Misc. Erotica அசுரர்களின் அந்தப்புரம்

[@காளையன்]

Hello நண்பர்களே இது என்னோட இன்னொரு story இது முற்றிலும் மாறுபட்ட கதை என்ன நா எல்லாரும் sandeep Reddy vanga oda movies pathurpeenga like animal arjun reddy nu எல்லாம் அது மாரி இந்த World um  இதுல வர்றவங்க எல்லாரும் characters um normal people illa ALPHA 

நம்ம எல்லா டைம் um. சொல்ற மாரி இது வெறும் பிட்டு கதை இல்லை இது முற்றிலும் மாறுபட்ட உலகம் அந்த உலகத்துல உங்காள குட்டி போறது என் பொறுப்பு என்னோட கடமை நம்ம போடுற எல்லாம் இருக்கு அம்மா மகன் கக்கோல்ட் மகன் nu நீங்க மனசுல நினைக்ரா எல்லாமே இருக்கும் ...
privious படிச்சு பாருங்க... 


சரி இந்த கதை நா சொன்ன மரியே தான் நல்லவும் கொண்டு super ah எழுதிற்கோம். Come visit soon

[@காளையன்]

அசுரர்களின் அந்தப்புரம் 

-----------------------------------------
CHARACTER ARCS:
-----------------------------------------
1. கதிர் (Rugged Boy): முரட்டுத்தனமான, எதையும் வெளிப்படையாகப் பேசும் இளைஞன். பணத்திமிர் கொண்ட குடும்பத்தில் பிறந்தாலும் தனிமையில் இருப்பவன். பெண்களை யூஸ் செய்துவிட்டுச் செல்பவன், ஆனால் கூட இருக்கும் வரை உயிரைக் கொடுப்பான்.
2. துளசி (The Victim): சின்ன வயதிலேயே கல்யாணம், பலரின் அத்துமீறல்களால் காயப்பட்டவள். புருஷனின் கொடூரங்களுக்குப் பயந்து, எந்த ஆசையும் இல்லாமல் வாழும் அப்பாவி. 
3. இன்ஸ்பெக்டர் சிவா (The Abuser): தாராவி போலீஸ். அகங்காரம் பிடித்தவன். மனைவியை வெறும் சதைக்கழிவறையாக மட்டுமே பார்ப்பவன். பெண் போலீஸ்களைக் கூட விட்டுவைக்காத காம மிருகம்.
4. காமாட்சி (The Cunning Mother): சுயநலத்தின் உச்சம். காசுக்காக உடம்பை விற்று, இப்போது தன் மகளின் வாழ்க்கையையும் புருஷனின் காமத்துக்காக அடகு வைத்து குளிர் காய்ந்து கொண்டிருக்கும் கள்ள மாமியார்.
5. அம்மு (The Child): சிவாவும் துளசியும் பெற்ற குழந்தை. இக்கதையின் ஆணிவேர் மற்றும் க்ளைமாக்ஸை தீர்மானிக்கப் போகும் புள்ளி.

-----------------------------------------
மதுரை காமம்
-----------------------------------------
காட்சி: மதுரையில் உள்ள பெரிய பங்களா. 
நேரம்: இரவு. 

ராஜேந்திரன் கையில் ஒரு மாடர்ன் நைட் டிரஸ்ஸுடன் அறைக்குள் வருகிறான். கண்ணாடியின் முன் நிற்கும் மீனா, அதைப்பார்த்து சலித்துக்கொள்கிறாள். 

மீனா: "போயா... புள்ள வேற இருக்கான். சின்ன வயசுல இருந்தே உங்களையும் என்னையும் முழுசா பாத்துட்டான்... நானாவது பொம்பள, அதுவும் அம்மா... சீ! இன்னைக்கு வரைக்கும் அவன் மூஞ்ச குடுத்துக் கூட பேசமாட்டேன்."
ராஜேந்திரன்: "ஏய்! அவன் ஆம்பள புள்ளடி. எவ்ளோ நாளு நம்ம கூடவே இருப்பான்? போய்டுவான், கவல படாத... இந்தா இதைப் போட்டு வா."
மீனா: (நக்கலாக) "ஹ்ம்ம்... ரொம்ப தான் ரொமான்ஸ் பொங்குது."
ராஜேந்திரன்: "ஏன் இருக்காது? அஞ்சு நாளு மாதவிடாய், பக்கத்துலயே விடல. என் வயசுக்கு என்னையக் கை போட வச்சுட்டடி முண்ட."
மீனா: "அதுக்கு ரத்தத்தோட கிடக்க சொல்றீங்களா? நீங்க மட்டுமா? நானும் தான்... எனக்கு மட்டும் ஆசை இல்லையா என்ன? அப்படியே வறண்டு கிடக்கு... அப்படியே அவுசாரி கிட்ட போங்க!"

கோபமடைந்த ராஜேந்திரன் அவளைத் தூக்கிப் பெட்டில் போட்டு உதட்டைக் கடிக்கிறான். முரண்டுபிடித்து எழுந்த மீனா அந்த மாடர்ன் உடையை அணிந்து வருகிறாள். அவளது முலைகளும், குண்டியும் அப்பட்டமாகத் தெரியும் அந்த வடிவத்தைப் பார்த்து ராஜேந்திரனுக்கு மூச்சு முட்டுகிறது. 
ராஜேந்திரன்: "உனக்கு 45-னா எவனும் நம்ப மாட்டான்டி... முலை, குண்டின்னு செம வடிவா இருக்க."
மீனா: "ஒழுகுது... வாயத் தொடைங்க."

ராஜேந்திரன் வேட்டியைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு ஜட்டியோடு நிற்கிறான். மீனா அவனை இழுத்துப் போய் கட்டிலில் மல்லாக்கப் போட்டு, அவன் கால்களை இரண்டாக விரித்து அவனது உறுப்பைத் தீவிரமாகச் சுவைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். 

டப்... டப்... (கதவில் சத்தம்)

இருவரும் பதறிப்போய் விலகுகிறார்கள். ராஜேந்திரன் போர்வையை இழுத்துப் போர்த்திக்கொள்ள, மீனா மாடர்ன் உடையுடன் தன் நெஞ்சுப் பகுதியை (cleavage) மறைத்தபடி சென்று கதவைத் திறக்கிறாள். வெளியே கதிர். 
மீனா: "என்னடா... தட்டிட்டு வரலாம்ல?"
கதிர்: "ஏசி ரிமோட்டக் காணோம், அதான் இங்க வந்தேன்." 
ராஜேந்திரன் உள்ளேயிருந்து ரிமோட்டைத் தூக்கிப் போடுகிறான். 
மீனா: "சாப்டியா கண்ணா?"
கதிர்: "நான் சாப்டேன். ஆனா முனங்கல் சத்தம் என் ரூம் வரை கேக்குது... கொஞ்சம் மெதுவா..." 

கதிர் திரும்பிப் போனதும் மீனா படாரென்று கதவைச் சாத்துகிறாள். 
மீனா: "சீ... பையன் பேசுற பேச்சப் பாரு. கூத்தியான் பெத்தவங்க கிட்ட இப்படித்தான் நடந்துக்குவான். இவன் வாக்காளிப் பய... கூட என்னென்னலாம் பண்றான்னு தெரியாதா நமக்கு?"
ராஜேந்திரன் போர்வையை விலக்கிவிட்டு வந்து அவளைப் பின்னாலிருந்து இறுக்கிக் கட்டி, "இதுக்கு ஒரு முடிவு கட்டணும்..." என்று முணுமுணுக்கிறான்.

-----------------------------------------
மும்பை ரத்தம்
-----------------------------------------
[கமல் ஸ்டைல் ட்ரான்சிஷன்: மதுரையில் சாத்தப்படும் கதவின் சத்தம், தாராவி போலீஸ் குவாட்டர்ஸில் இன்ஸ்பெக்டர் சிவா தன் அறையைச் சாத்தும் சத்தமாக மாறுகிறது.]

காட்சி: தாராவி குவாட்டர்ஸ் (2nd Floor சிவாவின் சீக்ரெட் ரூம், 1st Floor வீடு). 
நேரம்: நள்ளிரவு.

ஹாலில் அம்மு டிவி பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள். மாமியார் காமாட்சி வீட்டுக்குள் நுழைந்து, அரைகுறையாகச் சாத்தப்பட்டிருக்கும் பெட்ரூம் கதவின் ஓட்டை (Keyhole) வழியாக உள்ளே பார்க்கிறாள்.

உள்ளே, சிவா பேண்ட்டை முட்டி வரை இறக்கிவிட்டு நிற்கிறான். துளசியின் நைட்டி சுருட்டப்பட்டு மார்புக்கும் இடுப்புக்கும் நடுவில் கிடக்கிறது. பிராவின் ஒரு ஸ்ட்ராப் சரிந்திருக்க, அழுது கண்கள் சிவந்து கிடக்கிறாள் துளசி.
சிவா: "ஏய்... வெளிய புள்ள இருக்கா... ஒழுங்கா சொல்றதக் கேளு!" 
துளசி: "வேணாம்... குமட்டிக்கிட்டு வருது... வேற மாதிரி பண்ணலாம்..." 
சிவா: "இல்ல... இப்போ எனக்கு இது பண்ற மூடு தான்... வா!" 

அவள் முகத்தைப் பிடித்து தன் ஆத்திரத்திற்கு நேராக அழுத்துகிறான். அதன் பின் 'சுளீர்! சுளீர்!' என பெல்ட் சத்தம். அவளது வலிக்கான முனகல்களும், மூச்சு முட்டித் தவிக்கும் சத்தமும் கேட்கிறது. 
எல்லாம் முடிந்து, ஒருவித விரக்தியில் வெள்ளை உள் பனியனும் பேண்ட்டும் அணிந்து ஜிப்பை மாட்டிக்கொண்டே வெளியே வருகிறான் சிவா. காமாட்சி பாத்திரம் தேய்ப்பது போல் நடிக்கிறாள். 

சிவா: "ரெண்டு முண்டைகளும் என்னடி பிளான் பண்றீங்க?" என்று கேட்டுவிட்டு ஹாலில் அமர்கிறான்.

காமாட்சி ரூமுக்குள் நுழைகிறாள். உடம்பெல்லாம் பெல்ட் தழும்புகளோடு கிடக்கும் துளசியைப் பார்த்து, "என்னடி... இன்னைக்கு ரொம்ப ஓவரா?" என்கிறாள்.
துளசி: "ஆமா... உனக்குத் தெரியாதா டெய்லி இதான் நடக்குதுன்னு..."
துளசியின் வாயோரத்தில் ஒட்டியிருந்த அவனது காமத்து நுரையைத் (அவனது எச்சம்) தன் விரலால் துடைக்கும் காமாட்சி, அதைத் தன் வாயருகே கொண்டு சென்று லேசாகச் சுவைத்துப் பார்க்கிறாள். பின் துளசிக்கு ஒரு மாத்திரையைக் கொடுத்துப் படுக்க வைக்கிறாள்.

வெளியே வரும் வழியில், கொடியில் தொங்கும் சிவாவின் சட்டையிலிருந்து 1000 ரூபாயை எடுத்துத் தன் ஜாக்கெட்டுக்குள் சொருகிக் கொண்டு வருகிறாள்.
சிவா: "என்ன நடக்குது உள்ள?"
காமாட்சி: "பாவம் மாப்பிள்ளை... நைட் ரெண்டு பிரியாணியும், புள்ளைக்குப் பாலும் வாங்கிட்டு வாங்க... முலையில பால் குடுக்கத் தானா கஷ்டப்படுவா..." 
சிவா தலையாட்டுகிறான். 

திடீரென காமாட்சியின் கண்களில் ஒரு வக்கிரம். சிவாவின் கண்களைப் பார்த்தபடியே, அவனது குஞ்சைப் பிடித்து ஜிப்பை இறக்க முயல்கிறாள். 
டக்! 
அவள் கையைத் தடுத்துத் தன்பக்கம் இழுக்கும் சிவா, அவளது உதட்டைச் சுளீரென்று கடித்து இழுத்து, "எனக்கு இப்போ மூடு இல்ல..." என்று சொல்லிவிட்டு வெளியேறிப் போகிறான். 
பயத்தில் உறைந்து நிற்கும் காமாட்சி, "சும்மா இவனைச் சீண்டுனா... ரத்தக்களறி ஆக்கிருவான் கூத்தியான்..." என்று முணுமுணுக்கிறாள்.

 சக்கரங்களின் தாளமும் சதைப்பசியும் 

[காட்சி: தாராவி - சிவாவின் வீடு]
அந்த இருண்ட வீட்டுக்குள் இப்போது ஒரு நரகத்தின் அமைதிக்குப் பதிலாக, ஒரு பொய்யான சாந்தம் நிலவியது. சிவா கையில் இரண்டு பிரியாணிப் பொட்டலங்கள், குழந்தைக்குப் பாலோடு உள்ளே வந்தான். அவனது முகத்தில் இப்போது அந்த முரட்டுத்தனம் இல்லை, மாறாக ஒரு விசித்திரமான பாசம் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. மிருகமாக மாறி அடித்துத் துவைக்கும் ஆண்கள், பாசம் என்று வந்துவிட்டால் மண்டியிடும் விசித்திர ரகங்கள். சிவா இப்போது அந்த இரண்டாவது ரகமாக மாறியிருந்தான்.

குழந்தை அம்முவை மடியில் தூக்கி வைத்து பாலைப் புகட்டியவன், துளசியைப் பார்த்து ஒரு கனிவான பார்வையை வீசினான். "இங்க வாடி... பிரியாணி சூடா இருக்கு, உக்காந்து சாப்பிடு," என்று அவளது கையைப் பிடித்துத் தன் பக்கத்தில் இழுத்து உட்கார வைத்தான்.

அவனது அந்தத் தீண்டலில் இப்போது வன்முறை இல்லை. ஆனால், துளசிக்கு அதில் காதலும் இல்லை. அவளுக்கு இது வெறும் கடமை. 
"ரொம்ப வலிக்குதாடி?" என்று அவளது கையில் இருந்த பெல்ட் தழும்பை மெதுவாகத் தடவியபடியே கேட்டான் சிவா. "சட்டுனு கோபம் வந்துருது... நீ கொஞ்சம் என்னைய அனுசரிச்சுப் போயேன்."

துளசியின் முகத்தில் எந்தச் சலனமும் இல்லை. ஒரு செத்துப்போன புன்னகையோடு, "பரவால்ல மாமா, நீங்க சாப்பிடுங்க," என்று மட்டும் சொன்னாள். சாப்பிட்டு முடித்ததும், வெளியே கிளம்பும் முன் அவளைத் தன்பக்கம் இழுத்து அவளது உதட்டில் ஆழமாக, ஒரு முத்தம் கொடுத்தான் சிவா. அந்த முத்தத்தில் அவனது மொத்த அன்பும் இருந்ததாக அவன் நினைத்தான், ஆனால் துளசிக்கு அது வெறும் ஒரு ஆணின் எச்சில் மட்டுமே. எந்த உணர்ச்சியுமின்றி அதை ஏற்றுக்கொண்டாள். 
"நான் டியூட்டிக்குப் போயிட்டு காலைல வர்றேன், கதவைப் பத்திரமா பூட்டிக்கோ," என்று கிளம்பினான்.

அவன் போனதும், அந்த வீட்டின் நிசப்தம் துளசியை மூடியது. அம்முவைத் தூங்க வைத்துவிட்டு, நேராக சமையலறைக்குச் சென்றவள், கூடையில் இருந்த ஒரு தடிமனான கேரட்டை (Carrot) கையில் எடுத்தாள். நேராகப் படுக்கையறைக்கு வந்து, கதவை உள்ளே தாழ்ப்பாள் போட்டாள். இருட்டு அறையில், கட்டிலில் ஏறி அமர்ந்தவள், முழங்கால்களை அகட்டி, கால்களை நன்றாக விரித்து வைத்தாள். அவளது கைகள் மெதுவாக அந்த நைட்டியின் ஓரத்தைப் பிடித்துத் தொடைகளுக்கு மேலே தூக்கியது. 

சிவா அவளிடம் காட்டிய அந்தப் பொய்யான அன்போ, அவனது முரட்டுத்தனமான உடலுறவோ அவளது உண்மையான பசியைத் தீர்க்கவில்லை. அவளது உடம்பு ஒரு வெறித்தனமான காமத்துக்காக ஏங்கிக் கிடந்தது. அவனது ஸ்பரிசத்தால் கிடைக்காத ஒரு திருப்தியை அவளது உடல் இப்போது தனிமையில் தேடியது. அவளது அந்தரங்கம் ஏற்கனவே அந்தத் தவிப்பில் ஈரமாகிப் போயிருந்தது. பகலில் விழுந்த பெல்ட் தழும்புகள் அவளது தொடைகளில் சிவந்து கிடக்க, தன் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டாள் துளசி... அவளது கைகள் அவளுக்கான ராவான சுகத்தைத் தேடி நகரத் தொடங்கின.

[Parallel Cut - காட்சி மாறுகிறது: நகரும் ரயில்]
ரயிலின் ஏசி கோச். நிலைதடுமாறி ஓடிவந்த அந்த மாடர்ன் ஆன்ட்டி, எதிர்பாராதவிதமாக கதிரின் நெஞ்சில் மோதி நின்றாள். இருவருக்கும் மூச்சிரைத்தது. அவளது சேலை 'புடை' லேசாக விலகியிருக்க, அவளது முலைகள் கதிரின் முரட்டு நெஞ்சில் அழுந்தின. அதே சமயம், அவனது டிராக் பேண்ட்டுக்குள் விழித்துக்கொண்ட அவனது 'சுண்ணி', அவளது அடிவயிற்றில் நச்சென்று குத்தியது. ஒரு நொடி அந்த உரசலில் இருவருமே நிதானத்திற்கு வந்தார்கள்.
"எங்க போகணும்?" என்றான் கதிர்.
"மும்பை..." எனத் தயங்கினாள் அவள்.
"இது ஏசி கோச்." 
"ரொம்ப தேங்க்ஸ்..." என்று சொல்லிவிட்டு அவள் விலகிச் சென்றாள். கருத்த மேனி, நீல நிறச் சேலை, மேட்சிங்கான ஜாக்கெட், தலையில் மல்லிகைப்பூ என அச்சு அசலாக ஒரு குஷ்பு மாதிரி இருந்தாள் அவள். 

நேராகத் தன் கூபேக்குச் சென்ற கதிர், பையைத் திறந்து ஒரு பெக் 'ஃபார்ச்சூன்' விஸ்கியை எந்த கலப்படமுமின்றி ராவாகத் தொண்டையில் சரித்தான். தொண்டை எரிந்தது; உடம்பு சூடானது. டி.டி.ஆரிடம் டிக்கெட்டை செக் செய்துவிட்டு, அவளைத் தேடி ஜெனரல் கம்பார்ட்மெண்ட்டுக்கு நடந்தான்.

அங்கு ஜன்னலோரம் அந்த ஆன்ட்டி அமர்ந்திருக்க, அவளுக்கு எதிரே வெள்ளைக்காரியைப் போல் பவுடர் பூசி, தடிமனான லிப்ஸ்டிக் மற்றும் ஓவர் மேக்கப் போட்டு ஒரு தெலுங்குப் பெண் அமர்ந்திருந்தாள். கதிர் மெதுவாகப் போய் கதவோரம் நின்று இருவரையும் நோட்டம் விட்டான். ஆன்ட்டி அவனைக் கண்டும் காணாதது போல் வேடிக்கை பார்க்க, அந்தத் தெலுங்குப் பெண்ணோ அவனைக் கடித்துத் தின்பது போல் பார்த்தாள். கதிர் கண்களால் புருவம் தூக்க, அவளும் தயக்கமின்றிப் பதிலுக்குப் புருவம் தூக்கினாள். 

சிறிது நேரத்தில் அந்தப் பெண் எழுந்து பாத்ரூம் சென்றாள். கதிரும் பின் தொடர்ந்தான். ரயில் அசுர வேகத்தில் போய்க்கொண்டிருக்க, அந்த நீண்ட கம்பார்ட்மெண்ட்டில் கூட்டம் அதிகமில்லை. ஆன்ட்டிக்கு முரட்டு ஆம்பளைகளின் வேட்டை எப்படி இருக்கும் என்ற ஆர்வம் உந்தித்தள்ள, மெதுவாக எழுந்து பாத்ரூம் பக்கம் சென்றாள். கதவு முழுதாக மூடப்படவில்லை. லேசாகத் தள்ளிப் பார்த்தாள்.

உள்ளே காட்சியைக் கண்டு ஆன்ட்டியின் வாய் பிளந்தது. 
கதிரும் அந்தப் பெண்ணும் மிருகங்களைப் போல் உதடுகளைக் கடித்து முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். அவளது வெள்ளை டி-ஷர்ட்டுக்குள் பிரா ஸ்ட்ராப் அப்பட்டமாகத் தெரிய, அவளது ஃப்ரீ ஹேர் கலைந்து கிடந்தது. கதிரின் முரட்டுக் கைகள் அவளது டிராக் பேண்ட்டுக்குள் நுழைந்து, அவளது 'குண்டி'யை வெறித்தனமாகப் பிசைந்து கொண்டிருந்தன. அவளும் ஆக்ரோஷமாக இவனது குண்டியை அழுத்திப் பிசைந்தாள். 

உதடுகளை விடுவித்த கதிர், அவளது தலையைக் கீழே அழுத்தி மண்டியிட வைத்தான். அதற்கென்றே வந்தவள் போல், தன் கூந்தலைச் சுருட்டி ஒரு கொண்டை போட்டுக்கொண்டு முட்டிபோட்டாள் அவள். கதிரின் டிராக் பேண்ட்டை இறக்க, முட்டித்துக்கொண்டு நின்ற அவனது சுண்ணியை ஜட்டியோடு முகத்தில் வைத்து அழுத்தினாள். அந்த வேர்வையையும், ஆண்மையின் வாடையையும் ஆழமாக முகர்ந்து லேசாகக் கடித்தாள். 

ஜட்டியை விலக்கி அந்த உறுப்பை உருவி எடுத்து, தன் கைகளால் சுயமாக அடிக்கத் தொடங்கினாள். வெளியே நின்றுகொண்டிருந்த ஆன்ட்டிக்குக் கைகால் நடுங்கியது. ஆனால் உள்ளே இருப்பவர்களுக்கோ எந்தப் பயமும் இல்லை. அவள் வாயைத் திறக்க, கதிர் தன் சுண்ணியை ஆட்டி அவளது வாய்க்குள் திணித்தான். உப்புக்கரிக்கும் வேர்வையும், லேசான மூத்திர வாடையும் அவளுக்கு மூடை உச்சிக்கு ஏற்ற, அவனது உறுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு சத்தமாக 'உம்ப'த் தொடங்கினாள். அவளது வாயின் சூடு கதிரின் நரம்புகளைத் தெறிக்கவிட, கண்களை மூடி அந்த ராவான சுகத்தை எந்தப் பதற்றமுமின்றி அனுபவித்தான். 

சிறிது நேரத்தில், சூடான கஞ்சியை அவளது முகத்தில் பீய்ச்சியடித்தான் கதிர். வெள்ளையான அவளது முகத்தில் அது வழிந்தோட, அதைப்பற்றிக் கவலைப்படாமல் சுருங்கிய அவனது உறுப்பை மீண்டும் உறிஞ்சி எடுத்தாள் அவள்.

முகத்தில் வழிந்தபடியே அவள் தெலுங்கில் கேட்டாள், 
"கஞ்சினி வடிலேயண்டி, அதி இப்புடு மூத்ரம், தான்னி நா நோட்லோ போயகண்டி மாமய்யா..." (கஞ்சியை விடுங்க, இப்போ மூத்திரம், அதை என் வாயில பெய்யுங்க மாமா). 
அதரிந்து முக்கிச் சுர்ரென்று அவளது வாய்க்குள் நீரைத் திறந்தான் கதிர். அவள் அதைச் சப்புக் கொட்டியபடியே 'களக் களக்' எனக் குடித்தாள். 

எழுந்து நின்றவள், தன் டிராக் பேண்ட்டை ஜட்டியோடு சேர்த்துக் கழற்றி, குனிந்து தன் முழுமையான குண்டியைக் காட்டி நின்றாள்.
"நா நோருலோ மூத்திரம் பெஞ்சாரா நெஞ்சே நுவ்வு ஆ செப்பு நா அய் உண்டானு.." (என் வாயில மூத்திரம் பெய்ஞ்சியே, இப்போ சொல்லு நான் எப்புடி இருக்கேன்னு).

கதிர் அவளது குண்டியில் 'பளார்' என்று ஒரு அடி அடித்துவிட்டு, எந்த எமோஷனும் இல்லாமல், 
"இவ்வுடு ஓத்து நானு கொஞ்சே நேரம் கழிச்சு ஒசுத்துன்னாநு," (இப்போ வேணாம், கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு வர்றேன்) என்று நறுக்கென்று சொன்னான். காரியம் முடிந்ததும் கழட்டிவிடும் அவனது முரட்டுத்தனம் அது.

வெளியே இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஆன்ட்டி அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோனாள். கதிர் தன் பாக்கெட்டில் இருந்து ஒரு கஞ்சா சிகரெட்டை எடுத்துப் பற்றவைத்து, அவள் வாயில் வைத்து, இருவரும் புகையை இழுத்தபடியே ஒரு முத்தம் கொடுத்துக்கொண்டார்கள். அந்தப் பெண் வெளியே வர, தட்டுத்தடுமாறி ஓடிவந்த ஆன்ட்டி, வேர்த்து விறுவிறுத்துத் தன் சீட்டில் வந்து அமர்ந்தாள்.

பேண்ட்டை ஏற்றிவிட்டு, டி-ஷர்ட்டை சரி செய்தபடி வந்து சீட்டில் அமர்ந்த அந்தப் பெண், தன் வாயைத் துடைத்துக்கொண்டே ஆன்ட்டியைப் பார்த்து சாதாரணமாகக் கேட்டாள், "ஏமி அய்யேந்தி?" 
"இல்ல... ஒன்னுமில்ல..." என்று பயத்தில் தலையாட்டினாள் ஆன்ட்டி. 

சற்று நேரம் கழித்து வெளியே வந்த கதிர், அவளைக் கண்டுகொள்ளவே இல்லை. அவளை விட்டுத் தள்ளி ஒரு சீட்டில் அமர்ந்து, ஏதோ யாருக்கோ மெசேஜ் பண்ணுவது போல் தன் போனை நோண்டத் தொடங்கினான். தேவை முடிந்ததும் ஒரு பெண்ணை முற்றிலுமாகத் தவிர்க்கும் முரடன் அவன்.


ரயிலின் சக்கரங்கள் தடதடவென இருளைக் கிழித்துக்கொண்டு ஓடும் சத்தம், தாராவியின் இருட்டறையில் துளசியின் வேகமான மூச்சுக்காற்றின் சத்தத்தோடு இணைகிறது. எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல் ஒரு உடம்பை வேட்டையாடிவிட்டுச் சாதாரணமாக அமர்ந்திருக்கும் கதிர்; எந்தத் தீண்டலும் இல்லாமல் தன் உடம்பின் ஆசையைத் தீர்க்கத் தனிமையில் துடிக்கும் துளசி. 
முற்றிலும் முரண்பட்ட இந்த இரண்டு மிருகங்களும் சந்திக்கப் போகும் அந்தப் புள்ளியை நோக்கிப் பயணம் தொடர்கிறது.