[hyd_cock]

రూప లేచి ఒక టవల్ వాడి మీద విసిరేసి తన గదిలో దూరింది. కుమార్ గాడు ఆత్రం ఆపుకోలేక వెళ్లిచూస్తే లోపలినుంచి గొళ్ళెం పెట్టుకుని ఉంది ఆ గదికి. చేసేది లేక జ్యోతి గదిలో దూరి స్నానం చేసి వచ్చాడు. ఎంతకీ రూప రావటం లేదు. జరగబోయేది ఊహించుకుంటుంటే మొడ్డ లేచిబుసలు కొడుతోంది. ఇందాకటి పాంటీ సంగతి గుర్తొచ్చి దానిని తీసి ముఖం మీద వేసుకున్నాడు కుమార్. జ్యోతి గదిలో ఉండటం, ఆ గదిలో వాళ్ళ అమ్మని దెంగుతాననే ఆలోచన, కలిసి కోరికని నషాళానికి చేరుస్తున్నాయి. రూపని రాత్రంతా అనుభవించాలంటే తనకి వెంటనే కారిపోకూడదు. అంటే తను ఒకసారి కార్చుకోవటమే మంచిది. ఆలోచన వచ్చిందే తడవుగా వాడి మొడ్డని ఊపుకుంటూ జ్యోతి పాంటీలో కార్చేసుకున్నాడు. ఆ పాంటీని అదే పరుపు కింద దాచేసి, వెళ్లి రూప తలుపు కొడితే లోపలినుంచి రెండునిముషాలు అని ఆమె అరుపులు సమాధానం అయ్యాయి. ఈ ఆడాళ్ళు రెడీ అయ్యేలోపులో జీవితాలు గడిచిపోతాయి. చేసేది ఏమీ లేక వెళ్లి జ్యోతిగదిలో మంచం మీద కూర్చుని ఎదో పుస్తకం తిరగేస్తుంటే రూప తలుపు తీసిన అలికిడి వినపడింది.

తలెత్తి చుస్తే ఎదురుగా రూప తెల్లటి పట్టుచీరలో దేవకాంతలా నుంచుని ఉంది. బొడ్డు కిందకి చీర కట్టి, నిండుగా నగలు దిగేసుకొని కొత్తపెళ్ళికూతురిలా సిగ్గుపడుతూ చేతిలో పాలగ్లాసుతో నేలచూపులు చూస్తూ... /48
నిండుగా కప్పుకుని ఉంది రూప. ఏమిచేస్తుంది పాపం, పెళ్లి నాటి చీర సరేగానీ జాకెట్ మాత్రం టైట్ అయిపొయింది. ఆ పట్టుచీర మీద సరిపడే వేరే బ్లౌజ్ కూడా లేదాయె! అందుకే చీర కింద ఏమీ వేసుకోలేదు. ఎలాగూ తీసేసేదే కదా!!
రూప ని అలా చూడగానే కుమార్ కి నిక్కేసింది. ఇన్నాళ్ల తన సెక్స్ లైఫ్ లో ఎప్పుడూ ఆదరాబాదరాగ దెంగటమే తెలుసు. శారదతో అదో కక్కుర్తి పని మాత్రమే! గదిలో దూరామా బట్టలు విప్పుకున్నామా, ఎదో ఒక బొక్కలో కార్చేసామా అన్నట్టు ఉండేది.
కానీ రూప సంగతి వేరే... శృంగార దేవతలా ఉంది తాను. జాకెట్ లేని పయ్యెద మీద చీర తన పాలపొంగులని పూర్తిగా చూపటంలేదు. అలాగని దాచటమూ లేదు. ఆ చీరలోనుంచి ఆమె ముచికలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఇంక నిండా దిగేసుకున్న నగల సంగతి చెప్పనక్కరలేదు. రూప అందాన్ని మరింత పెంచేశాయి. గాజులు గొలుసులు సంగతి ఎలా ఉన్నా ముక్కుపుడక అదరగొట్టింది. ఒక ఆడదాన్ని ఏక కాలంలో సాంప్రదాయంగానూ లంజలాగానూ చూపించగలిగే శక్తి ఒక్క ముక్కుపుడకకే ఉంది.

ఇంతటి అందాలరాశి తలుపు దగ్గర నుంచుని నేలచూపులు చూస్తుంటే కుమార్ ఎదురెళ్లి ఆమె ముందు నిలబడ్డాడు. రూప పైటని దగ్గరగా చేర్చి ఆమె సళ్ళమధ్యోలోంచి తీసి భుజం మీదుగా వేసి ఆమెను కౌగిలించుకున్నాడు. ఆ గంగాబోండాలు వాడి ఛాతికి తగలగానే ఎదో కరెంటు పాకినట్టయ్యింది శరీరంలో. ఆమె చేతిలోని పాలగ్లాసు తీసుకుని సగం తాగి మిగతాది ఆమె నోటికందించాడు కుమార్. పాలు తాగటానికి ఆమె తలెత్తినప్పుడు వాడి కళ్ళలోకి చూసింది. ఆమె లోని సిగ్గు వెంటనే కళ్ళు మూసుకునేలా చేసింది.

కుమార్: రూప... ఇదంతా సిగ్గే? కానీ, చాల బాగుంది తెలుసా!
రూప: (కళ్ళు మూసుకునే) ఇలాంటి కోరిక ఉంది అని అడిగావు కదా... ఇంక తప్పుతుందా.
కుమార్: థాంక్యూ రూపా...
ఆమె పెదవులని తన నోటిలోకి తీసుకుని చప్పరించటం మొదలు పెట్టాడు కుమార్. అప్పుడే పాలు తాగి ఉన్నారేమో ఇద్దరు, తెగ ఊరిపోతున్నాయి వారి వారి నోర్లు. అలా చుంబనం ఎంతసేపు జరిగిందో తెలీదుగానీ ఒకరి పెదవులు ఒకరు చీకుతున్నంత సేపూ కుమార్ గాడి చేతులు మాత్రం రూపా వీపు మీద నాట్యం చేస్తూనే ఉంది. ఇద్దరికీ ఇది తొలి అనుభవం కాదు. ఒకరితో ఒకరికి కూడా తొలిసారి కాదు. అయినా ఒకరి మీద ఒకరికి మాత్రం ఎక్కడలేని ఆత్రము ఉన్నాయి ఇద్దరిలో... అనుభవం మీద వస్తుందేమో ఈవిధమైన ఉపరతి!!
ఎంత సమయం గడిచిందో తెలీదు గానీ ఇద్దరికీ కాళ్ళు మాత్రం నొప్పెడుతున్నాయి నుంచుని ఒకరి ఎత్తులు ఒకరు కొలుచుకునేసరికి. రూపాని కుమార్ వాడి బలమైన చేతులలోకి ఎత్తుకుని మంచం వరకు తీసుకెళ్లాడు. ఏమో అనుకున్నాడు గానీ బరువే మనిషి. అయినా బలిసిన గుద్ద, కండబట్టిన సళ్ళు ఉన్నప్పుడు ఆ మాత్రం బరువు ఉండటంలో తప్పు లేదనిపించింది వాడికి. ఆమె చీర కొంగు పట్టుకుని లాగితే పూర్తి నగ్నంగా తయారయ్యింది. వంటి మీద ఉన్న నగలు తప్ప ఆమె సిగ్గుని కాపాడేవేవి లేవు. నడుముకి ఉన్న వెండి మొలతాడు అందమే అందం. రూప సన్నని నడుముకు సరైన జోడీ అది. భూమధ్యరేఖ మన భూమిని రెండుగా వేరుచేసినట్టు ఆ మొలతాడు రూప శరీరాన్ని పై అందాలు కింది అందాలుగా విభజిస్తుంది. మొదటి ఆక్రమణ ఎటునుంచి మొదలుపెట్టాలో అర్ధం కాని స్థితిలో ఉన్నాడు కుమార్. పైకి వెళ్తే తన ఆకలి తీర్చే పాల కుండలు, కిందకి చుస్తే నున్నగా కవ్విస్తున్న కోవా బిళ్ళ. దేని అందం దానిది, దేని రుచి దానిది!

స్నానం పేరుతో బాత్రూమ్లో అంత సమయం దేనికి గడిపిందో రూప ఆమె పూకుని చుస్తే అర్ధం అవుతుంది. తమన్నా వంటి రంగుకు ఎక్కడా తగ్గని తెల్లని తెలుపు రూపాది. అలంటి శరీరం మీద ముదురు గోధుమ రంగుతో ఆమె జననాంగం భలే కసెక్కిస్తోంది. ఒక్క వెంట్రుక లేకుండా గొరిగిందేమో, నిలువు పెదాలు అద్భుతంగా దర్శనం ఇస్తున్నాయి. నున్నని తొడలు సంగతి సరే సరి. వయసు పెరిగిన వాళ్లలో ఉండే కొవ్వు అస్సలు లేకుండా చాలా అందంగా ఉన్నాయి.

ఇంక పైన అందాలు విషయం వేరే... 36 సైజులో అద్భుతాలు అవి. వాటిని మోసుకుంటూ తిరగటం కష్టమే! నిక్కబొడుచుకున్న ఆమె ముచికలని చుస్తే నోరుఊరిపోతోంది. బాగా కండబట్టిన ఆ సళ్ళు చంకల్లో కలిసే చోట మడతలని చూస్తే కొజ్జాలకి కూడా లేచి నుంచోవాల్సిందే... కుమార్ గాడి సంగతి ఎలా ఉంటుంది మరి! తన వంటి మీద బట్టలని విప్పేసి రుపాకి తన నిగిడిన మొడ్డని సవరదీస్తూ చూపించాడు కుమార్.
నఖశిఖపర్యంతం తనను ఆలా చూస్తూ వాడు మొడ్డని నలుపుకుంటుంటే సిగ్గుతో కళ్ళు మూసేసుకుంది రూప. కళ్ళు మూసుకుందేగానీ వాడు తనని ఎప్పుడెప్పుడు ఆక్రమించుకుంటాడో అని తెగ ఎదురుచూస్తోంది. ఈ కోరికకి సంకేతాలుగా ఆమె సళ్ళు బరువెక్కడం, ముచికలు గట్టిపడటమే కాకుండా కింద రొచ్చురొచ్చు కూడా అవుతోంది. ఇంతలో మెత్తగా తన బొడ్డులో తిరుగుతున్న కుమార్ గాడి నాలుక పెడుతున్న కితకితలు తనని మెలికలు తిప్పేస్తున్నాయి.
నార్త్ ఇండియన్ బఫెట్, సౌత్ ఇండియన్ బఫెట్ లని వదిలేసి స్టార్టర్ లాంటి బొడ్డుతో మొదలు పెట్టాడు కుమార్. రూప బొడ్డు చూడటానికి ఎంత బాగుందో రుచి కూడా అంతే బాగుంది. ఇక్కడే ఇలా ఉంటె ఇక అమృతకలశం లాంటి పూకు సంగతి ఏంటో! ఈ ఊహ రాగానే వాడి వేళ్ళు అప్రయత్నంగానే ఆమె ఆడతనం కోసం వెతకటం మొదలుపెట్టాయి. బాగా తడిదేరిన ఆమె మానంలోకి వాడి మధ్యవేలు సునాయాసంగా దూరిపోయింది. వెచ్చగా ఉన్న ఆమె పూకులో అలా కెలుకుతుంటే ఆమె నోటిలోంచి కూడా వేడి మూలుగులు వస్తున్నాయి. కిందకి జరిగి రూప పూకు నాకటం మొదలుపెట్టాడు కుమార్. అద్భుతమైన రుచి. వీలైనంతవరకు ఆమె లోతుల్లోకి జొనిపి నాలుకతో దాడి చేస్తున్నాడు. రుపాకి స్వర్గం అంటే ఏమిటో తెలిసి వస్తోంది. కుమార్ చేష్టలు ఆమెలో మిగిలిఉన్న కాస్త సిగ్గుని దూరం చేసేశాయి. నోటిలో తడి ఆరిపోతుంటే లేచి వాడి పెదాలని కసిగా ముద్దు పెట్టుకుని మంచం మీద వెల్లకిలా పడుకోబెట్టింది. ఆమె ఏమి చేస్తుందో అర్థం అయ్యేలోగా వాడి ముఖం మీద తన పూకు పెట్టి 69 పొసిషన్లోకి చేరి వాడి మొడ్డ కుడవడం మొదలు పెట్టేసింది రూప.

[hyd_cock]

తడి దేరిన ఆమె పూకు, రాణి రంగులో ఉన్న ఆమె గుదద్వారాన్ని చూడగానే కుమార్ లోని కోరిక మిన్నంటింది. నాలుకతో ఆమె నిలువు పెదాలు మొత్తం నాకటం మొదలు పెట్టాడు. ఆ పెదాలు మరియు గుద ద్వారం మధ్య నాకుతుంటే రూప సన్నగా వణకటం ప్రారంభం అయ్యింది. ఫ్రెష్ గా స్నానం చేసి వచ్చిందేమో నోటికి రుచి ఏమి తెలియటంలేదు గానీ మదపు వాసన మాత్రం అద్భుతంగా ఉంది. పూకు నాకిన రెండు నిముషాలకి రూప కార్చేసుకుంది. కుమార్ ఆబగా ఆమె రసాల్ని మొత్తం జుర్రేసుకున్నాడు. కార్చుకున్న ఆనందంలో తనకి తెలియకుండానే కుమార్ మొడ్డని వదిలేసి వాడి వట్టల్ని నాకటం మొదలు పెట్టింది రూప. చేతిలో మొడ్డని నలుపుతూ అలా వట్టల్ని నాకుతుంటే... ఆ అలవికాని సుఖాన్ని తట్టుకుని కార్చుకోకుండా ఉండటం వాడికి పెద్ద పనే! అందుకే వాడు తన సుఖం గురించి ఆలోచించకుండా ఆమె గుద్ద మీద కాన్సెన్ట్రేషన్ పెట్టటం మొదలు పెట్టాడు. తన నాలుకతో ఆమె గుద్దలో పొడుస్తూ దానిని తడపసాగాడు. కొద్దిగా వదులు కాగానే తన వేలిని ఆమె గుద్దలో దూర్చాడు.

సెక్స్ లో తనకు ఎంతో ప్రావీణ్యం ఉంది అనుకుంటున్న రూపకి ఈ అనుభవం అస్సలు లేకపోవటంతో తన శరీరం మీద పట్టు కోల్పోతోంది. రామనాథం పూకుని పస్తు అంటే పెట్టలేదేమోగానీ గుద్ద వైపు చూసేవాడు కూడా కాదు. అది అశుద్ధమని అతడి అభిప్రాయం. పెళ్ళైన ఇంతకాలంలో రూప గుద్దని ప్రేమగా నిమిరిన పాపానికి పోలేదు. శరీరంలోని నవనాడులు ఈ రంధ్రంవద్దనే కలుస్తాయి. అందువల్ల ఇక్కడ కలిగే స్పందన మరెక్కడా పొందలేమని తెలీదు పాపం రూపకి ఇప్పటిదాకా. అలాంటిది కుమారుగాడి వేలు చేస్తున్న దాడికి వణుకుతూ మరల కార్చుకోకుండా ఉండలేకపోయింది రూప. తన శరీరాన్ని తనకి కొత్తగా పరిచయం చేస్తున్న కుమార్ మొడ్డని ఇంకాస్త కసిగా చీకటం తప్ప ఏమి చేయగలదు!
ఇద్దరు తమతమ సుఖం గురించి కాకుండా అవతలివారి సంతోషం కోసం కష్టపడుతూ రెచ్చిపోతున్నారు. రూప ఎన్నిసార్లు కార్చిందో లెక్క మర్చిపోయింది. కుమార్ లేచి రూపను పడుకోబెట్టి ఆపాదమస్తకం ముద్దులతో ముంచెత్తాడు. సిగ్గు అనే దొంతరను పూర్తిగా వదిలేసినా రూప సంపూర్ణంగా ఈ శృంగారాన్ని అనుభవిస్తోంది. వాడు అంగప్రవేశానికి సిద్ధం అవుతుండగా రూప బోర్లా పడుకుని తన కటి భాగాన్ని కొద్దిగా పైకి లేపింది.
రూప: ఆ కోరిక కూడా తీర్చుకో ఈరోజు!
కుమార్: ఏ కోరిక?
రూప: అదే... నాకు గుద్దరికం చేస్తా అన్నావు కదా...
కుమార్: మరి నొప్పి...
రూప: భరిస్తా... నీ కోసం. నా రంకు మొగుడి కోసం!
కుమార్ రూప మీద నుంచి లేచి ఆమెను డాగీ యాంగిల్ లో ఒంగోబెట్టాడు. తెచ్చుకున్న కండోమ్లలో ఒకదాన్ని తొడుక్కుని రూప బొక్కని మరల నాకటం మొదలుపెట్టాడు. కాకపోతే ఈసారి జుర్రుకోవటం కాకుండా లాలాజలాన్ని బయటకి ఉమ్ముతూ రూప గుద్దని బాగా తడిపేసాడు. రూప కూడా జరగబోయే కార్యం కోసం తన శరీరాన్ని వదులు చేస్తూ సిద్ధమవుతోంది. కుమార్ తన అంగాన్ని ఆమె గుద్దకి నిమురుతూ నెమ్మదిగా లోపలి తోస్తుంటే ఆమె ఎదురొత్తులు ఇస్తూ లోపలి తీసుకునే ప్రయత్నంలో ఉంది.

అలవాటు లేని ప్రదేశం లో ప్రవేశం కష్టం. అతడి అంగం అతి కష్టం మీద లోపలి వెళ్ళింది. రూప నొప్పితో విలవిలలాడింది. మోకాళ్ళమీద ఒంగుని ఉన్న ఆమె శరీరం వాడి అంగాన్ని తీసెయ్యాలనే ఉద్దేశంతో బోర్లా పడుకునిపోతుంటే, ఈ తతంగం అంతా ముందే ఊహించిన వాడి అనుభవం ఆమెని ఒడిసిపట్టింది. ఆలా గట్టిగా వెనకనుండి ఆమెని హత్తుకుని మెడ మీద నాకుతూ, ముచికలు నలుపుతూ, ఆమె నొప్పికి ఉపశమనం కలిగించే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.
రూప: ఒరేయ్... ఇంత నొప్పి ఉంటుంది అనుకోలేదు రా...
కుమార్: తీసెయ్యనా?
రూప: లేదు... అలాగే ఉంచు. కదలకు కాసేపు.

ఆమె కోరినట్టుగానే ఒక రెండు నిముషాలు కదలకుండా ఉన్నాడు కుమార్. ఆ తర్వాత తన అంగాన్ని మెల్లగా ముందుకు వెనక్కు ఆడించటం మొదలుపెట్టాడు. నొప్పి కొంచం తగ్గిందేమో, రూపకి కూడా గుదరతిలోని సుఖం మొదటిసారి తెలిసివస్తోంది. ఎప్పుడు చూడని కొత్త రుచులు చూస్తోంది వాడి సాంగత్యంలో...
రూప: బాగుంది రా ఇది కూడా... అలాగే దెంగు.
కుమార్: దేన్గుతానే.. దీనికోసమే కదా ఇన్నాళ్లు ఎదురుచూసింది.
రూప: ఎలా ఉండేదాన్ని ఎలా చేసావురా నా రంకు మొగుడా..
కుమార్: నేనేమి చేసానే నా లంజముండా! నీ అందమే నన్ను పిచోణ్ని చేసింది.
రూప: అబ్బా... నీ లంజని రా... ఎలా సుఖపెడతావో నీ ఇష్టం. నాకు మాత్రం ఈ సుఖం రోజు కావాలి. ఏమి చేస్తావో ఎలా చేస్తావో నీ ఇష్టం!
ఒకరినొకరు మాటలతో రెచ్చగొట్టుకుంటూ దెంగించుకుంటున్నారు ఇద్దరూ... టైట్ గుద్ద కదా... మరో నాలుగు ఊపులకే కుమార్ గాడికి కారిపోయింది. రూపాని పక్కకి తిప్పి పడుకోబెట్టి ఆమె పక్కనే లింకు వదలకుండా పడుకున్నాడు కుమార్. ఆమె మెడ మీద సుతారంగా నాకుతున్నాడు.
కుమార్: థాంక్స్ అత్తా!
రూప: అత్తా.. ఈ పిలుపు ఏంట్రా కొత్తగా... మొదట ఆంటీ అన్నావ్. తర్వాత అక్క... ఆ తర్వాత పెళ్ళాన్ని పిలిచినట్టు రూప అని పేరు పెట్టి పిలిచావ్. ఇప్పుడేమో అత్తా అంటున్నవ్. ఏంటి సంగతి?

కుమార్: అదీ.. నిన్ను చూస్తే మా అత్త గుర్తొస్తుంది. అందుకే ఆలా పిలవాలనిపించింది. బాగోలేదా?
రూప: లంజ అన్నావ్ ఇందాక. దానికంటే బాగానే ఉంది. నీ ఇష్టం వాచినట్టు పిలువు. నేను ఈరోజు నుంచి నీ లంజని.
ఆ రాత్రి తెల్లారేదాకా కుమార్ రూపని పడుకోనివ్వలేదు ఇంక!!!

[hyd_cock]

ఇప్పటివరకూ జరిగిన కథ మొత్తం మరలా ప్రచురించటం జరిగింది. ఇక మీద కొత్త ఎపిసోడ్స్ వస్తాయి. ఇన్నా(న్నే)ళ్ళూ ఎదురుచూసిన వారందరికీ ధన్యవాదాలు.

కొన్ని ఎపిసోడ్స్ కలిపి పెట్టేశాను ఇక్కడ. గమనించగలరు.

కానీ ఇక మీద వచ్చే అంకాలు కొంచెం చిన్నవిగానే ఉంటాయి. కొత్తగా వ్రాయటం వల్ల ఇది తప్పేలా లేదు. ఇది కూడా గమనించగలరు.

భాష, రచనాశైలిలో ఏమైనా తేడాలు ఉంటే క్షమించగలరు. ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత అదే శైలి పట్టు దొరకటం కొంచెం కష్టమే.. ప్రయత్నిస్తాను!

కథలోకి వెళ్దాము మరి!!

[hyd_cock]

తెల్లవారింది.

రాత్రంతా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ, ఒకరినొకరు ఆటపట్టించుకుంటూ గడిపిన కుమార్‌కి మాత్రం తెల్లవారిందన్న విషయం గుర్తించేంత తీరిక కూడా లేదు. సాధారణంగా బాచిలర్‌ గదిలో అలారం మోగితే దాన్ని ఆపి మరో ఐదు నిమిషాలు పడుకోవడం వాడి దినచర్య. కానీ ఆ రోజు అలారం అవసరమే లేకుండా పోయింది.
ఎందుకంటే వాడు ఉన్నది తన గదిలో కాదు.
రూప ఇంట్లో.
అదీ జ్యోతి గదిలో.
ఇంతకంటే ఒక బాచిలర్‌కి అదృష్టం ఏముంటుంది? కాకపోతే కుమార్‌కి ఒక చిన్న సమస్య ఉంది. అదృష్టం వచ్చినప్పుడు అనుభవించడానికి వాడికి బోలెడంత ఉత్సాహం ఉంటుంది. కానీ ఆ అదృష్టం వెనక దాగున్న అనర్థాలను ముందుగా ఊహించే అలవాటు మాత్రం లేదు.
అదే వాడి జీవితంలో పెద్ద సమస్య కాబోతోంది.
రూప ఇంకా నిద్రలోనే ఉంది. కుమార్‌కి మాత్రం అప్పటికే మెలకువ వచ్చేసింది. ఆమె పక్కనే పడుకుని, ఆమె వైపు చూస్తూ తనలో తానే నవ్వుకుంటున్నాడు. రాత్రి జరిగిన సంగతులు గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా వాడి మొహంలో ఆ నవ్వు మరింత పెద్దదవుతోంది.
రూప కదిలి, కళ్లు తెరవకుండానే అడిగింది.
రూప: ఏంట్రా వెధవా! పొద్దున్నే నా మొహం చూసుకుని అంత నవ్వుకుంటున్నావ్?
కుమార్: నా ఖర్మకి నవ్వుకుంటున్నా అత్తా!
రూప వెంటనే కళ్లు తెరిచి వాడి వైపు తిరిగింది.
రూప: నా మొహం చూసి నీ ఖర్మ గుర్తొచ్చిందా? నా మొహం అంత దరిద్రంగా ఉందా?
కుమార్: నీ మొహం చూసి కాదు. నిన్న రాత్రి నా బతుకు ఎటు పోతోందో తలుచుకుని!
రూప: ఆహా! రాత్రంతా నన్ను వదలకుండా దెంగి, ఇప్పుడు బతుకు మీద ఉపన్యాసాలా? ఒరేయ్, నువ్వు మామూలు వెధవవి కాదురా!
కుమార్‌ పకపకా నవ్వాడు.
కుమార్: మరి నువ్వేమైనా తక్కువా అత్తా? రాత్రి ఒకలా, పొద్దున్నే ఇంకోలా మాట్లాడుతున్నావ్.
రూప: నేను ఏం మాట్లాడానురా?
కుమార్: రాత్రి నీకు నచ్చినట్టు పిలువు అన్నావ్. ఇప్పుడు వెధవా అంటున్నావ్.
రూప: మరి నువ్వు వెధవవే కదరా! నిన్న రాత్రి నుంచి చూస్తున్నాను. నోటికీ మొడ్డకీ అడ్డూ అదుపూ లేదు. నిన్ను చూస్తే నాకు అనిపించేది ఒక్కటే—నీకు నిద్రలో కూడా నోరు మూసుకోవడం, నీ మొడ్డతో నన్ను కెలకటం రావేమో!
కుమార్: నోరు మూసుకుంటే ఎలా అత్తా? నువ్వు మాట్లాడకుండా ఉంటే ఇల్లు బోసిపోయినట్టు ఉంది. నీ పూకేమో పిలుస్తూనే ఉంటుంది!
రూప: అయ్యో, ఇంత ప్రేమా! రెండు రోజుల పరిచయానికే ఇంత బిల్డప్పా?
కుమార్: రెండు వారాలయ్యింది మన పరిచయం అయ్యి. ఆ రైల్లో కలిసినప్పటినుంచీ నిన్ను తలుచుకోని రాత్రే లేదు అత్తా!
రూప అతని భుజం మీద చిన్నగా కొట్టింది.
రూప: ఛీ! నీకు సిగ్గు లేదు రా! రాత్రుళ్లు తలుచుకుని ఏమి చేశావో అర్థం చేసుకోలేని వెర్రిదానిని కాదులేరా!
కుమార్: నీకు ఉందా?
రూప: నాకెందుకు ఉండదు?
కుమార్: ఉంటే అలాంటి ఫొటో పంపిస్తావా అత్తా? నిజంగా నీ సళ్ళు పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి! ఆ ఫొటోకంటే ఇలా చూస్తుంటే మరీ కిర్రెక్కిస్తున్నాయి తెలుసా?
రూప అతని వైపు చూసి నవ్వింది. ఆ నవ్వులో సిగ్గు కంటే కుమార్‌ని ఇంకా కొంచెం ఆటపట్టించాలన్న సరదానే ఎక్కువగా ఉంది.
రూప: ఫొటో చూసి ఇంత హడావుడి చేశావా? మరి ఎదురుగా ఉన్నప్పుడు ఏం చేస్తావో అని అప్పుడే అనుకున్నాను.
కుమార్: మరి ఇప్పుడు నీకు నా ప్రతిభ మీద అనుమానం ఏమైనా ఉందా అత్తా?
రూప: ప్రతిభా! నిన్న రాత్రి నువ్వు చేసిన హడావుడికి పక్కింటోళ్లకు కూడా నీ ప్రతిభ తెలిసిపోయి ఉంటుంది.
కుమార్: అబ్బా! అంటే నా పేరు ఊరంతా మారుమోగిపోతుందన్నమాట!
రూప: ముందు నీ నోరు మూయరా బాబూ! నీ పేరు మారుమోగితే నా పరువు గంగలో కలుస్తుంది.
కుమార్: నీ పరువు గురించి ఇప్పుడు గుర్తొచ్చిందా? రాత్రి మాత్రం...
రూప: ఒరేయ్! మళ్లీ మొదలుపెట్టావా? నీకు ఏదైనా చెప్పాలంటే రాత్రి సంగతులే గుర్తొస్తాయా?
కుమార్: మరి అంత మంచి జ్ఞాపకాలను మర్చిపోవాలా అత్తా?
అంటూనే కుమార్‌ చేతులు రూప పిరుదుల దగ్గరికి చేరాయి. సుతారంగా ఆమె గుద్ద బొక్కపైన నిమురుతుంటే ఆమె అతని చేతుల్ని ఆపబోయినట్టు నటించి, చివరికి అతని వైపు తిరిగి పడుకుంది తన పూకుని అతని చేతికి అప్పగించేస్తూ..
రూప: నీకు అసలు అలసట అనేది లేదారా? రాత్రంతా నిద్రపోకుండా మాట్లాడావ్. ఇప్పుడు మళ్లీ మొదలెట్టావ్.
కుమార్: నీలాంటి అందం పక్కనుంటే అదీ ఇలా వంటిమీద బట్టలు లేకుండా.. నిద్రపోవడానికి నేను కొజ్జాని కాదు కదా అత్తా... నువ్వు పక్కన ఉంటే నిద్ర ఎలా వస్తుంది చెప్పు?
రూప: మరి నేను పక్కన లేకపోతే?
కుమార్: అప్పుడు నీ గురించి ఆలోచిస్తూ.. నా మొడ్డతో ఆడుకుంటూ.. నిద్రపోను. నువ్వు పక్కన ఉంటే నీ పూకు కెలుకుతూ.. నిద్రపోను. మొత్తానికి నా నిద్రకు నువ్వే శత్రువువి!
రూప నవ్వుతూ అతని చెంప మీద చిటికేసింది.
రూప: మాటలు మాత్రం బాగా నేర్చుకున్నావురా! ఆ మోహినీతో కూడా ఇలాగే మాట్లాడావా? అందుకేనా అది కూడా నీకు తన పూకు ఇచ్చేస్తా అన్నాది! ఆ కుర్రలంజ రాగానే ఈ అత్తని వదిలేస్తావారా?
కుమార్ గాడికి ఒక్కసారి జ్యోతి గుద్ద తన కళ్ళముందు కనిపించింది. తన మొడ్డలో తనకు తెలియకుండానే చలనం మొదలయ్యింది. జ్యోతి గదిలో.. జ్యోతి బెడ్ మీద జ్యోతి అమ్మ కౌగిలిలో.. స్వర్గం అంటే ఇదేనేమో.. రంభ ఊర్వశులతో ఇంద్రుడు రమించినట్టు, వీడు కూడా రూప జ్యోతులతో ఒకేసారి దెంగులాడితే.. ఆహ! ఈ జీవితానికి ఇంకేమి కావాలి?

రూప: సచ్చినోడా.. ఆ మోహిని పేరు చెప్తేనే లేపేసుకుంటున్నావ్.. ఇంక ఆ లంజ పూకిచ్చేస్తే నన్ను వదిలేస్తవు రా.

కుమార్: ఎహె! ఆపు అత్తా.. ఇలా కుళ్ళుకుంటున్నావేంటే! అయినా మీ ఆడాళ్ళకి మీరే శత్రువులు. మోహిని అందం మోహినిది.. నీ అందం నీది. అయినా ఇలాంటి సిట్యుయేషన్లో దాని గురించి దేనికి?
రూప: ఓహో! అంటే అబ్బాయిగారికి ఇద్దరమూ కావాలన్నమాట. ఇద్దరమేనా ఇంకా ఎవరైనా ఉన్నరా? మనలో మన మాట.. గుద్ద దెంగి వదిలేస్తావా లేక పెళ్ళి చేసుకుంటావా ఆ లంజని?
కుమార్ గాడి వేళ్ళు ఎప్పుడు రూప పూకులో దూరయో కూడా తెలీదు. కానీ తెగ కెలికేస్తున్నాడు.

కుమార్: అత్తా.. మోహిని గుద్ద భలే ఉంటుంది. ఎప్పుడెప్పుడు నా మొడ్డ దానిలో దూరుస్తానా అనే కోరిక పిచ్చెక్కిస్తోంది. నిజంగానే పెళ్ళి గురించి ప్రస్తుతానికి ఆలోచనలేదే.. నీ మాటల్తో నువ్వే ఆ ఆలోచన నాకు తెప్పిస్తున్నావు తెలుసా..

కుమార్ గాడి వేళ్ళ దాడికి రూపకి పిచ్చెక్కుతోంది. మాటలు మత్తుగా సగం సగంగా వస్తున్నాయి నోట్లోంచి.. పొద్దుపొద్దున్నే భావప్రాప్తికి దగ్గర పడుతోంది మరి! ఇంత పొద్దున్నే కార్చుకుని ఒక దశాబ్దం దాటిందేమో బహుశా!!

రూప: ఆ.. చంపుతున్నావురా.. అది అలాగే..అక్కడే.. ఆపకు రా.. నీ మోహిని గుద్దే దెంగుతావో, పెళ్ళి చేసుకుని పూకు దెంగి నీ పిల్లలకి తల్లినే చేస్తావో.. నీ ఇష్టం!! ఇప్పుడు మాత్రం ఆపకు..అసలు ఎప్పుడూ ఆపకు.. అద్ది..అలాగే కెలుకు.. కారిపొయేలా ఉంది రా.. ఇలాగే పగలు రాత్రి లేకుండా నన్ను సుఖపెట్టు రా నా రంకుమొగడా.. నీయమ్మా..ఎక్కడున్నవురా ఇన్నాళ్ళూ.. అలాగే..నీ లంజని రా.. నన్ను ఇలాగే వాడుకోరా.. నీ మొడ్డ చీకుతా రా జీవితాంతం.. అమ్మా.. చీ.. నువ్వు చెప్తే నీ పెళ్ళాం పూకు కుడా నాకుతారా.. అలాగే కెలుకు.. నీయమ్మని దెంగ.. ఏమి చెప్తే అలా చేస్తా.. ఆపకు రా.. కారిపోతోంది రా..

కుమార్ గాడు ఇంకా కసిగా కెలికేస్తున్నాడు. రూప మాటలు వాడికి కూడా ఏదొ తెలియని కసెక్కిస్తున్నాయి.
కుమార్: అబ్బ.. అత్తా.. కసి లంజవే నువ్వు.. దెంగుతానే.. ఇద్దరిని కలిపి దెంగుతా ఒకే మంచం మీద.. నీ నోట్లో నా మొడ్డ.. మోహిని చేత నీ పూకు నాకిస్తా.. నువ్వు నా మొడ్డని నీ గుద్దలో పెట్టుకున్నాకా..

రూప కుమార్ గాడి చేతిలో కార్చేసింది. సిగ్గుతో కుమార్ ఛాతిలో తన మొహం దాచేసుకుంది.

రూప: నిజంగా లంజని చేసేశావ్ కదరా.. నీ పెళ్ళం చేత నా పూకు నాకిస్తావా.. నాచేత దానిని నాకిస్తావా? ఇంత కసి ఏంట్రా నా మీద?

కుమార్: ఎవరిమీదైనా చిరాకు రావటానికి కారణాలు ఉంటాయి గానీ కోరికలు కలగడానికి కారణాలు ఏముంటాయి అత్త.. ఈ పెద్ద గుద్ద ఆ గంగా బోండాలు తప్ప?

రూప: చీ వెధవా.. మాటవరసకి కూడా ఇష్టం ప్రేమ అనే మాటలు రావటం లేదు నీ నోట్లోంచి. అంతేలే..మొడ్డలేస్తే దూరటానికి శతకోటి పూకుల్లో నాదో బోడి బొక్క. అలాగే కానియ్యి! రంకు మొగుడివేకానీ అసలు మొగుడివి కాదు కదా..

కుమార్: అలా తిట్టకే అత్తా.. ఇద్దరం ఇలాగే ఎంజోయ్ చేస్తాం. నీమీద ఒట్టు! నీ తిట్లు కూడా భలే కసెక్కిస్తున్నాయి తెలుసా!

రూప: ఎందుకురా? తిట్లు కూడా అంత ఇష్టమా?
కుమార్: నువ్వు తిడితే అందులో కూడా ప్రేమ కనిపిస్తోంది.
రూప: వెధవా! ఈ ప్రేమా, గీమా అనే మాటలు నువ్వు మట్లాడవు గానీ నాచేత అనిపించేస్తావా? మాటలతో నన్ను బుట్టలో వేసేయాలని చూస్తున్నావా?
కుమార్: నువ్వు already బుట్టలో పడిపోయావేమో అని నా అనుమానం.
రూప: ఏంట్రా నీ ధైర్యం?
కుమార్: ధైర్యం కాదు అత్తా. నీ మొహం చూస్తేనే తెలుస్తోంది.
రూప: నా మొహంలో ఏముంది?
కుమార్: నేను ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోతానంటే నీకు కోపం వస్తుంది. ఇంకొంచెం సేపు ఉంటానంటే నీకు సంతోషం. కానీ బయటకు మాత్రం నన్ను వెధవ అంటావ్. ఇదేం లెక్క?
రూప ఒక్క క్షణం అతన్ని చూసింది. కుమార్‌ సరదాగా అన్నా, ఆ మాటలో కొంత నిజం ఉంది. నిన్నటిదాకా అతను తనకు తెలిసిన ఒక యువకుడు మాత్రమే. ఇప్పుడు మాత్రం అతను పక్కన లేకపోతే ఏదో వెలితిగా అనిపించే స్థితికి తాను వచ్చేసిందేమోనని ఆమెకే ఆశ్చర్యంగా ఉంది.
రూప: నీకు ఎక్కువైపోతోందిరా! రెండు మంచి మాటలు మాట్లాడితే నెత్తినెక్కి కూర్చుంటున్నావ్.
కుమార్: పోనీలే అత్తా.. కింద పడుకుంటా.. పైన ఉండి దెంగటం నీకు నచ్చింది కదా!
రూప: ఛీ! నీతో మాట్లాడటమే దండగ.
కుమార్: అయినా మాట్లాడుతున్నావుగా!
రూప: నీ నోరు మూయించడానికి.
కుమార్: దానికి ఇన్ని మాటలెందుకు అత్తా? నువ్వు ఒక్కసారి నవ్వి నీ పూకు నోటిదగ్గర పెడితే చాలు, నేనే నోరు మూసుకుంటా.
రూప: నిన్న రాత్రి కూడా ఇలాగే అన్నావ్. తర్వాత నీ మొడ్డతో నా గుద్ద మూశావ్..?
కుమార్: అది వేరే విషయం అత్తా!
రూప: ఆహా! నీకు ప్రతి విషయానికీ ఒక సమాధానం సిద్ధంగానే ఉంటుందన్నమాట.
కుమార్: నువ్వు ప్రశ్నలు అడుగుతుంటే సమాధానాలు చెప్పక తప్పుతుందా?
రూప: సరే, చాల్లే. లే! వెళ్లి మొహం కడుక్కో. కాఫీ పెడతాను.
కుమార్‌ మాత్రం కదల్లేదు.
రూప: ఏంట్రా? వినిపించలేదా?
కుమార్: వినిపించింది. కానీ ఒక సందేహం ఉంది.
రూప: ఏంటో ఆ దరిద్ర సందేహం?
కుమార్: నిన్న రాత్రి నుంచి నన్ను అత్తా అని పిలవనిస్తున్నావ్ కదా. నిజంగా నీకు ఆ పిలుపు నచ్చిందా? లేక నన్ను దగ్గర చేసుకోవడానికి ఊరికే అన్నావా?
రూప నవ్వు కొంచెం తగ్గింది. అతని వైపు చూసి, నెమ్మదిగా గుసగుసగా AVS style లో మాట్లాడింది.
రూప: నచ్చకపోతే పిలవనిస్తానా రా? నాకు నచ్చినట్టుగా నువ్వు పిలిస్తే నాకు బాగుంటుంది. కానీ నీకు నచ్చినట్టు పిలిస్తే.. అదో తుత్తి.
కుమార్: ఆహా.. చాలానే ఉందే.. నా లంజ అత్తవే నువ్వు!!

రూప: మంచిది..ఇంకేమి సందేహాలు లేకపొతే మంచం దిగండి ఇంక. కాఫీ తాగి రెడీ ఐతే కంచం సంగతి కూడా చూడాలి. సోమవారం వచ్చేసింది. బుధ్ధిగా ఆఫీసుకి వెళ్ళి పని చేసుకోండి ఇంక. నేను కూడా అన్ని పనులు ముగించుకుని సాయంత్రానికి నా రంకు మొగుడి రాక కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటాను.

కుమార్: అబ్బో! ఏమి పనులు అత్తా.. ఏదైన ఉద్యోగం చేస్తున్నావా?

రూప: తమరికేంటి బాబు.. ఆఫీస్ కి వెళ్ళి అక్కడి పూకుల్ని కెలికి అదే ఉద్యోగం అనుకుంటారు. నా మొగుడికి నేనే కాల్ చేసి నేనొకదాన్ని ఉన్నా అని గుర్తు చేసుకోవాలి. ఇప్పుడు కూతురికి కూడా మొదలయ్యింది ఈ పాడు జబ్బు! తర్వాత ఇల్లు వాకిలీ సర్దాలి. ఏమాత్రం శుభ్రంగా లేకపొయినా మాటలు పడాలి. బట్టలు బాశనలు బోనస్! నా పనుల లిస్ట్ సంగతి దెనికి గాని నువ్వు లేవరా నాయనా!
వద్దనుకుంటూనే కుమార్ లేచి బాత్రూం వైపు నడిచాడు..

గుర్రం గుడ్డిదైనా దానా తప్పదు కదా!! వాడూ ఆఫీస్ కి వెళ్ళలి. జ్యోతికి కాల్ చేసి గంటలకొద్దీ సొల్లెయ్యాలి.. రవళికి కనపడాలి..సత్యవాణికి కనపడకూడదు.. రమేష్ కి అస్సలు కనపడకూడదు.. రాత్రంతా ఎక్కడ ఉన్నావు లాంటి ప్రశ్నలకి సమాధానాలు చెప్పే పరిస్థితి లేదాయె మరి!

[hyd_cock]

సోమవారం ఉదయం ఆఫీసులో.

అందరూ తమ తమ పనుల్లో మునిగిపోయి ఉన్నారు. కానీ కుమార్‌ మాత్రం కంప్యూటర్‌ స్క్రీన్‌ వైపు చూస్తున్నాడే గానీ, వాడి బుర్రలో మాత్రం ఆదివారం రాత్రి నుంచి సోమవారం ఉదయం వరకు జరిగిన సంఘటనలన్నీ ఒకదాని వెంట ఒకటి తిరుగుతున్నాయి.

రూప ఇంట్లో నుంచి బయటపడటం ఒక ఎత్తయితే, అక్కడి నుంచి ఆఫీసుకు వచ్చి మామూలు మనిషిలా నటించడం మరో ఎత్తు.

దారిలో జ్యోతితో ఫోన్‌ మాట్లాడాడు. మనోడు బస్సులో ఉండి పాపం, కసిగా మాట్లాడలేకపోయాడు. జ్యోతి మాత్రం లొడలొడా వాగుతూనే ఉంది. రాత్రంతా కంతలో కూర్చున్న పాముకి ఈ వాగుడు చిరాకు తెప్పించిందే తప్ప మరేమీ లేదు.

జ్యోతి తాత వాళ్ల అమ్మతో సరిగ్గా మాట్లాడటం లేదనీ, దానికి ఏవేవో కారణాలని, ఇంట్లో పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నాయోననీ—ఇలా పసలేని పకోడీ మాటలే అన్నీ. రూప విషయం వచ్చిన ప్రతిసారీ మనోడేమో ఆ పూకునీ, స్థనద్వయాన్నీ తలుచుకుని సొంగకార్చుకోవడం తప్ప, జ్యోతి చెబుతున్న సొల్లు విన్నదే లేదు.

మొత్తానికి ఒక గంట జ్యోతి సొల్లుకబుర్లకి విన్నట్టు ఊకొట్టి ఆఫీసుకి చేరాడు.

ఆ సూర్యుడి వేడి నుంచి చల్లటి ఏసీలోకి రాగానే ప్రాణం లేచివచ్చిందా అంటే అదీ లేదు. సత్యవాణి వాడి చూపులకి వేడి పెరిగిందే తప్ప, హాయి ఎక్కడిది!

మగాళ్లని చూసి నవ్వితేనే నవమాసాలు బరువు మోయాల్సిన ఖర్మ పడుతుందని ఎవరైనా చెప్పి చచ్చారేమో ఈ సుగుణసుందరికి! ఎప్పుడూ చిరాకు ముఖంతోనే ఉంటుంది. పైగా ఒక మేకప్ ఉండదు. జుట్టునిండా కొబ్బరినూనె మాత్రం బోలెడు. మోడెర్న్ గా మొగుడికోసమైనా రెడీ అవ్వుద్దో లేదో!

రెండంటే రెండు వారాలు ట్రైనింగ్‌ పేరుతో ఏదేదో వాగేసిపోయాడు ఆ ట్రైనర్‌ బాబు. ప్రాజెక్ట్‌ అసైన్‌మెంట్‌ కూడా అయిపోయింది. సరిగ్గా అర్థం చేసుకున్న ఒక్క ప్రాణాన్నీ పుణె తోలేశారు. ఇక్కడ ఉన్న ఇద్దరికీ అంతంతమాత్రమే తెలుసాయె!

సరేలే, ఏదోలా మేనేజ్‌ చేద్దాం అని లాగిన్‌ చేసేటప్పటికి, ఊపుకుంటూ రవళి ఎంట్రీ ఇచ్చింది.

రవళి: గుడ్‌ మార్నింగ్‌, గైస్‌!

సత్యవాణి లేచి నిలబడి గుడ్‌ మార్నింగ్‌ చెప్పింది. రవళి ఆమె వైపు ఒకసారి చూసి, కూర్చోమన్నట్టు సైగ చేసింది.

రవళి: మన టీమ్‌కి ఇంకా ఒక లీడర్‌ని అసైన్‌ చేయలేదు. అప్పటివరకూ నేనే అన్నీ చూసుకుంటాను. జ్యోతి క్లయింట్‌ దగ్గర కావాల్సిన రిక్వైర్‌మెంట్స్‌ అన్నీ తీసుకుని మనకు చెబుతూ ఉంటుంది. అవన్నీ త్వరత్వరగా ఇక్కడ మనం చేసి అప్‌డేట్స్‌ ఇవ్వాలి. జ్యోతితో కాన్‌స్టెంట్‌గా టచ్‌లో ఉండే పని సత్యవాణిది.

అంటూ కుమార్‌ వైపు చూసి కన్ను కొట్టి, రాని చిరునవ్వొకటి తగిలించుకుంది.

రవళి: కుమార్‌ ఆ టాస్కులన్నీ కంప్లీట్‌ చేసే పనిలో ఉంటాడు. లేకపోతే జ్యోతితో పులిహోర కలుపుతూ కూర్చుంటాడేమో! మొదటికే మోసం అది.

ఈసారి వెకిలిగా నవ్వటం కుమార్‌ గాడి పనైంది.

కుమార్‌: అయ్యో మేడం! నన్ను మరీ అంత తక్కువ అంచనా వేయకండి. పులిహోర కలపడం, ప్రాజెక్ట్‌ చేయడం రెండూ ఒకేసారి చేయగలను.

రవళి: అదే భయం బాబూ! రెండూ చేస్తూ చివరికి ఏదీ సరిగ్గా చేయకుండా ఉండకూడదు.

సత్యవాణి తన కంప్యూటర్‌లోకి పూర్తిగా మునిగిపోయిందని నిర్ధారించుకున్నాక, రవళి కుమార్‌ డెస్క్‌ దగ్గరికి వచ్చింది. ఏదో రహస్యం మాట్లాడుతున్నట్టుగా గొంతు తగ్గించింది.

రవళి: సో, కుమార్‌... ఎలా గడిచింది నీ వీకెండ్‌? జ్యోతికి అంతా సౌకర్యంగానే ఉందా అక్కడ?

కుమార్‌: అదేంటి మేడం, నన్ను అడుగుతున్నారు?

రవళి: చాల్లేవయ్యా! ఏమీ తెలియనట్టు నాటకాలేయకు. నాకు అన్నీ తెలుసు. అసలు నువ్వు పుణె వరకు వెళ్లి ఉంటావనుకున్నా నిన్న. అడిగితే రాలేదని చెప్పింది జ్యోతి. అదేమో తెగ సిగ్గుపడిపోతూ చెప్పింది.

కుమార్‌కి లోపల చిన్నగా కంగారు మొదలైంది.

అబ్బా! ఈవిడకి ఎంత తెలుసో, ఎంత తెలియదో! జ్యోతి ఏం చెప్పింది? తాను ఏం అనుకుంది? ఏదైనా తేడాగా మాట్లాడితే అసలు కథ బయటపడుతుందేమో!

రవళి రెండు చేతులూ డెస్క్‌ మీద పెట్టి కొంచెం ముందుకు వంగింది. అతని చెవిలో మాట్లాడుతున్నట్టుగా గొంతు మరింత తగ్గించింది.

రవళి: అవకాశాలు అప్పుడప్పుడూ వస్తుంటాయి. వచ్చినప్పుడు ఒడిసిపట్టుకోవాలి. లేకపోతే మళ్లీ వస్తాయో రావో!

అలా ఒంగినప్పుడు ఆమె చుడీదార్‌ మీదున్న దుపట్టా పక్కకు జరిగి, క్లీవేజ్‌ స్పష్టంగా కనిపించింది. ఆ దుపట్టా అసలు ఎందుకు ఉంటుందో ఆ దేవుడికే తెలియాలి. డ్రెస్‌ డిజైన్‌ ఏమో లో-నెక్‌ చేయిస్తారు, దుపట్టా ఏమో మెడకి చుట్టుకుంటారు. సళ్ళని మాత్రం గాలికి వదిలేస్తారు ఈ ఆడాళ్లు. కానీ మగాళ్లు చూస్తే మాత్రం తప్పంతా మగాళ్లదే అంటారు!

కుమార్‌ చూపు అటువైపు వెళ్లడం రవళి గమనించకపోలేదు.

కుమార్‌: పట్టేసుకోమంటారా మరి? మీరేమీ అనుకోరుగా?

రవళి: నేనేం అనుకుంటాను? ఎవరికీ తెలియకుండా జాగ్రత్తగా మేనేజ్‌ చేస్తే హ్యాపీనే కదా!

కుమార్‌ ఆమె ముఖంలోకి చూశాడు. ఆ మాటల్లో ఎంత సరదా ఉంది, ఎంత నిజం ఉందో వాడికి అంతుపట్టలేదు. కానీ తనతో ఆమె ఇలా మాట్లాడటాన్ని మాత్రం వాడు బాగా ఆస్వాదిస్తున్నాడు.

కుమార్‌: ఓకే మేడం. మీరే ఇలా సపోర్ట్‌ చేస్తే నాకు మాత్రం భయం దేనికి?

రవళి: పనికి పంగనామం పెట్టకుండా ఉన్నంతవరకూ నాకేమీ ప్రాబ్లెం లేదయ్యా కుమార్‌. సో, ఫర్‌ నౌ, కాన్‌సన్‌ట్రేట్‌ ఆన్‌ యువర్‌ వర్క్‌. కమ్‌ టు మై క్యాబిన్‌ ఇఫ్‌ యూ హ్యావ్‌ ఎనీ డౌట్స్‌.

కుమార్‌: తప్పకుండా మేడం. డౌట్స్‌ వచ్చినప్పుడు మీ దగ్గరికే వస్తాను.

రవళి: డౌట్స్‌ పని గురించి రావాలి, అర్థమైందా?

కుమార్‌: అర్థమైంది మేడం. అయినా డౌట్స్‌ ఎక్కడి నుంచి వస్తాయో మన చేతుల్లో ఉండదు కదా!

రవళి నవ్వుకుంది.

రవళి: నీతో ఇదే సమస్య. ఏ మాట చెప్పినా దానికి ఇంకో అర్థం వెతుకుతావు.

కుమార్‌: నేనేం చేస్తాను మేడం? మీరే అలా మాట్లాడుతున్నారు.

రవళి: సరే, సరే. పని చూడు.

చిరునవ్వుతో ఆ సంభాషణ ముగించి రవళి సత్యవాణి వైపు తిరిగింది.

రవళి: వాణీ, జ్యోతితో టచ్‌లో ఉండు. టాస్కులన్నీ కంప్లీట్‌ అవ్వాలి. నీ వల్ల అవ్వకపోతే కుమార్‌కి చెప్పు. వాడివల్లా అవ్వకపోతే నేను చూస్తాను. బీ ఆన్‌ ద టాప్‌, డార్లింగ్‌!

ఆ "డార్లింగ్" పదానికే వంకర్లు తిరిగిపోయింది సత్యవాణి, రవళికి మరింత నవ్వుతెప్పిస్తూ..

సత్యవాణి: సరే మేడం.

సత్యవాణి గొంతులో ఉత్సాహం కంటే బాధ్యత ఎక్కువగా వినిపించింది.

పని తగ్గినందుకు కుమార్‌ గాడు పెద్దగానే నిట్టూర్చాడు. సత్యవాణి మాత్రం బాధగానే నిట్టూర్చింది. రవళి అవేమీ పట్టించుకోకుండా తన క్యాబిన్‌ వైపు కదిలింది. నడుస్తూ అవసరానికి మించిన ఉత్సాహంతో నడుము ఊపుకుంటూ వెళ్లింది. క్యాబిన్‌లోకి వెళ్లే ముందు వెనక్కి తిరిగి కుమార్‌ వైపు ఒక చిరునవ్వు కూడా విసిరింది.

కుమార్‌ ఆ నవ్వుని పట్టుకున్నాడు.

ఈ ఆడాళ్లేంటో! మగాడిలో కొంచెం పస ఉందనిపిస్తే అడగకుండానే అవకాశాలిస్తారు. ఎంత ప్రేమించేవాడైనా, ఆరాధించేవాడైనా, ఈ టచింగ్స్‌, ఫ్లర్టింగ్స్‌ లేకపోతే దూరం పెడతారు. మగతనానికి ఆడతనం, ఆడతనానికి మగతనం దాసోహం అనాల్సిందే. అదే కదా అసలు సృష్టి రహస్యం!

సెక్స్‌, కామం, మదపిచ్చి, అప్పుడప్పుడూ ప్రేమ—ఇవన్నీ మనుషులు తమ కోరికలకు పెట్టుకున్న పేర్లు, అంతే!!

[hyd_cock]

ఈ కథకి ఇప్పటికీ అభిమానులు ఉండటం నా అదృష్టం. పేరుపేరునా ధన్యవాదాలు.

ఇకపోతే కథకంటే కథనం మరియు భాషాప్రయోగం అసలైన అందాన్ని ఇస్తాయి అని నమ్మే వాళ్ళలో నేను ఒక్కడిని. నా భాషాశైలి పాతదానికి సమానంగానే ఉందని ఆశిస్తున్నా.. ఇక్కడ ఇలాంటి కథలు కోకొల్లలు. కానీ చమత్కారంతో కూడిన పదప్రయోగం ఈ కథకి ఆయువుపట్టు అని నా భావన. అది సజీవంగానే ఉంది అని నా ఆశ.

తిరిగి ప్రారంభించాకా రెండు అంకాలు ప్రచురించాను. కొత్తగా వ్రాస్తున్నట్టుగా కాకుండా పాతకథనే కొనసాగిస్తున్న భావన మీకు కలిగితే నేను తిరిగి వ్రాయటానికి వెచ్చిస్తున్న సమయం వృధా అవ్వటం లేదని భావిస్తాను.

దయచేసి తెలుపగలరు.

అలాగే అక్షరదోషాలు తప్పవు. దోషాలు దొర్లకుండా ఖచ్చితంగా చూసుకుంటాను. అయినా ఉంటే అది పొరపాటే అని మాత్రం గమనించి క్షమించగలరు.

[hyd_cock]

మధ్యాహ్నం వరకూ పనితో సరిపోయింది కుమార్‌కి. భోజనానికి వెళ్లాలంటే రమేష్‌ ఎదురవుతాడు. ఆదివారం రాత్రి ఎక్కడున్నాడో వాడికి చెప్పాలి. ఆ విషయాలన్నీ చెప్పే ఉద్దేశం కుమార్‌కి లేదు. ఇవే అలోచనలతో కుమార్‌ తన సీట్లోనే ఉండిపోయాడు. సత్యవాణి కూడా వెళ్ళిపోయింది. జ్యోతి ఉండివుంటే తనతో అయినా వెళ్ళి నాలుగు మెతుకులు తినేవాడు పాపం. కడుపులో ఎలుకలు పరిగెడుతున్నా క్యంటీన్ కి వెళ్ళి రమేష్ కంట పడే ఉద్దేశం లేనే లేదు!

ఇంతలో రమేష్ రానే వచ్చేశాడు వీది దగ్గరికి.

రమేష్‌: ఏరా కుమార్! రూంకి వచ్చి రెండు రాత్రులు అయ్యింది. ఎక్కడికి వెళ్ళావురా?
కుమార్‌: ఎక్కడికెళ్ళా? ఇక్కడే ఉన్నను కదా? ఫ్రెండ్ ంటికి వెళ్ళాలేరా.
రమేష్: ఫోన్ కూడా చెయ్యలేదు. కంగారు పడతా కదరా. హైదరబాదులో నాకు తెలియని ఫ్రెండ్ కూడా ఉన్నాడా?
కుమార్: ఉన్నావులేరా పెద్ద నువ్వే. అయినా నీకు అన్నీ చెప్పాలారా! చెప్పి వెళ్ళాలి చెప్పులేసుకెళ్ళాలి అని త్రివిక్రం డైలాగ్స్ తో తినకురా ప్లీస్..
రమేష్‌: ఒరేయ్‌, ఆదివారం రాత్రి ఎక్కడ పడుకున్నావో చెప్పకపోతే కనీసం కొత్త అబద్ధమైనా చెప్పరా. అదే పాత ఫ్రెండ్‌ దగ్గర అంటే బోర్‌ కొడుతోంది.
కుమార్‌: నీకు పనేమీ లేదా రా?
రమేష్‌: ఉంది. నీ అబద్ధాలు పట్టుకోవడం నా పార్ట్‌టైమ్‌ జాబ్‌ అనుకో.
కుమార్‌: సరే, నువ్వు నీ పని చూసుకో. నా విషయాలు వదిలెయ్‌. బొడ్డుకోసి పేరు పెట్టినట్టు బిల్డప్ ఆపరాబాబూ.
రమేష్: కాకినాడలో శారదక్క ఉండేది కాబట్టి సరిపోయింది. ఎంత కనిపెట్టుకుని ఉండేది అసలు.. దేవత కదరా.. ఆ డ్యూటీ కమలత్త నాకు ఇచ్చింది ఇప్పుడు. చాలా. ఇంకా ఏమైనా చెప్పాలా?
రమేష్‌: అలాగే. మీ అమ్మకి ఫోన్‌ చేసి చెబుతా. ఆవిడే చూసుకుంటుంది.
కుమార్‌: ఒరేయ్‌... మా అమ్మని ఇందులోకి లాగకు!

శారదక్క పేరు వినగానే కుమార్ ఘాదికి కాకినాడలో కామకలాపాలు గుర్తొచ్చాయి. నిజంగా దేవత.. కామదేవత శారద. పాపం పూకుని పస్తులు పెడుతోంది ఇప్పుడు. ఒకసారి కాకినాడ వెళ్ళి తన ఆకలి తీర్చి రావాలి.

తన ఆలొచనలకి ఆనకట్ట వేస్తూ రమేష్ గదమాయించి మళ్ళీ అడిగాడు.

రమేష్‌: అయితే ఎక్కడున్నావో మాత్రం చెప్పనంటావ్. అంతేగా!

కుమార్‌ కాసేపు ఆలోచించి ఫోన్‌ పట్టుకుని లేచాడు.
కుమార్‌: ఒక్క నిమిషం. ముఖ్యమైన కాల్‌!
రమేష్‌: ఫోన్‌ మోగకుండానేనా?

కుమార్‌ సమాధానం చెప్పకుండా బయటికి వెళ్లిపోయాడు.

రమేష్‌ నవ్వుకుని తన ఫోన్‌ తీసి కమలకి కాల్‌ చేశాడు.

కమల: హలో రమేష్‌ బాబూ! ఏంట్రా, ఈ టైంలో ఫోన్‌ చేశావు? కుమార్ ఎలా ఉన్నాడు రా? ఫోన్ కూడా చేసే ఖాళీ ఉండతం లేదేమో?
రమేష్‌: ఏమీ లేదు అత్తా. నీ కొడుకు బాగానే ఉన్నాడు. కానీ వాడి వ్యవహారాలు చూస్తుంటేనే.. నువ్వొచ్చి దగ్గరుండి చూసుకోవాల్సిన అవసరం కనిపిస్తోంది.
కమల: ఏం చేశాడ్రా మళ్లీ?
రమేష్‌: ఏం చేశాడో నాకే సరిగ్గా చెప్పడం లేదు. నువ్వు ఉంటే కనీసం వాడు ఎక్కడికి వెళ్తున్నాడో, ఎప్పుడు వస్తున్నాడో తెలుస్తుంది. పైగా ఇంట్లో నువ్వుంటే బాగుంటుంది.
కమల: థాంక్స్ రా రమేష్. నీకు నా మీద ఉన్న ప్రేమా, బాధ్యత వాడికి కూడా కొంచెం ఉంటే బాగుండేది!
రమేష్: నువ్వంటే ఎప్పుడూ ప్రేమే అత్తా..అందులో అనుమానం ఏముంది?

కమల ముఖంపైన చిన్న చిరనవ్వు వచ్చింది తనకి తెలియకుండానే.

రమేష్‌: వాడి తిరుగుళ్ళకి నన్ను బాధ్యత తీసుకోమంటే మాత్రం కష్టం అత్తా. అది నువ్వే చూసుకోవాలి. కానీ నువ్వు వస్తే నాకు ఎక్కువ సంతోషం.
కమల: వాడిని చూసుకోవడానికి నన్ను పిలుస్తున్నావా, లేక నిన్ను చూసుకోవడానికా?
రమేష్‌: నన్ను చూసుకోవడానికి నువ్వు వస్తా అంటే మరీ సంతోషం అత్తా. రోజంతా ఆఫీసులో పని చేసి ఇంటికి వస్తే, నువ్వు ఎదురుగా ఉంటే అలసటంతా పోతుంది.
కమల: వంట చేసి పెడితే చాలా? బట్టలు కూడా ఉతకాలా? ఇంకా ఏమేం కావాలో!!
రమేష్‌: అవన్నీ మెషీన్లు చేసేస్తాయి అత్తా. నాకు కావాల్సింది నువ్వు. నువ్వు పక్కన కూర్చుని మాట్లాడితే చాలు. నీతో కాసేపు గడపడానికి ఏదో ఒక కారణం వెతుక్కోవాల్సిన అవసరం ఉండదు ఇంక! నీ చేతి వంట మాత్రం అమోఘం.

కమల నవ్వబోయి ఆగిపోయింది. రమేష్‌ గొంతులోని చనువు ఆమెకు కొత్త కాదు. చిన్నప్పటి నుంచి తన చుట్టూ తిరిగిన పిల్లాడు, యుక్తవయసులో తనని చూసినప్పుడు చూపు తిప్పుకోలేని కుర్రాడు, ఇప్పుడు తనతో మాట్లాడుతున్న తీరు — అన్నీ ఆమెకు అర్ధమౌతూనే ఉన్నాయి. రమేష్ ఇంతలా ఎవ్వరితోను మాట్లాడటం చూడలేదు తను. పిల్లడిగా సిగ్గుపడుతూ ఉండేవాడు..ఇప్పుడు పెద్దాడయ్యాదన్నమాట.

కమల: నువ్వు మరీ మునగచెట్టు ఎక్కించేస్తున్నావు రా. కుమార్‌తో స్నేహం చేసి వాడి మాటలు నేర్చుకున్నావా, లేక నీ దగ్గర కూడా ఈ విద్యలు మొదటి నుంచే ఉన్నాయా?
రమేష్‌: కుమార్‌ దగ్గర నేర్చుకున్నది అబద్ధాలు మాత్రమే. నిన్ను మెప్పించడం మాత్రం నా సొంత విద్య. నీకోసం మాత్రమే వచ్చిన విద్య. ఇలా ఇంక ఎవరిదగ్గరా మాట్లాడలేను అత్తా..
కమల: నన్ను మెప్పించి ఏం చేసుకుంటావురా?
రమేష్‌: నువ్వు నవ్వితే చాలు. నువ్వు నవ్వుతున్నప్పుడు నీ పక్కన కూర్చుని ఆ నవ్వుని చూస్తూ ఉండిపోవచ్చు తెలుసా.. నీతో మాట్లాడుతూ సమయం గదపటం నాకు చాల నచ్చుతుంది అత్తా.

ఆ మాటల్లోని కోరికను కమల తేలిగ్గానే అర్ధం చేసుకోగలిగింది. అతను తనని కేవలం ఆప్యాయంగా చూసుకోవడం లేదని ఆమెకు తెలుసు. కానీ అతన్ని ఆపే ప్రయత్నం చేస్తే.. నొప్పిస్తే.. ఇన్నేళ్ల పరిచయాన్ని ఒక్కసారిగా పరాయి సంబంధంగా మార్చినట్టవుతుందని అనిపించింది. అంతేకాదు, కుమార్‌ కోసం రమేష్‌ చేస్తున్న సహాయాన్ని కూడా ఆమె మర్చిపోలేదు. అన్నింటికీ మించి కుమార్ తోటి వాడు. కొడుకు తోటి వాడు.. కొడుకు లాంటి వాడే!!

కమల: సరే బాబూ, నీ మాటలన్నీ వింటుంటే నేను హైదరాబాద్‌కి వస్తే నన్ను మరీ పనిమనిషిలా చూడవని అర్ధం అయ్యింది.
రమేష్‌: చీ.. పనిమనిషిలా అంటావేంటి అత్తా? నువ్వు నా ఇంట్లో రాణివి. నా మీదా, కుమార్ మీద నీకు నచ్చినట్టు అధికారం చెలాయించొచ్చు. నీకు ఏది కావాలన్నా నాతో చెప్పొచ్చు. నీకు నచ్చినట్టు ఉండొచ్చు.
కమల: మరి.. నీకు నచ్చినట్టు కూడా ఉండాలా?

రమేష్‌ కాసేపు మౌనంగా ఉండి నవ్వాడు.

రమేష్‌: నాకేం కావాలో నీకు తెలియదా అత్తా?

కమల చేతిలోని ఫోన్‌ మీద పట్టు కొంచెం బిగిసింది. వాడు ఆ మాటను సరదాగా అనలేదు. తాను అర్థం చేసుకుంటాననే నమ్మకంతోనే అన్నాడు. ఎలా సమాధానం చెప్పాలి ఇప్పుడు అనే అలోచన మొదలయ్యింది. కొడుకు లాంటి వాడు తన మీద కోరిక తనతోనే చెప్తున్నాడు. ఇబ్బందిగానే ఉన్నా ఈ డిస్కషన్ ని తానుగా ఆపలేని పరిస్థితి. ఆగిపోతే బాగుండు.

కమల: తెలుసు రమేష్‌. కానీ తెలిసిన ప్రతిదానికీ సమాధానం చెప్పాల్సిన అవసరం లేదుగా!
రమేష్‌: నిజమే. అందుకే నిన్ను ఏదీ అడిగి ఇబ్బంది పెట్టడం లేదు. నువ్వు దగ్గరగా ఉంటే చాలు. నిన్ను చూస్తూ ఆనందపడిపోతాను తెలుసు కదా అత్తా.. మిగతావన్నీ కాలమే చూసుకుంటుంది.

కమలకి ఆ మాటలోని అంతరార్థం స్పష్టంగా వినిపించింది. అతను తన కోరికను దాచడం లేదు; అదే సమయంలో, తనను వెంటనే సమాధానం చెప్పమని ఒత్తిడి చేయడం లేదు. ఆ ధైర్యం ఆమెను కొంత కలవరపెట్టింది, కొంత సంతోషపెట్టింది కూడా. తన జీవితంలో చాలా కాలంగా ఎవరి మాటల్లోనూ వినిపించని ఆప్యాయత ఇది. కానీ ఆ ఆప్యాయత వెనుక ఉన్న కోరికను అంగీకరిస్తే, తన జీవితంలో కొత్త చిక్కు మొదలవుతుందని కూడా ఆమెకు తెలుసు. అలాగని కాదంటే కూడా ఇబ్బందే.. పరాయి వాడైనా సొంతవాడిలా అన్నీ చూసుకుంటున్నాడు. ఆళ్ళగడ్డకోసం వెళితే కూడా సళ్ళవంక చూసే లోకం ఇది. వీడు ఏది తిరిగి ఆశించకుండా కుమార్ కి ఇంత సాయం చేస్తున్నాడు.

పరాయి వాడైనా.. పరాయివాడేగా..

కమల: నువ్వు ఇలా మాట్లాడుతుంటే నాకు ఏం చెప్పాలో కూడా అర్థం కావడం లేదురా.
రమేష్‌: ఇప్పుడే ఏమీ చెప్పొద్దు అత్తా. ముందు హైదరాబాద్‌కి రా. నీతో మాట్లాడి సరదాగా గడిపే అవకాశం ఇవ్వు. ఫోన్‌లో ఎంత మాట్లాడినా, నువ్వు ఎదురుగా ఉంటేనే నాకు తృప్తిగా ఉంటుంది. అక్కడ ఉండి చేసే పని ఎలాగూ ఏమీ లేదు. ఉండేదేదో ఇక్కడ మాతో దర్జాగా ఉంటావు. వచ్చెయ్ అత్తా.. కలిసే ఉందాము.
కమల: సరే. చూద్దాం..ముందు నా పనులు చక్కబెట్టుకుంటాను. వస్తానో లేదో తర్వాత చెబుతాను.
రమేష్‌: నువ్వు వస్తావనే అనుకుంటున్నాను. నీకు టికెట్‌ కావాలన్నా, స్టేషన్‌కి వచ్చి రిసీవ్ చేసుకోలన్నా నాకే చెప్పు అత్తా. అన్నీ నేను చూసుకుంటాను.
కమల: అంతా నీకే అప్పగిస్తే, నేను చేయాల్సిందేమీ ఉండదన్నమాట!
రమేష్‌: నువ్వు వచ్చాక నాకోసం కొంచెం సమయం కేటాయిస్తే చాలు అత్తా. మిగతా పనులన్నీ కలిసే చేసుకుందాము.

కమల పెదవుల మీద చిరునవ్వు వచ్చింది. వాడి ఆశలు అర్ధమవుతున్నా కాదనలేకపొతోంది.

కొడుకు లాంటివాడే.. కొడుకు కాదుగా..

కమల: సరే రా. ముందు నీ పని చూసుకో. తర్వాత మాట్లాడదాం.
రమేష్‌: అలాగే అత్తా. జాగ్రత్త. నువ్వు వస్తావని ఎదురుచూస్తుంటాను.

ఫోన్‌ కట్‌ అయింది.

కమల ఫోన్‌ పక్కన పెట్టి కొద్దిసేపు మౌనంగా కూర్చుంది.
రమేష్‌కి తన మీద ఉన్నది కేవలం అభిమానం కాదని ఆమెకు ఎప్పటినుంచో తెలుసు. ఇప్పుడు ఆ ఆకర్షణ మాటల్లోనూ బయటపడుతోంది. అతన్ని మందలించాలనిపించినా, ఆ మాటలు తనకు అసహ్యంగా అనిపించలేదన్న నిజం ఆమెను ఆపుతోంది. కుమార్‌కి ఉద్యోగం రావడంలో రమేష్‌ సహాయం చాలా ఉంది. ఇప్పటికీ కుమార్ మీద బాధ్యతను రమేష్ తనదిగానే భావిస్తున్నాడు. ఆ కృతజ్ఞత ఒకవైపు, తనను కోరుకుంటున్నాడని తెలిసినప్పుడు మనసులో కలుగుతున్న అలజడి మరోవైపు.. హైదరాబాద్‌కి వెళ్తే వాడికి దగ్గరగా ఉంటాను. కానీ ఆ దగ్గరతనం ఎంతవరకూ వెళ్లనివ్వాలి? ఆమెకు సమాధానం తెలియదు. కానీ రమేష్‌ మాటల్ని పూర్తిగా తిరస్కరించలేకపోయిందన్న విషయం మాత్రం ఆమెకు స్పష్టంగా అర్థమైంది.

________________________________________

కారిడార్‌లో ఫోన్‌ మాట్లాడుతున్నట్టు నటిస్తూ తిరుగుతున్న కుమార్‌కి కొద్దిసేపటికి రమేష్‌ నుంచి మెసేజ్‌ వచ్చింది.
“క్యాంటీన్ కి వచ్చెయ్. ఆకలి దంచుతోంది. అన్నట్టు కమల అత్తతో మాట్లాడాను. త్వరలో హైదరాబాద్‌ వస్తోంది.”
కుమార్‌: అమ్మో!
రూపతో మొదలైన రహస్యం ఒకవైపు, జ్యోతి మీద పెరుగుతున్న ప్రేమ మరోవైపు, ఆఫీసులో రవళి చిలిపి మాటలు ఇంకోవైపు. ఇప్పుడు వీటన్నిటి మధ్యలోకి అమ్మ కూడా వస్తోంది. ఇవెక్కడి మాస్ కష్టాలు రా దేవుడా!

కానీ రమేష్‌కి.. ఇది కష్టం కాదు.. సుఖం!

కమల హైదరాబాద్‌కి రావడం అతనికి జీవితంలో చాలాకాలంగా ఎదురుచూస్తున్న ఒక అవకాశానికి మొదటి అడుగు.

ఆ తలుపు అవతల ఏముందో రమేష్‌కి తెలియదు. కమలకి మాత్రం ఆ తలుపు తెరిస్తే తన మనసులోని ఏ భావాలను ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుందో అన్న ప్రశ్న మొదలైపోయింది.

[hyd_cock]

కుమార్‌కి రమేష్‌ పంపిన మెసేజ్‌ చూసినప్పటి నుంచి మనసులో ఏదో గందరగోళంగా ఉంది.

అమ్మ హైదరాబాద్‌కి వస్తోంది.

మామూలుగా అయితే ఈ వార్త విని సంతోషించాలి. చిన్నప్పటి నుంచి కష్టపడి పెంచిన అమ్మ దగ్గరగా ఉంటే అంతకంటే కావాల్సింది ఏముంది? తన కోసం జీవితమంతా కష్టపడిన అమ్మని దగ్గర పెట్టుకుని చూసుకోవాలన్న బాధ్యత కుమార్‌కి లేకపోలేదు.

కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి వేరు.

రూపతో మొదలైన వ్యవహారం ఒకవైపు, జ్యోతితో పెరుగుతున్న ప్రేమ మరోవైపు. వీటన్నిటి మధ్యలోకి అమ్మ వస్తే తన స్వేచ్ఛకు గండి పడటం ఖాయం. ఇప్పటివరకు ఎవరికీ తెలియకుండా నడిపిస్తున్న వ్యవహారాలన్నీ ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడితే పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో ఊహించుకోవడానికే వాడికి ఇబ్బందిగా ఉంది.

పైగా రమేష్‌ సంగతి వేరు.

వాడికి అమ్మ మీద ఉన్న ప్రేమ, ఆ ప్రేమ వెనక ఉన్న అసలు ఉద్దేశం కుమార్‌కి తెలియనిది కాదు. శారద దగ్గర నేర్చుకున్న ఒక అలవాటు ఇప్పుడు వాడికి బాగా ఉపయోగపడుతోంది. మనుషుల చూపులు, మాటలు, చిన్న చిన్న ప్రవర్తనల్ని బట్టి వాళ్ల మనసులో ఏముందో కొంతవరకు పసిగట్టడం. ముఖ్యంగా కామంతో కూడిన ఆలోచనలైతే పట్టుకోవడంలో కుమార్‌కి మంచి ప్రావీణ్యమే వచ్చింది.

రమేష్‌గాడి మాటల్లో ఆప్యాయత ఉంటుంది. ఆప్యాయతలో చనువు ఉంటుంది. ఆ చనువులో ఇంకేదో ఉంటుంది.

కుమార్‌కి అదే అనుమానం.

కానీ తన స్నేహితుడి మనసులో ఉన్నదాన్ని బయటపెట్టేంత ధైర్యం మాత్రం లేదు. వాడు నిజంగానే అమ్మని ఇష్టపడుతున్నాడా? లేక తనకున్న చనువుని అవకాశంగా మార్చుకోవాలని చూస్తున్నాడా? కుమార్‌కి అనుమానం ఉన్నా, రుజువు లేదు.

అమ్మకి రమేష్‌గాడి ఆలోచనలు తెలిసేటంత సీన్‌ లేదు. చిన్నప్పటి నుంచి చూస్తున్న అబ్బాయి కదా అని వాడి మాటల్ని ఆప్యాయతగానే తీసుకుంటుంది. ఒకవేళ నిజం తెలిసి ఉంటే మాత్రం హైదరాబాదుకి వస్తుందా?

ఈ ప్రశ్న దగ్గరే కుమార్‌ ఆలోచనలు మళ్లీ ఆగిపోయాయి.

అమ్మని దగ్గరికి రమ్మనాలనుకోవడం తప్పా? రమేష్‌గాడి మీద అనుమానం పెట్టుకోవడం తప్పా? అసలు నా బతుకులోకి ఇంకో సమస్య ఎందుకు వచ్చి పడింది?

తన సమస్యలన్నింటికీ సమాధానాలు వెతకడం కంటే, వాటి గురించి కాసేపు మాట్లాడి మనసు తేలిక చేసుకోవడం వాడికి బాగా అలవాటు. అందుకే ఈ ఆలోచనలన్నీ పక్కన పెట్టి ఫోన్‌ తీసుకున్నాడు.

అనాలోచితంగానే శారదకి ఫోన్‌ కలిపాడు.

హైదరాబాద్‌కి వచ్చి కొద్ది రోజులే అయినా, కాకినాడలో గడిపిన ఆ రెండేళ్ల జ్ఞాపకాలు మాత్రం అప్పుడప్పుడూ వాడిని వెనక్కి లాగుతూనే ఉన్నాయి. అందులోనూ శారదతో ఉన్న చనువు వేరే లెవెల్‌. తిట్టినా తిట్టించుకున్నా నాలుగు గోడల మధ్యనే అన్నట్టు ఉంటుంది తనతో వ్యవహారం.

శారదతో మాట్లాడేటప్పుడు ఏదీ దాచాల్సిన అవసరం లేదనిపిస్తుంది కుమార్‌కి. తన బాగోతాల్ని చెప్పుకోవచ్చు, ఆమె బూతుల్ని వినొచ్చు, మధ్యలో ఒకరినొకరు ఆడిపోసుకోవచ్చు. అదే వాళ్లిద్దరి మధ్య ఉన్న చనువు.

ఫోన్‌ రెండు మూడు రింగుల తర్వాత ఎత్తబడింది.

శారద: హలో కుమార్! ఎలా ఉన్నావురా.. సోమవారం గుర్తొచ్చానేంటో?

కుమార్: బాగానే ఉన్నా అక్కా.. చాలా క్యాసువల్ కాల్.

శారద: నా ప్రతీ బొక్కా దెంగి అక్కా అంటావేంట్ర దద్ది?

కుమార్: హహ్హహ్హ.. బావ పక్కన ఉన్నాడేమో అని కవరింగ్ లేవే..

శారద: ఓహో! మీ బావ మామూలుగానే గుడి, మడి అని పొతాడు. ఇంక సోమవారం ఇంట్లో ఎందుకు ఉంటాడురా. అయినా పక్కన ఉంటే నేను తమ్ముడూ అనాలి గానీ నువ్వెందుకు అక్కా అనటం? నీ మాట ఆయనకి ఎలాగూ వినపడదు కదా!

కుమార్: అబ్బా.. కరెక్టే.. ఇందుకే కదా రంకు నేర్చిన ఆడది బొంకు నేర్వదా అన్నారు. ఇంతకీ ఎలా ఉన్నయి నా బొక్కలు?

శారద మాటల్లోని వెటకారం కుమార్‌కి కొత్తేమీ కాదు. ఆమెతో మాట్లాడటంలో ఉన్న సరదా అదే. మొదట పలకరింపులు, వెంటనే బూతులు, ఆ తర్వాత అసలు విషయానికి రాకముందే ఒకరినొకరు ఆట పట్టించుకోవడం.

శారద కూడా వాడి గొంతు వినగానే ఏదో పని మీద ఫోన్‌ చేశాడని కాకుండా, తనని ఆట పట్టించడానికి వచ్చాడని అర్థం చేసుకుంది.

శారద: ఓయబ్బో నా బొక్కలమీద మనసు మళ్ళిందా? వచ్చి చూసుకో మరి అయితే. నేనేమన్న వద్దన్నానా? వచ్చి ఎప్పుడు దెంగుతావా అనే నా ఆరాటం కూడా. నువ్వేంట్రా అంటే వీకెండ్ కి కూడా రాకుండా అక్కడే కొత్త పూకుల వేట అని నన్ను వదిలేశావ్! ఆదివారం వస్తానన్నావ్. ఎగదొబ్బావ్!!

కుమార్: అంటే అదీ..

శారద: నాంచొద్దు.. ఛెండాలంగా ఉంది. మహా అంటే రూపని దెంగేసి ఉంటావ్. నాకు ఇస్తానన్న ఆదివారం ఆ ముండకి సమర్పించావ్ అన్నమాట!

కుమార్‌కి నవ్వొచ్చింది. తాను చెప్పకపోయినా శారద ఊహించేసిందంటే ఆశ్చర్యమేమీ లేదు. వాడి బుద్ధి ఎక్కడికి పోతుందో ఆమెకి బాగా తెలుసు. కాకినాడలో ఉన్నప్పటి నుంచీ వాడి అలవాట్లను దగ్గరగా చూసింది కదా!

కుమార్‌ పకపకా నవ్వాడు.

కుమార్: నిన్ను కాదే అనాల్సంది. నీ దగ్గరకూడా సిగ్గు పడ్డాను చూడూ.. తప్పు నాదేలే!

శారద: నా గుద్ద ఇస్తా అంటే దాని పూకు కోసం ఉండిపోయావ్. సరేలేగానీ బాగా అయ్యిందా కార్యం?

కుమార్: ఏమో అనుకున్నాగానీ రూప కూడా బాగా కాకమీదే ఉంది తెలుసా. గుద్ద ఇచ్చేసింది మొదటిసారే! తన మొగుడిమీద ఉన్న కోపం నా మొడ్డకి ఉపయోగపడింది.

శారద: నీకు తెలియనివారా మా ఆడాళ్ళ బాధలు. కంచంలో నిండుగా పెట్టే మొగుడు, మంచంలో నాగా పెడితే ఇలాగే గుట్టుగా సుఖపడాలి మరి. నీలంటి లంజాకొడుకులు పండగ చేసుకుంటారు మధ్యలో.

శారద నవ్వుతూనే మాట్లాడింది. కానీ రూప గురించి మాట్లాడేటప్పుడు ఆమె గొంతులో చిన్న మార్పు వచ్చింది. భర్త నిర్లక్ష్యం చేసే ఆడవాళ్ల బాధ ఆమెకి తెలియనిది కాదు. బయటకు ఎంత సరదాగా కనిపించినా, ఇంట్లో తమ కోరికల్ని పక్కన పెట్టుకుని బతికే స్త్రీల గురించి ఆమెకి స్వీయ అనుభవమే మరి!

అయితే ఆ బాధల్ని అర్థం చేసుకోవడం ఒక ఎత్తైతే, కుమార్‌ వాటిని తనకి అనుకూలంగా మార్చుకోవడం మరో ఎత్తు..

కుమార్: అబ్బ..ఎన్నళ్ళయ్యిందో తెలుసా.. ఇలా బూతులు విని. ఫోర్మల్ గా మాట్లాడి, విని చిరాకు దెంగుతోంది ఇక్కడ.

శారద: నా తిట్లలో హాయి వెతుక్కుంటున్నావంటే నీ బతుకు ఎంత దరిద్రంగా తయారైందో అర్థమవుతోంది. సరే, చెప్పు. ఉద్యోగం సరిగ్గానే చేస్తున్నావా? పనిచేసి నాలుగురాళ్ళు సంపాదిస్తేనేరా పనిమనిషి అయినా పైటజార్చేది. అది మర్చిపోకు.

శారద ఒక్కసారిగా ఉద్యోగం గురించి అడిగేసరికి కుమార్‌ నవ్వు మరింత పెరిగింది. తనని తిడుతూనే ఉద్యోగం గురించి అడగడం ఆమెకే చెల్లింది.

కుమార్: ఉద్యోగం బాగానే చేస్తున్నాను. ఆఫీసులో కూడా అందరూ బాగానే ఉన్నారు.

శారద: నువ్వు బాగున్నావా అని అడిగితే అందరూ బాగున్నారని చెబుతున్నావేంటి రా? ఆ కుర్రముండ జ్యోతి కాకుండా ఇంక ఎవత్తినైనా కెలికావా?

కుమార్‌ కాసేపు ఫోన్‌ చెవికి అదుముకుని నవ్వుకున్నాడు. హైదరాబాద్‌కి వచ్చినప్పటి నుంచి ఆఫీసు విషయాలు శారదకి చెప్పకపోవడం మంచిదని అనుకున్నాడు. కానీ ఆమె అడిగిన తీరు చూస్తే ఏదీ దాచలేనట్టుంది.

కుమార్: నీకెలా తెలిసిపోతాయే లంజా అన్నీ అలా? రవళి అని మా టీంలీడర్. చూస్తోంటే అది కూడా పగలదెంగించుకునేవరకూ ఆగేలా లేదు. ఒంగి ఒంగి చూపిస్తోంది దాని సళ్ళు. అన్నీ కుదిరి దాని బులబాటం తీర్చేస్తే, పని కూడా తగ్గించుకోవచ్చు.

శారద: సాగుతోందిరా నీకు అలా.. ఇక్కడ నేను పస్తులు ఉంటే నీకేమో మల్టిపుల్ ఛాయిస్లు..మీ అమ్మ అడిగినట్టు పెళ్ళి చేసెయ్యలి నీకు. మొన్న చెప్పిన సంబంధం ఫొటో రేపో మాపో వస్తుంది నాచేతికి. పిల్లని నేను చూశా.. వాటంగా నీకు సరిపొయేలాగానే ఉంటుంది. ఆ జ్యోతి విషయం త్వరగా తేల్చుకో. ప్రేమ..పెళ్ళి లాంటి ఆశలు ఉంటే ముందే చెప్పి తగలడు. లేకపోతే మాట పోతుంది మీ బావది.

పెళ్లి విషయం వచ్చేసరికి కుమార్‌కి ఆసక్తి పెరిగింది. శారద చెప్పిన సంబంధం గురించి అప్పుడే మర్చిపోయినట్టున్నాడు. ఇప్పుడు గుర్తొచ్చింది. తనకోసం అమ్మ సంబంధాలు చూస్తోందని తెలుసు. శారద కూడా అదే పనిలో పడిందని చెప్పింది. కానీ ఆ అమ్మాయి ఫొటో రేపో ఎల్లుండో వస్తుందని చెప్పడంతో వాడి బుర్రలో కొత్త ప్రశ్నలు మొదలయ్యాయి.

కుమార్: అంత బాగుంటుందా పిల్ల? సైజులు ఏంటో?

శారద: నీ కక్కుర్తికి హద్దు ఉండదేమిట్రా.. నేను, రూప, జ్యోతి నీ టీంలీడర్ లంజ.. సరిపోమా? శుభమా అని పెళ్ళి సంబంధం మాట్లడతా అంటే.. కాదు లంజల కొంప ఆంటీ కావాలి అంటావేంట్రా? నిజంగానే నీ ముక్కుకి తాడు వేయాలి.

కుమార్‌కి శారద మాటల్లోని అసహనం కంటే, తనని ఆట పట్టిస్తున్న తీరు ఎక్కువగా వినిపించింది. అయినా పెళ్లి సంబంధం గురించి అడిగిన ప్రతిసారీ ఆమె తన కక్కుర్తిని బయటపెట్టడం వాడికి సరదాగానే ఉంది.

కుమార్: ఏంటే.. ఫిగర్ బాగుందా అని అడిగితే కూడా తప్పేనా? పెళ్ళికి ఫిగర్ బాలేనొళ్ళనే చూడాలా లేక పెళ్ళి చేసుకున్న వాళ్ళని దెంగకుండా ఉండాలా?

శారద: ఈ సన్నాసి కబుర్లే వద్దనేది. అలా దెంగడం మానేస్తే నీ పక్కింటోడికే.. పంగ చాపుద్ది. అవసరమారా నీకు. ఇంతకీ జ్యోతి విషయం చెప్పు. పెళ్ళి చేసుకుని జీవితం మొత్తం దెంగాలనిపించే ఫిగర్ ఆ?

శారద మళ్లీ జ్యోతి దగ్గరికి మాట తీసుకెళ్లింది. తనకి కుమార్‌ బుద్ధి తెలుసు. పెళ్లి సంబంధం గురించి అడిగినా, వాడి మనసు మాత్రం జ్యోతి దగ్గరే ఉందేమోనని అనిపిస్తోంది. అందుకే అసలు విషయం తేల్చాలని చూస్తోంది.

కుమార్: నీయవ్వ తగ్గెదెలే అన్నట్టు ఉంటుంది ఆ గుద్ద. ఇలియానా రేంజ్ తెలుసా.. తనతో ఉంటే టైం కూడా తెలీదు. జాలీగా గడిచిపోతుంది. పగలంతా పనిలో కష్టపడి ఇంటికిచేరేప్పటికి ఎదురుగా ఉంటే ఇంకేం కావాలి అనిపించే అందం. పెళ్ళి చేసేసుకోవాలా అంటే ఏమో తెలీదు మరి.

ఈసారి కుమార్‌ సమాధానం చెప్పేటప్పుడు నవ్వులో కొంచెం తగ్గుదల కనిపించింది. జ్యోతి గురించి మాట్లాడితే వాడికి కేవలం ఆమె అందమే గుర్తొస్తుందా? అలా అయితే, ఆమెతో ఇంటికి చేరాక కూడా ఉండాలనిపించడం, ఆమెతో గడిపిన సమయం గుర్తుకొస్తూ ఉండటం ఎందుకు?

తనకే అర్థం కాని విషయాన్ని శారదకి మాత్రం ఎలా చెప్పగలడు?

శారద: ఎవరో ఒకళ్ళని ఐతే చేసుకోవలి. అదైతే తప్పదు. కమలమ్మ కూడా గట్టిగానే వెతుకుతోంది నీకోసం. ఏదో ఒకటి డిసైడ్ చేసే టైం వచ్చింది రా.

కుమార్: చూద్దాం.. అన్నట్టు అమ్మ కూడా హైదరాబాదు వచ్చేస్తోంది అంట. నా రూమ్మేట్ రమేష్ తీసుకొచ్చేద్దం అని అంటున్నాడు..

శారద: మరీ బాగుంది. నీ అమ్మని నువ్వు కదా తెచ్చుకోవాలి. వాడేంటి?

శారద ప్రశ్న కుమార్‌కి కావాల్సిన చోటే తగిలింది. అసలు ఈ విషయం గురించే మాట్లాడాలని ఫోన్‌ చేశాడు కదా? మొదట్లో తన సమస్య చెప్పాలని అనుకోలేదు. కానీ ఇప్పుడు మాటల్లో మాటగా అసలు విషయం బయటపడింది.

కుమార్: వీడికి చిన్నప్పటినుంచీ మా ఇంట్లో చనువు బాగానే ఉంది. వీడికి ఆడాళ్ళ దగ్గర ఉన్న సిగ్గుకి బెరుకుకి ఏ ముద్దులు గోకుళ్ళు లేవు. మా అమ్మ దగ్గరి చనువుకి ఆవిడతోనే పులిహోర కలిపేద్దం అని అనుకుంటున్నాడేమో. వాడిచూపుల్లో మా అమ్మ మీద కోరిక కొట్టొచ్చినట్టు కనపడుతుంది నాకు. మా అమ్మకే ఏమీ అర్ధం కాదు.

శారద: వారినీ... నీకున్న కంతలకథలకి ఇదో కొత్త కథ కలుస్తుందా ఇప్పుడు?

శారద మాట విన్న కుమార్‌ నవ్వలేదు. తన అనుమానాన్ని ఆమె కూడా ఒక కథగానే తీసుకుంటుందేమోనని అనిపించింది. కానీ వాడికి అది సరదా విషయం కాదు. రమేష్‌ తన స్నేహితుడు. అమ్మ తన జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తి. ఈ ఇద్దరి మధ్య ఏదైనా జరిగితే, అది తనకి ఎలా అనిపిస్తుందో వాడికే తెలియడం లేదు.

కుమార్: కథ అంటావేంటి! వాడి చూపులు చూస్తే నాకు అర్థమవుతోంది. మా అమ్మ దగ్గరికి వచ్చినప్పుడల్లా ఏదో ఒకటి మాట్లాడాలని చూస్తాడు. అమ్మ కూడా వాడిని చిన్నప్పటి నుంచి చూస్తోంది కదా. వాడి మాటల్లో ఉన్నది వేరే ఉద్దేశమని అస్సలు అనుకోవడం లేదు.

శారద: మరి నువ్వేమో వాడి మనసులోకి దూరిపోయి చూసొచ్చావా?

కుమార్: నీ దగ్గర ట్రైనింగ్‌ తీసుకున్నానే నేను! మనుషుల చూపులు, మాటలు బట్టి వాళ్ల బుర్రలో ఏముందో కొంతవరకు పసిగట్టొచ్చని నేర్చుకున్నాను. ముఖ్యంగా కామంతో కూడిన ఆలోచనలైతే మరీ సులువు. రమేష్‌గాడి సంగతి నాకు స్పష్టంగా తెలిసిపోతోంది.

శారద చిన్నగా నవ్వింది. తన దగ్గర నేర్చుకున్నానని కుమార్‌ చెప్పడం ఆమెకి నచ్చింది. కానీ వాడి అంచనా నిజమా కాదా అన్నది మాత్రం ఆమెకి తెలియదు.

శారద: నీకొచ్చిన ఇబ్బంది ఏంటో?

కుమార్: రూప రమ్మన్నా జ్యోతి పిలిచినా అమ్మ ఉంటే కుదరవు కదా. ఇంక నా జీవితం ఆఫ్ణా హాఆఠ్ ఝాఘాణ్ణాఠ్!!

శారద: అంటే?

కుమార్: ఒహ్.. హిందీ రాదు కదా.. నా స్వర్గం నా చేతిలోనే అని. చేతిపని తప్ప ఇంకేం ఉండదు అని.

శారదకి అసలు విషయం అర్థమైన వెంటనే నవ్వు ఆగలేదు. ఇంతసేపూ అమ్మ గురించి, రమేష్‌ గురించి ఏదో పెద్ద సమస్య వచ్చినట్టు మాట్లాడిన కుమార్‌కి అసలు బాధ తన సరదాలకు అడ్డుపడుతుందనే విషయం!

శారద: హహ్హహ్హ.. తమరి బాధ అదా? ఇంకా నువ్వు దేనికోసమో ఏడుస్తున్నావ్ అనుకున్నా కదరా! నీకు అర్ధం కావట్లేదుగానీ ఇదీ నీ మంచికే. వాళ్ళిద్దరు తగులుకుంటే నిన్ను పట్టించుకునేది ఎవరు రా?

కుమార్‌కి కూడా ఆ మాటలోని లాజిక్‌ అర్థమైంది. తనకి కావాల్సింది స్వేచ్ఛ. అమ్మ వస్తే ఆ స్వేచ్ఛ తగ్గుతుంది. కానీ అమ్మ, రమేష్‌ దగ్గరవుతుంటే తనకి కొంత స్వేచ్ఛ దొరుకుతుందేమోనని అనిపించడం మాత్రం ఎంత స్వార్థమో వాడు ఆలోచించలేదు.

కుమార్: కదా.. ఇందుకేనే నువ్వంటే పడిచచ్చేది. నీతో మట్లాడాకా ప్రాబ్లెం కాదు ఇది సొల్యూషన్ అని అర్ధం అయ్యింది. థ్యాంక్స్ నా ముద్దుల లంజ!

శారద: ఫోన్లో ముద్దులకి పడిపోయే రకం కాదురా నేను. కాకినాడ వచ్చి నా పూకు పూజ చేసి నన్ను సుఖపెట్టు. ఎప్పుడొస్తావ్?

శారద మళ్లీ తన పాత ధోరణిలోకి వచ్చేసింది. కానీ కుమార్‌కి మాత్రం ఇంకా చెప్పాల్సిన విషయాలున్నాయి. తన వారాంతపు ప్రణాళికల్ని ఆమెకి చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

కుమార్: అన్నట్టు చెప్పటం మర్చిపోయా.. ఈరోజు రాత్రికి రూప ఇంటికి వెళ్ళాలి. రేపు దాని మొగుడు ట్రిప్పు నుంచి వచ్చేస్తాడు. నాలుగు రోజులు ఆఫీస్లో పనుల్తో గడిపేస్తే ఆదివారం పుణెకి వెళ్ళి జ్యోతి గుద్దపని పట్టాలి. చాలా ఆశగా ఉంది దానికి. సో, నీ దగ్గరకి ఆపై ఆదివారం వస్తా.

శారద: ప్లానింగ్ బాగానే ఉంది. నన్నే పట్టించుకోవటం లేదు. గుర్తుపెట్టుకుంటా రా.. దెంగుతా అని వస్తావ్ కదా. అప్పుడు ముట్టు అయ్యింది అని చెప్పి చాప వేసుకుని పడుకుంటా.

కుమార్: అబ్బో!! ఇలాంటి బెదిరింపులకి బావగారు బాధపడతారేమొ. నేను దర్జాగా నీ గుద్ద దెంగుతా. అయినా నువ్వు ఎప్పుడు దెంగుడికి నో చెప్పాలి చెప్పు!

శారద: కొత్త బొక్కలు వచ్చాకా అలుసైపోయాన్రా నీకు. మీ అమ్మ నిన్ను కనిపెట్టుకుంటుంది అనే ఆశ చచ్చిపోయిందిగానీ ఆ పెళ్ళేదో చేసెస్తే నీ చిలకకొట్టుళ్ళు అవే ఆగుతాయి. చెప్తా వెధవ నీ పని.

శారద చివరి మాటల్లో బెదిరింపు ఉన్నా, కుమార్‌కి ఆమె గురించి బాగానే తెలుసు. వాడు మళ్లీ ఏదో సాకు చెప్పి మాట దాటవేస్తాడని ఆమెకీ తెలుసు. అయినా ఈసారి మాత్రం పెళ్లి సంబంధం గురించి ఆమె పదే పదే ప్రస్తావించింది. అది కేవలం కుమార్‌కి పెళ్లి చేయాలనే ఉద్దేశంతోనేనా, లేక వాడి బాగోతాలు మరీ ముదిరిపోతున్నాయని ఆమెకూ అనిపిస్తోందా?

కుమార్‌కి ఆలోచించే అలవాటు ఉన్నా, ఆలోచనల్ని ఎక్కువసేపు పట్టించుకునే తత్వం లేదు. ఏదో ఒక జోక్‌తో విషయాన్ని పక్కదారి పట్టించేస్తాడు.

ఈసారి కూడా అదే చేశాడు.

కానీ ఫోన్‌ పెట్టే ముందు శారద చెప్పిన రెండు విషయాలు మాత్రం వాడి మనసులో మిగిలిపోయాయి.

జ్యోతి విషయం త్వరగా తేల్చుకోవాలి.

పెళ్లి సంబంధం ఫొటో రేపో ఎల్లుండో వస్తుంది.

మొదటి విషయం వాడికి ఇబ్బందిగా అనిపించింది. రెండో విషయం మాత్రం ఆసక్తిగా అనిపించింది.

అదే కుమార్‌ సమస్య. జీవితంలో ఏది ముఖ్యమో నిర్ణయించుకునేలోపే, కొత్తగా ఆకర్షించే విషయం ఏదో ఒకటి ఎదురవుతుంది.

ఫోన్‌ పక్కన పెట్టిన కుమార్‌ కాసేపు మౌనంగా కూర్చున్నాడు. రమేష్‌ పంపిన మెసేజ్‌ మళ్లీ గుర్తొచ్చింది.

అమ్మ హైదరాబాద్‌కి వస్తోంది.

ఇప్పుడు ఆ వార్త విన్నప్పుడు ఉన్నంత కోపం లేదు. కానీ ప్రశ్నలు మాత్రం అలాగే ఉన్నాయి.

అసలు అమ్మని రానివ్వాల లేక ఏదో ఒక సాకుచెప్పి రాకుండా ఆపెయ్యలా?

వాడి చేతిలో మాత్రం ఏముంది! ఏదైతే అదే చూసుకుందాం అని సరిపెట్టుకోవటం తప్ప! దీనెమ్మా.. ఏదీ సింపుల్ గా ఉండటం లేదు ఈ హైదరాబాదు వచ్చినప్పటినుంచి అనుకుంటూ ఉండగా ఫోన్‌కి మెసేజ్ వచ్చిన సౌండ్.

రాత్రికి మా ఇంటికే వచ్చెయ్యి. మా ఆయన రేపు మధ్యాహ్నానికి వస్తాడు. ఇక్కడినుంచే ఆఫీసుకి వెళ్ళేలా ప్లాన్ చేసుకో

రూప మెసేజ్ చూసిన కుమార్ ముఖంలో చిరునవ్వు. ప్రపంచాన్ని గెలిచేసినంత గర్వం కలిగింది వాడికి.

[hyd_cock]

ఆఫీస్ లో సత్యవాణి వేడి చూపులతో, రవళి వాడి మాటలతో తెగ కష్టపడిపోయాడు రోజంతా మన కుమార్. ఆరోజు పని అయ్యిందనిపించుకుని బయలుదేరే టైంకి సైంధవుడిలా రమేష్ కూడా ఊడిపడ్డాడు. ఎలాగూ మర్నాడు ఆఫీసుకి కావాల్సిన బట్టలు తెచ్చుకోవాలి కాబట్టి రమేష్ తో కలిసి అమీర్పేట వెళ్ళాల్సిందే. ఆ బట్టలేవో తీసుకుని హబ్సిగుడ కూడా వెళ్ళాల్సిందే! ఫ్రీగా పూకు దొరికితే ఆమాత్రం కష్టపడలేడా!

ఇంటికి చేరేలోపు బస్సులో రమేష్ గాడి ఉత్సాహం అంతా ఇంతా కాదు కమల రాకని తలుచుకుని. కుమార్ గాడి కంటే వాడే ఎక్కువ ఉవ్విళ్ళూరుతున్నాడు మరి. అన్నీ అర్ధం అవుతున్న కుమార్ గాడు ఏమీ మాట్లాడలేని పరిస్థితి. చేసేదేమీలేక వెర్రి నవ్వు నవ్వటం తప్ప.

రూంకి చేరాకా బట్టలు సర్దుతుంటే రమేష్ గాడు ఎక్కడికి అని మళ్ళీ గొడవ మొదలుపెట్టాడు. తెలిసిన ఫ్రెండ్ అంటే ఈసారి తిట్లు వేరే లేవెల్లో ఉన్నాయి.

కుమార్: ముడ్డి కిందకి పాతిక ఏళ్ళొచ్చాయి. నువ్వెవడివిరా నన్ను తిట్టడానికి. మా నాన్న కూడా ఇలా తిట్టలేదు.

చాలా అనాలోచితంగా నోటివెంట నాన్న ప్రస్తావన వచ్చేసింది.

రమేష్: అసల్లు నాన్న ఉంటే కదా. నీ చిన్నప్పటినుంచి అత్త ఒంటిచేత్తోనే పెరిగావు. అందుకే ఇలా వాగుతున్నావు.

కుమార్: ఐతే.. మా అమ్మ చూసుకోవాలి. రమ్మని చెప్పావు కదా.. వస్తుంది కదా.. తను చూసుకుంటుంది. ఫ్రెండువి ఫ్రెండ్లా మాత్రమే ఉండు. మా నాన్న స్థానాన్ని తీసుకోవటానికి ప్రయత్నించకు.

నిశ్శబ్దం తాండవం చేసింది కాస్సేపు. కుమార్ మాటలు గట్టిగానే తగిలాయి రమేష్కి. కుమార్ కూడా అనవసరంగా పెద్ద పెద్ద మాటాలు మాట్లాడానని తనని తను తిట్టుకున్నాడు మనసులో..

కుమార్: ఒరేయ్! పెద్దగా భూతద్దంలో చూడకు. నీకు ఇవన్నీ పట్టవు కాబట్టి ఏరోజూ చెప్పలేదు. కాకినాడనుంచి వచ్చే ట్రైన్లో ఒక ఆంటీ తగిలింది. నీకు కూడా తెలుసుకదా.. ఆరోజు ప్లాట్ఫాం మీద పరుగులుపెట్టి నంబర్ తెచ్చుకున్నా.. గుర్తుందా?

రమేష్: ఎంత అసహ్యంగా బిహేవ్ చేశావో.. గుర్తుంది. ఐతే ఎంటి?

కుమార్: ఆ ఆంటీ ఇంటికే వెళ్తున్నా. గత రెండు రాత్రుళ్ళు కూడా అక్కడే ఉన్నా.

రమేష్‌గాడికి అర్థం కావటానికే అరనిముషం పట్టింది.

తెలిసిన ఆంటీ. పెళ్లయిన మహిళ. భర్తతో కలిసి ప్రయాణం చేసింది. ఇప్పుడు కుమార్‌ ఆమె ఇంటికి వెళ్తున్నాడా? అదీ వరుసగా రెండు రాత్రులు అక్కడే ఉన్నాడా?
మొదట వాడికి కుమార్‌ ఏదో జోక్‌ చేస్తున్నాడనిపించింది. కానీ కుమార్‌ ముఖంలో కనిపించిన నిర్లక్ష్యమైన చిరునవ్వు చూస్తే విషయం నిజమేనని అర్థమైంది.

రమేష్: అంటే తనే ఇంటికి రమ్మందా.. మొగుడు ఉండి కూడా? దొరికితే చంపేస్తాడు కదరా.. చంపకపోయినా పరువు పోతుంది. అయినా పెళ్ళికి ముందు ఇలాంటివి అంటే పిల్ల కూడా దొరకదు. నా రూంలో ఉండి ఇవన్ని చేస్తే నన్ను కూడా నీలానే అంటారు అందరూ.

కుమార్ పెద్ద నవ్వు నవ్వాడు. రమేష్ ఆడాళ్ళ విషయంలో వీక్ అనుకున్నాడుగానీ మరీ ఇంత దద్ది అనుకోలేదు.

కుమర్: హహ్హహ్హ.. అదే అసలు మ్యజిక్కు రా.. దొరకము. దొరకకుండా ఉండేలా చూసుకునే బాధ్యత ఆ ఆంటీదే. దొరికితే దాని పరువుకూడా పోతుంది. సో, నాకంటే ఎక్కువ జాగ్రత్తలు తీసుకుంటుంది. లక్షసార్లు ఆలోచించాకే నన్ను రమ్మంటుంది. అయినా దాని మొగుడే దానిని సుఖపెడితే, నా మొడ్డ ఎందుకూ? దాని మొగుడికి దొరకము. ఖర్మ కాలి దొరికితే.. మొగుడిమీదే రివర్స్ అయిపోతారురా ఆడాళ్ళు ఇలాంటి విషయాలల్లో!

రమేష్ గాడి కోపం కొంచెం చల్లారింది. అయినా ఇంకా ఏదో సర్దిచెప్పాలనే ఉద్దేశ్యంతో మాట్లాడుతున్నాడు గానీ బుర్ర పనిచెయ్యటంలేదు.

రమేష్: దాని పాపాన అదే పోతుంది అనుకుందాం. నీ భవిష్యత్తు? పెళ్ళి కావాల్సిన వాడివి. ఇలా చెడుతిరుగుళ్ళు అలవ్వటైతే ఎలా రా?

కుమార్: నేనేమీ తాగి చెడిపోవటంలేదురా.. పెళ్ళికి ముందే కొంచెం ప్రాక్టికల్ నాలెడ్జ్ పెంచుకుంటున్నా అంతే.. మొగాడు ఎలా ఉండకూడదో నేర్చుకుంటున్నా. సుఖపడుతున్నా.. దానిని సుఖపెడుతున్నా అంతే. ఎక్కువ ఆలోచించకు. పెళ్ళి తర్వాత చేసే పని ఇప్పుడే చేస్తున్న అంతే!

కుమార్‌ సమాధానం విన్న రమేష్‌ నోరు తెరిచి అతని వైపు చూశాడు. ఇలాంటి వాదన ఎక్కడా ఎప్పుడూ వినలేదు. కానీ ఇంత అమాయకంగా, అంతే ధీమాగా చెప్పడం మాత్రం కుమార్‌కే సాధ్యం.

రమేష్: ఒరేయ్‌, నువ్వు చెప్పేది వినడానికి బాగానే ఉంది. కానీ పెళ్లి తర్వాత నీ భార్య కూడా ఇలాగే ఆలోచిస్తే నీకు నచ్చుతుందా?

ఆ ప్రశ్నకు కుమార్‌ వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు. ఒక్క క్షణం ఆగి, మళ్లీ నవ్వే ప్రయత్నం చేశాడు.

కుమార్: ఇప్పుడు నా భార్య ఎక్కడుందిరా? ముందు పెళ్లి జరగాలి కదా!
రమేష్: ఐతే మాత్రం? ఇవన్నీ కమలత్తకి తెలిస్తే ఎలారా? నీతోటి వాడిని కాబట్టి నన్నూ అలానే అనుకుంటుంది. అదీ మరీ దరిద్రం. ఏదేమైనా ఈ పనులు నువ్వు ఆపేస్తేనే అందరికీ సుఖం.

కుమార్ కి నవ్వు ఆగలేదు రమేష్ భయాన్ని చూసి. తన అమ్మ దగ్గర వాడి పరువు పోతుందా? అదా వీడి అసలు భయం?

కుమార్: ఓరినాయనో! మా అమ్మకి ఎలా తెలుస్తుంది రా అసలు, నువ్వు చెప్తేతప్ప! అయినా అప్పుడు పోయేది నా పరువు. నీకొచ్చిన కష్టం ఏంటో నాకర్ధం కావటంలేదు. అమ్మని తీసుకువస్తే కదా ఇబ్బంది. అసలు తీసుకురాకపోతే ఏ గోలా ఉండదు.

కుమార్ కావాలనే రమేష్ గాడిని ఉడికిస్తున్నాడు. వాడికి అన్నీ అర్ధం అవుతున్నా నోరు తెరిచి రమేష్ గాడి కోరికలగురించి మాట్లాడలేడు. అవతల ఉన్నది సొంత అమ్మ మరి!

కమల హైదరబాదు రాదు అనే అలోచనరాగానే రమేష్గాడి నోటికి ఆనకట్ట పడిపోయింది. వాడి మౌనం కుమార్ గాడికి బలం ఇచ్చేసింది. రమేష్ ని వాడి అలోచనలని ఒంటరిగా వదిలేసి కుమార్ బయలుదేరాడు మరోసారి రూప అందాల్ని ఆక్రమించుకోవటానికి.

రూప ఇంటికి చేరేటప్పటికి తొమ్మిదయ్యింది. వాకిలి తలుపు తెరిచే ఉంచింది రూప. మనోడు రాగనే ఠక్కున మూయటనికి. చక్కగా స్నానం చేసి, స్లీవ్లెస్ బ్లౌజ్తో బొడ్డుకిందకి చీరకట్టి మల్లెపూలతో అపరరతీదేవిలా తయారయ్యింది. బ్లౌజ్ చిరిగిపోవటం, మల్లెలు వాడిపోవటం, చీర నలిగిపోవటం.. షరా మామూలే! మొగుడు పెళ్ళాలే కాదు.. ఎవరు ఎవరితో దెంగించుకున్నా అదేంటో ఓడిపోయేవి వాడిపోయేవి ఇవే!
________________________________________

మరుసటి రోజు ఉదయం మాత్రం కుమార్‌ ఆఫీసుకి వచ్చేసరికి వాడి ముఖంలో అలసట కంటే ఉత్సాహమే ఎక్కువగా కనిపించింది. ఆఫీసులోకి అడుగుపెట్టగానే ల్యాప్‌టాప్‌ తెరిచి పనిలో పడిపోవాలని అనుకున్నాడు. కానీ వాడి దృష్టి మాత్రం మెయిల్స్‌ మీద కాకుండా, ఆఫీసులో ఎవరు ఎక్కడ ఉన్నారన్నదాని మీదే ఉంది. రూపతో రాత్రి గడిపాడు. జ్యోతితో వీకెండ్‌ ప్లాన్లు సరే సరి! మధ్యలో రవళి తనపై చూపిస్తున్న ఆసక్తి ఇంకో కథ.

ఇన్ని వ్యవహారాలు పెట్టుకుని పని కూడా సరిగ్గా చేయాలంటే కుమార్‌కి తన మీద తనకే జాలి వేసింది.

ఏంటో ఈ ఉద్యోగం! జీతం ఇచ్చేది పని చేయడానికి. కానీ ఆఫీసులో పని కంటే ఆడవాళ్లతో వ్యవహారాలే ఎక్కువగా ఉన్నాయి.

అప్పుడే రవళి తన క్యాబిన్‌ నుంచి బయటకు వచ్చింది.

“గుడ్‌ మార్నింగ్‌ టీమ్‌!” అంటూ అందరినీ పలకరించింది.
“గుడ్‌ మార్నింగ్‌ మేడమ్‌,” అంటూ కొందరు సమాధానం ఇచ్చారు.
కుమార్‌ మాత్రం నవ్వుతూ, “గుడ్‌ మార్నింగ్‌ రవళి గారు!” అన్నాడు.

రవళి అతని దగ్గరికి వచ్చి ఆగింది.

రవళి: ఏంటి కుమార్‌? ఈరోజు చాలా ఉత్సాహంగా ఉన్నావే. లాటరీ ఏమైనా తగిలిందా?
కుమార్: లాటరీ తగిలితే ఇంత చిన్న నవ్వుతో సరిపెట్టుకుంటానా మేడమ్‌? ఆఫీసుకే స్వీట్లు తెప్పించేవాడిని.
రవళి: అంటే రాత్రి ఏదో జరిగిందన్నమాట! దేనినో సాధించావన్నమాట! జ్యోతితో చెప్పెయ్యనా?

రవళి నవ్వులో చాలా అర్ధాలే ఉన్నాయి.

కుమార్: ఊరుకోండి రవళిగారూ. జరిగినవన్నీ మీకు చెప్పాలా? మీరు మాత్రం జ్యోతికి చెప్పాలా?

రవళి కొంచెం ఎక్కువగానే నవ్వింది.

రవళి: అబ్బో! మాటలు బాగానే నేర్చుకున్నావు. పాపం జ్యోతి.. పడక పడక నీకు పడింది. అయినా మీ పర్సనల్ విషయాలు నాకు దేనికి. పని మాత్రం ఎగదొబ్బకుండా చెయ్యి. లేకపోతే చాలా కష్టపడతావ్.
కుమార్: అదేమీ లేదండీ. అన్నీ మామూలే! దేని సంగతి దానిదే. మీరన్నట్టు మీ పని మీద మాత్రం ఫుల్లు ఫోకస్ పెడుతున్నా.. మీరే చూస్తున్నారు కదా.. ఆ పైన మీ దయ.. నా ప్రాప్తం!
రవళి: మంచిది! ఎంత ఫోకస్ పెడుతున్నావో చూస్తున్నాలే!
కుమార్: మీరు దగ్గరుండి పని చేయిస్తే నేను మాత్రం ఎక్కడికీ పోతాను చెప్పండి.

రవళి నవ్వుకుంటూ వాడి వైపు ఓ చూపు విసిరి తన క్యాబిన్‌ వైపు నడిచింది గుద్ద ఊపుకుంటూ. క్యాబిన్ వరకు చేరి తన పిర్ర మీద ఒక చేయి వేసి ఇంకో చీతితో డోర్ తెరుస్తూ కుమార్ వంక చూసింది. వాడు తననే చూస్తున్నాడని కంఫర్మ్ చేసుకున్నాక మెత్తగా తన పిర్రని తనే చిన్నగా పిసుక్కుని లోపలకి దూరింది.

అప్పటివరకు వాళ్ల మాటలు వింటున్న సత్యవాణి ముఖం అప్పటికే మాడిపోయిన టమాటాలా తయారైంది. తనలో తనే గొణుక్కోవటం మొదలు పెట్టింది.

సత్యవాణి: ఆఫీసుకి వచ్చేది పని చేయడానికా, ఇలా సరసాలు ఆడుకోవడానికా?

కుమార్‌ విన్నాడు. విన్నవాడు ఊరుకోడు కదా!

కుమార్: ఏమన్నారు సత్యవాణి గారు?”
సత్యవాణి: నేనేమంటాను. ఏమీ అనలేదు. అయినా నేను ఏమన్న అంటే మాత్రం పట్టించుకునే వాళ్ళెవరు?
కుమార్: అలా మీలో మీరే మాట్లాడుకోకపోతే వినపడేలా చెప్తే అర్ధం అవుతుంది.
సత్యవాణి: మీరు మీ పని చూసుకోండి. నా గురించి వదిలెయ్యండి.
కుమార్: అయ్యో! అలా చిరాకుగా ఉండేబదులు కొంచెం నవ్వితే ఇంకా బాగుంటుందని చిన్న సలహా ఇచ్చాను. తర్వాత మీ ఇష్తం!
సత్యవాణి: మీ సలహాలు మీ దగ్గరే పెట్టుకోండి.

అంటూ సత్యవాణి తన కంప్యూటర్‌ వైపు తిరిగిపోయింది. కుమార్‌ మనసులో నవ్వుకున్నాడు. ఈమెకి సలహా ఇచ్చినా కోపమే. మగాళ్ళంటే చాలా తక్కువగా చూస్తుంది. ఎవడో బాగా వాడేసి వదిలేసి ఉంటాడు. దీనిని కూడా వాడేశారంటే లోకం చాల కక్కుర్తిలో ఉందన్నమాట!

చేసేదేమీలేక కుమార్‌ సత్యవాణి ఆలోచించడం మానేసి, తన పని మీద దృష్టి పెట్టాడు.గంటా గంటన్నర ఎలా గడిచిందో కూడా తెలియలేదు. రవళి ఎప్పుడు వచ్చిందో కూడా పట్టింపులేనంతగా పని చేశాడు కుమార్.

రవళి: కుమార్‌! పని పూర్తయిందా?
కుమార్‌: దాదాపు పూర్తయింది మేడమ్‌.
రవళి: దాదాపా? ఆఫీసులో దాదాపు అనే పదానికి జీతం ఇవ్వరు తెలుసా?
కుమార్‌: అందుకే మేడమ్‌, మిగతాది కూడా పూర్తి చేసి జీతానికి న్యాయం చేస్తాను.
రవళి నవ్వింది.
రవళి: ఇంకేమి మిగిలి ఉన్నాయి?
కుమార్: ఆ యూసర్ డాటా ని రీడ్ ఓన్లీ చేసేస్తే మొత్తం అయిపోయినట్టే అండి. జస్ట్ 2 మినిట్స్.
రవళి: గుడ్. ఆడుకు దొబ్బుతున్నట్టు కనపడ్డా పని కూడా బాగానే చేసెస్తున్నావ్.

కుమార్ నవ్వుతూ పాత పాట ఒకటి ఎత్తుకున్నాడు.. "ఆడుతు పాడుతు పనిచేస్తుంటే అలుపూ సొలుపేమున్నది..ఇద్దరమొకటై చేయి కలిపితే ఎదురేమున్నది"

రవళి కూడా నవ్వుతూ కుమార్ చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని మెల్లగా పిసుకుతూ తనూ పాడింది "మనకూ కొదవేమున్నది". వాళ్ళమధ్య నడుస్తున్న ఈ బాగోతం వాళ్ళకి మాత్రమే అర్ధం అవుతోంది. కాస్త ప్రైవసీ దొరికితే ఇద్దరు ఓపెన్ ఐపోతరని కుమార్ గాడికి అర్ధం కాకపోలేదు. ఈసారి ఒంటరిగా దొరికితే రవళి సళ్ళు పిసికెయ్యటమో లేక ఒక తడిముద్దు పెట్టెయ్యటమో చేసేసి డీల్ సెట్ చేసెయ్యలని ఫిక్స్ ఐపోయాడు. తన చూపుడువేలితో రవళి అరచేతిలో సన్నగా గోకి తన చేతిని వెనక్కి తీసుకుని నోట్లో పెట్టుకుని చీకాడు. రవళి సిగ్గుతో నాలుగు వంకర్లు తిరిగిపోయింది.

రవళి: నిన్ను ప్రైవేఅట్ గా పిలిచి పని చేయించుకోవాలేమో!
కుమార్‌: పిలవండి మేడమ్‌. పని ఉంటే తప్పకుండా వస్తాను.
రవళి: పని లేకపోతే?
కుమార్‌: అప్పుడు కూడా వస్తాను. కానీ అది ఆఫీసు టైమా కాదా అనేది ముందే చెప్పాలి మరి.

రవళి నవ్వుతూ తల ఊపింది.

రవళి: నువ్వు మారవురా కుమార్‌!
కుమార్‌: మారిపోతే సుఖపడలేము రవళిగారూ.
రవళి: అదీ నిజమే. నీ పాటలో పడి అసలు విషయం మర్చిపోయా.. ఈరోజు జ్యోతితో ఒక కాల్‌ ఉంది. లంచ్ చేసి 2 గంటలకి కి సిద్ధంగా ఉండండి. సత్యవాణీని కూడా తీసుకుని నా క్యాబిన్ కి వచ్చేయ్!

ఏదో కుక్క వెనక పడినట్టు పరుగులాంటి నడకతో తన క్యాబిన్ దగ్గరకి వెళ్ళిపోయింది రవళి. మళ్ళీ అదే పోస్.. ఒక చేత్తో క్యాబిన్ డోర్.. మరొక చేత్తో తనని తానే నలిపేసుకోవటం. కాకపోతే ఈసారి చేయి పూకు మీద వేసింది. తిరిగి కుమార్ వంక చూస్తూ తన చేతిని వాసన చూసుకుంది, కుమార్ గోకిన చోట. కుమార్ గాడు కాస్త గట్టిగానే నిట్టుర్చాడు.

కుమార్: అబ్బా.. వాణీగారూ.. 2 గంటలకి కాల్ అంట.
సత్యవాణి: వినపడింది. ఛండాలం అంతా కనపడింది కూడా.. ఆఫీస్ లా లేదు ఇది.
కుమార్: చూశేశారా? ఐనా ఏమి ఉపయోగం. పదండి లంచ్ కి పోదాం.. ఆడుతు పాడుతు పనిచేస్తుంటే అలుపూ సొలుపేమున్నది..
________________________________________

రమేష్ కూడా వచ్చి కూర్చున్నాడు క్యాంటీన్ లో కుమార్ సత్యవాణీలతో పాటు. క్రిందటిరోజు ఉత్సాహం వాడిలో లేదు. అలాగని నిరుత్సాహమూ లేదు. అసలు ఏమి అలోచిస్తున్నాడో కూడా అర్ధం కాలేదు కుమార్ కి. కుమార్ మాత్రం మాంచి సరదా మూడ్లో ఉన్నాడు. రమేష్ ని ఇలా చూస్తుంటే ఇంకా కెలకాలని మాత్రం అనిపిస్తోంది. లంచ్ అయ్యి తిరిగి డెస్క్ దగ్గరికి వెళ్ళేటప్పుడు మాత్రం అతికష్టం మీద మాట్లాడాడు రమేష్.

రమేష్: రాత్రికి వస్తున్నావా రూంకి?
కుమార్: ఆ వస్తున్నా. "నిన్ను వదిలి పోలేనులే.. అదీ నిజములే"

మాటలబదులు పాటలు పాడుతున్న కుమార్ ని చూసి నవ్వుకుంటూ రమేష్ తన సీట్ దగ్గరికి వెళ్ళిపోయాడు. కుమార్ ఆ పాటని హం చేస్తూ సత్యవాణి వైపు చూస్తే ఆమె మాత్రం కొయ్యబారిపోయి ఉంది. సైగలతోనే ఏమయ్యింది అని అడిగాడు కుమార్. చాలా చిన్నగొంతుతో మరెవరికీ వినపడకుందా ఆమె మాట్లాడింది.

సత్యవాణి: చీ కామాంధుడా..మగాళ్ళని కూడా వదలవా నువ్వు?

కిందపడి నవ్వటం కుమార్ వంతు అయ్యింది.
________________________________________
రెండు గంటలకి రవళి కాల్‌ పెట్టింది. జ్యోతి అవతల లైన్‌లోకి వచ్చింది.
జ్యోతి: హలో రవళి మేడమ్‌!
రవళి: హాయ్‌ జ్యోతి! గుడ్‌ ఆఫ్టర్నూన్. కుమార్‌ కూడా ఇక్కడే ఉన్నాడు. సత్యవాణి కూడా..
కుమార్‌: హై GD..

ఆ మాట అన్నవెంటనే కుమార్ నాలుకకరుచుకోవటం, అవతలినుండి జ్యోతి షటప్ అని అరవటం సెకన్లలో జరిగిపోయాయి. ఆ తర్వాత నిశ్శబ్దం. రవళి కల్పించుకుని మాట్లాడాల్సి వచ్చింది.

రవళి: ఏంటది. ఏదో అన్నాడు వీడు. నాకు అర్ధం కాలేదు.
జ్యోతి(చిరాకుగానె): ఏమీ లేదు మ్యాడం. వాడికి నోటి దురద ఎక్కువ అయ్యింది.

పక్కనున్న సత్యవాణి ఏదో సాధించినదానిలా కుమార్ వంక చూస్తూ

సత్యవాణి: GD.. GD అన్నాడు.. Yes.. GD అనే అన్నాడు.

మళ్ళీ నిశ్శబ్దం. ఈసారి రవళి కూడా మాట్లడాలనుకోలేదు. జ్యోతికి తప్పలేదు. సిగ్గుతో చచ్చిపోతున్నా కాల్ కంప్లీట్ అవ్వకుండా వెళ్ళలేదు పాపం. ఎప్పుడెప్పుడు పారిపోదామా అనే అలోచనతో మాట్లాడింది. గొంతులో సిగ్గు అందరికీ అర్ధం అవుతోంది.
జ్యోతి: వాణీ.. ప్లీజ్.. ఆపు. లెట్స్ గెట్ టు వర్క్.
రవళి: యెస్ ప్లీజ్. నువ్వు పంపిన మొత్తం రిక్వైర్మెంట్స్ కంప్లీట్ అయ్యాయి. ఆ లెగసీ డాటా రీడ్-ఓన్లీ కూడా చేశేశాం. టెస్ట్ చేసి పబ్లిష్ చేశేశ్తాం.
జ్యోతి: త్యాంక్స్ మ్యాడం.. నెక్స్ట్ మాడ్యూల్ న్యూ యూసర్ రెజిస్ట్రేషన్. దీని రిక్వైర్మెంట్స్ రేపు ఇస్తా అన్నడు క్లైంట్. సో, ఈ రోజుకి పెద్దగా పని లేదు మ్యాడం. ఈ టెస్టింగ్ చేయాలి అంతే..
రవళి: ఓకే! సత్యవాణి విల్ టెస్ట్ ఇట్ అండ్ అప్డేట్..

సత్యవాణి వైపు తిరిగి..

రవళి: సో, వాణీ.. ప్లీజ్ కంప్లీట్ దట్ ఇమ్మిడియట్లీ.
సత్యవాణి: యెస్ మ్యాడం.

ఇంకొక్క క్షణం అక్కడే ఉంటే ఇంకేం పని చెప్తారో అన్నట్టు సత్యవాణి అరక్షణంలోనే క్యాబిన్ బయట పడింది.

రవళి: జ్యోతి.. వాణి వెళ్ళింది ఆ పని చూడటనికి. సో, లెట్స్ గెట్ బ్యాక్ టు THE GD స్టోరి!
కుమార్ గాడు వంకర్లు తిరుగుతుంటే రవళికి మహా సరదాగా ఉంది. వాడిని ఒక ఆట ఆడేసుకుందాం అని ఫిక్స్ అయ్యింది.
జ్యోతి: మ్యాడం.. ప్లీజ్.. వాడికి సిగ్గు లేదు. సత్యవాణికి బుధ్ధి లేదు.
రవళి: అవును.. నాకేమో వేరే పని లేదు. చెప్పవమ్మా ఏమీ అనుకోనుగానీ.. GD అంటే ఎంటి?
కుమార్: అదీ Golden Damsel అండీ.

కుమార్ గాడి ఆదుర్దా చూసి రవళి కి నవ్వు ఆగలేదు. అలా నవ్వుతూనే మాటలు కొనసాగించింది.

రవళి: ఏంటమ్మా జ్యోతి.. నువ్వేమో తెగ సిగ్గుపడుతున్నావ్. వీడేమో ముందే వాగేస్తున్నాడు. అంటే ఈ GOLDEN DAMSEL అబధ్ధమేగా.. అసలు సంగతి నువ్వు చెప్పు.
జ్యోతి: వామ్మో! ఇలా తగులుకున్నారేంటి మ్యాడం. నాకోక హెల్ప్ చెయ్యండి ప్లీజ్.. ఒక మెత్తటి ప్లేస్ చూసి వాడికి ఒక శొంటిపిక్క పెట్టండి. నోటిదూల తీరిపోవాలి.

కుమార్ కూడా నవ్వుతున్నాడు ఈ సారి.

కుమార్: జ్యోతీ..నువ్వు కూడా ఏంటి?.. అదేదో నువ్వు కూడా GOLDEN DAMSEL అనేస్తే సరిపోతుంది కదా..

జ్యోతి సిగ్గుతో కుంచించుకు పోతుంది అని అర్ధం అవుతోంది ఆ నిశ్శబ్దానికి. అవసరం కంటే రెండు క్షణాల గ్యాప్ తర్వాత జ్యోతి మాట్లాడింది అతి కష్టం మీద.

జ్యోతి: మ్యాడం. పనిగురించి ఐతే నా దగ్గర నో మోర్ అప్డేట్స్. నేను ఉంటాను. క్లైంట్ పక్కనే ఉన్నాడు. ఆ వెధవని మాత్రం గిల్లటం మర్చిపోవద్దు.

కాల్ కట్ అయ్యింది. కుమార్ గాడు సిగ్గు లేకుండా నవ్వుతున్నాడు. రవళి కూడా ఫోన్ పెట్టింది.

రవళి: ఏంటయ్యా.. అంతలా సిగ్గు పడిపోతుంది? ఏమి ముద్దు పేరు పెట్టావేంటి తనకి?
కుమార్: అదీ అదీ..

రవళి నెమ్మదిగా తన చేతిని వాడి తొడ మీద వేసి కొంచెం మెత్తగానే గిల్లింది. పనిలో పనిగా వాడి మొడ్డకి తన చేయి తగిలిస్తూ. ఆమే చేయి అక్కడ ఉండటంతో కుమార్ గాడి మొడ్డ నిక్కేసింది రవళికి తెలిసేలా. అయినా ఆమె తన చేయి తీయలేదు.

రవళి: జ్యోతే స్వయంగా పర్మిషన్ ఇచ్చింది నన్ను ఇక్కడ గిల్లమని.
కుమార్: ఇంకొంచెం పైన.. ఇంకొంచెం గట్టిగా పట్టుకోమని నేనూ పర్మిషన్ ఇస్తా.. పట్టుకోవచ్చు కదా..
రవళి: ఈ మాటలకే తను పడిపోయింది కదా.. ఆ GD అంటే ఎంటో చెప్తావా మరి?
కుమార్: అది చెప్పేది కాదు.. చేసేది. మీరు కూడా చేయించుకుంటా అంటే చెప్తా
రవళి: చేయించుకోవాలా?

రవళి చేయి మాత్రం తీయటం లేదు. కుమార్ కూడా ధైర్యంగా తనచేతిని రవళి చేతిమీద వేశాడు ఈసారి. వేసినవాడు ఊరుకుంటాడా నెమ్మదిగా రవళి చేతితోనే తన మొడ్డని పిసికించాడు. రెండోసారి రవళి పిసికింది అడగకుండానే!

రవళి: ఏమిట్రా నీ ధైర్యం?
కుమార్: నువ్వే.. నీ పనులే.. నీకు ఇష్టం లేకపోతే నేను మాత్రం ఎందుకు ఇంత ధైర్యం చేస్తాను?
రవళి: అంటే నన్ను లంజ అంటున్నావా?
కుమార్: అంత లేకి మాటలు దేనికి అవసరమా? నీ కోరిక నేను అర్ధం చేసుకుని దానిని తీరుస్తా అంటున్నా అదీ నీ ఇష్టంతోనే..
రవళి: ఓహో!! మరి GD అంటే?.
కుమార్: గుద్ద దెంగుడు!
రవళి: పాపం రా జ్యోతి!! తన ఫిగర్ కి సరిపోయే పేరే అనుకో..

కుమార్ తన చేతిని రవళి జకెట్ మీద వేసి సళ్ళని మెల్లగా పిసికాడు. జఖెత్ లోకి పెట్టబోతుంటే రవళి వాడి మొడ్డమీదనుంచి తీసి వాడిచేతిని కొట్టింది.

రవళి: ఇక్కడ కాదు. ఆఫీస్ అయ్యాకా పార్కింగ్ లో నా కార్ దగ్గరికి వచ్చెయ్యి. ఈ రాత్రికి మా ఇంట్లోనే ఆ GD సంగతేంటో చూద్దాం!
________________________________________
ఆఫీస్ టైం అయినా కుమార్ రాకపోవటంతో రమేష్ వాడి సీట్ దగ్గరికి వచ్చాడు. ఇప్పుడు వాడి మూడ్ బాగానే ఉంది. సత్యవాణి సీట్లో లేదు. కుమార్ మాత్రం రవళి క్యాబిన్ వంక చూస్తూ విజిల్ వేసుకుంటూ తనలో తనే నవ్వుకుంటూ పిచ్చోడిలా కనాడ్డాడు రమేష్ కంటికి. వాడి కంప్యూటర్ కూడా షట్‌డౌన్ అయ్యి ఉండటం గమనించకపోలేదు రమేష్.

రమేష్: ఏరా కుమార్.. అందరూ వెళ్ళిపోయారు. ఇంకా బయటకి రాలేదు. నీకోసం ఎదురుచూస్తున్నా తెలుసా?

రమేష్ గొంతు విన్నాకాగానీ కుమార్ ఈలోకంలోకి రాలేదు. మళ్ళీ దొరికేశానురా దేవుడా అనుకుంటూ అతికష్టం మీద దృష్టిని రవళి క్యాబిన్ నుంచి తిప్పి రమేష్తో మాట్లాడుతున్నాడు.

కుమార్: ఇంకా నువ్వు వెళ్ళలేదా? సారీ రా.. చిన్న చేంజ్ రా.. ఈ రాత్రికి కూడా నేను రావటంలేదు ఇంటికి.

రమేష్ గాడి గొంతులో పచ్చివెలక్కాయ పడ్డట్టు అయ్యింది. ఉక్రోషం తన్నుకుని వచ్చింది.

రమేష్: అసలు ఎవత్తిరా ఈ మహా పతివ్రత రూప. మొగుడు వచ్చేస్తున్నడు అన్నావ్ కదా.. వాడి ఎదురుగానే దుకాణం పెడుతుందా ఏంటి?
కుమార్: అబ్బ.. అంటే అన్నావుగానీ.. ఆ ఎక్స్పీరియన్స్ కూడా రంజుగానే ఉంటుంది. దాని మొగుడికి ఆ కోరిక ఉన్నా బాగుండేది. అయినా దాని ఇంటికి కాదురా..
రమేష్: ఆ లంజ కాదన్నమాట అయితే.. ఇంకెవరిని పడేశావురా ఇంత చిన్న గ్యాప్లో?

రమేష్ గాడి బుర్ర పలు విధాలుగా ఆలోచించటం మొదలు పెట్టింది. టైం అయ్యాక కూడా వీడు వెళ్ళకుండా ఆఫీస్ లోనే ఉన్నాడంటే, ఈ కేస్ ఆఫీస్ లోనిదే అయ్యండాలి. దానెమ్మా.. థూ..

రమేష్: ఇంత కక్కుర్త్తిగాడివేంట్రా బాబు. ఆ సత్యవాణిని కూడా వదలవా? జిడ్డుముఖంది. పగలు చూస్తే.. రాత్రికి లేచింది కూడా పడిపోయే దరిద్రం అది. దానిని కూడానా?

మధ్యాన్నం భోజనానికి కలిసి రావటం చూసి రమేష్ గాడు అలా ఫీల్ అయ్యాడని అర్ధం చేసుకోడానికి ఆట్టే సమయం పట్టలేదు కుమార్ కి.

కుమార్: అయ్యబాబోయ్! ఇదేమి శాడిస్మ్ రా నీకు. మరీ అంత మొహంవాసిపోయి లేనురా నాయనా..

రవళి తన క్యాబిన్ నుంచి బయటకి వచ్చి వెళ్ళిపోతూ ఈ ఇద్దరినీ చూసి పలకరించింది.

రవళి: గుడ్ బై రమేష్! సీయా టుమారో.. కుమార్.. కింద వెయిట్ చేస్తుంటా..దారిలో ఎక్కడో దింపమన్నావ్ కదా.. నేను బయలుదేరుతున్నా.. వస్తే వెళ్దాం!

వీళ్ళ రెస్పాన్స్ కోసం చూడకుండా నడవటం స్టార్ట్ చేసింది. కుమార్ ఒక వెకిలి నవ్వు నవ్వి ఆమె వెనకాలె వెళ్ళటం మొదలుపెట్టాడు. రమేష్ తల పట్టుకుని వాళ్ళిద్దరినీ చూస్తున్నాడు. కంపనీ HR ని పడేశాడా వీడు. ఎలా రియాక్ట్ అవ్వాలో కూడా తెలియని అవస్థలో అక్కడే ఉన్న కుర్చీలో కూలబడ్డాడు!

[hyd_cock]

kumar's confidence is about to get shattered in coming episodes with Ravali.

[hyd_cock]

రవళితోపాటు వెళ్తున్న కుమార్ని చాలామంది అబ్బాయిలు తీక్షణంగా చూశారు. కొంతమంది ఐతే నవ్వుకుంటూ చెవులు కొరుక్కోవటం వీడి కంట పడకపోలేదు. కార్లో కూర్చున్న కుమార్ ఎంత మాట్లాడదామనుకున్నా మౌనంగానే ఉన్న రవళిని చూసి కొంచెం ఆశ్చర్యపోకపోలేదు. ఆఫీస్ గేట్ దాటాకా తనే మాట్లాడుతుందిలే అని మనోడు పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. ఆఫీస్ బిల్డింగ్ గేట్ దాటుతూండగా వాచ్మ్యాన్ రవళికి సెల్యూట్ కొట్టి పక్క సీట్లో ఉన్న కుమార్ వంక జాలిగా చూసినప్పుడు కుమార్ బుర్ర వేడెక్కింది. గేట్ దాటాకా గొంతు సవరించుకుని మాటలు మొదలుపెట్టాడు.

కుమార్: ఏంటి ఇంత సైలెంట్ గా ఉన్నావ్. ఇదంతా సిగ్గే?

రవళి రోడ్డు మీద నుంచి దృష్టి మరల్చకుండానే సమాధానం చెప్తోంది.

రవళి: సిగ్గా.. దేనికి?
కుమార్: రాత్రికి GD సంగతి చూడబోతున్నాం కదా..

రవళి ముఖంలో ఒక నవ్వు మెరిసింది. అది సిగ్గులా మాత్రం కనిపించలేదు కుమార్ కి.

రవళి: చాలా నమ్మకంగా ఉన్నట్టు ఉన్నావ్ కదా నన్ను ఇంప్రెస్ చేస్తా అని.
కుమార్: ఆడదానిని సుఖపెట్టటంలో ఆమాత్రం అనుభవం ఉందిలే. ఇంతకీ ఇంట్లో ఎవరూ లేరా?
రవళి: నేను ఒక్కద్దానినే ఉంటా.
కుమార్: అవునా.. మరి మొగుడు..పిల్లలు?
రవళి: పిల్లలా.. అప్పుడేనా? మొగుడుది ముంబైలో ఉద్యోగం. సాఫ్ట్వేర్ వాళ్ళం కదా. ఇవన్నీ మామూలే.

సంసారసుఖం దూరమైన మరో ఆడది నా మొడ్డకి బానిస ఈ రాత్రినుండి అనుకున్నాడు కుమార్.

కుమార్: అవునా.. ఐతే వారానికి ఓసారి కలుస్తారేమో. ఇంక పిల్లలు ఎలా వస్తారులే!
రవళి: ఏంటి.. నా పర్సనల్స్ మీద పడ్డావ్? నా జీవితచరిత్ర రాస్తావా ఏంటి?
కుమార్: సెక్స్ లైఫ్ అనే ఛాప్టర్ ఐతే రాస్తాలే.

రవళి నవ్వింది కుమార్ వంక చూడకుండానే.. గేర్ మారుస్తూ కుమార్ మొడ్డమీద చిన్నదెబ్బ కూడా వేసింది.

రవళి: ఈమాటలతో ఎంతమందిని పడేశావురా ఇప్పటివరకు? ఎన్ని పూకులు దెంగిన అనుభవం ఉందేంటి?

రవళి నోట్లోంచి వచ్చిన మొదటి బూతు అది. ఆఫీస్లో "లంజ" అని తనను తను అన్నమాట తప్ప! కుమార్ అప్రయత్నంగానే రవళి తొడల మీద చేతులు వేశాడు.

కుమార్: దీనితో కలిపి మూడు.

అస్సలు అదేమీ పెద్దవిషయమే కాదన్నట్టు రవళి రోడ్డు మీదనే తన ఫోకస్ ఉంచింది.

రవళి: అంత పోటుగాడిని అన్నట్టు పోజు కొడతావ్. ఇప్పటికి దెంగింది రెండేనా?

కుమార్ అరక్షణం అలోచనలో పడ్డాడు. ఈ పిల్ల మాటలో తీరులో మార్పు గట్టిగానే ఉంది. ప్రొద్దుటినుంచీ ఆఫీస్ లో తన మాటలకి మెలితిరిగిపోయే తన మ్యాడం ఇంకోలా కనిపిస్తోంది. మాటలో గాంభీర్యం కొత్తగా ఉంది. అదేదో డ్రైవింగ్ చేస్తున్నందుకు రోడ్డుమీద దృష్టి పెట్టినందుకు వచ్చిన తేడా అని వాడికి వాడు సర్ది చెప్పుకున్నాడు.

కుమార్: చా.. నేను ఒకటి అడగనా? నీకు ఇది ఎన్నో ఉద్యోగం?
రవళి: అదేమి తిక్క ప్రశ్న సంబంధం లేకుండా.. నేను కెరీర్ స్టార్ట్ చేసింది ఇక్కడే.. దేనికి?
కుమార్: అంటే ఒక్కటే ఉద్యోగం. కానీ రోజూ పని చేస్తావ్..చేయిస్తావ్ కదా.. నాది కూడా అదే టైపు. దెంగినవి రెండే పూకులు. కానీ రోజూ దెంగుతా. ఇప్పుడు చెప్పు రెండు కౌంట్ చాలా ఇంకా కావాలా నిన్ను సుఖపెట్టటానికి?

రవళి రోడ్డు మీద నుంచి చూపు మరల్చకుండానే నవ్వటం మొదలుపెట్టింది. రెండు మూడుసార్లు హార్న్ కూడా కొట్టింది అవసరం లేకపోయినా.. హైదరాబాదు మహానగరం ట్రాఫిక్ లో హార్న్ కొట్టటానికి కారణాలు అఖ్ఖరలేదు కాబట్టి సరిపోయింది. లేకపోతే ఎవడో ఒకడు ఆపి మరీ తిట్టిపాడేశేవాడే!

రవళి: నచ్చిందిరా నీ ఎక్స్పీరియన్స్. ఇందుకే ఈరాత్రికి నీకు ఛాన్స్ ఇచ్చింది.

బుధ్దులు పోనిచ్చుకుంది కాదు. ఇక్కడ కూడా ఇంటర్వ్యూ చేస్తున్నట్టే మాట్లాడుతోంది కదా అనుకుంటూ కుమార్ కూడా ఒక నవ్వు విసిరాడు.

కుమార్: త్యాంక్స్ ఫర్ ద ఆఫర్ మ్యాడం. శాలరీ ప్యాకేజ్ ఎంతో చెప్తే ఆనందిస్తాం.

రవళి కూడా నవ్వుతూనే సమాధానం ఇచ్చింది.

రవళి: మూడు గుద్దులు ఆరు ముద్దులు. సరిపోతాయా?

ఇలా వీళ్ళిద్దరూ పనికిరాని సొల్లు చెప్పుకుంటూ ఉండగా సిగ్నల్ దగ్గర కార్ ఆగింది. రవళి మొదటిసారి కార్ ఎక్కాకా కుమార్ గాడి కళ్ళలోకి చూస్తూ మాట్లాడింది.

రవళి: చెప్పటం మర్చిపోయా.. ఈ రాత్రికి కూడా నేనే బాస్ ని. నేను చెప్పినట్టే నువ్వు చేయాలి.
కుమార్: అంటే ఇప్పుడు క్లైంట్ వర్క్ చేయిస్తావా?
రవళి: అవును. క్లైంట్ పేరు రవళి. ఏది చెప్తే అది చేయాలి.
కుమార్: ఏమిటో ఆ పనులు.
రవళి: GD తో పాటు PN GN.. ఇంకా చాలానే! రిటర్న్ లో నేను MC చేస్తా! అన్నింటికీ ఓకే అంటేనే ఇంటివరకూ రా.. లేకపోతే ఇక్కడే దిగిపో. తర్వాత చిరాకు ముఖం పెట్టొద్దు.


కుమార్ గాడికి ఏమి అర్ధం కాలేదు. రవళి ప్రవర్తనలో చాలా తేడా కనిపిస్తుంది కార్ ఎక్కినప్పటినుంచి. ఆఫీస్లో కూడా ఎప్పుడూ ఇంత బాసిస్మ్ చూపించని తను ఇప్పుడు మాత్రం ప్రతీ మాటకి ముందొక కండిషన్ వెనకొక కండిషన్ పెడుతోంది. GD అంటే తెలుసు.. ఈ PN, GN.. MC అంటే ఏంటో కూడా అర్ధం అయ్యాయి కొంచెం ఆలోచిస్తే.. కానీ “ఇంకా చాలానే” అంటే ఏంటో! అదే అడిగాడు.

కుమార్: నీ పూకు నాకాలి, గుద్ద నాకాలి. నువ్వు నా మొడ్డ చీకుతావు. ఇలా డైరెక్ట్ గానే మాట్లాడొచ్చు కదా. ఇద్దరమే ఉన్నప్పుడు కూడా ఈ కోడ్ వర్డ్స్ అవసరమా? ఇవన్నీ చేయటానికే కదా ఇంటికి వెళ్తున్నాం. యూ ఫికర్ నాట్ బేబీ. అన్నీ రుచి చూపిస్తాలే! ఇంతకీ ఆ “ఇంకా చాలానే” ఏంటో చెప్తే అవి కూడా చేసేద్దాం..

గ్రీన్ సిగ్నల్ పడి ముందున్న ట్రాఫిక్ నెమ్మదిగా కదలసాగింది. రవళి చ్చుపు మరలా రోడ్డు మీద పెట్టింది. చేతిని మాత్రం గేర్ రాడ్ అంత గట్టిగా ఉన్న కుమార్ మొడ్డ మీద వేసి గట్టిగా పిసికి ఏమీ తెలియనట్టు గేర్ మార్చి కారును ముందుకి కదిపింది.

రవళి: నాకు తెలుసు రా.. నీలో చాలా కోరికలు ఉన్నాయి అని. అన్నీ తీర్చేసుకో ఇవాళ! నా కోరికలు కూడా తీర్చు. అన్నట్టు ఆఫీస్ లో మాత్రం చెప్పకురోయ్. నా పరువు పోతుంది. ఏదో గుట్టుగా సంసారం చేసుకుంటున్నా.. ఎవరికైనా తెలిస్తే ఈ కంపెనీలో లేకుండా చేయగలను. మర్చిపోకు.

కుమార్ గాడు ఆ పిసుకుడికి కొంచెం వంకర్లు తిరిగినా ఆ తర్వాతి మాటలకి మరలా మామూలు ఐపొయ్యాడు. వార్నింగ్ కూడా ఎంత స్వీట్ గా ఇస్తుందో లంజ. కుతి తీర్చుకోవలన్న కోరిక దానిది. కానీ వార్నింగులు ఇస్తోంది. ఇదీ చూద్దాం..రాత్రికి దీనిలోని బానిసని లేపాల్సి.

కుమార్: అలాగేలేవే.. నాది మాత్రం పరువు పోక.. ఏదైనా సాధిస్తానా? నలుగురికి తెలిస్తే జ్యోతికి కూడా తెలిసిపోతుంది. చేతికి దొరికిన గుద్ద మొడ్డకి దొరకకుండా పోతుంది.
రవళి: హహ్హహ్హ.. ఏమాటకి ఆ మాట చెప్పుకోవాలిరా కుమార్. కసక్కు ఫిగర్ జ్యోతిది. ఛాన్స్ వదులుకోకు. వీలైతే పెళ్ళి చేసేసుకో.. లైఫ్ మొత్తం దున్నుకోవచ్చు.
కుమార్: ఆ.. నువ్వు దయతలిస్తే అదే ప్లాన్. కానీ నువ్వేమో చేసే గోల అంతా ఇంతా కాదు. ఎక్కడ పిట్ట లేచిపోద్దోఅని భయపడి ఛస్తున్నా.. ఆఫీస్ అయ్యాక గంట పట్టుద్ది తమరు పెట్టిన నిప్పు ఆర్పటానికి తెలుసా.. ఆ కసి మొత్తం రాత్రికి నీమీదే.. చూసుకో!
రవళి: మాటల్తో కాదు.. చేతల్తో చూపించు. చూసుకుందాం నీ పెతాపమో నా పెతాపమో!

అలా నవ్వుకుంటూండగానే మెయిన్ రోడ్డు మీదే ఒక పోష్ అపార్ట్మెంట్ లోకి కార్ పోనిచ్చింది రవళి. హైదరాబాదులోనే అతిపెద్ద అపార్ట్మెంట్ కాంప్లెక్సలల్లో ఇదీ ఒకటి. ప్రయాణం పట్టుమని పదినిముషాలు లేదు.

కుమార్: నువ్వుండేది ఇక్కడా? చాలా దగ్గరలోనే ఇల్లు. నాకు పొద్దున్న ఒక గంట సాయంత్రం ఇంకో గంట బొక్క ట్రాఫిక్ లో.
రవళి: లేకపోతే ఈ ట్రాఫిక్లో చావమంటావారా. ఇంత దగ్గరలో కాబట్టే కంపెనీ మారటంలేదు.
కుమార్: మనలో మన మాట. ఇక్కడ ఇల్లంటే బాగానే కావలి కదా విటమిన్ M. నీ ప్యాకేజ్ ఎంత డార్లింగ్?
రవళి: ఏంట్రోయ్.. చనువిచ్చా కదా అని అన్నీ అడిగేస్తున్నావ్. కడిగిపారేస్తా వెధవా.. మా ఆయన పంపే డబ్బుతోనే ఇదంతా. ఒక్క ఇన్‌కం వల్ల ఇలా మెయింటెయిన్ చేయాలంటే ఉద్యోగం కాదు.. కంపెనీ నాది అయ్యుండాలి.

సెక్య్యురిటీ వాడు ఎప్పటిలాగానే సెల్యూట్ కొట్టి పక్కన ఉన్న కుమార్ వంక చూసి నవ్వాడు. ముందు వెళ్తున్న అతని దగ్గర పర్సనల్ డిటెయిల్స్ తీసుకుని లోపలికి పంపినవాడు, రవళి కార్ ని మాత్రం ఆపకుండా కుమార్ దిటెయిల్స్ అడగండానే లోపలికి వదిలేశాడు. అదేంటన్నట్టు చూస్తున్న కుమార్ వంక చూస్తూ నవ్వుతుంది రవళి.

రవళి: నీ డిటెయిల్స్ దేనికిరా. నాతోనే ఉన్నావు కదా.. ఇదే నేను లేకుండా వస్తే అప్పుడు అడుగుతారు. నాకు కాల్ చేసి పంపమంటేనే పంపుతారు పైకి.
కుమార్: అంటే మొడ్డ లేచినప్పుడు నీ ఇంటికి పరుగెత్తుకుని వచ్చెయ్యకూడదన్నమాట. నీ పూకు తడిదేరితేనే రావలన్నమాట!

రవళికి నవ్వు ఆగలేదు. సెక్యూరిటీ దగ్గర దింపిన అద్దాన్ని పైకి ఎత్తుతూ కుమార్ మొడ్డని పట్టుకుని పిసికింది.

రవళి: అబ్బాయిగారు ఆగలేకపోతున్నారే.. ఈ రాత్రి సంగతి చూడు ముందు. మళ్ళీ మళ్ళీ రావటం గురించి ఆలోచించాల్సింది.. డిసైడ్ చేయాల్సిందీ నేను!

ఆమె ప్యాంట్ మీదనే వాడి మొడ్డని ఆడిస్తోంది ఈసారి. ట్రాఫిక్ లేకపోయేసరికి ధైర్యం కూడా వచ్చేసింది.

రవళి: గుర్తుంది కదా.. నేను చెప్పినవి అన్నీ కాదనకుండా చేస్తే అప్పుడు.. నువ్వు మళ్ళీ వచ్చేది. ఈ రాత్రి గడవనివ్వు ముందు. నీ రీ- ఎంట్రీకి నీదే బాధ్యత..

కార్ పార్కింగ్ నుండి లిఫ్ట్ వరకు బుధ్ధిగానే ఉన్నారిద్దరూ. ఒకరి మీద ఒకరు చేతులు వేసుకోకుండా చాల్ల కష్టపడ్డారు.. ఇంట్లోకి వచ్చేవరకు. ఏకాంతం దొరికిందే లేట్ అన్నట్టు తెగ రెచ్చిపోయి ముద్దుల వర్షం కురిపించుకున్నారు. రవళి ఒంటిని ఎక్కడెక్కడా తెడిమేస్తున్నాడో ఎక్కడెక్కడ తడిపేస్తున్నాడో మన కుమార్ కి కూడా సోయ లేదు. అంతకంత ఎదురు తిరిగి రవళి కూడా అదే పనిలో ఉంది. దాదాపు పదినిముషాల తర్వాత రవళి బలవంతంగా విడిపించుకుంది వాడి కౌగిలినుండి. అప్పటికే వాడి ప్యాంట్ ఓపెన్ అయిపోయింది.. ఆమె డ్రెస్ చెదిరిపోయింది. రవళి తనను తాను చూసుకుని సిగ్గుతో వాడిగుండెలమీద కొట్టింది.

రవళి: దొంగనాకొడకా.. చింపేస్తావ? అయినా రాత్రంతా ఉంది కదా.. కాస్త ఫ్రెష్ అవుదాం ముందు. స్ట్రాంగ్ గా ఒక టీ పడితే ఓపిక వస్తుంది. నీకు టీనా కాఫీనా?
కుమార్: నువ్వు ఏది తాగితే నాకూ అదే. రెండూ అలవాటు లేదు. నువ్వు ఇస్తా అన్నవు కాబట్టి తాగాలి.
రవళి: ఓహో.. సారుగారికి ఈ అలవాట్లు లేవా? మిగతావి మాత్రం దోచుకుంటారు.
కుమార్: నీ పాలు ఉంటే చెప్పు మొత్తం ఖాళీ చేస్తా.
రవళి: పిల్లలు లేరని ముందే చెప్పా కదరా.. పాలెక్కడివి?

ఆమె తన హ్యాండ్‌బ్యాగ్‌ను టేబుల్ మీద పెట్టి, జుట్టు సరిచేసుకుంది. వాడిని కూర్చోమని సోఫా వంక చూపిస్తూ సైగతోనే చెప్పి వంటగదివైపు నడిచింది. కుమార్ సోఫాలో కూర్చున్నాడు. ఏదో గుచ్చినట్టు అనిపిస్తే అదేంటో అనుకుంటూ చూశాడు. ఒక రబ్బర్ మొడ్డ ఉంది సోఫాలో..దాదాపుగా వాడి మొడ్డ సైజ్ లోనే ఉంది అది కూడా. మరో మొడ్డని ముట్టుకోవటం అదే మొదటిసారి వాడికి. ఒక అసహ్యమైన ఎక్స్ప్రెషంతో దానిని పక్కకి విసిరేశాడు. ఆ శబ్దానికి రవళి బయటకి వచ్చింది కిచెన్లోనుండి.

రవళి: ఓయ్.. నా డైలీ లవర్ అది. దానితోనే నాకు తృప్తి. నువ్వంటే ఈ ఒక్కరాత్రికోసం వచ్చావ్.

కింద పడ్డ డిల్డోని మురిపెంగా చూస్తూ తీసి కుమార్ పక్కన పెట్టింది.

రవళి: ఎక్కువ చేస్తే నీదాన్ని కోసేసి దీనిలాగ నాతోనే ఉంచేసుకుంటా జాగ్రత్త! అయినా టీ తయారయ్యేలోపు వెళ్ళి ఫ్రెష్ అవ్వచ్చొ కదా.. ఆ బెడ్రూంలో ఉన్న బాత్రూం వాడుకో వెళ్ళి.

ఆ డిల్డో వాడిమీద ఎక్కడపడుతుందో అన్నట్టు లేచి నుంచున్నాడు కుమార్.

కుమార్: దీనికంటే బెటర్ అసలు సరుకు. ఈ రాత్రికి అసలు దానితో పండగ చేసుకో డార్లింగ్!

అంటూ ఆ గదివైపు నడిచాడు. రవళి కూడా ముసిముసిగా నవ్వుకుంటూ కిచెన్లో దూరింది. వెళ్తూ వెళ్తూ వంటి మీద ఉన్న ఆ చెమట బట్టలు విప్పేసి స్నానం చేసి ఆ గదిలోనే ఉన్న వార్డ్ రోబ్ లో షార్ట్స్ తీసి వేసుకోమని కూడా అరిచింది. వేసుకోకపోయినా ఇబ్బంది లేదని కూడ హింట్ ఇచ్చింది.

ఆ గదిలో అన్నీ చాలా నీట్ గా అరేంజ్ చేసి ఉన్నాయి. ఏదో 5-స్టార్ హోటెల్ లా ఉంది మెయింటెనెన్స్. బాత్రూం అయితే కుమార్ లైఫ్ లో చూసి ఉండడు. అంత పెద్దది. దానిని మెచ్చుకుంటూ కూర్చుంటే బయట పూకు నొచ్చుకుంటుంది అనుకుంటూ వాడి బట్టలు అన్నీ విప్పేసి 5 నిముషాలలో స్నానం ముగించాడు. కొత్త టవల్ కూడా అక్కడే ఉంటే దానితో తుడిచేసుకుని అదే చుట్టేసుకుని వంటగదిలోకి వచ్చాడు. రవళి చెదిరిన జుట్టుతో అస్థవ్యస్థంగా ఉన్న బట్టలతో ఒకచేతిలో టీకప్పుతో సెక్సీగా కనపడింది వాడికంటికి. కిచెన్ లో మధ్యలో ఉన్న ఐలాండ్ కి జారబడి నుంచుని ఉంది తను. పక్కనే ఉన్న టీ కప్పు చూపిస్తూ తాగమని ఆఫర్ చేసింది. కుమార్ ఆ కప్పు తీసుకుంటుంటే తనే వాడి నోటికి అందించింది.

రవళి: ఎలా ఉంది? షుగర్ సరిపోయిందా?

కుమార్ గాడికి టీ అలవాటు లేదేమో.. అదో విచిత్రమైన ఎక్స్ప్రెషన్ పెట్టాడు.

కుమార్: ఇదేంటి ఇలా ఉంది? షుగర్ అనుకొని సాల్ట్ వేసినట్టున్నావ్. ఛీ!

రవళి నవ్వటం మొదలు పెట్టింది. లేని కోపం ముఖం మీదకి తెచ్చుకుని ఉడికిస్తున్నట్టుగా సమాధానం చెప్పింది.

రవళి: అయ్యో!! కంగారులో వేరే డబ్బా తీసినట్టున్నాను. సరేలే.. ఈ సారికి కానిచ్చెయ్యి. ప్లీజ్. అయినా నేను ఏదిచెప్తే అది చేస్తా అన్నావ్.. గుర్తుందా? సారీ సారీ!!

రవళిని చూస్తుంటే కుమార్ కి ఇంకా ముద్దొచ్చేస్తోంది. కంగారులో ఏదేదో మాట్లాడుతున్న రవళిని దగ్గరికి లాక్కుని పెదాలమీద ఘాడంగా ఒక ముద్దు పెట్టాడు. ఈ దాడిని ఊహించని రవళి వాడిని పక్కకి తోసేసి.. తనే మళ్ళీ వాడిని మీదకి లాక్కుని ముద్దు పెట్టింది. అలా రెండు నిమిషాలు ఒకరి నాలుకని ఇంకొకరు చీకుకున్నాక కుమార్ రవళి కళ్ళలోకి చూస్తూ..

కుమార్: నీ టీ రుచి బానే ఉన్నాదికదా తీయగానే.. నాదానిలో మాత్రం ఉప్పు వేశావేంటి?

రవళి ఏదొ చెప్పబోయి రెండు క్షణాలు అలోచించింది.

రవళి: అదీ.. నాకు డైయాబెటీస్. సో.. నాది షుగర్-ఫ్రీ, నీది పొరపాటున సాల్ట్. అయినా పొరపాటుగా ఇచ్చా అని చెప్తున్నా కదా.. ఈ కప్పు తాగలేవ నా కోసం!! లేట్ చేయకుండా కానిస్తే నేను కూడా ఫ్రెష్ అయ్యి వస్తా..

కుమార్ ఏదో మాట్లాడబోయే లోగా బలవంతంగా ఆ కప్పుని వాడి నోటికి అందించింది రవళి. వాడు ఇబ్బందిగా తాగుతూంటే వాడి చెవిలో తియ్యగా మెల్లగా మాట్లాడింది ఏదో రహస్యం చెపుతున్నట్టు, ఎవరూ వినకూడదన్నట్టు..ఇంట్లో ఇంకెవరూ లేకపోయినా..

రవళి:నేను స్నానానికి వెళ్తున్నా.. మళ్ళీ స్నానం చేసే ఓపిక ఉంటే నాతోపాటు రా.. లేకపోతే వెళ్ళి టీవీ పెట్టుకుని ఏ తమన్నానో చూసుకో!

వాడి బాధ మాత్రం వర్ణణాతీతం! రుచిలేని టీ తాగుతున్నందుకా లేక ఎప్పుడూ కసెక్కించే తన బాస్ తనకి అంత దగ్గరగా నుంచున్నందుకా అనేది అర్ధం అవ్వటం లేదు!

రవళి మెత్తటి సళ్ళు వాడి ఛాతీకి తగులుతూ ఆమె వేడిశ్వాస వాడి చెవి కమ్మెలకు తగులుతుంటే అనాలోచితంగానే రెండు గుటకలలో ఆ ఉప్పటి టీ తాగేసి కప్పు సింక్ లో పెట్టేసి తన టవల్ తీసి ఆమె చేతికిచ్చాడు.

కుమార్: అక్కడ ఇంకో టవల్ ఉందో లేదో గుర్తు లేదు. ఇది చాలా ఇంకొకటి కావాలా?
________________________________________
కుమార్ నిగిడిన మొడ్డని ఒడిసిపట్టుకుని బాత్రూం లోకి లాక్కుని వెళ్ళింది రవళి. తన చేతితో కుమార్ గాడి మొడ్డని ఆడించటం మాత్రం ఆపలేదు. లోపలకి వెళ్ళాక షవర్ ఆన్ చేసి సబ్బు కుమార్ ఒళ్ళంతా పట్టించి ప్రతీ అంగుళం బాగా రుద్దింది. మొడ్డని కూడా తనే శుభ్రంగా క్లీన్ చేసింది. రవళి అలా చేస్తున్నంత సేపు కుమార్ గాడు ఆమే శరీరాన్ని తడిమేస్తూనే ఉన్నాడి. ఆమె బాగా జిం చేస్తుందేమో.. చక్కని శరీర సౌష్టవంతో పిచ్చెక్కిస్తోంది. రవళి నీళ్ళతో మొత్తం సబ్బు వదిలేవరకు క్లీన్ చేసి అక్కడే మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని వాడి అంగాన్ని చీకటం మొదలు పెట్టేసింది. ఎన్నోసార్లు కుతిగా శారదని దెంగాడుగానీ ఇలా బాత్రూంలో పని మొదలుపెట్టలేదు మనోడు. విశాలంగా ఉందేమో బాత్రూం కూడా.. అక్కడే గోడకి ఆనించి దెంగొచ్చు. అలా షవర్ నీరు మీద పడుతూంటే ఇలా మొడ్డ చీకించుకోవటం మహా గమ్మత్తుగా అనిపించింది. గొంతులోకంటూ దిగమింగి చీకుతుంది రవళి. పోర్న్ బాగా చూస్తుందని అర్ధం అవుతోంది.

ఇక ఓపిక పట్టటం కష్టం అనిపించాకా బలవంతంగా తన మొడ్డని ఆమెనోటినుండి బయటికి లాగాడు. రవళి ఒదలలేక వదిలింది వాడి మొడ్డని బుంగమూతిపెట్టి. ఆమె ఎక్స్ప్రెషన్ చూడగానే మనోడు ఆగలేక ఆమెని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. ఎన్నోసార్లు ఇలా పెట్టుకున్న ముద్దులో ఉండే వాడి మొడ్డ రుచి ఇప్పుడు లేదు. శాండల్ సబ్బు వాసన తప్ప. రవళి చేయించిన స్నానానికి ముచ్చటేసి మళ్ళీ ముద్దు పెట్టాడు. ఇలా ముద్దు పెడుతుండగా వాడి గుద్ద బొక్క దగ్గర రవళి చేతులు ఫీల్ అయ్యాడు. ఈసారి అక్కడ సబ్బు పెడుతోంది. దాని వేళ్ళతో గుచ్చుతోంది కూడా బొక్కని..వదిలేస్తే దూర్పేస్తుందేమో అన్నంతలా రుద్దేస్తుంటే ఆగలేక ముద్దు ఆపి ఏమిటన్నట్టు సైగలతో అడిగాడు.

రవళి: MC అయ్యింది.. నెక్స్త్ GN కావాలి. ఆ తర్వాత నాకు కూడా స్నానం చేయించు ఇలా. ఆ తర్వాత GN/PN..PD..GD
కుమార్ గాడికి నవ్వు ఆగలేదు. ఇంకా కోడ్ వర్డ్స్ లోనే మాట్లాడుతోంది. నెక్స్ట్ GN అంట.. అంటే గుద్ద నాకటం. దాని కోసమా ఈ సబ్బు పెట్టి శుభ్రం చేసే ప్రక్రియ! తన బాస్ తన గుద్ద నాకటానికి రెడీ అవుతుందని అర్ధం అవ్వగానే మనోడికి కొంచెం గర్వం కలగకపోలేదు. మూడువారాలు బ్రతిమాలాల్సి వచ్చింది శారదని దీనికోసం. అడగకుండానే ఈ రవళి ఇవన్నీ చేసేస్తోంది.

కుమార్: అబ్బ! ఏమి లంజవే నువ్వు. చాలా కసి మీద ఉన్నావులేగానీ ఇంకా ఈ కోడ్స్ దేనికి? నాటుగా బూతులు మాట్లాడొచ్చు కదా.
రవళి: అనేశావా లంజ అని. మొడ్డ చీకి గుద్ద నాకుతా అంటే నీ బాస్ అని కూడా చూడకుండా లంజ అని పిలుస్తున్నావ్ కదారా.. అన్నీ గుర్తుపెట్టుకుంటా..

దాని చూపుడువేలుని సర్రున వాడి గుద్దబొక్కలోకి తోసింది. చిన్నగా అరవబోతున్న కుమార్ నోటిని ఇంకో చేత్తో మూసి..

రవళి: మరీ ఆడపిల్లలా అరుస్తున్నావేంటిరా? ఎన్నోసార్లు గుద్ద దెంగిన ఎక్స్పీరియన్స్ ఉంది అన్నావ్. ఈ మాత్రం దానికే అలా అరుపులు వస్తున్నాయి. మరి మేము ఎలా భరిస్తాము అనుకున్నావు రా.. లంజాకొడక?

రవళి నోట్లోనుంచి ఇలా పచ్చిగా వస్తున్న బూతులు భలే సరదాగా అనిపించాయి కుమార్ కి. ఎవ్వరు ఎప్పుడూ చూడని కోణం తన మ్యాడం లో చూస్తున్నాడు. రవళి వేలు తీయగానే నవ్వుకుంటూ వెనకకి తిరిగి ఒంగున్నాడు రవళికి పర్మిషన్ ఇస్తూ.. తను కూడా వెంటనే ఆలస్యం చేయకుండా అక్కడ ఉన్న సబ్బు మొత్తం క్లీన్ చేసి నాకటం మొదలు పెట్టింది. పైనుంచి వేడి నీళ్ళ షవర్.. కిందనుంచి వాడిగా చేస్తున్న దాడి. ఏదో గుద్ద నాకటం లో P.hd చేసినట్టుగా భలే చేస్తొంది రవళి. తన జీవితంలో ఉన్న ప్రతి ఆడది వచ్చి రవళి దగ్గర ట్రైనింగ్ తీసుకుంటే ఎంతో బాగుండు అన్నట్టు నాకుతోంది.
నాకుతుంది..చీకుతుంది అనేకంటే నాలుకతో తన గుద్దని దెంగుతోంది అంటే కరెక్ట్ ఏమో.. అంత కసిగా కుతిగా నాలుకతో కెలికేస్తోంది వాడి గుద్ద బొక్కని!! దానికితోడు వాడి మొడ్డని తన చేతితో ఆడిస్తోంది.. ఏదో ఆవు పొదుగు పట్టుకుని పాలు పిండినట్టు.. చాలా పధ్ధతిగా జాగ్రత్తగా చేస్తోంది. ఈ ఆటలో దీనికి ఉన్న ఎక్స్పీరియన్స్ అర్ధం అవుతోంది కుమార్ కి. ఇంత ప్రొఫెషనల్ గా చేస్తే ఎవడు మాత్రం ఆపుకోగలడు. కుమార్ ఆమెచేతిలోనే కార్చేశాడు. ఒంగుని ఉన్న వాడి కాళ్ళల్లో బలం ఒక్కసారిగా పోయినట్టయ్యింది. మొత్తం శరీరం వణికిపోతుంటే తెప్పలుతెప్పలుగా వాడి వీర్యం ఆమె చేతుల్లోనే కారింది. షవర్ నీళ్ళ ధాటికి నేలపాలయ్యింది. ఏదొ ఒక బొక్కలో నింపాల్సిన తన మదనరసం అలా పోతుంటే కుమార్ గాడికి సిగ్గనిపించింది. ఎంతోమంది సిగ్గుమొగ్గల్ని చిదిమిన తను.. మొదటిసారి.. సిగ్గు పడుతున్నాడు. వెనక్కి తిరిగి అతికష్టం మీద రవళి వంక చూశాడు లేని నవ్వు ముఖాన పులుముకుని. రవళి కూడా నవ్వుతోంది. వీడిని ఓడించానన్న గర్వం క్లియర్ గా కనిపిస్తొంది ఆమె నవ్వులో!

[hyd_cock]

ఒక యూసర్.. పవర్‌డైనమిక్స్ మారేలా వ్రాయమని రిక్వెస్ట్ చేశాడు. ఎప్పుడు చూసినా కుమార్ ఎంజోయ్ చేయటమే రొటీన్ అవుతుంది.. కాస్త భయపెట్టే ఆడదానిని ఇంట్రొడ్యూస్ చెయ్యమని అడిగాడు. తర్వాతి ఎపిసోడ్‌లో అదే ప్రయత్నిస్తాను.

పిస్ ఫెటిష్/వాటర్ స్పోర్ట్స్‌ని రాయబోతున్నా.. నచ్చని వాళ్ళు ఈ ఎపిసోడ్‌కి దూరగా ఉండండి. కథాగమనానికి దీనివల్ల ఎలాంటి ఉపయోగమూ ఉండదు. కాబట్టి నెక్స్ట్ ఎపిసోడ్ చదవకపోయినా వచ్చే ఇబ్బంది ఏమి ఉండదు.

బాగోలేదు అని నెగటివ్ కామెంట్స్ పెట్టేకంటే చదవకపోవటమే బెటర్ అనేది నా ఉద్దేశ్యం.

ఈ అప్డేట్ నాకు కూడా కొత్త సబ్జెక్ట్ అవ్వటంతో కాస్త లేట్ అయ్యే ఛాన్స్ ఉంది. గమనించగలరు.

[hyd_cock]

If you are looking for a new thread, ping sarit, the admin. He will create a thread and will give you

If you are replying to an existing thread, use the text box at the end of the page, the same thing you used to reply here. DO NOT use the "New Reply" button.

Basically, the HTML editor got fucked up. So, use reply without the advanced features.