Adultery இரத்த பந்தம்

[bigtool86]

இந்தக் கதை 18 வயதிற்கு மேற்பட்டவர்களுக்காக மட்டுமே எழுதப்பட்டுள்ளது. இதில் இடம்பெறும் அனைத்து சம்பவங்கள், கதாபாத்திரங்கள் மற்றும் நிகழ்வுகளும் முழுமையாக கற்பனையானவை. இக்கதைக்கு எந்த ஒரு தனிநபர், இடம் அல்லது உண்மை சம்பவத்துடனும் தொடர்பில்லை. மேலும், இக்கதையில் பெரியவர்களுக்கான சில வார்த்தைகள் மற்றும் கருத்துகள் இடம்பெறலாம்.

EP:- 1

என் பெயர் மகேஷ். நான் கல்லூரியின் இரண்டாம் ஆண்டு படித்து வருகிறேன். நான் சென்னை நகரில் வசித்து வருகிறேன்.


 என் தாயாரின் பெயர் கீதா மற்றும் தந்தையின் பெயர் விக்னேஷ். என் தாயாரின் குடும்பம் மிகவும் பெரிய குடும்பமாகும். எனது தாத்தா மற்றும் பாட்டிக்கு மொத்தம் ஐந்து மகள்கள் உள்ளனர். அவர்களில் என் தாயார் கீதா இரண்டாவது மகளாக இருக்கிறார்.

என் பெற்றோருக்கு நான் ஒரே மகனாக உள்ளேன். குடும்பத்தில் அனைவரின் அன்பும் பாசமும் எனக்குக் கிடைத்து வருகிறது. எனவே என் சிறுவயது மிகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் அன்பு நிறைந்ததாகவும் அமைந்தது.

என் மூன்றாவது சித்தியின் பெயர் சரஸ்வதி மற்றும் அவருடைய கணவரின் பெயர் கிருஷ்ணா. அவர்களுக்கு சதீஷ் என்ற ஒரு மகன் உள்ளார். அவரும் என்னைப் போலவே கல்லூரியின் இரண்டாம் ஆண்டு படித்து வருகிறார்.

என் பெரியம்மாவின் பெயர் சாந்தி மற்றும் அவருடைய கணவரின் பெயர் கோவிந்தன். அவர்கள் எங்கள் குடும்பத்தில் மிகவும் அன்பும் பாசமும் கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு இரண்டு மகள்கள் உள்ளனர். மூத்த மகளின் பெயர் சுமதி மற்றும் இளைய மகளின் பெயர் கவிதா.


சுமதிக்கு தற்போது திருமண வரன் பார்த்து வருகின்றனர். கவிதா கல்லூரியின் இறுதியாண்டில் படித்து வருகிறார். அவர்கள் இருவரும் எங்கள் குடும்பத்தின் அன்பிற்குரிய உறுப்பினர்களாக உள்ளனர்.


என் நான்காவது சித்தியின் பெயர் துர்கா மற்றும் அவருடைய கணவரின் பெயர் ஸ்ரீதர். அவர்களுக்கு அஸ்வினி மற்றும் மோனிகா என்ற இரண்டு மகள்கள் உள்ளனர். அவர்கள் இருவரும் இரட்டைப் பிறவிகள் (Twins) ஆவர். தற்போது அவர்கள் கல்லூரியின் முதலாம் ஆண்டில் படித்து வருகின்றனர்.

என் ஐந்தாவது சித்தியின் பெயர் தேவி மற்றும் அவருடைய கணவரின் பெயர் கார்த்திக். அவர்கள் இருவரும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வருகின்றனர். தற்போது அவர்களுக்கு குழந்தைகள் இல்லை.

இவ்வாறு எங்கள் குடும்ப வாழ்க்கை அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சியாகவும் சுமுகமாகவும் சென்று கொண்டிருந்தது. நாங்கள் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் அன்பும் ஆதரவும் அளித்து வாழ்ந்து வந்தோம்.

ஒருநாள் எதிர்பாராத விதமாக என் பாட்டி காலமானார். அந்த செய்தி எங்கள் குடும்பத்தினரை மிகவும் துயரத்தில் ஆழ்த்தியது. பாட்டியின் இறுதிச்சடங்கில் அனைத்து குடும்பத்தினரும் ஒன்றுகூடினர். துக்கமான அந்த நேரத்திலும் எங்களுக்குள் எந்தவிதமான வெறுப்போ, பாகுபாடோ இல்லை. அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஆறுதல் கூறி ஆதரவாக இருந்தோம்.

அந்த இறுதிச்சடங்கில் நான் என் சித்தியின் மகன் சதீஷை நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு சந்தித்தேன். படிப்பு மற்றும் பிற வேலைகளின் காரணமாக நாங்கள் இருவரும் பல மாதங்களாக சந்திக்கவில்லை. ஒருவரையொருவர் பார்த்ததும் மகிழ்ச்சியடைந்தோம்.

அப்போது நான் சதீஷிடம், "கல்லூரி படிப்பு எப்படி போய்க்கொண்டிருக்கிறது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவனும் தனது கல்லூரி வாழ்க்கை, படிப்பு மற்றும் நண்பர்களைப் பற்றி என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டான். துக்கமான சூழ்நிலையிலும் நாங்கள் சில நிமிடங்கள் பழைய நினைவுகளைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.


இறுதிச்சடங்கு முடிந்த பிறகு, சதீஷ் என்னிடம், "மகேஷ், நேரம் கிடைக்கும்போது எங்கள் வீட்டிற்கு வா. நீண்ட நாட்களாக நாம் ஒன்றாக நேரம் செலவிடவில்லை," என்று அழைத்தான்.

அப்போது என் தந்தை விக்னேஷும், சதீஷிடம், "நீயும் ஒரு நாள் எங்கள் வீட்டிற்கு வா.  என்று அன்புடன் அழைப்பு விடுத்தார்.

அதற்கு சதீஷ் புன்னகையுடன், "கண்டிப்பாக பெரியப்பா, விரைவில் உங்கள் வீட்டிற்கு வருகிறேன்," என்று பதிலளித்தான்.


அதன் பிறகு, தாத்தாவின் வீட்டில் அனைவரும் ஒருவர் பின் ஒருவராக குளித்து, இறுதிச் சடங்கு தொடர்பான பணிகளை முடித்தனர்.

சில நாட்கள் துக்க நிகழ்வுகளில் கலந்து கொண்டிருந்ததால், ஒவ்வொருவரும் தங்களது அன்றாட வாழ்க்கையைத் தொடர தங்களது வீடுகளுக்குத் திரும்பத் தொடங்கினர். எங்கள் குடும்பத்தில் உள்ள அனைவரும் நடுத்தர வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதால், வேலை, படிப்பு மற்றும் குடும்பப் பொறுப்புகள் அவர்களை மீண்டும் அழைத்தன.

அனைவரும் கிளம்பிய பிறகு, தாத்தா மட்டும் வீட்டில் தனியாக இருந்தார். என் தாத்தாவின் பெயர் ராஜேந்திரன் மற்றும் பாட்டியின் பெயர் ராஜேஸ்வரி. பல வருடங்களாக ஒன்றாக வாழ்ந்த தனது வாழ்க்கைத் துணையை இழந்ததால், தாத்தா மிகவும் சோகமாக இருந்தார்.

அப்போது என் அம்மா கீதா, "தாத்தாவை இப்போது தனியாக விடக்கூடாது. யாராவது அவருடன் சில நாட்கள் இருக்க வேண்டும்," என்று கூறினார். அதற்கு என் சித்தி சரஸ்வதியும் சம்மதித்து, தனது மகன் சதீஷிடம், "நீ ஒரு வாரம் தாத்தாவுடன் இருந்து அவருக்கு துணையாக இரு," என்று கூறினார்.
அதைக் கேட்ட நான் உடனே, "நானும் தாத்தாவுடன் தங்குகிறேன்," என்று சொன்னேன். அனைவரும் அதற்கு ஒப்புக்கொண்டனர்.

நானும் சதீஷும் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தோம். நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு நாங்கள் இருவரும் தாத்தாவுடன் சேர்ந்து ஒரு வாரம் தங்கப் போகிறோம் என்ற எண்ணமே எங்களுக்கு உற்சாகத்தை அளித்தது. அந்த சோகமான சூழ்நிலையிலும், தாத்தாவுடன் நேரம் செலவிடும் வாய்ப்பு கிடைத்தது எங்களுக்கு ஒரு சிறிய ஆறுதலாக இருந்தது.

EP: 2

அன்று இரவு நானும் சதீஷும் தாத்தாவும் வீட்டில் இருந்தோம். இரவு உணவிற்காக நான் வெளியே சென்று உணவு வாங்கி வந்தேன். அதன் பிறகு நாங்கள் மூவரும் சேர்ந்து இரவு உணவை சாப்பிட்டோம்.

உணவு முடிந்ததும் எனக்கு சிறுநீர் கழிக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. அதனால் நான் வீட்டின் உள்ளே இருந்த கழிவறைக்குச் சென்றேன். என் பாட்டி வீட்டில் குளியலறையுடன் இணைந்த ஒரு கழிவறை இருந்தது. அந்த பகுதியில் குடும்பத்தினர் பயன்படுத்திய சில துணிகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அங்கு பிரா, பேண்டி போன்ற பெண்களின் உடைகளும் இருந்தன. 

அங்கு இருந்த பொருட்களை ஒரு கணம் கவனித்துவிட்டு, நான் சிறுநீர் கழித்துவிட்டு வெளியே வந்தேன். பழைய நினைவுகள் நிறைந்த அந்த வீட்டில், பாட்டி இல்லாத வெறுமை மனதில் தோன்றியது.
பிறகு நான் அறைக்குள் வந்தேன். சதீஷ் அப்போது தனது மொபைலைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். தாத்தா அமைதியாக அமர்ந்து பழைய குடும்பப் புகைப்படங்களை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். நானும் சதீஷும் அவரருகில் அமர்ந்து, பாட்டியைப் பற்றிய பழைய நினைவுகளைக் கேட்டு பேச ஆரம்பித்தோம்.

நேரம் மெதுவாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. அன்று முழுவதும் நடந்த நிகழ்வுகளால் நாங்கள் இருவரும் மிகவும் சோர்வாக இருந்தோம். சிறிது நேரம் கழித்து எனக்கு தூக்கம் வர ஆரம்பித்தது.

அப்போது தாத்தா எங்களைப் பார்த்து, "நீங்கள் இருவரும் பக்கத்து அறையில் சென்று தூங்குங்கள். அந்த அறையில் இணைக்கப்பட்ட கழிவறையும் இருக்கிறது. உங்களுக்கு வசதியாக இருக்கும்," என்று கூறினார்.

நாங்களும் தாத்தாவின் பேச்சைக் கேட்டு அந்த அறைக்குச் சென்றோம். அந்த அறை பல பழைய நினைவுகளை தாங்கி இருந்தது. அங்கு பழைய மர அலமாரி, குடும்பப் புகைப்படங்கள் மற்றும் பாட்டி பயன்படுத்திய சில பொருட்கள் இருந்தன.

நானும் சதீஷும் சிறிது நேரம் கல்லூரி வாழ்க்கை, நண்பர்கள் மற்றும் எதிர்காலத் திட்டங்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.

அந்தச் சமயத்தில், சதீஷ் திடீரென்று என்னைப் பார்த்து, "மகேஷ், நீ சுயஇன்பம் செய்துகொள்வாயா?" என்று கேட்டான்.

சதீஷிடம் இருந்து இத்தகைய கேள்வியை நான் ஒருபோதும் எதிர்பார்க்காததால், அந்த நேரத்தில் நான் மிகவும் அதிர்ச்சியடைந்தேன். சில நொடிகள் என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியாமல் அமைதியாக இருந்தேன்.

அவனும் என் முகத்தில் தோன்றிய தயக்கத்தைக் கவனித்தான். அறையில் சில நொடிகள் அமைதி நிலவியது. அந்த எதிர்பாராத கேள்வி எங்கள் உரையாடலின் திசையையே மாற்றியது.

நீ... நீ எப்படி கேட்கிறாய்?" நான் தயங்கியபடி சொன்னேன்.

"சொல்லு மகேஷ்," சதீஷ் என்னை நெருங்கினான். "நாம இருவரும் ஆண்கள். நமக்குள் ரகசியம் இல்லை. நீ சுயஇன்பம் செய்கிறாயா?"

நான் தலைகுனிந்தேன். என் குரல் மெல்லியதாக இருந்தது.
"செய்வேன்," நான் ஒப்புக்கொண்டேன். "ஆனால் அதில் என்ன தப்பு? எல்லா ஆண்களும் செய்வார்கள்."

"நீ எதைப் பற்றி நினைப்பாய்?" சதீஷ் மேலும் நெருங்கினான். அவன் குரலில் ஒரு ஆர்வம் இருந்தது. "எந்தப் பெண்ணைப் பற்றி நினைப்பாய்?"

நான் சற்று தயங்கினேன். பின்னர் மெல்ல சொன்னேன்.
"நான்... நான் தமிழ் நடிகைகளைப் பற்றி நினைப்பேன்," நான் சொன்னேன். "அவர்களின் படங்களைப் பார்க்கும்போது... அவர்களின் உடலைப் பற்றி நினைப்பேன்."

சதீஷ் சிரித்தான். அவன் சிரிப்பில் ஒரு குறும்பு இருந்தது.
"எந்த நடிகை?" அவன் கேட்டான். "பெயர் சொல்லேன்."

நான் மேலும் தயங்கினேன். ஆனால் அவன் என்னை உற்சாகப்படுத்தினான்.
"சொல்லு மகேஷ். நமக்குள் ரகசியம். யாருக்கும் தெரியாது."

நான் ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டேன். பின்னர் மெல்ல சொன்னேன்.
"எனக்கு... எனக்கு பெரிய மார்பகங்கள் உள்ள நடிகைகள் பிடிக்கும்," நான் சொன்னேன். "அவர்களின் உடல் வளைவுகள்... அவர்களின் மார்பகங்கள்... அவற்றைப் பற்றி நினைக்கும்போது எனக்கு கிளர்ச்சி ஏற்படும்."
சதீஷ் என் முகத்தைப் பார்த்தான். அவன் கண்களில் ஒரு புரிதல் இருந்தது.
"அப்படியா?" அவன் மெல்ல சொன்னான். "எனக்கும் அப்படித்தான். ஆனால் நான் வேற மாதிரி நினைக்கிறேன்."

"எப்படி?" நான் ஆர்வமாக கேட்டேன்.
சதீஷ் என்னை நெருங்கி, என் காதில் கிசுகிசுத்தான்.

"நான் நினைக்கிறேன்... நாம இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் செய்துகொள்ளலாமா?" அவன் சொன்னான். "இரண்டு ஆண்கள்... ஒருவருக்கொருவர்... அது எப்படி இருக்கும் என்று?"
அவன் வார்த்தைகள் என் உடலில் ஒரு சூடான அதிர்வை ஏற்படுத்தின. என் முகம் மேலும் சிவந்தது. என் இதயம் படபடவென்று அடித்துக்கொண்டது.
"என்ன... என்ன சொல்றே?" நான் தயங்கினேன். ஆனால் என் குரலில் மறுப்பு இல்லை. என் உடல் ஏற்கனவே அவனுக்கு பதில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தது.

"வா," சதீஷ் என் கையை பிடித்தான். "பயப்படாதே. நாம இருவரும் மட்டும்தான். இது நமக்குள்ளேயே இருக்கும் ரகசியம்."
அவன் என்னை படுக்கையில் அமர வைத்தான். அவன் என் எதிரே அமர்ந்தான். இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்தோம். அறையில் மெல்லிய விளக்கொளி மட்டுமே இருந்தது.
"முதலில் நீ எனக்கு செய்," சதீஷ் மெல்ல சொன்னான். "பிறகு நான் உனக்கு செய்கிறேன்."
அவன் என் கையை பிடித்து, தன் பேண்ட்டின் முன் பகுதியில் வைத்தான். அங்கே ஒரு கடினமான வீக்கம் இருந்தது. என் கை நடுங்கியது.
"தைரியமா இரு," சதீஷ் ஊக்குவித்தான். "இது நாம மட்டுமே. யாருக்கும் தெரியாது."
நான் மெதுவாக அவன் பேண்ட்டின் பட்டனை திறந்தேன். ஜிப்பை கீழே இழுத்தேன். என் கை உள்ளே நுழைந்தது. அவன் சூடான தோலை என் விரல்கள் தொட்டன.

"ஆஹ்..." சதீஷ் ஒரு பெருமூச்சு விட்டான். "அப்படியே... மெதுவா..."
நான் அவனை பிடித்தேன். மெதுவாக மேலும் கீழுமாக நகர்ந்தேன். அவன் மூச்சு வேகமாக மாறியது. அவன் கண்கள் மூடின. அவன் தலை பின்னால் சாய்ந்தது.
"இப்போது என் முறை," சதீஷ் சிறிது நேரம் கழித்து சொன்னான்.
அவன் என் முன் மண்டியிட்டான். அவன் கை என் பேண்ட்டை நோக்கி நகர்ந்தது. அவன் விரல்கள் என் பட்டனை திறந்தன. ஜிப்பின் சத்தம் அந்த அமைதியான அறையில் தெளிவாக கேட்டது.
அவன் கை உள்ளே நுழைந்தது. அவன் விரல்கள் என்னை பற்றின. நான் ஒரு மெல்லிய குரல் எடுத்தேன்.
"ம்ம்... சதீஷ்..."
"சத்தம் போடாதே," அவன் கிசுகிசுத்தான். ஆனால் அவன் கண்களில் ஒரு குறும்பு சிரிப்பு இருந்தது.

அவன் மெதுவாக நகர்ந்தான். மேலும் கீழுமாக. வேகமாக. மெதுவாக. அவன் என்னை நன்கு அறிந்திருந்தான். எந்த வேகத்தில், எந்த அழுத்தத்தில் என்னை உச்சத்திற்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று.
"நான்... நான் நெருங்கிட்டேன்..." நான் மூச்சு வாங்கினேன்.
"என்னோட சேர்ந்து," சதீஷ் முணுமுணுத்தான். அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான்.
நான் உச்சத்தை அடைந்தேன். என் உடல் நடுங்கியது. சதீஷ் என்னை பார்த்து சிரித்தான்