"ఎవరు ?" - 2

[k3vv3]

"ఎవరు ?"
By SATYA PAVAN GANDHAM
 
అందరికీ నమస్కారం అండి !
చాలా రోజులు తర్వాత ఒక విభిన్నమైన స్టోరీ లైన్ ఎంచుకుని
"ఎవరు ?"
అనే ఒక సరికొత్త కథ ద్వారా మీ ముందుకు వస్తున్నాను.
వాస్తవంగా జరిగిన సంఘటనలే కథకు ప్రామాణికంగా  తీసుకున్నప్పటికీ ఇందులోని పాత్రలు, సన్నివేశాలు, ప్రాంతం అన్ని కేవలం కల్పితం మాత్రమే !
"ఎవరు ?" అనే కథ...
ఎవరిని ఉద్దేశించినది కాదు.
ఇక హైదరబాద్ లోని ఈ kphb అనే ప్రదేశం..
నాకు బాగా తెలిసిన ప్రదేశం కాబట్టి, ఈ కథకు మూలంగా ఎంచుకోవడం జరిగింది.
అంతే తప్ప ఒకరి ప్రాంతీయ అభిమానాన్ని దెబ్బతియ్యాలనే ఉద్దేశ్యం ఏ మాత్రం లేదు. దయచేసి సహృదయంతో అర్థం చేసుకుంటారని భావిస్తూ ...
మీ...
- సత్య పవన్

త్వరలో ఈ కథ ఆరంభం

[k3vv3]

అది హైదరాబాద్ నగరంలోని kphb కాలనీ.
ఆ రోజు శుక్రవారం !
నగరం నిద్రపోతున్న వేళ ...
అర్ధరాత్రి సరిగ్గా 12 గంటలు కావస్తోంది.
ఎప్పుడూ రద్దీగా ఉండే రోడ్లన్నీ,
అసలే అర్ధరాత్రి, ఆపై హోరు గాలితో జోరుగా వర్షం పడుతుండడంతో ఆ రోడ్లన్నీ చాలా నిర్మానుష్యంగా మారాయి.
ఆ గాలి, వర్షం ధాటికి పవర్ కూడా వస్తూ పోతుంది.
రోడ్డు నెంబర్ 3 లో ఉన్న తన హాస్టల్ కి, ఆఫీసు పని ముగించుకుని సరిగ్గా అప్పుడే ఆఫీసు క్యాబ్లో వచ్చింది సరిత !
సరిత ఒక సాఫ్ట్వేర్ కంపెనీలో ఉద్యోగిని. ఈ మధ్యనే మంచి ప్యాకేజీ తో క్యాంపస్ ఇంటర్వ్యూ ద్వారా జాయిన్ అయ్యింది.
సరిత హాస్టల్ ...
అదే రోడ్డులోని ఒక చిన్న సందులో ఉండడంతో
ఆ క్యాబ్ లోపలికి వెళ్లదు..!
ఇక ప్రతిరోజూ తనే ఆ స్ట్రీట్ చివర క్యాబ్ దిగి హాస్టల్ వరకూ నడుచుకుంటూ వెళ్ళేది.
ఎప్పటిలానే ఆ రోజు కూడా అలానే క్యాబ్ దిగి, ఆ గాలి వానలో హాస్టల్ వరకూ నడుచుకుంటూ వెల్దాం అనుకుంది.
తను ఆ క్యాబ్ దిగగానే ఆ క్యాబ్ అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయింది.
తను క్యాబ్ దిగినప్పుడు ఉన్న పవర్ ఆ క్యాబ్ వెళ్ళిపోయేసరికి పోయింది. రోడ్డు అంతా చాలా చీకటిగా ఉంది. పైగా గాలి వాన. చుట్టూ ఎవరూ లేరు. పైగా ఆ సందు అంతా వర్షపు నీటితో నిండిపోయింది.
దాంతో ఆ వీధి చివర్లో పక్కనే ఉన్న ఒక హాస్టల్ గోడకున్న షట్టర్ వద్ద నిలబడి, తన ఫోన్ తీసి, తన హాస్టల్ లోని రూం మేట్ అయినా ప్రియకు కాల్ చేసి "తాను వీధి చివర వర్షంలో ఇరుక్కుపోయానని, గొడుగు తీసుకుని రమ్మని" చెప్పింది సరిత !
ఇక ప్రియ తనకి సాయంగా ...
ఇంకో రూం మేట్ అయిన రవళిని తీసుకుని, గొడుగు పట్టుకుని సరిత చెప్పిన ప్రదేశానికి వెళ్ళింది.
కానీ, అక్కడ వారికి సరిత కనిపించలేదు.
ఆమె మాత్రమే కాదు, అసలు అక్కడ ఎవరూ లేరు ?
ఎటు చూసినా నిర్మాన్యుష్యమే !
దీంతో ప్రియ, తిరిగి సరిత నెంబర్ కి కాల్ చేసింది.
రింగ్ అవుతుంది...
కానీ, సరిత...
ప్రియ కాల్ లిఫ్ట్ చేయడం లేదు.
మరొక సారి కాల్ చేయగా
ఈ సారి కాల్ కట్ అయ్యింది.
"సరిత కాల్ కట్ చేస్తుందేంటి ?" అని ప్రియ మనసులో అనుకుంటూ...
మళ్ళీ కాల్ ట్రై చేయగా...
ఇప్పుడు సరిత మొబైల్ స్విచ్ఛాఫ్ అని వచ్చింది.
"ఏమైంటుంది..?" అన్న సందేహంతో
అదే విషయం..
సరిత తనతో పాటు వచ్చిన రవళికి చెప్పింది .
దాంతో రవళి ...
"ఇక్కడ వర్షం పడుతుందని ఇక్కడెక్కడికైనా వెళ్ళిందేమో ?" అన్న డౌట్ పడింది.
ఇక రవళి అన్నట్టుగానే వారిద్దరూ ఆ చుట్టు పక్కల వెతికారు.
అయినా వారికి అక్కడ ఎవరూ కనిపించలేదు.
అలా చాలా సేపు వాళ్ళు సరిత కోసం చూసినా...
ఏం లాభం లేకపోయింది.
అసలే పెద్దగా వర్షం...
ఆపై చిమ్మచీకటి...
పవర్ కూడా లేదు.
ఇక చేసేదేమీ లేక, అక్కడి నుండి హాస్టల్ కి తిరిగి వెళ్ళిపోయారు వాళ్ళిద్దరూ.
విషయం హాస్టల్ ఓనర్ కి చెప్దామ్ అని వాళ్ళు అతనికి కాల్ చేస్తే,
"ఎక్కడికో వెళ్లి వుంటుంది లేమ్మా... సరిగా చూడండి!
కరెక్టుగా పడుకున్న టైంలో నిద్ర చెడగొడతారు !" అంటూ అతను నిద్ర మత్తులో ఉన్న విసుక్కుంటూ సరిగా రెస్పాండ్ అవ్వలేదు.
వాళ్ళు ఎంత ట్రై చేస్తున్నా సరిత ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్ అని మాత్రమే వస్తుంది.
అలా ఎంతసేపు గడిచినా సరిత దగ్గర నుండి ఎలాంటి రెస్పాన్స్ లేకపోయేసరికి,
వాళ్ళలో కొంచెం భయం స్టార్ట్ అయ్యింది!
సరిత రూం లో సరితతో పాటు వాళ్లిద్దరే ఉంటారు.
వాళ్ళలో కొంచెంగా మొదలైన భయం క్రమ క్రమంగా పెరిగిపోతుంది.
వేరే రూం లో ఉన్న మిగిలిన అమ్మాయిలను నిద్ర నుండి లేపి, విషయం చెప్పగా..
"ఈరోజు ఫ్రైడే కదా !
ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి ఏ పబ్కో బయటకు వెళ్లి ఉంటుంది.
ఎంతైనా తను సాఫ్ట్వేర్ కదా!" అంటూ ఒకరు...
"ఏ బాయ్ ఫ్రెండ్ తోనో బయటకు వెళ్లి ఉంటుంది.
లేదా తన ఫ్రైండ్ రూం కి వెళ్లి ఉంటుంది !" అంటూ ఇంకొకరు లైట్ తీసుకోమంటూ వాళ్ళు కూడా పెద్దగా పట్టించుకోలేదు.
కానీ, ఆ ఇద్దరికీ మాత్రమే తెలుసు...
సరిత ఎలాంటి అమ్మాయో!
సరితతో తమకి పరిచయమయ్యి రెండు నెలలే అయినప్పటికి..
ఆమె గుణగణాలేంటో వాళ్ళకి పూర్తిగా తెలుసు !
తను అలాంటిది కాదని,
చాలా సంప్రదాయమైన కుటుంబం నుండి వచ్చిందని.
తనకి ఎలాంటి బ్యాడ్ హ్యాబిట్స్ లేవని.
ఇక ఎవరికీ చెప్పి ప్రయోజనం లేదని భావించిన ఆ ఇద్దరూ రూం లో కూర్చుని చాలా దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నారు...
"సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ కంప్లయింట్ ఇద్దామా ?
అంటూ ప్రియా తనకొచ్చిన ఐడియా చెప్పగా...
"అమ్మో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ కంప్లయింట్ ఆ !" అంటూ రవళి భయంతో  నోరెళ్ళబెట్టింది.
తను ఇలా అందో లేదో...
ప్రియ తన మొబైల్ తీసుకుని...
వెంటనే 100 కి కాల్ చేసి, విషయం చెప్పింది...
నిద్ర మత్తులోనే ఆ కాల్ రీసీవ్ చేసుకున్న కానిస్టేబుల్ కూడా సరిత హాస్టల్, ఆఫీసు అడ్రస్ లు మరియు వాళ్ల కాంటాక్ట్ డిటైల్స్  తీసుకుని ...
"సరే !
ఇప్పుడు బయట బాగా వర్షం పడుతుంది.
తగ్గిన తర్వాత మేము వెతికి పెడతాం.
మీరు ఏమి కంగారు పడకండి !" అంటూ భరోసా ఇచ్చాడు.
భరోసా ఐతే ఇచ్చాడు...
ప్రియ కాల్ కట్ చేయగానే తాను మాత్రం యధావిధిగా నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.
ఇదంతా పక్కన నుండి గమనిస్తున్న రవళి
"అయినా ...
తన విషయంలో మనం ఎక్కువ ఆలోచిస్తున్నాం అనుకుంటా...
బహుశా తను నిజంగానే ఎవరితోనైనా బయటకి వెళ్ళిందేమో ?
ఇందాక వాళ్ళు అన్నట్టు..." అంటూ నెమ్మదిగా ఒక పాజిటివ్ వే లో ఆలోచించడం మొదలు పెట్టింది.
"అలా ఐతే,
వీధి చివర ఉన్నాను ...
గొడుగు తీసుకు రమ్మని ఎందుకు అంటుంది తను ?
పైగా ఈ గాలి వానలో, అది కూడా ఈ టైం లో ...
ఎక్కడికో ఎందుకు వెళ్తుంది !
ఒక్కసారి ఆలోచించు !"
అంటూ ఆమె తనకున్న సందేహాన్ని చెప్పగా...
రవళి మళ్ళీ దీర్ఘంగా ఆలోచించడం మొదలు పెడుతుంది.
అప్పుడే అంతకుముందు ఆ హాస్టల్ అమ్మాయిలు అన్న మాటల్లో ...
"ఎవరో తన ఫ్రెండ్ రూం కి వెళ్లి ఉంటుందన్న !" మాట గుర్తుకు వచ్చి,
"ఓహ్ అన్నట్టు మర్చిపోయాను...
మొన్న ఒకసారి ఇద్దరం కలిసి వెళ్తుంటే, ఆ పక్క స్ట్రీట్ స్టార్టింగ్ పాయింట్ లో ఉన్న హాస్టల్ దగ్గర తన కాలేజీ మేట్ అంట... చూసి, గుర్తు పట్టి మాట్లాడింది. నాకు కూడా పరిచయం చేసింది!
ఆమె పేరు ...
ఆమె పేరు..." అంటూ
ఆమె పేరు గుర్తు చేసుకోవడానికి చాలా ప్రయత్నిస్తున్నా...
రవళికి ఏ మాత్రం గుర్తుకు రావడం లేదు !
"ఐతే, తను తన ఫ్రెండ్ హాస్టల్ రూం కి వెళ్లి ఉంటుంది అంటావా ?" అన్న ప్రియ ప్రశ్నకు
"అవును !
ఎందుకు కాకూడదు... ?
మనం వెళ్ళడం కాస్త లేట్ అయ్యింది, పైగా ఈ వీధి అంతా వర్షపు నీటితో నిండిపోయింది. పైగా పవర్ కట్ అవ్వడంతో... భయంతో సరిత అక్కడికి వెళ్లి ఉండొచ్చు గా..!" అంటూ సమాధానం చెప్తుంది రవళి
"మరి కాల్ చేస్తుంటే ఎందుకు లిఫ్ట్ చేయలేదు తను.
కాసేపటికి స్విచ్ ఆఫ్ అని కూడా వచ్చింది ?
కనీసం, తను సేఫ్ గా ఉన్నట్టు
ఒక మెసేజ్ అయినా పెట్టాలి గా...!
మనం కంగారు పడతాం అని కొంచెం కూడా లేదు తనకి " అని అంటూ ప్రియ తన అసహనాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది.
"అబ్బా...
ప్రియా ...
నువ్వు ఎప్పుడూ ఇంతే, అన్నీ ఇలా నెగటివ్ గానే ఆలోచిస్తావ్ !
ఏముంది మనం కాల్ చేసినప్పుడు..
వర్షంలో మొబైల్ తడిచిపోతుందని, తన బ్యాగ్ లో పెట్టీ ఉంటుంది. కాసేపటికి సరిగా చార్జింగ్ లేక మొబైల్ స్విచ్ ఆఫ్ అయ్యి ఉంటుంది.
చార్జింగ్ పెట్టడానికి కనీసం ఈ ఏరియాలో పవర్ కూడా లేదు ఇప్పుడు. బహుశా అది కూడా కారణం అయ్యి ఉంటుందేమో ?" కంగారు పడకుండా నిదానంగా ఆలోచించు.
"అలా ఐతే తన ఫ్రెండ్ మొబైల్ నుండి మనకు చెయొచ్చుగా ..."
అంటూ ప్రియ అనగా ..
"ఒసేయ్ పిచ్చి మొహమా...
మన నెంబర్ తన మొబైల్ సేవ్ చేసుకుంది కానీ,
తన బ్రెయిన్ లో కాదు !
ఇంతకు మించి నువ్వేం ఎక్కువగా ఆలోచించకు...
నా బుర్ర తినకు !" అంటూ ప్రియపై చిరాకు పడుతుంది రవళి.
"నిజంగా ఇదే జరిగుంటుందంటావా ? "
అని ప్రియ మళ్ళీ ఏదో చిన్న సందేహాన్ని రేకిత్తించగా...
"సరిగ్గా ఇదే జరిగి ఉంటుంది.
రేపు మార్నింగ్ కల్లా తను రూం కి వచ్చేస్తుందిలే కానీ,
నువ్వు ఇంకేం ఆలోచించకుండా పడుకో !" అంటూ దుప్పటి ముసుగు పెట్టుకుని పడుకుంటుంది రవళి
"అది కాదే రవళి!" అని ప్రియ ఆమెను మళ్ళీ లేపడానికి ప్రయత్నించగా...
"ఇదిగో ప్రియా !
నువ్వు అనవసరంగా ఎక్కువ ఆలోచిస్తున్నావ్!
నాకు నిద్ర వస్తుంది. నువ్వు కూడా ఏం ఆలోచించకుండా పడుకుంటే మంచిది!" అంటూ ఆమెపై కోప్పడడంతో...
ఇక చేసేదేమి లేక,
"అలా దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తూనే పడుకుంటుంది ప్రియ !"
" రవళి చెప్పినట్టు సరిత సేఫ్ గానే ఉందా ?
లేక ప్రియ అనుమాన పడ్డట్టు తను ఏదైనా అపాయంలో ఉందా ?
అసలు సరిత ఆ కొద్ది గ్యాప్ లోనే ఎక్కడికి వెళ్లి ఉంటుంది ?"
తర్వాతి భాగం "ఎవరు ? - 2" లో చూద్దాం.

[Uday]

కథ మంచి ఇంటరెస్టింగా వుంది, చదువుతుంటే కళ్ళ ముందర వర్షం పడుతున్నట్లు, క్యాబ్ వెళ్ళిపోవడం, రవళి ముసుగుపెట్టి పడుకోవడం అన్నీ అలా కనిపిస్తున్నాయి (మొహాలు కాదు) అంటే కధనం అలా వుంది...కొనసాగించండి.

[k3vv3]

కథ మంచి ఇంటరెస్టింగా వుంది, చదువుతుంటే కళ్ళ ముందర వర్షం పడుతున్నట్లు, క్యాబ్ వెళ్ళిపోవడం, రవళి ముసుగుపెట్టి పడుకోవడం అన్నీ అలా కనిపిస్తున్నాయి (మొహాలు కాదు) అంటే కధనం అలా వుంది...కొనసాగించండి.

ధన్యవాదములు ఉదయ్ గారు

[k3vv3]

"ఎవరు ? - 2"



"ఎవరు ? - 1" కి
కొనసాగింపు...
అలా వాళ్ళిద్దరూ...
ఒకపక్క ప్రియ దీర్ఘ ఆలోచనలతో, మరొకవైపు రవళి ధైర్యంగా ఆ రోజు నైట్ పడుకున్నారు.
ఇక తెల్లారింది !
"నగరం నిద్ర పోయిన వేళ...
యువతిపై అత్యాచారం, ఆపై హత్య...!
నేరస్థుల కోసం సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల వెతుకులాట ..."
అంటూ టీవీ లో న్యూస్ ఛానల్ లో హెడ్లైన్స్ వినిపించడంతో ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి లేచి మంచం మీద కూర్చుంది ప్రియ !
హాస్టల్ రూం లో ఉన్న టీవీ వైపు చూడగా...
కానీ, అది ఆఫ్ చేసి ఉంది.
అంటే దానర్ధం ఆమెకు వచ్చింది కల అన్న మాట !
ఇంతలోనే మెలుకువ వచ్చి లేచిన రవళి,
తను కప్పుకున్న దుప్పటిని తీస్తూ ప్రియ వైపు చూసింది.
ప్రియ మొహం అంతా చెమటలు పట్టేసి ఉన్నాయి.
"ఏమైందే ప్రియా !" అంటూ అడిగింది రవళి.
దానికి ప్రియ...
"ఏం లేదు చిన్న పీడ కల !" అంటూ పక్కనే ఉన్న వాటర్ బాటిల్ తీసుకుని గబగబా నీళ్ళు తాగింది.
"నువ్వు రాత్రంతా ఇలా దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తూనే కూర్చున్నావా ?
అందుకే ఇలా ఏవేవో పిచ్చి పిచ్చి కలలు కంటున్నావ్ !
అయినా నైట్ చెప్పా కదా ...
ఏం ఆలోచించకుండా పడుకోమని
అయినా సరిత ఈపాటికే లేచి ఉంటుంది, ఒకసారి తనకు కాల్ చేసి చూడు..!" అంటూ రవళి, ప్రియకు సలహా ఇవ్వగా...
ప్రియ పక్కనే ఉన్న ఫోన్ తన చేతుల్లోకి తీసుకుంటుంది.
అప్పుడు సరిగ్గా టైం మార్నింగ్ 5.30 అవుతుంది.
అలా మొబైల్ తీసుకున్న ప్రియ,
సరితకు కాల్ చేస్తుంది.
"మీరు ప్రయత్నిస్తున్న నెంబర్ స్విచ్ ఆఫ్ లో ఉంది.
దయచేసి కాసేపు ఆగి ప్రయత్నించండి !"
అంటూ మళ్ళీ రాత్రి వచ్చిన రెస్పాన్స్ ఏ సరిత నుండి వచ్చింది ప్రియకు...
ప్రియ మొహంలో మళ్ళీ టెన్షన్ మొదలైంది.
"తన మొబైల్ ఇంకా స్విచ్ఛాఫ్ లోనే ఉంది!" అంటూ అదే టెన్షన్ తో రవళి కి చెప్తుంది ప్రియా...
"నైట్ ... లేట్ అయ్యింది కదా !
పైగా ఈ రోజు saturday , ఇంకా తను లేచి ఉండదు లె !"
అంటూ రవళి ప్రియకు నచ్చ చెప్తుంది.
ప్రియ మాత్రం ...
"పోనీ, ఆ హాస్టల్ వరకూ వెళ్లి వద్దామా ?
అదే నిన్న నువ్వు నాతో అన్నావ్ కదా...
సరిత వాళ్ల ఫ్రెండ్ ..." అంటూ కంగారు పడుతూ అడుగుతుంది.
"ఇప్పుడు టైం ఎంత ?" అని రవళి అడగ్గా...
" ఫైవ్ థర్టీ " అని బదులు ఇస్తుంది ప్రియ !
"ఇంత పొద్దున్నే వాళ్ల హాస్టల్ గేట్స్ ఇంకా ఓపెన్ చెయ్యరు కానీ,
కాసేపు ఆగి వెల్దాం లే !
నువ్వేం ఆలోచించకుండా కాసేపు పడుకో , నాకు నిద్ర వస్తుంది !" అని మళ్ళీ ముసుగు కప్పుకొని పడుకుంటుంది రవళి
ఇక ఫోన్ పక్కన పెట్టి...
తను కూడా పడుకుందాం అని దుప్పటి కప్పుకుంటుంటే,
"టిక్...
టిక్...
టిక్..."
అంటూ బయట నుండి డోర్ నాక్ చేస్తున్న శబ్దం వినిపిస్తుంది వాళ్ళకి.
వెంటనే ఇద్దరూ తమ బెడ్స్ పై నుండి లేచి ఒకరి మొహాలు ఒకరు చూసుకుంటారు.
అసలే టెన్షన్ తో ఉన్న ప్రియ ఆ డోర్ నాక్ శబ్దం ఒక్కసారిగా వినడంతో...
తన గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెత్తునట్టు అయ్యింది.
అది రవళికి, ప్రియ మోహంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
ఇక డోర్ కి దగ్గర గా ఉన్న రవళి,
వెళ్లి ఆ రూం డోర్ తీస్తుంది.
అలా డోర్ తియ్యగానే ఆమెకు ఎదురుగా ఒక కానిస్టేబుల్ కనిపిస్తాడు. పక్కనే, ఆ హాస్టల్ లో పని చేసే ఆవిడ కూడా ఉంటుంది. సడెన్ గా వాళ్ళని చూసి షాక్ అవుతుంది రవళి.
"నైట్ మీరేనా మీ ఫ్రెండ్ మిస్ అయ్యిందని నాకు కాల్ చేసింది ?" అని అడుగుతాడు.
ఇంతలో ప్రియ ఆ మాటలు విని,
బెడ్ దిగి డోర్ దగ్గరకు వస్తూ ..
"అవును నేనే సార్ !" అంటూ భయం భయం గా సమాధానం చెప్తుంది.
"మీరొక్కసారి నాతో వస్తారా ?" అంటూ ఆ కానిస్టేబుల్ అడగ్గా...
"ఏ...
ఏ.. ఏమైంది సార్ !" అంటూ భయంతో తడబడుతూ వణుకుతున్న స్వరంతో అతన్ని అడుగుతుంది ప్రియ...
"ఏం లేదు !
ఒకసారి మీరు నాతో స్టేషన్ కి రావాలి !
మా S I గారు మిమ్మల్ని తీసుకుని రమ్మన్నారు !
మీరు కాస్త ఫ్రెష్ అయ్యి రండి !
నేను కింద రిసెప్షన్ దగ్గర వెయిట్ చేస్తాను.." అని చెప్పి కిందకి వెళ్ళిపోతాడు.
ప్రియకే మాత్రమే కాదు ఈసారి రవళి కూడా ఒళ్ళంతా చెమటలు పడతాయి.
ఏమై ఉంటుందా అని ఇద్దరూ ఒకరికొకరు ఆలోచింకుంటూనే
15 నిమిషాలలో రెడీ అయ్యి కిందకి వెళతారు.
అప్పటికే, అక్కడికి ఆ హాస్టల్ ఓనర్ కూడా వచ్చి ఉంటాడు.
అతన్ని కొంచెం దూరం నుండి గమనించిన ప్రియ, రవళి...
"ఇదేంటి ?
ఈయన ఇంత పొద్దునే వచ్చాడు. ఎప్పుడూ రాడు కదా !" అంటూ తమలో తాము అనుకుంటారు.
అతన్ని కాల్ చేసి రప్పించింది ఆ కానిస్టేబుల్ ఏ
అలా ఆ ముగ్గురిని తీసుకుని కానిస్టేబుల్ వెళతాడు.
కట్ చేస్తే,
అది ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని గోదావరి జిల్లాలో భీమవరం దగ్గర లో
ఒక చిన్న పల్లెటూరు.
ఆ పల్లెటూరులో ఓ సాధారణ మధ్యతరగతి రైతు కుటుంబం శ్రీనివాస్ రావు గారిది. శ్రీనివాస్ కి చదువన్న, చదువుకునే వాళ్ళన్న ప్రాణం !
ఆ రోజు శనివారం...
ఉదయాన్నే లేచి, టీవీ లో వార్తలు చూస్తున్న శ్రీనివాస్ రావు కి...
" హైదరాబాద్ లో దారుణం
నగరం నిద్ర పోతున్న వేళ,
ఒక యువతిని అతి కిరాతకంగా రేప్ చేసి, చంపేసిన యువకుడు.
యువతి మృతి !
ఘటనా స్థలంలోనే ప్రాణాలతో కొట్టుమిట్టాడుతున్న యువకుడిని ఆసుపత్రికి తరలించిన సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు !" అంటూ ఒక భయంకరమైన న్యూస్ ఒకటి వచ్చింది.
"అబ్బబ్బా ..
ఏంటండీ పొద్దు పొద్దున్నే ఆ వెధవ న్యూస్ లు.
అది కూడా ఈ శనివారం పూట. ఏదైనా భక్తి పాటలు పెట్టొచ్చు కదా
ముందు ఆ వార్తలు కట్టి పడేసి. అమ్మాయికి ఫోన్ చెయ్యండి.
"నిన్నంతా పనిలో బిజీ గా ఉన్నాను, తర్వాత చేస్తాను "అని చెప్పి, కాల్ కట్ చేసింది. అయినా పిల్లను ఇంట్లోనే ఉంచుకుందాం అని చెప్తే విన్నారు కాదు. అది ఉద్యోగం చేస్తాను అనడం, మీరు దానికి సరే అని ఒప్పుకోవడం. ఏవైనా ఇలాంటి వార్తలు వింటుంటే గుండె ఆగినంత పని అవుతుంది." అంటూ శ్రీనివాస్ రావు భార్య అతనికి కాఫీ తెస్తూ చెప్పి, విసుక్కుంటూ వంట గదిలోకి వెళ్ళిపోతుంది.
శ్రీనివాస్ రావు ఎవరో కాదు ...
సరిత తండ్రే!
అవును ...
వాళ్ళు మాట్లాడుకునేది కూడా సరిత గురించే
శ్రీనివాస్ రావుకి చదువు అంటే ఇష్టంతో, కూతురిని చాలా కష్టపడి చదివించాడు. ఇక ఆమె బాగా చదువుకుని ఉద్యోగం చేస్తాను అంటే కూడా అడ్డు చెప్పలేదు.
ఇక శ్రీనివాస్ ఆ టీవీ ఆఫ్ చేసి,
గదిలో ఉన్న మొబైల్ తీసుకుంటుండగా...
సరిగ్గా అప్పటికే తన ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది.
అది కూడా ఒక తెలియని నెంబర్ నుండి...
ఇక ఆ కాల్ లిఫ్ట్ చేసిన శ్రీనివాస్ రావు కి
"మాట్లాడేది శ్రీనివాస్ రావు గారా !" అంటూ అవతలి వైపు నుండి ఒక గంభీరమైన స్వరం వినిపించింది.
"అవునండీ !
నా పేరు శ్రీనివాస్ రావు.
ఇంతకీ మీరు ఎవరండీ ?" అంటూ ఇటువైపు నుండి శ్రీనివాస్ రావు అతన్ని సందేహిస్తూ అడుగుతాడు.
"నేను హైదరబాద్ కూకట్పల్లి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ స్టేషన్ నుండి
S I హరినాథ్ ను మాట్లాడుతున్నాను.
మీ అమ్మాయి పేరు సరితే కదా అండి !" అని అవతలి వ్యక్తి అనగానే,
శ్రీనివాస్ రావ్ కి టెన్షన్ స్టార్ట్ అయ్యింది.
" అవును సార్...
సరిత మా అమ్మాయే
ఏమైంది సార్ ?" అంటూ కంగారు పడుతూ అడుగుతాడు అతన్ని...
" మీరేం కంగారు పడకండి...
రాత్రి ఆఫీసు నుండి వస్తుంటే, మీ అమ్మాయికి చిన్న ఆక్సిడెంట్ అయ్యింది !
హాస్పిటల్ లో అడ్మిట్ చేశాం. ఇప్పుడు పర్వాలేదు !
మీరు వెంటనే బయలుదేరి రండి !" అంటూ కాల్ చేస్తాడు ఆ SI.
"ఆక్సిడెంట్ ఆ...
దెబ్బలేమైనా గట్టిగా తగిలాయా సార్ !" అంటూ అడుగుతాడు శ్రీనివాస్ కాల్ కట్ అయినా విషయం గమనించకుండా...
భర్త మాటలు విన్న శ్రీనివాస్ భార్య కంగారుగా వంటింటి నుండి వచ్చి,
"ఆక్సిడెంట్ ఏంటి అండి, ఎవరికి ?" అంటూ ఆరా తీస్తుంది.
దీంతో విషయం భార్యకు చెప్తాడు శ్రీనివాస్...
ఆమె లబోదిబోమంటూ ఏడుస్తుంది.
"చిన్న ఆక్సిడెంట్ ఏ అంట...
అబ్బా నువ్వేం కంగారు పడకు !" అంటూ ఆమెను ఓదార్చి తెలిసిన వాళ్ళ సాయంతో భార్యాభర్తలు హైదరాబాద్ కి ప్రయాణమవుతారు.
సీన్ కట్ చేస్తే,
అది గోదావరి జిల్లాలో...
తాడేపల్లి గూడెం దగ్గరలో ఒక చిన్న పల్లెటూరు.
ఆ పల్లెటూర్లో ఓ మధ్యతరగతి కుటుంబం వెంకటేశ్వరరావుది.
అతనేం చదువుకోలేదు. కౌలుకు వ్యవసాయం చేస్తూ జీవనం సాగిస్తాడు.
అదే రోజు శనివారం...
వెంకటేశ్వరరావు ఉదయాన్నే లేచి, టీవీ పెట్టీ..
అందులో భక్తి ఛానల్ లో పాటలు వింటూ ఉంటాడు.
అప్పుడే సరిగ్గా 6.30 కి అతని ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది.
ఎవరా అని చూస్తే అదొక తెలియని నెంబర్ నుండి వస్తుంది. సాధారణంగా అతనికి తెలిసిన వాళ్ళు తప్ప తెలియని వాళ్ల దగ్గర నుండి ఎక్కువగా కాల్స్ రావు.
కానీ, ఆ రోజు తెలియని నెంబర్ నుండి, పైగా అంతా పొద్దున్నే కాల్ వచ్చేసరికి, ఆశ్చర్యపోతూనే ఆ కాల్ లిఫ్ట్ చేశాడు వెంకటేశ్వరరావు.
" మాట్లాడేది వెంకటేశ్వరరావు గారా ?" అంటూ అవతలి వ్యక్తి వెంకటేశ్వరరావు కాల్ లిఫ్ట్ చేయగానే అడిగాడు.
"అవును సార్..!
మీరెవరు అండి !" అంటూ అడిగాడు వెంకటేశ్వరరావు.
" నేను హైదరాబాద్ కూకట్పల్లి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ స్టేషన్ నుండి S I ని కాల్ చేస్తున్నాను.
నా పేరు హరినాథ్...
కృష్ణా ..
మీ అబ్బాయే కదా !" అంటూ తనని తాను పరిచయం చేసుకుంటూ వివరాలు అడుగుతాడు ఆ S I, వెంకటేశ్వరరావుని.
ప్రతి చిన్న విషయానికి టెన్షన్ పడిపోయే వెంకటేశ్వరరావు...
ఎక్కడో హైదరబాద్ లో ఉన్న కొడుకు పేరు ఎత్తగానే, తనకు ఏమైందోనని విపరీతంగా టెన్షన్ పడుతూ...
"మా అబ్బాయే సార్..!
మా అబ్బాయే...
ఏమైంది సార్ మా అబ్బాయికి
ఏమైంది ?" అంటూ కంగారు పడుతూ అడుగుతాడు.
అతని కంగరూ అర్థం చేసుకున్న ఆ S I ..
" అరెరే !
ఎందుకయ్యా అంతలా కంగారు పడుతున్నావు...
నువ్వు బలె టెన్షన్ కాండిడేట్ లా ఉన్నావే " అని అంటూ ఉంటే
"ముందు ఏమైందో చెప్పండి సార్...
లేకపోతే మీరు ఈ టైం లో ఎందుకు కాల్ చేస్తారు ?
అది కూడా మా వాడి గురించి !" అంటూ అడుగుతాడు వెంకటేశ్వరరావు.
ఇక నాన్చడం ఇష్టం లేని ఆ S I
"అది ...
అది...
రాత్రి మీ అబ్బాయి వర్షంలో వస్తుంటే చిన్న ఆక్సిడెంట్ అయ్యింది !" అంటూ అతను కంప్లీట్ చేసేలోపు...
"ఏంటి ?
ఆక్సిడెంట్ ఆ " అంటూ మరింత భయపడిపోతాడు వెంకటేశ్వరరావు...
"అరెరే ..
ఏం కాలేదు లె అబ్బా...
చిన్న చిన్న దెబ్బలు తగిలాయి అంతే.
ఇక్కడే దగ్గరలో ఒక హాస్పిటల్ లో జాయిన్ చేశాం.
మీకు ఇన్ఫమ్ చేయడం మా డ్యూటీ కాబట్టి, ఇన్ఫర్మ్ చేస్తున్నాం !" అంటూ వెంకటేశ్వరరావును కంట్రోల్ చేస్తూ కాల్ చేస్తాడు SI.
ఎలా ఉన్నాడు అని అడిగేలోపు కాల్ కట్ అవ్వడం తో
తిరిగి మళ్ళీ ఆ నెంబర్ కి కాల్ చేస్తాడు వెంకటేశ్వరరావు.
కానీ, రెస్పాన్స్ ఉండదు.
ఇక చేసేదేం లేక, అక్కడే హైదరాబాద్ లో ఉన్న తన బంధువులకు విషయం చెప్పి, వాళ్ళని అక్కడికి వెళ్ళమని కోరి, వెంకటేశ్వరరావు కూడా ఇంటి నుండి హైదరాబాద్ కి ప్రయాణం అవుతారు.
అసలు సరితకు, కృష్ణ కి సంబంధం ఏమిటి ?
ఇద్దరికీ ఒకేసారి ఎందుకు ఆక్సిడెంట్ అయ్యింది. అది కూడా ఆ కూకట్పల్లి పరిధిలోనే ఎందుకు జరిగింది ?
ఇక ఆ అత్యాచారం, హత్య చేయబడ్డ యువతి ఎవరు ?
స్పృహలోని లేని ఆ యువకుడు ఎవరు ?
ఇంత మంది మధ్యలో నలుగుతున్న ఆ కథ ఏమిటి ?
తర్వాత భాగం...
"ఎవరు ? - 3" లో తెలుసుకుందా