09-07-2026, 10:25 AM
నీ పేరు తెలీదు.
నువు xossipy లో కథ చదువుతావని ఈ మద్యే తెలుసుకున్న, ఎలా అని అడగొద్దు.
కొన్ని రోజుల క్రితం నిన్ను రోడ్డు మీద మా ఇల్లు దాటి వెళ్తుండగా చూసాను. అదేంటో నువు నచ్చేసావ్. నీ నడక, నువు రోడ్డు మీద అన్నింటినీ గమనించే తీరు చూసి నచ్చేసావ్. నేను నీ ఎదురుగా ఉంటే నన్నూ చాలా దీర్ఘంగా గమనిస్తావేమో. మీ మగాళ్లకు కళ్ళతో గుచ్చడం అలవాటేగా. నీకోటి చెప్పాలనుకుంటున్నాను. ఎదురొచ్చి చెప్పడానికి సిగ్గేస్తోంది. కావున అందుకే ఇది నీకోసం వ్రాసాను.
ఆరోజు రాత్రి కన్నులు మూసుకుంటే, కనురెప్పల చాటున నువ్వే కనిపిస్తూ కలవరపరిచావు. నీ నడక, అడుగుల ఉనికి, చూపు నన్నుక్కిరిబిక్కిరి చేసాయి. నాకంటే ఎత్తుగానే ఉన్నావు, నన్ను ఎత్తుకుంటే ఏమైపోతానో ఏంటో అనుకున్న. అప్పుడు మొదలైంది.
ఇంట్లోకి ఎలా వచ్చావో ఏంటో మరి, గదిలోకొచ్చి చేయి పట్టుకు లాగావు. పక్కనే మా ఆయన ఉన్నాడని భయమే లేదు. పిల్లి నడకలో ఇంటి వెనక పెరట్లోకి లాకెళ్లి చేతులు పట్టుకొని చీకటి నీడలో మినురుగురు వెలుతురులో చూపులు కలిపావు. అంత చేరువౌతావనుకోలేదెన్నడూ. చూపుల్లో కోరిక కనిపించింది. చేతి స్పర్శలో తాపం తెలుస్తోంది. మనసు నిండా కొత్త హాయి, నీ చెలిమిలో శ్వాస బరువెక్కింది. పొదచీకట్లో కొంగు దాచలేని శృతిమెత్తని త్వచస్సు స్పర్శ నీకందించాను. మృదువుగా వేలిముద్రల స్పృహ పరవశం రేపింది. పట్టులో పావురంలాగా తుళ్లిపోయి రెక్కలు నీ చుట్టేసాను. అలుముకున్న రెక్కల నడుమ బిగుతుగా తగిలే పరువాలను బాహులో బంధించి చుట్టేసావు. నీ చూపులో మెరుపు, ఊపిరిలో నిట్టూర్పు కైపుగా ఊరించింది. పదిమెల ప్రతిస్పందన కొరుకుతూ చూస్తున్నావ్, నాలో పారవశ్యం ఇంకా చిక్కలేదని అనుకున్న. ఆలోపే లటుక్కున తేమ బిందు జారుతుంటే అది నానుంచి నేల పడేలోపు మోము అంచులలో గుచ్చావు. పిమ్మట కన్నులోకి చూసి అడిగింది అర్థం చేసుకొని, మాట వణుకును రుచి చేసావ్. మాటలు తినేస్తుంటే ఆపకుండా తినిపించావు. ఒక్కచోట చేతులు నిలుపుకోవని ఊహించక మానలేదు. రైక కప్పుకున్న వొంపులను తాకి ఊపిరి కొలమానం మునివేళ్ళతో లెక్కించావు. సమయం ఎక్కువ లేధనుకున్నావో లేక నన్నిబ్బంది పెట్టదలచుకోలేదో. ఎక్కువగా ఎదురుచూపులు లేకుండా అందిన అందం అందుకొని ఆబగా ఆడుకున్నావు. ఆటలో చిరిగిన నూలు నేల జారింది.
ఆపలేక నేనుండగా ఆగలేక నీవున్నావు.
ఉనికి మేఘాలలో ముంచేసి చుంబనలు వర్షం కురిపించావు. చినుకు చునుకు జల్లుతుంటే, చివుక్కుచివుక్కుమంటూ తేలిపోయాను. నలుపు కాంతిని కప్పేసే రెప్పలను, ఎరుపు మెరుపు రుద్దుకున్న మందారాలను, నునుపు నునుగు రాసుకున్న నుదుటను, శ్వాస గుక్కలాడే కంఠస్థానమును, వణుకు జనుకులాడే భుజస్థానమును. ఎక్కడెక్కడంటూ కిందకి పాకుతూ, నక్కినక్కి నిక్కుకొనున్న ఎరుపు కొండల నలుపు ఛాయల ద్రాక్షలు, దుడుకుదుడుకులాడే తల్లడిల్లుతున్న నగుమోమును, వెన్నెల కాంతిలో వెన్నల పూసుకున్న వంకలు. నే దాచినవన్ని పచ్చి సూచన చిహ్నాలు విడుస్తూ మరీ దోచేస్తోన్నావు. ఆభరణ శూన్యంలోకి అడుగువేస్తూ నీ ధృఢత్వ తీపి దౌర్జన్యంలో ఆలింగనాల అలల్లో ఊగులాడాను. తుమ్మచెక్క తుంటరి ముల్లు పసిడి చీకటి కోమల కమల తీరపు దిబ్బల్లో మెత్తగా గుచ్చుతుంటే వెచ్చని పులకింత పెట్టేస్తోంది. చలివణుకు అంగుళీకాల అంచులను ముల్లులు ముట్టుకోగా తుమ్మజిగట బంకలాగా స్పృహ కలిగింది. కొమ్మను పిడికిట పట్టగానే సెగల పొగల తరంగాల కండనాగ్రం నాడిని లాగేసింది. ఇక కమల కొలనులో అలల తీరం కెరటాల కేరింతలు కోరకుండా ఉంటుందా. మునిపంటి మురిపానికి మోకరిల్లి మునగ మొలను రుచి చేయుటకు ప్రేరేపించి పెదవంచుల్లో మీటుకొని వేడి జుర్రాను. మునగ గుజ్జు ముసురుకున్న మైకంలా లాలాల్లో దిగింది. అదేంటో మరి నీవు నిష్క్రమించి నన్ను పై నిల్చోపెట్టి, కమల కోమలంలో కల్లోలం రేపేలా కొంత క్రూరంగా, ఇంకొంత బాల్యంగా నాగలి నూకేసావు. తుపాను చిగురాకు చుట్టినట్టు, మంటల్లో కితకిలేసినట్టు, తనువంతా తాపం తమాయిస్తూ, తరుక్కుపోతూ, తూలిపోయాను.
నృత్యపు దరహాసంలో లోతుగా తోడుతున్న తుమ్మముళ్లు పదును గాయంచేయక స్వర్గసుఖాల అమృత మదన చేస్తోంది. అరుపులో, మూలుగులో, శరీర శంకానుమ్రోగులో. అదిరిపోతూ, తడిచిపోతూ, బెదిరిపోతూ, బిగుసుకుపోతూ, కన్నుల్లో కోర కాంతులు నింపుకొని చూస్తూ స్వరాలు పాడాను.
ఇంకొంత బహుగా వ్రాయుటకు సిగ్గేస్తోంది. నీవే అర్థం చేస్కోవోయ్.
నీదంటూ నాకంటూ నాలో వదిలి మనకంటూ మనమంటూ కలిసిపోయాము. తనువంతా తపోద్యాన నషా నిండి నింగి జారుతున్నట్టు అనుభూతి సమ్మోహనంలో ఎగిరాను. పాదాలు నేల తాకగానే నీ ఉనికి మాయమయ్యింది.
మరోసారి ఇంటి ముందు ఎప్పడు కనిపిస్తావో మరి ఇంకేమీ ఊహలు రేపిస్తావో.
ఊహల లోకం అంటూ ఉంటే, అక్కడ నీకు శృంగార సేవలు చేసుకొనుటకై జెన్మెత్తాలనుంది.
ఇది నీవు చదివాక స్పందిస్తావని ఎదురుచూపులతో,
నువు xossipy లో కథ చదువుతావని ఈ మద్యే తెలుసుకున్న, ఎలా అని అడగొద్దు.
కొన్ని రోజుల క్రితం నిన్ను రోడ్డు మీద మా ఇల్లు దాటి వెళ్తుండగా చూసాను. అదేంటో నువు నచ్చేసావ్. నీ నడక, నువు రోడ్డు మీద అన్నింటినీ గమనించే తీరు చూసి నచ్చేసావ్. నేను నీ ఎదురుగా ఉంటే నన్నూ చాలా దీర్ఘంగా గమనిస్తావేమో. మీ మగాళ్లకు కళ్ళతో గుచ్చడం అలవాటేగా. నీకోటి చెప్పాలనుకుంటున్నాను. ఎదురొచ్చి చెప్పడానికి సిగ్గేస్తోంది. కావున అందుకే ఇది నీకోసం వ్రాసాను.
ఆరోజు రాత్రి కన్నులు మూసుకుంటే, కనురెప్పల చాటున నువ్వే కనిపిస్తూ కలవరపరిచావు. నీ నడక, అడుగుల ఉనికి, చూపు నన్నుక్కిరిబిక్కిరి చేసాయి. నాకంటే ఎత్తుగానే ఉన్నావు, నన్ను ఎత్తుకుంటే ఏమైపోతానో ఏంటో అనుకున్న. అప్పుడు మొదలైంది.
ఇంట్లోకి ఎలా వచ్చావో ఏంటో మరి, గదిలోకొచ్చి చేయి పట్టుకు లాగావు. పక్కనే మా ఆయన ఉన్నాడని భయమే లేదు. పిల్లి నడకలో ఇంటి వెనక పెరట్లోకి లాకెళ్లి చేతులు పట్టుకొని చీకటి నీడలో మినురుగురు వెలుతురులో చూపులు కలిపావు. అంత చేరువౌతావనుకోలేదెన్నడూ. చూపుల్లో కోరిక కనిపించింది. చేతి స్పర్శలో తాపం తెలుస్తోంది. మనసు నిండా కొత్త హాయి, నీ చెలిమిలో శ్వాస బరువెక్కింది. పొదచీకట్లో కొంగు దాచలేని శృతిమెత్తని త్వచస్సు స్పర్శ నీకందించాను. మృదువుగా వేలిముద్రల స్పృహ పరవశం రేపింది. పట్టులో పావురంలాగా తుళ్లిపోయి రెక్కలు నీ చుట్టేసాను. అలుముకున్న రెక్కల నడుమ బిగుతుగా తగిలే పరువాలను బాహులో బంధించి చుట్టేసావు. నీ చూపులో మెరుపు, ఊపిరిలో నిట్టూర్పు కైపుగా ఊరించింది. పదిమెల ప్రతిస్పందన కొరుకుతూ చూస్తున్నావ్, నాలో పారవశ్యం ఇంకా చిక్కలేదని అనుకున్న. ఆలోపే లటుక్కున తేమ బిందు జారుతుంటే అది నానుంచి నేల పడేలోపు మోము అంచులలో గుచ్చావు. పిమ్మట కన్నులోకి చూసి అడిగింది అర్థం చేసుకొని, మాట వణుకును రుచి చేసావ్. మాటలు తినేస్తుంటే ఆపకుండా తినిపించావు. ఒక్కచోట చేతులు నిలుపుకోవని ఊహించక మానలేదు. రైక కప్పుకున్న వొంపులను తాకి ఊపిరి కొలమానం మునివేళ్ళతో లెక్కించావు. సమయం ఎక్కువ లేధనుకున్నావో లేక నన్నిబ్బంది పెట్టదలచుకోలేదో. ఎక్కువగా ఎదురుచూపులు లేకుండా అందిన అందం అందుకొని ఆబగా ఆడుకున్నావు. ఆటలో చిరిగిన నూలు నేల జారింది.
ఆపలేక నేనుండగా ఆగలేక నీవున్నావు.
ఉనికి మేఘాలలో ముంచేసి చుంబనలు వర్షం కురిపించావు. చినుకు చునుకు జల్లుతుంటే, చివుక్కుచివుక్కుమంటూ తేలిపోయాను. నలుపు కాంతిని కప్పేసే రెప్పలను, ఎరుపు మెరుపు రుద్దుకున్న మందారాలను, నునుపు నునుగు రాసుకున్న నుదుటను, శ్వాస గుక్కలాడే కంఠస్థానమును, వణుకు జనుకులాడే భుజస్థానమును. ఎక్కడెక్కడంటూ కిందకి పాకుతూ, నక్కినక్కి నిక్కుకొనున్న ఎరుపు కొండల నలుపు ఛాయల ద్రాక్షలు, దుడుకుదుడుకులాడే తల్లడిల్లుతున్న నగుమోమును, వెన్నెల కాంతిలో వెన్నల పూసుకున్న వంకలు. నే దాచినవన్ని పచ్చి సూచన చిహ్నాలు విడుస్తూ మరీ దోచేస్తోన్నావు. ఆభరణ శూన్యంలోకి అడుగువేస్తూ నీ ధృఢత్వ తీపి దౌర్జన్యంలో ఆలింగనాల అలల్లో ఊగులాడాను. తుమ్మచెక్క తుంటరి ముల్లు పసిడి చీకటి కోమల కమల తీరపు దిబ్బల్లో మెత్తగా గుచ్చుతుంటే వెచ్చని పులకింత పెట్టేస్తోంది. చలివణుకు అంగుళీకాల అంచులను ముల్లులు ముట్టుకోగా తుమ్మజిగట బంకలాగా స్పృహ కలిగింది. కొమ్మను పిడికిట పట్టగానే సెగల పొగల తరంగాల కండనాగ్రం నాడిని లాగేసింది. ఇక కమల కొలనులో అలల తీరం కెరటాల కేరింతలు కోరకుండా ఉంటుందా. మునిపంటి మురిపానికి మోకరిల్లి మునగ మొలను రుచి చేయుటకు ప్రేరేపించి పెదవంచుల్లో మీటుకొని వేడి జుర్రాను. మునగ గుజ్జు ముసురుకున్న మైకంలా లాలాల్లో దిగింది. అదేంటో మరి నీవు నిష్క్రమించి నన్ను పై నిల్చోపెట్టి, కమల కోమలంలో కల్లోలం రేపేలా కొంత క్రూరంగా, ఇంకొంత బాల్యంగా నాగలి నూకేసావు. తుపాను చిగురాకు చుట్టినట్టు, మంటల్లో కితకిలేసినట్టు, తనువంతా తాపం తమాయిస్తూ, తరుక్కుపోతూ, తూలిపోయాను.
నృత్యపు దరహాసంలో లోతుగా తోడుతున్న తుమ్మముళ్లు పదును గాయంచేయక స్వర్గసుఖాల అమృత మదన చేస్తోంది. అరుపులో, మూలుగులో, శరీర శంకానుమ్రోగులో. అదిరిపోతూ, తడిచిపోతూ, బెదిరిపోతూ, బిగుసుకుపోతూ, కన్నుల్లో కోర కాంతులు నింపుకొని చూస్తూ స్వరాలు పాడాను.
ఇంకొంత బహుగా వ్రాయుటకు సిగ్గేస్తోంది. నీవే అర్థం చేస్కోవోయ్.
నీదంటూ నాకంటూ నాలో వదిలి మనకంటూ మనమంటూ కలిసిపోయాము. తనువంతా తపోద్యాన నషా నిండి నింగి జారుతున్నట్టు అనుభూతి సమ్మోహనంలో ఎగిరాను. పాదాలు నేల తాకగానే నీ ఉనికి మాయమయ్యింది.
మరోసారి ఇంటి ముందు ఎప్పడు కనిపిస్తావో మరి ఇంకేమీ ఊహలు రేపిస్తావో.
ఊహల లోకం అంటూ ఉంటే, అక్కడ నీకు శృంగార సేవలు చేసుకొనుటకై జెన్మెత్తాలనుంది.
ఇది నీవు చదివాక స్పందిస్తావని ఎదురుచూపులతో,


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)

![[Image: ezxtwedd3bbh1.gif]](https://i.ibb.co/Ng2JQ8rc/ezxtwedd3bbh1.gif)