26-01-2026, 06:00 PM
Asdgg
Adultery చిన్న ఆశ
Showing only the posts of mister11: 29 of 67 posts. Show all posts
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
30-01-2026, 03:44 PM
18-02-2026, 06:08 PM
శృతి కోపంగా లోపలికి వచ్చి పేపర్‌ను సోఫాపై పడేసింది. ఆమె బట్టలు ఇంకా తడిగా ఉన్నాయి—ఉదయం స్నానం చేసిన తర్వాత లైట్ గ్రీన్ సారీ కట్టుకుని, ఇంకా ఆమె శరీరం నుండి చల్లని నీటి బొట్లు కారుతున్నాయి. ముగ్గులు వేస్తుండగా రోడ్డు మీదుగా వెళ్తున్న వాళ్ల చూపులు ఆమెకు తెలిసే ఉన్నాయి... కానీ ఈ పేపర్ బాయ్ చేసినది మాత్రం ఆమె సహనాన్ని పరీక్షించింది.
రాజు హాల్‌లోకి అడుగుపెట్టాడు. ఇంకా నిద్రమత్తుతో కళ్లు రుద్దుకుంటూ, "ఏంటి.. ఇంత తొందరగా లేచావ్?" అని అడిగాడు. ఆమె వైపు చూసి, ఆమె తడి జుట్టు, సారీలో కనిపిస్తున్న ఆకారాలు చూసి కాసేపు ఆగాడు. రాజు ఎప్పుడూ ఆమె అందాన్ని ఆస్వాదిస్తాడు, కానీ ఈ ఉదయం ఆమె ముఖంలో కోపం కనిపించడంతో అతనికి ఏదో తప్పు జరిగిందని అర్థమైంది.
"ఏమైంది శృతి? మళ్లీ ఎవరైనా ఏదైనా అన్నారా?" అని అడిగాడు, ఆమె దగ్గరకు వచ్చి భుజంపై చేయి వేశాడు.
ఆమె పేపర్ వైపు చూపిస్తూ, "చూడు... ఈ పేపర్ బాయ్! నా పిర్రల మీదకి విసిరాడు. నేను వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి వాడు ఎక్కడా కనిపించలేదు. ఇది యాదృచ్ఛికంగా జరిగిందని నమ్మమంటావా?" అంటూ కోపంగా అన్నది.
రాజు నవ్వుకున్నాడు. "అరె... అది పిల్లవాడు బహుశా బండి నడుపుతూ విసిరి ఉంటాడు. ఇంత ఆగ్రహపడొద్దు." అని చెప్పి, ఆమెను దగ్గరగా లాగాడు.
. "కానీ... నీకు ఇబ్బంది అయితే నేను రేపు ఉదయం బయట ఉంటాను. వాడిని పట్టుకుని అడుగుతాను," అన్నాడు ఆటపట్టించే స్వరంలో.
శృతి కాసేపు మౌనంగా ఉండి, "నీకు ఎప్పుడూ అలాగే... ఏదీ సీరియస్‌గా తీసుకోవు," అంటూ అతని ఛాతీ మీద తల వాల్చింది. ఆమె శ్వాస వేడెక్కుతోంది. రాజు ఆమె జుట్టులో వేళ్లు పెట్టి, "సరే... ఇప్పుడు కోపం తగ్గించు. నీకు కాఫీ తెస్తాను," అన్నాడు.
కానీ ఆమె లేవలేదు. బదులుగా అతని చెవిలో గుసగుసలాడింది, "కాఫీ కాదు... నువ్వు ముందు నా కోపం తగ్గించు." ఆమె చేతులు అతని వీపున చుట్టుకున్నాయి. రాజు నవ్వు ఆగిపోయింది. ఆమె అందం, ఆమె శరీరం నుండి వస్తున్న సుగంధం... అతని నిద్ర మత్తు పూర్తిగా తొలగిపోయింది.
అతను ఆమెను ఎత్తుకుని సోఫా వైపు తీసుకెళ్లాడు. పేపర్ అక్కడే పడి ఉంది—కానీ ఇప్పుడు ఎవరికీ అది గుర్తు లేదు. శృతి అతని మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి, "ఈ రోజు ఆలస్యంగా ఆఫీసుకి వెళ్లు... నాకు నీతో కాస్త టైం కావాలి," అంటూ ముద్దాడింది.
రాజు ఆమె పెదవులపై ముద్దు పెట్టి, "ఆజ్ఞ... మేడమ్‌గారు," అన్నాడు నవ్వుతూ. ఉదయపు సూర్యకాంతి గదిలోకి రాగా... వాళ్లిద్దరూ మరచిపోయారు—పేపర్ బాయ్‌ను, రోడ్డు మీది చూపులను, ముగ్గులను... అంతా.
రాజు హాల్‌లోకి అడుగుపెట్టాడు. ఇంకా నిద్రమత్తుతో కళ్లు రుద్దుకుంటూ, "ఏంటి.. ఇంత తొందరగా లేచావ్?" అని అడిగాడు. ఆమె వైపు చూసి, ఆమె తడి జుట్టు, సారీలో కనిపిస్తున్న ఆకారాలు చూసి కాసేపు ఆగాడు. రాజు ఎప్పుడూ ఆమె అందాన్ని ఆస్వాదిస్తాడు, కానీ ఈ ఉదయం ఆమె ముఖంలో కోపం కనిపించడంతో అతనికి ఏదో తప్పు జరిగిందని అర్థమైంది.
"ఏమైంది శృతి? మళ్లీ ఎవరైనా ఏదైనా అన్నారా?" అని అడిగాడు, ఆమె దగ్గరకు వచ్చి భుజంపై చేయి వేశాడు.
ఆమె పేపర్ వైపు చూపిస్తూ, "చూడు... ఈ పేపర్ బాయ్! నా పిర్రల మీదకి విసిరాడు. నేను వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి వాడు ఎక్కడా కనిపించలేదు. ఇది యాదృచ్ఛికంగా జరిగిందని నమ్మమంటావా?" అంటూ కోపంగా అన్నది.
రాజు నవ్వుకున్నాడు. "అరె... అది పిల్లవాడు బహుశా బండి నడుపుతూ విసిరి ఉంటాడు. ఇంత ఆగ్రహపడొద్దు." అని చెప్పి, ఆమెను దగ్గరగా లాగాడు.
. "కానీ... నీకు ఇబ్బంది అయితే నేను రేపు ఉదయం బయట ఉంటాను. వాడిని పట్టుకుని అడుగుతాను," అన్నాడు ఆటపట్టించే స్వరంలో.
శృతి కాసేపు మౌనంగా ఉండి, "నీకు ఎప్పుడూ అలాగే... ఏదీ సీరియస్‌గా తీసుకోవు," అంటూ అతని ఛాతీ మీద తల వాల్చింది. ఆమె శ్వాస వేడెక్కుతోంది. రాజు ఆమె జుట్టులో వేళ్లు పెట్టి, "సరే... ఇప్పుడు కోపం తగ్గించు. నీకు కాఫీ తెస్తాను," అన్నాడు.
కానీ ఆమె లేవలేదు. బదులుగా అతని చెవిలో గుసగుసలాడింది, "కాఫీ కాదు... నువ్వు ముందు నా కోపం తగ్గించు." ఆమె చేతులు అతని వీపున చుట్టుకున్నాయి. రాజు నవ్వు ఆగిపోయింది. ఆమె అందం, ఆమె శరీరం నుండి వస్తున్న సుగంధం... అతని నిద్ర మత్తు పూర్తిగా తొలగిపోయింది.
అతను ఆమెను ఎత్తుకుని సోఫా వైపు తీసుకెళ్లాడు. పేపర్ అక్కడే పడి ఉంది—కానీ ఇప్పుడు ఎవరికీ అది గుర్తు లేదు. శృతి అతని మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి, "ఈ రోజు ఆలస్యంగా ఆఫీసుకి వెళ్లు... నాకు నీతో కాస్త టైం కావాలి," అంటూ ముద్దాడింది.
రాజు ఆమె పెదవులపై ముద్దు పెట్టి, "ఆజ్ఞ... మేడమ్‌గారు," అన్నాడు నవ్వుతూ. ఉదయపు సూర్యకాంతి గదిలోకి రాగా... వాళ్లిద్దరూ మరచిపోయారు—పేపర్ బాయ్‌ను, రోడ్డు మీది చూపులను, ముగ్గులను... అంతా.
18-02-2026, 11:53 PM
రాజు ఆమెను సోఫాపై కూర్చోబెట్టి, ఆమె చుట్టూ చేతులు చుట్టాడు. శృతి తడి జుట్టు నుండి నీటి బొట్లు అతని భుజంపై పడుతున్నాయి, కానీ అతనికి అది ఏమాత్రం ఇబ్బంది కాలేదు. ఆమె పెదవులు అతని మెడపై తాకుతున్నాయి—మెల్లగా, ఆటపట్టించేలా.
"నీ కోపం ఇంకా తగ్గలేదా?" అని గుసగుసలాడాడు రాజు, ఆమె చెవిలోకి ఊది.
శృతి తల ఊపి, "కొంచెం... కానీ నువ్వు ఇంకా ప్రయత్నం చేయాలి," అంటూ అతని చేతిని తన నడుముకు తీసుకెళ్లింది.
ఉదయపు సూర్యకాంతి గదిలోకి వచ్చి, ఆమె చర్మంపై బంగారు రంగు వెలుగు పడుతోంది.
అతను ఆమెను మెల్లగా ఎత్తుకుని, "సరే... ఇప్పుడు నీకు స్పెషల్ ట్రీట్‌మెంట్ ఇస్తాను," అన్నాడు నవ్వుతూ. ఆమెను బెడ్‌రూమ్ వైపు తీసుకెళ్లాడు. బెడ్ మీద పడగొట్టి, ఆమె పైనే వంగి ముద్దాడసాగాడు. మొదట పెదవులు... తర్వాత మెడ... ఆమె శ్వాస వేగంగా అవుతోంది.
శృతి అతని షర్ట్ బటన్లు విప్పుతూ, "పేపర్ బాయ్‌కి థాంక్స్ చెప్పాలి... లేకపోతే ఈ ఉదయం ఇంత రొమాంటిక్‌గా ఉండేది కాదు," అంటూ నవ్వింది.
రాజు కళ్లలో ఆట ఆడుతూ, "అవును... కానీ వాడిని పట్టుకుంటే నేను కొట్టేస్తాను. నీ పిర్రలు నావి మాత్రమే," అని చెప్పి ఆమె సారీ కింద నుండి మెల్లగా లాగాడు. బట్టలు ఆమె శరీరానికి అతుక్కుపోయి ఉన్నాయి—అతను వాటిని మెల్లగా తీసేస్తుండగా ఆమె శరీరం నుండి చల్లని గాలి తాకుతోంది.
ఆమె చేతులు అతని వీపున గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. "రాజూ... ఈ రోజు ఆఫీసుకి వెళ్లొద్దు... నాతోనే ఉండు," అంటూ గుసగుసలాడింది.
అతను ఆమె కళ్లలోకి చూసి, "ఆజ్ఞ... నీ ఆర్డర్ ప్రకారం జరుగుతుంది," అన్నాడు. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు దగ్గరగా హత్తుకున్నారు. బయట రోడ్డు మీద వాహనాల శబ్దాలు, పక్షుల కిలకిలలు... అన్నీ దూరంగా వినిపిస్తున్నాయి. గదిలో కేవలం వాళ్ల శ్వాసలు, ముద్దుల శబ్దాలు మాత్రమే.
కొద్దిసేపటికి శృతి అతని ఛాతీ మీద తల వాల్చి పడుకుంది. "ఇలాంటి ఉదయాలు ఎప్పుడూ ఉండాలని ఉంది," అంటూ మెల్లగా అన్నది.
రాజు ఆమె జుట్టులో వేళ్లు పెట్టి, "అవును... మనం చేసుకోవచ్చు. ప్రతి రోజూ ఒక చిన్న 'పేపర్ బాయ్' ఇన్సిడెంట్ కావాలి అని కోరుకుంటాను," అని జోక్ చేశాడు.
ఆమె నవ్వుతూ అతన్ని మళ్లీ ముద్దాడింది. "మళ్లీ అలాంటివి జరిగితే... నేను నిన్నే కొడతాను!"
ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు. ఉదయం ఇంకా మొదలైందే... కానీ వాళ్లకు ఇప్పటికే రోజు పూర్తయినట్టు అనిపించింది.
"నీ కోపం ఇంకా తగ్గలేదా?" అని గుసగుసలాడాడు రాజు, ఆమె చెవిలోకి ఊది.
శృతి తల ఊపి, "కొంచెం... కానీ నువ్వు ఇంకా ప్రయత్నం చేయాలి," అంటూ అతని చేతిని తన నడుముకు తీసుకెళ్లింది.
ఉదయపు సూర్యకాంతి గదిలోకి వచ్చి, ఆమె చర్మంపై బంగారు రంగు వెలుగు పడుతోంది.
అతను ఆమెను మెల్లగా ఎత్తుకుని, "సరే... ఇప్పుడు నీకు స్పెషల్ ట్రీట్‌మెంట్ ఇస్తాను," అన్నాడు నవ్వుతూ. ఆమెను బెడ్‌రూమ్ వైపు తీసుకెళ్లాడు. బెడ్ మీద పడగొట్టి, ఆమె పైనే వంగి ముద్దాడసాగాడు. మొదట పెదవులు... తర్వాత మెడ... ఆమె శ్వాస వేగంగా అవుతోంది.
శృతి అతని షర్ట్ బటన్లు విప్పుతూ, "పేపర్ బాయ్‌కి థాంక్స్ చెప్పాలి... లేకపోతే ఈ ఉదయం ఇంత రొమాంటిక్‌గా ఉండేది కాదు," అంటూ నవ్వింది.
రాజు కళ్లలో ఆట ఆడుతూ, "అవును... కానీ వాడిని పట్టుకుంటే నేను కొట్టేస్తాను. నీ పిర్రలు నావి మాత్రమే," అని చెప్పి ఆమె సారీ కింద నుండి మెల్లగా లాగాడు. బట్టలు ఆమె శరీరానికి అతుక్కుపోయి ఉన్నాయి—అతను వాటిని మెల్లగా తీసేస్తుండగా ఆమె శరీరం నుండి చల్లని గాలి తాకుతోంది.
ఆమె చేతులు అతని వీపున గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. "రాజూ... ఈ రోజు ఆఫీసుకి వెళ్లొద్దు... నాతోనే ఉండు," అంటూ గుసగుసలాడింది.
అతను ఆమె కళ్లలోకి చూసి, "ఆజ్ఞ... నీ ఆర్డర్ ప్రకారం జరుగుతుంది," అన్నాడు. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు దగ్గరగా హత్తుకున్నారు. బయట రోడ్డు మీద వాహనాల శబ్దాలు, పక్షుల కిలకిలలు... అన్నీ దూరంగా వినిపిస్తున్నాయి. గదిలో కేవలం వాళ్ల శ్వాసలు, ముద్దుల శబ్దాలు మాత్రమే.
కొద్దిసేపటికి శృతి అతని ఛాతీ మీద తల వాల్చి పడుకుంది. "ఇలాంటి ఉదయాలు ఎప్పుడూ ఉండాలని ఉంది," అంటూ మెల్లగా అన్నది.
రాజు ఆమె జుట్టులో వేళ్లు పెట్టి, "అవును... మనం చేసుకోవచ్చు. ప్రతి రోజూ ఒక చిన్న 'పేపర్ బాయ్' ఇన్సిడెంట్ కావాలి అని కోరుకుంటాను," అని జోక్ చేశాడు.
ఆమె నవ్వుతూ అతన్ని మళ్లీ ముద్దాడింది. "మళ్లీ అలాంటివి జరిగితే... నేను నిన్నే కొడతాను!"
ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు. ఉదయం ఇంకా మొదలైందే... కానీ వాళ్లకు ఇప్పటికే రోజు పూర్తయినట్టు అనిపించింది.
18-02-2026, 11:57 PM
శృతి ఉదయం రాజుతో గడిపిన ఆ రొమాంటిక్ మూడ్‌ను మనసులో పెట్టుకుని, స్నానం చేసి రెడీ అయింది. ఈ రోజు కాలేజీకి వెళ్లాలి—పార్ట్ టైం లెక్చరర్‌గా ఆమెకు ఇది ఇష్టమైన పని. ఆమె లైట్ పింక్ సల్వార్ కమీజు ఎంచుకుంది—సింపుల్‌గా, ఎలిగెంట్‌గా ఉండేలా. దానిపై మ్యాచింగ్ డూపట్టా వేసుకుని, జుట్టును లూజ్‌గా పిన్ చేసి, సాధారణ బింది పెట్టుకుంది. చేతికి ఒక చిన్న బ్రేస్లెట్, చెవులకు స్మాల్ ఎర్రింగ్స్—అంతే.
రాజు బెడ్‌రూమ్ డోర్ దగ్గర నిలబడి చూస్తున్నాడు. "వామ్మో... ఇలా వెళ్తుంటే స్టూడెంట్స్ అందరూ నిన్నే చూస్తారు. నాకు జెలసీ వస్తుంది," అని జోక్ చేశాడు.
శృతి నవ్వుతూ, "అయితే నువ్వు కూడా నాతో వచ్చి క్లాస్ తీసుకో... గెస్ట్ లెక్చరర్‌గా!" అంటూ అతని బుగ్గపై ముద్దు పెట్టి బయటికి వచ్చింది.
కాలేజీకి ఆటోలో వెళుతుండగా, రోడ్డు మీద ట్రాఫిక్, విద్యార్థులు సైకిళ్లు, స్కూటర్లు... అన్నీ సాధారణ దృశ్యాలు. కానీ శృతి మనసు ఇంకా ఉదయం రాజుతో గడిపిన క్షణాల్లోనే ఉంది. ఆమె చిరునవ్వుతో కాలేజీ గేట్ దాటింది.
క్యాంపస్‌లోకి అడుగుపెట్టగానే కొందరు స్టూడెంట్స్ ఆమెను చూసి "మేడమ్!" అని హాయ్ చెప్పారు. ఆమె నవ్వుతూ రిప్లై ఇచ్చి, స్టాఫ్ రూమ్ వైపు వెళ్లింది.
ఈ రోజు ఆమెకు ఫస్ట్ లెక్చర్ ఇంగ్లీష్ లిటరేచర్—BA సెకండ్ ఇయర్ స్టూడెంట్స్‌కి. క్లాస్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లగానే అందరూ లేచి నిలబడ్డారు. శృతి బ్లాక్‌బోర్డ్ దగ్గర నిలబడి, "గుడ్ మార్నింగ్ ఎవరీవన్... సిట్ డౌన్ ప్లీజ్," అంది మెల్లగా.
ఆమె డూపట్టా సరిచేసుకుంటూ, టాపిక్ మొదలెట్టింది—టుడే షేక్స్‌పియర్ యొక్క 'రోమియో అండ్ జులియట్' గురించి. ఆమె స్వరం స్వీట్‌గా, క్లియర్‌గా ఉండటంతో స్టూడెంట్స్ అందరూ దృష్టి పెట్టారు. ఆమె బోర్డ్ మీద రాస్తుండగా, ఆమె సల్వార్ స్లీవ్స్ మెల్లగా జరిగి, చేతి కదలికలు ఎలిగెంట్‌గా కనిపిస్తున్నాయి.
క్లాస్ మధ్యలో ఒక స్టూడెంట్ అడిగాడు, "మేడమ్, లవ్ అంటే ఏంటి? రోమియో-జులియట్ లాంటిదా లేక రియల్ లైఫ్‌లో వేరేలా ఉంటుందా?"
శృతి కాసేపు ఆగి, చిరునవ్వుతో, "లవ్ అనేది ఒక ఎమోషన్... కానీ అది రియల్ అయితే మాత్రమే అర్థం. రోమియో-జులియట్ లాంటి ట్రాజెడీ కాదు... రోజూ చిన్న చిన్న మూమెంట్స్‌లో కనిపిస్తుంది. ఉదయం ఒకరికొకరు కాఫీ ఇవ్వడం, కోపం వచ్చినప్పుడు ఓదార్చడం... అలాంటివి." ఆమె మాటల్లో ఉదయం రాజుతో జరిగినది గుర్తొచ్చి, ఆమె బుగ్గలు కాస్త ఎర్రబడ్డాయి.
స్టూడెంట్స్ నవ్వారు. క్లాస్ ఎంజాయ్ అవుతోంది.
క్లాస్ అయిపోయాక, శృతి స్టాఫ్ రూమ్‌కి వచ్చి ఫోన్ చూసింది—రాజు మెసేజ్: "క్లాస్ ఎలా జరిగింది? నీ స్టూడెంట్స్ నిన్ను చూసి డిస్ట్రాక్ట్ అయ్యారేమో... నాకు తెలుసు ?"
ఆమె నవ్వుతూ రిప్లై చేసింది: "అవును... కానీ నేను నిన్నే గుర్తుచేసుకున్నాను. ఈవినింగ్ ఇంటికి రా... మళ్లీ 'లెక్చర్' ఇస్తాను ?"
రాజు రిప్లై వచ్చింది: "వెయిటింగ్... మేడమ్‌గారు!"
శృతి ఫోన్ పెట్టి, గాజు కిటికీ ద్వారా బయట కనిపిస్తున్న క్యాంపస్ చూసింది. జీవితం ఇలాగే ఉండాలని అనిపించింది—కాస్త రొమాన్స్, కాస్త పని, కాస్త సంతోషం.
రాజు బెడ్‌రూమ్ డోర్ దగ్గర నిలబడి చూస్తున్నాడు. "వామ్మో... ఇలా వెళ్తుంటే స్టూడెంట్స్ అందరూ నిన్నే చూస్తారు. నాకు జెలసీ వస్తుంది," అని జోక్ చేశాడు.
శృతి నవ్వుతూ, "అయితే నువ్వు కూడా నాతో వచ్చి క్లాస్ తీసుకో... గెస్ట్ లెక్చరర్‌గా!" అంటూ అతని బుగ్గపై ముద్దు పెట్టి బయటికి వచ్చింది.
కాలేజీకి ఆటోలో వెళుతుండగా, రోడ్డు మీద ట్రాఫిక్, విద్యార్థులు సైకిళ్లు, స్కూటర్లు... అన్నీ సాధారణ దృశ్యాలు. కానీ శృతి మనసు ఇంకా ఉదయం రాజుతో గడిపిన క్షణాల్లోనే ఉంది. ఆమె చిరునవ్వుతో కాలేజీ గేట్ దాటింది.
క్యాంపస్‌లోకి అడుగుపెట్టగానే కొందరు స్టూడెంట్స్ ఆమెను చూసి "మేడమ్!" అని హాయ్ చెప్పారు. ఆమె నవ్వుతూ రిప్లై ఇచ్చి, స్టాఫ్ రూమ్ వైపు వెళ్లింది.
ఈ రోజు ఆమెకు ఫస్ట్ లెక్చర్ ఇంగ్లీష్ లిటరేచర్—BA సెకండ్ ఇయర్ స్టూడెంట్స్‌కి. క్లాస్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లగానే అందరూ లేచి నిలబడ్డారు. శృతి బ్లాక్‌బోర్డ్ దగ్గర నిలబడి, "గుడ్ మార్నింగ్ ఎవరీవన్... సిట్ డౌన్ ప్లీజ్," అంది మెల్లగా.
ఆమె డూపట్టా సరిచేసుకుంటూ, టాపిక్ మొదలెట్టింది—టుడే షేక్స్‌పియర్ యొక్క 'రోమియో అండ్ జులియట్' గురించి. ఆమె స్వరం స్వీట్‌గా, క్లియర్‌గా ఉండటంతో స్టూడెంట్స్ అందరూ దృష్టి పెట్టారు. ఆమె బోర్డ్ మీద రాస్తుండగా, ఆమె సల్వార్ స్లీవ్స్ మెల్లగా జరిగి, చేతి కదలికలు ఎలిగెంట్‌గా కనిపిస్తున్నాయి.
క్లాస్ మధ్యలో ఒక స్టూడెంట్ అడిగాడు, "మేడమ్, లవ్ అంటే ఏంటి? రోమియో-జులియట్ లాంటిదా లేక రియల్ లైఫ్‌లో వేరేలా ఉంటుందా?"
శృతి కాసేపు ఆగి, చిరునవ్వుతో, "లవ్ అనేది ఒక ఎమోషన్... కానీ అది రియల్ అయితే మాత్రమే అర్థం. రోమియో-జులియట్ లాంటి ట్రాజెడీ కాదు... రోజూ చిన్న చిన్న మూమెంట్స్‌లో కనిపిస్తుంది. ఉదయం ఒకరికొకరు కాఫీ ఇవ్వడం, కోపం వచ్చినప్పుడు ఓదార్చడం... అలాంటివి." ఆమె మాటల్లో ఉదయం రాజుతో జరిగినది గుర్తొచ్చి, ఆమె బుగ్గలు కాస్త ఎర్రబడ్డాయి.
స్టూడెంట్స్ నవ్వారు. క్లాస్ ఎంజాయ్ అవుతోంది.
క్లాస్ అయిపోయాక, శృతి స్టాఫ్ రూమ్‌కి వచ్చి ఫోన్ చూసింది—రాజు మెసేజ్: "క్లాస్ ఎలా జరిగింది? నీ స్టూడెంట్స్ నిన్ను చూసి డిస్ట్రాక్ట్ అయ్యారేమో... నాకు తెలుసు ?"
ఆమె నవ్వుతూ రిప్లై చేసింది: "అవును... కానీ నేను నిన్నే గుర్తుచేసుకున్నాను. ఈవినింగ్ ఇంటికి రా... మళ్లీ 'లెక్చర్' ఇస్తాను ?"
రాజు రిప్లై వచ్చింది: "వెయిటింగ్... మేడమ్‌గారు!"
శృతి ఫోన్ పెట్టి, గాజు కిటికీ ద్వారా బయట కనిపిస్తున్న క్యాంపస్ చూసింది. జీవితం ఇలాగే ఉండాలని అనిపించింది—కాస్త రొమాన్స్, కాస్త పని, కాస్త సంతోషం.
19-02-2026, 12:08 AM
శృతి రెండో రోజు ఉదయం మార్కెట్‌కి వెళ్లింది. ఇంటికి కావాల్సిన కూరగాయలు, పండ్లు తీసుకోవాలని. ఆమె సింపుల్ బ్లూ సల్వార్ కమీజు కట్టుకుని, డూపట్టా భుజంపై వేసుకుని, చిన్న బ్యాగ్ తీసుకుని బయలుదేరింది. రాజు ఆఫీసుకి వెళ్లిపోయాడు, ఆమెకు టైం ఉంది కాబట్టి మెల్లగా నడుస్తూ మార్కెట్‌లోకి అడుగుపెట్టింది.
మార్కెట్ రద్దీగా ఉంది—కూరగాయల దుకాణాలు, పండ్ల బండ్లు, చిన్న చిన్న టీ షాపులు... ఆమె టమాటాలు తూకం వేయిస్తుండగా, ఒక గొంతు వినిపించింది.
"శృతి...! ఇక్కడేనా?"
ఆమె వెనక్కి తిరిగి చూసింది. అది రమీజ్—కాలేజీ రోజుల్లో ఆమెతో స్నేహితుడు... కానీ స్నేహితుడు కంటే ఎక్కువగా ట్రై చేసినవాడు. కాలేజీలో ఆమెను తరచూ ఫ్రెండ్‌షిప్ అని మొదలెట్టి, లవ్ లెటర్స్, గిఫ్ట్స్, కాల్స్... అన్నీ చేశాడు. శృతి ఎప్పుడూ సీరియస్‌గా తీసుకోలేదు, కానీ అతను ఆగలేదు. గ్రాడ్యుయేషన్ అయ్యాక కాంటాక్ట్ కట్ అయింది.
రమీజ్ ఇప్పుడు కాస్త మారాడు—బీర్డ్ పెంచాడు, షర్ట్ ప్యాంట్‌లో స్మార్ట్‌గా కనిపిస్తున్నాడు. చేతిలో ఒక ప్లాస్టిక్ బ్యాగ్, మార్కెట్‌లో ఏదో కొనుగోలు చేసి వస్తున్నట్టు.
"హాయ్ రమీజ్... ఎలా ఉన్నావ్?" అంది శృతి, చిన్న చిరునవ్వుతో. ఆమె మనసులో కాస్త అసౌకర్యం కలిగింది, కానీ పెద్దగా చూపించలేదు.
"చాలా బాగున్నాను శృతి. నువ్వు... వామ్మో, ఇంకా అంతే అందంగా ఉన్నావ్. మార్కెట్‌లో కూడా హైలైట్ అవుతున్నావ్!" అని నవ్వాడు, కళ్లలో పాత ఆ ట్రై చేసే లుక్ మళ్లీ కనిపించింది.
శృతి కాస్త దూరంగా నిలబడి, "థాంక్స్... నువ్వు ఇక్కడ ఎలా?" అని అడిగింది.
"నేను ఇక్కడే సెటిల్ అయ్యాను . ఇంటర్నేషనల్ కంపెనీ. నువ్వు?" అని అడిగాడు, ఆమె దగ్గరకు ఒక అడుగు వేశాడు.
"నేను పార్ట్ టైం లెక్చరర్‌గా కాలేజీలో... పెళ్లయింది. రాజు అని భర్త," అంది శృతి స్పష్టంగా.
రమీజ్ కాసేపు ఆగి, "ఓహ్... కంగ్రాట్స్ శృతి. హ్యాపీ మ్యారేజ్డ్ లైఫ్. నాకు కూడా పెళ్లయింది... కానీ పెళ్లాం ఊరిలో ఉంది ఇప్పుడు. అమ్మాయి తల్లిదండ్రుల దగ్గర ఉంది, నేను ఇక్కడే జాబ్‌తో. కాస్త బోర్‌గా ఉంది ఒంటరిగా," అని చెప్పాడు. ఆ మాటల్లో ఒక చిన్న హింట్ ఉంది—పాత రోజుల్లాగే.
శృతి అర్థం చేసుకుంది. "అలా అంటావా... సరే, ఫ్యామిలీతో టైం స్పెండ్ చేయి. ఇప్పుడు బిజీ అయ్యాను, మార్కెట్ ముగించాలి," అంది.
బ్యాగ్ ఎత్తుకుని ముందుకు నడిచింది.
రమీజ్ వెనక్కి పిలిచాడు, "శృతి... నీ నంబర్ ఇస్తావా? ఏదైనా కాఫీ తాగుదాం ఒకసారి... ఓల్డ్ మెమరీస్ గుర్తు చేసుకుందాం."
ఆమె ఆగి, మెల్లగా తిరిగి, "సారీ రమీజ్... నాకు ఇప్పుడు బిజీ షెడ్యూల్ ఉంది. భర్తతో, ఇంటితో... టైం లేదు. బెస్ట్ ఆఫ్ లక్," అంటూ నవ్వి నడిచిపోయింది.
రమీజ్ అక్కడే నిలబడి చూస్తున్నాడు. శృతి మనసులో ఒక చిన్న ఊపిరి పీల్చింది—పాత రోజులు మళ్లీ రాకూడదని.
ఇంటికి వెళ్లి రాజుకి ఫోన్ చేసింది.
"ఏంటి లవ్... మార్కెట్ ఎలా ఉంది?" అని అడిగాడు రాజు.
"బాగుంది... కానీ ఒక ఓల్డ్ ఫ్రెండ్ కనిపించాడు. చిన్న టాక్ అయింది," అంది.
"ఎవరు? నాకైతే మూడ్ వస్తోంది,నీక్కూడా అలాగే ఉందా?" అని జోక్ చేశాడు.
శృతి నవ్వుతూ, "అవును... కాస్త. సాయంత్రం ఇంటికి రా త్వరగా. నీతోనే ఉండాలని ఉంది."
రాజు సాఫ్ట్‌గా, "వస్తున్నా... వెయిట్ చేయ్."
శృతి ఫోన్ పెట్టి, ఇంటి ముందు ముగ్గు వేస్తూ ఆలోచించింది—జీవితం ఇప్పుడు పర్ఫెక్ట్‌గా ఉంది. పాత ఫ్రెండ్స్ వచ్చినా, పోయినా... ఆమె హార్ట్ రాజుదే.
మార్కెట్ రద్దీగా ఉంది—కూరగాయల దుకాణాలు, పండ్ల బండ్లు, చిన్న చిన్న టీ షాపులు... ఆమె టమాటాలు తూకం వేయిస్తుండగా, ఒక గొంతు వినిపించింది.
"శృతి...! ఇక్కడేనా?"
ఆమె వెనక్కి తిరిగి చూసింది. అది రమీజ్—కాలేజీ రోజుల్లో ఆమెతో స్నేహితుడు... కానీ స్నేహితుడు కంటే ఎక్కువగా ట్రై చేసినవాడు. కాలేజీలో ఆమెను తరచూ ఫ్రెండ్‌షిప్ అని మొదలెట్టి, లవ్ లెటర్స్, గిఫ్ట్స్, కాల్స్... అన్నీ చేశాడు. శృతి ఎప్పుడూ సీరియస్‌గా తీసుకోలేదు, కానీ అతను ఆగలేదు. గ్రాడ్యుయేషన్ అయ్యాక కాంటాక్ట్ కట్ అయింది.
రమీజ్ ఇప్పుడు కాస్త మారాడు—బీర్డ్ పెంచాడు, షర్ట్ ప్యాంట్‌లో స్మార్ట్‌గా కనిపిస్తున్నాడు. చేతిలో ఒక ప్లాస్టిక్ బ్యాగ్, మార్కెట్‌లో ఏదో కొనుగోలు చేసి వస్తున్నట్టు.
"హాయ్ రమీజ్... ఎలా ఉన్నావ్?" అంది శృతి, చిన్న చిరునవ్వుతో. ఆమె మనసులో కాస్త అసౌకర్యం కలిగింది, కానీ పెద్దగా చూపించలేదు.
"చాలా బాగున్నాను శృతి. నువ్వు... వామ్మో, ఇంకా అంతే అందంగా ఉన్నావ్. మార్కెట్‌లో కూడా హైలైట్ అవుతున్నావ్!" అని నవ్వాడు, కళ్లలో పాత ఆ ట్రై చేసే లుక్ మళ్లీ కనిపించింది.
శృతి కాస్త దూరంగా నిలబడి, "థాంక్స్... నువ్వు ఇక్కడ ఎలా?" అని అడిగింది.
"నేను ఇక్కడే సెటిల్ అయ్యాను . ఇంటర్నేషనల్ కంపెనీ. నువ్వు?" అని అడిగాడు, ఆమె దగ్గరకు ఒక అడుగు వేశాడు.
"నేను పార్ట్ టైం లెక్చరర్‌గా కాలేజీలో... పెళ్లయింది. రాజు అని భర్త," అంది శృతి స్పష్టంగా.
రమీజ్ కాసేపు ఆగి, "ఓహ్... కంగ్రాట్స్ శృతి. హ్యాపీ మ్యారేజ్డ్ లైఫ్. నాకు కూడా పెళ్లయింది... కానీ పెళ్లాం ఊరిలో ఉంది ఇప్పుడు. అమ్మాయి తల్లిదండ్రుల దగ్గర ఉంది, నేను ఇక్కడే జాబ్‌తో. కాస్త బోర్‌గా ఉంది ఒంటరిగా," అని చెప్పాడు. ఆ మాటల్లో ఒక చిన్న హింట్ ఉంది—పాత రోజుల్లాగే.
శృతి అర్థం చేసుకుంది. "అలా అంటావా... సరే, ఫ్యామిలీతో టైం స్పెండ్ చేయి. ఇప్పుడు బిజీ అయ్యాను, మార్కెట్ ముగించాలి," అంది.
బ్యాగ్ ఎత్తుకుని ముందుకు నడిచింది.
రమీజ్ వెనక్కి పిలిచాడు, "శృతి... నీ నంబర్ ఇస్తావా? ఏదైనా కాఫీ తాగుదాం ఒకసారి... ఓల్డ్ మెమరీస్ గుర్తు చేసుకుందాం."
ఆమె ఆగి, మెల్లగా తిరిగి, "సారీ రమీజ్... నాకు ఇప్పుడు బిజీ షెడ్యూల్ ఉంది. భర్తతో, ఇంటితో... టైం లేదు. బెస్ట్ ఆఫ్ లక్," అంటూ నవ్వి నడిచిపోయింది.
రమీజ్ అక్కడే నిలబడి చూస్తున్నాడు. శృతి మనసులో ఒక చిన్న ఊపిరి పీల్చింది—పాత రోజులు మళ్లీ రాకూడదని.
ఇంటికి వెళ్లి రాజుకి ఫోన్ చేసింది.
"ఏంటి లవ్... మార్కెట్ ఎలా ఉంది?" అని అడిగాడు రాజు.
"బాగుంది... కానీ ఒక ఓల్డ్ ఫ్రెండ్ కనిపించాడు. చిన్న టాక్ అయింది," అంది.
"ఎవరు? నాకైతే మూడ్ వస్తోంది,నీక్కూడా అలాగే ఉందా?" అని జోక్ చేశాడు.
శృతి నవ్వుతూ, "అవును... కాస్త. సాయంత్రం ఇంటికి రా త్వరగా. నీతోనే ఉండాలని ఉంది."
రాజు సాఫ్ట్‌గా, "వస్తున్నా... వెయిట్ చేయ్."
శృతి ఫోన్ పెట్టి, ఇంటి ముందు ముగ్గు వేస్తూ ఆలోచించింది—జీవితం ఇప్పుడు పర్ఫెక్ట్‌గా ఉంది. పాత ఫ్రెండ్స్ వచ్చినా, పోయినా... ఆమె హార్ట్ రాజుదే.
19-02-2026, 12:12 AM
శృతి తండ్రి గురించి ఆమెకు గుర్తుకు వచ్చినప్పుడల్లా ఒక కఠినమైన, కానీ సేఫ్ ఫీలింగ్ కలిగే ఇమేజ్ వస్తుంది. ఆయన పేరు రామకృష్ణ—ఆమె ఫాదర్ టౌన్‌లోని ఒక చిన్న పబ్లిక్ సెక్టర్ బ్యాంక్ బ్రాంచ్‌లో క్లర్క్‌గా (తర్వాత అసిస్టెంట్ మేనేజర్‌గా) పని చేశాడు. చిన్న ఊరి బ్యాంక్ అంటే—రైతులు, చిన్న వ్యాపారులు, పెన్షనర్లు వచ్చే సాధారణ బ్రాంచ్. టార్గెట్స్ ఉండేవి కానీ పెద్ద సిటీల్లాగా ప్రెషర్ తక్కువ. కానీ ఆయన జీవితం మాత్రం స్ట్రిక్ట్ రూటీన్‌తో నడిచేది.
ఉదయం 6 గంటలకు లేచి, స్నానం చేసి, పూజ చేసి, 7:30కి బ్యాంకుకి బయలుదేరేవాడు. సాయంత్రం 6 గంటలకి ఇంటికి వచ్చి, డిన్నర్ తర్వాత 9 గంటల వరకు పేపర్లు చదివేవాడు లేదా బ్యాంకు రికార్డ్స్ రివ్యూ చేసేవాడు. ఆయనకు ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే—డిసిప్లిన్ అనేది జీవితంలోనే భాగం. శృతిని చిన్నప్పటి నుండి అలాగే పెంచాడు.
"బాగా చదువు, ఇంట్లో టైం వేస్ట్ చేయొద్దు. బయట ఎవరితోనూ ఎక్కువ మాట్లాడొద్దు. అమ్మాయివి... జాగ్రత్త," అని రోజూ చెప్పేవాడు. శృతి కాలేజీలో రమీజ్ లాంటి ఫ్రెండ్స్ ఉన్నప్పుడు కూడా ఆయనకు తెలిస్తే సీరియస్ అయ్యేవాడు. "అలాంటి బాయ్స్‌తో దూరంగా ఉండు. వాళ్లు టైం వేస్ట్ చేస్తారు, నీ ఫ్యూచర్‌ను బాధిస్తారు," అని హెచ్చరించేవాడు.
ఆయన బ్యాంక్ జాబ్ నుండి వచ్చిన డిసిప్లిన్ ఇంట్లోకి తీసుకొచ్చాడు—టైమ్ టేబుల్, ఖర్చులు రాసుకోవడం, సేవింగ్స్, ఫ్యామిలీ వాల్యూస్. శృతి అమ్మ లేట్‌గా ఇంటికి వచ్చినా ఆయన కోప్పడేవాడు కాదు కానీ "మహిళలు సమయానికి ఇంట్లో ఉండాలి" అని సాఫ్ట్‌గా చెప్పేవాడు. ఆమె చదువు, జాబ్, పెళ్లి—అన్నీ ఆయన ప్లాన్ ప్రకారమే జరిగాయి. రాజును కూడా ఆయనే సెలెక్ట్ చేశాడు—స్టేబుల్ జాబ్, మంచి ఫ్యామిలీ బ్యాక్‌గ్రౌండ్.
ఇప్పుడు శృతి మార్కెట్ నుండి ఇంటికి వస్తుండగా, రమీజ్‌తో జరిగిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి. ఆమె తండ్రి ఉంటే ఏమనేవాడో ఆలోచించింది—"అలాంటి ఓల్డ్ ఫ్రెండ్స్‌తో మాట్లాడొద్దు. పెళ్లయిన అమ్మాయివి... రెస్పెక్ట్ మెయింటైన్ చెయ్." ఆమె చిన్నగా నవ్వింది. ఆ కఠినత వల్లనే ఆమె ఇప్పుడు ఇంత స్ట్రాంగ్‌గా, క్లియర్‌గా ఉంది.
ఇంటికి వచ్చి కూరలు పెట్టి, ఫ్రిజ్‌లో పెట్టేసింది. ఫోన్‌లో తండ్రికి కాల్ చేసింది—ఆయన ఇప్పుడు రిటైర్ అయ్యాడు, ఊరిలోనే ఉన్నాడు.
"ఏంటమ్మా... ఎలా ఉన్నావ్?" అన్నాడు ఆయన స్వరం ఇంకా అదే స్ట్రిక్ట్ టోన్‌లో, కానీ లవ్ ఉంది.
"బాగున్నాను నాన్న... రాజు కూడా బాగున్నాడు. మీరు ఎలా ఉన్నారు?"
"నేను ఎప్పుడూ లాగే... రోజూ వాకింగ్, పూజ, పేపర్ చదవడం. నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు. ఇంటి పనులు, జాబ్—అన్నీ బ్యాలెన్స్ చెయ్. రాజుకి సాయం చెయ్."
"అవును నాన్న... మీరు నేర్పినట్టే చేస్తున్నాను."
కాల్ కట్ చేసిన తర్వాత శృతి ఆలోచించింది—ఆ కఠిన పెంపకం వల్లనే ఆమె ఇప్పుడు రమీజ్ లాంటి సిట్యువేషన్స్‌ను ఈజీగా హ్యాండిల్ చేయగలుగుతోంది. ఆమె తండ్రి లాంటి స్ట్రిక్ట్‌నెస్ ఇప్పుడు ఆమెలో ఒక బలంగా మారింది.
సాయంత్రం రాజు ఇంటికి వచ్చాక, ఆమె అతనికి హగ్ ఇచ్చి, "నాన్న గుర్తొచ్చారు... వాళ్లు ఎంత స్ట్రిక్ట్‌గా పెంచారో తెలుసా?" అంది.
రాజు నవ్వుతూ, "తెలుసు... అందుకే నువ్వు ఇంత పర్ఫెక్ట్‌గా ఉన్నావ్. నాకు లక్!"
ఇద్దరూ కలిసి డిన్నర్ చేస్తూ, ఆ రోజు జరిగిన విషయాలు షేర్ చేసుకున్నారు.
శృతి మనసులో ఒక థాంక్స్—తన తండ్రికి, ఆయన కఠినతకు.
ఉదయం 6 గంటలకు లేచి, స్నానం చేసి, పూజ చేసి, 7:30కి బ్యాంకుకి బయలుదేరేవాడు. సాయంత్రం 6 గంటలకి ఇంటికి వచ్చి, డిన్నర్ తర్వాత 9 గంటల వరకు పేపర్లు చదివేవాడు లేదా బ్యాంకు రికార్డ్స్ రివ్యూ చేసేవాడు. ఆయనకు ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే—డిసిప్లిన్ అనేది జీవితంలోనే భాగం. శృతిని చిన్నప్పటి నుండి అలాగే పెంచాడు.
"బాగా చదువు, ఇంట్లో టైం వేస్ట్ చేయొద్దు. బయట ఎవరితోనూ ఎక్కువ మాట్లాడొద్దు. అమ్మాయివి... జాగ్రత్త," అని రోజూ చెప్పేవాడు. శృతి కాలేజీలో రమీజ్ లాంటి ఫ్రెండ్స్ ఉన్నప్పుడు కూడా ఆయనకు తెలిస్తే సీరియస్ అయ్యేవాడు. "అలాంటి బాయ్స్‌తో దూరంగా ఉండు. వాళ్లు టైం వేస్ట్ చేస్తారు, నీ ఫ్యూచర్‌ను బాధిస్తారు," అని హెచ్చరించేవాడు.
ఆయన బ్యాంక్ జాబ్ నుండి వచ్చిన డిసిప్లిన్ ఇంట్లోకి తీసుకొచ్చాడు—టైమ్ టేబుల్, ఖర్చులు రాసుకోవడం, సేవింగ్స్, ఫ్యామిలీ వాల్యూస్. శృతి అమ్మ లేట్‌గా ఇంటికి వచ్చినా ఆయన కోప్పడేవాడు కాదు కానీ "మహిళలు సమయానికి ఇంట్లో ఉండాలి" అని సాఫ్ట్‌గా చెప్పేవాడు. ఆమె చదువు, జాబ్, పెళ్లి—అన్నీ ఆయన ప్లాన్ ప్రకారమే జరిగాయి. రాజును కూడా ఆయనే సెలెక్ట్ చేశాడు—స్టేబుల్ జాబ్, మంచి ఫ్యామిలీ బ్యాక్‌గ్రౌండ్.
ఇప్పుడు శృతి మార్కెట్ నుండి ఇంటికి వస్తుండగా, రమీజ్‌తో జరిగిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి. ఆమె తండ్రి ఉంటే ఏమనేవాడో ఆలోచించింది—"అలాంటి ఓల్డ్ ఫ్రెండ్స్‌తో మాట్లాడొద్దు. పెళ్లయిన అమ్మాయివి... రెస్పెక్ట్ మెయింటైన్ చెయ్." ఆమె చిన్నగా నవ్వింది. ఆ కఠినత వల్లనే ఆమె ఇప్పుడు ఇంత స్ట్రాంగ్‌గా, క్లియర్‌గా ఉంది.
ఇంటికి వచ్చి కూరలు పెట్టి, ఫ్రిజ్‌లో పెట్టేసింది. ఫోన్‌లో తండ్రికి కాల్ చేసింది—ఆయన ఇప్పుడు రిటైర్ అయ్యాడు, ఊరిలోనే ఉన్నాడు.
"ఏంటమ్మా... ఎలా ఉన్నావ్?" అన్నాడు ఆయన స్వరం ఇంకా అదే స్ట్రిక్ట్ టోన్‌లో, కానీ లవ్ ఉంది.
"బాగున్నాను నాన్న... రాజు కూడా బాగున్నాడు. మీరు ఎలా ఉన్నారు?"
"నేను ఎప్పుడూ లాగే... రోజూ వాకింగ్, పూజ, పేపర్ చదవడం. నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు. ఇంటి పనులు, జాబ్—అన్నీ బ్యాలెన్స్ చెయ్. రాజుకి సాయం చెయ్."
"అవును నాన్న... మీరు నేర్పినట్టే చేస్తున్నాను."
కాల్ కట్ చేసిన తర్వాత శృతి ఆలోచించింది—ఆ కఠిన పెంపకం వల్లనే ఆమె ఇప్పుడు రమీజ్ లాంటి సిట్యువేషన్స్‌ను ఈజీగా హ్యాండిల్ చేయగలుగుతోంది. ఆమె తండ్రి లాంటి స్ట్రిక్ట్‌నెస్ ఇప్పుడు ఆమెలో ఒక బలంగా మారింది.
సాయంత్రం రాజు ఇంటికి వచ్చాక, ఆమె అతనికి హగ్ ఇచ్చి, "నాన్న గుర్తొచ్చారు... వాళ్లు ఎంత స్ట్రిక్ట్‌గా పెంచారో తెలుసా?" అంది.
రాజు నవ్వుతూ, "తెలుసు... అందుకే నువ్వు ఇంత పర్ఫెక్ట్‌గా ఉన్నావ్. నాకు లక్!"
ఇద్దరూ కలిసి డిన్నర్ చేస్తూ, ఆ రోజు జరిగిన విషయాలు షేర్ చేసుకున్నారు.
శృతి మనసులో ఒక థాంక్స్—తన తండ్రికి, ఆయన కఠినతకు.
19-02-2026, 12:27 AM
. ఆమె తండ్రి స్ట్రిక్ట్ పెంపకం వల్ల, కాలేజీ రోజుల్లో రమీజ్ లాంటి ఫ్రెండ్స్ ట్రై చేసినా ఆమె ఎప్పుడూ దూరంగా ఉండేది. పెళ్లికి ముందు ఆమెకు సెక్స్ గురించి పూర్తి అనుభవం లేదు—కేవలం సినిమాలు, ఫ్రెండ్స్ మాటలు, బుక్స్ నుండి వచ్చిన ఊహలు మాత్రమే.
రాజుతో పెళ్లి జరిగాక, మొదటి రాత్రి ఆమెకు భయం, ఆత్రుత, సంతోషం అన్నీ కలిసిన ఫీలింగ్. కానీ రాజు ఆమెను మెల్లగా హ్యాండిల్ చేశాడు—ఆమె మొదటి సెక్స్ అనుభవం అతనితోనే జరిగింది, అది కూడా చాలా రొమాంటిక్‌గా, డీటెయిల్డ్‌గా.
ఆ రోజు సాయంత్రం పెళ్లి ఫంక్షన్ ముగిసి, ఇంటికి వచ్చారు. శృతి ఫస్ట్ నైట్ కోసం రెడీ అయింది—చెర్రీ రెడ్ సారీ, మల్లెపూలు జుట్టులో, చేతులకు మెహందీ, గాజులు... ఆమె శరీరం మొత్తం సుగంధాలతో నిండిపోయింది.
రాజు బెడ్‌రూమ్‌లో వెయిట్ చేస్తున్నాడు—వైట్ షర్ట్, లుంగీ తో సింపుల్‌గా. గది మొత్తం రోజ్ పెటల్స్‌తో డెకరేట్ అయింది, మెల్లని లైటింగ్, సాఫ్ట్ మ్యూజిక్ ప్లే అవుతోంది.
శృతి డోర్ తీసి లోపలికి వచ్చింది. ఆమె కళ్లు నేలకు అతుక్కుపోయాయి—భయం, షైనెస్. రాజు ఆమె దగ్గరకు వచ్చి, చేతి పట్టుకుని బెడ్ దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు.
"ఏంటి శృతి... భయమా? నేను నీతోనే ఉన్నాను. మెల్లగా... ఏమీ తొందరపడను," అన్నాడు సాఫ్ట్‌గా, ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ.
ఆమె తల ఊపి, "నాకు... ఇది మొదటిసారి. ఎలా ఉంటుందో తెలియదు," అంది గుసగుసలాగా.
రాజు నవ్వుతూ, ఆమెను బెడ్ మీద కూర్చోబెట్టాడు. మొదట ఆమె చేతులు పట్టుకుని మాట్లాడాడు—పెళ్లి గురించి, ఫ్యూచర్ గురించి, ఆమెను రిలాక్స్ చేశాడు. తర్వాత మెల్లగా ఆమె మెడ మీద ముద్దు పెట్టాడు—చిన్నగా, టెండర్‌గా. శృతి శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆమె హార్ట్ బీట్ వేగంగా అవుతోంది.
అతను ఆమె సారీ పిన్నులు మెల్లగా తీసేశాడు. సారీ పల్లు జారిపోయింది—ఆమె బ్లౌజ్‌లో కనిపిస్తున్న ఆమె స్తనాలు మెల్లగా ఎత్తుకుని పడుతున్నాయి. రాజు ఆమె మెడ నుండి ముద్దులు పెడుతూ కిందకు వచ్చాడు—ఆమె భుజాలు, కాలర్ బోన్... ఆమె చేతులు అతని వీపున చుట్టుకున్నాయి. "రాజూ... మెల్లగా," అంది ఆమె, శ్వాస వేగంగా.
అతను ఆమె బ్లౌజ్ హుక్స్ విప్పాడు—ఒక్కో హుక్ మెల్లగా, ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ. బ్లౌజ్ తీసేసాక, ఆమె బ్రా కనిపించింది—లైట్ పింక్, లేస్ డిజైన్. రాజు ఆమె స్తనాల మీద చేతి వేసి మెల్లగా నొక్కాడు—ఆమె నిప్పుల్స్ గట్టిపడుతున్నాయి. ఆమె మూలుగు చిన్నగా వచ్చింది. అతను బ్రా స్ట్రాప్స్ జార్చి, హుక్ తీసేశాడు. ఆమె స్తనాలు బయటపడ్డాయి—పర్ఫెక్ట్ షేప్, మెత్తగా, ఫెయిర్ స్కిన్.
రాజు ఒక స్తనాన్ని నోట్లోకి తీసుకుని మెల్లగా చీకాడు—చిన్న చిన్న సక్స్, నాలుకతో సర్కిల్స్. శృతి ఆమె వేళ్లు అతని జుట్టులో పెట్టి గట్టిగా పట్టుకుంది. "ఆహ్... రాజూ..." అంది మూలుగుతూ.
అతను మరో స్తనాన్ని చేతితో మసాజ్ చేస్తూ, నిప్పుల్‌ను ట్విస్ట్ చేశాడు—మెల్లగా, పెయిన్ లేకుండా. ఆమె శరీరం వేడెక్కుతోంది, ఆమె పుస్సీలో తడి మొదలవుతోంది. రాజు కిందకు వచ్చి, ఆమె సారీ ముడి తీసేశాడు. సారీ మొత్తం జారిపోయింది—ఇప్పుడు ఆమె పెట్టికోట్, ప్యాంటీ మాత్రమే. అతను పెట్టికోట్ బొందు లాగాడు—అది కిందకు జారిపోయింది. ఆమె ప్యాంటీ లైట్ పింక్, తడిగా ఉంది.
రాజు ఆమె తొడల మీద ముద్దులు పెట్టాడు—ఇన్నర్ థైస్, మెల్లగా పైకి వచ్చి ప్యాంటీ మీద ముద్దు పెట్టాడు. శృతి ఒక్కసారిగా వణికింది. అతను ప్యాంటీ మెల్లగా కిందకు లాగేశాడు—ఆమె పుస్సీ కనిపించింది: క్లీన్ షేవ్డ్, పింక్ లిప్స్, తడిగా మెరుస్తోంది. రాజు చేతి వేళ్లతో మెల్లగా టచ్ చేశాడు—క్లిట్ మీద సర్కిల్స్. ఆమె మూలుగు పెరిగింది. "రాజూ... అక్కడ... ఆహ్..."
అతను మెల్లగా ఒక వేలు లోపలికి పెట్టాడు—చాలా స్లోగా, ఆమె పుకూ టైట్‌గా ఉంది. ఆమె బాడీ ఆర్చ్ అయింది. రెండో వేలు పెట్టి మెల్లగా మూవ్ చేశాడు—ఇన్ అండ్ అవుట్, ఆమె జ్యూసెస్ కారుతున్నాయి.
ఆమె హిప్స్ మూవ్ అవుతున్నాయి. తర్వాత అతను నాలుకతో లిక్ చేశాడు—క్లిట్ మీద ఫ్లిక్, లిప్స్ సక్ చేశాడు.
శృతి మూలుగులు పెద్దవయ్యాయి: "ఆహ్... రాజూ... ఇంకా..."
ఇప్పుడు రాజు తన బట్టలు తీసేశాడు—షర్ట్, ప్యాంట్, అండర్‌వేర్. అతని అంగం హార్డ్‌గా, ఎరెక్ట్ అయింది—మీడియం సైజ్, వీన్స్ కనిపిస్తున్నాయి. శృతి చూసి భయపడింది. "అది... ఎలా ఫిట్ అవుతుంది?" అంది.
రాజు నవ్వుతూ, "మెల్లగా... నీకు పెయిన్ లేకుండా చేస్తాను."
మిషనరీ పొజిషన్‌లో ఆమె పైన వచ్చాడు. మెల్లగా కాక్ టిప్‌ను ఇన్‌సైడ్ పుష్ చేశాడు—చిన్నగా, ఆమె పుకూ టైట్‌గా ఉంది. శృతి "ఆహ్... పెయిన్..." అనీ, కళ్లు మూసుకుంది.
అతను ఆగి, ఆమె స్తనాలు చీకుతూ డిస్ట్రాక్ట్ చేశాడు. మెల్లగా ఇంకా పుష్ చేశాడు—హైమెన్ బ్రేక్ అయింది, కాస్త బ్లడ్ వచ్చింది. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు.
రాజు ఆగి, " ఆపేయనా?" అన్నాడు.
"లేదు... కంటిన్యూ," అంది ఆమె, అతన్ని హగ్ చేసుకుంటూ.
అతను మెల్లగా మూవ్ చేశాడు—స్లో స్ట్రోక్స్, డీప్‌గా. ఆమె పెయిన్ మెల్లగా ప్లెజర్‌గా మారింది. "ఆహ్... గుడ్... ఫాస్టర్..." అంది. రాజు స్పీడ్ పెంచాడు—ఇన్ అండ్ అవుట్, ఆమె హిప్స్ మూవ్ చేస్తూ మ్యాచ్ చేసింది.
వాళ్ల శరీరాలు స్వెట్‌తో తడిసిపోయాయి, మూలుగులు గది లో నిండిపోయాయి.
కొద్దిసేపటికి శృతి ఒర్గాజమ్ రీచ్ అయింది—ఆమె బాడీ షేక్ అయింది, "ఆహ్... రాజూ... ఆహ్..." అంది. రాజు కూడా కాసేపటికి కమ్మింగ్ చేశాడు. ఇద్దరూ హగ్ చేసుకుని పడుకున్నారు—శృతి ముఖంలో సంతోషం, రిలీఫ్.
ఆ తర్వాత రాజు ఆమెను క్లీన్ చేశాడు, వాటర్ ఇచ్చాడు. "హౌ వాస్ ఇట్?" అన్నాడు.
"అమేజింగ్... థాంక్స్ ఫర్ బీయింగ్ జెంటిల్," అంది ఆమె, అతని ఛాతీ మీద తల వాల్చి.
అలా ఆమె మొదటి సెక్స్ అనుభవం—రాజుతో, పూర్తి లవ్‌తో.
రాజుతో పెళ్లి జరిగాక, మొదటి రాత్రి ఆమెకు భయం, ఆత్రుత, సంతోషం అన్నీ కలిసిన ఫీలింగ్. కానీ రాజు ఆమెను మెల్లగా హ్యాండిల్ చేశాడు—ఆమె మొదటి సెక్స్ అనుభవం అతనితోనే జరిగింది, అది కూడా చాలా రొమాంటిక్‌గా, డీటెయిల్డ్‌గా.
ఆ రోజు సాయంత్రం పెళ్లి ఫంక్షన్ ముగిసి, ఇంటికి వచ్చారు. శృతి ఫస్ట్ నైట్ కోసం రెడీ అయింది—చెర్రీ రెడ్ సారీ, మల్లెపూలు జుట్టులో, చేతులకు మెహందీ, గాజులు... ఆమె శరీరం మొత్తం సుగంధాలతో నిండిపోయింది.
రాజు బెడ్‌రూమ్‌లో వెయిట్ చేస్తున్నాడు—వైట్ షర్ట్, లుంగీ తో సింపుల్‌గా. గది మొత్తం రోజ్ పెటల్స్‌తో డెకరేట్ అయింది, మెల్లని లైటింగ్, సాఫ్ట్ మ్యూజిక్ ప్లే అవుతోంది.
శృతి డోర్ తీసి లోపలికి వచ్చింది. ఆమె కళ్లు నేలకు అతుక్కుపోయాయి—భయం, షైనెస్. రాజు ఆమె దగ్గరకు వచ్చి, చేతి పట్టుకుని బెడ్ దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు.
"ఏంటి శృతి... భయమా? నేను నీతోనే ఉన్నాను. మెల్లగా... ఏమీ తొందరపడను," అన్నాడు సాఫ్ట్‌గా, ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ.
ఆమె తల ఊపి, "నాకు... ఇది మొదటిసారి. ఎలా ఉంటుందో తెలియదు," అంది గుసగుసలాగా.
రాజు నవ్వుతూ, ఆమెను బెడ్ మీద కూర్చోబెట్టాడు. మొదట ఆమె చేతులు పట్టుకుని మాట్లాడాడు—పెళ్లి గురించి, ఫ్యూచర్ గురించి, ఆమెను రిలాక్స్ చేశాడు. తర్వాత మెల్లగా ఆమె మెడ మీద ముద్దు పెట్టాడు—చిన్నగా, టెండర్‌గా. శృతి శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆమె హార్ట్ బీట్ వేగంగా అవుతోంది.
అతను ఆమె సారీ పిన్నులు మెల్లగా తీసేశాడు. సారీ పల్లు జారిపోయింది—ఆమె బ్లౌజ్‌లో కనిపిస్తున్న ఆమె స్తనాలు మెల్లగా ఎత్తుకుని పడుతున్నాయి. రాజు ఆమె మెడ నుండి ముద్దులు పెడుతూ కిందకు వచ్చాడు—ఆమె భుజాలు, కాలర్ బోన్... ఆమె చేతులు అతని వీపున చుట్టుకున్నాయి. "రాజూ... మెల్లగా," అంది ఆమె, శ్వాస వేగంగా.
అతను ఆమె బ్లౌజ్ హుక్స్ విప్పాడు—ఒక్కో హుక్ మెల్లగా, ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ. బ్లౌజ్ తీసేసాక, ఆమె బ్రా కనిపించింది—లైట్ పింక్, లేస్ డిజైన్. రాజు ఆమె స్తనాల మీద చేతి వేసి మెల్లగా నొక్కాడు—ఆమె నిప్పుల్స్ గట్టిపడుతున్నాయి. ఆమె మూలుగు చిన్నగా వచ్చింది. అతను బ్రా స్ట్రాప్స్ జార్చి, హుక్ తీసేశాడు. ఆమె స్తనాలు బయటపడ్డాయి—పర్ఫెక్ట్ షేప్, మెత్తగా, ఫెయిర్ స్కిన్.
రాజు ఒక స్తనాన్ని నోట్లోకి తీసుకుని మెల్లగా చీకాడు—చిన్న చిన్న సక్స్, నాలుకతో సర్కిల్స్. శృతి ఆమె వేళ్లు అతని జుట్టులో పెట్టి గట్టిగా పట్టుకుంది. "ఆహ్... రాజూ..." అంది మూలుగుతూ.
అతను మరో స్తనాన్ని చేతితో మసాజ్ చేస్తూ, నిప్పుల్‌ను ట్విస్ట్ చేశాడు—మెల్లగా, పెయిన్ లేకుండా. ఆమె శరీరం వేడెక్కుతోంది, ఆమె పుస్సీలో తడి మొదలవుతోంది. రాజు కిందకు వచ్చి, ఆమె సారీ ముడి తీసేశాడు. సారీ మొత్తం జారిపోయింది—ఇప్పుడు ఆమె పెట్టికోట్, ప్యాంటీ మాత్రమే. అతను పెట్టికోట్ బొందు లాగాడు—అది కిందకు జారిపోయింది. ఆమె ప్యాంటీ లైట్ పింక్, తడిగా ఉంది.
రాజు ఆమె తొడల మీద ముద్దులు పెట్టాడు—ఇన్నర్ థైస్, మెల్లగా పైకి వచ్చి ప్యాంటీ మీద ముద్దు పెట్టాడు. శృతి ఒక్కసారిగా వణికింది. అతను ప్యాంటీ మెల్లగా కిందకు లాగేశాడు—ఆమె పుస్సీ కనిపించింది: క్లీన్ షేవ్డ్, పింక్ లిప్స్, తడిగా మెరుస్తోంది. రాజు చేతి వేళ్లతో మెల్లగా టచ్ చేశాడు—క్లిట్ మీద సర్కిల్స్. ఆమె మూలుగు పెరిగింది. "రాజూ... అక్కడ... ఆహ్..."
అతను మెల్లగా ఒక వేలు లోపలికి పెట్టాడు—చాలా స్లోగా, ఆమె పుకూ టైట్‌గా ఉంది. ఆమె బాడీ ఆర్చ్ అయింది. రెండో వేలు పెట్టి మెల్లగా మూవ్ చేశాడు—ఇన్ అండ్ అవుట్, ఆమె జ్యూసెస్ కారుతున్నాయి.
ఆమె హిప్స్ మూవ్ అవుతున్నాయి. తర్వాత అతను నాలుకతో లిక్ చేశాడు—క్లిట్ మీద ఫ్లిక్, లిప్స్ సక్ చేశాడు.
శృతి మూలుగులు పెద్దవయ్యాయి: "ఆహ్... రాజూ... ఇంకా..."
ఇప్పుడు రాజు తన బట్టలు తీసేశాడు—షర్ట్, ప్యాంట్, అండర్‌వేర్. అతని అంగం హార్డ్‌గా, ఎరెక్ట్ అయింది—మీడియం సైజ్, వీన్స్ కనిపిస్తున్నాయి. శృతి చూసి భయపడింది. "అది... ఎలా ఫిట్ అవుతుంది?" అంది.
రాజు నవ్వుతూ, "మెల్లగా... నీకు పెయిన్ లేకుండా చేస్తాను."
మిషనరీ పొజిషన్‌లో ఆమె పైన వచ్చాడు. మెల్లగా కాక్ టిప్‌ను ఇన్‌సైడ్ పుష్ చేశాడు—చిన్నగా, ఆమె పుకూ టైట్‌గా ఉంది. శృతి "ఆహ్... పెయిన్..." అనీ, కళ్లు మూసుకుంది.
అతను ఆగి, ఆమె స్తనాలు చీకుతూ డిస్ట్రాక్ట్ చేశాడు. మెల్లగా ఇంకా పుష్ చేశాడు—హైమెన్ బ్రేక్ అయింది, కాస్త బ్లడ్ వచ్చింది. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు.
రాజు ఆగి, " ఆపేయనా?" అన్నాడు.
"లేదు... కంటిన్యూ," అంది ఆమె, అతన్ని హగ్ చేసుకుంటూ.
అతను మెల్లగా మూవ్ చేశాడు—స్లో స్ట్రోక్స్, డీప్‌గా. ఆమె పెయిన్ మెల్లగా ప్లెజర్‌గా మారింది. "ఆహ్... గుడ్... ఫాస్టర్..." అంది. రాజు స్పీడ్ పెంచాడు—ఇన్ అండ్ అవుట్, ఆమె హిప్స్ మూవ్ చేస్తూ మ్యాచ్ చేసింది.
వాళ్ల శరీరాలు స్వెట్‌తో తడిసిపోయాయి, మూలుగులు గది లో నిండిపోయాయి.
కొద్దిసేపటికి శృతి ఒర్గాజమ్ రీచ్ అయింది—ఆమె బాడీ షేక్ అయింది, "ఆహ్... రాజూ... ఆహ్..." అంది. రాజు కూడా కాసేపటికి కమ్మింగ్ చేశాడు. ఇద్దరూ హగ్ చేసుకుని పడుకున్నారు—శృతి ముఖంలో సంతోషం, రిలీఫ్.
ఆ తర్వాత రాజు ఆమెను క్లీన్ చేశాడు, వాటర్ ఇచ్చాడు. "హౌ వాస్ ఇట్?" అన్నాడు.
"అమేజింగ్... థాంక్స్ ఫర్ బీయింగ్ జెంటిల్," అంది ఆమె, అతని ఛాతీ మీద తల వాల్చి.
అలా ఆమె మొదటి సెక్స్ అనుభవం—రాజుతో, పూర్తి లవ్‌తో.
19-02-2026, 12:35 AM
పెళ్లి తర్వాత మొదటి ఏడాది రాజు, శృతి జీవితం చాలా స్వీట్‌గా సాగింది. వారానికి రెండు సార్లు—సాధారణంగా శని, ఆదివారాల రాత్రులు లేదా రాజు ఆఫీసు లేట్ కాని రోజుల్లో—వాళ్లిద్దరూ బెడ్‌రూమ్‌లో గడిపేవారు.
రాజు ఎప్పుడూ జెంటిల్‌గా, శృతి కంఫర్ట్‌ను ప్రాధాన్యత ఇచ్చేవాడు. ఆమెకు మొదటి అనుభవం తర్వాత క్రమంగా ఆత్మవిశ్వాసం పెరిగింది—ఆమె కూడా ఇనిషియేట్ చేసేది, కొత్త పొజిషన్స్ ట్రై చేసేది. ఆ ఇంటిమేట్ మూమెంట్స్ వాళ్ల మధ్య బాండ్‌ను మరింత బలపరిచాయి.
కొన్ని నెలల తర్వాత శృతి ప్రెగ్నెన్సీ అయింది. రాజు ఆమెను ఎక్కువగా కేర్ చేశాడు—డాక్టర్ విజిట్స్, హెల్తీ ఫుడ్, రెస్ట్. శృతి పార్ట్ టైం జాబ్‌ను టెంపరరీగా స్టాప్ చేసింది. డెలివరీ సమయంలో రాజు ఆసుపత్రిలోనే ఉన్నాడు, ఆమె చేతి పట్టుకుని ఉండిపోయాడు.
కొడుకు పుట్టాడు—ఆరోగ్యంగా, చిన్న చిన్న కళ్లతో, ఆమెలాంటి నవ్వుతో. వాడి పేరు పెట్టారు **టీంకు** (Tinku)—చిన్నప్పుడు ఆమె తల్లి వాడిని "టీంకు బాబు" అని పిలిచేది, అది స్టిక్ అయిపోయింది. టీంకు అంటే చిన్న, స్వీట్, విన్నర్ లాంటి అర్థాలు—వాడు నిజంగా ఫ్యామిలీకి స్వీట్ ఫ్లవర్‌లా అయ్యాడు.
ఇప్పుడు టీంకుకి ఐదేళ్లు. చాలా యాక్టివ్, చెప్పినది వినడం తక్కువ, ఆడుకోవడం, కార్టూన్స్ చూడటం, కాలేజ్‌లో ఫ్రెండ్స్‌తో గొడవలు—టిపికల్ 5 ఇయర్ ఓల్డ్. శృతి ఆమె పార్ట్ టైం లెక్చరర్ జాబ్ మళ్లీ స్టార్ట్ చేసింది, రాజు ఆఫీసు బిజీ అయినా టీంకును కాలేజ్ డ్రాప్, పికప్ చేస్తాడు.
కిందటి వారం అత్తగారు (రాజు అమ్మ) వచ్చారు—ఊరి నుండి. ఆమె టీంకును చూసి చాలా ఆనందపడ్డారు. "నా మనవడు ఇంత పెద్దవాడయ్యాడా? నాన్నమ్మ దగ్గరకు రా బాబు!" అంటూ ఎత్తుకున్నారు. టీంకు మొదట్లో ఇబ్బంది పడ్డాడు కానీ చాక్లెట్లు, స్టోరీస్ చెప్పడంతో అతక్కుపోయాడు.
అత్తగారు టీంకును తీసుకెళ్లిపోయారు—ఊరికి, రెండు వారాలు అక్కడే ఉండాలని. "మీ ఇద్దరికీ కాస్త రెస్ట్ ఇవ్వాలి. టీంకు నాతో సంతోషంగా ఉంటాడు. కాలేజ్ కి లీవ్‌," అన్నారు. శృతి, రాజు ఒప్పుకున్నారు—కాస్త టైం ఒంటరిగా గడపడానికి అవకాశం అని.
టీంకు వెళ్లిన రోజు సాయంత్రం ఇల్లు ఖాళీగా అనిపించింది. శృతి కిచెన్‌లో టీ తయారు చేస్తుండగా రాజు వచ్చి వెనక నుండి హగ్ చేశాడు. "మిస్ అవుతున్నాడు టీంకు... కానీ ఇప్పుడు మన టైం," అన్నాడు చెవిలో గుసగుసలాడుతూ.
శృతి నవ్వుతూ తిరిగి, "అవును... చాలా రోజుల తర్వాత మనం ఒంటరిగా. ఏమైనా ప్లాన్ చేద్దామా?" అంది.
రాజు ఆమెను ఎత్తుకుని బెడ్‌రూమ్ వైపు తీసుకెళ్లాడు. "ప్లాన్ రెడీ... మొదటి రోజు స్పెషల్‌గా," అన్నాడు నవ్వుతూ. గది లైట్స్ డిమ్ చేసి, మెల్లని మ్యూజిక్ పెట్టి... వాళ్లిద్దరూ పాత రోజుల్ని గుర్తుచేసుకుంటూ మళ్లీ ఇంటిమేట్ అయ్యారు. టీంకు లేకపోవడంతో ఆ రాత్రి ఎక్కువ టైం, ఎక్కువ ప్యాషన్—ఆమె సల్వార్ కమీజు మెల్లగా తీసేసి, రాజు ఆమె శరీరాన్ని మళ్లీ ఎక్స్‌ప్లోర్ చేశాడు. శృతి మూలుగులు, రాజు టచ్‌లు... ఇల్లు మళ్లీ లవ్‌తో నిండిపోయింది.
మరుసటి రోజు ఉదయం శృతి ఫోన్‌లో అత్తగారికి కాల్ చేసింది. "టీంకు ఎలా ఉన్నాడు అతయ్య?"
"చాలా బాగున్నాడు . ఇక్కడ పక్షులు చూస్తున్నాడు, నాన్నమ్మతో ఆడుకుంటున్నాడు. మీరు టెన్షన్ పడకండి," అన్నారు.
శృతి రాజు ను చూసి నవ్వింది. "మనకు కాస్త హనీమూన్ లాంటి రోజులు వచ్చాయి ."
రాజు ఆమెను ముద్దాడి, "అవును... టీంకు తిరిగి వచ్చేవరకు పూర్తిగా ఎంజాయ్ చేద్దాం."అన్నాడు.
రాజు ఎప్పుడూ జెంటిల్‌గా, శృతి కంఫర్ట్‌ను ప్రాధాన్యత ఇచ్చేవాడు. ఆమెకు మొదటి అనుభవం తర్వాత క్రమంగా ఆత్మవిశ్వాసం పెరిగింది—ఆమె కూడా ఇనిషియేట్ చేసేది, కొత్త పొజిషన్స్ ట్రై చేసేది. ఆ ఇంటిమేట్ మూమెంట్స్ వాళ్ల మధ్య బాండ్‌ను మరింత బలపరిచాయి.
కొన్ని నెలల తర్వాత శృతి ప్రెగ్నెన్సీ అయింది. రాజు ఆమెను ఎక్కువగా కేర్ చేశాడు—డాక్టర్ విజిట్స్, హెల్తీ ఫుడ్, రెస్ట్. శృతి పార్ట్ టైం జాబ్‌ను టెంపరరీగా స్టాప్ చేసింది. డెలివరీ సమయంలో రాజు ఆసుపత్రిలోనే ఉన్నాడు, ఆమె చేతి పట్టుకుని ఉండిపోయాడు.
కొడుకు పుట్టాడు—ఆరోగ్యంగా, చిన్న చిన్న కళ్లతో, ఆమెలాంటి నవ్వుతో. వాడి పేరు పెట్టారు **టీంకు** (Tinku)—చిన్నప్పుడు ఆమె తల్లి వాడిని "టీంకు బాబు" అని పిలిచేది, అది స్టిక్ అయిపోయింది. టీంకు అంటే చిన్న, స్వీట్, విన్నర్ లాంటి అర్థాలు—వాడు నిజంగా ఫ్యామిలీకి స్వీట్ ఫ్లవర్‌లా అయ్యాడు.
ఇప్పుడు టీంకుకి ఐదేళ్లు. చాలా యాక్టివ్, చెప్పినది వినడం తక్కువ, ఆడుకోవడం, కార్టూన్స్ చూడటం, కాలేజ్‌లో ఫ్రెండ్స్‌తో గొడవలు—టిపికల్ 5 ఇయర్ ఓల్డ్. శృతి ఆమె పార్ట్ టైం లెక్చరర్ జాబ్ మళ్లీ స్టార్ట్ చేసింది, రాజు ఆఫీసు బిజీ అయినా టీంకును కాలేజ్ డ్రాప్, పికప్ చేస్తాడు.
కిందటి వారం అత్తగారు (రాజు అమ్మ) వచ్చారు—ఊరి నుండి. ఆమె టీంకును చూసి చాలా ఆనందపడ్డారు. "నా మనవడు ఇంత పెద్దవాడయ్యాడా? నాన్నమ్మ దగ్గరకు రా బాబు!" అంటూ ఎత్తుకున్నారు. టీంకు మొదట్లో ఇబ్బంది పడ్డాడు కానీ చాక్లెట్లు, స్టోరీస్ చెప్పడంతో అతక్కుపోయాడు.
అత్తగారు టీంకును తీసుకెళ్లిపోయారు—ఊరికి, రెండు వారాలు అక్కడే ఉండాలని. "మీ ఇద్దరికీ కాస్త రెస్ట్ ఇవ్వాలి. టీంకు నాతో సంతోషంగా ఉంటాడు. కాలేజ్ కి లీవ్‌," అన్నారు. శృతి, రాజు ఒప్పుకున్నారు—కాస్త టైం ఒంటరిగా గడపడానికి అవకాశం అని.
టీంకు వెళ్లిన రోజు సాయంత్రం ఇల్లు ఖాళీగా అనిపించింది. శృతి కిచెన్‌లో టీ తయారు చేస్తుండగా రాజు వచ్చి వెనక నుండి హగ్ చేశాడు. "మిస్ అవుతున్నాడు టీంకు... కానీ ఇప్పుడు మన టైం," అన్నాడు చెవిలో గుసగుసలాడుతూ.
శృతి నవ్వుతూ తిరిగి, "అవును... చాలా రోజుల తర్వాత మనం ఒంటరిగా. ఏమైనా ప్లాన్ చేద్దామా?" అంది.
రాజు ఆమెను ఎత్తుకుని బెడ్‌రూమ్ వైపు తీసుకెళ్లాడు. "ప్లాన్ రెడీ... మొదటి రోజు స్పెషల్‌గా," అన్నాడు నవ్వుతూ. గది లైట్స్ డిమ్ చేసి, మెల్లని మ్యూజిక్ పెట్టి... వాళ్లిద్దరూ పాత రోజుల్ని గుర్తుచేసుకుంటూ మళ్లీ ఇంటిమేట్ అయ్యారు. టీంకు లేకపోవడంతో ఆ రాత్రి ఎక్కువ టైం, ఎక్కువ ప్యాషన్—ఆమె సల్వార్ కమీజు మెల్లగా తీసేసి, రాజు ఆమె శరీరాన్ని మళ్లీ ఎక్స్‌ప్లోర్ చేశాడు. శృతి మూలుగులు, రాజు టచ్‌లు... ఇల్లు మళ్లీ లవ్‌తో నిండిపోయింది.
మరుసటి రోజు ఉదయం శృతి ఫోన్‌లో అత్తగారికి కాల్ చేసింది. "టీంకు ఎలా ఉన్నాడు అతయ్య?"
"చాలా బాగున్నాడు . ఇక్కడ పక్షులు చూస్తున్నాడు, నాన్నమ్మతో ఆడుకుంటున్నాడు. మీరు టెన్షన్ పడకండి," అన్నారు.
శృతి రాజు ను చూసి నవ్వింది. "మనకు కాస్త హనీమూన్ లాంటి రోజులు వచ్చాయి ."
రాజు ఆమెను ముద్దాడి, "అవును... టీంకు తిరిగి వచ్చేవరకు పూర్తిగా ఎంజాయ్ చేద్దాం."అన్నాడు.
19-02-2026, 12:50 AM
శృతి ఉదయం త్వరగా లేచి, స్నానం చేసి ఇంటి ముందు ముగ్గులు వేయడం మొదలెట్టింది. ఈ రోజు ఆమె పల్చటి చీర కట్టుకుంది—పల్చటి అంటే సన్నని, లైట్ వెయిట్, సాధారణంగా ప్లెయిన్ లేదా లైట్ డిజైన్ ఉండే చీరలు, ఉదయపు పనులకు సౌకర్యవంతంగా ఉంటాయి. లైట్ యెల్లో పల్చటి చీర, మ్యాచింగ్ బ్లౌజ్, జుట్టు లూజ్‌గా పిన్ చేసి.
ఆమె ముగ్గు వేస్తుండగా చీర పల్లు మెల్లగా ఊగుతూ, ఆమె నడుము, హిప్స్ ఆకారాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఉదయపు సూర్యకాంతి ఆమె చర్మంపై బంగారు రంగు వెలుగు పడుతోంది.
ఎదురింట్లో కొత్తగా వచ్చిన వామన రావు మేడ మీద నిలబడి ఆమెను చూస్తున్నాడు. ఆయన వారం క్రితమే అల్లుడి ఇల్లు ఖాళీగా ఉందని వచ్చాడు—పోస్టల్ డిపార్ట్‌మెంట్‌లో చాలా ఏళ్లు పని చేసి, ఇటీవలే రిటైర్ అయ్యాడు. ఆయన వయసు 60 పైగా ఉంటుంది, గోధుమ రంగు శరీరం, సన్నని బీర్డ్, సాధారణ షర్ట్ ప్యాంట్. రిటైర్ అయిన తర్వాత ఒంటరితనం భరించలేక, అల్లుడు ఇంటికి వచ్చి సెటిల్ అయ్యాడు. అల్లుడు జాబ్ వల్ల బయట ఉంటాడు, ఇల్లు ఎక్కువగా ఖాళీగానే ఉంటుంది.
వామన రావు మేడ బాల్కనీలో నిలబడి, కాఫీ కప్పు చేతిలో పట్టుకుని ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు. శృతి ముగ్గు వేస్తుండగా ఆమె వంగినప్పుడు చీర పల్లు జారి, ఆమె నడుము కనిపించింది—మెత్తని, సన్నని. ఆయన కళ్లు ఆమెపై అతుక్కుపోయాయి. రిటైర్ అయిన తర్వాత రోజులు బోరింగ్‌గా గడుస్తున్నాయి.
ఇలాంటి దృశ్యాలు ఆయనకు కొత్త ఆసక్తిని ఇస్తున్నాయి.
శృతి ముగ్గు పూర్తి చేసి లేచింది. చీర సరిచేసుకుంటూ ఇంటి వైపు తిరిగింది. అప్పుడు ఆమెకు ఎదురు మేడ మీద వామన రావు కనిపించాడు—
వామన రావు అక్కడే నిలబడి ఉన్నాడు—బాల్కనీ రైలింగ్‌కు ఆనుకుని, కాఫీ కప్పు చేతిలో పట్టుకుని, నిశ్శబ్దంగా ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు.
ఆయన ముఖంలో ఎలాంటి భావోద్వేగం కనిపించలేదు—కేవలం ఒక స్థిరమైన, దీర్ఘమైన చూపు. నవ్వు లేదు, మాట లేదు, చేతి ఊపడం లేదు. కేవలం చూస్తున్నాడు... ఆమె అందాన్ని, ఆమె కదలికలను, ఆమె చీరలో కనిపిస్తున్న ఆకారాలను మెల్లగా స్కాన్ చేస్తున్నట్టు.
శృతి ఆయన్ని గమనించింది.
. ఆమె త్వరగా కళ్లు తప్పించుకుని, చీర సరిచేసుకుంటూ ఇంటి డోర్ వైపు నడిచింది.
ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే ఆమె డోర్ మూసుకుంది. లోపల హాల్‌లో నిలబడి ఒక్కసారి ఊపిరి పీల్చింది.
ఆమె మనసులో ఆలోచనలు తిరిగాయి—ఆయన రిటైర్ అయినవాడు, ఒంటరిగా ఉన్నాడు, బహుశా రోజులు బోర్‌గా గడుస్తున్నాయి.
ఆమె అందం ఆయనకు ఒక చిన్న డిస్ట్రాక్షన్ అయి ఉండవచ్చు. కానీ ఆ చూపు... అది సాధారణంగా ఉండదు అని ఆమెకు తెలుసు.
సాయంత్రం రాజు ఇంటికి వచ్చాక, ఆమె అతనితో ఈ విషయం షేర్ చేయలేదు. బదులుగా అతన్ని దగ్గరగా హగ్ చేసుకుని, "ఈ రోజు నీకు మిస్ అయ్యాను ," అంది.
రాజు నవ్వుతూ ఆమెను ముద్దాడాడు. ఆ రాత్రి టీంకు లేకపోవడంతో వాళ్లిద్దరూ మళ్లీ ఒకరినొకరు దగ్గరగా ఫీల్ అయ్యారు, రాజు టచ్‌లతో ఆమె శరీరం మళ్లీ వేడెక్కింది.
19-02-2026, 01:10 AM
సండే ఉదయం శృతి పూజ రూమ్‌లో దీపం వెలిగించి, పూలు సమర్పించి, మంత్రాలు చదువుతూ ఉంది. ఆమె బ్లూ చీర కట్టుకుని, తెల్ల టైట్ జాకెట్ (బ్లౌజ్) వేసుకుంది—చీర పల్లు భుజంపై అందంగా పడి, టైట్ బ్లౌజ్ ఆమె శరీర ఆకారాలను స్పష్టంగా హైలైట్ చేస్తోంది. జుట్టు బన్ చేసి, చిన్న బింది, సాధారణ బంగారు ఎర్రింగ్స్, చేతులకు గాజులు... పూజ చేస్తుండగా ఆమె ముఖంలో శాంతి, అందం మరింత పెరిగింది.
రాజు ఉదయం వాకింగ్‌కి వెళ్లాడు—సాధారణంగా టీంకు లేకపోతే ఆయన ఒంటరిగా వెళ్తాడు, ఫ్రెష్ గాలి పీల్చుకుని రిటర్న్ అవుతాడు.
అప్పుడే పాలవాడు సతయ్య ఇంటి గడపలోకి అడుగుపెట్టాడు. అతను రోజూ పాలు తెచ్చి ఇస్తాడు—చిన్న బకెట్ చేతిలో, సైకిల్ బయట పార్క్ చేసి. "... పాలు..." అని గట్టిగా పిలిచాడు, కానీ ఎవరూ రాకపోవడంతో లోపలికి ఒక్క అడుగు వేశాడు.
అదే సమయంలో శృతి పూజ ముగించి హాల్ వైపు వస్తోంది. ఆమె బ్లూ చీరలో నడుస్తుండగా పల్లు మెల్లగా ఊగుతూ, తెల్ల టైట్ బ్లౌజ్ ఆమె స్తనాల ఆకారాన్ని గట్టిగా చూపిస్తోంది—సన్నని నడుము, హిప్స్ కదలికలు... ఉదయపు సూర్యకాంతి హాల్‌లోకి వచ్చి ఆమె చర్మంపై మెరిసిపోతోంది.
సతయ్య ఆమెను చూసి ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు. అతని కళ్లు ఆమె అందంపై అతుక్కుపోయాయి—
ఆమె ముఖం, జుట్టు, చీరలో కనిపిస్తున్న శరీర ఆకారాలు... అతని శరీరం వేడెక్కిపోయింది. గుండె దడదడలాడింది, చేతిలోని బకెట్ కాస్త వణికింది. అతను రోజూ పాలు తెచ్చినా ఇలాంటి దృశ్యం ఇప్పటివరకు లేదు—శృతి ఇంత అందంగా, ఇంత క్లోజ్‌గా కనిపించడం అతన్ని షాక్ చేసింది.
శృతి అతన్ని గమనించి, "సతయ్య... పాలు తెచ్చావా" అంది మెల్లగా, చీర పల్లు సరిచేసుకుంటూ.
సతయ్య గొంతు ఇరికిపోయి, "అ... అవును ...కానీ డబ్బు ..." అని బకెట్ కింద పెట్టాడు. అతని కళ్లు ఆమె వైపు తిరగలేకపోయాయి—ఆమె టైట్ బ్లౌజ్‌లో కనిపిస్తున్న కర్వ్స్, ఆమె నడక... అతని మనసు గందరగోళంగా మారింది. వేడి పెరిగి, ముఖం ఎర్రబడింది.
శృతి బకెట్ తీసుకుని, "... రేపు ఇస్తాను ," అంది
సండే ఉదయం శృతి పూజ రూమ్‌లో దీపం వెలిగించి, పూలు సమర్పించి, మంత్రాలు చదువుతూ ఉంది. ఆమె బ్లూ చీర కట్టుకుని, తెల్ల టైట్ జాకెట్ (బ్లౌజ్) వేసుకుంది—చీర పల్లు భుజంపై అందంగా పడి, టైట్ బ్లౌజ్ ఆమె శరీర ఆకారాలను స్పష్టంగా హైలైట్ చేస్తోంది. జుట్టు బన్ చేసి, చిన్న బింది, సాధారణ బంగారు ఎర్రింగ్స్, చేతులకు గాజులు... పూజ చేస్తుండగా ఆమె ముఖంలో శాంతి, అందం మరింత పెరిగింది.
రాజు ఉదయం వాకింగ్‌కి వెళ్లాడు—సాధారణంగా టీంకు లేకపోతే ఆయన ఒంటరిగా వెళ్తాడు, ఫ్రెష్ గాలి పీల్చుకుని రిటర్న్ అవుతాడు.
అప్పుడే పాలవాడు సతయ్య ఇంటి గడపలోకి అడుగుపెట్టాడు. అతను రోజూ పాలు తెచ్చి ఇస్తాడు—చిన్న బకెట్ చేతిలో, సైకిల్ బయట పార్క్ చేసి. "... పాలు..." అని గట్టిగా పిలిచాడు, కానీ ఎవరూ రాకపోవడంతో లోపలికి ఒక్క అడుగు వేశాడు.
అదే సమయంలో శృతి పూజ ముగించి హాల్ వైపు వస్తోంది. ఆమె బ్లూ చీరలో నడుస్తుండగా పల్లు మెల్లగా ఊగుతూ, తెల్ల టైట్ బ్లౌజ్ ఆమె స్తనాల ఆకారాన్ని గట్టిగా చూపిస్తోంది—సన్నని నడుము, హిప్స్ కదలికలు... ఉదయపు సూర్యకాంతి హాల్‌లోకి వచ్చి ఆమె చర్మంపై మెరిసిపోతోంది.
సతయ్య ఆమెను చూసి ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు. అతని కళ్లు ఆమె అందంపై అతుక్కుపోయాయి—
ఆమె ముఖం, జుట్టు, చీరలో కనిపిస్తున్న శరీర ఆకారాలు... అతని శరీరం వేడెక్కిపోయింది. గుండె దడదడలాడింది, చేతిలోని బకెట్ కాస్త వణికింది. అతను రోజూ పాలు తెచ్చినా ఇలాంటి దృశ్యం ఇప్పటివరకు లేదు—శృతి ఇంత అందంగా, ఇంత క్లోజ్‌గా కనిపించడం అతన్ని షాక్ చేసింది.
శృతి అతన్ని గమనించి, "సతయ్య... పాలు తెచ్చావా" అంది మెల్లగా, చీర పల్లు సరిచేసుకుంటూ.
సతయ్య గొంతు ఇరికిపోయి, "అ... అవును ...కానీ డబ్బు ..." అని బకెట్ కింద పెట్టాడు. అతని కళ్లు ఆమె వైపు తిరగలేకపోయాయి—ఆమె టైట్ బ్లౌజ్‌లో కనిపిస్తున్న కర్వ్స్, ఆమె నడక... అతని మనసు గందరగోళంగా మారింది. వేడి పెరిగి, ముఖం ఎర్రబడింది.
శృతి బకెట్ తీసుకుని, "... రేపు ఇస్తాను ," అంది
సతయ్యకి శృతిని చూసిన తర్వాత మనసు పూర్తిగా కలవరపడిపోయింది. ఆమె బ్లూ చీరలోని ఆకారాలు, తెల్ల టైట్ జాకెట్‌లో ఎదుగుతున్న స్తనాలు, ఆమె మెల్లని నడక... అతని శరీరంలో కామం ఒక్కసారిగా పెరిగిపోయింది. అతనికి యాభై ఏళ్ల వయసు ఉండవచ్చు—శరీరం బలంగా ఉంది, కానీ మనసు ఇప్పుడు యవ్వనంలా ఉంది.
శృతి హాల్‌లోకి అడుగుపెట్టగానే అతను దగ్గరకు చేరుకున్నాడు. ఆమె అర్థం కానట్టు చూసింది—"సతయ్య... ఏమిటి?" అని అడగడానికి ముందే అతను రెండు చేతులతో ఆమె తల పట్టుకున్నాడు.
గట్టిగా లాక్కుని, ఆమె ఎర్రటి లేత పెదాల మీద తన పెదవులు గట్టిగా అదుముకున్నాడు.
సతయ్య ఆమె పెదవుల మీద ముద్దు పెట్టి, ఆమె గింజుకున్నా వదలకుండా కొంతసేపు అలా ఉంచాడు.
శృతి భయంతో, కోపంతో, అసహ్యంతో శరీరం మొత్తం వణికిపోయింది. చివరికి అతను ఆమెను విడిచి, ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి బయటికి వెళ్ళిపోయాడు. బకెట్ అక్కడే పడి ఉంది.
శృతి హాల్‌లోనే నిలబడి ఉండిపోయింది. చేతులు వణుకుతున్నాయి.
గుండె దడదడలాడుతోంది.
ఆమె మెల్లగా సోఫా వైపు నడిచి కూర్చుంది.
ఏమీ మాట్లాడలేదు, ఏమీ చేయలేదు. కేవలం కూర్చుని, ఏదో ఆలోచిస్తూ ఉంది.
అప్పుడే రాజు వాకింగ్ నుండి తిరిగి వచ్చాడు. డోర్ తీసి లోపలికి అడుగుపెట్టగానే ఆమెను చూశాడు—సోఫాలో కూర్చుని, మౌనంగా ఉన్న భార్య
దగ్గరకు వచ్చి, "శృతి... ఏమైంది?" అని అడిగాడు.
ఆమె ఏమీ చెప్పలేదు. కేవలం తల దించుకుని కూర్చుంది.
19-02-2026, 01:20 AM
ఆమెకు వింతగా అనిపించింది.
సతయ్య తనను గట్టిగా పట్టుకుని ముద్దు పెట్టుకుంటుండగా, ఆమె సళ్లు గట్టిపడ్డాయి. ఆమె పుకులో నరాలు కొట్టుకున్నాయి. వాడి మగతనం, ఆ బలం, ఆ ఆకస్మిక దాడి—అదంతా ఆమెకు కొత్తగా, అసహ్యకరంగా కాకుండా ఒక వింత ఆకర్షణలా అనిపించింది.
ఆమె తనను తాను నిందించుకుంది, కానీ ఆ ఫీలింగ్ మాయమవ్వలేదు. రాజుతో ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడూ లవ్, టెండర్‌నెస్ మాత్రమే—కానీ ఇది రా, అన్‌కంట్రోల్డ్, ఫోర్స్‌ఫుల్. ఆమె మనసు గందరగోళంగా మారింది.
ఆ సాయంత్రం రాజు ఆమెను మూవీకి తీసుకెళ్లాడు. టీంకు లేకపోవడంతో ఇద్దరికీ కాస్త రిలాక్స్ అవ్వాలని ప్లాన్ చేశాడు. థియేటర్‌లో లైట్స్ ఆఫ్ అయ్యాక రాజు ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. స్క్రీన్ మీద సినిమా సాగుతుండగా ఆమె మనసు ఇంకా ఆ ఉదయం ఘటనలోనే తిరుగుతోంది. రాజు ఆమె భుజంపై చేయి వేసి మెల్లగా రుద్దాడు. ఆమె నవ్వుతూ అతని వైపు చూసింది, కానీ ఆమె కళ్లలో ఏదో దాగి ఉన్నట్టు అతనికి అనిపించింది.
మూవీ అయిపోయాక ఇంటికి వస్తుండగా రాజు అడిగాడు, "ఏమైంది శృతి? నువ్వు ఇంకా సైలెంట్‌గా ఉన్నావ్."
ఆమె కాసేపు ఆగి, "ఏమీ లేదు... జస్ట్ టైర్డ్," అంది. కానీ ఆమె మనసులో ఆ వింత ఫీలింగ్ ఇంకా మిగిలి ఉంది—సతయ్య ఆ చర్య ఆమెలో ఏదో మేల్కొల్పింది, దాన్ని ఆమె ఎలా డీల్ చేయాలో తెలియలేదు.
ఆ సాయంత్రం మూవీ అయిపోయాక ఇద్దరూ ఇంటికి వచ్చారు. రాజు లైట్స్ డిమ్ చేసి, శృతిని దగ్గరగా లాగాడు. ఆమె మౌనంగా ఉన్నా, అతను మెల్లగా ముద్దాడుతూ ఆమెను బెడ్‌రూమ్ వైపు తీసుకెళ్లాడు. ఆ రాత్రి ఇద్దరి మధ్య సెక్స్ జరిగింది—రాజు ఎప్పటిలాగే జెంటిల్‌గా, లవ్‌తో, ఆమె శరీరాన్ని మెల్లగా టచ్ చేస్తూ, ముద్దులు పెడుతూ, ఆమెను సంతోషపరిచేలా చేశాడు.
కానీ మొదటిసారి శృతికి ఏదో తక్కువగా అనిపించింది. రాజు ఆమెలోకి వచ్చి, మెల్లగా మూవ్ అవుతుండగా, ఆమె శరీరం రెస్పాండ్ అవుతున్నా మనసులో ఒక ఖాళీ ఫీల్ అయింది. ఆమెకు ఇంకేదో కావాలనిపించింది—ఆ ఉదయం సతయ్య చేసిన ఆ గట్టి పట్టు, ఆ ఫోర్స్‌ఫుల్ ముద్దు, ఆ రా టచ్ గుర్తొచ్చింది. రాజు దెంగుతుంటే ఆమె సళ్లు గట్టిపడ్డాయి, పుకులో నరాలు కొట్టుకున్నాయి—కానీ అది రాజు టచ్ వల్ల కాదు, ఆ ఆలోచన వల్ల.
ఆమె కళ్లు మూసుకుని రాజును గట్టిగా హగ్ చేసుకుంది, కానీ మనసు దూరంగా ఉంది. రాజు ఆమె ఆర్గాజమ్ వచ్చేలా చేశాడు, ఆమె మూలుగులు వచ్చాయి—కానీ అది ఫిజికల్ ప్లెజర్ మాత్రమే. ఆమెకు ఇంకా ఏదో మిస్ అవుతున్నట్టు అనిపించింది—ఆ అన్‌కంట్రోల్డ్ ఫోర్స్, ఆ రఫ్‌నెస్, ఆ ఆకస్మిక దాడి లాంటి ఏదో.
రాజు ఆమె పక్కన పడుకుని ఆమెను హగ్ చేసుకున్నాడు. "బాగుందా?" అని అడిగాడు.
శృతి నవ్వుతూ "అవును..." అంది, కానీ ఆమె మనసు ఇంకా ఆ ఉదయం ఘటనలోనే తిరుగుతోంది. ఆమె తనను తాను నిందించుకుంది—ఇలాంటి ఆలోచనలు రావడం తప్పు అని తెలుసు, కానీ ఆ ఫీలింగ్ మాయమవ్వలేదు.
సతయ్య తనను గట్టిగా పట్టుకుని ముద్దు పెట్టుకుంటుండగా, ఆమె సళ్లు గట్టిపడ్డాయి. ఆమె పుకులో నరాలు కొట్టుకున్నాయి. వాడి మగతనం, ఆ బలం, ఆ ఆకస్మిక దాడి—అదంతా ఆమెకు కొత్తగా, అసహ్యకరంగా కాకుండా ఒక వింత ఆకర్షణలా అనిపించింది.
ఆమె తనను తాను నిందించుకుంది, కానీ ఆ ఫీలింగ్ మాయమవ్వలేదు. రాజుతో ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడూ లవ్, టెండర్‌నెస్ మాత్రమే—కానీ ఇది రా, అన్‌కంట్రోల్డ్, ఫోర్స్‌ఫుల్. ఆమె మనసు గందరగోళంగా మారింది.
ఆ సాయంత్రం రాజు ఆమెను మూవీకి తీసుకెళ్లాడు. టీంకు లేకపోవడంతో ఇద్దరికీ కాస్త రిలాక్స్ అవ్వాలని ప్లాన్ చేశాడు. థియేటర్‌లో లైట్స్ ఆఫ్ అయ్యాక రాజు ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు. స్క్రీన్ మీద సినిమా సాగుతుండగా ఆమె మనసు ఇంకా ఆ ఉదయం ఘటనలోనే తిరుగుతోంది. రాజు ఆమె భుజంపై చేయి వేసి మెల్లగా రుద్దాడు. ఆమె నవ్వుతూ అతని వైపు చూసింది, కానీ ఆమె కళ్లలో ఏదో దాగి ఉన్నట్టు అతనికి అనిపించింది.
మూవీ అయిపోయాక ఇంటికి వస్తుండగా రాజు అడిగాడు, "ఏమైంది శృతి? నువ్వు ఇంకా సైలెంట్‌గా ఉన్నావ్."
ఆమె కాసేపు ఆగి, "ఏమీ లేదు... జస్ట్ టైర్డ్," అంది. కానీ ఆమె మనసులో ఆ వింత ఫీలింగ్ ఇంకా మిగిలి ఉంది—సతయ్య ఆ చర్య ఆమెలో ఏదో మేల్కొల్పింది, దాన్ని ఆమె ఎలా డీల్ చేయాలో తెలియలేదు.
ఆ సాయంత్రం మూవీ అయిపోయాక ఇద్దరూ ఇంటికి వచ్చారు. రాజు లైట్స్ డిమ్ చేసి, శృతిని దగ్గరగా లాగాడు. ఆమె మౌనంగా ఉన్నా, అతను మెల్లగా ముద్దాడుతూ ఆమెను బెడ్‌రూమ్ వైపు తీసుకెళ్లాడు. ఆ రాత్రి ఇద్దరి మధ్య సెక్స్ జరిగింది—రాజు ఎప్పటిలాగే జెంటిల్‌గా, లవ్‌తో, ఆమె శరీరాన్ని మెల్లగా టచ్ చేస్తూ, ముద్దులు పెడుతూ, ఆమెను సంతోషపరిచేలా చేశాడు.
కానీ మొదటిసారి శృతికి ఏదో తక్కువగా అనిపించింది. రాజు ఆమెలోకి వచ్చి, మెల్లగా మూవ్ అవుతుండగా, ఆమె శరీరం రెస్పాండ్ అవుతున్నా మనసులో ఒక ఖాళీ ఫీల్ అయింది. ఆమెకు ఇంకేదో కావాలనిపించింది—ఆ ఉదయం సతయ్య చేసిన ఆ గట్టి పట్టు, ఆ ఫోర్స్‌ఫుల్ ముద్దు, ఆ రా టచ్ గుర్తొచ్చింది. రాజు దెంగుతుంటే ఆమె సళ్లు గట్టిపడ్డాయి, పుకులో నరాలు కొట్టుకున్నాయి—కానీ అది రాజు టచ్ వల్ల కాదు, ఆ ఆలోచన వల్ల.
ఆమె కళ్లు మూసుకుని రాజును గట్టిగా హగ్ చేసుకుంది, కానీ మనసు దూరంగా ఉంది. రాజు ఆమె ఆర్గాజమ్ వచ్చేలా చేశాడు, ఆమె మూలుగులు వచ్చాయి—కానీ అది ఫిజికల్ ప్లెజర్ మాత్రమే. ఆమెకు ఇంకా ఏదో మిస్ అవుతున్నట్టు అనిపించింది—ఆ అన్‌కంట్రోల్డ్ ఫోర్స్, ఆ రఫ్‌నెస్, ఆ ఆకస్మిక దాడి లాంటి ఏదో.
రాజు ఆమె పక్కన పడుకుని ఆమెను హగ్ చేసుకున్నాడు. "బాగుందా?" అని అడిగాడు.
శృతి నవ్వుతూ "అవును..." అంది, కానీ ఆమె మనసు ఇంకా ఆ ఉదయం ఘటనలోనే తిరుగుతోంది. ఆమె తనను తాను నిందించుకుంది—ఇలాంటి ఆలోచనలు రావడం తప్పు అని తెలుసు, కానీ ఆ ఫీలింగ్ మాయమవ్వలేదు.
19-02-2026, 01:32 AM
మర్నాడు ఉదయం అత్తగారు, మామగారు టీంకును తీసుకుని వచ్చారు. టీంకు ఇంట్లోకి ఎంట్రీ ఇచ్చిన వెంటనే "అమ్మా!" అంటూ శృతి మీద పడ్డాడు. ఆమె ఎత్తుకుని గట్టిగా హగ్ చేసుకుంది. అత్తగారు "ఇక్కడే మూడు రోజులు ఉంటాం " అన్నారు.
మామగారు నవ్వుతూ "మీ ఇద్దరికీ కాస్త రెస్ట్ ఇచ్చాం కదా, ఇప్పుడు మళ్లీ ఫుల్ ఫ్యామిలీ అయ్యాం" అన్నారు.
మూడు రోజులు ఇల్లు హడావిడిగా ఉంది. టీంకు రోజూ కాలేజ్ నుండి వచ్చి -నానమ్మతో ఆడుకున్నాడు, స్టోరీస్ చెప్పుకున్నారు, ఇంట్లో చిన్న చిన్న గొడవలు, నవ్వులు... శృతి కాలేజీకి వెళ్తుండగా అత్తగారు ఇంటి పనులు, టీంకు కాలేజ్ లంచ్ బాక్స్ సిద్ధం చేసేవారు.
రాజు ఆఫీసు నుండి త్వరగా వచ్చి టీంకుతో ఆడుకునేవాడు. ఆ మూడు రోజుల్లో శృతి మనసు కాస్త తేలికైంది—ఫ్యామిలీ బిజీనెస్‌తో ఆ ఉదయం ఘటన ఆమె మనసు నుండి కొంచెం దూరమైంది.
మూడు రోజుల తర్వాత అత్తగారు, మామగారు వెళ్లిపోయారు. ఇల్లు మళ్లీ శాంతంగా అయింది. రోజువారీ రొటీన్ మళ్లీ మొదలైంది:
- టీంకు కాలేజ్‌కి వెళ్తాడు.
శృతి కాలేజీకి వెళ్తుంది.
- రాజు ఆఫీసుకి వెళ్తాడు.
- సతయ్య మిల్క్ తెస్తూనే ఉన్నాడు. రోజూ ఉదయం గడప దగ్గర గిన్నెలో పోసి వెళ్తాడు. శృతి అతన్ని చూసినా ఏమీ అనలేదు—కళ్లు తప్పించుకుని గిన్నె తీసుకునేసి లోపలికి వెళ్తుంది. సతయ్య కూడా ఏమీ మాట్లాడడు, తల దించుకుని వెళ్తాడు.
ఇలా రోజులు సాగుతున్నాయి. శృతి బయటి నుండి మామూలుగానే కనిపిస్తుంది—ముగ్గులు వేస్తుంది, పూజ చేస్తుంది, కాలేజీలో క్లాసులు తీసుకుంటుంది, టీంకు తో వర్క్ చేయిస్తోంది. రాజుతో రాత్రులు సాధారణంగా గడుపుతుంది. కానీ ఆమె మనసులో ఆ ఒక్క ఘటన ఒక చిన్న గాయంలా మిగిలి ఉంది. ఆమె దాన్ని ఎవరితోనూ షేర్ చేయలేదు, తనలోనే దాచుకుంది.
మామగారు నవ్వుతూ "మీ ఇద్దరికీ కాస్త రెస్ట్ ఇచ్చాం కదా, ఇప్పుడు మళ్లీ ఫుల్ ఫ్యామిలీ అయ్యాం" అన్నారు.
మూడు రోజులు ఇల్లు హడావిడిగా ఉంది. టీంకు రోజూ కాలేజ్ నుండి వచ్చి -నానమ్మతో ఆడుకున్నాడు, స్టోరీస్ చెప్పుకున్నారు, ఇంట్లో చిన్న చిన్న గొడవలు, నవ్వులు... శృతి కాలేజీకి వెళ్తుండగా అత్తగారు ఇంటి పనులు, టీంకు కాలేజ్ లంచ్ బాక్స్ సిద్ధం చేసేవారు.
రాజు ఆఫీసు నుండి త్వరగా వచ్చి టీంకుతో ఆడుకునేవాడు. ఆ మూడు రోజుల్లో శృతి మనసు కాస్త తేలికైంది—ఫ్యామిలీ బిజీనెస్‌తో ఆ ఉదయం ఘటన ఆమె మనసు నుండి కొంచెం దూరమైంది.
మూడు రోజుల తర్వాత అత్తగారు, మామగారు వెళ్లిపోయారు. ఇల్లు మళ్లీ శాంతంగా అయింది. రోజువారీ రొటీన్ మళ్లీ మొదలైంది:
- టీంకు కాలేజ్‌కి వెళ్తాడు.
శృతి కాలేజీకి వెళ్తుంది.
- రాజు ఆఫీసుకి వెళ్తాడు.
- సతయ్య మిల్క్ తెస్తూనే ఉన్నాడు. రోజూ ఉదయం గడప దగ్గర గిన్నెలో పోసి వెళ్తాడు. శృతి అతన్ని చూసినా ఏమీ అనలేదు—కళ్లు తప్పించుకుని గిన్నె తీసుకునేసి లోపలికి వెళ్తుంది. సతయ్య కూడా ఏమీ మాట్లాడడు, తల దించుకుని వెళ్తాడు.
ఇలా రోజులు సాగుతున్నాయి. శృతి బయటి నుండి మామూలుగానే కనిపిస్తుంది—ముగ్గులు వేస్తుంది, పూజ చేస్తుంది, కాలేజీలో క్లాసులు తీసుకుంటుంది, టీంకు తో వర్క్ చేయిస్తోంది. రాజుతో రాత్రులు సాధారణంగా గడుపుతుంది. కానీ ఆమె మనసులో ఆ ఒక్క ఘటన ఒక చిన్న గాయంలా మిగిలి ఉంది. ఆమె దాన్ని ఎవరితోనూ షేర్ చేయలేదు, తనలోనే దాచుకుంది.
19-02-2026, 02:48 AM
వారం రోజుల తర్వాత శృతి పేరెంట్స్ ఇంట్లో ఏదో ఫంక్షన్ ఉందని వెళ్లింది. రెండు రోజుల తర్వాత తిరిగి వచ్చింది.
ఇంటికి అడుగుపెట్టగానే భర్త ముఖం కాస్త సీరియస్‌గా ఉంది.
టీంకు స్కూ.ల్ వెళ్ళాక,శృతి , "ఏమైంది . ఏమైనా ప్రాబ్లమా?" అని అడిగింది.
రాజు కాసేపు ఆగి, "నువ్వు లేనప్పుడు ఒకటి జరిగింది. ఎదురింటి వామన రావు, సతయ్య కొట్టుకున్నారు. సందు చివర మందు తాగి గొడవ పడ్డారు. వాడి దెబ్బలకి వామన రావు హాస్పిటల్‌లో ఒక రోజు ఉన్నాడు. దానితో సతయ్యను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు లాకప్‌లో పెట్టారు," అన్నాడు.
శృతి మొదట ఏమీ రియాక్ట్ కాలేదు. దూరంగా చూస్తూ నిలబడింది. "ఓహ్..." అని మాత్రమే అన్నది. ఆమె మనసులో ఆ ఉదయం ఘటన మళ్లీ గుర్తొచ్చింది—సతయ్య ఆ గట్టి పట్టు, ఆ ముద్దు. ఇప్పుడు అతను లాకప్‌లో ఉన్నాడని తెలిసి ఆమెకు ఏదో వింత ఫీలింగ్ వచ్చింది. కోపం కాదు, అసహ్యం కాదు... కానీ ఒక చిన్న గిల్ట్, ఒక చిన్న ఆశ్చర్యం.
సాయంత్రం ఎవరో డోర్ తట్టారు. శృతి తెరిచి చూస్తే సతయ్య భార్య నిలబడి ఉంది. ఆమె ముఖం వాడిపోయి, కళ్లు ఎర్రగా ఉన్నాయి. "కొంచెం డబ్బు ఉంటే ఇవ్వండి అమ్మగారు... నా మొగుడిని విడిపించాలి. సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు ఫైన్, బెయిల్ అంటున్నారు," అంది గొంతు వణుకుతూ.
శృతి కాసేపు ఆగింది. భర్త లేడు. ఆమె మనసులో ఒక్క క్షణం ఆలోచించింది—అతను ఆమెపై చేసినది, ఇప్పుడు ఆమె డబ్బు ఇవ్వాలా? కానీ ఆమె భార్య ముఖం చూసి కరిగిపోయింది. "సరే... రండి," అంది.
ఆమె భర్త కి మెసేజ్ చేసింది "నేను స్టేషన్‌కి వెళ్తున్నాను. వాళ్లకు హెల్ప్ చేస్తాను," అనీ.
రాజు ఆశ్చర్యపోయాడు కానీ ఏమీ అనలేదు.
శృతి సతయ్య భార్యతో పాటు స్టేషన్‌కి వెళ్లింది. పోలీ.సులకు డబ్బు ఇచ్చింది.
కొద్దిసేపటికి సతయ్య బయటికి వచ్చాడు.
అతని ముఖం వాడిపోయి, కళ్లు కిందికి వాలి ఉన్నాయి. శృతిని చూసి ఒక్క క్షణం ఆగాడు—కానీ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
వాడు బయటకి వచ్చాక "అమ్మాయి గారు డబ్బు కట్టారు"అంది సత్తయ్య భార్య.
వాడు"నువ్వు మార్కెట్ లో ఏదైనా చికెన్ లాంటిది కొని ఇంటికి తీసుకురా.బాగా కొట్టారు"అన్నాడు.
శృతి ఇచిన డబ్బు తో ఆమె మార్కెట్ వైపు నడిచింది.
శృతి ఆటో ఎక్కుతూ"మీరు కూడా రండి.నేను దిగిపోయాక మీ ఇంటికి వెళ్ళండి"అంది.
వాడు ఎక్కాక ఆటో ఆమె ఇంటి వైపు వెళ్ళింది.
"రెండు రోజులు అయ్యింది లోపలేసి"అన్నాడు.
అతని మురికి బట్టలు,పెరిగిన గెడ్డం చూస్తేనే తెలుస్తోంది.
ఆమె దిగేసరికి,టీంకు కూడా వచేసాడు స్కూ.ల్ నుండి.
ఆమె ఆటో కి డబ్బు ఇస్తుంటే, సత్తయ్య దిగి "కొంచెం హార్లిక్స్ లాంటిది ఉంటే ఇవ్వండి.తాగి వెళ్తాను"అన్నాడు.
శృతి ఆటో ను పంపేసి ఇంట్లోకి వెళ్ళింది.
టీంకు టీవీ పెట్టీ,సోఫా లో కూర్చున్నాడు.
ఆమె కిచెన్ లో పాలు వేడి చేస్తూ ఉంటే,సత్తయ్య లోపలికి వెళ్ళి ఆమె పక్కనే నిలబడ్డాడు.
ఆమె వెనక నుండి వచ్చిన అతని శ్వాస ఆమె జుట్టును తాకింది. శృతి ఒక్కసారిగా వణికింది. పాలు వేడెక్కుతున్నాయి, కానీ ఆమె చేతులు స్తబ్ధుగా ఉన్నాయి.
సతయ్య మెల్లగా, "థాంక్స్ అమ్మగారు... నన్ను విడిపించినందుకు" అన్నాడు. గొంతు తక్కువగా, కానీ ఆమె చెవికి స్పష్టంగా వినిపించింది.
శృతి వెనక్కి తిరగలేదు. "పాలు తాగి వెళ్లండి" అంది మాత్రమే. ఆమె హార్ట్ బీట్ వేగంగా అవుతోంది. అతని శరీరం నుండి వచ్చే మందు వాసన, రెండు రోజుల లాకప్ మురికి వాసన—అన్నీ కలిసి ఆమెకు వింతగా, భయంగా, కానీ ఒక చిన్న ఆకర్షణలా అనిపించాయి.
సతయ్య ఆమె వెనక నుండే మరో అడుగు దగ్గరకు వచ్చాడు. ఆమె భుజం దగ్గర అతని శ్వాస తాకింది. "మీరు... నాకు హెల్ప్ చేశారు. నేను మరచిపోను" అన్నాడు.
శృతి స్టవ్ ఆఫ్ చేసి, పాలు కప్పులో పోసి అతనికి ఇచ్చింది. అతని చేతి వేళ్లు ఆమె చేతికి తగిలాయి—ఆమె ఒక్కసారిగా వెనక్కి లాగుకుంది. "తాగేసి వెళ్లండి" అంది, కళ్లు కిందికి వాల్చి.
సతయ్య కప్పును సింక్‌లో పెట్టేసి, శృతి నడుమును రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని తన వైపుకు లాగాడు.
ఆమె శరీరం అతని కి తగిలింది.
ఆమె చేతులు అతని భుజాలపై పడ్డాయి—మొదట తోసేయాలని ప్రయత్నించి, పట్టుకున్నాయి.
"మీరు ఇంటికి వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకోండి" అంది శృతి, గొంతు తక్కువగా, కానీ ఆమె చేతులు అతన్ని నెట్టలేదు.
సతయ్య మెల్లగా ఆమె నడుమును నొక్కుతూ, బుగ్గల మీద ముద్దు పెట్టాడు. ఆమె చర్మం వేడెక్కుతోంది.
అతని పెదవులు ఆమె బుగ్గల నుండి మెల్లగా కిందకు వెళ్ళాయి.
, ఆమె రెండు పెదవులను మెల్లగా చీకసాగాడు. మొదట చిన్నగా, తర్వాత గట్టిగా.
ఆమె పెదవులు వణికాయి, కానీ ఆమె వాడిని ఆపలేదు. ఆమె కళ్లు మూసుకుంది. ఆమె చేతులు అతని భుజాలను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి—
కిచెన్‌లో స్టవ్ ఆఫ్ అయిన శబ్దం మాత్రమే వినిపిస్తోంది. హాల్ నుండి టీంకు టీవీ సౌండ్ దూరంగా వినిపిస్తోంది.
సతయ్య ఒక చేతిని ఆమె నడుము నుండి కిందకు జార్చి, ఆమె పిర్రలపై నొక్కాడు. ఆమె శ్వాస వేగంగా అయింది.
ఆమె పెదవులు అతని పెదవులకు స్పందించాయి— మెల్లిగా వాడి లిప్స్ ను ముద్దాడాయి.
సతయ్య మెల్లగా ముద్దు పెట్టి, "మీరు... నన్ను విడిపించారు. నేను మీకు ఏమైనా చేయాలనుకుంటున్నాను" అని గుసగుసలాడాడు.
19-02-2026, 02:49 AM
సతయ్య ఒక చేతిని ఆమె నడుము నుండి కిందకు జార్చి, ఆమె పిర్రలపై నొక్కాడు. ఆమె శ్వాస వేగంగా అయింది.
ఆమె పెదవులు అతని పెదవులకు స్పందించాయి— మెల్లిగా వాడి లిప్స్ ను ముద్దాడాయి.
సతయ్య మెల్లగా ముద్దు పెట్టి, "మీరు... నన్ను విడిపించారు. నేను మీకు ఏమైనా చేయాలనుకుంటున్నాను" అని గుసగుసలాడాడు.
శృతి జవాబు చెప్పేలోపు,పక్కింటి అబ్బాయి పిలిస్తే,టీంకు వెళ్ళాడు ఆడుకోడానికి.
సత్తయ్య మెల్లిగా శృతి చీర,బ్లౌజ్, లంగా విప్పేసాడు.
ఆమె సిగ్గు తో నలిగిపోతూ,వాడికి సహకరించింది.
వాడు కూడా బట్టలు విప్పేసాడు.
ఇద్దరు కౌగిలించుకుని ముద్దులు పెట్టుకోవడం మొదలు పెట్టారు.
సతయ్య నాలుక ఆమె నోట్లోకి వస్తుంటే శృతి చిన్నగా మూల్గింది. ఆ శబ్దం కిచెన్ గోడల్లో మెల్లగా ప్రతిధ్వనించింది. ఇద్దరూ గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకున్నారు—మొదట మెల్లగా, తర్వాత ఆకలిగా, ఆమె చేతులు అతని భుజాలను గట్టిగా పట్టుకుని ఉన్నాయి. సతయ్య ఒక చేతి ఆమె నడుము నుండి కిందకు జార్చి పిర్రలపై నొక్కుతూ, మరో చేతితో ఆమె జుట్టు పట్టుకుని ఆమె ముఖాన్ని తన వైపు లాగాడు. ఆమె శ్వాస వేగంగా, గట్టిగా అయింది.
****
గంట తర్వాత రాజు ఆఫీస్ నుండి వచ్చాడు. డోర్ తెరిచి లోపలికి అడుగుపెట్టగానే ఆమె వంటగదిలో ఉంది—చీర సరిచేసుకుని, జుట్టు బన్ చేసి, మామూలుగా వంట చేస్తూ.
రాజు "ఏమైంది డియర్? లేట్ అయ్యాను" అని అడిగాడు.
శృతి అతన్ని చూసి సిగ్గుతో, కాస్త నర్వస్‌గా నవ్వి, "స్నానం చేసి రండి... భోజనం రెడీ" అంది.
రాజు ఆమె వైపు చూసి, "ఏమైంది? ముఖం ఎందుకు ఎర్రగా ఉంది?" అని అడిగాడు.
"ఏమీ లేదు... వేడి వల్ల" అంది ఆమె త్వరగా తిరిగి స్టవ్ వైపు చూసి.
రాజు నవ్వుతూ స్నానానికి వెళ్లాడు. శృతి ఒంటరిగా నిలబడి ఊపిరి పీల్చింది.
రాత్రి భోజనం సమయంలో టీంకు ఆడుకుంటూ, రాజు మాట్లాడుతూ ఉన్నారు.
భోజనం చేస్తూ ఉన్న రాజు వైపు శృతి అదోలా చూస్తూ, మెల్లగా అంది, "ఇందాక మీరు కండోమ్ పెట్టే చోట చూశాను. అక్కడ లేవు."
రాజు నవ్వుతూ, "అవి అక్కడెందుకు లే అని బీరువాలో ఉంచాను ఏం" అన్నాడు,
శృతి సిగ్గుతో, కళ్లు కిందికి వాల్చి గొణుక్కుంది, "సతయ్య గారి మొడ్డకు పెట్టాలనుకున్నాను. దొరకలేదు."
రాజు చెవికి అంత స్పష్టంగా వినపడలేదు. "ఏమిటి?" అని అడిగాడు, ముఖం లేపి చూస్తూ.
శృతి నవ్వి, , "మీరు మూడేళ్లుగా కండోమ్‌తోనే చేస్తున్నారు" అంది.
రాజు తల ఊపి, "అవును, అదే సేఫ్" అన్నాడు, ప్లేట్ తీసుకుని సింక్ వైపు వెళ్తూ.
శృతి మళ్లీ, ఈసారి గొంతు ఇంకా తక్కువగా, వినపడకుండా గొణుక్కుంది, "ఆయన కండోమ్ లేకుండానే పెట్టి... చాలా సేపు కొట్టారు నా పువ్వులో."
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)