[jayjay_Tales]

கண்ணியமான குடும்ப பெண்களும்.. காட்டுத்தனமாக ஓத்த குப்பத்து பசங்களும்... 

நகரத்தின் அமைதியான, கெளரவமான ஒரு மூலையில் அமைந்திருக்கிறது 'கண்ணியபுரம்'. வெள்ளைச் சுவர்கள், சுத்தமான வீதிகள், மாடியில் வளர்க்கப்படும் நந்தவனச் செடிகள், பாரம்பரியமான அமைதி என அது ஒரு நாகரிகத்தின் அடையாளம். அந்தப் பகுதியின் குடும்பப் பெண்கள் என்றால், மல்லிகைப் பூ வாசமும், பட்டுப் பாவாடை, மடிப்பு கலையாத புடவையும், பேசும்போது மென்மையான சிரிப்பும் கொண்டவர்கள். வெயிலில் கூட அதிகம் நடமாடாமல், கண்ணியத்தின் எல்லைக்குள் வாழும் மென்மையான பெண்மையின் சொரூபங்கள் அவர்கள்.

கண்ணியபுரத்தின் எல்லைக்கு அடுத்த பகுதியாக இருக்கிறது 'பட்டறை குப்பம்'. புகை கக்கும் இரும்பு பட்டறைகள், நாள் முழுதும் அடிக்கும் சம்மட்டிச் சத்தம், சுட்டெரிக்கும் தீப்பொறிகள் சூழ இரும்புத் துகள்களுடன் இயங்கும் பகுதி. அங்கே வாழும் வாலிப பசங்களும் ஆண்களும் அப்படித்தான்; முரட்டுத் தைரியம், எதற்கும் அஞ்சாத அதிரடி வேகம், எப்போதும் வியர்வையும் கரிசல் மண்ணும் படிந்த உடம்புகள். வறுமையிலும் தொழிலாலும் பார்ப்பதற்கு ஒல்லியாகவும் கருப்பாகவும் இருந்தாலும், அவனுங்க நரம்பெல்லாம் இரும்பைக் காய்ச்சிய உத்வேகம்.

எதிரெதிர் துருவங்களின் ஈர்ப்பு (Opposite Attraction)
இந்த இரண்டு பகுதிகளுக்கும் இடையே ஒரு பெரும் இடைவெளி இருந்தாலும், அந்த பகுதிகளுக்கு இடையில் எப்போதும் ஒரு மௌனமான ஈர்ப்பு நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அதுதான் வயதையும் பொருளாதார மதிப்புகளைக் கடந்து மனதை ஈர்க்கும் ஒருவித ரகசியக் Crush!

கண்ணியபுரம் பெண்களின் கிசுகிசுப்பு:
மதியம் அந்தப் பக்கமாகப் பட்டறைப் பசங்க வேலைக்காகவோ அல்லது வேறு எதற்காவோ போகும்போது, கண்ணியபுரம் வீடுகளின் ஜன்னல் திரைகளுக்குப் பின்னால் இருந்து அந்தப் பெண்கள் அவர்களைப் பார்ப்பது வழக்கம்.

"பட்டறை குப்பத்து ஆம்பளைங்க பார்க்க கருப்பா ஒல்லிக்குச்சியாட்டும் இருந்தாலும்? அவனுங்க உடம்பு பட்டறையில செய்யுற இரும்பு மாதிரி பலம் வாய்ந்ததுடி... அந்த ஏரியா சின்ன பசங்களுக்கு இருக்க தைரியமும், ஒரு கெத்துமான நடையும் நம்ம ஊரு பசங்கிகிட்ட இருக்கா?"

என்று தங்களுக்குள் புறணி பேசும்போது மெல்லிய வெட்கத்துடன் கிசுகிசுத்துக் கொள்வார்கள் கண்ணியபுரம் பெண்கள். அந்த மென்மையான நளினமான பெண்களுக்கு, அந்த பட்டறை குப்பத்து ஆம்பளைக்களின் முரட்டு வேகம் ஒரு அரிய த்ரில்லைக் கொடுக்கும்.

பட்டறை குப்பத்து பசங்களின் ஏக்கம்:
மறுபுறம், அந்தப் பட்டறையின் சூட்டில் வேலை செய்யும் குப்பத்து பசங்களுக்கு, கண்ணியபுரம் பெண்கள் ஒரு விசித்திரமான கிக்கான உலகமாகத் தெரிவார்கள்.

"டேய்... தினமும் இந்த இரும்பையும் நெருப்பையும் புடிக்கிற நம்ம கைக்கு, அந்தப் பொம்பளைங்க பஞ்சு மாதிரி இல்ல தெரியுறாங்க? அவங்களை நம்ம காப்புகாய்ச்ச கையால ஒரு முறை தொட்டாக்கூட மெத்துமெத்துனு இருக்கிற அவளுங்க உடம்பு கசங்கிடுமோன்னு தோணுதுடா..."

என்று சம்மட்டியை கீழே வைத்துவிட்டு, வியர்வையைத் துடைத்தபடியே தங்களுக்குள் ஏக்கமாகப் பேசிக்கொள்வார்கள் அந்த இரும்பு மனிதர்கள். கடினமான, அழுக்கான வாழ்க்கையை வாழும் அவர்களுக்கு, அந்தப் பெண்களின் மென்மையும் அழகும் ஒரு தூரத்துச் சொர்க்கத்தைப் போலத் தோன்றும்.

திரில்லான அறிமுகம்
இரண்டு உலகங்கள், இரண்டு விதமான மனிதர்கள், ஆனால் இவர்களின் இந்த ரகசியமான ஈர்ப்பும் காதலும் ஒரு நாள் எல்லை மீறும்போது என்னவாகும்? கண்ணியபுரத்தின் அமைதியை அந்தப் பட்டறைப் பசங்களின் அதிரடி வேகம் எப்படிக் குலைக்கப் போகிறது?

இந்தச் சுவாரஸ்யமான முரண்பாட்டின் பின்னணியில், கிக்கான படிதாண்டும் பத்தினிகளும் அவர்களை படுக்கப்போட்டு ஒக்கும் பட்டறை குப்பத்து பசங்களும், தொடர்ந்து அரங்கேறப்போகும் எதிர்பாராத ஒரு திருப்பங்களுடன் விரியத் தயாராகிறது இந்தத் திரில்லர் கதை!

ஆட்டத்தை ஆரம்பிக்கலாமா ??? 

#1 - கவர்ச்சியான கவிதா அலறவிட்ட அஜய் (Page 1)

[jayjay_Tales]

[jayjay_Tales]

கதை ஆரம்பிப்பதற்கு முன்னரே, கமெண்ட்ஸ் மூலமாக உற்சாகப்படுத்திய அனைவருக்கும் நன்றி.

இந்த கதையில் ஜாதி, அந்தஸ்து, மதம், போன்ற எதுவும் குறிப்பிடப்படாது, ஆனால் Contrast & Opposite attractions என்ற core-ல் பஞ்சு போன்ற மேனி கொண்ட மென்மையான குணம் கொண்ட கண்ணியமான குடும்ப பெண்களை, இரும்பு போன்ற கடுமையான உடல் கொண்ட முரட்டு குணமும் குருட்டு தைரியமும் கொண்ட ஆண்கள் எனும் வகையில் வயது வித்தியாசமின்றி (18 வயது இளம் பெண் முதல் பழுத்த ஆண்ட்டிகள் வரையிலும், 18 வயது பையன்-கள் முதல் கிழவன் வரையிலும்) ஒவ்வொரு ஜோடியாகவும் ஜோடி மாற்றியும் கூடிக்களித்தும் பார்த்து ரசித்தும் என அதிரடியான திரில்லிங்கான "மிக நீண்ட" தொடராக இது இருக்கும். ஆகவே தொடர்ந்து படித்து இன்புற்று மகிழ வேண்டுகிறேன்.

[jayjay_Tales]

கண்ணியபுரத்தின் மதிய வேளையின் அமைதியும், பட்டறை குப்பத்தின் இரும்புச் சத்தமும் ஒன்றோடொன்று மோதிக்கொள்ளும் அந்த வேலையில், இரு வேறு உலகங்களின் உணர்வுகள் சந்தித்துக் கொள்ளும் சுவாரஸ்யமான தருணம் இது.

பாகம் - 01 

(கவர்ச்சியான கவிதா.. அலறவிட்ட அஜய்..)

கவிதா (30 வயது):
கண்ணியபுரத்தின் கண்ணியத்திற்கு சற்றும் குறைவில்லாத குடும்பத்தின் மருமகள். வெண்ணெய் போன்ற மென்மையான தேகமும், வாழைத்தண்டு போன்ற வழுவழுப்பான தொடைகளும் கொண்டவள். மெல்லிய புடவை அவளது இடை வளைவுகளைத் தழுவி நிற்கும் அழகும், அவளது நளினமான நடை, அசையும் ஒல்லியான இடுப்பு என முழுமையான பெண்மையின் அம்சம் அவள். அவள் நடக்கும்போது எழும் கொலுசு சத்தமும், மெல்லிய மஞ்சள் பூசிய உடம்பின் நறுமணமும் சுற்றியிருப்பவர்களை மயக்கச் செய்யும். அமைதியான, கட்டுக்கோப்பான வாழ்க்கைக்குள் வாழும் அவளது மனதிற்குள், அடக்கப்பட்ட ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சி ஒளிந்திருந்தது.

அஜய் (20 வயது):
பட்டறை குப்பத்தில் வாழும் 20 வயது இளம் பையன். ஒல்லியான, ஆனால் இரும்பைப் போல இறுகிய கல்லு போன்ற உடல்வாகு கொண்டவன். கரிய நிற மேனியும், சூரிய ஒளியில் மின்னும் கூர்மையான பார்வையும் அவனது அடையாளம். குப்பத்தில் இருக்கும் இரும்பு பட்டறையில் வேலை செய்யும்போது சட்டையில்லாமல் அவனது தோள்பட்டைகளும் நெஞ்சுத் தசைகளும் முறுக்கேறி நிற்கும். சம்மட்டியைத் தூக்கி இரும்பில் அடிக்கும்போது அவனது இடுப்புத் தசைகளின் அசைவும், உடலில் வழியும் வியர்வையும் அவனுக்கு ஒரு முரட்டுத்தனமான கவர்ச்சியைத் தந்தன.



முதல் பார்வை: அன்று மதிய நேரம்... கண்ணியபுரத்தின் வீடுகள் மத்தியான உணவிற்கு பிறகான அமைதியில் மூழ்கியிருக்க, கவிதா தனது வீட்டின் வேலைகளை முடித்துவிட்டு, காற்றாட முதல் தள பால்கனியில் நின்றுகொண்டிருந்தாள். மெல்லிய காட்டன் புடவை அவளது நளினமான உடலோடு ஒட்டித் தழுவ, லேசான காற்று அவளது தலைமுடியைக் கலைத்துப் போட்டுக்கொண்டிருந்தது.

அவளது பார்வை எதேச்சையாக அவள் வீட்டின் அண்டை பகுதியான பட்டறை குப்பத்தின் பக்கம் திரும்பியது.

அங்கே, பட்டறையின் சுட்டெரிக்கும் தணலுக்கு நடுவே, 20 வயது அஜய் சட்டையணியாமல், பட்டறையில் கையில் இருந்த பெரிய சம்மட்டியை ஓங்கி, காய்ச்சிய இரும்பின் மீது அவன் அடிக்கும் ஒவ்வொரு முறைக்கும், அவனது கை நரம்புகளும் வயிற்றுத் தசைகளும் முறுக்கேறி அசைந்தன. தலையிலிருந்து வழியும் வியர்வை அவனது கரிய தோள்களிலும், இறுகிய நெஞ்சிலும் பட்டு வைரமாக மின்னியது. 

அவனைப் பார்த்த நொடியில் கவிதாவின் மனதில் அக்கம்பக்கத்து பெண்கள் ரகசியமாகப் பேசிய புரணி வார்த்தைகள் மின்னலாக நினைவுக்கு வந்தன:

"பட்டறை குப்பத்து பசங்க பார்க்கத்தான் ஒல்லியா இருப்பாங்க... ஆனா அவங்க உடம்பு இரும்பு மாதிரி கல்லா இருக்கும்டி!"

"அவங்க சொன்னது உண்மைதான் போல..." கவிதா தனக்குள் கிசுகிசுத்துக் கொண்டாள்.

20 வயசுப் பையன்தான், பார்க்க ஒல்லிக்குச்சியாட்டம் இருக்கான்... ஆனா அந்த உடம்பு எவ்வளவு கச்சிதமா, கல்லு மாதிரி இறுகி இருக்கு! அந்த வியர்வை மினுமினுப்பில் அவனது முரட்டுத்தனமான அழகு கவிதாவை அறியாமல் அவளை லயிக்க வைத்தது. அவளது கண்கள் அவனது அசைவுகளையே வெறித்துப் பார்க்க, அறியாமல் உதட்டை லேசாகச் சுழித்து, புன்னகையுடன் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அதே நேரம்... சம்மட்டியை கீழே வைத்துவிட்டு, நெற்றி வியர்வையைக் கையால் துடைத்த அஜய், யாரோ தன்னை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் எனும் உள்ளுணர்வால், எதேச்சையாகக் கண்ணியபுரத்தின் அந்த பால்கனியை நோக்கித் திரும்பினான்.

அங்கே... குடும்ப குத்துவிளக்கு போன்ற ஹோம்லியாக, பட்டுப் போன்ற வெண்மையான உடலோடு, பால்கனி கம்பியைப் பிடித்தபடி, தன்னை வெறித்து ரசித்து உதட்டைச் சுழித்து நிற்கும் கவிதாவைக் கண்டான்!

அவன் பார்வை தன் மீது பட்டதை உணர்ந்த கவிதாவின் நெஞ்சம் ஒரு கணம் 'தடதட'வென அடித்தது. சட்டென விலகிச் செல்ல நினைத்தாலும், அந்த நளினமான பெண்மை, அந்த முரட்டு இரும்பு உடம்பின் கூர்மையான பார்வையால் சிறைபட்டு நகராமல் சிலையாக நின்றது. 

தன் உடலை ஒரு பெண்.. அதுவும் குடும்ப பெண் லயித்து பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்ற உணர்வு, அஜயின் கண்களில் ஒரு விசித்திரமான மின்சாரப் பாய்ச்சியது! இரும்பைப் பிடிக்கும் அவன் கைகள் ஒரு கணம் விறைத்தன. நொடிப்பொழுது அவன் கண்கள் வெட்கத்தால் சாய்ந்த நொடியில், கவிதா சட்டென பால்கனியில் இருந்து வீட்டுக்குள் ஓடிச் சென்றுவிட்டாள். 

இருவரின் பார்வைகளும் காற்றில் மோதிக்கொண்ட அந்த நொடி—கண்ணியபுரத்தின் அமைதிக்கும், பட்டறை குப்பத்தின் தணலுக்கும் இடையே ஒரு ரகசியமான, த்ரில்லான காம ஈர்ப்பு தீயாகப் பற்றிக்கொண்டது! அந்த முதல் பார்வையின் தீப்பொறி, இருவரின் உடலிலும் மனதிலும் ஒரு புதிய ரசாயன மாற்றத்தை நிகழ்த்தியிருந்தது.


அன்று இரவு.. 
ஒரு புறம்.. கவிதா தன் கணவனின் அருகில் கட்டிலில் படுத்து இருந்தாலும், அஜய்யின் அந்த சில நொடி கூர்மையான பார்வையை நினைத்தபோது, தன் மென்மையான வெண்ணெய் தேகத்திற்குள் இதுவரை உணராத ஒரு புதுவிதச் சூடு பரவுவதை உணர்ந்தாள். மனக்கண் முன்னால் அஜய்யின் அந்த இறுகிய கரிசல் உடம்பும், வியர்வை வழியும் தோள்களும், கூர்மையான பார்வையும் வந்து வந்து போயின. 

மறுபுறம், பட்டறை குப்பத்தின் ஓலைக் குடிசையில் படுத்திருந்த அஜய்க்கு, பால்கனியில் நின்ற கவிதாவின் சேலையில் இலைமறையாய் தெரிந்த வெண்ணை தேகமும், ஸ்தம்பித்து நின்ற அவளின் நளினமான அசைவுகளும், உதட்டைச் சுழித்துத் தன்னை ரசித்த அந்த முதல் பார்வையும் நெஞ்சில் அலைமோதிக்கொண்டே இருந்தன.

"நாளை காலை எப்போது விடியும்? எப்போது மீண்டும் அந்தப் பார்வைகள் சந்திக்கும்?" என இருவருமே ஏக்கத்துடன் இரவை கழித்தனர். 


மறுநாள் காலை...
கவிதா வழக்கத்திற்கு மாறாகத் தன் அன்றாட வேலைகளை ஒருவிதப் புது உற்சாகத்துடன் செய்தாள். கணவன் வேலைக்கு கிளம்பியதும், குளித்து முடித்து, ஈரக் கூந்தலிலிருந்து சொட்டும் நீர்த்துளிகளோடு, மெல்லிய சேலையை அணிந்துகொண்டு, துவைத்த ஈரத்துணி கூடையை எடுத்துக்கொண்டு பால்கனிக்கு வந்தாள்.

வெளிப்படையாகத் தன் ஏக்கத்தைக் காட்டிக்கொள்ள விரும்பாதவள் போல, துணிகளை ஒவ்வொன்றாகக் கொடியில் காயப்போட்டாள். ஆனால், அவளது மனம் முழுமையாகப் பட்டறை குப்பத்தின் திசையிலேயே நிலைத்திருந்தன. ஈரக் கூந்தலிலிருந்து வழியும் நீர்த்துளி அவளது கழுத்து வளைவில் இறங்க, மனதிற்குள் 'அவன் அங்கே இருப்பானா?' என்ற த்ரில்லான பதற்றத்துடன் ஓரக்கண்ணில் நோட்டம் விட்டாள்.

அங்கே பட்டறையில்... அஜய் காலையிலேயே வேலையைத் தொடங்கியிருந்தாலும், அவனது கவனம் முழுவதும் கண்ணியபுரத்தின் கவிதா வீட்டு பால்கனியிலேயே இருந்தது. காய்ச்சிய இரும்பைச் சுத்தியலால் அடித்துக் கொண்டே, "அவள் வருவாளா? எப்போது வருவாள்?" என்ற ஏக்கத்துடன் வேலையின் நடுவே இடையிடையே பால்கனியை நோட்டம் விட்டுக்கொண்டே இருந்தான்.

அப்போது... பால்கனியில் ஈரத்தலையோடு கவிதா வந்து துணிக்காயப்போடுவதை கண்டான்!

அவளைப் பார்த்த அந்த அடுத்த நொடி, அஜய்யின் முகத்தில் ஆயிரம் வாட்ஸ் வெளிச்சம் பளிச்சிட்டது. உள்ளுக்குள் பொங்கிய உற்சாகத்தை அடக்க முடியாமல், அவனது கண்கள் மிளிர்ந்தன. தன் அறியாமலேயே, அன்னிச்சையாக அவனது உதடுகள் பிரிந்து, வெட்கத்துடன் வெள்ளைப் பற்கள் தெரிய ஒரு மெல்லிய சிரிப்பு அவனது முகத்தில் பூத்தது. அந்தச் சிரிப்பில் ஒரு களங்கமில்லாத, அதே சமயம் முரட்டுத்தனமான ஆசையும் கலந்திருந்தது.

அஜய் தன்னைச் பார்த்து அப்படிச் சிரிப்பதைக் கண்ட கவிதாவிற்கு உள்ளுக்குள் ரத்த ஓட்டம் எகிறியது. அவளது வெண்ணெய் உடம்பில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போன்ற கிளர்ச்சி!

யாரும் பார்த்துவிடக் கூடாது என்ற பயமும், அதே சமயம் அவனைப் பார்க்க வேண்டும் என்ற தீவிரமான விருப்பமும் அவளை ஆட்கொண்டன. அவளும் தன் முகத்தில் லேசான வெட்கப் புன்னகையை ஒளித்துக்கொண்டு, சேலைத் தலைப்பைக் கையால் இறுகப் பற்றியபடி அவனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள்.

இருவரின் பார்வைகளும் மீண்டும் ஒருமுறை மௌனமாக ஈர்த்துகொண்டன. 

அந்த நொடியில், கண்ணியபுரத்தின் கட்டுப்பாடுகளும் பட்டறை குப்பத்தின் கரிசல் புகையும் மறைந்துபோயின. இருவருமே தங்களுக்கு மட்டுமே உரித்தான ஒரு ரகசியமான, கிளர்ச்சியான புது உலகத்திற்குள் அடியெடுத்து வைத்திருந்தார்கள். அந்தப் பார்வை பரிமாற்றம் வெறும் ரசனை மட்டுமல்ல, அது எல்லை மீறப் போகும் ஒரு தீவிரமான ஈர்ப்பின் தொடக்கம் என்பதை இருவரின் இதயத் துடிப்பும் உணர்த்தியது!

தொடரும்..

[jayjay_Tales]

கவர்ச்சியான கவிதா.. அலறவிட்ட அஜய்.. 

தொடர்கிறது... 


தினசரி ஷோ  : பால்கனியும் பட்டறையும்

அடுத்தடுத்த நாட்களில்.. அந்த மதிய நேரத்து மௌனப் பரிமாற்றம் ஒரு வழக்கமாகவே மாறிப்போனது. கண்ணியபுரத்தின் அந்த வீட்டு பால்கனி ஒரு மேடை போலவும், பட்டறை குப்பத்தின் களம் ஒரு திரையரங்கம் போலவும் மாறின.

தினமும் மதிய வேளையில், உண்ட மயக்கத்தில் உறங்கும் அந்த ஆள் நடமாட்டமில்லாத சமயத்தை பயன்படுத்தி, குடும்பப்பாங்கான அழகுடன், மெல்லிய காட்டன் சேலையில் பால்கனியில் வந்து நிற்பாள் கவிதா. ஆனால் அவளது அந்த அமைதியான தோற்றத்திற்குப் பின்னால் ஒரு தீவிரமான தாகம் ஒளிந்திருக்கும். 

அவளின் வருகைக்காக காத்திருந்த அஜய் அவளைப் பார்த்தவுடன், சம்மட்டியால் ஓங்கி அடிக்கும் வேலைகளில் இன்னும் கூடுதல் உத்வேகத்தைக் காட்டுவான். கவிதா தன்னைத்தான் பார்க்கிறாள் என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொண்டே, சட்டையை முழுமையாகக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு, தன் கரிய, இறுகிய, வியர்வையில் மின்னும் இரும்பு உடம்பை இன்னும் லாவகமாகவும் கவர்ச்சியாகவும் காட்டுவான். சம்மட்டியைத் தூக்கும்போது அவனது தோள்பட்டை தசைகளும் வயிறு முறுக்கேறும் அழகும் சூரிய ஒளியில் படு துல்லியமாகத் தெரியும்.


அந்த ஆண்மையின் கம்பீரமான அழகைக் காணும்போதெல்லாம், கவிதாவின் பெண்மை சூடேறித் தத்தளிக்கும். அவளது வெண்ணெய் போன்ற மென்மையான உடல் ஒரு கணம் சிலிர்த்துப் போகும். மூச்சு வாங்கும்; மார்பகம் ஏறி இறங்கும். தான் பார்த்து ரசிப்பது அக்கம் பக்கத்தில் யாருக்கும் தெரிந்துவிடுமோ என்ற பயம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், அவன் உடம்பை பார்க்கும்போது அதைத் தாண்டிய ஒரு கிளர்ச்சி அவளை ஆட்கொள்ளும்.

அவளது முகத்தில் அப்பட்டமாகத் தெரியும் அந்த வெட்கமும், அவளது உடலின் படபடப்பான அசைவுகளையும் அஜய் தன் கண்களால் துல்லியமாக ரசிப்பான்.

"டேய்... உன்னை பாத்து அவ உடம்பு எப்படி சிலிர்க்குது பாருடா! அழகன்டா நீ.. !" என்று உள்ளுக்குள் பெருமிதமும் காமமும் அவனுக்குள் பொங்கும். அவள் தன்னை விவரிக்க முடியாத அளவுக்கு விரும்புகிறாள் என்பதை அவனது கூர்மையான கண்கள் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டன.


உசுப்பேத்திய கூட்டாளி
ஒரு நாள் மதிய நேரத்தில், பட்டறையின் ஓரமாக உட்கார்ந்து பீடிப் புகைத்தபடியே தன் கூட்டாளியிடம் இந்த ரகசியப் பார்வையைக் குறித்துப் பேசினான் அஜய்.

"டேய் மச்சா... அந்தப் பக்கத்து பங்களா பால்கனியில ஒருத்தி நிக்கிறா பாரு... மதியம் ஆனா போதும், கண்ணு எடுக்காம என்னையே பாத்துக்கிட்டே இருக்காடா. " என்று லேசான வெட்கத்தோடும் ஆசையோடும் சொன்னான். 


அவனது நண்பன் எதோச்சையாக வெளியே சொல்வதை போல நடித்து, ஓரக்கண்ணில் பால்கனியில் நிற்கும் கவிதாவை நோட்டம் விட்டான். அஜய் சொல்வது சரிதான் என உறுதிப்படுத்திக்கொண்டு, "மச்சி.. இவளா டா.. பார்க்க குடும்ப குத்துவிளக்கு மாதிரி.. மாம்பழம் மாதிரி இருக்காளேடா.. " என கண்கள் விரிய சொன்னான். 

"ஆளு பாக்குறதுக்கு குடும்ப குத்துவிளக்காட்டும் இருப்பா.. ஆனா பார்க்குற பார்வையிலயே குஞ்சி நட்டுக்கும்டா.. தினமும் மதியானம் செம்ம ஷோ..." என விரசமாக சொன்னான் அஜய். 

"டேய் மச்சி! அவ உன்னோட ஒல்லிக்குச்சி உடம்புலயும் அந்த இரும்புத் திமிருலயும் கண்ணியபுரத்துக்காரி வீழ்ந்துட்டாடா! [i]இந்த மாதிரி வாய்ப்புலாம் சும்மா கிடைக்காது! நானா இருந்தா உன்னை மாதிரி பார்த்துகிட்டு இருந்திருக்க மாட்டேன்.. நேரம் பார்த்து வீட்டுக்குள்ள பூந்து ஓத்து முடிச்சிட்டு இருப்பேன்.. உனக்கு அவ்வளவு விவரம் பத்தாது.. "[/i] என கிண்டலாகவும் கிளர்ச்சியாகவும் சொன்ன நண்பனின் அந்த வார்த்தைகள் அஜயின் காதில் சூடாக ஏறின. அந்த 20 வயது இளம் ரத்தத்தில் வேகம் பன்மடங்கு அதிகரித்தது. 

மறுநாள்...
வழக்கம் போல கவிதா பால்கனிக்கு வந்தபோது, அஜய்யின் பார்வையில் வழக்கத்தை விட ஒரு கூடுதல் துணிச்சலும் வேட்கையும் இருந்தது. அவன் வெறும் பார்வையோடு நிறுத்தாமல், அவளை பார்த்து மெல்ல கண்ணடித்து ப்ளையிங் கிஸ் கொடுத்தான். 

அஜய்யின் அந்த துணிச்சலை கண்ட கவிதா கொஞ்சம் திக்குமுக்காடி போனாள். ஆச்சரியத்தில் கண்கள் விரிய வெட்கச்சிரிப்பை மட்டுமே அவனுக்கு பதிலாக கொடுத்தாள். 

அப்போது அஜய், ' நான் வரட்டுமா..?? ' என்பது போல சைகையால் கேட்டான். அவனின் அந்த செய்கையை சற்றும் எதிர்பார்க்காத கவிதா. " ம்ஹூம்... " என தலையசைத்தாள். ஆனால் அஜய் அவள் மறுப்பை சற்றும் கண்டுகொள்ளாமல், அந்தப் பட்டறையின் எல்லையைத் தாண்டி, கண்ணியபுரத்தின் வீதி நோக்கி மெல்ல நடக்கத் தொடங்கினான். அதைப்பார்த்து, கவிதாவின் இதயத் துடிப்பு தடதடவென நின்றது.

கண்ணியபுரத்தின் மதிய வேளை வெயில் சுட்டெரிக்க, அந்தப் பகுதியின் வீதி வழக்கம் போல் அமைதியாக, வெறிச்சோடியிருந்தது. பகல் நேரத்துத் தூக்கத்தில் வீடுகளின் கதவுகள் சாத்தப்பட்டிருக்க, அந்த மௌனத்தை உடைத்துக்கொண்டு அஜய் தனது அடி எடுத்து வைத்தான்.

பட்டறை குப்பத்தின் எல்லைக் கோட்டைத் தாண்டி, சம்மட்டியின் சத்தத்திலிருந்து விலகி, அமைதியான காற்றில் மரம் அசைந்தாடும் கண்ணியபுரத்தின் தார்ச் சாலையில் அவன் காலடிகள் பதிந்தன.

சட்டையில்லாமல், கரிய தோள்களில் வியர்வை மின்ன, நரம்புகள் புடைக்க அவன் நடந்து வந்த அந்த நடை, அமைதியான அந்தப் பகுதிக்கு முற்றிலும் புதியது, அதே சமயம் ஒரு அச்சுறுத்தலான கவர்ச்சிகரமான வேகம்!

பால்கனியில் பற்றிக்கொண்ட நெருப்பு
வீட்டின் பால்கனி கம்பிகளைப் பற்றியபடி நின்றுகொண்டிருந்த கவிதா, அஜய் தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்ட நொடியில் அவளது இதயத் துடிப்பு அப்படியே நின்றுவிட்டது போல் ஒரு கணம் ஸ்தம்பித்தது.


"கடவுளே... இவன் என்ன பண்றான்? யாராவது பாத்துட்டா என்ன ஆகுறது?" என்ற பயமும் பதட்டமும் ஒருபுறம் அவளது மனதை உலுக்கினாலும், அதை விட பல மடங்கு அதிகமான ஒரு விவரிக்க முடியாத காமக் கிளர்ச்சி அவளது நரம்புகளில் மின்சாரமாகப் பாய்ந்தது. அவளது வெண்ணெய் போன்ற மென்மையான உடல் அப்படியே சிலிர்த்துப் போய் வியர்த்தது. மூச்சு வாங்க, சேலைத் தலைப்பை இறுகப் பற்றியிருந்த அவளது விரல்கள் நடுங்கின.

அஜய் நேராகக் கவிதாவின் வீட்டின் முன் வந்து நின்றான். மேலே பால்கனியை அண்ணாந்து பார்த்தான். 20 வயதுடைய அந்த இளம் பையனின் கண்களில் இருந்த அந்தத் துணிச்சலும், வெறித்தனமான ஆசையும் கவிதாவின் ஒட்டுமொத்த பெண்புத்தியையும் மயங்கச் செய்தன.

மத்தியான வெயிலில் மின்னும் அவனது இரும்பு உடம்பைப் பார்த்த போது, அவளது உடம்பு சூடேறித் தத்தளித்தது. பயமும் பெருமிதமும் கலந்த நடுக்கத்துடன், பால்கனி விளிம்பில் குனிந்தபடியே கைப்பிடியின் மீது சாய்ந்தாள் கவிதா. அவளது உதடுகள் லேசாகத் துடித்தன.

கண்ணியபுரத்தின் அமைதியான வீதியில், சுற்றும் முற்றும் ஒருமுறைப் பார்த்த அஜய், சுற்றியுள்ள அமைதியைப் பயன்படுத்தி, தன் கையில் வைத்திருந்த ஒரு சிறிய துண்டு சீட்டை சாமர்த்தியமாக அவளது வீட்டின் வாசலை நோக்கி வீசினான். சீட்டு காற்றில் பறந்து வீட்டின் கேட்டை ஒட்டி விழுந்தது. உடனே பால்கனியில் நின்றுகொண்டிருந்த கவிதாவைப் பார்த்து, தன் காதுக்கு அருகில் விரலை வைத்து "போன் பண்ணு" என்பது போல ஒரு சைகையைச் செய்துவிட்டு, ஒரு முறுவலுடன் அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.

"அவன் போன் நம்பரைத்தான் எழுதி வீசியிருக்கான்... யாராவது பாக்குறதுக்குள்ள அதை எடுத்துடனும்!" என்ற பதற்றமும் பயமும் அவளை உலுக்கியது. கவிதாவின் நெஞ்சம் 'டமடம'வென்று அடிக்கத் தொடங்கியது. யாருக்கும் சந்தேகம் வராதபடி இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக, மெல்ல மாடியிலிருந்து கீழே இறங்கி வந்தாள். கையில் ஒரு துடைப்பத்தை எடுத்துக்கொண்டு, வீட்டின் வாசலைச் கூட்டுவது போல நாடகமாடினாள். சுற்றும் முற்றும் ஒருமுறை பார்வையை ஓடவிட்டுவிட்டு, குனிந்து அந்தத் துண்டுச் சீட்டைத் தன் சேலைத் தலைப்பிற்குள் லாவகமாக மறைத்து எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்குள் சென்றுவிட்டாள். 

மதியம் நடந்த நிகழ்வு.. ஆனால் நேரம் கடந்து மாலை ஆனபிறகும்.. அவன் கொடுத்த நம்பர் அவளது பாவாடை மடிப்புக்குள் பாதுகாப்பாகத்தான் இருந்தது. ஆனால், அந்த எண்களுக்கு அழைக்க வேண்டும் என்றால், கண்ணியமான குடும்பப் பெண்ணான கவிதாவுக்குள் வெட்கமும் பயமும் ஒருசேரப் போராடின.

தூண்டிய புரணி பேச்சு..
வழக்கம்போல.. அந்த தெருவின் திண்ணையில் சில குடும்பப் பெண்கள், அக்கம்பக்கத்து சேதிகளையும் புரளிகளையும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அப்போது பட்டறையின் வேலையை முடித்துவிட்டுச் செல்லும் குப்பத்து பசங்க, அந்த தெரு வழியில் சென்றதை பார்த்த பெண்களின் பேச்சு பட்டறை குப்பத்து ஆம்பளைங்களைப் பற்றிய திசைக்குத் திரும்பியது:

"ஏண்டி... அந்த குப்பத்து பசங்க செய்யுறது இரும்பு வேலை மட்டுமில்ல... அவனுங்க உடம்பும் உறுப்பும் இரும்பு மாதிரி இருக்குமாம்டி!"

"ஆங்... நீ என்னவோ நேர்ல பார்த்த மாதிரி சொல்ற?"

"அடப் பாவி... கண்ணால பார்த்தா மட்டும் போதாதுடி, தொட்டுப் பார்த்தாத்தான் அதோட பலம் என்னன்னு தெரியும்!"

"ஹஹா... அப்போ நீ என்ன, தொட்டுப் பார்த்திருக்கியா என்ன?"

"அடிப்பாவி.. நான் தொட்டு பார்த்தது இல்ல.. தொட்டவங்க.. பார்த்தவங்க.. சொன்னதை நான் கேட்டிருக்கேன்.. அதை சொன்னேன் அவ்வளவு தான்.. "

" ஆங்... இப்படி பொத்தாம் பொதுவா.. பாத்தவங்க.. தொட்டவங்கனு சொன்னா எப்படி.. யாரு சொன்னாங்கனு பேர சொல்லுங்க.. "

"அய்யோ.. பேரேல்லாம் சொல்லமுடியாது.. அதெல்லாம் ரகசியம்.. "

"எனக்கென்னமோ உன் பக்கத்துவீட்டுக்காரி மேல தான் சந்தேகமா இருக்கு.. " 

கண்ணியபுரத்து பெண்களின் அந்த விரசமான, குறும்புத் தனமான பேச்சு எல்லை மீறி சென்றுகொண்டிருந்தது. அப்போது அவர்கள் சிரித்துப் பேசிய அந்த வார்த்தைகள், கவிதாவின் மனக்கண்ணில் அஜய்யின் அந்த வியர்வை மின்னும் இரும்பு உடம்பை மீண்டும் கொண்டு வந்து நிறுத்தின. அவளது ஆசைகளை அந்தப் பேச்சு இன்னும் பலமடங்கு தூண்டிவிட்டது. அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு தீப்பொறி பற்றிக்கொண்டது.

முதல் போன் அழைப்பு
மனதிற்குள் எழுந்த தாங்க முடியாத ஏக்கமும், பெண்களின் உசுப்பேற்றும் பேச்சும் அவளுக்கு ஒருவித போதையை ஏற்றி இருந்தன. புருஷன் வேலை முடித்து வீடு திரும்ப இன்னும் நேரமிருக்கிறது. அதற்குள் கையிலிருக்கும் அஜய் நம்பருக்கு போன் செய்யலாமா?? என குருட்டுத் தைரியத்தைக் கொடுத்தன.

"அக்கா... வீட்ல சாமான்லாம் இன்னும் கழுவாம இருக்கு, நான் போயிட்டு வர்றேன்ங்கா!" என்று கூடி கூத்தடித்து பேசிக்கொண்டிருந்த பெண்களிடம் சொல்லிவிட்டு, நைசாக நழுவி வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள் கவிதா.

கதவைச் சாத்திவிட்டு, தன் படுக்கையறைக்கு ஓடினாள். நெஞ்சம் படபடவென்று பறக்க, கைகள் நடுங்க, அந்தத் துண்டுச் சீட்டில் இருந்த எண்களைத் தன் போனில் டைப் செய்தாள். ஒரு கணம் மூச்சை இழுத்துவிட்டு 'கால்' பட்டனை அழுத்த, மறுமுனையில் ஒரே ஒரு ரிங்... அதற்குள் போன் எடுக்கப்பட்டது!

" ம்ம்ம்.. ஹலோ.." அஜய்யின் முரட்டு ஆண்மைக் குரல் காற்றில் அதிர்ந்தது.

"ஹலோ.. " கவிதாவின் மெல்லிய குரல் நடுங்கியது.

இந்தத் திரில்லான போன் அழைப்பு அவர்களின் காதலை அடுத்த எந்த அச்சுறுத்தலான எல்லைக்குக் கொண்டு செல்லப் போகிறது? அடுத்த பகுதியை எதிர்பாருங்கள்!


தொடரும்...