[anaamika]

ఎల్లుండి అప్డేట్ ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తాను.

[anaamika]

Opendoor గారు,

ఈ కథకి మీ బొమ్మలు చాలా పెద్ద సపోర్ట్ ఎలాగంటే బొమ్మలతో కలిపి అప్డేట్ పెట్టాలంటే నాకు చాలా సమయం పట్టేది కానీ మీరు నాకు ఆ ఇబ్బందిని తప్పించారు.

రేపు మరో పెద్ద అప్డేట్ ఇవ్వబోతున్నాను.

[anaamika]

అప్డేట్ 019


శివ, స్నేహ కి బై చెప్పి అక్కడి నుండి బయలుదేరాడు. శివ వెళ్లే దారిలో అవే విషయాల గురించి ఆలోచిస్తూ నడుచుకుంటూ వెళుతున్నాడు. ఈరోజు అతను ఒకటి తెలుసుకున్నాడు, ఒక అమ్మాయితో, అబ్బాయికి ఎలాంటి సంబంధాలు ఉంటాయి అని. చూడటానికి స్నేహ ఎంత ముద్దుగా, అమాయకంగా ఉంది కానీ అయినాసరే ఆమె ఇదంతా చేస్తోంది. ఎలా ఆమె తనతో పూర్తిగా నగ్నంగా ఉంది. బహుశా అమ్మాయిలకి కూడా మజా వస్తుందేమో, శివకి ఇదంతా చేయడం వల్ల ఎలా అయితే మజా వచ్చిందో వాళ్లకి కూడా అంతేనేమో. శివ ఇలా ఆలోచిస్తూ నడుచుకుంటూ వెళ్తుంటే అతనికి బృంద మేడం కనిపించింది. ఆమె చేతిలో సామాను ఉంది, ఆమె దాన్ని ఎత్తుకుని నడుస్తోంది. శివ ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళాడు........

జూహి తన వూరిలో వున్న తన సొంతఇంటికి వచ్చింది. సాయంత్రం ఆమె, ఆమె వదిన ఇద్దరూ ఇంట్లోని వరండాలో మంచం మీద కూర్చున్నారు. ఆమె వదిన కూరగాయలు కోస్తోంది, జూహి సల్వార్ కమీజ్ లని వేసుకుని తన వదిన పక్కన కూర్చుంది.

జూహి : అప్పుడప్పుడు అమ్మ చాలా విచిత్రంగా ప్రవర్తిస్తుంది, ఇలా అకస్మాత్తుగా ఫోన్ చేసి నన్ను ఇంటికి పిలిపించింది. ఎలాంటి ఆపద వచ్చిందోనని, నన్ను ఇంత అర్జెంటు గా పిలిచిందని నేను భయపడిపోయాను. ఇక్కడికి వస్తే చూడు ఏం జరిగిందో. నేను ఇప్పుడే పెళ్లి చేసుకోవాలనుకోవడం లేదని ఎన్నిసార్లు చెప్పినా సరే ఎవరూ నన్ను అర్థం చేసుకోవడానికి రెడీగా లేరు.

మమత వదిన : పెళ్లి ఎందుకు చేసుకోవు ? ఇప్పుడు నువ్వు పెద్దదానివి అయ్యావు, అలాగే ఉద్యోగం కూడా చేస్తున్నావు. ఇప్పుడు ఏంటి సమస్య ? నీ ఎత్తుని చూస్తే, ఆ లెక్క ప్రకారం నీకు అబ్బాయి దొరకడం చాలా కష్టం. నీ అంత ఎత్తున్న వాళ్ళు చాలా కొద్దిమంది మాత్రమే ఉంటారు. నిన్ను చూడటానికి వచ్చిన అబ్బాయి చాలా మంచి కుటుంబంలోంచి వచ్చాడు. ఆస్తిపాస్తులు కూడా బాగానే ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు. ఎత్తులో కూడా దాదాపు నీకు సమానంగానే అనిపిస్తున్నాడు. ఇలాంటి సంబంధం మళ్లీ దొరకదు.

జూహి : బహుశా అమ్మ కొద్ది రోజుల ముందే చెప్పి ఉంటే నేను కూడా ఒప్పుకునేదాన్ని. కానీ ఇప్పుడు నేను ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాను, ఇకపై నేను నా స్పోర్ట్స్‌ కెరియర్ లోనే ముందుకి వెళ్తాను.

మమత : ఇప్పుడు అంతలా ఏం జరిగిపోయింది ?

జూహి : నాకు ఒక అబ్బాయి దొరికాడు.

మమత : ఏంటి ? అబ్బాయా ? అంటే నువ్వు అతన్ని పెళ్లి చేసుకోబోతున్నావా ? పిచ్చిపట్టిందా నీకు, ఇంట్లో గొడవ అయిపోతుంది. నలుగురికీ ఏం సమాధానం చెబుతాము ?

జూహి : అరే వదినా ఆగు.. అంతముందుకి వెళ్ళిపోకు, నేను పెళ్లి గురించి చెప్పడం లేదు, అదీగాక అతను నాకంటే చిన్నోడు. నేను చెప్పేదేమిటంటే నేను అతనికి శిక్షణని  ఇస్తున్నాను, ఒకవేళ భవిష్యత్తులో అతను ఆటల్లో పేరు తెచ్చుకుంటే అతనితో పాటు నా పేరు కూడా ఫేమస్ అవుతుంది. క్రీడా రంగంలో నా పేరు కూడా వినిపిస్తుంది.

మమత : అదా సంగతి, కానీ నువ్వు అంటున్నావు కదా అతను నీకంటే చిన్నోడిని, నువ్వు అమ్మాయివై ఉండి ఇంత పొడుగ్గా ఉన్నా కూడా స్టేట్ లెవెల్ కంటే ముందుకి వెళ్లలేకపోయావు, మరి అతను అబ్బాయి కదా, అతను ఎలా వెళతాడు ?

జూహి : అతను చిన్నోడు అంటే నా ఉద్దేశం, వయసులో చిన్నోడిని, ఎత్తులో మాత్రం అతను నాకంటే 6 అంగుళాలు పొడుగ్గా ఉన్నాడు.

మమత : (తన నోటి మీద చేయి పెట్టుకుంది) ఏంటి ? నీకంటే కూడా పొడవా ? నువ్వు ఎంత పొడుగ్గా వున్నావంటే మీ అన్నయ్య కూడా నీ అంత వుండరు. చాలాసేపు నిలబడి నీతో మాట్లాడితే నా మెడ కండరాలు బిగుసుకుపోతాయి, అలాంటిది అతను నీకంటే కూడా పొడవా ? బాబోయ్, ఎలా కనిపిస్తాడు అసలు ?

జూహి : నీకు చూడాలని ఉందా ?

మమత : ఏంటి ? నీ దగ్గర అతని ఫోటో కూడా ఉందా ? అయితే చూపించు.

జూహి తన మొబైల్‌లో శివ ఫోటోని చూపించింది, అందులో శివ ఆమెతో కలిసి నిలబడ్డాడు.

మమత : ఓరి దేవుడా, నిజంగానే, ఇతను నీకంటే కూడా పొడుగ్గా ఉన్నాడు, చూడటానికి కూడా ఎంత అందంగా ఉన్నాడు, మా ఆడపడుచు మనసు ఇతనికి పడిపోయినట్లుంది.

జూహి : (సిగ్గుపడింది) ఏంటి వదినా నువ్వు కూడా. అలాంటిదేం లేదు, నేను చెప్పాను కదా అతను నాకంటే చిన్నోడని.

మమత : అయితే ఏమైంది, అతను మరీ అంత చిన్నవాడిలా నాకు అనిపించడం లేదు, బహుశా ఒకటి రెండు సంవత్సరాల తేడా మాత్రమే ఉంటుంది. ఆ ఫోటోని కొద్దిగా పెద్దగా చెయ్యి, అతని ముఖాన్ని దగ్గరగా చూపించు.

జూహి : చూస్తుంటే నీ మనసు కూడా అతనికి పడిపోయినట్లుంది ?

జూహి నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.

మమత : (జూహిని కొడుతూ) నువ్వు దయ్యానివి, ఒకవేళ నా మనసు ఇతని మీద పడితే మరి మీ అన్నయ్య పరిస్థితి ఏంటి ? అలాగే నీ పరిస్థితి ఏంటి ? (అని కిలకిలా నవ్వడం మొదలుపెట్టింది) నేను అందుకోసం చెప్పడం లేదు, ఇతని మొహం నాకు బాగా పరిచయం ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది, అందుకే అలా అడిగాను.

జూహి : ఏంటి వదినా నువ్వు కూడా, ఇతని మొహం నీకు ఎలా పరిచయం ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది ? ఇతను ఇక్కడికి ఎంత దూరంలో ఉంటాడు, ఎప్పుడూ ఇతను ఇక్కడికి రాలేదు, అలాగే నువ్వు ఎప్పుడూ ఆ వైపు వెళ్లలేదు.

మమత : (ఆలోచిస్తూ, ఆమె శ్రద్ధగా శివ ముఖాన్ని చూసింది) నువ్వు చెప్పేది నిజమే, కానీ ఎందుకో తెలియదు ఇతని మొహం బాగా పరిచయం ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది, గుర్తుకి రావడం లేదు కానీ నేను ఇతన్ని ఎక్కడో చూసినట్లు అనిపిస్తోంది.

(ఈ సంఘటనే ముందుముందు ఈ కథలో చాలా మలుపులకి కారణం అయింది. అదెలాగో మీకు కథ ముందుకెళ్ళేకొద్దీ తెలుస్తుంది).

జూహి : ఏంటి వదినా, ఇంకానా ? నేను చెప్పాను కదా ఇతను ఎప్పుడూ ఇక్కడికి రాలేదని, అదీగాక ఇతను ఒక అనాథ. అనాథాశ్రమంలోనే పెరిగి పెద్దయ్యాడు.

మమత : అయ్యో పాపం, దేవుడు కూడా ఎలాంటి ఆటలు ఆడిస్తాడో ఎవరికి తెలుసు.

జూహి : అవన్నీ వదిలేయి, అమ్మ ఇంకా ఎందుకు రాలేదు, ఒకవేళ ఇక నా అవసరం లేకపోతే నేను తిరిగి వెళ్ళిపోవాలి.

మమత : అరే, ఇంత కాలం తర్వాత వచ్చావు, కొద్ది రోజులు మాతో పాటు ఉండు. నువ్వు వస్తే నాకు ఎంత బాగుంటుందో, లేకపోతే అత్తమ్మ తన పనిలో బిజీగా ఉంటుంది, మీ అన్నయ్య గురించి నీకు తెలిసే ఉంటుంది, ఆయన, ఆయన పని. అత్తమ్మ ఎవరిదో సీమంతం ఉంటే వెళ్ళింది, తనకి కొద్దిగా ఆలస్యం అవుతుంది.

జూహి : మరి నువ్వు వెళ్ళలేదా వదినా ?

మమత : (ఆమె ముఖంలో బాధ కనిపించింది) లేదు, నేను వెళ్లలేను.

జూహి : నువ్వు వెళ్ళలేవా ? అలా ఎందుకు వదినా ?

మమత : అవన్నీ వదిలేయి, నువ్వు చెప్పు, ఈరోజు ఏం తింటావు ? నీకు ఇష్టమైనది ఏదైనా చేస్తాను.

జూహి : (వదిన చేతి మీద తన చేయి పెట్టింది) ఏమైంది వదినా ? నువ్వు ఎందుకు బాధపడుతున్నావు ?

మమత : (ఆమె కళ్లలో నీరు నిండింది) ఏమీ లేదు, ఆ సంగతి వదిలెయ్యి.

జూహి : ప్లీజ్ వదినా, చెప్పు ఏంటి విషయం ? చెప్పకపోతే నా మీద ఒట్టే.

మమత : అరే, దీనికి ఒట్టు ఎందుకు పెడుతున్నావు ? నీమీద ఒట్టు పెట్టుకునేంత విషయమేమీ లేదు, లక్షల్లో ఒక్కటి నా ఆడపడుచు. మొదట్లో నేను కూడా వెళ్లేదాన్ని కానీ...

జూహి : ఇప్పుడు ఏమైంది వదినా ?

మమత : (కన్నీళ్లు కారుతున్నాయి) మొదట్లో అందరూ ప్రేమగా పిలిచేవాళ్ళు, కానీ ఇప్పుడు చాటుగా మాట్లాడుకుంటున్నారు, ఎవరూ ముఖం మీద అనే ధైర్యం చేయలేరు కానీ...

మమత చెబుతూ చెబుతూ ఆగిపోయింది, జూహి ఏదో గంభీరమైన విషయం ఉందని అనుకుని, తన వదిన చేతిని తన చేత్తో గట్టిగా నొక్కింది.

మమత : ఇప్పుడు జనం నన్ను గొడ్రాలు అని పిలవడం మొదలుపెట్టారు, పెళ్లై ఇన్ని సంవత్సరాలు అయింది కదా, నేను ఇంకా తల్లిని కాలేకపోయాను.

మమత తన కళ్లని అరచేత్తో దాచుకుంది కానీ కన్నీళ్లు కారి ఆమె చీర మీద పడుతున్నాయి.

జూహి : మనసు చిన్నది చేసుకోకు వదినా. నువ్వు కూడా త్వరలోనే తల్లివి అవుతావు. అసలు నీ పెళ్లై ఎంత కాలం అయింది ? మీరు ఎందుకు ఒక మంచి డాక్టర్‌ కి చూపించుకోరు ?

మమత : నేను మీ అన్నయ్యకి చెప్పాను, కానీ ఆయన ఒప్పుకోవడం లేదు. ఆయన తనలో ఎలాంటి లోపం లేదని అంటున్నారు, ఒకవేళ చికిత్స చేయించుకోవాలంటే నువ్వు నీకోసం చేపించుకో అని అంటున్నారు.

జూహి : అన్నయ్యని రానివ్వు, నేను మాట్లాడతాను.

మమత : (భయపడిపోయింది) వద్దు వద్దు, నువ్వు ఆయనతో అలాంటి మాటలు మాట్లాడకు, ఆయన నామీద కోప్పడతారు. నువ్వు ఈ విషయాన్ని వదిలెయ్యి, నా జాతకంలో ఏముంటే అదే జరుగుతుంది. (టాపిక్ ని మార్చుతూ) అందుకే చెబుతున్నాను, నువ్వు పెళ్లి చేసుకో, ఇదే కరెక్ట్ వయసు పెళ్లి చేసుకోవడానికి, నీకు బిడ్డ పుడితే నేను ఆ బిడ్డని నా బిడ్డలా అనుకుంటాను.

జూహి : (సిగ్గుపడింది) ఏంటి వదినా నువ్వు కూడా, నువ్వు బాధపడకు, నేను దేవుడికి మొక్కుకుంటాను, త్వరలోనే ఆయన నీకు నీ పేరు తగ్గట్టుగా మమత సుఖం యొక్క ఆశీర్వాదాన్ని ఇస్తాడు.

మమత : (నవ్వుతూ) చూశావా నేను చెప్పాను కదా, నా ఆడపడుచు ఎంత తెలివైందో.

తర్వాత ఇద్దరూ కిలకిలలాడుతూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు.

*****

శివ, స్నేహ మేడం ఇంటి నుండి తన ఇంటికి వెళుతున్నప్పుడు అతనికి మార్కెట్లో బృందా మేడం కనిపించింది, ఆమె చాలా సామానుని పట్టుకుని నడుస్తోంది. ఆమెని చూసి శివ పరుగెత్తుకుంటూ బృంద దగ్గరికి చేరుకున్నాడు.

శివ : గుడ్ ఈవెనింగ్ మేడం.

బృంద మేడం : (శివని చూస్తూ) ఓహ్ ! శివా, గుడ్ ఈవెనింగ్.

శివ : ఇవ్వండి మేడం, నేను తీసుకొస్తాను.

శివ ఆమె చేతిలో నుండి సామానుని తీసుకోబోయాడు.

బృంద మేడం : అరే వద్దు ! వదిలెయ్యి, ఎలాంటి అవసరం లేదు.

శివ : (సామానుని తీసుకుంటూ) అలా ఎలా మేడం, మీరు వీటిని పట్టుకుని నడుస్తుంటే, నన్ను చూస్తూ ఊరుకోమంటారా ?

శివ ఆ సామానుని తీసుకున్నాడు, కొన్ని బ్యాగులు ఉన్నాయి.

బృంద మేడం : అరే, నేను రిక్షాని వెతుకుతున్నాను, కాసేపట్లో దొరుకుతుంది, ఇది అంత బరువుగా కూడా లేదు, ఈమాత్రం నేను కూడా మోయగలను.

శివ : మీరు మోయగలరు కానీ నేను ఇక్కడ ఉండి మీరు మొయ్యడం అసలు బాగోదు కదా.

బృంద మేడం : ఇంకా మీ ఇంటికి వెళ్లలేదా ? కాలేజ్ బ్యాగ్ ని పట్టుకుని తిరుగుతున్నావు.

శివ : అవును, అది.. చిన్న పని ఉంటే వెళ్ళాను లేకపోతే ఈ టైంలో నేను జిమ్‌కి వెళ్ళాలి.

బృంద మేడం : ఓహో జిమ్, బాడీని మంచిగా తయారు చేయాలనే ఆలోచన ఉందా ? అవును, ఈమధ్య అందరికీ ఈ సరదా పట్టుకుంది, అందరూ తమ బాడీని మంచిగా తయారు చేసుకుని హీరోలా కనిపించాలనుకుంటారు.

శివ : లేదు మేడం, నేను జిమ్‌లో ఉద్యోగం చేస్తాను.

బృంద మేడం : ఏంటి ? నువ్వు ఉద్యోగం చేస్తున్నావా ? అరే వాహ్ ! చాలా మంచి విషయం.

శివ అనాథ అని, డబ్బుల అవసరం కోసం ఉద్యోగం చేయాల్సి వస్తోందని ఆమెకి తెలుసు.

బృంద మేడం : సరే శివా, ఇప్పుడు నీకు టైం ఉంటే నా ఇంటికి రాగలవా ?

శివ : హా హా అయ్యో ఎందుకు రాను మేడం, మీకు నాతో ఏమైనా పనుందా ?

బృంద మేడం : నువ్వు రా, నేను చెబుతాను.

శివ అక్కడ ఒక రిక్షా కనిపిస్తే గట్టిగా కేక పెట్టి దాన్ని ఆపాడు.

శివ సామానుని కాళ్ళు పెట్టుకునే దగ్గర పెట్టాడు, మేడం కూర్చున్నాక, అతను ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు.

తర్వాత ఇద్దరూ రిక్షాలో కూర్చుని బృంద మేడం ఇంటికి వెళ్లారు. అది ఒక సొసైటీ. ఎదురెదురుగా వరుసలో ఇళ్లు ఉన్నాయి. చీకటి పడుతుండటంతో బయట జనాలు తక్కువగా ఉన్నారు. ఒక ఇంటి ముందు బృంద మేడం రిక్షాని ఆపించింది. శివ కిందికి దిగి ఆ ఇంటిని చూస్తున్నాడు. ఆ ఇంటికి గ్రౌండ్ ఫ్లోరే వుంది, ముందు కొద్దిగా స్థలం ఉంది, తలుపుకి తాళం వేసి ఉంది. బృంద మేడం తాళం తీసింది.

బృంద మేడం : రా శివా.

శివ : (లోపలికి వెళ్తూ) ఇంటికి ఎందుకు తాళం వేశారు మేడం, ఇంట్లో ఇంకెవరు లేరా ?

బృంద మేడం : లేదు, ఉద్యోగం చేస్తున్నందువల్ల నేను ఇక్కడ వంటరిగా ఉంటున్నాను. నువ్వు కూర్చో, నేను ఇప్పుడే వస్తాను.

శివ అక్కడ సోఫాలో కూర్చున్నాడు, స్నేహ మేడం ఇంటితో పోలిస్తే ఇది చిన్నగా ఉంది, సామాగ్రి కూడా తక్కువే ఉంది. ఎదురుగా ఒక గది తలుపు తెరుచుకుని కనిపించింది, అక్కడ ఒక మూలలో టేబుల్‌ మీద కంప్యూటర్ ఉంది, ముందు గదిలో టీవీ, అలాగే కొన్ని వస్తువులు. కాసేపటికి చేతిలో కొన్ని డబ్బులు పట్టుకుని బృంద మేడం వచ్చింది.

బృంద మేడం : (శివకి ఎదురుగా కూర్చుంటూ) నేను ట్రై చేసాను శివా కానీ నీ యూనిఫామ్ దొరకలేదు. ఈ డబ్బులు తీసుకో, వీటితో కొత్తది కుట్టించుకో.

శివ ఒకసారి డబ్బులని చూస్తున్నాడు మరోసారి ఆమెని చూస్తున్నాడు. ఇంతకుముందే స్నేహ మేడం అతనికి డబ్బులు ఇచ్చింది.

శివ : వద్దు మేడం ఆ విషయం మర్చిపోండి, నాకు ఇప్పుడు అవసరం లేదు.

బృంద మేడం : వద్దని చెప్పకు, నువ్వు సిగ్గుపడాల్సిన అవసరం కూడా లేదు. నువ్వు అనాధవని నాకు తెలుసు, నీకోసం నువ్వు డబ్బులు సంపాదించుకోవడం అంత ఈజీ కాదు. కానీ నువ్వు ఉద్యోగం చేస్తున్నానని నాతో చెప్పావు కదా, మరి ఎందుకు పాతది కావాలని అడుగుతున్నావు ?

శివ : నేను ఉద్యోగం చేస్తున్నాననేది నిజమే, కానీ ఉద్యోగం నేను ఇప్పుడే మొదలుపెట్టాను, 2500 రూపాయల జీతం ఇస్తారు కానీ ఇంకా నెల పూర్తి కాలేదు. నాతో పాటు పాఠశాలలో చదువుతున్న మరో ఇద్దరు అమ్మాయిలు కూడా ఉన్నారు. వాళ్ళ కోసం కూడా నేను యూనిఫామ్ లని తీసుకోవాలి. యూనిఫామ్ అంటే యూనిఫార్మే కదా. పాతదైతే మాత్రం ఏమైంది, ఎలాగైనా మేము, వేరేవాళ్లు ఇచ్చిన పాత బట్టలనే వేసుకుంటాము. యూనిఫామ్‌ కొనుక్కోకుండా డబ్బులు మిగిలితే అవి వేరే పుస్తకాలు, నోట్‌బుక్‌లు కొనుక్కోవడానికి పనికొస్తాయి.

బృంద మేడం : (ఆమె శివని చాలా గౌరవంగా చూసింది) అరే వాహ్ ! ఇంత చిన్న వయసులోనే ఇంత బాధ్యతతో ఉంటున్నావు, చాలా మంచి విషయం. అందుకే నేను చెబుతున్నాను ఈ డబ్బులు దాచుకో నీకు ఉపయోగపడతాయి.

శివ : ఆ అవసరం లేదు మేడం, నేను ఎక్కడ ఉద్యోగం చేస్తున్నానో వాళ్ళని డబ్బులు అడిగితే వాళ్ళు ఇచ్చారు.

బృంద మేడం : అయినా సరే ఉంచుకో, నీకు ఉపయోగపడతాయి. (శివ చేతిలో బలవంతంగా డబ్బులు పెడుతూ) నువ్వు కూర్చో, నేను షర్బత్ చేస్తాను. ఎండ కూడా ఎంత ఎక్కువగా వుందో చూడు.

శివ : వద్దులే మేడం, మీరు ఎందుకు శ్రమ పడుతున్నారు ?

బృంద మేడం : ఇందులో శ్రమ ఏముంది. నేను రోజూ కాలేజ్ నుండి వచ్చిన తర్వాత నాకోసం చేసుకుంటూనే ఉంటాను, ఈరోజు నాకు కంపెనీ దొరికింది. రోజూ నేను ఒంటరిగానే తాగుతాను.

శివ ఇంక ఏమీ అనలేదు. బృంద మేడం వంటిట్లోకి వెళ్లిపోయింది. శివ డబ్బులని చూసాడు. వాటిని లెక్కపెడితే మొత్తం 3000 రూపాయలు ఉన్నాయి. స్నేహ మేడం డబ్బులు ఇచ్చినప్పుడు శివని ఏమి కోరింది ? మరి ఇప్పుడు ఈ మేడం డబ్బులు ఇస్తోంది. ఈమె ఏం కోరుకుంటుందో తెలియదు, ఇలా ఎవరి దగ్గరైనా డబ్బులు తీసుకోవడం కరెక్టే నా, బహుశా కరెక్ట్ కాదేమో. ఇలాంటి ఆలోచనల్లో శివ మునిగిపోయాడు. బృంద షర్బత్ చేసి తీసుకుని రావడాన్ని అతను గమనించనేలేదు. శివ అలా ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి ఉండటాన్ని చూసి…

బృంద మేడం : ఏం ఆలోచిస్తున్నావు ?

షర్బత్ ని, టిఫిన్ ని టేబుల్‌ మీద పెడుతూ అడిగింది.

శివ : అదే మేడం, ఈ డబ్బులు నేను ఎలా తిరిగి ఎలా ఇవ్వాలా అని ఆలోచిస్తున్నాను.

బృంద మేడం : ఎలాంటి అవసరం లేదు. నువ్వు టిఫిన్ చెయ్యి.

శివ : కానీ మేడం....

బృంద మేడం : నేను చెప్పాను కదా తిరిగి ఇవ్వాల్సిన అవసరం లేదని. నువ్వు షర్బత్ తాగు.

బృంద మేడం నిజంగా చాలా మంచిదని శివ అనుకున్నాడు. ఆ తర్వాత వాళ్ళు వాళ్ళ గురించి మాట్లాడుకుంటూ టిఫిన్ చేశారు. మాటల ద్వారా ఆమె భర్త వేరే సిటీలో ఉంటారని అతనికి తెలిసింది. బృంద మేడం భర్తకి కూడా ఉద్యోగం ఉంది, ఆయన కూడా టీచరే. గత సంవత్సరమే ఆమెకి ఇక్కడ ఉద్యోగం వచ్చింది దాంతో తను ఇక్కడ ఒంటరిగా ఉంటోంది. ఆమె చూడటానికి ఎంత అందంగా వుందో, ఆమె మనసు కూడా అంతే మంచిది. ఆమె శివతో చాలా బాగా మాట్లాడింది.

శివ : (కంప్యూటర్ వైపు చూస్తూ) మీకు కంప్యూటర్ వచ్చా మేడం ?

బృంద మేడం : వచ్చు కొద్దిగా కొద్దిగా, కాలేజ్‌కి సంబంధించిన చిన్న చిన్న పనులు ఉంటాయి. ఉదాహరణకి రిజల్ట్ తయారు చేయడం లాంటివి, అవన్నీ కంప్యూటర్‌తో ఈజీగా అయిపోతాయి. ఏంటి, నీకు కంప్యూటర్ రాదా ? ఇప్పుడు కాలేజ్స్ లో కూడా నేర్పిస్తున్నారు కదా.

శివ : కాలేజ్‌లో సబ్జెక్ట్ అయితే ఉండేది కానీ దానికోసం ప్రత్యేకంగా ఫీజు కట్టాల్సి ఉండేది, కాబట్టి నేను నేర్చుకోలేకపోయాను.

బృంద మేడం : కంప్యూటర్లు మాత్రం ఈ రోజుల్లో ప్రతిచోటా ఉంటున్నాయి, నువ్వు ఇది నేర్చుకోవాలి, ఎక్కువ కాకపోయినా బేసిక్స్ అయితే కచ్చితంగా నేర్చుకోవాలి, రేపు వెళ్లి నువ్వు ఎక్కడైనా ఉద్యోగం చేస్తే నీకు ఉపయోగపడుతుంది. ఒకవేళ నీకు నేర్చుకోవాలని ఉంటే, నువ్వు ఇక్కడికి రావచ్చు.

శివ : (సంతోషపడుతూ) నిజంగానా మేడం ? మీరు నాకు నేర్పిస్తారా ?

బృంద మేడం : అవును, ఎందుకు నేర్పించను, కాలేజ్ టైం కాకుండా మిగిలిన టైం నాకు బోరుగా గడుస్తుంది, నువ్వు రావచ్చు.

శివ : అది.. మేడం, కాలేజ్ టైం కాకుండా నేను జిమ్‌కి కూడా వెళ్లాల్సి ఉంటుంది, అలా ఎందుకంటే అక్కడ నా ట్రైనింగ్ కూడా నడుస్తోంది, దానితో పాటు నేను ట్రైనింగ్ చేయాల్సి ఉంటుంది. రోజూ అయితే అవకాశం కుదరదు, ప్రస్తుతానికి కేవలం ఆదివారం మాత్రమే కుదురుతుంది.

బృంద మేడం : (ఆశ్చర్యంతో) నువ్వు దేనికోసం ట్రైనింగ్ చేస్తున్నావు ?

శివ : అది.. ఒక మేడం వుంది, పేరు జూహి మేడం. ఆమె నాకు అథ్లెట్ కావడానికి ట్రైనింగ్ ఇస్తోంది. నేను మంచి రన్నర్ ని కాగలనని ఆమె అంటోంది.

బృంద మేడం : అయ్యబాబోయ్ ! నువ్వు ఎంత చేస్తున్నావు, నీ వయసులో పిల్లలు అల్లరి చిల్లరగా తిరుగుతూ పాడైపోతుంటారు కానీ నువ్వు..... ఇది చాలా మంచి విషయం, నిన్ను చూస్తే నువ్వు సరైన దారిలో ఉన్నావనిపిస్తోంది. నిజంగా నువ్వు ఎంత పొడుగ్గా ఉన్నావు, నువ్వు ఇది తప్పకుండా సాధించగలవు.

శివ : (సిగ్గుపడుతూ) ఏంటి మేడం మీరు కూడా, నేను అంత పొడవేమీ లేను.

బృంద మేడం : (నవ్వుతూ) పొడవా ! నువ్వు ఒక కరెంటు స్తంభం అంత పొడుగ్గా ఉంటావు.

బృంద మేడం గలగలా నవ్వింది, శివ ఆమె అలా నవ్వడాన్ని చూస్తున్నాడు, కాలేజ్‌లో సీరియస్‌గా ఉండే మేడం నవ్వుతుంటే చాలా ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తోంది, ఆమె తనని తాను నవ్వుకోవడాన్ని ఆపుకుంటూ..

బృంద మేడం : సారీ, నా ఉద్దేశం ఏమిటంటే నీ హైట్ చాలా బాగుంది, నేను కూడా మా ఇంట్లో అందరికంటే పొడుగ్గా ఉంటానని నీకు తెలుసా ? అయితే నిన్ను చూసాక నాకు నేను ఎంత చిన్నదాన్నో అనిపించింది. నువ్వు నిజంగా చాలా బాగుంటావు.

శివ : లేదు మేడం, బాగుండేది మీరే. మీకు తెలుసా, అందరూ అబ్బాయిలు కాలేజ్‌లో...

శివ తను ఏం అంటున్నాడో ఒక్కసారిగా గుర్తుకొచ్చి చెబుతూ చెబుతూ మధ్యలో ఆగిపోయాడు.

బృంద మేడం : (ఆశ్చర్యంతో) ఏంటి ? అబ్బాయిలందరూ కాలేజ్‌లో...?

శివ : (భయపడుతూ) లేదు, ఏమీ లేదు...

బృంద మేడం : (కోపంగా చూస్తూ) శివా, ఏం చెప్పబోతున్నావు ?

శివ : మీ మనసు నొచ్చుకుంటుంది మేడం.

బృంద మేడం : (నవ్వుతూ) అయితే చెప్పు మరి ! నేను ఏమాత్రం కోప్పడను.

శివ : (మాటలని తడుముకుంటూ) మేడం, వాళ్ళు చాలా మాటలు చెబుతారు, ఆ మాటలన్నీ నేను మీకు చెప్పలేను కానీ వాటన్నింటి అర్థం ఒక్కటే, అదేమిటంటే మీరు చాలా ఎక్కువ అందంగా ఇంకా ఆకర్షణీయంగా ఉంటారని.

బృంద మేడం ని పొగడటం ఆమెకి చాలా ఇష్టం, ఆమె కిలకిలా నవ్వింది, ఆ తర్వాత నవ్వుని ఆపుకుని శివ వైపు చూసింది.

బృంద మేడం : మిగిలిన అందరికీ నేను అందంగా కనిపిస్తాను, అంటే నీకు కనిపించనట్టేనా ?

శివ : (తడబడుతూ) లేదు మేడం, నా ఉద్దేశం.. మీరు అందంగానే ఉన్నారు, కానీ... కానీ.... నేను అలాంటివేవీ మాట్లాడను.

బృంద మేడం : (నవ్వుతూ) నేను ఊరికే సరదాగా అంటున్నాను.

శివ : ఒక మాట చెప్పనా మేడం, మీరు కాలేజ్‌లో ఎలా ఉంటారో, ఇక్కడ దానికి పూర్తిగా భిన్నంగా ఉన్నారు.

బృంద మేడం : అదెలా ?

శివ : కాలేజ్‌లో మీరు ఎంత సీరియస్‌గా కనిపిస్తారు, నాకైతే మీరు అసలు నవ్వరేమో అనిపించింది, కానీ ఇక్కడ మీరు ఎలా నవ్వుతున్నారు, ఎంత అంద... నా ఉద్దేశం ఏమిటంటే మీరు నవ్వుతున్నప్పుడు చాలా బాగుంటారు.

బృంద మేడం : (శివ వైపు చూసి నవ్వుతూ) అది కాలేజ్ కదా, నిజం చెప్పాలంటే ఈరోజు నేను చాలా రోజుల తర్వాత ఇలా నవ్వాను. ఒంటరిగా ఉండి ఉండి బోర్ కొట్టేస్తుంది. అందుకే అంటున్నాను, నీకు టైం దొరికితే ఇక్కడికి వస్తూ ఉండు.

శివ : సరే మేడం, ఇకపై రాక తప్పదు, కంప్యూటర్ నేర్చుకోవాలి కదా.

ఇలాగే వాళ్లిద్దరూ కొద్దిసేపు మాట్లాడుకున్నారు, ఆ తర్వాత శివ అక్కడి నుండి అనాథాశ్రమానికి వచ్చేసాడు. శివ లోపలికి వెళ్తుంటే సరితక్క ఎదురుపడింది.

సరిత : ఏంటి సంగతి, కాలేజ్ నుండి నేరుగా ఇంటికి రాకుండా ఎక్కడికైనా వెళ్ళావా ?

శివ : అవునక్కా, అదీ.... చిన్న పని ఉంటే వెళ్ళాను.

సరిత : నీ లతక్క ఎప్పటినుంచో నీకోసం ఎదురుచూస్తోంది, ఎన్నిసార్లు అడిగిందో, 'శివ వచ్చాడా, శివ వచ్చాడా' ? అని.

[anaamika]

Superb update

ఒక్క నిమిషంలో మొత్తం చదివేసారా ?

[anaamika]

Excellent episode Anamika garu. Thanks again.

I think you opened a way with Juhi's vadina into Shiva's past. Also, thanu pregnant avvakapovataniki karanam, I think it is her husband and her husband knows it. Mana Siva ne padda manasu chesukoni Garbha Dhaanam cheyyali mari.

Brunda kuda lonely ga feel avutundhi, thana loneliness kuda Siva mancham meedha dhooram chestadu mundhu mundhi ani aasistunnanu.
Ade chetho, mata varasaki ayina, aa computer edo koncham nerchukunte, mana vadi bhavishyathu ki kastha upayogapadutundhi yemo.

Alage, Latha kuda inka ekkuva rojulu aagaledhu. Yevvanapu segalu raguluthunnai. Thvaralone Siva tho okkatapothundhi anukuntunna.

Mundhu mundhu inka yemi yemi jaragabothunnayo, yenni kannerikalu, inkenni garbha dhaanalu jaraganunnayo kastha opikaga wait chesthanu telusukovataniki.

Annattu, cheppatam marchipoyanu, pace super ga maintain chestunnaru.

Thanks again for spending your valuable time in creating such master piece (in progress) for our sake.

ఈ కథలో అడల్ట్ కంటెంట్ వున్న ప్రతి సన్నివేశాన్నీ explicit గా పెట్టాలని, అది లేని దగ్గర కథ ఒక సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్ లా నడవాలని అనుకుంటున్నాను. చూద్దాం ఎలా సాగుతుందో !

మాస్టర్ పీస్ లాంటి పెద్దపెద్ద మాటలు వద్దులెండి. పాఠకులు ఇలా ఆదరిస్తూ ఉంటే అంతే చాలు.

[anaamika]

అనామిక అప్డేట్ లతో, ఓపెన్ డోర్ బొమ్మలతో అదరగొడుతున్నారు

నా కథకి మీరు 100 మార్కులు ఇస్తారనుకుంటే, అందులో నేను 50 మార్కుల క్రెడిట్ Opendoor గారికిస్తాను. పిక్స్ విషయానికి వస్తే నేను Opendoor గారికి పెద్ద అభిమానిని.

అనువాద కథల విషయాన్ని పక్కనపెడితే, నేను డైరెక్ట్ గా పోస్ట్ చేసే ఏ కథకి పిక్స్ ఎప్పుడూ పెట్టలేదు. Opendoor గారు అడగకుండానే ఆ లోటుని తీరుస్తున్నారు. ఎన్ని థాంక్స్ చెప్పుకున్నా అది తక్కువే అవుతుంది.

[anaamika]

It will take some time. I will tell one day before. Its in post production. 

[anaamika]

Shiva - Sneha

Thank you for the pic and support my story

[anaamika]

Anamika garu, chala baga rastunnaru, frequent updates with unique story line. Mee stories anni complete chestunnaru. Author ki main challenge same story line mood lo undi story continue chesi finish cheyyatam. Mee anni stories complete chestharu. Hatsoff for that. Ee story 1 go lo ippati varaku chadivanu. Chala bagundi. Mana vadi ribbon cutting evaritho ani anukunna time lo manchi seal opening cheyincharu. Please try to give regular updates

చాలా రోజుల తర్వాత మీ కామెంట్ చూసాను. నేను రెగ్యులర్ గా అప్డేట్ లు ఇస్తూనే వున్నాను. వారానికి ఒక అప్డేట్ తప్పకుండా వస్తుంది. కుదిరితే రెండు ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను.

[anaamika]

Bommalu vastunnai kaani Anamika gaari nundi story late ga vastundi bahusaa aamey schedule tight ga undemo. Aamey e story ni aapakunda continue chestey baagundunu.

నిజంగానే నా షెడ్యూల్ చాలా టైట్ గా వుంది. అయినా అప్డేట్ లు ఇవ్వడం ఆపడంలేదు. ఈ కథని నేను మధ్యలో ఆపేస్తానని వర్రీ కాకండి, ప్రస్తుతానికి ఓ వంద ఎపిసోడ్ ల వరకు కథ ప్లానింగ్ జరిగిపోయింది. ఇంకో రెండు సంవత్సరాలు ఈ కథ వస్తూనే ఉంటుంది (నాకేమైనా అయితే తప్ప) 

[anaamika]

ఎల్లుండి ఒక మెగా అప్డేట్ ఇవ్వబోతున్నాను.

[anaamika]

అప్డేట్ 020


సరిత : ఏంటి సంగతి, కాలేజ్ నుండి నేరుగా ఇంటికి రాకుండా ఎక్కడికైనా వెళ్ళావా ?

శివ : అవునక్కా, అదీ.... చిన్న పనుంటే వెళ్ళాను.

సరిత : నీ లతక్క ఎప్పటినుంచో నీకోసం ఎదురుచూస్తోంది, ఎన్నిసార్లు అడిగిందో, 'శివ వచ్చాడా, శివ వచ్చాడా' ? అని.

శివ లోపలికి వెళ్ళాడు. అతనికి లతక్క కనిపించకపోవడంతో బట్టలు మార్చుకోవడానికి తన గదికి వెళ్ళాడు. శివ బట్టలు మార్చుకుంటున్నప్పుడు లతక్క ఆ గదిలోకి వచ్చింది.

లత : ఎక్కడికి వెళ్ళావు ? కాలేజ్ నుండి నేరుగా ఇంటికి రాలేదు.

శివ : అది.. అక్కా చిన్న పనుంటే నేను కాలేజ్ నుండి నేరుగా పవన్‌సార్ వాళ్ళింటికి వెళ్ళాను.

లత : అంత ముఖ్యమైన పనేముంది కడుపు నిండా తినకుండానే వెళ్ళడానికి ?

శివ : అది.. అక్కా కాలేజ్ యూనిఫామ్ కోసం డబ్బులు కావాల్సి వస్తే వెళ్ళాను.

లత : అయితే జిమ్‌లోనే అడగొచ్చు కదా, ఇంటికి వెళ్లాల్సిన అవసరం ఏముంది ?

శివ : ఎందుకంటే నేను ఇప్పుడే ఉద్యోగంలో చేరాను కాబట్టి ఆయన జీతం డబ్బులు ఇవ్వలేరు, అందుకే ఆయన పర్సనల్ గా డబ్బులు ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది కాబట్టి ఇంటికి పిలిచి ఇచ్చారు.

లత : సరే ఏదైతేనేంలే, పర్వాలేదు నువ్వు త్వరగా రా, నీకు ఆకలి వేస్తోంది కదా ?

శివ : లేదక్కా, ఆయన జ్యూస్ తాగించారు. మీరు ఊరికే టెన్షన్ పడుతున్నారు. మీరు వెళ్ళండి, నేను వస్తున్నాను.

లత : సరే, మరొక విషయం, ఈరోజు అందరికీ చెకప్ చేయడానికి డాక్టర్ గారు వచ్చారు, నువ్వు రాకపోవడంతో మేనేజర్ చాలా కోపంగా వున్నాడు.

శివ : చెకప్ కోసం ప్రత్యేకంగా అంతవసరం ఏముంది ? అంతా బాగానే ఉంది కదా ?

లత : అది ఎందుకో తెలియదు, అందరి రక్తం పరీక్షల కోసం తీసుకున్నారు. మేనేజర్, డాక్టర్ గారితోపాటే వెళ్ళాడు, ఆయన వస్తే నీ మీద కోప్పడతాడు.

శివ : పర్వాలేదక్కా, నేను చూసుకుంటాను.

లతక్క తన పని చేసుకోవడం కోసం వెళ్ళిపోయింది. శివ బట్టలు మార్చుకుంటున్నప్పుడు అతనికి స్నేహ మేడంతో ఈరోజు జరిగిన సంఘటన గుర్తుకొచ్చింది. నేను నిజంగానే అలా చేశానా అని శివకి నమ్మకం కలగలేదు. శివ ఆ సుఖాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ బట్టలు మార్చుకుని భోజనం చేయడానికి వెళ్ళాడు. రాత్రి ముగ్గురూ చదువుకోవడానికి కూర్చున్నప్పుడు శివ, వీణ & రజినీలకి ఇక నుండి వాళ్ళు తమ పాత యూనిఫామ్‌లు వేసుకోవాల్సిన అవసరం లేదని, కొత్తవి తీసుకుంటామని చెప్పాడు. ఇది విని ఆ ఇద్దరూ చాలా సంతోషపడ్డారు. అయితే రజని అతన్ని అడగనే అడిగింది.

రజని : కొత్తవి తీసుకోవడానికి డబ్బులు ఎక్కడినుంచి వచ్చాయి ?

శివ : దాని గురించి నువ్వెందుకు ఆలోచిస్తున్నావు ? నేను ఎక్కడ ఉద్యోగం చేస్తున్నానో అక్కడ అడ్వాన్స్ అడిగాను, అవన్నీ వదిలేయి, పదా చదువుకుందాం. ఇంకా చెప్పు కాలేజ్‌లో అంతా ఎలా నడుస్తోంది ?

వీణ : అంతా బాగానే ఉంది, నిజంగా ఇప్పుడు చదవడంలో ఉత్సాహం వస్తోంది. ఇప్పుడు అన్నీ అర్ధమవుతున్నాయి.

శివ : మంచి విషయం, మనం ముందుకి వెళ్లాలంటే మనకి ఇదే ఒక్కటే మార్గం. బాగా చదివితేనే ఏదైనా మంచి ఉద్యోగం దొరుకుతుంది, అప్పుడే మనం మన భవిష్యత్తుని తీర్చిదిద్దుకోగలుగుతాము.

తర్వాత ముగ్గురూ చదువుకోవడానికి కూర్చున్నారు. ఈరోజు కూడా చివర్లో వీణ బాత్‌రూమ్‌కి వెళ్ళిపోయింది. అయితే ఇదంతా ఆ ఇద్దరి ప్లానింగ్ అని శివకి తెలియదు. వీణ వెళ్ళగానే రజని, శివ వైపు చూసింది. రజిని కళ్లలో ఆహ్వానం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది కానీ ఇప్పుడు ఈ దారి ఎక్కడికి వెళ్తుందో శివ అర్థం చేసుకుంటున్నాడు.

శివ : రజని ఒక మాట చెప్పనా ?

రజని : సరే చెప్పు, ఇందులో అడగాల్సిన విషయం ఏముంది ?

శివ : చూడు, మనం చేస్తున్నది అసలు బాగోలేదు.

రజని : (శివ వైపు చూస్తూ) బాగోలేదా ? నువ్వు ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావు శివా ?

శివ : మనం చేస్తున్న పనిని ఒక మగాడు, ఒక ఆడది పిల్లల్ని కనడానికి చేస్తారు, ఒకవేళ మనం ఇలా చేసి నీకు పిల్లవాడు పుడితే... మనం ఇంకా చిన్నోళ్ళమే, నేను ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నానో నువ్వు అర్థం చేసుకుంటున్నావు కదా ?

రజని : (నవ్వుతూ) ఇలా చేయడం వల్ల పిల్లలు పుడతారని నీకెవరు చెప్పారు ?

శివ : అది.... చదువుకుంటుంటే తెలిసింది (అబద్ధం).

రజని : ఏంటి, కిస్ చేయడం వల్ల పిల్లలు పుడతారా ?

శివ : లేదు.

రజని : మరి ఇంకేంటి ?

శివ : కానీ ఎప్పటికైనా పిల్లలు పుట్టే పని జరుగుతుంది కదా !

రజని : (సిగ్గుపడింది, ఆ తర్వాత సర్దుకుని, నెమ్మదైన గొంతులో) పిల్లలు పుట్టకుండా ఉండటానికి కూడా అనేక మార్గాలుంటాయి.

శివ : (అతను రజినీని ఆశ్చర్యంగా చూసాడు) అది ఎలా ?

రజని : అవన్నీ తర్వాత చెబుతాను, ఇప్పుడైతే కిస్ చేయడం వల్ల బిడ్డ ఏమీ పుట్టదు కదా, వీణ వచ్చేస్తుంది.

శివ ఆమె కోరికని అర్థం చేసుకుని రజినీని పైకి లేపి గోడకి ఆనించాడు.

శివ : నీకు ఇలా చేయడం వల్ల ఎంజాయ్ వస్తుంది కదా ?

రజిని అతని కళ్లలోకి చూసి నవ్వింది. శివ ఆమె సన్నని పెదాలని తన గుప్పిట్లోకి తీసుకుని ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. రజిని కూడా శివ జుట్టులో తన చేతులు దూరుస్తూ అతన్ని కిస్ చేస్తోంది. ఈరోజు శివ ఆమె రొమ్ములని బాగా పిసుకుతున్నాడు. రజిని పురివిప్పుతూ శివ పెదాలని తడి చేస్తోంది. శివ తన ఒక చేతిని ఆమె వెనక్కి తీసుకెళ్లి రజిని పిర్రల్లో ఒకదాన్ని పట్టుకుని దాన్ని పిసకడం మొదలుపెట్టాడు. రజిని ఉలిక్కిపడి తన కళ్లని పెద్దవి చేసి శివని చూస్తోంది, అయితే కొద్దిసేపట్లోనే రజిని మామూలైపోయింది. శివ ఆమెని కిస్ చేస్తూ ఆమె పిర్రలని పిసకడం మొదలుపెట్టాడు. స్నేహ మేడంతో పోలిస్తే రజిని పిర్రలు చిన్నగా ఉన్నాయి అయినాసరే శివకి చాలా సుఖం కలుగుతోంది, అతని మొడ్డ పూర్తిగా గట్టిపడింది, దాన్ని శివ ఆమె పూకు మీద నొక్కుతున్నాడు. రజిని మరింత ఉద్రేకాన్ని పొందుతూ తన ఉద్రేకాన్నంతా శివ పెదాలని చప్పరిస్తూ బయటికి వదులుతోంది. వాళ్లకి వీణ అడుగుల శబ్దం వినిపించగానే విడిపోయారు. ఇద్దరూ ఆయాసపడుతున్నారు. శివ మళ్లీ ఒక చిన్న కిస్ పెట్టి గుడ్‌నైట్ చెప్పి తన గది వైపు వెళ్ళిపోయాడు. వీణ ఆ గదిలోకి వచ్చినప్పుడు రజని గోడకి అతుక్కుని నిలబడి ఉండడాన్ని చూసింది, రజిని అప్పటికీ కళ్ళు మూసుకుని తన శ్వాసని సరిచేసుకుంటోంది.

వీణ : ఏమైంది ? ఇక్కడెందుకు అలా నిలబడ్డావు ?

రజని : (వీణని చూసింది, ఆ తర్వాత సిగ్గుపడుతూ నవ్వుతూ కిందికి చూస్తూ) ఏమీ లేదు.

వీణ : లేదు లేదు నాకు మొత్తం తెలుసు, ఏం జరిగుంటుందో నేను వూహించగలను. (మృదువైన గొంతుతో అడిగింది) నీకు అతనితో అలా చేయించుకుంటూ ఉంటే సిగ్గు అనిపించదా ?

రజని : (నవ్వుతూ వీణని చూసింది) మనం సిగ్గుపడుతూ కూర్చుంటే ఇంక అంతే సంగతులు. అతను నాతో ఆ పని చేసినప్పుడు ఎంత సుఖంగా ఉంటుందో నేను నీకు చెప్పలేను.

వీణ : నిజంగానే చాలా సుఖంగా ఉంటుందా ?

రజని : అవును యార్ చాలా సుఖంగా ఉంటుంది, చెప్పాలంటే నేను ఆకాశంలో విహరిస్తున్నట్లు అనిపిస్తుంది, అతను ఆ పని చేస్తూనే ఉండాలని, చేస్తూనే ఉండాలని, ఎప్పటికీ ఆగకూడదని అనిపిస్తుంది.

వీణ : (ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి రజిని ముఖాన్ని అలాగే చూస్తూ వుంది) సరేలే ఇక పడుకుందామా ?

తర్వాత ఇద్దరూ సర్దుకుని పడుకున్నారు. శివ తన గదికి చేరుకునేసరికి లత ఎప్పటిలాగే జాకెట్ ఇంకా పెట్టీకోట్ లని వేసుకుని నిద్రపోతోంది. శివ అడుగుల శబ్దం విని లత తన కళ్ళు తెరిచింది. శివ తన బట్టలు మార్చుకుని కేవలం అండర్‌వేర్‌లో ఆమె పక్కన పడుకున్నాడు. రజినితో ఇప్పుడే అలా చేసి రావడంతో అతనికి కొద్దిగా వేడిగా ఉంది, అందుకే శివ, లతని తన దగ్గరికి లాక్కుని తన ఛాతీకి హత్తుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాడు. లత కూడా తన ఒక చేతిని అతని ఛాతీ మీద పెట్టి దాన్ని నిమురుతూ తన కళ్ళు మూసుకుంది.

లత : ఆయన ఎన్ని డబ్బులిచ్చారు ?

శివ : 5,000 రూపాయలు.

లత : (కళ్ళు తెరిచి) ఏంటి ? అంత ఎక్కువా ? ఎందుకు ?

శివ : అక్కా, నాకోసం అలాగే వాళ్ళిద్దరి బట్టల కోసం డబ్బులు కావాలి కదా !

లత : కానీ అన్ని డబ్బులు నీకెలా ఇచ్చారు ? నువ్వేమో నీ జీతం రెండున్నర వేలు మాత్రమే అని చెబుతున్నావు కదా.

శివ : అక్కా, మీకు తెలుసు కదా, మనలాంటి అనాథల మీద చాలాసార్లు జనాలు తమ దయని చూపిస్తారు. వాళ్ళు మనకి దానం ఇచ్చారని అనుకోండి. నా టీచర్ కూడా 3,000 ఇచ్చింది.

లత : ఆమె దగ్గర ఎందుకు తీసుకున్నావు ?

శివ : నేను వద్దని వారిస్తూనే వున్నానక్కా, ఆమె బలవంతంగా ఇచ్చింది.

లత : (మళ్లీ తన కళ్లని మూసుకుంటూ) సరే ఏమైతేనేంలే, నువ్వు కరెక్ట్ గానే చెప్పావు, మనలాంటి అనాథల మీద జనాలు దయ చూపిస్తారు. సరే మంచిది, నీ టెన్షన్ అయితే తొలగిపోయింది కదా.

తర్వాత వాళ్లిద్దరూ అలాగే పడుకున్నారు. కొద్దిసేపటి తర్వాత కూడా శివకి నిద్ర రావడం లేదు, పదే పదే స్నేహ మేడంతో జరిగిన ఆ సంఘటన అతని మనసులో మెదులుతోంది. తెలియకుండానే శివ తన కళ్ళు మూసుకుని లత వీపుని నిమురుతున్నాడు. అలా చాలా టైం గడిచి ఉంటుంది, అతని చేయి కిందికి జారి లతక్క పిర్రల వరకు చేరుకుంది. లత నిండుగా ఉన్న పిర్రలని అతను మెల్లమెల్లగా నిమరడం మొదలుపెట్టాడు, దాంతో అతని మొడ్డ గట్టిపడడం మొదలుపెట్టింది. తన ఆలోచనల్లో మునిగిపోయి శివ, లత పిర్రలని నొక్కుతున్నప్పుడు అకస్మాత్తుగా 'నేను ఏం చేస్తున్నాను' అనే విషయం అతనికి తెలిసొచ్చింది, శివ భయపడిపోయాడు, భయపడుతూ తన కళ్ళు తెరిచాడు. అతను లత ముఖాన్ని చూస్తున్నాడు. లత కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి, ఆమె నిద్రపోయింది, దాంతో శివకి కొద్దిగా ఊరట కలిగింది. శివ తన చేతిని వెనక్కి తీసుకుని లత ముఖాన్ని చూసాడు. నిజంగా లత ఎంత ముద్దుగా వుంది ! చిన్నపిల్లలాంటి అమాయకమైన ముఖం, ఇప్పుడే మూగబోయిన ఆమె గొంతు, మాట్లాడుతున్నట్లు వుండే కళ్ళు ఇప్పుడు మూసుకుని ఉన్నాయి. లత సన్నని అందమైన పెదాలని చూసి శివ మనసు అదుపు తప్పుతోంది, అయితే అతను తనని తాను కంట్రోల్ చేసుకుని ఆమెని చూస్తున్నాడు. పక్కాగా నిద్రపోతోందని తెలుసుకోవడానికి శివ, లతని ఒకటి రెండు సార్లు పిలిచాడు కానీ లత ఎలాంటి సమాధానం ఇవ్వలేదు దాంతో లత గాఢ నిద్రలో ఉన్నట్లు అతను భావించాడు.

అయితే లత మేల్కొనే ఉంది, ఆమె తను నిద్రపోతున్నట్లు కావాలనే నటిస్తోంది. ఇంతకుముందు ఆమె అలాగే నిద్రపోయింది అయితే ఎప్పుడైతే తన పిర్రల మీద శివ చేతి స్పర్శని తెలుసుకుందో ఆమెకి మెలకువ వచ్చింది కానీ నిద్రపోతున్నట్లు నాటకం ఆడుతూనే ఉంది.

లత నిద్రపోతోందని శివ గమనించి మెల్లగా తన పెదాలని లత పెదాల దగ్గరికి తీసుకెళ్లి వాటికి తాకించాడు, తిరిగి తన చేతిని మళ్లీ లత పిర్రల మీద పెట్టాడు. అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఒకవైపు ఇలా చేయకూడదని అతనికి అనిపిస్తోంది కానీ అతని భావాలని అతను అదుపులో ఉంచుకోలేకపోతున్నాడు. తన పెదవుల మీద లత శ్వాసని శివ అనుభవిస్తున్నాడు. శివ శరీరం చాలా ఉత్తేజాన్ని అనుభవిస్తోంది దాంతో అతను మెల్లమెల్లగా లత పెటికోట్‌ ని పైకి లేపాడు, తన చేతిని ఆమె నగ్నంగా మారిపోయిన పిర్రమీద పెట్టి దాన్ని నిమురుతున్నాడు. శివ ఎప్పుడు లత పెదాలని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడో అతనికే తెలియలేదు.

లత చాలా కష్టపడి తనని తాను అదుపులో ఉంచుకుంటోంది. శివ కొద్దిగా ముందుకి జరుగుతూ తన మొడ్డని బట్టల వెనుక దాక్కున్న లత పూకు దగ్గరికి జరిపాడు. లత పెదవులు కొద్దికొద్దిగా వణుకుతున్నాయి, ఆమె నోటిలోని తీపిదనం శివని మరింత ఆశపెడుతోంది, అతను లత పెదాలని మెల్లమెల్లగా చప్పరిస్తున్నాడు. తనని తాను ఆపుకోలేకపోయినప్పుడు అతను భయపడుతూ చాలా జాగ్రత్తగా లత పెటికోట్ ముందు భాగాన్ని కూడా పైకి జరిపాడు, దాంతో లత పూకు పూర్తిగా బట్టలు లేకుండా దర్శనమిచ్చింది. శివ తన అండర్ వేర్ ని కూడా కిందికి జరిపి తన మొడ్డని బయటికి తీసి, దాని లత పూకుకి ఆనించాడు. అతని మొడ్డ లత పూకు వెంట్రుకలకి తగిలింది. శివ మెల్లమెల్లగా లత కాలుని పైకి లేపుతూ తన మీదికి ఎక్కించుకున్నాడు, అలాగే ఆమె కూడా కొద్దిగా ముందుకి జరిగింది.

లత తన పూకు మీద శివ నగ్నంగా వున్న మొడ్డని అనుభూతి పొందుతూ అంతులేని భావనలోకి వెళ్ళిపోతోంది. లత చాలా కష్టపడి పెరుగుతున్న తన శ్వాసని అదుపులో ఉంచుకుంటోంది. ఆమె పూకులో నుండి చాలా రసం కారుతోంది. శివ తన మొడ్డని సర్దుకుంటూ లత పూకు పగులు మీద దాంతో రుద్దుతుంటే ఆమె పరిస్థితి మరింత దిగజారిపోయింది, లత పూకులో నుండి రసాల నదులు ప్రవహించి శివ మొడ్డని తడిపేస్తున్నాయి, శివ తన మొడ్డని కదిలించడంతో లత పూకు మొత్తం తడిచిపోతోంది. శివ తన మొడ్డని తన పూకు రంధ్రం మీద నిలబెట్టాడని లతకి ఎప్పుడైతే అనిపించిందో, అప్పుడు ఆమె గుండె వేగం పెరిగింది, శివ మొడ్డని అనుభూతి చెందుతూ లత పూర్తిగా వుద్రేకంలోకి వెళ్ళిపోయింది.

శివ తన మొడ్డ మీద ఆ జారే స్వభావాన్ని, ఆ పూకు రంధ్రం యొక్క వేడిని అనుభవిస్తున్నాడు. అతను లత పూకు మీద కొద్దిగా ఒత్తిడిని కలిగించాడు దాంతో లత పూకు పెదాలు విచ్చుకోవడం మొదలైంది, అతని మొడ్డ యొక్క తల భాగం పూర్తిగా లత పూకు రంధ్రాన్ని కప్పేసింది. శివ మెల్లిగా ఒత్తిడిని మరింత పెంచాడు కానీ అతని మొడ్డ లోపలికి వెళ్లడం లేదు.

లత ఇప్పుడు పిచ్చిదైపోయింది, ఆమె శ్వాస చాలా వేగంగా సాగుతోంది, ఆమెకి భయంగా కూడా ఉంది అయితే లత ఇందుకు రెడీగానే ఉంది. శివ చాలా ప్రయత్నిస్తున్నాడు కానీ అతని మొడ్డ కొంచెం కూడా లోపలికి వెళ్లడం లేదు. శివ ప్రయత్నిస్తూ మెల్లమెల్లగా లోపలికి నెడుతున్నాడు. లత దీన్ని భరించలేకపోయింది, ఆమె కుదుపులు తీసుకుంటూ పరాకాష్టకి చేరుకుంది.

లత కుదుపులు తినడం చూసి శివ భయపడిపోయాడు, లతకి దూరంగా జరగబోయాడు కానీ లత కాళ్లు అతన్ని గట్టిగా చుట్టుకుని ఉన్నాయి దాంతో అతను దూరంగా జరగలేకపోయాడు, శివ ఇక అలాగే ఆగిపోయాడు. కొద్దిసేపటికి లత మామూలైపోయింది. లత మెలకువగానే ఉందని శివకి తెలిసిపోయింది, దాంతో అతనికి చెమటలు పడుతున్నాయి, లతకి ఏం సమాధానం చెప్పాలా అని అతనికి భయమేసింది. శివ భయపడుతూ ఆమెనే చూస్తున్నాడు కానీ లత కళ్ళు మూసుకునే ఉన్నాయి.

శివ, లత నిద్రపోతుందని అనుకున్నాడు కాబట్టి అతను ఇకపై ఎక్కువ రిస్క్ తీసుకోవడం కరెక్ట్ కాదని అనుకుని అలాగే తన లేచి నిలబడిన మొడ్డతో నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నించాడు. అతనికి మెల్లిగా నిద్ర పట్టింది.

చాలా సేపు ఎలాంటి కదలిక లేకపోవడంతో లత తన కన్నుని మెల్లగా తెరిచి నిద్రపోయిన శివని చూసింది. ఆమె శివ అందమైన ముఖాన్ని చూస్తూ ఉండిపోయింది. ఆ తర్వాత ముందుకి జరిగి తన పెదవులతో అతని పెదాలని కలిపింది, లత అలాగే పడుకుని నిద్రలోకి జారుకుంది.

*****

ఇక్కడ పవన్ తన ఇంటికి చేరుకున్నప్పుడు స్నేహ మంచం మీద పడుకుని ఉండటాన్ని గమనించాడు. తలుపుకి కూడా తాళం వేసి లేదు. మామూలుగా అయితే ఇది సురక్షితమైన ప్రాంతం కాబట్టి భయపడాల్సిన అవసరం ఏమీ లేదు, అయినాసరే అతనికి ఆందోళన కలిగింది. అతను వెంటనే తన భార్య కోసం వెతకడం మొదలుపెట్టేసరికి స్నేహ బెడ్‌రూమ్‌లోనే కనిపించింది.

పవన్‌ : ఏమైంది డార్లింగ్ ? ఇంత త్వరగా పడుకున్నావు ?

స్నేహ : మీరు వచ్చేసారా ? (ఆమె మంచం మీది నుండి లేవడానికి చూసింది) ఆఅహ్హ్హ్ (ఆమె తిరిగి పడుకుంది)

పవన్‌ : (ఆందోళనకరమైన స్వరంతో) ఏమైంది నీకు ? నువ్వు బానే ఉన్నావు కదా ?

స్నేహ : (ఏమని చెప్పాలి ? తన భర్తకి ఏం జరిగిందని చెప్పాలి ?) కొద్దిగా నా నడుము నొప్పిగా ఉంది.

పవన్‌ : ఏం జరిగింది ? నిన్ను నువ్వు జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి కదా. నేను నీకు మందు ఇస్తాను (అతను ఒంటినొప్పికి మందు ఇచ్చాడు) దీంతో నీకు ఉపశమనం కలుగుతుంది.

స్నేహకి చాలా సిగ్గుగా అనిపించింది, ఆమె తన ముఖాన్ని మరోవైపు తిప్పుకుని పడుకుంది. పవన్‌కి అడగడానికి కూడా సిగ్గుగా అనిపిస్తోంది.

పవన్ : నేను అడగకూడదనుకుంటున్నాను కానీ..... అంతా జరిగిపోయిందా ?

స్నేహ : హ్మ్మ్ (ఆమె క్లుప్తంగానే సమాధానం ఇచ్చింది)

పవన్‌ : (తన తలని వంచుకుని) సారీ స్నేహా, నేను నిన్ను ఇలాంటి సిగ్గుచేటు పరిస్థితిలోకి  నెట్టాను.

స్నేహ : (ఆమె బాగా సిగ్గుపడుతున్న పవన్‌ని చూసింది) సారీ చెప్పకండి, మీకు ఎంత బాధ కలుగుతుందో నేను అర్థం చేసుకోగలను.

పవన్‌ : నీకు ఏమనిపిస్తోంది ? అంతా సర్దుకుంటుంది కదా ?

స్నేహ : మీరు ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నారు ?

పవన్‌ : నా ఉద్దేశం, అతనికి మొదటిసారి అని నువ్వు చెబుతున్నావు కదా, కాబట్టి అంతా బాగానే జరిగిందా ?

స్నేహ తన మనసులో "ఇప్పుడు మీకు ఏం చెప్పను పవన్, నా పరిస్థితిని అతను ఎలా మార్చేశాడో మీకేం తెలుసు" అని అనుకుంది.

స్నేహ : హ్మ్మ్.

స్నేహకి కూడా పవన్‌ ఎలా అనుకుంటున్నాడో తెలుసుకోవాలని అనుకుంది.

స్నేహ : మీకు మంచిగా అనిపించడం లేదా పవన్ ? మీ సొంత భార్యని వేరొకరితో........

పవన్‌ : అనిపిస్తోంది స్నేహ, చాలా బాధగా అనిపిస్తోంది, కానీ బహుశా నన్ను నేను ఆ పరిస్థితికి సర్దుబాటు చేసుకున్నాను. సరే నువ్వు రెస్ట్ తీసుకో, నేను బయటి నుంచి భోజనం తీసుకొస్తాను.

స్నేహ తన కళ్ళు మూసుకుని, శివ వెళ్ళిపోయిన తర్వాత డాక్టర్‌తో జరిగిన సంభాషణని  గుర్తుచేసుకోసాగింది.

స్నేహ : (డాక్టర్‌ కి ఫోన్ చేసింది) హలో డాక్టర్, నేను స్నేహని మాట్లాడుతున్నాను, ఈ టైంలో మీకు ఫోన్ చేసినందుకు సారీ.

డాక్టర్ : (ఆమె ఒక మహిళ) పర్వాలేదు మిసెస్ స్నేహా, చెప్పండి, ఎందుకు ఫోన్ చేశారు ?

స్నేహ : మేడం, మిమ్మల్ని ఒక విషయం అడగాలి, కేవలం ఒక్క రోజు సెక్స్ చేయడం వల్ల గర్భం వస్తుందా ?

డాక్టర్ : నేను మీకు చెప్పాను కదా మీ భర్త వీర్యకణాలు తక్కువగా ఉన్నాయని, కాబట్టి అది సాధ్యం కాదు.

స్నేహ : లేదు మేడం, నేను వేరొకరి కోసం అడుగుతున్నాను.

డాక్టర్ : చూడండి, అలా ఖచ్చితంగా చెప్పలేము, ఒక్కసారిలో జరగొచ్చు లేదా జరగకపోవచ్చు, సాధారణంగా ఎవరైనా మహిళ చివరి నెలసరి తర్వాత పద్నాలుగో రోజు నుండి ఒక వారం వరకు రోజూ లేదా కనీసం రెండు రోజులకి ఒకసారైనా సెక్స్ చేస్తే అవకాశాలు చాలా పెరుగుతాయి.

స్నేహ : థాంక్ యు మేడం, అలాగే మరోసారి సారీ, ఈ టైములో  డిస్టర్బ్ చేసినందుకు.

డాక్టర్ : పర్వాలేదు, స్నేహాగారూ ఇంకా ఏమైనా ఉందా ?

స్నేహ : లేదు మేడం, థాంక్స్.

స్నేహ తన కళ్ళు మూసుకుని ఇక తను ఏం చేయాలి అని ఆలోచిస్తోంది. శివతో మళ్లీ...... ఆమె మనసు మాత్రం అలా చేయాలని కోరుకుంటోంది అయితే ఆమె సంస్కారం మాత్రం అడ్డు చెబుతోంది. బిడ్డ కోసం ఆమె ఇదంతా చేస్తున్నా, పవన్ గురించి ఆలోచిస్తోంటే ఆమెకి బాధగా కూడా అనిపిస్తోంది. ఇక మరోవైపు ఆమె శివతో గడిపిన టైం పదే పదే స్నేహకి గుర్తుకొస్తోంది. స్నేహ ఒకవైపు బాధపడుతోంది, మరోవైపు నవ్వుకుంటోంది.

*****

ప్రతిరోజూ లాగే శివ ఉదయం లేచేసరికి లత అతనిమీద అర్ధభాగానికి పైగా ఎక్కి పడుకుని ఉండటాన్ని గమనించాడు. రాత్రి జరిగిన సంఘటన అతనికి గుర్తుకు రావడంతో శివకి కొద్దిగా భయం కూడా వేసింది, అయితే లత అలా ప్రశాంతంగా నిద్రపోతుండటం చూసి అతనికి ఊరట కూడా కలిగింది. శివ నగ్న మొడ్డ లత కాళ్ల కింద నలిగిపోయింది. చాలా జాగ్రత్తగా లత కాలుని పక్కకి జరిపి అతని స్థానంలో బదులుగా దిండుని పెట్టి శివ లేచి నిలబడ్డాడు. శివ లేచి నిలబడి లత వైపు చూసినప్పుడు ఆమె ఒక కాలు మడతపెట్టుకుని ఉంది, ఆమె నగ్నంగా ఉన్న పిర్రలు కనిపిస్తున్నాయి.

స్నేహ మేడంతో పోలిస్తే లత పిర్రలు చిన్నగా ఉన్నాయి అయితే చాలా ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తున్నాయి. వాటిని చూసేసరికి శివ మొడ్డ మళ్ళీ గట్టిపడడం మొదలుపెట్టింది. శివ తనని తాను చాలా తిట్టుకున్నాడు, చాలా కష్టపడి తనని తాను అదుపులో ఉంచుకున్నాడు, లత పెటికోట్‌తో కనబడుతున్న ఆ దృశ్యాన్ని కప్పేసి ఒక దీర్ఘమైన శ్వాస తీసుకుని బాత్‌రూమ్ వైపు వెళ్ళిపోయాడు.

శివ బయటికి వెళ్ళిన వెంటనే లత మెల్లగా అతని వైపు చూసింది. శివ వెళ్ళిపోగానే ఆమె నవ్వుకోవడం మొదలుపెట్టింది.

లత తన మనసులో "నిన్ను ఎవరు ఆపారు ? నువ్వు ఏం చేయాలనుకుంటున్నావో అది చేసేయ్. ఇకముందు నా దగ్గరికి వచ్చి నాతో చెయ్యి అని నేనేమి చెప్పను. మొదటి ముందడుగయితే నువ్వే వేయాలి శివా. నేను ఆ క్షణం కోసం ఎదురుచూస్తుంటాను" అని అనుకుంది.

సిగ్గుపడుతూ లత తన ముఖాన్ని దాచుకుని తిరిగి పడుకుంది. శివ తయారై బయలుదేరుతున్నప్పుడు ఎదురుగా సరితక్క కనిపించడంతో అతను ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళాడు. శివని చూసి సరిత కూడా అతని దగ్గరికి నడుచుకుంటూ వచ్చింది.

శివ : గుడ్ మార్నింగ్ అక్కా.

సరిత : (నవ్వుతూ) గుడ్ మార్నింగ్, అయితే పనికి బయలుదేరావా ?

శివ : అవునక్కా.

సరిత : (కొంటె నవ్వుతో) అయితే ఇంకెప్పుడు వెళ్తావు....... స్నానానికి ?

శివ : (సరిత అన్న మాటలకి అతనికి కొద్దిగా సిగ్గు అనిపించింది) ఏంటక్కా, మీరు కూడా.

సరిత : అయితే నేను నీకు స్నానం చేయించడం నీకు నచ్చలేదు, అంతేనా ? సరే.... పర్వాలేదు.

శివ : ఏంటక్కా మీరు కూడా.

సరిత : ఒకవేళ నచ్చితే చెప్పు మరి.

శివ : (సిగ్గుపడుతూ) అవునక్కా.

సరిత : అయితే ఇంకెప్పుడు నాతో పాటు స్నానానికి వస్తావు ?

శివ : (నవ్వుతూ) మీరు ఎప్పుడు చెబితే అప్పుడు.

సరిత : (నవ్వుతూ) సరే చూద్దాంలే, ఏదో ఒకటి చేస్తాను.

ఆ రోజంతా అలాగే గడిచిపోయింది. రెండవ రోజు శివ, జూహి మేడం ఇంటి పక్కనుండి వెళుతున్నప్పుడు ఆ ఇంట్లో లైట్ వెలుగుతుండటాన్ని గమనించి అతను ఆ వైపుకి తిరిగాడు.

[anaamika]

Latha

మీకు ఇలాంటి అద్భుతమైన పిక్స్ ఎక్కడ దొరుకుతాయండీబాబు !!!!

simply amazing