Fantasy இருண்ட நெடுஞ்சாலையும் என் பொண்டாட்டியும்

[kattalagikanava]

என் பேரு சாய், நான் ஒரு சாதாரண ஆளுதான். ஆனா என் பொண்டாட்டி... அவ ஒரு பேரழகி. அவளை ஒருத்தன் வெறிக்க வெறிக்கப் பார்க்கும்போது எனக்குள்ள ஏற்படுற அந்த வலி கலந்த சுகம் இருக்கே, அது உலகத்துல வேற எதுலயும் இல்லை.

அன்னைக்கு ராத்திரி 2 மணி இருக்கும். காரை ஓட்டிக்கிட்டு நெடுஞ்சாலையில போயிட்டு இருந்தேன். பக்கத்துல என் செல்லப் பொண்டாட்டி குறட்டை விடாம, அந்தப் பட்டுப் புடவையில தேவதை மாதிரி தூங்கிட்டு இருந்தா. திடீர்னு ஒரு சத்தம்... கார் பஞ்சர் ஆகி நின்னுடுச்சு.

சுத்திப் பார்த்தா ஒரே இருட்டு. பயமா இருந்தாலும், தூரத்துல ஒரு லாரி நிக்குறது தெரிஞ்சது. மெதுவா அங்க போனேன். அங்க தான் அவன் இருந்தான்... அந்த முரட்டு டிரைவர். கருகருன்னு உடம்பு, எண்ணெய் வழியுற முகம், ஆனா அவனோட அந்தப் பார்வை... அதுல ஒரு அதிகாரம் இருந்தது.
"தம்பி, என்ன வேணும்?"னு அவன்கேட்டப்போவே என் உடம்பு நடுங்குச்சு.

"கார் பஞ்சர் ஆயிடுச்சுங்க... கொஞ்சம் உதவி பண்ண முடியுமா?"னு கெஞ்சுனேன். அவன் சம்மதிச்சு என் கார் கிட்ட வந்தான். டயரை கழட்டிட்டு இருக்கும்போது, கார் ஜன்னல் வழியா என் பொண்டாட்டியோட அந்தத் தூங்குற முகத்தையும், அவ கழுத்துல இருக்குற அந்த மஞ்சள் தாலியையும் பார்த்தான்.
அவன் கண்ணுல ஒரு மின்னல்... "பொண்டாட்டியா?"னு கேட்டான்.

நான் மெதுவா, "ஆமாங்க"னு  சொன்னேன்.
அவன் டயரை வீசிட்டு நேரா அவ கிட்ட போனான். தூக்கத்துல இருந்த அவளை அப்படியே அள்ளித் தூக்கி அந்த லாரி போனட் மேல போட்டான். நான் தடுக்கல... தடுக்கவும் முடியல. எனக்குள்ள ஒரு ஆசை... இவன் இவளை என்ன பண்ணப்போறான்னு பார்க்கணும்னு தோணுச்சு.

"டேய் தம்பி... இவளை ஒரு வழி பண்ணப்போறேன். முடிஞ்சா தடுத்துக்கோ, இல்லன்னா வேடிக்கை பார்த்து கஞ்சி விடு!"னு அவன் சொன்னப்போ, நான் அப்படியே மண்டியிட்டேன்.
"பண்ணுங்க சார்... அவளை உங்க இஷ்டப்படி அனுபவிங்க... நான் காலடியில இருந்து வேடிக்கை பார்க்குறேன்"னு சொன்னேன்.

என் பொண்டாட்டி விழிச்சுப் பார்த்தா... அவ கண்ணுல பயம் வரல, ஒரு விதமான தாகம் தெரிஞ்சது. அவன் அவ கழுத்துல இருந்த அந்த தாலியைப் பிடிச்சு இழுத்து, "என்னடி, புருஷன் முன்னாடியே சம்மதமா?"னு கேட்டான். அவ என் முகத்தைப் பார்த்தா... நான் தலையாட்டினேன். அடுத்த நிமிஷம் அந்த நெடுஞ்சாலையில, லாரி ஹெட்லைட் வெளிச்சத்துல, என் கண்ணு முன்னாடியே அந்த முரட்டு டிரைவர் என் செல்லப் பொண்டாட்டியை ஒரு அசிங்கமான பொம்மை மாதிரி கையாள ஆரம்பிச்சான்...

[raasug]

என் பேரு சாய், நான் ஒரு சாதாரண ஆளுதான். ஆனா என் பொண்டாட்டி... அவ ஒரு பேரழகி. அவளை ஒருத்தன் வெறிக்க வெறிக்கப் பார்க்கும்போது எனக்குள்ள ஏற்படுற அந்த வலி கலந்த சுகம் இருக்கே, அது உலகத்துல வேற எதுலயும் இல்லை.

அன்னைக்கு ராத்திரி 2 மணி இருக்கும்.
... ... ....
... ... ...
அவ என் முகத்தைப் பார்த்தா... நான் தலையாட்டினேன். அடுத்த நிமிஷம் அந்த நெடுஞ்சாலையில, லாரி ஹெட்லைட் வெளிச்சத்துல, என் கண்ணு முன்னாடியே அந்த முரட்டு டிரைவர் என் செல்லப் பொண்டாட்டியை ஒரு அசிங்கமான பொம்மை மாதிரி கையாள ஆரம்பிச்சான்...

ஒரு பரபரப்பான காட்சியுடன் கதை ஆரம்பமாகியிருக்கிறது ! தொடருங்க கதையின் அடுத்த பாகத்தை

[mandothari]

சாய் இன்ட்ரோ

பொண்டாட்டி இன்ட்ரோ

வலி கலந்த சுகம்

2 மணி கார் பயணம்

பட்டு புடவை தேவதை

கார் பஞ்சர்

இருட்டு

லாரி

முரட்டு டிரைவர்

உதவி

பொண்டாட்டி தூங்கும் முகம்

லாரி பேணட்

வெடிக்க பாரு

கண்ணுல பயம்

அசிங்கமான பொம்மை

ப்ரோ ஆரம்பமே ரொம்ப அசத்தலா இருக்கு ப்ரோ

ஹீரோவுக்கும் ஓழ் பார்க்க ஆசை

பொண்டாட்டிக்கு புருஷன் பர்மிஷன் கிடைக்கவும் ஓழ் க்கு உடனே சம்மதித்து சூப்பர் ப்ரோ

லொகேஷன் மிக அருமையான தேர்வு

கருப்பு லாரி டிரைவர் x வெள்ளை பொண்டாட்டி

சூப்பர் காம்பினேஷன் ப்ரோ

நன்றி

[intrested]

அப்டேட் போடுங்க

[kattalagikanava]

முதல் பகுதி மறு பதிவு.

காற்றின் வேகம் ஜன்னல் கண்ணாடிகளை மோதி ஒருவித ரீங்காரத்தை உண்டாக்கிக் கொண்டிருந்தது. நள்ளிரவு இரண்டு மணி இருக்கும். சுற்றிலும் கருகிருட்டு. காரின் ஹெட்லைட் வெளிச்சம் மட்டும் அந்தத் தார்ச் சாலையை நீண்ட தூரத்திற்குத் துளைத்துக் கொண்டு சென்றது. என் அருகில் சுமதி தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் தூக்கத்திலும் அவ்வளவு அழகாக இருந்தாள். அந்த மெல்லிய பட்டுப் புடவை அவள் உடம்போடு ஒட்டி, அவள் மூச்சுவிடும் வேகத்திற்கு ஏற்ப ஏறி இறங்கியது.
திடீரென்று ஒரு பலமான சத்தம்... வண்டி ஒரு பக்கமாகச் சாய்ந்தது. டயர் பஞ்சர் ஆகிவிட்டது. வண்டியை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு இறங்கினேன். சுற்றிலும் மயான அமைதி. தூரத்தில் ஒரு லாரியின் ஹெட்லைட் வெளிச்சம் மட்டும் மங்கலாகத் தெரிந்தது.
"என்னங்க... என்ன ஆச்சு?" சுமதி கண்களைக் கசக்கிக்கொண்டு கேட்டாள்.

"டயர் பஞ்சர் ஆகிடுச்சு சுமதி. நீ கார்லயே இரு, நான் போய் அந்த லாரி டிரைவர் கிட்ட உதவி கேட்கிறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு நடந்தேன்.

அந்த லாரிக்கு அருகில் சென்றபோதுதான் அவனைப் பார்த்தேன். அவன் பெயர் மாணிக்கம். ஆறடி உயரம், கருநிறமான மேனி, எண்ணெய் வழியும் முகம், ஆனால் அவனது தோள்களில் இருந்த அந்த உறுதி மலைக்க வைத்தது. அவன் தன் லாரியின் சக்கரத்தைச் சரி செய்து கொண்டிருந்தான்.

"தம்பி... கொஞ்சம் உதவி பண்ண முடியுமா? கார் டயர் பஞ்சர் ஆகிடுச்சு," என்று நான் கேட்டபோது, அவன் நிமிர்ந்து பார்த்தான். அவனது அந்தத் தீவிரமான பார்வை என் உடம்பையே ஒரு நிமிடம் நடுங்க வைத்தது.
"சரி வாங்க," என்று சொல்லிவிட்டு அவன் என்னுடன் வந்தான்.

காரின் அருகில் வந்ததும், அவன் டயரைப் பார்க்கவில்லை. மாறாக, காருக்குள் அமர்ந்திருந்த சுமதியையே உற்றுப் பார்த்தான். சுமதி அப்போதுதான் காரிலிருந்து வெளியே வந்திருந்தாள். அந்தத் தூக்கக் கலக்கத்தில் இருந்த அவளது கலைந்த கூந்தலும், அவளது அந்தப் பட்டுப் புடவையின் அழகும் அந்த இருட்டில் அவனுக்கு ஒரு விருந்தாக அமைந்தது.
அவன் சுமதியின் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டு, "பொண்டாட்டியா?" என்று கேட்டான். அவனது குரலில் ஒருவிதமான அதிகாரம் இருந்தது.

நான் மெதுவாக, "ஆமாங்க," என்றேன்.

சுமதி அவனைப் பார்த்த விதம் எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. வழக்கமாக அந்நியர்களைப் பார்த்தால் பயப்படும் அவள், இவனுடைய அந்த முரட்டுத்தனமான பார்வையில் நிலைகுலைந்து போகவில்லை. மாறாக, அவளது கண்கள் அவனது விரிந்த மார்பையும், அந்த வேர்வையினால் மின்னும் உடம்பையும் ரகசியமாக ரசித்தன.

அவன் டயரைச் சரி செய்ய குனிந்தான். அவன் வேலை செய்யும்போது அவனது தசைகள் துடிப்பதை சுமதி இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். நான் சற்று தள்ளி நின்று இதைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன். என் முகத்தில் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு. சுமதிக்கு இவனைப் பிடித்துவிட்டது என்பது எனக்குப் புரிந்துவிட்டது.
வேலை முடிந்தது. அவன் எழுந்து நின்று தன் கைகளைத் துடைத்துக் கொண்டான். "வேலை முடிஞ்சது... ஆனா எனக்குக் கூலி வேணுமே?" என்றான் ராகுலைப் போன்ற அதே அதிகாரத்துடன்.

சுமதி மெதுவாக அவன் அருகில் வந்தாள். "என்ன வேணும் உங்களுக்கு?" என்று அவள் கேட்டபோது அவள் குரலில் ஒருவிதமான நடுக்கமும், அதே சமயம் ஒரு அழைப்பும் இருந்தது.

அவன் அவளது இடையைத் தொட்டு இழுத்து, "இதுதான் வேணும்... உன் புருஷன் முன்னாடியே," என்றான்.
சுமதி சட்டென என் முகத்தைப் பார்த்தாள். நான் அமைதியாக, "உனக்கு விருப்பம்னா பண்ணு சுமதி... நான் இங்கேதான் இருப்பேன்," என்றேன்.

அவள் பயப்படவில்லை. மாறாக, அவள் இதழ்களில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது. அவள் அந்த முரட்டு டிரைவரின் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டாள். "இவரை எனக்குப் பிடிச்சிருக்குங்க... இவர்கிட்ட ஒருவிதமான மணம் இருக்கு," என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த இருண்ட நெடுஞ்சாலையில், லாரியின் ஹெட்லைட் வெளிச்சத்தில் அவனிடம் தன்னை ஒப்படைக்கத் தயாரானாள்.
அவன் அவளை அப்படியே அள்ளித் தூக்கி லாரியின் முன்பக்கத்தில் (Bonnet) அமர வைத்தான். அந்த நெடுஞ்சாலைக் காற்றில் அவளது பட்டுப் புடவை பறக்க, என் கண் முன்னாலேயே அவள் அந்தப் புதிய மனிதனை ஆசையோடு அணைத்துக் கொண்டாள்.

[kattalagikanava]

பகுதி 2

நெடுஞ்சாலையின் அந்த இருண்ட பகுதி இப்போது ஒரு விசித்திரமான அரங்கமாக மாறியிருந்தது. நான் சாலையின் ஓரம் இருந்த அந்தப் புளிய மரத்தின் நிழலில், இருட்டுடன் இருட்டாகக் கலந்து நின்றேன். அங்கிருந்து பார்த்தால், லாரியின் ஹெட்லைட் வெளிச்சத்தில் நடக்கும் ஒவ்வொன்றும் ஒரு சினிமா காட்சி போலத் தத்ரூபமாகத் தெரிந்தது.

சுமதி காரின் பொனெட் (Bonnet) மீது சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தாள். அவளது அந்த ஊதா நிறப் பட்டுப் புடவை கலைந்து, ஒரு பக்கம் தரையைத் தொட்டுக் கொண்டிருந்தது. மாணிக்கம் அவளது இரண்டு கால்களுக்கு நடுவில் நெருக்கமாக நின்றான். அவன் தன் பலமான கைகளால் சுமதியின் மென்மையான தொடைகளைப் பற்றிப் பிடித்திருந்தான். அவனது கைகளில் இருந்த கிரீஸ் கரையும், மண்ணும் சுமதியின் பளபளப்பான தோலில் கருப்பு நிறக் கோடுகளாகப் பதிந்தன.

சுமதி வலிக்கும் என்று நான் நினைத்தேன், ஆனால் அவள் முகம் காட்டிய உணர்ச்சி வேறாக இருந்தது. அவள் தன் தலையைப் பின்னோக்கிச் சாய்த்து, கண்களை மூடி அந்த முரட்டுத்தனமான பிடியை ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளது மார்புக்கூடு வேகமாக ஏறி இறங்கியது. அவள் சுவாசிக்கும் சத்தம் இந்த அமைதியான இரவில் எனக்குத் தெளிவாகக் கேட்டது.
மாணிக்கம் குனிந்து அவளது கழுத்தில் தன் முகத்தைப் புதைத்தான். அவனது கரடுமுரடான தாடி முடி சுமதியின் மென்மையான கழுத்தில் உரசும்போது, அவள் ஒருவிதமான சிலிர்ப்பில் தன் உடம்பை வளைத்தாள். அவள் கைகள் மெல்ல உயர்ந்து, அந்த டிரைவரின் வியர்வை படிந்த தலைமுடியைக் கோதின.
"என்ன... அங்கேயேதான் நிக்கிறாரா உன் புருஷன்?" என்று அவன் மீண்டும் கரகரப்பான குரலில், அவளது காதோரம் கிசுகிசுத்தான்.

சுமதி கண்களை மெல்லத் திறந்து, நான் இருக்கும் திசையை நோக்கிப் பார்த்தாள். அவள் பார்த்த அந்த நொடியில், அவளது பார்வையில் ஒரு புதிய மின்னல் தெரிந்தது. "அவர் அங்கதான் இருக்காரு... என்னை யாரோ ஒருத்தன் இப்படித் தொடுறதை அவர் பார்த்துட்டே இருக்கணும். அதுதான் எனக்கு வேணும்," என்று அவள் சொல்லாமல் சொல்லும் அந்தப் பார்வை எனக்குள் ஒரு கிளர்ச்சியை உண்டாக்கியது.

மாணிக்கம் இப்போது இன்னும் வேகம் காட்டினான். அவன் சுமதியின் இடுப்பிலிருந்த புடவையை மெதுவாகத் தளர்த்தினான். அவனது ஒரு கை சுமதியின் முதுகின் வளைவை வருடிக்கொண்டே மேலே சென்றது. சுமதி ஒரு கட்டத்தில், தன் பட்டுப் புடவையின் முந்தானையைத் தானே விலக்கினாள். அந்த நள்ளிரவு காற்றில், ஒரு அந்நியன் முன்னால் அவள் தன்னை முழுமையாக வெளிப்படுத்திக் கொள்வதை நான் ஒரு சிலையைப் போல நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

அவன் அவளை அப்படியே அள்ளித் தூக்கினான். அவளது கால்கள் காற்றில் ஊசலாட, அவளை லாரியின் கேபின் (Cabin) கதவைத் திறந்து உள்ளே கொண்டு சென்றான். சுமதி அவனது கழுத்தை இன்னும் இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள். அவள் என்னைத் திரும்பிப் பார்க்கவே இல்லை; அவளது உலகம் இப்போது அந்த முரட்டு டிரைவரின் கரங்களுக்குள் சுருங்கிவிட்டது.

கேபின் கதவு ஒரு பலமான சத்தத்துடன் மூடிக்கொண்டது. இப்போது லாரியின் உள்ளே இருக்கும் அந்தச் சிறிய விளக்கு மட்டும் மங்கலாக எரிந்தது. நான் மெதுவாக, காலடிச் சத்தம் கேட்காமல் காரின் நிழலில் மறைந்து லாரியின் ஜன்னல் ஓரம் சென்றேன்.

ஜன்னல் கண்ணாடி வழியாகப் பார்த்தபோது, சுமதி அந்தச் சிறிய சீட்டில் அமர வைக்கப்பட்டிருந்தாள். மாணிக்கம் அவளை முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருந்தான். சுமதியின் தலை பின்னோக்கிச் சாய்ந்து, அவளது இதழ்கள் ஏதோ ஒரு பெயரையோ அல்லது சுகத்தையோ முணுமுணுத்துக் கொண்டிருந்தன. அவள் அணிந்திருந்த அந்த மஞ்சள் தாலிச் சங்கிலி, அந்த டிரைவரின் கருப்பு நிற மார்பில் பட்டு ஊசலாடியது.

நெடுஞ்சாலையின் தனிமையில், அந்த லாரி ஒரு தீவு போல நின்றிருந்தது. நான் இப்போது காரின் நிழலில் இருந்து மெதுவாக நகர்ந்து, லாரியின் இடதுபுற ஜன்னல் அருகே வந்து நின்றேன். என் காலடிச் சத்தம் கூட அந்த ரப்பர் டயர்களின் வாசனையிலும், டீசல் மணத்திலும் கரைந்து போனது. ஜன்னல் கண்ணாடி சற்று இறக்கப்பட்டிருந்தது, அதன் வழியாக உள்ளே இருந்து வரும் ஒவ்வொரு ஒலியும் என் காதுகளில் மிகத் தெளிவாக விழுந்தது.

கேபினுக்குள் இருந்த அந்த மங்கலான சிவப்பு நிற விளக்கு, அங்கிருந்த சூழலையே ஒரு மாயலோகம் போல மாற்றியிருந்தது. சுமதி அந்த டிரைவரின் சீட்டில் பாதியாகச் சாய்ந்திருந்தாள். அவளது முகம் வியர்வையில் மின்னியது. அவள் அணிந்திருந்த அந்த விலை உயர்ந்த பட்டுப் புடவை இப்போது அவளது காலடியில் ஒரு துணி மூட்டை போலக் கிடந்தது.

மாணிக்கம் அவளது இரண்டு கைகளையும் தலைக்கு மேலே உயர்த்திப் பிடித்திருந்தான். அவனது அந்த அகலமான, கரடுமுரடான உள்ளங்கைகளுக்குள் சுமதியின் மென்மையான மணிக்கட்டுகள் அப்படியே அடங்கிப் போயிருந்தன. அவன் அவளது கழுத்திலும், தோள்பட்டையிலும் தன் முகத்தை அழுத்தி, ஒரு காட்டுமிராண்டித் தனமான ஆவேசத்துடன் அவளை நுகர்ந்து கொண்டிருந்தான்.

சுமதி என்ன செய்தாள் தெரியுமா? அவள் பயப்படவில்லை. மாறாக, அவள் தன் உடம்பை வளைத்து அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான அணைப்பிற்குத் தன்னை முழுமையாகக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளது இதழ்களிலிருந்து வெளிவந்த அந்த மெல்லிய முனகல் சத்தம், ஜன்னல் வழியாக வெளியே வந்து என் இதயத் துடிப்பை ஏற்றியது.

"ஏய் பொம்பளை... உன் புருஷன் வெளிய நிக்கிறான்... உனக்குக் கொஞ்சம் கூட வெட்கமா இல்லையா?" என்று அவன் அவளது காதோரம் கரகரப்பாகக் கேட்டான்.

சுமதி ஒரு தளர்ந்த சிரிப்பைச் சிந்தினாள். அவள் கண்கள் சொருகி இருந்தன. "வெட்கம்லாம் எப்பவோ போயிடுச்சு... நீங்க என்னைப் பார்க்குற அந்தப் பார்வை இருக்கே... அதுக்காக நான் எதை வேணாலும் இழப்பேன். அவரைப் பத்திக் கவலைப்படாதீங்க... அவர் இதைப் பார்க்கணும்னு தான் நானும் ஆசைப்படுறேன்," என்று அவள் சொல்லும்போது, அவளது குரலில் ஒருவிதமான திமிர் கலந்த இன்பம் இருந்தது.

மாணிக்கம் அவளது இடையைப் பலமாகப் பற்றினான். அவனது விரல்கள் சுமதியின் மென்மையான சதையில் ஆழமாகப் பதிந்தன. அந்தப் பிடியில் சுமதிக்கு வலித்திருக்க வேண்டும், ஆனால் அவள் இன்னும் ஆவேசமாக அவன் மீது படர்ந்தாள். அவனது அந்த எண்ணெய் பிசுபிசுப்பான மார்பில் தன் முகத்தைத் தேய்த்து, அந்த அந்நிய மணத்தை ஒரு வெறி பிடித்தவள் போலச் சுவாசித்தாள்.
கேபினுக்குள் இருந்த அந்தச் சிறிய இடமே சுமதியின் மூச்சுக் காற்றினாலும், மாணிக்கத்தின் அந்த வேர்வை மணத்தினாலும் சூடேறிப் போயிருந்தது. சுமதியின் மார்பில் இருந்த அந்தத் தாலிச் சங்கிலி, அவன் மூச்சுக் காற்றைத் தாக்கும் போது அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தது. அவள் தன் கால்களால் அவனது இடுப்பை இறுக்கிக் கொண்டாள்.

நான் ஜன்னல் ஓரம் நின்று இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, சுமதி திடீரெனத் தன் தலையைத் திருப்பி ஜன்னல் பக்கம் பார்த்தாள். அவள் கண்கள் என் கண்களை நேரடியாகச் சந்தித்தன. அந்த மங்கலான வெளிச்சத்திலும் அவளது பார்வையில் இருந்த அந்தத் தீவிரம் எனக்குப் புரிந்தது. "பாருங்கள்... நான் ஒரு அந்நியனிடம் எப்படித் தொலைந்து போகிறேன் என்று பாருங்கள்" என்று சவால் விடுவது போல இருந்தது அந்தப் பார்வை.

மாணிக்கம் அவளை அப்படியே அந்த சீட்டின் மீது கிடத்தி, அவள் மேல் ஒரு பாரமான போர்வை போலப் படர்ந்தான். லாரியின் கேபின் இப்போது லேசாக அசையத் தொடங்கியது. அந்த இரும்புச் சட்டங்களின் முனகல் சத்தமும், சுமதியின் தாளக்கதியான அந்த இன்பக் கூச்சலும் அந்த நெடுஞ்சாலையின் இருட்டைக் கிழித்துக் கொண்டு வெளியே வந்தன. அவள் தன் கைகளால் அந்த டிரைவரின் முதுகில் இருந்த வியர்வையை வழித்துத் தன் உடம்பில் பூசிக்கொண்டாள். ஒருபோதும் என்னிடம் காட்டாத அந்த அசுரத்தனமான காமத்தை, அவள் அந்தத் தெரியாத மனிதனிடம் காட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

அவன் அவளது இதழ்களைத் தன் வாய்க்குள் அடக்கிக் கொண்டபோது, சுமதியின் உலகமே அந்த லாரிக்குள்ளே முடிந்து போனது போல இருந்தது. அவளது ஒரு கால் ஜன்னல் ஓரம் நீண்டு வந்து கண்ணாடியைத் தொட்டது. நான் அந்தப் பாதத்தின் அசைவை, அதில் இருந்த மென்மையை, அந்த முரட்டு டிரைவரின் கரங்களுக்கு இடையே அணு அணுவாக ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

[Thiago]

Continue the story bro, it is really good.