[Nsme]

Anwar004 அவர்களுக்கு,

இந்தக் கதையைப் படித்து "கை படாமலே கஞ்சி வீணானது" என்று நீங்கள் கூறியது, என் எழுத்துக்குக் கிடைத்த ஒரு மிகப் பெரிய அங்கீகாரம்! மிக்க நன்றி.


Secretspy2092 மற்றும் Selva single அவர்களுக்கு,

நீங்கள் இருவரும் தொடர்ந்து இந்த அத்தியாயங்களை ஃபாலோ (Follow) செய்வதில் மிக்க மகிழ்ச்சி. உங்கள் இருவரின் கமெண்டுகள்தான் (Comments) இந்த வாரம் 5 நாட்களுமே என்னை எழுதத் தூண்டித் தொடர்ந்து அப்டேட் (Update) தர வைத்தன! ஆதரவுக்கு நன்றி.


moledcock அவர்களுக்கு,

மீண்டும் நீங்கள் என் கதையில் கமெண்ட் (Comment) செய்ததில் மிக்க மகிழ்ச்சி!

[Nsme]

திங்கட்கிழமை அதிகாலை, மணி சரியாக 4:45.

சந்தியாவின் மொபைலில் அலாரம் மெல்லியதாக ஒலித்தது. உடனே தூக்கக் கலக்கத்திலேயே கையை நீட்டி அலாரத்தை ஆஃப் (Off) செய்தாள் சந்தியா.

அறையின் மெல்லிய இருட்டில், தன் மார்பில் முகம் புதைத்து ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்த கதிரின் முகத்தையே சில நொடிகள் உற்றுப் பார்த்தாள். இன்றுதான் அவள் கதிரைப் பார்க்கும் கடைசி நாள். இனி தன் வாழ்நாளில் அவனோடு இப்படி ஓர் இரவோ, இப்படி ஒரு நெருக்கமோ அமையப் போவதில்லை என்ற நிதர்சனம் அவளது நெஞ்சை அடைத்தது.

அந்தப் பிரிவின் ஏக்கத்தைத் தன் முத்தங்களால் கரைக்க நினைத்தவள் போல, கதிரின் நெற்றி, புருவங்கள், மூடிய இமைகள், கன்னங்கள், உதடுகள், கழுத்து, மற்றும் அவனது பரந்த மார்பு என அவனது உடல் முழுக்க முத்த மழை பொழியத் தொடங்கினாள்.

அந்தச் சூடான, ஈரமான முத்தங்களின் ஸ்பரிசத்தில் கதிர் மெல்லக் கண் விழித்தான். "பானு..." என்று தூக்கக் கலக்கத்தில் அவனது குரல் கம்மியது.

சந்தியா அவனைப் பேச விடாமல், அவனது உதடுகளைத் தன் உதடுகளால் கவ்வி ஓர் ஆழமான முத்தத்தைக் கொடுத்தாள். பின் மெதுவாகப் போர்வையை விலக்கிவிட்டுக் கீழே நகர்ந்தவள், கதிரின் கால்களுக்கு நடுவே சென்றாள்.

அதிகாலை நேரத்து இயற்கையான விறைப்பில் (Morning wood) துடித்துக்கொண்டிருந்த கதிரின் சுண்ணியைத் தன் கைகளால் ஆசையோடு பற்றினாள். முன்தோல் இல்லாத அந்தச் சிவந்த மொட்டைத் தன் நாக்கால் வருடி, அப்படியே தன் வாய்க்குள் முழுமையாக வாங்கிக்கொண்டு ஊம்பத் தொடங்கினாள்.

கதிர் தன் கண்களை மூடி, அவளது கூந்தலுக்குள் விரல்களை நுழைத்து, "ஆஆஹ்... பானு..." என்று முனகினான். அவளது எச்சிலின் சூட்டில் கதிரின் சுண்ணி இரும்புத் தடியாக மாறியது.

சில நிமிடங்கள் அவனது ஆண்மையைத் தன் வாயால் ஆராதித்த சந்தியா, மெதுவாக எழுந்து அவனது இடுப்பின் மீது 'கவ்கேர்ள்' (Cowgirl) நிலையில் அமர்ந்தாள்.

தன் ஈரமான புண்டையின் வாசலில் கதிரின் விறைத்த சுண்ணியைப் பொருத்தி, மெதுவாகத் தன் முழுப் பாரத்தையும் கீழே இறக்கினாள். 'சளக்' என்ற சத்தத்துடன் கதிரின் தடி அவளது ஆழத்தைத் தொட்டது.

இதே நேரத்தில், ஹாலில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த விக்கிக்கும் விழிப்பு வந்திருந்தது. படுக்கையறையிலிருந்து வந்த மெல்லிய முனகல் சத்தத்தைக் கேட்டு எழுந்து வந்த விக்கி, படுக்கையறை வாசலின் ஓரமாக நின்று உள்ளே பார்த்தான்.

மெத்தையில் கதிரின் மீது அமர்ந்து, தன் வெற்று முலைகளும் தாலிச் சங்கிலியும் குலுங்க, சந்தியா மிக ஆவேசமாகவும் அதே சமயம் காதல் ததும்பவும் சவாரி செய்து கொண்டிருந்தாள். அவள் குனிந்து கதிரின் உதடுகளைக் கவ்வியபடியே தன் இடுப்பை வேகமாக ஆட்ட, கதிரும் கீழிருந்து அவளது குண்டிகளைப் பிடித்துத் தூக்கித் தூக்கி அடித்தான்.

விக்கி அவர்களைத் தொந்தரவு செய்யாமல், கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு சுவரில் சாய்ந்து அந்தக் கடைசிக் கூடலை அமைதியாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். சில நிமிடங்கள் நீடித்த அந்த உணர்ச்சிப் போராட்டத்தின் முடிவில், சந்தியாவும் கதிரும் ஒருவரையொருவர் இறுகத் தழுவியபடி, ஒரே நேரத்தில் தங்களின் உச்சத்தை அடைந்து தளர்ந்தனர்.

கூடல் முடிந்து சில நிமிடங்கள் கழித்து இருவரும் எழுந்தனர்.

இங்கிருந்து நேராகத் தங்களின் பெங்களூரு வீட்டிற்குத்தான் செல்லப் போகிறார்கள் என்பதால், விக்கியும் சந்தியாவும் பாத்ரூமிற்குச் சென்று தங்களைச் சுத்தப்படுத்திக்கொண்டு, பல் துலக்கி, முகம் கழுவிவிட்டு வெளியே வந்தனர்.

விக்கியும் சந்தியாவும் சாதாரண ட்ராக் பேன்ட் (Track pant) மற்றும் டி-ஷர்ட் (T-shirt) அணிந்துகொண்டனர். உடைமைகளைச் சரிபார்த்துக்கொண்டு, எதையும் மறந்துவிடாமல் அனைத்தையும் பேக் செய்து எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பத் தயாராகினர்.

மூவரும் ஹாலுக்கு வந்தனர். வெளியே வானம் இன்னும் முழுமையாக விடியவில்லை; கடிகாரம் மணி 5:40-ஐக் காட்டியது. கிழக்கு வானில் சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்பாக, விடிவெள்ளியான சுக்கிரன் (Venus) மட்டும் வானில் பிரகாசமாக மின்னிக்கொண்டிருந்த அதிகாலை வேளை அது.

கதிர் அவர்களை வாசல் வரை வழியனுப்ப வந்தான். அடுத்த நாள் காலை ஜிம்மில் பானுவைப் பார்க்கலாம் என்ற எண்ணத்தில்தான் அவன் இருந்தான்.

ஆனால், வாசல் அருகே நின்ற சந்தியா, கதிரின் கண்களை நேராகப் பார்த்து மெல்லிய குரலில் சொன்னாள், "கதிர்... உங்ககிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்லணும். நாங்க அடுத்த வாரம் பெங்களூரை விட்டு நிரந்தரமாக் காலி பண்ணிட்டுப் போறோம். விக்கிக்கு வேற ஊருக்கு டிரான்ஸ்ஃபர் (Transfer) ஆகிடுச்சு."

விக்கியும் ஆமோதிப்பது போலத் தலையசைத்து, "ஆமாம் கதிர்... இந்த வாரம் முழுக்க பேக்கிங் (Packing) மற்றும் மூவிங் (Moving) வேலைதான் இருக்கும்," என்றான்.

அந்த வார்த்தைகள் கதிரின் தலையில் இடியாக இறங்கின.

அவனது உலகம் ஒரு நொடி ஸ்தம்பித்து நின்றது. தன் இருபது வருட இருட்டைப் போக்கி, தன் வாழ்க்கைக்கு ஒளியைக் கொடுத்த தன் 'பானுமதி' தன்னை விட்டு நிரந்தரமாகப் பிரியப் போகிறாளா? முன்தினம் இரவு அவள் ஏன் தன்னைத் திரும்பக் கல்யாணம் செய்துகொள்ளச் சொன்னாள், ஏன் கவிதை கேட்டாள் என்பதன் அர்த்தம் இப்போதுதான் அவனுக்குப் புரிந்தது.

கதிரின் தொண்டை அடைத்தது. எவ்வளவு அடக்கியும் அவனது கண்களில் கண்ணீர் முட்டிக்கொண்டு வந்தது. "பானு...?" என்று அவன் குரல் உடைந்து கேட்டபோது, அவனது கம்பீரமான உடல் லேசாக நடுங்கியது.

கதிரின் அந்த உடைந்த நிலையைப் பார்த்ததும், சந்தியாவிற்கும் நெஞ்சம் கனத்தது. உடனே கதிரை இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்துக் கொண்டாள்.

அவளையும் அறியாமல் அவளது கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்தது. விக்கியைப் பழிவாங்கத் தொடங்கிய இந்த ஆட்டத்தில், கதிர் தன் மீது காட்டிய தூய்மையான காதலும் பக்தியும் அவளது மனதை ஆழமாகத் தொட்டிருந்தன.

"அழாதீங்க கதிர்... ப்ளீஸ்... என் மனசு தாங்காது. நீங்க எப்பவும் சந்தோஷமா, ஆரோக்கியமா இருக்கணும்," என்று அவனது முதுகைத் தடவிக்கொடுத்து அவனைத் தேற்றினாள். கதிரும் அவளைப் பிரிய மனமில்லாமல் தன் இரு கைகளாலும் அவளைத் தன்னோடு சேர்த்து அழுத்திக்கொண்டான்.

வாசல் கதவின் அருகே நின்றிருந்த விக்கி, அவர்களின் அந்த உணர்ச்சிகரமான பிரியாவிடையை அமைதியாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

சில நிமிடங்கள் கழித்து, சந்தியா தன் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு கதிரின் அணைப்பிலிருந்து மெல்லப் பிரிந்தாள். அவனது முகத்தைத் தன் இரு கைகளாலும் ஏந்தி, அவனது உதடுகளிலும் நெற்றியிலும் தன் கடைசி முத்தங்களை ஆழமாகப் பதித்தாள்.

அவள் வாசற்படியைத் தாண்டியபோது, வெளியே வானம் மெல்ல வெளுக்கத் தொடங்கியிருந்தது. பின் ஏதோ ஞாபகம் வந்தவள் போல் சந்தியா, கதிரைத் திரும்பிப் பார்த்தாள்.

"கதிர்... மணி இப்போ 5:40. இது சூரியன் உதிக்கிறதுக்கு முன்னாடி வர்ற 'பிராத சந்தியா' (Pratah Sandhya - காலை அந்தி) வேளை. நாங்க வெள்ளிக்கிழமை சாயங்காலம் 'சாய சந்தியா' (Saya Sandhya - மாலை அந்தி) நேரத்துல இந்த வீட்டுக்குள்ள வந்தோம்... இப்போ இந்த 'பிராத சந்தியா' நேரத்துல பிரியுறோம். இந்த 'சந்தியா' வேளையை... உங்க வாழ்க்கையில எப்பவுமே மறந்துடாதீங்க கதிர்!" என்றாள்.

கதிர், கலங்கிய கண்களுடன், "நிச்சயமா பானு... என்னால எப்படி இந்தத் தருணத்தை மறக்க முடியும்? ஊரை விட்டுப் போனாலும், என்கூட டச்ல (Touch) இருங்க ரெண்டு பேரும்!" என்று கூறினான்.

சந்தியா ஒரு மெல்லிய, வலி நிறைந்த புன்னகையுடன், "நான்... அப்புறம் உங்களுக்கு மெசேஜ் (Message) பண்றேன் கதிர். டேக் கேர் (Take care)," என்று மட்டும் கூறிவிட்டு, விக்கியின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு லிஃப்ட்டை (Lift) நோக்கி நடந்தாள்.

லிஃப்ட் கதவு மூடி அவர்கள் மறையும் வரை, வாசற்படியிலேயே உறைந்து போய், இதயம் நொறுங்கியவனாய் நின்றிருந்தான் கதிர்.

கீழே இறங்கி, பார்க்கிங்கில் நின்றிருந்த தங்களது காரில் ஏறியதும் விக்கி காரை ஸ்டார்ட் செய்தான்.

விக்கியின் பக்கத்தில் முன்சீட்டில் அமர்ந்திருந்த சந்தியாவால் தன் அழுகையைக் கட்டுப்படுத்தவே முடியவில்லை. கதிரின் அந்தக் கலங்கிய முகமும், அவனது தூய்மையான காதலும் அவளது மனதைப் பிசைய, அவள் முகத்தை மூடிக்கொண்டு தேம்பித் தேம்பி அழத் தொடங்கினாள்.

காரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்த விக்கிக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. தன் கண் முன்னால் இன்னோர் ஆணோடு இரண்டு நாட்கள் சந்தோஷமாக இருந்துவிட்டு, இப்போது அவனைப் பிரிந்த சோகத்தில் தன் மனைவி அழுகிறாள்; அவளை எப்படிச் சமாதானப்படுத்துவது என்று தெரியாமல் திருதிருவென முழித்தபடி காரை ஓட்டினான்.

திடீரென அழுதுகொண்டே விக்கியின் பக்கம் திரும்பிய சந்தியா, "எல்லாம் உன்னாலதான்!" என்று அவனைப் பார்த்துக் கத்தினாள்.

விக்கி அதிர்ந்து போய், "என்னது? என்னாலயா? நான் என்ன பண்ணேன்?" என்றான்.

"பின்ன என்ன? அன்னைக்கு நான் உனக்கு ஆப்ஷன் கொடுத்தப்போ, நீ மட்டும் ஒழுங்கா ஆப்ஷன் 2-வை (Option 2) செலக்ட் பண்ணியிருந்தா... நான் ஏன் இந்தப் பழிவாங்குற ஆட்டத்துல இறங்கியிருக்கப் போறேன்? நான் ஏன் கதிரை மீட் பண்ணி, இப்போ இப்படி உக்காந்து அழுதுக்கிட்டு இருக்கப் போறேன்? எல்லாத்துக்கும் காரணம் நீதான்!" என்று தன் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டே அவன் மேல் பழியைப் போட்டாள்.

விக்கி வாயடைத்துப் போனான். 'அடேங்கப்பா... கடைசியில இதுக்கும் என் மேலயே பழியைத் தூக்கிப் போடுறாளே. இவளை யாராலயும் ஜெயிக்க முடியாதுடா சாமி!' என்று மனதிற்குள் வியந்து போனான்.

சந்தியா தன் சிவந்த கண்களால் விக்கியை விரல் நீட்டி எச்சரித்தாள். "விக்கி, ஒழுங்கா கேட்டுக்கோ... இனிமேல் வாழ்க்கையில வேற எவ மேலயாவது ஆசைப்பட்டுப் பாரு... அப்புறம் நான் உனக்கு ஆப்ஷன்லாம் கொடுக்கவே மாட்டேன். உன்னை அப்படியே விட்டுட்டு, நேரா கதிர்கூட வந்து குடும்பம் நடத்த ஆரம்பிச்சிடுவேன்! ஜாக்கிரதை!" என்றாள் காட்டமாக.

விக்கி கும்பிடு போடாத குறையாக, "அய்யோ... ஆளை விடு தாயே! இனிமே கனவுல கூட அப்படி ஒரு எண்ணம் எனக்கு வராது!" என்றான்.

இவ்வாறாக, கதிரைப் பிரிந்த தன்னுடைய மனப் பாரத்தையும் சோகத்தையும் எல்லாம் விக்கியின் மீது கோபமாகக் காட்டிக்கொண்டே வந்தாள் சந்தியா.

வீட்டிற்கு வந்ததும், இருவரும் குளித்துவிட்டுத் தங்களின் அன்றாட வேலைகளைக் கவனிக்கத் தொடங்கினர்.

அன்று மாலை, சந்தியா தனது அந்தப் பழைய மொபைல் போனை எடுத்தாள்.

பெருமூச்சுடன் வாட்ஸ்அப்பை (WhatsApp) ஓப்பன் செய்தாள். கதிரிடமிருந்து "Thanks for everything" என ஒரு மெசேஜ் வந்திருந்தது. கதிரின் உடைந்த மனதைத் தேற்றி, அவனைத் தன் வாழ்க்கையின் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி நகர்த்துவதற்காக, அடுத்த நான்கு வாரங்களுக்கு அவன் செய்ய வேண்டிய ஒரு 'டாஸ்க் லிஸ்ட்'டையும் (Task list), கூடவே தன்னுடைய பதில் கவிதை ஒன்றையும் அவனுக்கு அனுப்ப டைப் செய்தாள்:

"கதிர்...
இந்த மெசேஜை நீங்க படிக்கும்போது, இந்த நம்பர் சுவிட்ச் ஆஃப் (Switch off) ஆகியிருக்கும்; இனிமேல் இந்த நம்பர் ஒர்க் ஆகாது. என்னை எப்பவும் தேட முயற்சி பண்ணாதீங்க. அதனாலதான் நானும் விக்கியும் எந்த ஊருக்குப் போறோம் என்கிறதைக் கூட உங்ககிட்ட சொல்லல.

என் மேல உங்களுக்கு உண்மையான அன்பு இருந்தா, அடுத்த நாலு வாரத்துக்கு நான் உங்களுக்குக் கொடுக்குற இந்த 4 டாஸ்க்கை (Tasks) நீங்க கண்டிப்பா செஞ்சு முடிக்கணும்:

**வாரம் 1 (Week 1):** வர்ற வீக்கெண்ட் (Weekend) ஊருக்குப் போய் உங்க அம்மா, தம்பிகூட நேரத்தைச் செலவு பண்ணுங்க. நமக்காக உண்மையா நம்ம குடும்பம் மட்டும்தான் இருக்கும். அவங்ககூட இருக்கிறது கண்டிப்பா உங்களுக்கு ஆறுதலா இருக்கும்.

**வாரம் 2 (Week 2):** ஜிம்முக்கும் வீட்டுக்கும் ஆபீஸுக்கும் மட்டுமே சுருங்கிக் கிடந்த அந்தச் சந்நியாசி வாழ்க்கையை உடைங்க. ரெண்டாவது வாரம் வெள்ளிக்கிழமையும், சனிக்கிழமையும் தொடர்ந்து ரெண்டு நாளும் நல்லா ஸ்டைலா டிரஸ் பண்ணிக்கிட்டு பெங்களூர்ல இருக்குற ஒரு நல்ல பப்புக்குப் (Pub) போங்க. நீங்க குடிக்காட்டியும் பரவாயில்லை, அந்த மியூசிக்கை (Music), அந்தக் கூட்டத்தை, அந்த வைபை (Vibe) ரசிங்க. புது மனிதர்கள்கிட்ட தயங்காமப் பேசுங்க.

**வாரம் 3 (Week 3):** மூணாவது வாரம், உங்க லேப்டாப்பை (Laptop) எடுத்துக்கிட்டு கூர்க் (Coorg) மாதிரி ஒரு அழகான மலைப் பிரதேசத்துக்குத் தனியாப் போங்க. அங்க இருக்குற ஒரு ரிசார்ட்ல தங்கி, ஒரு வாரம் அங்க இருந்தே 'வொர்க் ஃப்ரம் ஹோம்' (WFH) பண்ணுங்க. அந்த மாதிரி ஒரு சூழல் உங்க மனசுக்கு ரொம்ப இதமா இருக்கும்.

வாரம் 4 (Week 4): நாலாவது வாரம்... உங்க உடம்பும் மனசும் இப்போ முழுசாத் தயாராகி இருக்கும். எந்தத் தயக்கமும், தாழ்வுமனப்பான்மையும் இல்லாம ஒரு நல்ல பொண்ணை 'டேட்' (Date) பண்ண முயற்சி பண்ணுங்க. சம்மதிச்சா அவகூட ஒரு காபி குடிச்சுப் பேசிப் பாருங்க... வாழ்க்கை எவ்வளவு அழகா மாறுதுன்னு பாருங்க. உங்களுக்கு ஏத்த பொண்ணு அமையுற வரைக்கும் தேடுறதை நிறுத்தக் கூடாது; இந்தத் தேடல் நாலு வாரத்துக்கு அப்புறமும் தொடரணும்.

மத்தபடி உடம்பைப் பார்த்துக்கோங்க. இப்போ போய்க்கிட்டு இருக்குற ட்ரீட்மெண்ட்டை (Treatment) முழுசா எடுத்து முடிங்க.

உங்களுக்கு என் மேல மதிப்பும் மரியாதையும் இருந்தா, உங்க வாழ்க்கையை நல்லபடியா அமைச்சுக்கிட்டு அதை நிரூபிங்க. அதைத் தவிர வேற எதுவும் நான் உங்ககிட்ட எதிர்பார்க்கல.

உங்ககூட இந்த 3 மாசத்துல ஸ்பென்ட் (Spend) பண்ண எல்லா நினைவுகளும் என் மனசுல பொக்கிஷமா இருக்கும்.

நீங்க எனக்காக எழுதின கவிதை ரொம்ப அழகா இருந்தது. இதோ, என்னோட பதில் கவிதை...


'இரவும் பகலும் உங்களுடன் எப்போதும் இருக்க,
நான் சூரியனும் அல்ல... சந்திரனும் அல்ல!

இரவும் அல்லாமல் பகலும் அல்லாமல்,
சற்று நேரமே வந்து போகும் அந்தி வேளை நான்!

உங்கள் வாழ்வில் நான் 'பானு'வும் அல்ல... 'மதி'யும் அல்ல...
சற்று நேரமே வந்து மறைந்த... **சந்தியா!**'"


இதை டைப் செய்து அனுப்பினாள். அந்த மெசேஜுக்கு இரட்டை டிக் (Double tick) விழுந்த அடுத்த நொடி, அந்தப் போனை நிரந்தரமாக 'சுவிட்ச் ஆஃப்' (Switch off) செய்து, அது ஏற்கனவே இருந்த பெட்டிக்குள் ஆழமாகப் புதைத்து, தான் பூண்ட 'பானுமதி' என்ற வேடத்தை முற்றிலுமாகக் களைந்தாள்.

[Nsme]

மொபைல் திரையில் சந்தியாவின் அந்தக் கடைசி மெசேஜைப் (Message) படித்து முடித்த கதிரால், அதற்கு மேல் தன் துக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. போனை வைத்துவிட்டு சோபாவில் சரிந்து, ஒரு குழந்தையைப் போலக் கதறி அழத் தொடங்கினான்.

அந்த வீடு முழுக்க இன்னும் சந்தியாவின் வாசம் வீசிக்கொண்டிருந்தது. அவள் சமைத்த சமையலறை, அவள் அமர்ந்த சோபா, அவளுடன் கூடிய படுக்கையறை எனத் திரும்பிய பக்கமெல்லாம் அவளது நினைவுகளே அவனைச் சுற்றி வளைத்தன.

அவளை முதன்முதலாக ஜிம்மிற்கு வெளியே சந்தித்துப் பேசிய தருணங்கள் அவனது கண்முன்னே நிழலாடின. அன்று அவள் தன் ஜாதகத்தைக் கணிக்கும்போது சொன்ன அந்த எச்சரிக்கை அவனது காதுகளில் மீண்டும் ஒலித்தது:'அந்த 7-ம் இடத்து ராகுவோட மாயையில மட்டும் கவனமா இருங்க கதிர். ஆசை காட்டி மோசம் செய்றதுல ராகுவை யாரும் மிஞ்ச முடியாது!'

கதிர் கண்ணீரோடு மேலே பார்த்து, "டேய் ராகு... என்னைத் திரும்பவும் இப்படி வெச்சு செஞ்சிட்டியாடா?" என்று வாய்விட்டுப் புலம்பினான்.

அப்போது, அவனது உள்மனசாட்சியே 'ராகு'வாக மாறி அவனிடம் பேசத் தொடங்கியது!

"டேய்... இப்போ என்ன உன்னைப் பெருசா கழுத்தறுத்துட்டேன்னு என்னைக் குறை சொல்லுற நீ?

ஏதாவது ஃபேக் ஐடி (Fake ID) கூட மாசக்கணக்கா கடலை போட்டு, கடைசியில அது பொண்ணே இல்லைன்னு தெரிஞ்சு ஏமாந்தியா? இல்லன்னா, சும்மா ஆசை மட்டும் காட்டி, நிஜத்துல எதுவுமே நடக்காம கொஞ்சம் கொஞ்சமா உன் பணத்தைக் கறக்குற எவகிட்டயாவது ஏமாந்தியா? இல்ல வேற ஏதாவது ஆன்லைன் டேட்டிங் ஸ்கேம்ல (Dating scam) மாட்டிக்கிட்டியா? நான் பொதுவா இப்படித்தான் எல்லாரையும் வெச்சு செய்வேன்! ஏதோ நம்ம பையன் ஆச்சேன்னு உனக்கு இவ்வளவு பக்குவமா பண்ணி விட்டிருக்கேன்!

இதனால உனக்குக் கிடைச்ச நன்மைகளைக் கொஞ்சம் யோசிச்சுப் பாருடா! உன்னோட இருபது வருஷ நோய் தீர்ந்தது. நான் கொடுக்கணும்னு ஆரம்பிச்சா, வேற எந்தக் கிரகமும் கொடுக்க முடியாத அளவுக்கு வாரி வாரிக் கொடுப்பேன்! எத்தனை பேருக்கு அவகிட்ட இருந்து உனக்குக் கிடைச்ச மாதிரி ஓர் உச்சக்கட்ட சுகமும், அன்பும் கிடைக்கும்? உனக்குக் கிடைச்சது ஓர் அபூர்வமான அனுபவம் (Rare experience). அதை நினைச்சுச் சந்தோஷப்படு!"

அந்த மனசாட்சியின் குரல், கதிரின் அழுகையை நிறுத்திக் கவனிக்க வைத்தது. ராகுவின் குரல் தொடர்ந்து அவனுக்குள் ஒலித்தது:

"இப்போ என்ன ஆகிப்போச்சு? அவ உன்னை விட்டுப் போயிட்டா, அவ்வளவுதானே? இந்த உலகத்துல எல்லாருமே தனி மனுஷங்கதான் கதிர். யாரும் யார்கூடவும் நிரந்தரமா கடைசி வரைக்கும் இருக்க மாட்டாங்க. ஏன், இந்தப் பூமியும் சூரியனுமே கூட ஒரு காலத்துல அழிஞ்சு போயிடும்! இந்த நிலையில்லாத் தன்மையைப் புரிய வைக்கிறதுதான் என்னோட வேலையே!

என்ன... நான் உங்களை ஒரு மாயாஜால உலகத்துக்குக் கூட்டிட்டுப் போய், உச்சக்கட்ட ஆசையைக் காட்டி ஏமாத்தி, கடைசியில 'இது எல்லாமே ஒரு மாயை (Illusion)'ன்னு புரிய வைப்பேன். என்னோட மறுபாதியான கேது (Ketu), இந்த உலகத்துல இருக்கிற பொருள் மற்றும் உடல் சுகங்கள் (Material pleasures) மேல இருக்கிற பற்றைக் குறைச்சு நேரடியா ஞானத்தைக் கொடுப்பான். ரெண்டு பேரோட நோக்கமும் ஒண்ணுதான்!

அவ சொன்ன மாதிரி உனக்கு இன்னும் வாழ்க்கை நிறைய இருக்கு. உக்கார்ந்து அழுதுட்டு இருக்காம எழுந்திரு! போ... போய் அவ சொன்ன அந்த டாஸ்க்கையெல்லாம் (Tasks) ஒழுங்காப் பண்ணு! அவ மேல உனக்கு இருக்கிற உண்மையான அன்பை அது மூலமா நிரூபி!" என்று ஒரு மாபெரும் வாழ்க்கை ஞானத்தை ராகுவின் வடிவில் அவனுக்கு வழங்கியது அவனது உள்மனம்.

அந்தத் தத்துவார்த்தமான உரையாடல் கதிரின் மனதிற்குள் ஒரு பெரிய வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சியது. அவனது நெஞ்சை அழுத்திக்கொண்டிருந்த பாரம் மெல்லக் கரைந்து, ஓர் ஆழமான ஆறுதலும் தெளிவும் பிறந்தன.

கதிர் தன் கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டு சோபாவிலிருந்து எழுந்தான். தன் வாழ்வில் ஒளியேற்றி வைத்த அந்தத் தேவதை தனக்குக் கொடுத்த நான்கு டாஸ்க்குகளை எப்படிச் சிறப்பாக நிறைவேற்றுவது என்று திட்டமிடத் தொடங்கினான்.



கதிரின் வீட்டிலிருந்து திரும்பிய அந்தத் திங்கட்கிழமை பகல் முழுவதும், விக்கிக்கும் சந்தியாவுக்கும் இடையே ஒரு மெல்லிய மௌனம் நிலவியது. நடந்தவற்றை இருவரின் மனமும் அசைபோட்டுக் கொண்டிருந்தது.

இரவு உணவை முடித்துவிட்டு, இருவரும் ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அருகருகே அமர்ந்தனர்.

சந்தியா மெதுவாக விக்கியின் கையைத் தன் கைகளால் பற்றிக்கொண்டு, "தேங்க்ஸ் விக்கி..." என்றாள்.

விக்கி எதுவும் பேசாமல், மிகுந்த வாஞ்சையோடு அவளது தலைமுடியை மென்மையாக வருடிக்கொடுத்தான்.

சந்தியா அவனது கண்களை நேராகப் பார்த்து, "உனக்கு... மனசுல ஏதாவது வருத்தம் இருக்கா விக்கி?" என்று கேட்டாள்.

விக்கி சற்று நேரம் அமைதியாக அவளையே பார்த்தான். பிறகு தன் மனதிலிருந்ததை எந்த ஒளிவு மறைவும் இன்றிப் பேசத் தொடங்கினான்.

"முதல் தடவை நீ கதிரை என் கண் முன்னாடி கிஸ் (Kiss) பண்ணும்போது... எனக்கு உள்ளுக்குள்ள ரொம்ப வலிச்சது சந்தியா. அப்புறம் முதல் நாள் நைட், நீ கதிர்கூடக் கட்டிப்பிடிச்சுப் படுத்துத் தூங்குறதைப் பார்த்ததும் எனக்கு உயிரே போயிடுச்சு. உன்னை நான் முழுசா இழந்துடுவேனோன்னு பயம் வந்துடுச்சு. அன்னைக்கு நைட் நான் அழுதுட்டேன்..." என்றான்.

சந்தியா அவனது கையை இன்னும் இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள்.

விக்கி தொடர்ந்தான், "ஆனா, மறுநாள் காலையில நீ என்கிட்ட நடந்துகிட்ட விதமும், என் மேல காட்டுன அன்பும் அந்தப் பயத்தை மொத்தமாப் போக்கிடுச்சு. அதுக்கப்புறம் நானும் எல்லாத்தையும் நல்லா என்ஜாய் (Enjoy) பண்ணேன்."

சந்தியா விக்கியின் தலையை ஆசையாகக் கோதிவிட்டாள்.

"நான் எப்படி விக்கி உன்னையும், நம்ம குடும்பத்துல இருக்கிற எல்லாரையும் விட்டுட்டு அவ்வளவு ஈஸியாப் போயிடுவேன்? நீ ஒண்ணும் பலவீனமான 'கக்ஹோல்ட்' (Cuckold) இல்லையே! போன அன்னைக்கு ஈவனிங் எப்படி வெறித்தனமா என் புண்டையைக் கிழிச்ச தெரியுமா? அய்யோ அம்மா... இப்போ நினைச்சாலும் எனக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்க்குது! உன்னை விட்டு நான் எப்படிப் போவேன்? சாதாரண கக்ஹோல்ட் புருஷங்கதான் கடைசியில பொண்டாட்டியை இழந்துட்டு நிப்பானுங்க!" என்று கூறிக்கொண்டே அவனது மூக்கை ஆசையாகப் பிடித்துத் திருகினாள்.

விக்கியின் முகத்தில் ஒரு வெட்கப் புன்னகை வந்தாலும், அவனுக்குள் இருந்த கடைசித் தயக்கத்தையும் வெளியே கேட்டான்.

"இருந்தாலும் சந்தியா... கட்டுன பொண்டாட்டியை வேற ஒருத்தன் கூடப் படுக்க விட்டது எனக்கு ஒரு கௌரவக் குறைச்சல்தானே?" என்றான்.

சந்தியா அவனது முகத்தைத் தன் பக்கம் திருப்பி, மிகத் தெளிவாகவும் அழுத்தமாகவும் சொன்னாள்:

"விக்கி, நாம பண்ணது ஒரு 'ஒன்-டைம் எக்ஸ்பீரியன்ஸ்' (One-time experience). நமக்குள்ள இருந்த ஒரு பழைய கணக்கைத் தீர்க்கிறதுக்காகப் பண்ணோம். நாம ஒண்ணும் 'ஓப்பன் ரிலேஷன்ஷிப்'லயும் (Open relationship) இல்ல. நமக்குள்ள கொஞ்சம் லூஸா (Loose) இருந்த உறவை நல்லா டைட் (Tight) பண்ணத்தான் இதைச் செஞ்சோம்.

நான் கதிர்கூட செக்ஸ் வெச்சுக்கிட்டதால நீ ஒண்ணும் குறைஞ்சு போயிடல. உனக்கு எந்தத் தாழ்வுமனப்பான்மையும் (Inferiority complex) வேணாம். இது நீ, நான், கதிர் நம்ம மூணு பேரோட புதைஞ்சு போயிடுற விஷயம்!

நீ ஒண்ணும் உன் பொண்டாட்டியை அரைகுறை டிரஸ் போட்டு ரீல்ஸ் (Reels) பண்ணச் சொல்லி, அவ உடம்பைக் காட்டுறதை நீயே கேமரா பிடிச்சு ஊருக்கே காட்டிப் பணம் சம்பாதிக்கலையே! அதனால, எப்பவும் உனக்கு இதை நினைச்சுத் தாழ்வுமனப்பான்மை வரவே கூடாது!" என்றாள்.

சந்தியாவின் அந்தக் கூர்மையான, நிதர்சனமான வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், விக்கியின் மனதிலிருந்த கடைசி உறுத்தலும் பறந்து போனது. அவளைத் தன்னோடு சேர்த்து இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டு, அவளது நெற்றியில் ஆழமாக முத்தமிட்டான்.

பின் சந்தியா ஒரு குறும்புப் புன்னகையுடன், "ஆனா அந்தக் கதிர் இந்த மூனு நாளும் என்னைப் பெட்ரூம்க்குத் தூக்கிட்டுப் போய், எனக்கு ஒரு கெட்ட பழக்கத்தைப் பழக்கி விட்டுட்டார்! இனிமேல் நீதான் என்னை டெய்லி தூக்கிட்டுப் போகணும்!" என்று சிணுங்கினாள்.

விக்கி சத்தமாகச் சிரித்துக்கொண்டே, "அவ்வளவுதானே, வா!" என்று கூறிச் சந்தியாவைத் தன் இரு கைகளாலும் தூக்கினான்.

ஆனால் தூக்கியவுடன், அவள் ஏதோ நூறு கிலோ மூட்டை போலவும், தன்னால் சுத்தமாகத் தூக்க முடியாமல் முதுகு வளைவது போலவும் மூச்சு வாங்கி நடித்துக்கொண்டே தள்ளாடி நடந்து சென்று அவளைக் கட்டிலில் போட்டான்! சந்தியா அவனது நடிப்பைப் பார்த்து விழுந்து விழுந்து சிரித்தாள்.

அன்று இரவு, கணவன் - மனைவியாக இருவரும் காதலோடு உறவு கொண்டு நிம்மதியாக உறங்கினர்.

அந்த வார இறுதியில், திட்டமிட்டபடியே அனைத்தும் நல்லபடியாக முடிந்து, பெங்களூரு வாழ்க்கைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தனர். விக்கியும் சந்தியாவும் ஹைதராபாத் (Hyderabad) சென்று குடியேறி, தங்கள் திருமண வாழ்வில் ஒரு புத்தம் புதிய, மகிழ்ச்சியான அத்தியாயத்தைத் தொடங்கினர்!

[Nsme]

Selva single
Secretspy2092

Thank you for your valuable comments.

[Nsme]

நாட்கள் வேகமாக நகர்ந்தன. விக்கியும் சந்தியாவும் ஹைதராபாத்தின் புதிய வாழ்க்கைக்குள் மிக அழகாகப் பொருந்தியிருந்தனர்.

பெங்களூரு வாழ்க்கை கற்றுக்கொடுத்த பாடத்திற்குப் பிறகு, விக்கியும் சந்தியாவும் தங்களின் உடல் ஆரோக்கியத்திற்கும் ஃபிட்னஸிற்கும் (Fitness) அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கத் தொடங்கினர். அவர்கள் குடியேறியிருந்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான அபார்ட்மெண்ட்டிற்குள்ளேயே ஒரு நவீன ஜிம் (Gym) இருந்தது.

தினமும் காலையில் கணவனும் மனைவியுமாக ஒன்றாக ஜிம்மிற்குச் சென்று வொர்க்-அவுட் (Workout) செய்வதை ஒரு வழக்கமாகவே மாற்றிக்கொண்டனர். விக்கி இப்போது சந்தியாவின் ஊக்கத்தால் தினமும் பயிற்சி செய்து தன் உடலைக் கட்டுக்கோப்பாக மாற்றத் தொடங்கியிருந்தான்.

அதுமட்டுமல்லாமல், விக்கியின் புதிய ஆபீஸ் (Office) அவர்களது அபார்ட்மெண்ட்டிற்கு மிக அருகிலேயே இருந்ததால், போக்குவரத்து நெரிசலோ, அலைச்சலோ இல்லாமல் அவனது வேலைப் பளுவும் வெகுவாகக் குறைந்திருந்தது. காலையில் ஜிம், பகலில் வேலை, இரவில் காதலும் காமமும் நிறைந்த தாம்பத்தியம் என அவர்களது வாழ்க்கை ஓர் அழகான ரொட்டீனுக்குள் (Routine) செட்டானது.

ஆனால், சென்னையில் திவ்யாவின் நிலைமையோ இதற்கு நேர்மாறாக இருந்தது.

கணேஷின் நடவடிக்கைகள் நாளுக்கு நாள் திவ்யாவிற்குப் பெரும் மன உளைச்சலையும், விரக்தியையும் (Frustration) கொடுத்துக் கொண்டிருந்தன. முன்பெல்லாம் அவர்களுக்குள் தாம்பத்திய உறவு (Sex) இல்லாதது மட்டும்தான் குறையாக இருந்தது; ஆனால் இப்போதெல்லாம் கணேஷ் எடுத்ததற்கெல்லாம் கோபப்பட்டான். சின்னச் சின்ன விஷயங்களுக்குக் கூடத் திவ்யாவிடம் வாக்குவாதம் செய்வதும், காரணமே இல்லாமல் அவள் மீது எரிந்து விழுவதும் அவனது அன்றாட வழக்கமாக மாறிப்போனது. அதுமட்டுமின்றி, கணேஷின் வற்புறுத்தலால் திடீரெனத் தாங்கள் குடியிருந்த வீட்டையும் காலி செய்துவிட்டு, சென்னையின் சற்று ஒதுக்குப்புறமான பகுதியில் இருந்த வேறொரு வீட்டிற்குக் குடிபெயர்ந்தார்கள்.

கணவனின் இந்தக் காரணமில்லாத கோபத்தால் தனிமையில் தவித்த திவ்யாவிற்கு, அப்போது ஒரே ஆறுதலாக இருந்தது சந்தியா மட்டும்தான்! கணேஷ் ஆபீஸிற்கும், குழந்தைகள் ஸ்கூலுக்கும் சென்ற பிறகு, அடிக்கடி மதிய நேரத்தில் திவ்யா ஹைதராபாத்தில் இருக்கும் சந்தியாவிற்குப் போன் செய்து பேசுவாள். சந்தியாவும் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறி அவளது விரக்தியைக் கட்டுக்குள் வைத்திருந்தாள்.

அப்படி ஒரு நாள் மதியம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது சந்தியா கேட்டாள், "அக்கா, சென்னையில இப்போ மாறியிருக்கிற புது வீடு எப்படி இருக்கு?"

அதற்குத் திவ்யா, "வீடு நல்லா சௌகரியமாத்தான் இருக்கு சந்தியா. முக்கியமா ஹவுஸ் ஓனர் (House owner) பக்கத்துல இல்ல, வெளியூர்ல இருக்காங்க. சென்னையில ஓனர் பக்கத்துல இல்லாம இப்படிச் சுதந்திரமா ஒரு வீடு கிடைக்கிறது ரொம்பக் கஷ்டம். பசங்களுக்கு ஸ்கூலும் பக்கமாவே அமைஞ்சிடுச்சு. ஆனா, உங்க மாமாவுக்குத்தான் ஆபீஸ் (Office) முன்ன விட இப்போ கொஞ்சம் தூரமாப் போயிடுச்சு. டெய்லி போயிட்டு வர ரொம்ப அலைச்சலா இருக்கு அவருக்கு. மத்தபடி ஓகேதான்," என்றாள்.

சந்தியா பெருமூச்சுடன், "என்னதான் இருந்தாலும் சொந்த வீடு மாதிரி வராது அக்கா. ஆனா சிட்டில (City) சொந்த வீடு வாங்குறது ரொம்பக் கஷ்டம். விக்கி கூட பெங்களூர்ல இருக்கும்போதே ஹோம் லோன் (Home loan) போட்டு ஒரு ஃப்ளாட் (Flat) வாங்கலாம்னு சொன்னான். நான்தான் வேண்டாம்னு தடுத்துட்டேன்," என்றாள்.

"ஏன் சந்தியா? வாங்கியிருக்கலாமே?" என்று திவ்யா கேட்டாள்.

"இல்லக்கா, ஹோம் லோன்ங்குறது ஒரு பெரிய ட்ராப் (Trap). எல்லாரும் சொல்வாங்க, 'வாடகை கொடுக்குற காசுல இ.எம்.ஐ (EMI) கட்டிட்டுப் போயிடலாம்'னு. ஆனா மறைமுகமா வட்டி (Interest) மட்டும் அநியாயத்துக்குப் போயிடும். அதுக்குப் பதிலா கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பணம் சேர்த்து வெச்சு அப்புறமா வாங்கிக்கலாம்னு சொல்லிட்டேன். வாடகை கொடுக்குற பணம் நம்ம சம்பளத்துலயே இல்லைன்னு நினைச்சுப்போம்... அதாவது வாடகை போக மீதி கையில வர்றதுதான் நம்ம நிஜ சம்பளம்னு அஸ்யூம் (Assume) பண்ணிக்கலாம்னு விக்கிகிட்ட தெளிவாச் சொல்லிட்டேன்," என்றாள் சந்தியா.

திவ்யா சற்று வருத்தமான குரலில், "நீ சொல்றதும் சரிதான் சந்தியா... ஆனா உங்க மாமாகிட்ட சேவிங்ஸ் (Savings) அப்படின்னு பெருசா எதுவுமே இல்லை. நாங்க எப்போ பணம் சேர்த்து வெச்சு, எப்போ சொந்த வீடு வாங்குறதுன்னு எனக்கே தெரியல... சரி விடு, நீயும் விக்கியும் எப்போ இங்க வர்றீங்க? நீங்க ஒரு வாரம் சென்னைக்கு வந்துட்டுப் போங்களேன், எனக்குக் கொஞ்சம் ஆறுதலா இருக்கும்," என்று ஏக்கத்தோடு அழைத்தாள்.

அதற்குச் சந்தியா, "கண்டிப்பா வர்றோம் அக்கா. விக்கி இப்போதான் இங்க புது கம்பெனில (New job) ஜாயின் பண்ணியிருக்கான். உடனே லீவு எடுத்தா நல்லா இருக்காது. ஒரு ரெண்டு மாசம் போகட்டும், நாங்க கண்டிப்பா சென்னைக்கு வர்றோம்," என்று அவளுக்கு நம்பிக்கை கொடுத்தாள்.

[Nsme]

இதற்கிடையில், திருச்சியில் இருந்த தினேஷும் தன் இரண்டு அண்ணிகளுடனும் நேரம் அமையும்போதெல்லாம் தொடர்பில் இருந்தான். வாய்ப்பு கிடைக்கும்போதெல்லாம் சந்தியா மற்றும் திவ்யா அண்ணிகளிடம் தனித்தனியாகவோ, அல்லது மூவரும் ஒன்றாக இணைந்து வாட்ஸ்அப் குரூப் காலிலோ (WhatsApp Group call) பேசித் தங்கள் ரகசிய நெருக்கத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தான்.

இதே காலகட்டத்தில், திருச்சியில் தினேஷின் கல்லூரி வாழ்க்கையும், அன்வியுடனான அவனது காதலும் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருந்தன.

சந்தியா கொடுத்த அறிவுரைப்படி, தினேஷ் அன்வியிடம் எந்த அவசரமும் காட்டவில்லை. அவளுடன் வெளியே சுற்றுவது, மணிக்கணக்கில் பேசுவது என அவளது மனதை முழுமையாகக் கவர்ந்தான். ஒரு கட்டத்தில் அன்வியே அவனது நெருக்கத்தை விரும்பி, நூறு சதவிகிதச் சம்மதத்தைக் (100% Consent) கொடுத்தாள்.

ஆனால், திருச்சியில் எங்கே தனிமையில் சந்திப்பது என்று தினேஷிற்குச் சுத்தமாகத் தெரியவில்லை.

அப்போது அன்வியே அவனுக்கு ஒரு வழி சொன்னாள். அன்வியின் கசின் (Cousin) அக்கா ஒருத்தி திருச்சியில் உள்ள ஒரு பேங்கில் (Bank) வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளது பெற்றோர் மற்றொரு மகளுடன் வேறொரு ஊரில் வசிப்பதால், அவள் இங்கே ஒரு தனி வீட்டில் சுதந்திரமாக (Independent woman) வசித்து வந்தாள். அன்வியும் அந்தக் கசினும் மிக நெருங்கிய தோழிகளைப் போலத் தங்களின் எல்லா ரகசியங்களையும் பகிர்ந்துகொள்பவர்கள்.

பகல் நேரத்தில் அவள் பேங்கிற்கு வேலைக்குச் சென்றுவிடுவாள் என்பதால் வீடு காலியாகத்தான் இருக்கும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அன்வியின் ஹேண்ட்பேக்கிலேயே (Handbag) அந்த வீட்டின் 'ஸ்பேர் கீ' (Spare key) எப்போதும் தயாராக இருந்தது!

ஒரு நாள் காலேஜிற்குக் கட் அடித்துவிட்டு, அன்வி தினேஷை நேராகத் தன் கசினின் அந்தத் தனி வீட்டிற்குத் தனது டூ-வீலர் (Two-wheeler) வண்டியிலேயே அழைத்துச் சென்றாள். வழியில் காண்டம் எங்கே வாங்குவது என்ற யோசனையிலும், எப்படி வாங்குவது என்ற தயக்கத்திலும் இருந்தான் தினேஷ். அதை அன்வியிடம் சொன்னபோது, அன்வி, "அக்கா ரூம்ல காண்டம் இருக்கும். நீ கவலைப்படாத," என்றாள்.

அந்த வீட்டிற்குச் சென்றதும் தன் ஹேண்ட்பேக்கில் இருந்த ஸ்பேர் கீயை எடுத்து அன்வி கதவைத் திறந்தாள். இருவரும் உள்ளே நுழைந்ததும் கதவை உள்பக்கமாகப் பூட்டினார்கள்.

முதன்முறையாக வெளியில் இப்படி ஓர் இடத்திற்கு வந்திருப்பதால், தினேஷிற்குள் லேசான தயக்கமும் முன்னெச்சரிக்கை உணர்வும் இருந்தன. அவன் உடனே அந்த வீட்டைச் சுற்றிப் பார்த்தான். அது ஓர் அழகான, நேர்த்தியாகப் பராமரிக்கப்பட்ட தனி ஃப்ளாட் (Flat). ஜன்னல்களில் தடிமனான திரைச்சீலைகள் (Curtains) போடப்பட்டிருந்தன; பக்கத்து வீடுகளிலிருந்து யாரும் எட்டிப் பார்க்க முடியாத அளவிற்கு முழுமையான தனிமையும், பாதுகாப்பும் (100% Safe) அங்கே இருப்பதைக் கண்டு தினேஷ் நிம்மதியடைந்தான்.


அன்று காலேஜிற்கு வந்திருந்ததால், அன்வி ஓர் இளஞ்சிவப்பு நிற (Pink) டைட்டான குர்த்தியும் (Kurti), கணுக்கால் வரை ஒட்டியிருந்த வெள்ளை நிற லெக்கின்ஸும் (Leggings), கழுத்தில் மெல்லிய ஷாலும் (Dupatta) அணிந்திருந்தாள். தினேஷ் ஒரு ஃபார்மல் ஷர்ட்டும் பேண்ட்டும் (Formal shirt and pant) அணிந்திருந்தான்.

இருவரும் நேராகப் படுக்கையறைக்குள் நுழைந்தனர். அந்த அறையின் ஏசியை (AC) ஆன் செய்துவிட்டு அன்வி திரும்பியபோது, தினேஷ் அவளைப் பின்னாலிருந்து இறுக அணைத்தான்.

பல மாதங்களாகக் காலேஜ் வராண்டாவில் தூரத்திலிருந்து மட்டுமே பார்த்து ஏங்கிய தன் 'க்ரஷ்' (Crush) இப்போது தன் கைகளில்! சந்தியா அண்ணி சொல்லிக்கொடுத்தது போல, தினேஷ் எந்த அவசரமும் காட்டாமல் மிக நிதானமாகத் தன் ஆட்டத்தைத் தொடங்கினான்.

அவன் அன்வியைத் தன் பக்கம் திருப்பி, அவளது முகத்தைத் தன் இரு கைகளாலும் ஏந்தி, அவளது உதடுகளில் மிக மென்மையாக முத்தமிடத் தொடங்கினான். ஒரு சாதாரணக் காலேஜ் பையன் ஆர்வக்கோளாறில் முரட்டுத்தனமாக முத்தமிடுவான் என்று எதிர்பார்த்த அன்விக்கு, தினேஷின் அந்த நிதானமான, ஆழமான இதழ் முத்தமும், அவன் தன் நாவால் அவளது உதடுகளைப் பிரித்து எச்சில் பரிமாறிய விதமும் முதல் நொடியிலேயே கிறக்கத்தைக் கொடுத்தன.

முத்தமிட்டுக்கொண்டே தினேஷ் அவளது தோளில் பின் (Pin) செய்திருந்த ஷாலைக் கழற்றி வீசினான். பின்னர் அவளது இரு கைகளையும் மேலே தூக்கச் சொல்லி, அவளது டைட்டான குர்த்தியைத் தலைவழியாக உருவி எறிந்தான்.

உள்ளே ஒரு மெல்லிய கருப்பு நிற பிராவுக்குள் (Bra) அன்வியின் இளமையான மார்பகங்கள் விம்மிக்கொண்டு நின்றன. திவ்யா மற்றும் சந்தியா அண்ணிகளின் கனமான, பருத்த முலைகளைக் கையாண்ட தினேஷிற்கு, அன்வியின் இந்தச் சிறிய, தளராத இளமையான மார்பகங்கள் (Firm youthful breasts) பார்ப்பதற்குப் புதிதாகவும் அழகாகவும் இருந்தன.

தினேஷ் தன் சட்டையையும் பேண்ட்டையும் கழற்றி எறிந்துவிட்டு, அன்வியை மெத்தையில் சாய்த்தான். அவளது கழுத்து வளைவிலும், காது மடல்களிலும் முத்தமிட்டுக்கொண்டே அவளது பிராவின் கொக்கியை லாவகமாக அவிழ்த்து எறிந்தான்.

வெளியே குதித்த அவளது மார்பகங்களைத் தன் உள்ளங்கைகளால் பிசைந்தபடியே, அதன் சிறிய இளஞ்சிவப்புக் காம்புகளைத் தன் வாய்க்குள் வைத்துச் சப்பி உறிஞ்சத் தொடங்கினான்.

"ஆஆஹ்... தினேஷ்... ஸ்ஸ்ஸ்..." என்று அன்வி சுகத்தில் கண்களை மூடி முனகினாள்.

தினேஷின் உதடுகள் அவளது மார்பிலிருந்து இறங்கி, அவளது தட்டையான வயிற்றிலும், தொப்புள் குழியிலும் ஈரமான முத்தங்களைப் பதித்தன. அப்படியே அவளது இடுப்பில் இருந்த லெக்கின்ஸையும் (Leggings), உள்ளே அவள் அணிந்திருந்த குட்டியான பேன்ட்டியையும் (Panty) சேர்த்துப் பிடித்து அவளது வழுவழுப்பான கால்கள் வழியாக உருவிக் கீழே எறிந்தான்.

இப்போது அன்வி கட்டிலில் முழு நிர்வாணமாகக் கிடந்தாள்!

தினேஷ் தன் ஜட்டியையும் கழற்றி எறிந்துவிட்டு, அவளது இரு தொடைகளையும் அகலமாக விரித்து அவள் கால்களுக்கு நடுவே மண்டியிட்டான். சந்தியா அண்ணியிடம் தான் கற்ற அந்த முதல் பாடமான 'நாக்குப் போடும்' வித்தையை அன்வியின் மீது பிரயோகிக்கத் தொடங்கினான்.

அவன் தன் நாக்கை நீட்டி அன்வியின் புண்டைப் பிளவைக் கீழிருந்து மேலாக நக்கியதும், அன்வி மின்சாரம் தாக்கியது போலத் துள்ளினாள்!

அவளது பருப்பைத் (Clitoris) தன் நாவின் நுனியால் வட்டமிட்டுச் சுழற்றி, அவ்வப்போது தன் நடுவிரலை அவளது ஈரமான துவாரத்திற்குள் லேசாக விட்டு ஆட்டியபடியே அவளது காம நீரை உறிஞ்சிக் குடித்தான்.

அன்வியால் அந்தச் சுகத்தைத் தாங்கவே முடியவில்லை. "தினேஷ்... ஆஆஆஹ்... என்னால முடியலடா... போதும்டா..." என்று பெட்ஷீட்டைக் கசக்கியபடி உடல் வில்லாக வளையத் தன் முதல் உச்சத்தை (Orgasm) அடைந்தாள்!

உச்சமடைந்து மூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்த அன்வி, கட்டிலின் ஓரத்தில் இருந்த சிறிய டேபிள் டிராயரைத் (Bedside drawer) தன் கையால் திறந்து, அதிலிருந்து ஒரு காண்டம் (Condom) பாக்கெட்டை எடுத்துத் தினேஷிடம் நீட்டினாள்.

இதற்கு முன்பு தன் இரண்டு அண்ணிகளுடனும் எந்தக் காண்டமும் இல்லாமல் நேரடியாகவே உறவு கொண்டிருந்த தினேஷிற்கு, தன் வாழ்நாளில் காண்டம் பாக்கெட்டைப் பிரிப்பது இதுவே முதல் முறை!

நாக்குப் போடுவதில் ஒரு கில்லாடியைப் போலச் செயல்பட்ட தினேஷ், அந்தக் காண்டம் பாக்கெட்டைப் பற்களால் கடித்துப் பிரிக்கத் தடுமாறினான். எப்படியோ பிரித்து வெளியே எடுத்தவன், அதை எந்தப் பக்கம் வைத்து உருட்டுவது என்று தெரியாமல், தன் விறைத்த சுண்ணியின் மொட்டில் தலைகீழாக வைத்துக் கீழே இழுக்கப் பார்த்துத் திணறினான். ஒரு 'ஃபர்ஸ்ட் டைமர்' (First-timer) பண்ணும் அத்தனை அமெச்சூர்த்தனமான (Amateur) வேலைகளையும் அவன் செய்வதைப் பார்த்து அன்விக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

'இவ்வளவு நேரம் பெட்ல புகுந்து விளையாடுனவன், காண்டம் போடத் தெரியாம இப்படி முழிக்கிறானே... ஒருவேளை இவன் இன்னும் விர்ஜினோ (Virgin)? வெறும் ப்ளூ ஃபிலிம் (Blue film) பார்த்துட்டு வந்துதான் இவ்வளவு நேரம் நாக்குப் போட்டானோ?' என்று ஒரு கணம் நினைத்துப் புன்னகைத்தாள் அன்வி.

"குடு இங்க..." என்று சிரித்துக்கொண்டே தினேஷின் கையிலிருந்த காண்டமை வாங்கிய அன்வி, அதைச் சரியான பக்கம் திருப்பி, அதன் நுனியை விரல்களால் அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டு, தினேஷின் இரும்பு போன்ற சுண்ணியின் மீது வைத்து மிக லாவகமாக அடிவரை உருட்டி மாட்டிவிட்டாள்!

பிறகு தினேஷ் அவளது கால்களுக்கு நடுவே படர்ந்து, தன் சுண்ணியை அவளது ஈரமான புண்டைக்குள் செலுத்தினான். அப்படிச் செலுத்திய அந்த முதல் வினாடியிலேயே... அவனுக்கு ஒரு பெரிய அதிர்ச்சி காத்திருந்தது!

தான் எதிர்பார்த்தது போல அங்கே எந்தவொரு கன்னித்திரைத் தடையோ (Hymen resistance), முதல் முறை இணையும் ஒரு கன்னிப் பெண்ணின் இறுக்கமோ, தயக்கமோ அன்வியிடம் துளியும் இல்லை! மாறாக, அவனது சுண்ணி எந்தத் தடையுமின்றி மிக எளிதாக அவளுக்குள் வழுக்கிக்கொண்டு சென்றது. அதுமட்டுமல்லாமல், அவளது இடுப்பின் அசைவுகளும், அவள் அவனை வாங்கிய விதமும் அவளுக்கு இது முதல் அனுபவம் இல்லை என்பதைத் தினேஷிற்குத் தெளிவாக உணர்த்தின.

அப்போதுதான் தினேஷின் மூளைக்கு எல்லாமே ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் புரியத் தொடங்கியது!

'அவள் கையிலேயே கசின் வீட்டின் ஸ்பேர் கீ (Spare key) வைத்திருந்தது... டேபிள் டிராயரில் காண்டம் இருக்கும் இடம் அவளுக்குத் தெரிந்திருந்தது... எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, கொஞ்சம் கூடத் தயங்காமல் அவள் தனக்குக் காண்டம் மாட்டிவிட்ட விதம்!'

அன்வி ஏற்கனவே விர்ஜின் (Virgin) இல்லை என்ற நிதர்சனம், தினேஷின் மனதில் ஒரு பெரிய ஏமாற்றத்தை (Disappointment) உண்டாக்கியது.

தான் எத்தனையோ மாதங்களாகக் காலேஜில் அவள் பின்னால் சுற்றி, அவளை ஒரு தேவதையாக மனதில் பூஜித்து வைத்திருக்க, அவள் ஏற்கனவே இதே கட்டிலில் இன்னொருவனுடன் படுத்திருக்கிறாள் என்ற எண்ணம் அவனது காதல் கோட்டையைச் சுக்குநூறாக உடைத்தது.

ஆனால், அடுத்த நொடியே அவனது அந்த ஏமாற்றமும் மன வலியும் ஒரு முரட்டுத்தனமான காம வெறியாக மாறின!

'காண்டம் போடத் தெரியாமல் தடுமாறிய என்னை ஒரு விர்ஜின் (Virgin) பையன்னுதானே நினைச்ச? இன்னைக்கு உன் புண்டையைக் கிழிக்கிறேன்டி!' என்று மனதிற்குள் உறுதிபூண்ட தினேஷ், தன் ஏமாற்றத்தை உள்ளுக்குள் புதைத்துக்கொண்டு ஆட்டத்தைத் தீவிரப்படுத்தினான்.

மிஷனரி (Missionary) நிலையில் அவள் மீது படர்ந்தவன், அவளது இரு கால்களையும் நன்றாக விரித்தான் தனக்குத் தோதாக. சந்தியா அண்ணியும் திவ்யா அண்ணியும் அவனுக்குக் கற்றுக்கொடுத்திருந்த ஆழமாகவும் நிதானமாகவும் ஓக்கும் வித்தை மற்றும் தன் விந்தைக் கட்டுப்படுத்தி நிறுத்தும் 'எட்ஜிங்' (Edging) வித்தையை அன்வியின் உடலில் முழுமையாக இறக்கினான்!

அவனது ஒவ்வொரு இடியும் இடி போல இறங்கியது. 'பளார்... பளார்...' என அவனது இடுப்பு அன்வியின் தொடைகளில் மோதும் சத்தம் அந்த ஏசி அறை முழுவதும் எதிரொலித்தது.

சற்று முன் காண்டம் மாட்டத் தெரியாமல் முழித்த பையனா இவன் என்று அன்வியால் நம்பவே முடியவில்லை! இதற்கு முன் அவள் அனுபவித்திராத ஓர் அசுர வேகத்தையும், ஆழமான இடிப்புகளையும் தினேஷ் கொடுத்தான்.

அவளது இளமையான மார்பகங்களைத் தன் இரு கைகளாலும் கசக்கிப் பிழிந்தபடியே, கொஞ்சமும் இடைவிடாமல் அவன் தொடர்ந்து இடித்த இடியில், அன்வியின் கண்கள் சொருகின. "ஆஆஆஹ்... தினேஷ்... ஸ்ஸ்ஸ்... அம்மாஆஆ...!" என்று கத்தியபடியே, அவனது இடுப்பைத் தன் கால்களால் இறுக்கிக் கவ்வியபடி மீண்டும் ஒருமுறை உடல் நடுங்க உச்சமடைந்தாள்.

அன்வி அந்த உச்சத்தின் அதிர்விலிருந்து மீண்டு மூச்சு வாங்குவதற்குள், தினேஷ் அவளுக்கு ஒரு நொடி கூட ஓய்வு கொடுக்கவில்லை.

தளர்ந்து கிடந்த அவளை அப்படியே விறுவிறுவெனப் புரட்டிப் போட்டு, அவளது இடுப்பைத் தூக்கி முழங்காலில் நிற்க வைத்து 'டாகி ஸ்டைல்' (Doggy style) பொசிஷனுக்குக் கொண்டு வந்தான்!

அவளது வளைவான குண்டிகளுக்குப் பின்னால் மண்டியிட்ட தினேஷ், மீண்டும் தன் இரும்புத் தடியை அவளது ஈரமான புண்டைக்குள் ஒரே குத்தாக ஆழமாகச் சொருகினான்.

"ஆஆஹ்... தினேஷ்... என்னால முடியலடா... மெதுவாடா..." என்று அன்வி தலையணையைக் கடித்துக்கொண்டு அலறினாள்.

ஆனால் தினேஷ் நிறுத்தவில்லை. அவளது கூந்தலை ஒரு கையால் சுற்றிப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு, மறு கையால் அவளது குண்டிகளைப் பிசைந்தும் அறைந்தும் வெறித்தனமாக இடித்துத் தள்ளினான். தான் ஏமாந்ததன் மொத்த ஆத்திரத்தையும் தன் இடுப்பின் வேகத்தில் காட்டினான்.

அவனது அந்த மிருகத்தனமான தாக்குதலைத் தாங்க முடியாமல், அடுத்த பத்தாவது நிமிடத்தில் அன்வி, "என்னைக் கொல்றியேடா... ஆஆஆஹ்...!" என்று கதறியபடியே, கால்கள் நடுங்கத் தன் மூன்றாவது உச்சத்தை அடைந்து மெத்தையில் அப்படியே சரிந்தாள்!

அவளது புண்டைச் சுவர்கள் தன் சுண்ணியை இறுக்கிப் பிழிந்த அந்தத் தருணத்தில்தான், தினேஷ் தன் கட்டுப்பாட்டைத் தளர்த்தினான். ஆழமான உறுமலோடு கடைசிச் சில இடியை இடித்து, தன் சூடான விந்தை அந்தக் காண்டமிற்குள் முழுமையாகப் பீய்ச்சி அடித்துத் தன் உச்சத்தை அடைந்தான்.

மூச்சு வாங்கியபடியே அவளுக்குள் இருந்து தன் சுண்ணியை வெளியே எடுத்தவன், கட்டிலின் அருகே இறங்கி நின்றான். அன்வி மல்லாக்கத் திரும்பிப் படுத்துத் தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டிருந்தாள். தன் சுண்ணியில் மாட்டியிருந்த, விந்து நிரம்பிய அந்தக் காண்டமை மெதுவாக உருவிக் கையில் எடுத்த தினேஷிற்கு, அதை எப்படி, எங்கே போடுவது என்று தெரியவில்லை!

கையில் அந்தக் காண்டமைப் பிடித்துக்கொண்டு திருதிருவென முழித்த தினேஷ், "அன்வி... இதை இப்போ எங்க போடணும்?" என்று அப்பாவியாகக் கேட்டான்.

உச்சத்தின் களைப்பில் படுத்திருந்த அன்வி, அவன் கேட்ட விதத்தைப் பார்த்து லேசாகச் சிரித்தாள்.

"அதை அப்படியே குப்பைத்தொட்டியில போட்டுடாதடா. முதல்ல அதுல இருக்கிற கஞ்சி வெளிய சிந்தாத மாதிரி நுனியில ஒரு முடிச்சுப் போடு..." என்றாள்.

தினேஷ் அவள் சொன்னபடியே அந்தக் காண்டமின் நுனியில் முடிச்சுப் போட்டான்.

"இப்போ டேபிள்ல இருக்கிற டிஷ்யூ பேப்பரை (Tissue paper) எடுத்து அதுல நல்லா சுத்தி, அதோ அந்தச் சின்ன பிளாஸ்டிக் கவர்ல போட்டுக் கொடு. நாம வெளிய போகும்போது ரோட்டுல இருக்கிற குப்பைத்தொட்டியில போட்டுடலாம்," என்று தனக்குப் பழக்கப்பட்ட வழக்கமான டிஸ்போசல் (Disposal) முறையை அவனுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தாள்.

அவள் சொன்னபடியே காண்டமை முடிச்சுப் போட்டு டிஷ்யூவில் சுற்றி அவளிடம் கொடுத்த தினேஷ், தன் மனதிற்குள் உறுத்திக்கொண்டிருந்த அந்த ஏமாற்றத்தை அடக்க முடியாமல் கேட்டே விட்டான்.

"அன்வி... நீ விர்ஜினா (Virgin) இருப்பன்னு நெனச்சேன்..." என்றான் சற்றுக் கசப்பான குரலில்.

அன்வி அந்தக் கவரை வாங்கி ஓரமாக வைத்துவிட்டு, புருவத்தை உயர்த்தி அவனை நேராகப் பார்த்தாள்.

"ஓஹோ... அப்போ நீ விர்ஜினா இருந்தியா?" என்று நக்கலாகத் திருப்பிக் கேட்டாள்!

தினேஷ் ஒரு நொடி திகைத்துவிட்டு, "இல்லை..." என்றான்.

அன்வி ஒரு கள்ளச் சிரிப்புடன், "அதானே பார்த்தேன்! காண்டம் போடத் தெரியாம முழிச்சப்போ நீ விர்ஜினோன்னு நெனச்சேன்... ஆனா உள்ள விட்டதுக்கப்புறம் நீ இந்தக் கிழி கிழிக்கும்போது அப்பவே எனக்கு டவுட் (Doubt) வந்துச்சு!" என்றாள் சாதாரணமாக.

அவளது அந்தத் திமிரான பதிலும், அவள் கொஞ்சம் கூடக் குற்றவுணர்ச்சியே இல்லாமல் பேசிய விதமும் தினேஷிற்குள் மீண்டும் ஓர் ஆவேசமான காம வெறியைக் கிளப்பின!

அவள் கையில் இருந்த காண்டம் கவரைத் தன் பேக்கில் (Bag) வைத்த அடுத்த நொடி, தினேஷ் அன்வியின் தலைமுடியைக் கொத்தாகப் பிடித்து இழுத்து, தன் கால்களுக்கு நடுவே அவளது முகத்தை அழுத்தினான்.

"வாயைத் திற அன்வி..." என்று கூறி, சற்று முன் காண்டமிலிருந்து வெளியே எடுத்த, மீண்டும் முறுக்கேறியிருந்த தன் விறைத்த சுண்ணியை அவளது வாய்க்குள் நேரடியாகத் திணித்து, வெறித்தனமாக அவளை ஊம்ப (Blowjob) வைத்தான்! அன்வியும் அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஆதிக்கத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு, அவனது தடியை ஆழமாகத் தன் தொண்டைக்குள் வாங்கிச் சுவைக்கத் தொடங்கினாள்.

அன்றிலிருந்து அன்வியின் மீதிருந்த அந்தப் புனிதமான காதல் உணர்வு அவனுக்குள் முழுவதுமாக வடிந்து போனது. அவளைத் தன் எதிர்கால மனைவியாகக் கூட கற்பனை செய்து பார்த்த பார்வை மாறி, அவளைத் தன் காமத் தேவையைத் தீர்த்துக்கொள்ளும் ஓர் உடலாக மட்டுமே பார்க்கத் தொடங்கினான்.

ஆனால் அன்வியோ, தினேஷின் அந்த அசுரத்தனமான காம வித்தைக்கு முழு அடிமையாகவே மாறிப்போயிருந்தாள். அவனைத் தன் பாய்ஃப்ரெண்ட் (BF) என்று சொல்வதில் ஒரு கர்வம் வந்தது அவளுக்கு. 'இவனை மத்த பொண்ணுங்ககிட்ட இருந்து பொத்திப் பொத்தி வைக்கணும். இவன் இப்படி ஓப்பான்னு காலேஜ்ல சிலவளுங்களுக்குத் தெரிஞ்சது, அப்புறம் வந்து இவனைக் கொத்திட்டுப் போயிடுவாளுங்க!' என மனதிற்குள் நினைத்துக்கொண்டாள்.

[Nsme]

அந்த வாரத்தில் ஒரு நாள் மதியம், தன் மனதிற்குள் இருந்த இந்த ஏமாற்றத்தைத் தன் அண்ணிகளிடம் பகிர்ந்துகொள்ள நினைத்தான் தினேஷ்.

இரு அண்ணிகளும் வீட்டில் தனியாக இருந்த ஒரு நாள் மதியம், மூவரும் வாட்ஸ்அப் (WhatsApp) காலில் இணைந்தனர்.

தினேஷ் எந்த ஒளிவு மறைவும் இன்றி, அன்வியின் கசின் வீட்டிற்குச் சென்றது முதல், அன்வி விர்ஜின் (Virgin) இல்லை என்பது தெரிந்து தான் ஏமாற்றமடைந்தது வரை நடந்த அனைத்தையும் இரு அண்ணிகளிடமும் விலாவாரியாகச் சொன்னான்.

அவன் சொன்னதைக் கேட்டு மறுமுனையில் இருந்த சந்தியாவும் திவ்யாவும் வாய்விட்டுச் சிரித்தனர்!

"ஏன் அண்ணி சிரிக்கிறீங்க? நான் எவ்வளவு வருத்தத்துல சொல்றேன்!" என்றான் தினேஷ்.

சந்தியா சிரித்துக்கொண்டே, "பின்ன சிரிக்காம என்னடா பண்றது? இப்போ நீங்க ரெண்டு பேருமே விர்ஜின் இல்லதானே? அப்புறம் அவளை மட்டும் ஏன்டா குறையாச் சொல்ற?" என்று கேட்டாள்.

உடனே தினேஷ், "அண்ணி... உங்க ரெண்டு பேருக்கும் நான் முதல்ல விர்ஜினாத்தானே இருந்தேன்! அதே மாதிரி எனக்கும் ஒரு விர்ஜின் பொண்ணு கிடைக்கணும்னு நான் எதிர்பார்க்குறதுல என்ன தப்பு சொல்லுங்க? அதுமட்டுமில்ல... நீங்க ரெண்டு பேரும் மட்டும் எனக்கு முன்னாடியே அமையாம இருந்திருந்தா, நான் அன்வியை மட்டுமே நம்பிப் போயிருந்தா... அன்னைக்கு அவகிட்ட நான் அடைஞ்ச ஏமாற்றம் வேற லெவல்ல இருந்திருக்கும்! என் மனசே உடைஞ்சு போயிருக்கும். நீங்க ரெண்டு பேரும் என் வாழ்க்கையில வந்ததாலதான் என்னால அந்த ஏமாற்றத்தைத் தாங்கிச் சமாளிக்க முடிஞ்சது," என்றான்.

தினேஷின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டுத் திவ்யாவின் மனம் கனிந்தது.

"கவலைப்படாதடா செல்லம்... உனக்காகவே ஒரு நல்ல விர்ஜின் பொண்ணு கண்டிப்பா அமைவா!" என்று திவ்யா அவனுக்கு அன்போடு ஆறுதல் கூறினாள்.

அப்போது சந்தியா சற்று சீரியஸான குரலில், "அதெல்லாம் சரி தினேஷ்... உள்ள விடும்போது கண்டிப்பா காண்டம் (Condom) யூஸ் பண்ணேல்ல?" என்று உறுதிப்படுத்திக் கேட்டாள்.

"ஆமாம் அண்ணி, காண்டம் போட்டுத்தான் பண்ணேன்," என்றான் தினேஷ்.

"நல்லா கேட்டுக்கோ தினேஷ்..." என்று சந்தியா தன் குரலில் கண்டிப்பைக் கூட்டினாள். "இனிமேல் நீ அவகூடப் பண்ணாலும் சரி, இல்ல வேற எவகூடப் பண்ணாலும் சரி... எப்பவாவது காண்டம் இல்லாம பண்ணினேன்னு தெரிஞ்சது, அப்புறம் என்னையும் திவ்யா அக்காவையும் நீ சுத்தமா மறந்துட வேண்டியதுதான்! எங்க பக்கமே நீ வரக் கூடாது, புரியுதா?" என்று கறாராக எச்சரித்தாள்.

தினேஷ் உடனே பதறிப்போய், "அய்யோ அண்ணி! சத்தியமா காண்டம் இல்லாம பண்ணவே மாட்டேன். எனக்கு எப்பவுமே நீங்க ரெண்டு பேரும்தான் ஃபர்ஸ்ட் (First)! அதுக்கப்புறம்தான் மத்தவங்க எல்லாருமே!" என்றான் உறுதியாக.

தன் கொழுந்தன் தங்கள் இருவரின் மீது வைத்திருக்கும் அந்தத் தீவிரமான மோகத்தையும் பாசத்தையும் கேட்டு, திவ்யாவிற்கு உள்ளுக்குள் பெருமையாகவும், மிகுந்த மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது.

தொடர்ந்து தினேஷ் ஏக்கமான குரலில், "ஆனா... உங்க ரெண்டு பேரையும் நான் ரொம்ப மிஸ் (Miss) பண்றேன் அண்ணி. எப்போ உங்களை நேர்ல பார்ப்பேன்னு ஏக்கமா இருக்கு," என்றான்.

சந்தியா ஒரு நிமிடம் யோசித்தாள்.

பின் உற்சாகமாக, "தினேஷ்! எனக்கு ஒரு ஐடியா (Idea) தோணுதுடா. நீ ஏன் சென்னை அப்புறம் ஹைதராபாத்ல இருக்கிற இஞ்சினியரிங் காலேஜ்கள்ல (Engineering Colleges) எப்போ சிம்போசியம் (Symposium) இல்ல கான்ஃபரன்ஸ் (Conference) நடக்குதுன்னு ஆன்லைன்ல தேடிப் பார்க்கக் கூடாது? அங்க பேப்பர் பிரசன்டேஷன் (Paper presentation) இல்லன்னா போஸ்டர் பிரசன்டேஷனுக்கு (Poster presentation) அப்ளை பண்ணு! அது செலக்ட் (Select) ஆனா, வீட்ல மாமாகிட்டயும் அத்தைகிட்டயும் காலேஜ் சிம்போசியம்னு சொல்லிட்டு ஜாலியாச் சென்னைக்கும் ஹைதராபாத்துக்கும் வந்து எங்களையும் பார்த்துட்டுப் போன மாதிரி இருக்கும்ல!" என்றாள்.

இதைக் கேட்டதும் தினேஷின் முகம் ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்பு போலப் பிரகாசமானது!

"வாவ்... செம ஐடியா அண்ணி! நீங்க எப்பவுமே ஜீனியஸ்தான் (Genius)! நான் இன்னைக்கே எந்தெந்தக் காலேஜ்ல சிம்போசியம் நடக்குதுன்னு சர்ச் (Search) பண்ணிப் பார்த்து, உடனே பேப்பர் சப்மிட் (Submit) பண்றதுக்கான வேலையை ஆரம்பிக்கிறேன்!" என்றான் துள்ளலோடு.

திவ்யாவிற்கும் தினேஷ் சென்னைக்கு விரைவில் வர வேண்டும் என ஏக்கமாக இருந்தது. அதனால் அதற்கான ஏற்பாடுகளைத் தீவிரமாகப் பண்ணுமாறு வலியுறுத்தினாள் திவ்யா. தினேஷ் உறுதியளித்ததும் மூவரும் அந்தக் காலைத் (Call) துண்டித்தனர்.

[Nsme]

Selva single
Secretspy2092
Kishantamil
rameshsurya84

தங்களின் அனைத்துக் கருத்துகளுக்கும் மிக்க நன்றி! கதை எவ்வாறு செல்லும் என்பதை அந்தந்தக் கதாபாத்திரங்களின் இயல்பிற்கு ஏற்றவாறு தெளிவாக எழுத முயற்சிக்கிறேன். தங்களின் ஆவலுக்கும், ஆலோசனைகளுக்கும் நன்றி. ஃபோர்சம் (Foursome) எழுத வேண்டும் என்ற ஆவல் எனக்கும் இருந்தாலும், இந்தக் கதையின் ஓட்டத்தில் அதற்கு வாய்ப்பில்லை. வேறு ஒரு கதையில் கண்டிப்பாக எழுத முயற்சிக்கிறேன்!

[Nsme]

சந்தியா அண்ணி கொடுத்த ஐடியாவைப் பிடித்துக்கொண்ட தினேஷ், உடனடியாகச் சென்னையில் உள்ள முன்னணி இன்ஜினியரிங் கல்லூரிகளில் எப்போது சிம்போசியம் (Symposium) நடக்கிறது என்று இணையத்தில் தேடத் தொடங்கினான். அடுத்த மாதம் சென்னையில் உள்ள ஒரு பிரபலக் கல்லூரியில் தேசிய அளவிலான டெக்னிக்கல் சிம்போசியம் நடப்பதைக் கண்டுபிடித்தான்.

உடனே அதற்கான விவரங்களை எடுத்துக்கொண்டு, நேராகத் தன் டிபார்ட்மென்ட் ஹெச்.ஓ.டி-யிடம் (HOD) சென்றான்.

தினேஷின் ஆர்வத்தைக் கண்டதும் ஹெச்.ஓ.டி-க்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. "பொதுவா மூணாவது, நாலாவது வருஷம் படிக்கிற சீனியர் பசங்கதான்ப்பா இதுல எல்லாம் ஆர்வம் காட்டுவாங்க. நீ இப்பவே இவ்வளவு ஆர்வமா வந்து பேப்பர் பிரசன்டேஷன் (Paper presentation) பத்திக் கேட்கிறது எனக்கு ரொம்ப ஆச்சரியமா இருக்கு, வெரி குட்!" என்று மனதாரப் பாராட்டினார்.

பிறகு அந்த சிம்போசியத்தின் விதிமுறைகளைப் படித்துப் பார்த்த ஹெச்.ஓ.டி, "தினேஷ், இதுல ஒரு டீமுக்கு (Team) அதிகபட்சம் ரெண்டு பேர் (Maximum 2 members) மட்டும்தான் அலோவ்டு (Allowed). நீ ஜூனியர்ங்குறதால, உனக்குத் துணையா ஒரு பைனல் இயர் (Final year) ஸ்டூடண்ட்டை உன்கூடச் சேர்த்து விடுறேன். அப்போதான் அவங்களோட நாலெட்ஜும் (Knowledge) உனக்கு யூஸ் ஆகும், இந்த வாய்ப்பும் வீணாகாது," என்றார்.

தினேஷ் சரி என்று தலையசைக்க, ஹெச்.ஓ.டி ஒரு மாணவியை அங்கே வரவழைத்தார்.

அவள் பெயர் ஸ்வேதா.

ஸ்வேதா கேரளாவைச் சேர்ந்தவள். மற்ற பெண்களைவிடச் சற்று உயரமானவள்; முகத்தில் பெரிய கண்ணாடி (Specs) அணிந்திருந்தாள். காலேஜ் ஹாஸ்டலில்தான் தங்கியிருந்தாள். கல்லூரியில் எல்லாரும் திரும்பிப் பார்க்கும் வகையிலான ஒரு பிரபலமோ (Famous), மாடர்ன் பெண்ணோ கிடையாது; அமைதியான, ரொம்பவும் எளிமையான தோற்றம் கொண்டவள். தினேஷ் அவளை இன்றுதான் முதல்முறையாகப் பார்க்கிறான்.

முகம் தெரியாத ஒரு சீனியர் பெண்ணோடு தன்னை டேக் (Tag) செய்ததில் தினேஷிற்கு உள்ளுக்குள் லேசான வருத்தம் (Upset) ஏற்பட்டது. 'தனியாப் போயிட்டு ஜாலியா அண்ணிகூட டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ணலாம்னு பார்த்தா, இடையில இவ வேறயா?' என்று சலித்துக்கொண்டான். ஆனால், சிம்போசியத்திற்குப் போவதே முக்கியம் என்பதால் அதை வெளியில் காட்டிக்கொள்ளாமல் அமைதியாக ஏற்றுக்கொண்டான்.

அன்றிலிருந்து, தினமும் காலேஜ் முடிந்த பிறகு ஒரு மணி நேரம் கூடுதலாக அங்கேயே தங்கி, ஸ்வேதாவுடன் இணைந்து அப்ஸ்ட்ராக்ட் (Abstract) தயார் செய்யும் வேலையில் இறங்கினான் தினேஷ். ஸ்வேதா பார்ப்பதற்கு அமைதியாக இருந்தாலும், படிப்பில் மிகவும் கெட்டிக்காரி (Bright and studious) என்பதை தினேஷ் சில நாட்களிலேயே புரிந்துகொண்டான். அவளது சப்ஜெக்ட் அறிவும், தெளிவான உழைப்பும் அந்தப் பேப்பரை மிகச் சிறப்பாக வடிவமைக்க உதவின.

இதற்கிடையில், அன்வியின் காதல் லீலைகள் காலேஜில் கொஞ்சம் ஓவராகவே வெளிப்படத் தொடங்கியிருந்தன.

கசின் வீட்டில் நடந்த அந்த ஆவேசமான உடலுறவுக்குப் பிறகு, அன்வி தினேஷின் மீது இன்னும் பைத்தியமாகியிருந்தாள். காலேஜ் கேன்டீனில் (Canteen) மற்றவர்கள் பார்க்கும்படி அவனது கைகளைக் கோர்த்துக்கொண்டு அமர்வது, வகுப்பறைக்கு வெளியே அவன் தோளில் சாய்வது எனத் தன் காதலை ரொம்பவே ஓப்பனாக (Openly) வெளிப்படுத்தினாள். இதனால், காலேஜில் உள்ள பலருக்கும் அவர்கள் இருவரும் பாய்ஃபிரெண்ட் - கேர்ள்ஃபிரெண்ட் (BF & GF) என்பது உறுதியாகத் தெரிந்துவிட்டது.

தினேஷும் இதைத் தடுக்கவில்லை; அவளது நெருக்கத்தை இயல்பாகக் கையாண்டான். இப்படி ஓர் அழகான பெண் தன்னுடைய கேர்ள்ஃபிரெண்ட் என்பதில் அவனுக்கும் ஒருவிதப் பெருமிதம் இருந்தது. ஆனால் அவனது முழுக் கவனமும் சென்னை சிம்போசியத்தின் மீதும், அங்கே சென்று திவ்யா அண்ணியைச் சந்திப்பதன் மீதுமே குவிந்திருந்தது.

ஒரு வாரக் கடின உழைப்பிற்குப் பிறகு, தினேஷும் ஸ்வேதாவும் தங்களின் அப்ஸ்ட்ராக்ட்டை ஹெச்.ஓ.டி-யிடம் காட்டினர். அதை ரிவியூ (Review) செய்த அவர், மிகவும் திருப்தியடைந்து உடனே அதை சிம்போசியத்திற்குச் சப்மிட் (Submit) செய்யச் சொன்னார்.

சில நாட்களிலேயே அவர்கள் ஆவலோடு எதிர்பார்த்த அந்த மெயில் (Mail) வந்தது.

தினேஷ் மற்றும் ஸ்வேதாவின் பேப்பர், சென்னை சிம்போசியத்திற்குத் தேர்வாகிவிட்டது (Selected)!

இதைக் கேள்விப்பட்டதும் தினேஷின் இதயம் மகிழ்ச்சியில் வேகமாகத் துடித்தது. அவனது மாஸ்டர் பிளான் (Master plan) கச்சிதமாக வேலை செய்துவிட்டது. இனி சென்னைக்குச் செல்வதற்கும், திவ்யா அண்ணியின் வீட்டில் தங்குவதற்கும் எந்தத் தடையுமில்லை!

சென்னை செல்வதற்கான வேலைகள் ஒருபுறம் மும்முரமாக நடக்க, மறுபுறம் அன்வி தினேஷுடன் தனிமையில் இருக்க எப்போது வாய்ப்பு கிடைக்கும் என ஏங்கிக்கொண்டிருந்தாள். கசின் வீட்டில் நடந்த அந்த முரட்டுத்தனமான காமத்தை மீண்டும் மீண்டும் அனுபவிக்க அவளது உடல் துடித்தது.

அப்ஸ்ட்ராக்ட் தேர்வான அன்று மாலை, காலேஜ் அருகில் இருந்த ஓர் அமைதியான பார்க்கில் (Park) இருவரும் அமர்ந்திருந்தனர். தனிமை கிடைத்த அந்தச் சில நிமிடங்களில், அன்வி தினேஷின் தோளில் சாய்ந்து அவனது உதடுகளை ஆசையாகக் கவ்விக்கொண்டாள். இருவரின் தழுவல்களும், ஆழமான உதட்டு முத்தங்களும் அங்கு நீண்ட நேரம் தொடர்ந்தன.

"சென்னை போயிட்டு வந்ததும், உடனே நாம கசின் வீட்டுக்குப் போறோம்... ஓகேவா?" என்று அன்வி காமத் தவிப்புடன் தினேஷின் காதருகே முனகினாள்.

"கண்டிப்பாப் போறோம்," என்று அவளுக்கு உறுதியளித்த தினேஷ், தன் முழுக் கவனத்தையும் வரப்போகும் சென்னைப் பயணத்தின் மீதே வைத்திருந்தான்.

சென்னைக்குச் செல்ல ரயிலில் டிக்கெட் கிடைக்காததால், தினேஷும் ஸ்வேதாவும் ஆம்னி ஸ்லீப்பர் பஸ்ஸில் (Omni Sleeper bus) பயணம் செய்ய முடிவெடுத்தனர்.

ஸ்வேதாவிற்குச் சென்னையில் தெரிந்தவர்கள் யாரும் இல்லை என்பதால், நேராகத் தன் அண்ணன் வீட்டிற்குச் சென்று தங்கிவிட்டு, அங்கிருந்து சிம்போசியம் நடக்கும் காலேஜுக்குச் செல்லலாம் என்று தினேஷ் கூற, அவளும் தயக்கமின்றிச் சம்மதித்தாள்.

டிக்கெட் விலை சற்று அதிகமாக இருந்தாலும், சௌகரியத்தைக் கருத்தில் கொண்டு ஸ்வேதாவிற்குக் கீழே ஒரு சிங்கிள் ஸ்லீப்பர் (Lower single sleeper) சீட்டும், அவளுக்கு நேர் மேலே தனக்கு ஒரு அப்பர் சிங்கிள் ஸ்லீப்பர் (Upper single sleeper) சீட்டும் புக் செய்தான் தினேஷ். பயணத்தன்று இரவு, சிம்போசியத்திற்குத் தேவையான ஃபார்மல் (Formal) உடைகளைப் பேக் செய்து எடுத்துக்கொண்டு, பயணத்திற்கு வசதியாக இருவரும் சாதாரண ட்ராக் பேன்ட் (Track pant) மற்றும் டி-ஷர்ட் (T-shirt) அணிந்து பஸ்ஸில் ஏறினர்.

பயணத்தின் நடுவே பஸ் நிறுத்தும் இடங்களிலெல்லாம், தினேஷ் கீழே இறங்கி ஸ்வேதாவிற்குத் தேவையான டீ மற்றும் ஸ்நாக்ஸ் (Snacks) வாங்கிக் கொடுத்து மிகவும் உதவியாகவும், அக்கறையாகவும் நடந்துகொண்டான். தினேஷின் இந்த முதிர்ச்சியான, அன்பான கவனிப்பு, ஸ்வேதாவின் மனதில் அவன் மீதான மரியாதையைப் பன்மடங்கு உயர்த்தியது.

மறுநாள் அதிகாலை பஸ் சென்னையை அடைந்தது.

தாங்கள் வரும் தகவலைத் தினேஷ் முன்னமே சொல்லியிருந்ததால், அண்ணன் கணேஷ் அன்று ஆபீஸிற்கு லீவ் (Leave) போட்டிருந்தான். அதிகாலையிலேயே தன் காரை எடுத்துக்கொண்டு பஸ் ஸ்டாண்டிற்கு வந்து, இருவரையும் இன்முகத்தோடு வரவேற்று வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றான்.

வீட்டிற்கு வந்ததும், பல நாட்களுக்குப் பிறகு தினேஷை நேரில் பார்த்த சந்தோஷத்தில் திவ்யா பூரித்துப் போனாள். தினேஷ் தன்னோடு ஒரு சீனியர் பெண்ணும் வருகிறாள் என்பதை கணேஷிற்கும் திவ்யாவிற்கும் முன்னமே தெரிவித்திருந்தான். ஆனாலும், நேரில் ஒரு பெண்ணை அவனோடு பார்த்ததும் திவ்யாவிற்குள் ஒரு சிறு தயக்கம் எழுந்தது. தினேஷ் ஸ்வேதாவைத் தன் அண்ணியிடம் அறிமுகப்படுத்தி வைத்தான்.

இருவரும் சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்துவிட்டு, குளித்து ஃபார்மல் (Formal) உடைகளில் தயாராகி ஒருவர் பின் ஒருவராக ஹாலுக்கு வந்தனர். தினேஷ் இன்-ஷர்ட் (In-shirt) செய்து, டை (Tie) கட்டி மிக ஸ்மார்ட்டாக (Smart) இருந்தான். காலேஜில் சாதாரணமாகத் தெரிந்த ஸ்வேதாவும், இப்போது ஓர் அழகான ஃபார்மல் குர்த்தியில் (Formal Kurti) கேரளத்துப் பெண்களுக்கே உரித்தான களையோடு மிகவும் அம்சமாகத் தெரிந்தாள். இருவரும் ஜோடியாக நிற்பதைப் பார்த்த திவ்யாவிற்கு, அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய பொறாமை சுருக்கென எட்டிப்பார்த்தது.

திவ்யா ஆசையாகச் சமைத்திருந்த சூடான பிரேக்ஃபாஸ்ட்டை (Breakfast) இருவரும் வயிறாரச் சாப்பிட்டனர்.

திவ்யாவிடம் எடுத்ததற்கெல்லாம் கோபப்படும் கணேஷ், தம்பி வந்த மகிழ்ச்சியில் மிகவும் அன்பான அண்ணனாக நடந்துகொண்டான். அவன் தன் காரிலேயே தினேஷையும் ஸ்வேதாவையும் அழைத்துச் சென்று சிம்போசியம் நடக்கும் கல்லூரியில் பத்திரமாக விட்டுவிட்டு, அவர்களுக்காக அங்கேயே காத்திருந்தான்.

சில மணி நேரங்களில், அவர்களின் பேப்பர் பிரசன்டேஷன் (Paper presentation) மிகவும் சிறப்பாக முடிந்தது. நிகழ்ச்சி முடிந்ததும், கணேஷ் மீண்டும் அவர்கள் இருவரையும் பாதுகாப்பாக வீட்டிற்கு அழைத்து வந்தான்.

[Nsme]

மதியம் சரியாக இரண்டு மணியளவில் பிரசன்டேஷனை (Presentation) முடித்துக்கொண்டு மூவரும் வீடு திரும்பியிருந்தனர். திவ்யாவின் குழந்தைகள் இருவருக்கும் மதியம் இரண்டு மணியோடு ஸ்கூல் முடிந்துவிடும் என்பதால், திவ்யாவும் அப்போதுதான் குழந்தைகளைப் பள்ளியிலிருந்து அழைத்துக்கொண்டு வீட்டிற்கு வந்திருந்தாள்.

அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து மதிய உணவு (Lunch) சாப்பிடத் தொடங்கினர்.

திவ்யா சமைத்திருந்த அறுசுவையான உணவையும், கணேஷ் மற்றும் திவ்யாவின் அன்பான உபசரிப்பையும் (Hospitality) கண்டு ஸ்வேதா வெகுவாக நெகிழ்ந்து போனாள். "உண்மையிலேயே சமையல் ரொம்பப் பிரமாதமா இருக்கு அக்கா. என் சொந்த வீட்டுக்கு வந்த மாதிரி அவ்வளவு அன்பாப் பார்த்துக்கிறீங்க," என்று மனதாரப் பாராட்டினாள்.

எல்லோரும் இயல்பாகப் பேசிச் சிரித்தபடியே மதிய உணவை அருந்தினர்.

அப்போது திவ்யா தினேஷைப் பார்த்து, "தினேஷ், இதே மாதிரி ஹைதராபாத்ல (Hyderabad) இருக்கிற காலேஜ்லயும் சிம்போசியம் ட்ரை (Try) பண்ணலாம்ல? அங்க செலக்ட் ஆனா, அப்படியே போய் விக்கி அண்ணனையும், சந்தியா அண்ணியையும் பார்த்துட்டு வரலாமே!" என்றாள்.

இதைக் கேட்டதும் ஸ்வேதாவிற்குள் பெரிய ஆர்வம் தொற்றிக்கொண்டது. "வாவ்... சூப்பர் ஐடியா அக்கா! ஹைதராபாத்ல நிறைய பெரிய காலேஜஸ் இருக்கு. நானும் ஊருக்குப் போனதும் அங்க எதாவது சிம்போசியம் நடக்குதான்னு சர்ச் (Search) பண்ணிப் பார்க்கிறேன்," என்றாள் உற்சாகமாக.

பின்பு, அவர்களின் ஊர் திரும்பும் பயணம் (Return journey) பற்றிய பேச்சு எழுந்தது.

அன்று இரவே 11:30 மணிக்கு இருக்கும் ரயிலில் இருவருக்கும் டிக்கெட் கன்ஃபார்ம் (Confirm) ஆகிவிட்டதாகத் தினேஷ் தெரிவித்தான்.

இன்று இரவே தினேஷ் கிளம்பிவிடுவான் என்பதைக் கேட்டதும், திவ்யாவின் முகம் சட்டென்று வாடியது. பல வாரங்களுக்குப் பிறகு தன் வீட்டிற்கு வந்திருக்கும் தன் ஆசைக் கொழுந்தனுடன் தனிமையில் கொஞ்சம் நேரம் கூடச் செலவழிக்க முடியாமல் போய்விடுமோ என்ற ஏக்கமும் வலியும் அவளது கண்களில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

திவ்யாவின் கண்களில் தெரிந்த அந்த ஏக்கத்தைத் தினேஷும் கவனித்தான். யாருக்கும் தெரியாமல் தன் கண்களாலேயே, 'கவலைப்படாதீங்க அண்ணி, நான் இருக்கேன்' என்பது போல அவளுக்கு ஆறுதலாக ஒரு பார்வையைப் பரிமாறினான்.

கணேஷும் வருத்தத்துடன், "என்னடா தினேஷ்... இன்னைக்கு ஒரு நாள் தங்கிட்டு நாளைக்குப் போயிருக்கலாமே? அதுக்குள்ள ஏன் நைட்டே கிளம்புறீங்க?" என்று கேட்டான்.

"ஏதோ அவசரத்துல இன்னைக்கு நைட்டே டிக்கெட் புக் (Book) பண்ணிட்டோம் அண்ணே. அடுத்த முறை சென்னைக்கு வரும்போது, கண்டிப்பா ஒரு நாள் அதிகமாத் தங்குற மாதிரியே பிளான் பண்ணிட்டு வர்றேன்," என்றான் தினேஷ்.

மதிய உணவு முடிந்து அனைவரும் கை கழுவி வந்தனர்.

அன்று ஆபீஸிற்கு லீவ் (Leave) போட்டிருந்ததால், கணேஷ் தன்னுடைய நண்பன் ஒருவனை முக்கியமாகப் பார்த்துவிட்டு வர வேண்டியிருப்பதாகக் கூறிவிட்டு, சற்று நேரத்திலேயே வெளியே கிளம்பிச் சென்றான்.

கணேஷ் வெளியே சென்றதும், பயணக் களைப்பில் இருந்த ஸ்வேதாவைப் பார்த்த திவ்யா, "ஸ்வேதா, நீ போய்ப் பெட்ரூம்ல (Bedroom) படுத்து நல்லாத் தூங்கி ரெஸ்ட் (Rest) எடுமா," என்றாள் அன்பாக.

ஸ்வேதா சற்றுத் தயங்கி, "இல்ல அக்கா, பரவாயில்லை... நான் இங்க ஹால்லயே (Living room) படுத்துக்கிறேன்," என்றாள்.

ஆனால் திவ்யாவும் தினேஷும் விடவில்லை. "நைட் பஸ்ல வேற சரியாத் தூங்கியிருக்க மாட்டீங்க, உள்ள ஏசி (AC) போட்டுட்டு நிம்மதியாப் படுங்க ஸ்வேதா," என்று இருவரும் வற்புறுத்தவே, ஸ்வேதா சம்மதித்துப் படுக்கையறைக்குள் சென்றாள். திவ்யாவும் உள்ளே சென்று அவளுக்குப் போர்த்திக்கொள்ள ஒரு சுத்தமான போர்வையைக் (Fresh blanket) கொடுத்து, அவள் சௌகரியமாகப் படுத்திருப்பதை உறுதி செய்துவிட்டுக் கதவைச் சாத்திவிட்டு வெளியே வந்தாள்.

ஹாலில் தரையில் விரிக்கப்பட்டிருந்த பெரிய பாயில் ஒரு ஓரமாகத் திவ்யாவின் இரண்டு குழந்தைகளும், அவர்களுக்கு அடுத்துத் திவ்யாவும், அவளது மறுபக்கத்தில் தினேஷும் வரிசையாகப் படுத்தனர். எதிரே டிவியில் (TV) மிகக் குறைவான சத்தத்தில் (Low volume) இளையராஜா மற்றும் ஏ.ஆர். ரஹ்மானின் தமிழ் மெலடிப் பாடல்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தன.

தினேஷ் தன் அருகில் படுத்திருந்த திவ்யாவின் முகத்தையே கூர்ந்து பார்த்தான். முன்பு இருந்த அந்தப் பொலிவு குறைந்து, அவள் சற்று மெலிந்திருப்பது போலத் தெரிந்தது.

"அண்ணி... நீங்க ரொம்ப இளைச்சுப் போயிட்டீங்க அண்ணி. முகமெல்லாம் ஏன் இவ்வளவு டல்லா (Dull) இருக்கு?" என்று ஆதங்கத்தோடு கேட்டான் தினேஷ்.

திவ்யா ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் அதை மறைத்து, "அப்படியெல்லாம் ஒண்ணும் இல்லடா. நான் நல்லாதான் இருக்கேன்," என்றாள்.

சரியாக அந்த நேரம், திவ்யாவின் மொபைல் போன் ஒலித்தது. திரையில் ஏதோ ஒரு புதிய நம்பர் காட்டியது. அது ஸ்பேம் கால் (Spam call) என்று திவ்யா முகத்தைச் சுளித்துக்கொண்டே அதைக் கட் (Cut) செய்தாள்.

ஆனால், அடுத்த சில நொடிகளிலேயே மீண்டும் அதே நம்பரிலிருந்து போன் வந்தது!

தினேஷ் புருவத்தைச் சுருக்கி, "ஏன் அண்ணி இவ்வளவு ஸ்பேம் கால் வருது உங்களுக்கு? அந்த நம்பரை பிளாக் (Block) பண்ணி ரிப்போர்ட் (Report) பண்ண வேண்டியதுதானே?" என்றான்.

"ம்ம்ம்... அப்புறமா ரிப்போர்ட் பண்ணிக்கிறேன்டா," என்ற திவ்யா, தன் மொபைலைச் சைலண்ட் (Silent) மோடுக்கு மாற்றி ஓரமாக வைத்தாள்.

சிறிது நேரத்திலேயே, திவ்யாவின் குழந்தைகள் இருவரும் ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குச் சென்றுவிட்டனர்.

இப்போது அந்த ஹாலின் அமைதியில், திவ்யாவும் தினேஷும் ஒருவரையொருவர் பார்த்தபடி பக்கவாட்டில் திரும்பிப் படுத்திருந்தனர். இருவரின் கண்களும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தன. பல வாரங்களாக மனதிற்குள் பூட்டி வைத்திருந்த ஏக்கமும், தவிப்பும் அந்தப் பார்வையில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

அதே நேரம், டிவியில் 'முதல்வன்' படத்தின் அந்த உயிரை உருக்கும் பாடல் மெல்லிய இசையோடு ஒலிக்கத் தொடங்கியது:

ஆண்: "ஒரு தடவ இழுத்து அணச்சபடி
உயிர் மூச்ச நிறுத்து கண்மணியே..."

பெண்: "உம் முதுகத் துளைச்சி வெளியேற
இன்னும் கொஞ்சம் இருக்கு என்னவனே..."

ஆண்: "மழையடிக்கும் சிறு பேச்சு
வெயிலடிக்கும் ஒரு பார்வை
ஒடம்பு மண்ணில் புதையிற வரையில்
உடன் வரக் கூடுமோ..."

பெண்: "உசுர் என்னோட இருக்கயில
நீ மண்ணோட போவதெங்கே
அட உன் ஜீவனில் நான் இல்லையா
கொல்ல வந்த மரணம் கூடக் குழம்புமைய்யா..."

ஆண்: "குறுக்குச் சிறுத்தவளே
என்னைக் குங்குமத்தில் கரைச்சவளே
மஞ்ச தேச்சுக் குளிக்கையில்
என்னக் கொஞ்சம் பூசு தாயே
கொலுசுக்குள் மணியாக
என்னக் கொஞ்சம் மாத்து தாயே..."

பெண்: "ஒரு கண்ணில் நீர் கசிய
உதட்டு வழி உசிர் கசிய
உன்னாலே சில முறை இறக்கவும்
சில முறை பிறக்கவும் ஆனதே

அட ஆத்தோட விழுந்த இலை
அந்த ஆத்தோட போவது போல்
நெஞ்சு உன்னோடுதான் பின்னோடுதே
அட காலம் மறந்து காட்டு மரமும் பூக்கிறதே..."

அந்தப் பாடலின் ஒவ்வொரு வரியும் அவர்கள் இருவரின் ஆன்மாவைத் தீண்டியது. "ஒரு கண்ணில் நீர் கசிய, உதட்டு வழி உசிர் கசிய..." என்ற வரி ஒலித்தபோது, இருவராலும் தங்கள் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

இருவரும் மெதுவாக நெருங்கி, ஒருவரையொருவர் ஆரத் தழுவி இறுக அணைத்துக்கொண்டனர். தினேஷின் உதடுகள் திவ்யாவின் நடுங்கும் உதடுகளைக் கவ்விக்கொண்டன. அது காமத்தின் முத்தமல்ல; பிரிவின் வலியையும், ஆழமான காதலையும் பரிமாறிக்கொள்ளும் உயிர் முத்தம்!

ஏனோ தெரியவில்லை, முத்தமிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போதே இருவரின் கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர்த் துளிகள் கசிந்து வழிந்தன. கண்ணீர் வடிய வடிய, இருவரும் ஒருவரது முகத்தில் மற்றொருவர் மாறி மாறி முத்த மழை பொழிந்தனர். திவ்யா தன் முகத்தை அவனது மார்பில் புதைத்துத் தன் மனப் பாரத்தையெல்லாம் இறக்கி வைத்தாள்.

பின்னர், உள்ளே படுக்கையறையில் ஸ்வேதா தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறாள் என்ற நிதர்சனம் நினைவில் இருந்ததால், இருவரும் சற்றே விலகிப் படுத்தனர்.

ஆனால், தலைமாட்டில் இருவரின் கைகளும் ஒன்றையொன்று பிரியாமல் இறுகப் பற்றியிருந்தன. ஒருவரையொருவர் ஏக்கமாகவும், ஆழமான காதலோடும் பார்த்துக்கொண்டே, அந்தத் தழுவலின் கதகதப்பிலேயே இருவரும் தங்களை அறியாமல் உறங்கிப் போனார்கள்.

சற்றுப் பொழுது கழித்து, படுக்கையறையில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த ஸ்வேதா கண் விழித்து ஹாலுக்கு வந்தாள்.

ஹாலில் டிவி இன்னும் மெல்லிய சத்தத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. தரையில் குழந்தைகள் ஒரு பக்கம் தூங்கிக்கொண்டிருக்க, மறுபக்கம் தினேஷ் திவ்யாவின் உள்ளங்கையில் தன் முகத்தைப் புதைத்தபடி ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தான். திவ்யாவின் மற்றொரு கை அவனது தோளை ஆதரவாக அணைத்தபடி கிடந்தது.

அந்தக் காட்சியைப் பார்த்த ஸ்வேதாவிற்கு அதில் எந்தவொரு விரசமோ, தவறோ துளியும் தோன்றவில்லை. ஒரு தாயைப் போன்ற அண்ணியின் அருகில் பாசத்தோடு உறங்குவதாகவே அவளது கண்களுக்கு அது அழகாகத் தெரிந்தது.

அவர்களின் தூக்கம் கலையக் கூடாது என நினைத்த ஸ்வேதா, சத்தமில்லாமல் சென்று டிவியை ஆஃப் (Off) செய்தாள்.

அப்போது திவ்யா மெல்லக் கண் விழித்தாள். எதிரே நின்றிருந்த ஸ்வேதாவைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தபடி, "ரொம்ப நேரம் ஆகிடுச்சாம்மா?" என்று கேட்டாள்.

ஸ்வேதாவும் சிரித்துக்கொண்டே, "ஆமாம் அக்கா... நானும் நல்லா அசந்து தூங்கிட்டேன்," என்றாள்.

திவ்யா தன் உள்ளங்கையில் புதைந்திருந்த தினேஷின் முகத்தை மிக மென்மையாக விலக்கித் தலையணையில் சாய்த்துவிட்டு எழுந்தாள். "இரும்மா, நான் போய்ச் சூடா டீ (Tea) போடுறேன்," என்று கூறிச் சமையலறைக்குச் சென்றாள்.

ஸ்வேதாவும் அவள் பின்னாலேயே சமையலறைக்குள் சென்று அவளுடன் கலகலப்பாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். சமையலறை வாசலின் வழியே, ஹாலில் தினேஷ் இன்னும் உலகம் மறந்து அசந்து தூங்கிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து இரு பெண்களும் சிரித்துக்கொண்டனர்.

சற்று நேரத்தில் கணேஷும் வெளியே சென்ற வேலையை முடித்துக்கொண்டு வீடு திரும்பினான். குழந்தைகளும் தூங்கி எழுந்தனர். அனைவரும் ஒன்றாக அமர்ந்து டீ குடித்துப் பேசி, அந்த மாலைப் பொழுதை மிகவும் இனிமையாகக் கழித்தனர்.

இரவு உணவை முடித்துக்கொண்டு சற்று ஓய்வெடுத்த பின், சரியான நேரத்திற்குக் கணேஷ் தினேஷையும் ஸ்வேதாவையும் ரயில் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப் புறப்பட்டான்.

வாசலில் கிளம்பும்போது, தினேஷ் திவ்யாவின் கண்களைப் பார்த்துப் பிரியாவிடை பெற்றான். அவன் உடனடியாக ஊருக்குத் திரும்புவது திவ்யாவிற்கு வருத்தமாக இருந்தாலும், மதியம் அவன் மார்பில் சாய்ந்து அழுததும், அவன் தனக்காக இவ்வளவு தூரம் வந்ததும் அவளது மனதிற்குப் பெரிய ஆறுதலைக் கொடுத்திருந்தன.

கணேஷ் இருவரையும் ரயில் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் சென்று, 11:30 மணி ரயிலில் பத்திரமாக ஏற்றி விட்டான்.

ரயிலில் ஸ்வேதாவிற்கும் தினேஷிற்கும் அருகருகே இருந்த இரண்டு அப்பர் பெர்த்கள் (Upper berths) ஒதுக்கப்பட்டிருந்தன. இருவரும் மேலே ஏறிப் படுத்து, ஒருவரையொருவர் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டனர்.

"நைட் எதாவது தேவைன்னா தயங்காம என்னை எழுப்புங்க ஸ்வேதா," என்று அக்கறையோடு கூறிய தினேஷ், மொபைலில் அலாரம் (Alarm) வைத்துவிட்டுக் கண்களை மூடினான். ஸ்வேதாவும் புன்னகையுடன் உறங்கத் தொடங்கினாள்.

மறுநாள் விடியற்காலை ரயில் திருச்சியை அடைந்தது.

ரயிலிலிருந்து இறங்கியதும், சென்னையில் தன்னைத் தன் சொந்தக் குடும்பம் போலப் பார்த்துக்கொண்டதற்காகத் தினேஷிற்கு மனமார நன்றி கூறிவிட்டுத் தன் காலேஜ் ஹாஸ்டலுக்குக் (Hostel) கிளம்பிச் சென்றாள் ஸ்வேதா.

தினேஷும் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பினான். அவனது மனம் முழுவதும் திவ்யா அண்ணியின் நினைவுகளே நிறைந்திருந்தன. அவளது வாடிய முகமும், அந்தக் கண்ணீர் முத்தமும் அவனை ஏங்கவைத்தாலும், அவளை நேரில் பார்த்துவிட்டு வந்தது அவனுக்குள் ஒரு நிம்மதியைக் கொடுத்தது.

[Nsme]

அனைவருக்கும் வணக்கம்,

தீபாவளிப் பண்டிகையை ஒட்டி ஏற்பட்ட எண்ணற்ற அலைச்சல்கள், பயணங்கள், போதிய தனிமையின்மை மற்றும் எழுதுவதற்கு ஏற்ற சூழல் அமையாத காரணங்களால் என்னால் உடனுக்குடன் அப்டேட் (Update) தர இயலவில்லை.

என்னுடைய இயல்பான ரொட்டீன் (Routine) அடுத்த வாரத்திலிருந்துதான் சீராகும் என்பதால், அடுத்த புதன்கிழமையிலிருந்து தொடர்ந்து அப்டேட்களைத் தருகிறேன்.

ஆதரவளித்து இந்தக் கதையைப் படிக்கும் மற்றும் தொடர்ந்து அப்டேட்களை எதிர்பார்க்கும் அனைவருக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள். தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும்!