[sreejachandranhot]

ரேவதி பள்ளிக்கு செல்லவில்லை. வீட்டை விட்டு வெளியே வரவில்லை. சேகர் தினமும் கால் செய்தான் — ஆனால் எடுக்கப்படவில்லை. அவன் தினமும் பள்ளிக்கு சென்று ரேவதியைத் தேடினான்.

ஒரு வாரம்கழித்து ரேவதி பள்ளிக்கு வந்தாள். அவள் சக ஆசிரியை அருகில் வந்து சொன்னார்:

“ரேவதி… இந்த ஒரு வாரமா ஒரு ஆட்டோக்காரர் தினமும் உன்னைத் தேடி வர்றார். பெயர் சேகர்ன்னு சொன்னார்.


ரேவதி ஆட்சிரியப்படல் உடனே சேகருக்கு கால் செய்தாள். இருவரும் பள்ளி அருகிலுள்ள பேக்கரியில் சந்தித்தனர்.

ரேவதி மிகவும் சோர்வாக, கண்கள் வீங்கிய நிலையில் இருந்தாள்.

ரேவதி (கண்ணீருடன்): “சேகர்… என் லவர் என்னை விட்டுட்டான். அவன் குடும்பம் என்னை ஏத்துக்கலை. என் தங்கை அனிதா விவகாரம் காரணமா எங்க குடும்பம் முழுக்க கேவலம் விழுந்துடுச்சு. அம்மா எனக்கு பையன் பார்க்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. எனக்கு எதுவும் புரியலை…”

சேகர் (கவலையுடன்): “ரேவதி… நீங்க தனியா இருக்காதீங்க. என் வீட்டுக்கு வாங்க. அம்மாவை பார்த்தா உங்களுக்கு கொஞ்சம் நிம்மதி கிடைக்கும்.”

சேகரின் வீட்டில்…

அம்மா (ரேவதியை பார்த்ததும் புன்னகையுடன்): அட… என் மருமகள் வந்துட்டாளா? சேகர் கொஞ்சம் முரடன் தான்… ஆனா ரொம்ப தங்கமான பையன். நீ அவனை நல்லா பார்த்துக்கோ.

ரேவதி முகம் சிவந்தாள்.

சேகர்: “அம்மா… அவங்க என் ஃப்ரண்ட் தான்.”

அம்மா (சோகமாக): “ஓ… மன்னிச்சுக்கோ மா. நான் தப்பா நினைச்சுட்டேன். அவன் இதுவரைக்கும் எந்த பெண்யும் கூட்டிட்டு வந்ததுயில்லை அதான் தப்பா நினச்சுகிட்டேன்

ரேவதி: “அம்மா… நீங்க சாப்பிட்டீங்களா?”

அம்மா: “இல்லம்மா… சேகர் வெளியில வாங்கிட்டு வருவான்.”

ரேவதி சேகரை கோபமாக பார்த்தாள்.

ரேவதி: “சேகர்… அம்மா உடம்பு இப்படி இருக்கும்போது வெளியூர் உணவு சாப்பிட சொல்றீங்களா? இது தப்பு.

அவள் சமையலறைக்கு சென்று பார்த்தாள். காலியாக இருந்தது.

உடனே ஒரு லிஸ்ட் எழுதி சேகரிடம் கொடுத்தாள்.

சேகர் போன பிறகு…

அம்மா: “மா… உன் பிரச்சனை என்ன?”

ரேவதி எல்லாவற்றையும் சொன்னாள்.

அம்மா (ஆறுதலாக): “இது எல்லாம் கடந்து போகும். சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ணிக்கோ. பொறுப்பு வந்ததும் எல்லா வருத்தமும் மறந்துடும்.”

அம்மா (தன் கதையை சொல்லி): “நான் இளமையில் இருந்தபோது, டவுரிக்காக எனக்கு பார்த்த மாப்பிளை குடும்பம் கல்யாணத்தை நிறுத்தினாங்க.
நான் கோபத்துல கிணத்துல குதிக்கப் போனேன்.
அப்போ சேகரின் அப்பா என்னைக் காப்பாத்தினார். வயசு, தலை நரைச்சது — எதுவும் பார்க்காம அவரை காதலிச்சு கல்யாணம் பண்ணினேன். அவர் எனக்கு அழகான வாழ்க்கை கொடுத்தார். ஆனா இப்போ தனியா விட்டுட்டு போயிட்டார்.


சேகர் வந்த பிறகு ரேவதி சமைத்து அம்மாவுக்கு ஊட்டினாள்.




அம்மா (சாப்பிட்டபடி, கண்கள் பொலபொலக்க): “அட… என்ன இவ்வளவு சுவை இருக்கு! < ரேவதி மா… நீ என் மருமகளா வரணும். கடவுளே… இந்த பொண்ணை எனக்கு தரணும்.”> என்று மனதில் நினைத்து வேண்டிக்கொண்டால்

ரேவதி வெட்கத்துடன் புன்னகைத்தாள்.

சேகர் திரும்பி நிற்கும் முன்பு அம்மா ரேவதியிடம் மெல்ல ரேவதி காதில் சொன்னாள்:

அம்மா: “பொண்ணு… நீ ரொம்ப அழகா இருக்கே. என் பையன் கொஞ்சம் முரடன் தான். ஆனா உனக்கு பெர்ஃபெக்ட் ஜோடி.”

என் ஒரே ஆசை… பேத்திகளை பார்க்கணும். அப்போதான் அமைதியா கண்ணை மூட முடியும்.”
ரேவதி அம்மாவின் தோளில் தலை சாய்த்தாள்.

[sreejachandranhot]

மறுநாள் காலையில் ரேவதி மீண்டும் சேகரின் வீட்டிற்கு வந்தாள். அவள் கையில் ஒரு சிறிய பூ மாலையும், பழங்களும் இருந்தன.

வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் நேராக பூஜை அறைக்குச் சென்றாள். சுத்தமாக அறையை ஒழுங்குபடுத்தினாள்.

பின்னர் ஒரு விளக்கை ஏற்றி, திரி பிடித்து வைத்தாள். அதன் பிறகு சாம்பிராணி வைத்து நறுமணப் புகையை எழுப்பினாள். மெல்லிய மந்திரங்கள் முணுமுணுத்தபடி கண்களை மூடி வேண்டினாள்.

பூஜை அறையிலிருந்து வரும் சாம்பிராணி வாசனையும், விளக்கொளியும் வீட்டை நிரப்பியது.

சேகரின் அம்மா தன் அறையில் இருந்து வெளியே வந்தார். அவரது முகத்தில் ஒரு ஆறுதல் தெரிந்தது.



அம்மா (கண்கள் பொலபொலக்க): “மா… இவ்வளவு நாள் கழித்து வீடு இப்படி அமைதியாகவும், புனிதமாகவும் இருக்கிறது. என் மனம் இலேசாக இருக்கு.”

ரேவதி புன்னகையுடன் அம்மாவின் கையைப் பிடித்தாள்.
“அம்மா, இனிமேல் நான் தினமும் வருவேன். உங்களைப் பார்த்துக்கொள்வேன்,” என்றாள் மெதுவாக.

அன்றிலிருந்து ரேவதியின் வழக்கம் மாறியது. தினமும் பள்ளி முடிந்ததும் சேகரின் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தாள். சேகரின் அம்மாவுக்கு மருந்து கொடுப்பது, சமைத்து ஊட்டுவது, வீட்டை சுத்தம் செய்வது, பூஜை அறையை பராமரிப்பது — எல்லாம் அவள் பொறுப்பில் இருந்தது.

மாலை நேரங்களில் இருவரும் நீண்ட நேரம் பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். அம்மா தன் இளமைக்கால கதைகளைச் சொல்வார். ரேவதி தன் வருத்தங்களைப் பகிர்ந்துகொள்வாள். அம்மாவின் அன்பான வார்த்தைகள் ரேவதியின் மனதை ஆற்றின.

சேகர் வீட்டுக்கு வந்தபோதெல்லாம் இந்தக் காட்சியைப் பார்த்து மனதுக்குள் மகிழ்ச்சியடைந்தான். அவன் பேசாமல் அமைதியாக நின்று பார்ப்பான்.

நாட்கள் செல்லச் செல்ல, சேகரின் வீடு ரேவதியின் இரண்டாவது வீடாக மாறியது. அம்மாவின் முகத்தில் தினமும் ஒரு புதிய ஒளி தெரிந்தது.

[sreejachandranhot]

ரேவதியின் அம்மா மகளுக்கு ஒரு நல்ல வரன் தேட ஆரம்பித்தார். ஒரு நாள் ஒரு குடும்பம் ரேவதியைப் பார்க்க வந்தது. ரேவதி நல்ல உடையில், முகத்தில் மெல்லிய புன்னகையுடன் அவர்களை வரவேற்றாள்.

ஆனால் பேச்சு முடிந்தவுடன் அந்தக் குடும்பம் முகத்தைத் கவலை தான் .

“உங்க பெண்ணுக்கு எல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்கு… ஆனா உங்க ரெண்டாவதுபொண்ணு அனிதா செய்த காரியம் எங்களுக்கு பயமா இருக்கு. அவள் ஒரு வயதான மனிதனோடு ஓடிப்போனதை எல்லாரும் பேசுறாங்க. இந்தக் குடும்பத்துல பெண் எடுக்க எங்களுக்கு தைரியம் இல்லை,” என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் போய்விட்டனர்.


ரேவதியின் அம்மா தலைகுனிந்து அமர்ந்தார். ரேவதியும் மனம் உடைந்து அறைக்குள் சென்று அழுதாள். “என் வாழ்க்கை இனி எப்போதும் இப்படித்தான் இருக்குமா?” என்று மனதுக்குள் நினைத்தாள்.

அன்றிலிருந்து ரேவதி சேகரின் வீட்டுக்கு போகவில்லை.


சேகரின் வீட்டில்…

அம்மா தினமும் ரேவதியை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தார். வழக்கம்போல் விளக்கேற்றி, சாம்பிராணி போட்டு அமர்ந்திருந்தார். ஆனால் ரேவதி வரவில்லை. அம்மாவின் முகம் வாடியது.

அடுத்த நாளும் ரேவதி வராததால் அம்மா மிகுந்த வருத்தத்துடன் இருந்தார். சேகர் தன் அம்மாவின் முகத்தைப் பார்த்து புரிந்துகொண்டான். உடனே ரேவதிக்கு கால் செய்து, அம்மாவிடம் கொடுத்தான்.

ரேவதி (கண்ணீருடன், உடைந்த குரலில்): “அம்மா…”

அம்மா (ஆறுதலாக): “மா… என்ன ஆச்சு? ஏன் வரல? உன் குரல் நடுங்குது. உடனே வீட்டுக்கு வா. நான் உனக்காக காத்திருக்கேன்.”

ரேவதி தயங்கியபோதும் அம்மாவின் வார்த்தைகளால் உடனே சேகரின் வீட்டுக்கு வந்தாள்.

அம்மா ரேவதியை அணைத்துக்கொண்டு தலையைத் தடவினார்.

ரேவதி நடந்தை அனைத்தும் ஒன்னு விடமால் சொன்னால்

“மா… உன் பிரச்சனையெல்லாம் எனக்குத் தெரியும். நீ அழாதே. இனி நீ இங்கேயே இரு. என் பையன் சேகரை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ. நான் உன்னை என் மருமகளாக ஏத்துக்கிறேன்,” என்றார் உறுதியாக.

ரேவதி அதிர்ச்சியுடன் அம்மாவைப் பார்த்தாள்.
ஆனால் சேகர் உடனே மறுத்தான்.

“அம்மா… இது சரியில்லை. ரேவதி நல்லா படிச்சிருக்கா. ஆசிரியையா இருக்கா. நான் படிப்பு இல்லாத ஆட்டோ டிரைவர். இந்த சிறிய குடிசை வீட்டுல அவளால் எப்படி வாழ முடியும்? அவளுக்கு இந்த வாழ்க்கை பொருந்தாது. நான் அவளை கஷ்டப்படுத்த விரும்பல,” என்றான் வருத்தத்துடன்.

ரேவதியின் மனம் மீண்டும் உடைந்தது. “அனிதாவின் செயலால் என்னை இவரும் நிராகரிக்கிறாரா?” என்று நினைத்து கண்ணீர் வடித்தாள். உண்மையில் சேகர் தன் குறைந்த படிப்பு மற்றும் ஏழ்மையான வாழ்க்கை நிலையை நினைத்துத்தான் மறுத்தான்.


சேகர் மறுத்த பிறகு அறைக்குள் சென்றுவிட்டான்.

ரேவதி கண்ணீருடன் தலைகுனிந்து நின்றாள். அவள் மனதில் மீண்டும் ஒரு நிராகரிப்பின் வலி ஏறியது.

அப்போது அம்மா ரேவதியின் இரு கைகளையும் பிடித்துக்கொண்டு, அவள் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்தார்.

“ரேவதி மா… நீ கவலைப்படாதே. நான் சொல்றேன் — நீ தான்  என் மருமகள் . இது என் முடிவு. சேகர் கொஞ்சம் முரடன், பயந்து பேசுறான். அவன் உன் படிப்பையும், நீ வாழும் வாழ்க்கையையும் நினைத்து தயங்குறான். ஆனா நான் உன்னை என் மகளாகவே ஏத்துக்கிட்டேன்.

உன் அனிதா விவகாரத்தாலோ, உன் குடும்பப் பின்னணியாலோ நான் பயப்படலை. நீ என் வீட்டுக்கு வந்ததிலிருந்து எனக்கு உயிர் வந்த மாதிரி இருக்கு. உன் அன்பும், பராமரிப்பும் என்னைத் தேற்றியிருக்கு.

நீ இங்கேயே இரு. நான் உனக்கு துணையா இருப்பேன். சேகரை நான் பார்த்துக்கிறேன். அவன் மனசு மாறும். கடவுள் நம்மை ஒன்றாகச் சேர்க்கிறார் என்றால் யாராலும் தடுக்க முடியாது.”
அம்மா ரேவதியை இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டார்.

ரேவதியின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையாக வழிந்தது. ஆனால் இம்முறை அது வலியின் கண்ணீர் மட்டுமல்ல, கொஞ்சம் ஆறுதலின் கண்ணீரும் கலந்திருந்தது.

“அம்மா… நான் என்ன செய்யட்டும்?” என்றாள் ரேவதி தழுதழுப்பான குரலில்.

“நீ ஒன்றும் செய்ய வேண்டாம் மா. நீ வந்து என் மருமகள் ஆயிரு  மீதியை நான் பார்த்துக்கிறேன்,” என்று அம்மா உறுதியாகச் சொன்னார்.

அன்று முழுவதும் ரேவதி அம்மாவுடன் இருந்தாள். சமைத்தாள், பேசினாள், அம்மாவின் தோளில் சாய்ந்தாள். வீட்டில் ஒரு புதிய நம்பிக்கை மெல்ல மெல்ல முளைவிடத் தொடங்கியது.

அம்மாவின் உறுதியான வார்த்தைகளுக்குப் பிறகு ரேவதியின் மனம் கொஞ்சம் தெளிவடைந்தது. அன்று இரவு வீட்டுக்கு திரும்பியதும், தன் அம்மாவிடம் பேச முடிவு செய்தாள்.

மறுநாள் காலையில் ரேவதி தன் அம்மாவை அழைத்து அமரச் செய்தாள்.

“அம்மா… நான் ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்லணும்,” என்றாள் ரேவதி நிதானமாக.
அம்மா ஆவலுடன் பார்த்தார்.

“சேகர் நான் சொல்லிருக்கேன்ல … அவன் எனக்கு ரொம்ப நல்லவன். என் கஷ்டத்துல என்னைத் தேடி வந்தவன். அவன் அம்மாவும் என்னை மருமகளா ஏத்துக்கிட்டாங்க. நான் சேகரை கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.”

அம்மா அதிர்ச்சியில் திகைத்துப் போனார்.
“என்ன சொல்றே ரேவதி? அவன் ஒரு ஆட்டோ டிரைவர்! நீ படிச்ச பெண், ஆசிரியை. இந்த சமூகத்துல எல்லாரும் என்ன சொல்வாங்க? உன் தங்கை விவகாரத்துக்குப் பிறகு நாமே தலைகுனிஞ்சு நிக்கிறோம்… இப்போ இப்படி ஒரு முடிவு எடுத்தா நம்ம குடும்பம் இன்னும் கேவலமா போகும்!” என்றார் அதிர்ச்சியுடன்.

ரேவதி தன் நிலையில் உறுதியாக இருந்தாள்.
“அம்மா… நான் படிச்சிருக்கேன் என்பதற்காக மட்டும் எனக்கு ஒரு நல்ல மனுஷனை தேடி கல்யாணம் பண்ண முடியாது. சேகர் படிப்பு இல்லாதவன் ஆனாலும், அவன் மனசு ரொம்ப நல்லது. அவன் என்னை கஷ்டப்படுத்தாமல் பார்த்துக்குவான். அவன் அம்மாவும் என்னை மகளா நேசிக்கிறாங்க.
நான் இந்த முடிவுல தான் இருக்கேன். நீங்க ஒத்துக்கலன்னாலும் நான் மாற மாட்டேன் இன்னும் நீங்க எத்தனை மாப்பிள்ளை பார்த்து என்னை வேண்டாம் சொல்லுறதுக்கு நான் ஒரு ஆட்டோ காரனை கல்யாணம் பன்னிப்பேன் ,” என்றாள் உறுதியாகவும், கொஞ்சம் கோபமாகவும்.

அம்மா திகைத்துப் போய் ரேவதியைப் பார்த்தார். மகளின் கண்களில் இருந்த உறுதியைப் பார்த்ததும் அம்மா ஒன்றும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தார். ஆனால் உள்ளுக்குள் பெரும் குழப்பம்.
ரேவதி தன் முடிவில் பிடிவாதமாக இருந்தாள். அன்று மாலையும் அவள் சேகரின் வீட்டுக்கு செல்லத் தயாரானாள்.


ரேவதியின் உறுதியான பதிலைக் கேட்டு  அவள் அம்மா முதலில் அதிர்ச்சியில் மௌனமாக இருந்தார்.
இரவு முழுவதும் தூங்காமல் யோசித்தார். மகளின் கண்களில் இருந்த தீர்மானத்தையும், கடந்த சில மாதங்களில் ரேவதி அடைந்த மன மாற்றத்தையும் நினைத்துப் பார்த்தார்.

மறுநாள் காலையில் அம்மா ரேவதியை அழைத்தார்.
“ரேவதி… நேற்று இரவு முழுக்க யோசிச்சேன். நீ சொன்னது சரிதான். படிப்பும், பணமும் மட்டும் வாழ்க்கையை நல்லபடியா நடத்தாது. முக்கியம் மனுஷன் எப்படி இருக்கணும். சேகர் உன்னை உண்மையா நேசிக்கிறான்னு தெரியும். அவன் அம்மாவும் உன்னை மிகவும் பிடிச்சிருக்கு.
நான் ஒத்துக்கிறேன் மா… நீ சேகரை கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்,” என்றார் அம்மா கண்களில் நீர் ததும்ப.

ரேவதி மகிழ்ச்சியில் அம்மாவை இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டாள். நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு அவள் முகத்தில் ஒரு உண்மையான புன்னகை மலர்ந்தது.

கல்யாணப் பேச்சு…
அதே நாள் மாலை ரேவதி சேகரின் வீட்டுக்கு சென்று அம்மாவிடம் தன் வீட்டில் நடந்ததைச் சொன்னாள். சேகரின் அம்மா மகிழ்ச்சியில் கண்ணீர் விட்டார்.
“என் பேத்திகளைப் பார்க்கும் ஆசை நிறைவேறப் போகுது!” என்றார் உணர்ச்சி பொங்க.

ரேவதிக்கு வெக்கம் வந்தது

சேகருக்கு இந்தச் செய்தி சொல்லப்பட்டது. அவன் முதலில் திகைத்தான். ஆனால் அம்மாவின் உறுதியான பார்வையையும், ரேவதியின் அன்பான கண்களையும் பார்த்ததும் அவன் மனம் மெல்ல மாறியது.

இரு குடும்பங்களும் சந்தித்து சாதாரணமாக கல்யாணப் பேச்சைத் தொடங்கினர். பெரிய ஆடம்பரம் இல்லாமல், எளிய முறையில் கல்யாணம் நடத்த முடிவு செய்யப்பட்டது.

ரேவதியின் அம்மா முதலில் கொஞ்சம் தயக்கம் காட்டினாலும், சேகரின் அம்மாவின் அன்பான பேச்சால் மெல்ல ஏற்றுக்கொண்டார்.

கல்யாண தேதி பார்க்க பஞ்சாங்கம் எடுக்கப்பட்டது. வீடுகளில் இரு தரப்பிலும் மெல்ல மெல்ல மகிழ்ச்சி பரவியது.

இரு குடும்பங்களும் ஒன்று சேர்ந்து எளிய முறையில் கல்யாணத்தை நிச்சயித்தனர். பெரிய ஆடம்பரம் இல்லாமல், நெருங்கிய உறவினர்கள் மட்டும் அழைக்கப்பட்டனர்.

கல்யாண நாள் வந்தது. சேகரின் சிறிய வீடு மலர்களாலும், மங்கல விளக்குகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. ரேவதி பாரம்பரிய சேலையில் அழகாகத் தோன்றினாள். அவள் முகத்தில் புதிய நம்பிக்கையும், மகிழ்ச்சியும் தெரிந்தது.

சேகர் தன் எளிய உடையில், ஆனால் மனதில் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் ரேவதியை வரவேற்றான்.
பூஜை அறையில் இருவரும் மாலை மாற்றினர். சேகரின் அம்மா கண்ணீர் மல்க அவர்களை ஆசீர்வதித்தார்.

“என் ஆசை நிறைவேறிவிட்டது. இனி எனக்கு பேத்திகளைப் பார்க்கணும்,” என்று சிரித்தபடி சொன்னார்.

ரேவதியின் அம்மாவும் மகிழ்ச்சியுடன் மகளின் தலையில் கை வைத்து ஆசீர்வதித்தார். “நீ சந்தோஷமா இரு மா. அதுவே எனக்குப் போதும்,” என்றார்.



கல்யாணம் முடிந்தபின் ரேவதி சேகரின் வீட்டுக்கு வந்தாள். அன்று மாலை பூஜை அறையில் இருவரும் சேர்ந்து விளக்கு ஏற்றினர். சாம்பிராணி வாசனை வீட்டை நிரப்பியது.

சேகர் ரேவதியின் கையைப் பிடித்து, “நான் உனக்கு பெரிய வாழ்க்கை கொடுக்க முடியாது. ஆனால் என் உயிர் முழுக்க உன்னை நேசிப்பேன்,” என்றான்.
ரேவதி புன்னகையுடன், “எனக்கு பெரிய வீடோ, பணமோ தேவையில்லை. உன் அன்பும், அம்மாவின் ஆசீர்வாதமும் போதும்,” என்றாள்.

நாட்கள் செல்லச் செல்ல இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் புரிந்து, அன்புடன் வாழ்ந்தனர்.

எனக்கு பெரிய வீடோ, பணமோ தேவையில்லை.

[sreejachandranhot]

முதல் இரவு

சேகர் தன் அம்மாவை உள்ளேயே படுக்க வைத்து வெளியே நிலா வெளிச்சத்தில் முதல் இரவு
ரேவதி, தன் கல்யாணப் பட்டு சேலையில் ஒரு தேவதையைப் போல அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

அவள் அழகிய உடலமைப்பு, சிவந்த நிறம், பெரிய அழகான கண்கள் — அனைத்தும் சேகரை மயக்கின.

ரேவதி சேகருக்கு முன் தலைகுனிந்து நின்றாள். சேகர் எழுந்து அவளை அருகில் இழுத்தான். அவளது தாடையை மெல்லத் தூக்கி ஆழமான முத்தம் கொடுத்தான். அவன் நாக்கு அவளது வாயுக்குள் நுழைந்து சுழன்றது.



சேகர் ரேவதியின் சேலையை மெதுவாகக் களைந்தான். பிளவுஸ், பிரா, பாவாடை, பேண்டி — எல்லாவற்றையும் ஒவ்வொன்றாக தரையில் வீழ்த்தினான். ரேவதி முழு நிர்வாணமாக சேகருக்கு முன் நின்றாள். அவளது மார்புகள் உயர்ந்து தாழ்ந்தன.

சேகர் அவளைத் தூக்கிப் தரையில் படுக்க போட்டான். தன் உடைகளையும் களைந்துவிட்டு அவள் மீது ஏறினான். அவளது மார்புகளை இரு கைகளாலும் பிடித்துப் பிழிந்தான். உறிஞ்சினான். ரேவதி “ஆஹ்… சேகர்…” என்று முனகினாள்.

சேகர் கீழே இறங்கி அவளது தொடைகளை விரித்து, நாக்கால் அவளது புண்டையை நக்கினான். ரேவதி உடல் முழுவதும் நடுங்கி “ஆஹ்… அங்கே வேண்டாம்… ஆஹ்!” என்று அலறினாள்.

சேகர் இனி பொறுக்க முடியாமல் தன் தடித்த, கடினமான சுன்னியை அவளது ஈரமான புண்டையில் ஒரே அழுத்தத்தில் உள்ளே தள்ளினான். ரேவதி “ஆஆஹ்…!” என்று வலியிலும் இன்பத்திலும் கத்தினாள்.

சேகர் முதலில் மிஷனரி பொசிஷனில் வேகமாக இயக்கினான். ஒவ்வொரு அடியும் ஆழமாகவும் வேகமாகவும் இருந்தது. ரேவதி “ஆஹ்… ஆஹ்… சேகர்… வேகமா… ஆழமா… மாமா !” என்று முனகினாள்.

பின்னர் அவளைத் திருப்பி டாக்கி ஸ்டைலில் பின்னால் இருந்து கடுமையாகத் தாக்கினான். அவளது இடுப்பை இறுக்கப் பிடித்து வேகமாக இழுத்தான். ரேவதியின் முனகல்கள் உரக்க ஒலித்தன.

அடுத்து கவ்கேர்ல் பொசிஷனில் ரேவதியை மேலே ஏற்றினான். அவள் இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி இறங்கினாள்.


இறுதியில் ஸ்பூன் பொசிஷனில் பக்கவாட்டில் படுத்தபடி மெதுவாகவும் ஆழமாகவும் இணைந்தனர்.
நான்கு ரவுண்டுகளும் நீண்ட நேரம் நீடித்தன.

அதிகாலை வரை ரேவதியின் உணர்ச்சி மிகுந்த முனகல்கள் “ஆஹ்… ஆமா… இப்படித்தான்… உடைஞ்சுடும்… ஆஹ்!” என்று அறை முழுவதும் எதிரொலித்தன.


இறுதியில் இருவரும் உச்சத்தில் அடைந்து, ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கமாக அணைத்தபடி களைத்துப் படுத்திருந்தனர்.


வீட்டின் உள்ளயே சேகரின் அம்மா இந்த முனகல்களைக் கேட்டு மகிழ்ச்சியுடன் புன்னகைத்தார்.

[sreejachandranhot]

இடைவேளை

[sreejachandranhot]

ரவியின் திடீர் மரணத்திற்குப் பிறகு, லதாவின் வாழ்க்கை முழுவதும் தலைகீழாக மாறியது. 29 வயது லதா, தன் வளைவான உடலமைப்பு, பெரிய கண்கள், நீண்ட கூந்தல், மென்மையான முகம் கொண்ட அழகி. ஆனால் உள்ளே ஆழமான வெறுமை. குழந்தை இல்லாத திருமண வாழ்க்கை, கணவனின் அலட்சியம், அவமானங்கள் எல்லாம் அவளை உடைத்திருந்தன.

ரவி பைன்னான்ஸ் கம்பெனி நடந்துக்ரன் பெரிய இடத்தின் தொடர்பை வைத்து மக்கள் கடன் கொடுத்து வட்டிக்கு.விடுபவன் லதா அவள் மனைவி அவள் 18 வயதில் ரவி கல்யாணம் செய்துகொண்டால் தன் தந்தை பணம் வட்டிக்கு வாங்கி திருப்பி கொடுக்க முடியாதல் ரவி திருமணம் செய்தால்




ரவியின் பழைய ஆஃபீஸ் அறையில், கருப்பு சேலையில் அமர்ந்திருந்த லதா, கண்களில் கண்ணீருடன் பேசினாள்.

லதா (மெல்லிய, உடைந்த குரலில்): “என்னங்க … இந்த பிசினஸ் எல்லாம் எனக்கு சுமையா இருக்கு. ரவி இல்லாத பிறகு, இந்த கடன் வசூல், வட்டி, எல்லாம் என்னால் செய்ய முடியாது. கொஞ்சம் பணம் இருந்தா போதும்… நான் அமைதியா வாழ்ந்தந்துட்டு இருந்துடலாம்.”

அவள் எதிரே நின்ற பாண்டி, 37 வயது, உயரமான, தசை நிறைந்த உடல், கூர்மையான பார்வை, நம்பிக்கை தரும் புன்னகை. உள்ளே அவன் மனம் வேறு கணக்குப் போட்டுக் கொண்டிருந்தது.






பாண்டி (உறுதியான, ஆணவமான குரலில்): “லதா… நீங்க கவலைப்படாதீங்க. ரவி சார் என்னை நம்பி விட்டுப் போனார். நான் எல்லா பாக்கி பணத்தையும் வசூல் செய்து கொண்டு வரேன். சில பேருக்கு என் வழியில் கொஞ்சம் அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டியிருக்கும்… ஆனா உங்களுக்காக நான் எதுவும் செய்வேன். நீங்க தனியா இல்லை. நான் இருக்கேன்.”

லதா அவனைப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில் முதல் முறையாக நம்பிக்கை மின்னியது.

இரண்டு வாரங்கள் கழித்து…


பாண்டி ஒரு பெரிய கருப்பு பையுடன் லதாவின் வீட்டுக்கு வந்தான். உள்ளே ரவியின் எல்லா பாக்கிகளும், அதிக வட்டியுடன் சேர்த்து முழு தொகையும் இருந்தது.

பாண்டி (பையை மேசையில் வைத்தபடி): “லதா… பாருங்க. எல்லாம் வந்தாச்சு. உங்க கணவர் நினைத்ததைவிட அதிகம். இனிமேல் இந்த பிசினஸ் நம்ம கட்டுப்பாட்டுல இருக்கும். நீங்க என்னோட சேர்ந்து நடத்தலாம்.”

லதா பணத்தைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியும் நன்றியும் கலந்து கண்கள் நிரம்பின. அவள் திடீரென அழுதாள்.

லதா (குரல் தழுதழுக்க): “பாண்டி… நீங்க இப்படி செய்வீங்கன்னு நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. ரவி என்னை ஒரு வேலைக்காரியா மட்டுமே நினைச்சார். வெளியே எத்தனை உறவுகள் வச்சிருந்தார். ஆனா நீங்க… எனக்கு இத்தனை பொறுப்பா இருக்கீங்க. நான் உங்களுக்கு எப்படி நன்றி சொல்வேன்?”

அவள் அழுகையைப் பார்த்த பாண்டி, மெல்ல அருகில் வந்து அவள் தோளில் கை வைத்தான். அவன் வலுவான விரல்கள் மென்மையாக அவள் முதுகைத் தடவின.

பாண்டி (கனிவான குரலில்): “அழாதீங்க லதா… உங்க கண்ணீர் எனக்கு பிடிக்காது. இனிமேல் நான் உங்களைப் பார்த்துக்கறேன். உங்களுக்கு என்ன வேணுமோ அதை நான் கொடுப்பேன். நீங்க என் மேல முழு நம்பிக்கை வைங்க. நான் உங்களுக்கு எல்லாம் ஆகலாம்.”

அவன் கை மெல்ல அவள் கன்னத்தைத் தொட்டது. லதாவுக்கு நெஞ்சு படபடத்தது. பல வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு ஆணின் உண்மையான கவனம் அவளை உலுக்கியது.

[sreejachandranhot]

அவன் கை மெல்ல அவள் மென்மையான கன்னத்தைத் தொட்டது. விரல்கள் சூடாக, மெதுவாக வருடின. லதாவுக்கு நெஞ்சு படபடத்தது.



பல வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு ஆணின் உண்மையான, அக்கறையான தொடுதல் அவளை உள்ளுக்குள் உலுக்கியது. உடல் முழுவதும் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் உணர்ந்தாள்.


லதா (மிக மெல்லிய குரலில், கண்கள் கலங்க): “என்னங்க…”

அந்த ஒரு வார்த்தை — “என்னங்க” — பாண்டியின் உள்ளத்தை நிறைத்தது. அவன் கண்களில் வெற்றியும், ஆசையும் ஒளிர்ந்தன. அவன் மெல்ல புன்னகைத்தான்.

பாண்டி (குரல் கனிவாகவும் ஆழமாகவும்): “என்னங்கன்னு கூப்பிட்டீங்களா லதா? இனிமேல் இப்படித்தான் என்னைக் கூப்பிடணும். உங்க என்னங்க நான்… உங்களை நான் எப்போதும் கவனித்துக்கறேன்.”

அவன் மற்றொரு கையால் அவள் தோளை மெல்ல இறுக்கினான். அவர்களுக்கு இடையே உள்ள இடைவெளி இன்னும் குறைந்தது. லதாவின் மூச்சு வேகமெடுத்தது. அவள் உதடுகள் சற்று திறந்தன, ஆனால் வார்த்தைகள் வரவில்லை. அவள் கண்கள் அவன் உதடுகளைத் தேடின.

பாண்டி (காதோரமாக மெதுவாக): “… உங்களுக்கு என்ன வேணும்? சொல்லுங்க. உங்க உடல் நடுங்குது. நான் உங்களைத் தொடுறதை விரும்புறீங்களா?”

லதா (கண்களை மூடியபடி, தயக்கத்துடன்): “என்னங்க… எனக்கு பயமா இருக்கு… ஆனா… நீங்க இருந்தா… நல்லா இருக்கும்.”

அவன் அவள் நெற்றியில் மெல்ல முத்தமிட்டான். பிறகு கன்னத்தில். லதா தானாக சற்று சாய்ந்தாள். அவன் வலுவான மார்பில் அவள் தலை சாய்ந்தது. அந்தத் தருணத்தில் அவள் பல வருட தனிமையின் சுமை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இறங்குவதை உணர்ந்தாள்.


அவன் வலுவான மார்பில் அவள் தலை சாய்ந்தது. பாண்டியின் உடல் வெப்பம் லதாவுக்கு ஆறுதலாகவும், புதிய தாகமாகவும் இருந்தது. அவள் மூச்சு அவன் மார்பில் பட்டு எழுந்தது. பல வருடங்களாக யாரும் தராத பாதுகாப்பு உணர்வு அவளைச் சூழ்ந்தது.

லதா (மிக மெல்லிய குரலில், கண்களை மூடியபடி): “என்னங்க… உங்க மார்பு ரொம்ப சூடா இருக்கு… எனக்கு நல்லா இருக்கு.”

பாண்டி (ஒரு கையால் அவள் முதுகை மெதுவாக வருடியபடி, மற்ற கையால் அவள் தலையை அணைத்தபடி): “என் மார்புல நீங்க சாயுறதை நான் எவ்வளவு நாளா கனவு கண்டிருக்கேன் தெரியுமா லதா? இனிமேல் இப்படித்தான்… உங்க தலை என் மார்புலதான் சாயணும். உங்களை நான் இறுக்கமா பிடிச்சுக்கறேன். பயப்படாதீங்க… உங்களுக்கு நான்  இருக்கான்.”

லதாவின் உடல் சற்று நடுங்கியது. அவள் கைகள் தயங்கியபடி அவன் இடுப்பைச் சுற்றி வந்தன. அந்த அணைப்பு மெல்ல இறுகியது. அறையில் இருந்த மௌனத்தை அவர்களின் வேகமான மூச்சுக் சத்தம் மட்டுமே உடைத்தது.

பாண்டி (காதோரமாக கிசுகிசுப்பாக): “உங்க உடல் என்னைத் தொடுறதை உணர்றேன்… என்னஙக இது உங்களுக்கு  பிடிச்சிருக்கா ?”

லதா (தலையை அவன் மார்பில் புதைத்தபடி, வெட்கத்துடன்): “ஆமா என்னங்க… ரொம்ப நாள் கழிச்சு… இப்படி ஒரு உணர்வு வருது.”

சற்று அவன் மனதில் ஒரு யோசனை அவசர படாத
அனுப்பிக்க நினைக்காத ஆளனும்  நினைத்து
அவன் லதாவிடம்  இருந்து விலகினான்

மணிச்சிருங்க

[sreejachandranhot]

மீட்டிங் அறையில் பதற்றம் நிறைந்திருந்தது. ரவியின் பழைய பார்ட்னர்கள் மூவரும் லதாவை நோக்கி பேசினர்.

“லதா, இந்த வியாபாரத்தை நீ ஒருத்தி மட்டும் நடத்த முடியாது. நாங்கள் மூவரும் சேர்ந்து பொறுப்பை எடுத்துக்கொள்கிறோம். நீ வீட்டுக்கு போ. உனக்கு மாதம் தோறும் பணம் அனுப்புகிறோம். இது உனக்கு சரியாக வராது.”

லதா அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள். அவள் கண்கள் கலங்கின. கூட்டம் முடிந்ததும் அவள் அறைக்குள் சென்று அழுதாள்.

பாண்டி உள்ளே வந்தான். லதா அவன் முன் அழுதுகொண்டே சொன்னாள்.

“என்னங்க… இதான் நான் வியாபாரத்தை மூட வேண்டும் என்று சொன்ன காரணம். எல்லோரும் என்னை வெளியே தள்ள நினைக்கிறார்கள். எனக்கு இதெல்லாம் வேண்டாம் என்னங்க… நான் அமைதியா இருக்க விரும்புகிறேன்.”

பாண்டி அவளை அணைத்து தலையை தடவினான்.
“அழாதே லதா. நான் இருக்கிறேன். இதை நான் பார்த்துக்கிறேன்


அதே நாள் மாலை பாண்டி அந்த மூவரையும் தனியாக அழைத்தான்.

“லதாவை வெளியே தள்ள நினைத்தீர்களா? நான் உயிரோடு இருக்கும் வரை அது நடக்காது. உங்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்று தெரியுமா? உங்கள் ஒவ்வொரு ரகசியமும் என் கையில் இருக்கு. வரி ஏமாற்றம், பணம் திருட்டு, வெளிநாட்டு கணக்குகள் – எல்லாம். இப்போதே லதாவின் பெயருக்கு உங்கள் பங்குகளை மாற்றி எழுதி கொடுங்கள். இல்லையென்றால் நான் உங்களை முழுவதுமாக அழித்துவிடுவேன்.”
மூவரும் பயத்தில் நடுங்கினர். அவர்கள் எதிர்த்துப் பேசவில்லை.

அடுத்த நாள்

காலையில் மூவரும் வந்து ஆவணங்களை கொண்டு வந்தனர். லதாவின் பெயருக்கு அவர்களின் பங்குகள் முழுவதும் மாற்றப்பட்டன.

லதா ஆவணங்களை பார்த்து அதிர்ச்சியில் இருந்தாள். அவள் பாண்டியை பெருமையுடன் பார்த்தாள். அவள் கண்கள் ஈரமாக இருந்தன.

“என்னங்க… நீங்கள் இவ்வளவு செய்திருக்கீங்க. நான் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கேன். யாரும் என்னை இப்படி காப்பாற்ற மாட்டார்கள் என்று நினைத்தேன். நீங்கள் எனக்கு ரொம்ப பெருமையா இருக்கீங்க என்னங்க.”

பாண்டி அவளை அருகில் இழுத்தான். அவன் கை அவள் குண்டியை இறுக்கமாக பிடித்து அழுத்தினான்.

“லதா, நீ என்னுடையவள். அதனால்தான் நான் இப்படி செய்தேன். யாரும் உன்னை தொடக்கூடாது. உன் எல்லாமே எனக்கு சொந்தம்.”

லதா சிவந்து, சற்று நாணத்துடன் அவன் மார்பில் சாய்ந்தாள்.

“என்னங்க… உங்கள் கை… ஆஹ்…

பாண்டி அவள் இடுப்பை இறுக்கி அணைத்தான்.
“இனி எந்த பயமும் இல்லை லதா. நான் உன் பக்கம் இருக்கிறேன்.”

[sreejachandranhot]

யப்பா ஒரு கதைக்குள் ஏன் இத்தனை நபர்கள் வருகிறார்கள்.கதையை சரியாக புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

கதை அங்கங்கே பிட்டு பிட்டாக தொங்குவது போல இருக்கிறது.

Koodiya sikram puriyum

[sreejachandranhot]

அன்று லதா வீட்டில் இருந்தபோது, லாதா அறையின் கதவு லேசாகத் திறந்திருந்தது. உள்ளே இருந்து முணங்கல் குரல்கள் கேட்டன.

லாதா போனில் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். அவள் பாவாடையைத் தொடைக்கு மேலே தூக்கி, கையைக் கீழே விட்டுத் தனது மொலைகளையே மெதுவாகத் தேச்சிக் கொண்டிருந்தாள். போனில் இருந்தவர் வேறு யாருமல்ல – பாண்டி தான் .

போனில் இருந்த உரையாடல் சாதாரணமாகத் தொடங்கவில்லை. அது பாலியல் உரையாடலாக மாறியிருந்தது.

“பாண்டி… என் மொலைகள் இப்போது மிகவும் கனத்தன… உன் கைகள் வேண்டும்… உன் வாய் வேண்டும்…” என்று லாதா மூச்சு விட்டுப் பேசினாள்.
பாண்டியின் குரல் கரகரப்பாக வந்தது. “லாதா… உன் புண்டை இப்போது எப்படி இருக்கிறது? ஈரமா? நான் வந்து நக்கட்டுமா?”

“ஆமா… வந்துவிடு… … வீடு காலியா இருக்கு… உடனே வா… நான் காத்திருக்கிறேன்… உன்னை உள்ளே விட்டுக் கதவைப் பூட்டிவிடுவேன்…” என்று லாதா அழைத்தாள். அவள் குரல் ஆசையால் நனைந்திருந்தது.

போனை வைத்ததும் லாதா குளிக்கப் போனாள். வெளியே வந்தபோது நெஞ்சுவரை டவல் மட்டும் கட்டியிருந்தாள். அலமாரியைத் திறந்து கருப்பு நிறப் புடவை, ஜாக்கெட், வெள்ளை நிறப் பிராவை எடுத்தாள். அவள் தொடைகள் வெண்மையாகவும் சதையாகவும் இருந்தன. ஜட்டியைப் போடாமல் நேரடியாகப் பாவாடையை மாட்டினாள். இடுப்பு மடிப்புகள் தெரிந்தன.

பின்னர் பிராவை மாற்றினாள். மொலைகள் பெரிதாகத் தொங்கின. புடவையைக் கட்டி முடித்ததும் கால்லிங் பெல் ஒலித்தது.
லாதா சிரித்துக்கொண்டே கதவைத் திறந்தாள். பாண்டி உள்ளே வந்தார். அவள் உடனே கதவைப் பூட்டி, அவரது கையைப் பிடித்து அறைக்குள் இழுத்துச் சென்றாள்.



உள்ளே வந்ததும் லாதா அவரை நின்றபடியே கட்டிப்பிடித்து முத்தமிடத் தொடங்கினாள். பாண்டி அவள் உதட்டைக் கடித்து இழுத்தார். புடவையை உருவினார். ஜாக்கெட்டுடன் மொலைகளை அமுக்கினார். இடுப்பு மடிப்பைப் பிசைந்தார். லாதா கண்களை மூடிச் சுகத்தில் மூழ்கினாள். மொலைகள் பெரிதாக இருந்ததால் ஜாக்கெட் வெளியே தெரிந்தது. பாண்டி ஜாக்கெட்டை உரித்துவிட்டு, பிராவுடன் சேர்த்து மொலைகளைச் சப்பத் தொடங்கினார். பாதி மொலை பிராவுக்கு வெளியே இருந்தது. லாதா அவரது பேண்ட் ஜிப்பைத் திறந்து 6.5 இன்ச் சுண்ணியை வெளியே எடுத்துக் குலுக்கினாள். பாண்டி அவள் பின்னால் கையை விட்டு பிராவைக் கழற்றினார்.



இரண்டு மொலைகளும் கீழே தொங்கின. அவற்றைத் தூக்கிக் காம்பைச் சப்பினார். லாதா “என்னங்க … நல்லா சப்பபி எடுங்க …” என்று முனங்கினாள்.

லாதா அவரைக் கட்டிலில் தள்ளி, பேண்டைக் கழற்றிச் சுண்ணியைச் சப்ப ஆரம்பித்தாள். பாண்டி “லதா … உன் புண்டையை என் வாயில் வை… நான் நக்குற்ரன் … நீயும் அப்படியே ஊம்பு” என்றார்.

லாதா எழுந்து பாவாடையைக் கழற்றி, தன் புண்டையை அவரது வாயில் வைத்தாள். இருவரும் 69-ல் ஊம்பத் தொடங்கினர். பாண்டி அவள் புண்டையின் சூத்தை மாற்றி மாற்றி நக்கி, நாக்கை உள்ளே விட்டு நக்கினார். லாதாவுக்குச் சுகம் தாளமுடியாமல் “ஸ்ஆ… ஸ்ஆ… அட நல்லா நக்குங்க …” என்று முனங்கினாள்.

அவள் மொலைகளைக் கசக்கினாள். பின்னர் புண்டையை எச்சிலுடன் எடுத்து, பாண்டியின் சுண்ணியைப் புண்டை மேல் தடவி, மெதுவாக உள்ளே விட்டு அவர் மேல் உட்கார்ந்தாள். பாண்டி அவளை நன்றாக ஓக்க ஆரம்பித்தார்.

. மொலைகள் குலுங்கின. பாண்டி அவள் இடுப்பு மடிப்பைப் பிடித்து ஓத்தினார்.

பின்னர் லாதாவைப் படுக்க வைத்து, இரண்டு கால்களையும் விரித்து, பத்து நிமிடம் நாக்கை உள்ளே விட்டு உறிஞ்சினார். புண்டைப் பருப்பை நாக்கால் நக்கிக் கடித்தார். லாதாவின் கண்கள் சொக்கி “ஸ்ஆ… என்னங்க...ஷ்ஆ…” என்று மயங்கினாள். புண்டையிலிருந்து தண்ணீர் ஒழுகியது. அதை உறிஞ்சிக் குடித்தார்.

பிறகு அவளை டாகி ஸ்டைலில் வைத்து ஓத்தார். மொலைகள் கீழே தொங்கின. பாண்டி கையைக் கீழே விட்டு மொலைகளைக் கசக்கிக் காம்பை உருட்டினார். எல்லாப் பொசிஷன்களிலும் அவளை ஓத்தினார். கடைசியாகக் கஞ்சி வரும்போது புண்டையிலிருந்து எடுத்து லாதாவின் வாயில் வைத்தார். அவள் சுண்ணியைச் சப்பி உறிஞ்சிக் குடித்தாள். பின்னர் இருவரும் கட்டிலில் படுத்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.


அன்று முதல் அவர்கள் பலமுறை சேர்ந்தனர். வீட்டில் யாரும் இல்லாத நேரங்களில், பகல் நேரங்களில், இரவுகளில்… ஒவ்வொரு முறையும் லாதாவின் உடல் பாண்டியின் கைகளில் மயங்கியது



. சில மாதங்களுக்குப் பிறகு லாதா கர்ப்பமானாள். அவர்கள் திருமணம் செய்துகொண்டனர். அவன் நினத்தைபோல நடந்தது பிறகு வருடங்கள்போக மூன்று குழந்தைகள் பிறந்தன.

வணிகத்தில் எதிரிகள் அதிகமானதால் பாண்டி லாதாவையும் குழந்தைகளையும் ஊட்டிக்கு அனுப்பினார். படிப்புக்காக. லாதா தனது எல்லாவற்றையும் – வீடு, சொத்து, வணிகப் பங்குகள் எல்லாவற்றையும் – பாண்டியிடம் ஒப்படைத்தாள்.



என்னதான் பாண்டி பல குடும்ப பெண்களை ஒத்தாலும் அவன் லதா வை மனைவி போல் பாசமாக நடுத்துவான்

முன்னாள் கணவன் போல் இல்லாமல் பாண்டி அவளை பாசமாக கவனித்து சலிக்காமல் சுகம் கொடுப்பாத்தால் அவள் அவனக்கு அடங்கும் மனைவி போல் வாழ்ந்தால்

[sreejachandranhot]

சில வருடங்கள் கழித்து


ரேவதியும் சேகரும் பாண்டியின் வீட்டில் நின்று கொண்டிருந்தார்கள். கந்துவட்டி பாண்டி செல்போனில் யாரையோ பயங்கரமாக மிரட்டிக்கொண்டு இருந்தான். ரேவதியின் கண்களில் கண்ணீர். சேகர் உடலில் நடுக்கம் தெரிந்தது. போனில் பேசிக்கொண்டே செய்கையால் ரேவதியை அருகில் இருந்த சோபாவில் உட்கார சொல்லிவிட்டு, சேகரை கிளம்பசொன்னான். அவர்கள் இருவரும் அவனை கையெடுத்து கும்பிட்டபடி அந்த இடத்தைவிட்டு அசையாமல் அங்கேயே நின்றார்கள்.
போனில் பேசிமுடித்துவிட்டு இவர்களை நிமிர்ந்து பார்த்த பாண்டி, “அடியேய் உன்ன இங்க வந்து உக்காரசொன்னேன். டேய், நீ கிளம்பு” என்றான் அதட்டலுடன்.
இருவரும் நடந்து சென்று சோபாவில் அமர்ந்திருந்த பாண்டியின் காலில் விழுந்தனர்.



“அண்ணே, இன்னும் ரெண்டு மாசம் மட்டும் டைம் குடுங்கண்ணே. வட்டியும் முதலும் ஒண்ணா சேர்த்து கொடுத்துடறேன். தயவு செஞ்சு பெரியமனசு பண்ணுங்கண்ணே.”

“டேய்.. டேய்… நவுரு. ரெண்டு மாசம் என்ன மூணு மாசம் டைம் எடுத்துக்க. முதல அப்ப குடு. இப்போ வட்டிக்கு இவள இங்க விட்டுட்டு நீ போயிட்டு காலையில வந்து கூட்டிட்டு போ.” என்று சொல்லியபடி காலில் விழுந்து கிடந்த ரேவதியின் தோள்களை பிடித்து எழுப்பி “மடியில உக்காருடி முண்ட” என இழுத்து அவள் திமிறியும் விடாமல் மடியில் உட்கார வைத்து அவள் இடையை தடவினான்.

பதறிய ரேவதியால் அழுவதை தவிர ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. சேகர் தன் கண் முன்னே தன் மனைவியை ஒருவன் இழுத்து மடியில் அமரவைத்து அவள் இடுப்பை தடவுவதை பார்த்து “அண்ணே வேண்டாம்ணே. அவ அப்படிப்பட்டவ இல்லண்ணே. எங்கள விட்டுடுங்கண்ணே.”

“டேய்… என்னடா பெருசா டிராமா போடுறே. நீ கிளம்புறியா இல்லை இங்க என்ன நடக்குதுன்னு இருந்து வேடிக்கை பாக்குறியா?” என்று சொல்லியபடி அவள் இடுப்பில் இருந்து கைகளை எடுத்து ஜாக்கெட்டையும் ப்ராவையும் அவிழ்க்காமல் மேலேதூக்கி வெளியே குதித்த பஞ்சுப்பொதி மார்பகங்களை பிசைந்தான்.

“ஐயோ… சார் வேண்டாம் சா…” என்று எதோ சொல்ல வந்தவளை அவள் வாயில் தன் வாயை வைத்து அழுந்த முத்தமிட்டு அடக்கினான். இதை பார்த்த சேகர் எல்லாம் எல்லை மீறி போனதை உணர்ந்து தன் மனைவியை பாண்டியிடம் விட்டுவிட்டு கிளம்பினான்.

ரேவதியின் இதயம் வெடித்துவிடும் போல் இருந்தது. பிறந்தது முதல் ஒழுக்கம் கெடாமல் வளர்க்கப்பட்ட பெண், பெற்றோர் பார்த்து கல்யாணம் செய்து வைத்த கணவன் சேகருக்கு சிறந்த மனைவியாக மனதாலும் வேறு ஆணை நினைக்காமல் பத்தினி தெய்வமாய் இதுவரை வாழ்ந்து வந்தவள். இதுவரை சேகரை தவிர வேறு யாரும் தொடாத அவள் மார்பகம் எவனோ ஒருவனின் கையால் பிசையப்பட்டுகொண்டு இருந்தது. வாயில் எவனோ ஒருவனின் நாக்கு நாட்டியம் ஆடிக்கொண்டிருந்தது. இப்படி எல்லாம் நடந்தும் என் இன்னும் தன் இதயம் நிற்கவில்லை என்று நினைத்து துடித்தாள்.

இதெல்லாம் பார்த்தும் ஒன்றும் செய்யமுடியாமல் வெளியே சென்ற அவன் கணவனை நினைத்து மிகவும் வேதனை அடைந்தாள். பாவம் அவன்தான் என்ன பண்ணுவான் எல்லாம் விதி.
கணவன், மனைவி இரு குழந்தைகள் என்று சந்தோஷமாக வாழ்ந்து வந்த குடும்பத்தில் திடீரென்று பேரிடியாய் அந்த சம்பவம் நிகழ்ந்தது. ஆட்டோ ஓட்டி பிழைப்பு நடத்திவந்த சேகர், ஆட்டோவை ரோட்டோரம் நிறுத்திவிட்டு டீ குடித்துக்கொண்டு இருந்த போது, தறிகெட்டு வேகமாக வந்த ஒரு லாரி சேகரின் ஆட்டோ மீது ஏறி அதை சுத்தமாக நசுக்கி அழித்தது. லாரி டிரைவர் குடித்துவிட்டு வண்டி ஓட்டியதால் வந்த வினை.

இடிந்துபோன சேகர், தன்னிடம் இருந்த பணம், மனைவியின் நகைநட்டு எல்லாம் சேர்த்து, இன்சூரன்ஸ் மூலம் வந்த பணத்தையும் வைத்து புதிய ஆட்டோ வாங்க முயற்சிக்க, அந்த பணம் போதாமல் மீதம் உள்ள கொஞ்ச பணத்திற்கு கந்துவட்டி பாண்டியிடம் கடன் வாங்கினார்கள். பெட்ரோல் விலை உயர்வு, ஆட்டோ செலவு, குழந்தைகள் மருத்துவ செலவு என்று புதுப்புது செலவுகள் வர, வட்டி குட்டி போட்டது.

பாண்டி அந்த ஏரியாவில் கந்துவட்டி தொழில் செய்பவன். கடன் கேட்பவரிடம் இல்லை என்று சொல்லாமல் கடன் கொடுப்பான். வட்டி அநியாயமாக இருக்கும். இருந்தாலும் பணத்தையும் வட்டியையும் சொன்ன தேதியில் கட்டிவிட்டால் ஒரு பிரச்சனையும் செய்யமாட்டான். ஆனால் வட்டிக்கு விட்டு கடனை திருப்பிகுடுக்காதவர்களிடம் அவர்கள் பணத்தை திருப்பி கொடுக்கும் வரை அந்த வீட்டில் உள்ள பெண்களில் ஒருத்தி இவனுக்கு இவன் நினைக்கும் நேரங்களில் எல்லாம் முந்தி விரிக்க வேண்டும். பணம் கிடைத்தவுடன் அவன் அவர்களை ஒன்றும் செய்யமாட்டான். இப்படி பல வீட்டு குடும்பப்பெண்கள் இவன் படுக்கையை அலங்கரித்துள்ளனர். அவுசாரிகளிடம் சென்று அவர்கள் அகலப்புண்டையை ஓப்பதைவிட குடும்பப்பெண்களின் குருகியகூதியை ஓக்க இவனுக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். இவன் நினைக்கும் போதெல்லாம் அவர்கள் வீட்டிற்க்கு சென்று அந்த வீட்டு ஆண்களை வெளியே அனுப்பிவிட்டு குடும்ப பெண்களை குனியவைத்து குண்டியடிப்பது இவனது பொழுதுபோக்கு.


இன்று வட்டிகாட்டாத சேகரையும் அவன் மனைவியையும் வீட்டுக்கு வரச்சொல்லி ஆள் அனுப்பினான். எப்படியாவது அவன் கையில் காலில் விழுந்து அவகாசம் கேட்க வந்த ரேவதியை தன் மடியில் உட்கார வைத்துள்ளான். சேகர் பாண்டி வீட்டை விட்டு கிளம்பியதும் பாண்டி ரேவதியை மடியை விட்டு எழுந்து நிற்க சொன்னான். ரேவதியின் அழுகை இன்னும் நிற்கவில்லை.
“ஏய்… அழுகைய நிப்பாட்டுடி. சும்மா ஸ்கூல் புள்ள மாதிரி அழுதுகிட்டு. ஜாக்கெட்ட எறக்கி மார மூடுடி. புடவைய சரி பண்ணிக்கோ.”

பாண்டி மனம் மாறி தன்னை ஒன்றும் பண்ணாமல் வீட்டுக்கு அனுப்ப போகிறானோ என்று ஒரு கணம் நினைத்தாள்.

“போயி அந்த ப்ரிட்ஜ்ல ஐசும் சோடாவும் இருக்கும் எடுத்துட்டுவா.” என்று சொல்லிவிட்டு இவன் எழுந்து சென்று ஒரு அலமாரியில் வரிசையாக அடுக்கி வைத்திருந்த விஸ்கி பாட்டில்களில் ஒன்றை கொண்டு வந்து டேபிள் மேல் வைத்துவிட்டு ஏதோ ஒரு DVDயை போட்டு டிவியை ஆன் செய்தான்.
ரேவதி அவன் சொன்னது போல் ஐசும் சோடாவும் கொண்டுவர, “இந்தா, இந்த க்ளாஸ்ல கால் பங்கு விஸ்கிய ஊத்து. அதே அளவு சோடாவ ஊத்து. அப்புறம் ரெண்டு ஐஸ்கட்டிய அதுல போட்டு, ஸ்பூனால ஒரே ஒரு கலக்கு கலக்கி எனக்கு குடு. இந்த சரக்கு பேர நல்லா ஞாபகம் வச்சிக்க. இந்த சரக்குக்கு இதுதான் எனக்கு புடிச்ச காம்பினேஷன். உன் புருஷன் பணத்தை திருப்பி தர்ற வரைக்கும் இங்க வரும்போது நீதான் எனக்கு கலந்து தரனும். குடுக்கும் போது எப்படி போஸ் குடுத்து நிக்கணும்ன்னு அப்புறம் சொல்லுறேன். இன்னைக்கு முதல் நைட்டுதான அதனால பரவாயில்ல.”

‘அட படுபாவி! நான் BSc கெமிஸ்ட்ரி முடிச்சவடா. எங்க ஏரியாவுல இருக்குற பல பசங்களுக்கு கெமிஸ்ட்ரி டியூசன் சொல்லிகுடுக்குறவடா. எத்தனையோ கெமிக்கல் சொல்யூசன் கலக்குனவ நான் இப்படி எவனோ ஒரு குடிகாரனுக்கு சரக்கு கலந்து கொடுக்கவேண்டியதா ஆயிடுச்சே’ என்று மனதுக்குள் கறுவி துவண்டாள். ஆனாலும் அவன் சொன்னது போலவே செய்தாள்.

“சிக்கன் நல்லா சமைப்பியாடி நீ?” என்றான் சோபாவில் உட்கார்ந்தபடி.

“ஏதோ சமைப்பேன்ங்க.” பயத்திலிருந்து விடுபடாத ரேவதி நடுக்கத்துடன் கூறினாள்.

“அடுத்தவாட்டி வரும்போது சிக்கன் வறுவல் நல்லா கார சாரமா பண்ணி கொண்டுவரணும். இப்போ வந்து என் பக்கத்துல உக்காரு.”

‘ச்சே… எவ்வளவுதான் படிச்சு, நல்லவளா வாழ்ந்தாலும் பொம்பளைங்க கடைசியா சமைக்குறதுக்கும் ஊத்திக்குடுக்குறதுக்கும் உடல்சுகம் தருவதற்கும் மட்டும்தான்ன்னு ஆயிடுச்சே…’ என்று எண்ணிய ரேவதிக்கு அவன் பக்கத்தில் வந்து உக்காருன்னு சொன்னதும் பகீர் என்றது. “சார்… தயவு செஞ்சு வேண்டாம் சார். என்னை விட்டுடுங்க சார்.” என்றாள் கெஞ்சலாக. “இங்க வந்து நில்லுடி” என்றான் பாண்டி சத்தமாக அதிகாரத்துடன். அவன் குரலில் கடுமை இருந்ததை கண்டு மிரண்ட ரேவதி மெதுவாக அவன் சொன்ன இடத்தில வந்து நின்றாள்.
பாண்டி அவன் pantலிருந்த பெல்டை கழற்றி ஓங்கி சுரீர் என்று அவள் சூத்தில் ஒரு அடி அடித்தான். “பக்கத்துல வந்து உக்காருன்னு சொன்னேன்” மீண்டும் உறுமினான். பெல்ட் அடியை சற்றும் எதிர்பார்க்காத ரேவதி வலியில் அலறி அவமானத்தில் அழுது சப்தநாடியும் ஒடுங்கி பயந்து நடுங்கியபடி அவன் அருகில் அமர்ந்தாள்.

“நாறமுண்டை. இனி நான் எது சொன்னாலும் மறுபேச்சு பேசாம சொன்னத செய்யணும். இன்னைக்கு முதல் நாளுங்கறதால புடவையோட சேர்த்து அடிச்சேன். அம்மணக்குண்டியா பெல்ட்ல அடிவாங்குனா எப்படி வலிக்கும் தெரியுமா? என்ன நான் சொல்லுறத மறுபேச்சு பேசாம செய்வியா? வாய தொறந்து தெளிவா சொல்லு. நான் சொல்லுறத செய்வியா?”

“நீங்க சொல்லுறத செய்யுறேன்.” என்றாள் விசும்பியபடி.

அவளை ஒரு கையால் அணைத்தபடி, என்னொரு கையால் சரக்கை குடித்தபடி கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்தான். பயம், அவமானம், வெட்கம், சோகம் கலந்த ஒரு கலவையான மனநிலையில் ரேவதி அவன் அணைப்பில் அடங்கினாள். அவளால் அழுகையை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
பாண்டிக்கு இது ஒன்றும் புதிதல்ல. ஏற்கனவே பல குடும்ப தலைவிகளை கட்டாயப்படுத்தி அனுபவித்த அனுபவம் அவனுக்கு. உண்மையான பத்தினிகள் இப்படிதான் நடந்துகொள்வார்கள். அதனால் ரேவதியின் அழுகையை பொறுத்துக்கொண்டான்.
அவன் போட்ட DVDயில் அனைத்தும் தமிழ் குத்துப்பாடல்கள். அப்போது ஓடிக்கொண்டிருந்தது ஒரு மிக பிரபலமான குத்துப்பாட்டு. கொத்தும் குலையுமான அந்த அழகிய நடிகை மஞ்சள் சேலை கட்டிக்கொண்டு, முந்தானை மார்புக்கு இடையில் கிடக்க, அழகுத்தொப்புளும் வெண்ணை இடுப்பும் பளீரென்று தெரிய குதித்து குதித்து ஆடிக்கொண்டிருந்தாள். ஒட்டுமொத்த தமிழகமும் ஒரு காலத்தில் அவள் தொப்புள் குழியில் சிக்கிக்கிடந்தது.


“ஏன்டி, தேவடியாத்தனம் பண்ண போறன்னு தெரிஞ்சுதான வந்தே. நகையெல்லாம் போட்டுகிட்டு, மேக்கப் பண்ணிக்கிட்டு வரமாட்ட? என்னமோ காய்கறி வாங்க மார்க்கெட்டுக்கு போற மாதிரி வந்திருக்க. அடுத்தவாட்டி வரும்போது, நகைபோட்டுகிட்டு, சீவி முடிச்சி, சிங்காரிசிகிட்டு, லிப்ஸ்டிக் போட்டுக்கிட்டு, ரெண்டு முழம் மல்லியப்பூவு வச்சிக்கிட்டு, மஞ்சள் கலர்ல ஒரு மெலிசான சேலைய தோ இவள மாதிரி தொப்புளுக்கு கீழ கட்டிக்கிட்டு சும்மா மினுக்கிகிட்டு வரணும் புரிஞ்சிதா?”

“சார்… நான் ஒன்னு சொன்னா கோவிச்சிக்க மாட்டீங்கன்னா சொல்லுறேன்.”
“என்ன சொல்லு.”

“நீங்க சொல்லுற மாதிரி மினுக்கிக்கிட்டு வர எனக்கு வசதி இல்லைன்ங்க. அப்படி வரவும் தெரியாது. என்னை எங்க வீட்டுல என்ன அப்படி வளர்க்கலங்க. என்கிட்டே இருந்த நகை நட்டு எல்லாத்தையும் அடமானத்துல வச்சி அதுவும் பத்தாமதான் உங்க கிட்ட கடன்வாங்கி அந்த வட்டியையும் கட்ட முடியாமதான் இப்படி இங்க வந்து அசிங்கப்பட்டு கிடக்கேன். என்கிட்டே எந்த நகையும் இல்லை. வேணும்ன்னா என்கிட்டே இருக்குற ஒரு நல்ல புடவைய கட்டிக்கிட்டு வரேன். அது மட்டும்தான் என்னால முடியும். நான் சொல்லுறது புடிக்கலன்னா என்னை வேணும்னா பெல்டால அடிச்சிக்கங்க. என்னால வேற எதுவும் பண்ண முடியாது.”


“சரி சரி… அப்புறமா உன் புருஷன என்ன வந்து பார்க்க சொல்லு. நகைக்கும், புடவைக்கும், மேக்கப்க்கும் ஏற்பாடு பண்ணுறேன். அடுத்தவாட்டி வரும்போது ஒழுங்கா சிங்காரிச்சிகிட்டு வரணும். என்ன சரியா?” என்றான் கொஞ்சம் போதை தலைகேறியவனாய்.


சரி என்று தலையாட்டினாள். மனதுக்குள் ‘கடவுளே பணம் எப்படியாவது கிடைச்சு அடுத்து இந்த பக்கமே நான் வரக்கூடாது’ என்று வேண்டினாள்.


“ஆமாம்… ஆட தெரியுமாடி உனக்கு?”
‘இது என்ன அடுத்த பூதம் கிளம்பிடுச்சே’ மீண்டும் திகிலடைந்தாள் ரேவதி.
“இல்லைங்க. தெரியாது. சின்ன வயசுல பிரெண்ட்ஸ்ங்க கூட ஆடுனது தான். அப்புறம் ஆடுனதில்லைங்க.”
அவள் என்ன சொல்லுகிறாள் என்று கூட கேட்காமல் Remoteடை எடுத்து பாட்டை pause செய்து நிறுத்தினான், “எழுந்து டிவி முன்னாடி போயி நில்லுடி.”
மறுப்பேதும் சொல்லாமல் சென்று நின்றாள்.
பாட்டை மீண்டும் play செய்து, “ஆடு” என்று கட்டளை இட்டான். ரேவதிக்கு என்ன செய்வது என்றே புரியவில்லை. இதுவரை கணவன் முன் கூட ஆடியது கிடையாது. இப்போது இவன் முன்பு ஆட வேண்டிய நிலைமையை எண்ணி நொந்துகொண்டாள்.



“இல்ல… வேணா….” என்று அவள் சொல்லுவதற்குள் அவள் அதைதான் சொல்லப்போகிறாள் என்று முன்பே யூகித்து அருகே இருந்த பெல்டை எடுத்து அவள் பக்கமாக வேகமாக வீச அது மீண்டும் அவள் குண்டியை பதம் பார்த்தது. ஏற்கனவே ஒரு முறை அடிவாங்கிய இடம் இன்னும் எரிந்துகொண்டு இருக்க, இப்போது புதிதாக இன்னொரு அடியால் துடிதுடித்து அலறினாள்.

“ஐயோ… அம்மா…” அவள் வலியில் துடிப்பதற்கு கூட இடம் குடுக்காமல் இன்னொரு முறை அடிக்க பெல்டை ஓங்க… இவள் அவசர அவசரமாக அவளுக்கு தெரிந்த நடனத்தை ஆடினாள். ஆட தெரியாததால் பாட்டுக்கும் இசைக்கும் கொஞ்சமும் சம்பந்தம் இல்லாமல் தையா தக்காவென குதித்து ஆட முயற்சித்தாள்.

“என்னடி இவ்வளவு கேவலமா ஆடுறே?” போதை கொஞ்சம் ஏறி இருந்தது. “சரி ஒன்னு பண்ணு. நல்லா ஆடத்தெரியாதவள நல்லா ஆடுறா மாதிரி காட்ட ஒரே வழிதான் இருக்கு. அது அம்மணமா ஆடுறதுதான். நீ உன் சேலைய அவுத்து என் மேல வீசி ஏறிடி.” என்றான் பெல்ட்டை கையில் சுத்தியபடி.
எங்கே இன்னொரு முறை பெல்டை கையில் எடுத்துவிடுவானோ என்ற பயத்திலேயே அவசரம் அவசரமாக சேலையை உருவி அவன் மீது வீசினாள்.
உள்பாவாடை ஜாக்கெட்டுடன் நிற்கும் அவள் அழகையும் ரசிக்காமல், தன்மீது விழுந்த இன்னொருத்தன் மனைவியின் சேலையை எடுத்து ஆசையுடன் முகர்ந்தான். ஆஹா! என்ன வாசனை! குடும்ப பொம்பளைங்க வாசனையே வாசன! புடவையை முகர்ந்துகொண்டே அவள் கட்டுடலை நோட்டமிட்டான்.


அதனை உணர்ந்த ரேவதி அவசரமாக இரு கைகளையும் மார்பின் குறுக்கே வைத்து மறைத்துக்கொண்டு தரையை பார்த்து நின்றாள்.
“ரவிக்கையையும் கழட்டி என்கிட்டே கொடு.” உடனே ரவிக்கை அவன் கைக்கு வந்தது. பெல்ட் அடி நன்றாக வேலை செய்வதை நினைத்து தனக்கு தானே சிரித்துக்கொண்டான்.
வெள்ளை பிராவுடன் கருப்பு உள்பாவாடையுடன் ரேவதி. கைக்கு கிடைத்த ரவிக்கையின் வாசத்தை முகர்ந்தான். அக்குள் பகுதியை தேடி ஈரமாக இருந்தது பார்த்து அதை ஆழ முகர்ந்தான். “உன் உடம்பு வாசனை செம்மையா இருக்குடி!” சொல்லிக்கொண்டே நிமிர்ந்து அவளை பார்த்தான். பிரா உள்பாவாடையில் நிற்க வெட்கம் பிடுங்கி தின்ன, அவமானத்தில் தலைகுனிந்து, கண்ணீர் விட்டபடி, கைகளை மார்புக்கு குறுக்கே கட்டிக்கொண்டு திரும்பி அவனுக்கு முதுகை காட்டி நின்றாள்.

“என்னாடி புண்டாமவளே வெக்கமா? இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல அம்மணமா ஆகபோறவளுக்கு என்ன வெக்கம். திரும்பி நின்னு கைய கீழ போடுடி.” அவன் சொன்னதை செய்தாள்.
உள்பாவாடை தொப்புளை மறைத்து இடையின் மேலே இருந்தது. “என்னடி பாவாடைய இப்படி ஏத்தி கட்டியிருக்க? அவுத்து இடுப்புலேருந்து தளர்த்தி கட்டு.” என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் மறுத்து பேசுவாள் என்று எதிர்பார்த்து பெல்டை கையில் எடுத்தான்.


வேண்டாம் என்று கெஞ்ச நினைத்தவள் அவன் பெல்டை கையில் எடுப்பதை பார்த்தவுடன் எதுவும் பேசாமல் பாவாடை நாடாவின் முடிச்சை அவிழ்த்து பாவாடையை தளர்த்தினாள்.
“இன்னும் கீழ” என்று அவன் உறுமவும் இன்னும் கீழே இறக்கினாள். அவளது வெண்ணை இடுப்பு இன்னும் தெரிய, கடலை விட்டு சூரியன் உதிப்பதைப்போல் உள்பாவாடை கீழே இறங்க அவள் ஆழ வட்ட தொப்புள் பாண்டிக்கு தரிசனம் தந்தது. அவள் வயதுக்கு வந்ததிலிருந்து இன்று வரை தொப்புளை கணவனை தவிர வேறு ஒருவரும் கண்டதில்லை.

“இன்னும்” என்று உறும, இன்னும் கீழே இறக்க கன்னங்கரேல் என்ற அவள் புண்டை மயிர் தெரிந்தது.
“சார் போதுமே…” என்று நடுங்கிய குரலில் கெஞ்சினாள்.
“இதுக்கு மேலே இறக்குனா பத்தினி புண்டை வெளிய தெரிஞ்சிடும் இல்ல? ஆ ஹா ஹா ஹா” என்று பலமாக சிரித்து, “சரி அப்ப அங்கேயே கட்டிக்கோ. ஆனா, அந்த பாவாடை நாடா முடிச்சி புண்டைக்கு மேல வரமாதிரி கட்டு.”
அவளின் குண்டி வெடிப்பின் மேல் பாகம் தெரிய, அவன் சொன்னது போல பாவாடை முடிச்சு போடும் இடத்தை புண்டைக்கு நேரே வருமாறு இழுத்து வைத்து கட்டினாள். அப்போதுதான் கவனித்தாள் நாடா கட்டும் இடத்துக்கு கீழே எல்லா உள்பாவாடைகளிலும் இருப்பது போல் மூணு இஞ்சுக்கு பாவாடையில் இடைவெளி இருந்தது. அந்த இடை வெளி வழியாக அவள் புண்டை மயிர் பாவாடை கட்டி இருந்தாலும் நன்றாக வெளியே தெரிந்தது.


அதை மறைக்க கைகளை அதன் மேல் வைத்து பொத்தி தலைகுனிந்து நின்றாள். பாண்டி ஆட்டோக்காரன் சேகரின் மனைவியின் அழகை அணு அணுவாக ரசித்தான். அவன் குடித்த சரக்கு தீர்ந்து போக, “பத்தினிப்புண்டை, என் க்ளாஸ்ல சரக்கு தீந்துடுச்சு பாரு. வந்து எனக்கு ஊத்திக்குடு.” என்றான்.


புண்டை மயிரை இன்னும் கைகளால் மறைத்தபடி நடந்து அவன் முன் நின்று குனிந்து டேபிள் மேல் இருந்த சரக்கு பாட்டிலை திறந்து அதில் அவன் சொன்ன காம்பினஷனில் சோடா, ஐஸ் கலந்தாள். அவள் குனிந்த போது அவள் ஒற்றை சடையும் மல்லிகை பூவும் தோளில் முன்னே வந்து விழுந்தது.
சரக்கு கலக்கும் அவளை அழகை அள்ளி பருகினான். மாசு மறுவற்ற மேனி. சேகரிடமிருந்து இவளை பிரித்து நிரந்தரமாகவே தன்னுடனே வைத்துக்கொள்ள ஆசை ஏற்பட்டது. கட்டில்ல எப்படி இருக்கான்னு பாத்துட்டு முடிவு பண்ணலாம். பிராவின் பட்டை தோளின் மீது இருக்க, அவள் ஜடையும் மல்லிகைப்பூவும் ஒரு பக்கத்துக்கு மார்பை இலை மறை காயாக மறைக்க, இன்னொரு பக்க மார்பு பிராவுக்குள் பதுங்கி இருந்தாலும் அதன் வனப்பை காட்டியது. அவள் கிளிவேஜ் ஆழமாக வனப்பாக தெரிந்தது.


சரக்கை கலக்கி அவனுக்கு குடுத்துவிட்டு நிமிர்ந்தவுடன் கைகள் தானாக புண்டையை சென்று மறைத்துக்கொண்டது.

“என்னடி எப்பப்பாரு புண்டைய மறைச்சிகிட்டு. அதான் முழுசும் நனைஞ்சிட்ட அப்புறம் முக்காடு எதுக்கு. கைய எடுத்து உன் ஜடையோட நுனிய புடிச்சிக்கோ. தலைய நிமிர்த்தி என்னை பாரு”
அவன் சொல்லுவது சரிதான். முழுவதும் நனைந்தாகிவிட்டது இனி மறைக்க ஒன்றும் இல்லை. இருந்தாலும் அவள் கூட பிறந்த அவள் குடும்ப குணம் அவளை விட்டு பிரியமாட்டேன் என்றது. எங்கே பெல்ட் எடுத்து வீசிவிடுவானோ என்று பயந்து அவன் சொன்னபடி ஒற்றை ஜடையின் நுனியை பிடித்து குனிந்த தலை நிமிராமல் கண்களை மட்டும் உயர்த்தி அவனை பார்த்தாள்.
திராட்சையை போன்ற அழகிய கண்கள் ரேவதிக்கு. பாண்டி அந்த கண்களில் தொலைந்துபோனான்.
“சரி இப்போ ஜடைய பின்னாடி போட்டுட்டு, ரெண்டு கையையும் மேல தூக்கி மார நிமித்தி மலையாள செக்ஸ் பட போஸ்டர்ல வர தேவடியாளுக மாதிரி நில்லு.”

‘ச்சே… என்ன மனுஷன் இவன்? ரெண்டு புள்ள பெத்த என்னை இப்படி கேவலமா நடத்துறானே?’ என்று நொந்தபடி அவன் சொன்னது போல் நின்றாள்.


அவளது அக்குளின் புதராக இல்லாமல் மிதமான கருமுடிகள் இருந்தன. கையில் விஸ்கி கிளாசை எடுத்துக்கொண்டு, அதிலிருந்த மதுவை மெல்ல பருகியபடி, அவளை தொடாமல் அவளது அக்குளை முகர்ந்தான்.
“ம்…. ம்ம்… ம்ம்ம்….” அவனிடமிருந்து குரல் மட்டும் வந்தது.


ஒரு சிலைபோல நினைத்து அவளை சுற்றிவந்து அவளின் அங்க அழகுகளை அணுஅணுவாக ரசித்தான். அவளது பருத்த குண்டியழகை ரசித்தான். பார்வையாலே அவள் முதுகு, பின்னழகை வருடினான். பக்கவாட்டுக்கு வந்து பிராவுக்குள் மறைந்து கிடந்த அவள் மார்பழகை பார்த்து பிரமித்தான். சிறுக சிறுக மதுவை பருகிக்கொண்டே அவள் அங்க அழகை அளவெடுத்தான்.“அட அட அட…. ஆஹா…” என்று அவ்வப்போது அவனிடமிருந்து வார்த்தைகள் வந்தன.


அவள் முன் வந்து மண்டியிட்டு அமர்ந்து இடுப்பு, தொப்புளை ரசித்து கீழிருந்து மேலாக low angleலில் அவள் மார்பழகை ரசித்தான். கையில் இருந்த மதுவில் விரல் நனைத்து வெளியே எடுத்து சொட்டிய மதுவை அவளை நோக்கி சுண்டினான். அந்த மதுத்துளி சரியாக அவளது தொப்பள் குழியில் அடித்து, மெதுவாக ஒற்றை துளி நதியாக தொப்புளில் இருந்து புறப்பட்டு அவள் யோனியை நோக்கி பயணித்தது. அதை உற்று பார்த்து ரசித்தான். அத்தனை நேரமும் அவனது விரல்நுனி கூட அவள் மீது படவில்லை. சிறு மிடறுகளாய் மதுவை ரசித்தபடி மாதுவையும் ரசித்தான்.
ரேவதிக்கு இது ரொம்ப புதிய அனுபவமாக இருந்தது. இப்படியெல்லாம் கூடவா ரசிப்பார்கள்?!! இதுவரை சேகர் ஒருமுறை கூட இப்படி நிக்கவைத்து ரசித்ததில்லையே!! நாம என்ன அவ்வளவு அழகாவா இருக்கோம்?!! அவன் மதுவை விரலால் சுண்டிவிட்டதை அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. இன்று நடப்பது பூராவும் எதிர்பார்த்தபடியா நடக்கிறது? இருந்தும் தொப்புளில் திடீரென்று அடிக்கப்பட்ட மது அவளுக்கு ஒரு சிலிர்ப்பை கொடுத்தது. ரொம்ப நேரம் கைகளை தூக்கியபடி நின்றதால் கைவலித்தது. ஆனால் அதை கீழே போடும் தைரியம் அவளிடம் இல்லை. தன் மேனி அழகை சுற்றிச்சுற்றி ரசித்துப்பார்க்கும் அவனை தொந்திரவு செய்யவும் விரும்பவில்லை.


சுற்றி வந்த பாண்டி எழுந்து நின்று அவள் முக அழகை வெகு அருகில் பார்த்து ரசித்தான். அவளது கண்கள், நாசி, உதடுகள், கன்னம், கழுத்து… மதுவின் போதையும் அவளது அழகின் போதையும் அவனை எங்கோ கூட்டிச்சென்றது.
“பளிங்கு சிலைமாதிரி சும்மா நெகுநெகுன்னு இருக்க. மூஞ்சும் அழகா இருக்கு ஆனா நீ சிரிச்சி நான் இன்னும் பார்க்கவே இல்லை. சிரிடி” என்றான்.
அவளது குடும்ப சூழ்நிலையில் கொஞ்ச நாளாகவே அவளுக்கு சிரிக்க மறந்தே போய்விட்டது. பணம் இல்லாமலும், கடன் தொல்லையாலும் பல நாட்களாகவே மனஉளைச்சல். அதுவும் இன்று கணவனே அவளை கூட்டிக்கொண்டு வந்து வேற்று ஆடவனுடன் விட்டுட்டு சென்றவுடன், அவனிடம் குண்டியில் பெல்டால் அடி வாங்கி, சேலை ஜாக்கெட்டை தானே அவிழ்த்து அவனிடம் வீசிவிட்டு வெறும் பிரா பாவாடையோடு புண்டை தெரிய கூனி குறுகி நிற்கும் ரேவதிக்கு மீண்டும் சிறப்பு வருமா என்றுகூட சந்தேகம் எழுந்தது. இருந்தாலும் எங்கே பெல்டை எடுத்து விளாசிடுவானோ என்ற பயத்தில் வராத சிரிப்பை சிரித்து நின்றாள்.

அவளது செயற்கையான சிரிப்பில் லயிக்காத பாண்டி, “சரி சரி… நீ போயி திரும்பவும் ஆடு.” என்றான்.

அந்த பாடல் அவளுக்கு நன்கு தெரிந்த கொஞ்சம் மெலோடியுடன் கூடிய குத்து பாட்டாக இருந்ததால், ஏதோ ஸ்டெப்ஸ் போட்டு குத்தாட்டம் ஆடினாள். பாவாடையை மிகவும் கீழே தாழ்திக்கட்டியதில் அடிக்கடி காலில் இடறியது. அதனால் பாவாடையை தூக்கி இடுப்பில் சொருகினாள். மார்புகள் குலுங்க, இடை நெளிய, முழங்கால் தெரிய டான்ஸ் ஆடினாள்.
திரையில் ஆடும் அவுசாரி நடிகையின் நடன அசைவுகளை ஓரக்கண்ணால் பார்த்து பார்த்து அவள் எப்படி ஆடுகிறாளோ அப்படியே ஆட முயற்சித்தாள். ஆட ஆட இசை அவளை ஆட்கொண்டது. அவள் இருக்கும் நிலையை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மறக்க ஆரம்பித்தாள். ஏனோ அவள் மன பாரம் குறைந்தது. யார் முன்பு எப்படிப்பட்ட உடையுடன் ஆடுகிறோம் என்பதை மறந்து இசையிலும் தாளத்திலும் லயித்து ஆடினாள்.
மனபாரம் குறைய குறைய அவளால் சற்று தெளிவாக சிந்திக்க முடிந்தது. இப்போது இங்கே இவள் ஆடிக்கொண்டிருப்பது தன்மீதான தவறு அல்ல. அழகிலும் படிப்பிலும் சிறந்து விளங்கினாலும் சரியான மாப்பிள்ளையை கிடைக்காதல் சின்னபொண்ணு செஞ்ச கேவலமான செயலால் தன்னை விரும்புன பொண்ணு கேட்ட சேகருக்கு

இவளை கட்டிக்கொடுத்த

பணவரவு அதிகமாக இருந்த நாட்களில் அதை கஷ்ட காலத்தில் உதவ சரியாக முதலீடோ சேமிக்கவோ செய்யாமல் போன சேகரின் தவறு.

சாராயத்துக்கு அடிமையாகி கொஞ்சமும் பொறுப்பில்லாமல் குடிபோதையுடன் லாரி ஓட்டி ஆட்டோ மேல் ஏற்றிய அந்த லாரி டிரைவரின் தவறு.

கீழ்த்தட்டு மக்களை பற்றி எந்த கவலையும் இல்லாது நினைத்த நேரத்தில் பெட்ரோல், அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலையை உயர்த்தும் தலைவர்களின் தவறு

. வேண்டாம் என்று எவ்வளவு கெஞ்சியும் சுலபமாக பணம் கிடைக்கிறது என்று கந்துவட்டிக்காரனிடம் கடன் வாங்கிய கணவனின் தவறு.

இரண்டு பிள்ளைகளின் தாய் என்று கூட பாராமல் ஒரு தேவடியாளை போல் தன்னை நடத்தும் கந்துவட்டிக்காரனின் தவறு. இத்தனை பேர் தவறு செய்திருக்க தான் மட்டும் குற்றவுணர்வுடன் இருக்கவேண்டிய தேவையில்லை என்று உணர்ந்தாள்.


மேலும் தன் கணவன் சேகர் அவுசாரியிடம் சென்றால் அவன் அங்கு சந்தோஷமாக இருப்பானே தவிர இப்படி குற்றவுணர்வுடன் கூனிகுறுகி நிற்கமாட்டான். நாலு சுவருக்குள் தான் சோரம்போவது இந்த சமூகத்துக்கு தெரியப்போவதுமில்லை.

அப்படியே தெரிந்தாலும் கஷ்டகாலத்தில் உதவாத அந்த சமூகத்தை பற்றி கவலையுமில்லை. வேற்று ஆடவனுடன் படுத்தால் அவள் பயப்பட வேண்டியது அவள் கணவனுக்கு மட்டுமே.

ஆனால் கூட்டிக்கொடுத்ததே அவன்தானே அப்புறம் என்ன பயம். பாண்டி சொன்னதுபோல் முழுதும் நனைந்தாகி விட்டது இனி முக்காடு எதற்கு?!! ரேவதியின் மனதில் தெளிவு பிறக்க தனக்குள் இருந்த பயமும் பதட்டமும் நீங்கி ஏதோ ஒரு அணை உடைவதை உணர்ந்தாள். அதை தடுக்க அவள் எந்த முயற்சியும் செய்யவில்லை.


திரையில் வேறு பாடல் மாறியது. வேகமான இசை. பாட்டில் ஆடிய அந்த குத்தாட்ட நடிகை சிரிய ரவிக்கை அணிந்து, குட்டைப்பாவாடையுடன் தொப்புள், இடுப்பு, தொடைகள் பளீரிட உடை உடுத்தி படுகவர்ச்சியாக இருந்தாள். முன்பெல்லாம் இந்த பாடலை பார்க்கும் போது, ‘ச்சே என்ன பொம்பள இவ? காசுக்காக இப்படி அசிங்கமா உடம்ப காட்டி ஆடிக்கிட்டு இருக்கா’ என்று எரிச்சல் பட்டதுண்டு. ஆனால் இப்போது இவளே அந்த நடிகையை விட கம்மியான உடையில், அந்த நடிகையை விட அதிகமாக low hipல் பாவாடை கட்டி பணத்திற்காக எவன் முன்போ ஆடுவோம் என்று கனவிலும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அதற்காக கவலைப்படும் மனநிலையிலும் ரேவதி இல்லை.
அழகிய குத்தாட்ட ஹீரோயின் திரையில் ஆட அவள் ஆடும் ஆபாச அசைவுகளை மட்டுமில்லாது அவளது முகபாவனைகளையும் காப்பியடித்து ரேவதி ஆடினாள். இப்போது ஆடுவது இயற்கையாக எளிதாக வந்தது. அவளது புதிய முகபாவனைகளை பார்த்து பாண்டி பிரமித்து வாயில் விரல் வைத்து சத்தமாக விசில் அடித்து பலமாக கைதட்டினான். அது அவளுக்கு மிகுந்த உற்சாகத்தை கொடுத்தது. ஒரு சிறு வெட்கப்புன்னகை எட்டிப்பார்த்தது. ஒரு கட்டத்தில் அந்த குத்தாட்ட நடிகை கதாநாயகனை கண்ணடித்து தன்னுடன் ஆட கூப்பிடும் செய்கை செய்தாள். கொஞ்சமும் தயக்கம் இன்றி ரேவதியும் கண்ணடித்து பாண்டியை கூப்பிட்டு செக்ஸியாக செய்கை செய்தாள்.

[sreejachandranhot]

கண்ணடித்து தன்னை கூப்பிடும் சேகர் பொண்டாட்டியை பார்த்த பாண்டிக்கு போதை குப்பென்று ஏறியது. கையில் இருந்த மொத்த சரக்கையும் ஒரே மூச்சில் குடித்துவிட்டு, உற்சாகம் பொங்க கைகளை தட்டிக்கொண்டு அவளுடன் சென்று கூட சேர்ந்து ஆட ஆரம்பித்தான். சில ஸ்டெப்ஸ்கள் ரேவதி ஆடியதை அவன் பின்தொடர்ந்தான் சில ஸ்டெப்ஸ் அவன் ஆடுவதை அவள் பின்தொடர்ந்தாள். ஆட்டத்தின்போது பாண்டியின் கைகள் அவளை அள்ளி அள்ளி அணைத்தன, அங்க அவயங்களை தடவி தடவி ரசித்தன. அதையெல்லாம் கொஞ்சமும் பொருட்படுத்தாமல் சேகர் பொண்டாட்டி ஆடியபடி இருந்தாள். பாண்டி சட்டென்று தன் சட்டையை கழற்றி தூரவீசிவிட்டு கன்னங்கறேல் என்று இருந்த


அதிகாலை. பாண்டி வீட்டு வாசலில் சேகர் தலைகுனிந்தபடி நின்று தயங்கித்தயங்கி கதவை தட்டினான்.


கதவை திறந்த பாண்டி, “ம்… என்ன நேரம் ஆயிடுச்சா? உள்ள டிரஸ் போட்டுக்கிட்டு இருக்கா. வெயிட் பண்ணு.”


நடந்து சென்று சோபாவில் அமர்ந்தபடி சோம்பல் முறித்து, “சும்மா சொல்லக்கூடாதுடா… உன் பொண்டாட்டி செம்ம பீஸு. என்னமா கம்பெனி குடுக்குறா?

சேகர் அவமானத்தால் தலைகுனிந்து நின்றான். பெட்ரூம் கதவை திறந்து ரேவதி வெளியே வந்தாள். தலை முடி களைந்து சோர்ந்து தலையில் இருந்த பூக்கள் வாடி கசங்கி இருக்க, புடவை முந்தானையை சுற்றி தோளின் மீது போர்த்தி அடக்கமாக வந்தாள். தலைகுனிந்து நேராக கணவனிடம் வந்து வீட்டுக்கு போக தயாரானாள்.


சேகருடன் போகிற சமயத்தில் பாண்டி, “என்னடி புண்டசண்டாளி போகும் போது சொல்லிட்டு போகமாட்டியா?” என்றான். தன் முன்னாலேயே தன மனைவியை ஒருவன் மிக இழிவாக பேசுவதை கேட்ட சேகர் இன்னும் நொந்தான்.
“நான் போயிட்டு வரேங்க.” ரேவதி குனிந்த தலை நிமிராமல் மிகுந்த தயக்கத்துடன்.
“என்னடி நைட்டு பூரா செல்லப்பேர் வச்சி கொஞ்சிட்டு இப்போ மொட்டையா போயிட்டு வரேன்னு சொன்னா எப்படி? என் செல்லப்பேர செத்து சொல்லுடி. முழு பேரையும் சொல்லணும்.”
“நான் போயிட்டு வரேன்… ப்… பூ… பூல்மாமா .” என்றாள் மிக தயக்கத்துடன் மெல்லமாக. சேகருக்கு தூக்கிவாரி போட்டது. பேசுவது தன் மனைவி ரேவதிதானா என்று ஒரு முறை திரும்பி அவளை பார்த்தான். தலை தாழ்த்தி நின்று எந்த குடும்ப பெண்ணும் வேற்று ஆணிடம் சொல்லகூடாத அந்த வார்த்தைகளை சொன்னது அவன் மனைவி ரேவதியேதான்.

“ஆ… அதெப்படி அங்க இருந்து சொன்னா சரியாயிடுமா? வந்து என் மடியில உக்காந்து ஒரு முத்தம் குடுத்துட்டு சொல்லு.”

மறுபேச்சு பேசாமல் சென்று அவன் மடியில் அமர்ந்து அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, “போயிட்டு வரேன் பூல் மாமா ”.

“அதெல்லாம் சரி… அப்படி என்ன அந்த முந்தானைக்குள்ள வச்சிருக்க இப்படி போத்திகிட்டு இருக்க? அவுத்து காமி நானும் உன் புருஷனும் பாக்குறோம்.” என்று சொல்லி அவள் பதிலுக்கு காத்திருக்காமல் அவள் முந்தானையை தோளை சுற்றி உருவி கீழே போட்டான்.

“ஐயோ…” என்று ரேவதி அலற, சேகர் கண்ட காட்சி அவனை உறைய வைத்தது. அவனது பாசமிகு மனைவி இன்னொருவன் மடியில் முந்தானை இல்லாமல் அமர்ந்திருக்க அவள் ஜாக்கெட்டில் முலை காம்பை மூடும் இடத்தில் இருக்கவேண்டிய துணி வெட்டப்பட்டு பெரிய ஓட்டை இருந்தது. அதன் வழியே அவள் முலை காம்புகள் இரண்டும் வெளியே துருத்திக்கொண்டு நின்றன. காம்புகள் இரண்டும் விறைத்து நீண்டு ரேவதி அசிங்கப்பட்டுகொண்டிருந்தாலும் உணர்ச்சி வசப்படிருக்கிறாள் என்று அங்கே இருந்த இரண்டு ஆம்பிளைகளுக்கும் சொல்லாமல் சொல்லியது. எப்போதுமே தொப்புள் தெரியாமல் ஏற்றி சேலைகட்டும் ரேவதி தொப்புள்ளுக்கும் சேலைக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லாதது போல் படு பயங்கர லோ ஹிப்பில் புடவை கட்டியிருந்தாள்.


“கன்னத்துல முத்தம் கொடுத்துட்ட சரி. என் கொட்டைக்கு? யாரு உங்கொத்தாளா வந்து குடுப்பா? என் லுங்கிகுள்ள புகுந்து முத்தம் குடுத்துட்டு உன் புருஷன் கூட போ.” “சார்…” என்று சேகர் அலற, கெஞ்ச எத்தனிதவள் பாண்டி நேற்று கழட்டிப்போட்டு சோபாவில் கிடக்கும் பெல்டின் மீது கைவைப்பதை பார்த்த ரேவதி அவன் மடியை விட்டு எழுந்து கீழே குத்துகாலிட்டு உட்கார்ந்து அவன் லுங்கியை தூக்கி தலையை உள்ளே விட்டாள். பாண்டி கைகள் இரண்டையும் விரித்து சோபாவின் மீது வைத்து கால்களை பரப்பி ஸ்டைலாக உட்கார்ந்தான்.

சேகருக்கு தான் பார்ப்பது கனவா இல்லை நிஜமா என்று தெரியவில்லை. கண்ணியமான நண்பனை வீட்டுக்கு அழைத்து வந்தாலே சில வார்த்தைகளே பேசிவிட்டு சமையல்கட்டுக்குள் ஓடும் தன் ஆசை மனைவி ரேவதி இன்னொருவனின் கைலிக்குள் புகுந்து அவன் காலிடுக்கில் உள்ள கொட்டைகள் முத்தமிட சென்றிருக்கும் காட்சி அவனை நிலை குலைய செய்தது.

கைலியின் உள்ளே ரேவதி சென்றதும் ‘இச்’ என்று முத்தமிடும் சத்தம் கேட்டது. அத்துடன் ரேவதியின் தலை வெளிய வர எத்தனித்தபோது, லுங்கிகுள்ளேயே அவன் தலையில் தட்டி, “ஒன்னு பத்தாது, இன்னும் நிறைய” என்றான்.

சேகரை பார்த்து “ஆஹாஹா!!!” என்று அதிர்ந்து சிரித்தான். அந்த சிரிப்பில் பல அர்த்தங்கள் இருந்தன. கைலிக்குள் இருந்து இச் இச்சென்று சத்தம் வந்தது. “ஆங்… அப்படிதான். கொட்டைக்கு குடுத்ததுபோதும் இப்போ நைட் புல்லா புடுச்சி வெக்கம் இல்லாம விளையாண்டுகிட்டு இருந்தியே என் குஞ்சு அதுக்கு முத்தம் குடு.”

“இச்… இச்… இச்… “ குடுத்துவிட்டு கைலியை விட்டு வெளிவந்தாள்.

எழுந்து முந்தானை எடுத்து போர்த்திகொள்ள போனவளை நிறுத்தி, “நைட்டு பூரா நீ விளையாண்ட என் சாமானுக்கு முத்தம் குடுத்துட்ட. நான் விளையாண்ட உன் சாமானுக்கு நான் முத்தம் தர வேண்டாமா?” என்று சொல்லி அவள் புடவையை தூக்கி அவன் கணவனின் கண் எதிரே அவள் புண்டைக்கு நச்சென்று ஒரு முத்தமிட்டான். ரேவதி உணர்ச்சி மிகுதியில் உடலை வளைத்து தலையை அண்ணாந்து தூக்கி “ஆஆங்ங்…” என்று காமத்தில் அனத்தினாள். உள்ளுக்குள் ‘சேகரே சிறந்தவன்… அவன் தொடுதல் வேறு… ஆனால் இந்த பணம்… இந்த அதிகாரம்… என்னை இழுக்குது’ என்று ஓடியது.

வழித்து தூக்கி இருந்த அவள் புடவையை கீழே போட்டுவிட்டு அவன் வாயில் எச்சிலை வரவழைத்து அவளை இழுத்து ஜாக்கெட்டில் இருந்து வெளியே தொங்கும் அவள் இரு காம்புகைளையும் சப்பி எச்சில்படுத்தி முத்தமிட்டான்.

“ஊம்ஹ்… உம்ஹ்…” என்று அவளையும் அறியாமல் முனகினாள் ரேவதி. அவன் முத்தமிட்டு முடித்தது தெரியாமல் உணர்ச்சிவசப்பட்டு நின்ற ரேவதி தன்னிலை அறிந்து சுதாரித்து புடவையை எடுத்து பழையபடி போர்த்திக்கொண்டு சேகரை நோக்கி நடக்க தொடங்கிய போது அவள் குண்டியில் பட்டென “ஆஹ்ஹா…” என்று அதிர்ந்து சிரித்தான்.
“உன் காம்புல என் எச்சியோட உன் புண்டையில என்னால சுரந்து இருக்குற உன் புண்டை கஞ்சி ஈரத்தோட வீட்டுக்கு போயி குடும்ப விளக்க ஏத்து. துடைக்காத. என்ன புரிஞ்சிதா?” என்று ரேவதியை கேட்க அவள் தலைகுனிந்தபடி தலையாட்டினாள்.
“டேய்… நீ பணத்த முழுசா திருப்பி தர்ற வரைக்கும் இவ உன் பொண்டாட்டி இல்ல எனக்கு மட்டும் சுகம் குடுக்குற தேவடியா. அவ ஒடம்ப தொடுற உரிமை எனக்கு மட்டும்தான். உன் சுண்டுவிரல் கூட அவ மேல படகூடாது என்ன புரிஞ்சுதா?”
சேகர் குனிந்த படி தலையாட்டினான்.


ரேவதியை பார்த்து,“புண்டசண்டாளி, நீ அரிப்பெடுத்து அவன்கூட படுத்துட மாட்ட இல்ல?”
“நீங்க சொல்லுற வரைக்கும் அவருகூட படுக்க மாட்டேன் பூல் மாமா .”

“அவன்கூட மட்டுமில்ல வேற எவன்கூடவும் படுக்க கூடாது. செனையானா என்மூலமா மட்டும்தான் நீ செனையாகணும். கருத்தட மாத்திர போட்டுக்க கூடாது. நீ இப்ப கிளம்பு. வேணும் போது சொல்லி அனுப்புறேன். டேய், நீ பத்துமணிவாக்குல என்னை வந்து பாரு. இவள அடுத்தமுறை வரும்போது எப்படி அலங்காரிச்சு கூட்டிக்கொடுக்கனும்னு சொல்லுறேன். இப்போ போங்க.”

ரேவதி ஆட்டோவில் உட்கார சேகர் ஆட்டோவை வீட்டுக்கு ஓட்டினான். சேகர் ரோட்டை பார்த்து ஆட்டோவை ஒட்டிக்கொண்டிருக்க ரேவதி பின் சீட்டில் தலைகுனிந்தபடி அமர்ந்திருந்தாள். ஆட்டோவின் இரைச்சலை தாண்டி அங்கே இறுக்கமான நிசப்தம் இருந்தது.
“மாமா அந்த தேவிடியா பையன் சொன்னபடி கேக்கலன்னா பெல்டால மாட்ட அடிக்குற மாதிரி அடிக்குறான். எப்படியாவது சீக்கிரம் பணத்துக்கு ஏற்பாடு பண்ணுங்க.” சன்னமான குரலில் சொன்னாள் ரேவதி.



அவள் சொன்னதை கேட்டு சேகர் பதை பதைத்தான். அவனால் ஒன்றும் பேச முடியவில்லை.
“பசங்க ஒழுங்கா தூங்கினாங்களா?”

“பெரியவள ஊருக்கு அனுப்பிட்டேன் சின்னவன் என்கூட படுத்துக்கிட்டான். காலையில ரெண்டுபேரையும் ஸ்கூலுக்கு கிளப்பிவிட்டுகிட்டு இருக்கா.

அவகிட்ட உங்க சொந்தக்காரங்க ஆஸ்பத்திரில சேர்த்திருக்காங்க. துணைக்கு நீ போயிருக்கேன்னு சொல்லி இருக்கேன். நீயும் அதையே சொல்லு.”


“எதுக்கு ஆஸ்பத்திரில சேர்த்திருக்காங்கன்னு சொல்லியிருக்கீங்க?”

“சொல்லல. நீயே எதாவது சொல்லிக்கோ. நான் உன்னை வீட்டுல விட்டுட்டு சவாரிக்கு கிளம்பறேன்.”
“சாப்புடிங்களா? உடனே கிளம்பறேன்னு சொல்லுரிங்க?”

“ஆமாம் இப்ப சாப்பாடு ஓண்ணுதான் எனக்கு குறை.” என்று எரிச்சல் விரக்தி கலந்து சேகர் சொல்லவும் ரேவதி விசும்பி அழ ஆரம்பித்தாள். அதற்க்கு மேல் ஒன்றும் பேசாமல் வீடு வந்து சேர்ந்தார்கள்.

கண்ணை துடைத்துக்கொண்டு தலைகுனிந்தபடி ரேவதி வீட்டுக்குள் நுழைய சேகர் ஆட்டோவை கிளப்பி வேகமாக சென்றான். ஆட்டோ சத்தம் கேட்டு அவர்கள் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து பார்த்த பக்கத்து வீட்டு பெண் , “வாங்க அண்ணி. அண்ணன் என்ன அப்படியே கிளம்பி போயிட்டாரு?”
“சவாரிக்கு போகணுமாம்.”

“சாப்புட்டு போகலாம்ல. எல்லாம் ரெடியா இருக்கு. இட்லி ஊத்தி வச்சிருக்கேன். உங்க சொந்தக்காரங்க இப்போ எப்படி இருக்கு? டாக்டர் என்ன சொல்லுறாரு?”

“இப்போ பரவாயில்ல. எனக்காக இவ்வளவு வேலை செஞ்சி வச்சிருக்கியே. உனக்குதான் சிரமம் குடுத்துட்டோம்.”

“அட சும்மா இருங்க அண்ணி. இது கூட செய்யலன்னா அப்புறம் என்ன? புள்ளைங்க ரெண்டுத்தையும் ஸ்கூலுக்கும் அனுப்பிவிட்டுடேன்.

சனிக்கிழமை பள்ளிக்கூடம் அரைநாள் தானமே?!! ரெண்டும் சொன்னபடி கேட்டுச்சுங்க. ரொம்ப நல்லபுள்ளைங்க அண்ணி.” அந்த பொண்ணு எப்பவுமே கலகலப்பாக பேசுபவள். அவளது பேச்சுத்துணை ரேவதிக்கு ஆறுதலாக இருந்தது.

தினமும் வேலைக்கு காலையும் மாலையும் வந்து கொஞ்சநேரம் பேசிவிட்டுத்தான் போவாள்.

“சரி அண்ணி. நீங்க சாப்பிடுங்க. ரொம்ப களைப்பா இருப்பீங்க. நான் கிளம்பறேன். வேலைக்கு போகணும்.” என்று சொல்லிவிட்டு சென்றாள்.
அவள் வீட்டை விட்டு சென்றவுடன் கிடைத்த தனிமை அவளுள் அடைந்து கிடந்த துக்கத்தை கிளறிவிட்டது.

பாண்டி அவளை ஒரு தரம்கெட்ட விலைமாதுவை விட கேவலமாக நடத்திய அவமான அத்தியாயம் அவள் மனதில் படமாக ஓட படுக்கை அறைக்கு ஓடிசென்று படுக்கையில் விழுந்து கதறி கதறி அழுதாள். அன்று இரவு நேர்ந்த ஒவ்வொன்றும் மனதில் வந்து போக கேவி கேவி அழுதாள்.

எவ்வளவு அழுதும் அவள் மனபாரம் குறையவில்லை. அழுவதனால் ஒன்றும் ஆகப்போவதில்லை, வீட்டு வேலைகளும் அப்படியே கிடக்கிறது என்று நினைத்து எழுந்து குளிக்க சென்றாள்.



வீட்டின் கொல்லைப்புறம் சென்று விறகு அடுப்பை பத்தவைத்து வெந்நீர் சூடுபடுத்தி, வீட்டைவிட்டு தனியே தள்ளி இருந்த குளியல் அறையில் குளிக்க ஆரம்பித்தாள். பாண்டி தன்னை தொட்டு தடவிய இடங்கள், காரி துப்பி இடங்கள், அவன் உடல் தேய்ந்து பதிந்த இடங்கள் என்று அவள் உடலின் ஒவ்வொரு பாகங்களையும் நன்றாக சோப்பு கழுவினாள். அவன் வாய்வைத்து உறிஞ்சிய தன் இதழ்களை சுத்தமாக கழுவினாள். பூலை ஊம்பிய குண்டியை நக்கிய வாயை வெந்நீர் விட்டு நன்றாக கொப்பளித்து துப்பினாள். அவன் சப்பி எச்சில் படுத்தி அனுபவித்த மார்பக காம்புகளை சோப்பு போட்டு மீண்டும் மீண்டும் கழுவினாள்.

புண்டையுள் தண்ணீர் விட்டு கழுவினாள். புண்டையுள் அவன் பாய்ச்சிய விந்தை முடிந்தமட்டும் நேற்று இரவே பிதுக்கி வெளியே தள்ளி இருந்தாலும் மீண்டும் மீண்டும் சுத்தம் செய்தாள். அவள் மேல் படிந்திருந்த அருவருப்பெல்லாம் நீங்கி மீண்டும் சுத்தமாக, புனிதமாக, பத்தினியாக, குடும்பத்தலைவியாக உணர்ந்தாள் ரேவதி.

மனது கொஞ்சம் லேசானது. ஆனால் உள்ளுக்குள் ‘சேகரின் தொடுதல் விட பாண்டி ஒன்னும் சிறந்தவன் இல்லை … அவர் என் புருஷன் தான் சிறந்தவர்… ஆனால் பாண்டியின் பணம் அவளை விழ வைக்குது’ என்று ஒப்பிட்டுக் கொண்டாள்.