અને ચણીયા નું નાડું ય... પિયર મા સાડી પહેરવાનો સ્ત્રીઓ ને બહુ કંટાળો આવતો હોય છે સાસરી નું એક્ય વસ્ત્ર જો શરીર પર રહી જાય તો એમને એમજ થયા કરતુ હોય છે કે જાણે એ હજી સાસરી મા જ છે. સાસરી ની ધણી ની ધમકીઓ અને સાસુ ની કચકચ ને ખંખેરી નાખવા માટે એ સાસરી ના કપડાં ય બદલી નાખે છે.. માત્ર બ્રા અને પેન્ટી મા પોતાની જાત ને કવિતા અરીસા મા જોઈ રહી.. પેન્ટી મા ચીકણા પ્રવાહી નો ધબ્બો સુકાઈ ગયો હતો અને એને કારણે એ ભાગ સુકાઈ ને કડક થઇ ગયો હતો એ ચૂત સાથે અડકતો હતો કવિતા એ ત્યા સહેજ હાથ દબાવ્યો.. સિનેમા હોલ ના ઓર્ગેઝમ થી ભીનો થયેલો એ ભાગ સુકાઈ ને કડક કાંજી કરેલ કપડાં જેવો થઇ ગયો હતો .. હાથ દબાવતાં કડક પેન્ટી ચૂત ના ઉપસેલા ક્લોરાઈટીસ સાથે દબ્યો એ સાથે જ કવિતા ને ચૂત મા ઝટકા વાગ્યા.. કડક હિસ્સા નું ચૂત ને અડકવું એટલે ચૂત નું ધન્ય થઇ જવું.. ચૂત કડક વસ્તુ ની મોહતાજ હોય છે.. કવિતા એ ચૂત પર પેન્ટી નો કડક ભાગ દબાવ્યો..આપોઆપ હસ્ત મૈથુન નું વાતાવરણ બની ગયું..એકાંત પોતે જ મોટેભાગે તો હસ્ત મૈથુન માટે ની સૌ થી મોટી વ્યવસ્થા છે .. સમય આદર્શ હતો..ઘર મા એકાંત હતું..અડધો કલ્લાક પહેલાં લવર સાથે ભોગવેલા સેક્સ ની ભરપુર યાદો હતી.... બીજું જોઈએ શું.? કવિતા એ પેન્ટી ઉતારી ને એક તરફ ફગફગાવી દીધી..અને પાછળ હાથ લઇ જઈ ને બ્રા ની ક્લીપ પણ ખોલી નાખી બંને દૂધ ના પિંડ લચકી પડ્યા.. કવિતા એ છાતી પર પડેલા લાલ ચકામાં જોયા , રસિક નું કરતુત હતું એ , કેટલી ઉતેજના અને આવેશ થી બટકું ભર્યું હતું..? અન્ય કોઈ પરિસ્થિતિ હોત તો ચીસ પાડી ઉઠી હોત .. ખરેખર સારું થયું કે પતિ અને પ્રેમી બંને ને અંધારા મા જ મળવાનું થયું નહીતર શું ખુલાસો કરત..? કોઈ પણ પુરુષ સમજી જાય કે આ કોઈ પુરુષ નું કામ છે..કવિતા એ થુંક વાળી હથેળી કરી ને ચોપડી..થોડી રાહત થઇ ..રસિક માટે એને અતિશય ધ્રુણા થઇ ગઈ.. એ જ વખતે અરીસા મા એને છાતી પર સહેજ ઉપરની બાજુ છાતી નો ઉભ્હ્ર હોય ત્યા આછા અક્ષરે કવિતા લખેલું વંચાયું , કવિતા ની રસિક પ્રત્યે ની ધ્રુણા ક્યાંય હવા મા ગાયબ થઇ ગઈ..એ સમજી ગઈ કે એણે પીન્ટુ ના હાથ મા લીપ્સ્ટીક વડે લખેલું એનું નામ પોતે પીન્ટુ ની હથેળી છાતી સરસી ચાંપી દીધી હતી એટલે છાતી પર ઉલટું લખાઈ ગયું છે જે અરીસા મા જોતાં સીધું અને સાફ વંચાય છે ..કવિતા ખુશ ખુશ થઇ ગઈ.. કાળમુખી રાત ની કડવી યાદો ને પીન્ટુ એ , એના સ્પર્શે, એની સાથે ગાળેલી પળો એ અને અત્યારે હાલ એની ગેરહાજરી મા ય એણે છોડેલી મીઠી યાદો એ મિટાવી નાખી. આવો પ્રેમી જોઈએ ..જે કડવા ધ્રુણાસ્પદ ભૂતકાળ ને પોતાના વર્તમાન વડે ભૂંસી નાખવા સક્ષમ હોય.. પીન્ટુ નો હાથ યાદ કરી ને કવિતા એ અરીસા સામે જોઈ ને અંગો ને સહલાવતા પોતાની જાત ને સરખી રીતે શાંત કરી..આ વખત નું ઓર્ગેઝમ જોરદાર અને વાઈલ્ડ હતું..કારણ કે એકાંત મા પોતાની જાતે પોતાની રીતે મેળવ્યું હતું..ચૂત મા થી ઘણો બધો રસ નીકળ્યો..કવિતા એ એ રસ ને લુછવા માટે કપડું ગોત્યું પણ એ ના દેખાતા કમ્મરે લટકાવેલા લેડીઝ રૂમાલ થી લુછવા રૂમાલ લીધો..પીન્ટુ નું વીર્ય એની પર ચોંટેલું હતું ..કવિતા એ શાંત થઇ ગઈ હોવા છતાં એને સુંઘી જોયું..પછી એણે એણે પપ્પી કરી..એકે એક ક્રિયાઓ મા પીન્ટુ તરફ નો સ્નેહ છલકાતો હતો કવિતા ની... ખાસ્સી વાર એમ ને એમ પડી રહી નાગી.જ.. પછી શ્વાસ નિયમિત થતાં એ ઉભી થઇ ..હાહાકાર મચાવી દે એવી કેપ્રી..અને પૂરુષો ના જાન્ઘીયા ફાડ ફીટ શર્ટ પહેર્યું..પેડ વાળી બ્રા સાથે અરીસા મા શર્ટ મા કેદ ઉભારો ને જોઈ ને વાળ ની લટ સરખી કરી અને જાતે જ શર્ટ ઉપર થી બંને બોલ ને દબાવ્યા..જરાય દુખતું નહતું.. લવ યુ બકુ મનોમન બબડતી કવિતા મોસમ નું સ્કુટી પડ્યું હતું એ લઇ ને એ દવાખાને જવા નીકળી ગઈ... એની સોસાયટી ના નાકે આવેલા થાંભલા પાસે થી જયારે એણે સ્કુટી વાળ્યું ત્યારે એણે નાકા પર આવેલા પાન ના ગલ્લા પર નજર નાખી..બલ્કે નંખાઈ ગઈ..ત્યા બે જુવાન છોકરા ઓ સિગારેટ ફૂંકી રહ્યા હતા..કવિતા એ પોતાની માદક જવાની અને કાતિલ અદા તેમજ વાઈલ્ડ ફેશનેબલ કપડાં જેવા ખુંખાર હથિયારો વડે એ બેઉ ની હત્યા કરી નાખી.. એમનો તરફડાટ જોયા વિના એ ત્યા થી નીકળી ગઈ... એને યાદ આવ્યું કે હું શાક લેવા જતી ત્યારે મને જોવા માટે પીન્ટુ હમેશા આ ગલ્લે ઉભો રહેતો.. હું ય દિવસ મા કેટલી વાર એને જોવા બહાના કાઢી ને બહાર નીકળતી.? એ જેટલી વાર જોવા મળી જાય એટલી વાર દિલ ને ગજબ નો આનંદ મળતો. અને ના મળે તો ફેરો ફોગટ !!! સાંજે પાંચ વાગ્યે તો એ કાયમ ત્યા ઉભો જ હોય.. તરુણાવસ્થા ના એ દિવસો કેવા હોય છે ? કોઈ ને જોવાનોય સમય સાચવવા મા જેટલી મજા આવતી હોય એટલી તો કદાચ એને ભોગવવા મા ય નહિ આવતી હોય.. રાહ જોવાનો વર્લ્ડ રેકોર્ડ કરવાનો હોય એમ એ જ્યાં સુધી આવે ત્યા સુધી અહીં થી નહી જ હાલું એવી અંગદ – પ્રતિજ્ઞા નો એ દોર હોય છે. પિયર મા આવતા જ પિયરમય બની ગઈ કવિતા ..જાણે કુંવારી અલ્લડ રૂપગર્વિતા થઇ ગઈ.. આવતાં જ પ્રેમી સાથે એકાંત માણી ને આવી એટલે શરીર અને મન બંને ટાઢું-ટબુકલું થઇ ચૂકયા હતા હવે એને કોઈ પણ ડ્યુટી કરવા મા કોઈ વાંધો નહતો... મોસમ ને જોઈ ને કવિતા ની આંખો ભરાઈ આવી..બંને બહેનો એક બીજા ને જોઈ ને જ ભાવુક થઇ ગઈ..મોસમ માંદગી ના બિછાને પડી હતી ગ્લુકોઝ ના બોટલ ચાલુ હતો.. એના ચહેરા પર ની માઉન્ટ આબુ ની ચંચળતા ક્યાંય ગાયબ થઈ ગઈ હતી..બહુ અસ્વસ્થ લાગતી હતી મોસમ.. બીમારી બાબત જ એવી છે ભલભલા ના સાંજા ગગડાવી નાખે.. કવિતા ને જોઈ ને મોસમ ના ચહેરા પર ખુશી ની લકીર ફરી વળી ..એ લકીર શે ની હતી એ માત્ર મોસમ જ જાણતી હતી.. એને એમ હતું કે દીદી સાથે જીજુ પણ આવ્યા જ હશે..પણ એની આશા ઠગારી નીવડી.. એ ઉદાસ થઇ ગઈ પણ દીદી ને ગંધ ના આવે એ રીતે એણે પોતાની ઉદાસી છુપાવી દીધી.. કવિતા એ રમાં બહેન સાથે મોસમ ની માંદગી વિષે..એની ચાલી રહેલી ટ્રીટમેન્ટ વિષે..લંબાણ પૂર્વક ડિસ્કસ કરી.. જઈ ને એ ડોક્ટર ને ય મળી આવી..ડોકટરે જયારે એમ કહ્યું કે સામાન્ય મેલેરિયા છે ત્યારે એને શાંતિ થઇ ..બે દિવસ મા રજા આપી દેશે..એ સાંભળી ને એને ખરેખર રાહત થઇ..મોસમ ના રૂમ મા આવી ને એણે મમ્મી ને ઘેર જવા માટે છૂટી કરી.. રમાં બહેન રસોઈ ની અને ટીફીન ની તૈયારી કરવા માટે ઘરે ગયા અને બંને બહેનો એકલી પડી..એકાંત વાસ મા બંને બેહનો એ વૈશાલી ની જ વાતો કર્યા કરી..મોસમ ને સંપૂર્ણ અપડેટ આપી દીધા પછી કવિતા એ તરુણ ને ફોન લગાડ્યો.. તરુણ એટલે મોસમ નો ફિયાન્સ ! મોસમે ઘણી ના પાડી છતાં કવિતા એ તરુણ ને મોસમ ની ખબર જોવા આવી જવા માટે કહ્યું.. એ જાણતી હતી કે કેટલીક બીમારીઓ માત્ર દવા થી ઠીક થતી નથી હોતી.. કવિતા ને ખબર હતી કે મોસમ અને તરુણ એક મેક ને મળશે એટલે મોસમ ને બહુ સારું લાગશે.. તરુણે આજે જ આવી જવાનું કહી ને ફોન મૂકી દીધો.. રમાં બહેન બિચારા બહુ કહેતાં હતા કે તરુણ કુમાર ને ફોન કરી ને આપણે જણાવવું જોઈએ ..પણ મોસમે જ ફોન નહોતો કરવા દીધો..એમ કહી ને કે એ બિચારા ચિંતા કરશે..અને અહીં દોડી આવશે ..મમ્મી એકલી છે જમાઈ ની સરભરા મા કોઈ કમી ના રહી જાય એ માટે મમ્મી બિચારી થાકી જશે..પપ્પા ને તો ક્યાં સમય જ છે..? જો કે પપ્પા આમાં કરીય શું શકે? એમનો ધંધો એવડો મોટો છે કે એકલા હાથે એ થાકી જાય છે... તોય સવાર સાંજ એ દવાખાને તો આવે જ છે.. મોસમે એક વાત એ પણ નોટ કરી હતી કે જયારે જયારે ફાલ્ગુ અહીં આવે ત્યારે ત્યારે જ પપ્પા પણ અહીં આવે છે.. હવે ક્યાં કઈ છુપું હતું મોસમ થી ? બધું ય જાણી ને પેટ ભરી ને બેઠી હતી એ .. ફાલ્ગુની અને પપ્પા ના સંબંધ વિષે વિચાર આવતાં મોસમ નો ચહેરો માંદગી મા ય શરમાઈ ગયો.. એમાંય જયારે એને વૈશાલી સાથે પપ્પા ની ઓફિસે રેઇડ પાડી ત્યારે જે પહેલો સીન જોયો હતો એ યાદ આવી ગયો જેમાં ફાલ્ગુની ને ચાર પગે ઉંધી પાડી ને પપ્પા પાછળ થી એને ચોદી રહ્યા હતા... ફાલ્ગુની ના લબડતા સ્તનો અને પપ્પા ના અંદર બહાર થઇ રહેલા કડક લંડ ને યાદ કરી ને મોસમ ની આંખો શરમ ની મારી મીચાઈ ગઈ... ફાલ્ગુની અને સુબોધકાંત ને તો હજી એમજ હતું કે એમના સંબંધ વિષે મોસમ કશું જાણતી નથી.. .. મોસમ માંદગી ના બિછાને પડી પડી એના પપ્પા અને ફાલ્ગુની ની આંખો મા અડપલાં , ઈશારા અને હવસ બધુંય વાંચી શકતી હતી.. સુબોધકાંત અને ફાલ્ગુની ને એમ જ હતું કે મોસમ આ બધા થી બિલકુલ અજાણ છે .. પપ્પા ની કામુક નજર પણ ફાલ્ગુ ના જવાન સ્તનો પર ચોંટેલી જ રહેતી એ જોઈ ને તો મોસમ ને કઈ નું કઈ થઇ જતું. બોટલ ઉતરી જતાં મોસમ મા થોડી શક્તિ આવી..ઉપરાંત કવિતા અને એ એકલા હતા એટલે વાત ચિત્ ની ય થોડી છૂટ છાટ મળી .. મોસમે ફાલ્ગુની અને પપ્પા ના છાનગપતિયા વિષે જાણવાની ઉત્સુકતા સંતોષવા માટે કવિતા નો સહારો લીધો..
દીદી.. મને એક વાત નથી સમજાતી..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
અહીં એક ડોક્ટર છે ..એમની ઉંમર લગભગ પચાસ વર્ષ આસપાસ હશે...અને અહીં જ એક નર્સ છોકરી પણ જોબ કરે છે એ લગભગ પચ્ચીસ – સત્યાવીસ ની હશે..એ બંને વચ્ચે અફેર ચાલે છે.. ઉંમર મા આટલો બધો તફાવત હોવા છતાં એ છોકરી એના થી બમણી ઉંમર ના ડોક્ટર પ્રત્યે કેમ ખેંચાઈ હશે? મોસમે ડોકટર અને નર્સ ના ઉપજાવી કાઢેલા પાત્રો ની મદદ લઇ ને ફાલ્ગુ અને પપ્પા વચ્ચે ના અફેર નું પોસ્ટમોર્ટમ શરુ કર્યું..
બીમાર મોસમ પોતાની સાથે વાત કરે એ કવિતા ને બહુ જ ગમ્યું..
કવિતા>કેમ ? આપણે સીરીઅલો મા જોઈએ જ છીએ ને ? ઘણી વાર ઓછી ઉંમર ની છોકરી આધેડ ના પ્રેમ મા પડી જાય એનું કારણ એક જ નથી હોતું અનેક કારણો હોઈ શકે છે..
મોસમ > જેમ કે?
કવિતા> જેમ કે..સિક્યોરીટી.. ઉંમર મા પુખ્ત માણસ હમેશા ઠરેલ અને પરિપક્વ હોય એટલે છોકરી ને એની સાથે ના સંબંધ મા જબરદસ્ત સલામતી લાગતી હોય છે ..એટલે એ એની તરફ ઢળે છે.
તો ક્યારેક એની મજબુરી પણ હોય છે.. ઘણી વાર એને કોઈ સમજતું ના હોય ત્યારે કોઈ વ્યક્તિ એને સમજી શકે એવું મળી જાય અને એ પ્રોઢ હોય તોપણ એ એની તરફ ખેંચાયા વિના નથી રહી શકતી..
નાદાન મોસમ ક્યાંય ફસાઈ ના જાય એટલા માટે કવિતા એક બહેન, બહેનપણી તથા ગાઈડ ની જેમ એને પ્રેમ થી સમજાવતી હતી.. અલબત્ત મોસમ બીમાર હતી એટલે બહુ જ નાના સવાલ પૂછતી હતી..પણ કવિતા સાથે વાત કરવા થી જાણે એની અડધી બીમારી દુર થઇ ગઈ હતી.. ફાલ્ગુની એમ તો હતી જ અને એ ખડે પગે હતી પણ એ રમાબહેન ની હાજરી મા બંને સહેલીઓ શું ખાનગી વાત કરે..? અને ફાલ્ગુની એ પહેલાં તો એમ કહ્યું હતું કે એને સેક્સ થી સખ્ત ડર લાગે છે પણ પોતે જયારે એને પપ્પા સાથે મસ્તી થી ઉમળકા ભેર ચોદાવતી જોઈ ત્યારે મોસમ નો ભ્રમ ભાંગી ગયો હતો..કે ફાલ્ગુની નિર્દોષ છે અને પપ્પા એ એને ભોળવી છે... મોસમે જો રૂબરૂ ના જોયું હોત તો એ કાયમ માટે એવા જ ભ્રમ મા રહેત કે ફાલ્ગુની નિર્દોષ છે અને પપ્પા જ લંપટ છે સારું થયું કે ફાલ્ગુની નો અસલિ ચહેરો એને ખબર પડી ગઈ..
એ તો બધું ઠીક પણ ફાલ્ગુની અને પપ્પા ના સંબંધ મા વૈશાલી એ કેટલી સિફત પૂર્વક એન્ટ્રી મારી..હતી..? મોસમ ને આ વિચાર આવ્યો એટલે પાછુ દિમાગ ચકડોળે ચડ્યું..
પપ્પા એ જો ફાલ્ગુની ને નહતી પટાવી તો શું ફાલ્ગુની સામે ચાલી ને એમની પાસે ગઈ હશે..?
ના ના ફાલ્ગુની ને ક્યાં એવી બધી ખબર જ પડતી હતી..? હું અને ફાલ્ગુ બંને સરખા જ અનાડી હતા ને ? એનો મતલબ એ થયો કે પપ્પા એ કઈ ક કરી ને એને મજબુર કરી હોવી જોઈએ...એ કેવી રીતે શરુ થયું હશે..?? પપ્પા એ ફાલ્ગુની ને પહેલી વાર જયરે બાથ મા લીધી હશે ત્યારે ફાલ્ગુની ને કઈ થયું નહિ હોય..? એણે વિરોધ તો કર્યો જ હશે ને ? તો શું પપ્પા એ જબરદસ્તી કરી હશે..? જાણવું પડશે..જાણવું જરૂરી છે... આ બધું જાણવા માટે વૈશાલી બહુ ઉપયોગી સાબિત થઇ શકે..પણ એની હાલત તો અત્યારે એટલી બધી કથળેલી છે કે એ બિચારી એનું ખુદ નું વિચારી શકતી નથી તો બીજા નું તો ક્યાં થી વિચારી શકે? લાવ એને ફોન કરું.? મારે વૈશાલી ને ફોન કરવો જ જોઈએ .. એની હાલત માટે સહાનુભૂતિ વ્યક્ત કરવી એ મારી પવિત્ર ફરજ છે.. મોસમ બીમાર હતી તોય વિચારો આવતાં રોકી ના શકી.. કવિતા એની સામે જોઈ ને વિચારી રહી .. મોસમ આજે કેમ આવી ચર્ચા કરે છે? શું એને ક્યાંક એના થી ઉંમર મા મોટા વ્યક્તિ સાથે પ્રેમ તો નહિ થઇ ગયો હોય..? અને એ મન મા મૂંઝાતી હોય અને એક તરફ તરુણ સાથે સગપણ થઇ ગયું હોય અને બીજી તરફ એના પ્રેમ તરફ નું અદમ્ય ખેંચાણ હોય....એને લીધે ય કોઈ રસ્તો ના સુજે તો માણસ બીમાર પડી જ શકે..વિચારતા વિચારતા મોસમ ની આંખ મળી ગઈ..એટલે કવિતા પણ બાલ્કની મા જઈ ને ઉભી રહી અને પિયુષ ને ફોન લગાડ્યો..
હેલો..પિયર જાય એટલે તો તું મને ભૂલી જ જાય છે યાર..કેટલા ફોન કર્યા તને ..? તું સુખ રૂપ પહોંચી ગઈ કે નહિ એ તો જણાવવું જોઈ એ ને ? હું કેટલી ચિંતા કરતો હતો..? તારા ઘરે ય કોઈ ફોન ઉઠાવતું નથી... પપ્પા મોબાઈલ નથી ઉઠાવતા..તું તો મારો ફોન પીક અપ કરે જ નહિ ને ? જો જરા કેટલા મિસ કોલ છે...એ.. પિયુષ એ એકધારી સવાલો ની ઝડી વરસાવી ..
કવિતા મનોમન મલકાઈ રહી આ સવાલો ના એ શું જવાબ આપે..? એમ કહે કે એ પીન્ટુ સાથે મુવી જોવા ગઈ હતી..અને બધું કરી ને આવી છે? કવિતા એ જરાય ખોટું લગાડ્યા વિના પિયુષ ને કહ્યું
શાંત થા બકા હું ત્યા આવી ને બધા જવાબો આપીશ..પથારી મા જવાબ આપીશ તો ચાલશે ને? લવ યુ ..શાંતિ થી જમી લેજે અને શીલા ભાભી તથા વૈશું નુ ધ્યાન રાખજે .. ફની ટોન મા કવિતા એ પિયુષ ને કેટલા બધા ચોગ્ગા ફટકારી દીધા..? અને પિયુષ ની એકેય વાત નો જવાબ સુદ્ધાં ના આપ્યો એ વધારામાં !
હા હા એ તારે મને નહિ શીખવાડવું પડે..તું જો ટાઈમ સર નહિ આવે ને તો હું શીલા ભાભી ના ઘરે રહેવા જતો રહીશ.. પિયુષ એ પત્ની ના વિયોગ મા પોતાની જાત ને વેચવા કાઢી ..હોય એમ હરાજી નું એલન કર્યું ..
કવિતા> હા તે જતો રહેજે મદન ભાઈ ને આમેય સેક્સ માટે પાર્ટનર ની જરૂર છે.. શીલા ભાભી તો વૈશાલી ના પ્રોબ્લમ ને લીધે એમને કશું આપી શકતા નથી એટલે તું મદન ભાઈ ને કંપની આપજે.. હહાહાહાહાહા
માદર ચોદ મને છક્કો સમજે છે ? તે હું મદન ભાઈ પાસે ગાંડ મરાવવા જઈશ? હું જઈશ ને તો શીલા ભાભી અને વૈશાલી બંને ને વાપરી ને આવીશ યાદ રાખજે .. પિયુષ એ ગુસ્સે થઇ ને ફોન કટ કરી દીધો..કવિતા આજે ફૂલ ફોર્મ મા હતી.એ ખડખડાટ હસી પડી .. .સ્ત્રી ને એક ઓર્ગેઝમ મળીજાય તો એનો નશો બે ત્રણ દિવસ સુધી તો એના ચહેરા પર જ છલક્યા કરતો હોય છે .. એમાં ય આતો પ્રેમી પાસે થી મેળવેલું ઓર્ગેઝમ એટલે તો શું કહેવું..?
ગઈકાલે કેટલી ટેન્સ મા હતી કવિતા ? નિઃસહાય અને બેબસ? એજ કવિતા આજે એક દમ ખુશખુશાલ થઇ ગઈ હતી.. પિયુષ સાથે વાત કરતા કરતાં કવિતાની નજર રોડ પર આવતાં જતાં વાહનો ને નીરખી રહી હ્ગતી..
કવિતા એ ત્રીજા માળ ની બાલ્કની મા થી જોયું તો પપ્પા ની કાર હોસ્પિટલ ના દરવાજા પાસે ઉભી રહી અને એમાં થી ફાલ્ગુની ઉતરી.. કવિતા ને એમાં કઈ નવાઈ ના લાગી..ફાલ્ગુની એના ઘર ના સભ્ય જેવી જ હતી ..પિયુષ નો ફોન પતાવી ને એ પાછી આવી.. અને મોસમ ની બાજુ મા બેઠી..ત્યા રમાં બહેન ના પાડોસી કોઈ બહેન ખબર જોવા આવ્યા ..એ સૌ બેઠા હતા અને સુબોધકાંત પણ આવ્યા..કવિતા એમને જોઈ ને પગે લાગી અને ભેટી પડી.. એની પીઠ થપથપાવતા સુબોધ કાંતે કવિતા ને એની સાસરી ના ..સાસુ સસરા અને જમાઈ ના ક્ષેમ – કુશળ પૂછ્યા..અને એ એક તરફ સ્ટુલ પડ્યું હતું ત્યા બેસી ગયા..
કવિતા ને નવાઈ લાગી કે પપ્પા આવી ગયા અને ફાલ્ગુની ક્યાં રહી ગઈ..? પપ્પા કરતાં એ તો પહેલી આવી જવી જોઈતી હતી. એણે ચાલી ને સીધા અંદર જ આવી જવાનું હતું જયારે પપ્પા એ કાર પાર્ક કરવા જવાનું હતું..? હશે ક્યાંક રોકાઈ હશે..કવિતા એ પડોશી ખબર જોઈ ને જાય પછી પપ્પા ને પૂછવાનું નક્કી કર્યું.એટલા મા ફાલ્ગુની ય આવી..ફાલ્ગુની કવિતા ને જોઈ ને ખુશ થઇ ગઈ..અરે તમે ક્યારે આવ્યા દીદી..? યુ આર લુકિંગ બ્યુટીફુલ ..
કવિતા ની છાતી અતિશય કાતિલ લાગતી હતી ફાલ્ગુની એ એને માટે કોમ્પ્લીમેન્ટ આપ્યા હતા એ ખબર પડી કવિતા ને , પણ પપ્પા ની હાજરી મા એ બોલી એ થોડું અજુગતું લાગ્યું..
તોય એણે થેન્ક્સ કહી ને ફાલ્ગુની ને જવાબ તો આપ્યો જ .
રીક્ષા મા આવી.ફાલ્ગુ..? મોસમે સવાલ કર્યો.. અજાણ પણે .
ના યાર... સીટી બસ મા આવી.. શિક્ષા વાળા તો પંદર રૂપિયા થી નીચે ક્યાં આવે જ છે?
કવિતા ને ધક્કો લાગ્યો ફલ્ગુની નો ઉત્તર સાંભળી ને !! મેં એને મારી સગી આંખે જોઈ છે પપ્પા ની કાર મા થી ઉતરતા અને ફાલ્ગુની કેમ એમ કહે છે કે સિટીબસ મા આવી..? એનો ફોન ક્યાં થી લાગે? બધા કનેશન છૂટી ગયા હતા... મોસમે વારંવાર કોશિશ કરી પણ વ્યર્થ.. છેવટે એને એમ લાગ્યું કે હવે તરુણ ગમે તે ઘડી એ આવી જશે ત્યારે એણે છેલા પ્રયાસ રૂપે વોઇસ મેસેજ મોકલ્યો..
જીજુ મને સારું છે તમારો ફોન લાગતો નથી ચિંતા ના કરશો.. લવ યુ..
એટલા થી સંતોષ ના થતાં એણે મેસેજ છોડ્યો..
જીજુ..પ્લીઝ ડોન્ટ ડીસ્ટર્બ , આઈ એમ ઓકે.. આઈ વિલ કોલ યુ સૂન , આઈ વિલ ફૂલફીલ માય પ્રોમીસ.. લવ યુ..
તરુણ ના આવતાં પહેલાં તો મોબાઈલ ને સાફ સુફ પણ કરી દીધો અને ફરી તરુણ ની રાહ જોવા લાગી.. હવે કંઇક શાંતિ થઇ.. મોસમ ને ચાલો જીજુ ને મારી ફીલિંગ્સ પહોંચી તો ખરી..
મોસમ શાંતિ થી પડી પડી તરુણ ની રાહ જોવા લાગી ... તરુણ બે ગ્લાસ જ્યુસ ના લઇ ને આવ્યો એક મોસમ ને આપ્યો ને એક પોતે પીધો.. બંને જણા ને ખાસ્સો એવો સમય મળ્યો એક મેક ની નિકટ આવવાનો.. મોસમ ને જીજુ ને કેટલું ખરાબ લાગ્યું હશે અને પોતે શી રીતે એમાં દોષિત નથી એ વિચારો મા મગ્ન હતી..અને તરુણ એના સ્ટડી ની અને એની કેરીઅર ની વાતો મા પડ્યો હતો.જુવાની ના ઉંબરે ઉભેલી છોકરી ને વાસ્તવિકતા ઓ કરતાં સપનાઓ વધૂ ગમતા હોય છે.. મોસમ તરુણ ની અત્યંત જરુતી ડિસ્કસ થી બોર થતી હતી એ ઈચ્છતી હતી કે તરુણ કઈ ક બીજી વાત કરે... માઉન્ટ આબુ મા જીજુ એ એને જે આપ્યું હતું એ ના ઝટકા એના દિલ અને શરીર મા હજી વાગી રહ્યા હતા.. એ જ ...હા એ જ વારંવાર માંગતું હતું એનું દિલ.. જીજુ હોત તો..? મોસમ ના હોંઠ મલકી ઉઠ્યા... વિચાર માત્ર થી.. જીજુ ને આટલું એકાંત મળ્યું હોત તો તો મને મજા મજા કરાવી દીધી હોત.. લીપ કિસ થી માંડી ને બોલ દબાવવા નું અને લંડ પકડાવવા થી માંડી ને ચૂત મા આંગળી નાખવા સુધી નું બધું જ કર્યું હોત.. જીજુ ને પોતે પ્રોમીસ તો આપી દીધું છે પણ એ પાળશે શી રીતે..? ક્યાં મળવું..? જેમ જેમ તરુણ એની નિકટ આવતો જતો હતો એમ એમ એને વધુ ને વધૂ ગિલ્ટી ફીલ થતી હતી .. સગાઇ અને લગ્ન વચ્ચે વીસેક દિવસ નું અંતર રાખવાનો પપ્પા નો પ્લાન હતો ઘર મા જયારે જયારે એના લગ્ન ના મુહુર્તો ની ચર્ચા થતી ત્યારે મોસમ જીજુ સાથે ક્યારે એક મીટીંગ ગોઠવવી એ જ મનોમંથન કર્યા કરતી.. એ જાણતી હતી કે એવું કરવા મા દીદી નો અને તરુણ નો બંને નો દ્રોહ છે પણ જીજુ ની હરકતો એટલી યાદ આવતી હતી કે એ કોઈ પણ ગુનો કરવા તૈયાર થઇ ગઈ હતી..
સાંજે પપ્પા અને ફાલ્ગુની એક જ કાર મા આવ્યા અને મોસમ ને હોસ્પિટલ મા થી રજા લઇ ને ઘરે લઇ ગયા..ઘેર જતાં મોસમ અને તરુણ પાછળ બેઠા અને ફાલ્ગુ અને પપ્પા આગળ બેઠા..મોસમ ને આ જરાય સારું ના લાગ્યું..જો તરુણ અને પપ્પા આગળ બેઠા હોત અને ફાલ્ગુ ને મારી બાજુ મા પાછળ બેસાડી હોત તો વધૂ સારું રહેત.. ઘરે આવી ને મોસમ ને એના રૂમ મા સુવાડી ને બધા જમવા ગોઠવાયા.. મોસમ એ ફરી થી એ વખતે ય જીજુ ને કોલ કર્યો પણ નોટ રીચેબલ !!! જીજુ એ કઈ આડું અવળું પગલું તો નહિ ભર્યું હોય..? મોસમ ને જબરદસ્ત ફડક પેઠી ... આટલા બધા સમય સુધી જીજુ નો ફોન ના લાગે એવું કદી ના બની શકે.. શું થયું હશે..? શું કરું.? જીજુ નો સંપર્ક શી રીતે કરું..?
જમી અને પપ્પા તથા તરુણ બહાર આંટો મારવા નીકળ્યા ત્યારે મોસમે કવિતા ને વાત કરી.. જીજુ નો ફોન કેમ ના આવ્યો..દીદી? મારા તો સમાચાર ય ના પૂછ્યા , શું વાત છે નારાજ છે કે શું..? કે તારી સાથે ઝગડો થયો છે..? તારી ઉપર પણ કોઈ કોલ નથી..?
જવા દે ને , પિયર મા ધણી નું બરડન જોઈ એ જ નહિ.. તારે એનું શું કામ છે હું આખી આવી તો ગઈ છું સમાચાર પૂછવા..? કવિતા એ પીન્ટુ સાથે મોબાઈલ થી મેસેજ ચેટ ચાલુ કરતાં કહ્યું..
મોસમ નિરાશ થઇ ગઈ આજે એ કઈ જ કરી શકે એમ નહતી.. જીજુ ને એ નારાજ કરવા નહતી માંગતી .. છેવટે ફાલ્ગુની ને એણે ફોન કર્યો..
ફાલ્ગુની જસ્ટ જ એના ઘરે પહોંચી અને મોસમ નો કોલ આવ્યો એટલે એને સ્વાભાવિક જ ચિંતા થઇ..
હેલો શું થયું..મોસમ ?
મોસમ > યાર એક કામ કર ને ..તું જીજુ ને મારા માંદગી ના સમાચાર તો આપ હું મોબાઈલ કરું છું તો લાગતો નથી અને જો સાંભળ.મોબાઈલ ના લાગે તો લેન્ડ લાઈન કરી ને ય સમાચાર કહેજે .. અને કહેજે કે મોસમ ના બધા એ ખબર પૂછ્યા માત્ર તમે જ નથી પૂછ્યા તો મોસમ નારાજ છે ..તો મને ફોન કરે..
ફાલ્ગુ.> ઓકે કરું છું , જમી ને કરું તો વાંધો નથી ને?
મોસમ > અરે કોઈ અરજન્ટ નથી યાર..
હવે મોસમ ને શાંતિ થઇ.. નક્કી લેન્ડ લાઈન પર તો વાત થશે જ ... પણ એમ તો મે ય કોડ લેસ થી દીદી ના ઘરે લેન્ડ લાઈન પર ફોન કર્યો હોત તો વાત થાત જ ને ?
અશક્તિ છતાં એ ઉભી થઇ અને કોર્ડલેસ લઇ આવી અને પાછી પથારી મા આડી પડતાં કવિતા ના ઘરે લેન્ડ લાઈન પર ફોન કર્યો..
અનુંમાસી એ ઉઠાવ્યો.. જયશ્રીકૃષ્ણ કહ્યા પછી થોડી આડી અવળી વાતો કરી અને મોસમે પિયુષ ના વાવડ પૂછ્યા .
અનુંમાસી > ચાલુ રાખ બોલાવું.. બેટા..એ એના રૂમ મા છે કોમ્પ્યુટર પર કંઇક કરે છે..
ભલે.. મોસમ રાહ જોવા લાગી..
થોડી વારે પાછા અનુંમાસી આવ્યા અને કહે: બેટા એ એના કોમ્પ્યુટર પર કંપની નું કંઇક જરુતી કામ કરી રહ્યો છે તો એણે એમ કહ્યું છે કે એ તને થોડી વાર પછી કોલ કરશે.. તારી તાબીયત સાચવજે બેટા..અને ખાવા – પીવા મા ધ્યાન રાખજે , ના હોય તો થોડા દિવસ અહીં આવી જા હું તને પાછી તાજી માજી કરી દઈશ..
જરૂર આવીશ ..માસી.. સજી થઈશ ને એટલે ત્યા જ આઈ જવું છે.તમેય તમારી તબિયત નું ધ્યાન રાખજો..કહી ને કવિતા એ ફોન કટ કરી દીધો..
જે જીજુ એનો અવાજ સાંભળવા તડપતા હતા એમણે જ આજે મારી સાથે વાત સુદ્ધાં કરવા નો ઇનકાર કરી દીધો..?
જીજુ નારાજ થઇ ગયા છે એ વાત ની હવે તો ખાત્રી થઇ ગઈ..મોસમ ને .. હવેશું કરું..? જોઉં હજી ફાલ્ગુ નો ફોન પીક અપ કરે છે કે નહિ જોવા તો દે..?
થોડી વારે ફાલ્ગુ નો ફોન પણ આવી ગયો.. એણે કહ્યું કે અંકલ હતા ફોન પર એમણે કહ્યું કે જીજુ સુઈ ગયા છે કાલે કોલ કરજે.. મોબાઈલ તો લાગતો નથી એમનો..
મોસમ બીમાર હતી એના કરતાય વધૂ બીમાર થઇ ગઈ.. અસહ્ય સ્થિતિ નો સામનો કરી રહેલી મોસમ એના ફિયાન્સ ને પણ ઉમળકો બતાવી શકી નહિ અને તરુણ એમ સમજ્યો કે મોસમ બીમાર છે એને કારણે એ મોળો રિસ્પોન્સ આપે છે,
બીજે દિવસે તરુણ અને એની મમ્મી નીકળી ગયા..તરુણ મોસમ ની તબિયત ને લઇ ને ચિંતા મા હતો ..
બીજે દિવસે..કવિતા એ પિયુષ ને ફોન કરવા માટે બહુ ટ્રાય કર્યો પણ એનો મોબાઈલ લાગ્યો જ નહિ... છેવટે ઘરે થી એને જાણવા મળ્યું કે એનો મોબાઈલ ચાલુ બાઈકે પડી જઈ ને તૂટી ગયો છે તો નવો ફોન લેશે ત્યારે એ વાત કરશે..
સાવ ડોબા જેવો છે ,ફોન શેનો પડી જાય.? એ ના પડી ગયો એ સારું થયું.. મારતો હશે આજુબાજુ ડાફોળિયા. કવિતા બબડતી પાછી આવી ઘરમાં આવી ને કંટાળા કરવા લાગી એટલે મોસમે પૂછ્યું શું થયું દીદી..? કેમ આટલી રઘવાઈ થઇ છે ,?
અલી ફોન તૂટી ગયો છે તારા જીજુ નો.. એટલે વાત નથી કરી શકતા..
મોસમ ને રાહત થઇ આ સાંભળી ને .. ચાલો કારણ તો જાણવા મળ્યું જીજુ ના ફોન ના કરવા નું !
તો ઓફિસે ફોન કર ને ? ત્યા તો વાત થશે ને? મોસમે કવિતા ને સલાહ આપી..
ના ના એવી શું જરૂર હોય..? ત્યા વળી એ કામ મા હોય અને ફોન ઉપાડે-ના ઉપાડે !!
કવિતા એની ઓફિસે કદી ફોન ના કરતી..એને એમ જ થતું કે પીન્ટુ પિયુષ ની સામે ઉભો હોય અને મારો ફોન જાય તો એને બિચારા ને બહુ દુઃખ થાય ..
પીન્ટુ ને રહી રહી ને કાન મા તરુણ ના શબ્દો ગુંજતા હતા.. મોસમ ને એના થી દુર કરનાર તરુણ જ હતો..બાકી મોસમ ગમે તેટલી માંદી હોય તો પણ મારી સાથે તો વાત કરેજ.. હજી તો સગાઇ પણ નથી થઇ અને અત્યાર થી આટલો બધો..પ્રભાવ..? પિયુષ ને તરુણ માટે એક વિચિત્ર પ્રકાર ની અકથ્ય નફરત થઇ ગઈ.. ગુસ્સા મા ને ગુસ્સ્સા મા બપોરે જ નોકરી પર થી પાછો આવી ગયો..એના ધૂંધવાતા મન ને શાંતિ ની જરૂર હતી.. એ શાંતિ મોસમ પાસે થી મળી શકે એમ હતી અને મોસમ અત્યારે આપી શકવાની સ્થિતિ મા નહતી..
ઘર ની ગલી મા પ્રવેશતા જ ગેલેરી મા થી ઝાડું કાઢી રહેલા શીલા ભાભી પર એની નજર ગઈ..ગઈ શું? જાય જ.. સાડી ના પાલવ માંથી ડોકાતી માંસલ કમ્મર પર જો નજર ના જાય તો પુરુષત્વ નું મેડીકલ ચેક અપ કરાવી લેવું ઘટે .. લાવ શીલા ભાભી સાથે થોડી ખપાવું .સંકટ સમય ની સાંકળ શીલા ભાભી જ છે.. મદન ભાઈ ના આવ્યા હોત તો એમના ખોળા મા માથું મૂકી ને કાં તો છાતી એ વળગાડી ને મારી બધી પીડાઓ શાંત કરી દીધી હોત.. મોસમ ના વિચારો મા થી બહાર નીકળવા નો બીજો કોઈ માર્ગ નથી..
અરે આવો પિયુષ ભાઈ.. કેમ છો..? મજા મા ભાભી તમે કેમ છો?
શીલા> અમે તો સજા મા ભાઈ..તકલીફો મા તો માણસ મજા મા શી રીતે રહી શકે? આ વૈશાલી નું જુઓ ને બિચારી નું આખું જીવન બરબાદ થઇ ગયું..
પિયુષ શીલા ભાભી ની વ્યથાપૂર્ણ વાત સાંભળી ને પિયુષ ના કદમ એમના ઘર તરફ આપો આપ વળી ગયા.. એ આવી ને હિંચકે બેઠો..વૈશાલી અંદર થી આંખો ચોળતી નીકળી..આવો પિયુષ ભાઈ.. કહી ને સામે પડેલા ખાટલા મા બેઠી ..વૈશાલી ના શરીર મા જાણે લોહી જ નહતું.. નુર હણાઈ ગયું હતું.. એની ઉદાસી કોઈ પણ ને દુઃખી કરે એવી હતી .
શીલા અચાનક કચરો વાળવાનું મૂકી ને અંદર ગઈ અને પિયુષ ને બોલાવ્યો ..
શું છે ભાભી..? અંદર આવી ને પિયુષ એ શીલા ની છાતી તરફ જોતાં પૂછ્યું
આ વૈશું ને આઘાત મા થી બહાર કેવી રીતે કાઢું..પિયુષ ? જો ને એની હાલત મારા થી તો જોવા તી નથી.તું કંઇક કર ને ? શીલા એ પિયુષ ને વિનંતી કરી..
મનોમન પિયુષ વિચારી રહ્યો..શીલા ભાભી મારી મદદ માંગે છે વૈશું ને સધિયારો મળે એ માટે , એમને ક્યાં ખબર છે કે હું જ ખુદ સહારા ની તલાશ મા છું..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
પિયુષ > હા બોલો ને ભાભી હું શું મદદ કરી શકું..? વૈશું ને આઘાત મા થી બહાર લાવવા માટે તે કહો તે કરવા હું તૈયાર છું..
શીલા> એને ક્યાંક બગીચા મા કે રેસ્ટોરન્ટ મા તું લઇ જા એ બહાર હરતી ફરતી થશે તો જ એ આઘાત મા થી બહાર આવી શકશે..અમે વડીલ કહેવાઈએ .જુવાન છોકરી ને કેટલીક વાતો માત્ર ઉપદેશ થી જ નથી સમજાતી..બલ્કે જુવાની ને ઉપદેશ ખપતો જ નથી હોતો.. સલાહો અને સુજાવો ને અવગણવા ની આ ઉંમર મા હું કે તમારા ભાઈ એને સતત શિખામણો આપી આપી ને એને વધૂ દુઃખી કરી રહ્યા છીએ.. .તું એને બહાર લઇ જઈ ને મિત્ર તરીકે હુંફ આપ .. કવિતા પિયર ગયેલી ના હોત તો એમને બંને ને જ મોકલત..
જોઉં હું પ્રયત્ન કરી જોઉ છું ભાભી.. કહી ને એ બહાર આવ્યો .
વૈશાલી ગુમસુમ બેઠી હતી ગહન વિચારો મા!
પિયુષ > અરે વૈશું.. મારે એક મિત્ર ને ત્યા લેપટોપ આપવા જવાનું છે , અને લેપટોપ ની લેધર બેગ નો બેલ્ટ તૂટી ગયો છે તો તું મારી સાથે આવી શકીશ..? પાછળ પકડી ને બેસવું પડશે..આમ તો કવિતા ને જ લઇ જાત પણ એ પીયર ગઈ છે ને એટલે..પ્લીઝ.??
વૈશાલી ને જરાય મૂડ નહતો , એને થયું કે ના પાડી દઉં.. પણ એ ના પાડી ના શકી.. અનુંમાસી ના અને શીલાભાભી ના ઘરવચ્ચે એટલો ધરોબો હતો કે વૈશાલી ને ના પાડવાનું ઉચિત ના લાગ્યું .હા એ બીઝી હોત તો વાત અલગ હતી..પણ એ તદ્દન ફ્રી હતી..
વૈશાલી > હા ચાલ પિયુષ હું આવું છું હું ય ઘરમાં ને ઘરમાં કંટાળી ગઈ છું..
તું ઘરે પહોંચ હું ડ્રેસ ચેન્જ કરી ને હાથ મો ધોઈને આવું છું..
કચરો વાળી રહેલી શીલા બધું સાંભળી રહી હતી.. અને મનોમન પિયુષ નો આભાર માની રહી હતી કેટલી સરળતા થી એ વૈશાલી ને મનાવી લીધી ?? ઘણી વાર જુઠ્ઠું બોલીને ય કોઈ ને મદદરૂપ થઇ શકતું હોય છે , થોડી વારે વૈશાલી તૈયાર થઇ ને શીલા ને કહી ને પિયુષ ના ઘરે ગઈ.. અનુંમાસી સાથે થોડી વાત કરી ત્યા પિયુષ એ લેધર બેગ વિના નું લેપટોપ લાવી ને એને પકડાવી દીધું.. અને કહ્યું..સરખું પકડ જે બકા નહીતર મારે અત્યારે ઘાત ચાલે છે ગઈ કાલે જ મોબાઈલ તોડ્યો છે.. વળી પાછી મોસમ યાદો મા ઝબકી ગઈ..
અરે એ કઈ નાનું છોકરું છે તે તારે આવી બુદ્ધી આપવી પડે? મોબાઈલ તૂટ્યો એ તારી ભૂલ થી... એમાં એને શું કામ ઠપકો કરે છે? કોઈ ના વાંકે કોઈ ને દંડ? અનુંમાસી એ પિયુષ ને ધમકાવ્યો.. વૈશાલી ને કોલકાતા થી આવ્યા પછી પહેલી વાર સહેજ હસવું આવ્યું..અનુંમાસી એ એની ફેવર કરી એ એને બહુ જ ગમ્યું..આઘાત મા સરી ગયેલ માણસ ને એનો કોઈ પક્ષ લે એથી બહુ સારું લાગતું હોય છે .. આઘાત મા સારી ગયેલો માણસ પોતાની જાત ને એકાકી માણતો થઇ જાય છે એટલે કોઈ એની તરફદારી કરે એ અત્યંત જરૂરી હોય છે અનુંમાસી એ એમની ઉંમર ના અનુભવ નો નિચોડ વાપરી ને દુર બેઠા બેઠા પોતાના દીકરા ને ઠપકો કરી ને વૈશાલી ને હુંફ આપી .
પિયુષ એ બાઈક સ્ટાર્ટ કર્યું અને વૈશાલી પાછળ ગોઠવાઈ..
પિયુષ ને વિચાર આવ્યો કે લાવ વૈશું ને પુછું.?? કે કોઈ અન્ડર કન્સ્ટ્રકશન મકાન તરફ બાઈક લઇ લઉં..? પણ અત્યારે એ મજાક કરવા નો અવસર નહતો . બેઉ પાત્રો જયારે હળવા મૂડ મા હોય ત્યારે જ મજાક નો સાચો અર્થ સરે છે અન્યથા એ ઠઠ્ઠા મશ્કરી સાબિત થઇ રહે જાય છે..
ખાડા ટેકરા વાળા રસ્તે બાઈક મારી મૂકી પિયુષ એ ..શીલા ને શાંતિ થી ..હાશ..ચાલો એક ના એક બંધિયાર વાતાવરણ મા થી બિચારી બહાર તો આવશે..
અંદર જઈ ને જોયું તો મદન એના લેપટોપ પર કંઇક કરી રહ્યો હતો..
અરે શું ક્યાર નો કોમ્પ્યુટર મા શું કરે છે મદન ? વૈશાલી ને પિયુષ ની સાથે મોકલી છે . . કોમ્પ્યુટર મા થી ડોકું બહાર કાઢ અને જરા મનેય જો.. અત્યારે ઘર મા કોઈ નથી.. . બોલ રાત્રે જમવા મા શું બનાવું..? શું ખાઇશ?
શીલા એ સાડી નો પાલવ ઉંચો કરી ને તસોતસ બાંધેલા મોટા બોબલા દેખાડી ને કામુક અંદાજ મા પૂછ્યું..
વારંવાર ઘર મા કોઈ નથી અને વૈશું ને બહાર મોકલી છે એવું કહી ને એ મદન ને એ રીતે તૈયાર કરવા માંગતી હતી કે
મદન > જે બનાવવું હોય એ બનાવ ને યાર..? ખાઈ લઈશું ..કઈ.. ખાસ ભુખ જેવું નથી.. શીલા મદન ની પાછળ સ્તનો એના ખભા સાથે અડકે એમ બેઠી.. અને મદન કોમ્પ્યુટર મા શું કરે છે એ જોવા લાગી..
મેરી સાથે ચેટ કરું છું.. મદને શીલા ને કહ્યું ..
શીલા> એમ ? એમાં ક્યાર નો કોમ્પ્યુટર મા થી માથું બહાર કાઢવા નું નામ નથી લેતો.? એ અંગ્રેજ રાંડ તને શું કોમ્પ્યુટર મા થી દૂધ પીવડાવશે?
મદન > તે તું ય થોડી પીવડાવી શકીશ.? તારે તો હવે એ પોસિબલ જ ક્યાં છે..?
શીલા> મારું તો વૈશું વખતે પીધું છે એ ઓછું છે? અને હવે દૂધ ને બદલે લોહી પીવે તો છે પછી દૂધ ની શું જરૂર? હાહાહા.. અને દૂધ પીવડાવી ના શકું પણ તારું દૂધ કઢાવી તો શકું ને ? મદન ના લંડ પર હાથ મૂકી દઈ ને શીલા ઉત્તેજક સ્વરે બોલી..
મદન > શીલા , સાચે જ વૈશું ના ટેન્શન ને કારણે યાર સેક્સ પણ ભૂલાઈ ગયું છે તું કઈ ક એવું કર ને કે પાછુ ચાર્જ અપ થાય..?
શીલા> હું તો શું કરી શકું? મરદ તું છે તો તારે કરવાનું હોય કે મારે?
મદન > મને ઈચ્છા તો થાય છે , પણ પછી એમ વિચાર આવે છે કે અત્યારે વૈશું નું આવું થયું છે અને એવા મા જો હું તારી પાસે આવી ઈચ્છા વ્યક્ત કરીશ તો તને નહિ ગમે અને તું મારે માટે બહુ જ ખરાબ વિચારીશ..એટલે હું ખામોશ રહેતો હતો..
શીલા> એ તો છે યાર , મનેય કઈ મૂડ નથી આવતો પણ વૈશું નું આવું થયું એટલે કઈ આપણે ખાવાનું નથી ખાતા? શરીર ની પ્રાકૃતિક જરૂરીયાત માટે તો ગમે તેવા ગમગીન વાતાવરણ મા ય આપણે એ કરતાં જ હોઈ એ છીએ ને ? બલ્કે ઈચ્છા ના હોય તોય કરવું જ પડતું હોય છે. .. એવું મારું માનવું છે .. પછી તું જેમ કે એમ.. તને ઈચ્છા થઇ હોય તો તારે મને કહેવું જોઈએ ને? મારી ઈચ્છા હોત કે ના હોત તને હું સંતુષ્ટ કરવાનો પ્રયત્ન કરત જ .. અને ત મને અડકે તો પછી મારી ઈચ્છા થઇ જ જાય ને ?
મેરી કહે છે કે એને મારો લંડ ચુસવો છે.. ચેટિંગ મા એ મને કહે છે કે એ મને એનું દૂધ પીવડાવવા માંગે છે , મદન શીલા તરફ તીરછી નજરે જોઈ ને બીજો હાથ લંડ સહેલાવતા મેરી સાથે ચેટ ચાલુ રાખતા બોલ્યો..
તે કોમ્પ્યુટર મા લાંબો કર ને ? શીલા એ મદન ને ટોણો માર્યો.. અહીં ઘરની બાયડી જ લંડ વિના ટળવળે છે અને તને મારા ધણી નો લંડ લેવા ના અભરખા જાગ્યા છે?? શીલાએ કોમ્પ્યુટર ના વાયર ગુસ્સા મા ખેંચી કાઢ્યા અને લેપટોપ બંધ થઇ ગયું..
અરે યાર...આશું કરે છે ? આ રીતે બંધ ના કરાય ! પાગલ..વિન્ડો કરપ્ટ થઇ જશે..તો પાછુ રી-ઇન્સ્ટોલ કરાવવું પડશે.. મદન નારાજ થઇ ને બોલ્યો..
શીલા> જો તું મને કઈ નહિ કરે ને તો હું ય કરપ્ટ થઇ જઈશ.. આવી સુંદર નાજુક નમણી કન્યા તારી સામે છે અને તું કોમ્પ્યુટર મા માંડ્યો છે..?
મદન > તું કન્યા છે? લાગે છે તું તારી જાત ને હજી કુંવારી જ સમજે છે..
શીલા> જેનો ધણી એની સુંદર પત્ની ને ભોગવવાનું મેલી ને વિદેશી અંગ્રેજ બાઈ સાથે ચેટિંગ મા રચ્યો પચ્યો રહે એ સ્ત્રી કુંવારી જ કહેવાય... મદન > અરે યાર એ તો બહુ દિવસ થઇ ગયા હતા એટલે હું નેટ થી ચેટિંગ કરી ને ઠંડો થવા માંગતો હતો.. મને થોડી ખબર હતી કે તું અત્યારે જ ટપકી પડી અને મારું અને મારા કોમ્પ્યુટર નું સત્ય નાશ કરી નાખીશ..?
શીલા> તે તું મારું અને મારા શરીર નું સત્યાનાશ નાખ ને? તું તો મેરી ને કોમ્પ્યુટર મા લંડ ધવડાવી ને ય ખુશ થઇ જાય , મારે ક્યાં જવાનું..? કોઈ શાકભાજી વાળો કે દૂધ વાળો ગોતવો પડશે..
છાતી પર થી પાલવ હટાવી ને શીલા એ કામુક અદા થી મદન ને લલચાવતા કહ્યું ..મદન જે મેરી સાથે છેલ્લા એક કલ્લાક થી સેક્ષ્ ચેટ કરતો હતો એનો લંડ તો રેડી ટૂ યુઝ જ હતો..
હવે તો કોમ્પ્યુટર ને રી-સ્ટાર્ટ કરવું પડે એમ હતું.. અને એમ તો ખાસ્સી વાર લાગે એમ હતી..એટલે મદને લેપટોપ ને પડતું મેલી ને શીલા ને બાથ મા લઇ ને દબાવી નાખી ... અને બંને જણા કેટલાય દિવસો ના ભૂખ્યા એકાંત નો સદુપયોગ કરવા મા લાગી ગયા.. ..
મેરી સાથે જે કરતો હતો એ બધું મારી સાથે કર મદન ..જો મારા ય બોલ કેટલા વજન દાર થઇ ગયા છે ? તને ખબર છે ને કે ઘણા દિવસો સુધી દબાવવા મા ના આવે એટલે એ પથરા જેવા થઇ જાય છે?? જરા જો તો ખરો..? ગુમડા જેવા પાકી ગયા છે .. બ્લાઉસ ના તમામ હુક ખોલી નાખ્યા શીલાએ ..
શીલા એ એક જ શ્વાસે એટલું બધું મૂડી રોકાણ કરી દીધું કે મદને વ્યાજ ચુકવે જ છુટકો.. થાય.. સુંદર લબડતા બંને સ્તનો ને જોઈ ને મદને ઉત્તેજક રીતે બંને હાથે બોલ પકડી ને કહ્યું..ઓહ શીલા મારી જાન .. આ વૈશું ના હોત તો મેરી સાથે સેક્સ ચેટ કરતાં કરતાં આપણે પ્રોગ્રામ કરત.. બોલ તારા મસળત અને દૂધ એના બોબલા મા થી નીકળત..
શીલા એ મદન ની જાંઘો પર બેસતા કહ્યું મદન તને દૂધ વાળા બોલ બહુ ગમે છે ને ? એટલે મેરી ની પાછળ પડ્યો છે ? તને ખબર છે કે એ અહીં આવી ને તને દૂધ નહિ પાઈ શકે તોય..?
ઓહ શીલા તને શું કહું યાર..? મને બધી ખબર છે પણ તોંય આ લંડ ને કેવી રીતે મનાવું..?
મદને મેરી ના દૂધ ના કેન ને યાદ કરી ને શીલા ની બગલો મા થીં હાથ પરોવી ને બંને સ્તનો પર ભીંસ વધારી દીધી..
શીલા બહુ દિવસ ની ભુખી હતી મદન ના સ્પર્શે એ વધૂ બેકાબુ બની ગઈ..મદન સાથે એ પોતાની ઇચ્છાઓ વ્યક્ત કરતાં હવે જરાય સંકોચ રાખતી નહતી..
ઓહ મદન મને નથી રહેવાતું..તું જલ્દી કંઇક કર .. હમણાં વૈશું આવી જશે તો બધી મજા બગડી જશે.. મદન એ એની જાંઘો પર થી શીલા ને ધક્કો મારી ને બેડ પર પાડી દીધી..શીલા ની જાંઘો આપો આપ પહોળી થઇ ગઈ ..નાના બાળક ના મોં આગળ કોળિયો ધરતા મોં આપોઆપ ખુલી જાય એમ..
નીચે જુકી ને મદને શીલા ની ભોસ પર કિસ કરતાં જ શીલા અળસિયા ની જેમ અંગ્રેજી મા આઠડો થઇ ગઈ.. આહ... મદન..મરી ગઈ ઓ મા....
મદન શીલા ની રગે રગ થી વાકેફ હતો એણે શીલા ની ભોસ ને ચાટી અને ભીની કરી નાખી પછી એના કુલા નીચે ગોળ તકિયો ગોઠવ્યો.. શીલા ની ભોસ આખા જગત ના લંડો ને પોતાની અંદર સમાવી લેવા માટે તત્પર બની હોય એમ બહાર ની બાજુ ઉપસી આવી અને ખુલી ગઈ.. શીલા ની ભોસ નું આ વિશ્વરૂપ દર્શન જોઈ ને મદન બેબાકળો બની ગયો.. અને બંને હાથે પહોળી કરી ને અંદર ના લાલ ગર્ભ ને જોઈ રહ્યો... જાણે ચેક ના કરતો હોય..કે એની ગેરહાજરી મા કેટલા લંડ અંદર ગયા છે..? સહેજ થુંક વાળી કરી ને બે આંગળી ઓ મદને ભોસ ના વર્ટીકલ લીપ્સ પર ઘસી...અને બહુજ સરળતા થી અંદર ઘાલી..શીલા ને બહુ જ સારું લાગ્યું..
શીલા અને મદન ની સેક્સ લાઈફ ઉત્કૃષ્ટ હોવાનું એક મહત્વ નું કારણ એ હતું કે એ બંને ચોદાઈ દરમિયાન મન ફાવે એવી વાતો કરતાં..અને જે મન મા આવે એ એક બીજા ને વિના સંકોચે કહેતા.. એના થી બંને નેઈ ઉત્તેજના ને જબરદસ્ત કીક વાગતી અને જંગલી ની જેમ બંને જણા એક બીજા ને કહી જવા ની શૈલી થી ભોગવતા.. મદને જો કે એ માટે શીલા ને બહુ જ મહેનત થી તૈયાર કરી હતી..બાકી ભારતીય નારી ની વિકૃતિ કઈ છે અને ખરેખર એ શું ઈચ્છે છે એ લગભગ નવ્વાણું ટકા પતિ ઓ નથી જાણતા આખી જીન્દગી...
જેમ પુરુષ ની અંગત કોઈ અદમ્ય ઈચ્છા હોય છે એમ સ્ત્રી ની પણ એક ગુપ્ત કામેચ્છા એવી હોય છે જે જો એ એના પતિ ને કહે તો નક્કી એનો ગોરધન બેહોશ થઇ જાય... મદને એ સાહસ કર્યું હતું અને પત્ની ને ભોગવતા પહેલાં એણે એને પચાવી હતી.. , સમજી હતી.. એની વિકૃતિઓ માટે એના વિષે ગલત ધારણાઓ બાંધી ને એ હલકા ચારિત્ર્ય ની હોવાની શંકાઓ નહતી બાંધી .. બધા એવું કરી ના શકે.. પત્ની ની ગ્રુપ સેક્સ ની વિકૃતિ સાંભળી ને પતિ ને કેવો ધક્કો પહોંચે? રસ્તે થી પસાર થઇ વખતે રોડ વચ્ચે ઉભેલા ગધેડા ના બે ફૂટ ના મજબુત , ટટ્ટાર કાળા ડીબાંગ અને વિકરાળ લંડ ને પેટ સાથે અથડાતો ટકરાતો અહોભાવ થી જોઈ રહેલી જોઈ ને અને એ પછી રાત્રે બેડરૂમ મા એનો પતિ જયારે એની ઉપર કુદતો હોય ત્યારે જ બપોરે જોયેલા એ સીન નો ઉલ્લેખ કરે તો એનો ડફોળ ધણી એમ વિચારે કે એ મારા લંડ ની જાડાઈ અને લંબાઈ થી સંતુષ્ટ નથી ..જયારે મદન એવું વિચારતો કે મારી પત્ની કેટલી એકસાઇટ થઇ ગઈ છે કે એ પ્રાણી ના અવયવ સાથે ય સેક્સ ને જોડી શકે છે... એટલે જ એ એક બીજા ને ખુબ આનંદ આપી શકતા હતા.. શીલા પણ એટલે જ મદન સાથે ગમે તે કક્ષા ની વિકૃત વાત કરતાં ય સંકોચાતી નહિ.. ધીમે ધીમે આજે તો એવી નોબત આવી ગઈ હતી કે શીલા ની કેટલી ક વિકૃત અને કામુક વાત સાંભળી ને જ મદન નો લોડો પથરા જેવો થઇ જતો..મદન ને એમ થતું હતું કે જયારે મને જ આનંદ આવે છે તો હું શંકા કરી ને શા માટે આ આનંદ ને ગુમાવું.. ?
શીલા અને મદન બંને એકાંત મા ગમે સેક્સ ને લાગતી ગમે તેવી વાત કરતાંય શરમ નહતા અનુભવતા..ખરેખર કોઈ પણ વ્યક્તિ ને ઈર્ષ્યા આવે એવું સહજીવન ભોગવી રહ્યા હતા..બંને જણા ..ઉત્કૃષ્ટ સહજીવન જીવવા માટે કંઈ અત્યંત રૂપાળી પત્ની ની આવશ્યકતા નથી.. બલ્કે વિકૃત ઇચ્છાઓ ની જરૂર હોય છે.. બાકી રૂપાળી પત્ની હોય પણ બેડ રૂમ મા એના વર સાથે એકાંત મા ય છાતી પર થી પાલવ સરી ના જાય એ માટે સાવધ હોય..અથવા તો પતિ એનો કડક લંડ પકડાવે ત્યારે ભીંડા ના વધેલા ભાવો અને ફાટી ગયેલા દૂધ ની વાતો કર્યા કરે .એના કરતાં દેખાવ મા થોડી ઉતરતી પત્ની હોય પણ કામુક હોય અને લંડ પકડતી વખતે લંડ ની જ વાત કરે , બલ્કે ભીંડા મા ય લંડ ને જુએ એ વધૂ સુખી કપલ ગણાય... અને સૃષ્ટિ ના સર્જન હારે ખબર નહિ કેમ પણ એક ભૂલ તો એ કરી જ છે કે ..અતિશય રૂપાળી સ્ત્રી ઓ મા કામેચ્છા બહુ માપ ની મૂકી છે... રૂપાળી સ્ત્રી જેટલી નખરાળી હોય એટલી વિકૃત હોય એ ઇચ્છનીય છે , અનિવાર્ય છે ,,પણ એવું ધરાર નથી જ હોતું... હે ભગવાન અમારી આવૃત્તિ મા તો આ મહા મિસ્ટેક અમે ચલાવી લીધી છે પણ નેક્સ્ટ એડીશન મા મહેરબાની કરી ને એ ભૂલ સુધારી લેજે.... રૂપ રૂપ નો અંબાર હોય પણ લંડ ચૂસવા મા ઉબકા આવે , ગાંડ મા નાખવા મા બળતરા થાય.. ચૂત મા નાખીએ તો ..
- જરા ધક્કા ધીમે મારો પેઢું મા દુખાવો થાય છે.. એના કરતાં તો થોડી કદરૂપી પણ ઉછળી ઉછળી ને ચોદાવ નારી સ્ત્રી વધૂ સારી.. સફેદ દૂધ જેવી કોરી નોટ મા શું વાંચવાનું? એના કરતાં તો જીર્ણ થઇ ગયેલું કોઈ જૂની પુસ્તક વાંચવું સારું..
મદન ..ચાલ ને આપણે બંને એકલા ક્યાંક ફરવા જઈએ.. મારે મુક્ત જીન્દગી જીવવી છે...બિન્દાસ્ત..
ભોસ ચાટી રહેલા મદન ના માથા ના વાળ પકડી ને ખેંચતા શીલા બોલી.. આહ.. આ સમાજ અને સોસાયટી મને ડંખે છે..ક્યાંક એવી જગ્યાએ એ મને લઇ જા કે જ્યાં તને અને મને કોઈ ઓળખતું જ ના હોય અને આપણે મુક્ત જીવન જીવી શકીએ.. આહ મદન ...
મદન ને ખબર હતી કે શીલા જયારે ઘણે દિવસે ચોદાવતી ત્યારે એ બેફામ થઇ જતી..અને બેકાબુ થઇ જઈ ને મદન આગળ અનાપ સનાપ વાતો કરતી.. કેટલીક વખત મદન ને ધક્કો પહોંચતો પણ હવે ખખડી ગયેલી ગાડી મા બે પેસેન્જર વધારે બેસે તોય શું બગડી જવાનું છે..? હું ય ક્યાં ઓછું એન્જોય કરું છું..? અને શીલા મને સુખ આપવા મા તો કદી પાછી પાની નથી કરતી ને ? એમ વિચારી ને મદન એની હર વાત મા સહકાર આપતો.. હા જાનુ... હું પણ તને એવી જગ્યા એ ફરવા લઇ જવા માંગું છું જ્યાં તને અને મને કોઈ ઓળખતું ના હોય... મારે તો તને રંડી બનાવી ને બજાર મા ઉભી રાખવી છે..તું ધંધો કરતી હોય અને હું રૂપિયા ગણતો હોઉં.. આહ... મદન ના લંડે એકસામટા બે ચાર ઝટકા ખાધા..
ઓહ મદન હું તારી રાંડ જ છું ને? મને તો એક સાથે આઠ દસ માણસો સાથે ચોદાવવા ની બહુ ઈચ્છા છે.. જલ્દી ચાટ..મદન મને નથી રહેવાતું હવે..
ઓહ મદન ઘાલી દે હવે તારો લોડો ..ચોદ મને જલ્દી..રાજા .. લાવ તારો લંડ મને ધાવવા દે .કેટલા દિવસ થઇ ગયા..? આટલા બધા દિવસ તે કઈ ચાલતું હશે ? શીલા ઉભી થઇ ગઈ ને મદન ને ધક્કો મારી ને બેડ પર પાડી દીધો અને એના લંડ પર કબજો કરી લીધો.. અદભુત ઉત્તેજના સાથે શીલા એ મદન ને મુખ મૈથુન આપવા માંડ્યું..મદન શીલા ની હરકતો થી વિચારી રહ્યો..મેરી નું તો મારી શીલા આગળ કઈ ના ઉપજે... અંગ્રેજ હોવા છતાં એ લંડ ચૂસવા મા આટલી એક્ટીવ નથી.. જેટલી શીલુ છે ..મદન ના લોડા ને આખો ગળી જઈ ને આંડિયા મુઠ્ઠી મા પકડી ને એટલી તાકાત થી શીલાએ દબાવી દીધા કે મદન ને એમ થયું કે આ શીલા ની હવસ કોક દિવસ મને મારી નાખશે... આહ .ધીમે શીલુ... મદને રેડ સિગ્નલ આપ્યું..એટલે શીલા એ લંડ મોંઢા મા થી કાઢી નાખી ને છલાંગ મારીને મદન પર સવાર થઇ ગઈ..લંડ નું ચુત મા સરકી જવું એ તો નિશ્ચિત જ હતું.. આખો લંડ ભોસ મા ઘલાવી ને શીલા એની ઉપર કુદવા માંડી ..આહ આહ ઓહ ઓહ ના સીસકારા રૂમ મા ગુંજી ઉઠ્યા.. મદન ના લોડા એ તો ક્યાર નું ય પાણી છોડી દીધું હતું પણ શીલા નું કામ ના માટે ત્યા સુધી એ મદન ને છોડવાનીં નહતી. મદન ના નીતરી ગયા બાદ પણ બે ત્રણ મીનીટ સુધી શીલા ધમાધમ એના શરીર પર ઉંચી થઇ થઇ ને પછડાતી રહી..એની ભોસ ની બધી ખંજવાળ ચિકણા પ્રવાહી સ્વરૂપે જ્યાં સુધી બહાર ના વહાવી દીધી ત્યા સુધી શીલા એ મદન ને છોડ્યો નહિ..ઓહ્હ..ચોદ મને બાયલા..આહ મદન ઓહ..આહ..સીઈઇ ..ઓહ માં....... હું ગઈ.... કહેતી શીલા મદન ની છાતી પર કોલેપ્સ થઇ ગઈ..એક સુંદર ઓર્ગેઝમ મેળવી ને શીલા ખુશખુશાલ થઇ ગઈ..
```````````````````````````````````````````````````````
વૈશાલી અને પિયુષ બાઈક પર જતાં તો હતા પણ વૈશું ખાસ વાત કરતી નહતી..જયારે પિયુષ બહુ બોલ બોલ કરતો હતો...
પિયુષ વૈશું ને ગમે તેમ કરી ને બોલાવવા માંગતો હતો..એની ખામોશી તોડવા માટે એ વૈશું સાથે મજાક પણ કરી રહ્યો હતો અને એને ગુસ્સો આવે એવી વાતો પણ.. છેવટે એના રફ ડ્રાઈવિંગ માટે વૈશું એ મૌન તોડ્યું..
હજી તોડી વધારે રફ ચલાવ ..કમ સે કમ જીન્દગી થી તો આઝાદી મળે
પિયુષ > અરે વૈશાલી.. તારે હમણાં મરવાનું નથી. મરવાનું હોત તો જયારે તે સુસાઈડ ની કોશિશ કરી હતી ત્યારે જ ના પતી જાત..? હું તો મારા મરવા માટે રફ ચાલવું છું... હહાહાહાહ..
બેફીકર થઇ ને પિયુષ હસતો હસતો.. બાઈક ચલાવી રહ્યો હતો. . અને અચાનક ધડામ દઈ ને ખાડા મા બાઈક પછડાયું જો કે પિયુષ એ કંટ્રોલ તો કરી લીધો પણ વૈશાલી એ પિયુષ નોખભો પકડી લીધો નહિ તર એ પડી જાત...
પીયુશ આ શું કરે છે ? મને તારા મિત્ર ને ત્યા લેપટોપ આપવા લાવ્યો છે કે મારી નાંખવા..? વૈશાલી એ અકળાઈ ને કહ્યું..
પિયુષ > ઓફકોર્સ તને મારી જ નાખવા વળી , તને તો મરી જવા ની બહુ ઉતાવળ છે ને ? હવે કેમ ડર લાગવા માંડ્યો..?
ડરતી નથી , તારી ચિંતા થાય છે મને ,
ઓહ મારી ચિંતા કરવાવાળું ય કોઈ છે ખરું દુનિયા મા એમ ને ? મને તો એમ કે ??
બસ બસ હવે બહુ રોમિયો ના થા.. સીધી સીધી બાઈક ચલાવ.. વૈશાલી એ પિયુષ ને ખખડાવ્યો.. સરખી ઉંમર ના મિત્રો એક બીજા ને ગમે તેવા આઘાત મા થી બહુ જલ્દી બહાર કાઢી શકતા હોય છે .. એ કામ વડીલ ક્યારેય નથી કરી શકતા..
એક કોફી શોપ આગળ પિયુષ એ બાઈક રોકી..વૈશાલી ચુપચાપ ઉતરી ..ગઈ... એ ખુદ જ એટલી ઉદાસ હતી કે એને જરૂરત જ હતી..બંને એક ટેબલ પર બેઠા... થોડી વારે મેનેજર આવી ને કહી ગયો..સર. પેલી કોર્નર ની સીટ પણ ખાલી છે અને કપલ રૂમ અવેલેબલ છે.. જસ્ટ ૧૫૦ રુપીસ .. એક્સ્ટ્રા ...
ઓકે ઓકે થેન્ક્સ ..નેક્સ્ટ ટાઈમ વિચારીશું..અમે કપલ નથી.. પિયુષ એ હસતા હસતા કહ્યું..
ડોન્ટ ફીલ શાય સર!! યુ આર સેફ હીઅર ..અહીં આવનારા બધા શરૂઆત મા કપલ નથી જ હોતા પણ જાય છે ત્યારે એ ... મેનેજર હસી ને બોલ્યો..
વિલ યુ પ્લીઝ શટ યોર માઉથ ? વી આર નોટ ઇન જોકિંગ મૂડ ઓકે? ગુસ્સે થઇ ગયો પિયુષ
ઓકે ઓકે સોરી સર...
મેનેજર જતો રહ્યો..
સાલાઓ કેવું માર્કેટિંગ કરે છે? ભાઈ બહેન હોય તોય લવરિયાઓ બનાવી દે..
આપણે ભાઈ બહેન છીએ? વૈશાલી એ સવાલ કર્યો..
ના ના હું તો એક્ઝામ્પલ આપું છું ગાંડી..
તો પછી એમ કહે ને કે પડોશણ ને લઇ ને આવ્યા હોય તોય લવરીયા બનાવી દે..
હા યાર એમ રાખ બસ..? બધી વાત મા તારો જ કક્કો ખરો.. પિયુષ એ વૈશાલી ને લાગણી થી તરબતર વાતો કરવાનું શરુ કર્યું..વૈશાલી ને બહુ જ સારું લાગ્યું..
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
પિયુષ > વૈશું હું જે કહું એ ધ્યાન થી સાંભળ.., હું કઈ તારો વડીલ નથી.. કે તને શિખામણ આપું.. એક મિત્ર તરીકે તને કહેવા માંગું છું કે.. તારી સાથે જે કઈ બની ગયું છે એ જરા ય સારું નથી...બન્યું.. અને એમાં હવે ઝાઝા સુધારા ને અવકાશ પણ નથી.. તું અહીં ગમે તેટલી ઉદાસ રહી ને દિવસો પસાર કરે એના થી એ ચુતીયા ને કોઈ ફરક પડવાનો નથી.. બલ્કે તું અહીં ભૂખે મરી પણ જાય તોય એની એને ગંધ સુદ્ધાં નહિ આવે.. એ રોઝી ની બાંહો મા ક્યાંય બિસ્તર ગરમ કરતો હશે..તો પછી તું શું કામ તારી જીન્દગી ના મહામુલા દિવસો બગાડે છે? કોફી ના ઘૂંટડા ભરતા વૈશાલી અને પિયુષ અતિમહત્વ ની ચર્ચા કરી રહ્યા હતા..
વૈશું.. , લાસ્ટ ટાઈમ આપણે મળ્યા ત્યારે તું કેટલી ગોર્ઝીઅસ લાગતી હતી..તારું શરીર ખીલેલા કમળ જેવું હતું.. અને અત્યારે તે એની શી દશા કરી છે? જો હું એમ નથી કહેતો કે જે બન્યું એનો આઘાત ના હોય , બેશક સલાહ આપવી સહેલી છે જયારે તારે તો જીવવાનું અને જીરવવાનું છે , પણ મારી વાતેય કઈ સાવ કાઢી નાખવા જેવી તો નથી જ ને ? તું તારા મન ને , શરીર ને આત્મા ને અને અમને બધાય ને શા માટે દુઃખી કરે છે ? શા માટે સંજય ના નામ ને ખંખેરી નાખી ને નવી જીન્દગી માટે ખુમારી ભેર ઉભી નથી થતી..?? આ તારી જુવાની એક નહિ એક હજાર સંજયો તારા કદમો મા તારા તળિયા ચાટવા ખેંચી લાવે એવી કાતિલ છે..માત્ર એની ધાર બુઠ્ઠી થઇ ગઈ છે.. ભાવાવેશ મા આવી જઈ ને પિયુષ એ વૈશાલી નો હાથ પકડી લીધો અને વૈશાલી એ એનો ઇનકાર પણ ના કર્યો..
પેલો મેનેજર પાછો આવ્યો અને બોલ્યો ..સર.. ફરવા નીકળ્યા છો ને ૧૫૦ રૂપિયા ને રડો છો.? બીજા કસ્ટમર નું તો વિચારો..?
ઓકે ઓકે સોરી..ડીઅર...પિયુષ એ સજ્જનતા પૂર્વક મેનેજર ની માફી માંગી અને હવે એવું નહિ થાય એની ખાત્રી આપી..
વૈશાલી એ મેનેજર ને પૂછ્યું ક્યાં છે કપલ રૂમ..?
પિયુષ ચોંક્યો..
આવો આવો હું તમને લઇ જાઉં મેડમ... સર કરતાં મેડમ વધૂ ફોરવર્ડ છે.. વૈશાલી ની તારીફ કરતો મેનેજર વૈશાલી ને ફેમીલી રૂમ તરફ દોરી ગયો..એક નાનકડી ચેમ્બર જેવું હતું એમાં વૈશાલી દાખલ થઇ પિયુષ પાછળ પાછળ ઘસડાયો.. એને બહુ જ નવાઈ લાગી રહી હતી..
એક્સક્યુઝ મી...વૈશાલી એ ઉત્સાહ થી પોતાની ખુરશી પર બેસવા જઈ રહેલા મેનેજર ને ટહુકો કર્યો..
યસ મેડમ , પોતાની આવડત થી થી ધંધો મેળવી ને એ બહુ જ ખુશ હતો.. બોલે એના બોર વેચાય..
બે પ્લેટ સમોસા અડધા કલ્લાક પછી.. મોકલજો , ત્યા સુધી ડૂ નોટ ડીસ્ટર્બ અસ..
ચિંતા ના કરશો મેડમ ..વેઈટર ને ટીપ આપી દેજો એટલે એ ડીસ્ટર્બ નહિ કરે.. મેનેજરે વેઈટર નું ય હિત જોઈ લીધું...
પિયુષ સ્તબ્ધ થઇ ને કપલ ચેમ્બર મા વૈશાલી ની પાછળ પાછળ ગયો.. બને જણા સામ સામે બેઠા..
પિયુષ એ વાત નું સંધાન તરત કરી લેતા વાત આગળ ચલાવી.. શું તને નથી લાગતું કે સંજય ના ખરાબ ચેપ્ટર ને એક સાઈડ કરી ને તારે ખુદ ને સ્ટેબલ કરવી જોઈએ? ક્યાં સુધી જે બની ગયું છે એને યાદ કરી ને રડતી રહીશ? ઉઠ , ઉભી થા વૈશું.. જોબ શોધ.. પગભર થા ..સારો છોકરો શોધ...એવો છોકરો જે તારા આ સુંદર શરીર ને માત્ર ના ચાહે..પણ તારા આત્મા ને ય પ્રેમ કરતો હોય.. એવો પુરુષ મળી જાય એટલે જરાય સમય વેડફ્યા વિના એને આઈ લવ યુ કહી દે .. અને એને ફોર્સ કર કે એ તને સુખી કરે.. સુખી થવા માટે સુખી થવાની તૈયારી દાખવવી પડે..ભીખ માંગવા નીકળ્યા હોઈએ તો પાત્ર તો લઇ ને નીકળવું જ પડે ને? કોઈ ભોજન આપવા ઈચ્છે ત્યારે પાત્ર લેવા જઈશ? વૈશું ..આ જુવાની નો આ ગ્લેમર નો ઉપયોગ કર..નચાવ પુરુષો ને તારા હુસ્ન થી.. પુરુષો એ જ લાગ ના છે..જો તું એમ નહિ કરે તો તને જેટલા મળશે એ બધા સંજય જ પુરવાર થશે..તને વાપરી ને ફેંકી દેશે.. હું તને ઇન્સીષ્ટ જ કરું છું તારી સાથે તારા પતિ એ જે કર્યુ એનો બદલો તારે સમગ્ર પુરુષ જાત સાથે લેવો જોઈએ . બીકોઝ આ પુરુષોની વિચારધારા અને સ્ત્રી ઓ ના ચારિત્ર્ય ની બરબાદી નો વિષય છે બકા..જે તારી સાથે થયું એ જ રોઝી સાથે થશે.. સંજયો તમને વાપરતા જશે અને તમે મરી જવા માટે દવાઓ પીધાજ કરશો ....વૈશું કંઈક એવું કર કે દવા તારે નહિ સંજયે પીવી પડે..
પિયુષ ચુપ થઇ ગયો..કેટલું બધું બોલી ગયો..એક ધારું? વૈશાલી ના ચહેરા ની રેખાઓ બદલાવા માંડી ..જેમ જેમ પિયુષ ની વાત એના દિલ મા થઇ ને દિમાગ મા જઈ રહી હતી એમ એમ એનો ચહેરો ખુમારી થી કાંતિવાન થઈ રહ્યો હતો..
વડીલો આપે એ શિખામણ અને મિત્ર મિત્ર આપે એ સલાહ.. શિખામણ ક્યારેક કચકચ લાગી શકે.. અને એ દિમાગ મા થઇ ને દિલ સુધી પહોંચે.. જયારે મિત્ર ની સલાહ એટલી સચોટ હોય કે એ દિલ મા થઇ ને દિમાગ મા પહોંચે એટલે એ એપ્લાય થવી શક્યતા ઘણી વધી જાય..
થોડી ક્ષણો માટે સન્નાટો છવાઈ ગયો.. બને જણા ખુબ વિચારી રહ્યા હતા.. વૈશાલી એ ગ્લાસ મા થી પાણી પીધું.. ચહેરા પર ઉદાસી હજી યથાવત હતી ઉદાસ ભીના હોઠ સુંદર લાગતા હતા..
મારી વાત નું ખરાબ લાગ્યું બકા? પિયુષ એ ફરી થી વૈશાલી નો હાથ ભાવ થી પકડી લીધો ..પછી કદાચ વૈશાલી ને નહિ ગમે એમ વિચારી પાછો લઇ લીધો.. પિયુષ વૈશાલી ની આંખો મા આંખો પરોવી ને એનો ખોવાયેલો આત્મવિશ્વાસ શોધી રહ્યો હતો..
પિયુષ ની આંખો મા ચમક આવી ગઈ વૈશાલિ ની આંખો મા સર્જાઈ રહેલ આત્મવિશ્વાસ ના ઇન્દ્રધનુષી રંગો નો અણસાર પામી ને ...
વૈશાલી એ જાણે મનોમન નક્કી કરી લીધું હતું કે બસ હવે બહુ થયું.. જીન્દગી ને સંજય ના લીધે મારી જીદગી ઝેર થઇ ગઈ છે હવે હું વધૂ એને બરબાદ થવા દેવા નથી માંગતી ..એ મારા જીવન ના ભુતકાળ ને યાદ કરી ને મારો વર્તમાન શું કામ અભડાવું..?? પિયુષ વૈશાલી ના શરીર મા આવી રહેલા બદલાવ ને , પોઝીટીવીટી ને અચંબિત થઇ ને જોતો જ રહ્યો..
હું એને બધું જ આપતી હતી તોય બીજી સ્ત્રી સાથે સબંધ બાંધી ને એણે મને દગો કર્યો જ હતો ને? રોઝી ને વાપરી ને આવ્યો હોય અને એની ચૂત નું પાણી ચોંટેલું હોય એવો લંડ પાછો મારે ચૂસવાનો.. છી.. માદરચોદ ...હોંઠ બબડવા પર થી અને ભવાં ખેંચાયેલા ચહેરા ને જોઈ ને પિયુષ સમજી ગયો કે એ અત્યારે એના પતિ ને યાદ કરી રહી હોવી જોઈએ...
વૈશાલી એ સામે ચાલી ને પિયુષ નો હાથ પોતાના હાથ મા લીધો. વૈશાલી એ જરાય સંકોચ વિના .. પિયુષ ના હાથ પર પોતાનો હાથ મૂકી દીધો અને એનો હાથ ઉંચો કરી ને ચૂમ્યો.. ધીમા લાલ રંગ ના બલ્બ ના અજવાળા મા ચમકી રહેલા પિયુષ ના હેન્ડસમ ચહેરા સામે જોઈ ને એની આંખો મા આંખ પરોવી ને બોલી ..તું સાચું કહે છે પિયુષ .. જે થઇ ગયું એ ના થયું થવાનું નથી... જે બની ગયું એ ને યાદ કરી ને હું હવે વધારે દુઃખી થવા નથી માંગતી..પણ હું શું કરુ મારા મગજ મા થી એ વિચારો ખસતા જ નથી..તું મને આ બધા વિચારો મા થી બહાર કાઢ ..
વૈશાલી એ પિયુષ નો હાથ હજી છોડ્યો નહતો , પિયુષ ઉભો થઇ ને વૈશાલી ની પાછળ આવ્યો એના ખભા પર બંને હાથ ટેકવી ને હળવે હળવે મસાજ કરતો રહ્યો ..વૈશાલી ને સ્પર્શ થી બહુ જ સારું લાગ્યું .. ગરદન સહેજ નમાવી ને પિયુષ ના હાથ પર ઢાળી દઈ ને વૈશાલી પાછી વિચારો મા ગરકાવ થઇ ગઈ..પિયુષ સમજી ગયો કે વૈશાલી પાછી સંજય નામ ના ભૂતકાળ મા સરી રહી છે એટલે એણે ..વાતો પણ એવી જ કરી કે જે એના વર્તમાન ને ભુલાવી શકે , ભલે થોડી ક્ષણો માટે તો થોડી ક્ષણો માટે... યાદ છે વૈશું !!..પેલા દિવસે આપણે બંને કડિયા કામ ચાલુ હતું એ મકાન મા મજા કરી હતી.? એ વખતે તુ કેટલી રમતિયાળ હતી યાર.. હું તો પાગલ થઇ ગયો હતો..તારી હરકતો થી.. આપણે નાના હતા ત્યારે ય તું મને લાઈન મારતી હતી એ મને યાદ છે ..અને હું જો તારા આ બોલ ને જોઉં તો તરત દુપટ્ટા થી ઢાંકી દેતી.. યાદ છે ટ્યુશન મા હું તારા બોલ ને કોણી અડાડી ને બેસતો..ત્યારે તું કેટલી ગુસ્સે થતી.? ખરાબ ભૂતકાળ ને ભૂલવા માટે સારો ભૂતકાળ ઉત્તમ જડીબુટ્ટી છે.
જેમ જેમ નાનપણ ની વાતો થતી ગઈ એમ એમ વૈશાલી પોતાન્બી બાલ્યાવસ્થા મા જાણે પાછી પ્રવેશતી ગઈ.માણસ ગમે તેટલો મોટો થાય પણ એ એના બાળપણ ને ભૂલી શકતો નથી. જુવાની મા અથાગ પરિશ્રમ કરી ને કમાયેલો અઢળક પૈસો એને એના બાળપણ ની એક પળ પાછી અપાવી શકતો નથી ત્યારે એને સંપત્તિ ની તુચ્છતા અને લખોટી – છાપો અને ભમરડા ના વૈભવ નું અસલી મુલ્ય સમજાય છે.
સ્કુલ ના એ દિવસો અને તરુણાવસ્થા નું અદમ્ય વિજાતીય આકર્ષણ યાદ આવતાં જ વૈશાલી ને એમ થયું કે જાણે એ પાછી ચૌદ વરસ ની થઇ ગઈ છે ..
વૈશાલી ચુપચાપ સાંભળી રહી..દિવસો થી જે સ્ત્રી ને પુરુષ નો પ્રેમાળ સ્પર્શ ના મળ્યો હોય એને ઘણા સમય પછી એ મળે તો એના શરીર મા જબરદસ્ત હલચલ મચી જતી હોય છે.. શરમ અને ચારિત્ર્ય ના ખોખા મા પૂરી રાખેલા વાસના ના વાઘ ને કંટ્રોલ કરવા મા એને કેટલી તકલીફ પડતી હશે.એ કોઈ એ વિચાર્યું નથી.. એના ખભે થી બંને હાથ નીચે સરકાવી ને એના ડ્રેસ મા પરોવી દઈ ને બંને સ્તનો ને પકડી લીધા અને નીચોવી નાખ્યા..દબાવી નાખ્યા ..વૈશાલી સમસમી ઉઠી એની આંખો મા થી શ્રાવણ –ભાદરવો વહેવા લાગ્યા.. કયો ભાવ હતો એ નક્કી કરવું મુશ્કેલ હતું...વૈશાલી મિત્ર, પ્રેમ ,વાસના ઈચ્છાને સંજય ની બેવફાઈ ની ઉદાસી જેવા કેટલાય મિશ્ર ભાવો સાથે રસી પડી.. કેટલાય દિવસો થી પુરુષ ના સ્પર્શ અને સંસર્ગ વિના સુષુપ્ત અવસ્થા મા આવી ગયેલી એની કામેચ્છાને જાણે પિયુષ એ લાત મારી ને ઢંઢોળી દીધી.. બંને હાથે એના ભવ્ય સ્તનો ને દબાવતો પિયુષ બંને નીપ્પલો ને પકડી લઇ ને કચડવા માંડ્યો અને એનું દબાણ એટલી હદ સુધી લઇ ગયો જ્યાં સુધી વૈશાલી ના મુખે થી દર્દ ના સીસકારા ના નીકળી ગયા..
આહ ..પ્લીઝ પિયુષ ..દુખે છે, જરા ધીમે, બટ કન્ટીન્યુ ..ડોન્ટ સ્ટોપ.. આઈ લાઈક ઇટ..
પિયુષ નિશ્ચિંત પણે હવે વૈશાલી ના સ્તનો ને જાણે માલિકી હક થી ભોગવતો હતો.. એના મદમસ્ત બોબલા ને મસળવા મા હવે થોડી ઉત્તેજના ય ભળી.. વૈશાલી તને સેક્સ ની ઈચ્છા ય બહુ થાય છે ને ? તું માસ્ટર બેટ કરે છે ? લાગે છે કે તું એ બધું વિસરી ગઈ છે.. એટલે જ તું કરમાયેલા ગુલાબ જેવી જુવાની થઇ ગઈ છે તારી.. પુષ્પ હોય કે પુતિ એને પાણી છાંટી ને જ તાજી રાખી શકાય.એ તું કેમ ભૂલી ગઈ વૈશું.. ?
ઓહ પિયુષ ,પ્લીઝ દબાવ જોર થી..આહ.. યાર.. હજી જોર થી મસળ ... સીઈઈઈઈ વૈશાલી નું શરીર સંપૂર્ણ પણે કામદેવ ના પ્રભાવ તળે આવી ગયું.. આહ પિયુષ આઈ કાંટ કંટ્રોલ માય સેલ્ફ.... એણે સ્તનો ને બે રહેમી થી મસળી રહેલા પિયુષ ના બંને હાથ ને ડ્રેસ ની ઉપર થી પકડી લઇ ને એના સ્તનો ને મસળતો અટકાવ્યો , પછી એના બંને હાથ ને બળજબરી પૂર્વક બહાર ખેંચી કાઢ્યા ..અને એ ખુરશી મા થી ઉભી થઇ ગઈ... ઉભા થઇ ને એણે પિયુષ ને બાથ મા લઇ ને દબાવી નાખ્યો અને પિયુષ ના હોંઠો ને મોંઢા મા ભરી લઇ ને ચૂસી નાખ્યા... ખાસ્સી વાર સુધી વૈશાલી એ પિયુષ ને લીપ કીસ્સ કર્યા કરી..જયારે વેઈટરે ડોર નોક કર્યું ત્યારે બંને જણા નોર્મલ થયા અને વાસ્તવિકતા નું ભાન થયું....
વૈશાલી ને ખુબ સંકોચ થયો..એ ઉત્તેજના ને કારણે આખી ધ્રુજી રહી હતી વેઈટર સમોસા ની બે ડીશ મૂકી ને ચાલતો થયો..
આઈ એમ સોરી પિયુષ ..ઘણા દિવસ થઇ ગયા ને એટલે હું મારી જાત પર નો કાબુ ખોઈ બેઠી .. મને હજી કંઇક થાય છે..આઈ ફીલ સો હોટ..પ્લીઝ ચાલ હવે આપણે જઈ એ અહીં થી... મારા થી કંઈ ક ભૂલ થઇ જશે.. મારા થી નથી રહેવાતું..આઈ નીડ ટૂ માસ્ટર બેટ નાઉ...
પિયુષ વૈશાલી ને ઉત્તેજિત થઇ ગયેલી જોઈ ને સમજી ગયો કે છોકરી આઘાત અને આવેશ બંને થી પીડાઈ રહી છે , જાતીય ઇચ્છાઓ માતેલા સાંઢ ની જેમ બેકાબુ થઇ ગઈ છે અને અહીં પબ્લિક પ્લેસ મા ઇન્ટર કોર્સ થઇ શકે એમ નથી.. એટલે એણે વૈશાલી ને સાંત્વન આપ્યું ... કંટ્રોલ વૈશું.. આપણે ઘરે જઈ ને મારા રૂમ મા કરી શકશું..હું બોલાવું એટલે તું આવી જજે , કવિતા એના પપ્પા ના ઘરે છે અને પાંચ વાગ્યે મમ્મી મંદિરે જાય છે...હું બોલાવું ત્યારે મોડું ના કરતી પાછી... લેપ ટોપ ની બેટરી તારા હાથ મા જ રાખજે . જાણે મને આપવા નું ભૂલી ગઈ છે એમ ..અને હું ફોન કરું ત્યારે મમ્મી ને કહે જે હું તું મને આપવા આવે છે... આઈ અલ્સો નીડ યુ સો બેડલી વૈશું.. કવિતા ની સુંદરતા માટે મને કોઈ ફરિયાદ નથી પણ યુ નો.. તારી છાતી વધૂ મોટી છે એન્ડ આઈ લવ બીગ..
ઈવન આઈ ઓલ્સો લવ બીગ પિયુષ ..ચાલ હવે અહીં જ મને ખલાસ કરી દઈશ કે શું ..? વાતો કેટલી સખત કરે છે યાર કોઈ રહી જ શી રીતે શકે?
ચાલ હવે સમોસા ખાઈ લે... અને આ બોબલા પર દુપટ્ટો ઢાંક મારો લંડ કાબુ મા નથી રહેતો આ વચ્ચે ની ખીણ જોઈ ને યાર.. શું સખત બોલ છે બાકી તારા વૈશાલી ..
લંડ ઉપર હાથ દબાવી દઈ ને પિયુષ સામે ની ખુરસી પર બેઠેલી વૈશાલી ના અર્ધ નગ્ન સ્તનો ની ખીણ ને સ્પર્શી ને બોલી ઉઠ્યો..
આંખો બંધ કરી ને સિસકારી ઉઠી વૈશું..આહ પિયુષ આવું બધું ના બોલ... મને કંઈ ક થાય છે... ચાલ આપણે જઈ એ હજી તારે તારા મિત્ર ને લેપટોપ પણ પહોંચાડવાનું છે ને ?
અરે મારે કોઈ મિત્ર ને લેપટોપ આપવા નું જ નહતું...એ તો તને ઉદાસી મા થી બહાર કાઢવા માટે તારી ગોર્ઝીઅસ મમ્મી એ મને રીક્વેષ્ટ કરી એટલે મેં કારસો રચ્યો હતો .. અને આઈ એમ સો હેપ્પી કે હું સક્સેસ થયો શીલા ભાભી ને ખરેખર બહુ જ સારું લાગશે.. વૈશું જીન્દગી હમેશા એવા માણસો માટે ખરચવી જેમને આપણી જરૂર અને કદર હોય..સંજય જેવા નાલાયક માણસ માટે એક આંસુ પણ શા માટે વહાવવું..? એના કરતાં તો ગલી ના નાકે અકસ્માત મા મારી ગયેલા કોઈ લાવારીસ કુતરા માટે સંવેદના વહાવવી લાખ દરજ્જે સારી .. ચાલ હવે..ફટાફટ નાસ્તો કરી લે અને આપણે જઈ એ ... એવા હલકટ માણસો આપણા પ્રેમ ને તો ઠીક આપણી નફરત ને ય લાયક નથી હોતા કહી ને પિયુષ એ સમોસો એના હાથે વૈશું ના મોંઢા મા મુક્યો..
વૈશાલી ગદગદિત થઇ ગઈ ,, એને થયું ખરેખર એક સરખા દિવસો કોઈ ના જતાં નથી.. દુઃખ પછી સુખ હમેશા આવતું જ હોય છે ..માણસ ની ધીરજ નથી હોતી એટલી કે જો દુઃખ વગર માંગે મળ્યું છે તો સુખ પણ વગર માગ્યે મળશે જ અને એ મળે ત્યા સુધી થોડી શ્રદ્ધા અને સબુરી રાખે ..અને જગન્નીયનતા ને ગાળો ભાંડવા નું થોડો સમય મોકૂફ રાખે ...
બંને એ દસ મીનીટ મા નાસ્તો પતાવ્યો અને ખુશ મિજાજ મા રેસ્ટોરન્ટ ના કાઉન્ટર પર બિલ પે કરી ને બહાર નીકળ્યા..
સર. . હોપ કે તમે એન્જોય કર્યું હશે..વિઝીટ અગેઇન .. મેનેજરે મૂછ મા મલકાઈ ને ભદ્દી રીતે હસતા ધંધા નું માર્કેટિંગ કર્યું.. વૈશાલી ના અસ્તવ્યસ્ત કપડાં અને રતુંબડા થઇ ગયેલા ચહેરા ને જોઈ ને એ સમજી ગયો કે કપલ રૂમ નો ભરપુર ઉપયોગ કરી લેવા મા આવ્યો છે..છતાં ય પુરતો ઉપયોગ થઇ શક્યો નથી..
વૈશાલી એ શરમાઈ ને બાઈક જોડે ઉભા રહે વાનું પસંદ કર્યું ..વેઈટર્સ બધા વૈશાલી ના પહોળા ખભા અને વિશાળ સ્તન પ્રદેશ ને જોઈ ને મનોમન પિયુષ સામે ઈર્ષા ભાવે જોઈ રહ્યા હતા.વૈશાલી ને એ લોકો ની ભુખી નજર થીં ખુબ અજુગતું લાગ્યું..એને ચોખ્ખું દેખાતું હતું કે એ લોકો એના બોલ ને ધારી ધારી ને જોઈ રહ્યા હતા.. પણ આવડી મોટી છાતી ના આટલા મદમસ્ત ઉભાર ને ક્યાં સંતાડે? પિયુષ પેમેન્ટ કરી ને આવ્યો ત્યા સુધી વૈશાલી ને બધા વેઈટર્સ ને નજરો થી મન મૂકી ને ભોગવી.. પિયુષ વૈશાલી ને બાઈક પર બેસાડી ને ઘર તરફ હંકારી ગયો... બાઈક ને જાણે પિયુષ નહિ પિયુષ નો ઉત્તેજિત લંડ હંકારી રહ્યો હતો ..વૈશાલી ને આવતી વખતે પિયુષ જોખમી ઝડપે બાઈક ચલાવતો હતો એની સામે ફરિયાદ હતી પણ અત્યારે એ એના થી પણ વધૂ જોખમી ઝડપે બાઈક ચલાવી રહ્યો હતો એ વિષે કોઈ ફરિયાદ નહતી... લેપ તો જે જતી વેળા એ વૈશાલી ની છાતી સરસું ચાંપેલું હતુ એ અત્યારે સાઈડ મા આવી ચૂક્યું હતું જેથી ઉભરતા વજનદાર સ્તનો ને પિયુષ ની પીઠ નો ટેકો મળી રહે..સ્ત્રી હોય કે સ્તન આધાર વિના નથી રહી શકતા.. અને આધાર સાથે એ વધૂ આકર્ષક લાગે છે... જો કે શરૂઆત મા એ આધારિત હોય છે અને પછી એ સૌ ને પોતાના આધારિત બનાવી દે છે .. પિયુષ એ શીલા ભાભી ના ઘર પાસે બાઈક ઉભું રાખ્યું સ્પીડ મા આવતી બાઈક ને થોડે દુર થી જ ન્યુટ્રલ કરી ને બંધ કરી દેવાની એની આદત હતી . વિના અવાજે બાઈક આવી ને ઉભું રહેતા જ પિયુષ ઉતરી ને પોતાના ઘર તરફ ધસી ગયો ..રખે ને શીલા ભાભી બહાર આવી જાય અને વૈશાલી ના હાથ મા થી બેટરી આપવા નું યાદ દેવડાવી દે તો..?
વૈશાલી એ દરવાજા ને સહેજ ધક્કો માર્યો એ ખુલી ગયો પપ્પા અને મમ્મી ને માદર જાત નગ્ન જોઈ ને વૈશાલી સ્તબ્ધ થઇ ગઈ સારું થયું કે સેક્સ ની આખરી પળો મા મગ્ન મમ્મી પપ્પા ને એ જોઈ ગઈ પણ એમની નજર દરવાજા પર ના પડી..વૈશાલી એ તરત દરવાજો બંધ કરી દીધો અને પપ્પા મમ્મી ને ખલેલ પહોંચાડ્યા વિના એ સીધી પિયુષ ના ઘરે જ ચાલી ગઈ..
પિયુષ ના ઘરે જતાં જતાં વૈશાલી ને પપ્પા નો લંડ ચૂસતી મમ્મી નો સીન આંખો આગળ થી ખસતો નહતો, મમ્મી આ ઉંમરે પણ પાપા સાથે કેટલું સરસ એન્જોય કરે છે..? પાપા પણ મમ્મી સાથે બહુ જ ખુશ છે ... મેઇડ ફોર ઈચ અધર કપલ છે .મમ્મી ના સૌન્દર્ય નું રહસ્ય પપ્પા સાથે નું એનું શાનદાર ટ્યુનીંગ જ લાગે છે , કેટલી પીસફુલ લાઈફ જીવે છે બંને જણા..??? મદન નો લંડ મમ્મી ના મોંઢા મા અન્ડર બહાર થતો એની ઝલક માત્ર જ વૈશાલી એ જોઈ હતી પણ સગા બાપ નો અનાયાસ લંડ જોઈ લીધો એટલે શરમ અને સંકોચ થી પાણી પાણી થઇ ગયેલી વૈશાલી ના શરીર મા ધ્રુજારી ચાલુ થઇ ગઈ હતી..એક તો રેસ્ટોરન્ટ મા પિયુષ એ બોબલા દબાવી અને ગરમ લાહ્ય કરી દીધી અને એમાં પપ્પા મમ્મી ની કામુક હરકત અનાયાસ નજરે પડી ગઈ એટલે વૈશાલી નું શરીર અને મન બંને પુરુષ ના સંસર્ગ માટે વિહવળ બની ગયું.
પિયુષ ના ઘરે દરવાજા મા પહોંચતા જ એના મોબાઈલ પર પિયુષ નો ફોન આવ્યો..
અરે તું અહીં જ હતી કે શું..? હજી તો તને રીંગ મારું છું એટલા મા તું આવી ગઈ..કેમ? બહુ મન થઇ ગયું છે? નથી રહેવાતું..? ચાલ જલ્દી મારો પણ લંડ તને જ ઈચ્છે છે હાથ પકડી ને પિયુષ રીતસર નો ઘસડી જ ગયો ઘર મા વૈશાલી ને ..અને દરવાજો લાત મારી ને બંધ કરી દીધો..ઉત્તેજના ની હેલી આવી જાણે અનુંમાસી ના ઘર મા .મોસમ ના કુંવારા ઉરોજો ને એ જેમ જેમ વધૂ ઉત્કટતા થી ઝંખી રહ્યો હતો એમ એમ એ એના થી દુર જઈ રહ્યા હતા.. મોસમ ના ગોરા સ્તનો ને માઉન્ટ આબુ મા જોઈ શકવા નું ભાગ્ય પામ્યો પણ એ પછી બંને પક્ષે તૈયારી હોવા છતાં અનુકુળ વાતાવરણ જ ના સર્જાયું એ ધૂંધવાટ મા પિયુષ એ .વૈશાલી ના ડ્રેસ પર થી એના બેમિસાલ ઉરોજો ને પિયુષ એ ખુબ તાકાત થી દબાવ્યા..એક ઉહ્કારો પણ ના કર્યો વૈશાલી એ , કેટલા દિવસ થી આ બોલ દબ્યા નહતા ? એ ખુદ જ ઈચ્છતી હતી કે કોઈ આને ખુબ મસળે ..દબાવે અને કચડી નાખે...તોડી નાખે.. એણે પિયુષ ને જરા ય રોક્યો નહિ.. બલ્કે પિયુષ ની ક્રિયાઓ મા મદદ રૂપ થવા લાગી... પિયુષ એ એના સ્તનો પર થી હાથ હટાવી ને કમ્મરે ફેરવ્યો ત્યારે હજી સ્તન મર્દન થી મન ના ભરાણું હોય એમ પાછા કમ્મરે થી હાથ લઇ ને પોતાના સ્વહસ્તે છાતી સરસા ચાંપી દીધા. કમ્મર પર હાથ ફેરવવા મા એને કંઈ ઉત્તેજના નહતી અનુભવાતી ..એ પિયુષ પાસે મન મૂકી ને સ્તન મર્દન કરાવી લેવા ઈચ્છતી હતી... નિપ્પલ ખેંચ પિયુષ ..મારા બોલ ચુસ...જલ્દી.. બેશરમ થઇ ને વૈશાલી એ પિયુષ ને આદેશ કર્યો.. એટલા માટે કે જેથી પિયુષ જલ્દી એને નિર્વસ્ત્ર કરે...
Posts: 251
Threads: 2
Likes Received: 42 in 36 posts
Likes Given: 1
Joined: Mar 2019
Reputation:
9
એણે પિયુષ ના લંડ ને પેન્ટ ની ઉપર થી હલાવ્યો..ટેકરો જોઈ ને એના થી રહેવાયું નહિ..અને એણે તરત જરા પણ સમય બગાડ્યા વિના ચૈન સરકાવી દઈ ને અન્ડર વિઅર પર થી પકડ્યો.. અદભુત કડકાઈ આવી ગઈ હતી લંડ મા .. પિયુષ ને ખુદ ને નવાઈ લાગી કે પત્ની સાથે સેક્સ દરમિયાન આટલી કડકાઈ કેમ નહિ આવતી હોય..? બલ્કે કવિતા તો ચૂસે છે પણ કેટલો સરસ..તોય આટલો સખ્ત તો નથી જ થતો.. અનધિકૃત સેક્સ ની આટલી બધી કમાલ? એવું જ હોવું જોઈએ ..જો ને કેટલું બધું એકસાઇટમેંટ છે ..વૈશાલી ય રેસ્ટોરન્ટ મા કેટલી ગરમ થઇ ગઈ હતી..?
આહ પિયુષ ઈટ્સ વેરી હાર્ડ યાર..બહાર કાઢી ને મુઠ્ઠી મા પકડી લેતા વૈશાલી ઉતેજીત થઇ ને બોલી ઉઠી ..
ટાઈટ પકડી ને આગળ પાછળ કરતાં વૈશાલી એને ધારી ને જોઈ રહી હતી અને એની આંખો મા એને ઘણે સમયે જોયા નો તલસાટ સ્પષ્ટ દેખાતો હતો..પિયુષ એ વૈશાલી ને ઉલટી ફેરવિ દઈ ને એના ડ્રેસ ની ચૈન દાંત થી પકડી ને નીચે સરકાવી .. બરડા પર પિયુષ ના શ્વાસોશ્વાસ અથડાતા વૈશાલી ની ચૂત મા જાણે અથડામણ ફાટી નીકળી.. બરડો સંકોચાઈ ગયો અને છાતી બહાર નીકળી આવી... પિયુષ નો નાગો લંડ એફીલ ટાવર ની જેમ ઝૂલી રહ્યો હતો જે હવે વૈશાલી ની ગાંડ ની ક્રેક અને કુલાઓ સાથે પ્રેમ ક્રીડા કરી રહ્યો હતો.. વૈશાલી ને એના માંસલ કુલાઓ પર એ ગરમ ટોપો સ્પર્શતાં સાફ ખબર પડતી હતીકે આ લંડ નો જ સ્પર્શ છે.. એણે બંને હાથ પાછળ લઇ જઈ ને પિયુષ ની ગરદન પર મૂકી દઈ ને પોતાની બોચી ઉંચી કરી .અને પિયુષ એ એના હોંઠ પર ફ્રેંચ કિસ કરતાં એના ડ્રેસ ને કમ્મર થી ઉપર સરકાવવા માટે ના સહી સિક્કા કર્યા..જે અંતર્ગત વૈશાલી એ હાથ નીચે કરી ને બંને બાંયો મા થી હાથ ગ્બહાર કાઢી નાખતા કમ્મર થી ઉપર એ નિર્વસ્ત્ર થઇ ગઈ.એનું ગોરું બદન ..જોઈ ને પિયુષ હતપ્રભ થઇ ગયો. ખરેખર મા ઉપર ગઈ છે ... શીલા ભાભી નું બદન પણ આવું જ ગોરું અને ભરાવદાર છે .. પિંક કલર ની બ્રા મા થી અડધો અડધ બોબલા બહાર ડોકાતા હતા.. જે જાણે પિયુષ ને દબવા માટે આમંત્રણ આપતાં હતા... પણ પિયુષ ને બ્રા નું અંતરપટ ધરાર મંજુર નહતું . પિયુષ એ વૈશાલી ના બરડા ની વચ્ચોવચ આવેલું બ્રા નું તાળું ખલી ને ખજાનો ખુલ્લો મૂકી દીધો.. સ્પ્રિંગ ની જેમ વિશાળ સ્તનો બ્રા ની કેદ તોડી ને બહાર નીકળી આવ્યા અને પિયુષ એ વૈશાલી ના બરડા ને ચાટવા નું શરુ કર્યું. . છેક કમ્મર ની નીચે ના હિસ્સા થી કે ક્યાં થી હિપ્સ નો કાપો શરુ થતો હતો ત્યા થી જીભ ઉપર ની દિશા મા લઇ જઈ ને થુંક થી ચીકણી કરી નાખી પિયુષ એ વૈશાલી ની માંસલ પીઠ ને .. ઓહ પિયુંશ પ્લીઝ કહી ને વૈશાલી એની તરફ ફરી ગઈ...એના સુંદર દુધાળા આંચળ ને જોઈ ને પિયુષ સાનભાન ભૂલી બેઠો..એનો લંડ અભૂતપૂર્વ કડક થઇ ગયો હતો ..વૈશાલી એ પિયુષ ને હવસ થી ભેટી પડી ને એના હોંઠ પર ચુંબનો ની વર્ષા કરી દીધી પિયુષ એ ધીમે ધીમે વૈશાલી ના તમામ કપડાં કાઢી નાખી ને એને સંપૂર્ણ અનાવૃત કરી દીધી.. અને પછી જયારે પોતે પેન્ટ સરકાવી ને કમ્મર થી નીચે નગ્ન થયો ત્યારે વૈશાલી શરમાઈ ગઈ..પોતે નગ્ન હતી એની શરમ નહતી આવતી પણ પિયુષ ને નગ્ન જોઈ ને એ શરમાઈ ગઈ..બંને જાંઘો વચ્ચે ઝૂલતો એનો લંડ એટલો આકર્ષક લાગતો હતો કે વૈશાલી એ ઘૂંટણ ભેર બેસી ને એને પકડી લીધો અને બ્લ્યુ ફિલ્મ ની કોઈ વાસના ભુખી ગોરી મેમ ની જેમ ચૂસવા લાગી.. એના શરીર ના હલનચલન અને ગરદન ના હાલવા પર થી પિયુષ સમજી ગયો કે એ કેટલી હવસ મા આવી ગઈ છે.. બંને જણા કામ મા એટલા મગ્ન હતા કે અનુંમાસી એ ત્રીજી વાર દરવાજો ખખડાવ્યો ત્યારે બંને ને ભાન થયું .. વૈશાલી અને પિયુષ બને એટલા જલ્દી કપડાં પહેરી ને તૈયાર થઇ ગયા અને વૈશાલી પિયુષ ના લેપટોપ સામે બેસી ગઈ.. જાણે કંઇક શીખતી હોય એમ..અને ઉંધુ ઘાલી ને લેપટોપ ના સ્ક્રીન પર નજર માંડી રહી..આજુ બાજુ જોઈ શકે એ સ્થિતિ મા નહતી વૈશાલી..અનુંમાસી એનો ચહેરો જોઈ ને કદાચ સમજી પણ જાય એવો એને સખત ડર લાગતો હતો..
શું કરે છે ક્યારનો..? કેટલી વાર થી દરવાજો ખખડાવું છું સાંભળતો નથી..ડોબા? અનુંમાસી એ પિયુષ ના કે.એલ.પી.ડી. પર મીઠું ભભરાવ્યું..
અરે મમ્મી હું આ વૈશાલી ને એક જોબ માટે કોમ્પ્યુટર મા ફોરમ ભરતો હતો એટલે ધ્યાન ના રહ્યું.. પિયુષ એ વજન વગર ની દલીલ કરી..અનુંમાસી તો મંદિરે થી ચાલી ને આવ્યા હતા એટલે એમને હાંફ ચડી ગયો હતો એ વધારે ઇન્વેસ્ટિગેશન મા પડવા માંગે તોય પડી શકે એટલી તાકાત નહતી બિચારા મા .. અધૂરા મા પૂરું રસિક દૂધ નું બિલ આપવા આવ્યો એટલે તો પછી શું કહેવું? રસિક ખરેખર નફ્ફટ હતો એક નંબર નો.. આજુ બાજુ જોઈ ને પિયુષ અને વૈશાલી નું ધ્યાન ના પડે એ રીતે અને ધોતિયા ની સાઈડ મા થી નરમ લોડો બહાર કાઢી ને અનુંમાસી ને દેખાડી ને મલકાવા લાગ્યો..
એના લોડા ને જોઈ ને અનુંમાસી રીતસર ના ગભરાઈ ગયા ..આમ તો એમને આ બધું રસીક કરે એ ખુબ ગમતું..પણ આ શું.?? વાત નહિ વખત નહિ અને ગમે ત્યારે લોડો કાઢી ને ઉભો થઇ જાય? પિયુષ એમનો સગો દીકરો.ઘર મા મોજુદ હોય જુવાન છોકરી વૈશાલી હાજર હોય એમની શરમ નહિ રાખવાની.? નાલાયક , અક્કલ છે કે નહિ..,મરાવી નાખીશ તું તો કો’ક દિ ,મૂકી દે અંદર..મુઆ.. સાવ બેકાર છે આતો..અનુંમાસી ઉભા થઇ ને રસોડા મા આવી ગયા જાણે રસિક નો લંડ ડંખ મારવાનો હોય એમ.. મલકાતા રસિકે લંડ પાછો ધોતિયા મા મૂકી દીધો..
હસતો હસતો રસિક નીકળી ગયો પણ જતાં જતાં બહાર નીકળી ને સાયકલ પર બેઠા પછી અનુંમાસી બહાર બોલાવી ને આંખ મારી ને બોલ્યો..કાકી શીલા ભાભી આવી ગયા છે હવે તો ,,,
કાલે પૈસા લઇ જજે રસિક અને દૂધ થોડું સરખું લાવવા નું રાખ ભાઈ..નકરું પાણી હોય છે ... અનુંમાસી એ જોર થી બરાડી ને રસિક ની ગાંડ પર લાત મારવા નો આક્રોશ એના ધંધા પર લાત મારી ને કાઢ્યો.. રસિક સાયકલ ભગાવી ને રમરમાટ નીકળી ગયો અને અનુંમાસી ઘર મા આવ્યા..વૈશાલી એમને બારણા મા જ મળી..
બેસ ને ?કેમ જાય છે બેટા.? તારું કામ પતિ ગયું?
સ્વાભાવિક રીતે પુછાયેલા સવાલ મા કેટલી સત્યતા હતી..?
ના માસી , નથી પત્યું અધૂરું રહ્યું... પછી પતાવીશ. કાલે .શાંતિ થી.. આજે તો મારે મોડું થાય છે .. અર્ધસત્ય નહિ ..પૂર્ણ સત્ય સમો જવાબ આપી ને વૈશાલી ભુખી ચૂત લઇ ને એના ઘરે ગઈ.. મમ્મી અને પપ્પા પોતપોતાના કામ મા મશગુલ હતા..મમ્મી રસોઈ મા બીઝી હતી અને પપ્પા ટી.વી. પર ન્યુઝ જોવા મા .. ઘર મા પ્રવેશતા નીસાથે વૈશાલી ને ઉદાસી ઘેરી વળી .. વાતાવરણ ની કેટલી અસર થતી હોય છે.? બહાર હતી ત્યા સુધી એ બધા ગમ ભૂલી ને આનંદ કરતી હતી અને જેવી ઘર મા પ્રવેશી કે સામાજિક દીવાલો મા એ આનંદ વિલાઈ ગયો.. સામાજીકતા ની દીવાલો ઘણી વાર માણસ ને ગુંગળાવી દેતી હોય છે .. માણસ જયારે અસભ્ય હશે ત્યારે કદાચ એ આજ કરતાં વધારે સુખી હશે.. એ સીધી એના રૂમ મા ઘુસી ગઈ અને સૌથી પહેલું કામ એણે માસ્ટર બેટ કરી ને ચૂત , અને દિલ નો ઉભરો ઠાલવવા નું કર્યું.. બે બે વખત એનું ઓર્ગેઝમ અધૂરું છૂટી ગયું હતું.. ગુસ્સે ભરાઈ ને એણે ચૂત ને ખોતરી નાખી... ઉત્તેજના મા ગુસ્સો અને અસંતોષ ભળતા ઢંગધડા વિના નું ઓર્ગેઝમ આવ્યું પણ તોય એ શાંત થઇ ને હાથ મો ધોઈ ને નાઈટ ડ્રેસ પહેરી ને મમ્મી પાસે ગઈ અને રસોઈ મા મદદ કરાવવા લાગી . . જમી પરવારી ને બધા સુઈ ગયા..વૈશાલી ના દિલ ને ચૈન નહતું..પિયુષ એવી આગ લગાડી ને ગયો હતો કે જે માત્ર પિયુષ જ બુઝાવી શકે એમ હતો .. રેસ્ટોરન્ટ ના કપલ રૂમ મા કરેલા છાનગપતિયા ના ઝટકા વૈશાલી ની ચૂત મા હજી વાગી રહ્યા હતા.. દસ વાગ્યા હશે અને વૈશાલી ના મોબાઈલ પર મેસેજ આવ્યો... પિયુષ નો જ હતો..વૈશાલી મલકાઈ ઉઠી.. ઓપન કરી ને વાંચ્યો..
હાય વૈશું.. તારા બોલ યાદ આવે છે યાર..
શરમાઈ ગઈ વૈશાલી અ મેસેજ વાંચી ને પણ એને બહુ સારું લાગ્યું..એકાંત અને રાત નો સમય.. વૈશાલી એ રીપ્લાય કર્યો..
આઈ ઓલ્સો રીમેમ્બર ..
પીયુશ > વૈશાલી , આઈ વોન્ટ ટૂ ફક યુ . . યાર..માય લંડ ઇઝ બીકમ એ પોલ ..
વૈશાલી ને મેસેજ વાંચી ને ઝટકા વાગવા લાગ્યા એણે ચૂત પર હાથ ફેરવતાં પીયુશ ના કામુક મેસેજ ના અક્ષરો એના લંડ સમા કડક દેખાવા લાગ્યા..
વૈશાલી અને પિયુષ વચ્ચે મેસેજ ચેટ ચાલુ થયું..
વૈશાલી> હવે તું શું કરીશ..? કવિતા પણ નથી..અહીં આવતો રહે..હું નરમ કરી આપું..
પિયુષ > આવવાની ઈચ્છા તો થઇ જ ગઈ છે યાર પણ તારી મા અને તારો બાપ..?
વૈશાલી> જોયું.? હવસ મા માણસ સુધબુધ ખોઈ બેસે એ આનું નામ..
પિયુષ > કેમ શું થયું.?
વૈશાલી> હમણાં સુધી જેને તું મારી ગોર્ઝીઅસ મમ્મી કહી ને સંબોધતો હતો એ હવે મારી મા થઇ ગઈ... ?
પિયુષ > સોરી યાર..એ તો હું બહુ કંટાળી ગયો છું ને એટલે એવું બોલાઈ ગયું..
વૈશાલી> ઓકે ઓકે , તે આજે મને પછી મારી બેચલર લાઈફ યાદ અપાવી દીધી.
પિયુષ > એ કેવી રીતે?
મારા જયારે મેરેજ નહતા થયા ને ત્યારે હું સેક્સ માટે આમ જ વલખાં મારતી હતી..
એ વખતે તો તારી પાસે મેલ કેરેક્ટર નહતું પણ અત્યારે તો છે ને શું કામ અત્યારે વલખાં મારે છે?
એ વખતે હું કુંવારી હતી એટલે ડર લાગતો હતો અને અત્યારે પરણેલી છું એટલે..
ઓકે તો હવે તું શું કરીશ?
હું શું કરું.? પંખ હોતે તો ઉડ આતી રે.... તું કંઇક કર ને ? વૈશાલી એ પિયુષ ની ભડકતી વાસના ને ઇજન આપ્યું..
પિયુષ ની મરદાનગી જાગી ઉઠી , એક તો વૈશાલી નું ભૂખ્યું જુવાન બદન ..જે એના માટે તડપી રહ્યું હતું અને બીજી બાજુ મોસમ નો ગમ, અને કવિતા ની ગેરહાજરી.. એનું કામુક મન માંકડા ની જેમ ઊછળ કૂદ કરવા લાગ્યું... આજુ બાજુ દ્રષ્ટિ દોડાવી ને એ વૈશાલી ની ચૂત સુધી પહોંચવાની કોઈ ગુપ્ત સુરંગ હોય તો એ શોધી રહ્યું...
કેમ ચુપ થઇ ગયો..? વૈશાલી નો વળતો મેસેજ.
વિચારું છું..કેવી રીતે તારા બેડરૂમ મા પહોંચું.. હવે મારા થી નહિ રહેવાય..
હાય હાય આ તો વાંદરા ને નિસરણી..
માત્ર નિસરણી નથી આપી તેં વૈશું.. ભાંગ પીવડાવી અને નિસરણી આપી છે . હું ધાબે જાઉં છું . જો કોઈ રસ્તો હોય તો તને જોઈ ને કહું .
કોક જોઈ જશે તો ? મને બહુ બિક લાગે છે પિયુષ ..
તો પછી હું કોઈ સાહસ નથી કરતો બસ..? પિયુષ તરત પાણી મા બેસી ગયો.. વૈશાલી ને એ જરાય મંજુર નહતું..એની ચૂત ને લંડ ના ઘર્ષણ ની સખત જરૂરત હતી..હવે રહેવાય એમ નહતું..
ના ના .. કંઇક તો કરવું જ પડશે તું કર ..મને જ નથી રહેવાતું..હવે તો..
આજે તો બપોર પછી તેં મને બહુ ડીસ્ટર્બ કરી દીધી છે..આટલા બધા દિ થી માંડ માંડ દબાવી રાખ્યું તું...હવે તું જ શાંત કર..વૈશાલી એ પિયુષ ને સેક્સ નું ભાણું પીરસ્યું..
પિયુષ > યાર.,?
વૈશાલી > શું થયું?
પિયુષ > કઈ નહિ..
વૈશાલી > મને એમ કે તારો નરમ થઇ ગયો.. હી...હી..હી.હી..
વૈશાલી ને જીન્દગી મા પહેલી જ વાર સેક્ષ્ ચેટ કરતાં અપ્રતિમ આંનંદ આવી રહ્યો હતો.. એની ચૂત અસલી લંડ નું ઘર્ષણ મહેસુસ કરતી હતી..જયારે પિયુષ ના મેસેજ મા લંડ –ચૂત –બોલ વગેરે શબ્દો એ વાંચતી હતી ..
સેક્સ ના અભાવ વખતે આ બધા વિકલ્પો ચારિત્ર્ય બચાવી ને ખુશ રહેવામા બહુ મદદ રૂપ થાય છે
પિયુષ > નરમ તો એ તારી ચૂત ફાડી ને પછી જ થશે..માદર.ચોદ , તેં જ મને ધંધે લગાડી દીધો છે..
વૈશાલી > આહ... પિયુષ ..
પિયુષ > શું થયું?
વૈશાલી > તું આવું લખે છે એટલે નીચે કંઇક થાય છે..
પિયુષ > એ મારો કડક લંડ માંગે છે વૈશાલી..તારા બંને મસ્ત દડા વચ્ચે મારો લંડ ઘસવા ની ઈચ્છા છે જાનુ..
પિયુષ > તારી ચૂત ને મારી જીભ વડે ખોતરી ને બધું પાણી ચાટી જવાનું મન થઇ ગયું છે
પિયુષ > લે મારો લોડો ચુસ..માદર ચોદ ..
પિયુષ > કેમ રીપ્લાય નથી કરતી રંડી..? સુઈ ગઈ કે શું ચૂત મા આંગળી નાખી ને ?
વૈશાલી ના રીપ્લાય આવતાં અચાનક બંધ થઇ ગયા ..એટલે એ વધૂ ઉત્તેજિત થઇ ને જેમ મન ફાવે એમ મેસેજ મોકલવા માંડ્યો..
પિયુષ > લાગે છે એના બાપ નો લંડ ઘલાવવા ગઈ હશે..
વૈશાલી એટલી બધી ગરમ થઇ ગઈ આ મેસેજ વાંચી ને કે ના પૂછો વાત..થોડા ક કલ્લાકો પહેલાં જ એણે અનાયાસ પપ્પા નો લંડ જોઈ લીધો હતો અને એ બધું જ મગજ મા ઘુમરાઈ તો રહ્યું જ હતુ એમાં પીયુષે આવું લખી ને વૈશાલી ને પાગલ કરી નાખી..
આખરે વૈશાલી એ રીપ્લાય કર્યો..
વૈશાલી > ઓહ પિયુષ હવે મારા થી નૈ રહેવાય તું જલ્દી કંઇક કર નહીતર હું ત્યા આવી જઈશ.. પ્લીઝ
પિયુષ > વૈશું ..એક રસ્તો છે..
વૈશાલી > શું? પિયુષ > હજી અડધો એક કલ્લાક પછી આખો મહોલ્લો શાંત થઇ જશે ... જો તારા ઘર ના ખૂણા મા અબ્બાસ ભાઈ ની ટ્રક પડી છે
વૈશાલી> હા તો ?
એની નીચે આપણે ઘુસી જઈએ તો કોઈ ચિંતા ના રહે.. નીચે નમી ને કોણ જોવા નું હતું..?
વૈશાલી> પાગલ થઇ ગયો છે ડોબા? તને ધૂળ અને રેતી સિવાય બીજી કોઈ જગ્યા જ નથી મળતી.?
વૈશાલી > તે દિવસે ય અન્ડર કન્સ્ટ્રક્શન મકાન ની રેતી મા તે કર્યું હતું..
પિયુષ > થોડું શાંત દિમાગ થી વિચાર..વૈશું.. બધી જગ્યા એ લોકો ની નજર જાય પણ આ એક જગ્યા એવી છે જ્યાં કોઈ ની નજર ના પડે..માત્ર કપડાં ધૂળ વાળા થવા સિવાય બીજી કોઈ ચિંતા નહિ રહે..કપડાં તો ખંખેરી ય શકાય ને?
વૈશાલી> ના , મને નહિ ફાવે..બીજે ક્યાંક ..ગોઠવ તો હું ચોક્કસ આવું..
પિયુષ > એ જગ્યા જ સૌથી સલામત છે ..બીજે પકડાઈ જવાનો ડર વધૂ રહેશે.
પિયુષ > તું આવી જ જા વૈશું.. મારા થી નથી રહેવાતું મારે તને ચોદવી જ છે,
વૈશાલી એ સ્ક્રીન પર ચોદવી શબ્દ વાંચી ને ભોસ મા જબરદસ્ત ઝાટકો વાગ્યો .માત્ર વર્ડ વાંચી ને જ જો આટલી મજા આવી જાય છે તો હકીકત મા પિયુષ નો લંડ ચૂત મા જાય તો કેટલી મજા આવી જાય..
વૈશાલી > અરે યાર, કરાવવું તો મારે ય છે મારા થી ય નથી રહેવાતું પણ શું કરું ..એ જગ્યા મને થોડી ઓડ લાગે છે.ટ્રક ની નીચે તો ફાવતું હશે?
પિયુષ > તું બહાર તો નીકળ ? પછી જોઈએ છીએ..
વૈશાલી > હા જોઉં છું .. હું નીકળી ને તને મેસેજ કરું કે કોલ કરું?
પિયુષ > હા કોલ જ કર , હું ફોન સાઇલન્ટ કરી દઉં છું.. ઓકે ? મી એક્ઝીટ
વૈશાલી > ઓકે , આઈ ઓલ્સો એક્ઝીટ ...
વૈશાલી એ પણ ફોન વાઈબ્રેટ પર કરી દઈ ને ખિસ્સા મા ઘાલ્યો અને ઉભી થઇ..
સેક્સ માણસ પાસે કેવા કેવા સાહસ કરાવી શકે? કામુક માણસ કંઈ પણ કરી શકે અને એ કોઈ પણ કક્ષા એ જઈ શકે.. કારણ કે કામ મા માણસ અંધ થઇ જાય છે.. એ અનુ નામ !!
ધીમે થી વૈશાલી એ એના બેડ રૂમ નો દરવાજો ખોલ્યો..પોણા અગિયાર વાગ્યા હતા..મમ્મી અને પપ્પા એમના બેડ રૂમ મા સુઈ ગયેલા હતા વૈશાલી એ અભ્યાસ કર્યો.. મેઈન ડોર ખોલી ને જવા ય એમ નહતું..રખે ને પપ્પા કે મમ્મી ભૂલ મા બંધ કરવાનો રહી ગયો છે એમ સમજી ને બંધ કરી દે તો? વૈશાલી સાહસ કરી ને કિચન મા ગઈ..પાછળ ની જાળી અવાજ ના થાય એમ ખોલી..અને હળવે ક થી ..બહુ જ સાવધાની પૂર્વક બહાર નીકળી ..અને સીડી પર થી ધાબે ચડી ગઈ..સામે જ પિયુષ એના ધાબા પર ઉભો હતો.. અંધારા માય પિયુષ એ હાથ ઉંચો કર્યો એ વૈશાલી એ જોયું...પિયુષ એ વૈશાલી ને કોલ કર્યો..
પિયુષ > આવી ગઈ ..નીચે ઉતરી ને કોટ કુદી ને ટ્રક ઉભી છે ત્યા જઈ ને ઉભી રહે..જો સાંભળ.. ટ્રક અને દીવાલ ની વચ્ચે ઉભી રહેજે હું પણ આવું જ છું..
વૈશાલી એ ફોન ચાલુ રાખ્યો..અને પિયુષ ને ફકત હા નો ઉત્તર આપી ને એ કોટ કુદી ને ટ્રક ની અને દીવાલ ની વચ્ચે સંતાઈ ગઈ..એ થર થર કાંપી રહી હતી..સોસાયટી ની ગલી મા સન્નાટો હતો..અંધારી રાત ને કારણે વૈશાલી એકદમ સેઈફ હતી.. એકાદ મીનીટ મા જ પિયુષ આવી ગયો..આવતાં જ એક પળ પણ બગાડ્યા વિના વૈશાલી ને બાઝી પડ્યો અને એના વિના બ્રા ના બોબલા જે ઝીણા –પાતળા નાઈટ ડ્રેસ મા રમતા મુકેલા હતા એની પર તૂટી પડ્યો .બંને ધઈલા પકડી લઇ ને બરોબર ના મસળી નાખ્યા..અને વૈશાલી ના શરીર મા ઉત્તેજના ની ગરમી ફેલાવી દીધી..પિયુષ ના આક્રમક કામુક પ્રહારો થી વૈશાલી નું આખું શરીર હવસ ની આગ મા અને લંડ ની ભુખ મા ફફડવા માંડ્યું.. એની ચુતમાં લંડ લેવા ની જબરદસ્ત ચૂલ ઉપડી .. બંને જણા મહામુસીબતે સાહસ કરી ને મેળવેલા સમય નો સદુપયોગ કરવા મા લાગી ગયા.. વૈશાલી પણ પિયુષ ને ખુબ ઉત્તેજના થી બાહોમા ભરી ને દબાવી રહી હતી...બંને ના શ્વાસો કોઈ સાંભળી ના જાય એટલે શ્વાસ પણ એ લોકો ધીમે થી છોડી રહ્યા હતા.. વૈશાલી એ તરત પિયુષ નો લંડ બહાર ખેંચી કાઢી ને પકડી લીધો જાણે લોખંડ નો ધગધગતો સળિયો હાથ મા પકડાઈ ગયો હોય એમ વૈશાલી ની હથેળી મા ગરમ ગરમ અહેસાસ થવા લાગ્યો.. લંડ ની આગળ ની ટોચ ને પકડી ને એની ચામડી પાછળ સરકાવી ને એનો સોપારો ખુલ્લો કરી દેતાં..પિયુષ ના હોંઠો ને ચૂસવા માંડી..બહુ દિવસ ની ભુખી વૈશાલી પિયુષ કરતાં થોડીક વધારે જ એકસાઇટ હતી..એની હરકતો અને સીસકારા પર થી પિયુષ એ અનુમાન લગાવ્યું કે વૈશાલી વધૂ સમય ટકી નહિ શકે અને જો એ ઝરી જશે તો પછી મારી ચિંતા કર્યા ચીના એ અહીં થી ભાગવાની પેરવી જ કરશે..ઉત્તેજના ના અંધાપા મા જે જોખમો દેખાતા નથી એ બધા એક વાર ડીસ્ચાર્જ થઇ ગયા પછી વધૂ ડરાવતા હોય છે .. એટલે સમય વેડફ્યા વિના પિયુષ એ વૈશાલી ને ઉંધી ફેરવી દઈ ને એના નાઈટ ડ્રેસ ના હાફ પેન્ટ ને સહેજ ઉત્તાર્યું અંધારા મા ય ગોરા કુલાઓ દેખાતા હતા...પિયુષ એ નીચે ઝુકી ને કુલા પર અને પછી ચૂત પર જીભ ફેરવી..
વૈશાલી ને ખુબ ગમ્યું પણ તોય એણે કમ્મર હલાવી ને ના પાડતા ધીમે થી કહ્યું..અંદર નાખી દે.. એ બધું કરવા જઈશ તો મેઈન કામ રહી જશે.. પિયુષ ઉભો થઇ ગયો અને લંડ સીધો વૈશાલી ની ચૂત પર ગોઠવી ને ધીમે ધીમે અંદર દબાવવા લાગ્યો જેમ જેમ લંડ ની જાડાઈ વૈશાલી ની ચૂત ની દીવાલો સાથે ઘસાતી ઘસાતી અંદર ઉતારવા લાગી એમ એમ વૈશાલી નું મોં.. ખુલવા લાગ્યું.. આનંદ અને ઉતેજના સહીત ની સામાન્ય પીડા થી.
આખો લંડ ચૂત મા ઉતારી દઈ ને પિયુષ એ હળવે હળવે ધક્કા મારવાના શરુ કર્યા અને નીચે લબડતા વૈશાલી ના સ્તનો ને પકડી લીધા અને દબાવવા લાગ્યો..
બંને જણા કામક્રીડા મા મશગુલ હતા એ જ વખતે એક માણસ ત્યા આવી ને ઉભો રહ્યો.. અંધારા મા એ માણસ ને લગભગ લગોલગ ઉભેલો જોઈ ને પિયુષ અને વૈશાલી બંને ના મોતિયા મારી ગયા..એટલું સારું હતું કે એનું મોં.દીવાલ્તરફ હતું..જો એ જમણી બાજુ જુએ તો ચોદિ રહેલા વૈશાલી અને પિયુષ ને જોઈ શકે.. વૈશાલી અને પિયુષ બંને થથરી ગયા..એ વ્યક્તિ ટ્રક મા સુઈ રહેલી ક્લીનર હતો જે પેશાબ કરવા ઉતર્યો હતો.. પિયુષ અને વૈશાલી ને પેશાબ ની ધાર નો અવાજ ચોખ્ખો સંભળાતો હતો... પેશાબ ની દુર્ગંધ થી વૈશાલી પરેશાન થઇ ગઈ.. પેશાબ કરી રહેલા ક્લીનર નો નરમ લંડ અંધારા મા ય ચોખ્ખો દેખાતો હતો.. વૈશાલી ને એટલો બાજુ મા ઉભો રહી ને પેશાબ કરતો હતો એ..વૈશાલી અને પિયુષ શ્વાસ રોકી ને જરાય હલન ચલન કર્યા વિના થીજી ગયા હોય એમ ઉભા રહ્યા..થાક્યો પાક્યો મજુર બિચારો અર્ધો ઊંઘા મા અને અર્ધો જાગતો પેશાબ પતાવી ને પાછો ટ્રક મા જઈ ને સુઈ ગયો... વૈશાલી હવે બરોબર ની ગભરાઈ ગઈ હતી..
મારે નથી કરવું મને બીક લાગે છે હું જાઉં છું પિયુષ સોરી...કહી ને પિયુષ ના જવાબ ની રાહ જોયા વિના એ કોટ કુદી ને રસોડા વાટે એના બેડ રૂમ મા આવી ને બેડ પર પડી હાશ..સોલીડ બચી ગયી...નહીતર પથારી થઇ જાત..સારું થયું કે એ માણસ જોઈ ના ગયો નહીતર હો હા કરત અને લોકો ભેગા થઇ જાત તો શું મોંઢું રહેત.?
થર થર ધ્રુજતી વૈશાલી ને ખાસ્સી વાર સુધી નીંદર ના આવી. પિયુષ એ એને બે કોલ કર્યા પણ એણે ઉઠાવ્યા નહિ.. કેટલાય મેસેજ પણ મોકલ્યા પણ વૈશાલી એ કોઈ જવાબ આપ્યો નહિ. વૈશાલી નારાજ થઇ ગઈ હોવા ના અંદેશા સાથે પિયુષ કે એનો લંડ બંને મા થી કોઈ ઉંઘી ના શક્યા અને સવારે છ વાગ્યે ઉઠી ને ધાબે ગયો..ત્યારે એણે વૈશાલી ને ગેલેરી મા બ્રશ કરતાં જોઈ..એણે હાથ ઉંચો કરી ને ઈશારા થી ગૂડ મોર્નિંગ કર્યું વૈશાલી એ પણ હાથ ઉઠાવી ને ઈટ્સ ઓલ રાઈટ નો ભાવ મોકલી આપ્યો... પિયુષ ને હૈયે હવે ટાઢક વળી..
વૈશાલી ગેલેરી મા થી બ્રશ કરી ને અંદર આવી ત્યારે શીલાએ એની કાંડા ઘડિયાળ એને આપી અને કહ્યું વૈશું બેટા આ ઘડિયાળ તારી છે ને? મને પેલા ટ્રક પાસે થી પડેલી જડી ..મને થયું કે આ તારી જ હોવી જોઈએ.. તારા પપ્પા ત્યા થી લાવેલ એના જેવી છે એટલે.
હા મમ્મી આ તો મારી જ ઘડિયાળ છે ત્યા કેવી રીતે પહોંચી ગઈ..? વૈશાલી એ એની મમ્મી ના હાથ મા થી ઘડિયાળ લગભગ ઝૂંટવી લેતા ડરતા ડરતા પૂછ્યું ,
