Adultery ਮਰਦੀ ਕੀ ਨਾ ਕਰਦੀ

[DHILLON33]

ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਜੀ... ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਤੇ ਤੁਸੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪੜੀ ਹੋਵੇਗੀ ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਤੇ ਇਹ ਪੂਰੀ ਪੋਸਟ ਨਹੀ ਹੋਈ... ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਏ ਮੈ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਸੀ ਓਥੋ ਬਹੁਤ ਨੇ ਕਾਪੀ ਕੀਤੀ ਪਰ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਫੇਸਬੁੱਕ ਪੇਜ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ.. ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਏਥੇ ਪੋਸਟ ਕਰ ਰਿਹਾ.. ਤੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਵੀ ਹੋਏਗੀ.. ਧੰਨਵਾਦ 

[DHILLON33]

ਭਾਗ - ਪਹਿਲਾ

ਪਿੰਡ ਦੇ ਗੁਰੂ ਘਰ ਚ ਸਪੀਕਰ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਅੱਜ ਕੱਤਕ ਦੀ ਸੰਗਰਾਂਦ ਦਾ ਦਿਹਾੜਾ ਸੀ.. ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਕੰਮਾਂ ਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਬੇੜ ਗੁਰੂ ਘਰ ਹਾਜਰੀ ਲਗਾ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਚਿੜੀਆਂ ਦਾ ਚਹਿਕਣਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ.. ਗਰਮੀ ਲੱਗਭੱਗ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸ਼ਾਮ ਹਲਕੀ ਠੰਡ ਨੇ ਦਸਤਕ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ.. ਦੁਪਿਹਰ ਵੇਲੇ ਥੋੜੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਸਵੇਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਨਿੱਘੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ।

ਸੰਗਰਾਂਦ ਦਾ ਭੋਗ ਪੈਣ ਮਗਰੋਂ ਪਾਠੀ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤਾਇਆ ਤੇ ਲੋਕ ਘਰੋ ਘਰੀ ਜਾਣ ਲੱਗੇ.. ਜੀਤੀ ਜੋ ਪਿੰਡ ਦੀ ਨੂੰਹ ਸੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਲੈ ਗੁਰੂ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਨੂੰ ਫੜ ਸਿਰ ਤੇ ਅੱਗੇ ਸਰਕਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗੀ.. ਗੁਰੂ ਘਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਦਾ ਘਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਾਹਰੋ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਦੀ ਫਿਰਨੀ ਤ ਸੀ.. 34 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਰ ਜੋਬਨ ਮੁਟਿਆਰ ਜਦੋਂ ਫਿਰਨੀ ਤੇ ਲੱਗੇ ਬੋਹੜ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਬੋਹੜ ਥੱਲੇ ਬੈਠੇ ਗੱਭਰੂਆਂ ਤੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਛੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਜਰਾਂ ਤੋ ਬਚ ਨਾ ਸਕੀ.. ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਨਜਰਾਂ ਕਰਕੇ ਥੋੜਾ ਅਸਹਿਜ ਹੋਈ ਤਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸਨੇ ਚੁੰਨੀ ਦਾ ਲੜ ਫੜ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਢੱਕ ਲਿਆ... ਪਰ ਚੁੰਨੀ ਦੇ ਢਕਿਆਂ ਉਸਦਾ ਜੋਬਨ ਕਿੱਥੇ ਢੱਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ... ਸੁਰਾਹੀ ਵਰਗੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਸਦੀ ਹਿੱਕ ਤੇ ਫੜਫੜਾਂਉਦੇ ਦੋ ਗੋਲੇ ਕਬੂਤਰ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਏ ਪਰ ਉਸਦੀ ਸੱਪਣੀ ਵਰਗੀ ਤੋਰ ਕਰਕੇ ਹੁਲਾਰੇ ਖਾਂਦੇ ਲੱਕ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਸਦੀ ਭਾਰੀ ਤੇ ਗੋਲ ਬੁੰਡ ਉਹ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਨਾ ਲੁਕਾ ਸਕੀ... ਸੰਗ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਚਾਲ ਚ ਆਈ ਤੇਜੀ ਨੇ ਅੱਗ ਤੇ ਘੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਤਰਬੂਜ ਨੁਮਾ ਭਾਰੀ ਚਿੱਤੜ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਰਗੜ ਖਾਣ ਲੱਗੇ... ਇਹ ਮਨਮੋਹਕ ਨਜਾਰਾ ਬੋਹੜ ਥੱਲੇ ਬੈਠੇ ਕੀ ਜਵਾਨ ਤੇ ਕੀ ਬੁੱਢੇ ਸਭ ਦੇ ਲੂੰ ਕੰਡੇ ਖੜੇ ਕਰ ਗਿਆ ।

ਉਸਦੇ ਆਪਸ ਚ ਰਗੜ ਖਾਂਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਚਿੱਤੜ ਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ ਦੇ ਕੱਟਾਂ ਚੋਂ ਦਿਸਦੇ ਤੰਗ ਪਜਾਮੀ ਚ ਫਸੇ ਉਸਦੇ ਗੋਰੇ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਗੇਜਾ ਅਮਲੀ ਜੈਲਦਾਰਾਂ ਦੇ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਮੋਢਾ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆਂ " ਕੀ ਗੱਲ ਜੈਲਦਾਰਾ ਆਹ ਮੋਰਨੀ ਆਈ ਨੀ ਫੇਰ ਲੋਟ "
ਜੋਰੇ ਨੇ ਜੀਤੀ ਦੇ ਹੁਲਾਰੇ ਖਾਂਦੇ ਲੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਹਵਸ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਵੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ "ਓ ਤੂੰ ਦੇਖਦਾ ਜਾ ਅਮਲੀਆ ਮੋਰਨੀ ਤਾਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਟਰ ਤੇ ਆਇਆ ਕਰੂ ਤੇ ਮੋਟਰ ਤੇ ਜੈਲਦਾਰ ਪਵਾਊ ਮੋਰਦੀ ਦੀਆਂ ਪੈਲਾਂ "
ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਗੇਜਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਗੱਭਰੂ ਠਹਾਕੇ ਮਾਰ ਹੱਸਣ ਲੱਗੇ ।

ਅਸਲ ਚ ਜੀਤੀ ਦਾ ਘਰਵਾਲਾ ਮੀਕਾ ਦੁਬਈ ਚ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ ਏਥੇ ਜਮੀਨ ਜਾਇਦਾਦ ਘੱਟ ਸੀ ਤਾਂ ਕਰਕੇ ਮੀਕੇ ਨੂੰ ਕਮਾਈ ਦਾ ਇਹੋ ਰਾਹ ਠੀਕ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਈ ਗਿਆ ਦੋ ਸਾਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸਮਾਂ ਹੋਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਮੁੜ ਫੇਰਾ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਸੀ.. ਮੀਕੇ ਕੋਲੇ ਦੋ ਕਿੱਲੇ ਜਮੀਨ ਦੇ ਸੀ ਜੀਹਦੇ ਚੋਂ ਖਾਣ ਜੋਗੇ ਦਾਣੇ ਮਸਾਂ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਉਪਰੋਂ ਵਾਹੀ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਦ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀ ਵਾਹ ਵਹਾਈ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਕਰਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਬੱਚਦਾ ਕੱਖ ਨਹੀ ਸੀ ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਮਜਬੂਰੀ ਵੱਸ ਆਪਣੀ ਗਲਗਲ ਵਰਗੀ ਰੰਨ ਨੂੰ ਕੱਲੀ ਛੱਡਕੇ ਪਰਦੇਸ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ ਸੀ... ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੋ ਕਿੱਲੇ ਜਮੀਨ ਜੈਲਦਾਰਾਂ ਕੋਲੇ ਹੀ ਵਟਾਈ ਤੇ ਸੀ ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਜੋਰੇ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆਉਣ ਜਾਣ ਖਾਸਾ ਸੀ.. ਘਰ ਚ ਜੀਤੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਕੱਲੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸੀ ਉਸਦੇ ਸੌਹਰੇ ਨੂੰ ਗੁਜਰੇ ਕਈ ਸਾਲ ਹੋਗੇ ਸੀ... ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਕੰਮਾਂ ਚ ਬੰਦੇ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਜੋਰਾ ਵੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਭੱਜਿਆ ਆਉਂਦਾ...ਜੀਤੀ ਨੇ ਘਰੇ ਦੋ ਮੱਝਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਸੀ ਜੀਹਦਾ ਦੁੱਧ ਉਹ ਘਰੇ ਵਰਤਦੇ ਤੇ ਬਾਕੀ ਬਚਦਾ ਡੇਅਰੀ ਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਸੀ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਨਿੱਕੇ ਮੋਟੇ ਖਰਚੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੇ ਸੀ... ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਜਦੋ ਦਾ ਮੀਕਾ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਸੀ ਖਰਚੇ ਦੀ ਕੋਈ ਤੰਗੀ ਨਹੀ ਸੀ ਪਰ ਸੱਸ ਨੂੰਹ ਆਪਣਾ ਦਿੱਲ ਲਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤ ਮੱਝਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸੀ... ਮੱਝਾਂ ਦੇ ਕੱਖ ਕੰਡੇ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਹੀ ਇੱਕ ਮਜ੍ਹਬੀਆਂ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਰਾਮੇ ਨੂੰ 2000 ਰੁਪਏ ਮਹੀਨਾ ਤਨਖਾਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਜੋ ਖੇਤ ਚੋਂ ਕੱਖ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਦੋ ਟੈਮ ਕੁਤਰਕੇ ਮੱਝਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ... ਰਾਮਾ 30 ਕੁ ਸਾਲ ਦਾ ਗੱਭਰੂ ਸੀ ਘਰ ਚ ਉਸਦੀ ਪੁੱਛ ਘੱਟ ਹੀ ਸੀ ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭਰਜਾਈ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਨੀ ਸੀ ਲੱਗਣ ਦਿੰਦੀ ਨਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੋਣ ਦਿੰਦੀ ਸੀ.. ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਮੀਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੱਖ ਕੰਡਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਖਾਣ ਪੀਣ ਜੋਗੇ ਕਮਾ ਲੈਦਾ ਸੀ ।

ਕੁੱਲ ਮਿਲਾਕੇ ਸਭ ਵਧੀਆ ਸੀ ਤੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਚ ਖੁਸ਼ ਸਨ ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਬੇਚੈਨ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸੀ ਜੀਤੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜਿਹੜਾ ਭਰ ਜੋਬਨ ਚ ਇਕਲਾਪਾ ਹੰਢਾ ਰਿਹਾ ਸੀ... ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਹੁਸਨ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀ ਸੀ ਪਰ ਏਸ ਹਿਰਨੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਕਰ ਨਹੀ ਸੀ ਸਕਿਆ.. ਗੁੰਦਵੇਂ ਤੇ ਸਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਉਭਰੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਜੀਤੀ ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਨੰਗੀ ਹੋ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੱਗੇ ਖੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੀ ਤਾਂ ਖੁੱਦ ਹੀ ਸੰਗ ਜਾਂਦੀ.. ਉਸਦੀ ਭਰਵੀਂ ਹਿੱਕ ਤੇ ਦੋ ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਲੱਕ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਿਆਂ ਪਿੱਛਾ ਕਿਸੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨਾਲੋ ਘੱਟ ਨਹੀ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕੋਈ ਆਵੇ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਚੜਾਈ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਝੰਡਾ ਗੱਡੇ ਪਰ ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਝੰਡੇ ਗੱਡਣੇ ਸੀ ਉਹ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਪਰਦੇਸ ਬੈਠਾ ਸੀ.. ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੁਸਨ ਲਕੋ ਕੇ ਰੱਖਦੇ 2 ਸਾਲ ਹੋਗੇ ਸੀ... ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਜੈਲਦਾਰਾਂ ਦਾ ਜੋਰਾ ਉਸਤੇ ਪੂਰੀ ਅੱਖ ਰੱਖਦਾ ਸੀ.. ਜਨਾਨੀ ਬੰਦੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਚ ਮਾਹਿਰ ਹੁੰਦੀ ਏ ਉਪਰੋਂ ਜੋਰੇ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਚ ਉਸਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰੇ ਵੀ ਕੀਤੇ ਸੀ ਤੇ ਕੋਈ ਚੀਜ ਫੜਾਉਂਦਿਆਂ ਅਕਸਰ ਜੀਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਘੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਜੀਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਸੀ.. ਇੱਕ ਤਾਂ ਜੋਰਾ ਵਿਆਹਿਆ ਸੀ ਤੇ ਦੋ ਜਵਾਕਾਂ ਦਾ ਪਿਓ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਘਰ ਪੱਟੇ ਦੂਜਾ ਜੋਰੇ ਦੀ ਬਹਿਣੀ ਉੱਠਣੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੰਡਰ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਜੋਰੇ ਨਾਲ ਲਾਈ ਯਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਪਿੰਡ ਚ ਬਦਨਾਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ.. ਜਿੱਥੇ ਉਸਦਾ ਦਿਮਾਗ ਉਸਨੂੰ ਜੋਰੇ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਵਰਜਦਾ ਸੀ ਓਥੇ ਹੀ ਉਸਦਾ ਦਿੱਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕੋਈ ਜੋਰੇ ਵਰਗਾ ਛੇ ਫੁੱਟ ਦਾ ਗੱਭਰੂ ਉਸਦੀ ਭਰ ਜੋਬਨ ਫਸਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਲਾਵੇ ਤੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸਤੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰੇ ਪਰ ਦਿਲ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿਚਾਲੇ ਹਜੇ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਨੇ ਹੀ ਬਾਜੀ ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਚ ਚੁੰਨੀ ਦੇ ਦਬਾਈ ਬੈਠੀ ਸੀ ।

ਹਰ ਦੂਜੇ ਤੀਜੇ ਮੀਕੇ ਨਾਲ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦਾਈ ਗੱਲ ਕਰਦੇ-2 ਦੋਨੋਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗਵਾਚ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਪਰ ਸਰੀਰਕ ਭੁੱਖ ਜੇਕਰ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਟਦੀ ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਘਰ ਟੁੱਟਣੋ ਬੱਚ ਜਾਂਦੇ.. ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਹੁਸਨ ਦੀ ਭੱਠੀ ਚ ਭਾਬੜ ਤਾਂ ਮਚ ਜਾਂਦੇ ਪਰ ਮੁੜ ਉਹਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਕਰਵਟਾਂ ਬਦਲਦੀ ਦੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਭੱਠੀ ਠੰਡੀ ਹੋਣ ਦਾ ਨਾਮ ਨਾ ਲੈਂਦੀ... ਕਦੇ-2 ਉਸਨੂੰ ਘਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਾਮੇ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਕਿਉਕਿ ਉਹ ਵੀ ਜੀਤੀ ਵਾਂਗ ਭਰ ਜੋਬਨ ਚ ਆਪਣਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਦਾ ਘਰਵਾਲਾ ਵੀ ਜਿਸ ਉਮਰੇ ਰਾਤਾਂ ਰੰਗੀਨ ਕਰਨੀਆਂ ਸੀ ਉਸ ਉਮਰੇ ਬਾਹਰ ਜਾ ਬੈਠਿਆ ਸੀ.. ਮੀਕੇ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਸੀ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਤੇ ਜੀਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਉਸਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਚੁੱਕੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਬਿਸਤਰ ਗਰਮ ਕਰੇ ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਧਰਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੱਬੀ ਬੈਠੀ ਸੀ.. ਪਰ ਉਸਦੇ ਲੱਛੇਦਾਰ ਜਿਸਮ ਦੀ ਅੱਗ ਧੁੱਖ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਇਸ ਅੱਗ ਦੇ ਭਾਬੜ ਬਣਨ ਲਈ ਇੰਕ ਚਿੰਗਾਰੀ ਹੀ ਕਾਫੀ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਚਿੰਗਾਰੀ ਕਦੋਂ ਤੇ ਕਿਸਨੇ ਲਾਉਣੀ ਸੀ ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਚ ਲੁਕਿਆ ਸੀ ।

ਚਲਦਾ....

[DHILLON33]

ਭਾਗ ਦੂਜਾ

ਸਵੇਰ ਦੇ ਕੰਮਕਾਰ ਨਬੇੜ ਜੀਤੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਚਾਹ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦਾ ਕਮੀਜ ਜਿਸਤੇ ਹਲਕੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੇ ਫੁੱਲ ਸਨ ਪਾਇਆ ਸੀ ਤੇ ਥੱਲੇ ਉਸਦੇ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜੀ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਚੂੜੀਦਾਰ ਪਜਾਮੀ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਦਾ ਹੁਸਨ ਡੁੱਲ-2 ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਹਜੇ ਗੈਸ ਬਾਲ ਉਸਤੇ ਪਾਣੀ ਗਰਮ ਹੋਣਾ ਧਰਿਆ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਚ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਦੀ ਅਵਾਜ ਪਈ " ਜੀਤੀ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਜੈਲਦਾਰਾਂ ਦੇ ਹੋ ਆਵਾ ਮੱਝਾਂ ਨੂੰ ਧੁੱਪ ਆਏ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਕਰਦੀ "
ਬੇਬੇ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਮੰਮੀ ਚਾਹ ਬਣ ਰਹੀ ਏ ਪੀਕੇ ਜਾਇਓ "
ਅੱਗੋਂ ਸੱਸ ਨੇ ਤੁਰਦੇ-2 ਕਿਹਾ " ਨਹੀਂ ਪੁੱਤ ਉਹਦਾ ਭਤੀਜਾ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਜਰਾ ਅਫਸੋਸ ਕਰ ਆਵਾਂ ਚੲਹ ਮੈਂ ਓਥੇ ਹੀ ਪੀ ਲੈਣੀ "
ਜੀਤੀ ਵਾਪਿਸ ਚ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਠੀਕ ਏ ਮੰਮੀ ਜਾ ਆਓ "
ਉਸਨੇ ਗੈਸ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਥੋੜੀ ਰੁੱਕ ਕੇ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ.. ਰਸੋਈ ਚੋ ਬਾਹਰ ਆ ਉਹ ਮੱਝਾਂ ਖੋਲਕੇ ਛਾਵੇਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀ.. ਉਸਨੇ ਹਜੇ ਇੱਕ ਮੱਝ ਦਾ ਰੱਸਾ ਹੀ ਖੋਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਰਾਮੇ ਨੇ ਦਸਤਕ ਦਿੱਤੀ.. ਜੋ ਕਿ ਖੇਤ ਚੋਂ ਕੱਖ ਲੈਕੇ ਆਇਆ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਮੱਝਾਂ ਖੋਲਦੀ ਦੇਖ ਰਾਮਾ ਬੋਲਿਆ " ਭਾਬੀ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਔਖੀ ਹੁੰਨੀ ਲਿਆ ਮੈਂ ਬੰਨ ਦਿੰਨਾ ਮੱਝਾਂ ਅੰਦਰ "
ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਵੇ ਕੋਈ ਨਾ ਮੈਂ ਬੰਨ ਦੇਣੀਆਂ ਤੂੰ ਬੈਠ ਖੇਤੋਂ ਥੱਕਿਆਂ ਆਇਆਂ "
ਰਾਮੇ ਨੇ ਰੇਹੜੀ ਖੜਾ ਮੋਢੇ ਤੋ ਪਰਨਾ ਲਾਹ ਆਪਣੇ ਲੀੜੇ ਝਾੜਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ " ਓ ਭਾਬੀ ਜੇ ਮਜ੍ਹਬੀ ਥੱਕ ਕੇ ਬਹਿਣ ਲੱਗ ਗੇ ਤਾਂ ਜੱਟ ਰੁਲ ਜਾਣਗੇ "
ਜੀਤੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ " ਵੇ ਤੂੰ ਨਾ ਟਿੱਚਰਾਂ ਕਰਨੋ ਹਟੀ ਲੈ ਚੱਲ ਬੰਨ ਦੇ ਮੈਂ ਐਨੇ ਚਾਹ ਧਰਦੀ ਏ "

ਜੀਤੀ ਡੰਗਰਾਂ ਆਲੇ ਚੋ ਨਿੱਕਲ ਵਿਹੜੇ ਚ ਆਈ ਤੇ ਮੁੜ ਰਸੋਈ ਚ ਜਾ ਚਾਹ ਧਰ ਦਿੱਤੀ.. ਓਧਰ ਜੋਰੇ ਨੇ ਜਦੋਂ ਚਾਚੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨੂੰ ਵੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸਹੀ ਮੌਕਾ ਲੱਗਿਆ.. ਉਨ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲਿਆ ਤੇ ਮੀਕੇ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ.. ਦਰਵਾਜੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਉਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਵਿਹੜੇ ਚ ਕੋਈ ਨਹੀ ਸੀ.. ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਬਣੇ ਡੰਗਰਾਂ ਆਲੇ ਚ ਉਸਨੂੰ ਹਲਚਲ ਹੁੰਦੀ ਲੱਗੀ ਪਰ ਜਦੋ ਉਹ ਓਧਰ ਨੂੰ ਵਧਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਰਾਮਾ ਦਿਸ ਗਿਆ.. ਉਹ ਨਾਲ ਹੀ ਓਧਰੋ ਮੁੜ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਵੱਧ ਗਿਆ... ਰਸੋਈ ਦੇ ਬੂਹੇ ਤੇ ਜਾ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਅੰਦਰ ਖੜੀ ਜੀਤੀ ਤੇ ਪਈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਚ ਕਰੰਟ ਦੌੜ ਗਿਆ.. ਜੀਤੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਸੀ.. ਵੱਖੀਆਂ ਤੋ ਤੰਗ ਕਮੀਜ ਚ ਉਸਦਾ ਹੁਸਨ ਫਸਿਆ ਪਿਆ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਚੁੰਨੀ ਲਾਹ ਕੇ ਸੈਲਫ ਤੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਗਲੇ ਚੋਂ ਝਾਕਦੀ ਉਸਦੀ ਗੋਰੀ ਪਿੱਠ ਉਸਦੇ ਹੁਸਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਚੰਨ ਲਾ ਰਹੀ ਸੀ...ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਪਜਾਮੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਭਰਵੇਂ ਪੱਟ ਟਿੱਚ ਜਾਣ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਕਮੀਜ ਦੇ ਪੱਲੇ ਦੀਆਂ ਕਟਾਈਆਂ ਚੋ ਉਭਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਖੰਘੂਰਾ ਮਾਰਿਆ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਇੱਕਦਮ ਡਰ ਜਿਹੇ ਗਈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਵੀਰ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਏਥੇ "
ਜੋਰਾ ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਚ ਉਸਦੀ ਭਰਵੀਂ ਹਿੱਕ ਜੋ ਕਿ ਚੁੰਨੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਵੀ ਅਕਾਰਸ਼ਕ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ ਦਾ ਆਕਾਰ ਮਾਪਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਉਹ ਭਾਬੀ ਵਟਾਈ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ ਜਾ ਕਰਨਾ ਸੀ "
ਜੀਤੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਿੱਕ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਫਟਾਫਟ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਗੋਰੀ ਹਿੱਕ ਤੇ ਚੁੰਨੀ ਤਾਣ ਲਈ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਵੀਰ ਜੀ ਮੰਮੀ ਤਾਂ ਥੋਡੇ ਵੱਲ ਗਏ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਏ ਤੋਂ ਆ ਜਾਇਓ "
ਜੋਰਾ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਦੇਖ ਮੁੱਛਾਂ ਚਾੜਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਭਾਬੀ ਚਾਚੀ ਤਾਂ ਅਨਪੜ ਏ ਹਿਸਾਬ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਤੁਹੀਂ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਨਾਲੇ ਮੇਰਾ ਵੀ ਬੋਝ ਹੌਲਾ ਹੋਜੂ ਤੇ ਦੋ ਘੜੀ ਜੇਠ ਨੂੰ ਭਰਜਾਈ ਕੋਲ ਬਹਿਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਜੂ "
ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਮੂੰਹ ਘੁਮਾਕੇ ਚਾਹ ਦੀ ਉਬਾਲੀ ਦਾ ਇੰਤਜਾਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਚਲੋ ਤੁਸੀ ਬਾਹਰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠੋ ਮੈਂ ਚਾਹ ਲੈਕੇ ਆਈ "
ਜੀਤੀ ਦੇ ਹਾਸੇ ਨੂੰ ਜੋਰਾ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਸਮਝ ਬੈਠਾ ਤੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਦਮ ਗੈਸ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜੀ ਜੀਤੀ ਵੱਲ ਵਧਾ ਦਿੱਤੇ.. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਹੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਜੀਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਉਭਰੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਫੜਕੇ ਘੁੱਟਿਆ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਦੇ ਹੋਸ਼ ਉੱਡ ਗਏ.. ਉਸਨੇ ਘੁੰਮਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕੀਤੀ ਪਰ ਅੱਗੇ ਸੈਲਫ ਤੇ ਪਿੱਛੋ ਜੋਰੇ ਨਾਲ ਕਸੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਘੁੰਮ ਨਾ ਸਕੀ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਵੀਰ ਜੀ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਤੁਸੀ ਛੱਡੋ ਮੈਨੂੰ "
ਜੋਰੇ ਜੀਤੀ ਦੇ ਮਾਸ ਦੇ ਭਰੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਹੱਥਾਂ ਚ ਮਸਲਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਕੀ ਹੋਇਆ ਭਰਜਾਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਨੀ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਤੂੰ ਜੇਠ ਦੀ ਬਣਕੇ ਰਹਿ ਜੇਠ ਤੈਨੂੰ ਸੋਨੇ ਚ ਤੋਲਕੇ ਰੱਖੂ "
ਐਨਾ ਆਖ ਜੋਰਾ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਕਰ ਜੀਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੁੰਡੋਲ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦੋਵੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਭਰਕੇ ਮਸਲਣ ਲੱਗਾ... ਜੀਤੀ ਦੇ ਪੈਰ ਉਖੜਣ ਲੱਗੇ ਉਹ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਢਿੱਲੀ ਪੈਣ ਲੱਗੀ... ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਉਸਦੀ ਮਰਜੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਜੀਤੀ ਨੇ ਪੂਰੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ... ਏਸ ਕੋਸ਼ਿਸ ਚ ਜੀਤੀ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾਉਣ ਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਈ.. ਕਿਉਕੀ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਸੀਲ ਹੁੰਦੀ ਦੇਖ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਮੋਰਨੀ ਪੈਲ ਪਵਾਉਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਏ ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਕੜ ਢਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ..
ਜੀਤੀ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਮੀਜ ਚ ਫਸੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ ਗੁੱਸੇ ਚ ਬੋਲੀ " ਵੀਰ ਜੀ ਤੁਸੀ ਜਾਓ ਏਥੇ ਤੋਂ ਨਹੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਬੁਰਾ ਕੋਈ ਨੀ" ਜੋਰਾ ਵੀ ਮੌਕੇ ਦੀ ਨਜਾਕਤ ਸਮਝਦਿਆ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਰਸੋਈ ਚੋ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਿਆ ਤੇ ਤੇਜ ਕਦਮ ਪੁੱਟਦਾ ਹੋਇਆ ਬੀਹੀ ਚ ਆ ਗਿਆ ।

ਜੋਰੇ ਦੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਜੀਤੀ ਵਾਪਸ ਗੈਸ ਵੱਲ ਮੁੜੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਚਾਹ ਉੱਬਲ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਸੀ.. ਬਿੱਲਕੁਲ ਐਵੇ ਹੀ ਜਿਵੇ ਉਸਦੀ ਜਵਾਨੀ ਉੱਬਲ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਨੂੰ ਫਿਰਦੀ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਨੇ ਗੈਸ ਬੰਦ ਕੀਤਾ.. ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਚ ਆਏ ਹੰਝੂ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਪੂੰਝੇ ਤੇ ਦੋ ਗਲਾਸਾ ਚ ਚਾਹ ਪਾ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ.. ਜੋਰਾ ਜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਤੇ ਰਾਮਾ ਹਜੇ ਵੀ ਡੰਗਰਾਂ ਆਲੇ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਨੇ ਅਵਾਜ ਮਾਰ ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲਈ ਕਿਹਾ.. ਰਾਮਾ ਡੰਗਰਾਂ ਆਲੇ ਚੋ ਬਾਹਰ ਆ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠੀ ਦੇਖ ਬੋਲਿਆ " ਭਾਬੀ ਰੱਖਦੇ ਚਾਹ ਮੈਂ ਨਹਾ ਲਵਾ ਮਾੜਾ ਜਾ "
ਰਾਮਾ ਵਿਹੜੇ ਚ ਬਣੇ ਚੱਠੇ ਕੋਲ ਜਾ ਨਹਾਉਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗਾ.. ਜੀਤੀ ਹਜੇ ਵੀ ਜੋਰੇ ਨਾਲ ਰਸੋਈ ਚ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਜੋਰੇ ਦੇ ਸਖਤ ਹੱਥ ਹਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਦੇ ਤੇ ਗੋਰੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪਲੋਸਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੇ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਜੋਰੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਚੋ ਕੱਢਿਆ ਤੇ ਚਾਹ ਦੀ ਚੁਸਕੀ ਲੈਦੀ ਨੇ ਜਦੋ ਰਾਮੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਤੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਕੇਵਲ ਪਰਨਾ ਲਿਪਟਿਆ ਸੀ..ਕਣਕ ਵੰਨੇ ਰੰਗ ਦੀ ਚੌੜੀ ਤੇ ਮਜਬੂਤ ਛਾਤੀ ਦੇਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਦੇ ਵੀ ਰੌਗਟੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ..ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਆਪਣੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਲਈ... ਉਸਦਾ ਦਿਮਾਗ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਦਿੱਲ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ... ਆਖਿਰ ਦਿੱਲ ਅੱਗੇ ਹਾਰ ਫੇਰ ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਰਾਮੇ ਤੇ ਚਲੀ ਗਈ... ਰਾਮੇ ਨੇ ਹੁਣ ਸਰੀਰ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਪਰਨਾ ਗਿੱਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਗਿਆ ਸੀ..ਜੀਤੀ ਵੱਲ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪਾਸਾ ਸੀ.. ਪਰਨਾ ਗਿੱਲਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਪੱਟਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚਾਲੇ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਲੱਨ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਉਭਰ ਆਇਆ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਜਿਵੇ ਹੀ ਉਸਦੇ ਤੇ ਪਈ ਉਸਦਾ ਦਿੱਲ ਜੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕ-2 ਕਰਨ ਲੱਗਾ... ਬੇਸ਼ੱਕ ਉਸਦਾ ਲੱਨ ਹਜੇ ਸਖਤ ਨਹੀ ਸੀ ਪਰ ਪਹਿਲੀ ਤੱਕਣੀ ਚ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਲੱਨ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਕਾਫੀ ਜਾਪ ਰਹੀ ਸੀ.. ਰਾਮੇ ਨੇ ਜਿਵੇ ਹੀ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੇ ਫਟਾਫਟ ਉਸਦੇ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕਰ ਲਈ.. ਜੀਤੀ ਉਸਦੀ ਹਰਕਤ ਦੇਖ ਮੁਸਕਰਾਉਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਜੋਰਾ ਏ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਫੜਕੇ ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਮਾ ਏ ਜੋ ਡਰਕੇ ਮੂੰਹ ਹੀ ਪਾਸੇ ਕਰ ਗਿਆ... ਮੁਸਕਰਾਂਉਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਚਾਹ ਦੀਆਂ ਚੁਸਕੀਆਂ ਲੈਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਮਰਦ-2 ਵਿਚਲੇ ਫਰਕ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ।

ਚਲਦਾ..

[DHILLON33]

ਭਾਗ - ਤੀਜਾ



ਰਾਤ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਇੱਕੋ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੰਮੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਤਾਂ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਚ ਗਵਾਚੀ ਸੀ ਪਰ ਜੀਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਨੀਦ ਕੋਹਾਂ ਦੂਰ ਸੀ..

ਅੱਜ ਦਿਨ ਚ ਜੋਰੇ ਨੇ ਜਦੋ ਦਾ ਉਸਨੂੰ ਰਸੋਈ ਚ ਫੜਿਆ ਸੀ ਉਦੋ ਤੋ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਚ ਕਰੰਟ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਔਖੇ ਸੌਖੇ ਦਬਾਈ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਅੱਗ ਫੇਰ ਭੜਕਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਦੀ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਫਿਰਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲਦੀ ਤਾਂ ਰਾਮੇ ਦਾ ਪਰਨੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਲੱਨ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਘੁੰਮ ਜਾਂਦਾ... ਕੂਲਰ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਜੀਤੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋ ਤਰੇਲੀਆਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਸੀ ਤੇ ਨੀਂਦ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀ ਸੀ..

ਆਖਿਰ ਭਰੇ ਮੰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਤੇ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਛੱਤ ਤੇ ਤਾਜੀ ਹਵਾ ਲੈਣ ਚਲੀ ਗਈ...

ਕੋਠੇ ਤੇ ਮਿੰਨੀ-2 ਹਵਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਸਕੂਨ ਦੇਣ ਚ ਕਾਮਯਾਬ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ... ਤੁਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਹੜੇ ਵੱਲ ਆਈ ਤੇਜੰਗਲੇ ਤੇ ਹੱਥ ਧਰ ਖੜ ਗਈ... ਇੱਕਦਮ ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਵਰਾਂਡੇ ਚ ਪਈ ਜਿੱਥੇ ਬੱਤੀ ਜਗ ਰਹੀ ਸੀ....ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆਰਾਮਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿਉਕਿ ਅੱਗੇ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਸੌ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪਰ ਦੂਜੇ ਹੀ ਪਲ ਉਸਨੂੰ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕਿ ਰਾਮਾ ਤਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਘਰ ਜਾਣ ਦਾ ਕਹਿਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ ਫੇਰ ਏਸ ਵੇਲੇ ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ...ਸੋਚ-2 ਜੀਤੀ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਵੱਧਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਉਹ ਫਟਾਫਟ ਥੱਲੇ ਆਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰਉਠਾਉਣ ਦਾ ਸੋਚਿਆ ਪਰ ਸੱਸ ਨੂੰ ਗੂੜੀ ਨੀਂਦ ਸੁੱਤੀ ਵੇਖ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਜਾਕੇ ਦੇਖਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ...

ਪੋਲੇ-2 ਪੱਬ ਧਰਦੀ ਹੋਈ ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਤੂੜੀ ਵਾਲੇ ਵਰਾਂਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਮੰਜੇ ਤੇ ਕੋਈ ਪਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਚ ਮੋਬਾਇਲ ਫੜਿਆ ਸੀ....ਜੀਤੀ ਵਰਾਂਡੇ ਦੇ ਗੇਟ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਲਾਈ ਪੱਲੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਰੇ ਹਟਾਕੇ ਅੰਦਰ ਨਿਗ੍ਹਾ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ....ਅੰਦਰ ਰਾਮਾ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੰਮਾ ਪਿਆ ਮੁਬਾਇਲ ਤੇ ਕੁੱਝ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਲੱਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ-2 ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ.... ਰਾਮੇ ਦਾ ਸ਼ਾਹ ਕਾਲਾ ਤੇ ਖੀਰੇ ਵਰਗਾ ਲੰਬਾ ਤੇ ਮੋਟਾ ਲੱਨ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਪਾਣੀ-2 ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਇੱਕਦਮ ਪਿੱਛੇ ਹੱਟ ਗਈ ਤੇ ਏਸੇ ਹਲਚਲ ਚ ਉਸਦਾ ਪੈਰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਤਸਲੇ ਨਾਲ ਜਾ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਹੋਏ ਖੜਕੇ ਨੂੰ ਸੁਣ ਰਾਮਾ ਵੀ ਇੱਕਦਮ ਉੱਠਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਅਉਣ ਲਈ ਪੈਰਾਂ ਚ ਚੱਪਲਾਂ ਪਾਉਣ ਲੱਗਾ....ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਸਮਝ ਨਾ ਆਇਆ ਤੇ ਉਹ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਈ.... ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਉਹ ਅੰਦਰ ਵੜਦੀ ਰਾਮੇ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਤੇਜ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਜੀਤੀ ਦੀ ਹੁਲਾਰੇ ਖਾਂਦੀ ਬੂੰਡ ਤੇ ਪੈ ਗਈ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮੂੰਹ ਵੇਖੇ ਹੀ ਉਹ ਤੁਰਦੀ ਦੇ ਆਪਸ ਚ ਖਹਿੰਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕੀ ਉਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨੀ ਜੀਤੀ ਭਾਬੀ ਹੀ ਸੀ...



ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜੀਤੀ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੰਮੀ ਪਈ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਚਿਰ ਅੱਜ ਦਿਨ ਚ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਆਖਿਰ ਨੀਂਦ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਬੋਚ ਹੀ ਲਿਆ...

ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚਾਹ ਲੈਕੇ ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਵਰਾਂਡੇ ਵੱਲ ਗਈ ਪਰ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਰਾਮਾ ਉੱਥੇ ਨਹੀ ਸੀ...ਉਸਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸੋਚਿਆ ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਰਾਮਾ ਕਿੱਧਰ ਚਲੇ ਗਿਆ... ਵਾਪਿਸ ਰਸੋਈ ਚ ਆ ਉਸਨੇ ਦੋ ਗਿਲਾਸ ਚਾਹ ਦੇ ਭਰੇ ਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਇੱਕ ਗਿਲਾਸ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਫੜਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਮੰਮੀ ਜੀ ਰਾਮਾ ਕਿੱਧਰ ਗਿਆ ਸਵੇਰੇ-2 "

ਚਾਹ ਦਾ ਘੁੱਟ ਭਰਦੀ ਹੋਈ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਬੋਲੀ " ਉਹ ਤਾਂ ਰਾਤ ਦਾ ਆਇਆ ਹੀ ਨੀ ਪੁੱਤ "

ਜੀਤੀ ਦੇ ਮੂਹੋ ਅਚਾਨਕ ਨਿੱਕਲਿਆ " ਪਰ ਰਾਤ ਤਾਂ ਉਹ..... "

ਬੋਲਦੇ-2 ਜੀਤੀ ਰੁੱਕ ਗਈ ਤੇ ਗੱਲ ਬਦਲਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਏਧਰ ਹੀ ਪੈਣਾ ਅੱਜ "

ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਘੁੱਟ ਭਰਿਆ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਨਹੀ ਰਾਤ ਰੋਟੀ ਖਾਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਗਿਆ ਸੀ ਵੀ ਜਾਣਾ ਕਿਤੇ "

ਉਸਤੋ ਬਾਅਦ ਦੋਨਾਂ ਚ ਕੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾ ਹੋਈ ਤੇ ਜੀਤੀ ਖਾਲੀ ਗਲਾਸ ਚੱਕ ਰਸੋਈ ਚ ਰੱਖ ਆਈ...



ਦੁਪਿਹਰ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵੱਜੇ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਨੇ ਨਹਾ ਧੋਕੇ ਅਲਮਾਰੀ ਚੋ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਪਜਾਮੀ ਸੂਟ ਕੱਢਿਆ ਤੇ ਪਾ ਲਿਆ 



ਉਹ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਮੂਹਰੇ ਖੜੀ ਵਾਲ ਸਵਾਰ ਰਹੀ ਸੀਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੁੰਡਾ ਖੜਕਿਆ ਤੇ ਉਹਦੇ ਕੰਨੀ ਜੋਰੇ ਦੀ ਅਵਾਜ ਪਈ " ਚਾਚੀ ਘਰੇ ਹੀ ਏ "



ਵਿਹੜੇ ਚ ਲਸਣ ਛਿੱਲਦੀ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਵੇ ਆਜਾ ਜੋਰੇ ਪੁੱਤ ਲੰਘ ਆ "

ਜੋਰਾ ਅੰਦਰ ਆ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਮੈ ਤਾਂ ਚਾਚੀ ਉਹ ਵਟਾਈ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ ਜਾ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ "

ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਬੋਲੀ " ਹਾਂ ਪੁੱਤ ਮੈ ਬਲਾਉਨੀ ਜੀਤੀ ਨੂੰ "

ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਸੱਸ ਨੇ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਈ...

ਜੀਤੀ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤਾਂ ਕਾਲੇ ਸੂਟ ਚ ਕਸਿਆ ਸਰੀਰ ਦੇਖ ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਜਾਮੇ ਉਪਰੋ ਲੱਨ ਮਸਲਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ " ਸਾਸਰੀਕਾਲ ਭਾਬੀ ਕੀ ਹਾਲ ਨੇ ਤੇਰੇ"

ਜੀਤੀ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਾਏ ਬੋਲੀ " ਸਾਸਰੀਕਾਲ ਵੀਰ ਜੀ "

ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਉਠਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਲੈ ਜੋਰੇ ਆਪਣੀ ਭਰਜਾਈ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਕੀ ਹਿਸਾਬ ਏ ਮੈਂ ਚਾਹ ਧਰਦੀ ਰਸੋਈ ਚ "

ਐਨਾ ਆਖ ਸੱਸ ਰਸੋਈ ਚ ਵੜ ਗਈ ਤੇ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਹਜੇ ਵੀ ਖੜੀ ਦੇਖ ਜੋਰਾ ਬੋਲਿਆ " ਬਹਿਜਾ ਭਾਬੀ ਜਾਂ ਹੁਣ ਗੋਦੀ ਚ ਹੀ ਬਹਿਣਾ "

ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਬੋਲੀ " ਵੀਰ ਜੀ ਆਪਣੀ ਜੁਬਾਨ ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਰੱਖੋ ਜੇ ਮੈਂ ਬੋਲਦੀ ਨੀ ਤਾਂ ਇਹਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨੀ ਮੈ ਕੁੱਝ ਕਹਾਂਗੀ ਨੀ ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਆਏ ਉਹ ਕਰੋ "

ਜੋਰਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਤ੍ਰਭਕਿਆ ਤੇ ਕਾਪੀ ਕੱਢ ਹਿਸਾਬ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਬੋਲਿਆ " ਆਹ ਖਰਚੇ ਪੱਤੇ ਕੱਢਕੇ 20 ਹਜਾਰ ਬਣਦਾ ਥੋਡਾ " 

ਤੇ ਖੀਸੇ ਚੋ ਕੱਢ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਫੜਾਉਦਾ ਬੋਲਿਆ " ਲੈ ਗਿਣ ਲੈ "

ਜੀਤੀ ਨੋਟ ਗਿਣਕੇ ਬੋਲੀ " ਆਹ ਤਾਂ ਪੱਚੀ ਹਜਾਰ ਨੇ "

ਜੋਰਾ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਵੱਟ ਦੇਕੇ ਬੋਲਿਆ " 5 ਹਜਾਰ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਭਰਜਾਈ ਜੇਠ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸੂਟ ਲੈਲੀ "

ਜੀਤੀ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਮੁਸਕੁਰਾਈ ਤੇ 5 ਹਜਾਰ ਵਾਪਿਸ ਕਰਦੀ ਬੋਲੀ " ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇਰਾ ਸੂਟ "

ਜੋਰੇ ਨੇ ਫੇਰ ਪੈਸੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਚ ਫੜਾਉਦੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਘੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ " ਕੋਈ ਨਾ ਨਹੀ ਲਾਉਣੀ ਯਾਰੀ ਤਾਂ ਨਾ ਲਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਧੱਕਾ ਕੋਈ ਨੀ ਪਰ ਆਹ ਰੱਖ ਲੈ "

ਅੱਗੇ ਜੀਤੀ ਪੈਸੇ ਮੋੜਦੀ ਜਾਂ ਕੁੱਝ ਬੋਲਦੀ ਉਸਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਚਾਹ ਲੈਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ...

ਜੋਰਾ ਚਾਹ ਦਾ ਗਿਲਾਸ ਚੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਚਾਚੀ ਵੀਹ ਹਜਾਰ ਦੇਤਾ ਭਾਬੀ ਨੂੰ "

ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਬੋਲੀ " ਠੀਕ ਏ ਜੀਤੀ ਜਾਹ ਅਲਮਾਰੀ ਚ ਰੱਖਦੇ ਪੈਸੇ "

ਜੀਤੀ ਉੱਠੀ ਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਜੋਰੇ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਉਸਦੇ ਗੁੰਦਵੇਂ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਹੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਸ ਚ ਖਹਿ-2 ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਸੀ... ਦਰਵਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜੀਤੀ ਨੇਮੁੜਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਮੀਦ ਮੁਤਾਬਿਕ ਜੋਰਾ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਵੱਟ ਦਿੰਦਾ ਉਸਦੇ ਹਿੱਲਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਘੂਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੀਤੀ ਨੇ ਵੀ ਨੱਕ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਘੂਰੀ ਵੱਟੀ ਤੇ ਅੰਦਰ ਲੰਘਗਈ.... ਉਸਨੇ ਪੈਸੇ ਸੱਸ ਦੀ ਅਲਮਾਰੀ ਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਫਿਰ ਕੁੱਝ ਸੋਚਕੇ ਉਹਦੇ ਚੋ ਪੰਜ ਹਜਾਰ ਕੱਢਿਆ ਤੇ ਮੁਸਕੁਰਾਂਉਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵੱਲ ਵਧ ਗਈ....

ਚਲਦਾ..

[DHILLON33]

ਭਾਗ - ਚੌਥਾ


ਜੀਤੀ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਪਿੱਛਲੇ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਚ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ.. ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਜੋਰੇ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਫੜਨਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਕਦੇ ਰਾਮੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਮੋਟਾ ਲੱਨ ਯਾਦ ਕਰ ਉਸਦੇ ਲੂੰ ਕੰਡੇ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ.. ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਆਪਣੀ ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਦਬਾਈ ਬੈਠੀ ਸੀ ਪਰ ਪਿਛਲੇ ਦਿਨਾਂ ਚ ਹੋਈਆਂ ਇਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ।

ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਅੱਜ ਸਵੇਰ ਦਾ ਹੀ ਰਾਮਾ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀ ਦਿਖਿਆ ਸੀ.. ਪਤਾ ਨੀ ਕਿਉਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਜਿਹੀ ਸੀ.. ਕੰਮ ਕਾਰ ਨਬੇੜ ਨਹਾ ਧੋ ਕਿ ਉਸਨੇ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦਾ ਕਮੀਜ ਜਿਸਦੇ ਉੱਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਫੁੱਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸੀ ਤੇ ਨਾਲ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਤੰਗ ਜਿਹੀ ਪਜਾਮੀ ਜਿਸਨੇ ਉਸਦੇ ਗੋਰੇ ਤੇ ਭਰਵੇਂ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਘੁੱਟਿਆ ਸੀ ਉਹ ਪਾ ਲਈ ਸੀ.. ਚੁੰਨੀ ਉਸਨੇ ਖਿੱਚਕੇ ਗਲ ਚ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦ ਵੀ ਉਹ ਝੁੱਕਦੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਹਿੱਕ ਚ ਲੁਕੀ ਸੁਨਿਹਰੀ ਗਾਨੀ ਲਮਕਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਕਮੀਜ ਦਾ ਗਲਾ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਮੰਮਿਆਂ ਵਿਚਲੀਆਂ ਗੋਰੀਆਂ ਗੋਲਾਈਆਂ ਸਾਫ ਨਜਰ ਆਉਂਦੀਆਂ.. ਅੱਗੇ ਉਹ ਚੁੰਨੀ ਦਾ ਬੜਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਦੀ ਪਰ ਅੱਜ ਉਸਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀ ਸੀ.. ਜਿਹਨਾਂ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਲੁਕਾ-2 ਰੱਖਦੀ ਸੀ ਅੱਜ ਉਹਨਾਂ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਉਸਦਾ ਮਨ ਮਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ।

ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਰਾਮਾ ਅੱਜ ਦਿਖਾਈ ਨੀ ਦਿੱਤਾ ਸੀ.. ਦੋਵੇਂ ਸੱਸ ਨੂੰਹ ਵਿਹੜੇ ਚ ਬੈਠੀਆਂ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਨੇ ਲਸਣ ਛਿੱਲਦੀ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ " ਕੀ ਗੱਲ ਮੰਮੀ ਅੱਜ ਰਾਮਾ ਨੀ ਆਇਆ "
ਸੱਸ ਨੇ ਅੱਗੋਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ " ਪਤਾ ਨੀ ਸਵੇਰ ਦਾ ਨਿੱਕਲਿਆ ਰੇਹੜੀ ਲੈਕੇ ਕਿੱਧਰ ਰਹਿ ਗਿਆ ਮੱਝਾਂ ਵੀ ਭੁੱਖੀਆਂ ਖੜੀਆਂ "
ਜੀਤੀ ਕੁੱਝ ਬੋਲਦੀ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਗੇਟ ਖੁੱਲਣ ਦੀ ਅਵਾਜ ਆਈ ਤੇ ਰਾਮਾ ਕੱਖਾਂ ਦੀ ਰੇਹੜੀ ਲੈ ਅੰਦਰ ਆ ਵੜਿਆ.. ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਬੋਲੀ " ਲੈ ਆ ਗਿਆ ਬਹੁਤ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਏ "
ਜੀਤੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਵੀ ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਮੁਸਕੁਰਾਹਟ ਫੈਲ ਗਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਾਮੇ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਨਜਰਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਪਰ ਰਾਮੇ ਨੇ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਹੱਸਦੀ ਦੇਖ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫੇਰ ਲਈਆਂ.. ਉਹ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਲੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਤੇ ਰਾਮੇ ਵੱਲ ਤੁਰਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਰਾਮੇ ਕਿੱਥੇ ਸੀ ਸਵੇਰ ਦਾ ਮੱਝਾਂ ਵੀ ਭੁੱਖੀਆਂ ਖੜੀਆਂ "
ਰਾਮਾ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਾਏ ਕੱਖ ਰੇਹੜੀ ਤੋ ਉਤਾਰ ਟੋਕੇ ਆਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਅੱਗੇ ਸੁੱਟਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਉਹ ਭਾਬੀ ਨਾਲਦੇ ਪਿੰਡ ਕਬੱਡੀਆਂ ਸੀ ਅੱਜ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ ਬੱਸ ਹੁਣੇ ਰਜਾ ਦਿੰਨਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸੱਜਰ ਸੂਈਆਂ "
ਜੀਤੀ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਮੁਸਕੁਰਾਈ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਚੱਲ ਟੋਕਾ ਕਰਕੇ ਪਾਦੇ ਮੱਝਾਂ ਨੂੰ ਮੈ ਚਾਹ ਧਰਦੀ "
ਐਨੀ ਗੱਲ ਆਖ ਜੀਤੀ ਮੁੜ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ... ਨੀਵੀਂ ਪਾਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਰਾਮੇ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੁਰੀ ਜਾਂਦੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਲੱਕ ਤੇ ਚਲੇ ਗਈ.. ਇੰਝ ਜਾਪਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜੀਤੀ ਦੇ ਲੱਕ ਦੇ ਹੁਲਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਵਾਲੇ ਹੁਲਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ.. ਜੀਤੀ ਦੇ ਹਿਲਦੇ ਲੱਕ ਤੇ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਜਾਣੇ ਅਣਜਾਣੇ ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਦੇ ਹੁਲਾਰਿਆਂ ਚ ਉਸਨੂੰ ਮੜਕ ਵੱਧ ਜਾਪ ਰਹੀ ਸੀ.. ਰਸੋਈ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫਰ ਤਹਿ ਕਰਦਿਆਂ ਜੀਤੀ ਨੇ ਵੀ ਲੱਕ ਮਟਕਾਉਣ ਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਬਾਕੀ ਨਾ ਛੱਡੀ.. ਅੱਗੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਟਕਦਾ ਲੱਕ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦੀ ਪਰ ਅੱਜ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਰਸੋਈ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫਰ ਕਦੇ ਨਾ ਹੀ ਮੁੱਕੇ ਤੇ ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਇੰਝ ਹੀ ਲੱਕ ਦੇ ਦੀਦਾਰ ਕਰਾਂਉਦੀ ਰਹੇ.. ਰਸੋਈ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਕੋਲੇ ਪਹੁੰਚ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਗਰਦਨ ਘੁਮਾਕੇ ਰਾਮੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਅ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਾਜੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਤੇ ਰਾਮੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਈ.. ਰਾਮਾ ਸਮਝ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਕਿ ਜੀਤੀ ਵੱਲੋ ਉਸਨੂੰ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਇਸ ਘਰ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਸੀ... ਉਹ ਨਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਓਸੇ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜਤ ਨਾਲ ਰੰਗਰਲੀਆਂ ਮਨਾਵੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ.. ਪਰ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜੀਤੀ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਡੁੱਲ-2 ਪੈਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਰਾਮਾ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਿੰਨੇ ਮਰਦ ਟੀਸੀ ਦੇ ਬੇਰ ਵਰਗੀ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਥੱਲੇ ਪਾਉਣ ਲਈ ਤਰਸੇ ਫਿਰਦੇ ਸੀ.. ਪਰ ਉਹੀ ਟੀਸੀ ਵਾਲਾ ਬੇਰ ਆਪ ਟੁੱਟਕੇ ਉਸਦੀ ਝੋਲੀ ਡਿੱਗਣ ਨੂੰ ਫਿਰਦਾ ਸੀ... ਇਹੀ ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਉਧੇੜ ਬੁਣ ਕਰਦਾ ਰਾਮਾ ਟੋਕਾ ਟੁੱਕ ਡੰਗਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਖ ਪਾਉਣ ਲੱਗਾ ।

ਜੀਤੀ ਚਾਹ ਬਣਾਕੇ ਵਿਹੜੇ ਚ ਲੈ ਆਈ ਤੇ ਗਲਾਸ ਭਰ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਫੜਾ ਦੂਜਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਭਰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ.. ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਵਾਰ-2 ਸਾਹਮਣੇ ਚੱਠੇ ਕੋਲ ਨਹਾ ਰਹੇ ਰਾਮੇ ਤੇ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ.. ਜਿਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਕੇਵਲ ਲੱਕ ਦੁਆਲੇ ਪਰਨਾ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ.. ਰਾਮਾ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਜੀਤੀ ਉਸਨੂੰ ਹੀ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਲੱਨ ਚ ਵੀ ਤਣਾਅ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ.. ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਤਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਘੁੰਮਕੇ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦਰਸ਼ਣ ਕਰਾ ਹੀ ਦੇਵੇ ਪਰ ਉਹ ਖੁਦ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਪੂਰਾ ਸਮਾਂ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਹੀ ਜੀਤੀ ਉਨਾਂ ਵੱਲ ਰੱਖੀ ਤੇ ਆਖਰ ਨਹਾਕੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ.. ਜੀਤੀ ਥੋੜੀ ਨਿਰਾਸ਼ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਰਾਮੇ ਦੀ ਝਿਜਕ ਨੂੰ ਸਮਝ ਰਹੀ ਸੀ... ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਉੱਠੀ ਤੇ ਚਾਹ ਲੇ ਆਈ... ਰਸੋਈ ਚ ਜਾਂਦੇ ਵੇਲੇ ਜੀਤੀ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤਾਂ ਨਜਾਰਾ ਹੋਰ ਸੀ... ਚੁੰਨੀ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤੇ ਮੰਮੇ ਕਿਸੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਖੜੇ ਸੀ... ਰਾਮੇ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਸਦੀ ਗੋਰੀ ਹਿੱਕ ਦੀਆਂ ਗੋਲਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਗਵਾਚੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੇਨ ਤੇ ਗਈ ਪਰ ਦੂਜੇ ਹੀ ਪਲ ਉਹ ਚਾਹ ਦਾ ਗਲਾਸ ਫੜ ਮੰਜੇ ਕੋਲ ਪਈ ਪੀੜੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ.. ਜੀਤੀ ਵੀ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਨ ਲੱਗੀ.. ਕਦੇ-2 ਰਾਮੇ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਪਜਾਮੀ ਚ ਘੁੱਟੇ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਹਰ ਵਾਰ ਜੀਤੀ ਉਸਦੀਆਂ ਨਜਰਾਂ ਫੜ ਲੈਦੀ ਤੇ ਮੁਸਕੁਰਾ ਦਿੰਦੀ.. ਜੀਤੀ ਤਾਂ ਮਨੋਮਨ ਰਾਮੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਵਿਛਾਉਣ ਲਈ ਜਿਵੇ ਤਿਆਰ ਬੈਠੀ ਸੀ.. ਰਾਤ ਦੇ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੇ ਉਸਦੀ ਦਬਾਈ ਹੋਈ ਰੀਝ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਹੁਲਾਰਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ... ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਵਾਰ-2 ਰਾਮੇ ਦੇ ਲੱਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਭਾਂਵੇ ਪਜਾਮੇ ਦੇ ਪਰਦੇ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕੁੱਝ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਪਰਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੇ ਖਜਾਨੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਣ ਉਹ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ.. ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਇਹ ਖਜਾਨਾ ਹਰ ਮਰਦ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੀ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਏਸ ਖਜਾਨੇ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਬਣਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਉਹ ਦੇਖਣ ਲੱਗ ਪਈ ਸੀ.. ਜਦੋਂ ਵੀ ਰਾਤ ਵਾਲਾ ਸੀਨ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਲੈਂਦੀ.. ਸੋਚਾਂ ਚ ਡੁੱਬੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਦੀ ਅਵਾਜ ਨੇ ਹਲੁਣਿਆਂ ਜੋ ਪਿੰਡ ਚ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ.. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਤੁਰੀ ਤਾਂ ਰਾਮਾ ਵੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਬੋਲਿਆ " ਚੰਗਾ ਚਾਚੀ ਮੈ ਵੀ ਘਰ ਗੇੜਾ ਮਾਰ ਆਵਾਂ "
ਰਾਮੇ ਦੇ ਬੋਲ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਜਹਿਰ ਵਰਗੇ ਲੱਗੇ ਉਹ ਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਰਾਮਾ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠੇ ਤੇ ਉਹ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਖੁੱਲਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕਰੇ.. ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਗੁੱਸੇ ਚ ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਪਰ ਰਾਮੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦਾ ਵੀ ਅਸਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਉੱਠਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ.. ਜੀਤੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਗੁੱਸੇ ਚ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ.. ਉਹ ਉੱਠੀ ਤੇ ਰਸੋਈ ਚ ਵੜ ਰਾਤ ਦੀ ਸਬਜੀ ਵਾਸਤੇ ਪਿਆਜ ਸਵਾਰਨ ਲੱਗ ਪਈ ।

ਉਹ ਅਜੇ ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਉਧੇੜ ਬੁਣ ਹੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੇਟ ਫੇਰ ਖੁੱਲਣ ਦੀ ਅਵਾਜ ਆਈ.. ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਜਿਵੇਂ ਵਾਪਿਸ ਆ ਹੀ ਗਈ.. ਉਸਨੇ ਫਟਾਫਟ ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਕੇ ਦੇਖਿਆ ਗੇਟ ਕਿਸਨੇ ਖੋਲਿਆ... ਗੇਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਆਉਦਾ ਦੇਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਉਹ ਉਦਾਸ ਜਰੂਰ ਹੋਈ ਪਰ ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਉਸਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਰਾਮਾ ਨਹੀ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋਰਾ ਵੀ ਉਸਦੇ ਹੁਸਨ ਦਾ ਕਦਰਦਾਨ ਸੀ.. ਉਹ ਅੱਗੇ ਸੋਚਦੀ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜੋਰੇ ਦੀ ਅਵਾਜ ਉਸਦੀ ਕੰਨੀ ਪਈ " ਕੀ ਹਾਲ ਏ ਭਾਬੀ ਚਾਚੀ ਨੀ ਦਿਖਦੀ ਕਿੱਧਰ ਏ "
ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਦੋਵੇ ਬਾਹਾਂ ਕੱਛਾਂ ਚ ਦੇ ਜੀਤੀ ਤਾਹਨਾ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਕਿਉ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਓ ਵੀਰ ਜੀ ਚਾਚੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਦੇਖਕੇ ਈ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਆਏ ਤੁਸੀਂ "
ਜੀਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੋਰਾ ਉਸਦੇ ਬਿਲਕੁੱਲ ਕੋਲ ਆਕੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਲੱਕ ਤੇ ਧਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਜੇ ਸਭ ਜਾਣਦੀ ਹੀ ਏ ਫੇਰ ਕਰਦੇ ਜੇਠ ਦਾ ਚਿੱਤ ਰਾਜੀ "
ਜੀਤੀ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਮੁਸਕਰਾਈ ਤੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਲੱਕ ਤੋਂ ਹਟਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " 5000 ਦੇਕੇ ਹੀ ਚਿੱਤ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਫਿਰਦੇ ਹੋ ਕੰਮ ਦੱਸੋ ਕੀ ਏ ਤੁਸੀ "
ਜੋਰਾ ਥੋੜਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟਕੇ ਆਲਾ ਦੁਆਲਾ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਕੰਮ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨੀ ਬੱਸ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਭਰਜਾਈ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਚਾਹ ਪੀ ਆਵਾਂ "
ਜੀਤੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਬਾਲੇ ਖਾਈ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਉਹ ਜੋਰੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਹੋਰ ਮਸਤ ਗਈ ਸੀ... ਕਿਉਕਿ ਇੱਕ ਰਾਮਾ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਝੋਲੀ ਉਹ ਆਪ ਡਿੱਗਣ ਨੂੰ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਅੱਖ ਨਹੀ ਸੀ ਮਿਲਾ ਰਿਹਾ... ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜੋਰਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੁੱਝ ਵੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਲਈ ਕਸੂਤੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸਨੇ ਖੁੱਦ ਨੂੰ ਹਵਾ ਚ ਅਜਾਦ ਛੱਡਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਹੁਣ ਉਹ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਪਤੰਗ ਸੀ ਤੇ ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਝੋਲੀ ਡਿੱਗਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਜੋਰੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਅੱਖਾਂ ਪਾਈਆਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਬੋਲੀ " ਬੈਠੋ ਮੈ ਚਾਹ ਬਣਾਉਨੀ ਏ ਜੇਠ ਜੀ " ਏਨਾ ਆਖ ਉਹ ਰਸੋਈ ਚ ਵੜ ਗਈ..
ਜੋਰਾ ਪੱਕਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਨੈਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹ ਗਿਆ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਹੁਣ ਬੈਠਣ ਦਾ ਨੀ ਬਲਕਿ ਖੜੇ ਹੋਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਨਿਗ੍ਹਾ ਮਾਰੀ ਤੇ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਮਰੋੜ ਰਸੋਈ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ ।

ਚਲਦਾ...

[DHILLON33]

ਭਾਗ - ਪੰਜਵਾਂ


ਜੋਰੇ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਜੀਤੀ ਗੈਸ ਮੂਹਰੇ ਖੜੀ ਚਾਹ ਚ ਪੱਤੀ ਤੇ ਖੰਡ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ... ਰਸੋਈ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਜੀਤੀ ਦੇ ਭਰਵੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਪਈ.. ਬੇਸ਼ੱਕ ਉਹ ਪਜਾਮੀ ਤੇ ਕਮੀਜ ਦੇ ਪਰਦੇ ਓਹਲੇ ਲੁਕੇ ਸੀ ਪਰ ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਲਲਕਾਰ ਰਹੇ ਹੋਣ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਮੁੱਛਾਂ ਤੇ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਖਤ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਲੱਨ ਮਸਲਿਆ ਤੇ ਉਹਦੇ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ.. ਕੋਲ ਜਾਕੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ ਤਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਤਭ੍ਰਕ ਗਈ.. ਪਰ ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਆਈ ਮੁਸਕੁਰਾਹਟ ਦੱਸ ਗਈ ਕੀ ਅੱਜ ਇਹ ਸਭ ਦੀ ਉਮੀਦ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਾਈ ਬੈਠੀ ਸੀ... ਪਰ ਉਹ ਨਖਰਿਆਂ ਪੱਟੀ ਜਨਾਨੀ ਸੀ ਏਨੀ ਛੇਤੀ ਕਿਸੇ ਅੱਗੇ ਸੀਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਕਦੇ ਹੋ ਨੀ ਸਕਦਾ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਕਸੇ ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ " ਛੱਡੋ ਜੇਠ ਜੀ ਤੁਸੀ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆ ਗਏ "



ਜੋਰਾ ਵੀ ਪੂਰਾ ਹੰਢਿਆ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਏਹੀ ਹਿੰਟ ਕਾਫੀ ਸੀ ਕਿ ਜੀਤੀ ਵੀਰ ਜੀ ਤੋਂ ਜੇਠ ਜੀ ਤੇ ਆ ਗਈ ਸੀ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਪ ਉਸਦੀ ਭਰਵੀਂ ਬੁੰਡ ਨਾਲ ਕਸਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਚ ਉਸਦੀ ਗੋਰੀ ਹਿੱਕ ਨੂੰ ਕਮੀਜ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਆਟੇ ਵਾਂਗ ਮਸਲਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਹਜੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਜਾਣਾ ਏ ਭਾਬੀ "



ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਮੁਸਕੁਰਾਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਚਿਤੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋਰੇ ਦਾ ਸਖਤ ਲੱਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੀ " ਛੱਡੋ ਜੇਠ ਜੀ ਮੰਮੀ ਆਉਣ ਆਲੀ ਹੋਣੀ ਕਦੇ ਫੇਰ ਸਹੀ "



ਜੀਤੀ ਬੇਸ਼ੱਕ ਜੋਰੇ ਅੱਗੇ ਵਿੱਛਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਪਰ ਪਹਿਲੇ ਹੱਲੇ ਮਰਦ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁੱਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋ ਉਹ ਨਹੀ ਸੀ.. ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਮਰਦ ਨੂੰ ਜਿਨਾਂ ਪਿਆਸਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਓਨਾਂ ਜਨਾਨੀ ਦਾ ਵੱਧ ਪਾਣੀ ਭਰਦਾ.. ਪਰ ਜੋਰਾ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਨੁੱਕਰੀ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਨੱਥ ਕਿਵੇਂ ਪਾਉਣੀ ਏ ਉਹ ਇੱਕ ਹੱਥ ਥੱਲੇ ਲੈਕੇ ਆਇਆ ਤੇ ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੀਤੀ ਕੁੱਝ ਸਮਝਦੀ ਜੋਰੇ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਜਾਮੀ ਦਾ ਨਾਲਾ ਫੜਿਆ ਤੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਚ ਖੋਲ ਦਿੱਤਾ.. ਨਾਲਾ ਖੁੱਲਦੇ ਹੀ ਜੀਤੀ ਇੱਕਦਮ ਕੱਠੀ ਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ.. ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉਹ ਪਜਾਮੀ ਤੱਕ ਲੈਕੇ ਜਾਂਦੀ ਉਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਹੋਏ ਦੂਜਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਜਾਮੀ ਅੰਦਰ ਲੁਕੇ ਸੁਨਿਹਰੀ ਖਜਾਨੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ... ਬੇਸ਼ੱਕ ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਜੀਤੀ ਦੇ ਸੁਨਿਹਰੀ ਖਜਾਨੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸਦੀ ਕੱਛੀ ਦਾ ਪਰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਜੋਰੇ ਦੇ ਮਸਲਣ ਤੇ ਉਹ ਮੋਮ ਵਾਂਗ ਪਿਘਲਣ ਲੱਗੀ ਸੀ... ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਜੋਰੇ ਦਾ ਹੱਥ ਖਜਾਨੇ ਦਾ ਆਖਰੀ ਦਰਵਾਜਾ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਮਚਲ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਏਸੇ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਚ ਜਾਣੇ ਅਣਜਾਣੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜ ਜੋਰੇ ਦੇ ਲੱਨ ਨਾਲ ਖਹਿਕੇ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸੀ... ਜੋਰੇ ਦਾ ਮਨ ਜੀਤੀ ਦੇ ਕਮੀਜ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪੱਲੇ ਥੱਲੇ ਲੁਕੇ ਹੁਲਾਰੇ ਮਾਰਦੇ ਦੋਵੇ ਤਰਬੂਜ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕਾਹਲਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਜੀਤੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਹੱਥ ਚੱਕ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਪੱਲਾ ਚੱਕ ਕੇ ਪਜਾਮੀ ਨੂੰ ਸਰਕਾ ਕੇ ਪੱਟਾਂ ਤੱਕ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਲਾਲ ਕੱਛੀ ਚ ਕੈਦ ਸੁਰਖ ਗੋਰੇ ਚਿੱਤੜ ਦੇਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਜੋਰੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਚੁੰਧਿਆ ਗਈਆਂ...ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਹਵਸ ਤੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ... ਜਿਹੜੇ ਲੱਕ ਦੇ ਹੁਲਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਫੈਨ ਸੀ.. ਜਿਹੜੇ ਚਿੱਤੜ ਜਦੋਂ ਆਪਸ ਚ ਰਗੜ ਖਾ ਹਿੱਲਦੇ ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਹਰ ਮਰਦ ਕਚੀਚੀ ਲੈਦਾ ਉਹ ਜੋਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੇਵਲ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਕੱਛੀ ਚ ਕੈਦ ਸੀ... ਜੋਰੇ ਦੀ ਹਮਲਾਵਰਤਾ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਥੋੜਾ ਸੰਭਲਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗੀ... ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਜੇ ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਘੋੜੀ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰ ਲਈ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਲਈ ਜੀਤੀ ਫੇਰ ਨੁੱਕਰੀ ਨਹੀ ਰਹਿਣੀ ਸੀ.. ਜੋਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਨਜਾਰਾ ਦੇਖ ਕੁੱਝ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਹਮਲੇ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਚ ਸੀ... ਏਸੇ ਦੌਰਾਨ ਜੀਤੀ ਨੇ ਹਿਰਨੀ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਪਜਾਮੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਫੜੇ ਤੇ ਫਟਾਫਟ ਉੱਤੇ ਚੱਕਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਬੇਪਰਦਾ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਲਕੋ ਲਿਆ... 



ਜੋਰਾ ਕੁੱਝ ਕਰਦਾ ਇਸਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਹ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚ ਘੁੰਮ ਗਈ ਤੇ ਜੋਰੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਨਾਲਾ ਕਸਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਜੇਠ ਜੀ ਅੱਜ ਨੀ ਮੰਮੀ ਆਂਉਦੀ ਹੋਣੀ "



ਪਰ ਜੋਰਾ ਹੱਥ ਆਇਆ ਖਰਗੋਸ਼ ਸੌਖਿਆ ਜਾਣ ਦੇਣ ਆਲਿਆਂ ਚੋ ਨਹੀ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁੱਝ ਬੋਲੇ ਜੀਤੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੱਥਾਂ ਚ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸੁਰਖ ਗੁਲਾਬੀ ਬੁੱਲਾਂ ਚ ਬੁੱਲ ਪਾ ਦਿੱਤੇ...ਕੁੱਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਜੀਤੀ ਫੜਫੜਾਈ ਪਰ ਫੇਰ ਸੀਲ ਹੋਕੇ ਆਪਣਾਂ ਬੁੱਲਾਂ ਦਾ ਰਸ ਆਪਣੇ ਜੇਠ ਨੂੰ ਚੁਸਾਉਣ ਲੱਗੀ... ਦੋਵੇ ਜਣੇ ਸਭ ਕੁੱਝ ਭੁੱਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਚ ਗਵਾਚ ਗਏ... ਚਾਹ ਦਾ ਕਾੜਾ ਉੱਬਲ-2 ਉੱਡ ਗਿਆ ਪਰ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ ਜੁਦਾ ਨਾ ਹੋਏ... ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਜੀਤੀ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਣ ਲੱਗੇ... ਜੀਤੀ ਦੀ ਹਿੱਕ ਜੋਰੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚ ਖੁੱਭਣ ਲੱਗੀ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜੀਤੀ ਅੰਦਰਲੀ ਅਸਲ ਅੱਗ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ... ਕੁੱਝ ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਬੰਨਿਆ ਨਾਲਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਖੁੱਲ ਗਿਆ ਪਰ ਐਤਕੀ ਜੀਤੀ ਨੇ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕੀਤਾ.. ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਦੇਖਦੇ ਉਸਦੀ ਪਜਾਮੀ ਖਿਸਕ ਕੇ ਪੱਟਾਂ ਤੋ ਵੀ ਥੱਲੇ ਸਰਕ ਗਈ.. ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਭਾਰੀ ਭਰਕਮ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦਾ ਨਾਪ ਲੈਣ ਲੱਗੇ.. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਬੁੱਲ ਅਜਾਦ ਹੋਏ ਤੇ ਦੋਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਸ਼ਰਮਾਕੇ ਫੇਰ ਘੁੰਮ ਗਈ... ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਚ ਉਸਦੇ ਕਮੀਜ ਦਾ ਪੱਲਾ ਚੱਕ ਕੱਛੀ ਹੇਠ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੀਤੀ ਦਾ ਅਸਲ ਜਿਸਮ ਹੁਲਾਰੇ ਲੈਣ ਲੱਗਾ... ਜਿਵੇ ਹੀ ਜੋਰੇ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਚ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਫੜਕੇ ਆਟੇ ਵਾਂਗ ਗੁੰਨਿਆਂ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਪੰਜਿਆਂ ਭਾਰ ਹੋ ਗਈ...ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋ ਨਿਕਲਿਆ " ਆਹ ਜੇਠ ਜੀ ਕੀ ਕਰਦੇ ਓ ਛੱਡੋ "



ਜੋਰੇ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਜਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਪਜਾਮੇ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲਿਆ ਤੇ ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਉਸਦਾ ਕੱਛਾ ਤੇ ਪਜਾਮਾ ਗੋਡਿਆ ਤੱਕ ਹੋ ਗਏ.. ਨੁੱਕਰੀ ਘੋੜੀ ਹੁਣ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ.. ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਜੋਰੇ ਨੇ ਲਗਾਮ ਖਿੱਚ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲੱਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਾਇਆ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਮਦਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ.. ਪਰ ਏਸ ਮਦਹੋਸ਼ੀ ਚ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਏਨਾ ਅਹਿਸਾਸ ਜਰੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਜੋਰੇ ਦਾ ਨਾਗ ਰਾਮੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਛੋਟਾ ਹੀ ਸੀ... ਪਰ ਜਿਹੜੀ ਹਾਲਤ ਚ ਉਹ ਹੁਣ ਸੀ ਇਹ ਵੇਲਾ ਇਹ ਸਭ ਪਰਖਣ ਦਾ ਨਹੀ ਸੀ... ਇੰਝ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਵਰਿਆਂ ਦੇ ਸੋਕੇ ਮਗਰੋਂ ਕੁਦਰਤ ਮਿਹਰਵਾਨ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਕੱਲਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਨਦੀ ਚ ਪਾਣੀ ਆਇਆ ਸੀ... ਤੇ ਪਾਣੀ ਵੀ ਠਾਠਾਂ ਮਾਰਦਾ ਸੀ... ਪਲਾਂ ਚ ਹੀ ਸਭ ਕੁੱਝ ਹਰਿਆ ਭਰਿਆ ਜਾਪਣ ਲੱਗਾ ਸੀ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਬਹੁਤੀ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਿਵੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਲੱਨ ਜੀਤੀ ਦੇ ਅਸਲ ਖਜਾਨੇ ਦੇ ਦੁਆਰ ਤੇ ਲਿਜਾ ਟਿਕਾਇਆ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਸੀਲ ਹੋਕੇ ਖੜ ਗਈ... ਉਸਨੂੰ ਜਾਪਿਆ ਜਿਵੇ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਏਸ ਪਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ-2 ਰੁੱਕ ਗਈ ਹੋਵੇ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਘੋੜੀ ਦੀ ਲਗਾਮ ਖਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਢੇਕਾ ਮਾਰਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਤੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਭੰਨਦਾ ਹੋਇਆ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ... ਕੁੱਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਜਾਪਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਭੀੜੀ ਗੁਫਾ ਚ ਕੈਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ... ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਪਰ ਉਹ ਗੁਫਾ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਕਸ ਲੈਦੀ... ਗੈਸ ਤੇ ਪਿਆ ਚਾਹ ਦਾ ਡੱਬਾ ਮਚ-2 ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਉਸਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਿਸਨੂੰ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਤਾਂ ਸੈਲਫ ਤੇ ਹੀ ਲੇਟ ਗਈ... ਲੱਕ ਤੋ ਲੈਕੇ ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸੈਲਫ ਤੇ ਲੱਗਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਅਕਾਰ ਲੈਕੇ ਜੋਰੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਜੀਤੀ ਲੱਕ ਕੋਲੋਂ ਫੜੀ ਤੇ ਏਸ ਵਾਰ ਦੁੱਗਣੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਢੇਕਾ ਮਾਰਿਆ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਹੋਰ ਨਿਹਾਲ ਹੋ ਗਈ... ਘੁੜਸਵਾਰੀ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਤੇਜ ਹੋਈ ਤਾਂ ਦੋਵੇ ਜਿਸਮ ਚੇਤ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ.. ਜੀਤੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਆਹਾਂ ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੱਕ ਜਾਣ ਲੱਗੀਆਂ... ਘੋੜਸਵਾਰ ਸਾਹੋ ਸਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਘੋੜੀ ਹੋਰ ਲੰਮੀਆਂ ਪੁਲਾਘਾਂ ਪੱਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੁਨਿਹਰੀ ਗੁਫਾ ਰੂਪੀ ਨਦੀ ਚ ਪਾਣੀ ਹੁਲਾਰੇ ਲੈਣ ਲੱਗਾ ਪਰ ਏਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੁਲਾਰੇ ਹੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਉਸਤੋੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਰਸਾਤ ਨੇ ਦਮ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ... ਘੋੜੀ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦਾ ਘੁੜਸਵਾਰ ਸਾਹੋ ਸਾਹ ਹੋਕੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੀ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਪਿਚਕਾਰੀ ਚੋ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਬਾਹਰ ਆ ਜੀਤੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਸਮਾ ਗਿਆ... ਜੀਤੀ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਚਿਰਾਂ ਪਿੱਛੋ ਹੋਈ ਬਰਸਾਤ ਵੀ ਸੋਕਾ ਖਤਮ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ... ਦੋਵੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਜੁਦਾ ਹੁੰਦੇ ਉਸਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੇਨ ਗੇਟ ਦਾ ਕੁੰਡਾ ਖੜਕਣ ਤੇ ਖੁੱਲਣ ਦੀ ਅਵਾਜ ਆਈ ਤੇ ਜੀਤੀ ਇੱਕਦਮ ਡਰਕੇ ਸੈਲਫ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਤੇ ਫਟਾਫਟ ਆਪਣੀ ਕੱਛੀ ਤੇ ਪਜਾਮੀ ਉੱਪਰ ਕਰ ਨਾਲਾ ਕਸਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਹਾਏ ਵੀਰ ਜੀ ਕੌਣ ਆ ਗਿਆ " 



ਕੁੱਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਚ ਜੋਰਾ ਜੇਠ ਜੀ ਤੋਂ ਵੀਰ ਜੀ ਹੋ ਗਿਆ.. ਜੋਰੇ ਨੇ ਵੀ ਫਟਾਫਟ ਆਪਣਾ ਪਜਾਮਾ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਾਲਾ ਬੰਨਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਜਾ ਬਾਹਰ ਜਾਕੇ ਦੇਖ ਮੈਂ ਏਥੀ ਰੁੱਕਦਾ "



ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਸਹੀ ਕਰਦੀ ਜੀਤੀ ਕੰਬਦੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਰਸੋਈ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵੱਲ ਵਧ ਗਈ...


ਚਲਦਾ...

[DHILLON33]

ਭਾਗ - ਛੇਵਾਂ



ਜੀਤੀ ਮੱਥੇ ਤੇ ਆਇਆਂ ਮੁੜਕਾ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਪੋਚਦੀ ਹੋਈ ਰਸੋਈ ਦੇ ਬੂਹੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਬੂਹਾ ਟੱਪਕੇ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ.. ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ.. ਉਹ ਇੱਕਦਮ ਰਸੋਈ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਈ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਮੰਮੀ ਆਗੀ ਵੀਰ ਜੀ ਤੁਸੀ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹਿਓ "



ਜੀਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਵਾਰਿਆ ਤੇ ਰਸੋਈ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਕੀ ਹੋਇਆ ਮੰਮੀ ਤੁਸੀ ਬੜੀ ਛੇਤੀ ਮੁੜ ਆਏ "



ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਬੱਸ ਪੁੱਤ ਜਿਹਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਈ ਸੀ ਉਹ ਪੇਕੇ ਗਈ ਆ ਆਪਣੇ ਤਾਂ ਮੁੜ ਆਈ ਛੇਤੀ "



ਸੱਸ ਨੂੰ ਵਿਹੜੇ ਚ ਬੈਠਦੀ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਹੋਰ ਘਬਰਾ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਤੁਸੀ ਅੰਦਰ ਬਹਿ ਜੋ ਮੰਮੀ ਬਾਹਰ ਘੜੀ ਨੂੰ ਮੱਛਰ ਹੋਜੂ ਮੈ ਪਾਣੀ ਲੈਕੇ ਆਉਂਨੀ "



ਐਨਾ ਆਖ ਉਹ ਵਾਪਿਸ ਰਸੋਈ ਚ ਆ ਗਈ.. ਜੋਰਾ ਦਰਵਾਜੇ ਉਹਲੇ ਖੜਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੜਦਿਆਂ ਹੀ ਬੋਲਿਆ " ਬੁੜੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਭੇਜ ਮੈਂ ਨਿਕਲ ਜਾਣਾ ਆਪੇ "



ਜੀਤੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਿਲਾਸ ਭਰਿਆ ਤੇ ਫਟਾਫਟ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ... ਸੱਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੀ ਦੇਖ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜੀ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ.. ਉਹ ਸੱਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਈ ਤੇ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਖਾਲੀ ਗਿਲਾਸ ਲੈਕੇ ਰਸੋਈ ਚ ਆਈ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਜੋਰਾ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਰਸੋਈ ਚ ਦੇਖ ਬੋਲੀ " ਤੁਸੀ ਗਏ ਨੀ ਹਜੇ ਮੈਨੂੰ ਮਰਵਾ ਕੇ ਹੀ ਸਾਹ ਲੈਣਾ "

ਅੱਗੋਂ ਜੋਰੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਾਂ ਚ ਘੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ " ਮਰਵਾ ਕੇ ਨੀ ਤੇਰੀ ਤਸੱਲੀ ਨਾਲ ਮਾਰਕੇ ਭਰਜਾਈ.. ਅੱਜ ਤਾਂ ਟੈਮ ਘੱਟ ਸੀ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੋਟਰ ਤੇ ਆਈ ਫੇਰ ਕਰਦਾ ਤੇਰੀ ਤਸੱਲੀ "



ਜੀਤੀ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਚੋ ਛੁੱਟਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਬੱਸ ਕਰੋ ਹੁਣ ਜਾਓ ਏਥੋ ਰੱਬ ਦਾ ਵਾਸਤਾ "



ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਏਧਰ ਓਧਰ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਹਲਕੇ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਗੇਟ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ.. ਜਿਵੇ ਹੀ ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਤਾਂ ਪਿੱਛੋ ਆਉਦੇ ਰਾਮੇ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਉਸਤੇ ਪਈ.. ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਚ ਇੱਕਦਮ ਆਇਆ ਕਿ ਚਾਚੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਕਲੀ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋਰਾ ਕੱਲੀ ਜੀਤੀ ਕੋਲ ਕੀ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ... 



ਉਹ ਫਟਾਫਟ ਗੇਟ ਖੋਲ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਤੇ ਅਵਾਜ ਮਾਰੀ " ਭਾਬੀ ਕਿੱਧਰ ਏ "



ਰਸੋਈ ਚ ਸੈਲਫ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਜੀਤੀ ਰਾਮੇ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਰਸੋਈ ਚ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਹਾਂ ਰਾਮੇ ਕੀ ਹੋਇਆ "



ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਨਾਰਮਲ ਦੇਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਰਾਮਾ ਚੁੱਪ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਫੇਰ ਜੀਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਬੋਲਿਆ " ਭਾਬੀ ਜੋਰਾ ਕੀ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ "



ਜੀਤੀ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਘਬਰਾਈ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਰਾਮੇ ਕੋਲੋ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਬੋਲੀ " ਕਿਉ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਹੋਇਆ "



ਰਾਮਾ ਉਸਦਾ ਜਵਾਬ ਸੁਣ ਡੌਰ ਭੌਰ ਜਿਹਾ ਹੋਕੇ ਬੋਲਿਆ " ਉਹ ਮੈਂ ਤਾਂ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ ਤੂੰ ਘਰ ਕੱਲੀ ਸੀ ਜੋਰਾ ਕੋਈ ਜਬਰਦਸਤੀ ਤਾਂ... " 



ਅੱਧੇ ਬੋਲ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ... ਰਾਮੇ ਦੇ ਦਿਲ ਚ ਆਪਣੀ ਫਿਕਰ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਅੰਦਰੋ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਪਰ ਹਰਖ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਵੇ ਜਦ ਘਰਦੇ ਬੰਦੇ ਕੁੱਝ ਨਾ ਸਮਝਣ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਵਾਲੇ ਤਾਂ ਆਉਣਗੇ ਹੀ "



ਰਾਮਾ ਉਸਦਾ ਜਵਾਬ ਸੁਣ ਸੁੰਨ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ " ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਠੀਕ ਨੀ ਭਾਬੀ " 



ਤੇ ਐਨਾ ਆਖ ਉਹ ਡੰਗਰਾਂ ਆਲੇ ਬਾੜੇ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ... ਜੀਤੀ ਵੀ ਅੱਗੇ ਕੁੱਝ ਨਾ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮੁੜ ਰਸੋਈ ਚ ਆ ਸਾਫ ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗੀ.. 



ਜੋਰਾ ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੋਰਚਾ ਮਾਰ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਜੀਤੀ ਹਜੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀ ਸੀ ਹੋਈ... ਚਿਰਾਂ ਮਗਰੋਂ ਸੁੱਕੀ ਪਈ ਨਦੀ ਚ ਪਾਣੀ ਆਇਆ ਜਰੂਰ ਸੀ ਪਰ ਕਿਨਾਰੇ ਫੇਰ ਸੁੱਕੇ ਰਹਿ ਗਏ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਰਸੋਈ ਦਾ ਕੰਮ ਨਬੇੜਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਸਿੱਧਾ ਬਾਥਰੂਮ ਚ ਵੜ ਗਈ... ਪਲਾਂ ਚ ਹੀ ਉਸਨੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹਕੇ ਕਿੱਲੀ ਤੇ ਟੰਗ ਦਿੱਤੇ...ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਆਪਣੇ ਮੰਮੇ ਮਸਲਦੀ ਹੋਈ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ.. ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਫਿਰਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਏ.. ਕਿਨਾਂ ਹੀ ਚਿਰ ਉਹ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲੱਥਪਥ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਰਹੀ ਪਰ ਉਸਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਾ ਹੋਈ.. ਉਸਦੇ ਕੰਨੀ ਪਈ ਸੱਸ ਦੀ ਅਵਾਜ ਉਸਨੂੰ ਖਾਬਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਚੋ ਬਾਹਰ ਲਿਆਈ.. ਕਾਫੀ ਸਮੇ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਫਿਕਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਫਟਾਫਟ ਉੱਠੀ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਬਸ ਆਈ ਮੰਮੀ "



ਉਹ ਫਟਾਫਟ ਨਹਾਈ ਤੇ ਬਾਹਰ ਆ ਘਰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗੀ.. ਪਰ ਉਸਦਾ ਮਨ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਚ ਨਹੀ ਸੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ.. ਸਭ ਕੁੱਝ ਹੋਕੇ ਵੀ ਉਹ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿ ਗਈ.. ਜੋਰੇ ਵੱਲੋ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਲਾਈ ਚਿੰਗਾਰੀ ਧੁੱਖ ਰਹੀ ਸੀ... ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਵੀ ਭਾਂਬੜ ਬਣ ਸਕਦੀ ਸੀ.. ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰਾਂ ਉਹ ਖੁਦ ਨੂੰ ਰੋਕੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ.. ਔਖੀ ਸੌਖੀ ਉਹ ਦਿਨ ਨੂੰ ਟਪਾਉਣ ਚ ਤਾਂ ਸਫਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਅੱਗੇ ਪਹਾੜ ਜਿੱਡੀ ਰਾਤ ਖੜੀ ਸੀ.. ਇਹ ਰਾਤ ਜੀਤੀ ਲਈ ਕਹਿਰ ਦੀ ਰਾਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ..



ਜੀਤੀ ਬੇਸ਼ੱਕ ਸੁੱਕੀ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਗਲਗਲ ਵਰਗੀ ਜੱਟੀ ਨੂੰ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋਰਾ ਪੂਰਾ ਖੁਸ਼ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚ ਮੋਟਰ ਤੇ ਮੁਰਗੇ ਤੇ ਦਾਰੂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ.. ਜੋਰਾ ਤੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦੋ ਜੁੰਡੀ ਦੇ ਯਾਰ ਬੈਠੇ ਸੀ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕੇਦਰ ਜੀਤੀ ਸੀ... ਪੈੱਗ ਲਾਉਦੇ ਹੋਏ ਲੰਬੜਾਂ ਦੇ ਤਾਰੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ " ਜੋਰੇ ਬਾਈ ਕਿਤੇ ਐਵੇ ਗੱਪ ਤਾਂ ਨੀ ਮਾਰਦਾ ਏਨੀ ਸੌਖੀ ਹੱਥ ਆਉਣ ਆਲੀ ਚੀਜ ਨੀ ਜੀਤੀ "



ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੋਰਾ ਮੀਟ ਦੀ ਬੋਟੀ ਚੱਬਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਕੋਈ ਨਾ ਜਿੱਦਣ ਮੋਟਰ ਤੇ ਆਈ ਕਰਲੀ ਦਰਸ਼ਣ ਆਪੇ "



ਜੋਰਾ ਤੇ ਤਾਰੀ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸੀ ਤੇ ਪਿੰਡ ਚੋਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੁੰਡੀ ਦਾ ਯਾਰ ਇਕਬਾਲ ਚਾਰ ਇੱਟਾਂ ਰੱਖ ਮੀਟ ਆਲੇ ਪਤੀਲੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਸੀ.. ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਇਕਬਾਲ ਕੋਲੀ ਚ ਮੁਰਗੇ ਦੀ ਤਰੀ ਪਾਉਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਬਾਈ ਜੀਤੀ ਵਰਗੀ ਰੰਨ ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਪਿੰਡ ਚ ਨੀ ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪ ਕਦੋ ਦਾ ਉਹਦੇ ਮਗਰ ਫਿਰਦਾ ਸਾਲੀ ਨੇ ਘਾਹ ਨੀ ਪਾਇਆ ਪਰ ਤੂੰ ਮੋਰਚਾ ਫਤਿਹ ਕਰਗਿਆ ਜੋਰੇ ਬਾਈ "



ਜੋਰਾ ਮੁੱਛਾਂ ਚਾੜਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਰੰਨ ਤਾਂ ਪੁੱਛੋ ਨਾ ਸਾਲੀ ਦੁੱਧ ਨਾਲੋ ਵੀ ਚਿੱਟੀ ਏ ਉਤੋਂ ਗਲਗਲ ਵਰਗਾ ਸਰੀਰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੱਥ ਪਿਆ ਸਪੰਜ ਵਰਗੀ ਪਈ ਏ.. ਹੱਥਾਂ ਚ ਫੜ ਆਟੇ ਵਾਂਗ ਗੁੰਨੇ ਸਾਲੀ ਦੇ ਚਿੱਤੜ ਜਿਹੜੇ ਮਟਕਾ-2 ਲੰਘਦੀ ਸੀ "



ਤਾਰੀ ਲੱਨ ਤੇ ਖਾਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਕਾਹਨੂੰ ਸਾਡਾ ਮੂਡ ਬਣਾਈ ਜਾਨਾਂ ਜੋਰੇ ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੰਧੂਰੀ ਅੰਬ ਚੂਸ ਲਏ ਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਗੱਲਾ ਆਉਂਦੀਆਂ "



ਜੋਰਾ ਅੱਗੋ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ " ਨਾ ਨਾ ਹਜੇ ਅੰਬ ਨੀ ਚੂਸੇ ਤਾਰੀ ਸਿਆਂ ਟੈਮ ਘੱਟ ਸੀ ਅਸਲੀ ਰੀਝਾਂ ਤਾਂ ਮੋਟਰ ਤੇ ਲੱਗਣ ਗੀਆਂ "

ਏਨਾ ਆਖ ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਹੱਸਣ ਲੱਗੇ ਤੇ ਤਿੰਨੋ ਕਾਫੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਬੈਠੇ ਦਾਰੂ ਪੀਂਦੇ ਰਹੇ ਤੇ ਗੱਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ..



ਰਾਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਜੀਤੀ ਨੇ ਰੋਟੀ ਬਣਾਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਪਾਕੇ ਫੜਾ ਦਿੱਤੀ.. ਬਾਹਰ ਆ ਉਸਨੇ ਡੰਗਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵਾੜੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ " ਰਾਮੇ ਆਜਾ ਰੋਟੀ ਖਾ ਲੈ "

ਕਾਫੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਜਦ ਰਾਮਾ ਨਾ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਨੇ ਰੋਟੀ ਪਾਈ ਤੇ ਡੰਗਰਾਂ ਆਲੇ ਬਣੇ ਰਾਮੇ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ ।


ਚਲਦਾ....

[DHILLON33]

ਭਾਗ - ਸੱਤਵਾਂ



ਜੀਤੀ ਹੱਥ ਚ ਰੋਟੀ ਆਲਾ ਥਾਲ ਫੜੀ ਬਾੜੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ-2 ਰੁੱਕੀ ਤੇ ਫੇਰ ਕੁੱਝ ਸੋਚ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਵਾਪਿਸ ਆਈ ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਲਾਹ ਕੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸੈਲਫ ਤੇ ਹੀ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਮੁੜ ਬਾੜੇ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ... 



ਕਮਰੇ ਕੋਲ ਜਾਕੇ ਉਸਨੇ ਹਾਕ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ " ਰਾਮੇ ਰੋਟੀ ਫੜ ਲੈ " 

ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਜਵਾਬ ਦਾ ਇੰਤਜਾਰ ਕੀਤੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਈ.. ਰਾਮੇ ਨੇ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਉੱਠਕੇ ਜੀਤੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਸਿੱਧੀ ਨਿਗਾ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ ਚ ਫਸੀ ਹਿੱਕ ਤੇ ਗਈ.. ਜੀਤੀ ਬੁੱਲਾਂ ਚ ਮੁਸਕਰਾਉਦੀ ਹੋਈ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਥੋੜਾ ਝੁੱਕ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਟੀ ਆਲੀ ਥਾਲੀ ਫੜਾ ਦਿੱਤੀ.. ਝੁੱਕਣ ਕਾਰਨ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਚੀਰ ਰਾਮੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ... ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਉਸਦੇ ਨਾਗ ਨੇ ਵੀ ਸਿਰੀ ਚੱਕਣੀ ਚਾਹੀ ਪਰ ਰਾਮੇ ਨੇ ਥਾਲ ਫੜ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਨਾਗ ਦੀ ਸਿਰੀ ਨੱਪ ਦਿੱਤੀ... ਰਾਮੇ ਦੇ ਪੱਟਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਹੋਈ ਹਰਕਤ ਜੀਤੀ ਨੇ ਵੀ ਦੇਖ ਲਈ ਕਿਉਕਿ ਉਸਦੀ ਤਾਂ ਨਜਰ ਹੀ ਰਾਮੇ ਦੇ ਲੱਨ ਉੱਤੇ ਸੀ.. 



ਰਾਮਾ ਮਾਹੌਲ ਬਦਲਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਆਗੀ ਭਾਬੀ ਮੈ ਆਪੇ ਆਕੇ ਲੈ ਲੈਣੀ ਸੀ "



ਜੀਤੀ ਅੱਗੋ ਮੌਕਾ ਦੇਖ ਮਿਹਣਾ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਏ ਲੈਣ ਰਾਮੇ ਤਾਂਹੀ ਤਾਂ ਮੈ ਆਪ ਦੇਣ ਆਈ ਏ "



ਐਨਾ ਆਖ ਜੀਤੀ ਮੁਸਕੁਰਾ ਪਈ ਤੇ ਰਾਮੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅੱਖ ਚੱਕ ਕੇ ਜੀਤੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ " ਭਾਬੀ ਨਾ ਮਾਰ ਮਿਹਣੇ ਜੇ ਕਿਤੇ ਮਜਬੀ ਦਾ ਖੂਨ ਖੌਲ ਗਿਆ ਔਖੀ ਹੋਏਗੀ "



ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਖੁੱਲਦਾ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਬੋਲੀ " ਹਾਏ ਵੇ ਕਦੋ ਖੌਲਣਾ ਤੇਰਾ ਖੂਨ ਜਦੋ ਕੰਧ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗ ਪਈ ਉਦੋ ਖੌਲੂ ਜਾਂ ਫੇਰ ਵੀ ਨੀ "



ਰਾਮੇ ਦਾ ਦਿਲ ਤਾਂ ਕੀਤਾ ਰੋਟੀ ਪਰਾਂ ਰੱਖ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਚੱਕ ਲਵੇ ਕਿਉਕੀ ਜੀਤੀ ਵੱਲੋਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਸੀ... ਜੇ ਕਿਤੇ ਕਮੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਮੇ ਚ ਹੀ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਹੌਸਲਾ ਨੀ ਸੀ ਕਰ ਪਾ ਰਿਹਾ ਜਾਂ ਏਸ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜਤ ਨਾਲ ਖੇਡਣਾ ਨੀ ਸੀ ਚਾਉਂਦਾ.. ਪਰ ਜਦੋ ਦਾ ਉਸਨੇ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਉਦੋਂ ਦਾ ਉਸਦਾ ਇਰਾਦਾ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਸੀ... ਕਿਉਕੀ ਉਸਨੂੰ ਏਨਾ ਸਮਝ ਆਂ ਗਿਆ ਸੀ ਕੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਸਬਰ ਦਾ ਬੰਨ ਹੁਣ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਅੱਗੇ ਵੀ ਕੋਢੀ ਹੋਣ ਲੱਗੇ ਕੁੱਝ ਨਹੀ ਸੋਚਣਾ ਸੀ... ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਸੋਚਾਂ ਚ ਗਵਾਚੇ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਅੱਗੇ ਵਧੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ.. ਦੋਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਥੱਲੇ ਲਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ਪਰ ਜੀਤੀ ਦੀ ਪਜਾਮੀ ਚ ਫਸੇ ਪੱਟ ਰਾਮੇ ਦੇ ਪੱਟਾਂ ਨਾਲ ਖਹਿ ਰਹੇ ਸਨ.. 



ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਕੋਲ ਬੈਠਦੀ ਦੇਖ ਰਾਮਾ ਬੋਲਿਆ " ਭਾਬੀ ਕੀ ਕਰਦੀ ਏ ਚਾਚੀ ਦੇਖ ਲਉਗੀ "



ਜੀਤੀ ਉਸ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸਟ ਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਕੋਈ ਨੀ ਦੇਖਦਾ ਰਾਮੇ ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰ ਤੇਰੀ ਚਾਚੀ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਏ "



ਰਾਮਾ ਗੱਲ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਭਾਬੀ ਮੈਂਨੂੰ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਦੇ ਠੰਡੀ ਹੋਜੂ "



ਜੀਤੀ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਚ ਫੜਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਵੇ ਰੋਟੀ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤਾਜੀ ਬਣਾਕੇ ਖਵਾ ਦੂ ਪਰ ਤੂੰ ਮੰਨਦਾ ਕਿਥੇ "



ਜੀਤੀ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਬੇਸ਼ਰਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ... ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਨੀ ਸੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨਾਲ ਏਨੀ ਖੁੱਲਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਏ ਪਰ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ.. ਜੋਰੇ ਦਾ ਉਸਨੂੰ ਤੱਤੀ ਕਰ ਅੱਧ ਵਿਚਾਲੇ ਛੱਡ ਜਾਣਾ ਜੀਤੀ ਤੋਂ ਸਹਾਰਿਆ ਨਹੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ.. 



ਰਾਮਾ ਦਾ ਸਬਰ ਵੀ ਟੁੱਟਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਇੱਕ ਮਰਦ ਸੀ ਉਸਦੀਆਂ ਵੀ ਜਨਾਨੀ ਭੋਗਣ ਦੀਆਂ ਰੀਝਾਂ ਸੀ.. ਉਪਰੋ ਜੀਤੀ ਵਰਗੀ ਘੋੜੀ ਰੰਨ ਜਿਹਦੀ ਸਵਾਰੀ ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਕਰਨ ਨੂੰ ਫਿਰਦਾ ਸੀ ਉਹ ਆਪ ਆਪਣੀ ਲਗਾਮ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫੜਾਉਣ ਨੂੰ ਕਾਹਲੀ ਹੋਈ ਫਿਰਦੀ ਸੀ...ਜੀਤੀ ਦੇ ਗਰਮ ਪੱਟਾਂ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਪਾ ਰਾਮੇ ਦਾ ਲੱਨ ਫੁਕਾਰੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ ਸੀ... ਰਾਮੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜੀਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚ ਦੇਖਿਆ ਉਸਨੂੰ ਜਨਮਾਂ-2 ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਜਰ ਆਈ.. ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਉਸਨੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਜੀਤੀ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ.. ਰਾਮੇ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਪਾ ਜੀਤੀ ਗਦਗਦ ਹੋ ਗਈ.. ਮੰਨੋ ਉਸਦੀਆਂ ਸਭ ਰੀਝਾਂ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਦਾ ਟਾਇਮ ਆ ਗਿਆ... ਉਸਨੇ ਰਾਮੇ ਦੇ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਪਿਆ ਰੋਟੀ ਆਲਾ ਥਾਲ ਚੱਕਕੇ ਪਰਾ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਉੱਠੀ ਤੇ ਰਾਮੇ ਦੇ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਜਾਮੀ ਚ ਕੈਦ ਭਾਰੀ ਤੇ ਸੁੰਡੋਲ ਚਿੱਤੜ ਰੱਖ ਦਿਤੇ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਰਾਮੇ ਦਾ ਗਲ ਬਾਹਵਾਂ ਪਾ ਬੁੱਲਾਂ ਚ ਬੁੱਲ ਪਾ ਲਏ.. ਰਾਮੇ ਦਾ ਲੱਨ ਜੀਤੀ ਦੇ ਭਰਵੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੇਲਣ ਲੱਗਾ ਉਸਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਮੋਟਾਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਜੀਤੀ ਪਿਘਲਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਘੁੱਟ-2 ਜੱਫੀਆਂ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ.. ਰਾਮੇ ਨੇ ਵੀ ਦੋਵੇ ਹੱਥ ਜੀਤੀ ਦੇ ਲੱਕ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੇ ਤੇ ਜੀਤੀ ਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ... ਦੋਵੇ ਲੱਗਭੱਗ 10 ਮਿੰਟ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸਦੇ ਰਹੇ.. ਰਾਮੇ ਦੇ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੀਤੀ ਦੇ ਮੋਟੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਕਮੀਜ ਦੇ ਉਪਰੋ ਜੀਤੀ ਦੇ ਕਲਮੀ ਅੰਬਾਂ ਦਾ ਰਸ ਨਿਚੋੜਣ ਲੱਗਾ.. ਜੀਤੀ ਵੀ ਰਾਮੇ ਦੀ ਇਸ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਆਹਾ ਭਰਨ ਲੱਗੀ.. ਅੱਗ ਹੁਣ ਦੋਵੇ ਪਾਸੇ ਪੂਰੀ ਲੱਗ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਇਹ ਅੱਗ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਚਰਮ ਤੇ ਜਾਕੇ ਹੀ ਬੁਝਣੀ ਸੀ... 



ਦੋਵੇ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸੀ ਤੇ ਰਾਮੇ ਦੇ ਹੱਥ ਜੀਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ-2 ਚਿੱਤੜਾਂ ਦਾ ਨਾਪ ਲੈਣ ਲੱਗੇ ਸੀ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਸੀ... ਜਦ ਵੀ ਜੀਤੀ ਵਿਹੜੇ ਚ ਲੱਕ ਮਟਕਾ ਤੁਰਦੀ ਤਾਂ ਚੋਰੀ ਛਿਪੇ ਰਾਮਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਆਪਣਾ ਲੱਨ ਜਰੂਰ ਮਸਲਦਾ... ਪਰ ਅੱਜ ਉਹੀ ਲੱਕ ਦੀ ਮੜਕ ਭੰਨਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਨੇ ਵੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰ ਇੱਕ ਹੱਥ ਥੱਲੇ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਜਾਮੇ ਉਪਰੋ ਰਾਮੇ ਦਾ ਲੱਨ ਫੜ ਲਿਆ.. ਉਸਨੂੰ ਫੜਦੇ ਹੀ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਇਹ ਉਸਦੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਜਿਆਦਾ ਲੰਬਾ ਤੇ ਮੋਟਾ ਸੀ... ਜੋਰੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਰਾਮੇ ਦਾ ਲੱਨ ਉਸਨੂੰ ਤਕੜਾ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਘਰਵਾਲੇ ਮੀਕੇ ਨਾਲੋਂ ਤਾਂ ਲੱਗਭੱਗ ਦੁੱਗਣਾ ਹੀ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਚ ਫੜਕੇ ਮਸਲ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦਾ ਰਸਪਾਨ ਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ... ਜੀਤੀੰ ਨੂੰ ਥੋੜੀ ਹੋਸ਼ ਆਈ ਜਦੋ ਰਾਮੇ ਨੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਚ ਪਜਾਮੀ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ ਦਿੱਤਾ... ਪਰ ਜੀਤੀ ਨੇ ਸਰਕਦੀ ਪਜਾਮੀ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕੀਤੀ... ਉਹ ਤਾਂ ਅੱਜ ਰਾਮੇ ਅੱਗੇ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਹੋਣਾ ਚਾਉਂਦੀ ਸੀ... ਉਸਦੀ ਦਿਲੀ ਤਮੰਨਾ ਸੀ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਕਰੇ ਤੇ ਫੇਰ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਦਾ ਕੱਲਾ-2 ਅੰਗ ਚੱਟੇ.. ਵਿਆਹ ਤੋ ਬਾਅਦ ਦੋ ਕੁ ਵਾਰ ਹੀ ਮੀਕੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪਰ ਫੇਰ ਵੀ ਉਸਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਰੀਝਾਂ ਉਹ ਅਧੂਰੀਆਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਸੀ.. ਪਜਾਮੀ ਸਰਕ ਕੇ ਪੱਟਾਂ ਤੱਕ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਰਾਮੇ ਦੇ ਹੱਥ ਹੋਣ ਉਸਦੀ ਕੱਛੀ ਦੇ ਉਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦਾ ਰੁੱਗ ਭਰ ਰਹੇ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਅਮਰ ਵੇਲ ਵਾਂਗ ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਲਿਪਟ ਰਹੀ ਸੀ... ਏਸੇ ਦੌਰਾਨ ਰਾਮੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੱਨ ਪਜਾਮੇ ਚੋ ਅਜਾਦ ਕਰ ਜੀਤੀ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਾ ਦਿੱਤਾ... ਨੰਗੇ ਲੱਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਜੀਤੀ ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਲੱਗੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੋਕੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਫੁੱਦੀ ਚ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਛੱਲਾਂ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀਆਂ.. ਰਾਮੇ ਨੇ ਉਸਦਾ ਕਮੀਜ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਪਰ ਖਿਸਕਾਉਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋ ਉਪਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ... ਜੀਤੀ ਦੀਆਂ ਗੋਰੇ ਤੇ ਸਖਤ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਚ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਬਰਾ ਨਾ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ... ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਅਕਾਰ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਰਾਂ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਨੂੰ ਫਿਰਦੇ ਸੀ... ਰਾਮੇ ਨੇ ਧੱਕ ਕੇ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੋ ਹਟਾ ਗੋਰੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ... ਬਰਾ ਪਰੇ ਕਰ ਦੋਨੇ ਮੰਮੇ ਨੰਗੇ ਕਰ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜੀਤੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਣ ਲੱਗਾ... ਜੀਤੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਸਿਰ ਲਾ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਚ ਹੱਥ ਫੇਰਦੀ ਹੋਈ ਰਾਮੇ ਨੂੰ ਮੰਮੇ ਚੁੰਘਾਉਣ ਲੱਗੀ... ਰਾਮਾ ਵੀ ਦੋਵੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਹਿੱਕ ਮਸਲਦਾ ਤੇ ਫੇਰ ਵਾਰੀ-2 ਜੀਤੀ ਦੇ ਦੋਵੇ ਥਣਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਘਦਾ... ਉਸਦੇ ਵੱਲੋ ਕੋਈ ਕਾਹਲ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਦੇਖ ਜੀਤੀ ਸਮਝ ਗਈ ਸੀ ਰਾਮਾ ਏਸ ਮਾਮਲੇ ਚ ਪੱਕਾ ਖਿਡਾਰੀ ਸੀ.. ਕਿਉਕਿ ਜੋਰੇ ਨੇ ਫਟਾਫਟ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ... ਹੁਣ ਉਹ ਸਮੇ ਦੀ ਕਮੀ ਸੀ ਜਾਂ ਜੋਰੇ ਦਾ ਅਣਜਾਣ ਪੁਣਾ ਇਹ ਤਾਂ ਜੋਰਾ ਹੀ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਸੀ ਪਰ ਰਾਮਾ ਏਸ ਮਾਮਲੇ ਚ ਕੋਈ ਕਾਹਲ ਨਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.. 



ਰਾਮੇ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਕਾਰਨ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਸੁਨਾਮੀ ਆਉਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ... ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਤੇ ਪਿੱਠ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਸੀ ਤੇ ਕਮੀਜ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਤੋ ਉੱਤੇ ਤੱਕ ਖਿਸਕੀ ਹੋਈ ਸੀ.. ਦੋਵੇ ਮੰਮੇ ਬਰਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਨ ਤੇ ਰਾਮਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਟੇ ਵਾਂਗੂੰ ਗੁੰਨ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਬਾਰੀ-2 ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ.. ਪੂਰਾ ਢਿੱਡ ਨੰਗਾ ਸੀ ਤੇ ਪਜਾਮੀ ਸਰਕ ਕੇ ਗੋਡਿਆਂ ਕੋਲ ਫਸੀ ਹੋਈ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਦੇ ਅਸਲ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਉਸਦੀ ਗੁਲਾਬੀ ਕੱਛੀ ਨੇ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ.. ਜੀਤੀ ਨੇ ਰਾਮੇ ਦਾ ਲੱਨ ਹੱਥ ਚ ਫੜਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਛੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਇੰਝ ਰਗੜ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇ ਕੋਈ ਜਿੰਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਚਿਰਾਗ ਨੂੰ ਰਗੜਦਾ ਹੋਵੇ... ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋ ਜਾਨ ਘਟਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ..



ਏਸੇ ਦੌਰਾਨ ਰਾਮੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟਿਆ ਤੇ ਹੁਣ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਕੰਧ ਵੱਲ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਸਟ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ.. ਕੁੱਝ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਚਿੱਤੜ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸੀ ਕੁੱਝ ਉਸਨੇ ਆਪ ਵੀ ਪੂਰਾ ਪਿੱਛਾ ਰਾਮੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇ ਘੋੜੀ ਆਪਣੀ ਪੂੰਛ ਆਪ ਚੱਕ ਰਹੀ ਹੋਵੇ.. ਰਾਮੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਮਾ ਖਰਾਬ ਨਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਚ ਜੀਤੀ ਦੀ ਕੱਛੀ ਦੋਨੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋ ਫੜੀ ਤੇ ਲਾਹ ਕੇ ਪਜਾਮੀ ਕੋਲ ਪਚਾ ਦਿੱਤੀ.. ਜਿਵੇ ਹੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਗੋਰੇ ਚਿੱਤੜ ਬੇਪਰਦਾ ਹੋਏ ਤਾਂ ਰਾਮਾ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਾ ਤੇ ਉਸਨੇ ਦੋਹੇ ਚਿੱਤੜ ਫੜਕੇ ਮਸਲਦੇ ਹੋਏ ਵੱਖ ਕੀਤੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਸਾ ਦਿੱਤਾ... ਮਜ੍ਹਬੀ ਦੀ ਜੀਭ ਜਦੋਂ ਜੀਤੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਬੁੰਡ ਵਾਲੇ ਸੁਰਾਖ ਤੱਕ ਘੁੰਮੀ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਦੀਆ ਲੱਤਾਂ ਚੋ ਜਿਵੇ ਜਾਨ ਹੀ ਨਿੱਕਲ ਗਈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਹ ਨਿੱਕਲੀ ਤੇ ਉਹ ਬੋਲੀ " ਹਾਏ ਵੇ ਕੀ ਕਰਦਾ ਏ ਜਾਨ ਈ ਕੱਢਲੀ ਮੇਰੀ "



ਰਾਮਾ ਤੇ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਜੀਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਅਣਸੁਣੀ ਕਰ ਦੋਵੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਜੀਤੀ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਆਟੇ ਵਾਂਗ ਗੁੰਨਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਵਿੱਚ-2 ਉਸਦੇ ਪੋਲੇ ਤੇ ਗੁੰਦਵੇਂ ਮਾਸ ਤੇ ਹਲਕੀਆਂ ਦੰਦੀਆਂ ਭਰਨ ਲੱਗਾ... ਰਾਮੇ ਦੀ ਏਸ ਹਰਕਤ ਨਾਲ ਜੀਤੀ ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਮਲੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਬੁੰਡ ਰਾਮੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰਗੜਣ ਲੱਗੀ ਓਧਰ ਰਾਮਾ ਬੇਸੁੱਧ ਹੋਇਆ ਹੋਰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਜੀਤੀ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ... ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦਾ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨੀ ਇੱਕ ਅਵਾਜ ਪਈ ਤੇ ਉਸ ਅਵਾਜ ਨੂੰ ਸੁਣ ਦੋਨੋ ਤੇ ਚੜਿਆ ਹਵਸ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਪਲ ਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ.. ਇਹ ਅਵਾਜ ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਦੀ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਵਿਹੜੇ ਤੱਕ ਆ ਗਈ ਸੀ.. ਪਿਛਲੇ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਜੀਤੀ ਤੇ ਰਾਮਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਜੋਬਨ ਰਸ ਚੂਸ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਭੁੱਲ ਗਏ ਸਨ ਕੀ ਘਰ ਚ ਉਹਨਾਂ ਤੋ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਤੀਜਾ ਵੀ ਸੀ.. 



ਸੱਸ ਦੀ ਅਵਾਜ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਇੱਕਦਮ ਸਿੱਧੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਫਟਾਫਟ ਆਪਣੀ ਬਰਾ ਮੰਮਿਆਂ ਦੇ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਮੀਜ ਹੇਠ ਖਸਕਾਈ... ਉਹ ਸਕਿੰਟਾਂ ਚ ਹੀ ਪਜਾਮੀ ਸਣੇ ਕੱਛੀ ਉਪਰ ਕਰ ਨਾਲਾ ਹੱਥ ਚ ਫੜਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਹਾਏ ਰਾਮੇ ਮੰਮੀ ਏਧਰ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ "



ਰਾਮਾ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਜਾਮਾ ਉਪਰ ਕਰ ਨਾਲਾ ਬੰਨਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਛੇਤੀ ਕਰ ਭਾਬੀ ਨਿਕਲ ਏਥੇ ਤੋਂ "



ਜੀਤੀ ਨੇ ਫਟਾਫਟ ਨਾਲਾ ਬੰਨਿਆ ਜੋ ਕਿ ਕਾਹਲ ਚ ਥੋੜਾ ਢਿੱਲਾ ਹੀ ਬੰਨਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਫਟਾਫਟ ਕਮਰੇ ਤੋ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਬਾੜੇ ਚ ਆ ਗਈ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਕੀ ਹੋਇਆ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਏਥੇ ਆ "



ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਜੋ ਵਿਹੜੇ ਚ ਹੀ ਸੀ ਬੋਲੀ " ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਏਧਰ ਕੀ ਕਰਦੀ ਏ ਮੈਂਨੂੰ ਤਾਂ ਏਦਾਂ ਸੀ ਤੂੰ ਰਸੋਈ ਚ ਭਾਡੇ ਮਾਂਜਦੀ ਹੋਣੀ "



ਜੀਤੀ ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਕੁੱਝ ਨੀ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਤਾਂ ਰਸੋਈ ਚ ਹੀ ਸੀ ਏਧਰ ਮੱਝ ਖੁੱਲਗੀ ਸੀ ਤੇ ਰਾਮਾ ਰੋਟੀ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੰਨਣ ਆਗੀ ਸੀ "



ਜੀਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਸੱਸ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਵਾਪਿਸ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਲੱਗੀ.. ਜੀਤੀ ਵੀ ਲੰਬੇ ਕਦਮ ਪੱਟਦੀ ਮਸਾਂ ਰਸੋਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਅੰਦਰ ਵੜਦੇ ਸਾਰ ਉਸਦਾ ਨਾਲਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਖੁੱਲ ਗਿਆ ਤੇ ਪਜਾਮੀ ਪੱਟਾਂ ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ.. ਪਰ ਉਸਨੇ ਪਜਾਮੀ ਪੱਟਾਂ ਕੋਲੋ ਫਟਾਫਟ ਉਪਰ ਖਿਸਕਾਈ ਤੇ ਨਾਲਾ ਕੱਸਕੇ ਬੰਨ ਦਿੱਤਾ... ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸਾਹੋ ਸਾਹ ਹੋਈ ਸੀ ਤਾਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਜੇਤੂ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ.. ਉਸਨੇ ਫਟਾਫਟ ਕੰਮ ਨਿਬੇੜਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਆ ਸੱਸ ਕੋਲ ਪੈ ਗਈ... ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੋ ਨੀਦ ਕੋਹਾਂ ਦੂਰ ਸੀ... ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਬੱਸ ਇੰਤਜਾਰ ਸੀ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਦੇ ਸੌਣ ਦਾ ਕਿਉਕਿ ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਰਾਮੇ ਕੋਲ ਜਾਕੇ ਘੋੜੀ ਬਣਨਾ ਸੀ ।


ਚਲਦਾ...