[meenafan]

அக்டொபர் 2021.

"சுதா.... இப்படி ஒரு பாயசத்தை எங்க அம்மா கூட செஞ்சதில்லை. பின்னிட்டே"

"தாங்க்ஸ் அத்தான்" என்றேன். மனதெல்லாம் நிறைவாக இருந்தது.

"இனி உன் சமையலை தான் சாப்பிடணும். எக்ஸ்டரா 2 மணி நேரம் வாக்கிங் & ஜிம் போகணும் போல... அருமையா சமைக்கிறே சுதா"

வெட்கம் பற்றிக்கொள்ள, சிறு முன்னகையோடு "இன்னும் கொஞ்சம் பாயசம் கொடுக்கட்டா அத்தான்" என்று கேட்டேன்.

"வயசு 50 ஆயிடிச்சு சுதா. அளவோட நிறுத்திக்கிறது நல்லது. சேகருக்கு கொடேன்" என்றார் என் அத்தான் ரகு. என் கணவர் சேகரின் அண்ணன். குடும்பத்தின் மூத்தவர்.

"நான் தனியா டம்ளர்ல குடிப்பேன் அண்ணா." என்றார் என்னவர்.

"நீயும் சாப்பிட உட்காரு சுதா" அத்தான் அக்கறையோடு சொன்னார்.

"அண்ணா இந்த கழுதைக்கு டைனிங் டேபிள் எல்லாம் சரி வராது. தரையில குத்துக்கால் போட்டு உட்கார்ந்து ஆற அமர சாப்பிடுவா. பொறந்தது தான் பட்டிக்காடுன்னா.... சென்னையில வாழ்க்கைப்பட்டு இத்தனை வருஷம் ஆகியும் இன்னும் மாறல" என்று கிண்டல் செய்தார் என்னவர்.

"ச்ச ச்ச....  நல்ல பழக்கம் டா. பாவம் இவ்ளோ சமைச்சி இருக்கா. விருந்துன்னு தான் சொல்லணும். அவ சவுரியத்துக்கு பொறுமையா சாப்பிடட்டும். நான் எழுந்திரிக்க போறேன் சுதா.... இவனுக்கு என்ன வேணும்னு கவனிச்சிட்டு நீயும் போயி சாப்பிடு. மணி 1.45 ஆகுது பாரு" அத்தானின் அக்கறை என்னை உணர்ச்சிகரமாக்கியது.

"சரிங்க அத்தான்" என்று சொல்லிவிட்டு நான் அடுப்படிக்கு நகர்ந்தேன். இருந்தாலும் அவர்கள் பேசிக்கொள்வது என் காதில் கேட்டது.

"இது என்னண்ணா பிரமாதம். புரட்டாசி முடியட்டும். நான்-வெஜ் சமைப்பா பாருங்க.... அசந்துடுவீங்க"

"அதுக்கென்னடா... இனி சுதா கையாள தான சாப்பாடு. தங்கமான பொண்ணு"  

"ஆமாண்ணா. இல்லாத குடும்பத்துல இருந்து வந்தவ தான். அவ வந்த பின்னாடி நான் நல்லா இருக்கேன். ரொம்ப பொறுமை. அதிர்ந்து பேச மாட்டா. ரொம்ப பொறுப்பு. என்ன ஒன்னு வீட்டுக்குள்ளேயே செக்கு மாடாட்டும் இருப்பா"

"குடும்பப்பொண்ணுன்னா அப்படித்தானே இருக்கணும். சுதா கிடைச்சது உன் யோகம் டா சேகர்"

"நிச்சயமாண்ணா."

 "சின்ன வயசுலேயே கல்யாணம் ஆகி வந்திருந்தாலும், சாமார்த்தியமா குடும்பம் நடத்தி, ரெண்டு பொண்ணுங்களையும் நல்லா வளர்த்து சமர்த்தா ஒரே கல்லுல 2 மங்காவா ஒரே குடும்பத்துல அண்ணன் தம்பிக்கு கட்டிக்குடுத்திருக்கா பாரேன். வெல் டன்."

"எனக்கும் முதல்ல தயக்கம் இருந்ததுண்ணா. மூத்தவளுக்கு இளைய பையனையும், இளையவளுக்கு மூத்த பையனையும் கேட்டாங்களேன்னு...."

"தலைச்சன் பையனுக்கு தலைச்சன் பொண்ணை கட்ட மாட்டாங்கடா"

"அதான் சுதாவும் சொன்னா... அது மட்டும் இல்ல.... எங்க லெவெலுக்கு அது ரொம்பவே பெரிய சம்பந்தம். மலேஷியாவுல வாக்கப்படுத்துங்களேன்னு ஒரு பயம் வேற..."

"நான் தான் சொன்னேனே....  எனக்கு ரொம்ப பழக்கப்பட்ட குடும்பம். என் மாமனாருக்கு ரொம்ப குளோஸ் பிரென்ட் உன் மாப்பிளைங்களோட தாத்தா..."

"நீங்க சொன்னதால தானே அண்ணா பொண்ணுங்களை கொடுத்தோம். இதுங்க பிரசவத்துக்கு போறதுக்கு தானே நாங்க பாஸ்போர்ட் வாங்குனதே.... இல்லைனா வாழ்க்கையில பிளைட்டையே பார்த்திருக்க மாட்டோம். மிஞ்சிப்போனா வடக்கே திருப்பதி வரை போயிருக்கோம். உங்களை மாதிரி உலகம் சுத்துனது இல்லையே. எங்களுக்கு என்ன தெரியும்?"

"ம்... எப்படியோ... லாக் டவுன்ல செலவில்லாம கல்யாணத்தை.... அதுவும் 2 பொண்ணுங்களுக்கும் ஒரே நேரத்துல முடிச்சிட்டீங்க. சரண்யா மட்டும் போன வருஷம் உயிரோட இருந்திருந்தா..... நக்கல் பண்ணியே ஒரு வழி பண்ணியிருப்பா..."

"அண்ணி உயிரோட இருந்த வரை எங்களை மனுஷங்களாவே மதிக்கலையே அண்ணா"

"அவ குணம் அப்படி டா.... ரொம்ப வசதியான குடும்பம் இல்லையா அவளது.... நான் சி.ஏ. படிச்சவன்குறதால அந்த குடும்பத்துல எனக்கு மரியாதை. இல்லைனா......"

சிறிது நேரம் அமைதி நிலவியது. நான் கிச்சனில் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுக்கொண்டு இருந்தேன்.

"ஆனா ஒன்னு சேகர்..... நினைச்சுப்பார்த்தா என்ன வாழ்ந்தேன்னு தெரியல டா"

"என்னண்ணா இப்படி சொல்லுறீங்க. உங்க மாமனார் பிசினெஸ் இன்னைக்கு இவ்வளவு பெருசா 20 நாடுகள்ல இருக்குன்னா நீங்க தானே காரணம்"

"அது professional life டா. நீ உன் பேக்டரியில இப்போ மேனேஜர் பதவியில் இருக்க. அது மட்டும் தானா உன் வாழ்க்கை"

"அதை விடுங்க.... நம்ம கௌதம் அமெரிக்காவுல எம்.பி.ஏ. முடிக்கப்போறான். இதெல்லாம் நான் கனவுலயும் நினைக்க முடியாத உயரம் ணா" 

"சேகர்.... என் காலத்துல ரொம்ப சீக்கிரம் சி.ஏ. பாஸ் பண்ணவன்னு எனக்கு நல்ல பேரு. 25 வயசுல கல்யாணம். மாமனார் மச்சான்கள் எல்லாம் அவ்வளோ மரியாதை கொடுப்பாங்க. நீ சொன்னா மாதிரி அவங்க பிசினஸ்ஸை இந்த 25 வருஷத்துல 200 மடங்குக்கும் மேலே வளர்த்துட்டேன். எல்லாம் சரி..... குடும்ப வாழ்க்கை?!"

"அண்ணா.... அண்ணி இருந்தவரை..."

"அவளை குறை சொல்லலை சேகர். அவ கையாள சமைச்சு கொடுத்ததே இல்லை. அவ அம்மா இருந்த வரை அவங்க சமையல் தான். அவ 2 அண்ணிகள்ல ஒருத்தி சமைப்பா. அப்புறம் வசதி பெருக... சமையல்காரி கைமணம் தான் தெரியும். சுதா மாதிரி ஹோம்லி பொண்டாட்டி, மெனக்கெட்டு சமைச்சி வாய்க்கு ருசியா சாப்பிடுறது தனி சுகம் டா. சுதாக்கு என்ன வயசிருக்கும்?"

"40 முடிஞ்சி 3 மாசம் ஆகுது."

"ரொம்ப சின்ன வயசுலேயே கல்யாணம் ஆயிடிச்சு இல்லை"

"ஆமாண்ணா 18 வயசு தான் அப்போ சுதாக்கு"

"அதுவே  பெரிய வரம் இல்லையா. எனக்கும் சரண்யாக்கும் 4 மாச இடைவெளி தான். அவளும் பல ஊரு சுத்திப்பார்த்தவ. உனக்கும் சுதாக்கும் 8 வருஷ இடைவெளி. அதுவும் 18 வயசு பொண்ணு.... இன்னமும் புதுப் பொண்ணாட்டம் இருக்கா பாரு. இன்னமும் ஒரு இன்னசன்ஸ் இருக்கு அவ கிட்ட. இந்தகாலத்துல பசங்க நிறைய படிச்ச தன் வயசு பொண்ணா தேடுறாங்க. நான் என் சொந்த அனுபவத்துல சொல்றேன்.... புருஷனை விட 2 படியாவது பொண்டாட்டி கீழ இல்லைனா.... வாழ்க்கை இனிக்காது சேகர்."

"நம்ம மாப்பிள்ளைங்களுக்கும் பொண்ணுங்களுக்கும் வயசு வித்தியாசம்  நிறைய இருக்கேன்னு தோணும்..."

"அப்படி தோணுனா, உன்னையும் என்னையும் கம்பேர் பண்ணிக்கோ. 8 வயசு வித்தியாசத்துல சின்னப்பொண்ணா வெகுளியா பார்த்து கட்டுனே. இன்னைக்கும் அவ இனிக்கிறா இல்லையா..."

"ஆமாம் அண்ணா"

"அதான் டா சொல்றேன்"

"சரிண்ணா. புரிஞ்சிது."

"உன் வீட்டுல மாடி கட்டுறதை பத்தி என்ன முடிவெடுத்து இருக்கீங்க"

"இருங்கண்ணா சுதாவை கூப்பிடுறேன்"

"விடுறா.... அவ சாப்பிடட்டும்"


"ஒரு நிமிஷம்ணா.... ஏய் சுதா (சத்தமாக).."


 

"இதோ வந்துட்டேங்க" இதுவரை அவர்கள் பேசியது காதில் விழுந்திருந்தாலும், நல்ல குடும்பப்பெண்ணுக்கு அழகாய், கேட்காதது போல இருந்துவிட்டு கூப்பிட்ட உடன் வந்தேன். சாப்பிட்டு முடிக்கவில்லை என்பதால் எச்சில் கையை அவசர அவசரமாக கழுவி விட்டு, புடவை முந்தானையில் துடைத்தபடி, கால் கொலுசுகள் ஜதி பாட ஓட்டமும் நடையுமாக வந்தேன்.

"இன்னுமாடி சாப்பிட்டு முடிக்கலை..." வழக்கமான அதட்டலோடு என்னவர் கேட்க, 

"முடிக்கப்போறேங்க" என்றேன்.

"சொன்னேன் இல்ல..." அத்தான் குறைபட்டுக்கொண்டார்.

"பரவாயில்லை அத்தான்..."

"ஒன்னும் இல்ல சுதா, உனக்கு இந்த வீடு சௌரியமா இருக்கில்ல"

"என்ன அத்தான் இப்படி கேட்குறீங்க. அரண்மனை மாதிரி இருக்கு" - நாங்கள் 15 வருஷத்து முன்னர் வீடு கட்ட மனை வாங்கியபோது அருகில் அடுத்தடுத்து 3 மனைகளை வாங்கிப்போட்டார் அத்தான். நாங்கள் 1 தளத்துடன் வீடு கட்டவே சிரமப்பட்டபோது  கிட்டத்தட்ட பாதி பணம் அத்தான் கொடுத்தது தான். 3 வருஷத்துக்கு முன்னர் சரண்யா அக்கா (அத்தானின் மனைவி) இறந்து விடவே, அத்தானுக்கு ஊரோடு வந்துவிட வேண்டும் என்ற நினைப்பு வந்துவிட்டதாம். 2 வருஷத்துக்கு முன் (2019ல்) இந்த வீட்டை கட்டத்தொடங்கினார். நடுவில் கோவிட் லாக் டவுன் காரணத்தால் சற்று தாமதம். சென்ற மாதம் (ஆவணி மாதம் 2021) தான் கிரகப்பிரவேசம். அத்தான் மனைவியை இழந்தவர் என்பதாலும், ஹோமத்தில் தம்பதி சமேதராக உட்காரவேண்டும் என்பதாலும் என்னையும் என் கணவரையும் முன்னின்று நடத்தச் சொன்னார். பின்னர், எங்களை இங்கேயே குடி வந்துவிடும்படி சொல்ல, மறுக்க முடியவில்லை. நாங்களும் இந்த பெரிய வீட்டிற்கு குடி வந்து 1 மாதம் ஆகிறது. 

"அந்த (எங்கள்) வீட்டுக்கு மாடியில ஒரு போர்ஷன் கட்டிடலாம் தானே" என்று கேட்டார் அத்தான்.

"அத்தான்.... வந்து..."

"தயக்கம் இல்லாம சொல்லு சுதா"

"இல்ல.... டிவி சீரியல்கள் எடுக்குறவங்க நம்ம வீடு மாதிரியான சின்ன வீடா இருந்தா ஷூட்டிங்கிற்கு கேட்குறாங்களாம். தினப்படி ஷூட்டிங் நடக்கும் நல்ல வருமானம் வரும்னு சொல்றாங்க."

"நல்ல ஐடியா தான். எவனுக்கோ குடியிருக்க வாடகைக்கு விட்டுட்டு, அவன் நல்லவனா கெட்டவனான்னு கவலைப்படுறதுக்கு... இது நல்ல யோசனை. வெரி குட் சுதா"

நான் புன்னகைத்தேன்.

"அந்த விஷயத்தையும் சொல்லுடி" என்னை கிண்டிவிட்டார் என்னவர்.

"என்ன விஷயம்? புதிர் போடுறீங்க ரெண்டு பேரும்" 

நான் சற்று தயங்கி.... "வந்துங்க அத்தான்.... உங்களுக்கும் சின்ன வயசு தான..."

"ம்.... 50 வயசை சின்னதுன்னும் சொல்லலாம் பெருசுன்னும் சொல்லலாம். அரசியல்ல இருந்தேன்னா - நானும் இளம் தலைவர் தான்... ஏன் கட்சி ஏதும் ஆரம்பிக்கப்போறியா சுதா"

"ஐயோ.... இல்லீங்க அத்தான்..... வந்து..... உங்களுக்கு ஒரு துணை...." என்னை விட 10 வயது பெரியவர். படிப்பிலும், அந்தஸ்திலும் நானெல்லாம் யோசித்துப்பார்க்க முடியாத அளவிற்கு பெரியவர். நான் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் மென்று முழுங்கினேன்.

"என்ன சொல்ல வர்றேன்னு புரியுது" அழுத்தமாக சொன்னார் அத்தான்.

அமைதியாக இருந்தார்.

"அண்ணா.... உங்க வயசெல்லாம் ஒரு வயசே இல்லண்ணா. நல்ல பொண்ணா அமைஞ்சா இன்னும் நிறைய அனுபவிக்கலாம்" என்னவர் கடைசி வார்த்தை சொன்னபோது எனக்கு சற்று கூச்சமாக இருந்தது. 

"ரெண்டு பிரச்சனை இருக்குடா சேகர்"

"என்னண்ணா"

"முதல்ல சொத்து. பிசினெஸ்ல என் பங்கை வித்து எல்லாத்தையும் துபாய்ல இன்வெஸ்ட் பண்ணிட்டேன் தான். கௌதமுக்கு எங்க பிஸினெஸ்ல இண்ட்ரெஸ்ட் இல்லாததால. ஆனால், நாளைக்கு அவன் படிப்பை முடிச்சதும் பிசினெஸ் பண்ணுறதா இருந்தா என் பணம் தான் முதலீடா ஆகும். நீங்க சொல்ல வர்றது எனக்கு இன்னொரு கல்யாணம். சட்டப்படி, வர்றவ என் மகன் கௌதமுக்கு பங்காளி. எனக்கு பின்னாடி கௌதமுக்கு போக வேண்டியதுல சரி பங்கு இவளுக்கும் போகும். "

"ஓ!"

"அந்த காலத்துல ஆம்பளைக்கு என்ன வயசானாலும் ரெண்டாம் கல்யாணம் பண்ணிக்கிற பொண்ணு 20-22 வயசுக்குள்ள இருக்கும். அவ மூலமும் குழந்தை பெத்துக்குவான். நான் சொன்னா மாதிரி பாகம் பிரிஞ்சாலும் ஒரு ஞாயம் இருக்கும். இந்த காலத்துல ரெண்டாம் கல்யாணத்துக்கு வர்ற பொண்ணுக்கும் அது ரெண்டாம் கல்யாணம். எவனுக்கோ பெத்த புள்ளைங்களோட வருவா. நான் உழைச்சு சம்பாதிச்சது.... ஒரு நாள் இல்லைனாலும் ஒரு நாள் அதுங்களுக்கும் போகும் - வர்றவ காலத்துக்கு பிறகு. இல்லையா சுதா"

அட ஆமாம்! படிச்சவர் படிச்சவர் தான். என் கணவர் டிப்ளோமா படித்து படிப்படியாக முன்னேறி இருந்தாலும், இந்த அளவிற்கு நீக்கு போக்கு அவருக்கு தெரியாது.

"ஆ.... ஆமாங்க அத்தான்"

"ம்.... அடுத்த பிரச்சனை என்னன்னு சொல்லு"

"வர்றவங்க எப்படி இருப்பாங்களோ..."

"கரெக்ட். கற்பூர புத்தி உனக்கு சுதா. கேட்டியா சேகர்"

"புரியுதுண்ணா. உங்களுக்கு எப்படிப்பட்ட மாதிரி வேணும்னு சொன்னா...."

"அதெல்லாம் நடக்காதுடா"

"ஏண்ணா இப்படி சொல்றீங்க. ஏய் சுதா சொல்லேண்டி..."

"வந்து அத்தான்.... அவங்க சொல்றா மாதிரி. உங்க எதிர்பார்ப்பை சொல்லுங்க. முயற்சி பண்ணி பார்க்கலாமே..."

சற்று நேரம் என்னை உற்றுப்பார்த்தார் அத்தான்.

"உன்னை மாதிரி வேணும் சுதா" - ஆ! நான் அதிர்வில் வாயை பிளந்தே விட்டேன்.

"இவளுக்கே 2 தங்கைங்க இருக்குது அண்ணா. 4 வருஷம் முன்னாடி தான் கடைசி கழுதைக்கு கல்யாணம் ஆச்சு. இல்லைனா கூட அவளை உங்களுக்கே முடிச்சிருக்கலாம். அந்த ரெண்டும் கூட சுதா மாதிரி சூப்பர் குட்டிங்க." என்னவர் சொன்ன கடைசி வார்த்தை என்னுள் என்னமோ செய்தது.

"சரி. நான் போய் ரெஸ்ட் எடுக்க போறேன். சாயந்தரம் நல்ல சூடா இஞ்சி டீ போடு சுதா" என்று அத்தான் நகர்ந்தார்.

"சரிங்க அத்தான்" என்று இயந்திரத் தனமாக பதில் சொன்னாலும்.... இன்னமும் நான் அதிர்ச்சியில் இருந்தேன்.

அத்தான் மாடி (வீட்டிற்குள்ளேயே மாடிப்படிகள் இருக்கும்) ஏறிப் போனதும்.... "சுதா மாதிரி வேணுமாண்ணா இல்ல சுதாவே வேணுமான்னு கேட்டுட்டு வரவா" என்று என் காதில் என்னவர் கிசுகிசுக்க.... ஒரு வெட்கச்சிரிப்போடு.... "ம்.... என்ன சார்.... என்னை கழட்டி விட்டுட்டு வேற யாரை கட்டிக்க போறீங்க" என்றேன்.

"உன் சொந்தத்துலேயே பல குட்டிங்க இருக்குங்களேடி" என்று என் இடுப்பை கிள்ள....

"உங்களுக்கு வேற வேலை இல்லை..." என்று நான் நகர.....

என்னை பின்னால் இருந்து இருக்க கட்டிக்கொண்டார் என் 48 வயது காளை கணவர்.

"ஐயோ விடுங்க.... நான் இன்னும் சாப்பிட்டே முடிக்கல"

"நாயே.... (அவர் என்னை அடிக்கடி செல்லமாக சொல்வது தான்).... சீக்கிரம் சாப்பிட்டு வா.... மூடாயிடிச்சி..." என்று என் பழுத்த முலைகளை பிசைந்தார். ஐயோ... சேலை வேறு கசங்குகிறது.

"ஆகும் ஆகும்..... பப்பா பாரு. ரெண்டு பொண்ணுங்களுக்கு குழந்தை பிறந்துடிச்சி... நீங்க இப்போ தாத்தா" என்று நாள் சொன்னபோது என் காதுகளை அவர் கடித்தார்.

"அதுக்கென்னடி கழுத" மீண்டும் என் முலைகள் பிசையப்படுகின்றது.

"பாத்திரம் கழுவனும், சுத்தப்படுத்தனும். நிறைய வேலை இருக்கு" சொல்லி முடிப்பதற்குள் என் இடுப்பை கிள்ளிவிட்டார்.

"ஒரு வேலைக்காரி வெச்சிக்கோன்னு சொன்னா கேட்குறீயா" விட்டால் என் கொசுவத்தை எடுத்து விட்டுவிடுவார்.

"வேலைக்காரி இருந்தா இப்படி பிரைவசி கிடைக்குமா" என்று நான் அவர் முகம் பார்த்து குறும்பாக சிரிக்க..... நாங்கள் நின்றுக்கொண்டு இருந்தது ஹாலில். அதன் ஒரு பக்கம் மாடிப்படி. பாதி ஹாலை முதல் மாடியின் பகுதி கூரையாக கொண்டிருக்கும். அதன் மர கைப்பிடியை பிடித்துக்கொண்டு அத்தான் மேலே இருந்து பார்ப்பது, என் கணவருக்கு பின்னால் இருந்த 65" டிவி திரையில் பிரதிபலித்தது. எனக்கு கூச்சமாகி என்னவரை விட்டு விலகி கிச்சனுக்குள் ஓடி விட்டேன். இருந்தும்.... கொலுசு சத்தம் பெரிதாக கேட்டிருக்கும்.

[meenafan]

அன்று இரவு சாப்பாட்டை (தோசை & தக்காளி சட்னி தான்) முடிக்கும் வரை என்னவர் ஆசைக்கு இணங்காமல் தப்பித்து விட்டேன். அத்தான் கௌதமுடன் வீடியோ கால் இருக்கிறது, காலையில் பார்க்கலாம் என்று மாடிக்கு சென்றுவிட, நான் என்னவரின் கோபப்பார்வையை உணர்ந்து, அவதி அவதியாக பாத்திரங்களைக் கழுவி கிச்சனை சுத்தப்படுத்தி 9.50ற்கெல்லாம் பெட் ரூமிற்குள் வந்துவிட்டேன்.

கட்டிலில் உட்காந்து போனை நோண்டிக்கொண்டு இருந்தவர், ஒரு முறை என்னை முறைத்துவிட்டு மீண்டும் போனில் கவனம் செலுத்தினார்.

நான் மெல்ல சிரித்தேன். "சாருக்கு இன்னைக்கு மூடு இல்லை போல. நல்லதா போச்சு"

பதிலில்லை.

என் நைட்டியை எடுத்தேன். மெல்ல முந்தானையை அகற்றினேன். அவர் ஓரக்கண்ணால் பார்ப்பது தெரிந்தாலும் பொய் கோபத்தை விடவில்லை.

ஜாக்கெட் & பாவாடையோடு நிற்கிறேன். கண்டுகொள்ளவில்லை. சும்மா பிலிம் காட்டுகிறார் தான். இருந்தாலும் பெண் மனமாச்சே.... என்னவோ ஏதோ என்று ஒரு பதட்டம்.

 

அவர் எதிரே கட்டிலில் உட்கார்ந்து.... "என்னாச்சு என் ராசாவுக்கு. இன்னைக்கு மொறப்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி இருக்கு" என் குரல் கம்மியது.

"மதியானத்துல இருந்து டேக்காவா கொடுக்குற பொட்ட நாயே, அவுத்து போட்டுட்டு வா " அப்பாடா பொய் கோவம் தான். இருந்தாலும் நான் ஸீன் போடணும். லேசாக கண்களை ஈரமாக்கிக்கொண்டு அவரை பாவமாக பார்த்தேன்.

நிமிர்ந்து என்னை பார்த்தவர் "அடிக் கழுத... எதுக்கு கண்ணெல்லாம் கலக்குது"

அவர் மேலே பாய்ந்து... "என்னை அடிச்சாலும் பரவாயில்ல. இப்படி கோவப்படாம இருந்தா போதும்."   

அதான் தெரியுமே.... புருஷனை கைக்குள்ளே போட்டுக்கும் பொண்டாட்டிகள் என்னைக்கும் அவங்களை எதிர்த்து பேச மாட்டாங்க. புருஷனை விட தான் பெருசுங்குறமாதிரி நடந்துக்க மாட்டாங்க. அப்பப்போ கண்ணை மட்டும் ஈரமாக்கிக்குவாங்க.

அவர் என் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை கழட்ட தொடங்கினார். நான் அவர் முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். 

"ஏண்டி பிரா போட்டு இருக்கே? வெளிய எங்கேயும் போகலையே. வீட்டுல தானே இருந்த"

"ம்.... அத்தான் இருக்காரு. பிரா போடாம சுத்த முடியுமா"

"அண்ணன் என்ன உன் ஜாக்கெட்டுக்குள்ள எட்டி பார்க்க போறாரா"

"ச்சீ.... பிரா போடலைனா குலுங்கும்..."

"குலுங்கட்டும். நாமெல்லாம் இனி ஒன்னாத்தான் இருக்க போறோம். இப்படி டெய்லி பிரா போட்டுக்கிட்டு இருப்பியா. என்னாகும் என் புறா குட்டிகளுக்கு" என் ஜாக்கெட் இப்போது அவர் கையில்.

என் இடது மாரின் மேல் தடவி, "இந்த தேமலுக்கு முதல்ல மருந்து போடு. டாக்டரை பார்க்கலாம்னாலும் வர மாட்டேங்குற"

"அது சாதாரண தேமல் தாங்க" அவர் மடியில் இருந்து எழுந்து சென்று மருந்தை எடுத்து மாரில் தடவினேன். 

 

அவர் போனில் என்னை போட்டோவோ வீடியோவோ எடுத்துக்கொண்டு இருந்தார். தெரியும் இவர் வேலை.

"யார் கையிலையாச்சும் உங்க போன் கிடைக்கட்டும்.... என் மானம் கப்பல் ஏறிடும்."

"அப்படி எல்லாம் ஏறாது"

"ஏன் எல்லா கருமத்தையும் டெலீட் பண்ணிட்டீங்களா?"

"ஏண்டி.... என் அழகு பொண்டாட்டியோட நிர்வாண போட்டோஸ், வீடியோஸ் உனக்கு கருமமா"

"பின்ன.... நான் வெளிக்கி போறதை கூட வீடியோ எடுத்து வெச்சிருக்கீங்க"

ஹஹஹஹ.... சிரித்தார். "எல்லாமே எனக்கு பொக்கிஷம்டி"

"பேங்க் லாக்கர்ல வெச்சுக்கோங்க." 

"நீ சொன்னோடான தான் ஞாபகம் வருது. உன் பழைய போட்டோஸ் & வீடியோஸ் டி.வி.டி.யா வெச்சிருந்தேன் இல்ல... அதெல்லாம் ஹார்ட் டிரைவ்ல மாத்துன பின்னாடி அந்த டி.வி.டி. எல்லாம் காணோம்னு சொன்னேனே..."

எனக்கு பரபரப்பாச்சு.... "ஆமாம்... என்னாச்சு அதெல்லாம்...."

"பயப்படாத.... வீட்டு நில பாத்திரத்தை பேங்க் லாக்கர்ல வெச்சோமே.... அதே பையில தான் இருந்துச்சி."

அப்பாடா.... "ச்சீ போங்க"

"நிஜமா தான்டி. 15 வருஷம் முன்ன உள்ள வெச்சது..." சிரித்தார்.

"இப்போ அதெல்லாம் எங்க?"

"கவலைப்படாதே.... பழைய DVD playerல போட்டு செக் பண்ணிட்டு.... எல்லாம் ஹார்ட் டிரைவ்ல காப்பி ஆனது தான்னு confirm பண்ணிட்டு.... அந்த 3 DVDக்களையும் உடைச்சி போட்டுட்டேன். டோன்ட் வொரி"

"உங்களுக்கு எப்பவும் விளையாட்டுத்தான்"

"உன் பழைய நியூட்ஸ் பாக்க பாக்க மலரும் நினைவுகள் தான்"

"உங்களுக்கு வேற வேலையே இல்ல"

நான் நைட்டிக்கு மாறி அவர் முன் உட்கார்ந்தேன்.

"எனக்கு ஒரே வருத்தம் தான் செல்ல குட்டி" என்னை இழுத்து அணைத்துக்கொண்டு சொன்னார்.

"என்னவாம்"

"நம்ம பர்ஸ்ட் நைட்ல உன்னை கன்னி கழிக்கிறதுக்கு முன்னாடி ஏதும் எடுக்கலை. அப்போ மட்டும் டிஜிட்டல் கேமரா இருந்திருந்தா..... கன்னி சுதா அழகை படமாக்கி இருப்பேன்"

"எப்பவும் இதே நெனப்பு பேச்சுத்தான்." 

"உன்னை முதன் முதல்ல எங்க எப்போ அம்மணக்கட்டை படம் எடுத்தேன் சொல்லு பார்ப்போம்"

"ஞாபகம் இருக்கு ஞாபகம் இருக்கு. வேற ஏதாவது பேசுங்க" அலுத்துக்கொண்டேன்.

"ஏன் டி அலுத்துக்குற"

"நம்ம 2வது கல்யாண நாள் அன்னைக்கு.... நாம மறைமலை நகர்ல ரெண்டாவதா இருந்த வீட்டுல.... அதுவும் ஞாபகம் இருக்கு.... " ச்ச இவர் பண்ண சேட்டைங்க கொஞ்சம் நஞ்சமா. எல்லாத்தையும் பொறுத்து தான் போயிருக்கேன் இன்னைக்கு வரைக்கும். 

"ம்ம்ம்.... சொல்லு வேற என்ன ஞாபகம் வருது"  

"எனக்கு தூக்கம் வருதுங்க.... நாளைக்கு அத்தான் ஏதோ பேங்க் கூட்டிக்கிட்டு போறேன்னு சொன்னார் இல்ல..."

"ஏய்... ஆமாம் டி. அண்ணன் சாயந்தரம் சொன்ன விஷயங்கள் ரொம்ப முக்கியம். உன்னை பார்ட்னரா போட்டு ஹெர்பல் அழகு சாதன பொருட்கள் தயாரிக்கும் கம்பெனி ஆரம்பிக்க போறாராம். அண்ணன் எஸ்பிரின்ஸ்  & பேருக்கு பண்டிங் எல்லாம் பெரிய விஷயமே இல்ல. இந்த விஷயத்தை சின்சியரா பண்ணு. ஏதோ நமக்கு இப்போ தான் நல்ல காலம் பிறந்திருக்கு"

"அதெல்லாம் சரிங்க.... உங்க கூட சேர்ந்து கம்பெனி ஆரம்பிக்க வேண்டியது தானே.  என்னை எதுக்கு..."

"அடி லூசு.... எங்க கம்பெனியில நான் NOC வாங்கணும். பெரிய ப்ரொசீஜர். அதுவும் இல்லாம.... இது பெண்கள் சமாச்சாரம். உனக்கு நல்ல தெரியும்னு. நீ இந்த வீட்டை அலங்கரிச்ச விதமே அண்ணனுக்கு ரொம்ப சந்தோசம்"

"என்னமோங்க.."

"இத்தனை வருஷம் தள்ளியே இருந்தவர் இந்த வாட்டி நம்மை கூட சேர்த்துக்கிட்டு இருக்கார். எல்லாம் அந்த ராட்சசி செத்துப்போனதால. இல்லைனா அண்ணனை நம்ம பக்கம் விடவே மாட்டாளே."

"இங்க பாருங்க... இறந்து போனவங்களை பழிக்க கூடாது. அக்கா உங்களுக்கு அண்ணி. போனது போகட்டும் விடுங்க."

"ஏன்டி. நீயும் உன் அம்மா தங்கச்சிகளும் வருஷம் 2 வாட்டியாவது பாத்துக்குறீங்க. எங்க அண்ணனை சில சமயம் 4-5 வருஷம் ஒட்டுக்கா பார்த்ததே இல்லை தெரியுமா? நம்ம கல்யாணத்துக்கே.... ஏதோ மூணாவது மனுஷன் மாதிரி தானே வந்துட்டு போனாங்க ரெண்டு பேரும். கெளதம் கூட இப்போல்லாம் எவ்ளோ நல்லா பேசுறான். அது இருந்தப்போ..."

"சரிங்க புரியுது...."

"இந்த சந்தர்ப்பத்தை விட்டுடவே கூடாது. எப்படி இதுக்கு முன்ன வரை அண்ணனை அண்ணி & அவர் மச்சான்கள் சுத்தி இருந்து யாரையும் அண்ட விடலையோ அப்படி இனி நாம. புரியுதா? கம்பெனி ஆரம்பிச்ச நாள்ல இருந்து உன்னை ஆபீஸ் வரணும்னு சொல்லியிருக்கார். என்ன வேலை, எப்படி செய்யணும்னு அவர் சொல்லுவார். அப்போ செய்துக்கோ. பயப்படாதே. நாளையில இருந்தே நீ அவருக்கு நிழல் மாதிரி. ஒவ்வொரு சின்ன வேலையையும் தெரிஞ்சிக்கோ. உன் மேல நல்ல அபிப்பிராயம் அண்ணனுக்கு. ஆல் த பெஸ்ட்"

"சரிங்க... நல்லா புரியுது. நேரமும் ஆகுது. இன்னைக்கு லீவ் நாள். நாளைக்கு உங்களுக்கு பேக்டரி இருக்கு."

என்னை அள்ளி அணைத்து சரசத்தை தொடங்கினார்.

[meenafan]

Thank you friends for your support. ஊக்கமளிக்கும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும் மனமார்ந்த நன்றி!!! 

--------------

தேமலுக்கு மருந்து இட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன் -


இப்படிக்கு 
உங்கள் அன்பு நாயகி 
சுதா சேகர்.

 

[meenafan]

. . . . . . .

[meenafan]

அடுத்த ஒரு மாதம் எப்படி போச்சுன்னே தெரியலை. 

அத்தான் என்னை spoken English கிளாசுலேயும் கம்ப்யூட்டர் கோர்சிலேயும் சேர்த்துவிட்டார். இங்கிலிஷ் பேசுவதோடு பெர்சனாலிட்டி கோச்சிங்கும் கொடுப்பார்கள். கம்யூட்டரில் எக்ஸெல், பவர்பாயிண்ட் முக்கியம் என்றார். 

இது போக கார் டிரைவிங் வேறு. என்னதான் எங்கள் வீட்டில் ஒரு Alto கார் இருந்தாலும், என் கணவர் மட்டும் தான் ஓட்டுவார். மகள்களுக்கு கூட டிரைவிங் தெரியாது. அத்தான் ஆச்சரியப்பட்டார் + கோபப்பட்டார். அது என்ன வீட்டில் கார் இருந்தும் பெண்கள் யாருக்கும் டிரைவிங் தெரியாமல் இருப்பது என்று கேட்டார்.

அத்தான் ஒரு லேண்ட் க்ருஸேர் கார் வாங்கி இருந்தார். 

இந்த ஒரு மாதமும் பம்பரம் போல சுழன்றேன். காலை 10-12.30 இரண்டு கிளாஸ்களும். அத்தான் கூட கிளம்பிவிடுவேன். என்னை வேளச்சேரியில் டிராப் செய்துவிட்டு அத்தான் மற்ற பணிகளை பார்க்க கிளம்பிவிடுவார். கணவர் காலை 7 மணிக்கெல்லாம் கிளம்பிய பின்னர் நான் வீட்டு வேலைகளை பார்த்துவிட்டு பின்பு டிவி சீரியல்களில் மூழ்கிவிடுவது வழக்கம். ஆனால் இப்போது சீரியல்கள் பார்த்தே 1 மாதம் ஆகிறது. 

"நீ புத்திசாலி பொண்ணு சுதா. உன் திறமைகளை வீட்டுல இருந்து கெடுத்துக்காதே. வெளி உலகுக்கு வா" என்றார்.

டிரைவிங் பயிற்சியாளர் என் திறமையை பாராட்டினார். "நானும் 20 வருஷமா டிரைனரா இருக்கேன். இவ்வளவு சீக்கிரம் கத்துக்கிட்ட லேடீ நீங்க மட்டும் தான் சுதாராணி" என்றார்.

இங்கிலிஷ் கோச்சிங் கொடுக்கும் ப்ரீத்தி & கம்ப்யூட்டர் சொல்லிக்கொடுக்கும் திலீப் கணவன் மனைவி. இருவரும் அத்தானிடன் என்னைப் பற்றி நல்ல விதமாக சொல்லி இருந்தனர். "சுதாராணி ஈஸ் பாஸ்ட் லெர்னர்" 

வீட்டிலும் செம பிசி.

கணவர் சேகருக்கு காலையிலேயே டிபனுக்கு மதிய சாப்பாடு கட்டிக்கொடுத்துவிட்டால், அது தான் எனக்கு நாள் முழுவதற்குமான உணவாக இருந்தது. இப்போது அத்தானுக்கு ஸ்பெஷலாக மதியத்திற்கும் மாலை வேளையில் ஸ்நாக்சும் கூடுதலாக செய்கிறேன். வேலை பளு கூடினாலும் பாராட்டுக்கள் பல மடங்கு கிடைக்கிறதே!

மூச்சுக்கு முன்னூறு தடவை அத்தான் வாயில் வருவது "சுதா", "சுதா", "சுதா" தான்.

இந்த ஒரு மாதத்தில் நடந்த மற்ற 2 விஷயங்கள் - 

1) அத்தான் என் தலை முடியை சற்று திருத்தம் செய்ய சொன்னது. எனக்கு நீளமான கூந்தல். ஜடையின் நுனி என் சூத்து ஓட்டை வரை நீளும் (ஆராய்ச்சி செய்தது / அளவு பார்த்தது: என் கணவர் சேகர்). குழந்தை பருவத்தில் மொட்டை போடுவார்களே அந்த 3 மொட்டைகளைத் தவிர வேறு எப்போதும் எதற்காகவும் முடி வெட்டியதில்லை. என் கணவருக்கும் என் நீங்க ஜடை மேல் ஒரு காதல் உண்டு. பெருமையும் உண்டு. என் மகள்களுக்கும் நீண்ட முடி இருந்தாலும் நீளத்தில் என் ஜடை தான் எப்போதும் நீளம். 

அத்தான் பேச்சுக்கு எதிர் பேச்சு பேசாத நான் முதல் முறையாக அவர் பேச்சுக்கு பதில் பேச்சாக பேசினேன் என்றால் அப்போது தான். என் கண்கள் நொடிப்பொழுதில் கலங்கி விட்டது.

"அத்தான்..... (எச்சில் விழுங்கியபடி), உங்க தம்பிக் கிட்ட கேட்டுட்டு சொல்றேங்க அத்தான்"

"உன் முடிய தான் கொஞ்சம் வெட்டிக்கிட்டு professionalஆ ஹேர் ட்ரெஸ் பண்ண சொன்னேன்?"

என்னால் அவரை நேரடியாக பார்க்க கூட முடியவில்லை. "அத்தான். என்னை மன்னிச்சிக்கோங்க (கை கூப்பியபடி), அவருக்கு சொந்தமான கட்டை. இதுல உடுத்துறது கூட அவருக்கு பிடிச்ச மாதிரி தான். இந்த ஒரு விஷயத்துல என்னை மன்னிச்சிக்கோங்க அத்தான். அவங்க கிட்ட கேட்டு.... அவங்க எப்படி சொல்றாங்களோ...." 

"ஹே.... கூல் கூல். உன்னை நினைச்சா ஆச்சரியமா இருக்கு சுதா. இந்த காலத்துலையும் இப்படி ஒரு பதிவிரதை. சூப்பர் சுதா. சூப்பர்" என்று என் கன்னத்தை தட்டினார். 

எனக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை.

"அப்புறம் சுதா.... தலை முடி பத்தி கேட்கும்போது இன்னொண்ணுக்கும் சேகர் கிட்ட பர்மிஷன் வாங்கிடு"

அவரை நிமிர்ந்து கேள்வியோடு பார்த்தேன்....

2) அத்தான் சொன்னார் - "உன் ஹோம்லி லுக் எனக்கும் ரொம்ப பிடிக்கும் சுதா. பட், நாம ஒரு நிறுவனத்தை நிர்வகிக்க போறோம். இப்படி 'ஒரு கப் சக்கரை கிடைக்குமா ஆண்ட்டி'னு பக்கத்து வீட்டு பொண்ணு approach பண்ணுறா மாதிரி தெரியக்கூடாது. you must look professional".

அய்யய்யோ.... இது வேறயா. "அவங்க கிட்ட கேட்கிறேன் அத்தான்" பேந்த பேந்த விழித்தபடி சொன்னேன்.

அன்று இரவு தயங்கித் தயங்கி தான் என் கணவரிடம் விஷயத்தை சொன்னேன். ஒரு பக்கம் என்னுள் businesswoman ஆகவேண்டும் என்ற ஆசை. இன்னொரு பக்கம் கணவர் என்ன சொல்வாரோ, இதெல்லாம் உனக்கு செட் ஆகாது என்று சொல்லிவிட்டால்..... பெரிய full stop தான். அவர் பேச்சை மீறி நான் ஒரு பருக்கை சோற்றை கூட சாப்பிட்டதில்லை. 

என்னை 2 நிமிடங்கள் உற்றுப்பார்த்த என் கணவர் பிறகு - "உன் முடிவென்ன சுதா?" என்றார். முகத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. என்னை சோதிக்கிறாரா? எனக்கு அழுகை வந்துவிடும் போல இருந்தது.

"இந்த கட்டை உங்களுக்கு சொந்தமானதுங்க. அதைத்தான் அத்தான் கிட்டேயும் சொன்னேன். நீங்க என்ன சொல்லுறீங்களோ அத தான் நான் பண்ணுவேன்னு"

கலகலவென்று சிரித்தார்.

"என் செல்ல சுதா குட்டி..... உன் நீளமான முடி பிடிக்கும் தான். அண்ணன் என்ன உன்னை பாப் கட்டா பண்ண சொல்றார். நுனில கொஞ்சம் வெட்டி, பிரீ ஹேர் விடுறா மாதிரி நல்லா சூப்பரா பண்ணிவிடப் போறாங்க. அவ்ளோ தானே. அதுக்கு ஏன் இவ்வளவு ஆர்ப்பாட்டம்?" 

"அப்போ உங்களுக்கு ஓகேவா"

"அண்ணன் எவ்வழியோ சேகர் அவ்வழி"

எனக்கு சற்று கோபம் வந்தது. உங்க பொண்டாட்டி பத்தி நீங்க முடிவெடுக்காம உங்க அண்ணன் முடிவையா follow பண்ணுவீங்கன்னு கேட்க தோணிச்சி. 

"அப்போ டிரஸ் விஷயம்"

"ஏண்டி லூசு.... அண்ணன் சொல்றதை அப்படியே follow பண்ணு. கூட்டுக்குடும்பமா நாம இருந்திருந்தோம்னா உனக்கு எல்லாம் தெரிஞ்சிருக்கும். குடும்பத்துக்கு மூத்தவர் சொல்லுறதை தான் அவர் தம்பிகளும் சரி தம்பி பொண்டாட்டிகளும் சரி, தம்பி புள்ளைகளும் சரி எல்லோரும் கேட்கணும். நாம தொடக்கத்துல இருந்தே தனிக்குடுத்தனமா இருந்துட்டோம். அதான் உனக்கு தெரியலை. ஒரு பொண்ணு வாக்கப்படுறது இன்னொரு குடும்பத்துக்கு. அந்த குடும்பத்து மூத்த ஆம்பிளை சொல்லுறத கேட்டுத்தான் ஆகணும்".

"சரிங்க" என்று நான் அமைதியாகிவிட்டேன்.

அடுத்தநாள் காலையில் அண்ணனிடம் தம்பியே சொல்லிவிட்டார். "அண்ணா இந்த கழுத்தை உங்க மனசு சங்கடப்படுறா மாதிரி ஏதும் பேசியிருந்தா மன்னிச்சிக்கோங்க. நீங்க சொல்லுறதை எல்லாம் அப்படியே கேட்கணும்னு சொல்லிட்டேன்" என்றார்.

"டேய் சேகர்.... சுதாவை பத்தி அப்படியெல்லாம் சொல்லாதடா. சொக்கத்தங்கம் அவ. இந்த காலத்திலேயும் புருஷன் மேல இவ்வளவு பக்தியோட இருக்குற பொண்ணை பார்க்க ஆச்சர்யமா இருக்கு." என்றார் அத்தான்.

அன்று சனிக்கிழமை. எனக்கு கிளாஸ் இல்லை என்பதால் அன்றே எனது hairstyle மாற்றப்பட்டது. கொஞ்சம் தான் குறைத்தார் hairdresser. மற்றபடி என் லுக் சூப்பராக மாறிவிட்டது. ஏற்கனவே வாராவாரம் skincare செய்யவேண்டும் என்று சொல்லியிருந்தால் பேசியல் முதற்கொண்டு மற்ற அலங்காரங்களையும் செய்துக்கொண்டு வந்தேன். 

அடுத்த திங்கட்கிழமை ப்ரீத்தியும் திலீப்பும் வாயை பிளந்துவிட்டனர். "சுதாராணி கலக்குறீங்க"  கோரஸாக.

 

பொதுவாக இருவரும் மாணவர்களை பெயர் சொல்லித்தான் கூப்பிடுவார்கள். வயது அதிகம் உள்ளவர்களை வாங்க போங்க என்றாலும், பெயர் மட்டும் சொல்லிக் கூப்பிடுவது என்னவோ போல இருக்கும். இத்தனைக்கும் ப்ரீத்தியும் திலீப்பும் 30 வயதில் தான் இருப்பார்கள். குழந்தைகள் கூட இல்லை. சுதாராணி-ன்னு சொல்லுவதற்கு பதில் சுதாராணி அக்கா-ன்னு சொல்லலாமே!

ஸ்போக்கன் இங்கிலீஷ் கிளாசில் உடன் படிக்கும் வேணி (வயது 42 - பார்ம் பூர்த்தி செய்யும் போது பார்த்தேன்), 'நல்ல வேலை சுதாராணி. எங்க ஆன்ட்டின்னு சொல்லிடுவாங்களோன்னு பயந்தேன்' என்ற போது புரிந்தது. பலரும் இப்படி பெயரை மட்டும் சொல்லி கூப்பிடுவதை விரும்புகிறார்கள் என்று. 

கம்ப்யுட்டர் கிளாசில் திலீப் "ஏற்கனவே நீங்க சின்ன பொண்ணு மாதிரி இருப்பீங்க. இப்போ உங்களை பார்த்தா 20 வயசுன்னு சொன்னாலும் நம்பலாம்" என்று வழிந்தார். பாடம் சொல்லித்தரும் வாத்தியார் ஆச்சேன்னு பார்க்க வேண்டியதா இருக்கும். 

அடிக்கடி மவுசை பிடிக்கிறேன் என்று லேசாக கையால் கையை உராசுவது, தோளுக்கு பக்கத்தில் நிற்பது என்று சேட்டைகள் எப்போதும் உண்டு. அன்றோ கொஞ்சம் கூட போயிடிச்சு. 

"என்ன பெர்ப்யூம் சுதாராணி. செமையா இருக்கு" என்று கழுத்துக்கிட்டே திலீப்பின் அனல் மூச்சுக்காற்று.

"சார்.... தள்ளிப்போக ப்ளீஸ். ப்ரீத்தி மேடத்தை கூப்பிடவா?" என்றேன் எரிச்சலாக.

சற்று நேரம் சும்மா இருந்தார். பிறகு வாக்சிங் செய்து பளபளப்பாக இருந்த என் கையை லேசாக தடவி "மெழுகு பொம்மை மாதிரி இருக்கீங்க. என்ன கலர் தான் கொஞ்சம் கம்மி" என்றார். 

நான் சட்டென்று எழுந்து - "இப்படி எல்லாம் பண்ணீங்க, நான் இனி வரமாட்டேன்" என்றேன். 

"ஹேய்... சாரி சாரி. என்ன சுதாராணி இப்படி பிஹேவ் பண்ணுறீங்க. பெர்சனாலிடி டெவலப்மென்ட் கிளாசுல நடத்துவதை எல்லாம் மறந்துட்டீங்கலா. behave diplomatically " என்றார். (இந்த ஆள் வாயில் இருந்து மட்டும் எப்படித்தான் இவ்வளவு சூப்பர் வாசனை வருமோ! வாசனை பாக்கு போடுவாரா? பற்களை பார்த்தா பாக்கு போடுறா மாதிரி தெரியலை. வேற ஏதாவது ஸ்ப்ரே மாதிரி?)

அடப்பாவி! திலீப்பை முறைத்தேன். ஏனோ அவர் பெர்சனாலிட்டி கோபத்தை உடனுக்குடன் போக்கிவிடுகிறது.

கம்ப்யுட்டர் கிளாசில் பகல் பொழுதில் வேறு மாணவர்கள் கிடையாது. அதான் இந்த சேட்டை.

இப்படியாக ஒரு மாதம் கழிந்திருந்தது.

என் பெரிய மகளின் வாட்ஸ்அப் மெசேஜ் என் நினைவுகளை கலைத்தது. "இன்னைக்காவது வீடியோ கால் வருவியாமா? இப்போல்லாம் ஆளே மாறிட்டே. எங்க கூட பேசக்கூட டயம் இல்லை!"

"சாரி டி. இன்னைக்கு சாயந்திரம் பேசுவோம். பை" என்று பதில் அனுப்பினேன்.

ச்சே.... என்ன இது. புள்ளைங்க கூட வீடியோ கால் பேசியே 1 வாரம் ஆகுது. நிஜமாவே நான் ரொம்ப மாறிட்டேன்!

[meenafan]

அன்புள்ள Shajith bro 


தங்களது detailed analysis வியக்க வைக்கிறது. என் எண்ண அலைகளை அப்படியே படம் பிடித்து காட்டிவிட்டீர்கள். நன்றி நண்பா. 

இதுவரை நான் எழுதிய 3 அத்தியாயங்களை விட உங்களது இந்த அனாலிசிஸ் தான் சிறப்பான பகுதி, இந்த கதையை பொறுத்தவரை.

Thank you very much bro.

Regards
Meenafan

&

on behalf of our beloved Sudha Rani a.k.a. Sudha

 

[meenafan]

பெரியவள் தர்ஷினி நம்பருக்கு வீடியோ கால் போட்டேன். சின்னவள் வர்ஷினி தான் எடுத்தாள்.

"ஹாய் மா. எப்படி இருக்கே..... ஹேய்.... இரு இரு..... என்ன இது முடி வெட்டி இருக்கியா?, தர்ஷு இங்க பாரு டி... அம்மா என்ன வேலை பார்த்து வெச்சிருக்குன்னு"

ஐயோ.... மாட்டிக்கிட்டேன். 

தர்ஷினி தன் மகளுக்கு பால் கொடுத்துக் கொண்டு இருந்தாள். அப்படியே என்னை பார்த்தால் .... "என்ன சுதா மேடம்.... ஆள் வேற ரேஞ்சுக்கு போயிட்டீங்க போல". ஷார்ட்ஸ் போட்டிருந்தாள். மேலே ஒரு ஸ்லீவ்-லெஸ் டாப். டாப்பை தூக்கி அவள் பால் கொடுக்க, இன்னொரு முலை சரியாக மூடாமல் இருந்தது. (வர்ஷினியும் அதே டிரஸ் தான்.... என்ன இதுங்க ரெண்டும் ஒரு பிள்ளை பெத்ததுக்கே இப்படி குலைதள்ளி போனா மாதிரி மாரு பெருத்து கிடக்கு?! அதிலும் பெரியவளை விட சின்னவள் குடங்கள் பெருத்து தெரிந்தது. அது சரி, வீட்டு வேலை இல்லை. இப்படியே போனால் இருவரும் வெயிட் போட்டு விடுவார்களோ என்று பயமாக இருந்தது. 2 பிள்ளைகள் பெற்று இருவருக்கும் பால் கொடுத்தும் (கணவரையும் சேர்த்தால் மூவருக்கும்) என் முலைகள் அளவை மீறி இருந்ததில்லை. நினைவு தெரிந்த நாள் முதல் வீட்டு வேலைகள் செய்து செய்து என் உடல் கச்சிதமாக இன்னமும் இருக்கிறது!)

"டாப்பை சரி பண்ணு தர்ஷு. பால் கொடுக்கும்போது மேலே துண்டோ ஷாலோ போட்டு மூடிக்கிட்டு குடுங்கன்னு ரெண்டு பேர் கிட்டேயும் சொல்லியிருக்கேன் இல்ல" என்ன இருந்தாலும் நான் அம்மா. அந்த அதட்டலோடு பேசினேன். 

வர்ஷினி தான் பதில் பேசினாள் "ஹலோ மேடம்.... இது உங்க வீடு இல்ல. எங்க வீடு. எங்களுக்கு எப்படி இருக்கணும்னு தெரியும். பேச்சை மாத்தாத..... ஹேர் ஸ்டெயில் மாறி இருக்கு. மூஞ்சுக்கு செம ப்ளீச்சிங் போல. வீட்டுல கூட இப்போல்லாம் லிப்ஸ்டிக் போடுற?"

எனக்கு சற்று எரிச்சலாக வந்தது. ரெண்டு பெண்களையும் ரொம்ப கட்டுப்பாடோடு வளர்த்தேன். இன்னும் சொல்லப்போனால், இவர்கள் கல்யாண பேச்சு தொடங்கிய சமயத்தில் கூட பெரியவளை அடித்து இருக்கிறேன். சின்னவள் அடிக்கடி வாங்குவாள். இப்போது எங்கிருந்து இருவருக்கும் இவ்வளவு தைரியம் என்று தோன்றியது. சரி, கல்யாணம் ஆயிடிச்சு. அதுவும் பெரிய இடத்தில்.... அவர்கள் இருவரும் என்னைப்போலவே குடும்பத்தலைவிகள். இருக்கட்டும்.

"நான் வெளிய கிளம்பிக்கிட்டு இருக்கேன் டி " பொங்கி வந்த என் கடுப்பை அடக்கிக்கொண்டு.

"இப்போ என்ன மணி அங்கே? சாயந்திரம் 4 இருக்குமா? இப்போ எங்கே கிளம்புறே? அப்பா வர்ற நேரமாச்சே?" தர்ஷினி குரல் கொடுத்தாள் 

ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.... இவளுங்க பேசுற தொனியே எரிச்சலா வருது 

"அப்பாக்கு தெரியும்டி. பெரியப்பா கூட ஒரு மீட்டிங்கு கிளம்புறேன். இன்னும் ட்ரெஸ் சேஞ் பண்ணலை."

"ஓ..." இருவரும் கோரஸாக.

"மேடத்தோட டிரஸ் என்னவோ" தர்ஷு குரலில் செம நக்கல்.

"ஏண்டி ரொம்ப நாள் கழிச்சி பேசுறோம். எப்படி இருக்கீங்க. குழந்தைகள் எப்படி இருக்காங்க. ரீத்து குட்டி பால் குடிக்கிறா. ரியா குட்டி எங்க? அதையெல்லாம் விட்டுட்டு...."

"ஓ... அப்படிங்களா மதர் மேடம். ரியா தூங்குறா. ரீத்துவும் பால் குடிச்ச உடனே அநேகமா தூங்கிடுவா. மூத்தவர கட்டிக்கிட்ட என் தங்கச்சி வர்ஷினியும், இளையவர கட்டிக்கிட்ட தர்ஷினியாகிய நானும் சௌக்கியமா இருக்கோம். எங்களுக்கு வாழ்க்கை கொடுத்த உத்தம மகா ராசாக்களும் சௌக்கியமா இருக்காங்க. போதுமா? அங்கே நீயும், எங்க அப்பாவும், உன் கொளுந்தனாரும் நல்லா இருக்கீங்களா?" 

ஏன் பெரியப்பான்னு சொல்ல மாட்டாளா. அது என்ன உன் கொழுந்தனார்? ரொம்பத்தான் துளிர் விட்டு போச்சு.

"நாங்க எல்லாம் நல்லா இருக்கோம்" சீக்கிரம் பேச்சை முடிக்கணும். இன்னும் டிரஸ் பண்ணிட்டு கிளம்பனும் வேற.

"அப்புறம் தொழிலதிபர் மேடம்.... ரொம்ப நாள் கழிச்சி பேச காரணம் நாங்க கிடையாது. இந்த பங்களாவிலே தான் கதியா கிடக்கோம். வெளிய போயே 2 வாரம் இருக்கும். இல்லடி தர்ஷு.... பொழுது விடிஞ்சி பொழுது போனா இந்த அரண்மனை மாதிரி வீடு. பேச்சுத் தொணைக்கு ஒரு இலங்கை வேலைக்காரி, ஒரு மலாய்  வேலைக்காரி. எங்க புள்ளைங்களை பார்த்துக்கிட்டு, ராத்திரி ஆம்பளைங்க வீடு வந்தா அவங்க சொல்றாப்ல நடந்துக்கிட்டு இருக்கோம். எங்களுக்கு எந்த கிளாசும் இல்ல. எந்த மீட்டிங்கும் இல்ல. எப்போ போன் பண்ணாலும் எடுத்து பேசுவோம்" வர்ஷினி குரல் உடைந்தது. தர்ஷினி தோளில் சாய்த்துக்கொண்டு விம்மினாள்.

எனக்கு சங்கடமாக போய் விட்டது. கண் கலங்கக்கூடாது. பெர்சனாலிட்டி டிரைனிங்கில் முக்கிய பாடம். 

குரலை திடப்படுத்திக் கொண்டேன். "இங்க பாருங்க பொண்ணுங்களா.... உங்களுக்கு தெரியும். வீடே கதின்னு கிடந்தவ தான் நானும். உங்களுக்கு நல்ல வாழ்க்கை அமையனும், அதுல நீங்க நல்ல நடந்துக்கணும்னு ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா இருந்தவ தான் நான். இப்போ உங்களுக்கு பெரிய இடத்துல வாழ்க்கை அமைஞ்சிருக்கு. அம்மாவும் அப்பாவும் உங்க பிரசவத்தப்போ வந்து பார்த்துக்கிட்டோமே. என் பொண்ணுங்க கண் அசைவுக்கு 2 வேலைக்காரி, ஒரு டிரைவர், ஒரு தோட்டக்காரன்னு நல்லபடியா வாழுறது எங்களுக்கு ரொம்ப சந்தோசம், பெருமை. உங்க புருஷங்களும் மோசமில்லை. உள்ளூர்ல மாப்பிள்ளை அமைஞ்சிருந்தாலும் கைக்கும் வாய்க்கும் தான் வாழனும். EMI, லோன்னு ஆயிரம் தலைவலி இருக்கும். உங்க புருஷன்களை பெத்த மாமியாரும் எப்பவோ இறந்துட்டாங்க. உங்க மாமனார் ரெண்டாம் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு அவர் பாட்டுக்கு இருக்கார். நீங்க ரெண்டு பேர், உங்க புருஷன்மார், உங்க குழந்தைங்க.... அரண்மனை மாதிரி வீடு, 4 காரு, சொந்த பிசினெஸ், என்ன குறை உங்களுக்கு?"

இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர். வாவ்..... பெர்சனாலிட்டி டெவலப்மென்ட் கிளாஸ் நல்ல பலன் தருது. அதான் அத்தான் அனுப்பி இருக்காரா. சூப்பர் அத்தான்.

"சரிம்மா... வேற என்ன விஷயம்." தர்ஷு குரலில் சுருதி இறங்கி இருந்தது.

"ஓகே கண்ணுங்களா.... டேக் கேர். நான் நாளைக்கு பேசுறேன். பை" என்றேன்.

"ஓகே மா... பை" தர்ஷு 

"பை மா" வர்ஸு.

அப்பாடா. 

அத்தான் சொன்னது போல சுடி போட்டுக் கொண்டேன். 

 

நாங்கள் போவது திலிப் & ப்ரீத்தியை பார்க்கத்தான். ஒரு வாரமாகவே ப்ரீத்தி அத்தானிடம் ஒரு பிசினஸ் ப்ரபோசல் பற்றி பேசணும் என்று நச்சரித்தாள். 2 நாட்களுக்கு முன்னர் அவள் மெயில் அனுப்ப, அதை பற்றி அத்தானும் கௌதமும் பேசினார்கள். இன்று அது விஷயமாகத்தான் அவர்களை ஒரு காபி ஷாப்பில் சந்திக்க உள்ளோம். 

"எப்போ எந்த டிஸ்கஷன் நடந்தாலும் நோட்ஸ் எடுத்துக்கணும்" என்று அத்தான் முன்பே சொல்லியுள்ளார். கௌதமுடன் பிசினஸ் பற்றி அத்தான் பேசும்போது உடன் இருந்தாலும் நான் நோட்ஸ் எழுதுவதை வழக்கமாக கொண்டுள்ளேன். அதுவும் ஐ-பேடில் (அத்தான் பயன்படுத்திய பழைய ஐ-பேட் தான்). 

என் ஹாண்ட் பேக், அதற்குள் ஐபேட், 2 வாரங்கள் முன்பு அத்தான் வாங்கித்தந்த ஐபோன் (இன்னும் இதை பற்றி என் மகள்கள் இடத்தில் சொல்லவில்லை!), நாங்கள் புதிதாக பதிவிட்டுள்ள கம்பெனி பெயரில் எனக்கென்று பிசினஸ் கார்டுகள்....  

கண்ணாடியில் என்னை பார்த்துக் கொண்டேன். அடடா.... சுதாவா இது. எனக்கே பெருமிதமாக இருந்தது. 

என் கணவர் சேகர் என்னை ஹவுஸ்வைஃப்பாக மட்டுமே வைத்திருந்தார். அவர் காம இச்சைகளுக்கு களியாட்டங்களுக்கும் ஒரு தாசியாக, வீட்டு வேலைகள் & சமையல் செய்யும் வேலைக்காரியாக, பெண்பிள்ளைகளுக்கு ஒரு ஹாஸ்டல் வார்டனாக....

அத்தான் கண்டிப்பானவர். இதுவரை அவர் திருத்தம் சொன்ன ஒன்றில் நான் மீண்டும் தவறு செய்ததில்லை. ஆனாலும் அவர் என்னை அந்தந்த விஷயங்களில் கண்காணிக்கிறார் என்பது தெரியும். 

கண்ணாடியில் மிடுக்காக தெரியும் இந்தப்பெண் எனக்கே புதிதாக இருக்கிறாள். இன்னமும் என் அம்மாவும் என் தங்கைகளும் பார்க்கவில்லை. அவர்கள் கமெண்ட்ஸ் எப்படி இருக்குமோ!

என் கணவரும் வந்துவிட்டார். அவரிடம் ஏற்கனவே சொல்லிவிட்டேன். அவருக்கு ஸ்நாக்ஸ் & டீ ரெடியாக இருந்தது. 

போனில் பேசியபடியே அத்தான் மாடிப்படி இறங்கி வந்தார். நான் என் கணவரிடம் சொல்லிக்கொண்டு அத்தான் உடன் கிளம்பினேன். காரில் ஏறி, கேட்டை விட்டு வெளியே செல்லும் வரை போனில் இருந்தார். 

பின்பு -

"are you prepared for the meeting"

"yes, i am"

"you look dazling. i like your choice of lipstip. suits you well"

"thank you" மிடுக்காக சொன்னேன். இதே பழைய சுதாவாக இருந்தால் 'தேங்க்ஸ் அத்தான்' என்று வழிந்திருப்பேன்.

அத்தான் வண்டி ஓட்டிக்கொண்டே ஓரக்கண்ணால் என்னை பார்த்தார். 'பரவாயில்லை, பிக்கப் பண்ணிட்டே' என்பதை போல இருந்தது. 

I felt confident. நானே நானா.... யாரோதானா.... FMமில் ஒலித்த பாட்டு செம டைமிங்கோடு இருந்தது.   

"ம்.... சுதா, maybe next month கெளதம் இங்கே வரலாம்"

"அப்படியா அத்தான். ரொம்ப சந்தோசம். அவனுக்கு என்னல்லாம் பிடிக்கும்னு சொல்லுங்க..... பண்ணிடுறேன். எத்தனை நாள் தங்குவான்...." பொரிந்து தள்ளினேன்.

ஒரு நிமிஷம் என்ன லுக் விட்டார். 

"இவ்வளவு நேரம் professional லேடியா இருந்தே..... ஒரே நிமிஷத்துல பழைய சுதாவா மாறிட்டே" சின்ன அதட்டல் அவர் குரலில்.

எல்லாம் வேஷம் தானே. உள்ளே இருக்கும் சுதா அப்படியேதான் இருக்கிறாள். தாயில்லாத பிள்ளை வெளிநாட்டில் இருந்து வருகிறான். அவனுக்கு வாய்க்கு ருசியாக ஆக்கிப்போடத் தான் தோன்றியது. புரொபெஷனலாவது புடலங்காயாவது. 

"சாரி" என்று ஒற்றை வார்த்தை சொல்லிவிட்டு என் தலை முடியை ஒரு கையால் சரி செய்துக்கொண்டேன்.

அத்தான் புன்னகைத்தார்.

[meenafan]

இரவு 8.30 ஆகிவிட்டது வீடு திரும்பும் போது. 

என் மனதெல்லாம் ப்ரீத்தி மீது தான். என்னமா பேசுறா.   அவள் கிளாஸ் எடுத்து தான் பார்த்திருக்கிறேன். மற்றபடியான உரையாடல்கள் குறைவே. ஆனால் இந்த மீட்டிங்கில் அவள் பேசிய விதம் ப்ரெசென்ட் செய்த விதம் எல்லாம் என்னை அசத்தி விட்டது. லேசாக பொறாமையாக இருந்தது. 

என்னை விட கருப்பு. நான் மாநிறம் என்றும் சொல்லலாம் - மாநிறத்திலேயே பல shades உள்ளதே. நான் அதில் darker shade. ஆனால் ப்ரீத்தி மாநிறமெல்லாம் இல்லை. கருப்பு. 

பேண்ட்-ஷார்ட் போட்டிருந்தாள். pad வைத்த பிரா அணிந்திருக்க வேண்டும். வழக்கத்தை விட பெரிதாக இருந்தன அவள் மார்கள். eyelashes, பிரவுன் ஷேடில் லிப்ஸ்டிக் என்று..... சற்றே தூக்கலாக கவர்ச்சி காட்டினாள். அவள் என்னை விட உயரம். நான் 5'2". அவள் எப்படியும் 5'5" இருப்பாள். இன்று ஹீல்ஸ் வேறு.

அவள் சிரிப்பில் எப்போதும் ஒரு கவர்ச்சி இருக்கும். இன்று சற்று தூக்கலாக தெரிந்தது. 

 

இன்று என்னவோ தெரியவில்லை.... ப்ரீத்தி மேல் ஒரு விதமான..... எப்படி சொல்வது...... feeling. என் வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக ஒரு பெண்ணை பார்த்து.... நான் கிளர்ச்சி அடைந்தது இதுவே முதல் முறை. ச்சீ என்ன இது... நானும் ஒரு பெண்.... அவளும் ஒரு பெண்....

இது ஒரு பக்கம் என் மனதை என்னவோ செய்தால்.... இன்னொரு பக்கம் - திலீப் இன்று ஒரு டம்மி போல நடந்துக்கொண்டது ஏனோ பெரிய ஏமாற்றமாக இருந்தது. திலீப் பற்றி ஒரு பிம்பம் என் மனதில் உண்டு. ஸ்மார்ட் ஆன ஆள். வசீகரமானவர். ஒரு ஹீரோ போல. என்னதான் அவர் செய்யும் சில்மிஷங்கள் எரிச்சலூட்டினாலும், பெண்ணாக இதையெல்லாம் பலமுறை நகர பேருந்துகளில் தொடங்கி உறவினர்கள் வரை, தடவுவது என்பது இயல்பானதே. கோவப்படுவதானால் இந்த உலகத்தோடு கோவப்பட வேண்டும். யார் தான் யோக்கியன். என் கணவர் என் தங்கைகளிடம் செய்யாத சில்மிஷமா....

ஆனால் இன்று திலீப் பெரிதாக வாயை திறக்கவேயில்லை. ப்ரீத்தி தான் கலக்கினால். என்னாச்சு திலீப்? ஒரு வேலை உடம்பு சரியில்லையா?

திலீப்பும் ப்ரீத்தியும் நடத்திவரும் இந்த கோச்சிங் சென்டரை அத்தானிடம் விற்க முடிவானது. அவர்கள் 5 வருஷமாக நடத்துகிறார்கள். (இருவருக்கும் வயது 32ஆம்). தற்போது பிசினெஸ் டல் அடிக்கிறது. வருமானம் போதவில்லை. இதெல்லாம் நான் புரிந்துக்கொண்டது. 

புரியாத விஷயங்கள்:

1) அத்தான் எதற்கு கோச்சிங் சென்டரை வாங்க வேண்டும்?

2) கிட்டத்தட்ட 2 மணிநேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தோம். (ப்ரீத்தி மட்டுமே ஒன்னரை மணிநேரம் பேசி இருப்பாள். அப்பப்பா என்ன சரளமான இங்கிலீஷ்!). முடிக்கும் தருவாயில் அத்தான் சில proposals வைத்தார். ப்ரீத்தி & திலீப்பிற்கு தலா 10% ஷேர். எங்களுக்கு 80% ஷேர் என்றார். அந்த 80% ஷேருக்கு ஒரு தொகையை ப்ரீத்தி & திலீப்பிற்கு தனித்தனியாக அவரவர் பங்காக தருவதாக சொன்னார். அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி. அது போக இன்வெஸ்ட்மென்ட் பண்ணுவேன் என்றும் சொன்னார்.  

a) கணவன் மனைவியான அவர்களுக்கு ஏன் பிரித்து ஷேர் பேசினார்? அவர்களும் அதை அப்படியே ஒத்துக்கொண்டது எதனால்? ஷேர் தான் அப்படி என்றால், பணமும் தனித்தனியாக சொன்னார். ஏன் கணவன் மனைவிக்கு தனித்தனியாக தரவேண்டும்? அவர்களும் கேள்வி கேட்காமல் ஒப்புக்கொள்ளவேண்டும் (இருவர் முகங்களிலும் ரொம்பவே சந்தோஷம்).

b) எங்களுக்கு என்று என்னையும் அவரையும் காட்டினார். அவர் தம்பியை பற்றி சொல்லியிருந்தால் கூட பரவாயில்லை.

3) பேசி முடிக்கும் தருவாயில், "ப்ரீத்தி நீ ஏன் என் மெயின் பிசினஸில் எனக்கு உதவியா இருக்கக்கூடாது. ஐ நீட் எ எக்சிகியூட்டிவ் அசிஸ்டென்ட். ஐ வில் ஆபர் தி பெஸ்ட் பே" என்றார். அதாவது ப்ரீத்தியை இவர் வேலைக்கு அழைக்கிறார். முதலாளியாக இருந்த ப்ரீத்தி எப்படி ஒப்புக்கொள்வாள், என்ன அத்தான் இப்படி ஒரு ஆபர் தருகிறார் என்று நான் நினைக்க, ப்ரீத்தியோ "தட்ஸ் மை ப்ளெஷர் சார். எப்போ ஜாயின் பண்ணட்டும்" என்றாள். ஒரு வேலை நிலையான மாச சம்பளம் தேவைப்படுகிறது போல?

கடைசியாக அத்தான் - "திலீப், as we discussed நம்ம பிசினெஸ் மாடல் ரொம்ப focussedஆ இருக்கும். இன்னும் 2 வருஷத்துல I need at least 20 branches. you will be the COO. என் சார்பா இந்த பிசினெஸ்ஸை பார்த்துக்க போறது என் டியர் பார்ட்னர் சுதா (என் தோளில் கேஷுவலாக கை போட்டார்). சுதா will be the head of admin. (என்னைப்பார்த்து) சுதா நீயும் திலீப்பும் சேர்ந்து வேலை செய்யப்போறீங்க. roll up your sleeves. I need result"

காரில் வரும்போது கௌதமின் போன் வந்தது. நடந்தவற்றை சுருக்கமாக சொல்லிக்கொண்டு வந்தார்.   

"this is cashcow business Gowtham. they dont know how to run it"

"புரியுது டாட். the outlay is reasonable"

"exactly. 5 வருஷ tax returns இருக்கு. க்ளீன் பேங்க் அக்கவுண்ட்ஸ். பார்ட்னர்ஷிப் firmஆ இருக்கு. இதை கம்பெனியா இன்கார்ப்பரேட் பண்ணிட்டோம்னா fund raise பண்ணுறது ஈஸி"

"noted dad. சித்தி handle பண்ணிடுமா? thats my concern"

"சுதாவை underestimate பண்ணாதே கெளதம் (என் கன்னத்தை கிள்ளிக்கொண்டே) ஷி இஸ் எ வண்டெர். நீயே பார்ப்பே (என் முதுகில் தட்டினார்)"

எனக்கு பெருமிதமாகவும் மலைப்பாகவும் இருந்தது. என்னை நம்பி ஒரு பெரிய பொறுப்பை கொடுத்துள்ளார் அத்தான். நிச்சயம் சாதித்து காட்ட வேண்டும்.

பிறகு மற்ற செய்திகளை பேசிவிட்டு போனை வைத்தார். கார் டிராஃபிக்கை நீந்தி கடந்துக்கொண்டு இருந்தது.

"சுதா"

"அத்தான்"

"be bold. be confident."

"ஓகே"

"திலீப் கூட வேலை செய்யுறது ஓகே தானே?"

ஏனோ நான் எச்சில் முழுங்கினேன்.

"ஓகே தான் அத்தான்"

"திலீப் ஆள் எப்படி"

"நல்ல டிரைனர் அத்தான்." டிரைனிங்கோடு செய்யும் சேட்டைகள் நினைவுக்கு வந்தபோது எனக்குள் நானே சிரித்துக்கொண்டேன். இப்போது நான் கிட்டத்தட்ட முதலாளி. இப்போ குறும்பு பண்ணிப்பாருங்க மிஸ்டர் திலீப்!

"ம்..... நல்ல டிரைனரா மட்டும் இருந்தா போதாது. இனி அவன் பிசினெஸ் டெவெலப்மென்ட்டில் தான் கான்செண்ட்ரேட் பண்ணனும். lets see"

இன்று திலீப் உப்புக்கு சப்பாணி போல இருந்தது எனக்கே உறுத்தலாக இருந்தது. ஏன் திலீப்? என்ன ஆச்சு?

[meenafan]

. . . . . . . .

[meenafan]

நண்பா உங்கள் கதை முழுவதும் படித்தேன் மிகவும் அருமையாக இருந்தது.அதிலும் கதையின் கதாபாத்திரங்கள் விளக்கம் அளித்து சொல்லி பின்னர் கதையின் நாயகி சுதா கிராமத்து பெண் அறிமுகம் ஆகி பின் ஹை கிளாஸ் பெண் மாறி ரகு பங்களிப்பு சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது

நன்றி நண்பா

[meenafan]

சென்னை விமான நிலையம்.


"கான்பிடென்ட்டா நடந்துக்க"

"சரிங்க அத்தான்"

"என்ன சுதா.... professional modeல இல்ல போல. இன்னும் ஹோம்லி மோட்ல இருக்க"

புன்னகைத்தேன்.

பெங்களுருவில் டிரைனிங் & கோச்சிங் நிறுவனங்கள் பற்றிய ஒரு பிசினெஸ் மீட் நடக்கிறது. அதற்கு என்னையும் ப்ரீத்தியையும் கலந்துக்கொள்ள அனுப்புகிறார் அத்தான்.

ப்ரீத்தி-திலீப் நடத்திவந்த கோச்சிங் சென்டரான கேரியர் மைண்ட்ஸ் நிறுவனத்தில் அத்தான் முதலீடு செய்து அதன் பார்ட்னர்ஷிப் ஒப்பந்தத்தில் அத்தான் 60%, எனக்கு 20%, திலீப் & ப்ரீத்திக்கு தலா 10% என்று புதிய ஒப்பந்தம் உருவாகி ஒரு மாத காலம் ஆகிறது. தற்போது இருக்கும் வேளச்சேரி மையம் ரீ-மாடல் செய்யப்பட்டு வருகிறது. நுங்கம்பாக்கத்தில் ஒரு அலுவலகம் வாடகைக்கு எடுக்கப்பட்டு அங்கே அத்தானுக்கு ஒரு சூட், ப்ரீத்தி, ஒரு கணக்காளர், மற்றொரு அலுவலக ஊழியர் & ரிஷப்ஷனிஸ்ட் என்று சிறிய அலுவலகம் திறக்கப்பட்டு இருந்தது. எங்களது கேரியர் மைண்ட்ஸ் மற்றும் பெண்கள் பொருட்கள் தயாரிப்பு நிறுவனமாக உருவாகவுள்ள ஈவா-கேர் ஆகிய இரண்டு கம்பெனிகளின் தலைமை அலுவலகமாக இருக்குமாம். 

வேளச்சேரி சென்டரில் பணி நடப்பதால் என்னை தினமும் நுங்கம்பாக்கம் அலுவலகம் வரச்சொன்னார் அத்தான். வேளச்சேரி சென்டரில் நடக்கும் இன்டீரியர் வேலைகளை திலீப் மேற்பார்வை இடுகிறார். அதன் பில்கள், அட்வான்ஸ் போன்றவற்றை என்னை பார்த்துக்கொள்ள சொல்லியிருக்கிறார் அத்தான். 

கேரியர் மைண்ட்ஸ் தொடர்பாக சிலரை பெங்களூருவில் சந்திக்க வேண்டியுள்ளதால் முந்தைய நாளே போக சொல்லிவிட்டார்.  

இந்த ஒரு மாதத்தில் ப்ரீத்தி அத்தானின் செக்ரெட்டரியாக ரொம்பவே பிசியாக இருந்தாள். அத்தானிடம் என்னைத்தவிர யார் பேசவேண்டும் என்றாலும் ப்ரீத்தி மூலமாக தான் அணுகவேண்டும். 

முன்பு மூச்சுக்கு முன்னூறு தடவை 'சுதா' என்று வந்த வாயில் தற்போது 'ப்ரீத்தி' தான் வருகிறது. அத்தான் ரொம்ப மாறிவிட்டது போல தோன்றியது. ஏனோ தெரியவில்லை இப்போதெல்லாம் அழுகை வந்துவிடுமோ என்று பயத்தோடே இருக்கிறேன். ப்ரீத்தி அசைக்க முடியாத சக்தியாகி விட்டாள். ஆபீசில் மட்டும் அல்ல. அவள் வீடுவரை வந்துவிட்டாள். புருஷனோடு வந்தால் பரவாயில்லை. எப்போதும் அத்தான் கூடத்தான் சுற்றுகிறாள். சில நாட்கள் காலையில் ஆபீசில் இருந்து கிளம்புவார்கள், யாரையாவது சந்திக்க வேண்டியிருக்கும். முடித்தபின் வீட்டிற்கு சென்று சாப்பிட்டுவிட்டு, கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுத்துக்கொண்டு, சாயந்திரம் வேளச்சேரி சென்டருக்கு செல்வார்கள். அத்தான் எங்கள் வீட்டில் சாப்பிட்டு ரெஸ்ட் எடுக்கும் நேரத்தில் இவள் எதற்கு கூடவே? ஒரு மாதமாக நான் இவளுக்கும் சேர்த்து உலை வைக்கிறேன். கடுப்பாக வந்தாலும், என்ன செய்ய?

"அவ கூட தனியா போறே. நீ கான்பிடென்ட் & ஸ்மார்ட்டா இல்லாட்டி உன்னை ஒரு எடுபிடி மாதிரி portray பண்ணிடுவா. சகலகலா வள்ளி. you have to be mindful"

"sure, I will"

"அங்க பாரு"

சற்று தொலைவில் ப்ரீத்தி வந்துக்கொண்டு இருந்தாள். ஜீன்ஸ், டெனிம் ஜாக்கெட், உள்ளே என்ன அது.... அடிப்பாவி.... டியூப்டாப். 

"சுதா.... இப்போ புரியுதா நான் ஏன் அவளை பெர்பெக்ட்னு சொல்றேன்ன்னு. பெங்களூரு போக சரியான காஸ்ட்யூம்."

அதுக்கு? குடும்பப்பெண்ணான நானும் அப்படி டிரஸ் போட முடியுமா? என்ன பண்ண.... நான் வாயே திறக்க வில்லை. 

அவள் அருகில் வர.... "babe you look stunning" கைகொடுத்தார் அவளுக்கு.

"thank யூ sir" வழிந்தபடியே gentle hug செய்தாள். என்னை பார்த்து "ஹாய் சுதா" என்றாள்.

எனக்கு வந்த கடுப்பை அடக்கிக்கொண்டு "ஹாய்" என்றேன். நான் நல்ல சுடிதாரில் தான் இருந்தேன். இந்த ட்ரெஸ்ஸிற்கு என்ன குறை. 

"ப்ரீத்தி, நீ நல்லா பண்ணுவேன்னு தெரியும். you must be assisting சுதா for the next few days. moreover Sutha is travelling without her husband for the first time. you know she is innocent. அவளை நல்லா பார்த்துக்கணும். உன்னை நம்பி தான் ஒப்படைக்கிறேன்" எனக்கு எம்பராசிங்காக இருந்தது. ஆம், முதல் முறை என் கணவர் கூட இல்லாமல் பயணிக்கிறேன் தான். இவள் என்ன பெரிய இவளா, என்னை பார்த்துக்கொள்ள...

"sure sir dont worry. I will take the best care of your baby" என்று சொல்லிவிட்டு என்னை குறும்பாக பார்த்தாள். 

செம கடுப்பாக இருந்தது. சண்டை பிடிக்கவேண்டும் போல இருந்தது. இருடி இரு. வெச்சிக்கிறேன். அமைதியா போனா ரொம்ப ஏறுவியோ.

என் இரு தோள்களையும் இதமாக பிடித்து "என் கண்ணையே உன்னிடம் ஒப்படைக்கிறேன் ப்ரீத்தி. (இருவரும் கலகலவென்று சிரித்தனர்) நேரம் ஆச்சு, proceed girls. ஆல் த பெஸ்ட். (என் தோளில் தட்டி) நல்லா பண்ணுடி" என்று வழி அனுப்பினார். இப்போதெல்லாம் அடிக்கடி என்னை "டி" போட்டு பேசுகிறார். ஒன்று ப்ரீத்தி முன்பாக இல்லையென்றால் என் கணவர் முன்பாக. என் கணவர் கண்டுகொள்ளவில்லை. ப்ரீத்தி கண்களில் ஒரு நக்கல் தென்படும். 

செக்-இன் செய்து, பாதுகாப்பு சோதனைகளை முடித்து waiting பகுதிக்கு சென்றோம். 

"காபி குடிக்கலாமா பேபி" என்றாள் குறும்பாக. 

என் கைகளை கட்டிக்கொண்டு லேசாக முறைத்தேன். 

"ப்ளீஸ் சுதா. ரொம்ப தலை வலிக்குது. காலையில இருந்து ஒன்னும் சாப்பிடலை. வீட்டுல செம சண்டை வேற. ப்ளீஸ்" கைகூப்பினாள். விளையாட்டுக்குத்தான். இருந்தாலும் பரவாயில்லை. 

சண்டையா? என்ன சண்டை? திலீப் நல்ல மனுஷர் ஆச்சே! அவள் முகம் சற்று வீங்கியது போல இருந்ததை கவனித்தேன். சின்ன சோர்வு தெரிந்தது.

"சரி வா"

எங்க இருவரையும் ப்ரெண்ட்லியாக பழக வேண்டும். no hierarchy between you two என்று அத்தான் சொல்லியிருந்தார். என்னிடமும் தனியாக, அவளை ஒரு பிரென்ட் போல நடத்து. நீயும் சின்னப்பொண்ணாக தெரிவாய். அவள் சூட்டிகையும் உனக்கு பழகிடும் என்று முன்பே சொல்லியிருக்கிறார். 

இரண்டு கேப்பச்சினோ ஆர்டர் கொடுத்துவிட்டு நகர்ந்தோம். "என்னாச்சு ப்ரீத்தி?"

"என்ன என்னாச்சு"

"ஏன் திலீப் கூட சண்டை போட்டே"

என்னை ஒரு லுக் விட்டு... "ஹலோ சண்டைனு தான் சொன்னேன். நான் திலீப் கூட சண்டைபோட்டேன்னு சொன்னேனா"

"உங்க வீட்டுல இருக்கிறது 2 பேர் தானே. அப்போ யார் யார்கூட சண்டை போட முடியும்"

"ஹலோ மேடம்.... நேத்து மத்தியானம் என் அம்மா எங்க வீட்டுக்கு வந்திருக்கா."

"ஓ" காபி ரெடியா என்று பார்ப்பது போல திரும்பினேன்.

"சுதா"

"ம்"

"நாம நிஜமாவே ப்ரெண்ட்ஸ் ஆகிடலாம் ப்ளீஸ்" என் கையை பிடித்துக்கொண்டு கேட்டாள்.

"இப்போ மட்டும் என்னவாம்"

"உன் மனசுல என் மேல நிறைய கோவம் இருக்கு. தெரியும்"      

"ச்சீ... யார் சொன்னா"

என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள். "நான் ரொம்ப கஷ்டப்படுற குடும்பத்துல இருந்து வந்தவ சுதா. இந்த show-off எல்லாம் இல்லாட்டி ஓரமா நில்லுடி கருப்பின்னு என்னை ஒதுக்கிடுவாங்க. நானும் லைஃப்ல ஒரு நிலைக்கு வந்திடணும்னு போராடுறேன்" பெருமூச்சு விட்டாள் பின்பு எங்கேயோ வெறித்து பார்த்தாள். 

நான் அவள் தோளை பிடித்து "என்ன அச்சு டி. இப்படி எமோஷனலா ஆகுற". என்ன இன்று இவ்வளவு நல்லவளாக இருக்கிறாள். 

எங்கள் காபி ரெடி. "இதோ வந்துட்டேன்" என்று வேகமாக சென்று காஃபியை வாங்கிக் கொண்டாள். நான் என்னுடையதை வாங்கிக் கொண்டேன். அவள் ஊதி ஊதி காபியை குடிக்கத் தொடங்கினாள். நான் காபி சற்று ஆறும்வரை காத்திருந்தேன்.

 

"காலையில ஒரு காபி கேட்டேன். அதுக்கு வந்த சண்டை" சலித்துக் கொண்டாள். பார்க்க பாவமாக இருந்தது. 

"அம்மாவா"

"ம்"

"அச்சச்சோ... அப்புறம்"

"அப்புறம் என்ன. கிளம்பி வந்துட்டேன்"

"டிபன் சப்பிட்டே இல்ல..."

என்னை ஒரு மாதிரி பார்த்தாள் "காபிக்கே வழி இல்லையாம்..."

"என்னடி சொல்றே. சொல்லியிருந்தா நான் கொண்டு வந்திருப்பேன் இல்ல..."

என்னை நன்றியோடு பார்த்தாள். நான் அவள் கையை பிடித்து "கழுத.... நீயும் எனக்கொரு தங்கச்சி தாண்டி". நிஜமாகவே பாவமாக இருந்தது.

"தாங்க்ஸ் சுதா" அவள் கண்கள் கலங்குவதை போல இருந்தது. 

"என்ன இது, கண் கலங்கிக்கிட்டு"

மூக்கை உறுஞ்சினாள். "உன் மடியில படுத்துக்கிட்டு 'ஓ'ன்னு அழுவனும் போல இருக்குடி" என்றாள். 

"இன்னைக்கு நைட் எல்லா வேலைகளையும் முடிச்சிட்டு பொறுமையா அழு. என் மடி எங்க போயிட போகுது."

என் வலது புறங்கையில் முத்தமிட்டாள். எனக்கு என்னவோ போல இருந்தது. 

"ப்ரீத்தி"

"ம்..."

"உன் மேல பொறாமை கூட பட்டிருக்கேன்"

களுக்கென்று சிரித்தாள். "என் மேலையா. பொறாமை படுற அளவுக்கு என் கிட்ட என்ன இருக்கு? கலர்ல கம்மி, அந்தஸ்துள்ள அதல பாதாளம்"

"இரு இரு.... உன் கான்பிடென்ஸ். உன் ப்ரெசென்ட்டேஷன். உன் கம்ம்யூனிகேஷன். இது போதாதா. தூள் கிளப்புவியே"

"நிஜமாவா சொல்றே"

"வேணும்னா சாரை கேளு. ப்ரீத்தி போல வருமான்னு எப்பவும் சொல்வார்"

"உன்கிட்ட அப்படி. என் கிட்ட.... சுதா சுதா சுதா தான்!" என்றபோது அவளிடம் சிறிய பொறாமை தெரிந்தது.

"அவர் பாஸ் இல்லையா. அதான் நம்மள வேலை வாங்க இப்படி ஒரு டாக்டிஸ் வெச்சிருக்கார் போல" என்றேன். 

காபி குடித்தும் அவள் முகத்தில் இரு வாட்டம் இருந்தது. காபி ஸ்டால் ஆளிடம் டிபன் கிடைக்குமா என்றேன். எதிர் கோடியில் இருக்கும் ஸ்டாலில் கிடைக்கும் என்றார்.

"இரு டி வந்திடுறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு போனேன். அவளுக்கு சிக்கன் சாண்ட்விச் வாங்கி வந்தேன். 

"தாங்க்ஸ் டி"

"அப்புறம் சொல்லிக்கலாம். சாப்பிடு. நான் அவருக்கு ஒரு போன் பண்ணிட்டு வரேன்"

"எவருக்கு"

"என் வீட்டுக்காரருக்கு" முறைத்தேன். 

"ஓகே ஓகே" என்று கண்ணடித்தாள்.

--------------
பெங்களூரு சென்று சேர்ந்ததும் எங்களுக்கு முன்பதிவு செய்யப்பட்டிருந்த ஹோட்டல் ரூமில் செக்கின் செய்தோம். அப்போது தான் கவனித்தேன் இருவருக்கும் ஒரே ரூம் தான் புக் ஆகி இருந்தது. சரி, இருவரும் பெண்கள் தானே. 

நான் முதலில் பாத்ரூம் சென்று ப்ரெஷ்-அப் ஆகி வந்தேன். அடுத்து அவள் சென்றாள். அவள் வருவதற்குள் நான் formals அணிந்து தயாராகி நின்றேன்.

"மேடம் செம பங்க்சுவல் போல"

"சீக்கிரம் கிளம்புடி" 

"வர்றேன், வர்றேன்..." டெனிம் ஜாக்கெட்டை கழட்டி அலமாரி அங்கிகரில் மாட்டினாள். 

 

ஜீன்ஸை கழட்ட தொடங்கினாள்.

"ஹேய் ச்சீ..." என்றேன். 

"ஹலோ.... நான் வாஷ்ரூம்ல இருந்தப்போ நீ டிரஸ் மாத்திக்கிட்ட. இப்போ நான் என்ன பண்ண?"

"இரு நான் வெளிய போயிடுறேன்" கட்டிலில் இருந்து எழுந்திரிக்க எத்தனிக்க.... அவள் என் தோள்களை பிடித்து.... "என்னை பார்க்க அருவருப்பை இருக்கா?"

"இல்லடி. என்ன பேசுற"

"ரெண்டு பேரும் பொம்பளைங்க தானே..."

"அதுக்கு?"

"ரொம்ப சீன் போடாத." ஜீன்ஸை கழட்டி வேண்டுமென்றே இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி நடந்து சென்று ஆங்கரில் மாட்டி வந்தாள். நான் வேறு பக்கம் திரும்பிக் கொண்டேன். ஆனால்... என்னுள் ஒரு கிளர்ச்சி. ச்சீ என்ன இது. ஒரு பெண் மேல் மோகம். அவள் மேலிருந்து வரும் வாசம் ஆளை தூக்கியது.   
 

[meenafan]

சுதாவுக்கு லைட்டா ஆக்ஷன் சீகுவென்ஸ் வெப்போமா பிரண்ட்ஸ்??

[meenafan]

அன்றைய எல்லா பிசினெஸ் மீட்டிங்ஸ் & மற்ற வேலைகள் முடித்து ரூம் வந்தபோது இரவு 8.15.


"மணி வேற ஆச்சு. ரொம்ப பசிக்குது" என்றேன். 

"சீக்கிரம் பிரெஷ் அப் ஆகிட்டு கிளம்புவோம்" என்றாள் ப்ரீத்தி, தன் சட்டை பட்டன்களை கழட்டிக்கொண்டே. நான் திரும்பிக்கொண்டேன். டவல் எடுத்து தோளில் போட்டபடியே கேட்டேன் -

"இந்நேரத்து எங்கே போறது?" எனக்கு மூத்திரம் வேறு முட்டிக்கொண்டு வந்தது. 

"நீ முடிச்சிட்டு வா. உனக்கு சொர்க்கத்தையே காட்டுறேன்" என்றாள். இவ ஒருத்தி - என்று நினைத்துக் கொண்டு அவசர அவசரமாக பாத்ரூமிற்குள் புகுந்தேன். கதவை சாத்திவிட்டு, பேண்ட்டை அவதி அவதியாக கழட்டி, ஜட்டியை முட்டிக்கு கீழே இழுத்துவிட்டு..... அய்யோ நடக்க முடியலை..... திரும்ப ஜட்டியை மேலே ஏத்தி, டாய்லெட் சீட்டில் உட்காரும் முன் ஜட்டியை கீழே இறக்கி..... 

யப்பப்பா.....

சரசரவென மூத்திரம் போனது. 

"என்னடி மாடு மூத்திரம் போறா மாதிரி இவ்வளவு மூத்திரம் போறே.... எவ்ளோ நேரமா அடக்கி வெச்சிருந்தே" குரல் கேட்டு திரும்பினால்.... அடச்சை.... கதவை சரியாக தாழ்ப்பாழ் போடவில்லை! என் மானத்தை வாங்கிவிட்டாள் சண்டாளி. 

நிஜமாகவே நிறைய மூத்திரம் தான். எனக்கு சிரிப்பு வந்தது..... மாடு மாதிரியா! பாவி முண்டை.

பதில் சொல்லாமல், கழுவி முடித்தவுடன், டவலை  கட்டிக்கொண்டு முதல் வேலையாக கதவின் தாழ்ப்பாளை சரியாக போட்டுவிட்டு, முகம் கழுவினேன். குளித்தால் தேவலை என்று தோன்ற....

சட்டை & உள்ளாடைகளை கழட்டிவிட்டு, ஷவர் cap அணிந்துக்கொண்டு, ஷவரில் குளித்தேன். எப்போதும் எனக்கு 3-4 நிமிடங்கள் தான் வீட்டில் குளித்தால் கூட. இங்கே இன்னும் சீக்கிரம் குளித்து, துண்டை கட்டிக்கொண்டு பழைய துணிகளை எடுத்துக்கொண்டு வெளியே வந்தேன்.... மனதில் சின்ன திக் திக். ஈன முண்டை என்ன செய்யிறாளோ.

"வாவ்..... ஒரு ஸ்நாப் எடுத்துக்கட்டா"

"உத படுவ. சீக்கிரம் ரெடி ஆகு" இந்த டர்கி டவல் வேற.... அவஸ்தை. ஓரக்கண்ணால் பார்த்தேன் அவள் தன் நைட் சூட்டை எடுத்துகொண்டு இருந்தாள்.

குனிந்து நான் என் பெட்டியை திறந்தேன்.

ஒரு நொடி! குனிந்த போது டர்கி டவல் என் பின் புறத்தில் ரொம்ப மேலே சென்று விட்டதோ.... நாய், நாய்.... என் சூத்து ஓட்டையில் தடவி விட்டு 'களுக்கு' என்று சிரித்துக்கொண்டே பாத்ரூமிற்குள் ஓடி தாழ்ப்பாழ் போட்டுக்கொண்டாள்.

ச்சை.... என்ன இது. இவ்ளோ குறும்பா இருக்கா!

அவ வர்றதுக்குள்ள நான் டிரஸ் பண்ணி ரெடி ஆகணும். ப்ராவை போட்டேன்..... துண்டை இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டேன்....

அதற்குள் என் கணவரிடம் இருந்து கால்.

"ஹலோ..... என்னங்க...." 

"என் செல்ல பொண்டாட்டி என்ன பண்ணுறாங்க?" அவர் குரல் கேட்ட உடனே நான் உருகிவிட்டேன். ஆயிரம் ஆனாலும் கணவரின் சொல் போல வருமா.

"இப்போ தான் ரூமுக்கு வந்தோம். நான் குளிச்சிட்டு ரெடி ஆகிட்டு இருக்கேன். நீங்க என்ன பண்ணுறீங்க. சாப்டீங்களா? மணி எட்டரை ஆகப்போகுது. என்ன சாப்டீங்க?...."

"இருடி இரு. நானும் அண்ணனும் இன்னைக்கு பர்மீஸ் சாப்பிட்டோம். நீ ஒரு மணிநேரம் முன்னாடி அண்ணனுக்கு போன் பண்ணி அப்டேட் கொடுத்தியே அப்போ தான் சாப்பிட்டுக்கிட்டு இருந்தோம்"

"ஓ... ராத்திரியில பர்மீஸ் ஒத்துக்குமா? இட்லி மாதிரி சாப்பிட்டிருக்கலாமே..."

"ஒரு சேஞ்சுக்கு டி செல்லம். மனுஷனுக்கு சேஞ் வேண்டாமா.... ஒரே மாதிரியே இருக்குறதும் போரடிக்குது இல்ல. நீ என்ன சாப்பிட்ட"

"இன்னும் சாப்பிடலைங்க. பசிக்குது. மணி வேற ஆச்சு"

"பேசாம ஹோட்டல்ல ஆர்டர் போட்டு சாப்பிடுங்க."

"அதாங்க பண்ணனும். இங்க விலைவாசி வேற நிறைய"

"பரவாயில்லை டி. மணி ஆகுதில்ல. வரும்போதே சாப்பிட்டு வந்திருக்கலாமே.."

"எனக்கு மூத்திரம் முட்டிக்கிட்டு இருந்ததுங்க. அதான் ரூமுக்கு போயிட்டு பார்த்துக்கலாம்னு இருந்தேன். பார்த்தா ஒரே டிராபிக். நல்லா மாட்டிக்கிட்டோம்"

"கடைசியா ஒரு ஆபீஸ் போனீங்களே, அங்கேயே வாஷ்ரூம் யூஸ் பண்ணியிருக்க வேண்டியதுதானே"

"வெளி இடத்துல எப்படி கேக்குறதுன்னு சங்கோஜமா இருந்ததுங்க"

"போடி லூசு. வேலைக்குனு போயிட்டா இப்படியெல்லாம் யோசிக்க கூடாது. உடம்பு கெட்டுடும் இல்ல."

"சரிங்க... வந்து...." ஹக்... சனியன் சனியன்... என்னை பின்னால் இருந்து கட்டிக்கொண்டாள். இவள் எப்போது பாத்ரூம் கதவை திறந்து வந்தாள்? ஈரம் வேற.... முண்டம் முண்டம்.

"சொல்லுடி"

"ம்.....ம்..... (ஐயோ துண்டின் முடிச்சில் கைவைக்கிறா....) உங்களை பார்க்கணும் போல இருக்குங்க..."

"உதை வாங்குவே. இன்னைக்கு காலையில தான கிளம்புனே. எல்லா வேலைகளையும் நல்லபடியா முடிச்சிட்டு வாங்க. வெச்சிடுறேன்"......நான் மறுவார்த்தை பேசுவதற்குள் வைத்துவிட்டார். ஆனால்.... என்ன அது.... எதோ வளையல் சத்தம் போல கேட்டதே அவர் பக்கம்..... 

"கொஞ்சி முடிச்சாச்சா"

"விடு ப்ரீத்தி. என்ன இது. ரொம்ப மோசம் நீ. நம்ம வயசுக்கு இதெல்லாம் அசிங்கமா இல்ல..." கடுமையாகவே சொன்னேன். வளையல் சத்தம் கேட்டதா.... இல்லை, பிரமையா. திரும்ப அவருக்கு கால் செய்யலாம் என்றால்.... இவை வேற.... ஐயோ என் கழுத்தில் முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டு. 

"ப்ரீத்தி.... ப்ரீத்தி.... ஒரு நிமிஷம்.... ஒரு நிமிஷம் விடேன்..." தட்டுத்தடுமாறினேன்.

விட்டாள்.

"முக்கியமான ஒரு அப்டேட் கொடுக்க மறந்திட்டோம் பாரு..." என் இரு கைகளாலும் என் உடலை மறைத்துக்கொண்டு (சினிமாவில் ஜாக்கெட் கிழிந்த நடிகை வில்லன் முன் நிற்பது போல)...

ப்ரீத்தி சிரித்தாள். "எந்த அப்டேட்டா இருந்தாலும் பரவாயில்லை.... நீ இப்படி (நான் கையை வைத்து மறைப்பதை சுட்டிக்காட்டி) பிகேவ் பண்ணாதே. நான் உன்னை ரேப் பண்ணவா வந்திருக்கேன். சரி என்ன விஷயம் சொல்லு"

எனக்கும் சங்கடமாக இருந்தது. "அந்த டிஜிட்டல் மார்க்கெட்டிங் ஆளை பார்த்தோமே. இந்த ரெண்டு நாளைக்குள்ள டீட்டையில்டா டிஸ்கஸ் பண்ணலாம்னு சொன்னாரே"

"ஓ... நவநீத் அரோரா ... செமையா இருந்தான் இல்ல"

உண்மை தான் செம ஹாண்ட்சம். அப்பப்பா என்ன கலர். ஷார்ப் மூக்கு. நல்ல உயரம். சினிமா சான்ஸ் ஏன் தேடலை... என்னுள் சின்ன spark. சமாளித்துக்கொண்டு "அவர் சொன்னதை பத்தி சொன்னேன்"

"நீ என்ன எல்லா ஆம்பளைகளையும் மரியாதையா தான் சொல்வியா?" 

இதுவும் உண்மை தான். எந்த வயதாக இருந்தாலும் ஆம்பளை ஆம்பளை தானே!

"ரொம்ப முக்கியம். போன் போட்டு சொல்லிட்டேன்"

"ஏன்.... நீ சொல்லேன்"

"என் ஹஸ்பண்ட் கிட்ட ஒரு விஷயம் பேசணும்"

"என்ன போன்ல உளவு பார்க்கப்போறியா?"

சண்டாளி... எப்படி அப்படியே சொல்றா? "சீ...ச்சீ... குடும்ப விஷயம்" சொல்லும்போதே அவள் தன் போனில் அத்தான் நம்பரை தேடிக்கொண்டு இருந்தாள்.

நானும் என்னவருக்கு போன் போட்டேன். 

இருவரும் அவரவர் போன்களில் காத்திருந்தோம். 

"எடுக்கலை டி" என்றாள் சலித்துக்கொண்டே. என்னவரும் எடுக்கவில்லை. என்ன ஆச்சு?

"பசிக்குதுன்னு சொன்னே... இப்படி செக்சியா நிக்கிறே. நான் கிளம்புறேன்பா..." ஒரு சுடிதாரை மாட்டிக்கொண்டே சொன்னாள்..... இவ கிட்ட ஜாக்கிரதையா இருக்கணும். குளிக்க போறதுக்கு முன்ன ஒரு நைட் சூட்டை தானே எடுத்தா.... யமகாதகி.

நானும் சுடிதாருக்கு மாறி (பாவி முண்ட.... ஒரு பொண்ணு டிரஸ் பண்ணுறதை இன்னொரு பொண்ணு இப்படியா குறும்புப்பார்வை பார்ப்பா?..... 'என்னது பொண்ணா? பேத்திகள் இருக்குடி உனக்கு'ன்னு நீங்க திட்டுறது கேட்குது.... இவ கிட்ட அதை சொல்லுங்க.)...... நானும் ரெடி.

"பக்கத்துல ஒரு சூப்பர் சைனீஸ் ரெஸ்ட்டாரெண்ட் இருக்காம். அங்கே போவோம்."

"ஹோட்டலுக்கு வெளியாவா"

"ஆமாம்"

"மணி என்னன்னு பாரு"

"இது பெங்களூரு டி. இங்க இப்போ தான் நைட் லைப் ஸ்டார்ட் ஆகும். ஒரு ரவுண்ட் பப்புக்கு வந்தேன்னா...."

"நிஜமாவே அடிச்சிடுவேன் ப்ரீத்தி. சீக்கிரம் சாப்பிட்டுட்டு வந்து படுக்கணும்"

என்னை குறும்பாக பார்த்தவள்...."ஓ அந்த பிளானா. ஐ'ம் வெயிட்டிங்".

"பிஞ்சிடும்.... சீக்கிரம் தூங்கணும். நாம வந்த வேலையே நாளைக்குத்தானே..."

"வேலையோட சேர்த்து லைப்பையும் கொஞ்சம் என்ஜாய் பண்ணனும் டி"

"பேசாம வரியா ப்ளீஸ்" கையெடுத்து கும்பிட்டேன்.

சைனீஸ் உணவின் வாசம் மூக்கைத் துளைத்தது. இருந்தும் மனதிற்குள் குழப்பங்களும் கேள்வியுமே! அவரோடு நான் வாழ்ந்த 23 வருடங்களில்.... தலை பிரசவத்தின்போது 6 மாதங்கள் பிரிந்து இருந்தோம். அப்புறம்.... பெரிதாக பிரிந்து இருந்ததே இல்லை.... அப்படியும்..... நான் இருக்கும்போதே என் தங்கைகளிடம் சில்மிஷம் செய்துள்ளார். அதுவும் கடைசி தங்கையிடம்.... அவளது கல்யாணத்துக்கு பிறகு ஆவடியில் தான் தற்சமயம் வசிக்கிறாள். இருந்தும் எங்கள் வீட்டிற்கு அவள் வந்தே பல காலம் ஆகுது. எல்லாம் இவர் லீலை தான். என் அம்மாவே முன்பெல்லாம் சொல்வாள் 'அவர் கண்ணு போற போக்கே.... குலை நடுங்குது'. ஆனால்..... இதெல்லாம் குடும்ப ஆட்களுக்குள். நாலு சுவருக்குள் நடப்பவை வெளியே வராதவரை தப்பில்லை! ஆனால்..... அவரை விட்டு நான் இருந்ததில்லை. 

மேலும் 2 முறை போன் செய்தேன். எடுக்கவில்லை.

எப்படியும் போன் பண்ணுவார்.  

ரூமிற்கு வந்து நைட்டி அணிந்து படுத்தோம். லைட்டை அணைக்க.... "பயப்படாதே சுதா.... ஆம்பளைங்க வீட்டுல பொண்டாட்டி இல்லைனா ரெண்டு ரவுண்ட் அடிக்கத்தான் செய்வாங்க.... இதையெல்லாம் பெருசா எடுத்துக்கிட்டு...." ப்ரீத்தி சொன்னபோது.... அட.... ஒருவேளை கேட்டது கிளாஸ்கள் மோதிக்கொண்ட சப்தமோ? யார் கூட குடிக்கிறார்? அத்தான் கூடவா? எது எப்படியோ எனக்கு நிம்மதி. 

 

தாங்க்ஸ் சொல்ல பெட்டில் திரும்பினேன்..... மூதேவி. குறட்டை விடுகிறாள்.

என் மனதில் நிம்மதி, உடலில் அசதி. கண் மூடியது தான் தெரியும்..... உணர்வு வந்தபோது விடியத்தொடங்கி இருந்தது. மணி 5.30. சரியா இருக்கும் என்று நினைத்துக்கொண்டேன். பக்கத்தில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ப்ரீத்தி. பார்க்க பாவமாக இருந்தது. அவள் நெற்றியில் ஒரு முத்தம் இட்டுவிட்டு, கட்டிலை விட்டு இறங்கி பாத்ரூமிற்குள் போனேன்.   
 

[meenafan]

ஆசிரியர் குறிப்பு / கருத்து. (கதையின் அங்கம் அல்ல)


இன்செஸ்ட் / adultery போன்றவை ஏதோ வெள்ளைக்காரன் / அமெரிக்கர்களின் கண்டுபிடிப்பு போல நம்மை நம்ப வைக்கிறார்கள். உண்மையில் மனிதன் வாழும் இடங்கள் அனைத்திலும் இவை இரண்டும் உண்டு. 

குறிப்பாக - இந்தியாவில். 

ஒரு உதாரணம் சொல்கிறேன். தாய்மாமனை ஒரு பெண் கல்யாணம் கட்டுவது தமிழ்நாட்டில் 97% மக்களிடையே மரபு. ஆந்திராவில் கிட்டத்தட்ட 60% மக்களிடமும் கூட இந்த பழக்கம் உண்டு. (கர்நாடகம் பற்றி எனக்கு தெரியவில்லை.) ஆனால் - கேரளத்தில் பொதுவாக கிடையாது. மகாராஷ்டிரம் தொடங்கி வடக்கே எங்கே சென்று நீங்கள் - நான் என் அக்கா மகளை மணந்தேன் என்று சொன்னால், அதை இன்செஸ்ட் என்பார்கள். 

இன்னும் சொல்லப்போனால் வடநாட்டில் - அத்தை மகன் / மகள்; மாமன் மகன் / மகள் போன்றவையும் சகோதர உறவு முறையே - எப்படி பெரியப்பா / சித்தப்பா / பெரியம்மா / சின்னம்மா or சித்தி மகன் / மகளை பார்க்கிறோமோ அப்படி.

ஆக - இந்தியாவிற்குள்ளேயே ஒரு ஊரில் அனுமதிக்கப்பட்ட உறவுமுறை மறு ஊரில் இன்செஸ்ட். 

ஆனால் - அதே வட இந்தியாவில் - மரபு / அனுமதிக்கப்பட்ட வழக்கம் என்று ஒன்று இருந்தாலும், நடைமுறை வழக்கமாக - ஒரு சகோதரனின் மனைவி மற்ற சகோதரிகளுக்கும் உடல் சேவை செய்ய வேண்டியிருப்பது (அவளது கணவன் வெளிநாட்டிலோ ராணுவத்திலோ பணியாற்றுவான்), ஒரு மகனால் அவன் மனைவியை தாயாக்க முடியவில்லையென்றால் மற்ற மகன்களிடம் அந்த பொறுப்பை கொடுப்பது / மாமனார் எடுத்துக்கொள்வது, கணவனை இழந்த ஒரு பெண் அவள் புகுந்த வீட்டின் மற்ற ஆண்களுக்கு சொந்தமானவளாக மாறுவது என்பதெல்லாம் - இதெல்லாம் 4 சுவருக்குள் நடப்பவை தானே, இதில் என்ன இருக்கு - என்று வடநாட்டில் collective consciousness (கூட்டு மனசாட்சி) உள்ளது. ஆக, இன்செஸ்ட் என்பது தினம்தினம் எல்லா இடங்களிலும் நடப்பவை. ஆனால் உள்ளாடை மாதிரி உள்ளுக்குள் மட்டும் இருப்பது. 

ஒரு அறிஞர் திருடாதே என்று அறிவுரை சொன்னால் என்ன அர்த்தம்? அந்த சமூகத்தில் திருட்டு பழக்கம் அதிகம் நிலவுகிறது என்று தானே அர்த்தம்! வள்ளுவர் கள்ளுண்ணாமை பற்றி மாய்ந்து மாய்ந்து எழுதியது - அவர் காலத்தில் குடிகாரர்கள் எண்ணிக்கை & தொல்லை அதிகம் இருந்ததால் தானே! screentime addiction பற்றி வள்ளுவர் ஏன் எழுதவில்லை? அவர் காலத்தில் இல்லாத கெட்ட பழக்கத்திற்கு அவர் அறிவுரை கூற முடியாது இல்லையா!

அது போல இன்செஸ்ட் பற்றி பல அறிவுரைகள் பல மாநிலங்களில் அந்தந்த உள்ளூர் அறிஞர்கள் சொல்லியுள்ளனர். 

ஆந்திராவில் - "உன்னை பெற்றவளையும், நீ பெற்றவளையும் புணராதே" என்ற பழமொழி ரொம்ப பேமஸ். இதே போன்ற பழமொழியை ஒரு மார்வாடி நண்பன் ஒரு get togetherல் சொல்ல, அதற்கு ஒரு குஜராத்தி நண்பனும், எங்கள் ஊரிலும் இதே போன்ற பழமொழி உண்டு என்று சொன்னான். 

ஆக - 

கோவிட் காலத்தில் மாஸ்க் போடாதவர்களுக்கு அனுமதி இல்லை என்று board வைத்ததன் காரணம் - சிலர் இதை பின்பற்றவில்லை என்று எப்படி அர்த்தமாகிறதோ அப்படி.....

மேலே சொன்ன பழமொழிகளில் கூட பெற்ற தாயையும், தான் பெற்ற மகளையும் மட்டும் தான் புணரவேண்டாம் என்கின்றனர். ஆனால் யாரும் சகோதரிகளை, அண்ணன் / தம்பி மனைவியை, மாமன் மகளை, அத்தையை, சித்தியை புணரவேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை. 

Adultery பற்றிய மாஸ்டர் கிளாஸ் வேண்டுமா - தெய்வத்திரு. தி.ஜானகிராமன் அவர்களின் நாவல்களை படிக்கவும். 'அம்மா வந்தாள்', 'மரப்பசு' போன்றவை மாஸ்டர்பீஸ். ஒரு மகன் தன் தாய் ஆண்சுகம் வேண்டி படி தாண்டுவத்தை எப்படி அணுகுகிறான், எப்படி ஞாயப்படுத்துகிறான் என்று கலக்கி இருப்பார். சாகித்ய அகாதமி விருது பெற்ற படைப்புக்களின் சொந்தக்காரர். 

இந்தி (முன்ஷி பிரேமசந்த் நாவல்கள் for example), தெலுங்கு, மராத்தி என்று - இன்செஸ்ட் / அடல்டரி பற்றிய பல இலக்கிய படைப்புகள் வந்துள்ளன. எல்லாம் சர்வதேச இலக்கிய தரத்துடனான படைப்புகள். 

சுந்தரராமசாமியின் "புளியமரத்தின் கதை" நாவலில் - சொத்து பிரிப்பில் பிரச்சனை வரக்கூடாது என்று ஒரே பெண்ணை அண்ணன் தம்பி கட்டி வாழ்வது, குழந்தை பெற்றுக்கொள்வது பற்றி சொல்லிவிட்டு, இதை அவர்கள் வழக்கம் என்கிறார். இன்றும் கீழ்காணும் பகுதிகளில் ஒரே பெண்ணை அந்த குடும்ப சகோதரர்கள் அனைவரும் கல்யாணம் கட்டும் சமூக வழக்கம் உண்டு:  

Jaunsar-Bawar, Uttarakhand
Kinnaur, Himachal Pradesh
Lahaul, Spiti and parts of Kullu, Himachal Pradesh
Ladakh and Zanskar

(இவர்கள் ஒவ்வொரு இனமும் தங்களை மகாபாரத பாண்டவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் என்று சொல்லிக்கொள்கின்றனர்). 

ஒரு பெண்ணுக்கு பல கணவர்கள் / துணைவர்கள் இருப்பதை POLYANDRY என்பர். இதில் இரு வகை:

1) Fraternal Polyandry - ஒரு குடும்பத்தின் சகோதர்களை மணக்கும் பெண் (பாஞ்சாலி எப்படி 5 பாண்டவர்களின் மனைவி ஆனாலோ - அந்த வகை. மற்றொரு உதாரணமும் மகாபாரதத்தில் உண்டு - குந்தியின் சக்களத்தி மந்த்ரா. இவள் இரட்டையர்களான அஷ்வினி குமார்களுடன் படுத்து நகுலன் & சகாதேவனை பெற்றாள்)

2) Non-Fraternal Polyandry: வெவ்வேறு குடும்ப ஆண்களுக்கு மனைவியாக இருப்பவள். இதற்கும் உதாரணம் மகாபாரதத்தில் உண்டு. குந்தி. இவளுக்கு தாலி கட்டியவன் பாண்டு (அவன் ஆண்மை இல்லாதவன் - ஒரு ரிஷி சாபத்தால்). எமதர்மன் மூலம் மூத்த பாண்டவனான தர்மன் எனும் யுதிர்ஷ்டனை பெற்றாள். வாயு பகவானிடம் படுத்து பீமனை பெற்றாள். இந்திரனுடன் படுத்து அர்ஜுனனை பெற்றாள். (சூரியன் மூலம் கர்ணனை பெற்றாள். ஆனால் அது pre-marital affair. கணக்கில் வராது). 

இன்னொரு Non-Fraternal Polyandry மகாபாரதத்தில் உண்டு. பாண்டு, அவன் ஒன்றுவிட்ட அண்ணன் திருதிராஷ்டிரன் ஆகியோருக்கு இனிஷியல் + ராஜ்யத்தில் வாரிசு உரிமை கொடுத்த அப்பாவான விசித்திரசித்தன், குழந்தை இல்லாமல் இறந்து போக, அவன் அம்மா தன் விதவை மருமகள்களை வேத வியாசர் என்னும் மகரிஷியிடம் 'நியோகம்' பண்ண அனுப்புகிறாள். நியோகம் என்றால் வேறொன்றும் இல்லை. ஓப்பது. குழந்தை கொடுப்பது. இதற்கென்றே பல மன்னர்கள் ரிஷிகளை payrollலில் வைத்திருந்தனர். (ஆக fertility problem என்பதும் இந்தியாவில் புதிதல்ல). அப்படி வியாசருக்கு பிறந்தவர்கள் தான் - திருதிராஷ்டிரன் (இவன் வழித்தோன்றல்கள் கௌரவர்கள்), பாண்டு (இவன் வழித்தோன்றல்கள் பாண்டவர்கள்).

குழந்தை இல்லாத பெண்களை திருவிழாக்களில் freeயாக திரியவிட்டு பிடித்த வாலிபனோடு அவள் இருட்டில் ஒதுங்கி, அடுத்த திருவிழாவிற்கு கைக்குழந்தையோடு வருவது - தமிழ்நாடு, கேரளா, மகாராஷ்டிரா ஆந்திராவில் சகஜமாக அந்நாளில் நடந்த ஒன்று. குஜராத்தில் நவராத்திரி காலத்தில் டாண்டியா ஆட்டம் ஆடுவார்கள். யார் வேண்டுமானாலும் யாருடன் வேண்டுமானாலும் ஆடலாம். ஒரே ஜாதி /சமூக அந்தஸ்த்தில் இருந்தால் போதும். 2004ல் NDTV செய்தியில் ஒரு ரிப்போர்ட் - டாண்டியா காலத்தில் அதிக எண்ணிக்கையில் பெண்கள் கர்பம் ஆவதாக. இதற்கு என்ன அர்த்தம் என்று விலாவாரியாக சொல்ல வேண்டுமா?

சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். நம் முன்னோர்கள் ஒன்றும் முட்டாள்கள் இல்லை. 

தமிழ்நாட்டின் பல கோவில் கோபுரங்களில் BJ, doggy, த்ரீசம் என்று பல சிலைகள் உள்ளன. சூத்தடிப்பது வரை. ஒரு கோவில் பழமையான கோவிலா இல்லை பிரிட்டிஸ்காரன் இந்தியா வந்த பிறகு கட்டப்பட்ட கோவிலா என்பதை கோபுரத்தை பார்த்தே சொல்லிவிடலாம். 

எடுத்துக்காட்டு 1: ஈரோடு மாவட்டம் சென்னிமலை முருகன் கோவிலில் (கந்தர் சஷ்டி கவசம் எழுதப்பட்ட ஸ்தலம்) சில கோபுரங்களில் சூப்பராக மேலே சொன்ன மாதிரி சிலைகள் உண்டு. இந்தக்கோவில் 500-800 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்ட authenticated கோவில்.

எடுத்துக்காட்டு 2: மைலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோவில் கோபுரத்தில் பெண்கள் எல்லாம் ஜாக்கெட் போட்டு இருப்பார்கள். இது பழமையான கோவில் கிடையாது. பிரிட்டிஷ் காலத்தில் நம்மாட்கள் கட்டிய கோவில் (ஆற்காடு நவாப் கொடுத்த நிலத்தில் கட்டியது).   

ஆக - 

செக்ஸ் புதிரும் இல்லை புனிதமும் இல்லை. வாழ்வியல். அத்தியாவசியம். த்ரீசம் சிலையை கோவில் கோபுரத்தில் வைத்த நம் முன்னோர்கள் ஒன்றும் முட்டாள்கள் இல்லை. அதிலும் இருவகை த்ரீசம் சிலைகள் உண்டு - 2 ஆண் + 1 பெண்; 2 பெண் + 1 ஆண். Both Polygamy and Polyandry was practiced. கேரளத்தின் 'தரவாடு' வழக்கம் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்யுங்கள். செமையாக இருக்கும்.

ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்பது ***** Marriage Act 1955 வந்த பின்னர் இந்தியாவில் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட ஒன்று. இதனை அன்றைய நாடாளுமன்றத்தில் கடுமையாக எதிர்த்த பல பெரிய மனிதர்கள் உண்டு. குறிப்பாக ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்னும் சட்ட விதியை!

இன்று நாம் பண்பாடு, கலாச்சாரம் etc etc என்று சொல்பவை நம் முப்பாட்டங்களுக்கே தெரியாத ஒன்று. time machine மூலம் நீங்கள் 100 ஆண்டுகளுக்கு பின்னே போய் உங்கள் முப்பாட்டனார் இடத்தில் இன்றைய நடைமுறையை சொன்னால் - போங்கடா போக்கத்தவங்களா என்பார்.

இவ்வளவு நீண்ட விளக்கம் எதற்கென்றால், வரலாறு, உண்மை பண்பாடு தெரியாமல் - அதெப்படிங்க ஒரு தம்பி அக்காவை ஓப்பான், ஒரு பெண் கொழுந்தனுக்கு முந்தானை விரிப்பாள், மாமன் பொண்டாட்டியை யாராவது ஓப்பாங்களா என்றெல்லாம் கேள்வி கேட்பவர்களுக்கு. 

"சொல்வதெல்லாம் உண்மை" போன்ற டுபாக்கூர் நிகழ்ச்சிகளில் ஆண் பெண் சேர்க்கையை TRPக்காக hype கொடுத்து களங்கப்படுத்தலாம். லட்சுமி ராமகிருஷ்ணன் போன்ற @#$^&*க்களை நம்பி ஏமாறாதீர்கள் நண்பர்களே!

அன்பு, அன்யோன்யம், காதல் - இவை தான் அடிப்படை. இந்த அஸ்திவாரத்தில் கட்டப்படும் எந்த உறவும் தவறில்லை.