13-10-2026, 11:06 PM
(This post was last modified: 15-10-2026, 11:18 AM by Sivamurugan 85. Edited 3 times in total. Edited 3 times in total.)
ఉదయం ఏడు గంటలు అవుతోంది. కిటికీ తెరల మధ్య నుంచి సూర్యకిరణాలు గదిలోకి వస్తున్నాయి. రాజ్ ఇంకా నిద్రలోనే ఉన్నాడు. అతని పక్కనే పడుకున్న అనూ మెల్లగా కళ్ళు తెరిచి అతని ముఖం వైపు చూసింది. పెళ్లయి కొంతకాలమే అయినా, ప్రతి ఉదయం తన భర్త ముఖాన్ని చూడటం ఆమెకు ఒక ప్రత్యేకమైన ఆనందాన్ని ఇచ్చేది. ముప్పై ఏడేళ్ల వయసులో పెళ్లి చేసుకున్న రాజ్, తన జీవితంలోకి వచ్చిన అనూను ఎంతో ప్రేమగా చూసుకునేవాడు. ఇరవై తొమ్మిదేళ్ల అనూ కూడా తన భర్తతో కలిసి ఎన్నో అందమైన కలలు కంటూ కొత్త జీవితాన్ని ఆస్వాదిస్తోంది.
అనూ మెల్లగా రాజ్ భుజంపై చేయి వేసింది.
అనూ: “రాజ్… లేవండి. ఏడు గంటలు అయిపోయాయి. మీరు ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లాలి కదా! రోజూ అలారం మోగిన తర్వాత కూడా ఇంకొంచెం సేపు పడుకుంటానని అంటారు. ఇప్పుడు నేను లేపకపోతే, చివరికి ఆలస్యమైందని నన్నే అంటారు.”
రాజ్: “అనూ, ఇంకో ఐదు నిమిషాలు పడుకోనివ్వవా? రాత్రి ఫ్యాక్టరీలో పని గురించి ఆలోచిస్తూ ఆలస్యంగా నిద్రపోయాను. ఉదయం నువ్వు పక్కన ఉంటే, ప్రపంచంలో ఇంకేమీ అవసరం లేదనిపిస్తోంది. పెళ్లికి ముందు నా జీవితం అంతా పని, జీతం, ఇంటికి రావడం, తినడం, పడుకోవడం ఇంతే. ఇప్పుడు మాత్రం ఉదయం కళ్ళు తెరిచిన వెంటనే నిన్ను చూడాలని ఉంటుంది. నువ్వు పక్కన లేకపోతే ఇల్లు కూడా ఖాళీగా అనిపిస్తుంది.”
అనూ: “అయ్యో! ఉదయం లేవకుండా ఉండటానికి ఎన్ని మాటలు చెబుతారో! నేను మీ పక్కన ఉన్నాను కదా, ఎక్కడికీ పారిపోవడం లేదు. ముందు లేచి ముఖం కడుక్కొని రండి. మీకు కాఫీ చేసి పెడతాను. మీకు ఇష్టమైన దోశ కూడా వేస్తాను. కానీ ఒక విషయం మాత్రం గుర్తుంచుకోండి. మీరు ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లిపోయాక నేను రోజంతా ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంటాను. సాయంత్రం మీరు వచ్చినప్పుడు నాతో కాసేపు కూర్చుని మాట్లాడాలి. ఫోన్ చూస్తూ ఉండిపోకూడదు.”
రాజ్: “సరే మేడమ్! మీ ఆజ్ఞను తప్పకుండా పాటిస్తాను. కానీ నా కోసం ఇంత ప్రేమగా మాట్లాడుతున్న మీరు, నేను సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చినప్పుడు మాత్రం కొన్నిసార్లు ముఖం చిట్లిస్తారు. అప్పుడు నేను ఏం చేయాలి? మీ కోపాన్ని తగ్గించడానికి మీకు ఇష్టమైన స్వీట్లు కొనుక్కురావాలా, లేక మీ పక్కన కూర్చుని మీ చేతిని పట్టుకుని క్షమాపణ చెప్పాలా?”
అనూ: “మీరు ఏమీ కొనుక్కురావాల్సిన అవసరం లేదు. మీరు నాతో ప్రేమగా మాట్లాడితే చాలు. నాకు మీతో కలిసి బయటకు వెళ్లాలని ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు గుడికి వెళ్లాలని, కొన్నిసార్లు పార్కులో కూర్చుని మాట్లాడాలని ఉంటుంది. పెళ్లయిన తర్వాత మనిద్దరం కలిసి ఎన్నో జ్ఞాపకాలు సృష్టించుకోవాలని నేను ఆశపడ్డాను. మీరు నాతో సమయం గడిపితే నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంటుంది.”
రాజ్ ఆమె మాటలు విని చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఆమె చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు.
రాజ్: “అనూ, నువ్వు చెప్పింది నిజమే. నేను నీకు భర్తగా మాత్రమే కాకుండా, నీకు మంచి స్నేహితుడిగా కూడా ఉండాలి. నీ మనసులో ఉన్న ప్రతి విషయాన్ని నాతో చెప్పగలగాలి. మనిద్దరం ఆలస్యంగా పెళ్లి చేసుకున్నాం. అందుకే మన జీవితంలో ఉన్న ఈ సమయాన్ని మరింత విలువైనదిగా మార్చుకోవాలి. మనం ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకుంటూ, ఒకరికొకరం తోడుగా ఉండాలి. నువ్వు నాతో ఉన్నావనే నమ్మకం నాకు చాలా బలాన్ని ఇస్తుంది.”
అనూ అతని మాటలు విని సంతోషంగా నవ్వింది. అయితే ఆమె మనసులో చాలాకాలంగా తిరుగుతున్న ఒక కోరికను చెప్పాలా వద్దా అని ఆలోచిస్తోంది. రాజ్ ఆమె ముఖంలో మారుతున్న భావాలను గమనించాడు.
రాజ్: “ఏమైంది అనూ? ఇప్పటివరకు నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నావు. ఇప్పుడు ఏదో ఆలోచనలో పడిపోయావు. నీ మనసులో ఏదైనా ఉందా? నాతో చెప్పడానికి ఎందుకు సంకోచిస్తున్నావు?”
అనూ: “రాజ్… ఒక విషయం అడగాలని చాలాకాలంగా అనుకుంటున్నాను. కానీ మీరు ఏమనుకుంటారోనని భయంగా ఉంది. మన పెళ్లయి కొంతకాలమైంది కదా! మన జీవితంలో ఇంకొక కొత్త ఆనందం రావాలని నాకు చాలా ఆశగా ఉంది. మన ఇంట్లో ఒక చిన్నారి నవ్వులు వినిపిస్తే ఎంత బాగుంటుందో అని ప్రతిరోజూ ఆలోచిస్తున్నాను. మన బిడ్డను మీరు చేతుల్లోకి తీసుకుని ఆడిస్తుంటే చూడాలని ఉంది. ఆ బిడ్డకు మీరు తండ్రిగా ప్రేమ చూపిస్తుంటే, నేను పక్కన నిలబడి చూస్తూ ఉండాలని ఉంది.”
ఆమె మాటలు విన్న రాజ్ ముఖంలో చిరునవ్వు విరిసింది. అతను కూడా ఇదే కోరికను తన మనసులో దాచుకున్నాడు.
రాజ్: “అనూ, నువ్వు నా మనసులో ఉన్న మాటనే చెప్పావు. నాకు కూడా ఒక బిడ్డ కావాలని చాలా ఆశగా ఉంది. ఉదయం నేను ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లేటప్పుడు చిన్నారి నిద్రపోతూ ఉండాలి. సాయంత్రం నేను ఇంటికి వచ్చేసరికి ఆ బిడ్డ నా దగ్గరకు పాకుతూ రావాలి. నేను అలసిపోయి వచ్చినా, బిడ్డ నవ్వు చూస్తే నా అలసట అంతా మాయమైపోతుంది. నువ్వు ఆ బిడ్డను ఒడిలో పెట్టుకుని లాలిపాట పాడుతుంటే, నేను మీ ఇద్దరినీ చూస్తూ కూర్చోవాలని ఉంది. మన కుటుంబం పూర్తయినట్టుగా అనిపిస్తుంది.”
అనూ: “నిజంగానా రాజ్? మీకు కూడా అంతే ఆశ ఉందా? నేను ఈ విషయం చెబితే మీరు ఇంకా కొంతకాలం ఆగుదామని అంటారేమోనని అనుకున్నాను. నాకు పిల్లలంటే చాలా ఇష్టం. చిన్న పిల్లలను చూసినప్పుడల్లా మనకూ ఇలాంటి బిడ్డ ఉంటే ఎంత బాగుంటుందో అనిపిస్తుంది. కానీ మనకు ఎప్పుడు ఆ అదృష్టం కలుగుతుందో తెలియడం లేదు.”
రాజ్: “అనూ, మనం తొందరపడకుండా సరైన నిర్ణయం తీసుకుందాం. మనిద్దరి ఆరోగ్యం గురించి తెలుసుకోవడానికి ఒక మంచి డాక్టర్ను సంప్రదిద్దాం. పిల్లలు కలగడం అనేది మనం అనుకున్న వెంటనే జరిగే విషయం కాకపోవచ్చు. అందుకే అనవసరంగా ఆందోళన చెందకూడదు. మనం కలిసి డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్దాం. ఏమైనా పరీక్షలు అవసరమైతే చేయించుకుందాం. ఇందులో నువ్వు ఒంటరిగా ఆందోళన చెందాల్సిన అవసరం లేదు. ఇది మన ఇద్దరి విషయం.”
అనూ కళ్ళలో ఆనందంతో పాటు కొంత ఉపశమనం కనిపించింది. తన కోరికను భర్త అర్థం చేసుకున్నాడనే సంతోషం ఆమెకు కలిగింది.
అనూ: “ధన్యవాదాలు రాజ్. మీరు ఇలా మాట్లాడితే నాకు చాలా ధైర్యంగా ఉంటుంది. పిల్లలు కలగకపోతే అందరూ భార్యనే ప్రశ్నిస్తారని నేను కొన్నిసార్లు భయపడుతున్నాను. బంధువులు ఏదైనా అడిగితే ఎలా సమాధానం చెప్పాలో కూడా తెలియడం లేదు. కానీ మీరు నాతో కలిసి డాక్టర్ దగ్గరకు వస్తానని చెప్పడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది.”
రాజ్: “అనూ, ఎవరు ఏం అడిగినా మనం మనశ్శాంతిని కోల్పోకూడదు. పిల్లలు కలగడం అనేది భార్య ఒక్కరి బాధ్యత కాదు. మనిద్దరం కలిసి వైద్య సలహా తీసుకుందాం. నువ్వు నా జీవిత భాగస్వామివి. నీకు ఏదైనా కష్టం వస్తే, దాన్ని నీ సమస్యగా మాత్రమే చూడను. మనిద్దరం కలిసి ఎదుర్కొంటాం. నువ్వు నా పక్కన ఉన్నంతకాలం నీకు తోడుగా ఉంటానని మాటిస్తున్నాను.”
ఆ మాటలు విన్న అనూ అతని భుజంపై తల వాల్చింది. ఇద్దరూ కొంతసేపు మౌనంగా ఉన్నారు. ఆ మౌనంలో వారి కలలు, ఆశలు, భవిష్యత్తుపై నమ్మకం దాగి ఉన్నాయి.
ఆ రోజు మధ్యాహ్నం భోజనం చేసిన తర్వాత అనూ రాజ్ దగ్గరకు వచ్చింది. అతను ఫోన్లో ఏదో చూస్తూ కూర్చున్నాడు.
అనూ: “రాజ్, మనం డాక్టర్ దగ్గరకు ఎప్పుడు వెళ్దాం? మీరు ఫ్యాక్టరీకి సెలవు తీసుకోగలరా? నాకు ఈ విషయం గురించి తెలుసుకోవాలని చాలా ఆసక్తిగా ఉంది. ఏ డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్లాలో కూడా తెలియడం లేదు. మనకు తెలిసిన ఎవరైనా మంచి డాక్టర్ను సూచిస్తే బాగుంటుంది.”
రాజ్: “రేపు నాకు సెలవు తీసుకోవడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. కానీ వచ్చే వారంలో ఒక రోజు మాట్లాడుకుని సెలవు తీసుకుంటాను. మనకు తెలిసిన వారిని కూడా అడిగి మంచి డాక్టర్ గురించి తెలుసుకుందాం. మనం ఇద్దరం కలిసి వెళ్లడం మంచిది.”
అనూ వెంటనే తన పాత స్నేహితురాలిని గుర్తు చేసుకుంది. ఆమె ద్వారా ఒక వైద్యుడి గురించి తెలుసుకోవచ్చని అనుకుంది. కొద్దిసేపు ఆలోచించిన తర్వాత రాజ్ను చూసింది.
అనూ: “రాజ్, నాకు ఒక స్నేహితుడు ఉన్నాడు. అతని పేరు కిషోర్. మేము చాలా సంవత్సరాలుగా పరిచయం ఉన్నవాళ్లం. అతనికి మన ప్రాంతంలో చాలామంది తెలుసు. మంచి డాక్టర్ గురించి అతనికి తెలిసి ఉండవచ్చు. నేను అతనిని అడిగి తెలుసుకోనా?”
రాజ్: “తప్పకుండా అడుగు అనూ. మనకు మంచి డాక్టర్ వివరాలు దొరికితే చాలు. అతను నీ స్నేహితుడే కదా! మనకు సహాయం చేయగలిగితే సంతోషమే. అయితే డాక్టర్ను ఎంచుకునేటప్పుడు వైద్య అర్హతలు, అనుభవం, ఆసుపత్రి సౌకర్యాలు కూడా చూసుకుందాం.”
రాజ్ అంగీకరించడంతో అనూ సంతోషంగా తన ఫోన్ తీసుకుంది. కిషోర్కు ఒక సందేశం పంపింది.
అనూ సందేశం: “హాయ్ కిషోర్, ఎలా ఉన్నావు? నాకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం గురించి నీ సహాయం కావాలి. రాజ్, నేను పిల్లల కోసం ప్రయత్నించాలని అనుకుంటున్నాం. అందుకే మంచి గైనకాలజిస్ట్ లేదా సంతానోత్పత్తి వైద్య నిపుణుడిని సంప్రదించాలని నిర్ణయించుకున్నాం. మనకు దగ్గరలో మంచి డాక్టర్ ఎవరైనా ఉంటే వివరాలు చెప్పగలవా?”
కొద్దిసేపటికే కిషోర్ నుంచి సమాధానం వచ్చింది.
కిషోర్ సందేశం: “హాయ్ అనూ! నేను బాగున్నాను. నువ్వు ఎలా ఉన్నావు? రాజ్ ఎలా ఉన్నాడు? మీరు పిల్లల గురించి ఆలోచించడం మంచి విషయం. మన ప్రాంతంలో మంచి వైద్యులు ఉన్నారు. నేను వివరాలు తెలుసుకుని చెబుతాను. అయితే ఒక విషయం గుర్తుంచుకోండి. అవసరమైన వైద్య పరీక్షలు ఇద్దరికీ చేయించుకోవడం మంచిది. అనవసరంగా భయపడకుండా వైద్యుడి సలహా తీసుకోండి.”
ఆ సందేశం చదివిన అనూ సంతోషించింది. వెంటనే రాజ్కు ఫోన్ చూపించింది.
అనూ: “చూడండి రాజ్, కిషోర్ కూడా అదే చెప్పాడు. మనిద్దరం పరీక్షలు చేయించుకోవాలని అంటున్నాడు. అతనికి మంచి డాక్టర్ల గురించి తెలుసు. వివరాలు తెలుసుకుని చెబుతానన్నాడు.”
రాజ్: “మంచిదే అనూ. మనం వైద్యుడి సలహా తీసుకుందాం. ఏ సమస్య ఉన్నా ముందుగానే తెలుసుకోవడం మంచిది. కానీ ఇప్పుడే ఏదో సమస్య ఉందని ఊహించుకుని బాధపడకు. మనం ప్రశాంతంగా ఉండాలి.”
ఆ సాయంత్రం రాజ్ ఫ్యాక్టరీ నుంచి ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత ఇద్దరూ కలిసి భోజనం చేశారు. భోజనం చేస్తూ తమ భవిష్యత్తు గురించి మాట్లాడుకున్నారు. బిడ్డకు ఏ పేరు పెట్టాలి, బిడ్డ అబ్బాయి అయితే ఎలా పెంచాలి, అమ్మాయి అయితే ఎలా చూసుకోవాలి అనే విషయాలపై సరదాగా చర్చించుకున్నారు.
అనూ: “రాజ్, మనకు అమ్మాయి పుడితే మీరు ఆమెను చాలా గారాబం చేస్తారని నాకు ఇప్పుడే తెలుసు. నేను ఏదైనా చెప్పినా వినరు. మీ కూతురు ఏది అడిగినా వెంటనే కొనిచ్చేస్తారు. అప్పుడు నేను మీ ఇద్దరితో గొడవపడాల్సి వస్తుంది.”
రాజ్: “అలాగా! మరి మనకు అబ్బాయి పుడితే? నువ్వు అతనికి అన్నీ కొనిచ్చి, నన్ను పక్కన పెట్టేస్తావేమో! ఏదేమైనా, మన బిడ్డ ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. మనిద్దరం ప్రేమగా పెంచాలి. అతనికి లేదా ఆమెకు మంచి విలువలు నేర్పాలి. మనం జీవితంలో ఎదుర్కొన్న కష్టాలు మా బిడ్డకు వీలైనంత తక్కువగా ఉండేలా చూడాలి.”
అనూ: “అవును రాజ్. మన బిడ్డకు మనిద్దరం మంచి తల్లిదండ్రులుగా ఉండాలి. మీరు పని నుంచి ఇంటికి వచ్చినప్పుడు బిడ్డ మీ దగ్గరకు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి నాన్నా అని పిలిస్తే, ఆ దృశ్యాన్ని ఊహించుకుంటేనే నాకు ఆనందంగా ఉంది.”
ఆ రాత్రి అనూ నిద్రపోయే ముందు తన మనసులో ఎన్నో కలలు కంటూ పడుకుంది. రాజ్ కూడా తన భార్య పక్కన పడుకుని ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. వారి జీవితంలో ఒక కొత్త ఆశ చిగురించింది.
మరుసటి రోజు ఉదయం కిషోర్ నుంచి ఫోన్ వచ్చింది.
కిషోర్: “అనూ, నేను డాక్టర్ వివరాలు తెలుసుకున్నాను. మంచి అనుభవం ఉన్న వైద్యురాలు ఒకరు ఉన్నారు. ముందుగా అపాయింట్మెంట్ తీసుకుని వెళ్లడం మంచిది. మీరు ఇద్దరూ కలిసి వస్తే, వైద్యురాలు మీ ఆరోగ్య పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుని అవసరమైన సలహా ఇస్తారు. మీకు సౌకర్యంగా ఉంటే అపాయింట్మెంట్ ఎలా తీసుకోవాలో కూడా చెబుతాను.”
అనూ: “చాలా థ్యాంక్స్ కిషోర్. నువ్వు వివరాలు తెలుసుకుని చెప్పడం నాకు చాలా సహాయంగా ఉంది. రాజ్తో మాట్లాడి ఏ రోజు రావచ్చో నిర్ణయిస్తాను. మేమిద్దరం కలిసి వెళ్లాలని అనుకుంటున్నాం.”
కిషోర్: “సరే అనూ. తొందరపడకుండా వెళ్లండి. డాక్టర్ చెప్పే విషయాలను ప్రశాంతంగా వినండి. ఏమైనా సందేహాలు ఉంటే అడగండి. పిల్లల విషయంలో అనవసరమైన భయం పెట్టుకోకండి. సరైన వైద్య సలహా తీసుకోవడం ముఖ్యం.”
ఫోన్ పెట్టిన తర్వాత అనూ రాజ్కు విషయం చెప్పింది. రాజ్ కూడా సంతోషంగా అంగీకరించాడు. ఇద్దరూ అపాయింట్మెంట్ తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
అయితే అనూకు తెలియని ఒక విషయం ఉంది. కిషోర్ ఆమెతో మాట్లాడుతున్నప్పుడు చూపిస్తున్న శ్రద్ధ వెనుక కేవలం స్నేహం మాత్రమే ఉందా? లేక అతని మనసులో మరేదైనా భావం దాగి ఉందా? ఇప్పటివరకు అనూ అతన్ని తన పాత స్నేహితుడిగానే భావించింది. రాజ్ కూడా అతనిపై ఎలాంటి అనుమానం పెట్టుకోలేదు.
డాక్టర్ను కలవడానికి వెళ్లే రోజు దగ్గరపడుతోంది. రాజ్, అనూ తమ జీవితంలో కొత్త ఆశతో ముందుకు సాగుతున్నారు. కానీ ఈ ప్రయాణంలో కిషోర్ పాత్ర ఎంతవరకు ఉంటుందో, అతని రాక వారి దాంపత్య జీవితంలో ఎలాంటి మార్పులకు దారితీస్తుందో కాలమే సమాధానం చెప్పాలి.
Let’s discuss the story and share our suggestions.
అనూ మెల్లగా రాజ్ భుజంపై చేయి వేసింది.
అనూ: “రాజ్… లేవండి. ఏడు గంటలు అయిపోయాయి. మీరు ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లాలి కదా! రోజూ అలారం మోగిన తర్వాత కూడా ఇంకొంచెం సేపు పడుకుంటానని అంటారు. ఇప్పుడు నేను లేపకపోతే, చివరికి ఆలస్యమైందని నన్నే అంటారు.”
రాజ్: “అనూ, ఇంకో ఐదు నిమిషాలు పడుకోనివ్వవా? రాత్రి ఫ్యాక్టరీలో పని గురించి ఆలోచిస్తూ ఆలస్యంగా నిద్రపోయాను. ఉదయం నువ్వు పక్కన ఉంటే, ప్రపంచంలో ఇంకేమీ అవసరం లేదనిపిస్తోంది. పెళ్లికి ముందు నా జీవితం అంతా పని, జీతం, ఇంటికి రావడం, తినడం, పడుకోవడం ఇంతే. ఇప్పుడు మాత్రం ఉదయం కళ్ళు తెరిచిన వెంటనే నిన్ను చూడాలని ఉంటుంది. నువ్వు పక్కన లేకపోతే ఇల్లు కూడా ఖాళీగా అనిపిస్తుంది.”
అనూ: “అయ్యో! ఉదయం లేవకుండా ఉండటానికి ఎన్ని మాటలు చెబుతారో! నేను మీ పక్కన ఉన్నాను కదా, ఎక్కడికీ పారిపోవడం లేదు. ముందు లేచి ముఖం కడుక్కొని రండి. మీకు కాఫీ చేసి పెడతాను. మీకు ఇష్టమైన దోశ కూడా వేస్తాను. కానీ ఒక విషయం మాత్రం గుర్తుంచుకోండి. మీరు ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లిపోయాక నేను రోజంతా ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంటాను. సాయంత్రం మీరు వచ్చినప్పుడు నాతో కాసేపు కూర్చుని మాట్లాడాలి. ఫోన్ చూస్తూ ఉండిపోకూడదు.”
రాజ్: “సరే మేడమ్! మీ ఆజ్ఞను తప్పకుండా పాటిస్తాను. కానీ నా కోసం ఇంత ప్రేమగా మాట్లాడుతున్న మీరు, నేను సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చినప్పుడు మాత్రం కొన్నిసార్లు ముఖం చిట్లిస్తారు. అప్పుడు నేను ఏం చేయాలి? మీ కోపాన్ని తగ్గించడానికి మీకు ఇష్టమైన స్వీట్లు కొనుక్కురావాలా, లేక మీ పక్కన కూర్చుని మీ చేతిని పట్టుకుని క్షమాపణ చెప్పాలా?”
అనూ: “మీరు ఏమీ కొనుక్కురావాల్సిన అవసరం లేదు. మీరు నాతో ప్రేమగా మాట్లాడితే చాలు. నాకు మీతో కలిసి బయటకు వెళ్లాలని ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు గుడికి వెళ్లాలని, కొన్నిసార్లు పార్కులో కూర్చుని మాట్లాడాలని ఉంటుంది. పెళ్లయిన తర్వాత మనిద్దరం కలిసి ఎన్నో జ్ఞాపకాలు సృష్టించుకోవాలని నేను ఆశపడ్డాను. మీరు నాతో సమయం గడిపితే నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంటుంది.”
రాజ్ ఆమె మాటలు విని చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఆమె చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు.
రాజ్: “అనూ, నువ్వు చెప్పింది నిజమే. నేను నీకు భర్తగా మాత్రమే కాకుండా, నీకు మంచి స్నేహితుడిగా కూడా ఉండాలి. నీ మనసులో ఉన్న ప్రతి విషయాన్ని నాతో చెప్పగలగాలి. మనిద్దరం ఆలస్యంగా పెళ్లి చేసుకున్నాం. అందుకే మన జీవితంలో ఉన్న ఈ సమయాన్ని మరింత విలువైనదిగా మార్చుకోవాలి. మనం ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకుంటూ, ఒకరికొకరం తోడుగా ఉండాలి. నువ్వు నాతో ఉన్నావనే నమ్మకం నాకు చాలా బలాన్ని ఇస్తుంది.”
అనూ అతని మాటలు విని సంతోషంగా నవ్వింది. అయితే ఆమె మనసులో చాలాకాలంగా తిరుగుతున్న ఒక కోరికను చెప్పాలా వద్దా అని ఆలోచిస్తోంది. రాజ్ ఆమె ముఖంలో మారుతున్న భావాలను గమనించాడు.
రాజ్: “ఏమైంది అనూ? ఇప్పటివరకు నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నావు. ఇప్పుడు ఏదో ఆలోచనలో పడిపోయావు. నీ మనసులో ఏదైనా ఉందా? నాతో చెప్పడానికి ఎందుకు సంకోచిస్తున్నావు?”
అనూ: “రాజ్… ఒక విషయం అడగాలని చాలాకాలంగా అనుకుంటున్నాను. కానీ మీరు ఏమనుకుంటారోనని భయంగా ఉంది. మన పెళ్లయి కొంతకాలమైంది కదా! మన జీవితంలో ఇంకొక కొత్త ఆనందం రావాలని నాకు చాలా ఆశగా ఉంది. మన ఇంట్లో ఒక చిన్నారి నవ్వులు వినిపిస్తే ఎంత బాగుంటుందో అని ప్రతిరోజూ ఆలోచిస్తున్నాను. మన బిడ్డను మీరు చేతుల్లోకి తీసుకుని ఆడిస్తుంటే చూడాలని ఉంది. ఆ బిడ్డకు మీరు తండ్రిగా ప్రేమ చూపిస్తుంటే, నేను పక్కన నిలబడి చూస్తూ ఉండాలని ఉంది.”
ఆమె మాటలు విన్న రాజ్ ముఖంలో చిరునవ్వు విరిసింది. అతను కూడా ఇదే కోరికను తన మనసులో దాచుకున్నాడు.
రాజ్: “అనూ, నువ్వు నా మనసులో ఉన్న మాటనే చెప్పావు. నాకు కూడా ఒక బిడ్డ కావాలని చాలా ఆశగా ఉంది. ఉదయం నేను ఫ్యాక్టరీకి వెళ్లేటప్పుడు చిన్నారి నిద్రపోతూ ఉండాలి. సాయంత్రం నేను ఇంటికి వచ్చేసరికి ఆ బిడ్డ నా దగ్గరకు పాకుతూ రావాలి. నేను అలసిపోయి వచ్చినా, బిడ్డ నవ్వు చూస్తే నా అలసట అంతా మాయమైపోతుంది. నువ్వు ఆ బిడ్డను ఒడిలో పెట్టుకుని లాలిపాట పాడుతుంటే, నేను మీ ఇద్దరినీ చూస్తూ కూర్చోవాలని ఉంది. మన కుటుంబం పూర్తయినట్టుగా అనిపిస్తుంది.”
అనూ: “నిజంగానా రాజ్? మీకు కూడా అంతే ఆశ ఉందా? నేను ఈ విషయం చెబితే మీరు ఇంకా కొంతకాలం ఆగుదామని అంటారేమోనని అనుకున్నాను. నాకు పిల్లలంటే చాలా ఇష్టం. చిన్న పిల్లలను చూసినప్పుడల్లా మనకూ ఇలాంటి బిడ్డ ఉంటే ఎంత బాగుంటుందో అనిపిస్తుంది. కానీ మనకు ఎప్పుడు ఆ అదృష్టం కలుగుతుందో తెలియడం లేదు.”
రాజ్: “అనూ, మనం తొందరపడకుండా సరైన నిర్ణయం తీసుకుందాం. మనిద్దరి ఆరోగ్యం గురించి తెలుసుకోవడానికి ఒక మంచి డాక్టర్ను సంప్రదిద్దాం. పిల్లలు కలగడం అనేది మనం అనుకున్న వెంటనే జరిగే విషయం కాకపోవచ్చు. అందుకే అనవసరంగా ఆందోళన చెందకూడదు. మనం కలిసి డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్దాం. ఏమైనా పరీక్షలు అవసరమైతే చేయించుకుందాం. ఇందులో నువ్వు ఒంటరిగా ఆందోళన చెందాల్సిన అవసరం లేదు. ఇది మన ఇద్దరి విషయం.”
అనూ కళ్ళలో ఆనందంతో పాటు కొంత ఉపశమనం కనిపించింది. తన కోరికను భర్త అర్థం చేసుకున్నాడనే సంతోషం ఆమెకు కలిగింది.
అనూ: “ధన్యవాదాలు రాజ్. మీరు ఇలా మాట్లాడితే నాకు చాలా ధైర్యంగా ఉంటుంది. పిల్లలు కలగకపోతే అందరూ భార్యనే ప్రశ్నిస్తారని నేను కొన్నిసార్లు భయపడుతున్నాను. బంధువులు ఏదైనా అడిగితే ఎలా సమాధానం చెప్పాలో కూడా తెలియడం లేదు. కానీ మీరు నాతో కలిసి డాక్టర్ దగ్గరకు వస్తానని చెప్పడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది.”
రాజ్: “అనూ, ఎవరు ఏం అడిగినా మనం మనశ్శాంతిని కోల్పోకూడదు. పిల్లలు కలగడం అనేది భార్య ఒక్కరి బాధ్యత కాదు. మనిద్దరం కలిసి వైద్య సలహా తీసుకుందాం. నువ్వు నా జీవిత భాగస్వామివి. నీకు ఏదైనా కష్టం వస్తే, దాన్ని నీ సమస్యగా మాత్రమే చూడను. మనిద్దరం కలిసి ఎదుర్కొంటాం. నువ్వు నా పక్కన ఉన్నంతకాలం నీకు తోడుగా ఉంటానని మాటిస్తున్నాను.”
ఆ మాటలు విన్న అనూ అతని భుజంపై తల వాల్చింది. ఇద్దరూ కొంతసేపు మౌనంగా ఉన్నారు. ఆ మౌనంలో వారి కలలు, ఆశలు, భవిష్యత్తుపై నమ్మకం దాగి ఉన్నాయి.
ఆ రోజు మధ్యాహ్నం భోజనం చేసిన తర్వాత అనూ రాజ్ దగ్గరకు వచ్చింది. అతను ఫోన్లో ఏదో చూస్తూ కూర్చున్నాడు.
అనూ: “రాజ్, మనం డాక్టర్ దగ్గరకు ఎప్పుడు వెళ్దాం? మీరు ఫ్యాక్టరీకి సెలవు తీసుకోగలరా? నాకు ఈ విషయం గురించి తెలుసుకోవాలని చాలా ఆసక్తిగా ఉంది. ఏ డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్లాలో కూడా తెలియడం లేదు. మనకు తెలిసిన ఎవరైనా మంచి డాక్టర్ను సూచిస్తే బాగుంటుంది.”
రాజ్: “రేపు నాకు సెలవు తీసుకోవడం కష్టంగా ఉండవచ్చు. కానీ వచ్చే వారంలో ఒక రోజు మాట్లాడుకుని సెలవు తీసుకుంటాను. మనకు తెలిసిన వారిని కూడా అడిగి మంచి డాక్టర్ గురించి తెలుసుకుందాం. మనం ఇద్దరం కలిసి వెళ్లడం మంచిది.”
అనూ వెంటనే తన పాత స్నేహితురాలిని గుర్తు చేసుకుంది. ఆమె ద్వారా ఒక వైద్యుడి గురించి తెలుసుకోవచ్చని అనుకుంది. కొద్దిసేపు ఆలోచించిన తర్వాత రాజ్ను చూసింది.
అనూ: “రాజ్, నాకు ఒక స్నేహితుడు ఉన్నాడు. అతని పేరు కిషోర్. మేము చాలా సంవత్సరాలుగా పరిచయం ఉన్నవాళ్లం. అతనికి మన ప్రాంతంలో చాలామంది తెలుసు. మంచి డాక్టర్ గురించి అతనికి తెలిసి ఉండవచ్చు. నేను అతనిని అడిగి తెలుసుకోనా?”
రాజ్: “తప్పకుండా అడుగు అనూ. మనకు మంచి డాక్టర్ వివరాలు దొరికితే చాలు. అతను నీ స్నేహితుడే కదా! మనకు సహాయం చేయగలిగితే సంతోషమే. అయితే డాక్టర్ను ఎంచుకునేటప్పుడు వైద్య అర్హతలు, అనుభవం, ఆసుపత్రి సౌకర్యాలు కూడా చూసుకుందాం.”
రాజ్ అంగీకరించడంతో అనూ సంతోషంగా తన ఫోన్ తీసుకుంది. కిషోర్కు ఒక సందేశం పంపింది.
అనూ సందేశం: “హాయ్ కిషోర్, ఎలా ఉన్నావు? నాకు ఒక ముఖ్యమైన విషయం గురించి నీ సహాయం కావాలి. రాజ్, నేను పిల్లల కోసం ప్రయత్నించాలని అనుకుంటున్నాం. అందుకే మంచి గైనకాలజిస్ట్ లేదా సంతానోత్పత్తి వైద్య నిపుణుడిని సంప్రదించాలని నిర్ణయించుకున్నాం. మనకు దగ్గరలో మంచి డాక్టర్ ఎవరైనా ఉంటే వివరాలు చెప్పగలవా?”
కొద్దిసేపటికే కిషోర్ నుంచి సమాధానం వచ్చింది.
కిషోర్ సందేశం: “హాయ్ అనూ! నేను బాగున్నాను. నువ్వు ఎలా ఉన్నావు? రాజ్ ఎలా ఉన్నాడు? మీరు పిల్లల గురించి ఆలోచించడం మంచి విషయం. మన ప్రాంతంలో మంచి వైద్యులు ఉన్నారు. నేను వివరాలు తెలుసుకుని చెబుతాను. అయితే ఒక విషయం గుర్తుంచుకోండి. అవసరమైన వైద్య పరీక్షలు ఇద్దరికీ చేయించుకోవడం మంచిది. అనవసరంగా భయపడకుండా వైద్యుడి సలహా తీసుకోండి.”
ఆ సందేశం చదివిన అనూ సంతోషించింది. వెంటనే రాజ్కు ఫోన్ చూపించింది.
అనూ: “చూడండి రాజ్, కిషోర్ కూడా అదే చెప్పాడు. మనిద్దరం పరీక్షలు చేయించుకోవాలని అంటున్నాడు. అతనికి మంచి డాక్టర్ల గురించి తెలుసు. వివరాలు తెలుసుకుని చెబుతానన్నాడు.”
రాజ్: “మంచిదే అనూ. మనం వైద్యుడి సలహా తీసుకుందాం. ఏ సమస్య ఉన్నా ముందుగానే తెలుసుకోవడం మంచిది. కానీ ఇప్పుడే ఏదో సమస్య ఉందని ఊహించుకుని బాధపడకు. మనం ప్రశాంతంగా ఉండాలి.”
ఆ సాయంత్రం రాజ్ ఫ్యాక్టరీ నుంచి ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత ఇద్దరూ కలిసి భోజనం చేశారు. భోజనం చేస్తూ తమ భవిష్యత్తు గురించి మాట్లాడుకున్నారు. బిడ్డకు ఏ పేరు పెట్టాలి, బిడ్డ అబ్బాయి అయితే ఎలా పెంచాలి, అమ్మాయి అయితే ఎలా చూసుకోవాలి అనే విషయాలపై సరదాగా చర్చించుకున్నారు.
అనూ: “రాజ్, మనకు అమ్మాయి పుడితే మీరు ఆమెను చాలా గారాబం చేస్తారని నాకు ఇప్పుడే తెలుసు. నేను ఏదైనా చెప్పినా వినరు. మీ కూతురు ఏది అడిగినా వెంటనే కొనిచ్చేస్తారు. అప్పుడు నేను మీ ఇద్దరితో గొడవపడాల్సి వస్తుంది.”
రాజ్: “అలాగా! మరి మనకు అబ్బాయి పుడితే? నువ్వు అతనికి అన్నీ కొనిచ్చి, నన్ను పక్కన పెట్టేస్తావేమో! ఏదేమైనా, మన బిడ్డ ఆరోగ్యంగా ఉండాలి. మనిద్దరం ప్రేమగా పెంచాలి. అతనికి లేదా ఆమెకు మంచి విలువలు నేర్పాలి. మనం జీవితంలో ఎదుర్కొన్న కష్టాలు మా బిడ్డకు వీలైనంత తక్కువగా ఉండేలా చూడాలి.”
అనూ: “అవును రాజ్. మన బిడ్డకు మనిద్దరం మంచి తల్లిదండ్రులుగా ఉండాలి. మీరు పని నుంచి ఇంటికి వచ్చినప్పుడు బిడ్డ మీ దగ్గరకు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి నాన్నా అని పిలిస్తే, ఆ దృశ్యాన్ని ఊహించుకుంటేనే నాకు ఆనందంగా ఉంది.”
ఆ రాత్రి అనూ నిద్రపోయే ముందు తన మనసులో ఎన్నో కలలు కంటూ పడుకుంది. రాజ్ కూడా తన భార్య పక్కన పడుకుని ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. వారి జీవితంలో ఒక కొత్త ఆశ చిగురించింది.
మరుసటి రోజు ఉదయం కిషోర్ నుంచి ఫోన్ వచ్చింది.
కిషోర్: “అనూ, నేను డాక్టర్ వివరాలు తెలుసుకున్నాను. మంచి అనుభవం ఉన్న వైద్యురాలు ఒకరు ఉన్నారు. ముందుగా అపాయింట్మెంట్ తీసుకుని వెళ్లడం మంచిది. మీరు ఇద్దరూ కలిసి వస్తే, వైద్యురాలు మీ ఆరోగ్య పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుని అవసరమైన సలహా ఇస్తారు. మీకు సౌకర్యంగా ఉంటే అపాయింట్మెంట్ ఎలా తీసుకోవాలో కూడా చెబుతాను.”
అనూ: “చాలా థ్యాంక్స్ కిషోర్. నువ్వు వివరాలు తెలుసుకుని చెప్పడం నాకు చాలా సహాయంగా ఉంది. రాజ్తో మాట్లాడి ఏ రోజు రావచ్చో నిర్ణయిస్తాను. మేమిద్దరం కలిసి వెళ్లాలని అనుకుంటున్నాం.”
కిషోర్: “సరే అనూ. తొందరపడకుండా వెళ్లండి. డాక్టర్ చెప్పే విషయాలను ప్రశాంతంగా వినండి. ఏమైనా సందేహాలు ఉంటే అడగండి. పిల్లల విషయంలో అనవసరమైన భయం పెట్టుకోకండి. సరైన వైద్య సలహా తీసుకోవడం ముఖ్యం.”
ఫోన్ పెట్టిన తర్వాత అనూ రాజ్కు విషయం చెప్పింది. రాజ్ కూడా సంతోషంగా అంగీకరించాడు. ఇద్దరూ అపాయింట్మెంట్ తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు.
అయితే అనూకు తెలియని ఒక విషయం ఉంది. కిషోర్ ఆమెతో మాట్లాడుతున్నప్పుడు చూపిస్తున్న శ్రద్ధ వెనుక కేవలం స్నేహం మాత్రమే ఉందా? లేక అతని మనసులో మరేదైనా భావం దాగి ఉందా? ఇప్పటివరకు అనూ అతన్ని తన పాత స్నేహితుడిగానే భావించింది. రాజ్ కూడా అతనిపై ఎలాంటి అనుమానం పెట్టుకోలేదు.
డాక్టర్ను కలవడానికి వెళ్లే రోజు దగ్గరపడుతోంది. రాజ్, అనూ తమ జీవితంలో కొత్త ఆశతో ముందుకు సాగుతున్నారు. కానీ ఈ ప్రయాణంలో కిషోర్ పాత్ర ఎంతవరకు ఉంటుందో, అతని రాక వారి దాంపత్య జీవితంలో ఎలాంటి మార్పులకు దారితీస్తుందో కాలమే సమాధానం చెప్పాలి.
Let’s discuss the story and share our suggestions.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)

