[phantom_series]

Phantom 

సిరీస్ కి స్వాగతం

[phantom_series]

01

“ఎవరయ్యా స్టేషన్ ముందు..” వచ్చి రాగానే చిరాకుగా అడిగాడు సిఐ జనార్ధన్. “ఒక టీ చెప్పు” అని కానీస్టేబుల్ వంక చూసి “ఏంటి వాళ్ళ గొడవ” అని ఎస్సై రవిని చూశాడు.

రవి : అడవి జాతి వాళ్ళు సర్, ఆళ్ళ కుల దేవతని గురు మూర్తి ఎత్తుకుపోయాడట అందుకు కంప్లైంట్ తీసుకోమని గొడవ. మీరు లీవులో ఉన్నారని చెప్పినా నాలుగు రోజుల నుంచి రోజూ వస్తూనే ఉన్నారు. ఎంత చెప్పినా ఎన్ని సార్లు చెప్పినా వాళ్లకి అర్ధంకాదు.

జనార్ధన్ అంతా విని లోపలికి పంపించమన్నాడు. ఇద్దరు పెద్ద వాళ్లు ఇద్దరు ఆడంగులు లోపలికి వచ్చి చేతులు కట్టుకుని నిలుచున్నారు. ఇద్దరు మగాళ్ళ ఒంటి మీద చొక్కా లేదు, ఒక తువ్వాలు భుజం మీద వేసుకుని, కింద గోచీ కట్టుకున్నారు. ముక్కుకి పోగు, మెడలో కంఠ కడియాలు వేసుకున్నారు.  వాళ్లలో ముసలాయన చేతిలో కర్ర ఉంది. మిగతా ఇద్దరు ఆడవాళ్ళని చూశాడు, తల మీద  కొంగు కప్పుకుని ఉన్నారు. నుదిటి మీద పెద్ద బొట్టుతో పాటు కళ్ళకి కాటుక, మెడలో కంఠ కడియం, తాళిబొట్టు ఉన్నాయి. వాళ్ళ చేతి నిండా గాజులు, వెండి కంకణాలు, కాళ్ళకి పెద్ద పెద్ద పట్టీలు, కాలి వేలు నిండా తొడిగిన మెట్టెలు చూసి తల ఎత్తి  అందరినీ చూశాడు. అమాయకులు అని మనసులో అనిపించింది. 

జనార్ధన్ : ఏయి.. ఆ రైటర్ని పిలవ్వయ్యా 
అలాగే సర్
రెండు నిమిషాల్లో రైటర్ లోపలికి వచ్చాడు 
వచ్చిన నలుగురు మాత్రం కట్టుకున్న చేతులు దించలేదు. ఆడవాళ్ళ కళ్ళలో బెరుకు కనిపిస్తుంది.

జనార్ధన్ : మీ పేర్లు?
నా పేరు వీరయ్య సారూ 
నా పేరు రంగా సారూ 
నా పేరు  దేవుడమ్మ సారూ 
నా పేరు మంగ సారూ 

జనార్ధన్ : ఎక్కడుంటారు, ఏం చేస్తారు ?

వీరయ్య : మాది పక్కనే గోరంక అడవి సారూ, ఆ ఆడవే మా తల్లిగా బతుకు సాగిస్తున్నాం సారూ. మా పుట్టుక, సావు అన్నీ అడవిలోనే సారూ. చెట్టు తల్లిని పూజిస్తూ అడవిలోనే ఉంటాము, మాలో పుట్టిన చెంచికి ప్రతీ యేటా తల్లి చెట్టు అమ్మోరు పూస్తుంది సారూ. చెంచినే మా దేవతగా పూజించుకుంటాము. అట్టాంటిది మా చెంచిని ఎత్తుకుపోనారు సారూ అని కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు. చెంచి కోసం వెళ్లిన మా ఇద్దరు పిల్లకాయలని తెగ నరికినారు సారూ.. 

జనార్ధన్ : అమ్మాయి ఫోటో ఉందా?

వీరయ్య : మాకు ఫోటోలు, గుర్తింపులు ఏమి ఉండవు సారూ. అసలు మేము అడవి నుంచి బైటికి రాము సారూ 

జనార్ధన్ : మరి ఆ గురు మూర్తి కంట్లో ఎలా పడ్డారు?

వీరయ్య : అడవిలో జింకలని వేటానికి వచ్చినారు సారూ. అవి మేము పెంచుకునేవి. చెంచి ఇష్టంగా కాపు కాసే నెమళ్ళని సంపినారు. చెంచి వాళ్లకి అడ్డం తిరిగినాది. అట్టా గొడవ అయ్యి చెంచిని ఎత్తుకుపోనారు సారూ. మీరే ఏదో ఒకటి చెయ్యాలి సారూ అని బతిమిలాడాడు.

గురు మూర్తి.. ఆకు రౌడీ నుంచి కిరాయి రౌడీగా మారి ఏరియాలో దోపిడీ, హత్యలు, మానభంగాలు, సెటిల్మెంట్లు చేసేవాడు. అలాంటి వాడికి పొలిటికల్ టచ్ అవడంతో గురు మూర్తి ఆగడాలకి అంతు లేకుండా పోయింది. పైకి మాత్రం రియల్ ఎస్టేట్, లోపల మాత్రం దందాలు, ధంకీలు, దోచుకోవడాలు. ఇప్పుడు ఎంతలా ఎదిగిపోయాడంటే గవర్నమెంట్ తన చేతిలో పెట్టుకుని రాష్ట్రాన్ని అల్లాడిస్తున్నాడు. అలాంటి వాడి చేతిలో చిక్కుకున్న అమ్మాయిని ఎలా కాపాడాలో జనార్ధన్‌కి అర్ధం కాలేదు. అలా అని వీళ్ళకి మాటలు చెప్పి పంపితే లాభం లేదు. ఏం చెయ్యాలా అని ఆలోచిస్తూ నలుగురు వంకా చూశాడు.

జనార్ధన్ : ఆడికి ఫోన్ కొట్టండి 

గురు మూర్తి నెంబరుకి ఫోన్ చేశారు. నాలుగు సార్లు రింగ్ అయ్యాక అవతల నుంచి హలో అన్న మాట వినపడింది. ఆ మాటలో ధ్వని.. పొగరు, లెక్క లేని తనం తాండవిస్తున్నాయి. జనార్ధన్ ఫోను చేతుల్లోకి తీసుకుని స్పీకర్ ఆన్ చేశాడు. ఇప్పుడు వీడిని గారు అని సంభోదించాలి అన్న ఆలోచనే ఇంకా ఎక్కువ చిరాకు తెప్పించింది.

జనార్ధన్ : గురు మూర్తి గారు, నేను సిఐ జనార్ధన్ మాట్లాడుతున్నాను.

గురు మూర్తి : చెప్పు

వాడి నోటి నుంచి మర్యాద ఆశించడం నాది తప్పు అనుకున్నాడు జనార్ధన్. 

జనార్ధన్ : గోరంక అడవిలో మీరు జింకలు, నెమళ్ళు వేటాడుతున్నారని, ఆ నేరాన్ని ఎదిరించినందుకు అడవిలో నివసిస్తున్న చెంచి అనే అమ్మాయిని మీరు బలవంతంగా ఎత్తుకుపోయారని కంప్లైంట్ ఇవ్వడానికి నలుగురు అడవి నుంచి వచ్చారు. 

గురు మూర్తి : ఏంటయ్యా కంప్లైంటు, నెమళ్ళు జింకలు అంటావ్. ఎవరో నలుగురు వస్తే నాలుగు తగిలించి తోసెయ్యక నాకు ఫోన్ చేస్తున్నావా.. ఎవడు నీకు ఉద్యోగం ఇచ్చింది. 

రేయి ఈ కుక్కలకి మేత పంపడం లేదా అన్న గురు మూర్తి అరుపు వినిపించగానే జనార్ధన్ కోపంగా కళ్ళు మూసుకున్నాడు. పిడికిలి బిగించుకుంది. 

జనార్ధన్ : చెంచి అనే అమ్మాయిని ఎత్తుకొని పోయారా లేదా?

గురు మూర్తి దగ్గర నుంచి ఎవరో ఫోన్ తీసుకున్నట్టు శబ్దం వచ్చింది. తరువాత హలో అని వినిపించింది. అది లాయర్ రామ బ్రహ్మం గొంతు. 

రామ బ్రహ్మం : నేను లాయర్ రామ బ్రహ్మం మాట్లాడుతున్నాను. చెంచి అనే అమ్మాయి ఎవరో మాకు తెలీదు. గురు మూర్తి గారు ఏ అడవికి వెళ్ళలేదు. ఏ నెమలిని, జింకలని వేటాడలేదు. గురు మూర్తి గారు దేశ భక్తుడు. అందరూ లేవగానే దేవుడిని తలుచుకుంటే గురు మూర్తి గారు మాత్రం జై భారతీ అనుకుంటాడు. (ఎందుకంటే అది నా పెళ్ళాం పేరు కాబట్టి అని గురు మూర్తి జోక్ చేస్తుంటే అందరూ నవ్వుకోవడం వినిపిస్తుంది) రామ బ్రహ్మం కూడా నవ్వడం తెలుస్తుంది. అందు చేత ఇలా ఎవరో నలుగురు ఊరు, పేరు లేని వాళ్ళ మాటలు విని గురు మూర్తి గారిని ఇబ్బంది పెట్టడం సబబు కాదు. మరేం.. ఉంటాను. 

ఫోన్ కట్ అయ్యింది. జనార్ధన్ ఎదురుగా ఉన్న వాళ్ళని చూశాడు. మిగతా ముగ్గురు ఏడుస్తుంటే మధ్య వయసులో ఉన్న రంగా మాత్రం కోపంగా చూస్తున్నాడు. అందరినీ బైటికి వెళ్ళమన్నాడు జనార్ధన్.

జనార్ధన్ : చూడు పెద్దయ్యా.. ఆ గురు మూర్తి రాక్షసుడు. వాడు చేసే ఏ పనికి సాక్ష్యాలు, ఆధారాలు ఉండవు. ఏవైనా ఉన్నా వాటిని మాయం చేస్తాడు. బలం, బలగం అన్ని వాడి గుప్పిట్లో ఉన్నాయి. ఇక్కడ అందరూ వాడి నుంచి లాభం పొందేవారే, ఎవరైనా మీకు సాయం చెయ్యాలని చూసినా వాళ్ళ కుటుంబాలకి ముప్పు వస్తుంది. అందువల్ల వాడి జోలికి ఎవ్వరు వెళ్ళలేరు. అది నేను అయినా.. అని తల దించుకుని ఆపేశాడు.

వీరయ్య : మీరే చేతులు ఎత్తితే ఎట్టా సారూ 

జనార్ధన్ : ఆ పిల్ల రాత అంతే అనుకుని మీరు మెలకుండా వెళ్ళిపోతే మంచిది. లేదంటే చావులు చూడాల్సి వస్తుంది. 

రంగా : నేను అప్పుడే చెప్పాను అని కోపంగా బైటికి వెళ్ళిపోయాడు.

వీరయ్య మిగతా ఆడంగులతో బైటికి వచ్చేశాడు. అడవి బాటలో నడుస్తూ ఎట్టా ఉన్నావే చెంచి.. ఆ చెట్టు తల్లే నిన్ను కాపాడుతాది అని నడుస్తుంటే రంగా మాత్రం ఏదో నిర్ణయానికి వచ్చినట్టు వేగంగా అడవిలోకి వెళ్లి చిన్న కత్తి నడుముకు దోపుకుని , బాణాల సంచి భుజానా వేసుకున్నాడు. 

చీకటి పడింది. అడవిలో అందరూ తల్లి చెట్టు కింద సమావేశం అయ్యారు. కాగడాల వెలుతురులో చిన్న పిల్లల్ని పంపించేశాక చెంచి గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు. ఎవరికి వారు తోచింది చెపుతుంటే వీరయ్య వింటున్నాడు. అప్పుడే మంగ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది. 

వీరయ్య : ఏమైనాది మంగా!

మంగ : నా పెనివిటి రంగా మాయమైనాడు. ఆడితో పాటు బాణాల సంచి, కత్తి కూడా తీసుకుపోనాడు. ఆవేశంలో ఏమైనా సేతునేమో అని భయపడింది.

మంగ మాటకి రేతిరి ఎవరి కంటా కునుకు నేదు. తెల్లవారుజామున కట్టకి పోయిన పిల్లగాండ్లు భయంతో కేకలు పెడుతుంటే అడవంతా మేలుకుంది. అందరూ పోయి చూశారు. రంగా తల చెట్టుకి వేలాడ తీసి ఉంది. బొట్లు బొట్లుగా రక్తం కారుతుంటే అది చూసిన అందరూ ఏడుస్తూ చుట్టూ చేరారు. చివర్లో వచ్చిన మంగ మొగుడి తల చూసి అక్కడే కళ్ళు తిరిగి పడిపోయింది. వీరయ్యకి సిఐ జనార్ధన్ చెప్పిన మాటలు చెవిలో మ్రోగుతున్నాయి. 

[phantom_series]

02

కిటికీలో నుంచి ఆశగా బైటికి చూస్తుంది చెంచి. అప్పుడే తెల్లవారిన వాతావరణం ఎలా ఉంటుందో చెంచికి బాగా అలవాటు. బులుగు అంచు ఉన్న తెల్ల చీరలో ఉంది. అడవిలో ఉన్నప్పుడు వేసిన జడ మెల్లగా విడిపోతుంది. జగణం కిందకి తాకే చెంచి జడ నలుపు ఆమె కాటుక కళ్ళు ఒకేలా ఉంటాయి. ఈ మధ్యనే కుట్టించిన ముక్కు పోగుని మాటిమాటికీ తడుముకునే అలవాటు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. ఈ పాటికి శుభ్రంగా స్నానం ఆచరించి అడవిలో చెంగు చెంగుమని తిరుగుతూ ఉండే చెంచి జడ, కళ్ళు రెండూ ఏవో చెపుతున్నట్టే అనిపించేది. జడ ప్రాణం ఉన్నట్టు దానికది కదులుతుంటే కళ్ళు కబుర్లు చెబుతున్నట్టు అటు ఇటు చూసేవి. అలాంటి చెంచి ఇప్పుడు పంజరంలో రామచిలుకలా కిటికీ నుంచి బైటికి చూస్తుంది. చెంచి కళ్ళకి ఉన్న కాటుక కిందకి జారింది. అర్ధరాత్రి తనని కాపాడటానికి వచ్చిన రంగాని తన ముందే గొంతు కోయడం ఇంకా జీర్ణించుకోలేకపోతుంది. పచ్చదనంలో ప్రశాంతంగా బతికే మనుషుల మధ్య నుంచి ఒక్కసారిగా రక్తపు దారి గుండా నరకానికి వచ్చానా అన్న మీమాంస, రంగా చావుని పదే పదే తలుచుకుని రోదిస్తుంది. గాలి శబ్దం కూడా లేని గది నుండి కాలు కదపకుండా బైటికి చూస్తుంటే అప్పటికే కారి కారి అలిసిపోయిన కన్నీరు ఇంకో చుక్క కార్చింది. తలుపు శబ్దం వినిపించగానే భయంతో గోడకి ఆనుకుని చూసింది. గురు మూర్తి లోపలికి వచ్చాడు. వాడి చేతిలో పళ్లెం ఉంది. లోపలికి వచ్చి చెంచిని చూడగానే ఆమె భయానక కళ్ళు నేరుగా గురు మూర్తి కళ్ళని చూశాయి. ఏదో మెరుపు కొట్టినట్టు చెయ్యి అడ్డం పెట్టుకున్నాడు గురు మూర్తి.

గురు మూర్తి : అబ్బా.. ఏమి కళ్ళే అవి. అంత అందమైన కళ్ళని నేనెన్నడు చూడలేదు. హీరోయిన్ శోభన కళ్ళని కూడా తల దన్నేలా ఏమి అందమే నీది. గురు మూర్తి దగ్గరికి వస్తుంటే అక్కడే వెనక్కి పోయింది చెంచి. రెండు రోజుల నుంచి చుక్క నీళ్లు తాగలేదు, ముద్ద అన్నం ముట్టలేదు.. అయినా నీ మొహం వాడలేదు, నీ బాడీ ముడుచుకుపోలేదు. నీలాంటిది మంచం మీద ఎంత సుఖం ఇస్తుందో తెలుసా. నాలాంటి నరగోస తాకే కామంధుడి కోరిక నువ్వు మాత్రమే తీర్చగలవు. మారం చెయ్యకుండా ముద్ద తిను, నాకు ఓపిక సచ్చిందంటే నువ్వు సచ్చినా పట్టించుకోకుండా దెంగుతాను.

గురు మూర్తి పళ్లెం పక్కన పెట్టి చెంచి దగ్గరికి వస్తుంటే ఆకాశంలో ఒక మెరుపు కిటికీ గుండా గురు మూర్తి కళ్ళలో పడింది. గురు మూర్తి చెయ్యి అడ్డం పెట్టుకుని తల తిప్పుకున్నాడు. అప్పటికప్పుడే ఈదురు గాలులు మొదలై గదిలో కరెంటు పోయింది. గురు మూర్తి అది గమనించి లైటు తెస్తా అని బైటికి వెళ్ళిపోయాడు. చెంచి గోడకి మూలన కాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చుంది. గురు మూర్తి మళ్ళీ రాలేదు. మెల్లగా కళ్ళు తిరుగుతున్నట్టు అనిపిస్తే గచ్చు మీదే ఒరిగి కళ్ళు మూసుకుంది. 

ఉలుకు పలుకు లేకుండా పడుకున్న చెంచి మళ్ళీ లేచింది తలుపు చప్పుడుకే, కానీ ఈ సారి వచ్చింది ఆడమనిషి. లేచి మూలకే కాళ్ళు ముడుచుకుని కూర్చుంది. ఆమె చేతిలో కూడా పళ్లెం ఉంది. నేరుగా చెంచి దగ్గరికి వచ్చి పక్కన కూర్చుంది. నా పేరు భారతి, నిన్ను బలవంతంగా తీసుకొచ్చిన గురు మూర్తి భార్యని అని పరిచయం చేసుకుంది. గురు మూర్తి పేరు వినగానే దూరం జరగబోయింది చెంచి.

భారతి : ఇప్పుడు ఏదైతే బాధ నువ్వు అనుభవిస్తున్నావో అది నీ కంటే ముందు అనుభవించిన  దాన్ని నేను, నాకు అలవాటు అయ్యింది. కొన్ని రోజులు పోతే నీకూ అలవాటు అవుతుంది.

చెంచి మనసు ఆ మాటలకి ఒప్పుకోకపోయినా తాను పడుతున్నంత బాధ భారతి పడింది  అని వినగానే “మీ వాళ్ళని కూడా చంపేశాడా!” అని అడిగింది. అవునని తల ఊపుతూ పళ్లెంలో అన్నం కలిపింది.

భారతి : మా అమ్మని, నాన్నని, అన్నయ్యని నా కాళ్ళ ముందే చంపేశాడు. చూసిన ప్రతీ మొహాన్ని సాయం అడిగాను, అడిగి అడిగి అలిసిపోయి బాధలకు విసిగిపోయి చివరికి అలవాటు పడ్డాను

చెంచి : కనిపించిన ప్రతీ మొహాన్ని అడిగానన్నావ్, మరి కనపడని మోహాన్ని అడగలేదా? 

ఎవరు అన్నట్టు చూసింది భారతి. “దేవుడు” అంది చెంచి, దానికి భారతి నవ్వితే ఈమెకి దేవుడంటే నమ్మకం లేదు కాబోలు అనుకుంది.

భారతి : దేవుడు ఎప్పుడూ కష్టాల్లో ఉన్నవాళ్ళకి, ఎవ్వరికి ఆపద తలపెట్టని వాళ్లకి సాయం చెయ్యరు. భూమ్మీద చెడు చేసేవాళ్ళకే నూకలు ఎక్కువ అని ముద్ద కలిపి తినిపించబోతే చెంచి మొహం తిప్పుకుంది. భారతి నవ్వి, నేను దేవుడిని నమ్మను, అందుకే నాకు సాయం చెయ్యలేదేమో కానీ నువ్వు నమ్ముతావు కదా.. దేవుడు సాయం అందిస్తే అది అందుకోవడానికి కొంచెమైనా శక్తి ఉండాలిగా, కొంచెం తిను.. నీకోసం తిను అంటే అప్పుడు నోరు తెరిచింది చెంచి.

భారతి మాటలు చెపుతూ తన కష్టాలు చెపుతూ తినిపిస్తే చెంచి అన్నం అంతా తినేసి ఆఖరికి భారతి ఉత్త చెయ్యి పెడితే నోరు తెరిచింది. భారతి నవ్వితే చెంచి చిన్నబోయింది, గడ్డం పట్టుకుని పెట్టుకొస్తా ఉండు అని లేస్తుంటే ఇందాక గురు మూర్తి తెచ్చిన పళ్లెం గుర్తుకొచ్చి చెంచి తనకు తానే లేచి ఆ పళ్లెం అందుకుని అన్నం తినేసింది. అన్నం తిన్నాక వెళ్ళిపోతున్న భారతిని వెనక్కి పిలిచింది.

చెంచి : నీకు పిల్లలు కావాలా?
భారతి : దేవుడు నీ గోడు వింటే ఆయనకి నా గోడు కూడా కాస్త వినిపించు అని నవ్వింది.

చెంచి భారతి పొట్ట మీద చెయ్యి పెట్టి “నా కడుపు నింపిన అన్న దాతవు నీవు, నీ కడుపు పండుతుంది. సంతాన ప్రాప్తిరస్తు.. ”  అన్న చెంచి మాట విని భారతి నవ్వి వెళ్ళిపోయింది. మూడు నెలలు గడిచాయి. గురు మూర్తి చెంచిని వశం చేసుకోవడానికి చెయ్యని ప్రయత్నం లేదు, గురు మూర్తి చెంచిని ముట్టుకోబోయిన ప్రతీసారి ప్రకృతి చెంచిని కాపాడుకుంటూ వస్తుంది. చెంచి చెయ్యి పట్టుకున్న అర ఘడియ లోపే గురు మూర్తిని ఎద్దు కుమ్మింది. అదే విషయం భారతి గుర్తు చేసినా కామ వాంఛతో ఉన్న  గురు మూర్తికి ఆ మాట రుచించలేదు, కాలు ఎత్తి కడుపులో తంతే నిలువునా కుప్ప కూలింది భారతి.

 ఆసుపత్రిలో చూపించుకుంటే మూడో నెల అనీ.. ప్రమాదమేమీ లేదని చెప్పింది డాక్టరమ్మ. వార్త వినగానే సంతోషపడుతుందనుకున్న భారతి ఆశ్చర్యపోయింది. ఆసుపత్రి నుంచి నేరుగా చెంచి దగ్గరికి వెళ్లి విషయం చెపితే చెంచి సంతోషించింది. భారతి కడుపు మీద చెయ్యి పెట్టి కళ్ళు మూసుకుని నవ్వుతూ “మహాలక్ష్మి.. ఆరోగ్యంగా ఉంది. ముందు కష్టపెట్టినా తనే నీకు సంతోషాన్నిస్తుంది. నీ బిడ్డని కాపలా కాసే వాడు కూడా త్వరలోనే పుడతాడు” అంది చెంచి. భారతి ఆశ్చర్యపోయింది, ఆడపిల్ల అని సంతోష పడినా భారతి చిరు నవ్వు ఎక్కువసేపు మోముపై నిలువలేదు. ఈ విషయం తన భర్తకి తెలిస్తే.. అని భయపడి విషయాన్ని చాలా గోప్యంగా ఉంచాలని నిర్ణయించుకుంది.

తరువాత నెలల్లో తేరుకున్న గురు మూర్తి ముందు బైట పెండింగ్ పనులు పూర్తి చేసుకుని ఇక చెంచిని చెరుచుదామని రెడీ అయ్యి సెంటు కొట్టుకుని వెళుతుంటే కన్ను భారతి మీద పడింది. అంతక ముందు నాటికి ఇప్పటికి మొహంలో కళ, ఒంటి రంగు అన్నీ పెరిగి చూడగానే మొడ్డ లేచేలా తయారు అయ్యింది భారతి. కడుపుతో ఉన్నదని తెలుసు, ఆపిల్ పండులా మెరిసిపోతున్న భారతిని చూడగానే కాలు చెంచి ఉన్న వైపు నుంచి ఇంటి పడక గది వైపుకి మళ్ళింది.

అద్దం ముందు తల దువ్వుతున్న భారతిని చురుక్కున అందుకుని మంచం మీద పడవేశాడు. పైట తొలిగిపోయి, జాకెట్లో నుంచి లైటు వెలుగుకి మెరుస్తున్న భారతి రొమ్ములు బైటికి దూకినట్టు, నునుపైన మేనితో వెలిగిపోతున్న భారతి పొట్టని చూసి మెల్లగా పొట్ట ముద్దు పెట్టాడు. మూడేళ్లలో మొదటిసారి గురు మూర్తి రాక్షసంగా కాకుండా మనిషిలా ప్రవర్తించాడు. మొగుడిని చెయ్యి చాచి మీదకి లాక్కుంది. రెండు చేతులతో జాకెట్ పట్టుకుని చింపుతుంటే భారతి నిగిడిన ముచ్చికలు కనిపించాయి. పళ్ళతో పట్టి లాగాడు. భారతి రెండు రొమ్ములు గట్టిగా పట్టుకుని మెలితిప్పుతూ లాగేస్తుంటే ప్రాణం పోయినట్టు అయ్యింది. కాలితో గట్టిగా తోసేసింది. గురు మూర్తి వదల్లేదు.. అక్కడే బోళ్ళా తిప్పి చీర పైకి ఎత్తి భారతి మీద పడి సర్దుకుంటుంటే భారతి అమాంతం నోరు తెరిచి ఊపిరి పీల్చుకుంది. గురు మూర్తిని వెనక్కి నెట్టేయ్యడం భారతి వల్ల కాలేదు. సళ్ళని బలంగా పట్టుకుని మంచానికి ఆదిమి నొక్కి గట్టిగా లోపల దూర్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. భారతి గట్టిగా కళ్ళు మూసుకుని నరకం చూస్తుంటే గురు మూర్తి భారతి గుద్దని దెంగుతూ బూతులు తిడుతున్నాడు. ఎగిరి ఎగిరి దెంగుతుంటే భారతి తన కడుపుకి ఏమి కాకుండా జాగ్రత్త పడింది. పెళ్ళానివి కాబట్టి పద్ధతిగా వదిలేసానే.. అదే ఆ చెంచి అయ్యుంటే అని నవ్వుతూ మొడ్డను లోపల పెట్టుకుని బైటికి వెళ్ళిపోయాడు. 

రాత్రి ఒంటి గంట కావొస్తుంది. ఆకాశంలో వాతావరణం మార్పులు తీసుకుంటుంది. ఉన్నట్టుండి చంద్రుడు మాయం అవగా ఈదురు గాలులు ఊపు అందుకున్నాయి. తలుపు దగ్గర పెళ్లు మని శబ్దం.. చెంచి గది తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. ఉలిక్కిపడి కూర్చుంది చెంచి. గడప దగ్గర గురు మూర్తి నీడ కనపడింది. అతని కుడి చేతిలో ఏదో ఉంది. ఎడమ చేతిలో ఏదో పట్టుకుని ఉన్నాడు. చెంచి చూస్తుంటే ఆకాశం గట్టిగా ఉరిమింది. ఆ ఉరుముకి గురు మూర్తి తెల్లని చొక్కా మీద ఎర్రని వేటు కనపడింది, అదే క్షణంలో గురు మూర్తి మొహం మీద రక్తపు మరకలు చూసింది. ఎడమ చేతిలో ఉన్న కత్తిని చూసింది, కుడి చేతిలో ఉన్న తలని మాత్రం చూసినా నమ్మలేకపోయింది. చూస్తుండగానే గురు మూర్తి మనుషులు లోపలికి వస్తున్నారు. వాళ్లంతా ఎవరినో తీసుకొస్తున్నారు. గురు మూర్తి తన దగ్గరికి వస్తుంటే చెంచి భయపడింది. వెనక వచ్చిన మనుషుల్లో ఎవరో లైటు వేశారు. అప్పుడు కనపడింది చెంచికి అసలు నిజం. 

గురు మూర్తి తెచ్చింది మనిషి తల.. అది తమ గూడెం పెద్ద వీరయ్య తాతది. చెంచి బెదిరిపోయి కేకలకి లేచింది. గట్టి గట్టిగా అరుస్తూ పిచ్చి దానిలా ఏడుస్తూ గురు మూర్తి మీద కోపంతో “ఏయి.. ఏయి..” అని అరుస్తుంటే గురు మూర్తి నవ్వాడు. వెనక మనుషులు తెచ్చింది తన గూడెం వాళ్ళ శవాలని.. అందరినీ చూసి పిచ్చి దానిలా ఏడుస్తుంటే అందులో ఇద్దరు చిన్న పిల్లలు కూడా ఉన్నారు. వాళ్ళ గొంతులు కోసేశారు.. కొన ఊపిరితో వాళ్ళు ఎక్కిళ్ళు పెడుతుంటే దగ్గరికి వెళ్ళింది. 

“నానీ.. మన్ను..” అని దగ్గరికి తీసుకోవడానికి చూసింది. వాళ్ళ ఎక్కిళ్ళు ఆగిపోతుంటే ఇద్దరి చేతులు పట్టుకుని గట్టిగా కళ్ళు మూసుకుంది. చెట్టు తల్లిని సాయం చెయ్యమని వేడుకుంటుంటే ఇద్దరు పిల్లల జ్ఞాపకాలు గుర్తుకొస్తున్నాయి.

చెట్టు కింద గద్దె మీద కూర్చుంది చెంచి. అప్పటికే పూజా కార్యక్రమం అయిపోయింది. మొహం అంతా పసుపుతో కాళ్ళకి పెద్ద గజ్జలతో అలిసిపోయి ఉంది. నానీ, మన్ను ఇద్దరు దగ్గరికి వచ్చారు. చూసి నవ్వింది చెంచి. 

నానీ : దేవత అక్కా.. పెద్దయ్యాక నీ వెనక నిలుచునేది నేనే అని మా అయ్య చెప్పాడు 

“అవును దేవత అక్కా.. మేమిద్దరమే ఉంటాం” అని మన్ను సంతోషంగా చెపుతుంటే చెంచి నవ్వి దగ్గరికి రమ్మంది. ఇద్దరు చెరో వైపున కూర్చున్నారు. చెంచి ఒంటి నుంచి వచ్చే సువాసన మన్నుకి తెలిసి ఇంకొంచెం దగ్గరికి జరిగి మెడ మీద పీలుస్తుంటే చెంచి నవ్వింది. ఇద్దరి నడుములు మీద చెయ్యి వేసి “ఇంకా చాలా పెద్ద అవ్వాలి మీరు” అంది. కాసేపటిలోనే మన్ను చెంచి ఒళ్ళో చేరితే నానీ వెనక చేరి నవ్వుతూ వాటేసుకుని ముచ్చట్లు చెపుతున్నాడు. వీరయ్య అది చూసి అరిస్తే ఇద్దరు అక్కడి నుంచి పారిపోవడంతో చెంచి నవ్వుకుంది. ఆ రోజు నుంచి నానీ, మన్ను ఇద్దరు చెంచి లేచే సమయానికే లేచే వారు, ఎప్పుడు వెంటే ఉండేవారు. చెంచి తనకి తెలిసిన విషయాలు, జ్ఞానం, చదువు అన్నీ నేర్పిస్తుంది. కుందేలు పిల్లల్లా తన చుట్టూ తిరిగే వాళ్ళు ఇప్పుడు ప్రాణం కోసం కొట్టుమిట్టాడుతుంటే చెంచి తట్టుకోలేక పోయింది. అంతలోనే చెంచి రెండు రెక్కలు పట్టుకున్నారు ఇద్దరు. గచ్చు మీద బలవంతంగా పడుకోబెడితే గురు మూర్తి తన మీద నిలుచుని బట్టలు తీస్తున్నాడు.

ఉలిక్కిపడి లేచింది భారతి. పిచ్చిగా వర్షం పడుతున్న శబ్దం విని లేచి తలుపులు తీసింది. ఎందుకో కంగారు పుట్టింది. ఒకసారి చెంచిని చూసి వద్దాం అని ఇంటి వెనక్కి వెళ్ళింది. పదిమంది మనుషులని చూడగానే అందరినీ తోసుకుంటూ లోపలికి పరిగెత్తింది.

★★★

ఇరవై నాలుగేళ్ల తరువాత

★★★

ఇండియన్ మిలిటరీ హెడ్ క్వాటర్స్
ఆపరేషన్ దురంధర్ సక్సెస్ తరువాత చిన్న పార్టీ జరిగింది. చీఫ్ స్వామినాధన్ ఒక్కడే తన ఆఫీసులో పెగ్ పోసుకుని మెల్లగా తాగుతూ ఆలోచిస్తున్నాడు. ఈ మధ్యనే చీఫ్ అయ్యాడు. ఆలోచిస్తుంటే మనసులో చిన్న అనుమానం మొదలయింది. ఎవరో మిస్ అవుతున్నట్టు అనిపించింది. లేచి తన జేబులో ఉన్న సీక్రెట్ లాకర్ డోర్ తెరిచాడు. లోపలికి  అడుగు పెట్టగానే ఆటోమేటిక్ లైట్లు వెలిగాయి. ఓ పక్కన బుక్ షెల్ఫ్ లాగ అన్నీ రికార్డులు ఉన్నాయి. మధ్యలో పాత కాలపు కంప్యూటర్ ఉంది. దగ్గరికి వెళ్లి గ్లాస్ మీద దుమ్ము ఉంటే తుడిచి అర చేతిని పెట్టాడు. కంప్యూటర్ చీఫ్‌ని గుర్తు పట్టి ఆన్ అయ్యింది. కాంఫిడెన్షియల్ అన్న ఫోల్డర్ ఓపెన్ చేసి వాటిల్లో ఈగల్ అన్న ఫోల్డర్ ఓపెన్ చేశాడు. అందులో పది జంతువుల పేర్లు ఉన్నాయి. చీఫ్ ఆఖరి నుంచి చదువుకుంటూ వస్తున్నాడు. 

9) బేర్
8) స్నేక్ 
7) వేల్
6) లేపర్డ్
5) వుల్ఫ్
4) క్రొకొడైల్ 
3) ఎలిఫెంట్
2) టైగర్
1) లయన్ 
0) ఈగల్

ఒక్కొక్కరి ఫోల్డర్ ఓపెన్ చేసి చూస్తూ వస్తున్నాడు. చిన్నప్పటి నుంచి స్వామినాధన్ కున్న ఒకే ఒక్క గోల్ మిలిటరీ హైయెస్ట్ పోస్టుకి చేరుకోవాలి. దేశ రహస్యాలు, సడన్‌గా తీసుకునే నిర్ణయాలు వీటన్నిటిలో తనూ ఉండాలి అన్న లక్ష్యం. పదమూడేళ్ళప్పటి నుంచి కష్ట పడితే యాభై తొమ్మిదేళ్ళకి చీఫ్ అయ్యాడు. ఈ పదవి కాలం మూడేళ్లు మాత్రమే.

బేర్ - రవి చంద్రన్ - ట్రైనడ్ ఇన్ కోల్డస్ట్ ప్లేసెస్ అని వివరాలు, ఫోటో, మిగతా డీటెయిల్స్, అతని బలాలు, అతను చేసిన మిషన్స్ వివరాలు ఉన్నాయి.

స్నేక్ - సలీం - ఇతను చేసిన అన్ని మిషన్స్ అడవిలో ఉండి చేసినవే - ట్రైనింగ్ డీటెయిల్స్ 

వేల్ - సుందర్ సింగ్ - నేవీకి సంబంధించిన సోల్జర్ - మిషన్స్ - ట్రైనింగ్ డీటెయిల్స్ 

ఎలిఫెంట్ - అషుతోష్ వికాస్ - ఫోటో - మిషన్స్ - ట్రైనింగ్ డీటెయిల్స్ 

టైగర్ - విక్రమ్ - ఎయిర్ ఫోర్స్ - ఫోటో - మిషన్స్ - ట్రైనింగ్ డీటెయిల్స్ 

1) లయన్ - ఫోటో లేదు - పేరు మాత్రం రణవీర్ అని ఉంది. ఎక్కడ పని చేస్తున్నాడో ఉంది, ప్రస్తుతం రష్యా మిలిటరీ కమాండర్‌గా ఉన్నాడు. హై పోటెన్షియల్ అని రిమార్క్ చేసి ఉంది.

0) ఈగల్ - ఓపెన్ చెయ్యగానే డిసీస్డ్ అని ఎర్రగా స్టాంప్ ఉండడం చూసి క్లోజ్ చేయబోతుంటే కింద ఫోటో లేనట్టు అనిపించింది. కిందకి స్క్రోల్ చేశాడు. పేరు కూడా లేదు. ట్రైనింగ్ వివరాల్లో ఎయిర్ ఫోర్స్, నేవీ, మిలిటరీ అని మూడు ఉండటం చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. చీఫ్ తన తెలివితేటలు ఉపయోగించి వయసు లెక్కిస్తే తన ఎనిమిదేళ్ళ నుంచి మిలిటరీ లోనే ఉన్నాడని తెలిసింది. అతను చేసిన మిషన్స్ ఒక్కోటి చదువుతూ ఆశ్చర్యపోతూ అబ్బురపోతూ తెల్లారి ఐదు అయ్యిందన్న సంగతి కూడా మర్చిపోయాడు. కింద సీక్రెట్ ఫోల్డర్ చూడగానే అందులో అతని ఫోటో ఉంటుందని ఆశగా ఓపెన్  చేశాడు. ఫోటో లేదు కానీ తన లాస్ట్ మిషన్ ఆఫగానిస్తాన్, అది కూడా మిషన్ పూర్తి అయ్యి ఆరు నెలలు దాటింది అని ఉంది.


ఆరు నెలలు దాటితే ఎందుకు రిపోర్ట్ చెయ్యలేదు, ఏమైనా జరిగిందా లేక నిజంగానే చనిపోయాడా! వెంటనే అతనితో మాట్లాడాలని పక్కనే ఉన్న టెలిఫోన్ తీసి కంప్యూటర్లో ఉన్న నెంబరుకి డయల్ చేశాడు. అర నిమిషంలో ఫోన్ కనెక్ట్ అయ్యింది. అవతల నుంచి ఆడవారి గొంతు వినపడింది. 
“గుడ్ మార్నింగ్ సర్, మధు రిపోర్టింగ్” అంది. 

స్వామినాధన్ : కనెక్ట్ మి విత్ ఈగల్
మధు : గివ్ మి ఎ మినిట్ 
(హిందీ)
స్వామినాధన్ : మిషన్ పూర్తయి ఆరు నెలలు దాటింది, నాకెందుకు రిపోర్ట్ చెయ్యలేదు 
మధు తడబడింది : నాకు తెలీదు సర్ 

రెండు నిమిషాల తరువాత మధు “సర్, అతను మాట్లాడే స్థితిలో లేడు” అంది చిన్నగా.. స్వామినాధన్ కి మధు గొంతులో సీరియస్ నెస్ కనిపించలేదు.

స్వామినాధన్ : మిషన్లో ఉన్నాడా 
మధు : లేడు 
స్వామినాధన్ : మరి.. కనెక్ట్ హిం (కొంచెం గంభీరంగా చెప్పాడు)

మధు చేసేది లేక కాల్ కనెక్ట్ చేసింది. చీఫ్ హలో అన్నాడు. మాట్లాడేది మధు కూడా వింటుంది. 


“ఉమ్మ్.. ఆహ్... త్సె వష్వల్ (ఏమైంది?)” అన్న అమ్మాయి గొంతు వినపడింది. అది ఆఫఘానిస్తాన్ భాష పష్తో.. 
“ఉమ్మ్.. డైలా రాషా(దగ్గరికి రా)” అని పిలుస్తుంది ఆ అమ్మాయి. 

ఈగల్ : త్సోక్ (ఎవరు?)
స్వామినాధన్ : ఐయామ్ స్వామినాధన్.. 
ఈగల్ : కల్ రిపోర్ట్ కరూంగా సాబ్ (రేపు రిపోర్ట్ చేస్తాను) జ్మా బాష్(నా బాస్) అని చెపుతుంటే అమ్మాయి నవ్వుతున్నట్టు వినపడింది.


“జా లహ్ తా సరా మీనా లరమ్ (ఐ లవ్ యు)” అని అమ్మాయి పష్తోలో చెపుతుంటే పిర్ర మీద కొట్టిన శబ్దం వచ్చింది. “ఆహ్” అన్న మూలుగు తరువాత “ప లోర్ ఘాగ్ (గట్టిగా)” అంది నవ్వుతూ కసిగా అమ్మాయి మూలుగులు వినపడుతుంటే మధు వెంటనే కాల్ కట్ చేసింది. ఇక్కడ స్వామినాధన్ బీపీ పెరుగుతుంటే వేగంగా బైటికి వచ్చి తన టేబుల్ మీద ఉన్న మంచినీళ్లు తాగాడు.  ఒక సోల్జర్ చీఫ్ ముందు  ఇలానా ప్రవర్తించేది అని కోపంగా ఇంకో పెగ్గు లాగించాడు.

[phantom_series]

03


ఫ్లైట్ ఢిల్లీలో ల్యాండ్ అయ్యింది. ఇంకో మూడు రోజుల్లో స్వాత్రంత్ర దినోత్సవం ఉన్నందున సెక్యూరిటీ హడావిడి కాస్త  ఎక్కువగా ఉంది. అన్ని సీసీ టీవీ మానిటర్లని క్షుణ్ణంగా పరిశీలిస్తున్నారు. అనుమానం వచ్చిన వాళ్ళు ఎంత సెలబ్రిటీలైనా చెక్ చెయ్యకుండా వదలడం లేదు. వాకీటాకీ లన్నీ మొగుతూనే ఉన్నాయి. ఇంతలో ఒక గుంపు టర్మినల్ నుంచి లోపలికి వచ్చి ఇమ్మిగ్రేషన్ చెక్ చేయించుకుంటున్నారు. వాళ్ళు వచ్చింది ఆఫగనిస్తాన్ నుంచి. అందులో ఒకతన్ని చూడగానే పక్కకి నిలబెట్టారు. ముసలమ్యాన్ వేష ధారణలో కింద తెల్ల లాల్చి, పైన బూడిద రంగు పైజామాలో ఉన్నాడు. మెడలో గళ్ళ కర్చీఫ్ ఉంది, అది చెమట తుడుచుకోవడానికి. గుబురు గడ్డం మొహం అంతా కవర్ చేసింది. చెవులు ముక్కు మాత్రం చాలా శుభ్రంగా ఉన్నాయి, ఐదు పూటలా ప్రార్ధన చేసే వాళ్ళు మాత్రమే ఇలా ఉండగలరు. 

(హిందీ)
“సర్.. ఏమైంది? నన్నెందుకు పక్కకి నెట్టేసారు?” అని అమాయకంగా అడిగాడు. అతని కళ్ళలో భయం కనిపిస్తుంది. నిస్సహాయంగా తను వచ్చిన గుంపు వాళ్ళ వైపు చూశాడు, అతన్ని వాళ్ళు పట్టించుకోలేదు. ఇద్దరు ఆఫీసర్లు వచ్చి వేరే గదికి తీసుకెళ్లారు. వాళ్ళు ఏ సమాధానం చెప్పలేదు. అరగంట భయం భయంగా గదిలో గడిపిన తరువాత ఒక ఆఫీసర్ లోపలికి వచ్చాడు, వయసు బహుశా నలభై ఐదు పైనే ఉండచ్చు. ఆయన ఛాతి మీద శ్రీరామ్ అన్న పేరు చూసి లేచి నిలుచున్నాడు. ఆయన వెనకే ఇందాక గదిలోకి తీసుకొచ్చిన ఇద్దరు కూడా వచ్చారు. లగ్గేజ్ చెక్ చేసాం సర్. హి ఈజ్ క్లియర్ అని సెల్యూట్ కొట్టి వెళ్లిపోయారు. శ్రీరామ్ మాత్రం పాస్పోర్ట్ చూస్తూ ఫోటో మ్యాచ్ చూస్తున్నాడు. 

శ్రీరామ్ : నీ పేరు 

“అశోక్ సర్”

శ్రీరామ్ : తొమ్మిది నెలల టూరిస్ట్ విసా ఓకే.. అయినా నీ వేషధారణ చూస్తుంటే అనుమానంగా ఉంది.

అశోక్ : బతకి ఉండాలి కదా సార్ 

శ్రీరామ్ : అంటే..!

అశోక్ : అప్పులు తట్టుకోలేక ఏదైనా ఉద్యోగం వెతుకుతుంటే ఆఫగానిస్తానులో పని దొరికింది. అదేంటో నేను వెళ్ళగానే అక్కడ టెర్రరిస్టులు మన ఇండియా మీద అట్టాక్ చేశారు. అక్కడ ఉండలేక ఇండియాకి రాలేక నరకం చూశాను. పర మతం వాళ్ళందరినీ చంపేస్తుంటే వేరే దారి లేక అన్నీ మార్చేసాను. రెండు నెలల్లో దేవుడి దయ వల్ల గొడవ ముగిసింది. టెర్రరిస్ట్ క్యాంపుని పెల్చేసి అందరినీ నాశనం  చేశారు. మిగతా ఈ ఆరు నెలల్లో నా అప్పులు తీర్చుకుని బతుకు జీవుడా అంటూ నా తల్లి దగ్గరికి వచ్చేస్తున్నాను.

(తెలుగు)
శ్రీరామ్ : నమ్మచ్చా ఇదంతా?

అశోక్ : అన్నా.. (ఏడ్చేసాడు) మీరు తెలుగు వాళ్ళా. భయపడిపోయా అన్నా.

శ్రీరామ్ : ఊరుకో ఊరుకో ఎద్దులా ఉన్నావ్. ఏడిస్తే బాగోదు 

అశోక్ : సారీ అన్నా 

శ్రీరామ్ : తరువాత ఏం చేద్దామని? భుజం మీద చెయ్యి వేసి నడిపించుకుంటూ బైటికి తీసుకొచ్చాడు.

అశోక్ : చిన్న వ్యాపారం పెట్టుకోవడానికి కొంచెం వెనకేశా అన్నా.. ఏదైనా చేస్తాను 

శ్రీరామ్ : ఆ దేశంలో ఏముందని నీకు అంత మిగిలింది రా!

అశోక్ : డ్రైవర్ అన్నా 

శ్రీరామ్ : డ్రైవింగులో అంత మిగులుద్దా!

అశోక్ : నమ్మకంగా పని చెయ్యాలన్నా అంతే.. రమజాన్ పండక్కి బంగారం గిఫ్ట్ ఇచ్చారు తెలుసా, నేను వెళ్ళేటప్పుడు కూడా ఐదు లక్షలు ఇచ్చాడు మా సేట్ అని గర్వంగా చెప్పాడు.

శ్రీరామ్ : ఏది.. నీ డ్రైవింగ్ లైసెన్స్ చూపించు 

అశోక్ : నువ్వు నన్ను నమ్మట్లేదు కదా అన్నా 

శ్రీరామ్ : తప్పుగా అనుకోకురా.. అది నా ఉద్యోగం 

అశోక్ : ఒక్క నిమిషం అని పర్సులో నుంచి ఇంటర్నేషనల్ డ్రైవింగ్ లైసెన్స్ తీసి చూపించాడు. GUVVA ASHOK MURTHY అని చదివి ఇచ్చేశాడు శ్రీరామ్. అన్నా.. నేను వెళ్ళచ్చా?

శ్రీరామ్ : ముందా వేషం మార్చు, లేదంటే బొక్కలో తోస్తారు అని నవ్వాడు.

అశోక్ : అలాగే అన్నా.. అని వెళ్ళిపోతూ అన్నా.. ఎందుకు ఇంత హడావిడిగా ఉంది ?

శ్రీరామ్ : కాసేపట్లో పియం గారు వస్తున్నారు 

అశోక్ : ఓహ్.. అన్నా నేను చూడచ్చా 

శ్రీరామ్ : అంత సేపు ఇక్కడ నిన్ను ఉండనివ్వలేము 

అశోక్ : అన్నా అన్నా.. మీలాంటోళ్ళు రోజూ చూస్తారన్నా మా లాంటోళ్ళకి ఇది లైఫ్ టైమ్ అచీవ్మెంట్ అన్నా, చూసి వెళ్ళిపోతా అన్నా 

శ్రీరామ్ : కుదరదు..

అశోక్ : అబ్బా.. అన్నా.. ఆయనంటే నాకు చాలా ఇష్టం అన్నా. నువ్వు పర్మిషన్ ఇస్తే వెళ్లి ఈ గడ్డం, బట్టలు మార్చుకుని వచ్చేస్తా అన్నా 

శ్రీరామ్ : సరేపో.. 

“థాంక్స్ అన్నా” అని వెళ్లిపోతున్న వాడి అమాయకత్వాన్ని చూసి నవ్వుకున్నాడు శ్రీరామ్. అశోక్ వెళ్ళగానే శ్రీరామ్ అతన్ని మళ్ళీ లోపలికి రానివ్వద్దని ఆర్డర్ వేశాడు. చూస్తుండగానే గంటన్నర గడిచింది. ఎయిర్పోర్ట్ ముందు ప్రెస్ అందరూ వచ్చేసారు. బైట బ్యాందొబస్తుతో పాటు బార్రికేడ్స్ కూడా వచ్చేశాయి. అశోక్ కూడా వచ్చాడు. కానీ ఎవరు లోపలికి రానివ్వలేదు. శ్రీరామ్ కనిపించగానే “అన్నా.. ” అని కేక వేసినా శ్రీరామ్ విననట్టు నటించేసరికి అరవడం ఆపేశాడు. గడ్డం, చిన్న మీసంతో వచ్చిన అశోక్‌ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు, వాడిలో చాలా మార్పు వచ్చింది. వాడి అమాయకత్వం కంటే నా ఉద్యోగం ముఖ్యం అనుకున్నాడు శ్రీరామ్, అందుకే అశోక్‌‌ని పట్టించుకోలేదు. పియం గారు బైటికి వస్తున్నారు అనగా అందరూ ముందుకు వెళుతుంటే అశోక్ వెనకబడ్డాడు, అది శ్రీరామ్ గమనించాడు. వాడి మెతకదనం చూసి కొంచెం జాలి పడ్డాడు శ్రీరామ్. 

ప్రెస్ : రానున్న స్వాతంత్ర దినోత్సవ వేడుకల్లో పాలుపంచుకోవడానికి విచ్చేసిన ప్రాధాని వీరేంద్ర వోడి గారు. మరి కొన్ని నిమిషాల్లో ఆ విజువల్స్ మనం చూడచ్చు.

ఒక్కసారిగా అందరూ గుంపు కడుతుంటే అశోక్ వాళ్ళ వెనుకే ఉండిపోయాడు. ముందుగా కళ్ళ జోడు కనిపించింది. ఒక్కసారైనా తన వంక చూస్తాడేమో అన్న ఆశ. అశోక్ కేకలకి లేచాడు. “వోడి గారూ..  వోడి గారూ.. ” అని కేకలు, కేరింతలు పెడుతూ చెయ్యి ఊపాడు. ఆపకుండా అరుస్తుంటే కొంతమంది ప్రెస్ వాళ్ళు సెక్యూరిటీ వాళ్ళు చూడగా చివరిగా ప్రధాని కూడా చూసి దగ్గరికి రమ్మని సైగ చేసి తన సెక్యూరిటీకి ఇన్ఫం చేశాడు.  ఒక్కసారిగా కెమెరాలన్నీ అశోక్ వైపు తిరిగాయి.  అప్పటి వరకు మెతకగా ఉన్న అశోక్ గుంపుని చీల్చుకుంటూ వచ్చి ప్రధాని ముందు నిలబడ్డాడు. అశోక్ భుజం మీద ప్రధాని చెయ్యి వేసి జనాలని, కెమెరాని చూసి చెయ్యి ఊపాడు. అశోక్ వెంటనే కాళ్ళ మీద పడి లేచాడు.

(హిందీ)
ప్రధాని : నమష్కార్ (వెళ్లిన పని ఏమైంది)

అశోక్ : సర్ బిగ్ ఫ్యాన్ సర్.. బిగ్ ఫ్యాన్ (మళ్ళీ కాళ్ళ మీద పడ్డాడు) (అయిపోయింది, ఆ దేశంలో మన పర్మిషన్ లేకుండా ఈగ కూడా పిత్త లేదు)

కెమెరా వద్దని సైగ చేశాడు ప్రధాని. సెక్యూరిటీ ప్రెస్ అందరినీ ఆపేసింది. చీఫ్ సెక్యూరిటీ తప్ప ప్రధాని వెనక ఇంకెవ్వరు లేరు

ప్రధాని : వొడీ సర్కార్ కైసేహే (ఆరు నెలలు!)

అశోక్ : మీరు చెప్పింది చిన్న పనా.. పైగా మా చీఫ్‌కి కూడా తెలియకుండా చెయ్యాలన్నారు.

ప్రధాని : అది పక్కన పెట్టు. నా పార్టీ మీద నీ ఒపీనియన్ అడిగితే పోయిన సారి దాటేసావ్ 

అశోక్ : పదిహేనేళ్లుగా రూల్ చేస్తున్నారు. మళ్ళీ నేను చెప్పాలా 

ప్రధాని : ఐ వాంట్ యువర్ ఒపీనియన్ 

అశోక్ : ఆఁహాఁ.. వీరేంద్ర వోడి అని అరవగానే వెనక ఉన్నవాళ్లు జిందాబాద్ కొట్టారు. 

అరుస్తూనే అక్కడి నుంచి పారిపోయాడు అశోక్. ప్రధాని నవ్వుతూ “బద్మాష్” అని తిట్టుకున్నాడు. 

★★★

ఢిల్లీ నుంచి హైదరాబాదుకి బుక్ చేసుకున్న ట్రైన్ చూసి ఎక్కి బెర్త్ చూసుకున్నాడు. 67 నెంబర్ అప్పర్ బెర్త్ ఎక్కి కళ్ళు మూసుకుంటే నిద్ర పట్టేసింది. 

భారతి : పారిపో నాన్నా.. వెళ్ళు.. ఒక్క నిముషం.. (మొహం అంతా ముద్దులు పెట్టింది) వెళ్ళు అని ఏడుస్తూ చూస్తుంటే..  (పారిపోతున్న అడుగుల శబ్దం)

టీసీ వచ్చి లేపితే లేచాడు అశోక్. సీట్ కంఫర్మ్ చేస్తూ “హేయి.. తు వహీ హేనా! (నువ్వు తనే కదా!)” అని చూస్తుంటే ఏమయిందని అడిగాడు అశోక్. టీసీ తన ఫోనులో వీడియో చూపించి ఒక సెల్ఫీ ఇవ్వమని అడిగితే రాత్రి కదా సరిగ్గా రాదు, పొద్దున్నే ఇస్తాను అన్నాడు. టీసి సరే అని వెళ్ళిపోయాడు. కాసేపు కూర్చుని క్యాండీ క్రష్ ఆడి ఫోన్ పక్కన పెట్టాడు. నిన్న రాత్రే తరువాత పోస్టింగ్ ఎక్కడో డీటెయిల్స్ పంపించారు. 

సిటీని మనుషుల్ని ప్రభుత్వాన్ని పీడించుకు తింటున్న ముగ్గురు పని పట్టమని లోకల్ పోస్టింగ్ వేశారు. వాళ్లలో ఒకడు గురు మూర్తి.. 

ఇది స్వామినాధన్ కావాలనే చేశాడని తెలుసు, నిజానికి నవ్వుకున్నాడు. ఎందుకంటే ఈగల్ బ్యాచ్ సోల్జర్స్ ట్రైన్ అయ్యింది మిలిటరీ, నేవీ, ఎయిర్ ఫోర్స్ నుంచే అయినప్పటికీ వీళ్ళ కంట్రోల్ ఆయా విభాగాల చీఫ్ చేతుల్లోనో లేక అందరినీ కొ-ఆర్డినేట్ చేసే చీఫ్ స్వామినాధన్ చేతుల్లోనో ఉండదు. ఉంటుందని అనుకుంటారు అంతే. 

ఎందుకంటే ఈగల్ బ్యాచ్ ఎలా ఆపరేట్ అవుతుందో,  ఎక్కడ నుంచి ఆపరేట్ అవుతుందో అందులో ఉన్న సోల్జర్స్ కి కూడా తెలియదు. అన్నిటికి హెడ్ ఈగల్ మాత్రమే.. దేశం మొత్తానికి ఉన్న పది మంది సూపర్ సోల్జర్స్ ఎవరు తప్పులు చెయ్యరు, చిన్నప్పటి నుంచి దేశం కోసం తయారు అయ్యి స్వయంగా ఇష్టపడి బ్రెయిన్ వాష్ చేయించుకున్న వాళ్ళు. వాళ్ళ మోటివ్, క్లారిటీ అన్నీ వేరే లెవెల్లో ఉంటాయి. పొరపాటున ఏదైనా జరిగినా చూసుకోవడానికి ఈగల్ ఉన్నాడు. ఈగల్ ఎలా ఉంటాడో ఎవరికీ తెలీదు. నిజానికి ఈగల్ ఎలా ఉంటాడో స్వామినాధన్‌కు తెలుసుకోవడం పెద్ద కష్టమేమి కాదు, కానీ రేపు ఏదైనా సమస్య వస్తే మొహం తెలుసు గనుక ముందు చచ్చేది తనే.. తాపీగా చంపేసి దేశం కోసం అని రిపోర్ట్ రాసి దొబ్బుతారు. ఫస్ట్ సిటిజెన్ అయిన ప్రెసిడెంటుకి కూడా వీళ్ళు సమాధానం చెప్పనవసరం లేదు. 

“WE NEVER MAKE A MISTAKE

ACTIONS OVER WORDS”

                       —ఇదే వీళ్ళ ప్రధాన సూత్రం. తప్పులు చెయ్యరు. జరిగితే వాళ్ళే చూసుకుంటారు. మాటలు, చర్చలు, కంప్లైంట్లు, డిబేట్లు ఏమి ఉండవు.. ఓన్లీ యాక్షన్. వీళ్ళకి బ్యాకప్ ఉండదు, సమస్యల్లో చిక్కుకుంటే అందుబాటులో ఇంకో సూపర్ సోల్జర్ ఉంటే అదృష్టం లేదంటే వాళ్లకి వాళ్ళే డీల్ చేసుకోవాలి. ఉన్నపళంగా ఏ కారణం లేకుండా చచ్చిపోమ్మని ఆర్డర్ వస్తే ఎవ్వరికి అనుమానం రాకుండా చచ్చిపోయేంత డ్యూటీ చేస్తారు దేశం కోసం. ఇవేమి తెలియని స్వామినాధన్ లాంటి వాళ్ళు తన మీద గెలిచానని సంబరపడిపోయే సందర్భాలు పుష్కళం. ఎవరీ థింగ్ ఇస్ ఎ ప్రాసెస్ హియర్. ఏది ఎందుకు జరుగుతుందో అర్ధం అయ్యేలోపే అన్నీ జరిగిపోతాయి. మరి ఈగల్‌ని కంట్రోల్ చేసే వాళ్ళు ఎవరు లేరా అంటే ఉన్నారు. 

★★

తెల్లారింది. 
కామన్ మ్యాన్ టు సెలబ్రిటీ ఇన్ టు మినిట్స్..
పది సార్లు విన్నాడు ఇదే టెలికాస్ట్. కింద అందరి ఫోన్లలో ఇదే మొగుతుంది. అందుకే కిందకి దిగలేదు. అయినా లాభం లేనట్టు తెల్లారగానే సెల్ఫీ కోసం వచ్చేశాడు టీసీ. ఆన్లైన్ రీచ్ కోసం ఎంతగా ఎగబడుతున్నారు జనం..

హైదరాబాద్ దిగేవరకు ఓపికగా సెల్ఫీలు ఇచ్చాడు అశోక్. ఒక అమ్మాయి అయితే ఇంటర్వ్యూ కూడా తీసుకుంది. ట్రైన్ దిగేముందే మొహానికి కర్చీఫ్ కట్టుకుని బాత్రూంలో బట్టలు మార్చుకుని దిగాడు. నేరుగా ఇంటికి వెళ్ళాడు. పేరుకే ఇల్లు, ఒక చోట ఉండేవాడు కాదు, ఒక మనిషితో ఉండేవాడు కాదు. సకలం సర్వం నాదే అన్నట్టు ప్రపంచమంతా తిరిగి చివరికి వచ్చేది తన అండర్లో ఉన్న మధు ఇంటికి. 

అసలు పేరు మధుమతి, ఈగల్ ఎనిమిదేళ్ళ వయసు నుంచి కేర్ తీసుకుంటుంది. ట్రైనింగులో భాగంగా అమ్మతనం, ఆలితనం నేర్పింది మధునే, ఇప్పుడు తన అండర్ లోనే కొ-ఆర్డినేటరుగా పని చేస్తుంది. అందరికీ ఈ సదుపాయం లేదు. ఈగల్ మాత్రమే ఎంపిక చేసుకునే అవకాశం ఉంది. తలుపు తెరవగానే సోఫాలో కాలు మడుచుకుని కూర్చున్న మధు కనిపించింది. ఎదురుగా టీవీలో తనకి సంబంధించిన వార్తనే చూస్తుంది. గోధుమ రంగు చీరకి మెరూన్ బార్డర్, దానికి మాచింగ్ మెరూన్ జాకెట్ విత్ బ్యాంగిల్స్. కాలు మడుచుకుని కూర్చోవడం వల్ల మధు తొడ సైజు తెలుస్తుంది. నలభై రెండు దాటినా పొట్ట మీద ఒకే ఒక్క మడతతో మైసూర్ సండల్ కలర్ చర్మం మెరిసిపోతున్నట్టు కనిపిస్తుంటే అశోక్ చూస్తూ ఉండడం చూసి నవ్వింది మధు. 

మధు : లోపలికి రారా సెలబ్రిటీ.. ఇంకెంత సేపు చూస్తావ్ అని నవ్వింది. 

అశోక్ లోపల అడుగు పెట్టాడు

మధు : నేరుగా ఇంటికే పోక.. మళ్ళీ ఇక్కడికెందుకు ?

అశోక్ : నీతో ఓ రాత్రి గడిపి పోదామని వచ్చానే 

మధు :  నీ సీక్రెట్ మిషన్ ఏమైందో? అడిగిన వెంటనే నాలిక కరుచుకుంది. పోయిన సారి ఇలాంటి ప్రశ్న ఒకటి పదే పదే అడిగితే నీకు ఎంత వరకు తెలియలో అంత వరకు మాత్రమే నీ బాధ్యత, ఇద్దరి మధ్య ఉన్న చనువుని దేశంతో ముడి వెయ్యద్దని చాలా క్లియర్‌గా గుద్ద దెంగి మరీ చెప్పాడు. 

అశోక్  ఏం మాట్లాడకుండా గదిలోకి వెళుతుంటే “సారీ.. ” అంది మధు. “ఇట్స్ ఓకే” అని వినిపించింది లోపల నుంచి. స్నానం చేసి బైటికి రాగానే ప్లేటు నిండా భోజనంతో గదిలోకి వచ్చింది. అశోక్ బాత్రూం తలుపు తీయగానే కుడి చేత్తో ప్లేటు, ఎడమ చేత్తో నీళ్ల గ్లాసు పట్టుకుని నిలుచున్న మధు గోధుమ రంగు చీర ఫ్యాన్ గాలికి చిన్నగా కదులుతుంటే అర్ధచంద్రాకారంలో క్షణానికి పది సార్లు కనిపిస్తుంది లోతైన మధు బొడ్డు. గంధపు ముఖాన్ని నడుము వరకు సాగిన నల్లని జుట్టు అందం పెంచుతుంటే చురుకైన కళ్ళు బొమ్మలా చూస్తున్నాయి. చీరలోనూ 8 అంకె వేసినట్టు ఉన్న మధు శరీర సౌష్టవం అశోక్‌ని రెచ్చగోడుతుంది. టైట్ బ్రా వేసిందేమో రొమ్ములని గట్టిగా పట్టి ఉంచినట్టు జాకెట్లో సరిగ్గా ఉన్నాయి. రెండు వైపుల నుంచి నడుముని డయాగనల్‌గా చుట్టినట్టు సరిగ్గా బొడ్డు కింద కట్టి అక్కడి నుంచి లోపలికి తొంగి చూడమంటూ కుచ్చిళ్ళు లోపలకి వెళ్లాయి. 

ఒకప్పుడు ఇరవై ఐదు పైసల నాణాలు ఉండేవి, సరిగ్గా అంతే ఉంది. కాకపోతే చూడముచ్చటగా, అందంగా ఉంది. ఆ బొడ్డులో వేడి నీళ్లు పోసుకుని దిగి ఈత కొడుతూ ఓ చివర సేద తీరుతూ కొబ్బరి నీళ్లు తాగాలనిపించింది. 

లేదంటే లోయలో పడినట్టు మధు గుండ్రని బొడ్డులో పడి బైటికి రావడానికి ప్రయత్నించే ఓ సాహస వీరుడు గుర్తొచ్చాడు. ఆ వీరుడు తనే అవ్వాలని, బొడ్డుని అధిరోహించిన మరు క్షణం మంచం మీద సేద తీరుతున్న మధు అది గమనించి నిద్రలోనే కొంటెగా నడుముని కదిపితే తన పొట్ట జెల్లీలా కదిలి వీరుడు తిరిగి బొడ్డులో పడిపోయినట్టు. 

మధు : ఓరేయి.. 

మంచం మీద కూర్చుంటే పళ్లెం చేతికి ఇచ్చి టవల్ అందుకుని అశోక్ తల తుడుస్తుంది. అది కుదరక ఆగమని చెపితే సరే అని కూర్చుంటే లేచి ఎదురుగా నిలబడమన్నాడు. 

అశోక్ : ఆకలేస్తుంది 

తిను మరి అంది మధు దాని అర్ధం తెలియక. అశోక్ ప్లేట్ పక్కన పెట్టేసి ఎడమ చేత్తో మధు నడుము పట్టుకుని మొహం మీదకి లాక్కున్నాడు.