நண்பர்களே, நான் ஒரு வங்கி ஊழியர் அதனால் என்னோட பதிவும் எழுதும் போதும் Personal timing ah பொருது தான் இருக்கு அதனால் பொறுமைகாக்கவும். வங்க கதை கூ போவோம். Comment செஞ்ச நண்பர்களுக்கு நன்றி என்ன அனாலும் கதை நிறுத மாட்டேன் உங்களுக்கு எப்டி கதை போகணுமோ சொல்லுங்க apdi கொண்டு போலாம்...
அத்தியாயம்: ஒன்று. என் குடும்பம்
ஆந்திர எல்லையில் அமைந்திருந்த 'கடா'. இருள் கவ்விய அந்த மழங்காட்டில் இருந்த தனிமையான 2BHK வீடு. பகலின் நிசப்தத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு, அந்த அறையிலிருந்து படுக்கை ஆடும் சத்தம் மட்டும் தாளக்கதியாய் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது.
கீச்... கீச்... கீச்...
அடக்கப்பட்ட முனகல்களும், காட்டுத்தனமான மூச்சுக்காற்றும் அந்த அறையின் உஷ்ணத்தை கூட்டின.
"ஏய்... இரு... நைட்டியைக் கசக்காத..." ஒரு பெண்ணின் சிணுங்கும் குரல்.
"ம்ம்ம்... சும்மா இரு..." முரட்டுத்தனமான முனகல்.
"அவசரப்படாத... புது ஜட்டியைக் கிழிச்சிட்ட பாரு... மெதுவா," அவள் அடக்கிய குரலில் அதட்டினாலும், அவளது கைகள் இஷ்டமில்லாதது போல் அவனது முதுகை ஆதரவாக வருடிக்கொண்டிருந்தன. அந்த அறையெங்கும் வியர்வை வாடையை மீறி, அவள் பூசியிருந்த பாண்ட்ஸ் பவுடரின் வாசம் கும்மென்று வீசியது.
ட்ரிர்ர்ர்... ட்ரிர்ர்ர்...
திடீரென அடித்தது அவளது போன். ஸ்கிரீனில் 'மகன் ரமேஷ்'. மூச்சிரைக்கப் போனை எடுத்தாள்.
"அம்மா, நீ வாங்க சொன்ன சாமான்லாம் வாங்கிட்டேன் மா, வீட்டுக்கு வரவா?"
அவள் தன் மூச்சுக்காற்றை சிரமப்பட்டு அடக்கிக்கொண்டு, "ஆஹ்... ஷ்ஷ்... இல்லடா ரமேஷ்... அப்படியே பார்க் இல்லனா பீச் போயிட்டு வா... ஒரு ஒன் ஹவர் கழிச்சு வா..." என்றாள்.
அவள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, பின்னணியில் அந்த ஆள் அவளை விடுவதாக இல்லை. "ஏய்... காலை லேசா..." என்று அவன் முனக, "ச்ச, பொறுமையா, அவன் வர ஒன் ஹவர் ஆகும்," என்று அவனிடம் கிசுகிசுத்துவிட்டுப் போனை கட் செய்தாள்.
மறுமுனையில், போனை கட் செய்த ரமேஷ் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான். ஆக்சிலேட்டரை அவன் வெறித்தனமாக முறுக்க, பைக் அந்த இருண்ட ரோட்டில் பேய்த்தனமாகச் சீறிப் பாய்ந்தது. முகத்தில் அறையும் காற்றில் அவனுக்கு எந்தக் குழப்பமும் இல்லை. தன் அம்மா அந்த அறைக்குள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாள் என்பது அவனுக்கு நன்றாகவே தெரியும். அது அவனுக்குப் பழகிவிட்டது மட்டுமல்ல, அவனுக்குள்ளும் ஒருவிதமான வக்கிரக் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருந்தது.
"ஒத்தா... இவனுங்களுக்கு இதான் வேலையே," என முனகியபடி பைக்கை இன்னும் வேகமாக முறுக்கினான். 60... 80... 100 என ஸ்பீடோமீட்டர் எகிற, அவன் மனத்திரையில் இந்தக் கதையின் சுழலில் சிக்கியிருக்கும் கதாபாத்திரங்கள் ஒவ்வொன்றாக விரிந்தன.
ரம்யா: நாற்பது வயதிலும் நதியா போல் செதுக்கி வைத்தாற்போன்ற ஒரு முதிர்ச்சியான அரபியன் குதிரை. பழுத்த வெண்மை நிறம். லேசாகத் தளர்ந்திருந்தாலும் திமிறி நிற்கும் அவளது முலைகளும், சற்றுப் பின்னால் தூக்கலான அவளது குண்டியும் அவளது பாடி ஷேப்பை அப்பட்டமாகக் காட்டும். புருஷனே கதின்னு இருந்தவள், இன்று சூழலின் சூழ்ச்சியால் ஒரு முரடனின் படுக்கைக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கிறாள். எப்பேர்ப்பட்ட வலியையும், துரோகத்தையும் தனக்குள் புதைத்துக்கொண்டு அமைதியாக நகரும் ஆழமான மனம் கொண்டவள்.
ரமேஷ்: இந்தக் கதையின் நாயகன். அம்மாவின் மேல் உள்ள அளவற்ற பாசம், தன் கண்ணெதிரிலேயே அவள் இன்னொருத்தனிடம் 'ஓலு' வாங்குவதைப் பார்த்துப் பார்த்து, அவளைத் தானும் 'போட' வேண்டும் என்ற வெறியாக மாறிப்போன ஒரு சைக்கோத்தனமான வக்கிரக்காரன்.
ராமு: பெரிய கட்டைப் பூலு கொண்ட முரடன். கல்யாணம் ஓவர் மூட்டில் இருப்பவன். ரம்யாவின் அப்பாவிடம் பண்ணையில் வேலை பார்க்கும் எடுபிடி. இவனுக்கு பிட்டுப் படம் போட்டுக் காட்டி உசுப்பேத்தி விட்டதே ரமேஷ்தான். ஆனால் இன்று அதே ரமேஷின் அம்மாவையே அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
பைக்கில் சீறிப் பாய்ந்துகொண்டிருந்த ரமேஷுக்குத் தெரியும், தன் அம்மாவின் இந்த விபரீதமான நிலைமைக்கு அவளது அப்பாவும் அம்மாவுமே முழு முதல் காரணம் என்று.
***
(FLASHBACK)
ஊரோட பெரிய வீடு. முற்றத்துல இருக்கிற அந்த பெரிய மர நாற்காலியில ஒரு ராஜா மாதிரி உக்காந்துருக்கான் ரம்யாவின் அப்பா ரெங்கய்யா. நெத்தியில பெரிய குங்குமப் பொட்டு, கண்ணுல எப்பவும் ஒரு அதிகாரத் திமிரும், அடங்காத காமமும் நிறைஞ்ச முரடன். அவனுக்குக் கீழ தரையில உக்காந்து, அவனோட வலது காலப் புடிச்சு அமுக்கி விட்டுக்கிட்டு இருக்கான் எடுபிடி ரீகன்.
அப்போ வாசல்ல ஒரு புருஷனும், பொண்டாட்டியும் ரொம்ப பவ்யமா, கூனிக்குறுகி வந்து நிக்கிறாங்க.
"வாய்யா... என்ன இந்தப் பக்கம்?"
"ஐயா... எம் மவ மாசமா இருக்காளுங்க ஐயா... வளைகாப்புக்கு கைமாத்தா ஒரு ஆயிரம் ரூவா தொகை குடுத்தீங்கன்னா... செலவுக்கு ஆவும்."
வந்தவன் பேசிக்கிட்டு இருக்கும்போதே, ரெங்கய்யாவோட பார்வை அவன் பொண்டாட்டி மேல போகுது. வயக்காட்டுல வேலை செஞ்சு வெயிலில் கருத்த, வட்டமான இடுப்பு. நட்டுக்கட்டையான தேகம். ஜாக்கெட் எதுவும் போடாமல், சேலையை மட்டும் மாராப்பா சுத்தி கட்டி இருக்கா. வியர்வை வழிய நிக்கிற அவளோட பழுத்த முலைகளையும், இடுப்பையும் ரெங்கய்யா வெறித்துப் பார்க்க, பதட்டத்துல சேலைக்குள்ள முட்டிக்கிட்டுத் தெரியுற தன்னோட காம்பை அவள் மறைக்க முயற்சி பண்றா.
பார்வையை அவள் மீதிருந்து விலக்காமலே, "அடியேய்... உள்ள போயி ஒரு ஆயிரம் ரூவா எடுத்துட்டு வா," என்று கத்தினான். உள்ளே இருந்து வந்த ரெங்கய்யாவின் மனைவி (ரம்யாவின் அம்மா) எந்திரம் போல் பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டுப் போனாள்.
வந்தவன், "ஐயா... அடமானத்துக்கு என் வயக்காட்டுப் பத்திரத்த..." என இழுக்க,
"அடமானம் ஒண்ணும் வேணாம்... கெளம்பி புள்ளையப் பாத்துக்கோங்க!" என்று கையை நீட்டி தடுத்தான். அவர்கள் திரும்பி நடக்கும்போது, ரெங்கய்யாவின் கண்கள் அந்தப் பெண்ணின் குண்டியைப் பார்த்தபடியே காமத்தோடு பின் தொடர்கிறது.
இப்போது முற்றத்தில் ரெங்கய்யாவும், ரீகனும் மட்டுமே.
"எலெய் ரீகா... வயசானாலும் சிறுக்கி எப்படி இருக்கா பாரு..."
ரீகன் பழைய கதையை ஞாபகப்படுத்தி வஞ்சகமாகச் சிரித்தான். "ஐயா... அன்னைக்கு அவ காலு உடைஞ்சு கிடந்தப்ப அவள உங்களால அனுபவிக்க முடியல... ஆனா, பள்ளிக்கூடம் போன இவ மவள, நம்ம ரம்யா பாப்பாவோட விளையாட வந்தப்போ நீங்க 'மிதிச்சீங்களே' (போட்டீங்களே)... அந்தப் புள்ள தான்யா இப்போ அவ புருஷனுக்கு முழுகாம இருக்கு!"
பழைய நினைவில் ஊறி, வெறியோடு சிரித்தான் ரெங்கய்யா. "ஹாஹா... மவ அவ புருஷனுக்குப் புள்ள பெக்கட்டும்... ஆனா, அன்னைக்கு தப்புன இந்த ஆத்தா... ம்ம்ம்... அன்னைக்கு விட்ட இந்த சிறுக்கி முண்டைய... இப்போ ஒருக்கட்ட அனுபவிக்கணும்டா!" அவன் கண்களில் வெறித்தனம் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
***
மூன்று மாத வட்டிக்காக, அன்றிரவே அந்தக் குடிசைக் கதவைத் தட்டினார்கள் ரெங்கய்யாவும் ரீகனும். கதவைத் திறந்தாள் அவள்.
"ஐயா... கும்பிடுறேனுங்க!"
"உன் கும்பிட சூத்துல சொருகு... மூணு மாசமா வட்டி எங்கடி?" எனச் சீறினான் ரெங்கய்யா.
"ஐயா அவரு சந்தைக்குப் போயிருக்காரு. வந்தவுடனே குடுக்குறேனுங்க. விடியுற வரை பொறுத்துக்குங்க சாமி..." என்று அவள் முட்டிபோட்டு அழுதாலும், அவளுக்குள் ஒரு ரகசியக் காமம் ஊறிக்கொண்டிருந்தது. அவளுக்கு ரெங்கய்யாவிடம் படுக்கச் சம்மதம்தான்; ஆனால் இதைத் தொடர்ந்து வழக்கமாக்கிக் கொள்ளக் கூடாது என்பதற்காகக் கச்சிதமாகப் பத்தினி வேஷம் போட்டாள்.
"அவன் குடுப்பான்... அதுவரை குடுக்காததுக்கு யாருடி குட்டியக் குடுப்பா?" ரெங்கய்யா ரீகனைப் பார்க்க, அவன் சென்று சிம்னி விளக்கைக் கொண்டு வந்தான். அவள் சேலை முந்தானை கீழே சரிய, ஜாக்கெட் அணியாத அவளது மார்புகளைக் குறுக்கே கட்டி மறைத்திருந்த துணியும் விலகியது. ரெங்கய்யா கயிற்றுக் கட்டிலில் ஏறி உட்கார்ந்தான்.
"ஏட்டி... மொத்தத்தையும் அவுத்து அம்மணமா நில்லு!"
அவள் மேல்துணியை அவிழ்க்க, இரண்டு முலைகளும் தொப்பென்று கீழே சரிந்தன. பாவாடையை அவிழ்க்க, அது வட்டமாகக் கீழே விழுந்தது. கால்களுக்கு நடுவே அடர்ந்த காடு மாதிரி முடி. கட்டிலில் கிடந்த அவளைப் பார்த்து ரெங்கய்யாவின் காமம் அதிகாரமாக மாறியது.
"அடியேய்... எழுந்து நில்லுடி!"
அவள் மெதுவாக இறங்கி நிற்க, தன்னிச்சையாக அவளது கைகள் தன் முலைகளையும், புண்டையையும் மறைத்துக் கொண்டன.
"அடி சிறுக்கி! முழுசா நனைஞ்சாச்சு... இனி எதுக்குடி இந்தப் பத்தினி வேஷம்? கையக் கீழ போடுடி முண்ட!"
அவள் போலி அழுகையோடு கைகளைக் கீழே தொங்கப் போட்டாள். ரீகன் சிம்னி விளக்கை அருகில் தூக்கிக் காட்ட, மஞ்சள் வெளிச்சத்தில் அவளது அம்மண ரகசியம் ரெங்கய்யாவின் கண்களுக்கு முழு விருந்தானது.
சுத்தமான தங்க நிற தேகம். பழுத்த முலைகள். வெளிச்சத்தில் உடம்பில் வழியும் வேர்வைத் துளிகள் வைரமாக மின்னின. வாழைத்தண்டு தொடைகள், ஆழமான தொப்புள், அடிவயிற்றுக்குக் கீழே அடர்ந்த இயற்கையான காடு. முலைகளின் பிளவின் வழியே வேர்வை சிறு காவேரி அருவியாய் வழிந்து இறங்கியது. முரடனாக இருந்தாலும் காமத்தில் தான் ஒரு தேர்ந்த கலை ரசிகன் என்பதை ரெங்கய்யாவின் கண்கள் காட்டின.
அவள் முகத்தில் அழுது வடியும் நடிப்பு இருந்தாலும், 'தன் சொந்தப் புருஷன் கூட இத்தனை வருஷமா தன்னோட அழகை இப்படி ரசித்துப் பார்த்ததில்லையே' என்கிற பெண்மையின் கர்வம் அவளுக்குள் இருந்தது.
"திரும்புடி!" - காமத்தில் கிறங்கிப்போய், மூச்சு வாங்கியபடி சொன்னான் ரெங்கய்யா.
அவள் மெதுவாகத் திரும்ப, 'நெல்லுக்குப் பாயும் தண்ணீர் புல்லுக்கும் பாயட்டும்' என ரீகனின் கண்களும் அந்த விருந்தை ருசித்தன. மைதா மாவு போன்ற முதுகு, இடி மின்னல் மாதிரி வளைந்து நெளிந்து இறங்கும் இடுப்பு, அதற்குக் கீழே திமிறிக்கொண்டு நிற்கும் அவளது குண்டி.
"என்னடி... உலகத்துல இருக்கிற எல்லா அழகையும் கொண்டு வந்து இங்க சொருகி வெச்சிருக்க கள்ளி..."
உதட்டைக் கடித்தபடி முணுமுணுத்த ரெங்கய்யா மெதுவாக முன்னே சென்று, தனது முரட்டு விரல்களில் ஒன்றை அவளது பிட்டங்களின் பள்ளத்தில் லேசாக விட்டான். அவன் விரல் பட்ட மறுகணமே, அவளது உடம்பு 'திக்'கென்று அதிர்ந்து சிலிர்த்தது. அவளது போலி வேஷம் கலைந்து, அந்த ஒற்றை விரல் தீண்டல் அவளுக்குள் ஒரு எரிமலையைப் பற்ற வைத்தது. அவள் இப்போது முழுமையாக அவனது முரட்டுத்தனத்திற்கு ரசிகையாகிவிட்டாள்.
ரெங்கய்யா தான் கழற்றிப் போட்ட வேட்டியை அவள் முகத்தில் வீசினான்.
"இந்தா... இத வெச்சு, எனக்காக ஏதாச்சும் ஆட்டம் ஆடுடி..."
அவள் அதைத் தன் மார்புக்குக் குறுக்காகக் கட்டிக்கொள்ளப் பார்க்க, "அடியேய்... உடம்ப மறைக்கக் குடுக்கலடி... அத எடுத்து உன் தலையில முண்டாசு மாதிரி கட்டிக்கிட்டு ஆடுடி!" என அதிகாரம் செய்தான்.
"ஐயோ... வேணாம் ஐயா," என்று அவள் தொடர்ந்து நடிக்க, கடுப்பான ரெங்கய்யா வேட்டியை உருவி அவள் கழுத்தில் ஒரு சுத்து சுத்தி, மாட்டைப் பிடித்து இழுப்பது போலத் தன் பக்கம் வெடுக்கென இழுத்தான்.
நிலைதடுமாறிய அவள், அப்படியே கட்டிலில் மண்டியிட்டு அவனுக்கு முன்னே விழுந்தாள். அவளது தேம்பலை அடக்க, அவளது தலையைத் தன் பக்கம் அழுத்திப் பிடித்து, உதட்டோடு உதடு வைத்து வெறித்தனமாக ஒரு முத்தம் கொடுத்தான். ரெங்கய்யாவின் வாயிலிருந்து வரும் கள்ளு, வெத்தலை பாக்கு, பீடி நாத்தம் எல்லாம் சேர்ந்து அவளுக்கு வாந்தி வருவது போல் குடலைப் பிரட்டியது.
'எவனுக்கும் தெரியாம வீட்டுக்கு வர்ற மருமகன் கூட, நாப்பது நிமிஷம் இழுத்து வெச்சு உதட்டக் கடிச்சுத் தான் விடுவான்... ஆனா இந்த ஆளு வாய்ல அப்படி ஒரு நாத்தம், குமட்டிக்கிட்டு வருதே!' என்று அவளுக்குள் ஓடிய மைண்ட் வாய்ஸை மறைத்துக்கொண்டு, மூச்சை அடக்கி முத்தத்தைச் சகித்துக்கொண்டாள்.
முத்தத்தை முடித்த ரெங்கய்யா, அவளை அப்படியே தூக்கி, கட்டிலில் மல்லாக்கப் படுக்க வைத்து, தன் முகத்திற்கு நேராக இழுத்து உட்கார வைத்தான். ஒரு கிராமத்து முரடன் இப்படிச் செய்வான்னு அவ எதிர்பார்க்கவே இல்லை. தன் சொந்தப் புருஷன் கூட இப்படி நடந்துகொண்டதில்லையே என்று யோசிக்கும்போதே, ஒரு பக்கம் அருவருப்பாக இருந்தாலும், இன்னொரு பக்கம் 'இது எப்படி இருக்கும்' என்ற புது சுகத்தை அனுபவிக்கத் தயாரானாள்.
ரெங்கய்யா தன் மீசையை ஒதுக்கிக்கொண்டு, உப்பி இருக்கும் அவளது அந்தப் பணியாரத்தின் மீது தன் உதடுகளை வைத்துச் சூடாகத் தேய்த்தான். பின்பு மெதுவாக நாக்கை நீட்டி, அவளது அந்தப் பருப்பைத் தொட்டுத் சீண்டுகிறான். கண்கள் இறுக மூடியபடி, அவளது உடம்பு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் "திக்... திக்" எனத் துள்ளியது. 'அடிப்பாவி, உலகத்துல இப்படி ஒரு சுகம் இருக்கா' என்று அவளது பெண்மை அந்த இன்பத்தில் மிதந்தது.
வாயால் அவளை உறிஞ்சிக்கொண்டே, ரெங்கய்யாவின் கரடுமுரடான கைகள் மேலே சென்று, அவளது பழுத்த முலைகளைப் பிசைந்து காம்புகளை முரட்டுத்தனமாகத் திருகின. சுகமும், வலியும் கலந்து அவள் கட்டிலில் நெளிய, விளக்கைப் பிடித்துக்கொண்டு நிற்கும் ரீகனுக்கு இதைப் பார்க்கப் பார்க்க எச்சில் ஊறியது.
வாயை எடுத்த ரெங்கய்யா, அப்படியே அவளது கால்களுக்கு நடுவே மண்டியிட்டான். அவளது பின்னாழகின் இரண்டு சதை மேடுகளையும் தன் முரட்டுக் கைகளால் அழுத்தி ஏந்தினான். பழுத்த பலாப்பழத்தின் வாசனையை முகர்ந்து தேடும் வெறிபிடித்த மிருகம் போல அங்கு மூச்சு வாங்கினான்.
'அட சண்டாளா... இப்படியா மூச்சு வாங்கப் பண்ணுவான் மிருகம்! இந்தப் பழுத்த பழத்தையே இப்படிச் சுவைக்கிறானே... வயசுச் சிட்டுலாம் சிக்குனா கசக்கி உறிஞ்சி எறிஞ்சிருவான் போலவே!' என்று அவள் சிலிர்த்துப் போனாள்.
அவளைத் திருப்பி மண்டியிட்டு உட்கார வைக்க, அவனது முகம் இப்போது நேராக அவளது பின்வாசலை நெருங்கியது. அவளுக்கு திக்கென்றது.
'அட சண்டாளா... நான் காட்டுக்குள்ள ஒண்ணுக்குப் போனாக்கூட ஒழுங்காக் கழுவ மாட்டேன். நாறிப் போயிருக்கும்! அதையே இந்த வித்தவன் அங்க போய்... அய்யோ சீ!'
ஆனால் ரெங்கய்யா எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல், சுருங்கி மூடியிருக்கும் அந்த இருட்டுக் குகைக்குள் தன் நாக்கை ஒரு நாகப்பாம்பு போல உள்ளே விட்டு விட்டு எடுத்தான். உழவடையாத தரிசு நிலத்தில் ஈரம் தேடி இறங்கும் ஏர்க்கலப்பையைப் போல் அவனது நாக்கு அந்தப் பள்ளத்தில் வேலை செய்ய, அவள் எக்ஸ்ட்ரீம் எண்டுக்கே (Extreme end) போய்விட்டாள். அந்த அருவருப்பு கூட இப்போது ஒரு வக்கிரமான சுகமாக மாறியது.
'அட போடா... என்ன வேணா பண்ணிக்கோ! இதெல்லாம் எப்படி அனுபவிக்கணும்னு இனிமே என் மருமவனத்தான் பண்ண வைக்கணும்... இந்த வாட்டி அவன் வந்தான்னா சிக்குனான்... தாயோளி!' அவளுக்குள் காமம் உச்சத்தைத் தொட்டது.
கேமரா அவளது துடிக்கும் முகத்தை ஒருமுறை காட்டிவிட்டு கட் ஆகிறது. கும்மிருட்டான திரையில் முரட்டுத்தனமான சத்தங்கள் மட்டும் ஒலிக்கிறது.
"ஆஆ... அய்யோ..." என்று அவள் உச்சமடைந்து பெருமூச்சு விடும் சத்தம். அவளது உடம்பின் மன்மத நீர், அணை உடைந்து பெருகும் சத்தம். அவளுக்கு எந்தக் கூச்சமும் இல்லை. 'எப்படியும் அவன் எல்லாத்தையும் உறிஞ்சிருவான்' என்று அவளுக்குத் தெரியும். காய்ந்த வறண்ட நிலம் மழலையின் நீரை உறிஞ்சிக் குடிப்பது போல, ரெங்கய்யாவும் சளைக்காமல் அத்தனை ஈரத்தையும் சுவைத்து உறிஞ்சும் அந்தச் சத்தம் மட்டும் இருண்ட திரையில் கேட்டது.
***
தன் சிந்தனைகளில் (fantasy) இருந்து மீண்டு, மீண்டும் எதார்த்தத்திற்கு (reality) வந்தாள் அவள்.
"அட புண்டாமவளே... என்னடி சோகமா இருக்க? இறங்கு முண்ட!" ரெங்கய்யாவின் அதிகாரக் குரல் ஒலிக்க, அதிர்ச்சியடைந்தது போல நடித்து, மெதுவாகக் கீழே இறங்கினாள்.
"என்ன, தலைக்கு ஊத்த எவ்ளோ நாளு இருக்கு?"
"மூணு..." என்று கூனிக்குறுகினாள்.
"அதான் துருவாரித்தேன்ல... என்னடி, பின்வாசல் தான் தரமான சம்பவம் சிறுக்கிவுள்ளியா!" நக்கலாகச் சிரித்துக்கொண்டே ஒரு பீடியைப் பற்றவைத்தான். புகையை ஆழமாக இழுத்து விட்டுக்கொண்டே, "எலெய் ரீகா... ஹ்ம்ம்ம்," என்றான்.
சிக்னல் புரிந்த ரீகன், சிம்னி விளக்கின் திரியைத் தூண்டி விட்டுவிட்டு வெளியே சென்றான். இருட்டில் ஆட்டுக்கொட்டகைக்குள் மண்ணை அள்ளி வீச, மிருகங்கள் மிரண்டுபோய் "நச நச"வென சத்தம் போட்டுக் கத்தின. அமைதியான அந்த இரவில், தங்கள் சத்தங்களை மறைக்கவே ரெங்கய்யா இந்த இரைச்சலை எழுப்பச் சொல்கிறான் என்பது அவளுக்குப் புரிந்தது. அடுத்து நடக்கப் போவதற்கு அவள் மனதளவில் முழுமையாகத் தயாராகவே இருந்தாலும், அதை வெளிக்காட்டாமல் முகத்தில் மட்டும் அப்பட்டமான பயத்தை வைத்துக்கொண்டு அவனைப் பார்த்தாள்.
(Time Lapse)
லேசாக விடிய ஆரம்பித்தது. அந்த நீளமான இரவு முடிவுக்கு வந்திருந்தது.
ரெங்கய்யா தன் வேலைகள் எல்லாவற்றையும் முடித்துவிட்டு, வேட்டியைக் கட்டிக்கொண்டு பீடியை அடித்தபடியே வெளியே வந்தான். அவனுக்குப் பின்னால், தன் பங்கிற்கு அவளது மிச்சசொச்சங்களை அனுபவித்து முடித்த ரீகனும் வேட்டியைக் கட்டியபடி வெளியே வந்தான்.
"அடியேய்... இந்த மாசத்துக்கு வட்டி கழிச்சாச்சு. நாளைக்கு உன் புருஷன வரச் சொல்லி அசல குடுக்கச் சொல்லு!" என்று சாதாரணமாகச் சொல்லிவிட்டு இருவரும் கிளம்பினர்.
குடிசைக்குள்... அந்த கயிற்றுக் கட்டிலில் வாசலைப் பார்த்தபடி அம்மணமாக மல்லாக்கக் கிடந்தாள் அவள். அவர்கள் நடத்திய முரட்டுத்தனமான வேட்டையில் கட்டிலெங்கும் ஈரம். அவளது புண்டையிலும், வாயிலும் அவர்களின் காமத்தின் மிச்சமான கஞ்சி வழிந்துகொண்டிருந்தது. இமைக்காத அவளது கண்களில் போலிச் சோகமும், தீராத அசதியுமாக உறைந்து கிடந்தாள். இந்த இருண்ட ரகசியம் என்றென்றைக்கும் வெளியே தெரியப்போவதில்லை என்பது ரெங்கய்யாவுக்கும் தெரியும்... கட்டிலில் கிடக்கும் அவளுக்கும் தெரியும்!
அடுத்த அத்தியாயத்தில் சந்திப்போம் நன்றி..review குடுங்க எப்படி போகணும் nu sollu ga..