Fantasy கிராம விதை

[abdulkathar395]

தொடர் சுருக்கம்....


இது என் மனதின் ஆழத்தில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு காட்டு கனவின் கதை. என் பெயர் கார்த்திக். வயது 28. நான் பிறந்து வளர்ந்த கிராமம் - திருவாலங்காடு. மேட்டு நிலங்களும், தென்னை மரங்களும், வயல் வெளிகளும் நிறைந்த அந்த சிறிய கிராமத்தில், என் உள்ளுக்குள் ஒரு வித்தியாசமான ஆசை எப்போதும் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது.
அந்த ஆசை என்னவென்றால் - இந்த கிராமத்தின் பெண்களை என் விதையால் நிரப்பி, அவர்களை தாயாக்க வேண்டும். அந்த கர்ப்பத்தின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவர்களை என்னோடு வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அவர்களின் மாறும் உடல், வளரும் வயிறு, பருக்கும் மார்பகங்கள் - இவை அனைத்தும் என்னை வெறியில் ஆழ்த்துகின்றன.
இந்த தொடரில் - ஒவ்வொரு பெண்ணும் ஒரு தனி கதை. சிலர் திருமணமான பெண்கள், சிலர் கன்னிப் பெண்கள், சிலர் பக்குவமான வயதுடைய பெண்கள். ஆனால் அனைவரும் என் காம வலையில் விழுகிறார்கள். என் விதையை தங்கள் வயிற்றில் தாங்குகிறார்கள்.
இது காமத்தின் கதை. விதையின் கதை. ஒரு ஆணின் ஆழமான ஆசையின் கதை.

[samns]

All the best
நீங்க எப்படி எழுத நினைக்கிறீர்களோ அப்படியே கொண்டு செல்லுங்கள்
கமெண்ட் கேட்டு கதையை மாற்ற வேண்டாம்

[alisabir064]

கதையின் கரு சுவையாக இருக்கும் என ஆவளுடன் இருக்கிறோம், தொடர்ந்து எழுத வாழ்த்துக்கள்

[abdulkathar395]

உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன். 

இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது இன்ஸ்டா ஐடி - gymhari3952025 அல்லது எனது ஜிமெயில் ஐடி - kinghari395; கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.

நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.

வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
பாகம் 1: மல்லிகா - பூத்த மரத்தின் இளம் கனி


மல்லிகா அக்கா என்னை எப்போதும் "கார்த்தி" என்று கூப்பிடுவாள்.

அந்த வார்த்தையில் ஒரு மென்மை இருந்தது. ஒரு உரிமை இருந்தது. என்னை விட பன்னிரண்டு வயது மூத்தவள். நாற்பது வயதை தொட்டுக் கொண்டிருக்கும் அந்த பெண்ணின் உடலில் காலம் வரைந்த கோடுகள் இருந்தன, ஆனால் அந்த கோடுகள் அவளை மேலும் அழகாக்கியிருந்தன.

அவளுக்கு இரண்டு பிள்ளைகள். மூத்தவன் ரவி - இப்போது கல்லூரியில் படிக்கிறான். இளையவள் பிரியா - பன்னிரண்டாம் வகுப்பு. இரண்டு பேரும் ஹாஸ்டலில் இருக்கிறார்கள். அவள் கணவன் முருகேசன் - கடலூரில் தொழிலாளியாக வேலை செய்கிறான். மாதம் ஒரு முறை வருவான், சில நாட்கள் இருந்துவிட்டு போய்விடுவான்.

அதாவது மல்லிகா அக்கா பெரும்பாலும் தனியாகவே இருக்கிறாள்.

அவள் வீடு என் வீட்டிற்கு நேர் எதிரே. காலையில் எழுந்திரிக்கும்போது அவள் வீட்டு வாசல் தெரியும். இரவு படுக்கும்போது அவள் வீட்டு விளக்கு அணைவது தெரியும். இந்த நெருக்கம் என் மனதில் என்ன செய்தது என்று எனக்கே தெரியாது.

ஆனால் ஒரு நாள் தெரிந்தது.

அது ஜூன் மாதம். மழைக்காலம் தொடங்கியிருந்தது. காலை ஆறு மணிக்கு எழுந்திருந்து வெளியே வந்தேன். குளிரான காற்று முகத்தில் அடித்தது. அப்போது பார்த்தேன்.

மல்லிகா அக்கா தன் வீட்டு முன்னால் கோலம் போட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அவள் அன்று அணிந்திருந்தது ஒரு மஞ்சள் நிற நைட்டி. மழை நேரத்தில் காற்று அந்த நைட்டியை உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டது. குனிந்து கோலம் போடும்போது அவளின் பின்புறம் தெளிவாக தெரிந்தது.

நாற்பது வயதிலும் அந்த உடல் எவ்வளவு நிறைவாக இருந்தது.

அவளின் இடுப்பு - அது ஒரு கலைஞன் வடிவமைத்த சிற்பம் போல இருந்தது. பிரசவம் ஆன பெண்ணின் இடுப்பில் வரும் அந்த விரிவு - அது என்னை ஒரு வித மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. அவளின் மார்பகங்கள் - இரண்டு குழந்தைகளுக்கு பால் கொடுத்த மார்பகங்கள் - அவை நைட்டியின் ஆடையில் அமுங்கி அழகாக இருந்தன.

அவள் என்னைப் பார்த்தாள். சிரித்தாள்.

"கார்த்தி, இவ்வளவு சீக்கிரம் எழுந்திருச்சே?" என்று சொன்னாள்.

அந்த குரல். அந்த சிரிப்பு. அந்த பார்வை.

என் உள்ளே ஏதோ கொளுந்துவிட்டு எரிந்தது.

அன்றிலிருந்து மல்லிகா அக்காவை நான் வேறு விதமாக பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.

என் அம்மா வெளியூரில் அக்காவின் வீட்டில் இருந்தாள் அந்த மாதம். அப்பா வேலை நிமித்தம் வேறு ஊரில். நான் தனியாக இருந்தேன். மல்லிகா அக்கா அதை கவனித்தாள்.

"கார்த்தி, சாப்பிட்டியா? வா, என் வீட்டிலேயே சாப்பிடு" என்று சொன்னாள்.

அன்றிலிருந்து தினமும் அவள் வீட்டில் சாப்பிட ஆரம்பித்தேன். சாப்பிடும்போது பேசுவோம். அவள் வாழ்க்கையைப் பற்றி சொல்வாள். கணவன் வராத தனிமையைப் பற்றி சொல்வாள். பிள்ளைகள் வெளியூரில் படிப்பதால் வீடு வெறிச்சோடி இருப்பதாக சொல்வாள்.

அந்த வார்த்தைகளில் ஒரு ஆசை மறைந்திருந்தது. ஒரு தாகம் இருந்தது.

நான் கேட்கும்போது அவள் மேலும் திறந்து பேசினாள்.

"கார்த்தி, நீ புரிஞ்சுக்குற மாதிரி வேற யாரும் புரிஞ்சுக்க மாட்டாங்க" என்று ஒரு நாள் சொன்னாள்.

அவள் கண்களில் ஏதோ இருந்தது. ஈரம் இருந்தது. ஆசை இருந்தது.

நான் அவள் கையை தொட்டேன். மெதுவாக. "அக்கா, நான் எப்பவும் இருக்கேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் என் கையை விலக்கவில்லை.

அது ஒரு வெள்ளிக்கிழமை இரவு. மழை கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. இடி இடித்தது. மின்சாரம் போயிருந்தது. மல்லிகா அக்கா என்னை கூப்பிட்டாள்.

"கார்த்தி, மின்சாரம் போச்சு. கொஞ்சம் வா" என்று சொன்னாள்.

நான் மெழுகுவர்த்தி எடுத்துக்கொண்டு அவள் வீட்டிற்கு போனேன். அவள் வீட்டில் மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் மட்டுமே இருந்தது. அந்த மஞ்சள் வெளிச்சத்தில் மல்லிகா அக்கா இன்னும் அழகாக தெரிந்தாள்.

அவள் அன்று அணிந்திருந்தது ஒரு பச்சை நிற சேலை. தலை விரிந்து இருந்தது. சேலையின் ஓரம் சரிந்திருந்தது. ரவிக்கை மேலே அவளின் மென்மையான தோல் தெரிந்தது.

"பயமா இருக்கு" என்று சொன்னாள் அவள்.

"என்னைப் பத்தி கவலைப்படாதீங்க அக்கா" என்று சொன்னேன்.

அவள் சிரித்தாள். "உனக்கு பயமில்லையா?"

"இல்லை."

"நீ இருக்கே, அதனால பயமில்லை" என்று சொன்னாள் அவள்.

அந்த வார்த்தைகள் என் நெஞ்சை தொட்டன. நான் அவளுக்கு அருகில் சோபாவில் உட்கார்ந்தேன். மழையின் சத்தம் வெளியே கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. உள்ளே மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் நடனமாடியது.

பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அவள் என் தோளில் சாய்ந்தாள். மெதுவாக. ஆனால் உறுதியாக.

நான் அசையவில்லை.

அவள் தலை என் தோளில் இருந்தது. அவளின் கூந்தலின் வாசம் என் மூக்கில் அடித்தது. மல்லிகை வாசம். அந்த வாசம் என் தலையை சுற்றியது.

என் கை மெதுவாக அவள் தோளை தழுவியது.

அவள் விலகவில்லை.

நிமிடங்கள் கடந்தன. மழை கொட்டியது. இடி இடித்தது. ஆனால் நாங்கள் இருவரும் அந்த நேரத்தில் இருந்தோம். வேறு எங்கும் போகவில்லை.

"கார்த்தி..." என்று அவள் சொன்னாள். குரல் மெல்லியதாக இருந்தது.

"ஆமா அக்கா..."

"நான் தப்பா நினைக்கல..." என்று சொன்னாள்.

அந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தம் புரிந்தது. என் நெஞ்சு வேகமாக அடித்தது.

"நானும் தப்பா நினைக்கல" என்று சொன்னேன்.

அவள் தலை உயர்த்தி என்னை பார்த்தாள். மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் அவள் கண்கள் மிளிர்ந்தன. அந்த கண்களில் ஆசை இருந்தது. தயக்கம் இருந்தது. ஆனால் தடுக்கும் சக்தி இல்லாத ஒரு இழுவை இருந்தது.

நான் குனிந்தேன். அவள் உதடுகளை என்னுடையதோடு சேர்த்தேன்.

அவள் கண்கள் மூடின.

அந்த முத்தம் மெதுவாக தொடங்கியது. ஆனால் வினாடிகளில் ஆழமானது. அவள் உதடுகள் மென்மையாக இருந்தன. சூடாக இருந்தன. நான் அவளின் உதட்டை இழுத்தேன். அவள் ஒரு சிறிய ஓசை எழுப்பினாள்.

"ம்ம்ம்..."

அந்த ஓசை என் உள்ளே ஒரு தீயை மூட்டியது.

என் கை அவள் கூந்தலில் புகுந்தது. விரல்கள் அவள் தலையை பற்றிக் கொண்டன. முத்தம் ஆழமானது. நாக்கு நாக்கோடு சந்தித்தது. அவள் ஒரு நடுக்கத்துடன் என்னை இழுத்துக் கொண்டாள்.

நான் அவளை விலகினேன். அவள் கண்கள் திறந்தன. மூச்சு வேகமாக ஓடியது.

"கார்த்தி..." என்று சொன்னாள். அந்த குரலில் கேள்வி இல்லை. ஆசை மட்டுமே இருந்தது.

"அக்கா..." என்று சொன்னேன்.

அவள் மீண்டும் என்னை நோக்கி வந்தாள். இந்த முறை அவளே முத்தமிட்டாள். தீவிரமாக. ஆவலாக. பன்னிரண்டு வயது மூத்தவள் - ஆனால் அந்த நேரத்தில் வயது என்ன என்று யாருக்கும் தெரியாது.

என் கைகள் அவள் முதுகில் சென்றன. சேலையின் ஊடே அவள் முதுகின் சூடு தெரிந்தது. நான் அவளை என்னோடு இழுத்தேன். அவள் என் மடியில் வந்தாள். அவளின் எடை என் மேல் விழுந்தது. அந்த எடை - அந்த நிறைவான பெண்ணின் எடை - என்னை மேலும் வெறியில் ஆழ்த்தியது.

"அக்கா, உன்னை நான் நெறைய நாளா..." என்று ஆரம்பித்தேன்.

"சும்மா இரு" என்று அவள் என் வாயை தன் உதட்டால் மூடினாள்.

அவள் என் மடியில் இருந்தாள். நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். என் கைகள் அவள் முதுகின் வழியாக கீழே சென்றன. சேலையின் மேல் அவளின் இடுப்பை தொட்டேன். அந்த இடுப்பின் வளைவு என் கைகளுக்கு அளவாக இருந்தது.

"ம்ம்..." என்று அவள் என் முத்தத்தில் ஓசை எழுப்பினாள்.

என் கைகள் மேலே சென்றன. அவளின் ரவிக்கை கொக்கிகளை தேடின. ஒவ்வொன்றாக கழற்றினேன். அவள் ஒரு கணம் நிறுத்தினாள்.

"கார்த்தி..." என்று சொன்னாள்.

"அக்கா, வேண்டாம்னா சொல்லு" என்று சொன்னேன். உண்மையிலேயே சொன்னேன்.

அவள் ஒரு கணம் என்னை பார்த்தாள். பிறகு தானே ரவிக்கையை தோளில் இருந்து இறக்கினாள்.

மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் மல்லிகா அக்காவின் மார்பகங்கள் தெரிந்தன.

என் மூச்சு நின்றது.

அவள் மார்பகங்கள் - அவை பெரியதாக இருந்தன. கனமாக இருந்தன. இரண்டு குழந்தைகளுக்கு பால் கொடுத்த மார்பகங்கள் - அவற்றில் ஒரு முதிர்ச்சி இருந்தது. காம்புகள் கருமையாக இருந்தன. பெரியதாக இருந்தன. அந்த மார்பகங்களை பார்க்கும்போது என் உள்ளே ஒரு ஆழமான இழுவை உணர்ந்தேன்.

நான் என் கைகளை நீட்டினேன். அவளின் மார்பகங்களை மெதுவாக பற்றிக் கொண்டேன்.

"ஆஹ்..." என்று அவள் ஓசை எழுப்பினாள்.

அந்த ஓசை என் காதில் தேன் போல விழுந்தது.

நான் அவளின் மார்பகங்களை கைகளில் வாரி எடுத்தேன். அவை என் கைகளில் நிரம்பின. அமுக்கினேன். மெதுவாக. பிறகு கொஞ்சம் வலுவாக.

"கார்த்தி... ஆஹ்... மெதுவா..." என்று சொன்னாள்.

நான் குனிந்து அவளின் காம்பை வாயில் வைத்தேன். சூப்பினேன். மெதுவாக. அவளின் உடல் ஒரு நடுக்கத்துடன் கம்பித்தது.

"ஆஹ்... கார்த்தி... அய்யோ..." என்று சொன்னாள்.

நான் விடவில்லை. நாக்கால் அவளின் காம்பை வட்டமாக சுற்றினேன். பல்லால் மெதுவாக கடித்தேன். அவள் என் தலையை தன் மார்பில் அழுத்திக் கொண்டாள்.

"இன்னும்... இன்னும்..." என்று கிசுகிசுத்தாள்.

நான் மற்றொரு மார்பகத்திற்கு போனேன். அதை கையில் வாரி எடுத்து காம்பை வாயில் வைத்தேன். அவள் கூந்தல் என் முகத்தில் சரிந்தது. அவளின் மார்பகங்களின் வாசம் - அது ஒரு தாய்மையின் வாசம். ஒரு பெண்மையின் வாசம். அந்த வாசம் என்னை மேலும் வெறியில் ஆழ்த்தியது.

நான் அவளை மெதுவாக சோபாவில் படுக்க வைத்தேன். மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் அவள் படுத்திருந்தாள். சேலை இடுப்பில் இருந்தது. மேல் உடல் திறந்திருந்தது.

அவள் அழகாக இருந்தாள்.

நான் அவளின் சேலையை மெதுவாக இழுத்தேன். அவள் என்னை பார்த்தாள். கண்களில் தயக்கம் இருந்தது. ஆனால் தடுக்கவில்லை.

சேலை விலகியது. அடியில் பாவாடை இருந்தது. அதையும் இழுத்தேன். மல்லிகா அக்கா இப்போது என் கண்கள் முன்னே முழுமையாக இருந்தாள்.

நான் ஒரு கணம் பார்த்தேன்.

அவளின் வயிறு - இரண்டு குழந்தைகளை சுமந்த வயிறு - அதில் ஒரு மென்மை இருந்தது. சற்று நீண்ட தோல். அந்த வயிற்றில் வாழ்க்கையின் கோடுகள் இருந்தன. அந்த கோடுகள் அழகாக இருந்தன. என்னை ஒரு வித மயக்கத்தில் ஆழ்த்தின.

அவளின் இடுப்பு - அது பரந்திருந்தது. பிரசவமான பெண்ணின் இடுப்பு. அந்த அகலம் என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.

நான் குனிந்து அவளின் வயிற்றில் முத்தமிட்டேன்.

"ஆஹ்..." என்று அவள் ஓசை எழுப்பினாள்.

வயிற்றில் முத்தமிட்டேன். தொப்புளில் நாக்கை வைத்தேன். அவள் உடல் நடுங்கியது.

"கார்த்தி... என்ன பண்றே..." என்று சொன்னாள்.

நான் மேலே சென்று அவளின் முகத்தை பார்த்தேன். "அக்கா, நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் கண்களில் நீர் வந்தது. "நீ என்னோட பையன் வயசு..." என்று சொன்னாள்.

"வயசு ஒரு எண்ணு மட்டுமே" என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். இறுக்கமாக. நெஞ்சோடு நெஞ்சு சேர்ந்தது.

நான் மெதுவாக அவளின் கால்களுக்கு இடையே சென்றேன். அவள் கண்கள் மூடியிருந்தன. மூச்சு வேகமாக ஓடியது.

என் விரல்கள் அவளின் மென்மையான உள்ளே சென்றன.

"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்..." என்று அவள் கூவினாள்.

அவள் ஈரமாக இருந்தாள். அவளின் உடல் தயாராக இருந்தது. என் விரல்கள் மெதுவாக அசைந்தன. அவள் இடுப்பு என்னை நோக்கி வந்தது.

"இன்னும்... இன்னும்..." என்று கிசுகிசுத்தாள்.

நான் வேகமாக அசைந்தேன். அவள் ஓசை மேலும் உயர்ந்தது. மழையின் சத்தம் வெளியே இருந்தது. உள்ளே அவளின் ஓசை மட்டுமே கேட்டது.

சில நிமிடங்களில் அவள் ஒரு நடுக்கத்துடன் உச்சத்தை அடைந்தாள்.

"ஆஹ்... ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்..." என்று சொன்னாள்.

அவளின் உடல் சில வினாடிகள் நடுங்கியது. பிறகு தளர்ந்தது.

நான் அவளை பார்த்தேன். அவள் கண்கள் திறந்தன. முகத்தில் ஒரு திருப்தி இருந்தது. ஒரு நிறைவு இருந்தது.

"கார்த்தி..." என்று சொன்னாள்.

"அக்கா..."

"இன்னும் வேணும்" என்று சொன்னாள்.

அந்த வார்த்தைகள் என் உள்ளே ஒரு வெடிப்பை உண்டாக்கின.

நான் என் ஆடைகளை கழற்றினேன். அவள் என்னை பார்த்தாள். என் உடலை பார்த்தாள். கண்களில் ஒரு தீ மூண்டது.

"வா" என்று சொன்னாள்.

நான் அவளுக்கு மேலே சென்றேன். அவளின் கால்களுக்கு இடையே நிலை கொண்டேன். அவளின் கண்களை பார்த்தேன்.

"அக்கா, வலிக்கும்னா சொல்லு" என்று சொன்னேன்.

அவள் சிரித்தாள். "கார்த்தி, நான் இரண்டு பிள்ளை பெத்தவள். வலிக்காது" என்று சொன்னாள்.

நான் மெதுவாக நுழைந்தேன்.

அவளின் வெப்பம் என்னை சூழ்ந்தது. அவளின் உள்ளே நான் நுழைந்தது - அந்த உணர்வு வார்த்தைகளில் சொல்ல முடியாதது. அவள் ஒரு ஆழமான ஓசை எழுப்பினாள்.

"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்..." என்று சொன்னாள்.

நான் முழுவதும் நுழைந்தேன். ஒரு கணம் நின்றேன். அவளின் உடலை உணர்ந்தேன். அவளின் வெப்பத்தை உணர்ந்தேன்.

பிறகு அசையத் தொடங்கினேன்.

மெதுவாக ஆரம்பித்தேன். அவள் என் தாளத்தோடு இயைந்தாள். அவளின் கைகள் என் முதுகில் பற்றிக் கொண்டன. நகங்கள் என் தோலில் பட்டன.

"இன்னும் வேகமா..." என்று சொன்னாள்.

நான் வேகமாகினேன். அவள் ஓசை மேலும் உயர்ந்தது. மழையின் சத்தம் வெளியே. உள்ளே அவளின் ஓசை. மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் நடனமாடியது.

அவளின் மார்பகங்கள் என் அசைவில் ஆடின. நான் குனிந்து அவளின் காம்பை வாயில் வைத்தேன். சூப்பினேன். அவள் கத்தினாள்.

"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்... இன்னும்..."

நான் வேகமாக அசைந்தேன். ஆழமாக சென்றேன். அவளின் உடல் என்னோடு இயைந்து நடனமாடியது.

"கார்த்தி... ஆஹ்... அய்யோ... ஆஹ்..."

நான் அவளை இறுக்கமாக கட்டியணைத்தேன். அவளின் இடுப்பை பற்றிக் கொண்டேன். அந்த பரந்த இடுப்பை என் கைகளில் வாரி எடுத்தேன். இன்னும் ஆழமாக சென்றேன்.

அவள் உச்சத்தை நோக்கி ஓடினாள்.

"ஆஹ்... ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்... வருதுடா..." என்று கூவினாள்.

அவளின் உடல் நடுங்கியது. என்னை இறுக்கமாக பற்றிக் கொண்டாள். அவளின் உள்ளே ஒரு இறுக்கம் உணர்ந்தேன்.

நான் அந்த நேரத்தில் என் உள்ளே ஒரு கேள்வி எழுந்தது.

கர்ப்பம்.

அந்த வார்த்தை என் மனதில் தோன்றியது. அவளை கர்ப்பமாக்க வேண்டும் என்ற ஆசை. அந்த ஆசை என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.

நான் இன்னும் வேகமாக அசைந்தேன். என் உச்சம் வந்தது. நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். என் விதை அவளுக்குள் சென்றது.

"ஆஹ்..." என்று நான் ஓசை எழுப்பினேன்.

அவளும் அதே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தாள்.

இருவரும் ஒரே நேரத்தில். அந்த உணர்வு - அது அலாதியானது.

நாங்கள் இருவரும் சோபாவில் படுத்திருந்தோம். அவள் என் நெஞ்சில் தலை வைத்திருந்தாள். நான் அவளின் கூந்தலில் விரல்களை ஓட்டினேன்.

மழை இன்னும் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. மெழுகுவர்த்தி கொஞ்சம் தணிந்திருந்தது.

"கார்த்தி..." என்று அவள் சொன்னாள்.

"ஆமா அக்கா."

"நான் தப்பு பண்ணிட்டேனா?" என்று கேட்டாள்.

நான் அவளை இறுக்கமாக கட்டியணைத்தேன். "இல்லை அக்கா. இது தப்பே இல்லை."

அவள் சில நேரம் மௌனமாக இருந்தாள். "உன்னோட... உள்ளே விட்டே..." என்று சொன்னாள்.

"ஆமா" என்று சொன்னேன்.

"கர்ப்பமாகிடுவேன்னா..." என்று சொன்னாள்.

என் மனதில் அந்த வார்த்தை ஒரு தீயை மூட்டியது. ஆனால் வெளியே அமைதியாக இருந்தேன்.

"பயப்படாதே அக்கா" என்று சொன்னேன்.

அவள் ஒரு கணம் மௌனமாக இருந்தாள். "ஆனா... ஒரு வேளை..." என்று ஆரம்பித்தாள்.

"என்ன?"

"ஒரு வேளை ஆகிட்டா... நீ விட மாட்டே தானே?" என்று கேட்டாள்.

அந்த கேள்வியில் ஒரு ஆசை இருந்தது. ஒரு தாகம் இருந்தது.

"ஒருநாளும் விட மாட்டேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை இறுக்கமாக கட்டியணைத்தாள்.

அன்றிலிருந்து மல்லிகா அக்காவும் நானும் நெருங்கினோம். தினமும் இரவு நான் அவள் வீட்டிற்கு போவேன். அல்லது அவள் என் வீட்டிற்கு வருவாள். கிராமத்தில் யாரும் சந்தேகிக்கவில்லை. நாங்கள் அண்டை வீட்டினர். பேசுவது இயற்கையானது.

ஆனால் உள்ளே நடந்தது வேறு.

ஒவ்வொரு இரவும் வேறு வேறு விதமாக இருந்தது. சில நேரம் மெதுவாக. சில நேரம் வேகமாக. சில நேரம் அவள் மேலே வருவாள். சில நேரம் நான் பின்னால் போவேன்.

அவளின் உடல் என் கைகளுக்கு பழகியது. என் உடல் அவளுக்கு பழகியது.

ஒரு நாள் காலையில் அவள் என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்தி, வா" என்று சொன்னாள்.

நான் போனேன். அவள் கையில் ஒரு பெட்டி இருந்தது.

"என்ன அக்கா?"

அவள் ஒரு pregnancy test kit காட்டினாள்.

என் மனதில் ஒரு துடிப்பு உணர்ந்தேன்.

"பண்ணியாச்சா?" என்று கேட்டேன்.

அவள் தலையை ஆட்டினாள். "இரண்டு lines வந்தது" என்று சொன்னாள்.

நான் ஒரு கணம் மௌனமாக நின்றேன்.

***************
நன்றி...

[abdulkathar395]

உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன். 

இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது இன்ஸ்டா ஐடி - gymhari3952025 அல்லது எனது ஜிமெயில் ஐடி - kinghari395; கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.

நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.

வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
இரண்டு lines. Positive.
மல்லிகா அக்கா கர்ப்பமாகி விட்டாள்.
என் உள்ளே ஒரு வித்தியாசமான உணர்வு வந்தது. மகிழ்ச்சி இல்லை. பயம் இல்லை. ஒரு ஆழமான திருப்தி இருந்தது. ஒரு நிறைவு இருந்தது.
என் விதை அவளுக்குள் வேரூன்றியது.
"அக்கா..." என்று சொன்னேன்.
அவள் என் கண்களை பார்த்தாள். "நீ சொன்னே - விட மாட்டேன்னு" என்று சொன்னாள்.
"சொன்னேன். விட மாட்டேன்" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். நான் அவளை இறுக்கமாக பற்றிக் கொண்டேன். அவளின் வயிறு என் வயிற்றோடு சேர்ந்தது. அந்த வயிற்றில் என் விதை இருந்தது.
அன்றிலிருந்து மல்லிகா அக்காவுடன் இருப்பது வேறு விதமாக மாறியது.
அவளின் உடல் மாறத் தொடங்கியது. மாதங்கள் கடந்தன. அவளின் வயிறு வளர்ந்தது. அவளின் மார்பகங்கள் பருத்தன. அவளின் முகம் ஒரு வித பொலிவை பெற்றது.
கர்ப்பிணி பெண்ணின் அழகு வேறு விதமானது. அது ஒரு முழுமையின் அழகு. ஒரு தாய்மையின் அழகு.
மல்லிகா அக்கா அந்த அழகில் இருந்தாள்.
இரண்டாம் மாதத்தில்.
அவளுக்கு காலையில் வாந்தி வந்தது. என் தோளில் சாய்ந்தாள். "கார்த்தி, கஷ்டமா இருக்கு" என்று சொன்னாள்.
"தாங்கிக்கோ அக்கா" என்று சொன்னேன்.
அன்று இரவு அவள் ஒரு விதமாக இருந்தாள். "கார்த்தி, உனக்கு வேணுமா?" என்று கேட்டாள்.
"அக்கா, நீ கஷ்டமா இருக்கே..."
"நான் கேட்டேன். வேணுமா?" என்று மீண்டும் கேட்டாள்.
நான் அவளை பார்த்தேன். அவள் கண்களில் ஆசை இருந்தது.
"வேணும்" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை படுக்கையில் இழுத்தாள். "மெதுவா பண்ணு" என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக அவளை அணைந்தேன். அவளின் வயிறு கொஞ்சம் வளர்ந்திருந்தது. அந்த வயிற்றை கை வைத்து தொட்டேன். உள்ளே என் விதை வேரூன்றியிருந்தது.
"அக்கா, நான் இதை உணர்றேன்" என்று சொன்னேன்.
அவள் என் கையை வயிற்றில் வைத்துக் கொண்டாள். "நானும் உணர்றேன்" என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக அவளோடு சேர்ந்தேன். கர்ப்பிணி பெண்ணோடு. அந்த உணர்வு - அது வேறு விதமானது. அவளின் உள்ளே ஒரு வாழ்வு இருந்தது. என் விதையால் உண்டான வாழ்வு.
"ம்ம்ம்... கார்த்தி... ம்ம்ம்..." என்று அவள் ஓசை எழுப்பினாள்.
நான் மெதுவாக அசைந்தேன். அவளை வலிக்காமல் பார்த்துக் கொண்டேன். அவளின் மார்பகங்கள் இன்னும் பருத்திருந்தன. காம்புகள் கருமையாக இருந்தன. நான் அவற்றை மெதுவாக தொட்டேன்.
"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்..." என்று சொன்னாள்.
"வலிக்குதா?" என்று கேட்டேன்.
"இல்லை. நல்லா இருக்கு" என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக தொடர்ந்தேன். அவளின் வயிற்றை கையால் தடவிக் கொண்டே அசைந்தேன். அந்த உணர்வு - கர்ப்பிணி பெண்ணோடு, அவளுக்குள் என் குழந்தை இருக்கும்போது - அது ஒரு ஆழமான தொடர்பின் உணர்வு.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். மீண்டும்.
மூன்றாம் மாதத்தில் மல்லிகா அக்காவின் உடல் தெளிவாக மாறியது.
வயிறு வளர்ந்திருந்தது. மார்பகங்கள் இன்னும் பெரியதாகியிருந்தன. அவளின் தோல் ஒரு வித பொலிவை பெற்றிருந்தது. கர்ப்பகால ஒளி அவள் முகத்தில் தெரிந்தது.
ஒரு இரவு அவள் என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்தி, என்னோட மார்ப பாரு" என்று சொன்னாள்.
நான் பார்த்தேன். அவளின் மார்பகங்கள் இன்னும் பெரிதாகியிருந்தன. காம்புகள் கருமையாகி பெரியதாகியிருந்தன. அவளின் மார்பகங்களில் நீல நரம்புகள் தெரிந்தன.
"அழகா இருக்கு அக்கா" என்று சொன்னேன்.
அவள் சிரித்தாள். "கார்த்தி, இது உனக்காக தான்" என்று சொன்னாள்.
"என்னன்னு?"
"இந்த மார்ப. இந்த வயிறு. எல்லாம் உனக்காக தான்" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் வயிறு என் வயிற்றில் அழுந்தியது. உள்ளே வாழும் உயிர் இருந்தது.
"அக்கா, நான் எப்பவும் உன்னோட" என்று சொன்னேன்.
அன்று இரவு நாங்கள் வேறு விதமாக இருந்தோம். அவள் மேலே வந்தாள். என் மேல் அமர்ந்தாள். வயிறு வளர்ந்திருந்தது. ஆனால் அவள் கவலைப்படவில்லை.
"இப்படி பண்ணா குழந்தைக்கு..." என்று கேட்டேன்.
"பரவாயில்லை. நான் தான் பெத்தவள். தெரியும்" என்று சொன்னாள்.
அவள் என் மேல் அமர்ந்தாள். என்னை உள்ளே வாங்கிக் கொண்டாள். அவளின் வயிறு அவளுக்கும் எனக்கும் இடையே இருந்தது. அந்த வயிற்றை நான் கையால் தடவிக் கொண்டிருந்தேன்.
அவள் மெதுவாக அசைந்தாள். மேலும் கீழும். அவளின் மார்பகங்கள் அசைந்தன. நான் அவற்றை கையால் தாங்கிக் கொண்டேன்.
"ம்ம்ம்... கார்த்தி... ம்ம்ம்..." என்று சொன்னாள்.
நான் அவளின் இடுப்பை பற்றிக் கொண்டேன். அந்த பரந்த இடுப்பு. அந்த வளர்ந்த வயிறு. அந்த பருத்த மார்பகங்கள். இவை அனைத்தும் என்னை வெறியில் ஆழ்த்தின.
அவள் வேகமாக அசைந்தாள். நான் அவளின் இடுப்பை இறுக்கமாக பற்றிக் கொண்டேன்.
"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்... வருதுடா..." என்று கூவினாள்.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளை பின்னால் இருந்து கட்டியணைத்தேன். வயிற்றை கையால் தடவியபடி விட்டேன்.
மல்லிகா அக்காவின் கணவன் முருகேசன் வந்தான். திடீரென்று. வழக்கமான நேரத்திற்கு முன்பே.
நான் கவலைப்பட்டேன். ஆனால் மல்லிகா அக்கா அமைதியாக இருந்தாள்.
"கார்த்தி, பயப்படாதே" என்று சொன்னாள்.
"ஆனா..."
"அவனுக்கு தெரியாது. என்னோட கணக்கு நான் பாத்துக்குவேன்" என்று சொன்னாள்.
முருகேசன் வந்தான். மல்லிகா அக்கா அவனிடம் கர்ப்பம் என்று சொன்னாள். அவன் மகிழ்ந்தான். ஆனால் அவன் ஒரு வாரம் மட்டுமே இருந்தான். வேலை காரணமாக போய்விட்டான்.
அந்த வாரம் நான் மல்லிகா அக்காவை பார்க்கவில்லை. தூரத்தில் இருந்தேன்.
ஆனால் அவன் போனதும் அவள் என்னை கூப்பிட்டாள்.
"கார்த்தி, வா" என்று சொன்னாள்.
நான் போனேன். அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். "ஒரு வாரம் உன்னை பாக்கலே" என்று சொன்னாள்.
"நானும் பாக்கலே" என்று சொன்னேன்.
அன்று இரவு நாங்கள் நீண்ட நேரம் இருந்தோம். அவளுக்கு ஆசை அதிகமாக இருந்தது. கர்ப்பகால ஹார்மோன்கள் அவளை வேறு விதமாக மாற்றியிருந்தன.
"கார்த்தி, கர்ப்பமா இருக்கும்போது ஆசை அதிகமா இருக்கு" என்று சொன்னாள்.
"ஆமா?" என்று சொன்னேன்.
"ஆமா. எனக்கு தினமும் வேணும்" என்று சொன்னாள்.
நான் சிரித்தேன். "சரி அக்கா" என்று சொன்னேன்.
அன்று இரவு அவளுக்கு எத்தனை முறை வேண்டும் என்று கேட்டாள். நான் அவளை திருப்திப்படுத்தினேன். ஒவ்வொரு முறையும் அவளின் வளர்ந்த வயிற்றை தடவியபடி இருந்தேன்.
ஐந்தாம் மாதத்தில் மல்லிகா அக்காவின் வயிறு தெளிவாக தெரிந்தது. அவள் நடக்கும்போது ஒரு வித கம்பீரம் இருந்தது. கர்ப்பிணி பெண்ணின் நடை.
ஒரு இரவு அவள் என்னை கூப்பிட்டாள்.
"கார்த்தி, குழந்தை உதைக்குது" என்று சொன்னாள்.
நான் அவள் வயிற்றில் கை வைத்தேன். ஒரு மெல்லிய அசைவு உணர்ந்தேன்.
என் உள்ளே ஒரு வித்தியாசமான உணர்வு வந்தது. இது என் விதையால் உண்டான உயிர். இது என் குழந்தை.
"அக்கா..." என்று சொன்னேன்.
"என்ன?"
"இது..." என்று ஆரம்பித்தேன்.
"ஆமா. இது உன்னோட" என்று அவள் சொன்னாள்.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் வயிற்றோடு. உள்ளே இருக்கும் உயிரோடு.
அன்று இரவு நாங்கள் மிகவும் மெதுவாக இருந்தோம். அவளின் வயிற்றை கவனமாக பார்த்துக் கொண்டோம். ஆனால் காமம் குறையவில்லை. மல்லிகா அக்காவின் ஆசை குறையவில்லை.
"கார்த்தி, கர்ப்பமா இருக்கும்போது இப்படி இருக்கலாமா?" என்று கேட்டாள்.
"ஆமா அக்கா. கவலையில்லை" என்று சொன்னேன்.
"ஆனா குழந்தைக்கு..."
"ஒன்னும் ஆகாது. நீ சரியா கவனிச்சா பரவாயில்லை" என்று சொன்னேன்.
அவள் நம்பினாள். நான் அவளை மெதுவாக, கவனமாக திருப்திப்படுத்தினேன்.
ஆறாம் மாதத்தில் அவளின் வயிறு மேலும் வளர்ந்தது. நேரடியாக முன்னால் இருந்து கஷ்டமாக இருந்தது. ஆனால் மல்லிகா அக்கா ஒரு வழி கண்டுபிடித்தாள்.
"கார்த்தி, பின்னால் வா" என்று சொன்னாள்.
அவள் படுக்கையில் பக்கவாட்டில் படுத்தாள். நான் அவள் பின்னால் நின்றேன். அவளின் வளர்ந்த வயிற்றை தடவியபடி பின்னால் இருந்து சேர்ந்தேன்.
அந்த உணர்வு - அது அலாதியானது. அவளின் வயிறு என் கைகளில் இருந்தது. உள்ளே குழந்தை இருந்தது. நான் அவளோடு சேர்ந்திருந்தேன்.
"ம்ம்ம்... கார்த்தி... ம்ம்ம்..." என்று அவள் ஓசை எழுப்பினாள்.
நான் மெதுவாக அசைந்தேன். அவளின் வயிற்றை கையால் தடவியபடி. அவளின் மார்பகங்கள் - இப்போது அவை மிகவும் பெரியதாகியிருந்தன - என் மற்ற கையில் இருந்தன.
"அக்கா, உன்னோட மார்ப..." என்று சொன்னேன்.
"என்ன ஆச்சு?" என்று கேட்டாள்.
"இன்னும் பெரிசா ஆகிடுச்சு" என்று சொன்னேன்.
"ஆமா. பால் வரும்போது இன்னும் பெரிசாகும்" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளின் காம்பை மெதுவாக தொட்டேன். அவள் ஒரு ஓசை எழுப்பினாள்.
"ம்ம்ம்... கார்த்தி... அந்த இடம் இப்போ ரொம்ப sensitive-ஆ இருக்கு..." என்று சொன்னாள்.
"சரி, மெதுவா பண்றேன்" என்று சொன்னேன்.
நான் மிகவும் மெதுவாக அவளின் காம்பை தொட்டேன். அவள் ஒரு ஆழமான ஓசை எழுப்பினாள்.
"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்... அது... அது..."
நான் தொடர்ந்தேன். மெதுவாக. பின்னால் இருந்து அசைந்தேன். அவளின் வயிற்றை தடவினேன். அவளின் மார்பகத்தை மெதுவாக தொட்டேன்.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். மீண்டும்.
அவளின் வயிற்றில் கை வைத்திருந்தேன். உள்ளே குழந்தை அசைந்தது.
அந்த நேரத்தில் என் மனதில் ஒரு ஆழமான நிறைவு உணர்ந்தேன்.
ஏழாம் மாதத்தில் ஒரு காலை. நான் மல்லிகா அக்காவின் வீட்டில் இருந்தேன். அவள் இன்னும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
காலை வெளிச்சம் ஜன்னல் வழியாக வந்தது. அந்த வெளிச்சத்தில் மல்லிகா அக்காவை பார்த்தேன்.
அவள் பக்கவாட்டில் படுத்திருந்தாள். வயிறு வளர்ந்திருந்தது. மார்பகங்கள் பருத்திருந்தன. முகத்தில் ஒரு அமைதி இருந்தது. தூக்கத்தில் ஒரு அழகு இருந்தது.
நான் அவளின் வயிற்றில் மெதுவாக கை வைத்தேன். குழந்தை அசைந்தது.
என் மனதில் ஒரு எண்ணம் வந்தது.
இந்த கிராமத்தில் இன்னும் எத்தனை பெண்கள் இருக்கிறார்கள். இன்னும் எத்தனை பேரை என் விதையால் நிரப்பலாம்.
அந்த எண்ணம் என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.
ஆனால் அந்த நேரத்தில் மல்லிகா அக்கா கண்களை திறந்தாள். என்னை பார்த்தாள். சிரித்தாள்.
"கார்த்தி, எவ்வளவு நேரமா பாக்குற?" என்று கேட்டாள்.
"நிறைய நேரம்" என்று சொன்னேன்.
"என்ன பாக்குற?"
"உன்னை" என்று சொன்னேன்.
அவள் என் கையை தன் வயிற்றில் வைத்துக் கொண்டாள். "இது உன்னோட" என்று சொன்னாள்.
"ஆமா" என்று சொன்னேன்.
"கார்த்தி, நீ இந்த கிராமத்தை விட்டு போக மாட்டேன்னு சொல்லு" என்று கேட்டாள்.
"போக மாட்டேன்" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். அவளின் வளர்ந்த வயிறு என் வயிற்றோடு சேர்ந்தது.
எட்டாம் மாதத்தில் மல்லிகா அக்கா மிகவும் அழகாக இருந்தாள்.
அவளின் வயிறு முழுவதும் வளர்ந்திருந்தது. நடக்கும்போது ஒரு வித கம்பீரம். அவளின் மார்பகங்கள் இப்போது பால் வரத் தொடங்கியிருந்தன. சில நேரம் கசியும்.
ஒரு இரவு நான் அவளின் மார்பகத்தை வாயில் வைத்தேன். சூப்பினேன். அவள் ஒரு ஓசை எழுப்பினாள்.
"கார்த்தி... பால் வருதுடா..." என்று சொன்னாள்.
நான் விடவில்லை. மெதுவாக சூப்பினேன். அவளின் பால் என் வாயில் வந்தது. இனிக்கும் சுவை.
"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்..." என்று அவள் ஓசை எழுப்பினாள்.
நான் சூப்பிக் கொண்டிருந்தேன். அவள் என் தலையை தன் மார்பில் அழுத்திக் கொண்டாள்.
"கார்த்தி, நீ குழந்தை மாதிரி..." என்று சொன்னாள்.
நான் சிரித்தேன். அவளின் மார்பகத்தை விட்டேன். "அக்கா, நான் குழந்தை இல்லை" என்று சொன்னேன்.
"ஆமா. நீ என்னோட ஆண்" என்று சொன்னாள்.
அந்த வார்த்தைகள் என் நெஞ்சை தொட்டன.
அன்று இரவு நாங்கள் மிகவும் மெதுவாக, கவனமாக இருந்தோம். அவளின் வளர்ந்த வயிற்றை கவனமாக பார்த்துக் கொண்டோம். ஆனால் காமம் இன்னும் இருந்தது. அவளின் ஆசை இன்னும் இருந்தது.
பின்னால் இருந்து மெதுவாக சேர்ந்தோம். அவளின் வயிற்றை தடவியபடி. அவளின் மார்பகங்களை மெதுவாக தொட்டபடி.
"ம்ம்ம்... கார்த்தி... ம்ம்ம்..." என்று அவள் ஓசை எழுப்பினாள்.
நான் மெதுவாக அசைந்தேன். அவளின் வயிற்றில் கை வைத்திருந்தேன்.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன்.
அந்த நேரத்தில் குழந்தை அசைந்தது.
நாங்கள் இருவரும் சிரித்தோம்.
ஒன்பதாம் மாதத்தில் மல்லிகா அக்கா ஓய்வெடுத்தாள். அவளின் வயிறு மிகவும் பெரியதாகியிருந்தது. நடப்பதே கஷ்டமாக இருந்தது.
நான் தினமும் அவளிடம் இருந்தேன். சமைத்தேன். அவளை கவனித்தேன்.
"கார்த்தி, நீ இவ்வளவு பண்றே..." என்று அவள் சொன்னாள்.
"அக்கா, இது என்னோட கடமை" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை பார்த்தாள். கண்களில் நீர் வந்தது. "கார்த்தி, நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். மெதுவாக. அவளின் வயிற்றை தடவியபடி.
"நானும் நேசிக்கிறேன் அக்கா" என்று சொன்னேன்.
ஒன்பதாம் மாதத்தில் நாங்கள் உடல் ரீதியாக இல்லை. அவளுக்கு கஷ்டமாக இருந்தது. ஆனால் நான் அவளோடு இருந்தேன். அவளை தொட்டேன். அவளின் வயிற்றை தடவினேன். அவளின் கையை பிடித்திருந்தேன்.
அது ஒரு வேறு விதமான நெருக்கம்.
ஒன்பதாம் மாதத்தின் இறுதியில் பிரசவம் நடந்தது.
மல்லிகா அக்கா மகளை பெற்றாள். ஆரோக்கியமான குழந்தை. அழகான குழந்தை.
கணவன் முருகேசன் வந்தான். அவன் மகிழ்ந்தான். அவன் தன் குழந்தை என்று நம்பினான்.
நான் தூரத்தில் நின்றேன். ஆனால் மல்லிகா அக்காவின் கண்கள் என்னை தேடின. கண்டன. ஒரு புன்னகை சிரித்தன.
அந்த புன்னகை என்னை சொன்னது - இது உன்னோட. இது என்றும் உன்னோட.
முருகேசன் சில நாட்கள் இருந்தான். பிறகு வேலைக்கு போய்விட்டான்.
ஒரு வாரம் கழித்து மல்லிகா அக்கா என்னை கூப்பிட்டாள்.
"கார்த்தி, வா" என்று சொன்னாள்.
நான் போனேன். அவள் குழந்தையை கட்டிலில் வைத்திருந்தாள். தான் ஒரு நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்தாள்.
"பாரு" என்று சொன்னாள்.
நான் குழந்தையை பார்த்தேன். அழகான குழந்தை. என்னை போல இருந்தது.
"கார்த்தி, உன்னை மாதிரி இருக்கு" என்று அவள் சொன்னாள்.
நான் குழந்தையை பார்த்தேன். என் மனதில் ஒரு ஆழமான உணர்வு வந்தது.
"அக்கா..." என்று சொன்னேன்.
"என்ன?"
"நன்றி" என்று சொன்னேன்.
அவள் சிரித்தாள். "கார்த்தி, நான் தான் நன்றி சொல்லணும். நீ என் வாழ்க்கையில் வந்தே. என்னோட தனிமையை போக்கினே. என்னை நேசிச்சே. என்னோட வயிற்றில் உன்னோட விதையை வளர்ச்சே. இதுக்கு எல்லாம் நன்றி" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். குழந்தை நடுவில் இருந்தது.
அந்த நேரத்தில் என் மனதில் ஒரு எண்ணம் வந்தது.
இந்த கிராமத்தில் இன்னும் எத்தனை பெண்கள் இருக்கிறார்கள். இன்னும் எத்தனை பேரை என் விதையால் நிரப்பலாம்.
மல்லிகா அக்கா முதலாவது. இனி யார்?.....
பிரசவத்திற்கு இரண்டு மாதங்கள் கழித்து மல்லிகா அக்கா மீண்டும் என்னை கூப்பிட்டாள்.
"கார்த்தி, வா" என்று சொன்னாள்.
நான் போனேன். குழந்தை தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவள் படுக்கையில் இருந்தாள்.
"வேணுமா?" என்று கேட்டாள்.
"அக்கா, உடம்பு சரியா ஆச்சா?"
"ஆச்சு. வா" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளிடம் சென்றேன். அவளை கட்டியணைத்தேன். அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள்.
பிரசவத்திற்கு பிறகு அவளின் உடல் மாறியிருந்தது. மார்பகங்கள் இன்னும் பெரியதாகியிருந்தன. பால் இருந்தது. அவளின் உடல் ஒரு தாயின் உடல். அந்த உடல் என்னை மேலும் வெறியில் ஆழ்த்தியது.
நான் அவளின் மார்பகத்தை வாயில் வைத்தேன். சூப்பினேன். பால் வந்தது.
"ஆஹ்... கார்த்தி..." என்று சொன்னாள்.
நான் விடவில்லை. தொடர்ந்தேன். அவள் என் தலையை தன் மார்பில் அழுத்திக் கொண்டாள்.
"கார்த்தி, நீ குழந்தை மாதிரி..." என்று சொன்னாள்.
"நான் குழந்தை இல்லை" என்று சொன்னேன்.
"ஆமா. நீ என்னோட ஆண்" என்று சொன்னாள்.
நாங்கள் மீண்டும் சேர்ந்தோம். அவளின் பிரசவத்திற்கு பிறகான உடல் - அது வேறு விதமான மென்மையோடு இருந்தது. நான் மிகவும் மெதுவாக, கவனமாக இருந்தேன்.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன்.
மீண்டும்.
மல்லிகா அக்கா என்னை பார்த்தாள். "கார்த்தி, மீண்டும் கர்ப்பமாகிடுவேன்னா..." என்று சொன்னாள்.
நான் சிரித்தேன். "ஆகட்டும்" என்று சொன்னேன்.
அவள் சிரித்தாள். "பைத்தியம்" என்று சொன்னாள்.
"உன்னோட பைத்தியம்" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். குழந்தை அருகில் தூங்கியது.
மல்லிகா அக்கா என் முதல் கனவு. என் முதல் விதை. என் முதல் வெற்றி.
அவளின் வயிற்றில் என் விதை வேரூன்றியது. ஒரு புதிய உயிர் உண்டானது. அந்த உயிர் இப்போது அவள் மார்பில் தூங்குகிறது.
மல்லிகா அக்கா நாற்பது வயதில் மீண்டும் தாயானாள். அந்த தாய்மை என்னால் வந்தது.
இந்த கிராமத்தில் இன்னும் பல பெண்கள் இருக்கிறார்கள். இன்னும் பல கனவுகள் இருக்கின்றன.
மல்லிகா அக்கா முதலாவது.
அடுத்தது யார்?
தொடரும்...
அடுத்த பாகம்: கவிதா - கன்னிப் பெண்ணின் கதை
வாசகர்களுக்கு: இந்த தொடர் உங்களுக்கு பிடித்திருந்தால், அடுத்த பாகம் கேளுங்கள். ஒவ்வொரு பெண்ணும் ஒரு தனி கதை. ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு தனி உலகம். கார்த்திக்கின் காம கனவு இன்னும் தொடர்கிறது...
***************
நன்றி...

[abdulkathar395]

உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன். 

இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது இன்ஸ்டா ஐடி - gymhari3952025 அல்லது எனது ஜிமெயில் ஐடி - kinghari395; கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.

நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.

வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
பாகம் 2: கவிதா - கன்னியின் முதல் மலர்ச்சி

கவிதாவை நான் முதல் முதலில் கவனித்தது ஒரு பொங்கல் திருவிழாவில்.

அவள் அன்று அணிந்திருந்தது ஒரு சிவப்பு பாவாடை தாவணி. தலையில் மல்லிகை சூடியிருந்தாள். கூந்தல் நீளமாக முதுகு வரை வந்திருந்தது. அவள் நடந்து வரும்போது அந்த கூந்தல் ஆடியது. அவளின் தாவணி காற்றில் பறந்தது.

கவிதாவுக்கு வயது இருபத்தி இரண்டு. கிராமத்தில் உள்ள பட்டதாரி. படித்து முடித்துவிட்டு வேலை தேடிக் கொண்டிருந்தாள். அவளின் அம்மா சுந்தரி - ஒரு கடினமான பெண். அப்பா ஊரில் இல்லை. வெளியூரில் வேலை. வீட்டில் அம்மாவும் கவிதாவும் மட்டுமே.

கவிதா கன்னிப் பெண். அது என்னால் தெரிந்தது. கிராமத்தில் எல்லாமே தெரியும். அவளை யாரும் கவலைப்படவில்லை. திருமணம் பேச்சு வரவில்லை. சுந்தரி அம்மா கஷ்டப்பட்டு படிக்க வைத்தாள். இப்போது வேலை வரட்டும் என்று காத்திருந்தாள்.

ஆனால் நான் வேறு ஒன்று காத்திருந்தேன்.

கவிதா என்னை "கார்த்திக் அண்ணன்" என்று கூப்பிடுவாள். அந்த "அண்ணன்" என்ற வார்த்தை என்னை எரிச்சலடையச் செய்தது. ஏனென்றால் அவளை பார்க்கும்போது என் மனதில் வேறு விதமான உணர்வுகள் எழுந்தன. அண்ணன் தங்கை உணர்வு இல்லை. ஒரு ஆண் ஒரு பெண்ணை பார்க்கும் உணர்வு.

அவளின் உடல் ஒரு கன்னிப் பெண்ணின் உடல். இறுக்கமான. நிறைவான. வளர்ந்த. ஆனால் யாரும் தொடாத. யாரும் அனுபவிக்காத. அந்த கன்னித்தனம் என்னை வேறு விதமாக இழுத்தது.

மல்லிகா அக்காவோடு நான் கழித்த இரவுகள் என்னை மேலும் வெறியில் ஆழ்த்தியிருந்தன. அந்த வெறி இப்போது கவிதாவை நோக்கி திரும்பியது.

கன்னிப் பெண்ணை என் விதையால் நிரப்ப வேண்டும். அவளின் வயிற்றில் என் குழந்தை வளர வேண்டும். அந்த ஆசை என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.

திருவிழாவில் அவள் என்னை பார்த்தாள். புன்னகைத்தாள். "கார்த்திக் அண்ணன், வணக்கம்" என்று சொன்னாள்.

அந்த புன்னகையில் ஒரு அப்பாவித்தனம் இருந்தது. ஒரு தூய்மை இருந்தது. அந்த தூய்மை என்னை மேலும் வெறியில் ஆழ்த்தியது.

"வணக்கம் கவிதா. நல்லா இருக்கியா?" என்று சொன்னேன்.

"நல்லா இருக்கேன் அண்ணன். நீங்க?" என்று கேட்டாள்.

"நல்லா இருக்கேன்" என்று சொன்னேன்.

அந்த சாதாரண உரையாடல். ஆனால் என் மனதில் சாதாரணமில்லாத எண்ணங்கள் ஓடின.

அன்றிலிருந்து கவிதாவை கவனிக்க ஆரம்பித்தேன். அவள் காலையில் எழுந்திரித்து வீட்டு முன்னால் வருவாள். நான் தூரத்தில் இருந்து பார்ப்பேன். அவள் மாலையில் வீட்டு வெளியே உட்கார்ந்திருப்பாள். நான் கடந்து போவேன். அவள் சிரிப்பாள். நான் சிரிப்பேன்.

அந்த சிரிப்புகள் மெதுவாக ஒரு நெருக்கத்தை உண்டாக்கின.

ஒரு நாள் அவள் என்னிடம் வந்தாள். "அண்ணன், என்னோட resume பாத்து திருத்தி குடுவீங்களா? நீங்க வேலையிலே இருக்கீங்க. உங்களுக்கு தெரியும்" என்று கேட்டாள்.

அந்த கேள்வி ஒரு வாய்ப்பை திறந்தது.

"சரி, வீட்டுக்கு வா. பாக்கலாம்" என்று சொன்னேன்.

அவள் ஒரு கணம் தயங்கினாள். "அம்மா கேட்டா..." என்று ஆரம்பித்தாள்.

"அம்மாவிடம் சொல்லிட்டு வா. Resume பாக்கணும்னு சொல்லு. தப்பில்லை" என்று சொன்னேன்.

அவள் போனாள். சில நிமிடங்களில் வந்தாள். கையில் laptop வைத்திருந்தாள்.

என் வீட்டில் உட்கார்ந்தோம். அவளின் resume பார்த்தேன். திருத்தினேன். அவள் அருகில் உட்கார்ந்திருந்தாள். அவளின் வாசம் என் மூக்கில் அடித்தது. ஜாதிமல்லி வாசம். இளமையின் வாசம்.

அவள் என் தோளை கொஞ்சம் தொட்டாள். "இங்க பாருங்க அண்ணன்" என்று சொன்னாள்.

அந்த தொடல் மின்சாரம் போல உணர்ந்தேன்.

"சரி" என்று சொன்னேன். அமைதியாக இருந்தேன்.

resume திருத்தி முடிந்தது. அவள் போக எழுந்திரிந்தாள். "நன்றி அண்ணன்" என்று சொன்னாள்.

"வேலை கிடைக்கட்டும்" என்று சொன்னேன்.

அவள் சிரித்தாள். "கிடைக்கும்னு நம்பிக்கை இருக்கு" என்று சொன்னாள்.

அந்த சிரிப்பு. அந்த நம்பிக்கை. அந்த அப்பாவித்தனம். இவை அனைத்தும் என்னை வெறியில் ஆழ்த்தின.

நாட்கள் கடந்தன. கவிதா மீண்டும் வந்தாள். இந்த முறை வேலை interview preparation-க்கு help கேட்டாள். நான் உதவினேன். அவள் வந்தாள். போனாள். மீண்டும் வந்தாள்.

அந்த வருகைகள் மெதுவாக வழக்கமானது. அவள் என்னோடு பேசுவாள். நான் அவளோடு பேசுவேன். அவளின் கனவுகளைப் பற்றி சொல்வாள். நான் கேட்பேன்.

ஒரு நாள் அவள் சொன்னாள், "அண்ணன், நீங்க என்னோட பத்தி ரொம்ப கேக்கீங்க. உங்களுக்கு பத்தி நான் ஒன்னும் கேக்கலை."

"என்ன கேக்கணும்?" என்று சொன்னேன்.

"உங்களுக்கு காதலி இல்லையா?" என்று கேட்டாள்.

அந்த கேள்வி என்னை சிரிக்க வைத்தது. "இல்லை" என்று சொன்னேன்.

"ஏன்?" என்று கேட்டாள்.

"சரியான பெண் கிடைக்கல" என்று சொன்னேன்.

அவள் ஒரு கணம் என்னை பார்த்தாள். "என்னோட ஃப்ரெண்ட்ஸ் நிறைய பேர் உங்களை பத்தி கேக்கீங்க" என்று சொன்னாள்.

"என்ன கேட்டாங்க?"

"அந்த கார்த்திக் அண்ணன் ரொம்ப நல்லவரா? அவர் single-ஆ?ன்னு" என்று சொன்னாள்.

நான் சிரித்தேன். "நீ என்ன சொன்னே?"

அவள் கொஞ்சம் சிவந்தாள். "நல்லவர்னு சொன்னேன். single-ன்னு சொன்னேன்" என்று சொன்னாள்.

அந்த சிவப்பு. அந்த தயக்கம். அந்த புன்னகை. இவை என்னை உள்ளிருந்து கொளுத்தின.

அன்று இரவு நான் நிறைய யோசித்தேன். கவிதாவை எப்படி நெருங்குவது. எப்படி அவளை என்னோடு கொண்டுவருவது. அவள் கன்னிப் பெண். அவளுக்கு அனுபவம் இல்லை. நான் மெதுவாக போக வேண்டும்.

அடுத்த நாள் காலையில் கவிதா வீட்டு வெளியே இருந்தாள். நான் கடந்து போனேன். "கவிதா, இன்னைக்கு மாலை வா. ஒரு விஷயம் பேசணும்" என்று சொன்னேன்.

"என்ன விஷயம் அண்ணன்?" என்று கேட்டாள்.

"வந்தா தெரியும்" என்று சொன்னேன்.

அவள் வந்தாள். மாலை ஐந்து மணிக்கு. என் வீட்டில் உட்கார்ந்தாள். "என்ன விஷயம்?" என்று கேட்டாள்.

நான் அவளுக்கு தேநீர் கொடுத்தேன். "கவிதா, நீ என்னை அண்ணன்னு கூப்பிடுற" என்று சொன்னேன்.

"ஆமா. அதுல என்ன தப்பு?" என்று கேட்டாள்.

"தப்பில்லை. ஆனா நான் உன்னை வேற விதமா பாக்கிறேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் ஒரு கணம் மௌனமாக இருந்தாள். "வேற விதம்னா?" என்று கேட்டாள்.

"நண்பர்களா பாக்கிறேன்" என்று சொன்னேன். நேரடியாக போகவில்லை. மெதுவாக போக வேண்டும்.

அவள் சிரித்தாள். "நண்பர்களா? சரி, நானும் நண்பியா பாக்கிறேன்" என்று சொன்னாள்.

"அண்ணன் வேண்டாம். கார்த்திக்னு கூப்பிடு" என்று சொன்னேன்.

அவள் ஒரு கணம் தயங்கினாள். "கார்த்திக்..." என்று சொன்னாள். முதல் முறை அண்ணன் இல்லாமல்.

அந்த வார்த்தை அவள் வாயில் வேறு விதமாக ஒலித்தது.

"நல்லா இருக்கு" என்று சொன்னேன்.

அவள் சிரித்தாள். தேநீர் குடித்தாள். பேசினோம். நீண்ட நேரம் பேசினோம். அவள் போகும் நேரம் இருட்டியிருந்தது.

"நேரமாச்சு. போகணும்" என்று சொன்னாள்.

"சரி வா" என்று சொன்னேன்.

வாசலில் நின்றாள். "கார்த்திக், நீங்க நல்லவர்" என்று சொன்னாள்.

"நீயும் நல்லவள்" என்று சொன்னேன்.

அவள் போனாள். நான் பார்த்தேன். அவளின் நடை. அவளின் கூந்தல். அவளின் உடல்.

என் மனதில் ஒரு தீ கொளுந்துவிட்டு எரிந்தது.

அடுத்த சில வாரங்கள் நாங்கள் நெருங்கினோம். தினமும் பேசினோம். சில நேரம் என் வீட்டில். சில நேரம் வெளியே. கிராமத்தின் ஓரத்தில் உள்ள ஆற்றங்கரையில் உட்கார்ந்து பேசினோம். அவள் தன் கனவுகளை சொன்னாள். நான் என் கனவுகளை சொன்னேன்.

ஒரு நாள் ஆற்றங்கரையில் உட்கார்ந்திருந்தோம். சூரியன் மறைந்து கொண்டிருந்தது. வானம் சிவந்திருந்தது. நாங்கள் அருகருகே உட்கார்ந்திருந்தோம்.

"கார்த்திக், நான் ஒரு விஷயம் சொல்லணும்" என்று கவிதா சொன்னாள்.

"சொல்லு" என்று சொன்னேன்.

"நீங்க என்னோட ஃப்ரெண்ட் இல்லை" என்று சொன்னாள்.

என் மனதில் ஒரு கேள்வி எழுந்தது. "அப்ப என்ன?" என்று கேட்டேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள். கண்களில் ஒரு தீ இருந்தது. "நீங்க என்னோட ஃப்ரெண்ட் இல்லை. வேற ஏதோ" என்று சொன்னாள்.

"வேற ஏதோன்னா?" என்று கேட்டேன்.

அவள் மௌனமாக இருந்தாள். கன்னம் சிவந்தது.

நான் அவள் கையை தொட்டேன். மெதுவாக. "கவிதா, நானும் வேற ஏதோன்னு உணர்றேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் என் கையை விலக்கவில்லை.

"ஆனா நான்..." என்று ஆரம்பித்தாள்.

"தெரியும்" என்று சொன்னேன்.

"நான் பயப்படுறேன்" என்று சொன்னாள்.

"என்னையா?" என்று கேட்டேன்.

"இல்லை. என்னையே" என்று சொன்னாள்.

அந்த வார்த்தைகளில் ஒரு ஆழமான அர்த்தம் இருந்தது. அவளுக்கும் ஆசை இருந்தது. ஆனால் அந்த ஆசையை பார்த்து அவளே பயந்தாள்.

"கவிதா, பயப்படாதே. நான் இருக்கேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள். "வாழ்க்கையில் முதல் முறை ஒரு ஆணை இப்படி பார்க்கிறேன்" என்று சொன்னாள்.

"நானும் முதல் முறை ஒரு பெண்ணை இப்படி பார்க்கிறேன்" என்று சொன்னேன். பொய். ஆனால் அந்த நேரத்தில் அது உண்மையாக உணர்ந்தேன்.

அவள் சிரித்தாள். "கார்த்திக்..." என்று சொன்னாள்.

"கவிதா..." என்று சொன்னேன்.

அந்த நேரத்தில் சூரியன் முழுவதும் மறைந்தது. இருட்டு வந்தது. நாங்கள் இருவரும் ஒரே இருட்டில் இருந்தோம். அருகருகே. கைகள் சேர்ந்திருந்தன.

நான் குனிந்தேன். அவளின் கன்னத்தில் மெதுவாக முத்தமிட்டேன்.

அவள் நடுங்கினாள்.

"கார்த்திக்..." என்று சொன்னாள். குரல் நடுங்கியது.

"பயப்படாதே" என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள். கண்களில் ஆசை இருந்தது. தயக்கம் இருந்தது. ஆனால் தடுக்கவில்லை.

நான் மீண்டும் குனிந்தேன். இந்த முறை அவளின் உதடுகளை தொட்டேன். மெதுவாக. அவள் கண்கள் மூடின.

அந்த முதல் முத்தம். கன்னிப் பெண்ணின் முதல் முத்தம். அவள் உதடுகள் மென்மையாக இருந்தன. கொஞ்சம் நடுங்கின. ஆனால் விலகவில்லை.

நான் மெதுவாக முத்தமிட்டேன். அவள் மெதுவாக பதிலளித்தாள். அப்பாவியாக. அனுபவமில்லாமல். ஆனால் ஆசையோடு.

நான் விலகினேன். அவள் கண்கள் திறந்தன. முகத்தில் ஒரு வித்தியாசமான பொலிவு இருந்தது.

"இதுவா முத்தம்னு?" என்று கேட்டாள்.

நான் சிரித்தேன். "ஆமா" என்று சொன்னேன்.

"இன்னும் வேணும்" என்று சொன்னாள்.

அந்த வார்த்தைகள் என் நெஞ்சை தொட்டன. கன்னிப் பெண் இன்னும் வேணும் என்று சொன்னாள்.

நான் மீண்டும் முத்தமிட்டேன். இந்த முறை கொஞ்சம் ஆழமாக. அவள் கற்றுக்கொண்டாள். மெதுவாக. நாக்கு நாக்கோடு சந்தித்தது. அவள் ஒரு சிறிய ஓசை எழுப்பினாள்.

"ம்ம்ம்..."

அந்த ஓசை என் காதில் தேன் போல விழுந்தது.

நாங்கள் ஆற்றங்கரையில் நீண்ட நேரம் இருந்தோம். முத்தமிட்டோம். பேசினோம். மீண்டும் முத்தமிட்டோம்.

வீட்டிற்கு திரும்பும் நேரம் அவள் என்னை பார்த்தாள். "கார்த்திக், இன்னைக்கு நடந்தது..." என்று ஆரம்பித்தாள்.

"என்னோட மனசுல மட்டுமே இருக்கும்" என்று சொன்னேன்.

அவள் நம்பினாள். போனாள்.

அன்று இரவு நான் தூங்கவில்லை. கவிதாவின் முதல் முத்தம் என் மனதில் இருந்தது. அவளின் நடுங்கும் உதடுகள். அவளின் மூடிய கண்கள். அவளின் "இன்னும் வேணும்" என்ற வார்த்தைகள்.

அடுத்த நாட்களில் நாங்கள் மேலும் நெருங்கினோம். ஆற்றங்கரையில் சந்தித்தோம். முத்தமிட்டோம். அவள் கற்றுக்கொண்டாள். மெதுவாக தீவிரமாக முத்தமிட கற்றுக்கொண்டாள். அவளின் கைகள் என் தோளில் வந்தன. என் கைகள் அவள் இடுப்பில் போயின.

ஒரு நாள் அவள் சொன்னாள், "கார்த்திக், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்."

அந்த வார்த்தைகள் ஒரு கன்னிப் பெண்ணின் வாயில் இருந்து வந்தன. தூய்மையான வார்த்தைகள். உண்மையான வார்த்தைகள்.

"நானும் நேசிக்கிறேன்" என்று சொன்னேன்.

அன்று இரவு அவள் என்னிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டாள். "கார்த்திக், நாம் இன்னும் நெருங்கலாமா?"

அந்த கேள்வியின் அர்த்தம் புரிந்தது. என் மனதில் ஒரு தீ கொளுந்துவிட்டு எரிந்தது.

"கவிதா, நீ தயாரா?" என்று கேட்டேன்.

"தெரியல. ஆனா உன்னோட இருக்கணும்னு ஆசையா இருக்கு" என்று சொன்னாள்.

"பயமா இருக்கா?" என்று கேட்டேன்.

"கொஞ்சம்" என்று சொன்னாள்.

"நான் மெதுவா போவேன். எப்பவும் உன்னை கவனிப்பேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை நம்பினாள்.

அடுத்த வெள்ளிக்கிழமை. கவிதாவின் அம்மா சுந்தரி அம்மா ஊரில் ஒரு திருமணத்திற்கு போயிருந்தாள். இரண்டு நாட்கள் இல்லை. கவிதா தனியாக இருந்தாள்.

அன்று மாலை கவிதா என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்திக், வாயா?" என்று கேட்டாள்.

நான் போனேன். அவள் வீட்டில் உட்கார்ந்தோம். சாப்பிட்டோம். பேசினோம். இரவு ஆனது. நான் போக எழுந்திரிக்கவில்லை. அவளும் போ என்று சொல்லவில்லை.

"கார்த்திக்..." என்று அவள் சொன்னாள்.

"கவிதா..." என்று சொன்னேன்.

நாங்கள் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் பேசினோம். பிறகு சிரித்தோம்.

"நீ சொல்லு" என்று சொன்னேன்.

"இன்னைக்கு..." என்று ஆரம்பித்தாள்.

"ஆமா" என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள். கண்களில் ஆசை இருந்தது. தயக்கம் இருந்தது. ஆனால் தடுக்கும் சக்தி இல்லாத ஒரு இழுவை இருந்தது.

நான் அவளிடம் சென்றேன். அவளின் கையை பிடித்தேன். "கவிதா, நீ வேண்டாம்னா சொல்லு. நான் புரிஞ்சுப்பேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் என் கையை இறுக்கமாக பிடித்தாள். "வேண்டும்" என்று சொன்னாள். ஒரே ஒரு வார்த்தை. ஆனால் அதில் எல்லாமே இருந்தது.

நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். இருவரும் ஒரு கணம் அப்படியே இருந்தோம். அவளின் இதயம் வேகமாக அடிப்பது என் நெஞ்சில் உணர்ந்தேன்.

"பயப்படாதே" என்று அவள் காதில் கிசுகிசுத்தேன்.

"பயமில்லை. உன்னோட இருக்கும்போது பயமில்லை" என்று சொன்னாள்.

நான் அவளின் முகத்தை தூக்கி முத்தமிட்டேன். அவள் முத்தமிட்டாள். மெதுவாக. ஆழமாக. அவளின் கைகள் என் முதுகில் பற்றிக் கொண்டன.

நான் அவளை படுக்கை அறைக்கு அழைத்துச் சென்றேன். அவள் வந்தாள். படுக்கையில் உட்கார்ந்தாள். விளக்கு எரிந்தது. அந்த வெளிச்சத்தில் அவள் அழகாக இருந்தாள். கன்னம் சிவந்திருந்தது. கண்கள் பிரகாசமாக இருந்தன.

"விளக்கு அணைக்கணுமா?" என்று கேட்டாள்.

"வேண்டாம். உன்னை பாக்கணும்" என்று சொன்னேன்.

அவள் கொஞ்சம் தயங்கினாள். ஆனால் தலையை ஆட்டினாள்.

நான் அவளின் அருகில் உட்கார்ந்தேன். அவளின் கூந்தலில் விரல்களை ஓட்டினேன். அவள் கண்கள் மூடின. நான் அவளின் கழுத்தில் முத்தமிட்டேன். அவள் ஒரு சிறிய ஓசை எழுப்பினாள்.

"ம்ம்ம்..."

நான் அவளின் கழுத்தில் இருந்து கீழே சென்றேன். தோளில் முத்தமிட்டேன். அவளின் சுடிதாரின் கோட்டை மெதுவாக கழற்றினேன். அவள் கண்கள் திறந்தன. என்னை பார்த்தாள்.

"கார்த்திக்..." என்று சொன்னாள்.

"ஆமா கவிதா" என்று சொன்னேன்.

"மெதுவா..." என்று சொன்னாள்.

"மெதுவா தான்" என்று சொன்னேன்.

அவளின் சுடிதார் கழன்றது. அடியில் இன்னர் வேர் மட்டுமே இருந்தது. அந்த வெளிச்சத்தில் கவிதாவின் உடல் தெரிந்தது.

கன்னிப் பெண்ணின் உடல். இறுக்கமான. நிறைவான. யாரும் தொடாத.

அவளின் மார்பகங்கள் சிறியதாக, இறுக்கமாக இருந்தன. வயிறு தட்டையாக இருந்தது. இடுப்பு சிறியதாக இருந்தது. அந்த உடல் ஒரு கன்னிப் பெண்ணின் உடல்.

நான் அவளை பார்த்தேன். அவள் கவலைப்பட்டாள். "என்ன பாக்கீங்க?" என்று கேட்டாள்.

"உன் அழகை" என்று சொன்னேன்.

அவள் சிவந்தாள். "அழகு இல்லை" என்று சொன்னாள்.

"இருக்கு" என்று சொன்னேன். "மிகவும் அழகு" என்று சொன்னேன்.

நான் அவளை மெதுவாக படுக்கையில் படுக்க வைத்தேன். அவள் படுத்தாள். கண்கள் மூடினாள். நான் அவளின் பக்கத்தில் படுத்தேன். அவளை கட்டியணைத்தேன்.

அவளின் உடல் என்னோடு சேர்ந்தது. அவளின் சூடு என்னை தொட்டது.

நான் மெதுவாக அவளின் உடலை தொட்டேன். அவளின் மார்பகங்களை மெதுவாக தொட்டேன். அவள் ஒரு நடுக்கத்துடன் ஓசை எழுப்பினாள்.

"ஆஹ்..."

"வலிக்குதா?" என்று கேட்டேன்.

"இல்லை. வேற மாதிரி இருக்கு" என்று சொன்னாள்.

நான் தொடர்ந்தேன். மெதுவாக. கவனமாக. அவளின் ஒவ்வொரு ஓசையையும் கவனித்தேன். ஒவ்வொரு நடுக்கத்தையும் கவனித்தேன். அவளுக்கு நல்லா இருக்கட்டும் என்று பார்த்துக் கொண்டேன்.

அவளின் மார்பகங்களை வாயில் வைத்தேன். மெதுவாக சூப்பினேன். அவள் ஒரு ஆழமான ஓசை எழுப்பினாள்.

"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்... இது..." என்று சொன்னாள்.

"என்ன?" என்று கேட்டேன்.

"இது நல்லா இருக்கு" என்று சொன்னாள்.

நான் தொடர்ந்தேன். அவளின் வயிற்றில் முத்தமிட்டேன். அவள் நடுங்கினாள். தொப்புளில் நாக்கை வைத்தேன். அவள் கத்தினாள்.

"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்..."

நான் கீழே சென்றேன். அவளின் கால்களுக்கு இடையே. அவள் ஒரு கணம் இறுக்கினாள்.

"கார்த்திக்..." என்று சொன்னாள்.

"பயப்படாதே" என்று சொன்னேன்.

அவள் மெதுவாக தளர்ந்தாள். நான் மெதுவாக அவளை தொட்டேன். அவள் ஈரமாக இருந்தாள். அவளின் உடல் தயாராக இருந்தது. இயற்கையாகவே தயாராக இருந்தது.

என் விரல்கள் மெதுவாக அவளை தொட்டன. அவள் ஒரு ஆழமான ஓசை எழுப்பினாள்.

"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்... என்ன பண்றே..." என்று சொன்னாள்.

"நல்லா இருக்கா?" என்று கேட்டேன்.

"நல்லா இருக்கு. நிறுத்தாதே" என்று சொன்னாள்.

நான் தொடர்ந்தேன். அவள் என் விரல்களோடு இயைந்தாள். அவளின் இடுப்பு மெதுவாக அசைந்தது. அவளின் ஓசை மேலும் உயர்ந்தது.

"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்... ஆஹ்..." என்று சொன்னாள்.

சில நிமிடங்களில் அவள் முதல் முறை உச்சத்தை அடைந்தாள். அவளுக்கு என்ன நடக்கிறது என்று தெரியவில்லை. ஆனால் உடல் தெரிந்தது.

"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்... ஆஹ்... என்னாச்சு எனக்கு..." என்று சொன்னாள்.

அவளின் உடல் நடுங்கியது. சில வினாடிகள். பிறகு தளர்ந்தது.

நான் அவளை பார்த்தேன். அவள் கண்கள் திறந்தன. முகத்தில் ஒரு வித்தியாசமான பொலிவு இருந்தது. ஒரு நிறைவு இருந்தது.

"கார்த்திக், இது என்ன?" என்று கேட்டாள்.

"இதுதான் உச்சம்" என்று சொன்னேன்.

"இது இப்படி இருக்கா?" என்று கேட்டாள்.

"ஆமா" என்று சொன்னேன்.

அவள் சிரித்தாள். "நான் தெரியாம இருந்தேன்" என்று சொன்னாள்.

நான் சிரித்தேன். "இப்போ தெரியும்" என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள். "கார்த்திக், இன்னும்..." என்று ஆரம்பித்தாள்.

"என்ன?" என்று கேட்டேன்.

"இன்னும் நெருங்கணும்" என்று சொன்னாள்.

***************
நன்றி...

[abdulkathar395]

உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன். 

இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது இன்ஸ்டா ஐடி - gymhari3952025 அல்லது எனது ஜிமெயில் ஐடி - kinghari395; கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.

நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.

வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
அந்த வார்த்தைகள். கன்னிப் பெண் இன்னும் நெருங்கணும் என்று சொன்னாள்.
என் மனதில் ஒரு தீ கொளுந்துவிட்டு எரிந்தது. ஆனால் நான் அமைதியாக இருந்தேன்.
"கவிதா, கொஞ்சம் வலிக்கும். முதல் முறை. தெரியுமா?" என்று கேட்டேன்.
அவள் தலையை ஆட்டினாள். "தெரியும். அம்மா சொன்னா. ஆனா..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"என்ன?"
"நீ இருக்கே. பயமில்லை" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் கையை பிடித்தேன். "வலிக்கும்போது என் கையை இறுக்கமா பிடி" என்று சொன்னேன்.
அவள் என் கையை பிடித்தாள்.
நான் மெதுவாக அவளிடம் சென்றேன். மிகவும் மெதுவாக. கவனமாக. அவளை வலிக்காமல் பார்த்துக் கொண்டேன்.
ஒரு கணம் அவள் என் கையை இறுக்கமாக பிடித்தாள். "ஆஹ்..." என்று சிறிய ஓசை எழுப்பினாள்.
"வலிக்குதா?" என்று கேட்டேன்.
"கொஞ்சம். நிறுத்தாதே" என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக தொடர்ந்தேன். அவளின் கை என்னை இறுக்கமாக பிடித்திருந்தது. நான் அவளின் நெற்றியில் முத்தமிட்டேன். அவளின் கூந்தலில் விரல்களை ஓட்டினேன்.
"நல்லா இருக்கியா?" என்று கேட்டேன்.
"ஆமா" என்று சொன்னாள்.
நான் முழுவதும் நுழைந்தேன். ஒரு கணம் நின்றேன். அவளை உணர்ந்தேன். கன்னிப் பெண்ணின் இறுக்கம். அந்த இறுக்கம் என்னை சூழ்ந்தது.
"கவிதா..." என்று சொன்னேன்.
"ஆமா..." என்று சொன்னாள்.
"நீ சரியா இருக்கியா?" என்று கேட்டேன்.
"சரியா இருக்கேன். அசையலாம்" என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக அசைந்தேன். மிகவும் மெதுவாக. அவள் ஒரு ஆழமான ஓசை எழுப்பினாள்.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்..." என்று சொன்னாள்.
"வலிக்குதா?" என்று கேட்டேன்.
"கொஞ்சம். ஆனா நல்லாவும் இருக்கு" என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக தொடர்ந்தேன். அவள் என்னோடு இயைந்தாள். மெதுவாக. அவளின் கைகள் என் முதுகில் வந்தன. அவளின் ஓசை மெல்ல மேலும் உயர்ந்தது.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்... நல்லா இருக்கு..." என்று சொன்னாள்.
நான் கொஞ்சம் வேகமாகினேன். அவள் என்னோடு வந்தாள்.
"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்..." என்று சொன்னாள்.
நான் அவளின் மார்பகங்களை மெதுவாக தொட்டேன். அவள் நடுங்கினாள். நான் அவளின் காம்பை மெதுவாக தொட்டேன். அவள் கத்தினாள்.
"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்... அது... அது..." என்று சொன்னாள்.
நான் தொடர்ந்தேன். அவளின் உடல் என்னோடு இயைந்து நடனமாடியது. அவளின் ஓசை மேலும் மேலும் உயர்ந்தது.
"ஆஹ்... ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்... வருதுடா..." என்று கூவினாள்.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். இரண்டாம் முறை. இந்த முறை மிகவும் தீவிரமாக. அவளின் உடல் நடுங்கியது. என்னை இறுக்கமாக பற்றிக் கொண்டாள்.
அந்த நேரத்தில் என் மனதில் ஒரு எண்ணம் வந்தது.
கர்ப்பம்.
இந்த கன்னிப் பெண்ணை கர்ப்பமாக்க வேண்டும். அவளின் தட்டையான வயிறு வளர வேண்டும். அவளின் சிறிய மார்பகங்கள் பருக வேண்டும். அவள் என் விதையை சுமக்க வேண்டும்.
அந்த ஆசை என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.
நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். என் விதை அவளுக்குள் சென்றது. கன்னிப் பெண்ணுக்குள் என் விதை.
"ஆஹ்..." என்று நான் ஓசை எழுப்பினேன்.
அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். நாங்கள் இருவரும் அந்த படுக்கையில் படுத்திருந்தோம். அவள் என் நெஞ்சில் தலை வைத்திருந்தாள். நான் அவளின் கூந்தலில் விரல்களை ஓட்டினேன்.
"கார்த்திக்..." என்று அவள் சொன்னாள்.
"கவிதா..." என்று சொன்னேன்.
"இது... இது நான் நினைச்சதை விட வேற மாதிரி இருந்தது" என்று சொன்னாள்.
"நல்லதா இல்லையா?" என்று கேட்டேன்.
"நல்லதா" என்று சொன்னாள். "மிகவும் நல்லதா" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள்.
"கார்த்திக், நீ உள்ளேயே விட்டே" என்று சொன்னாள். கொஞ்சம் கவலையோடு.
"ஆமா" என்று சொன்னேன்.
"கர்ப்பமாகிடுவேன்னா..." என்று சொன்னாள்.
என் மனதில் ஒரு ஆழமான ஆசை கொளுந்துவிட்டு எரிந்தது. ஆனால் வெளியே அமைதியாக இருந்தேன்.
"கவலைப்படாதே" என்று சொன்னேன்.
"ஆனா..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"நான் இருக்கேன்" என்று சொன்னேன்.
அவள் மௌனமாக இருந்தாள். என் நெஞ்சில் தலை வைத்திருந்தாள். என் இதயம் வேகமாக அடித்தது.
அந்த இரவு நாங்கள் மூன்று முறை சேர்ந்தோம். ஒவ்வொரு முறையும் அவள் மேலும் கற்றுக்கொண்டாள். மேலும் தைரியமானாள். மேலும் ஆசைப்பட்டாள்.
கன்னிப் பெண் ஒரே இரவில் மாறினாள்.
அடுத்த நாள் காலையில் அவள் என்னை பார்த்தாள். "கார்த்திக், நான் வேற ஆளா ஆகிட்டேன்" என்று சொன்னாள்.
"எப்படி?" என்று கேட்டேன்.
"தெரியல. ஆனா வேற மாதிரி உணர்றேன்" என்று சொன்னாள்.
நான் சிரித்தேன். "நல்லதா?" என்று கேட்டேன்.
"மிகவும் நல்லதா" என்று சொன்னாள்.
அடுத்த வாரங்களில் நாங்கள் தினமும் சந்தித்தோம். அவள் அம்மா இல்லாத நேரத்தில். இரவுகளில். அவள் கற்றுக்கொண்டாள். மேலும் மேலும் கற்றுக்கொண்டாள்.
ஒரு நாள் அவளே மேலே வந்தாள். "நான் முயற்சி பண்ணட்டுமா?" என்று கேட்டாள்.
நான் சிரித்தேன். "பண்ணு" என்று சொன்னேன்.
அவள் மேலே வந்தாள். என்னை உள்ளே வாங்கிக் கொண்டாள். மெதுவாக அசைந்தாள். அப்பாவியாக. ஆனால் ஆசையோடு.
"இப்படியா?" என்று கேட்டாள்.
"ஆமா. நல்லா இருக்கு" என்று சொன்னேன்.
அவள் கொஞ்சம் வேகமாகினாள். அவளின் கூந்தல் அவள் முகத்தில் சரிந்தது. அவளின் மார்பகங்கள் அசைந்தன. அவளின் கண்கள் மூடியிருந்தன.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்..." என்று சொன்னாள்.
நான் அவளின் இடுப்பை பிடித்தேன். அவளோடு இயைந்தேன்.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். மீண்டும். மீண்டும் என் விதை அவளுக்குள் சென்றது.
அந்த இரவுகள் கடந்தன.
ஒரு நாள் காலையில் கவிதா என்னை கூப்பிட்டாள். குரல் கவலையோடு இருந்தது.
"கார்த்திக், வா. ஒரு விஷயம் சொல்லணும்" என்று சொன்னாள்.
நான் போனேன். அவள் கையில் ஒரு பெட்டி இருந்தது. pregnancy test kit.
என் மனதில் ஒரு துடிப்பு உணர்ந்தேன்.
"பண்ணியாச்சா?" என்று கேட்டேன்.
அவள் தலையை ஆட்டினாள். கண்களில் நீர் வந்தது. "இரண்டு lines" என்று சொன்னாள்.
நான் ஒரு கணம் மௌனமாக நின்றேன்.
கவிதா கர்ப்பமாகி விட்டாள். கன்னிப் பெண். திருமணமாகாத பெண். என் விதையால் கர்ப்பமானாள்.
"கார்த்திக்..." என்று அவள் சொன்னாள். குரல் நடுங்கியது.
"கவிதா, பயப்படாதே" என்று சொன்னேன்.
"அம்மாவுக்கு தெரிஞ்சா..." என்று சொன்னாள்.
"நான் பேசுவேன்" என்று சொன்னேன்.
"என்னோட வாழ்க்கை..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"உன்னோட வாழ்க்கை என்னோட கூட இருக்கும்" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை பார்த்தாள். கண்களில் கேள்வி இருந்தது. "உண்மையிலையா?" என்று கேட்டாள்.
"உண்மையிலே" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். அழுதாள். நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் தலையை தடவினேன்.
"கவிதா, இது நல்லது. இது ஒரு புதிய வாழ்வு" என்று சொன்னேன்.
"ஆனா கல்யாணம்..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"நாம் பேசலாம். எல்லாம் சரியாகும்" என்று சொன்னேன்.
அவள் மெதுவாக அழுகையை நிறுத்தினாள். என்னை பார்த்தாள். "கார்த்திக், நீ என்னோட கூட இருப்பியா?" என்று கேட்டாள்.
"எப்பவும்" என்று சொன்னேன்.
அந்த நாளிலிருந்து கவிதாவின் வாழ்க்கை மாறியது. அவளின் உடல் மாற ஆரம்பித்தது. அவளின் தட்டையான வயிறு மெல்ல வளர ஆரம்பித்தது. அவளின் சிறிய மார்பகங்கள் மெல்ல பருக ஆரம்பித்தன.
கன்னிப் பெண்ணின் உடல் தாயாவதற்கு தயாரானது.
நான் அவளை தினமும் பார்த்தேன். தினமும் கவனித்தேன். அவளின் வளரும் வயிற்றை தடவினேன். அவளோடு இருந்தேன்.
இரண்டாம் மாதத்தில் அவளுக்கு வாந்தி வந்தது. நான் அவளை கவனித்தேன். மூன்றாம் மாதத்தில் அவளின் வயிறு தெளிவாக தெரிந்தது. நான் அவளின் வயிற்றில் கை வைத்தேன். அவள் என் கையை வயிற்றில் வைத்துக் கொண்டாள்.
"கார்த்திக், இது உன்னோட" என்று சொன்னாள்.
"ஆமா. இது நம்மோட" என்று சொன்னேன்.
அவள் சிரித்தாள். "நம்மோட" என்று திரும்பச் சொன்னாள்.
நான்காம் மாதத்தில் கவிதாவின் உடல் தெளிவாக மாறியிருந்தது. அவளின் மார்பகங்கள் பருத்திருந்தன. கர்ப்பகால பொலிவு அவள் முகத்தில் இருந்தது. அவள் இன்னும் அழகாக இருந்தாள்.
ஒரு இரவு அவள் என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்திக், கர்ப்பமா இருக்கும்போது... நமக்கு... பண்ணலாமா?" என்று கேட்டாள்.
நான் சிரித்தேன். "பண்ணலாம். கவனமா பண்ணணும்" என்று சொன்னேன்.
"கவனமா பண்ணு" என்று சொன்னாள்.
அன்று இரவு நாங்கள் மெதுவாக, கவனமாக சேர்ந்தோம். அவளின் வளர்ந்த வயிற்றை கவனமாக பார்த்துக் கொண்டோம். நான் அவளின் வயிற்றை தடவியபடி இருந்தேன். அவள் என்னோடு இயைந்தாள்.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்... நல்லா இருக்கு..." என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக அசைந்தேன். அவளின் வளர்ந்த வயிற்றை தடவியபடி. அவளின் பருத்த மார்பகங்களை மெதுவாக தொட்டபடி.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். மீண்டும்.
அந்த நேரத்தில் அவள் என்னை பார்த்தாள். "கார்த்திக், ஒரு விஷயம் கேக்கணும்" என்று சொன்னாள்.
"கேளு" என்று சொன்னேன்.
"நான் உன்னோட முதல் பெண் இல்லை, இல்லையா?" என்று கேட்டாள்.
நான் ஒரு கணம் மௌனமாக இருந்தேன்.
"சரியா கேட்டே" என்று சொன்னேன்.
"மல்லிகா அக்கா..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
கிராமத்தில் எல்லாமே தெரியும். நான் ஆச்சரியப்படவில்லை.
"ஆமா" என்று சொன்னேன்.
"அவளோட குழந்தை..." என்று சொன்னாள்.
"ஆமா" என்று சொன்னேன்.
அவள் ஒரு கணம் மௌனமாக இருந்தாள். "கார்த்திக், நீ வேற பெண்களையும்..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"கவிதா..." என்று சொன்னேன்.
"சொல்லு. உண்மையா சொல்லு" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளை பார்த்தேன். "ஆமா. இந்த கிராமத்தில் இன்னும் பல பெண்கள் இருக்கிறார்கள். என் மனதில் அவர்களை பத்தி எண்ணங்கள் இருக்கு" என்று சொன்னேன். உண்மையாக சொன்னேன்.
அவள் ஒரு கணம் என்னை பார்த்தாள். "நான் என்ன பண்றது?" என்று கேட்டாள்.
"நீ என்னோடே இரு. நான் உன்னை விட மாட்டேன்" என்று சொன்னேன்.
அவள் ஒரு நீண்ட மௌனம் கடந்தாள். "சரி" என்று சொன்னாள்.
"என்ன சரி?" என்று கேட்டேன்.
"நான் உன்னோட. மத்தவங்க என்னமோ. ஆனா நீ என்னோட வயிற்றில் உன்னோட குழந்தையை வளர்க்கிற. அது போதும்" என்று சொன்னாள்.
அந்த வார்த்தைகளில் ஒரு ஆழமான அர்த்தம் இருந்தது. ஒரு ஏற்றுக்கொள்ளல் இருந்தது.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் வளர்ந்த வயிற்றோடு. உள்ளே வளரும் உயிரோடு.
மாதங்கள் கடந்தன. கவிதாவின் வயிறு வளர்ந்தது. அவளின் மார்பகங்கள் பருத்தன. அவளின் உடல் தாயாவதற்கு தயாரானது. கன்னிப் பெண்ணின் உடல் தாயின் உடலாக மாறியது.
ஒவ்வொரு மாதமும் நாங்கள் சேர்ந்தோம். மெதுவாக. கவனமாக. அவளின் வளரும் வயிற்றை கவனித்துக் கொண்டோம். அவளின் பருக்கும் மார்பகங்களை தொட்டோம். அவளின் ஒவ்வொரு மாற்றத்தையும் உணர்ந்தோம்.
ஐந்தாம் மாதத்தில் குழந்தை உதைத்தது. கவிதா என் கையை வயிற்றில் வைத்தாள். அந்த அசைவை உணர்ந்தேன்.
"கார்த்திக், உணர்றியா?" என்று கேட்டாள்.
"உணர்றேன்" என்று சொன்னேன்.
"இது உன்னோட" என்று சொன்னாள்.
"நம்மோட" என்று சொன்னேன்.
அவள் சிரித்தாள். "நம்மோட" என்று திரும்பச் சொன்னாள்.
ஆறாம் மாதத்தில் அவளின் வயிறு மிகவும் வளர்ந்திருந்தது. அவள் நடக்கும்போது ஒரு வித கம்பீரம். கர்ப்பிணி பெண்ணின் நடை. கன்னிப் பெண் இப்போது கர்ப்பிணி பெண்ணாக நடந்தாள்.
அந்த மாற்றம் என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.
ஏழாம் மாதத்தில் ஒரு காலை. கவிதா என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்திக், வா. வயிற்றில் கை வை" என்று சொன்னாள்.
நான் போனேன். அவளின் வயிற்றில் கை வைத்தேன். குழந்தை வலுவாக உதைத்தது.
"ஆஹ்!" என்று சொன்னேன்.
அவள் சிரித்தாள். "வலுவா உதைக்குது இல்லையா?" என்று சொன்னாள்.
"ஆமா. வலிமையான குழந்தை" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை பார்த்தாள். "உன்னை மாதிரி" என்று சொன்னாள்.
நான் சிரித்தேன். அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் வளர்ந்த வயிறு என் வயிற்றோடு சேர்ந்தது.
எட்டாம் மாதத்தில் கவிதாவின் வயிறு முழுவதும் வளர்ந்திருந்தது. அவளின் மார்பகங்களில் பால் வர ஆரம்பித்திருந்தது. அவள் ஒரு முழு தாயாக இருந்தாள். கன்னிப் பெண் இப்போது தாயாக மாறியிருந்தாள்.
ஒரு இரவு அவள் என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்திக், கடைசியா ஒரு முறை" என்று சொன்னாள்.
"என்ன கடைசியா?" என்று கேட்டேன்.
"பிரசவம் வரை இனி வேண்டாம். டாக்டர் சொன்னாங்க. ஆனா இப்போ ஒரு முறை வேணும்" என்று சொன்னாள்.
நான் சிரித்தேன். "சரி" என்று சொன்னேன்.
நாங்கள் மிகவும் மெதுவாக, கவனமாக சேர்ந்தோம். அவளின் பெரிய வயிற்றை கவனமாக பார்த்துக் கொண்டோம். பின்னால் இருந்து மெதுவாக. அவளின் வயிற்றை தடவியபடி. அவளின் பால் நிறைந்த மார்பகங்களை மெதுவாக தொட்டபடி.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்..." என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக அசைந்தேன். அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். கடைசி முறை. பிரசவம் வரை.
அந்த நேரத்தில் குழந்தை உதைத்தது.
நாங்கள் இருவரும் சிரித்தோம்.
ஒன்பதாம் மாதம் வந்தது. கவிதா ஒரு ஆண் குழந்தையை பெற்றாள். ஆரோக்கியமான. அழகான. வலுவான குழந்தை.
நான் தூரத்தில் நின்றேன். கவிதா என்னை பார்த்தாள். கண்களில் கண்ணீர் இருந்தது. ஆனால் புன்னகையும் இருந்தது.
அந்த புன்னகை என்னை சொன்னது. இது உன்னோட. இது என்றும் உன்னோட.
கிராமத்தில் கவிதாவுக்கு திருமணமாகாமல் குழந்தை என்று பேச்சு வந்தது. ஆனால் நான் அவளோடு இருந்தேன். அவளை விடவில்லை. கவிதாவும் என்னை விடவில்லை.
அந்த குழந்தை என் விதையால் உண்டானது. கன்னிப் பெண்ணின் வயிற்றில் என் விதை வேரூன்றியது. ஒரு புதிய உயிர் உண்டானது.
மல்லிகா அக்கா முதலாவது. கவிதா இரண்டாவது.
இந்த கிராமத்தில் இன்னும் பல பெண்கள் இருக்கிறார்கள். இன்னும் பல கனவுகள் இருக்கின்றன. என் விதை இன்னும் நிறைய இருக்கிறது.
அடுத்தது யார்?
தொடரும்...
அடுத்த பாகம் - சரிதா - சிறு குழந்தை வைத்திருக்கும் இளம் தாயின் கதை
வாசகர்களுக்கு: கவிதாவின் கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தால், அடுத்த பாகம் கேளுங்கள். கார்த்திக்கின் காம கனவு இன்னும் தொடர்கிறது. ஒவ்வொரு பெண்ணும் ஒரு தனி கதை. ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு தனி உலகம்...

***************

நன்றி...

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[alisabir064]

மல்லிகா கதை படிக்க சுகமாகவும் தீத்திப்பாகவும் இருந்தது, தாய் வயதில் ஒரு பெண் தாயாக்கி அழகு பார்த்தது மட்டும் இல்லாமல், அவள் கணவன் ஏற்றுக்கொள்ள மீண்டும் ஒரு முறை கார்த்திக் கால் தாயாகியது கதையின் சிறப்பம்சம்.

கவிதாவின் அறிமுகம் அழகாக இருந்தது, ஆழமான காதல் அண்ணன் தங்கையாக பழகி நண்பர்களாகி ரகசிய காதலியாகி கர்ப்பம் தரிக்க வைத்தது காமத்தின் உச்சம்.
கடைசியில் அவளை திருமணம் செய்யாதது வருத்தமே...!