10-04-2026, 08:55 PM
அத்தியாயம் - 3
இப்படி தினமும் என் பாலை குடித்து அப்பாவுக்கு உடல் நலம் மெல்ல மெல்ல நன்கு தேறி வந்தது...இதற்கிடையே எனது கணவர் ராம்குமார் வரும் நாட்களில் மட்டும், அவருக்குத் தெரியாமல் எனது பாலைப் பீச்சி அப்பாவுக்கு கொடுப்பது மட்டும் அந்த நாட்களில் கொஞ்சம் சிரமமாக இருந்தது...நான் எப்படியோ மறைவாக பீச்சி அம்மாவிடம் கொடுத்து விட்டேன்.
எனது குழந்தை மற்றும் அப்பா...இருவருக்குமான பாலை அடிக்கடி பீச்சியதால் எனது மார்பில் பால் அதிகமாக சுரக்க ஆரம்பித்தது...அதை அவ்வப்போது பீச்சுவது சற்று வேலையைக் கொடுத்தது...எனவே நான் அதற்காக பாலை பீச்சும் பம்ப்பிங் மெசின் ஒன்று ஆன்லைனில் ஆர்டர் செய்தேன்...
வசந்தி : கங்கா...இங்க வாடி...உனக்கு ஒரு பார்சல் வந்திருக்கு...
சொல்லிக்கொண்டே அதைப்பிரிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறாள்...நான் உள்ளே இருந்து வர...
வசந்தி : என்னடி இது பீடிங் பாட்டில் மாதிரி....ஆனா டியூப் எல்லாம் சொருகி இருக்கு....?
கங்கா : ம்ம்....அது பீடிங் பாட்டில் இல்லமா...எனக்கு...
வசந்தி : உனக்கா...?
கங்கா : ம்ம்....
அதற்கான தேவையை அம்மாவிடம் நான் சொல்ல....
வசந்தி : இதுக்கெல்லாம் மெசின் இருக்காடீ....நீங்கல்லாம் குழந்தையா இருந்தப்போ இதெல்லாம் இருந்திருந்தா நல்லாருந்திருக்கும்...
என அம்மா பெருமூச்சு விட...நான் அதை வாங்கிக் கொண்டு வந்து, நன்கு கழுவிவிட்டு அதை பயன்படுத்தி பார்த்தேன்...தேவையான சார்ஜரில் தான் இருந்தது...எனது இரண்டு முலைகளிலும் க்ளிப் போன்ற ட்யூப்பின் முனையை எனது காம்புகளில் வைத்து அழுத்த...அது என் முலைக்காம்புகளை நன்கு காற்றுப்புகாதவாறு கவ்விக் கொண்டது...அதன் பிறகு நான் கறவைப் பசுவைப் போல கையை ஊனியபடி நான்கு கால்களில் தரையில் நிற்க...அந்த மெசினின் சுவிட்சை போட்டதும், என் முலையை ஒரு உலுக்கு உலுக்கி என் காம்புகளை இழுத்து பாலை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தது...
![[Image: dUriLMjU_o.gif]](https://images2.imgbox.com/b9/df/dUriLMjU_o.gif)
ஆரம்பத்தில் மெதுவாக வர ஆரம்பித்த பால்...போகப்போக அந்த ட்யூப் முனைகள் எனது காம்பை முட்டி முட்டி உலுக்கி...நன்றாக உறிந்து நிறைய பாலை கறக்க ஆரம்பித்தது....எனது பாரம் குறைவதைப் போல நான் உணர ஆரம்பித்தேன்...அதே நேரம் இது ஏதொ விளையாட்டைப் போல எனக்கு தோன்றியது...எனக்குள் சில உணர்ச்சிகள் இதனால் தூண்டப்பட்டன...ஆனால் அது எனக்கு நன்றாக இருந்தது...ஒரு விதமான மயக்கத்தை எனக்கு அது உருவாக்கியது...அந்த ட்யூப்பின் முனை என் இரண்டு முலைகளையும் எந்தவொரு மென்மையும் இல்லாமல் சப்பி உலுக்கி வேகமாக எனது பாலைக் கறந்து கொண்டிருந்தது...நான் மூச்சுவாங்க அதனிடம் என் பாலை கொடுத்துக் கொண்டிருந்தேன்...இவ்வளவு வேகமாக என் முலைகளில் இருந்து பால் இதற்கு முன் வெளியேறியதே இல்லை...அது எனக்கு ஆச்சர்யமாக அதே நேரத்தில் நிம்மதியாகவும் இருந்தது...
வழக்கத்தை விட அதிகமாக பால் கறந்து வந்திருந்தது...அதை அம்மாவிடம் கொண்டு போய் கொடுத்து விட்டு வர...வழக்கம்போல் என்னையே கொண்டு போய் கொடுக்க சொன்னாள்...அப்ப்பாவின் அறைக்கு சென்றேன்...முன்பை போல இல்லை...அப்பா நன்றாக உடல் நலம் தேறிவிட்டார்....உடல் பூசியுமிருந்தார்...என்னிடமிருந்து பாலை வாங்கியவர் கட கடவென குடிக்க ஆரம்பித்தார்...அப்பாவுடைய உடலுக்குள் எனது பால் இறங்க இறங்க....எனது முலைக் காம்புகள் நன்கு விரைத்து எனது ஜாக்கெட்டை நிமிண்டின...ஒரு மாதிரி குறு குறுவென இருந்தது எனக்கு...ஏனோ அப்பாவை முகம் கொடுத்து என்னால் பார்க்க முடியவில்லை...எனது பாலை அவர் குடித்து முடித்தார்.
தங்கதுரை : உன்னாலதான் நான் சீக்கிரம் குணமானேனு நெனக்குறேன்...ரொம்ப நன்றிமா...
அப்பா என்னிடம் இப்படிச் சொனானதும் எனக்கு மனது நெக்குருகிப் போனது...
கங்கா : என்னப்பா நீங்க...இது என்னோட கடமை...நான் உங்க செல்லம்ங்கிறத மறந்துட்டீங்களா...? எனக்கு நீங்க எப்பவும் நல்லாருக்கணும்...அதுக்கான அத்தனையும் நான் செய்வேன்ப்பா....
அப்பா என்னைப் பார்த்து அன்போடு புன்னகைத்தார்....
அதன்பின் தினமும் இப்படி மெஷினில் பால் கறந்து அப்பாவை நிறைய குடிக்க வைத்தேன்...இன்னொரு பக்கம் அந்த மெஷின் எனக்கு ஒரு புதுவித சுகத்தை தினமும் எனக்கும் என் காம்புகளுக்கும் அளித்துக் கொண்டிருந்தது....அது வேறு யாரோ ஒருவர் எனது காம்புகளை வாய் வைத்து முரட்டுத்தனமாக உறிவது போல இருந்தது...எனது காம்புகள் அதனால் சற்று பெருத்து நீண்டன...சில சமயம் என்னுடய பால் அதிகமாக சுரந்து, மெஷின் இல்லாமலே என் காம்புகளில் பால் ஊற்ற ஆரம்பித்தது...
![[Image: Qm50DM4s_o.gif]](https://images2.imgbox.com/bd/19/Qm50DM4s_o.gif)
அந்த நேரங்களில் எனது காம்புகளில் மீண்டும் மெசினை இணைத்து பாலை கறந்து மார்பை சற்று வற்ற வைத்து விடுவேன்... அந்த மாதிரி நாட்களில் அம்மாவிடம் இரண்டு முறை பால் கறந்து தருவேன். அம்மாவும் "நல்லதுதான் இனி ரெண்டு நேரம் அப்பாவுக்கு கொடுக்கலாம்...இன்னும் வேகமா நல்லாகிடுவாரு" என்று என்னிடம் அம்மா சொன்னாள்...
அம்மா சொன்னது சரிதான்...தினமும் இரண்டு வேளை அப்பா எனது பாலைக் குடிக்க குடிக்க...அவர் மிக விரைவிலேயே இந்த 2 மாதத்தில் பழையபடி ஆகிவிட்டார்...அப்பாவுடைய உடல் புதிய பொலிவோடு கல்லைப் போல திடகாத்திரமானது...அம்மாவிற்கு மிகவும் சந்தோசம்...எனக்கு அதைவிட சந்தோசம்...அவர் குணமானது ஒருபுறம் மகிழ்ச்சியாக இருக்க...மறுபுறம் இனி என் குழந்தை பிறந்த பிறகுதான் அப்பாவிற்கு உடல்
நிலை சரியில்லை என யாரும் சொல்லமாட்டார்கள் என்ற சந்தோசம்...அதுவும் அவர் என்னுடைய முலைப் பாலைக் குடித்து தெம்பாகி விட்டார் என்பது எனக்கு பெருமையான உணர்வைத் தந்தது...
அப்பா பழையபடி வெளியே சென்று வர ஆரம்பித்தார்...ஊரில் உள்ளவர்கள் அவரை பார்த்து மீண்டும் பொறாமை கொண்டனர். அவருடைய தொழிலை மீண்டும் நன்றாக கவனிக்க ஆரம்பித்தார்...
இதன்பிறகு தான் வேறு சில விசயங்கள் உருவாகின....
எனது கணவர் ராம்குமார் வந்திருந்த ஒரு மூன்று நாட்கள் நான் வழக்கமான அளவைப் போல பாலைக் கறக்காமல் விட்டுவிட்டேன்...அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலை...என் கணவர் மீண்டும் கிளம்பிய பிறகு அதற்கு அடுத்த நாள்..எனக்கு மார்பில் கடுமையான வலி ஏற்பட்டது....நான் என் அம்மாவிடம் சென்றேன்...
கங்கா : அம்மா....
வசந்தி : என்னடீ....என்னாச்சு...ஏன் இப்டி இருக்க...?
கங்கா : எனக்கு மாரு ரொம்ப வலிக்குதும்மா...?
வசந்தி : அது ஒன்னுமில்லடி...பயப்படாத...மூனு நாள நீ வழக்கமாக கறக்கற அளவு பால் வெளிய வரலல்ல...? அதான் பால் கட்டிருக்கும்...குழந்தைக்கு பால் கொடு சரியாகிடும்...
கங்கா : இல்லம்மா...குழந்தை குடிச்சாலும் வர மாட்டேங்குது...
வசந்தி : அப்போ அந்த மெசின வச்சு கறக்கலாம்ல...?
கங்கா : அதையும் தான் செஞ்சு பாத்தேன்மா...அது ரொம்ப கடுமையா இழுக்குது...இந்த நிலைல வலிதான் அதிகமாகுது....
வசந்தி : ம்ம்ம்....
அம்மா யோசித்துக் கொண்டே என்னைப் பார்த்தாள்....
வசந்தி : நான் ஒன்னு சொல்றேன் கேப்பியா...?
கங்கா : அதுக்குத்தானே வந்திருக்கேன்...சொல்லும்மா....
வசந்தி : இப்ப நீ இருக்குற சூழ்நிலைல...யாராவது உன் காம்புல வாய் வச்சு நல்லா பலமா அதே நேரத்துல மென்மாயாவும் நல்லா உறியணும்...அந்த நேரத்துல நீயும் உன்னோட மார நல்லா மசாஜ் பண்ற மாதிரி அமுக்கி பெசஞ்சு விடணும்...அப்போ தான் கட்டுன பால் கரைஞ்சு வெளிய வரும்....
கங்கா : குழந்தைதான் அப்படி உறிய மாட்டேங்குதே...மெஷினும் ரொம்ப ஹார்டா பண்ணுதுமா....
அம்மா மீண்டும் என்னை ஒருமுறை பார்த்து விட்டு...
வசந்தி : பேசாம உங்கப்பாவையே குடிக்க வச்சிடலாம்...
கங்கா : அம்மா...! என்னம்மா சொல்ற நீ....?
வசந்தி : ஆமாடி...வேற வழி இல்ல...இதுக்கு ஆஸ்பிட்டல் போனாலும் இதுமாதிரி ஏதாவதுதான் பண்ணுவாங்க...அதுக்கு இங்கயே பண்ணிடலாம்...
கங்கா : அதுக்காக...அப்பாகிட்ட நான் எப்டிம்மா....???
வசந்தி : என்னடி...ஏற்கனவே உன்னோட பால குடிச்சிட்டிருக்கறவர் தானே...? இப்போ அப்டியே நேரா குடிக்கப்போறார்...
கங்கா : இருந்தாலும் எப்டிம்மா...எனக்கு ஒரு மாதிரியா இருக்கு....
வசந்தி : உங்கப்பா குணமாக நீ ஒரு விசயம் செஞ்ச...இப்போ உனக்கு இது குணமாக உங்கப்பா இத செய்யுறதா எடுத்துக்கோடி...ஏன் இப்படி வலில கஷ்டப்படுற...
நான் என்ன சொல்வதென தெரியாமல் அமைதியாக முழிக்க...
வசந்தி : நீ உன் ரூமுக்கு போ....நான் அப்பாவ வரச் சொல்றேன்...
நான் அங்கேயே அமைதியாக நிக்க...
வசந்தி : சொன்னா கேளும்மா...உன் ரூமுக்கு போ....
இந்த முறை நான் அம்மா சொன்னதுக்கு மறுப்பேதும் சொல்லாமல் என்னுடைய ரூமுக்கு வந்துவிட்டேன்...
வசந்தி : என்னங்க....
தங்கதுரை : ம்ம்...
வசந்தி : கங்கா'க்கு மார்ல பால் கட்டிக்கிச்சுங்க...வலியால துடிக்குறா
தங்கதுரை : அச்சச்சோ...உடனே ஆஸ்பிட்டல் கெளம்புங்க...
வசந்தி : அதெல்லாம் தேவையில்ல...இங்க வீட்லயே சரி பண்ணிக்கலாம்...நீங்க தான் அதுக்கு உதவி பண்ணனும்...
தங்கதுரை : என்னடி உதவி அது இதுன்னு...என்ன பண்ணணும் சொல்லு....
சற்றே அமைதி காத்த வசந்தி...
வசந்தி : யாராவது ஒருத்தர் அவ மார்ல வாய் வச்சு நல்லா உறிஞ்சி எடுத்தாதான் அந்த கட்டுன பால் கரைஞ்சு வரும்...அதனால...
தங்கதுரை : அதனால...?
வசந்தி : அத நீங்கதான் பண்ணணும்ங்க...
தங்கதுரை : ஏய்...லூசாடி நீ...நான் எப்படி இத பண்றது....????
வசந்தி : இத பாருங்க...ஆபத்துக்கு எதும் பண்ணலாம்...அதுவும் நீங்க ஏற்கனவே அவளோட தாய்ப்பால குடிச்சிட்டு தான இருக்கீங்க..?
தங்கதுரை : அதுக்காக...அதுவும் இதுவும் ஒன்னா...???
வசந்தி : இங்க பாருங்க...உங்களுக்கு...உங்க உடம்புக்கு ஒரு பிரட்சனைனு வந்தப்போ, அவ நான் சொன்னத செஞ்சா....ஆனா நீங்க இப்போ அவளுக்கு ஒரு பிரட்சனை வந்திருக்கறப்போ, நீங்க தள்ளி நிக்கறீங்க...உங்க பொண்ணுக்காக இத நீங்க பண்ண மாட்டீங்களா...
தங்கதுரை : ஏய்...நான் அப்படி சொல்லலடி...நான் எப்படி....???
வசந்தி : இப்போ அவளோட வலிய தீர்க்க உங்களாளதான் முடியும்...அவள நான் அவ ரூம்ல இருக்க வச்சிருக்கேன்...இப்போ நீங்க போகணும்...நீங்க தான் இத பண்ணணும்...
தங்கதுரை அமைதியாக இருக்க...
வசந்தி : கங்கா ரொம்ப நேரமா வலியோட அவ ரூம்ல உங்களுக்காக வெயிட் பண்ணிட்டிருக்கா....
இதற்கு மேல் ஏதும் பேசாமல் தங்கதுரை தன் இளைய மகளின் அறையை நோக்கி நடந்தார்...
தொடரும்....பால் தொடர்ந்து ஊறும்....
இப்படி தினமும் என் பாலை குடித்து அப்பாவுக்கு உடல் நலம் மெல்ல மெல்ல நன்கு தேறி வந்தது...இதற்கிடையே எனது கணவர் ராம்குமார் வரும் நாட்களில் மட்டும், அவருக்குத் தெரியாமல் எனது பாலைப் பீச்சி அப்பாவுக்கு கொடுப்பது மட்டும் அந்த நாட்களில் கொஞ்சம் சிரமமாக இருந்தது...நான் எப்படியோ மறைவாக பீச்சி அம்மாவிடம் கொடுத்து விட்டேன்.
எனது குழந்தை மற்றும் அப்பா...இருவருக்குமான பாலை அடிக்கடி பீச்சியதால் எனது மார்பில் பால் அதிகமாக சுரக்க ஆரம்பித்தது...அதை அவ்வப்போது பீச்சுவது சற்று வேலையைக் கொடுத்தது...எனவே நான் அதற்காக பாலை பீச்சும் பம்ப்பிங் மெசின் ஒன்று ஆன்லைனில் ஆர்டர் செய்தேன்...
வசந்தி : கங்கா...இங்க வாடி...உனக்கு ஒரு பார்சல் வந்திருக்கு...
சொல்லிக்கொண்டே அதைப்பிரிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறாள்...நான் உள்ளே இருந்து வர...
வசந்தி : என்னடி இது பீடிங் பாட்டில் மாதிரி....ஆனா டியூப் எல்லாம் சொருகி இருக்கு....?
கங்கா : ம்ம்....அது பீடிங் பாட்டில் இல்லமா...எனக்கு...
வசந்தி : உனக்கா...?
கங்கா : ம்ம்....
அதற்கான தேவையை அம்மாவிடம் நான் சொல்ல....
வசந்தி : இதுக்கெல்லாம் மெசின் இருக்காடீ....நீங்கல்லாம் குழந்தையா இருந்தப்போ இதெல்லாம் இருந்திருந்தா நல்லாருந்திருக்கும்...
என அம்மா பெருமூச்சு விட...நான் அதை வாங்கிக் கொண்டு வந்து, நன்கு கழுவிவிட்டு அதை பயன்படுத்தி பார்த்தேன்...தேவையான சார்ஜரில் தான் இருந்தது...எனது இரண்டு முலைகளிலும் க்ளிப் போன்ற ட்யூப்பின் முனையை எனது காம்புகளில் வைத்து அழுத்த...அது என் முலைக்காம்புகளை நன்கு காற்றுப்புகாதவாறு கவ்விக் கொண்டது...அதன் பிறகு நான் கறவைப் பசுவைப் போல கையை ஊனியபடி நான்கு கால்களில் தரையில் நிற்க...அந்த மெசினின் சுவிட்சை போட்டதும், என் முலையை ஒரு உலுக்கு உலுக்கி என் காம்புகளை இழுத்து பாலை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தது...
ஆரம்பத்தில் மெதுவாக வர ஆரம்பித்த பால்...போகப்போக அந்த ட்யூப் முனைகள் எனது காம்பை முட்டி முட்டி உலுக்கி...நன்றாக உறிந்து நிறைய பாலை கறக்க ஆரம்பித்தது....எனது பாரம் குறைவதைப் போல நான் உணர ஆரம்பித்தேன்...அதே நேரம் இது ஏதொ விளையாட்டைப் போல எனக்கு தோன்றியது...எனக்குள் சில உணர்ச்சிகள் இதனால் தூண்டப்பட்டன...ஆனால் அது எனக்கு நன்றாக இருந்தது...ஒரு விதமான மயக்கத்தை எனக்கு அது உருவாக்கியது...அந்த ட்யூப்பின் முனை என் இரண்டு முலைகளையும் எந்தவொரு மென்மையும் இல்லாமல் சப்பி உலுக்கி வேகமாக எனது பாலைக் கறந்து கொண்டிருந்தது...நான் மூச்சுவாங்க அதனிடம் என் பாலை கொடுத்துக் கொண்டிருந்தேன்...இவ்வளவு வேகமாக என் முலைகளில் இருந்து பால் இதற்கு முன் வெளியேறியதே இல்லை...அது எனக்கு ஆச்சர்யமாக அதே நேரத்தில் நிம்மதியாகவும் இருந்தது...
வழக்கத்தை விட அதிகமாக பால் கறந்து வந்திருந்தது...அதை அம்மாவிடம் கொண்டு போய் கொடுத்து விட்டு வர...வழக்கம்போல் என்னையே கொண்டு போய் கொடுக்க சொன்னாள்...அப்ப்பாவின் அறைக்கு சென்றேன்...முன்பை போல இல்லை...அப்பா நன்றாக உடல் நலம் தேறிவிட்டார்....உடல் பூசியுமிருந்தார்...என்னிடமிருந்து பாலை வாங்கியவர் கட கடவென குடிக்க ஆரம்பித்தார்...அப்பாவுடைய உடலுக்குள் எனது பால் இறங்க இறங்க....எனது முலைக் காம்புகள் நன்கு விரைத்து எனது ஜாக்கெட்டை நிமிண்டின...ஒரு மாதிரி குறு குறுவென இருந்தது எனக்கு...ஏனோ அப்பாவை முகம் கொடுத்து என்னால் பார்க்க முடியவில்லை...எனது பாலை அவர் குடித்து முடித்தார்.
தங்கதுரை : உன்னாலதான் நான் சீக்கிரம் குணமானேனு நெனக்குறேன்...ரொம்ப நன்றிமா...
அப்பா என்னிடம் இப்படிச் சொனானதும் எனக்கு மனது நெக்குருகிப் போனது...
கங்கா : என்னப்பா நீங்க...இது என்னோட கடமை...நான் உங்க செல்லம்ங்கிறத மறந்துட்டீங்களா...? எனக்கு நீங்க எப்பவும் நல்லாருக்கணும்...அதுக்கான அத்தனையும் நான் செய்வேன்ப்பா....
அப்பா என்னைப் பார்த்து அன்போடு புன்னகைத்தார்....
அதன்பின் தினமும் இப்படி மெஷினில் பால் கறந்து அப்பாவை நிறைய குடிக்க வைத்தேன்...இன்னொரு பக்கம் அந்த மெஷின் எனக்கு ஒரு புதுவித சுகத்தை தினமும் எனக்கும் என் காம்புகளுக்கும் அளித்துக் கொண்டிருந்தது....அது வேறு யாரோ ஒருவர் எனது காம்புகளை வாய் வைத்து முரட்டுத்தனமாக உறிவது போல இருந்தது...எனது காம்புகள் அதனால் சற்று பெருத்து நீண்டன...சில சமயம் என்னுடய பால் அதிகமாக சுரந்து, மெஷின் இல்லாமலே என் காம்புகளில் பால் ஊற்ற ஆரம்பித்தது...
அந்த நேரங்களில் எனது காம்புகளில் மீண்டும் மெசினை இணைத்து பாலை கறந்து மார்பை சற்று வற்ற வைத்து விடுவேன்... அந்த மாதிரி நாட்களில் அம்மாவிடம் இரண்டு முறை பால் கறந்து தருவேன். அம்மாவும் "நல்லதுதான் இனி ரெண்டு நேரம் அப்பாவுக்கு கொடுக்கலாம்...இன்னும் வேகமா நல்லாகிடுவாரு" என்று என்னிடம் அம்மா சொன்னாள்...
அம்மா சொன்னது சரிதான்...தினமும் இரண்டு வேளை அப்பா எனது பாலைக் குடிக்க குடிக்க...அவர் மிக விரைவிலேயே இந்த 2 மாதத்தில் பழையபடி ஆகிவிட்டார்...அப்பாவுடைய உடல் புதிய பொலிவோடு கல்லைப் போல திடகாத்திரமானது...அம்மாவிற்கு மிகவும் சந்தோசம்...எனக்கு அதைவிட சந்தோசம்...அவர் குணமானது ஒருபுறம் மகிழ்ச்சியாக இருக்க...மறுபுறம் இனி என் குழந்தை பிறந்த பிறகுதான் அப்பாவிற்கு உடல்
நிலை சரியில்லை என யாரும் சொல்லமாட்டார்கள் என்ற சந்தோசம்...அதுவும் அவர் என்னுடைய முலைப் பாலைக் குடித்து தெம்பாகி விட்டார் என்பது எனக்கு பெருமையான உணர்வைத் தந்தது...
அப்பா பழையபடி வெளியே சென்று வர ஆரம்பித்தார்...ஊரில் உள்ளவர்கள் அவரை பார்த்து மீண்டும் பொறாமை கொண்டனர். அவருடைய தொழிலை மீண்டும் நன்றாக கவனிக்க ஆரம்பித்தார்...
இதன்பிறகு தான் வேறு சில விசயங்கள் உருவாகின....
எனது கணவர் ராம்குமார் வந்திருந்த ஒரு மூன்று நாட்கள் நான் வழக்கமான அளவைப் போல பாலைக் கறக்காமல் விட்டுவிட்டேன்...அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலை...என் கணவர் மீண்டும் கிளம்பிய பிறகு அதற்கு அடுத்த நாள்..எனக்கு மார்பில் கடுமையான வலி ஏற்பட்டது....நான் என் அம்மாவிடம் சென்றேன்...
கங்கா : அம்மா....
வசந்தி : என்னடீ....என்னாச்சு...ஏன் இப்டி இருக்க...?
கங்கா : எனக்கு மாரு ரொம்ப வலிக்குதும்மா...?
வசந்தி : அது ஒன்னுமில்லடி...பயப்படாத...மூனு நாள நீ வழக்கமாக கறக்கற அளவு பால் வெளிய வரலல்ல...? அதான் பால் கட்டிருக்கும்...குழந்தைக்கு பால் கொடு சரியாகிடும்...
கங்கா : இல்லம்மா...குழந்தை குடிச்சாலும் வர மாட்டேங்குது...
வசந்தி : அப்போ அந்த மெசின வச்சு கறக்கலாம்ல...?
கங்கா : அதையும் தான் செஞ்சு பாத்தேன்மா...அது ரொம்ப கடுமையா இழுக்குது...இந்த நிலைல வலிதான் அதிகமாகுது....
வசந்தி : ம்ம்ம்....
அம்மா யோசித்துக் கொண்டே என்னைப் பார்த்தாள்....
வசந்தி : நான் ஒன்னு சொல்றேன் கேப்பியா...?
கங்கா : அதுக்குத்தானே வந்திருக்கேன்...சொல்லும்மா....
வசந்தி : இப்ப நீ இருக்குற சூழ்நிலைல...யாராவது உன் காம்புல வாய் வச்சு நல்லா பலமா அதே நேரத்துல மென்மாயாவும் நல்லா உறியணும்...அந்த நேரத்துல நீயும் உன்னோட மார நல்லா மசாஜ் பண்ற மாதிரி அமுக்கி பெசஞ்சு விடணும்...அப்போ தான் கட்டுன பால் கரைஞ்சு வெளிய வரும்....
கங்கா : குழந்தைதான் அப்படி உறிய மாட்டேங்குதே...மெஷினும் ரொம்ப ஹார்டா பண்ணுதுமா....
அம்மா மீண்டும் என்னை ஒருமுறை பார்த்து விட்டு...
வசந்தி : பேசாம உங்கப்பாவையே குடிக்க வச்சிடலாம்...
கங்கா : அம்மா...! என்னம்மா சொல்ற நீ....?
வசந்தி : ஆமாடி...வேற வழி இல்ல...இதுக்கு ஆஸ்பிட்டல் போனாலும் இதுமாதிரி ஏதாவதுதான் பண்ணுவாங்க...அதுக்கு இங்கயே பண்ணிடலாம்...
கங்கா : அதுக்காக...அப்பாகிட்ட நான் எப்டிம்மா....???
வசந்தி : என்னடி...ஏற்கனவே உன்னோட பால குடிச்சிட்டிருக்கறவர் தானே...? இப்போ அப்டியே நேரா குடிக்கப்போறார்...
கங்கா : இருந்தாலும் எப்டிம்மா...எனக்கு ஒரு மாதிரியா இருக்கு....
வசந்தி : உங்கப்பா குணமாக நீ ஒரு விசயம் செஞ்ச...இப்போ உனக்கு இது குணமாக உங்கப்பா இத செய்யுறதா எடுத்துக்கோடி...ஏன் இப்படி வலில கஷ்டப்படுற...
நான் என்ன சொல்வதென தெரியாமல் அமைதியாக முழிக்க...
வசந்தி : நீ உன் ரூமுக்கு போ....நான் அப்பாவ வரச் சொல்றேன்...
நான் அங்கேயே அமைதியாக நிக்க...
வசந்தி : சொன்னா கேளும்மா...உன் ரூமுக்கு போ....
இந்த முறை நான் அம்மா சொன்னதுக்கு மறுப்பேதும் சொல்லாமல் என்னுடைய ரூமுக்கு வந்துவிட்டேன்...
வசந்தி : என்னங்க....
தங்கதுரை : ம்ம்...
வசந்தி : கங்கா'க்கு மார்ல பால் கட்டிக்கிச்சுங்க...வலியால துடிக்குறா
தங்கதுரை : அச்சச்சோ...உடனே ஆஸ்பிட்டல் கெளம்புங்க...
வசந்தி : அதெல்லாம் தேவையில்ல...இங்க வீட்லயே சரி பண்ணிக்கலாம்...நீங்க தான் அதுக்கு உதவி பண்ணனும்...
தங்கதுரை : என்னடி உதவி அது இதுன்னு...என்ன பண்ணணும் சொல்லு....
சற்றே அமைதி காத்த வசந்தி...
வசந்தி : யாராவது ஒருத்தர் அவ மார்ல வாய் வச்சு நல்லா உறிஞ்சி எடுத்தாதான் அந்த கட்டுன பால் கரைஞ்சு வரும்...அதனால...
தங்கதுரை : அதனால...?
வசந்தி : அத நீங்கதான் பண்ணணும்ங்க...
தங்கதுரை : ஏய்...லூசாடி நீ...நான் எப்படி இத பண்றது....????
வசந்தி : இத பாருங்க...ஆபத்துக்கு எதும் பண்ணலாம்...அதுவும் நீங்க ஏற்கனவே அவளோட தாய்ப்பால குடிச்சிட்டு தான இருக்கீங்க..?
தங்கதுரை : அதுக்காக...அதுவும் இதுவும் ஒன்னா...???
வசந்தி : இங்க பாருங்க...உங்களுக்கு...உங்க உடம்புக்கு ஒரு பிரட்சனைனு வந்தப்போ, அவ நான் சொன்னத செஞ்சா....ஆனா நீங்க இப்போ அவளுக்கு ஒரு பிரட்சனை வந்திருக்கறப்போ, நீங்க தள்ளி நிக்கறீங்க...உங்க பொண்ணுக்காக இத நீங்க பண்ண மாட்டீங்களா...
தங்கதுரை : ஏய்...நான் அப்படி சொல்லலடி...நான் எப்படி....???
வசந்தி : இப்போ அவளோட வலிய தீர்க்க உங்களாளதான் முடியும்...அவள நான் அவ ரூம்ல இருக்க வச்சிருக்கேன்...இப்போ நீங்க போகணும்...நீங்க தான் இத பண்ணணும்...
தங்கதுரை அமைதியாக இருக்க...
வசந்தி : கங்கா ரொம்ப நேரமா வலியோட அவ ரூம்ல உங்களுக்காக வெயிட் பண்ணிட்டிருக்கா....
இதற்கு மேல் ஏதும் பேசாமல் தங்கதுரை தன் இளைய மகளின் அறையை நோக்கி நடந்தார்...
தொடரும்....பால் தொடர்ந்து ஊறும்....
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
![[Image: gL9o4ui8_o.jpg]](https://images2.imgbox.com/bf/7c/gL9o4ui8_o.jpg)
![[Image: GZalr4ZP_o.gif]](https://images2.imgbox.com/ea/22/GZalr4ZP_o.gif)