[jakash]

Ama nanba athu ennamo unmai tha neraiya per ippo kaaturathu illa but anika, keerthi shetty silar kaaturalunga. ivalungalukku enna ketu nu  theriyala kaata vendiya time kaatama field out agitu aprm vandhu kaaturalunga nazriya appo irundha cute face ku kattirundha sema ah irundhurukkum or ippo amaithiya irundhalum parava illa latest ah nalla weight pottu andha baby face ponathum vandhu kattura

Ama nanba athu mattum illama ippo irukka yevalum pidikkala namakku yevalum partha udane thukki pottu pokanumnu thonala oru sila per thavira anupama appuram yosichalum vara current la irukka yevalum

[jakash]

ஜோதிகா சற்று நேரம் மவுனமாக நின்றுவிட்டு,  

ஜோதிகா: “சரி… தூங்கப் போறேன்.”

என்று சொல்லிவிட்டு மாடிப்படிகளில் இறங்க ஆரம்பித்தாள்.  

இரண்டாவது படியில் கால் தடுக்க, அவள் உடல் சமநிலை இழந்தது. “அய்யோ!” என்று கூச்சலிட்டு கீழே விழப்போனாள்.

ரவி மின்னல் வேகத்தில் முன்னால் வந்தான்.  

அவளைத் தாங்கிப் பிடித்தான்.  

ஜோதிகா அணிந்திருந்தது மிகவும் ஷார்ட் நைட் ட்ரெஸ். உள்ளே ஒன்றுமே போடவில்லை. பிடிக்கும்போது ட்ரெஸ் லைட்டா மேலே ஏறியது.  

ரவியின் ஒரு கை அவள் முதுகைப் பிடித்திருந்தது. மற்றொரு கையின் விரல்கள்… அவள் புண்டையில் அப்படியே தட்டின.

வெதுவெதுப்பான, மென்மையான, ஈரமான உணர்வு.  

ரவி அப்படியே நின்றுவிட்டான்.  

ஜோதிகாவின் உடலைத் தன் மார்போடு ஒட்டியபடி, அவள் கண்களைப் பார்த்தான். இருவர் மூச்சும் நெருக்கமாகக் கலந்தன.

அவன் விரல் இன்னும் அவள் புண்டையில் இருப்பதை உணர்ந்தான்.  

மெல்ல… லைட்டா… தடவினான்.

ஜோதிகா: “ஸ்ஸ்ஸ்…”

உடல் நடுங்கியது. ஆனால் அவள் அவனைத் தள்ளவில்லை.

ரவிக்குத் தைரியம் வந்தது.  

அவன் விரலை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தி, மென்மையை உணர்ந்தான். புண்டையின் மென்மையான இதழ்கள் அவன் விரலில் அழுந்தின. ஈரம் பரவியது. அவன் மெல்ல மேலும் கீழும் தடவினான்.  

ஜோதிகாவின் மூச்சு வேகமடைந்தது. அவள் கண்கள் மூடப்பட்டன. உடல் இன்னும் நடுங்கியது. ஆனால் அவள் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ரவியின் விரல் அவள் புண்டையின் மென்மையைத் தொடர்ந்து உணர்ந்துகொண்டே இருந்தது.

[jakash]

Good Update Bro
Keep Rocking

Thanks bro keep visit and comment

[jakash]

திடீரென ஜோதிகா சுதாரித்தாள்.  

ரவியின் விரல் இன்னும் அவள் மேல் இருப்பதை உணர்ந்ததும் அவள் உடல் இறுகியது. ஒன்றுமே பேசாமல் அவனைத் தள்ளிவிட்டு, வேகமாக மாடிப்படிகளில் இறங்கி ஓடினாள். நைட் ட்ரெஸை இழுத்தபடி தன் அறைக்குள் சென்று கதவை மூடிக்கொண்டாள்.

மேலே ரவி அப்படியே நின்றுகொண்டிருந்தான்.  

தன் விரலைப் பார்த்தான். அதில் இன்னும் அவள் உஷ்ணமும், ஈரமும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தன. மெல்ல அந்த விரலை மூக்கருகே கொண்டு சென்று ஆழமாக மோந்தான்.  

ஜோதிகாவின் புண்டை வாசனை அவன் மூக்கை நிரப்பியது. கண்களை மூடிக்கொண்டு, மீண்டும் மீண்டும் அந்த வாசனையை இழுத்தான். உடல் இறுகியது. மனம் வெறித்தனமாகச் சுழன்றது.

---

கீழே ஜோதிகா படுக்கையில் படுத்திருந்தாள்.  

உறக்கம் சற்றும் வரவில்லை. உடல் இன்னும் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தது. அவள் கண்களை மூடினால் மூடியபடியே அன்றைக்கு நடந்தவை எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக ஓடின.

வந்த முதல் நாள்லேயே…  

இடுப்பு…  
தொப்புள்…  
முலை…  
உதடு…  
இப்போது புண்டை வரைக்கும்…

அவன் கைகள், விரல்கள், உதடுகள் அவள் உடலின் கிட்டத்தட்ட எல்லாப் பகுதிகளையும் தொட்டிருந்தன.  

வருத்தம் வந்தது.  

“என்ன இது…  
நான் எப்படி அனுமதிச்சுட்டேன்…  
ஏன் தள்ளிவிடலை…”

ஆனால் அதே நேரத்தில், அவளை அறியாமல், ஒருவித வெக்கம் கலந்த சந்தோஷம் உள்ளே பரவியது.  

அவன் விரல் தொப்புளுக்குள் நுழைந்த உணர்வு…  
முலையில் உதடு உரசிய மென்மை…  
இப்போது புண்டையில் விரல் தடவிய உஷ்ணம்…

அந்தக் காட்சிகளை நினைக்கும்போது ரவியின் நினைப்பு அவளை என்னவோ செய்தது. தன்னை அறியாமல் மனதில் செல்லமாக முணுமுணுத்தாள்.

“பொறுக்கி…”

சொல்லிவிட்டுத் தானே பயந்துகொண்டாள்.

“அய்யே… என்ன இது!  
அவனை நினைக்கிறது மனசு…  
நான் என்ன ஆயிட்டேன்…”

தன்னைத்தானே திட்டிக்கொண்டாள். ஆனால் நினைவுகள் போகவில்லை.  

இரவு முழுவதும் அவள் கலவையான உணர்வுகளில் சிக்கியிருந்தாள்.  
வருத்தம்… வெட்கம்… எரிச்சல்… மற்றும் ஏதோ ஒரு வித்தியாசமான இனிமை…

ஒரு வழியாக விடிகாலை நேரத்தில் தூக்கம் வந்தது. ஆனால் அந்தத் தூக்கத்திலும் ரவியின் விரல்கள் அவளைத் தொட்டுக்கொண்டே இருந்தன.

[jakash]

ரவி மறுபடியும் அவளை நேரவே கர்பமாக ஆக்க போறான

ஆமா அதுனால தான் ரவி அண்ட் சன்ஸ்

[jakash]

அடுத்த நாள் காலை.

ஜோதிகா கண்களைத் திறந்ததும் முதலில் தோன்றிய எண்ணம் — “இன்று அவனை முழுசா avoid பண்ணனும்.”

சூர்யா எழுந்து ஜாக்கிங் போவதற்காக தயாரானான். வெளியேறும் முன் ஜோதிகாவிடம் சொன்னான்.

சூர்யா: “நான் ஜாக்கிங் போறேன். நீ போயி அவருக்கு சத்தான vegetable soup கொடுத்துடு. டாக்டர் சொன்னபடி.”

ஜோதிகா தயங்கினாள். ஆனால் சூர்யா காத்திருக்கவில்லை. வெளியேறிவிட்டான்.

அவள் மெல்ல மாடிக்கு ஏறினாள். ரவியின் அறைக் கதவு திறந்தே இருந்தது. உள்ளே பார்த்தாள்.

ரவி நல்லாக் குறட்டை விட்டு உறங்கிக்கொண்டிருந்தான். ஆள் கைலி அவிழ்ந்து கிடந்தது. அவன் சுன்னி முழுவதுமாக அவள் கண்களில் பட்டது.

ஜோதிகா: “அய்யோ… சீ!”

வேகமாகத் திரும்பி வெளியே வந்தாள். நெஞ்சு துடித்தது. சில விநாடிகள் படிகளில் நின்று மூச்சைச் சரி செய்துகொண்டாள்.

பிறகு மீண்டும் கதவுக்குச் சென்று, உள்ளே இருப்பது போல நடித்து கதவைத் தட்டினாள்.

கொஞ்ச நேரம் கழித்து உள்ளே இருந்து குரல் வந்தது.

ரவி: “யாரு…?”

கதவு திறந்தது. ரவி பாதி உறக்கத்தில், கண்களைத் தேய்த்தபடி வெளியே வந்தான். ஆள் கைலியை சற்று சரி செய்தபடி நின்றான்.

ஜோதிகா உடனே சூப் கோப்பையை நீட்டினாள்.

ஜோதிகா: “இந்தாங்க… சூப்.”

பாதி உறக்கத்தில் இருந்தாலும், ரவி அவளைப் பார்த்ததும் கண்கள் விழித்துக்கொண்டன. காலை வெளிச்சத்தில் அவள் முகம், கூந்தல், உடல்… எல்லாம் அவன் கண்களில் பட்டன. அவன் மனதில் உடனே ஆசை எழுந்தது. ஆனால் ஒன்றுமே பேசவில்லை. வெறுமனே அவளை ரசித்துக்கொண்டே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

ஜோதிகா அதைத் தாங்க முடியாமல், சூப் கோப்பையை அவன் கையில் திணித்துவிட்டு, வேகமாக மாடிப்படிகளில் இறங்கி ஓடினாள்.

ரவி அப்படியே நின்றுகொண்டு, அவள் போகும் வரை பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். கையில் சூப் கோப்பையுடன், மெல்லச் சிரித்தான்.

[jakash]

ரவி சூப்பை ருசி பார்த்தான். முகம் சுளித்தது. உடனே கோப்பையை வைத்துவிட்டு வேகமாக மாடிப்படிகளில் இறங்கினான்.

சமையலறையில் ஜோதிகா நின்றுகொண்டிருந்தாள். காலை சமையல். உடல் சிறிது வியர்த்திருந்தது. முதுகு, கழுத்து வழியாக வியர்வை துளிகள் வழிந்தன. சேலை உடம்புடன் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது.

ரவி கதவு வாசலில் நின்றுகொண்டு அவளைப் பின்னால் இருந்து ரசித்தான்.

வியர்வை படிந்த கழுத்து…
முதுகின் வளைவு…
சேலை ஒட்டிய இடுப்பு…

கண்கள் அப்படியே ஒட்டிக்கொண்டன.

ஜோதிகா திடீரென திரும்பினாள்.

ஜோதிகா: “என்ன?”

ரவி சற்று நெருங்கினான்.

ரவி: “மேடம்… சூப்லாம் வேணாம். டீ காபி கொடுங்க.”

ஜோதிகா: “டாக்டர் உங்களுக்கு இதான் கொடுக்கச் சொல்லியிருக்கார். சத்துக்கு இதுதான் நல்லது.”

ரவி: “அது எல்லாம் முடியாது மேடம். எனக்கு காபி டீ வேணும். இல்லாட்டி எனக்கு டேஸ்டே தெரியாது.”

ஜோதிகா: “அதுலாம் முடியாது. டாக்டர் சொன்னபடிதான் இருக்கணும்.”

பேச்சு வாதமாக மாறியது. இருவரும் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வார்த்தைகளை எதிர்த்துப் பேசினார்கள். அறியாமல் நெருங்கினார்கள்.

இப்போது இருவரும் மிக அருகில் நின்றார்கள்.

மூச்சுக்காற்று மாறி மாறி பக்கத்தில் அடித்தது. ஜோதிகாவின் வியர்வை வாசனை ரவியின் மூக்கைத் தாக்கியது. அவன் கண்கள் தாழ்ந்து அவள் முலைகளை அருகில் இருந்து பார்த்தன. சேலையின் வழியாக அவற்றின் உயரம் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

ஜோதிகா அதை உணர்ந்ததும் உடனே பின்னால் ஒரு அடி எடுத்து வைத்தாள். முகம் சிவந்தது.

ஜோதிகா: “பிளீஸ்… குடியுங்க.”

ரவி சிறிது நேரம் அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே நின்றான். பிறகு தலையை ஆட்டினான்.

ரவி: “சரி மேடம்… குடிக்கிறேன்.”

கோப்பையை எடுத்துக்கொண்டு மாடிக்குத் திரும்பினான். போகும்போது திரும்பி ஒரு முறை பார்த்தான். ஜோதிகா இன்னும் அதே இடத்தில் நின்றுகொண்டு, நெஞ்சை அழுத்தியபடி மூச்சைச் சரி செய்துக்கொண்டிருந்தாள்.

[jakash]

Brother தாய்ப்பால் kooda satthana unavu thana
Athanala intha story verra levela iruka poguthu nu nanaikiren

Athuvum ravikku kidaikkum nanba

[jakash]

சுமார் அரை மணி நேரம் கழித்து.

டயட் படி ரவிக்கு இரண்டு முட்டை கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. ஜோதிகா முட்டையை வேகவைத்து, கிண்ணத்தில் வைத்துக்கொண்டு மாடிக்கு ஏறினாள்.

ரவியின் அறைக் கதவு திறந்திருந்தது. உள்ளே அவன் வெறும் அன்றராயர் மட்டும் போட்டுக்கொண்டு நின்றுகொண்டிருந்தான். சட்டை இல்லை. கையில் வெப்பக்குச்சி. பல் விளக்கிக்கொண்டிருந்தான்.

ஜோதிகா உள்ளே நுழைந்ததும் அவன் உடலைப் பார்த்தாள்.

தோள்கள் அகலமாக இருந்தன. மார்பு தடித்திருந்தது. வயிற்றில் தெளிவான கட்ஸ். கை தசைகள் இறுக்கமாகத் தெரிந்தன. வியர்வை லேசாகப் பளபளத்தது.

ஜோதிகா மனதில் உடனே தோன்றியது:

“சூர்யா ஜிம் போயி, டயட் போட்டு, எத்தனை நாள் போராடி six pack வர வைக்கிறான்…
இவன் சும்மா இருந்தபடியே இப்படி உடல் வச்சிருக்கான்…”

அவள் பார்வை சில விநாடிகள் அவன் உடலில் நின்றது. பிறகு தன்னைச் சுதாரித்துக்கொண்டு நெருங்கினாள்.

ஜோதிகா: “இந்தாங்க… முட்டை.”

கிண்ணத்தை நீட்டினாள்.

அப்போது அவள் கால் லேசாக வழுக்கியது. உடல் சமநிலை இழந்தது. “அய்யோ!” என்று கூச்சலிட்டு முன்னால் சாய்ந்தாள்.

கிண்ணத்தில் இருந்த இரண்டு முட்டைகளும் தாவி…

சரியாக அவள் நைட்டியின் கில்வெஜ் குள் விழுந்தன.

வெதுவெதுப்பான முட்டைகள் அவள் முலைகளுக்கு இடையே சென்று விட்டது.

ஜோதிகா அப்படியே நின்றுவிட்டாள்.

ரவி பல் விளக்குவதை நிறுத்தினான். கையில் வெப்பக்குச்சியுடன், அவள் மார்பை உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டே நின்றான்.

[jakash]

ரவி மெல்லப் பேசினான். குரல் கரகரப்பாக இருந்தது.

ரவி: “மேடம்… முட்டைய எடுக்கிறேன். ஆனா கைய வச்சு இல்ல… வாய் வச்சு. என் கைலாம் அழுக்கு.”

ஜோதிகா ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. மூச்சு வேகமாக வந்தது.

முட்டை அவள் இரண்டு முலைகளுக்கு நடுவே சிக்கியிருந்தது. ரவி குனிந்தான். வாயைத் திறந்து அதைக் கவ்வ முயன்றான்.

முட்டை வழுக்கியது.

அவனுடைய உதடுகள் சரியாக அவள் முலைக்காம்பில் பட்டன.

ஜோதிகா: “ஸ்ஸ்…”

மெல்ல முனகினாள். உடல் சிலிர்த்தது.

ரவி உதடுகளை விலக்காமல்,

ரவி: “சாதாரண அவுச்ச முட்டை தானே மேடம்… பச்சை முட்டையில்ல… உடையாது.”

முட்டை மெல்ல கீழே நகர்ந்து அவள் தொப்புளுக்கு அருகே வந்தது.

ரவி மீண்டும் வாயை வைத்தான். முட்டையை எடுக்க முயன்றான். மீண்டும் வழுக்கியது.

அவனுடைய உதடுகள் அப்படியே அவள் தொப்புளில் அழுத்தின. ஆழமாக முத்தமிட்டான். நாக்கால் லேசாகத் தொட்டான்.

ஜோதிகாவின் உடல் நடுங்கியது. கைகள் படுக்கையை இறுகப் பிடித்தன.

முட்டை இன்னும் கீழே நகர்ந்தது. அவள் ஜட்டியை நோக்கிச் சென்றது.

ரவியும் அதையே நோக்கி வாயை வைத்தான். முட்டையைப் பிடிக்க முயன்றான். மீண்டும் வழுக்கியது.

ஜட்டியின் மேல்… அவள் புண்டையின் அச்சு தெளிவாகத் தெரிந்தது. துணி இறுக்கமாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது.

ரவி ஒரு கணம் கூட தயங்கவில்லை.

அப்படியே குனிந்து, ஜட்டியின் மேல் இருந்த அவள் புண்டையில் முத்தமிட்டான். உதடுகளை அழுத்தி, மெல்ல முத்தங்களை வைத்தான்.

ஜோதிகாவின் தொடைகள் இறுகின. மூச்சு முழுவதுமாக வாங்கியது. “ஆஹ்…” என்ற ஓசை அவள் வாயில் இருந்து வெளியேறியது.

[jakash]

ஜோதிகா திடீரென ரவியைத் தள்ளிவிட்டாள்.

நைட்டியை இழுத்தபடி வேகமாக எழுந்து, ஒன்றுமே பேசாமல் அறையை விட்டு ஓடினாள். மாடிப்படிகளில் இறங்கும் சத்தம் கேட்டது.

ரவி படுக்கையில் அமர்ந்தபடி சிரித்தான். கையில் இருந்த முட்டையை எடுத்து சாப்பிட்டான். ருசி பார்த்து தலையை ஆட்டினான்.

---

சிறிது நேரம் கழித்து ரவி கீழே இறங்கினான்.

ஹாலில் சூர்யா வேகவேகமாக சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தான். ஜோதிகா சேலைக்கு மாறியிருந்தாள். காலை உணவைக் கொண்டு வந்தாள்.

அவள் நடக்கும்போது இடுப்பு குலுங்கிக் குலுங்கி வந்தது. சேலையின் முந்தான் அசைந்தது. ரவி அப்படியே உட்கார்ந்தபடி அவள் இடுப்பை ரசித்துக்கொண்டே பார்த்தான். மனதில் இன்னும் காலையில் நடந்தவை ஓடிக்கொண்டிருந்தன.

ஜோதிகா தட்டில் கீரை, அவித்த காய்கள், முட்டை என்று வைத்தாள்.

ரவி முகத்தைச் சுளித்தான்.

ரவி: “என்னங்க இது? காலையிலேயே கீரை… அவிச்ச காய்கள்… எதாவது டிபன் கொடுங்க மேடம்.”

சூர்யா தலையை உயர்த்தினான்.

சூர்யா: “மிஸ்டர் ரவி… இதான் டாக்டர் லிஸ்ட் கொடுத்திருக்கார். சத்துக்கு இதுதான் வேணும். சிகிச்சைக்கு முன்னாடி உடல் நல்லா இருக்கணும்.”

ரவி: “அட பொங்க… இது எல்லாம் என்னடா சாப்பாடு…”

அவன் இன்னும் எதிர்த்துப் பேசப் போகிறபோது, சூர்யாவுக்குப் பின்னால் நின்றுகொண்டிருந்த ஜோதிகா அவன் கண்களைப் பார்த்தாள்.

வாய்க்குள்ளே மட்டும், ரவிக்கு மட்டும் தெரியும்படி

“பிளீஸ்… பிளீஸ்…”

என்று கெஞ்சினாள். கையைக் கூப்பியும் காட்டினாள். முகத்தில் பதற்றம் தெரிந்தது.

ரவி அவள் முகத்தை ஒரு விநாடி பார்த்தான். பிறகு சற்று சிரித்துவிட்டு தலையை ஆட்டினான்.

ரவி: “சரி… சாப்பிடுறேன். ஆனா இதுக்குத் தனி காசு கொடுங்க சார். இப்படிப்பட்ட சாப்பாட்டுக்கு நான் ரெடி இல்ல.”

சூர்யா தலையை ஆட்டினான்.

சூர்யா: “சரி சரி… தர்றேன்.”

ரவி தட்டை இழுத்துக்கொண்டு சாப்பிட ஆரம்பித்தான். ஆனால் சாப்பிடும்போதும் ஜோதிகாவை திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தான். அவள் சமையலறைக்குள் செல்லும்போது இடுப்பு அசையும் விதத்தைக் கடைசி வரை ரசித்தான்.