[SivaSai]

 ఎపిసోడ్ 19

ఫోన్లో లాయర్ హిరణ్య చెప్పిన మాట విని ఏమి మాట్లాడకుండా ఫోన్ కట్ చేశాడు ముకుల్.

************************

లండన్ తన ఇంట్లో హిరణ్యతో ఫోన్ మాట్లాడి ఆలోచిస్తూ టెన్షన్ గా అటు ఇటు తిరుగుతూ ఫోన్ తీసి జనార్ధన్ కి కాల్ చేశాడు ముకుల్ నంద.

ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి "అయ్యా చెప్పండి?" అంటూ వినయంగా అడిగాడు జనార్ధన్.

"నువ్వు వెంటనే బయలుదేరి ఢిల్లీ వేళ్ళు ఆ మురళీ జోషి గాడి పెళ్ళాం చచ్చింది అనుకున్నాను కానీ బతికే ఉంది రేపు కోర్టులో సాక్ష్యం చెప్పడానికి వస్తుంది. అక్కడ దాని నోటి వెంట నా కొడుకు పేరు రాకూడదు అంటే నువ్వు దానికి కనపడి ఒక్కసారి గతం గుర్తు చేయాలి." అని చెప్పాడు ముకుల్.

"సరే అయ్యా! కానీ అభిర్ నన్ను చూస్తే...!" అంటూ భయంగా అడిగాడు జనార్ధన్.

"కోర్టు దగ్గర నీతో పాటు నా మనుషులు కూడా ఉంటారు నువ్వు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. చేసిన పాపం చాలు మళ్లీ ఎందుకు చేయడం అనుకున్నాను కానీ చేయక తప్పేటట్లు లేదు." అన్నాడు ముకుల్ నంద.

"సరే అయ్యా! మీరు ఉండగా నాకు భయం ఎందుకు! అయ్యినా వాడు 12 సంవత్సరాలుగా జైలు కూడా తిని అన్ని మర్చిపోయి ఉంటాడు, మీరు ఏమి కంగారు పడకండి అవసరం అయితే వాడిని కూడా లేపేసి నేను తిరిగి వెళ్ళిపోతాను." అంటూ సంతోషంగా చెప్పాడు జనార్ధన్.

"సరే! అక్కడ బిజినెస్ సరిగ్గా లేదన్నావు కదా! ఈ పని అయిన తర్వాత మైసూర్ లో ఉన్న ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ నీ పేరు మీద రాస్తాను." అని చెప్పాడు ముకుల్.

"మీ మనసు వెన్న అయ్యగారు! ఇప్పుడే ఇండియా బయలుదేరుతున్నాను." అంటూ సంతోషంగా చెప్పాడు జనార్ధన్.

"సరే! అక్కడికి వెళ్ళగానే మిచల్ కి కాల్ చెయ్!" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడు మూకుల్ నంద.

************************

ఢిల్లీ తన ఎకౌంట్లో రెండు కోట్లు పడ్డాయి ఆనందంతో కాసేపు చాక్లెట్ తో కలిసి డాన్స్ చేసి

"ఒరేయ్ నేను ఈ కేస్ స్టడీ చేస్తూ ఉంటాను, నువ్వు వెళ్లి మనం ఇవ్వాల్సిన వాళ్లందరికీ డబ్బులు ఇచ్చి మనకి కావలసినవి అన్ని తీసుకొనిరా!" అని చెప్పింది మిత్ర.

"సరే అక్క! ముందు ఆ మార్వాడి మోహన డబ్బులు కొట్టి మన బండి తీసుకు వస్తాను." అంటూ బుర్రగోకుంటూ  "అక్క! నాకు బట్టలు తీసుకుంటాను అన్నావు." నెమ్మదిగా అడిగాడు చాక్లెట్.

"హ...! ముందు వెళ్లి నేను చెప్పిన పని చేసుకోరా! ఈ కేసు ఒక కొలిక్కి వచ్చిన తర్వాత బట్టలు, గిట్టలు చూద్దాము, లేకపోతే డబ్బులు వెనక్కి వెయ్యమన్నారు అంటే మన ఇద్దరి కిడ్నీలు అమ్మి ఇవ్వాలి." అంటు కోపంగా చూస్తూ చెప్పింది మిత్ర.

"కరెక్ట్ అక్క! ముందు మన దేవుడి గురించి తెలుసుకో!" అంటూ అక్కడి నుంచి పరిగెత్తాడు చాక్లెట్.

కేసు ఫైల్ చూస్తూ 'అభిర్ ని కావాలని దీంట్లో ఇరికించారని ఈజీగా తెలిసిపోతుంది. కానీ 12 సంవత్సరాలు జైల్లోనే ఉన్నాడు అంటే ఈ కేసు వెనకాల ఏదో ఉంది.' అనుకుంటూ పేజీలు తిరగవేస్తూ

'అసలు పేరు కూడా తెలియకుండా ఎఫ్ఐఆర్ రాసిన దరిద్రుడు ఎవడు? ఈ కేసు వాదించే వెధవ ఎవడు? " అంటు చూస్తూ

"లాయర్ హిరణ్య! వీడొక వేస్ట్ ఫెలో గాడు డబ్బు కోసం ఏదైనా చేస్తాడు, ఎఫ్ఐఆర్ ఫైల్ చేసింది నిరంజన్ వీడు చచ్చి చాలా కాలం అయింది కదా!'

'ఈ 12 సంవత్సరాల్లో అభిర్ తరపున వాదించడానికి ఒక్క లాయర్ కూడా ముందుకు రాలేదా! చాలా విచిత్రంగా ఉందే తనని కలుసుకోవడానికి కూడా జైలుకు ఎవరూ రాలేదు." అంటూ ఆలోచిస్తూ ఉంది మిత్ర.

అంతలో అక్కడకు వస్తూ "అక్క మనం ఇవ్వాల్సిన బాకీలు మొత్తం క్లియర్! అందరిని ఫోన్ పే తో కొట్టాను, ఫైనాన్స్ ఆఫీస్ దగ్గర మార్వాడి లేడు వాడి అసిస్టెంట్ ఉన్నాడు డబ్బులు ఇచ్చి బండి కూడా తీసుకొచ్చేసాను." అంటూ సంతోషంగా తాళాలు చూపించాడు చాక్లెట్.

ఆ మాటకి చాక్లెట్ వైపు సంతోషంగా చూస్తూ "ఇప్పుడేమన్నావురా...మార్వాడి అసిస్టెంట్ ఉన్నాడా?" అంటూ ఆలోచిస్తూ

"ఎస్సై! నిరంజన్ అసిస్టెంట్ ఎవడో ఒకడు ఉంటాడు కదా వాడిని పట్టుకుంటే అసలు అభిర్ ని ఎక్కడినుంచి తీసుకువచ్చారు ఎందుకు ఈ కేసులో ఇరికించారో తెలిసిపోతుంది." అంటూ సంతోషంగా అంది మిత్ర.

"అక్క! అలాగే చచ్చిపోయిన మురళి జోషి కూడా ఆఫీస్ రే కదా! తన అసిస్టెంట్ కూడా ఎవరో ఒకరు ఉంటారు కదా! వాడిని కూడా పట్టుకుంటే అసలు మేటర్ బయటికి వస్తుంది." అంటూ కళ్ళు ఎగరేస్తూ చెప్పాడు చాక్లెట్.

"కరెక్టే రా! అసలు ఇంతకీ మనకి కేసు ఇచ్చిన పార్టీ అభిర్ గురించి ఎందుకు తెలుసుకోవాలి అనుకుంటుంది?" అంటూ చాక్లెట్ వైపు చూసి అనుమానంగా అడిగింది మిత్ర.

"ఆ విషయం గురించి మనకెందుకు అక్క! ఆ ఇద్దరి ఆఫీసర్ లా అసిస్టెంట్లు గురించి ముందు తెలుసుకుందాము." అన్నాడు చాక్లెట్.

"ఓకే! అభిర్ ఎఫ్ఐఆర్ ఫైల్ చేసిన నోయిడా స్టేషన్ కి వెళ్దాము పద! అక్కడ రైటర్ ముఖేష్ ఉంటాడు కదా వాడికి డబ్బులు కొడితే ఏదైనా చేస్తాడు." అంటూ చాక్లెట్ తో కలిసి బయలుదేరింది మిత్ర.

కాసేపటికి స్టేషన్ దగ్గరకు వచ్చి "ఒరేయ్ చాక్లెట్! నేను ఆ బేకరిలో ఉంటాను నువ్వు వెళ్లి రైటర్ ని తీసుకురా!" అని చెప్పింది మిత్ర.

"ఓకే అక్క!" అంటూ హుషారుగా స్టేషన్ లోపలకి వెళ్లి  "నమస్తే ముఖేష్ సార్! మీకోసం అక్క బేకరీ దగ్గర వెయిట్ చేస్తుంది డబ్బులు వచ్చే పని తగిలిందంట వెంటనే రమ్మంది." అని చెప్పాడు చాక్లెట్.

"అవునా?" అంటూ చాక్లెట్ ని కింద నుంచి పైకి చూస్తూ "అసలు!  నీకు చాక్లెట్ అనే పేరు ఎవరు పెట్టారు రా..!" డౌట్ గా అడిగాడు ముఖేష్.

"మా అమ్మ కడుపులో నేను ఉన్నప్పుడు మా నాన్నని రోజు చాక్లెట్ అడిగేదంట! అందుకే అందరు నన్ను  చాక్లెట్ చాక్లెట్ అని పిలుస్తూ ఉండడం వల్ల అలా అలవాటైపోయింది." అంటూ నవ్వుతూ చెప్పాడు చాక్లెట్.

"అవునా? నీ అసలు పేరు ఏంట్రా?" అని అడిగాడు ముఖేష్.

"ఆ...! నా అసలు పేరు బిస్కెట్! మీరు తొందరగా వస్తే అక్క మాట్లాడుతుంది లేకపోతే మాకు ఇన్ఫర్మేషన్ ఇచ్చే వాళ్ళు చాలామంది ఉన్నారు." అంటూ సీరియస్ గా చూస్తూ అక్కడ నుంచి వెళ్ళాడు చాక్లెట్.

"సరే ఆగు వస్తున్న!" అంటూ హడావుడిగా బేకరీ దగ్గరికి వచ్చి సమోసా తింటూ మిత్ర వైపు చూసి "ఏంటి విషయం?" అంటూ చుట్టూ చూస్తూ నెమ్మదిగా అడిగాడు ముఖేష్.

"ఒక చిన్న ఇన్ఫర్మేషన్ కావాలి 12 సంవత్సరాల క్రితం మేటర్ నీవల్ల అవుతుందా?" అని అడిగింది మిత్ర.

"నా గురించి తెలుసు కదా! కానీ అమౌంట్ కరెక్ట్ గా ఇవ్వాలి వాయిదాల పద్ధతిలో మాత్రం కుదరదు." ఆనాడు ముఖేష్.

"నాకు ఇన్ఫర్మేషన్ ఇవ్వు ఫోన్ పే పట్టు! ఏమాత్రం లేటు ఉండదు." అంటూ కేసు నెంబర్ చూపించి

"ఈ ఎఫ్ ఐ ఆర్ చేసిన ఎస్సై నిరంజన్ కి బాగా క్లోజ్ గా ఉండే ఆఫీసర్స్ గురించి నాకు ఇన్ఫర్మేషన్ కావాలి." అంటూ పేపర్ ఇచ్చింది మిత్ర.

"ఓకే!" అంటూ పేపర్ తీసుకుని జేబులో పెట్టుకుని  "మార్నింగ్ వచ్చి డీటెయిల్స్ తీసుకువెళ్లు! వెళ్లేటప్పుడు నా బిల్లు కూడా కట్టు!" అంటూ అక్కడినుంచి వెళ్ళిపోయాడు ముఖేష్.

బేకరీ లో నుంచి వెళ్ళిపోతున్న ముఖేష్ వైపు అసహ్యంగా చూస్తూ "ఇన్ఫర్మేషన్ ఇవ్వకుండా రూపాయి బిళ్ళ ఇవ్వను." అంటూ కౌంటర్ లో ఉన్న వ్యక్తి దగ్గరికి వెళ్లి

"మా బిల్లు కూడా ముకేశ్ సార్ అకౌంట్లో రాసుకో!" అని చెప్పి చాక్లెట్ తో కలిసి అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయింది మిత్ర.

బండి మీద వెళుతూ "అక్క! NIA ఆఫీస్ కి వెళదామా? సచ్చినోడు అసిస్టెంట్ గురించి తెలుసుకోవాలి కదా!" అని అడిగాడు చాక్లెట్.

"ఒరేయ్! NIA అంటే సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు లాగా కాదు వాళ్లతో జాగ్రత్తగా ఉండాలి లేకపోతే మనల్ని కూడా టెర్రరిస్టులు అని చెప్పి షూట్ చేస్తారు, ఫస్ట్ ఒక ఇన్ఫర్మేషన్ రానివ్వు  తర్వాత దాని సంగతి చూద్దాము." అంటూ ఎదురుగా షాపింగ్ మాల్ కనిపించడంతో "ఫస్ట్ నీకు బట్టలు కొందాము." అంటూ కాంప్లెక్స్ లోకి తీసుకు వెళ్లింది మిత్ర.

"సరే!" అంటూ బండి దిగుతూ "అక్క! నా కిడ్నీ మాత్రం ఇవ్వను." అన్నాడు చాక్లెట్.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "సరే పద! అవసరమైతే నాది ఇస్తానులే!" అంటూ లోపలికి తీసుకెళ్లింది మిత్ర.

*****************

మరుసటి రోజు ఉదయం వసుంధర ఇంటి దగ్గర నుంచి అభిర్, గీత లని కార్లో ఎక్కించుకొని ఫుల్ సెక్యూరిటీతో కోర్టుకి బయలుదేరడానికి రెడీ అయ్యాడు శ్రీకర్.

అంతలో అక్కడికి వస్తూ శ్రీకర్ వైపు చూసి "కోర్టుకు వెళ్లే దారిలో  సివిల్ డ్రెస్ లో మా ఆఫీసర్స్ ఉన్నారు ఎటువంటి ప్రాబ్లం ఉండదు." అని చెప్పి ఫోన్ లైన్ లో ఉన్న  ఆఫీసర్స్ తో మాట్లాడుతూ

"ఎవరి మీద అయినా అనుమానం వస్తే వెంటనే కస్టడీలోకి తీసుకోండి." అని చెప్పాడు దయ.

"ఓకే సర్!  రూట్ అంత క్లియర్ గా ఉంది." అని చెప్పాడు సురేష్.

"సార్! నేను కోర్టు దగ్గర రెడీగా ఉన్నాను ఇక్కడ కూడా అంత ప్రశాంతంగానే ఉంది ఎటువంటి ప్రాబ్లం లేదు." అని చెప్పాడు కమల్.

"ఓకే గుడ్! అంటూ శ్రీకర్ వైపు చూసి "స్టార్ట్ అవుదామా?" అని చెప్పి వసుంధర వైపు చూసి "మేడం మీరు కూడా స్టార్ట్ అవ్వండి." అని చెప్పాడు దయ.

"ఓకే!" అంటూ తన కార్ లో సుమతి నీలమ్ లని ఎక్కించుకొని స్టార్ట్ అయింది వసుంధర.

రెండు కార్ల వెనక వెళుతూ కోర్టు దగ్గరికి రావడంతో అభిర్, గీత లు కారు దిగిన వెంటనే లోపలికి తీసుకువెళ్లి కోర్ట్ హాల్ లో కూర్చోబెట్టడు దయ.

టెన్షన్ గా ఉన్న గీత దగ్గరకు వచ్చి "అమ్మ! కంగారు పడకు  మనం కోర్టు లోపలికి వచ్చేసాము ఇక్కడికి ఎవరు రాలేరు." అని చెప్పింది సుమతి.

అక్కడికి వస్తు అభిర్ వైపు చూసి "నువ్వు వెళ్లి అటువైపు కూర్చో ఇక్కడ కూర్చోకూడదు." అని చెప్పి గీత వైపు చూసి "మీరు ఇక్కడే కూర్చోండి ఎవరు పిలిచినా బయటకు వెళ్ళకండి." అని చెప్పింది వసుంధర.

"ఓకే మేడం!" అంటూ కూతురి వైపు చూసి "వాటర్!" అంది గీత.

"ఓకే!" అంటూ గబగబా బయటికి వెళ్ళింది సుమతి.

ఒంటరిగా కూర్చున్న గీత దగ్గరికి వచ్చి "నమస్తే మేడం! బాగున్నారా?" అంటూ నవ్వుతూ అడిగాడు జనార్ధన్.

తల పైకెత్తి జనార్ధన్ వైపు భయంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది గీత.

[SivaSai]

 ఎపిసోడ్ 20

కోర్ట్ హాల్ లో వాటర్ బాటిల్ కోసం సుమతి బయటికి వెళ్లడంతో ఒంటరిగా ఉన్న గీత దగ్గరికి వచ్చి నమస్తే మేడం  అని అడిగిన జనార్ధన్ వైపు భయంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది గీత.

*******************

కోర్ట్ హాల్ లో తన వైపు భయంగా చూస్తున్న గీత వైపు చూసి "కంగారు పడకండి బయటకు వెళ్లిన మీ అమ్మాయి క్షేమంగానే ఉంటుంది. మీరు ఈ కోర్టులో నోరు తెరవనంత వరకు." అంటూ అక్కడి నుంచి వెళుతూ వెనక్కి తిరిగి

"పాత విషయాలు మీరు పూర్తిగా మర్చిపోయారు అనుకుంటున్నాను." అంటూ నవ్వుతూ అక్కడ నుంచి బయటకు వెళ్ళాడు జనార్ధన్.

దూరంగా ఉన్న అభిర్ వైపు చూస్తూ టెన్షన్ గా ఆలోచిస్తున్న గీత భుజం మీద చెయ్యి పడేసరికి ఉలిక్కిపడి తల పక్కకు తిప్పి కంగారు "ఎవరు?" అంది.

స్మైల్ ఇస్తూ "నేనే ఆంటీ! ఏమైంది? అంత టెన్షన్ గా ఉన్నారు అందరం ఇక్కడే ఉన్నాము కదా!" అంటూ చుట్టూ చూస్తూ "సుమతి ఎక్కడ?" డౌట్ గా అడిగింది నీలమ్.

"వాటర్ బాటిల్ కోసం బయటికి వెళ్ళింది ఇంకా రాలేదు ఒక్కసారి చూసి వస్తావా అమ్మ? ఎందుకో నాకు కంగారుగా ఉంది." అంటూ వణుకుతున్న గొంతుతో చెప్పిన గీత.

"మీరు రిలాక్స్ గా ఉండండి నేను వెళ్లి సుమతి ఎక్కడ ఉందో చూస్తాను." అంటూ బయటికి వెళుతూ అక్కడ బెంచ్ మీద ఉన్న తన అసిస్టెంట్ వైపు చూసి "రాజు! ఆవిడ దగ్గరికి ఎవరైనా వచ్చారా?" డౌట్ గా అడిగింది నీలమ్.

"మేడం! ఒక వ్యక్తి వచ్చి ఏదో మాట్లాడి వెళ్ళాడు అప్పట్నుంచి ఆవిడ టెన్షన్ గా ఉంది." అంటూ మొబైల్ లో ఫోటో చూపించాడు రాజు.

"అవునా?" అంటూ గీత వైపు చూసి ఆలోచిస్తూ "ఆ ఫోటో నాకు సెండ్ చెయ్ ఆ మనిషి మళ్ళీ వస్తే వెంటనే నాకు కాల్ చెయ్!" అంటూ హడావిడిగా సుమతి కోసం బయటికి వెళ్ళింది నీలమ్.

********************

కోర్టు హల్ నుంచి బయటికి వస్తూ ఫోన్ తీసి కాల్ చేసి "మిచల్! లోపల మురళి జోషి పెళ్లానికి వార్నింగ్ ఇవ్వడం అయ్యింది దాని కూతురు వాటర్ బాటిల్ కోసం క్యాంటీన్ దగ్గరికి వచ్చింది నేను కూడా అక్కడికే అక్కడే ఉన్నాను త్వరగా నీ మనుషుల్ని పంపించు అది మళ్ళీ లోపలికి వెళ్ళకూడదు." అని చెప్పాడు జనార్ధన్.

"సరే! నా మనుషులు ఇద్దరు మీ దగ్గరికి వస్తున్నారు ఆ అమ్మాయిని చూపించి మీరు అక్కడి నుంచి లోపలకి వెళ్లిపోండి మిగతా విషయం మా వాళ్ళు చూసుకుంటారు." అని చెప్పాడు మిచల్.

"ఓకే!" అంటూ ఫోన్ కట్ చేసి క్యాంటీన్ దగ్గర ఉన్న సుమతి వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు జనార్ధన్.

అంతలో చాక్లెట్ కలిసి బైక్ మీద అక్కడికి వచ్చి పార్క్ చేసి కోర్టు లోపలికి వెళుతూ "ఒరేయ్! ఈరోజు మన దేవుడిని డైరెక్ట్ గా చూద్దాము." అని చెప్పింది మిత్ర.

"సరే అక్క!" అంటూ వెనకాలే వెళుతూ క్యాంటీన్ వైపు చూసి "అక్క! రైటర్ ముఖేష్ ఇక్కడే ఉన్నాడు మన కోసమే వచ్చాడేమో!" డౌట్ గా అన్నాడు చాక్లెట్.

"అవునా? మనం ఎక్కడికి వస్తున్నట్టు చెప్పలేదు కదా!" అంటూ డౌట్ గా వెనక్కి తిరిగి క్యాంటీన్ దగ్గర సమోసా తింటున్నా ముకేశ్ ని చూసి

"అబ్బా.. ఎప్పుడు కనిపించినా సమోసా తింటూనే ఉంటాడు వీడి పెళ్ళాం ఇంటి దగ్గర ఏమి వండి పెట్టదు అనుకుంటా!" అంటూ చికాకుగా చూస్తూ క్యాంటీన్ వైపు వెళ్ళింది మిత్ర.

కోర్ట్ హాల్లో నుంచి హడావిడిగా బయటకు వచ్చి క్యాంటీన్ దగ్గర ఉన్న సుమతిని చూసి దగ్గరికి వెళ్లి భుజం మీద చెయ్యి వేసి నవ్వుతూ "వాటర్ బాటిల్ కోసం వచ్చావా?" అని అడిగింది నీలమ్.

భుజం మీద చెయ్యి వేసిన నీలమ్ వైపు చూసి "హ...! అమ్మ వాటర్ అంటే వచ్చాను ఇక్కడ చాలా బిజీగా ఉంది." అంటూ బాటిల్ తీసుకుని డబ్బులు ఇస్తూ చెప్పింది సుమతి.

"ఓకే! నువ్వు సింగిల్ గా బయటికి రాకూడదు ఏదైనా అవసరమైతే నాతో చెప్పు!" అంటూ దూరంగా ఉన్న జనార్దన్ దగ్గరికి ఇద్దరు మనుషులు రావడం చూస్తూ చెప్పింది నీలమ్.

తన దగ్గరికి వచ్చిన మిచల్ మనుషుల వైపు చూసి క్యాంటీన్ వైపు చూపించి "ఆ వైట్ కలర్ టీ షర్ట్ అమ్మాయిని మీరు ఇక్కడి నుంచి తీసుకువెళ్లాల్సింది." అని చెప్పాడు జనార్ధన్.

"ఓకే సర్! మీరు లోపలికి వెళ్ళండి ఇంక మేము చూసుకుంటాము." అంటూ క్యాంటీన్ వైపు వెళ్లారు మిచల్ మనుషులు ఇద్దరు.

జనార్ధన్ కోర్టు లోపలికి వెళ్లడం క్యాంటీన్ వైపు అతనితో మాట్లాడిన ఇద్దరు రావడం చూసి సుమతి చెయ్యి పట్టుకుని "మనం ఇటు వైపు నుంచి వెళదాము పద!" అంటూ స్పీడ్ గా అక్కడినుంచి తీసుకువెళ్ళింది  నీలమ్.

క్యాంటీన్ దగ్గరికి వచ్చి లోపల చూస్తూ ముఖేష్ తో మాట్లాడుతు వైట్ కలర్ టీ షర్ట్ లో ఉన్న మిత్రని చూసి దగ్గరకు వెళ్లి
"మీ అమ్మగారు కళ్ళు తిరిగి పడిపోయారు హాస్పిటల్ కి తీసుకువెళ్లారు వసుంధర మేడం మిమ్మల్ని వెంటనే తీసుకురమ్మన్నారు." అని చెప్పాడు అక్కడకు వచ్చిన ఇద్దరిలో ఒకడు.

ఆ మాటకి తల తిప్పి చూస్తూ "మీరు మాట్లాడేది నాతోనే కదా! నేను మీకు బాగా తెలుసా?" అంటూ వెటకారంగా అడిగింది మిత్ర.

వెంటనే పక్కనున్న రెండో వాడు మిత్ర వీపు మీద కత్తి పెట్టి "నువ్వు ఎవరో మాకు బాగా తెలుసు! మర్యాదగా నోరు మూసుకుని మాతో పాటు రా..!" అంటూ నెమ్మదిగా చెప్పాడు.

"ఓకే! ఓకే కూల్! కూల్!" అంటూ వెనక్కి తిరిగి ఇద్దరి కళ్ళల్లోకి చూస్తూ "ప్లీజ్ నన్ను వదిలి పెట్టండి. మీకు పుణ్యం ఉంటుంది." అంటూ భయంగా చూస్తూ ఫేస్ ఫీలింగ్స్ మార్చి నవ్వుతూ

"ఒరేయ్! ఈ కత్తులుకి, బ్లేడులకి భయపడే రకం కాదురా నేను! మీ చేతిలో ఏకే 47 ఉంటే అప్పుడు ఆలోచిస్తాను." అంటూ కత్తి పట్టుకున్న వాడికి రెండు కాళ్ళ మధ్యలో మోకాలితో ఒక్క తన్ను తన్నింది మిత్ర.

"అబ్బా... చచ్చేనురా దేవుడా!' అంటూ కిందపడి గిలగిల కొట్టుకున్నాడు వచ్చిన వాళ్ళలో ఒకడు.

అక్కడినుంచి పారిపోతున్న రెండో వాడిని చూసి "చాక్లెట్ వాడిని పట్టుకోరా..!" అంటూ గట్టిగా అరిచింది మిత్ర.

ఆ అరుపు విని పరిగెడుతున్న వాడి మీదకి దూకి రెండు కాళ్ళు పట్టుకుని కింద పడేసి "అక్క తొందరగా రా..! వీడు దున్నపోతులాగ ఉన్నాడు." అంటూ గట్టిగా పట్టుకున్నాడు  చాక్లెట్.

గిలగిలా కొట్టుకుంటున్న వాడిని పైకి లేపి ముఖేష్ చేతికి ఇచ్చి పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి రెండవ వాడి మీద కాలు పెట్టి "చాక్లెట్ వాడిని వదిలేయరా..!" అంటూ జుట్టు పట్టుకుని పైకి లేపి

"మీరు నా దగ్గరికి చాలా లేటుగా వచ్చారూ రా..! మా అమ్మ కళ్ళు తిరిగి పడి పైకి పోయి 12 ఏళ్లు అవుతుంది.  ఎవర్రా మీరు..? మిమ్మల్ని ఎవరు పంపించారు? అంటూ కోపంగా చూస్తూ అడిగి ఇద్దరు సైలెంట్ గా ఉండడంతో

ముఖేష్ వైపు తిరిగి "ఇద్దరిని స్టేషన్ కి తీసుకువెళ్లి ఫుల్ గా బిర్యాని పెట్టి కొడుతూనే ఉండాలి నేను వచ్చి నీ దగ్గర పేపర్స్ తీసుకుని వీళ్ళ దగ్గర నిజం తెలుసుకుంటాను." అంటూ చాక్లెట్ వైపు చూసి "ముఖేష్ కి 10000 ఫోన్ పే చెయ్!" అని చెప్పింది మిత్ర.

"ఓకే అక్క!" అంటూ ఫోన్ తీసి ముఖేష్ కి అమౌంట్ పంపించాడు చాక్లెట్.

ఫోన్ కి వచ్చిన మెసేజ్ సంతోషంగా చూస్తూ తనతో పాటు వచ్చిన ఇద్దరు కానిస్టేబుల్స్ ని పిలిచి "వీళ్ళిద్దరిని జీపులో ఎక్కించండి బిరియాని పెట్టించి స్టేషన్ కి తీసుకువెళదాము." అన్నాడు ముఖేష్.

"ఓకే సార్!" అంటూ ఇద్దరి చేతిలో వెనక్కి పెట్టి పట్టుకుని జీప్ దగ్గరికి తీసుకెళ్లారు కానిస్టేబుల్స్.

దూరం నుంచి ఇద్దరిని  కొడుతున్న మిత్రని చూసి స్మైల్ ఇస్తూ మనసులో థాంక్స్ చెప్పి సుమతీ తో కలిసి లోపలికి వెళ్లి అసిస్టెంట్ రాజు అని పిలిచి

"గీతా మేడం దగ్గరికి వెళ్లి ఒక్కసారి ఇటు వైపు చూడమను నువ్వు ఆవిడతో మాట్లాడుతున్న విషయం ఆ బ్లాక్ షర్ట్ వాడికి తెలియకూడదు." అంటూ కోర్టు హాల్లో ఉన్న జనార్దన్ ని చూపించింది నీలమ్.

"ఓకే మేడం!" అంటు కోర్టు హాల్ లోపలికి వెళ్లి గీత పక్కన కూర్చుని పేపర్ చూస్తూ "మేడం ఒకసారి తల లెఫ్ట్ కి తిప్పండి." అని చెప్పాడు రాజు.

ఆ మాట విని తల తిప్పి నీలమ్ తో పాటు ఉన్న సుమతిని చూసి ఊపిరి పీల్చుకుంది గీత.

అక్కడ నుంచే సైగ చేసి సుమతి భుజం మీద చెయ్యి వేసి 'నేను ఉన్నాను మీరు కంగారు పడకండి.' అంటూ బొటనవేలు చూపించింది నీలమ్.

చాక్లెట్ తో కలిసి కోర్టు హాల్లోకి వచ్చి అభిర్ ని చూపించి "ఒరేయ్! అతనే మనకి డబ్బులు ఇచ్చిన దేవుడు!" అని చెప్పింది మిత్ర.

"అవునా?" అంటూ అభిర్ వైపు చూసి "అక్క! ఇంత పెద్ద కేసులో ఉన్నా కూడా చాలా ప్రశాంతంగా ఉన్నాడేంటి?" అంటూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అన్నాడు చాక్లెట్.

"మనిషి ప్రశాంతంగానే ఉన్నాడు రా..! కానీ అతని కళ్ళలో కసి, మనసులో ఉక్రోషం, కడుపులో బాధ అన్ని నాకు అతని మొహం లోనే కనిపిస్తున్నాయి." అంటూ చూస్తూ చెప్పింది మిత్ర.

"అవునా? నీకు అతని మొహంలో అన్ని వేరియేషన్స్ కనిపిస్తున్నాయా?" డౌట్ గా అడిగాడు చాక్లెట్.

ఎస్! అంటూ కోర్టు హాల్లోకి వసున్న హిరణ్యని చూసి  "చాక్లెట్! లోపలికి వస్తున్న ఆ లాయర్  మొహం చూడు ఏమనిపిస్తుంది?" అని అడిగింది మిత్ర.

కళ్ళజోడు సరిచేసుకుంటూ లోపలికి వస్తున్న హిరణ్యని చూసి "అక్క! వీడు చిన్న పిల్లల నోట్లో లాలీపాప్ లాక్కునే వెధవ లాగా ఉన్నాడు." అంటూ అసహ్యంగా చూస్తూ చెప్పాడు చాక్లెట్.

"కరెక్ట్ గా చెప్పావు!" అంటు నవ్వుతూ ఫ్రంట్ బెంచ్ లో ఉన్న గీతా దగ్గరికి వస్తున్న వసుంధరని చూసి 'అభిర్ కేసు టేకప్ చేసింది ఈవిడే కదా!' అనుకుంది మిత్ర.

గీత దగ్గరికి వచ్చి భుజం మీద చెయ్యి వేసి "మీరు ఎవరికీ భయపడాల్సిన అవసరం లేదు, మీకు తెలిసిన విషయం జడ్జి గారు ముందు ధైర్యంగా చెప్పండి." అంటూ వెళ్లి తన చైర్ లో కూర్చుంది వసుంధర.

అంతలో కోర్టు హాల్లోకి జడ్జిగారు రావడం చూసి అందరూ లెగిసి నుంచోవడంతో నెమ్మదిగా సుమతితో పాటు లోపలికి వచ్చి మిత్ర పక్కన కూర్చుని స్మైల్ ఇచ్చి

"హాయ్! ఐ యాం ఇన్వెస్టిగేటివ్ జర్నలిస్ట్ నీలమ్!" అంటూ పరిచయం చేసుకుంది.

"హాయ్! ఐయామ్ డిటెక్టివ్ మిత్ర! వాడు నా అసిస్టెంట్ చాక్లెట్!" అంటూ స్మైల్ ఇచ్చింది మిత్ర.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 21

కోర్టు లోపల జడ్జిగారు రావడంతో అందరూ నుంచోడం చూసి సుమతితో పాటు లోపలికి వచ్చి మిత్రని పరిచయం చేసుకుంది నీలమ్.

**********************

కోర్టులో కొన్ని కేసులు తర్వాత కేసు నెంబర్ 326/2012 అని పిలవగానే బోన్ లోకి వచ్చి నిలబడ్డాడు అభిర్.

జడ్జి గారి ముందుకు వెళ్లి పేపర్స్ సబ్మిట్ చేసి "యువనానర్! అబీర్ మీద పెట్టిన కేసు తప్పుడు కేసు అని నిరూపించడానికి మా దగ్గర కంప్లీట్ ఎవిడెన్స్ ఉన్నాయి దానికి సంబంధించిన పేపర్స్ మొత్తం మీకు సబ్మిట్ చేసాను.

ఈ కేసు ఇన్వెస్టిగేషన్ చేస్తున్న సిబిఐ ఆఫీసర్ శ్రీకర్ గారిని ఒకసారి పిలిపించవలసిందిగా కోరుతున్నాను." అంటూ వినయంగా అడిగింది వసుంధర.

"ఓకే గ్రాంటెడ్!" అని చెప్పాడు జడ్జ్.

జడ్జ్ గారి ముందుకి వచ్చి నిలబడిన శ్రీకర్ వైపు చూస్తూ "మీరు ఈ కేస్ ఇన్వెస్టిగేషన్ చేశారు కదా! మీకు తెలిసిన విషయాలు ఒకసారి జడ్జి గారు ముందు చెబుతారా?" అని అడిగింది వసుంధర.

"ఎస్!" అంటూ జడ్జి వైపు చూసి నమస్కరించి

"ఈ కేసు చాలా మిస్టరీగా ఉంది సార్! ఈ కేసుతో సంబంధం ఉన్న వారందరు చనిపోయారు ఎంక్వయిరీ చేయడానికి మాకు ఎటువంటి దారి దొరకలేదు, కానీ మురళి జోషి భార్య పిల్లలు దూరంగా వెళ్లి బతుకుతున్నారని తెలిసి వెళ్లి వాళ్ళని కలిసి వివరాలు అడిగాము.

మురళీ జోషి గారి భార్య చెప్పిన మాటలు విని మేము కూడా షాక్ అయ్యాము, అసలు ఆవిడకి ఆయన భర్త కేసు కోర్టులో నడుస్తున్న విషయమే తెలియదు.

తన భర్తని చంపిన వ్యక్తి అభిర్ అని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకి స్టేట్మెంట్ ఇవ్వలేదు, ఆ రోజే అక్కడి నుంచి పిల్లల్ని కాపాడుకోవడానికి పారిపోయాను అని చెప్పారు. దీనిని బట్టి ఈ కేసులో అభిర్ ని కావాలని ఇరికించారు అని అర్థమైంది.

అంతే కాదు సర్!  అబీర్ బెయిల్ మీద బయటకు వచ్చిన తర్వాత సాక్ష్యాలు తారుమారు చేయడానికి రెండుసార్లు దాడి జరిగింది సెక్యూరిటీగా ఉన్న సెక్యూరిటీ అధికారి డిపార్ట్మెంట్ పిల్లల్ని కూడా కిడ్నాప్ చేసి బ్లాక్ మెయిల్ చేశారు.

అన్ని అవరోధాలు దాటుకుని  సాక్షులను కోర్టుకి జాగ్రత్తగా తీసుకువచ్చాము మాకు ఇంకా కొంత సమయం ఇస్తే ఈ కేసులో అసలైన నేరస్తులని పట్టుకొని కోర్టులో ప్రవేశపెడతాము." అని చెప్పాడు శ్రీకర్.

జడ్జి గారికి ముందుకు వచ్చి "యువనానర్! సిబిఐ ఆఫీసర్ శ్రీకర్ గారు చెప్పినట్లు అభిర్ మీద దాడి జరిగినట్లు ఎక్కడ కేస్ ఫైల్ అవలేదు అయ్యినా సాక్షుల్ని కోర్టులో ప్రవేశపెట్టేముందు నోటీస్ ఇష్యూ చేయాలి అటువంటిదేమీ లేకుండా ఎలా విచారిస్తాము?" అని అడిగాడు హిరణ్య.

"యువనానర్! సాక్షులు బయట ఉంటే వారి ప్రాణాలకి చాలా ప్రమాదం అందుకే ఎటువంటి నోటీసు ఇష్యూ చేయకుండా వాళ్ళని కోర్టుకి తీసుకువచ్చాము." అంటూ బెంచ్ మీద కూర్చున్న గీతని చూపించి 

"ఈ కేస్ ని 12 సంవత్సరాలుగా బెంచ్ మీదకి రాకుండా చేసిన వాళ్ళకి మిగతా విషయాలు చేయడం అంత పెద్ద పనేమీ కాదు." అని చెప్పింది వసుంధర.

"యువనానర్! వసుంధర గారు ఇది సినిమా అనుకుంటున్నారేమో సాక్షుల్ని ప్రశ్నించడానికి నాకు సమయం కావాలి." అని అడిగాడు హిరణ్య.

"మిస్టర్ హిరణ్య! మీరు చెప్పింది కరెక్టే! ఇది సినిమా కాదు మరి 12 సంవత్సరాలు ఈ కేస్ బెంచ్ మీదకి రాకుండా ఎలా ఉంది.
అసలు ఈ కేసులో అభిర్ దోషి అని రుజువు కాకుండా 12 సంవత్సరాలు శిక్ష ఎందుకు అనుభవించవలసి వచ్చింది సాక్షులని ఈరోజే క్రాస్ ఎగ్జామినేషన్ చేయండి. ఇట్స్ మై ఆర్డర్!" అంటూ సీరియస్ గా చెప్పాడు జడ్జ్.

ఆ మాటకి కంగారుపడి "ఓకే యువనానర్ !" అంటూ వెళ్లి తన చైర్ లో కూర్చున్నాడు హిరణ్య.

గీత, వైఫ్ ఆఫ్ మురళీ జోషి అని పిలుపు విని జడ్జిగారు ముందుకి వచ్చి కుర్చీలో కూర్చుంది గీత.

తన ముందు ఉన్న గీత వైపు చూసి "మీరు ఎవరికి భయపడాల్సిన పనిలేదు ధైర్యంగా మీరు తెలిసింది మీరు చూసింది చెప్పండి." అని చెప్పాడు జడ్జ్.

"ఓకే సార్!" అంటూ నమస్కారం చేసి దూరంగా ఉన్న జనార్ధన్ వైపు భయంగా చూస్తూ ఉంది గీత.

"గీత గారు మీ భర్త  మురళి జోషి గారిని చంపిన వ్యక్తిని మీరు చూశారా?" అని అడిగింది వసుంధర.

"నేను చూశాను." అంటూ బాధగా చెప్పింది గీత.

"సరే! ఆ మనిషిని మీరు ఇప్పుడు చూసినా గుర్తుపట్టగలరా?" అని అడిగింది వసుంధర.

"కచ్చితంగా గుర్తుపడతాను ఆ మనిషిని ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను." అంటూ కోపంగా చెప్పింది గీత.

"మంచిది." అంటూ ఎదురుగా ఉన్న అభిర్ వైపు చూపిస్తూ "మీ భర్తను చంపింది ఆ మనిషి యనా సరిగ్గా చూసి చెప్పండి." అని అడిగింది వసుంధర.

ఆ మాట విని తల ఎత్తి ఎదురుగా ఉన్న అభిర్ వైపు చూస్తూ "నా భర్తను చంపింది అతను కాదు ఆ మనిషి నాకు బాగా గుర్తున్నాడు." అని చెప్పింది గీత.

"మీ భర్తను చంపింది అభిర్ అని మీరు సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్లో స్టేట్మెంట్ ఇచ్చారా?" అని అడిగింది వసుంధర.

"నా భర్తను చంపడం చూసి భయపడిన పిల్లల్ని తీసుకుని పరిపోయాను నేను సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ దగ్గరికి వెళ్ళలేదు ఎటువంటి స్టేట్మెంట్ ఇవ్వలేదు." అంటూ

శ్రీకర్ వైపు చూసి "ఆ ఆఫీసర్ గారు వచ్చి చెప్పే వరకు  కోర్టులో కేసు నడుస్తున్న విషయం కూడా నాకు తెలీదు." అని చెప్పింది గీత.

"మీ భర్తను చంపిన వ్యక్తి మీకు తెలుసా?" అని అడిగాడు జడ్జి.

ఆ మాట విని గీతా ఏం చెబుతుందని టెన్షన్ గా చూస్తూ ఉన్నారు జనార్దన్, హిరణ్యలు.

"నా భర్తను చంపిన వ్యక్తిని నేను చూశాను కానీ అతను ఎవరో నాకు తెలియదు చూడడం అదే మొదటిసారి!" అని చెప్పింది గీత.

ఆ మాట విని ఊపిరి పీల్చుకున్నారు హిరణ్య జనార్ధన్ లు.

"ఓకే!" అంటూ హిరణ్య వైపు చూసి "మీరేమైనా అడగాలనుకుంటే అడగండి." అని చెప్పాడు జడ్జ్.

గీత దగ్గరికి వచ్చి "మీ భర్తను చంపిన వ్యక్తి గురించి మీకు తెలీదు అని చెప్తున్నారు ఆ మనిషి అభిర్ అయి ఉండొచ్చు కదా! అతను 12 సంవత్సరాలుగా జైల్లో ఉన్నాడు ఒక్కసారి బాగా చూసి చెప్పండి." అని అడిగాడు హిరణ్య.

"నా భర్తను చంపిన వ్యక్తికి సుమారు 40 సంవత్సరాలు ఉంటాయి అతని మొహం నాకు బాగా గుర్తుంది." అంటు కోపంగా చూస్తూ చెప్పింది గీత.

"సరే! మీ భర్తను మీ కళ్ళముందే అంత దారుణంగా చంపితే వాళ్ల మీద కేసు కూడా పెట్టకుండా మీరు పిల్లల్ని తీసుకుని ఎందుకు పారిపోయారు?" అని అడిగాడు హిరణ్య.

"నేను ఒక హౌస్ వైఫ్ నాకు నా భర్త, పిల్లలే నా ప్రపంచం  అటువంటిది నా కళ్ళముందే నా భర్త దారుణంగా చంపడం చూసి భయపడి పిల్లలకి ఏమీ అవ్వకూడదు అని అక్కడి నుంచి దూరంగా పారిపోయాను.

కానీ ఒక అమాయకుడికి  అన్యాయంగా శిక్ష పడుతుంది అని తెలిసి సాక్ష్యం చెప్పడానికి వచ్చాను." అని చెప్పింది గీత.

"యువనానర్! ఎవరో ఈవిడని భయపెట్టి ఇలా చెప్పిస్తున్నారు అని నాకు అనిపిస్తుంది." అంటూ వెళ్లి తన చైర్ లో కూర్చున్నాడు హిరణ్య.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ మరొక పేపర్ తీసి ఇస్తూ "యువనానర్! అసలు ఈ కేసు ఫైల్ చేసింది ఎవరు హిరణ్య గారికి అప్ప చెప్పింది ఎవరో మాకు ఇప్పటికీ అర్థం కాలేదు.

లాస్ట్ టైం వారిని అడిగితే NIA ఆఫీసర్ కదా అని పోరాడుతున్నాను అని చెప్పారు, అసలు ఆ డిపార్ట్మెంట్ వాళ్లే ఈ కేసు గురించి పట్టించుకోవడం లేదు మురళి జోషి మర్డర్ ఏదో పర్సనల్ ప్రాబ్లం వల్ల జరిగింది అని వాళ్ళు అనుకుంటున్నారు.

అండమాన్ కి పంపించే లిస్టులో అభిర్ పేరు తప్పుగా యాడ్ చేశామని రిమూవ్ చేసి మళ్లీ కోర్టుకి సబ్మిట్ చేశారు మరి అసలు ఈ కేసుని వెనక ఉండి నడిపిస్తుంది ఎవరో మన లాయర్ గారు చెప్పాలి." అంటూ నవ్వుతూ హిరణ్య వైపు చూసి అడిగింది వసుంధర.

"నా దగ్గరికి వచ్చిన కేసు ఎలాంటిదైనా చివరి వరకు పోరాడమే నాకు తెలుసు అందుకే దీనిని ఎవరు ఫాలోఅప్ చేయకపోయినా నేను చూసుకుంటున్నాను చనిపోయిన  ఆఫీసర్ కి న్యాయం జరగాలి అన్నదే నా ఉద్దేశం!" అని చెప్పాడు హిరణ్య.

"ఇరుపక్షల వాదనలో వినడం అయ్యింది. ఈ కేసు పూర్వపురాలు పరిశీలించి త్వరగా మురళి జోషి హత్య కేసులో ప్రత్యక్ష సాక్షి అయిన అతని భార్య గీత హంతకుడు  అభిర్ కాదని చెప్పడంతో అతన్ని నిర్దోషిగా విడుదల చేయడం అవుతుంది.

ఈ కేసు ఇన్వెస్టిగేషన్ త్వరగా పూర్తిచేసి అసలైన నేరస్తుల్ని కోర్ట్ లో ప్రవేశపెట్టాల్సిందిగా సిబిఐ వారికి తెలియజేయడమైనది." అంటూ తీర్పు ఇచ్చాడు జడ్జ్.

తీర్పు విని స్పీడ్ గా బయటికి వెళుతున్న జనార్ధన్ వెనకాలే వెళ్ళిపోయాడు హిరణ్య.

అభిర్ దగ్గరికి వచ్చి సంతోషంగా చూస్తూ "ఈ కేసు నుంచి బయటపడ్డావు ఇక ప్రశాంతంగా ఉండు." అని చెప్పింది వసుంధర.

"థాంక్స్ మేడం! మీ ఋణం కచ్చితంగా ఈ జన్మలోనే తీర్చుకుంటాను." అని చెప్పాడు అభిర్.

సంతోషంతో చప్పట్లు కొడుతున్న నీలమ్, సుమతి వైపు చూసి "అతను మీకు తెలుసా?" డౌట్ గా అడిగింది మిత్ర.

"అభిర్ నా ఫ్రెండ్! ఈ కేసు వాదించింది మా వదిన! సాక్ష్యం చెప్పింది సుమతి వాళ్ళ మదర్!" అంటూ సంతోషంగా చూస్తూ చెప్పింది నీలమ్.

'అవునా? కరెక్ట్ పర్సన్స్ ని పరిచయం చేసుకున్నాను.' అని మనసులో అనుకుంది మిత్ర.

"అక్క! నీ టీ షర్టు సుమతి అక్క టీ షర్టు సేమ్ ఉన్నాయి చూసావా?" అని చూస్తూ చెప్పాడు చాక్లెట్.

ఆ మాట విని "మీ అసిస్టెంట్ లేట్ గా కనిపెట్టిన కరెక్ట్ గా చెప్పాడు, ఇందాక నువ్వు కొట్టిన వాళ్ళు సుమతిని కిడ్నాప్ చేయడానికి వచ్చారు, ఇద్దరు సేమ్ టీ షర్ట్స్ వల్ల తను అనుకుని నీ దగ్గరికి వచ్చి తన్నులు తిన్నారు ఎనీ హౌ  తనని కాపాడినందుకు థాంక్స్!" అని చెప్పింది నీలమ్.

"నో ప్రాబ్లం! ఇప్పుడు మనం ఫ్రెండ్స్ అయ్యాము కదా! నువ్వు జర్నలిస్ట్ నేను డిటెక్టివ్ ఇద్దరికీ ఏదో ఒక అవసరం ఉంటూనే ఉంటుంది టైం వచ్చినప్పుడు నాకు హెల్ప్  చెయ్!" అని చెప్పింది మిత్ర.

"కన్ఫామ్ గా చేస్తాను." అని వసుంధర తో పాటు వస్తున్న అభిర్ ని చూసి మిత్ర కి బాయ్ చెప్పి సుమతితో కలిసి  వెళ్ళింది నీలమ్.

అభిర్ వెనకాలే చాక్లెట్ ని తీసుకుని వెళ్ళింది మిత్ర

కోర్టు దగ్గర నుంచి  హిరణ్యతో కలిసి కారులో వెళుతూ ముఖేష్ కి కాల్ చేశాడు జనార్ధన్.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 22

కోర్టు అభిర్ మీద ఉన్న కేసు క్లోజ్ అవ్వడంతో సంతోషంగా వసుంధర తో కలిసి బయటికి వచ్చారు అందరు.

***********************

కోర్ట్ దగ్గర నుంచి హిరణ్యతో కలిసి కారులో వెళుతూ ముకూల్ నందకి కాల్ చేశాడు జనార్ధన్.

లండన్ తన రూమ్ లో ఫోన్ రింగ్ అవడంతో చూసి 'జనార్ధన్ కాల్ చేస్తున్నాడు కోర్టులో ఏం జరిగిందో!' అనుకుంటు టెన్షన్ గా ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి

"జనార్ధన్ ఏమైంది?" అని కంగారుగా అడిగాడు ముకుల్ నంద.

"అయ్యా! ఆ మురళి జోషి భార్య పెదబాబు గారి గురించి కోర్టులో నోరు విప్పలేదు, కానీ చంపింది అభిర్ కాదు అని సాక్ష్యం చెప్పింది. కోర్టు అభిర్ మీద ఉన్న కేసు కొట్టేసింది." అని నెమ్మదిగా చెప్పాడు జనార్ధన్.

"ఆ మాట విని ఊపిరి పీల్చుకుని లాయర్ నీ పక్కనే ఉన్నాడా?" అని అడిగాడు ముకుల్.

"అవునయ్యా! ఇదిగో మాట్లాడుతున్నారు." అని స్పీకర్ ఆన్ చేసి హిరణ్య కి ఫోన్ ఇచ్చాడు జనార్ధన్.

ఫోన్ తీసుకుని "సారీ సార్! లాస్ట్ మూమెంట్లో మురళి జోషి భార్య వస్తుందని అసలు ఎక్స్పెక్ట్ చేయలేదు, ఆరోజు ఆవిడని మిచల్ చంపేశాడు అనుకున్నాను, కానీ అతను చంపింది మనం ఏర్పాటు చేసిన డమ్మీ భార్యని!" అని చెప్పాడు హిరణ్య.

"సరే! ఈ కేస్ పూర్తిగా క్లోజ్ చేసారా? ఫర్ దర్ గా మళ్ళి ఇన్వెస్టిగేషన్ ఉంటుందా?" డౌట్ గా అడిగాడు ముఖేష్.

"ఈ కేస్ కంప్లీట్ గా క్లోజ్ అవ్వలేదు సార్! ఎంక్వయిరీ చేయమని సిబిఐ వాళ్ళకి కోర్టు ఆర్డర్స్ ఇచ్చింది. అభిర్ బయటికి వచ్చేసాడు కదా అని ఆ మురళి జోషి భార్యకి ధైర్యం వస్తే ఖచ్చితంగా గోకుల్ గారి గురించి సిబిఐ వాళ్ళకి చెబుతుంది." అని చెప్పాడు హిరణ్య.

"ఈ కేసు గురించి తెలిసిన మురళీ జోషి భార్య బతికి ఉండడానికి వీల్లేదు." అని చెప్పాడు ముకుల్.

"ఓకే సర్! ఇప్పుడే మిచల్ కి ఆర్డర్స్ పంపిస్తాను." అన్నాడు హిరణ్య.

ఆ మాట విని హిరణ్య చేతిలో ఫోన్ లాక్కొని "అయ్యా! మరి అభిర్ కి కూడా తెలుసు కదా!" అని కంగారుగా అడిగాడు జనార్ధన్.

"అభిర్ కి కూడా తెలుసు కానీ వాడు నోరు విప్పడు ఆ విషయం నాకు బాగా తెలుసు! ముందు దాని సంగతి చూడండి తర్వాత వాడిని ఏం చేయాలో ఆలోచిద్దాము." అని సీరియస్ గా చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడు ముకుల్.

రూమ్ బయట నుంచి ముకుల్  మాట్లాడుతుంది మొత్తం విని "తాతగారు ఏదో విషయం నా దగ్గర దాస్తున్నారు." అనుకుంది అర్ణ.

************************

అదే సమయంలో కోర్టు నుంచి బయటికి వచ్చి క్యాంటీన్లో కాఫీ తాగుతూ అభిర్ దగ్గరికి వచ్చి భుజం మీద చెయ్యి వేసి "కంగ్రాట్స్! కొత్త లైఫ్ స్టార్ట్ చెయ్ హ్యాపీగా ఉండు." అని చెప్పి గీత వైపు చూస్తూ

మీరు అభిర్ ని కాపాడారు కానీ అసలు హంతకుడిని కూడా కాపాడుతున్నారు మీరు నిజం నిర్భయంగా చెబితే మీ భర్త ఆత్మకు శాంతి లభిస్తుంది." అని చెప్పాడు శ్రీకర్.

"సారీ సర్! నేను మళ్ళీ ఈ గొడవలలో తల దూర్చి నా పిల్లల భవిష్యత్తు ప్రశ్నార్థకంగా మార్చాలి అనుకోవడం లేదు ఒక అమాయకుడికి శిక్ష పడకుండా చేశాను ఆ తృప్తి నాకు చాలు!" అని చెప్పింది గీత.

"మీరేమీ టెన్షన్ పడకండి ఆంటీ! సుమతీకి మా ఛానల్ లో జాబ్ కన్ఫర్మ్ చేయించాను మీరు కూడా హ్యాపీగా ఇంకా ఇక్కడే ఉండండి ప్రణతి కూడా ఇక్కడే చదువుకుంటుంది." అని చెప్పింది నీలమ్.

క్యాంటీన్ దగ్గరికి వస్తూ వసుంధర వైపు చూసి "మేడం వీళ్ళందరూ ఇక్కడ ఎక్కువసేపు ఉండడం మంచిది కాదు త్వరగా ఇంటికి తీసుకువెళదాము." అని చెప్పాడు దయ.

"ఓకే" ఓకే!" అంటూ అభిర్ వాళ్ళ వైపు చూస్తూ "లెట్స్ గో  ఇంటికి వెళ్లి ప్రశాంతంగా మాట్లాడుకుందాము, దయ గారు చెప్పింది కూడా కరెక్టే! ఇక్కడ ఉండడం సేఫ్ కాదు అటు వైపు పార్టీ ఓడిపోయాము అన్న కసితో ఉంటారు." అని చెప్పింది వసుంధర.

బిల్ పే చేసి కార్ తీసుకువచ్చి అభిర్, గీత, సుమతీలను తీసుకొని ఇంటికి బయలుదేరింది నీలమ్.

దయ వైపు చూస్తూ "వాళ్ళని ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేసి మీరు కూడా వెళ్లిపోండి కేసు క్లోజ్ అయింది కాబట్టి మాక్సిమం ప్రాబ్లం ఉండదు." అని చెప్పాడు శ్రీకర్.

"ఓకే బాయ్ సార్! ఈవినింగ్ మీట్ అవుదాము." అని చెప్పి నీలమ్ వాళ్ల కారు వెనకాలే సెక్యూరిటీగా వెళ్ళాడు దయ.

క్యాంటీన్లో పక్క టేబుల్ దగ్గర చాక్లెట్ తో కలిసి కాఫీ తాగుతూ వాళ్ళు మాట్లాడుకున్న మాటలు మొత్తం విని నీలమ్ కారు వెనకలే బైక్ వేసుకుని వెళుతూ

"ఒరేయ్ చాక్లెట్!  రూట్ బాగా గుర్తుంచుకో ఆ జర్నలిస్టుతో మనం ఫ్రెండ్షిప్ చేయాలి అప్పుడే అభిర్ కి దగ్గరవుతాము." అని చెప్పింది మిత్ర.

"ఓకే అక్క! ఈ రూట్ లో నేను చాలాసార్లు వచ్చాను." అని చూస్తూ చెప్పాడు చాక్లెట్.

**************************

కార్ లో  పక్కనే ఉన్న జనార్ధన్ వైపు చూస్తూ "కోర్టులో ఆవిడ గోకుల్ గారి పేరు చెప్పలేదు కాబట్టి మూకుల్ గారు ప్రశాంతంగా ఉన్నారు లేకపోతే నా పని అవుట్! ఎలాగైనా దాని అడ్డు తొలగించాలి." అని డ్రైవర్ వైపు చూసి "సిటీ అవుట్స్ కట్స్ లో ఉన్న ఈగల్ బార్ కి వెళ్ళు!" అని చెప్పి మిచల్ కి కాల్ చేశాడు హిరణ్య.

ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి "లాయర్ గారు చెప్పండి." అన్నాడు మిచల్.

"నువ్వు అర్జెంట్గా సిటీ ఔట్స్ కట్స్ లో ఉన్న ఈగల్ బార్ దగ్గరికి రా.. నీ కోసం వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాము." అని చెప్పాడు హిరణ్య.

"ఓకే సార్! 15 మినిట్స్ లో వస్తాను." అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడు మిచల్.

జనార్ధన్ తో కలిసి బార్ లోకి వెళ్లి  డ్రింక్ ఆర్డర్ చెప్పి వాటర్ తాగుతూ "ఇంతకీ ముకుల్ సార్ కి ఆ అభిర్ కి మధ్య గొడవ ఏమిటి మీకైనా తెలుసా?" డౌట్ గా అడిగాడు హిరణ్య.

ఆ మాటకి హిరణ్య వైపు కంగారుగా చూస్తూ 'డాక్టర్ దగ్గర లాయర్ దగ్గర ఏ విషయం దాచకూడదు అంటారు కానీ వీడి దగ్గర ఏ విషయం కూడా చెప్పకూడదు పెద్ద వెధవ!' అని మనసులో అనుకుని

"నాకు కూడా ఆ విషయం గురించి ఏమీ తెలియదు అయ్యగారు చెప్పారు నేను చేస్తున్నాను ఏదైనా చెబితే లాయర్ కాబట్టి మీకే చెప్పాలి." అన్నాడు జనార్ధన్.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "నాకు చెబుతారా! ముకుల్ గారు ఎప్పుడైనా ఫోన్ చేస్తే ఆయన చెప్పాలనుకున్నది చెబుతారు ఆయన వినాలి అనుకున్నది మాత్రమే వింటారు, డబ్బు, పరిచయాలు కోసం ఈ కేసు గురించి ఒక్క ముక్క తెలియకపోయినా ఒప్పుకున్నాను." అంటూ వెయిటర్ డ్రింక్ తీసుకురావడంతో తీసుకుని సిప్ చేస్తూ చెప్పాడు హిరణ్య.

"మా అయ్యగారి వల్ల మీరు కూడా బానే బాగుపడ్డట్లు ఉన్నారు కదా! మళ్లీ వివరాలు ఎందుకు అలాగే కంటిన్యూ అవ్వండి అదే మంచిది." అని చెపుతూ బార్ లోపలికి వస్తున్న మిచల్ వైపు చూసి చెయ్యి పైకి ఎత్తాడు జనార్ధన్.

ఇద్దరూ ఉన్న టేబుల్ దగ్గరికి వచ్చి కూర్చుంటూ వెయిటర్ వైపు చూసి "టు పెగ్స్ విస్కీ!" అని ఆర్డర్ చెప్పి హిరణ్య వైపు చూస్తూ "చెప్పండి అర్జెంటుగా రమ్మన్నారు?"  అని అడిగాడు మిచల్.

"అసలు నీ మనుషులు ఆ మురళి జోషి కూతుర్ని ఎందుకు పట్టుకోలేకపోయారు?" డౌట్ గా అడిగాడు జనార్ధన్.

"కోర్టు క్యాంటీన్ లో గొడవ జరిగేసరికి నా మనుషులు ఇద్దరిని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు పట్టుకెళ్లారు, లాయర్ గారు కోర్టు దగ్గర ఎక్కువ హడావిడి చేయొద్దు అన్నారు అందుకే నేను తక్కువ మనుషులే పంపించాను." అన్నాడు మిచల్.

"సరే! జరిగింది ఏదో జరిగిపోయింది ఇప్పుడు ఆ మురళి జోషి భార్య బతికి ఉండడానికి వీల్లేదు పైనుంచి పెద్దాయన ఆర్డర్! అది ఎలా చావాలి అంటే మర్డర్ అని ఎవరికి అనుమానం రాకూడదు అంత జాగ్రత్తగా పని అయిపోవాలి లేట్ కూడా చేయకూడదు." అన్నాడు హిరణ్య.

వెయిటర్ తీసుకువచ్చిన మందు తాగుతూ "వాళ్ళు కేసు గెలిచిన సంబరాలలో ఉంటారు కదా కచ్చితంగా బయటికి వస్తారు, అందరూ తిరిగి ఇంటికి వెళతారు కానీ మురళి జోషి పెళ్ళం మాత్రం తిరిగి ఇంటికి వెళ్ళదు, ఒకవేళ తిరిగి వెళితే మళ్ళీ నా మొహం మీకు చూపించను." అన్నాడు మిచల్.

"హ.. నువ్వు చేయగలవు మిచల్! నీ మీద ఆ నమ్మకం ఉంది కాబట్టే ఏ పనైనా నీకే అప్పచెపుతున్నాను, కానీ ఈసారి టార్గెట్ మిస్ అవ్వకూడదు." అన్నాడు హిరణ్య.

"ఈసారి మీ ప్లాన్ కాదు నా ప్లాన్ ప్రకారం వెళ్తాను చూస్తూ ఉండండి త్వరలోనే మీకు కబురు అందుతుంది." అంటూ గడగడ రెండు పెగ్గులు తాగి అక్కడ నుంచి వెళ్లిపోయాడు మిచల్.

************************

అభిర్ ఉండే వసుంధర ఇంటిని చూసి అక్కడ నుంచి ముఖేష్ ని కలవడానికి స్టేషన్ కి బయలుదేరి సాయంత్రానికి చేరుకొని బేకరీ దగ్గర వెయిట్ చేస్తూ ఉంది మిత్ర.

స్టేషన్ లోపలికి వెళ్లి ముఖేష్ కి కనిపించడు చాక్లెట్.

డస్క్ లో ఉన్న పేపర్స్ తీసుకుని పక్కనే ఉన్న ఆఫీసర్ వైపు చూసి "నేను వెళ్లి టీ తాగి వస్తాను." అంటూ చాక్లెట్ వెనకాలే బేకరీ దగ్గరికి వచ్చాడు ముఖేష్.

చాక్లెట్ తో పాటు వచ్చిన ముఖేష్ ని చూసి "ఆ ఇద్దరు ఏమంటున్నారు? ఎవరి మనుషులో తెలిసిందా?" అని అడిగింది మిత్ర.

ఎదురుగా ఉన్న చైర్ లో కూర్చుంటూ సమోసా ఆర్డర్ చెప్పి "ఆ ఇద్దరు మిచల్ గ్యాంగ్ మనుషులు బీహార్ నుంచి వచ్చారు, నీ మీద ఎందుకు ఎటాక్ చేశారో తెలియలేదు.
వాళ్ళని అడుగుదాము అనుకునే లోపు డి ఎస్ పి గారు ఫోన్ చేసి వదిలి పెట్టమన్నారు తప్పలేదు." అంటూ పేపర్స్ ఇస్తూ "నువ్వు అడిగిన డీటెయిల్స్!" అని చెప్పాడు ముకేశ్.

పేపర్స్ తీసుకుంటూ "మిచల్ గ్యాంగ్ మనుషుల?" అని ఆలోచిస్తూ పేపర్స్ చూసి 'నిరంజన్ అసిస్టెంట్ పాఠక్! ఇప్పుడు వీడు వున్నాడో పోయాడో తెలుసుకోవాలి.' అనుకుంది మిత్ర.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 23

ముఖేష్ ఇచ్చిన పేపర్స్ తీసుకుని చూస్తూ 'నిరంజన్ అసిస్టెంట్ పాఠక్! ముందు వీడు ఉన్నాడో పోయాడో తెలుసుకోవాలి.' అనుకుంది మిత్ర.

*************************

కోర్టు కేసు జరిగే సమయంలో, రాజన్ తో కలసి ఉత్తరప్రదేశ్ లో ల్యాండ్ ప్రాపర్టీ చూస్తూ ఉన్న సుజిత్ దగ్గరికి వచ్చి "సార్! సెంట్రల్ మినిస్టర్ వరదరాజులు గారు కాల్ చేస్తున్నారు." అని ఫోన్ ఇచ్చింది రియా.

ఫోన్ తీసుకుంటూ రియా వైపు చూసి స్మైల్ ఇచ్చి "థాంక్యూ!" అని ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి "హాయ్ అంకుల్! హౌ ఆర్ యు? ఎలా జరిగింది పార్టీ మీటింగ్!" అని అడిగాడు సుజిత్.

"ఫైన్! ఫైన్ సుజిత్! మనం ప్రాపర్టీ విషయం మాట్లాడుకుందాము అనుకున్నాము కదా ఈరోజు కలుద్దామా?" అని అడిగాడు వరదరాజులు.

"అంకుల్! నేను అవుట్ ఆఫ్ లో ఉన్నాను, మార్నింగ్ మీ ఇంటి దగ్గర ఉంటాను బ్రేక్ ఫాస్ట్ కంప్లీట్ చేస్తూ డీల్ కూడా కంప్లీట్ చేద్దాము." అని నవ్వుతూ చెప్పాడు సుజిత్.

"షూర్! నీ కోసం వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాను." అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడు వరదరాజులు.

ఫోన్ రియాకి ఇస్తూ రాజన్ వైపు చూసి "గూర్ గామ్ లో ఉన్న షాపింగ్ కాంప్లెక్స్ సేల్ విషయం రేపు మినిస్టర్ గారితో మాట్లాడుతున్నాను మాక్సిమం డీల్  కంప్లీట్ అవుతుంది." అని చెప్పాడు సుజిత్.

అంతలో అక్కడికి వస్తు "గుడ్ మార్నింగ్ సార్! మీరు ఓకే అంటే ఈ ల్యాండ్ డీల్ కూడా పెట్టుకుందాము బయ్యర్ రెడీగా ఉన్నాడు." అని చెప్పాడు అరుల్.

"వెయిట్! వెయిట్ ఫస్ట్ ఒక డీల్ కంప్లీట్ అయిన తర్వాత అప్పుడు చూద్దాము." అని చెప్పాడు సుజిత్.

"ఓకే సార్! మీ ఇష్టం, నా దగ్గర బయ్యర్స్ రెడీగా ఉన్నారు మీరు ఎప్పుడు ఓకే అంటే అప్పుడు మీ ముందు కూర్చో పెడతాను." అని చెప్పాడు అరుల్.

అక్కడి నుంచి కారు దగ్గరికి వస్తూ "కచ్చితంగా నీ బయ్యర్స్ తో డీల్ కి కూర్చుందాము కాకపోతే కాస్త టైముంది." అని చెప్పి కార్ ఎక్కడు సుజిత్.

"ఓకే సార్ నో ప్రాబ్లెమ్! మీ ఫోన్ కోసం వెయిట్ చేస్తూ ఉంటాను." అని చెప్పి అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయాడు అరుల్.

కారులో అక్కడి నుంచి వెళుతూ బ్యాక్ సీట్లో ఉన్న సుజిత్ వైపు చూసి "సార్! ఆ మినిస్టర్ ప్రాపర్టీని చాలా చీప్ గా కొట్టేయాలని చూస్తాడు జాగ్రత్తగా మాట్లాడండి అతని గురించి నాకు బాగా తెలుసు!" అని చెప్పాడు రాజన్.

"మనకి ఆ మినిస్టర్ తో ముందు ముందు చాలా పని ఉంది తీసుకొని ఉపయోగపడతాడు." అని చెప్పాడు సుజిత్.

"ఓకే సార్ మీ ఇష్టం!" అని చెప్పాడు రాజాన్.

************************

మరుసటి రోజు ఉదయం చాక్లెట్ తో కలిసి సెక్యూరిటీ అధికారి హెడ్ క్వార్టర్స్ లో ఎకౌంట్ సెక్షన్ దగ్గరికి వెళ్లి "ఆ పాఠక్ చరిత్ర మొత్తం ఇక్కడే ఉంటుంది. ఆ సెక్షన్ లో ఉన్న ఆఫీసర్ ని లైన్ లో పెడితే మనకు వెంటనే డీటెయిల్స్ దొరుకుతాయి." అని చూస్తూ చెప్పింది మిత్ర.

"అక్క వన్ మినిట్!" అని చెప్పి అక్కడ ఉన్న ఆఫీసర్ ముందు నుంచి వెళ్లి మళ్లీ వెనక్కి వచ్చి మిత్ర వైపు చూసి  "అతని పేరు శుక్ల!" అని చెప్పాడు చాక్లెట్.

"ఈ శుక్ల సర్ ఎప్పుడు బయటకి వస్తారో!" అనుకుంటూ ఉండగా చైర్ లోనుంచి లెగిసి సిగరెట్ ప్యాకెట్ తీసుకొని బయటికి వెళ్లడం చూసి "దొరికాడు రా.. పద! అని చాక్లెట్ తో కలిసి వెనకాల వెళ్ళింది మిత్ర.

బయటికి వచ్చి క్యాంటీన్ దగ్గరికి వెళ్లి సిగరెట్ తాగుతూ ఫోన్ మాట్లాడుతూ "సాయంత్రానికి ఏదో విధంగా అడ్జస్ట్ చేస్తాను నువ్వు మాత్రం ఆఫీస్ దగ్గరికి రాకు ప్లీజ్!" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసి టెన్షన్ గా చూస్తూ ఉన్నాడు శుక్ల.

ఆ మాట విని వేరే టేబుల్ దగ్గర కూర్చుని చాక్లెట్ ని దగ్గరికి పిలిచి "గురుడికి డబ్బులు అవసరం అనుకుంటా మనం తీర్చేద్దాము వెళ్లి నా దగ్గరికి తీసుకురా!" అని చెప్పింది మిత్ర.

"సరే అక్క!" అని సిగరెట్ తాగుతున్న శుక్ల దగ్గరికి వెళ్లి నవ్వుతూ చూస్తూ "నమస్తే సార్, చాక్లెట్!" అన్నాడు.

"నాకు ఇపుడు ఏ చాక్లెట్ వద్దు బాబు వెళ్ళు!" విసుగ్గా అన్నాడు శుక్ల.

"సార్! నా పేరు చాక్లెట్! నేను చాక్లెట్లు అమ్మే వాడిని కాదు." అని చెప్పాడు చాక్లేట్.

ఆ మాట విని "హో.. నీ పేరే చాక్లెట్ ఆ..!" అని నవ్వుతూ "బలే సిల్లిగా ఉంది ఏంటి చెప్పు?" అని అడిగాడు శుక్ల.

"నాకు తెలిసి మీకు ఇప్పుడు డబ్బులు బాగా అవసరం అనుకుంటా!" అని నెమ్మదిగా అన్నాడు చాక్లెట్.

"ఏ నువ్వు ఇస్తావా?" అని వెటకారంగా చూస్తూ అడిగాడు శుక్ల.

"నేను ఇవ్వను సార్!  మీకు ఇవ్వడానికి లక్ష్మీదేవి అక్కడ రెడీగా కూర్చుని ఉంది. మీరు వెళ్లి ఎదురుగా కూర్చుంటే చాలు, ఏటీఎం కూడా అవసరం ఉండదు విత్ డ్రా  చేసుకుని వెళ్లిపోవడమే!" అని దూరంగా ఉన్న మిత్రని చూపించాడు చాక్లెట్.

ఆ మాటకి ఆశ్చర్యంగా చూసి మిత్ర ఉన్న టేబుల్ దగ్గరికి వెళ్లి ఎదురుగా కూర్చుని "నా నుంచి మీరు ఏదో ఆశించే వచ్చి ఉంటారు, నావల్ల డిపార్ట్మెంట్లో మీకు చిన్న పని కూడా అవ్వదు." అని చెప్పాడు శుక్ల.

"నేను ఒక డిటెక్టివ్ ని ఎవరి దగ్గరికి వెళితే ఏ పని అవుతుందో నాకు బాగా తెలుసు! మీకు అమౌంట్ ఎంత అవసరమో చెప్పండి.  మిమ్మల్ని టెన్షన్ పెట్టే వాళ్ళ నుంచి ఫోన్ రాదు." అని చెప్పింది మిత్ర.

"నాకు అర్జెంటుగా రెండు లక్షలు కావాలి! కానీ నేను చేసే అంత పెద్ద సహాయం ఏముందో నాకైతే అర్థం కావడం లేదు." డౌట్ గా చూస్తూ అడిగాడు శుక్ల.

"మీరు చేసేది అంత పెద్ద హెల్ప్ ఏమి కాదు చిన్న హెల్ప్ ఏ కానీ మీకు అంత డబ్బు ఎందుకు అవసరమో ముందు అది చెప్పండి." అని అడిగింది మిత్ర.

"మా అమ్మాయికి మంచి కాలేజీలో సీటు వచ్చింది అర్జెంటుగా రెండు లక్షలు కడితేనే జాయిన్ చేసుకుంటారు లేకపోతే సీటు క్యాన్సిల్ అవుతుంది.

నా దగ్గర అంత డబ్బు లేదు ఫార్మాలిటీస్ తీసుకునే అలవాటు లేదు అలాగని చూస్తు నా కూతురుని బాధ పెట్టాలి అనిపించడం లేదు ఏం చేయాలో తెలియక టెన్షన్ గా ఉన్నాను." అని చెప్పాడు శుక్ల.

"ఓకే సార్! మీరు అడిగిన రెండు లక్షలు ఇప్పుడే ఇస్తాను." అని స్లీప్ ఇచ్చి

"ఇతను 12 సంవత్సరాల క్రితం నో యిడా స్టేషన్లో కానిస్టేబుల్ గా చేశాడు, ఇప్పుడు ఎక్కడ డ్యూటీ చేస్తున్నాడో మీకు మాత్రమే తెలుస్తుంది నాకు ఆ డీటెయిల్స్ కావాలి." అని చెప్పింది మిత్ర.

స్లిప్పు తీసుకుని చూసి కాసేపు ఆలోచించి "ఒక్క నిమిషం ఇక్కడే ఉండండి." అని లోపలికి వెళ్లి కాసేపటికి బయటకు వచ్చి

"అతను బీహార్ దగ్గర రుద్రపూర్ అనే ఊర్లో ఎస్సైగా చేస్తున్నడు." అని చెప్పాడు శుక్ల.

"థాంక్యూ! హ్యాపీగా వెళ్లి మీ పాపని కాలేజీలో జాయిన్ చేయండి." అని చెప్పి చాక్లెట్ వైపు చూసి

"సార్ కి స్వీట్ ప్యాకెట్ ఇవ్వరా..!"  అని చెప్పింది మిత్ర.

"ఓకే అక్క!" అని శుక్ల చేతిలో స్వీట్ ప్యాకెట్ పెట్టి ఇంకో చేతిలో ఉన్న సిగరెట్ ప్యాకెట్ తీసుకుని "ఇంకా మీకు ఇది అవసరం లేదు సార్!" అని చెప్పాడు చాక్లెట్.

"థాంక్యూ సో మచ్! ఇంత చిన్న పనికి అంత పెద్ద అమౌంట్ ఇవ్వనవసరం లేదు కాని...!" డౌట్ గా చూసాడు శుక్లా.

"నేను ఇచ్చిన డబ్బు మీరు చేసిన పనికి కాదు మీ అమ్మాయి చదువుకి!" అని బైక్ స్టార్ట్ చేసుకుని చాక్లెట్ తో అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయింది మిత్ర.

ఆ మాట విని అక్కడి నుంచి వెళుతున్న మిత్ర వాళ్ళ వైపు సంతోషంగా చూసి ఫోన్ తీసి కూతురికి ఫోన్ చేశాడు శుక్ల.

************************

అదే సమయంలో తన మనుషుల వైపు చూసి "ఒరేయ్ రఫీ, చంటి! మీరిద్దరూ ఏం చేస్తారంటే, ఈ జూ పాంప్లెట్స్ ని  కాలేజ్ నుంచి వెళుతున్న లాయర్ వసుంధర కూతురికి, ఆఫీసులో ఉన్న ఆ జర్నలిస్టు దగ్గరకి వెళ్లేటట్లు చేయండి." అని చెప్పాడు మిచల్.

"సరే బాయ్!" అని పాంప్లెట్లు తీసుకుని చూసి

"బాయ్! జూలో కొత్త జంతువులు వచ్చాయని ఉంది మనం కూడా వెళ్లి చూద్దామా?"  అని అడిగాడు చంటి.

ఆ మాటకి కోపంగా చూస్తూ "నోరు మూసుకొని ముందు నేను చెప్పిన పని చేసి రండి." అని చెప్పాడు మిచల్.

"సరే బాయ్!" అని పాంప్లెట్స్ తీసుకుని అక్కడి నుంచి బయటికి వెళ్లారు ఇద్దరు.

మిచల్ వైపు చూస్తూ "జూ పంప్లేట్స్ వాళ్ళ దగ్గరికి ఎందుకు పంపించావు?" డౌట్ గా అడిగాడు జనార్ధన్.

"ఈరోజు శనివారం ఆ పాంప్లెట్స్ చూసి కచ్చితంగా టెంప్ట్ అయ్యి ఫ్యామిలీ మొత్తం  సాయంత్రం జూకి వస్తారు అక్కడే నా ప్లాన్ వర్క్ అవుట్ చేస్తాను." అని చెప్పాడు మిచల్.

ఆ మాట విని "ఏంటి లోపల ఉన్న పెద్దపులిని బయటకు వదులుతావా ఏంటి?" నవ్వుతూ అడిగాడు  జనార్ధన్.

"ఏం జరుగుతుందో సాయంత్రం చూడండి." అన్నాడు మిచల్.

************************

మిచల్ మనుషులు పాంప్లెట్స్ రోషిని దగ్గరికి నీలమ్ దగ్గరికి వెళ్ళేటట్లు చేయడంతో కాలేజ్ నుంచి ఇంటికి వచ్చి తల్లి దగ్గరికి వెళ్లి

"మమ్మీ జూలోకి కొత్త కొత్త జంతువులు వచ్చాయంట! మళ్ళి టు డేస్ లో వెళ్ళిపోతాయంట! మనం వెళ్లి చూసి వద్దాము." అని అడిగింది రోషిని.

అక్కడికి వస్తూ "అవును వదిన నేను కూడా విన్నాను ఈరోజు శనివారం అందరికీ హాఫ్ డే సరదాగా సాయంత్రం వెళదాము, గీత ఆంటీ వాళ్ళు, అభిర్ కూడా ఈ మూడ్ నుంచి డైవర్ట్ అవుతారు." అని చెప్పింది నీలమ్.

"సరే!" అని ఫోన్ తీసి రోషినికి ఇచ్చి "మీ డాడీ కి నువ్వే కాల్ చేసి త్వరగా ఇంటికి రమ్మను, ముద్దుల కూతురు చెబితేనే వస్తారు." అని నవ్వుతూ అంది  వసుంధర.

"ఓకే!" అని సంతోషంగా ఫోన్ తీసుకుని సందీప్ కి కాల్ చేయడానికి నీలమ్ దగ్గరికి వచ్చింది రోషిని.

[SivaSai]

 ఎపిసోడ్ 24

మిచల్ తెలివిగా పంపించిన పాంప్లెట్స్ చూసి జూకి వెళదామని డిసైడ్ అయ్యారు వసుంధర వాళ్ళు.

********************

శుక్ల దగ్గర నుంచి చాక్లెట్ తో కలిసి బైక్ మీద ఇంటికి వెళుతూ "పాఠక్ ఎక్కడ ఉన్నాడో తెలిసింది ఇంక వాడి ఫోన్ నెంబర్ సంపాదిస్తే అభిర్ గురించి మనకి కొంచెం డీటెయిల్స్ తెలుస్తాయి." అని చెప్పింది మిత్ర.

"అవును అక్క!" అని ఫోన్ రింగ్ అవడంతో లిఫ్ట్ చేసి "జర్నలిస్ట్ అక్క చెప్పు బండి మీద ఉన్నాను." అని సంతోషంగా అన్నాడు చాక్లెట్.

"ఒరేయ్ చాక్లెట్! మేమందరం జూకి వెళుతున్నాము సరదాగా మీ అక్క తో కలిసి నువ్వు కూడా రా..! ఇంతకీ మిత్ర ఫోన్ కలవడం లేదు ఎక్కడ ఉంది?" అని అడిగింది నీలమ్.

"అక్క బైక్ డ్రైవింగ్ లో ఉంది అందుకని ఫోన్ సైలెంట్ లో పెట్టింది అనుకుంటా! మేమిద్దరం కచ్చితంగా వచ్చేస్తాము." సంతోషంగా చెప్పాడు చాక్లెట్.

"సరే!త్వరగా బయలుదేరండి." అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది నీలమ్.

బైక్ డ్రైవ్ చేస్తూ "ఎవర్రా? అంత సంతోషంగా మాట్లాడుతున్నావు." డౌట్ గా అడిగింది మిత్ర.

"అక్క! అభిర్ అన్న ఫ్రెండ్, జర్నలిస్ట్ అక్క! అందరూ కలిసి జూకి వెళ్తున్నారంట మనల్ని కూడా రమ్మని కాల్ చేసింది." అని చెప్పాడు చాక్లెట్.

"అవునా? మనల్ని బానే గుర్తు పెట్టుకుంది రా..! సరే పద ఇటు నుంచి డైరెక్ట్ జూకి వెళదాము, వాళ్లతో పరిచయం మనకు చాలా అవసరం." అని రూట్ మార్చింది మిత్ర.

**********************

అదే సమయంలో తన అడ్డాలో ఫోన్లో మాట్లాడి జనార్ధన్ వైపు చూసి "నా ప్లాన్ సక్సెస్ అయింది ఆ లాయర్ ఫ్యామిలీతో సహా జూకి వస్తున్నారు." అని సంతోషంగా నవ్వుతూ చెప్పాడు మిచల్.

"సూపర్! ఇంతకీ జూ దగ్గర నీ ప్లాన్ ఏమిటి?" డౌట్ గా అడిగాడు జనార్ధన్.

"పద వెళుతు మాట్లాడుకుందాము." అని తన మనుషుల వైపు చూసి "ఒరేయ్ చంటి జూకి వెళదాము బయల్దేరండి." అని చెప్పాడు మిచల్.

"సరే భయ్యా!" అని సంతోషంగా మిగతా వాళ్లతో కలిసి వెళుతూ "కొత్త కొత్త జంతువులు వచ్చాయంట!" అని సంబరపడ్డాడు చంటి.

"ఓ.. సంతోషా పడిపోకు భయ్యా జూలో  ఏదో మర్డర్ ప్లాన్ చేశాడు దానికోసం వెళుతున్నాము." అని చెప్పాడు రఫీ.

"అవునా? జూలో మర్డర్ ప్లాన్ ఏమిటిరా..!" అని టెన్షన్ గా చూస్తూ 'ఏదైనా తేడా జరిగితే జంతువుల చేతిలో మనం మర్డర్ అయిపోతాము.' అని అనుకుంటూ జీప్ ఎక్కడు  చంటి.

కార్ లో జనార్ధన్ తో కలిసి వెళుతూ, "జూలో కొంతమంది స్టాప్ తో మాట్లాడాను లోపల రెండు పెద్ద పులులు మంచి కోపం మీద ఉన్నాయంట!' ఆ మురళీ జోషి పెళ్ళాం వాటి దగ్గరికి వెళ్ళగానే దానిని బయటకు వదులుతాడు." అని చెప్పాడు మిచల్.

"ఆ పెద్దపులి కరెక్ట్ గా మురళీ జోషి పెళ్ళాం మీద పడి తినడానికి వాటి చెవులో నువ్వు ఏమైనా చెప్పావ ఏంటి?" అని డౌట్ గా అడిగాడు జనార్ధన్

డ్రైవింగ్ చేస్తూ కారు బాక్స్ లో నుంచి బ్లడ్ ప్యాకెట్ తీసి చూపించి "ఆ టైంలో దానిమీద ఇది పోసాము అంటే చాలు, ఆ రెండు పెద్ద పుల్లు కరెక్ట్ గా వచ్చి దానిని పట్టుకుంటాయి, చావు వాటి ఖాతాలోకి వెళ్ళిపోతుంది." అని క్రూరంగా చూస్తూ అన్నాడు మిచల్.

"ఓరి నీ ఐడియా!" అని టెన్షన్ గా చూస్తూ "ఏదైనా తేడా జరిగితే ఆ పెద్ద పులలా దెబ్బకి అందరూ చస్తారు." అని కంగారుగా చెప్పాడు జనార్ధన్.

"టెన్షన్ పడకు అన్న! జూ స్టాఫ్ అక్కడ రెడీ గానే ఉంటారు వాళ్లకి ఇవన్నీ మామూలే!" అని చెప్పాడు మిచల్.

"ఒకవేళ ఆ ప్లాన్ మిస్ అయితే!" డౌట్ గా అడిగాడు జనార్ధన్.

"నా దగ్గర ప్లాన్ బి ఉంది అది చెప్పను నువ్వు భయపడతావు అక్కడికి వెళ్ళిన తర్వాత చేసి చూపిస్తాను, నిన్ను ప్రాణాలతో మీ దేశానికి పంపుతాను లే కంగారు పడకు." అని నవ్వుతూ అన్నాడు మిచల్.

"మంచిది." అని చెప్పి'ఆ లాయర్ అనుమానం రాకుండా చంపమంటే వీడు మరీ క్రూరంగా తయారయ్యాడు.' అని సీట్లో సర్దుకుంటూ కూర్చుంటూ మిచల్ వైపు చూసి అనుకున్నాడు జనార్ధన్.

***********************

ఆదే సమయంలో ఇంటి దగ్గర రెడీ అవుతూ "ఆ జూ సూపర్డెంట్ నా ఫ్రెండ్ వస్తున్నామని కాల్ చేశాను, జూకి కొత్త జంతువులు వచ్చి చాలా కాలం అయింది అయినా మేము ఏ పాంప్లెట్లు కొట్టించలేదు అని చెబుతున్నాడు, మరి వీళ్ళకి పాంప్లెట్లు ఎలా వచ్చాయి?" అని డౌట్ గా అడిగాడు సందీప్.

"నాకు మాత్రం ఏం తెలుసు! ఇప్పుడు మీరు ప్రోగ్రాం క్యాన్సిల్ అని చెబితే మీ అమ్మాయిని ఊరుకో పెట్టడం నావల్ల కాదు." అని రెండు చేతులు పైకి ఎత్తింది వసుంధర.

"లాయర్ గారికి వల్లే కాకపోతే కష్టం వెళదాములే!" అని నవ్వుతూ అన్నాడు సందీప్.

గెస్ట్ హౌస్ లో ఉన్న సుమతి వాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి "అందరూ రెడీ అయ్యారా? త్వరగా పదండి వెళదాము." అని అభిర్ వైపు చూసి

"నీకు జంతువులు అంటే చాలా ఇష్టం కదా! అక్కడ చాలా ఉంటాయి వాడితో నువ్వు ఎంత సేపు కావాలి అంటే అంతసేపు మాట్లాడుకోవచ్చు!" అని నవ్వుతూ చెప్పింది నీలమ్.

"ఆ జూ ఆ జంతువుల ఇల్లు కాదు, నాలానే అవి కూడా జైల్లో ఉన్నాయి అక్కడ అవి సంతోషంగా ఉండవు బాధగా ఉంటాయి మనం వాటిని ఓదార్చాలి అంతేకానీ చూసి నవ్వుకోకూడదు." అని చెప్పాడు అభిర్.

"నువ్వు చెప్పింది కూడా కరెక్టే! కానీ జంతువులు ఇప్పుడు ఉన్న పరిస్థితుల్లో అడవిలో ఉండడం కన్నా జూలో ఉండడమే సేఫ్!" అని చెప్పింది నీలమ్.

"నిజమే! ఇక్కడ మనిషే బతకలేకపోతున్నాడు ఇంకా జంతువులేం బతుకుతాయి." అంది గీత.

"అభిర్! ఇప్పుడు ప్రాబ్లమ్స్ అన్నింటిలోంచి బయటికి వచ్చావు కదా, పాత విషయాలన్నీ మర్చిపోయి కాస్త ఫ్రీగా ఉండు, నీకు దేంట్లో టాలెంట్ ఉందో దాంతో న్యూ లైఫ్ స్టార్ట్ చెయ్!" అని చెప్పింది నీలమ్.

"సరే! అని స్మైల్ ఇచ్చి "ఇంక బయలుదేరుదామా?" అని అడిగాడు అభిర్.

"అబ్బో... నీకు నవ్వడం కూడా వచ్చా!" అని ఇంట్లో నుంచి బయటకు వస్తున్న రోషిని వాళ్ళని చూసి కార్ ఎక్కి స్టార్ట్ చేసింది నీలమ్.

కాసేపటికి రెండు కార్లలో జూ దగ్గరికి వెళ్లి అక్కడ వెయిట్ చేస్తున్న మిత్రని చూసి "హాయ్!" అని చెప్పింది సుమతి.

కారులో నుంచి దిగుతూ మిత్ర వైపు డౌట్ గా చూసి "ఎవరి ఈ అమ్మాయి?" అని అడిగింది వసుంధర.

"తన పేరు మిత్ర నా ఫ్రెండ్! డిటెక్టివ్ గా చేస్తుంది వాడి పేరు చాక్లెట్ తన అసిస్టెంట్!" అని పరిచయం చేసింది నీలమ్.

"హాయ్ నీ పేరు భలే ఉంది చాక్లెట్! నేను రోజు తింటాను." అని చెప్పింది రోషిని.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ అందరూ కలిసి జూన్ లోపలకి వెళ్లారు.

సందీప్ ని చూసి దగ్గరికి వచ్చి "హాయ్!" అని షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి "నేను సూపర్డెంట్ గా వచ్చిన దగ్గర్నుంచి పిల్లల్ని తీసుకురమ్మని చెబుతున్నాను నీకు ఇప్పటికి కుదిరింది." అని వసుంధర వైపు చూసి "నమస్తే మేడం! నా పేరు రుషి!" అని పరిచయం చేసుకున్నాడు.

"నమస్తే అండి." అని మర్యాదగా పలకరించి రోషిని, ప్రణీత లతో కలిసి లోపలికి వెళ్ళింది వసుంధర.

ఋషికి నీలమ్ ని చూపిస్తూ "తను నా సిస్టర్ వాళ్ళ మా ఫ్యామిలీ ఫ్రెండ్స్!" అని పరిచయం చేశాడు సందీప్.

"ఓకే! పదండి మీతో పాటు మా సెక్యూరిటీ గార్డు వస్తాడు." అని చెప్పి పక్కకు తిరిగి

"మస్తాన్! సార్ వాళ్లకి దగ్గర ఉండి అన్ని చూపించండి." అని చెప్పాడు రుషి.

"ఓకే సార్!" అని సందీప్ వాళ్ళతో పాటు వెనకాలే వెళ్ళాడు మస్తాన్.

జూలో దూరం నుంచి అభిర్ వాళ్లు రావడం చూసి "పెద్దపులికి ఆహారం అవ్వడానికి గొర్రెలు వచ్చేయ్!" అని మనసులో నవ్వుకున్నాడు మిచల్.

అక్కడ ఉన్న జంతువుల్ని చూపిస్తూ "మేడం! ఈ జూకి ఒక స్పెషాలిటీ ఉంది. ఇక్కడికి రోజు ఒక పెద్ద గరుడ పక్షి వస్తుంది ఇక్కడ ఉన్న జంతువులని చూసి మళ్లీ వెళ్ళిపోతుంది." అని చెప్పాడు మస్తాన్.

"నిజమా? చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది." అంది వసుంధర.

"ఈరోజు అది వచ్చే టైం అయింది మేడం! అంత పెద్ద పక్షిని మీరు ఎప్పుడు చూసి ఉండరు, అలాంటి పక్షి మన దేశంలో ఏ జూలో కూడా లేదు." అని చెప్పాడు మస్తాన్.

"ఇప్పుడు వస్తే బాగుండు సరదాగా అందరం చూడొచ్చు!" అన్నాడు చాక్లెట్.

"ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో ఎక్కడికి వెళ్లి పోతుందో ఎవ్వరికి తెలియదు,  ఇక్కడ జంతువులు ఆ పక్షిని ఒకరోజు చూడకపోతే ఆహారం కూడా ముట్టుకోవు." అని చెప్పాడు మస్తాన్.

"చాలా విచిత్రంగా ఉంది. ఈ న్యూస్ కచ్చితంగా కాలమ్స్ లో  రాస్తాను." అని చెప్పింది నీలమ్.

ఆ మాట విని అక్కడ ఉన్న జంతువుల వైపు చూస్తూ "ఇవన్నీ ఇక్కడికి వచ్చి ఎన్ని సంవత్సరాలు అయింది.?" అని అడిగాడు అభిర్.

"ఈ జంతువులని వేరువేరు జూలలో, సంరక్షణ కేంద్రాలలో ఉండేవి సార్! ఈమధ్య ఈ పెద్ద జూ కి పంపించారు." అని అక్కడ ఉన్న జంతువులు మొత్తం గట్టిగా అరవడం చూసి

"ఈ రోజు అన్ని ఇలా ఎందుకు అరుస్తున్నాయో అర్థం కావడం లేదు." అని అయోమయంగా చూస్తూ అన్నాడు మస్తాన్.

అంతలో దూరం నుంచి పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్న ఏనుగులు చూసి "మస్తాన్! ఆ ఏనుగుని కట్టలేదా ఏంటి? మనవైపే పరిగెత్తుకుంటూ వస్తుంది." అని కంగారుగా అన్నాడు సందీప్.

"లేదు సార్! ఇక్కడ జంతువులన్నీ కట్టేసి ఉంటాయి." అని  అక్కడికి గట్టిగా అరుస్తూ వేగంగా వస్తున్న ఏనుగు ని చూసి కంగారుగా వెళ్లి  సైరన్ ఆన్ చేసి సెక్యూరిటీ ని అలెర్ట్ చేసాడు మస్తాన్.

దూరంగా నుంచుని పక్కనే ఉన్న మిచల్ వైపు చూసి "ఏంటయ్యా? నువ్వు పెద్దపులి అన్నావు, అక్కడ ఏనుగు వస్తుంది." అని అనుమానంగా అడిగాడు జనార్ధన్.

"మన మనిషి  అనుమానం రాకుండా ఫస్టు ఏనుగుని వదిలి ఉంటాడు." అని చూస్తూ చెప్పాడు మిచల్.

సెక్యూరిటీ వాళ్ళని తొండంతో లేపి గిరాటు వేస్తూ మీదకి వస్తున్న ఏనుగుని చూసి భయంతో ఒక పక్కకి వెళ్లారు అందరూ.

"అభిర్ అక్కడే నుంచుని చూస్తున్నాడు." అని కంగారుగా చెప్పింది మిత్ర.

"అవునా?" అని పక్కకి తిరిగి  "అభిర్ నువ్వు కూడా ఇక్కడికి వచ్చాయ్!" అని గట్టిగా అరిచింది నీలమ్.

దూరం నుంచిని రఫీ వైపు చూసి బ్లడ్ గీత మీద పోయమని సైగ చేసి, జూలో ఉన్న తన మనిషి వైపు చూసి పెద్దపులిని వదలమని సైగ చేశాడు మిచల్.

[SivaSai]

 ఎపిసోడ్ 25

జూలో ఏనుగు అభిర్ వాళ్ళ వైపు పరిగెత్తుకుంటూ రావడం చూసి బ్లడ్ ప్యాకెట్ కొట్టమని రఫీకి, పెద్దపులిని వదలమని జూలో మనిషికి సైగ చేశాడు మిచల్.

**********************

జూలో పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్న ఏనుగులు చూసి "సార్! దానికి మదం ఎక్కినట్లుంది. అందుకునే ఈ జంతువులు అన్ని అరుస్తున్నాయి, మనం ఇక్కడి నుంచి దూరంగా వెళ్ళిపోదాం పదండి." అని కంగారుగా చెప్పాడు మస్తాన్.

సెక్యూరిటీ వాళ్ళని తొండంతో గిరాటు వేయడం చూసి భయపడుతున్న సందీప్ వాళ్ళ వైపు తిరిగి "అక్కడే ఉండండి ఎక్కడికి వెళ్ళకండి." అని చెప్పి ఏనుగు వైపు పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళాడు అభిర్.

ఏనుగు వైపు పరిగెడుతున్న అభిర్ ని చూసి "బాబు! దాని దగ్గరికి వెళ్ళకు ఆ ఏనుగుకి మదం ఎక్కింది." అని గట్టిగా అరిచాడు మస్తాన్.

కింద పడ్డ సెక్యూరిటీ గార్డ్ వైపు కోపంగా చూస్తూ తొక్కడడానికి మీదకి వెళుతున్న ఏనుగు వైపు చూసి "ఆగు ఎందుకు గొడవ చేస్తున్నావు?" అని గట్టిగా అరిచాడు అభిర్.

సెక్యూరిటీ గార్డ్ ని తొక్కడం ఆపి తన దగ్గరికి వస్తున్న అభిర్ వైపు పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చింది ఆ ఏనుగు.

ఆ ఏనుగు దగ్గరకు వెళ్లి సమురుతు "ప్రశాంతంగా ఉండు." అని చెప్పి సెక్యూరిటీ వాళ్ళ వైపు చూసి "దీనికి తినడానికి ఏమైనా తీసుకురండి." అని చెప్పాడు అభిర్.

ప్రశాంతంగా ఉన్న ఏనుగు వైపు, దానిని నిదానంగా సమురుతున్న అభిర్ వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "ఓకే సార్!" అని పరుగున వెళ్లాడు సెక్యూరిటీ గార్డ్.

ఏనుగుని సముడుతూ వెనక్కి తిరిగి నీలమ్ వాళ్ళ వైపు చూసి "భయపడకండి ఇక్కడికి రండి. ఇది ఏమీ చెయ్యదు చాలా మంచిది." అని నవ్వుతూ చెప్పాడు అభిర్.

అప్పటివరకు భయంకరంగా అరిచినా ఏనుగు అభిర్ చేయ్యి తగలగానే ప్రశాంతంగా ఉండడం ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ పక్కకు తిరిగి సందీప్ వైపు చూసి "సార్! ఆ బాబు ఎవరు?" అని అనుమానంగా అడిగాడు మస్తాన్.

"జంతువుల మనసు అర్థం చేసుకునే మనిషి!" అని నవ్వుతూ ముందుకు వెళ్ళింది నీలమ్.

సెక్యూరిటీ గార్డ్ తీసుకువచ్చిన ఫుడ్ ఏనుగు కి పెడుతూ వసుంధర  చేతిలో ఉన్న రోషిని వైపు చూసి నవ్వుతూ చేతికి ఇచ్చి "దాని నోట్లో పెట్టు!" అని చెప్పాడు అభిర్.

ఆ మాట విని భయంగా చూస్తూ "వద్దులే అభిర్! జాగ్రత్తగా కావాలి." అని కంగారుగా అంది వసుంధర.

"మేడం! ఈ జంతువులు కూడా మనలాంటివే, వీటికీ మాటరాదు కానీ మనసు ఉంటుంది." అని ఏనుగు వైపు చూసి "అందరికీ క్షమాపణ చెప్పు నిన్ను చూసి భయపడిపోయారు." అని చెప్పాడు అభిర్.

ఆ మాట విని తొండం ఎత్తి చిన్నగా అరిచింది ఆ ఏనుగు.

అది చూసి "హై భలే భలే..! ఆ ఏనుగు అభిర్ అన్న మాట వింటుంది." అని సంతోషంగా చూస్తూ చెప్పాడు చాక్లెట్.

"ఏ జంతువు అయినా ప్రేమతో చెబితే ఎవరి మాటైనా వింటుంది అందరూ దానికి ఫుడ్ పెట్టండి." అని చెప్పాడు అభిర్.

అంతలో అక్కడికి మత్తు ఇంజక్షన్స్ తీసుకుని హడావుడిగా పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి ప్రశాంతంగా ఉన్న ఏనుగు వైపు చూసి "ఓ మై గాడ్! నేను చాలా కంగారు పడిపోయాను." అని చెప్పాడు రుషి.

"సార్! ఆ బాబు, ఏనుగుని ఒక్క మాటతో ఆపారు." అని అభిర్ వైపు చూపించాడు మస్తాన్.

"అవునా?" అని అభిర్ వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "ఈ ఏనుగుకి కోపం వస్తే ఇక్కడ మావాటి వాళ్ళ మాట కూడా వినదు, నీ మాట విని ఇంత ప్రశాంతంగా ఎలా ఉంది?" అని అడిగాడు రుషి.

"ఇకనుంచి ఈ ఏనుగుకి కోపం రాదు, ప్రశాంతంగా ఉంటుంది." అని ఏనుగు వైపు చూసి "అవును కదా!" అని అడిగాడు అభిర్.

ఆ మాటకి తల ఊపుతూ ఉంది ఆ ఏనుగు.

"రియల్లీ గ్రేట్! ఏ జంతువు కూడా తనని పెంచిన వాళ్ళతో తప్పితే ఎవరితో ఇంత స్నేహంగా ఉండదు." అని చెప్పాడు రుషి.

దూరంనుంచి జరిగేది చూస్తూ మిచల్ వైపు తిరిగి "నువ్వేమో ఏదో చెప్పావు, ఆ అభిర్ గాడు అక్కడ మనకి సర్కస్ చూపిస్తున్నాడు. ఈసారైనా నీ ప్లాన్ వర్క్ అవుట్ అవుతుందా? మళ్ళీ ఫెయిల్ అవుతుందా?" అని అడిగాడు జనార్ధన్.

"నా ప్లాన్ ఎప్పటికీ ఫెయిల్ అవ్వదు." అని కోపంగా జూలో ఉన్న తను మనిషి వైపు చూస్తూ 'వదులు!' అని సైగ చేశాడు మిచల్.

దూరంగా నుంచి మిచల్ చేసినా సైగ చూసి రెండు పెద్ద పులులు ఉన్న బోన్ పైకి ఎక్కి డోర్ ఓపెన్ చేసి అక్కడ ఉన్న గోడదూకి వేరే వైపుకి వెళ్ళిపోయాడు జూలో మనిషి.

అది చూసి నవ్వుతూ జనార్ధన్ వైపు చూసి "పద ఆ బోన్ పైకి వెళదాము, ఒకవేళ ఆ పెద్ద పులులు ఇటువైపు వచ్చిన మనం అందము." అని చెప్పి పైకి ఎక్కి దూరంగా ఉన్న తన మనుషుల వైపు చూసి వాళ్ళని కూడా పైకి ఎక్కమని సైగ చేశాడు మిచల్.

"ఒరేయ్! బాస్ మనల్ని కూడా పైకి ఎక్కమని సైగ చేశారు, అంటే ఇక్కడ ఏదో జరుగుతుంది త్వరగ పదండి." అని కంగారుగా చెప్పాడు చంటి.

ఆ మాట విని హడావుడిగా  అక్కడ ఉన్న బోన్ పైకి చెట్ల పైకి ఎక్కారు మిచల్ మనుషులు.

బోను పైకి ఎక్కి మిచెల్ వైపు చూసి "రఫీ గాడు ఇంకా ఆ మురళి గాడి పెళ్ళాం మీద రక్తం ప్యాకెట్ కొట్టడం ఏంటి?" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు జనార్ధన్.

"అంత తొందర ఎందుకు? అప్పుడే కాదు, రెండు పులులు బోనులో నుంచి బయటకు వచ్చి వాటి గాండ్రింపు సౌండ్ వాడికి వినపడిన తర్వాత ఆ ప్యాకెట్ ఆ అమ్మాయి మీద కొడతాడు." అని చూస్తూ ఉన్నాడు మిచల్.

కాసేపటికి బోన్ లో ఉన్న రెండు పెద్ద పులులు బయటకు వచ్చి భయంకరంగా గాండ్రిస్తూ ముందుకు పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లేయ్.

ఆ అరుపు ఉలిక్కిపడ్డ  వసుంధర వాళ్ళ వైపు చూసి "కంగారు పడకండి మేడం! అక్కడ ఉండే బోన్ లో రెండు పెద్ద పులులని పెట్టాము వాటికి కూడా అంతే చాలా కోపం ఎక్కువ!" అని చెప్పాడు మస్తాన్.

"అవునా?" అని సౌండ్ వచ్చిన వైపు చూసి పరుగెత్తుకుంటూ వస్తున్న రెండు పెద్దపులను చూసి బిగిసుకుపోయింది మిత్ర.

బిగుసుకుపోయి భయంగా చూస్తున్నా మిత్ర వైపు చూసి "ఏమైంది అక్క? అటువైపే చూస్తున్నావు." అని చూసి "బాబోయ్ పులులు! మన వైపే వస్తున్నాయి." అని గట్టిగా అరుస్తూ ప్యాంటు తడుపుకున్నాడు చాక్లెట్.

ఆ అరుపు విని వెనక్కి తిరిగి భయంగా చూస్తూ "ఓ మై గాడ్! ఇవి బయటికి ఎలా వచ్చాయి?" అని తన దగ్గర ఉన్న మత్తు ఇంజక్షన్స్ తో షూట్ చేస్తూ ఉన్నాడు రుషి.

రెండు పెద్ద పులులను చూసి భయంతో బిగిసుకుపోయి చూస్తూ ఉన్నారు నీలమ్, సుమతి వాళ్ళందరూ.

అంతలో దూరం నుంచి బ్లడ్ ప్యాకెట్ ని గీత వైపుకి గురి చూసి విసిరి అక్కడి నుంచి పరిగెత్తాడు రఫీ.

పులిని చూసి కంగారులో రోషిని ఎత్తుకొని పక్కకు జరిగిన వసుంధర తలకు తగిలింది ఆ బ్లడ్ ప్యాకెట్.

వసుంధర, రోషిని మీద బ్లడ్ పడడం చూసి "ఎవరో కావాలని బ్లడ్ పోశారు." అని గట్టిగా అరిచింది నీలమ్.

రక్తం వాసన రావడంతో అటువైపు వేగంగా పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాయి రెండు పెద్ద పులులు.

ఒంటి మీద ఉన్న రక్తం చూసుకుని "త్వరగా అందరూ ఇక్కడి నుంచి పారిపోండి. ఆ పులులు రక్తం వాసన చూసి మన వైపే వస్తున్నాయి." అని భయంగా చూస్తూ గట్టిగ అరిచింది వసుంధర.

రుషి షూట్ చేస్తున్న మత్తు ఇంజక్షన్స్ తప్పించుకుంటూ పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి గాల్లోకి ఎగిరింది ఒక పెద్ద పులి.

అరుపులు విని ఏనుగుని గొలుసుతో కడుతు గాలిలో ఉన్న పెద్ద పులి వైపు, ఎదురుగా రక్తంతో తడిసిన వసుంధరని చూసి పరుగెత్తుకుంటూ వస్తూ 'రాజు! ఆగు నన్ను కాపాడిన అమ్మ!" అని గట్టిగా అరిచాడు అభిర్.

అరుపు విని గాలిలో ఉన్న పెద్ద పులి తల తిప్పి చూసి పంజా వెనక్కి తీసుకుని కిందపడి లెగిసి అభిర్ వైపుకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళింది.

వెనకాల పరిగెత్తుకుంటూ వస్తునన్న ఇంకొక పెద్ద పులిని చూసి "షేర్!" అని గట్టిగా అరిచాడు అభిర్.

ఆ అరుపు విని ఆ పెద్ద పులి కూడా తల తిప్పి చూసి అభిర్ వైపు వేగంగా పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళింది.

పెద్దపులి తన మీదకి దూకుతుంది అనుకుని రోషినిని గట్టిగా పట్టుకుని  కళ్ళు మూసుకొని అరుస్తున్న వసుంధర దగ్గరికి వెళ్లి "వదిన ఏమి అవ్వలేదు ఒక్కసారి కళ్ళు తెరిచి అభిర్ వైపు చూడు." అని ఏడుస్తూ చెప్పింది నీలమ్.

ఆ మాట విని కళ్ళు తెరిచి భయంగా చూస్తూ అభిర్ వైపుకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళుతున్న పెద్ద పులులను  ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది వసుంధర.

సందీప్ దగ్గరికి వచ్చి కంగారుగా చూస్తూ "అసలు ఎవరతను? ఆ పులులను పేర్లు పెట్టి పిలుస్తున్నాడు." అని అనుమానంగా అడిగాడు రుషి.

"అభిర్ గురించి మాకు కూడా తెలియదు." అని చెప్పాడు సందీప్.

వేగంగా  అభిర్ దగ్గరికి వెళ్లి  కింద పడేసి నాకుతు ఉన్నాయి రెండు పెద్ద పులులు.

అది చూసి "ఆ రెండు టైగర్స్ అభిర్ అంకుల్ ఫ్రెండ్స్ అనుకుంట!" అని మొహాన ఉన్న బ్లడ్ తుడుచుకుంటూ చెప్పింది రోషిని.

ఫాంట్ తడుపుకున్న చాక్లెట్ ని గట్టిగా పట్టుకుని "ఒరేయ్! ఈ అభిర్ కొంపతీసి టార్జానా ఏంటి?" అని భయంగా చూస్తూ అడిగింది మిత్ర.

వణుకుతూ "చూస్తుంటే అలాగే ఉంది అక్క! నాకు ఇంకా ఒకటి ఆగలేదు." అని చిటికెన వేలు చూపిస్తూ ఏడుస్తూ అన్నాడు చాక్లెట్.

"అసలు! అభిర్ ఎవరు? ఎక్కడి నుంచి వచ్చాడు? ఆ జంతువులు తనని ప్రేమగా ఎందుకు చూస్తున్నాయి? వాటి పేర్లు అభిర్ కి ఎలా తెలుసు?" అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అంది నీలమ్.

అంతలో గట్టిగా అరుస్తూ వేగంగా ఎగురుతూ నీలమ్ వాళ్ళ ముందు వాలింది భారీ గరుడ పక్షి.

తమ ముందు వాలిన పక్షి వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉండిపోయారు అందరూ.

పెద్ద పులుల మీద పడుకుని పక్షిని చూసి "సింబా!" అని గట్టిగా అరిచాడు అభిర్.

ఆ మాట విని వేగంగా అభిర్ దగ్గరకు వెళ్ళింది గరుడ పక్షి.

అది చూసి "ఈ జంతువులకి ఆ బాబుకి కచ్చితంగా ఏదో సంబంధం ఉంది." అని చెప్పాడు మస్తాన్.

బోన్ పైనుంచి జరిగేదంతా ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉన్నారు మిచల్, జనార్ధన్ లు.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 26

జూలో ఎటాక్ చేయడానికి  వచ్చిన పెద్దపులులు, అక్కడికి వచ్చిన గరుడ పక్షి అభిర్ దగ్గరకి వెళ్లడంతో ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉండిపోయారు అందరూ.

**********************

జూలో జరిగేది ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "ఈ అభిర్ గాడు నా ప్లాన్ మొత్తం పాడు చేసాడు, అసలు ఆ జంతువులు వీడి మాట ఎందుకు వింటున్నాయి?" అని డౌట్ గా అన్నాడు  మిచల్.

"ఆ విషయం గురించి తర్వాత తెలుసుకోవచ్చు, ముందు నీ ప్లాన్ బి సంగతి చూడు, ఈ ప్లాన్ కూడా ఫెయిల్ అయింది అంటే ముకుల్ గారి ప్లాన్ సి లో మనిద్దరం ఉంటాము." అని కంగారుగా చెప్పాడు జనార్ధన్.

"ఈ జూలో 14  హైనాలు ఉన్నాయి, అవి గుంపుగా ఉంటే పెద్ద పులిని కూడా చంపేస్తాయి, వాటికి మనిషి రక్తం అంటే చాలా ఇష్టం!" అని ఫోన్ తీసి కాల్ చేసి "ఓపెన్ చెయ్!" అని చెప్పాడు మిచల్.

"ఓకే సార్!" అని చెప్పి హైనాలు ఉన్న బోన్ ఓపెన్ చేసాడు ఆ వ్యక్తి.

తన దగ్గరికి వచ్చిన గరుడ పక్షి వైపు ప్రేమగా చూస్తూ "నా కోసం వెతుకుతూ వీటన్నిటిని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటున్నావా?" అని అడిగాడు అభిర్.

ఆ మాట విని అభిర్ ని రెండు రెక్కలతో గట్టిగా హత్తుకుని గాల్లోకి ఎగిరి ఆనందంగా చక్కర్లు కొడుతూ ఉంది గరుడ పక్షి.

అంతలో హైనాల అరుపు వినిపించి రాజు, షేర్ లు గట్టిగా గర్జించాయి.

పెద్ద పులుల అరుపు విని "వాటికి మళ్లీ ఏమైంది?" అని అనుమానంగా చూస్తూ అన్నాడు మస్తాన్.

జూలో ఉన్న జంతువులు మొత్తం అరుస్తూ ఉండడం చూసి "మళ్లీ ఎక్కడో బోన్ తెరుచుకుంది ఏవో జంతువులు బయటికి వస్తున్నాయి, ఇదంతా ఎవరో కావాలని చేస్తున్నారు." అని అనుమానంగా చూస్తూ అక్కడ ఉన్న సెక్యూరిటీ వాళ్ళని ఎలర్ట్ చేశాడు రుషి.

హడావిడిగా అక్కడికి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి "సార్! హైనాలా బోను తెరుచుకుంది అవి మొత్తం బయటికి వచ్చాయి." అని కంగారుగా చెప్పాడు ఒక సెక్యూరిటీగా గార్డ్.

"అవునా?" అని భయంగా సందీప్ వాళ్ళ వైపు చూసి "లోపల హైనాలు చాలా ఉన్నాయి, అవి బయటకు వచ్చాయంటే ఆపడం ఎవరి వల్ల కాదు మనం త్వరగా ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోదాము పదండి." అని కంగారుగా చెప్పాడు రుషి.

పెద్దపులులు రెండు అరుస్తూ ఉండడం చూసి అనుమానం వచ్చి "మన వాళ్ళ దగ్గరికి ఏ జంతువు రాకూడదు." అని రాజు, షేర్ లా వైపు చూసి చెప్పి, పరిగెత్తుకుంటూ వసుంధర వాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చాడు అభిర్.

పరుగెత్తుకుంటూ వస్తున్న అభిర్ వైపు చూసి "హైనాలు తప్పించుకున్నాయంట!" అని కంగారుగా చెప్పింది నీలమ్.

ఆ మాట విని వసుంధర, రోషిని మీద ఉన్న రక్తం చూసి "ఎవరో క్రూరమృగాలకి మిమ్మల్ని ఆహారంగా వేయాలని చూస్తున్నారు. నేను ఉండగా అది జరగదు." అని ఆకాశం వైపు చూసి సింబా అని గట్టిగా అరిచాడు అభిర్.

ఆ మాట విని గాలిలో వేగంగా వస్తూ తన కాళ్లతో ఒక కర్ర తీసుకువచ్చి అభిర్ కి ఇచ్చాడు సింబా.

అక్కడికి పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్న హైనాలని చూసి  భయంతో బిగిసుకుపోయారు అందరు.

తన చేతిలో ఉన్న కర్రను గాలిలో తిప్పుతూ వింతగా శబ్దాలు చేస్తూ, ఎదురుగా వచ్చి ఎర్రటికళ్ళతో కసిగా చూస్తున్న హైనాల కళ్ళలోకి చూస్తూ ముందుకు వెళ్లాడు అభిర్.

కర్రని గిరగిరా తిప్పుతూ ముందుకు వెళుతున్న అభిర్ ని చూసి ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు వేయని హైనాలా వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉన్నాడు రుషి.

కసిగా చూస్తూ ముందుకు దూకినా ఒక హైనా మీదకి రావడంతో కర్రతో గట్టిగా దెబ్బ కొట్టి కింద పడ్డ దాని మీద కాలు పెట్టి కోపంగా ఎదురుగా ఉన్న మిగతా హైనాలా వైపు చూసాడు అభిర్.

అభిర్ వైపు చూసి ఎత్తిన తోకలు కిందకు దింపి వెనక్కి పరిగెత్తి బోన్ లోకి వెళ్లాయి హైనాలు.

అభిర్ తన కాలు తీయడంతో అక్కడ ఉన్న హైనా కూడా బోన్ వైపు పరుగు తీసింది.

బోన్ మీద నుంచి అభిర్ వైపు చూస్తూ "అసలు ఎవరు వీడు? ఇదంతా వీడికి ఎలా సాధ్యమైంది." అని ఆశర్యంగా చూస్తూ ఉన్నాడు మిచల్.

అంతలో దూరంగా బోను మీద ఉన్న మిచల్ ని చూసి "అభిర్! మేడం వాళ్ళ మీద బ్లడ్ ప్యాకెట్ కొట్టింది వాళ్లే!" అని గట్టిగా అరిచింది మిత్ర.

ఆ మాటకి వెనక్కి తిరిగి బోన్ మీద నుంచున్న వాళ్ళవైపు కోపంగా చూస్తూ "షేర్!" అని పిలిచి మిచల్ వాళ్ల వైపు వెళ్ళాడు అభిర్.

రెండు పెద్ద పులులు, మరొక పెద్దపులి లాగా అభిర్ తమ వైపే రావడం చూసి కంగారులో జనార్ధన్ ని తోసేసి అక్కడినుంచి వెనక్కి వెళ్లి గోడదుకి పారిపోయాడు మిచల్.

కింద పడ్డ జనార్ధనని చూసి వేగంగా వెళ్లి నోటితో పట్టుకుని అభిర్ దగ్గరికి తీసుకువచ్చాడు షేర్.

పెద్దపులి నోట్లో భయంతో వణికిపోతున్న జనార్ధన్ ని చూసి అబీర్ వైపు చూస్తూ "బాబు అతన్ని కాపాడు." అని చెప్పాడు మస్తాన్.

"నా తల్లి లాంటి వారిని చంపాలని చూసినవాడు బతకడం నాకు ఇష్టం లేదు." అని కోపంగా చెప్పాడు అభిర్.

ఆ మాట అభిర్ అనటంతోనే పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి షేర్ నోట్లో ఉన్న జనార్ధన్ తలని నోటితో పీకి అవతల పరేసి కోపంతో చెవుల దద్దరిల్లిపోయినట్లు గర్జించాడు రాజు.

జనార్దన్ చావడం చూసి మనసులో సంతోష పడి కన్నీళ్లు తుడుచుకుంది గీత.

రెండు పెద్దపులులను బోన్లోకి పంపించి "త్వరలోనే మిమ్మల్ని ఇక్కడి నుంచి తీసుకువెళతాను."  అని చెప్పి ఆకాశం వైపు చూసి

"సింబా! యుద్ధం మొదలైంది అభిర్ రంగంలోకి దిగాడు అని మనవాళ్ళకి చెప్పు!" అన్నాడు అభిర్.

ఆ మాట విని గట్టిగా శబ్దం చేసుకుంటూ అక్కడి నుంచి వేగంగా వెళ్ళిపోయాడు సింబా.

తమ దగ్గరికి వస్తున్న అభిర్ ని చూసి అడగడానికి అందరూ రెడీ అవ్వడంతో ముందుకు వచ్చి "ఇంటికి వెళదామా? చీకటి పడుతుంది." అని అడిగింది వసుంధర.

ఆ మాట విని వసుంధర వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ బయటికి వెళ్లే రూట్లో నడిచారు అందరు.

అభిర్ దగ్గరకు వచ్చి "థాంక్యూ సో మచ్! నీవల్ల ఈరోజు జూలో ఈ ఎటువంటి ప్రమాదం జరగలేదు." అని చెప్పాడు రుషి.

"ఆ రెండు బోన్ గేట్లు ఎలా తెరుచుకున్నాయో తెలుసుకుని వాళ్ళని ఇక్కడనుంచి పంపించండి. జంతువులన్నిటినీ జాగ్రత్తగా చూసుకోండి. త్వరలోనే నాతో పాటు తీసుకువెళతాను." అని చెప్పి అక్కడి నుంచి కారు దగ్గరికి వెళ్ళాడు అభిర్.

ఆ మాటకి ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉండిపోయాడు రుషి.

అభిర్ వెనకాలే వెళుతూ "జంతువులన్నిటిని తనతో పాటు తీసుకువెళతాడా! ఇంతకీ ఈ టార్జాన్ గారు ఎక్కడి నుంచి వచ్చారో!" అని మనసులో అనుకుంది మిత్ర.

పక్కనే నడుస్తూ "అక్క! వెళ్లేటప్పుడు ప్యాంటు కొనుక్కోవాలి చలి పెడుతుంది." అన్నాడు చాక్లెట్.

"సరే రా..! నువ్వే ధైర్యవంతుడివి నీకు కింద నుంచి అదైనా వచ్చింది. నాకు నోట్లో నుంచి మాటే రాలేదు." అని చెప్పి నీలమ్ దగ్గరకు వెళ్లి "రేపు ఇంటికి వచ్చి కలుస్తాను బాయ్!" అని చెప్పింది మిత్ర.

"ఓకే! అనవసరంగా నిన్ను ఇక్కడికి పిలిచి ప్రమాదంలో ఇరికించాను సారీ!" అని చెప్పింది నీలమ్.

"ఇక్కడికి రావడం నాకు చాలా హ్యాపీగా ఉంది. లేకపోతే ఇటువంటి గొప్ప సిచువేషన్ మిస్ అయిపోయే దానిని!" అని చెప్పింది మిత్ర.

"అక్క! అసలు ఇంతకీ అభిర్ అన్న ఎవరు? ఆ జంతువులు అతని మాట ఎందుకు విన్నాయి?" అని అనుమానంగా అడిగాడు చాక్లెట్.

"ఆ విషయం అభిర్ నోట్లో నుంచి ఎప్పుడు వస్తుందా అని అందరూ ఎదురు చూస్తున్నము, నాకు తెలియగానే ఫస్ట్ నీతోనే చెబుతాను." అని నవ్వుతూ చెప్పింది నీలమ్.

"సరే!" అని కార్లో ఉన్న సుమతి వాళ్ళ వైపు చూసి బాయ్ చెప్పి బైక్ మీద చాక్లెట్ తో కలిసి అక్కడి నుంచి వెళ్ళింది మిత్ర.

అక్కడి నుంచి కార్ లో ఇంటికి వెళుతూ డ్రైవ్ చేస్తూ వసుంధర వైపు చూసి "అభిర్ ని అలా ఎలా చేసావు అని అందరు అడుగుదాము అనుకున్నారు, కానీ ఇంతలో నువ్వు అడగకుండా ఆపేసావు ఎందుకు?" అని డౌట్ గా అడిగాడు సందీప్.

"అభిర్ నన్ను తల్లి లాగా చూస్తున్నాడు, తను ఎవరో తన గతం ఏమిటో  చెప్పాలి అనిపించినప్పుడు తప్పకుండా చెబుతాడు అప్పటివరకు ఎవరు అడగకండి." అని చెప్పింది వసుంధర.

"ఓకే!" అని చిన్న స్మైల్ ఇచ్చాడు సందీప్.

కాసేపటికి ఇంటికి వెళ్లడంతో సీరియస్ గా గదిలోకి వెళ్లి తలుపులు వేసుకున్నాడు అభిర్.

************************

ఉదయం ఇంటి ముందు ఆటో ఆగడం చూసి గబగబా వెళ్లి బ్యాగ్ తీసుకుని  "బామ్మ గారు! వస్తున్నానని ఒక ఫోన్ చేస్తే స్టేషన్ కి కార్ వేసుకుని ఎవరో ఒకరు వచ్చేవాళ్ళం కదా!" అని అడిగింది నీలమ్.

"నా గురించి ఎవరు శ్రమ పడకూడదు." అని ఆటో వాడికి డబ్బులు ఇచ్చి ఇంట్లోకి వెళ్ళింది బామ్మ.

బ్యాగ్ తీసుకుని వెళుతున్న నీలమ్ వైపు చూసి "ఎవరు ఆవిడా?" అని అడిగింది సుమతి.

"మా వదిన వాళ్ళ నాయనమ్మ! మహారాష్ట్రలో ఉంటుంది ఫుల్ స్టిట్, చాదస్తం కూడా కొంచెం ఎక్కువే!" అని నవ్వుతూ లోపలికి వెళ్ళింది నీలమ్.

కాసేపటికి బయటకు వచ్చి పక్షులకు ఆహారం వేస్తున్న అభిర్ వైపు చూసి ఎవరు బాబునువ్వు? నీ పేరు ఏమిటి? " అని అడిగింది బామ్మ.

అక్కడికి వస్తు "బామ్మ! అతని పేరు అభిర్! నాకు తెలిసిన మనిషే ఇక్కడే ఉంటున్నాడు." అని చెప్పింది వసుంధర.

"అభిర్ అంటే గోవుల మంద కలవాడు అని అర్థం!" అని దగ్గరికి వెళ్లి చేతి మీద ఉన్న పచ్చబొట్టు చూసి "నీ అసలు పేరేమిటి?" అని అడిగింది బామ్మా.

కాఫీ తాగుతూ అక్కడికి వచ్చి "బామ్మ! అతని అసలు పేరే అభిర్!" అని నవ్వుతూ చెప్పింది నీలమ్.

"అభిర్ భుజం మీద ఉన్న ఈ పచ్చబొట్టు గురించి నేను కథలుగా విన్నాను,"

ఛత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ గారి సైన్యంలో చరిత్రకు తెలియని ఒక దళం ఉంది అదే అభిర్ దళం వాళ్ల నాయకుడికి మాత్రమే ఈ పచ్చబొట్టు ఉంటుంది.

శివాజీ మహారాజ్ గారి మరణం తర్వాత ఈ దళం కనుమరుగైపోయిందని చెబుతూ ఉంటారు నువ్వు ఆ వంశానికి చెందిన వాడివా? ఆ దళానికి నాయకుడువా? " అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అడిగింది బామ్మ.

ఆ మాట విని పక్షులకు ఆహారం వేస్తూ "అవును బామ్మగారు!" అని చెప్పాడు అభిర్.

ఆ మాట విని షాక్ అయ్యి చూస్తూ ఉండిపోయారు అందరూ.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 27

అభిర్ గురించి బామ్మ చెప్పడం విని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉండిపోయారు అందరూ.

***********************

బామ్మ అడిగిన దానికి "అవును!" అని సమాధానం చెప్పి ఇంట్లోకి వెళ్లిపోయాడు అభిర్.

అభిర్ వైపు చూస్తూ ఉన్న బామ్మ దగ్గరికి వచ్చి

"బామ్మ! శివాజీ మహారాజ్ చరిత్ర చాలాసార్లు చదివాను, ఆయన దగ్గర ఉన్న వీరుల గురించి కూడా తెలుసుకున్నాను, కాని అభిర్ దళం గురించి నేనెప్పుడూ వినలేదు." అని డౌట్ గా అడిగింది నీలమ్.

"శివాజీ మహారాజ్ భవాని మాత భక్తుడు ఆయన ప్రతి యుద్ధం ముందు ఆ మాత దర్శనం చేసుకుని పూజించి బయలుదేరేవారు.

ఒకరోజు భవాని మాత శివాజీ మహారాజ్ ముందు ప్రత్యక్షమై ధర్మపరీరక్షణ కోసం చంద్రహాస్ అని పిలవబడే  ఒక కత్తిని, ఆ మాత అంశతో పుట్టిన అడవి బిడ్డలైన అభిర్ దళాన్ని కూడా తోడుగా ఇచ్చారని చెబుతూ ఉంటారు.

అభిర్ దళంలో ప్రతి ఒక్కరూ మహా వీరులు, వారి నాయకుడుగా ఎన్నుకున్న వ్యక్తికి అప్పటి వరకు ఉన్న పేరు మార్చి అభిర్ అని పిలుస్తారు, ఆ నాయకుడికి కొన్ని శక్తులు కూడా ఉంటాయని అనుకునేవారు.

ఆ అభిర్ దళం గూఢచారులుగా ఉండి శివాజీ మహారాజ్ కి సహాయం చేసే వారిని, ఎటువంటి సమాచారం అయినా ఎంత దూరం నుంచి అయినా జంతువుల ద్వారా  పంపించేవారని చెబుతూ ఉంటారు.

అభిర్ దళం గురించి శివాజీ మహారాజ్ కి కొంతమంది ముఖ్యమైన వ్యక్తులకి తప్పితే మిగతా వారికి కూడా తెలియదు అని చెబుతూ ఉంటారు.

శివాజీ మహారాజ్ మరణం తర్వాత అసలు అభిర్ దళం అనేది ఒక పుకారు మాత్రమే అటువంటి వారు ఎవరు లేరు అని ప్రచారం జరిగింది.

కాని బామ్రఘడ్ అడవుల్లో అభిర్ దళం వారు నివసిస్తూ ఉండేవారని చెబుతూ ఉండేవారు, కొంతమంది అసలు అటువంటి దళమే లేదని చెబుతారు,

నేను ఒక ఆర్కియాలజిస్ట్ ని పురావస్తు తవ్వకాలలో  బీజాపూర్ దగ్గర ఉన్న కోటలో కొన్ని పుస్తకాలు బయటపడ్డాయి వాటి మీద రీసెర్చ్ చేశాను, అవి శివాజీ మహారాజ్ తల్లి జిజియా బాయ్ రాసుకున్న పుస్తకాలు అని తేలింది.

ఆ పుస్తకాల్లో అభిర్ దళం గురించి ప్రత్యేకంగా రాసి ఉంది. ఆ నాయకుడి చేతి మీద ఉండే ముద్ర కూడా నేను ఆ పుస్తకంలోనే చూశాను, కాని అభిర్ దళం గురించి ఆవిడ కూడా బయటికి తెలియకూడదు అని అనుకున్నారు.

అందుకే నేను ఈ విషయాలు ఎవరికి చెప్పకుండా నా మనసులోనే ఉంచుకున్నాను, కానీ ఇప్పుడు ఆ బాబు చేతి మీద గుర్తు చేసిన తర్వాత అడగాలి అనిపించింది." అని చెప్పింది బామ్మా.

"థాంక్యూ బామ్మ! తెలియని విషయాన్ని చెప్పావు." అని దూరంగా ఉన్న అభిర్ వైపు చూసి 'మరి అక్కడ ఉండాల్సిన వాడు ఇక్కడ ఇలా ఎందుకు ఉన్నాడు, తన మనుషులు మొత్తం ఏమైపోయారు, అసలు ఈ కేసులో తనని ఇరికించిది ఎవరు? వాళ్లకి అభిర్ కి సంబంధం ఏమిటి? ఎలాగైనా తెలుసుకోవాలి." అని మనసులో అనుకుంది నీలామ్.

*************************

అదే సమయంలో  మిచెల్ ఇంటిదగ్గర ఫోన్ రింగ్ అవుతూ ఉండడం చూసి లిఫ్ట్ చేసి "హలో లాయర్ గారు నేను మిచల్ మనిషి చంటిని మాట్లాడుతున్నాను." అని చెప్పాడు.

"మీ బాస్ ఎక్కడ అర్జెంటుగా మాట్లాడాలి ఒకసారి ఫోన్ ఇవ్వు!" అని అడిగాడు హిరణ్య.

"ఒక్క నిమిషం సార్! ఆయన లోపల మెడిటేషన్ లో ఉన్నారు." అని ఫోన్ తీసుకెళ్లి నెత్తి మీద దుప్పటి కప్పుకుని ఆలోచిస్తూ ఆకాశంలోకి చూస్తూ ఉన్న మిచల్ దగ్గరికి వెళ్లి

"బాయ్! లాయర్ గారు ఫోన్ చేశారు అర్జెంటుగా మాట్లాడాలి అంట!" అని ఫోన్ ఇచ్చాడు చంటి.

ఫోన్ తీసుకుని "హలో లాయర్ గారు అసలు ఆ అభిర్ ఎవరు?" అని అడిగాడు మిచల్.

"నువ్వు ఆ మాట డబ్బులు తీసుకునే ముందు అడగాలి, ఇప్పుడు అడిగి ప్రయోజనం ఉండదు, ఇంతకీ ఏం చేసావు? ఆ జనార్ధన్ ఎక్కడ ఉన్నాడు? ఫోన్ కూడా ఎత్తడం లేదు." అని డౌట్ గా అడిగాడు హిరణ్య.

"ఆ.. జనార్ధన్ పెద్దపులి నోట్లో ఉన్నాడు, న్యూస్ చూడరా తమరు!" అని జూలో జరిగింది మొత్తం వివరంగా చెప్పాడు మిచల్.

"అవునా?" అని షాక్ అయ్యి "అసలు అలా ఎలా జరుగుతుంది. అభిర్ మాట జంతువులు ఎందుకు వింటాయి? ఒకవేళ మీరు మందు తాగి జూకి వెళ్ళారా ఏంటి?" అని అడిగాడు హిరణ్య.

"నేను పనిలో ఉన్నప్పుడు మందు వేయను ఆ విషయం మీకు కూడా తెలుసు! వాడి మాట జంతువులు వింటే నా మాట మనుషులు వింటారు, మీరేం కంగారు పడకండి ఫస్ట్ వాడిని చంపిన తర్వాత దానిని చంపుతాను." అని కోపంగా చెప్పాడు మిచల్.

"సరే! ముకుల్ గారి దగ్గరనుంచి ఫోన్ రాకముందే పని అయిపోతే బెటర్!" అని చెప్పాడు హిరణ్య.

"సరే! సరే! ఫోన్ పెట్టండి ఈ రోజు రెస్ట్ మోడ్ లో ఉన్నాను ఏదైనా రేపటి నుంచి మొదలవుతుంది." అని చెప్పి ఫోన్ కట్ చేశాడు మిచల్.

***********************

అదే సమయంలో రాజన్, రియాతో కలిసి సెంట్రల్ మినిస్టర్ వరదరాజులు ఇంటికి వెళ్ళాడు సుజిత్.

కారు దిగుతున్న సుజిత్ ని చూసి "వెల్కమ్ బాబు నీకోసమే వెయిట్ చేస్తున్నాను." అని తన పక్కన ఉన్న వ్యక్తిని చూపించి  "వీడు నాకు కొడుకు తంబీయర్! నా రాజకీయ వారసుడు కూడా." అని పరిచయం చేశాడు వరదరాజులు.

"హాయ్!' అని తంబీయర్  షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి లోపలికి వెళ్లి సోఫాలో కూర్చున్నాడు సుజిత్.

ఎదురుగా ఉన్న సోఫాలో కూర్చుంటు "ఆ.. సుజిత్ ఇప్పుడు చెప్పు ప్రాపర్టీ  గురించి ఏమీ చేద్దాము." అని అడిగాడు వరదరాజులు.

రాజన్ చేతిలో ఉన్న డాక్యుమెంట్స్ తీసుకుని చూపిస్తూ "అంకుల్! ఈ ప్రాపర్టీ వ్యాల్యూ 2500 క్రోర్స్ అది మీకు మాత్రమే, బయట మార్కెట్ ఎంత ఉంటుందో మీకు తెలుసు నాకు తెలుసు, మన మధ్య ఫ్రెండ్షిప్ ఇలానే ఉండాలని నేను ఈ ఆఫర్ మీకు ఇస్తున్నాను." అని చెప్పాడు సుజిత్.

"ఎస్ ఎస్! ఈ డీల్ నాకు ఓకే! కానీ రిజిస్ట్రేషన్ కి ముకుల్ గారి ఫ్యామిలీ మొత్తం రావాలి." అని చెప్పాడు వరదరాజులు.

"కచ్చితంగా వస్తారు అంకుల్! లేకపోతే రిజిస్ట్రేషన్ అవ్వదు కదా!" అని చెప్పాడు సుజిత్.

"సుజత్! అక్కడే ఒక చిన్న ప్రాబ్లం ఉంది. ఆ ఫ్యామిలీలో ఎవరు 12 సంవత్సరాలుగా ఇక్కడికి రాలేదు, ఇప్పుడు రిజిస్ట్రేషన్ కి వస్తారు అని గ్యారెంటీ ఏంటి?" అని అడిగాడు తంబియార్.

"మీకు వచ్చిన డౌట్ కరెక్టే! కానీ ఇప్పుడు అలా కాదు, ఈ డీల్ చేసుకోమని చెప్పిందే నంద సామ్రాజ్యానికి కాబోయే వారసురాలు, ముకుల్ గారి ముద్దుల మనవరాలు అర్ణ!" అని చెప్పాడు సుజిత్.

"ఓకే! నువ్వు ఒకసారి ఆవిడతో మాట్లాడి కన్ఫర్మ్ చేసుకుని చెబితే అగ్రిమెంట్ చేసుకుందాము." అని చెప్పాడు వరదరాజులు.

"నాకు ఎప్పటినుంచో ఒక డౌట్ ఉంది అసలు ఆ ఫ్యామిలీ ఇండియాకి ఎందుకు రావడం లేదు?" అని అడిగాడు తంబియార్.

"నాకు తెలిసి ఇండియాలో ప్రాపర్టీ సేల్ చేస్తే ఏదో ప్రాబ్లం వస్తుంది అని ముకుల్ గారు చెబుతున్నారు, ఆ ప్రాబ్లం ఏమిటో తెలుసుకోవడానికి ఒక ప్రాపర్టీ అమ్మడానికి అర్ణ రెడీ అయింది.

ఆ ప్రాబ్లం ఎలాంటిదైనా మీరు ఫేస్ చేస్తారని తను అనుకుంటుంది అందుకే మీకు ఈ ప్రాపర్టీ ఇంత చీప్ గా ఇస్తుంది." అని చెప్పాడు సుజిత్.

ఆ మాట విని "హహహ!" అని నవ్వుతూ "ప్రాబ్లమ్ ని కాలుకింద తొక్కి పట్టడమే రాజకీయ నాయకుల పని దాని గురించి మీరు వర్రీ అవ్వకండి." అని చెప్పాడు వరదరాజులు.

"ఓకే అంకుల్! ఈ డీల్ గురించి నేను అర్ణ తో మాట్లాడి అగ్రిమెంట్ ఎప్పుడు చేసుకుందామో మీకు చెబుతాను మీరు పేమెంట్ రెడీ చేసుకోండి."  అని చెప్పాడు సుజిత్.

"ఓకే డన్! ఆ ప్రాపర్టీ కొనాలని ఎప్పటినుంచో కలలు కంటున్నాను ఇప్పటికీ తీరబోతుంది." అని సంతోషంగా చెప్పాడు వరదరాజులు.

బ్రేక్ ఫాస్ట్ కంప్లీట్ అవడంతో "ఓకే అంకుల్ బాయ్!" అని చెప్పి అక్కడి నుంచి బయలుదేరాడు సుజిత్.

***********************

ఆస్ట్రేలియా తన ఆఫీసులో ఉండగా ఫోన్ రింగ్ అవడంతో చూసుకుని 'ఆగస్త్య కాల్ చేస్తున్నాడు ఇన్ఫర్మేషన్ ఏదో వచ్చి ఉంటుంది.' అని ఆత్రుతగా లిఫ్ట్ చేసి "టెల్ మీ అగస్త్య!" అన్నాడు రఘురామ్.

"గుడ్ మార్నింగ్ సార్! సుజిత్ ఇక్కడ ఉన్న ఒక ప్రాపర్టీ  సెంట్రల్ మినిస్టర్ వరదరాజులతో డీల్ చేసుకుంటున్నాడు దాని వ్యాల్యూ 5000 క్రోర్స్ కానీ 2500 కోర్స్ కే సేల్ చేస్తున్నాడు." అని చెప్పాడు అగస్త్య.

"అవునా? అంత తక్కువకి ఎందుకు ఇవ్వడం వెనకాల ఏదైనా కారణం ఉందా?" అని డౌట్ గా అడిగాడు రఘురామ్.

"వరదరాజులు, సుజిత్ ఫాదర్ ఎప్పటినుంచో ఫ్యామిలీ ఫ్రెండ్స్ ఈ డీల్ వల్ల చాలా లాభాలు ఉంటాయి, నెక్స్ట్ జరగబోయే డీల్స్లో అతను అండగా ఉంటాడని సుజిత్ భావిస్తున్నాడు." అని చెప్పాడు అగస్త్య.

"నెక్స్ట్ జరిగే డీల్స్ లో అండగా ఉంటాడా? అంటే మమ్మల్ని  పొలిటికల్ వాళ్ళతో బెదిరించి మోసం చేయాలని అనుకుంటున్నారు, అసలు ఈ డీల్ ఎలా జరుగుతుందో నేను చూస్తాను." థాంక్స్ ఫర్ ఇన్ఫర్మేషన్ అని చెప్పాడు రఘురామ్.

"ఓకే సార్ బాయ్!" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడు ఆగస్త్య.

ఫోన్ పెట్టేసి మిగతా ఫ్యామిలీ మెంబర్స్ కి ఫోన్ చేసి కాన్ఫరెన్స్లోకి తీసుకుని  విషయం చెప్పి "ఈ డీల్ కి ఎవరు ఒప్పుకోవద్దు, అర్ణ కాల్ చేస్తే నాతో మాట్లాడమని చెప్పండి." అని చెప్పాడు రఘురామ్.

"ఓకే మావయ్య! అక్కడ అర్ణ కేనా మనుషులు నాకు ఉన్నారు ఈ డీల్ ఎలా జరుగుతుందో నేను చూస్తాను, అవసరమైతే ఇండియా బయలుదేరి వెళతాను." అని చెప్పాడు విష్ణు.

"మనం కంగారు పడడం ఎందుకు, ఈ డీల్ ఓకే అయితే ఫ్యామిలీ మొత్తం ఇండియా వెళ్ళాలి, దానికి నాన్నగారు ఒప్పుకోవాలి కదా!" అని చెప్పాడు సుభాష్.

"కరెక్ట్! ఇన్ని సంవత్సరాలు ఒప్పుకొని మామగారిని అర్ణ ఎలా ఒప్పిస్తుందో అది చూద్దాము." అన్నాడు రఘురామ్.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 28

బామ్మ ద్వారా అభిర్ దళం గురించి కొన్ని ముఖ్యమైన వివరాలు తెలుసుకుంది నీలమ్.

సుజిత్ ప్రాపర్టీ డీల్ చేసినా విషయం తెలుసుకుని, కొంత తక్కువ రేటుకి మనం ఒప్పుకోకూడదు అని ఫ్యామిలీ మెంబర్స్ తో చెప్పాడు రఘురామ్.

**********************

ఇంటిదగ్గర పక్షాలకి ఆహారం పెట్టి లోపలికి వెళ్ళిన అభిర్ రెడీ అయ్యి బయటకు వచ్చి, అక్కడ ఉన్న పక్షులతో ఆడుతున్న వసుంధర వాళ్ళ వైపు చూసి

"మేడం! నేను ఒకసారి బయటికి వెళ్లి వస్తాను." అని చెప్పాడు అభిర్.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "అభిర్! నీ మీద ఉన్న కేసు క్లోజ్ అయిపోయింది. ఇప్పుడు నువ్వు ఫ్రీ బర్డ్ ఎక్కడికైనా వెళ్ళచ్చు, నా పర్మిషన్ అవసరం లేదు." అని చెప్పింది వసుంధర.

"మేడం! మీ ఇంటి దగ్గర ఉంటున్నాను కాబట్టి నాకు చెప్పవలసిన బాధ్యత ఉంది. నేను లాయర్ హిరణ్య ఇంటి వెళ్లి ఒకసారి కలిసి వస్తాను." అని చెప్పాడు అభిర్.

ఆ మాట విని "నో అభిర్! నువ్వు తన ఇంటికి వెళితే కావాలని ఏదో ఒక కేసులో ఇరికిస్తాడు." అని కంగారుగా చెప్పింది నీలమ్.

అభిర్ దగ్గరికి వస్తూ "ఆ హిరణ్య నువ్వు మాట్లాడితే మంచివాడుగా మారతాడు అనుకుంటున్నావా? వాడు చాలా పెద్ద వెధవ!" అని చెప్పాడు సందీప్.

"సార్! మనిషిని మార్చడానికి దేవుడే దిగిరానవసరం లేదు మన ప్రయత్నం మనం చేయాలి." అని చెప్పాడు అభిర్.

"సరే! నేను హిరణ్యకి ఫోన్ చేసి వస్తున్నామని చెప్తాను అతను ఓకే అంటే వెళదాము లేకపోతే లేదు, నీతో పాటు నేను కూడా వస్తాను." అని చెప్పింది వసుంధర.

"సరే మీ ఇష్టం! కానీ అక్కడ నేను మాత్రమే మాట్లాడతాను." అని చెప్పాడు అభిర్.

"ఓకే నో ప్రాబ్లం!" అని చెప్పి ఫోన్ తీసి హిరణ్య కి కాల్ చేసింది వసుంధర.

ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి "నమస్తే లాయర్ గారు! మీ దగ్గర నుంచి ఫోన్ వస్తుందని నేను అస్సలు ఎక్స్పెక్ట్ చేయలేదు, విషయం ఏమిటో చెప్పండి? మీరు భయపడలేదు కదా!" అని వెటకారంగా అడిగాడు హిరణ్య.

"ఒక్కసారి పర్సనల్గా మీట్ అవ్వాలి, మీతో అభిర్ మాట్లాడాలి అంటున్నాడు భయపడి మాత్రం కాదు." అని కోపంగా చెప్పింది వసుంధర.

"ఓకే! వెల్కమ్ మై హోమ్!  నేను వచ్చినప్పుడు మీరు డిసప్పాయింట్ చేశారు, కాని మిమ్మల్ని డిసప్ పాయింట్ చేయను." అని చెప్పాడు హిరణ్య.

"ఓకే థాంక్యూ!" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసి అభిర్ వైపు చూసి "వెళదామా?" అని అడిగింది వసుంధర.

"వదిన!  మీతో పాటు నేను కూడా వస్తాను." అని చెప్పింది నీలమ్.

అంతలో అక్కడికి వస్తున్న శంకర్ ని చూసి "తనని కూడా తీసుకెళ్లండి తోడుగా ఉంటాడు." అని చెప్పాడు సందీప్.

"అభిర్ దళ నాయకుడికి తోడు అవసరం లేదు, రథసారథి మాత్రమే కావాలి." అని చెప్పింది బామ్మ.

ఆ మాట విని "బామ్మా! మేము వెళ్ళేది మాట్లాడడానికి ఫైటింగ్ కాదు." అని నవ్వుతూ చెప్పింది నీలమ్.

"ఆవిడ అలాగే మాట్లాడుతుంది లే కానీ, శంకర్ నువ్వు తాళాలు తీసుకొచ్చి కార్ స్టార్ట్ చెయ్ వెళదాము." అని చెప్పింది వసుంధర.

"ఓకే మేడం!" అని సందీప్ దగ్గర ఉన్న తాళాలు తీసుకుని  కార్ స్టార్ట్ చేసాడు శంకర్.

కారు ఎక్కుతున్న వసుంధర దగ్గరికి వెళ్లి, "ఇప్పుడు వెళ్లడం అవసరమా?" అని అడిగాడు సందీప్.

"దీంట్లో ఏముంది నార్మల్ గా మాట్లాడడానికే కదా, అభిర్ లాయర్ గా నేను పక్కన వెళుతున్నాను, రేపు మళ్లీ తనకి ఎటువంటి ప్రాబ్లం ఉండకూడదు." అని చెప్పి కార్ ఎక్కింది వసుంధర.

"అన్నయ్య! ఎందుకు కంగారు పడుతున్నావు?" అని చెప్పి కార్ ఎక్కి శంకర్ వైపు చూసి "లాయర్ హిరణ్య ఇంటికి వెళ్ళు!"  అని చెప్పింది నీలమ్

ఆ మాటకి ఆశ్చర్యంగా వసుంధర వైపు చూసి "మేడం! ఇప్పుడు అక్కడికెందుకు?" అని డౌట్ గా అడిగాడు శంకర్.

"ఈరోజుతో గొడవలన్నీ సమసి పోవాలి అందరూ ప్రశాంతంగా ఉండాలి అందుకని వెళుతున్నాము." అని చెప్పింది వసుంధర.

"ఓకే మేడం!" అని ముందుకు వెళుతూ సీరియస్ గా ఉన్న అభిర్ వైపు చూశాడు శంకర్.

*********

కాసేపటికి ఇంటి ముందు కారు ఆగడంతో దిగుతున్న వసుంధర వాళ్ళని చూసి "వెల్కమ్ మేడం! మీ కోసమే వెయిట్ చేస్తున్నాను." అని లోపలకి తీసుకువెళ్లి భార్యని పిలిచి పరిచయం చేసి కూర్చోవడానికి సోఫా చూపించాడు  హిరణ్య.

సోఫాలో కూర్చుంటూ "అభిర్ మీతో మాట్లాడాలి అన్నాడు అందుకనే వచ్చాము." అని చెప్పింది వసుంధర.

వర్కర్ తెచ్చిన కాఫీ ఆఫర్ చేస్తూ అభిర్ వైపు చూసి "మీ మీద జరుగుతున్న ఎటాక్ లకు భయపడి ఇక్కడకు వచ్చారని నాకు బాగా తెలుసు!

ఆ ఎటాక్ లు ఆగాలి అంటే నువ్వు, మురళి జోషి భార్య ఏం చేయాలో మీకు బాగా తెలుసు కదా!" అని చెప్పాడు హిరణ్య.

"అసలు! ఈ కేసు వెనకాల ఎవరు ఉన్నారో తెలియకుండానే నేను మాట్లాడడానికి వచ్చాను." అని నవ్వుకుంది వసుంధర.

"మేడం! ఈ కేసు వెనకాల ఎవరు ఉన్నారో తెలుసుకోకపోవడమే మీకు మంచిది. ఆ విషయం అభిర్ కి కూడా బాగా తెలుసు, అందుకనే ఇక్కడికి వచ్చాడు." అని వెటకారంగా చూసి నవ్వేడు హిరణ్య.

"మమ్మల్ని జూ దగ్గర చంపాలని చూసింది కూడా మీరేనా?" అని అడిగాడు అభిర్.

"నేను అంటే నేను కాదు, నా వెనకాల ఉన్న పెద్ద మనిషి ఆర్డర్!" అని చెప్పాడు హిరణ్య.

ఆ మాట విని కోపంగా చూస్తూ 'అసలు వీడు లాయర్ ఎనా ఎంత పబ్లిక్ గా చెబుతున్నాడో సిగ్గు లేదు.' అని మనసులో అనుకుంది నీలమ్.

కాఫీ కప్ టేబుల్ మీద పెడుతూ  "లాయర్ గారు! మీ పెద్దమనిషికి ఒక్కసారి కాల్ చేసి, ఈరోజుతో అబీర్ అజ్ఞాతవాసం వీడి బయటకి వచ్చాడు అని చెప్పండి." అన్నాడు అభిర్.

ఆ మాటకి అయోమయంగా చూస్తూ "నువ్వు చెప్పింది నాకేమీ అర్థం కాలేదు, ఆ మాట చెబితే ఈ కేసు సెటిలైపోయినట్టేనా?" అని అనుమానంగా అడిగాడు హిరణ్య.

"నేను చెప్పిన మాట ముకుల్ నంద కి చెప్పండి." అని  కోపంగా చూస్తూ చెప్పాడు అభిర్.

ఆ మాట విని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "ఈ కేసు వెనకాల ఉంది  నంద గ్రూప్ చైర్మన్ ముకుల్ నందగారా?" అని అనుమానంగా అడిగింది వసుంధర.

"అభిర్! ఆయన పేరు బయటకు చెప్పి  చాలా పెద్ద తప్పు చేస్తున్నావు." అని ఆవేశంగా చెప్పాడు హిరణ్య.

"లాయర్ గారు ఏ విషయమైనా మాట్లాడుకునేటప్పుడు ఇరుపక్షలు వాళ్ళు డైరెక్ట్ గా మాట్లాడుకోవడం ఉత్తమం మీకు ఆ విషయం కూడా తెలియదా? ఇప్పటికైనా పేరు చెప్పి అభిర్ మంచి పని చేశాడు." అని చెప్పింది వసుంధర.

"నా గురించి నీకు తెలియదు అభిర్! ఆయన పేరు బయటకు వచ్చింది అంటే, ఈ విషయంలో చాలా దూరం వెళ్తాను, నువ్వు జీవితాంతం జైల్లోనే ఉండాల్సి ఉంటుంది. వాళ్ళ ముందు నువ్వు ఒక చీపిరి పుల్ల ఆ విషయం తెలుసుకో!" అని వార్నిగ్ ఇచ్చాడు హిరణ్య.

"నా గురించి నీకు తెలుసా!" అని అడిగాడు అభిర్.

"నీ గురించి తెలుసుకోవాల్సిన అంత పెద్దవాడివి ఏమీ కాదులే, 12 సంవత్సరాలు జైల్లో ఉన్న నిన్ను చూడ్డానికి ఒక్కడు కూడా రాలేదు." అని వెటకారంగా అన్నాడు హిరణ్య.

"నువ్వు చేసిన మొదటి తప్పు అదే! నా గురించి పూర్తిగా తెలుసుకోకపోవడం." అని చెప్పాడు అభిర్.

"నీ గురించి తెలుసుకోవడానికి ఏముంది? ప్రాణాలతో ఉండాలి అంటే కాంప్రమైజ్ చేసుకుని ఇక్కడి నుంచి దూరంగా వెళ్ళిపో!" అని పొగరుగా చెప్పాడు హిరణ్య.

"నువ్వు ప్రాణాలతో ఉండాలి అంటే  రేపటి నుంచి కోర్టుకి వెళ్లకూడదు, నువ్వు సంపాదించిన ఆస్తి మొత్తం నీవల్ల నష్టపోయిన వాళ్ళకి ఇవ్వాలి, ఇది అభిర్ ఆజ్ఞ!" అని హిరణ్య కళ్ళలోకి చూస్తూ సూటిగా చెప్పాడు అభిర్

కోపంతో ఉన్న అభిర్ కళ్ళ వైపు చూసి కంగారు పడి "ఏంటి ఈ హిరణ్యనే బెదిరిస్తున్నావా? నా గురించి నీకు పూర్తిగా తెలియదు, మీ మేడంని అడుగు చెబుతారు." అని చెప్పాడు హిరణ్య.

"నా గురించి కూడా నీకు తెలియదు కదా హిరణ్య! రేపు కోర్టుకు వెళ్లడానికి ఇంట్లో నుంచి అడుగు బయట పెట్టు అప్పుడు నా గురించి తెలుస్తుంది." అని చెప్పాడు అభిర్.

ఆ మాటకి అభిర్ వైపు చూసి "మనం ఇక్కడికి సెటిల్ చేసుకోవడానికి వచ్చాము." అని చెప్పింది వసుంధర.

"అవును మేడం! నేను సెటిల్మెంట్ చేస్తున్నను." అని హిరణ్య భార్య వైపు చూసి "మీ భర్త బతికి ఉండాలి అంటే కోర్టుకు రాకూడదు." అని చెప్పాడు అభిర్.

ఆ మాట విని హిరణ్య వైపు భయంగా చూస్తూ "ఏంటండీ ఇది, అసలు ఎవరి ఈ అబ్బాయి? ఎందుకైనా మంచిది ఒకసారి ముకుల్ గారికి ఫోన్ చేసి, ఆ అబ్బాయి చెప్పమన్నట్లు చెప్పండి. అప్పుడు విషయం అర్ధం అవుతుంది కదా!" అని కంగారుగా చెప్పింది భార్య.

"అతని మాటలు ఏం పట్టించుకోకు బెదిరించాలని చూస్తున్నాడు." అని కంగారుగా ముకుల్ కి కాల్ చేశాడు హిరణ్య.

ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి "హిరణ్య టెల్ మీ? ఈ టైంలో ఫోన్ చేసావు ఏంటి?" అని అడిగాడు ముకుల్.

ఫోన్ టేబుల్ మీద పెట్టి స్పీకర్ ఆన్ చేసి "సార్! జైలు నుంచి రిలీజ్ అయిన అభిర్, మీతో ఒక మాట చెప్పమన్నాడు అందుకే కాల్ చేశాను." అని చెప్పాడు హిరణ్య.

"అవునా? ఏం చెప్పమన్నాడు?" అని నెమ్మదిగా అడిగాడు ముకుల్

"తను అజ్ఞాతవాసంలో నుంచి బయటకు వచ్చాను అని చెప్పమన్నాడు." అని చెప్పి, రిప్లై రాకపోయేసరికి "సార్ సార్! లైన్ లో ఉన్నారా?" అని కంగారుగా అడిగాడు హిరణ్య.

ఫోన్ తన వైపుకి జరుపుకొని "ముకుల్ నంద గారు  ఈరోజు నుంచి రోజులు లెక్కేసుకోండి. మీ వారసుల చనిపోతూ ఉంటారు." అని చెప్పాడు అభిర్.

"నా వారసును ఇండియాకి రానివ్వను." అని భయంగా చెప్పాడు ముకుల్.

"నీ వారసులు ఈ గడ్డమీద చావాలో లేక పరాయి గడ్డమీద చావాలో నువ్వే డిసైడ్ చేసుకో, ఈ అభిర్ యుద్ధం మొదలు పెట్టాడు నీకు ఇచ్చిన సమయం పూర్తయింది." అని గంభీరమైన గొంతుతో చెప్పాడు అభిర్.

"అభిర్! నేను ఇండియా వస్తాను నన్ను ఏమైనా చేసుకో, నా వారసుల్ని వదిలిపెట్టు నిన్ను వేడుకుంటున్నాను." అని రిక్వెస్ట్ అడిగాడు ముకల్.

"ఈ అభిర్ ఆడిన మాట తప్పడు, చేసిన ప్రతిజ్ఞ వెనక్కి తీసుకోడు, నీ వారసుల మరణం చూసిన తర్వాతే నీ మరణం!" అని చెప్పాడు అభిర్.

"నా వారసులు బతికి ఉండాలంటే నేనేం చేయాలి, కావాలి అంటే ఇండియాలో ఉన్న నా ఆస్తి మొత్తం తీసుకో, సరిపోకపోతే ఇంకా ఎంత కావాలో చెప్పు ఇస్తాను." అని కంగారుగా చెప్పాడు ముకుల్.

"నేను కోల్పోయింది నాకు కావాలి తిరిగి ఇస్తావా? కుదరదు కదా! అలాగే ఇది కూడా కుదరదు." అని చెప్పి తన వైపే ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్న వసుంధర వాళ్ళ వైపు చూసి

"మేడం! మాట్లాడడం అయిపోయింది ఇంకా వెళదామా?"  అని చెప్పి అక్కడి నుంచి లేచి కారు దగ్గరికి వెళ్ళాడు అభిర్.

"అభిర్! అభిర్! " అని ఫోన్లో అరుస్తున్న ముకల్ మాట విని "సార్ అతను ఇక్కడ లేడు వెళ్లిపోయాడు, అయ్యినా మీరు ఎందుకు సార్ కంగారు పడుతున్నారు, నన్ను కూడా కోర్టుకు వెళితే చంపేస్తానని బెదిరిస్తున్నాడు వాడు ఏం చేయగలడు." అని అడిగాడు హిరణ్య.

"నువ్వు బతికి ఉండాలంటే రేపటి నుంచి కోర్టుకు వెళ్ళకు అభిర్ చెప్పింది చేయ్, అతను ఒక్కడు కాదు, అతని సైన్యం అన్నిచోట్ల ఉంటారు.

నీ డ్రైవర్, నీ పని వాడు, లేక నీతో పాటు ఉన్న వారు ఎవరైనా సరే అతని మనిషి అవ్వచ్చు, ఏ క్షణమైనా నిన్ను చంపేయొచ్చు, కాబట్టి అతను చెప్పిన మాట విని బ్రతుకు ఎదురు చెప్పకు." అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడు ముకుల్.

ఆ మాట విని వణుకుతూ అక్కడ ఉన్న పని వాళ్ళ వైపు భయంగా చూస్తూ ఉన్నాడు హిరణ్య.

ఫోన్లో ముకుల్ చెప్పింది విని, ఒకరి మోకాలు ఒకరు చూసుకుంటూ ఆశ్చర్యంగా బయటికి వచ్చారు నీలమ్, వసుంధరలు.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 29

హిరణ్యకీ తన ఇంటిలోనే వార్నింగ్ ఇచ్చి కారు దగ్గరికి వెళ్ళిపోయాడు అభిర్.

*********************
అదే సమయంలో పాఠక్ కోసం బీహార్ లోని రుద్రపూర్ స్టేషన్ దగ్గరికి చేరుకొని అక్కడ ఉన్న కానిస్టేబుల్ దగ్గరికి వెళ్లి "ఎస్సై పాఠక్ గారిని కలవాలి." అని అడిగింది మిత్ర.

"సార్ కి ఫీవర్ డ్యూటీకి రాలేదు ఇంటి దగ్గరే ఉన్నారు కావాలంటే లోపల ఇంకో ఎస్ఐ గారు ఉన్నారు వెళ్లి మాట్లాడండి" అని చెప్పాడు కానిస్టేబుల్.

"కాదు కాదు! ఆయన మాకు చుట్టాలవుతారు కలవడానికి వచ్చాము." అని చెప్పింది మిత్ర.

"అవునా మేడం! అయితే  ఇంటికి వెళ్ళండి సెక్యూరిటీ అధికారి క్వార్టర్స్ లో 34 నెంబర్!" అని చెప్పాడు కానిస్టేబుల్.

"థాంక్యూ!" అని చెప్పి చాక్లెట్ తో కలిసి కారులో సెక్యూరిటీ అధికారి కోటర్స్ లో 34 నెంబర్ ఇంటి దగ్గరికి వెళ్లి డోర్ కొట్టింది మిత్ర.

కాసేపటికి డోర్ ఓపెన్ చేసి ఎదురుగా ఉన్న చాక్లెట్, మిత్రలను చూసి "ఎవరు మీరు?" అని అనుమానంగా చూస్తూ అడిగాడు పాఠక్.

"ఐ యాం మిత్ర ఐబి!" అని ఐడి కార్డ్ చూపించింది మిత్ర

"లోపలికి రండి మేడం!" అని చెప్పి సోఫా చూపించి "వాటర్ తీసుకుంటారా?" అని అడిగాడు పాఠక్.

"హ.. తీసుకురండి." అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్న చాక్లెట్ వైపు చూసి "ఏమైందిరా.?" అని అడిగింది మిత్ర.

"అక్క! డమ్మీ ఐడి చూపించావు ఏమీ కాదు కదా, అసలే సెక్యూరిటీ అధికారి ఇంటికి వచ్చాము." అని భయంగా అడిగాడు చాక్లెట్.

"నువ్వు నోరు మూసుకుని సైలెంట్ గా ఉండు." అని చెప్పి వాటర్ తీసుకొస్తున్న పాఠక్ వైపు చూసి

"మీరు నోయిడా స్టేషన్లో ఎస్సై నిరంజన్ గారి దగ్గర వర్క్ చేశారు కదా అప్పటి ఒక కేస్ గురించి ఎంక్వయిరీ కి వచ్చాము." అని చెప్పింది మిత్ర.

వాటర్ టేబుల్ మీద పెడుతూ "చెప్పండి మేడం! మీకు ఏ డీటెయిల్స్ కావాలి?" అని అడిగాడు పాఠక్.

"నిరంజన్ గారు ఎలా చనిపోయారో మీకు ఐడియా ఉందా?" అని అడిగింది మిత్ర.

"సార్ చనిపోయే సమయానికి నేను అక్కడ డ్యూటీలో లేను ట్రాన్స్ఫర్ అయిపోయాను, నాకు చాలా కాలం తర్వాత తెలిసింది." అని చెప్పాడు పాఠక్.

"పోనీ NIA ఆఫీసర్ మురళి జోషి మర్డర్ కేసులో ఒక పదహారేళ్ల కుర్రాడిని అరెస్టు చేసి నిరంజన్ గారు ఎఫ్ ఐఆర్  చేసారు అప్పుడు నువ్వు డ్యూటీలోనే ఉన్నావు కదా!" అని అడిగింది మిత్ర.

"ఎస్ మేడం! ఆ కేసుని నా జీవితంలో మర్చిపోలేను, ఆ మర్డర్ చేసింది ఆ కుర్రాడు కాదని అందరికీ తెలుసు కానీ పైనుంచి ప్రేజర్ వల్ల కేసు ఫైల్ చేయాల్సి వచ్చింది." అని చెప్పాడు పాఠక్.

"మరి ఎఫ్ఐఆర్ లో ఆ కుర్రాడి పేరు కానీ ఊరు కానీ ఎందుకు మెన్షన్ చేయలేదు, ఆ విషయం మీకు తెలియదా లేక కావాలని పైనుంచి ప్రెజర్ వల్ల ఆపారా?" అని అడిగింది మిత్ర.

"ఆ కుర్రాడి గురించి సార్ కి నాకు అన్ని డీటెయిల్స్ తెలుసు కానీ పైనుంచి ప్రెజర్ వల్లే ఎఫ్ ఐ ఆర్ లో మెన్షన్ చేయలేదు, తర్వాత రోజు నాకు ట్రాన్స్ఫర్ అయింది. అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయాను ఆ కేసు ఏమైందో కూడా తెలియదు." అని చెప్పాడు పాఠక్.

"ఓకే! ఆ కేసు మళ్ళీ రిఓపెన్ అయింది ఆ కుర్రాడి డీటెయిల్స్ తెలిసిన వాడివి నువ్వు ఒక్కడివే అందుకే నిన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చాము." అని చెప్పింది మిత్ర.

"మేడం! ఆ అబ్బాయి పేరు అభిర్! రాజస్థాన్ దగ్గర గొర్వర్ అనే కొండ ప్రాంతనికి చెందినవాడు, అసలు అతన్ని ఈ కేసులో ఎందుకు ఇరికించారో ఎవరికీ తెలీదు." అని చెప్పాడు పాఠక్.

"అభిర్ స్టేషన్లో ఉన్నప్పుడు అతన్ని కలవడానికి ఎవరైనా వచ్చారా?" అని నోట్ చేసుకుంటూ అడిగింది మిత్ర.

"అప్పుడు!" అని ఆలోచిస్తూ "అతని వయసు ఉన్న  ఐదుగురు కుర్రాళ్ళు వచ్చి మాట్లాడి వెళ్లిపోయారు మేడం!" అని చెప్పాడు పాఠక్.

"అవునా? ఆ ఐదుగురికి కుర్రాళ్ళ డీటెయిల్స్ ఏమైనా తెలుసా?" అని అడిగింది మిత్ర.

"ఆ ఐదుగురు గురించి ఏమీ తెలియదు మేడం! వచ్చి మాట్లాడి వెంటనే వెళ్ళిపోయారు, డీటెయిల్స్ అడిగిన చెప్పలేదు." అని చెప్పాడు పాఠక్.

"ఓకే థాంక్యూ! ఈ విషయంలో మీరు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు ఈ ఎంక్వయిరీ గురించి ఎవరికీ తెలియదు." అని చెప్పి చాక్లెట్ తో అక్కడి నుంచి బయటకు వచ్చి కారు ఎక్కింది మిత్ర.

కారు దగ్గరికి వచ్చి "మేడం ఎంక్వయిరీ కి మాత్రం గొర్వర్ ప్రాంతానికి వెళ్ళకండి అక్కడ మనుషుల కన్నా జంతువులే ఎక్కువగా ఉంటాయి." అని చెప్పి లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు పాఠక్.

కార్ లో వెళ్ళుతు "అవును అక్క! అతను చెప్పింది నిజమే! ఆ ఏరియా మొత్తం అడవులు!" అని ఫోన్లో చూస్తూ చెప్పాడు చాక్లెట్.

డ్రైవింగ్ చేస్తూ "అసలు! అంత అడవి ప్రాంతం నుంచి ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చాడు? అది కాకుండా అభిర్ జైల్లో ఉన్నట్లు తన వాళ్లకి తెలుసు కానీ 12 సంవత్సరాలుగా తనని చూడడానికి  ఎందుకు రాలేదు.

ఇప్పుడు ఆ అయిదుగురు ఎక్కడ ఉన్నారు అసలు అభిర్ గురించి లండన్ పార్టీ ఎందుకు తెలుసుకోవాలి అనుకుంటుంది." అని ఆలోచిస్తూ అంది మిత్ర.

అంతలో ఫోన్ రింగ్ అవ్వడం చూసి "అక్క! లండన్ పార్టీ కాల్ చేస్తుంది." అని చెప్పాడు చాక్లెట్.

ఫోన్ తీసుకు లిఫ్ట్ చేసి "గుడ్ మార్నింగ్ మేడం!" అని చెప్పింది మిత్ర.

"గుడ్ మార్నింగ్! అభిర్ గురించి ఏమైనా తెలిసిందా?"  అని అడిగింది అర్ణ.

"మేడం! అతను రాజస్థాన్ లో ఉండే గొర్వర్ అనే అడవి ప్రాంతానికి చెందినవాడు ఆ ఏరియా మొత్తం జంతువులతో నిండి ఉంటుంది చాలా డేంజరస్ ప్లేస్!

అక్కడి నుంచి వచ్చి ఈ కేసులో ఇరుక్కున్నాడు ఎందుకు అనేది తెలియడం లేదు, కాని దీని వెనకాల చాలా పెద్ద వాళ్ళ హస్తం ఉందని తెలుస్తుంది

ఆ డీటెయిల్స్ కూడా త్వరలోనే తెలుసుకుంటాను, అంతే కాదు మేడం అతనికి సంబంధించిన ఒక ఐదుగురు స్టేషన్లో ఉన్నప్పుడు చూడడానికి వచ్చారు, కానీ 12 సంవత్సరాలుగా మళ్ళీ తనని చూడడానికి కూడా రాలేదు." అని చెప్పింది మిత్ర.

"గుడ్! మంచి ఇన్ఫర్మేషన్ ఇచ్చావు, ఇంకా ఏదైనా విషయం తెలిస్తే వెంటనే నాకు కాల్ చెయ్!" అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసింది అర్ణ.

"ఈ గోర్వార్ ఏరియా గురించి నేనుఎక్కడో విన్నాను." అని ఆలోచించి
"ఎస్! చంద్రశేఖర్ గారు ఆర్కియాలజిస్ట్ మనం ఆయనని కలిస్తే అసలు ఆ ఏరియాలో ఉండే వాళ్ల గురించి తెలుస్తుంది." అని కార్ స్పీడ్ పెంచింది మిత్ర.

***********************

అదే సమయంలో  కారులో ఇంటికి వెళుతూ సీరియస్ గా ఉన్న అభిర్ వైపు చూసి "ఏంటి? ఒక్కసారిగా అలా మారిపోయావు? నిజంగా నీకోసం నీ వాళ్ళందరూ ఉన్నారా?" అని అడిగింది వసుంధర.

డ్రైవింగ్ చేస్తూ "మేడం! మా అభిర్ సేన నాయకుడి ఆజ్ఞ కోసం మేమంతా ఎదురు చూస్తున్నాము, ఇక పిలుపు అందింది దేశం నలుమూలలా ఉన్న దళం సిద్ధం అవుతుంది." అని గ్లాస్ దింపి ఆకాశంలో  ఎగురుగుతున్న గరుడ పక్షిని చూపించాడు శంకర్.

ఆ మాట విని శంకర్ వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "నీకు అభిర్ ముందే తెలుసా?" అని అడిగింది వసుంధర.

"అభిర్ ని ఈ చేతులతో ఎత్తుకొని పెంచాను మేడం!" అని చెప్పాడు శంకర్.

ఆకాశంలో ఎగురుతున్న గరుడ పక్షిని చూస్తూ "అంటే! అది మీ వాళ్ళందరికీ సిగ్నల్ ఇస్తుందా?" అని డౌట్ గా అడిగింది నీలమ్.

"అవును మేడమ్! ఆ పక్షి అరుపు విన్న వెంటనే దళం లో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరికి నాయకుడు నుంచి పిలుపు వచ్చింది అని అర్థమవుతుంది." అని చెప్పాడు శంకర్.

"నిజంగా హిరణ్య కోర్టుకి వెళ్లితే చంపేస్తారా?" అని అడిగింది నీలమ్.

"అభిర్ నోటి వెంట మాట వచ్చింది అంటే అది మా అందరికీ ఆజ్ఞ! తప్పకుండా జరిగి తీరుతుంది." అని చెప్పాడు శంకర్.

"మీకు నంద ఫ్యామిలీ వల్ల ఏదో అన్యాయం జరిగిందని అర్థమైంది. మరి ఇన్ని సంవత్సరాలు సైలంట్ గా ఎందుకు ఉన్నారు?" అనుమానంగా అడిగింది వసుంధర.

"ఆ ఫ్యామిలీ లో వారసులు లేకుండా చేస్తానని అభిర్ చెప్తున్నాడు, అంత తప్పు వాళ్ళు ఏం చేశారు?" అని అడిగింది నీలమ్.

ఇంటి దగ్గర కార్డ్ స్లో చేస్తూ "అది తెలియాలి అంటే ఇప్పటివరకు ఎవరకి తెలియని రహస్యం మీకు తెలియాలి." అని చెప్పడం స్టార్ట్ చేశాడు శంకర్.

*****************

లండన్ ఇంటిదగ్గర టెన్షన్ గా ఉన్న  ముకుల్ దగ్గరకు వచ్చి "తాతగారు! అర్జెంటుగా రమ్మని కాల్ చేశారు ఏమైంది? అలా ఎందుకు ఉన్నారు?"  అని డౌట్ గా అడిగింది అర్ణ.

"ఇన్ని సంవత్సరాలు ప్రశాంతంగా ఉన్న ఏమాపాశం మళ్లీ మన మీదకు వస్తుంది. ఈ నంద సామ్రాజ్యాన్ని ఎలా కాపాడలో తెలియడం లేదు, అందుకే నీతో ఒకసారి మాట్లాడాలి అనిపించి రమ్మన్నాను." అని చెప్పాడు ముకుల్.

"మీరు టెన్షన్ పడేది జైల్ నుంచి రిలీజ్ అయిన అభిర్ గురించే కదా! అసలు గొర్వర్ అనే అడవి ప్రాంతంలో ఉండే అతనితో మనకి వీరోధమేమిటి? ఆఫ్ట్రాల్ ఒక సామాన్యమైన మనిషిని చూసి భయపడి ఇండియా నుంచి ఎందుకు వచ్చేసారు?" అని అడిగింది అర్ణ.

ఆ మాటకి ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "నువ్వు అభిర్ గురించి ఎంక్వయిరీ చేస్తున్నావా?" అని అడిగాడు ముకుల్.

"నేను మీకు ముందే చెప్పాను, మీ ఆస్తి వారసత్వంలో పాటు మీ బాధను కూడా పంచుకుంటాను అని అందుకే చేస్తున్నాను." అని చెప్పింది అర్ణ.

"ఇంతకాలం నా మనసులో దాచుకున్న రహస్యం నీకు చెప్పి భారం దించుకుంటాను, ఈ విషయం తెలిసిన తర్వాత అయినా అభిర్ గురించి ఆలోచించకుండా ఉంటావు." అని చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు ముకుల్.
***********************

అదే సమయంలో తీహార్ జైల్ కి వెళ్లి "మిస్టర్ నితీష్ మిమ్మల్ని కొన్ని విషయాలు అడగడానికి వచ్చాను, మీరు కరెక్ట్ గా ఆన్సర్ చెబితే డ్యూటీలో ఉంటారు, లేకపోతే కస్టడీలోకి తీసుకోవాల్సి ఉంటుంది." అని చెప్పాడు శ్రీకర్.

"మీరు నన్ను ఏమి అడగాలి అనుకుంటున్నారో నాకు తెలుసు! అభిర్ పేరు అండమాన్ లిస్టులో ఎందుకు యాడ్ చేశాను అనే కదా! కూర్చోండి ప్రశాంతంగా మాట్లాడుకుందాము." అని చెప్పాడు నితీష్.

"ఎస్! అభిర్ పేరుని ఎందుకు యాడ్ చేయాల్సి వచ్చింది. దీని వెనకాల ఎవరు ఉన్నారు?" అని అడిగాడు శ్రీకర్.

"మీకు నేను ఆ పేరు చెబుతాను కానీ మీరు అతన్ని టచ్ కూడా చేయలేరు జనశక్తి పార్టీ  అభిజిత్ పాండే!" అని చెప్పాడు నితీష్.

ఆ మాట విని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "అభిజిత్ పాండే గారా? ఆయనకి ఏమి అవసరం?"అని డౌట్ గా అడిగాడు శ్రీకర్.

"నాకెలా తెలుస్తుంది ఆయన చెప్పిన తర్వాత చేయకుండా నేను కాదు, మీరు కూడా ఉండలేరు, అందుకే ముందే చెప్పాను టచ్ కూడా చేయలేరని అడిగే ధైర్యం ఉంటే వెళ్లి ఆయననే అడగండి." అని చెప్పాడు నితీష్.

అక్కడినుంచి బయటికి వచ్చి కారుకి డ్రైవర్ వైపు చూసి "వసుంధర మేడం ఇంటికి వెళ్ళు!" అని చెప్పాడు శ్రీకర్.

"ఓకే సార్!" అని కార్డ్ స్టార్ట్ చేశాడు డ్రైవర్.

కార్ లో కూర్చుని "ఈ కేసులో అభిజిత్ పాండే పేరు చేరిస్తే వెంటనే కేసు పక్కన పెడతారు, అసలు అతనికి అభిర్ కి సంబంధం ఏమిటి?" అని ఆలోచిస్తూ ఉన్నాడు శ్రీకర్.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 30

2010 సంవత్సరం, న్యూస్ చానల్స్ లో "ఈరోజు నంద గ్రూప్ అఫ్ కంపెనీస్ కి కాబోయే చైర్మన్ గారైన గోకుల్ నంద గారు ఇండియాకి వస్తున్నారు, మరొకసారి భారీగా పెట్టుబడులు రావచ్చని పారిశ్రామిక వర్గాలవారు ఆశిస్తున్నారు.

ఎయిర్ పోర్ట్ లో గోకుల్ గారికి స్వాగతం పలకడానికి సెంట్రల్ మినిస్టర్, జనశక్తి పార్టీ అధ్యక్షుడు అయినా  అభిజిత్ పాండే గారు ఇప్పుడే చేరుకున్నారు.

మరొక ముఖ్య విషయం ఏమిటంటే గోకుల్ గారు, అభిజిత్ గారు చిన్ననాటి స్నేహితులు చాలాకాలం తర్వాత మళ్ళీ కలుసుకోబోతున్నారు." అని చెప్పాడు రిపోర్టర్.

ఎయిర్ పోర్ట్ లో వెయిట్ చేస్తూ తన పక్కన ఉన్న మనిషి వైపు చూసి "జాకీ! వాడు లండన్ నుంచి నా కోసం వస్తున్నాడు, ఎక్కడ చిన్న మిస్టేక్ కూడా జరగకూడదు మన ఆతిథ్యం చూసి ఆశ్చర్యపోవాలి." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"భయ్యా! నువ్వేమీ కంగారు పడకు గెస్ట్ హౌస్ లో అన్ని సెట్ అప్ చేశాను." అని చెప్పాడు జాకీ.

"ఓకే! సడన్గా వస్తున్నానని కాల్ చేశాడు ఇక్కడ అంత అర్జెంట్ పని ఏమిటో కూడా అర్థం కాలేదు." అని ఫ్లైట్ ల్యాండ్ అవ్వడం చూసి హడావుడిగా వెళ్ళాడు అభిజిత్.

ఫ్లైట్ లో నుంచి దిగుతూ ఎదురుగా ఉన్న అభిజిత్ ని చూసి సంతోషంగా వచ్చి కౌగిలించుకుని "వీడియో కాల్ లో కన్నా డైరెక్ట్ గానే స్మార్ట్ గా ఉన్నావు." అని కళ్ళు ఎగరేస్తూ చెప్పాడు గోకుల్.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "నీ కన్నా స్మార్ట్ గా ఉన్నానా?" అని బొకే ఇచ్చి "కాబోయే నంద గ్రూప్ చైర్మన్ గారికి వెల్కమ్!" అని చెప్పాడు అభిజిత్.

బోకే తీసుకుంటూ "అబ్బా.. ఆ గోల నుంచి రిలాక్స్ అవ్వడానికి ఇక్కడికి వచ్చాను, మళ్లీ ఆ విషయలు గుర్తు చేయకు." అని విసుగ్గా అన్నాడు గోకుల్.

"అయితే! అర్ణపాప ని కూడా తీసుకురావాల్సింది. కొన్ని రోజులు ఇక్కడ సరదాగా ఉండేది." అని కార్ దగ్గరికి తీసుకువెళ్ళాడు అభిజిత్.

కార్లు ఎక్కి రిలాక్స్ గా కూర్చుని వెళుతూ, "నా వైఫ్ చనిపోయి వన్ ఇయర్ అవుతుంది. అప్పట్నుంచి అర్ణ వాళ్ళ తాత దగ్గర ఉంటుంది.

ఈ బిజినెస్ వ్యవహారాలతో నేను బిజీ అయిపోయాను,  లైఫ్ రొటీన్ అయ్యిపోయింది. కొన్ని రోజులు రిలాక్స్ అవుదామని ఇండియాకి వచ్చాను అందుకే ఫస్ట్ కాల్ నికు చేశాను." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"నువ్వు ఇండియా వస్తే నాకే కాల్ చేయాలి." అని చెప్పి ఫ్రెంట్ సీట్లో ఉన్న జాకి వైపు చూపిస్తూ

"నా తమ్ముడు లాంటి వాడు, పేరు జాకీ! నేను పొలిటికల్ వ్యవహారాలు చూసుకుంటే, వాడు పైన వ్యవహారాలు చూసుకుంటాడు." అని పరిచయం చేశాడు అభిజిత్.

"నమస్తే భయ్యా!  మీరు ఇక్కడి నుంచి వెళ్లే లోపు ఎంజాయ్మెంట్ ఏంటో నేను చూపిస్తాను, మీరు కంప్లీట్ గా రిలాక్స్ మూడ్ లోకి వెళ్ళిపోతారు." అని చెప్పాడు జాకీ

"నాకు కూడా కావలసింది అదే!" అని చెప్పాడు గోకుల్.

అంతలో మీడియా వాళ్ళు కారుని చుట్టుముట్టడం చూసి 'వీళ్ళు వదిలేటట్లు లేరు.' అనుకుని "గోకుల్!  ఒక్కసారి  బిజినెస్ వ్యవహారాల గురించి రాలేదు ఫ్రెండ్స్ తో కొన్ని రోజులు గడపడానికి వచ్చాను అని ఒక చిన్న స్టేట్మెంట్ ఇవ్వు చాలు ఇంక నీ వెంట పడరు." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"షూర్!"  అని కారు దగ్గరికి వచ్చిన మీడియా వాళ్ల వైపు చూసి గ్లాస్ దింపి

"హాయ్! నాకోసం ఇంత సేపు వెయిట్ చేసినందుకు థాంక్యూ సో మచ్! నేను వెళ్లే ముందు కచ్చితంగా మీకు ఒక ఇంటర్వ్యూ ఇచ్చి వెళ్తాను అప్పటివరకు ప్లీజ్ డోంట్ డిస్ట్రబ్!" అని స్మైల్ ఇస్తూ గ్లాస్ పైకి ఎత్తాడు గోకుల్.

గెస్ట్ హౌస్ దగ్గరికి  కార్ లో తీసుకు వెళుతూ "నీకు ఎటువంటి ఎంజాయ్మెంట్ కావాలో చెప్పు వెంటనే అరేంజ్ చేస్తాను." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"నాకు ఎంజాయ్మెంట్ కాదు థ్రిల్లింగ్  కావాలి." అని చెప్పాడు గోకుల్.

ఆ మాట విని "ఏంటి? థ్రిల్లింగ్ ఆ..! ఫారన్ కంట్రీస్ లో దొరకని  థ్రిల్లింగ్ ఇండియాలో ఏముంటుంది?" అని అనుమానంగా అడిగాడు అభిజిత్.

"నాకు థ్రిల్లింగ్ ఇచ్చే విషయం ఏమిటో నీకు చెప్పడానికి ఒక మనిషి ఆల్రెడీ ఇండియా వచ్చాడు, కాసేపట్లో మన దగ్గరికి వస్తాడు." అని చెబుతూ గెస్ట్ హౌస్ రావడంతో కారు దిగాడు గోకుల్.

"ఏంటి భయ్యా! ఇండియాలో ఉన్న నిధి గురించి ఏమైనా తెలిసిందా ఏంటి?" అని నవ్వుతూ అడిగాడు జాకి.

ఆ మాట విని నవ్వి గెస్ట్ హౌస్ లోపలికి వెళుతూ, "డబ్బు నా దగ్గర ఎంత కావాలి అంటే అంత ఉంది దాని గురించి నేను వెతకాల్సిన అవసరం లేదు, ఈ లోకంలో దానికి మించింది ఒకటి ఉంటుంది దాని గురించి మీ అన్నకి బాగా తెలుసు!" అని చెప్పాడు గోకుల్.

ఆ మాట విని "అవును! డబ్బు కన్నా పవర్ఫుల్ అయింది పవర్! అది ఉంటే అన్ని మన కాలు కిందకి వస్తాయి, మన నోటి నుంచి వచ్చిన మాట వేదం అవుతుంది." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"అంటే భయ్యా! పవర్ కోసం నువ్వు కూడా ఇండియన్ పాలిటిక్స్ లోకి వస్తావా?" అని అనుమానంగా అడిగాడు జాకి.

"నాకు పాలిటిక్స్ మీద పెద్దగా ఇంట్రెస్ట్ లేదు అయినా అభిజిత్ ఉండగా నాకు అవసరం లేదు." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"మరి పాలిటిక్స్ కన్నా పవర్ ఫుల్ అయింది ఏముంది?" అని అయోమయంగా అడిగాడు జాకి.

"ప్రపంచంలో ఎక్కడ లేనటువంటి పవర్ఫుల్ అయిన ఆధ్యాత్మిక శక్తి ఇండియా గడ్డ మీద ఉంది. అది మన దగ్గర ఉంటే ఎటువంటి పనినైనా సాధించవచ్చు!" అని చెప్పాడు గోకుల్.

ఆ మాట విని డౌట్ గా చూస్తూ "ఆధ్యాత్మిక శక్తి  ఆ...! ఇక్కడ ఉన్న గుళ్ళలో ఉంటుంది. లేకపోతే తపస్సు చేసుకునే ఋషుల దగ్గర ఉంటుంది. దానిని మనం తీసుకోవడం ఎలా కుదురుతుంది. మనస్ఫూర్తిగా నమస్కారాలు చేస్తే పుణ్యం వస్తుంది." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"నాకు కావలసింది పుణ్యం కాదు, ఆధ్యాత్మిక శక్తి ఉన్న కొన్ని వస్తువులు ఈ గడ్డమీద ఇంకా ఉన్నాయి, వాటితో మనం ఎప్పటికీ రాజులాగా ఉండవచ్చు, మన పేరు చరిత్ర పుటల్లో ఉండిపోతుంది." అని చెప్పాడు గోకుల్.

ఆ మాట విని పక్కన ఉన్న జాకి వైపు ఆశ్చర్యంగా చూసి  "గోకుల్! అటువంటి వస్తువులు గురించి వినడమే కానీ ఇప్పటివరకు ఎక్కడ బయట పడలేదు." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"ఎస్! అటువంటి వస్తువుని వెతికి పట్టుకోవడంలోనే ఉంటుంది థ్రిల్!" అని చెప్పాడు గోకుల్.

అంతలో బయటినుంచి ఒక సెక్యూరిటీ గార్డ్ లోపలికి వచ్చి "సార్! ఎవరో సర్పరాజ్ అంట గోకుల్ గారి కోసం వచ్చారు లోపలికి పంపించమంటారా?" అని అడిగాడు.

"సర్పరాజ్ ఆ..?" అని అడిగి గోకుల్ వైపు చూసి "ఎవరతను?" అని డౌట్ గా అడిగాడు అభిజిత్.

"ఎస్! అతను నా మనిషే లోపలికి పంపించండి." అని చెప్పి అభిజిత్ వైపు చూసి

"నేను చెప్పాను కదా నాకన్నా ముందు ఒక మనిషి ఇండియా వచ్చాడు అని, అది అతనే, సర్పరాజ్ మహంతి వరల్డ్ టాప్ ఆర్కియాలజిస్ట్!" అని చెప్పాడు గోకుల్.

లోపలికి వచ్చి గోకుల్ వైపు చూసి "గుడ్ మార్నింగ్ సార్!" అని చెప్పి కొన్ని బుక్స్ టేబుల్ మీద పెట్టాడు సర్పరాజ్.

"ఆర్కియాలజిస్ట్ అంటే చరిత్ర గురించి తెలుసుకోవడానికి తవ్వుతూ ఉంటారు, మీ దగ్గర మా గోకుల్ కి థ్రిల్లింగ్ ఇచ్చే అంత విషయం ఏముంది?" అని అడిగాడు అభిజిత్.

"నీకు అతని గురించి సరిగ్గ తెలియదు, ఆయన ప్రపంచంలో ఉన్న అన్ని మైథాలజీల మీద రీసెర్చ్ చేశారు." అని చెప్పి సర్పరాజ్ వైపు చూసి

"మీరు నాకు చెప్పిన విషయాల గురించి నా ఫ్రెండ్ కూడా ఒకసారి చెప్పండి." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"ఓకే సార్!" అని జాకీ వైపు చూసి "డోర్ క్లోజ్ చేయండి." అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"సరే!" అని బయటికి వెళ్లి సెక్యూరిటీ వైపు చూసి "కాసేపు ఎవరు డిస్టర్బ్ చేయకండి ఇంపార్టెంట్ మీటింగ్లో ఉన్నము." అని చెప్పి డోర్ క్లోజ్ చేసి లోపలికి వచ్చాడు జాకీ.

"నేను ప్రపంచంలో ఉన్న అన్ని మైథాలజీల మీద రీసెర్చ్ చేశాను, ఇంకా ఈ భూమి మీద మిగిలి ఉన్న మైథాలజీ ఏదైనా ఉంది అంటే అది హిందూ మైథాలజీ ప్రపంచంలో ఎక్కడ ఆర్కియాలజిస్టులు త్రవ్వకాలు జరిపిన,

హిందూ మైథాలజీ నమూనాలు బయటకు వస్తూనే ఉంటాయి, అది ఇంకా మిగిలి ఉండడానికి కారణం, కారణం ఈ భూమి మీద ఇంకా ఆధ్యాత్మికమైన కొన్ని శక్తివంతమైన వస్తువులు.

ఈ భూమి మీద రహస్య ప్రదేశాలలో కొంతమంది రక్షణలో అలాంటి వస్తువులు ఇంకా ఉన్నాయి, వాటి కోసం నేను చాలా రీసెర్చ్ చేశాను చాలా ప్రదేశాలు తిరిగాను." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"మీరు చెప్పింది వింటుంటే చాలా ఇంట్రెస్టింగ్ గా ఉంది. మీ రీసెర్చ్ లో దేని గురించైనా తెలిసిందా? అటువంటి వస్తువు ఎక్కడ ఉందో చెప్పండి దాన్ని ఎలా సాధించాలో నాకు బాగా తెలుసు!" అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"థాంక్యూ!" అని చెప్పి "మీరు ఎప్పుడైనా జారువా తెగ గురించి విన్నారా?" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

ఆ మాటకి కాసేపు ఆలోచించి "ఆ తెగ గురించి విన్నాను వాళ్లు అండమాన్ లో ఉన్న ఒక ఒక దీవిలో ఉంటారు  లోపలికి వెళ్లడానికి ట్రై చేసిన ఒక ఫార్నర్ ని కూడా ఈ మధ్య చంపేశారు." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"ఎస్! ఆ జారువా తెగ ఇప్పటిది కాదు, వాళ్ల గురించి వేదాలలో కూడా ఉంది. ఆ తెగ కాలక్రమమైన ముక్కలుగా చీలిపోయి కొంతమంది మనుషులకు దూరంగా బతుకుతున్నారు.

కొంతమంది ఈ జీవన విధానానికి అలవాటు పడి మనతో కలిసి బతుకుతున్నరు కానీ వాళ్ళు చాలా భిన్నమైనవారు." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"భిన్నమైన వాళ్ళు అంటే వాళ్ళ దగ్గర మాయలు మంత్రాలు ఏమైనా ఉంటాయా?  వాళ్ల దగ్గర మీరు చెప్పిన వింత వస్తువులు ఏమైనా ఉన్నాయా?" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు జాకి.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 31

ఇండియా వచ్చిన గోకుల్ ని రిసీవ్ చేసుకుని గెస్ట్ హౌస్ కి తీసుకువెళ్లాడు అభిజిత్.

అక్కడకు వచ్చిన గోకుల్ మనిషి సర్పరాజ్ కొన్ని ఆధ్యాత్మిక వస్తువులు గురించి చెబుతూ జారువా తెగ గురించి చెప్పాడు.

**************************

"ఆ తెగ వాళ్ళ దగ్గర అటువంటి ఆధ్యాత్మికమైన వస్తువులు ఏమైనా ఉన్నాయా?" అని అడిగిన జాకీ వైపు చూసి

"ఎస్! నాకు దొరికిన ఆధారాలను బట్టి కొన్ని పవర్ఫుల్ వస్తువులు ఆ జారువా తెగ వాళ్ళ దగ్గర ఉన్నాయి." అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"అవునా? ఆ తెగకు సంబంధించిన వాళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నారో తెలిస్తే చెప్పండి వెంటనే ఇక్కడికి తీసుకువచ్చే ఏర్పాటు చేస్తాను." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"ఆ తెగవారి గురించి నా దగ్గర కొన్ని ఆధారాలు ఉన్నాయి, వాటి వివరాలు మీకు చెబుతాను తరువాత వాటి ద్వారా వాళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నారో మనం కనిపెడదాము." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"అంటే! వాళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నారు మీకు కూడా తెలియదా?" అని అడిగాడు జాకి.

"నో! కానీ వాళ్ల దగ్గర కొన్ని ఆధ్యాత్మికమైన శక్తులు కలిగిన వస్తువులు ఉన్నాయని ఖచ్చితంగా తెలుసు! ఆ జారువా తెగవారు అమ్మవారి శక్తితో ఉద్భవించారు అని చెబుతూ ఉంటారు.

వాళ్ల గురించి తెలుసుకోవాలి అంటే, చత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ గురించి రీసెర్చ్ చేసి పూర్తి వివరాలు తెలిసిన ఒక ఆర్కియాలజిస్ట్ తో మనం మాట్లాడాలి అటువంటి వాళ్ల గురించి మీకేమైనా తెలుసా?" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

"శివాజీ మహారాజ్ గురించి రీసెర్చ్ చేసిన వారు అంటే, శివమణి అని ఒక వ్యక్తి తెలుసు! కానీ ఆయన మనకు హెల్ప్ చేస్తారో లేదో కన్ఫర్మ్ గా చెప్పలేను." అన్నాడు జాకీ.

"శివమణి పేరు నేను కూడా విన్నాను ఆయన మనకి హెల్ప్ చేస్తే కచ్చితంగా ఆ తెగవారు ఎక్కడ ఉన్నారో తెలుసుకోవచ్చు!" అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"నేను సెంట్రల్ మినిస్టర్ నాకు కూడా వాడు హెల్ప్ చేయకపోతే, ఇంక వాడికి లైఫ్ ఏ ఉండదు, నా ఫ్రెండ్ కోసం నా పవర్ మొత్తం ఉపయోగిస్తాను." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"గుడ్! వెంటనే ఆయనతో మాట్లాడే ఏర్పాట్లు చేయండి. ఆ చరిత్రలోనే ఈ తెగ వారికి గురించి ఆధారాలు లభిస్తాయి." అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"ఓకే!" అని జాకి కి వైపు చూసి "మనం ఈ రోజే శివమణితో మాట్లాడాలి, అతను ఎక్కడ ఉన్నాడో తెలుసుకో!" అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"సరే భయ్యా!" అని ఫోన్ తీసుకుని బయటికి వెళ్లాడు జాకీ.

సర్పరాజ్ వైపు చూస్తూ "ఆ తెగ వాళ్ళ దగ్గర ఏ వస్తువు ఉందని మీకు అనుకుంటున్నారు?" అని అడిగాడు అభిజిత్.

"నాకు తెలిసి ఆ తెగ వారి దగ్గర చాలా శక్తివంతమైన ఆధ్యాత్మిక వస్తువులు భద్రపరిచారు అని తెలుసు! వాటిని చూస్తేనే కాని మనం ఏ విషయం చెప్పలేము, ఉదాహరణకి ఒక జీవికి ప్రాణం పోసే శక్తి కూడా వాళ్ళ దగ్గర ఉంది అంటారు." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"ఏంటి? ప్రాణం పోసే శక్తి ఉందా?" అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అడిగాడు అభిజిత్.

"అంతేకాదు అమ్మవారు శివాజీ మహారాజ్ కి ప్రసాదించిన శక్తివంతమైన ఖడ్గం చంద్రహాస్ కూడా వాళ్ళ దగ్గరే ఉంది." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"ఏంటి? చంద్రహాస్ కూడా వాళ్ళ దగ్గరే ఉందా? అలా అయితే వాళ్ళని కనిపెట్టి తీరాల్సిందే!" అన్నాడు అభిజిత్.

**************

లంచ్ చేస్తున్న అభిజిత్ వాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి "భయ్యా! శివమణి గురించి తెలుసుకున్నాను, నువ్వు ఓకే అంటే ఫోన్ చేసి మన గెస్ట్ హౌస్ కి రమ్మని చెప్తాను, రాకపోతే నా స్టైల్ లో వెళ్లి తీసుకువస్తాను." అని చెప్పాడు జాకీ.

"నో నో! అలా చేయకూడదు మనం బలవంతం చేస్తే చరిత్ర గురించి తెలిసిన నిజాలు కొన్ని చెప్పకుండా దాస్తాడు, మనమే ఆయన దగ్గరికి వెళదాము.

అప్పుడు గౌరవం ఇచ్చినట్లు ఉంటుంది. ఒక సెంట్రల్ మినిస్టర్ ఆయన దగ్గరికి వచ్చాడు అన్న దానిమీద మనకి నిజాలు దాయకుండా చెబుతాడు." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"కరెక్ట్! మనం అతనితో ఒక మంచి పని కోసం మాత్రమే ఇదంతా అన్నట్లు నమ్మించాలి." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"నువ్వు దాని గురించి అంత టెన్షన్ పడకు, ఇక్కడ ఉంది ఒక పొలిటికల్ లీడర్! అందితే జుట్టు, లేకపోతే కాళ్లు ఇవన్నీ మాకు మామూలే!" అని నవ్వుతూ చెప్పి

జాకి వైపు చూసి "మనం కలవడానికి వస్తున్నామని శివమనికి చెప్పు, వాడి ఇంటికి వెళ్ళడానికి అన్ని ఏర్పాట్లు చెయ్!" అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"సరే భయ్యా!" అని చెప్పి అక్కడి నుంచి బయటికి వెళ్ళాడు జాకీ.

లంచ్ కంప్లీట్ అయిన తర్వాత జాకీ తో కలిసి శివమణి ఇంటికి బయలుదేరారు ముగ్గురు.

**********

ఇంటి ముందు మూడు కార్లు ఆగడం చూసి బయటికి వచ్చి అభిజిత్ ని చూసి దగ్గరకు వెళ్లి "నమస్తే సార్! మీరు వస్తున్నారని ఫోన్ చేశారు, చెబితే నేనే మీ దగ్గరికి వచ్చేవాడిని కదా, మీకెందుకు అంత శ్రమ!" అని వినయంగా అడిగాడు శివమణి.

భుజం మీద చెయ్యి వేసి "కొంతమంది గొప్ప వ్యక్తులను కలుసుకోవడానికి స్వయంగా రావడమే కరెక్ట్!" అని చెప్పి పక్కనే ఉన్న గోకుల్ సర్పరాజ్ లని పరిచయం చేస్తూ

"తను నా ఫ్రెండ్ గోకుల్, నంద గ్రూప్ చైర్మన్! ఆయన పేరు సర్పరాజ్ మహంతి ఆర్కియాలజిస్ట్! ఇద్దరి గురించి మీరు వినే ఉంటారు." అన్నాడు అభిజిత్.

"ఎస్ సార్! నిన్న న్యూస్ చానల్స్ మొత్తం గోకుల్ గారి పేరు చెబుతూనే ఉన్నారు కదా తెలియకుండా ఎలా ఉంటుంది. అలాగే సర్పరాజ్ గారి గురించి తెలియని ఆర్కియాలజిస్టు ఉండడు, మీతో పాటు వారిని కూడా తీసి రావడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది." అని చెప్పాడు శివమణి.

హాల్లోకి వెళ్లి సోఫాలో కూర్చుంటూ కాలేజ్ డ్రెస్సులో "డాడీ!" అనుకుంటూ లోపలకి వస్తున్న పాపని చూసి "మీ అమ్మాయా? చక్కగా ఉంది పేరేమిటి?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"అవును సార్! తన పేరు మిత్ర! నా భార్య ఝాన్సీ! ఇక్కడ గవర్నమెంట్ కాలేజ్లో టీచర్ గా చేస్తుంది." అని పరిచయం చేసాడు శివమణి.

"మా అమ్మాయికి కూడా ఇంతే వయసు ఉంటుంది. ఈసారి ఇండియా వచ్చినప్పుడు తీసుకువస్తాను మీ అమ్మాయికి మంచి ఫ్రెండ్ అవుతుంది." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"థాంక్యూ సార్!" అని సంతోషంగా చెప్పాడు శివమణి.

"మిస్టర్ శివమణి! మీతో ఒక చిన్న పని ఉండి వచ్చాము, మీరు తప్పకుండా హెల్ప్ చేస్తారని అనుకుంటున్నాను." అన్నాడు అభిజిత్.

"అయ్యో సార్! మీరు అంతగా అడగాలా నేను ఏం చేయాలో చెప్పండి మీ అంతటి వారికి నేను చేయగలిగింది ఏదైనా ఉంటే తప్పకుండా చేస్తాను." అని చెప్పాడు శివమణి.

"ఏమీ లేదు! నా ఫ్రెండ్ ఒక మంచి హిస్టారికల్ మూవీ తీయాలి అనుకుంటున్నాడు, అప్పుడు నేను చత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ చరిత్ర తీయమనిచెప్పాను, దానికి ఓకే అన్నారు.

కానీ ఆయన చరిత్ర తప్పుగా తీస్తే ఏం జరుగుతుందో మనందరికీ తెలుసు అందుకే పూర్తి వివరాలు తెలిసినా మీ హెల్ప్ కోసం వచ్చాము." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"ఈ విషయంలో మీకు తప్పకుండా నేను హెల్ప్ చేస్తాను సార్! శివాజీ మహారాజ్ చరిత్రలో చాలామందికి తెలియని కోణాలు కూడా నాకు తెలుసు, నేను వారి గురించి వారి సైన్యం గురించి చాలా రీసెర్చ్ చేశాను." అని చెప్పాడు శివమణి.

"మీరు వెంటనే ఒప్పుకున్నందుకు చాలా థాంక్స్!" అని సర్పరాజ్ వైపు చూసి

"మీకు కావాల్సిన విషయం ఏమిటో ఆయనకి వివరంగా చెప్పండి మనకి పూర్తిగా సహకారం అందిస్తారు." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"ఓకే సార్!" అని శివమణి వైపు చూసి,

"శివాజీ మహారాజ్ చరిత్ర గురించి నాకు కూడా తెలుసు కానీ ఆయన సైన్యంలో ఎవరికి తెలియని ఒక తెగ కి చెందిన దళం ఉండేది దాని గురించి వివరాలు కావాలి." అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

"సరే సర్!  మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే నా రూమ్ లోకి వెళ్లి మాట్లాడుకుందామా?" అని అడిగాడు శివమణి.

"తప్పకుండా!" అని సోఫాలో నుంచి లేచి గోకుల్ తో కలిసి శివమణి వెనకాలే వెళ్ళుతు అభిజిత్ వైపు చూసి

"మనకు కావలసిన విషయం శివమణి దగ్గర తెలుస్తుంది అనుకుంటున్నాను జాగ్రత్తగా డీల్ చేయండి." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

రూమ్లో కూర్చోవడానికి కుర్చీలు చూపించి లోపలి నుంచి కొన్ని బుక్స్ బయటకు తీసి

"నేను చాలా సంవత్సరాలుగా శివాజీ మహారాజ్ దగ్గర ఉన్న వీరుల గురించి రీసెర్చ్ చేస్తూ ఉన్నాను, కొంతమందికి వారసులు ఉన్నారు, కొంతమంది ఏమైపోయారో కూడా తెలియదు.

మీరు అడిగినట్లు బయట ప్రపంచానికి తెలియని ఒక తెగ శివాజీ మహారాజ్  గారికి కి సహాయం చేసింది అనే విషయం నిజమే, కానీ ఎక్కడ కూడా ఇప్పుటీ వరకు వాళ్ళ ప్రస్తావన రాలేదు.

కానీ నాకు దొరికిన కొన్ని ఆధారాలలో, అభిర్ సేన గురించి తెలుసుకున్నాను, వారు చాలా శక్తివంతులని, అమ్మవారి అనుగ్రహం తో శివాజీ మహారాజ్ కి ఆ దళం దగ్గర అయిందని తెలిసింది.

ఆ సేన కోసం నేను చాలా రీసెర్చ్ చేశాను వారు జారువా తెగకు చెందిన వారిని నా రీసెర్చ్ లో తెలిసింది. వాళ్లని కలిసి ఇంకా వివరాలు సేకరించడం కోసం ఆ తెగవారు నివసించారు అని చెప్పే బామ్రఘడ్ అడవుల్లో చాలా సంవత్సరాలు వెతికాను."  అని చెప్పాడు శివమణి.

"అక్కడ జారువ తెగకు చెందిన వాళ్ళని మీరు కలిసారా?" అని ఆతృతగా అడిగాడు సర్పరాజ్.

"నాకు ఆ తెగకు చెందిన వాళ్ళు ఎవరు కనపడలేదు కానీ, వాళ్ల గురించి కొన్ని ముఖ్యమైన విషయాలు తెలిసాయి వాళ్ళు ఎక్కడ జీవిస్తున్నారో కొన్ని ఆధారాలు తెలుసుకున్నాను." అని చెప్పాడు శివమణి.

"అవునా? మీరు తెలుసుకున్న విషయాల గురించి వివరంగా చెప్పండి." అని ఆసక్తిగా అడిగాడు గోకుల్.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 32

జారువా తెగ గురించి రీసెర్చ్ చేసి కొన్ని ఆసక్తికర విషయాలు తెలుసుకున్నాను అని శివమణి చెప్పడంతో వారి గురించి చెప్పమని ఆత్రుతగా అడిగాడు గోకుల్.

*****************

"నేను ఈ తెగ వారి గురించి తెలుసుకోవడానికి బామ్రఘడ్ ఆడవిల్లోకి వెళ్లాను, అక్కడ శ్యామ్ అనే ఆదివాసి గైడ్ పరిచయమయ్యాడు, అతన్ని ఈ జారువ తెగ గురించి వివరాలు అడిగాను.

అతను నన్ను ఒక పెద్ద కొండ ప్రాంతానికి తీసుకువెళ్లి అక్కడ ఉన్న కొన్ని గుహలను చూపించి, ఆ ప్రదేశంలోనే ఆ తెగవారు నివసించే వారని లోపలికి వెళ్లినవారు వెనక్కి తిరిగి రాలేదు. అందుకే అప్పటినుంచి ఎవరు వెళ్లడానికి ప్రయత్నించడం లేదు అన్నాడు." అని చెప్పాడు శివమణి.

తను చెప్పింది విని "అంటే! ఆ గుహల లోపల ఇంకా ఆ తెగవారు నివసిస్తున్నారా? వాళ్లే లోపలికి వెళ్ళిన వాళ్ళని చంపేస్తున్నారా ఏంటి?" అని అనుమానంగా అడిగాడు అభిజిత్.

"కాదు! ఆ గుహల లోపాలా ఆ తెగవారి పూర్వీకులు ఆత్మలుగా తిరుగుతూ ఆ ప్రదేశానికి రక్షణగా ఉన్నారని ఆ చుట్టుపక్కల వారు నమ్ముతారు." అని చెప్పాడు శివమణి.

"ఆ గుహలకు రక్షణగా పూర్వీకుల ఆత్మలు ఉన్నాయి అంటే లోపల కచ్చితంగా ఏదో ఉండే ఉంటుంది." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"నాకు కచ్చితంగా అదే అనుమానం వచ్చింది. కానీ లోపల ఆత్మలు ఉన్నాయన్న విషయం నేను నమ్మలేదు, ఆక్సిన్ సిలిండర్ అరేంజ్ చేసుకుని నా నడుముకి తాడు కట్టుకొని శ్యామ్ చేతికి ఇచ్చి, నేను బలంగా లాగితే వెంటనే నన్ను బయటకి తీసుకురమ్మని చెప్పి లోపలికి బయలుదేరాను." అని చెప్పాడు శివమణి.

తను చెప్పేది ఇంట్రెస్ట్ గా వింటూ "గుహల లోపల ఆ తెగ వాళ్ళు నివసించారు కాబట్టి ఖచ్చితంగా అక్కడ ఆక్సిజన్ ప్రాబ్లం ఉండదు, ఎవరైనా మనుషులు కానీ జంతువులు గాని ఉండి ఉండాలి, అందుకే వెళ్లిన వారు తిరిగి రావడం లేదు అక్కడ మీకు ఏం కనిపించింది?" అని ఆసక్తిగా అడిగాడు సర్పరాజ్.

"నేను వెళ్ళిన గుహలోపల ఎవరు కనిపించలేదు, కానీ కాస్త దూరం వెళ్లిన తర్వాత నా ఒళ్ళు మంటలు రావడంతో వెంటనే వెనక్కి వచ్చేసాను." అని చెప్పాడు శివమణి.

"అవునా? అసలు మీకు ఒళ్లంతా మంటలు ఎందుకు వచ్చాయి? లోపల ఏదైనా కెమికల్ ఎవబైడ్ అవుతుందా?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"కాదు సార్! లోపల గుహల గోడల మీద కొన్ని రంగురాళ్లు అమర్చి ఉన్నాయి వాటి మీద వెలుతురు పడగానే విషషవాయువులు బయటికి వస్తున్నాయి, అందువల్లే లోపలికి వెళ్ళిన వారెవరు బయటికి రాలేకపోతున్నారు. ఆ విషయం తెలుసుకోవడానికి నాకు నెల రోజులు పట్టింది." అని చెప్పాడు శివమణి.

"వండర్ఫుల్! అంటే ఆ తెగ వాళ్ళు చాలా తెలివైన వారు మాత్రమే కాదు వాళ్ళ దగ్గర చాలా రకాల విద్యలు కూడా ఉన్నాయి, మరి ఆ గృహ లోపలికి ఎలా వెళ్లారు? అక్కడ ఏం కనిపించింది?" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు సర్పరాజ్.

"ఆ విషయం తెలుసుకుని లైట్స్ ఏమి వాడకుండా నైట్ మోడ్ స్పెట్స్ తో లోపలికి వెళ్లాను, అక్కడ రహస్యంగా దాచిన కొన్ని వస్తువులు దొరికిన తర్వాత అర్థమైంది.

ఆ తెగ వారికి గురించి నమూనాలు కానీ వివరాలు కానీ ఎవరికి తెలియకుండా ఉండడం కోసం, గుహలను ఆ విధంగా ఏర్పాటు చేసి అక్కడ నుంచి వేరే ప్రదేశానికి వెళ్ళిపోయారు." అని చెప్పాడు శివమణి.

"ఇంట్రెస్టింగ్! మీకు ఆ గుహలోపల దొరికిన వస్తువులు ఏమిటి? దాని ద్వారా వాళ్ల గురించి ఏం తెలుసుకున్నారు?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"నాకు అక్కడ కొన్ని జంతువుల చర్మాలు దొరికాయి, వాటి మీద ఆ తెగ వారి గురించి వివరాలు రాసి ఉన్నాయి, కానీ ఆ భాష ఏమిటో నాకు అర్థం కాలేదు, ట్రాన్స్లేట్ చేయడానికి నాకు సంవత్సరం పట్టింది." అని చెప్పి బీరువాలో నుంచి అక్కడ దొరికిన వాటిని టేబుల్ మీద పెట్టాడు శివమణి.

జంతు చర్మాల మీద రాసి ఉన్న అక్షరాలని చూస్తూ "ఈ లాంగ్వేజ్ ఇప్పటిది కాదు చాలా ప్రాచీనమైనది. అంటే ఈ తెగవారు కూడా బీసీ కాలం నాటివారు." అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"ఎస్ సార్ కరెక్ట్!" అని చెప్పాడు శివమణి.

"మీరు ట్రాన్స్లేట్ చేశాను అని చెప్పారు కదా, దానిమీద ఏమి రాసి ఉంది?" అని అడిగాడు అభిజిత్.

"జారువ తెగవారు అమ్మవారి శక్తి నుంచి ఉద్భవించినట్లు వారు భావించేవారు, వాళ్లలో ఎవరు  బాహ్య ప్రపంచంలోకి వచ్చేవారు కాదు మనుషులు ప్రవేశించలేని దీవులలో అడవులలో నివసించేవారు.

ఆ తెగలో కూడా చాలా శాఖలు ఉన్నాయి, వారిలో బాగా తెలివైన వారు అన్ని కళలో నైపుణ్యం ఉన్నవారు అభిర్ అనే శాఖకు సంబంధించిన వారు, అమ్మవారి ఆజ్ఞ రావడంతో వారి స్వస్థలం వదిలి 1500 సంవత్సరంలో  బామ్రఘడ్ అడవులలో నివాసం ఏర్పరచుకున్నారు." అని చెప్పాడు శివమణి.

ఆ మాట విని కుర్చీ లోనుంచి లేచి సంతోషంగా చూస్తూ "ఎగ్జాట్లీ కరెక్ట్! నా రీసెర్చ్ లో కూడా శివాజీ మహారాజ్ గారికి రహస్యంగా సహాయం చేసిన దళం పేరు అభిర్ సేన అని తెలిసింది." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"థాంక్యూ సార్!" అని జంతు చర్మం మీద ఉన్న ఒక ముద్రను చూపించి "అభిర్ శాఖలో ఈ ముద్ర చేతి మీద పచ్చబొట్టుగా ఉండి జన్మించిన వారిని అమ్మవారు నాయకుడుగా నియమించింది అని వాళ్ళ ఉద్దేశం.

అంతేకాదు ఆ పచ్చబొట్టుతో పుట్టిన వాళ్ళ నాయకుడికి తల్లిదండ్రులు ఏ పేరు పెట్టిన అతనికి 14 సంవత్సరాలు నిండిన తర్వాత అభిర్ అని పిలుస్తారు, అప్పటినుంచి అమ్మవారి అనుగ్రహంతో అతనికి కొన్ని శక్తులు కూడా వస్తాయి.

ఆ వ్యక్తి నాలుగు వేదాలు స్పష్టంగా చదవగలడు, ఏ జీవికైనా ప్రాణదానం చేసే శక్తి వస్తుంది. అడవిలో నివసించే ఏ జంతువు అయినా సరే అతని మాట వింటుంది. ధర్మ పరిరక్షణ కోసం ఏం చేయడానికైనా వెనుకాడడు." అని చెప్పాడు శివమణి.

"గ్రేట్! మరి అభిర్ సేన శివాజీ మహారాజ్ కి ఎలా కలిశారు?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"శివాజీ మహారాజ్ 17 ఏళ్ళ వయసులో మొట్టమొదటి యుద్ధం చేసి బిజాపూర్ సామ్రాజ్యానికి చెందిన తోర్నా కోటను సొంతం చేసుకున్నాడు. మరో మూడేళ్ళలో కొండన, రాజ్‌ఘడ్ కోటలను సొంతం చేసుకొని పూణే ప్రాంతాన్నంతా తన స్వాధీనంలోకి తెచ్చుకున్నాడు.
అప్పుడు ఆదిల్షా యుద్ధ భయంకరుడుగా పేరు పొందిన అఫ్జల్ ఖాన్‌ను శివాజీ పైకి యుద్ధానికి పంపించాడు.

శివాజీ మహారాజ్ కొలహపూర్ లో ఉన్న భవాని మాత భక్తుడు ఆయన ప్రతి యుద్ధానికి ముందు అమ్మవారి దర్శనం చేసుకునేవారు, అఫ్జల్ ఖాన్‌ మీద యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యే ముందు భవాని మాత ప్రత్యక్షమై ధర్మపరి రక్షణ చేయమని చంద్రహాస్ అనే ఖడ్గాన్ని ప్రసాదించి,అభిర్ సేన కూడా నీకు తోడుగా ఉంటుంది అని ఆశీర్వదించారు.

అభీర్ సేన నాయకుడికి అమ్మవారి ఆదేశం రావడంతో శివాజీ మహారాజ్ ని కలిసి తోడుగా ఉంటాము అని ప్రమాణం చేసి అప్పటినుంచి గూడచారులుగా వ్యవహరించడం మొదలుపెట్టారు.

చుట్టుపక్కల శివాజీ మహారాజ్ కి శత్రువులుగా భావించిన వారి రాజ్యాలలో అభిర్ సేనకు సంబంధించిన వారు వెళ్లి విషయాలు తెలుసుకుని పక్షుల ద్వారా జంతువుల ద్వారా వాళ్ళ నాయకుడికి సమాచారాన్ని అందించేవారు.

ఆ విషయాన్ని వెంటనే శివాజీ మహారాజ్  గారికి అందించి సహాయం చేస్తూ ఉండేవారు, కానీ అభిర్ సేన ఎప్పుడూ ప్రత్యక్ష యుద్ధంలో పాల్గొనలేదు." అని చెప్పాడు శివమణి.

"అంటే! అభిర్ సేన కి యుద్ధం రాదా? వాళ్లు గూడచార్యులుగా మాత్రమే ఉండేవారా?" అని అడిగాడు అభిజిత్

"కాదు సార్! మీరు వాళ్ళని చాలా తక్కువ అంచనా వేస్తున్నారు, శివాజీ మహారాజ్ ఎదుగుదలను సహించలేని బిజాపూర్ సుల్తాన్ అరబ్, పర్షియా, ఆఫ్ఘన్ నుండి మెరికల్లాంటి 10,000 మంది కిరాయి సైనికులను దొంగ చాటుగా వెళ్లి అంతం చేయాలని ఆదేశించాడు.

అప్పుడు కొల్హాపూర్ దగ్గర శివాజీ మహారాజ్ తో పాటు మూడు వేల మంది సైన్యం మాత్రమే ఉన్నారు అనే విషయం తెలుసుకున్న అభిర్ సేన నాయకుడు తన వాళ్ళతో కలిసి శివాజీ మహారాజ్ దగ్గరికి చేరుకున్నాడు.

అప్పుడు 'హర హర మహాదేవ ' అంటూ శివాజీ మహారాజ్ యుద్ధరంగంలో విజృభించి శతృవులను ఊచకోత కోశాడు. ఈ విజయంతో కేవలం సుల్తానులే కాక మొఘల్ చక్రవర్తి అయిన ఔరంగజేబుకు సైతం భయం పుట్టింది.

తన గూడాచారుల సహాయంతో శివాజీ మహారాజ్ సైన్యంలో అభిర్ సేన అనే ఒక తెగవారు ఉన్నారు అని తెలుసుకుని వాళ్ళని బంధించడానికి ప్రత్యేకమైన సైన్యాన్ని బామ్రఘడ్ అడవులకి పంపించాడు ఔరంగజేబు.

కానీ అక్కడకు వెళ్లిన ఒక్క సైనికుడు కూడా వెనుతిరిగి వెళ్లలేదు, వారి శవాలు కూడా దొరకలేదు మళ్లీ ఆ ప్రాంతానికి సైన్యాన్ని పంపడానికి కూడా ఔరంగజేబు భయపడ్డాడు." అని చెప్పాడు శివమణి.

తను చెప్పింది మొత్తం ఆసక్తిగా వింటూ "మరి అంతటి వీరుల గురించి ఎవరికీ తెలియకపోవడం ఏమిటి? వారు బామ్రఘడ్ ప్రాంతాన్ని ఎందుకు వదిలి వెళ్ళిపోయారు?" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

"అభిర్ సేన భవాని మాత దయతో తనకు పరిచయమయ్యారు, వారి గురించి బాహ్య ప్రపంచానికి తెలిస్తే వారికి ఉన్న శక్తులను ఉపయోగించుకోవడానికి శత్రువులు ప్రయత్నిస్తారు అని శివాజీ మహారాజ్ వారి గురించి ఎక్కడ కూడా ప్రస్తావన తీసుకువచ్చేవారు కాదు.

అంతేకాదు అభిర్ సేన ధర్మ పరిరక్షణకు సహాయం చేయడం మాత్రమే కాకుండా, కొన్ని దైవీకమైన వస్తువులకు రక్షణగా ఉండేవారు వారి గురించి బయటకు తెలిస్తే ప్రమాదం అని కూడా అనుకుని ఉండవచ్చు!" అని చెప్పాడు శివమణి.

"అవునా? వారి దగ్గర ఆ దైవీకమైన వస్తువులు ఏమున్నాయో దాంట్లో వ్రాసి ఉందా?" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

"నాకు దొరికిన జంతు చర్మాల మీద కొన్ని రాసి ఉన్నాయి కానీ వాటి గురించి తెలుసుకోవడం నావల్ల కాలేదు, కానీ శివాజీ మహారాజ్ మరణానికి ముందు ఏకాంత ప్రదేశంలో అభిర్ సేన నాయకుడికి కలిసి చంద్రహాస్ ఖడ్గంన్ని అందించారని దానిని తీసుకుని తన వాళ్లతో కలిసి ఆ ప్రాంతం వదిలి వెళ్ళిపోయాడని ఉంది." అని చెప్పాడు శివమణి.

"అవునా? అభిర్ సేన ఆ ఖడ్గాని తీసుకుని అక్కడి నుంచి ఎక్కడికి వెళ్లారో తెలిసిందా?" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు గోకుల్.

"నాకు తెలిసి అక్కడ దొరికిన ఆధారాలు ప్రకారం రాజస్థాన్లో ఉన్న గొర్వర్ ప్రాంతానికి వెళ్లారు అనుకుంటున్నాను." అని చెప్పాడు శివమణి.

ఆ మాట విని "మనం రేపు ఉదయమే రాజస్థాన్ బయల్దేరి వెళ్లి గొర్వర్ ప్రాంతంలో అభిర్ సేన ఆచూకీ ఏమైనా దొరుకుతుందేమో చూద్దామా?" అని అని అడిగాడు సర్ఫరాజ్.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 33

శివమణి చెప్పిన వివరాలు విని "మనం రాజస్థాన్ లో ఉన్న గొర్వర్ వెళ్లి ఆ తెగ వారి ఆచూకీ తెలుస్తుందేమో చూద్దాము." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

********************

రూమ్లో తమ ఎదురుగా ఉన్న ముగ్గురు వైపు చూస్తూ బుక్స్, గుహలో దొరికిన జంతు చర్మాలు తీసి లోపల పెడుతూ చిన్నగా నవ్వి
"సార్! మీకు సినిమా తీయడానికి వాళ్ల చరిత్ర కావాలి అంతేగాని వాళ్లతో పనేముంది?" అని అడిగాడు శివమణి.

ఆ మాట విని ఫేస్ ఫీలింగ్ మార్చి "మీరు చెప్పింది కరెక్టే! మనం వాళ్ళని కలిస్తే ఇంకా లోతైన విషయాలు తెలుసుకోవచ్చు కదా!" అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"మీరు సినిమా తీయడం కోసం నా దగ్గరకు రాలేదని అర్థమైంది. అభిర్ సేనని ఎందుకు కలుసుకోవాలి అనుకుంటున్నారో నాకు క్లారిటీ ఇస్తే, మరి కొన్ని విషయాలలో నేను మీకు క్లారిటీ ఇస్తాను." అని వ్యంగంగా చూస్తూ చెప్పాడు శివమణి.

"గుడ్! మీరు మా ఫీలింగ్స్ తెలుసుకున్నారని అర్థమైంది. ఆ అభిర్ సేనాని వెతకడానికి మాకు హెల్ప్ చేయండి మీకు ఎంత డబ్బు కావాలో చెప్పండి." అని అడిగాడు గోకుల్.

"ఆ అభిర్ సేన దగ్గర ఉన్న ఏ వస్తువు కోసం మీరు వెతుకుతున్నారో తెలుసుకోవచ్చా?" అని అడిగాడు శివమణి.

"ఆ తెగ వారి దగ్గర దైవికమైన శక్తి గల కొన్ని వస్తువులు ఉన్నాయని మాత్రమే మాకు తెలుసు ఏమి ఉన్నాయో వివరాలు కూడా మాకు తెలియదు." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"మిస్టర్ శివమణి! ఆ తెగ వారి దగ్గర శక్తివంతమైన వస్తువులు ఏమున్నాయో మీకు తెలుసు అని నాకు అర్థమైంది. కానీ దానిని సాధించడానికి మీ దగ్గర ఉన్న శక్తి సరిపోలేదని కూడా అర్థమైంది. మాతో కలిసి పని చేయండి దానిని సాధిద్దాం అందరం పంచుకుందాము." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"మినిస్టర్ గారు కరెక్ట్ గా చెప్పారు." అని నవ్వుతూ అన్నాడు శివమణి.

"అంటే! మీకు దొరికిన ఆధారాలను బట్టి వారి దగ్గర ఏ వస్తువులు ఉన్నాయో కూడా తెలుసుకున్నారు కదా!" అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అడిగాడు గోకుల్.

"నాకు దొరికిన ఆధారాల్లో అటువంటిదేమీ లేదు, కానీ కొన్ని విషయాలు తెలుసుకున్నను అది నిజమో కాదో వాళ్ళని కలిస్తేనే చెప్పగలను." అని చెప్పాడు శివమణి.

"మరి ఇంకెందుకు ఆలస్యం మాతో కలిసి రండి." అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"అభిర్ సేనాను చేరుకోవడంఅంత సులభమైన పని కాదు, ప్రపంచంలో ఏ మూల ఏం జరిగినా తెలుసుకునే గూడాచారి వ్యవస్థ ఉన్న మొగలలు వల్లే అవలేదు, వారిని వెతుక్కుంటూ వెళ్లిన వారెవరు వెనక్కి తిరిగి రాలేదు, కానీ నా దగ్గర ఒక మార్గం ఉంది." అని చెప్పాడు శివమణి.

"అవునా? మరి ఇక లేట్ ఎందుకు అది ఏమీతో చెప్పండి?" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు గోకుల్.

"మనం ఉదయం గొర్వర్ బయలుదేరి వెళదాము అక్కడ అబీర్ సేనలో ఒక్కరినైనా మనం కలుసుకోగలిగితే అప్పుడు వారితో పరిచయం ఏర్పారుచుకోవడానికి నా దగ్గర ఉన్న ఉపాయం బయట పెడతాను." అని చెప్పాడు శివమణి.

"ఓకే షూర్! దీనికి నేను ఓకే ఉదయం బయలుదేరుదాము." అని మాట్లడబోతున్న సర్పరాజ్ చెయ్యి పట్టుకున్నాడు అభిజిత్.

"నాది ఇంకొక షరతు ఉంది వాళ్ళ దగ్గర దొరికిన వస్తువులలో నాకు నచ్చింది ఒకటి మాత్రమే తీసుకుంటాను మిగతావి మీరే ఉంచుకోండి. తరువాత నన్ను మోసం చేయాలని చూస్తే మీరే ఇబ్బంది పడతారు." అని చెప్పాడు శివమణి.

"మనం ఆ తెగ వారి దగ్గర ఉన్న వస్తువులు సాధించలేకానీ మీకు ఏది కావాలంటే అది ఉంచుకోండి. నాకు ఎవరు సాధించలేని సాధించడం మాత్రమే కావాలి, డబ్బు మీద ఆశ లేదు." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"ఓకే సర్! ఉదయం గోర్వర్ స్టార్ట్ అవుదాము." అని చెప్పాడు శివమణి.

"థాంక్యూ! మార్నింగ్ రెడీగా ఉండండి." అని చెప్పి చైర్ లో నుంచి లేచి బయటికి వెళ్లారు నలుగురు.

అక్కడినుంచి బయటికి వెళ్లి కారులో గెస్ట్ హౌస్ కి వెళుతూ, గోకుల్ వాళ్ళ వైపు చూసి "సార్! శివమణి చెప్పిందానికల్లా మీరు ఇద్దరు ఓకే అన్నారు ఎందుకు? మనం పూర్తి విషయాలు తెలుసుకోవాల్సింది." అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

"శివమణికి ఆ తెగవారి దగ్గర ఏ వస్తువులు ఉన్నాయో కచ్చితంగా తెలిసే ఉంటుంది. అందుకే ఒక్క వస్తువు మాత్రమే తీసుకుంటాను అని చెబుతున్నాడు, మనం ప్రెజర్ చేసినా చెప్పడు, ఒప్పుకోవడం తప్పితే వేరే మార్గం లేదు." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"ముందు ఆ తెగ వారి దగ్గరికి చేరుకున్న తర్వాత, మనకి అనుకూలంగా ఉంటే ఉంటాడు, లేకపోతే అడవిలోనే కలిసిపోతాడు, విశ్వాసంగా ఉండడానికి మనం ఏమైనా వాడు పెంచుకున్న కుక్కలామా!" అని నవ్వుతూ

డ్రైవింగ్ చేస్తున్న జాకీ వైపు చూసి "మన మనుషుల్ని వాడి పెళ్ళాం పిల్లల మీద ఒక కన్ను వేసి ఉంచమను అవసరమైతే వాడిని దారిలోకి తెచ్చుకోవడానికి వీళ్ళు ఉపయోగపడతారు." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"సరే భయ్యా! మిచల్ గాడిని ఆ ఇంటి దగ్గరే ఉంచుతాను." అని చెప్పాడు జాకీ.

*********************

రెండు రోజుల తర్వాత శివమణితో కలిసి గొర్వర్ ఫారెస్ట్ దగ్గర ఉన్న గెస్ట్ హౌస్ కి చేరుకొని రెస్ట్ తీసుకుంటూ

"శివమణి గారు అసలు ఆ అభిర్ సేన ఈ ప్రాంతానికి వలస వచ్చినట్లు మీరు ఎలా అంచనా వేస్తున్నారు?" అని  అడిగాడు సర్పరాజ్.

"సుమారు 2000 BCE, వేద కాలంలో ప్రస్తుత రాజస్థాన్ ప్రాంతం బ్రహ్మావర్త అంటే  దేవతలచే సృష్టించబడిన భూమి, దొరికిన ఆధారాలనుబట్టి ఆ జారువ తెగ ఏర్పడింది ఈ ప్రదేశంలోనే అని అంచనా వేశాను నాకు తెలిసి కచ్చితంగా వాళ్ళు ఇక్కడే స్థిరపడి ఉండాలి.

ఈ ఏరియాలో ఉన్న గిరిజనులతో జంతువులు స్నేహితులలా కలిసి తిరుగుతూ ఉంటాయి అది చూడడానికి చాలామంది టూరిస్టులు ఇక్కడికి వస్తారు అక్కడినుంచి నుంచి 25 కిలోమీటర్ల లోపలికి వెళితే దట్టమైన అడవులు ఉన్నాయి కచ్చితంగా ఆ ప్రదేశంలోనే అభిర్ సేన ఉండి ఉంటుంది." అని చెప్పాడు శివమణి.

"ఇన్ని విషయాలు తెలిసిన మీరు ఆ తెగ వాళ్ళని కలుసుకోవడానికి ఎప్పుడు ప్రయత్నించలేదా?" అని అనుమానంగా అడిగాడు గోకుల్.

"నో! అది నా శక్తికి మించిన పని, ఒకవేళ నేను వెళ్లి వాళ్ళని కలిసిన మాట్లాడి రాగలను కానీ వాళ్ళ దగ్గర ఉన్న వస్తువులు ముట్టుకోను కూడా ముట్టుకోలేను.

మీలాంటి పెద్ద వాళ్ళ అండ ఉంటే అది కుదురుతుంది దానికి బుర్ర ఒక్కటే సరిపోదు  పలుకుబడి, డబ్బు కూడ ఉండాలి అప్పుడే సాధ్యమవుతుంది." అని చెప్పాడు శివమణి.

అంతలో గెస్ట్ హౌస్ లోకి వచ్చి "భయ్యా! ఫారెస్ట్ లోకి వెళ్లడానికి డిపార్ట్మెంట్ వాళ్ళ అబ్జెక్షన్ చెప్తున్నారు లోపల ఏ జంతువుని వేటాడబోవమని లెటర్ ఇవ్వాలి అని అడుగుతున్నారు." అని చెప్పాడు జాకీ.

"అవునా? హంటింగ్ చేస్తే ఏమవుతుంది అంట!" అని అనుమానంగా అడిగాడు గోకుల్.

"అక్కడ నివసించే కొన్ని జాతులు వాళ్ళు ఎదురు తిరుగుతారు అంట!" అని చెప్పాడు జాకి.

"అక్కడ హంటింగ్ చేయకూడదు అన్నారు అంటే, నాకు తెలిసి కచ్చితంగా మనం వెతుకుతున్న వాళ్ళు ఉండే ఉంటారు, ఎందుకంటే అభిర్ సేన వేటకి విరుద్ధం వాళ్ళు జంతువుల్ని ప్రేమిస్తారు." అని చెప్పాడు శివమణి.

"సరే! నేను ఈ ఏరియా మినిస్టర్ తో మాట్లాడతాను నువ్వు హంటింగ్ చేయము అని చెప్పి లెటర్ ఇవ్వు, లోపలికి వెళ్ళిన తర్వాత మన పని మనం చేసుకుందాము." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"సరే భయ్యా!" అని చెప్పి బయటకు వెళ్ళాడు జాకి.

****************

ఉదయం సెక్యూరిటీ జీప్ లలో ఆర్వార్ పర్వత శ్రేణి దగ్గర ఉన్న గొర్వర్ అడవి ప్రాంతంలోకి సఫరికి బయలుదేరారు గోకుల్ వాళ్ళు.

జీప్ డ్రైవ్ చేస్తూ పక్కన కూర్చున్న  శివమణి వైపు చూసి "సార్! ఈ ప్రాంతంలో చిరుతపులు  గిరిజనులతో కలిసి తిరుగుతూ ఉంటాయి." అని కొండ మీద ఉన్న జంతువులని చూపించాడు డ్రైవర్.

జీప్ లో నుంచి అక్కడ ఉన్న చిరుతలను చూసి ఫోటోలు తీస్తూ "ఈ ప్రాంతమంతా కొండలే ఉన్నాయి అడవి ప్రాంతం కనిపించడం లేదు ఈ జంతువులు మొత్తం ఎక్కడ ఉంటాయి?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"ఇక్కడి నుంచి ఒక 30 కిలోమీటర్లు వెళితే 'బేరా' అనే అడవి ప్రాంతం వస్తుంది సార్! కానీ అక్కడికి వెళ్ళడానికి పర్మిషన్ లేదు." అని చెప్పాడు డ్రైవర్.

"అవునా? ఆ అడవిలోకి వెళ్లడానికి ఎందుకు పర్మిషన్ లేదు?" అని డౌట్ గా అడిగాడు అభిజిత్.

"ఆ ప్రాంతంలో చాలా రకాల క్రూర మృగాలు ఉంటాయి సార్! పెద్దాపులులు, సింహాలు కూడా స్వేచ్ఛగా తిరుగుతూ ఉంటాయి అందుకే దాన్ని డేంజర్ జోన్ గా అనౌన్స్ చేసి లోపలికి ఎవరికి ఎంట్రన్స్ ఇవ్వడం లేదు." అని చెప్పాడు డ్రైవర్.

"అంటే! బేరా అడవి ప్రాంతంలో జంతువులు మాత్రమే జీవిస్తాయా అక్కడ  మనుషులు ఎవరు ఉండడం లేదా?" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

"అక్కడ కూడా కొన్ని గిరిజన జాతులు వాళ్ళు ఉంటారు అని చెబుతారు కానీ వాళ్ళని ఇప్పటివరకు నేను చూడలేదు." అని చెప్పాడు డ్రైవర్.

"సరే! ఇక్కడ చూడడానికి పెద్ద థ్రిల్లింగ్ గా ఏమీ లేదు, బేరా ఏరియాకు తీసుకువెళ్లు సరదాగా ఫోటోలు తీసుకుని వెంటనే వెనక్కి వచ్చేద్దాము." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"సార్! అక్కడికి వెళ్లడం చాలా డేంజర్! అయ్యినా లోపలికి జీప్ వెళ్ళదు నడిచి వెళ్లడమే!" అని ఎదురుగా కనిపిస్తున్న సన్నటి దారిని చూపించాడు డ్రైవర్.

అడవిలో దూరంగా కనిపిస్తున్న దారిని చూసి "సరే! నువ్వు ఇక్కడే వెయిట్ చెయ్, మేము సరదాగా లోపలికి వెళ్లి వస్తాము." అని జీప్ దిగాడు శివమణి.

జీపు దిగుతు సూట్ కేసులో నుంచి గోకుల్, అభిజిత్ లు గన్ బయటికి తీయడం చూసి
"సార్! ఎట్టి పరిస్థితుల్లో అక్కడ ఏ జంతువుని షూట్ చేయకండి మీ మంచికే చెప్తున్నాను." అని చెప్పాడు డ్రైవర్.

"సరే సరే! సేఫ్టీ కోసం తీసుకువెళుతున్నాము అంతే హంటింగ్ చేయకూడదని మాకు తెలుసు! బ్యాగ్ లో మందు బాటిల్ ఉంది కావాలంటే తీసుకుని ఎంజాయ్ చెయ్!" అని చెప్పాడు జాకి.

జీప్ దిగి కనిపిస్తున్న దారి నుండి బేరా అడవి ప్రాంతంలోకి అడుగు పెట్టారు గోకుల్ వాళ్ళు

గోకుల్ వాళ్ళు అడవిలోకి వెళ్లడం చూసి జీప్ దిగి ఆకాశంలోకి చూస్తూ వింత శబ్దం చేస్తూ సిగ్నల్ ఇచ్చాడు డ్రైవర్.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 34

గోకుల్ వాళ్ళు జీపు దిగి డ్రైవర్ డేంజర్ అని చెబుతున్న వినకుండా బేరా అనే అడవి ప్రాంతంలోకి ఎంటర్ అయ్యారు.

అందరూ అడవిలోకి వెళ్లడం చూసి జీప్ దిగి ఆకాశం వైపు చూసి వింత శబ్దం చేసి సిగ్నల్ ఇచ్చాడు డ్రైవర్.

**********************

దట్టమైన బేరా అడవిలోకి ఎంటర్ అయ్యి అడ్డుగా ఉన్న కొమ్మలని నరుకుతూ దారిని సరి చేస్తూ ముందుకి వెళుతూ  ఉన్నాడు జాకి.

వెనకాలే వెళుతూ నిశ్శబ్దంమైన వాతావరణం లో పక్షుల అరుపులు, సెలయేళ్ల శబ్దం రావడం వింటూ నెమ్మదిగా నడుస్తూ
"ఇక్కడ ఇంత సైలెంట్ గా ఉంది ఏమిటి? మనం వదిలిన ఊపిరి సౌండ్ మనకే వినపడుతుంది." అని చుట్టూ చూస్తూ అన్నాడు అభిజిత్.

"ఎస్! ఇలాంటి డీప్ ఫారెస్ట్ అమేజన్ల్ లో ఉంటాయి ఇండియాలో కూడా ఉన్నాయని నాకు ఇప్పుడే తెలిసింది." అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ చెప్పాడు గోకుల్.

అడవిలో నెమ్మదిగా ముందుకు వెళుతూ ఎదురుగా  చెట్టుకు వేలాడుతున్న కొండచిలువని చూసి కంగారుపడి "అసలు ఇక్కడ మనుషులు ఉండే జాడలేదు మనం రాంగ్ ప్లేస్ కి వచ్చాము అనిపిస్తుంది." అని  చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"అవును భయ్యా! ఇక్కడ జంతువులు ఉంటాయి అని చెప్పారు ఇప్పటివరకు ఒక్కటి కూడా కనపడలేదు, మనం బాగా లోపలికి వెళ్ళిపోతున్నాము దారి తప్పితే వెనక్కి కూడా వెళ్లలేము ఫోన్ సిగ్నల్ కూడా రావడం లేదు." అని చెప్పాడు జాకి.

అందరూ అంటున్న మాటలు విని బ్యాగ్ లో నుంచి మ్యాప్ తీసి చూసి "మనం కరెక్ట్ గానే వెళుతున్నాము కచ్చితంగా ఇక్కడ నివసించే వాళ్లే అభిర్ సేన, నాకు తెలిసి మనల్ని వాళ్ళు గమనిస్తేనే ఉంటారు ఎవరో ఒకరు ఎదురుపడతారు చూడండి." అని చెప్పాడు శివమణి.

"ఈ అడవిలో చెట్ల నుంచి వచ్చే సౌండ్ వింటేనే గుండె దడ పెరిగిపోతుంది ఇప్పుడు ఎవరైనా ఎదురుపడితే గుండె ఆగిపోతుంది." అని చెప్పి
జాకీ బ్యాగ్ లో ఉన్న వాటర్ బాటిల్ తీసుకుని తాగుతూ చెట్ల మధ్యలో నుంచి లైటింగ్ కంట్లో పడడంతో ఒక్కసారి ఉల్లిక్కిపడి "అక్కడ ఎవరో ఉన్నారు." అని కంగారుగా అరిచాడు అభిజిత్.

ఆ అరుపు విని అందరూ ఒక చోటకి వచ్చి గన్స్ బయటకు తీసి అభిజిత్ వైపు చూసి "నీకు ఎవరు కనిపించారు?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"నేను మంచినీళ్లు తాగుతుంటే ఆ తుప్పల మధ్యలో నుంచి నా కంట్లో లైటింగ్ పడింది అక్కడ కచ్చితంగా ఎవరో ఉన్నారు." అని కంగారుగా చెప్పాడు అభిజిత్.

"మీరు ఇక్కడే ఉండండి." అని బ్యాగ్ లో నుంచి స్టిక్ తీసి పెద్దదిగా చేసి ముందుకు వెళ్లి అక్కడ ఉన్న చెట్లను పక్కకు జరిపి ఉంగరం కనిపించడంతో దగ్గరికి వెళ్లి తీసుకుని
"ఈ ఉంగరం ఇక్కడికి ఎలా వచ్చింది?" అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ తీసుకువచ్చి సర్పరాజ్ చేతిలో పెట్టాడు జాకి.

తన చేతిలో ఉన్న ఉంగరం బురద పట్టేసి ఉండడంతో  వాటర్ పోసి క్లీన్ చేసి భూతఅద్దంలో చూసి గోకుల్ వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "సార్! ఇది ఔరంగజేబు కాలంనాటి రాజముద్రిక!" అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"ఎస్! నేను ముందే చెప్పాను కదా, మనం కరెక్ట్ ప్లేస్ లోకి వచ్చామని, అభిర్ సేన కోసం వెతుకుతూ ఏ సేనాధిపతో వచ్చి ఇక్కడ చనిపోవడంతో ఆ ఉంగరం పడి ఉంటుంది." అని సంతోషంగా చూస్తూ చెప్పాడు శివమణి.

సర్పరాజ్ చేతిలో ఉన్న ఉంగరం తీసుకుని చూస్తూ "దీనిని ఆక్షన్ లో పెడితే మంచి డబ్బులు వస్తాయి, ఇలాంటి విలువైన వస్తువులే చెట్ల మధ్య పడేసి ఉన్నాయి అంటే లోపల ఇంకా విలువైనవి ఉంటాయి." అని ఆశగా చూస్తూ చెప్పాడు గోకుల్.

అంతలో సడన్గా చెట్టు మీద నుంచి దూకి  గోకుల్ చేతిలో ఉన్న ఉంగరం తీసుకుని వేగంగా చెట్టు మీదకు వెళ్ళి కింద ఉన్న వాళ్ళ వైపు చూసి పళ్ళు ఇక్కిలించింది ఒక కోతి.

సడన్ గా మీదకి దూకేసరికి ఉలిక్కిపడి వెనక్కి వెళ్లి గన్  తీసి తల పైకి ఎత్తి చెట్టు మీద ఉన్న కోతిని చూసి నవ్వుతూ "ఇదేనా నువ్వు చెప్పిన అభిర్ సేన!" అని శివమణి వైపు చూసి నవ్వుతూ అడిగాడు గోకుల్.

అంతలో వేగంగా ఇంకొక కోతి వచ్చి గోకుల్ చేతిలో ఉన్న గన్ లాక్కుని చెట్టు ఎక్కింది.

అది చూసి "మన వస్తువులు మొత్తం బాగ్స్ లో పెట్టి గట్టిగా పట్టుకోండి. ఇప్పుడు ఆ కోతి చేతిలో గన్ ఉంది మనం కొంచెం జాగ్రత్తగా ఉండాలి." అని చెప్పాడు శివమణి.

చెట్టుమీద గన్ పట్టుకుని ఉన్న కోతి వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "ఒరేయ్ జాకి! దాని చేతిలో గన్ ఎలాగైనా తీసుకో  అది షూట్ చేస్తే, కోతి చేతిలో చచ్చాము అంటారు, పరువు కూడా పోతుంది." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"సరే భయ్యా!" అని భయం భయంగా చెట్టు కిందకు వెళ్లి బ్యాగ్ లో ఉన్న బిస్కెట్ ప్యాకెట్ చూపించి "ఇది తీసుకో అది ఇవ్వు!" అని అడిగాడు జాకి.

నెమ్మదిగా కోతి కిందకి దిగడం చూసి "హమ్మయ్య!" అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు అభిజిత్.

కిందకు వచ్చి జాకీ చేతీలో బిస్కెట్ ప్యాకెట్ తీసుకొని మళ్ళీ వేగంగా పైకి వెళ్లి అక్కడి నుంచి కొంచెం ముందుకు వెళుతూ గోకుల్ వాళ్ళ వైపు చూసి వెక్కిరిస్తూ ఉంది కోతి.

"ఓర్ని.. ఈ కోతికి తెలివి బానే ఉంది. మనల్ని పిచ్చోళ్లను చేస్తుంది. ఎలాగైనా దాని పట్టుకోండి లైసెన్స్ గన్ పోతే పెద్ద గోల అవుతుంది." అని చెప్పాడు గోకుల్.

రెండు కోతులు కాస్త ముందుకు వెళ్లడం వెనక్కి తిరిగి చూసి వెక్కిరించి మళ్ళీ ముందుకు వెళ్లడం చేస్తూ ఉండడం చూసి

"ఆగండి అవి మనల్ని కావాలని ఎక్కడికో తీసుకు వెళుతున్నాయి మనం వాటి ట్రాప్ లో పడకూడదు." అని చెప్పాడు శివమణి.

వెనక్కి తిరిగి చూసి "అవును భయ్యా! ఈ కోతుల గోలలో  పడి మనం వేరే రూట్ వచ్చేసాము, ఇప్పుడు ఎటువైపు నుంచి వచ్చామో ఎటువైపు వెళ్ళాలో కూడా అర్థం కావడం లేదు." అని అయోమయంగా చూస్తూ చెప్పాడు జాకీ.

"నేను ఊహించిందే జరిగింది మనల్ని ఎవరో వాచ్ చేస్తున్నారు, కావాలని రూటు మార్చి మనల్ని కన్ఫ్యూజ్ చేస్తున్నారు." అని చెప్పాడు శివమణి.

అంతలో అక్కడికి వచ్చి బిస్కెట్ ప్యాకెట్, గన్ కిందపడేసి వేగంగా వెళ్ళిపోయాయి రెండు కోతులు.

కింద పడ్డ వాటిని తీసుకుంటూ "ఆ ఉంగరం కింద పడయలేదు, అంటే దానిని ఆ కోతులు పెట్టి మనల్ని ట్రాప్ చేసి రూటు మార్చాయి." అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"అవునా?" అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "అయ్యితే కోతి నుంచి మనిషి పుట్టిన మాట నిజమే! వీటికి మనకన్నా ఎక్కువ తెలివి ఉంది." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"సరే కానీ! మనల్ని ఈ రూట్లో ఆ కోతులు ఎందుకు తీసుకువచ్చాయి?" అని చుట్టూ చూస్తూ దూరంగా జింకలా గుంపు కనపడడంతో
"ఇప్పటికి మనకి అడవిలో జంతువులు కనిపించాయి." అని సంతోషంగా మెడలో ఉన్న కెమెరాతో ఫోటోలు తీస్తూ చెప్పాడు గోకుల్.

జింకల గుంపు వైపు చూసి దూరంగా వాటర్ ఫాల్స్ కనిపించడంతో "ఆహా..! ఈ ప్లేస్ చాలా ప్రశాంతంగా చూడడానికి ఎంత అందంగా ఉంది. దీనిని టూరిస్ట్ స్పాట్ గా ఎందుకు చేయలేదు?" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

"సార్! ఆ ప్రశాంతత ఇక్కడ ఉండే మనుషుల వల్ల జంతువుల వల్ల వస్తుంది. మనలాంటి వాళ్ళు ఎంటర్ అయితే ఆ ప్రశాంతత పోతుంది." అని నవ్వుతూ చెప్పాడు శివమణి.

"కరెక్ట్! ఈ ప్లేస్ లో గన్ బయటికి తీయాలి అన్న మనసు ఒప్పుకోవడం లేదు, అందుకనే హంటింగ్ నిషేధించారు అనుకుంటా!" అని బైనోక్లోర్ లో చూస్తూ చెప్పాడు అభిజిత్.

కొంచెం ముందుకు వెళ్లి చూస్తూ వెనక్కి తిరిగి "భయ్యా! ఇటువైపు రండి కాస్త అడవి తక్కువగా ఉంది ఆ కొండవైపు వెళదాము కాసేపు రెస్ట్ తీసుకోవచ్చు!" అని చెప్పాడు జాకి.

"సరే!" అని మైదానం లాంటి ప్లేస్లో నడుచుకుంటూ కొండ దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చుని బ్యాగ్ లో ఉన్న ఫ్రూట్స్ బిస్కెట్స్ తీసుకొని తింటూ
"ఇంత అడవి మధ్యలో ఈ ప్లస్ ఇలా ఉంది అంటే, దీనిని మనుషులు ఎవరో బాగు చేసి వ్యవసాయం చేస్తున్నారు." అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"అవును సార్! కచ్చితంగా ఇక్కడ ఎవరో ఒకరు ఉంటారు వాళ్ళ ద్వారా మనం అభిర్ సేన వాళ్ళని కలవచ్చు అనే నమ్మకం నాకు ఉంది." అని చెప్పాడు శివమణి.

వాటర్ తాగుతూ కొండ మీద నుంచి నిదానంగా దిగుతున్న రెండు పులి పిల్లని చూసి "హే..! అటు చూడండి." అని కెమెరాతో ఫోటోలు తీస్తూ చెప్పాడు గోకుల్.

దూరంగా ఉండి వాళ్ల వైపే చూస్తున్న రెండు పులి పిల్లల్ని చూసి బిస్కెట్స్ బయటికి తీసి "రండి రండి." అని పిలుస్తూ ఉన్నాడు అభిజిత్.

"అవి మనల్ని చూసి భయపడి దగ్గరకు రావడం లేదు." అని లేచి నడుచుకుంటూ వెళ్లి దగ్గర్నుంచి ఫోటోలు తీస్తూ ఉన్నాడు గోకుల్.

అటువైపే చూస్తూ "గోకుల్! ఒక్కసారి పక్కకు చూడు." అని భయంతో గట్టిగా అరిచి గన్ బయటికి తీసాడు అభిజిత్.

ఆరుపు విని "ఏమైంది?" అని తల పక్కకు తిప్పి భారీ ఆకారంలో ఉన్న పెద్ద పులిని చూసి ఒక్కసారి షాక్ అయ్యి కింద పడి నెమ్మదిగా వెనక్కి జరుగుతూ అభిజిత్ వాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి
"ఒక్కసారి నా గుండె ఆగినట్లు అయింది." అని భయంగా చూస్తూ చెప్పాడు గోకుల్.

అంతలో మరొకవైపు నుంచి ఏనుగుల గుంపు రావడం చూసి "సార్! మనం ఇరుక్కుపోయాము ఆ కోతులు మనల్ని కావాలని ఇక్కడికి తీసుకువచ్చి ఈ జంతువులకు అప్పచెప్పాయి." అని కంగారుగా చూస్తూ చెప్పాడు జాకి.

ఒకవైపు ఏనుగులు ఒకవైపు పెద్దపులి చుట్టుముట్టడంతో గన్ బయటికి తీసి షూట్ చేయబోతున్న గోకుల్ ని అపి "సార్! కంగారు పడకండి బుల్లెట్ సౌండ్ వింటే అవి రెచ్చిపోయి మీద పడతాయి." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

వాళ్ల వైపే కోపంగా చూస్తూ మీదకి వస్తున్న పెద్దపులిని చూసి భయంతో "అభిర్!" అని గట్టిగా అరిచాడు శివమణి.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 35

బేరా అడవిలో కోతుల ట్రాప్ లో పడి లోపలికంటూ వెళ్లి ఒక కొండ దగ్గర రెస్ట్ తీసుకుంటూ అక్కడికి వచ్చిన పులి పిల్లల్ని ఫోటో తీస్తూ పక్కనే ఉన్న పెద్దపులిని చూసి భయంతో వెనకడుగు వేశారు గోకుల్ వాళ్ళు.

*********************

అడవిలో ఒకవైపు పెద్దపులి ఒకవైపు ఏనుగులు రావడం చూసి భయంతో "అభిర్, అభిర్!" అని గట్టిగా అరిచాడు శివమణి.

ఆ అరుపు విని శివమణి వైపు చూసి "నువ్వేంటయ్యా! ఎవరైనా భయమేస్తే బాబోయ్ అంటారు, నువ్వు అభిర్ అని అరుస్తున్నావు ఎందుకు?" అని అయోమయంగా  అడిగాడు అభిజిత్.

"సార్! అభిర్ పేరు వింటే ఇక్కడ జంతువులు మనల్ని ఏమీ చేయవు, అందరూ గట్టిగా అరవండి వెనక్కి వెళ్ళిపోతాయి." అని దగ్గరకు వస్తున్న పెద్దపులిని చూసి కంగారుగా చెప్పాడు శివమణి.

ఆ మాట విని "అవునా?" అని అందరూ "అభిర్, అభిర్!" అని గట్టిగా అరవడం మొదలుపెట్టారు.

అంతలో కొండమీద నుంచి చేతిలో చిన్న కర్ర పట్టుకుని కిందకి దిగుతూ గోకుల్ వాళ్ళ వైపు చూసి "ఓయ్..! ఎందుకు అరుస్తున్నారు?" అని నడుం దగ్గర చేతులు పెట్టుకుని చూస్తూ అడిగాడు ఒక కుర్రాడు.

దూరంగా రాయి మీద బక్క పల్చగా చొక్కా లేకుండా తల పాగా కట్టుకొని మాసిపోయిన పంచ కట్టుకుని ఉన్న కుర్రాడిని చూసి "హెల్ప్ మీ హెల్ప్ మీ!" అని అరిచాడు గోకుల్.

ఆ మాట విని రాయి దిగి దగ్గరికి వచ్చి పెద్దపులి మీద కర్రతో ఒక్కటి ఇచ్చి దాని చెవ్వు దగ్గరికి వెళ్లి "పక్కకు వెళ్ళు భయపడుతున్నారు కదా!" అని  గట్టిగా అరిచాడు ఆ కుర్రడు.

ఆ మాట విని పెద్దపులి వెనక్కి వెళ్లడం చూసి ఊపిరి పీల్చుకుని "దానికి చెవిలో చెప్పావు ఎందుకు?" అని కంగారుగా అడిగాడు గోకుల్.

"మా లచ్చికి కి కాన్పు అయిన తర్వాత సరిగ్గా వినపడటం లేదు అందుకే చెవి దగ్గరికి వెళ్లి గట్టిగా చెప్పాను." అని చెప్పాడు ఆ కుర్రాడు.

"ఏంటి? దీని పేరు లచ్చి ఆ..! దీనికి వినపడడం లేదా?" అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ వెనకాల వస్తున్న ఏనుగులను చూసి "వాటిని కూడా కొంచెం ఆపవా?" అని రిక్వెస్ట్ గా అడిగాడు సర్పరాజ్.

"సరే! ఇంతకీ మీరు ఎవరు? ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారు?" అని దగ్గరికి వెళ్లి గోకుల్ చేతిలో ఉన్న బిస్కెట్ ప్యాకెట్ తీసుకొని ఏనుగుల వైపు చూసి "పక్కకి వెళ్ళండి." అని కర్ర ఆడించాడు ఆ కుర్రడు.

ఏనుగులు పక్కకి వెళ్లడం చూసి 'వారిని వేలుడంత లేడు  వీడికి మాట వింటున్నాయి.' అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉన్నాడు అభిజిత్.

ఏనుగులు పక్కకి వెళ్లడంతో ఊపిరిప్పించుకుని బ్యాగ్ లో నుంచి ఇంకొక బిస్కెట్ ప్యాకెట్ తీసి ఆ కుర్రాడికి ఇస్తూ "నీ పేరేమిటి బాబు?" అని అడిగాడు శివమణి.

"నా పేరు సహదేవుడు! ఇంతకీ మీరు ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారో చెప్పలేదు?" అని శివమణి చేతిలో ఉన్న బిస్కెట్ ప్యాకెట్ కూడా తీసుకున్నాడు.

"అవునా? పేరుకు తగ్గట్టే మాకు సహాయం చేయడానికి వచ్చావు, ఇంతకీ నువ్వు ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావ్?" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

ఆ మాటకి వెటకారంగా చూస్తూ "ఆ... మా భూమి మీద నుంచుని నేను ఇక్కడకి ఎందుకు వచ్చానని అడుగుతున్నావా? ఇంతకీ నువ్వు ఎందుకు వచ్చావో ముందు చెప్పు!" అని అడిగాడు సహదేవుడు.

"మేము సరదాగా అడవిలో ఉన్న జంతువులని చూడడానికి వచ్చాము, అవును అవి నీ మాట ఎందుకు వింటున్నాయి?" అని డౌట్ గా అడిగాడు గోకుల్.

పక్కనే ఉన్న ఆభిజిత్ వైపు చూసి "ఇతను నీ మాట వింటాడా?" అని అడిగాడు సహదేవుడు.

"హా.. వింటాడు అతను నా ఫ్రెండ్!" అని చెప్పాడు గోకుల్.

ఆ మాట విని "మీరు ఇంగ్లీషు దొరలా!" అని తల ఊపుతూ "మరి ఆ పెద్దపులి, ఏనుగులు కూడా నా ప్రెండ్స్ అందుకే నా మాట వింటున్నాయి." అని చెప్పాడు సహదేవుడు.

"నీకు అభిర్ తెలుసా?" అని నెమ్మదిగా అడిగాడు శివమణి.

"అభిర్ ఆ..  ఇక్కడ ఎవరూ లేరు, ఆ పేరు ఉన్నవాళ్లు  ఎవరన్నా అడవిలో తప్పిపోయారా?" అని అడిగాడు సహదేవుడు.

"హ..అలాంటిదే! మాకు ఈ అడవి మొత్తం చూపిస్తావా నీకు డబ్బులు ఇస్తాము." అని జేబులో నుంచి పర్స్ బయటకి తీసాడు శివమణి.

చేతిలో ఉన్న డబ్బులు వైపు చూసి "ఆ చిత్తు కాగితాలతో నేను ఏమి చేసుకోను." అని గోకుల్ వైపు చూసి "అతని మెడలో ఉన్న బొమ్మలు పెట్టి ఇవ్వమను అప్పుడు సుపిత్తాను." అని చెప్పాడు సహదేవుడు.

"అడివిలో ఉండడం వల్ల వీళ్ళకి డబ్బులు విలువ తెలీదు." అని తన మెడలో ఉన్న కెమెరా తీసి సహదేవుడు మెడలో వేసాడు గోకుల్.

ఆ మాటకి తలపైకి ఎత్తి గోకుల్ వైపు చూస్తూ "నాకు డబ్బులు విలువ తెలుసు దొర, మీకే పట్టణంలో ఉండి డబ్బుల విలువ తెలియకుండా పోయింది.

ఇక్కడ ఆ చిత్తు కాగితాలు ఉంటే గుక్కెడు మంచినీళ్లు కూడా దొరకవు నాతో రండి." అని అక్కడ ఉన్న రెండు పులి పిల్లల్ని ఎత్తుకొని ముందుకు వెళ్ళాడు సహదేవుడు.

సహదేవుడు ముందుకు వెళ్లడంతో వాళ్ళ వైపు చూసి గర్జిస్తున్న పులిని చూసి "పదండి పదండి ఆ బుడ్డోడు లేకపోతే మనల్ని మింగేసేటట్లు ఉంది." అని కంగారుగా చెప్పాడు అభిజిత్.

సహదేవుడు వెనకాలే వెళుతూ శివమణి వైపు చూసి "ఇక్కడ అభిర్ సేన ఉంటారు అన్నావు, అతను అసలు ఆ పేరే తెలియదు అని చెబుతున్నాడు." అని డౌట్ గా అడిగాడు సర్ఫరాజ్.

"సార్! నా అంచనా తప్పు కాదు, కచ్చితంగా వాళ్ళు ఇక్కడే ఉంటారు, లేకపోతే ఈ జంతువులు  అంత తేలికగా వీళ్ళ మాట వినవు, నాకు తెలిసి ఆ సహదేవుడు కూడా అభిర్ సేన మనిషే అయి ఉంటాడు." అని అనుమానంగా చెప్పాడు శివమణి.

ఆ మాట విని కాసేపు ఆలోచించి సహదేవుడి దగ్గరికి వెళ్లి "నీతో పాటు ఇక్కడ ఇంకా ఎంతమంది ఉంటారు, మీ గూడెం ఎక్కడ?" అని అడిగాడు సర్ఫరాజ్.

ఆ మాట విని అందరి వైపు అనుమానంగా చూస్తూ "ఇంతకీ మీరు ఎవరి కోసం వెతుకుతున్నారు ముందు ఆ విషయం చెప్పండి." అని అడిగాడు సహదేవుడు.

"మేము చత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ గారికి చెందిన మనుషులము, ఆయన సైన్యంలో పనిచేసిన ఒక దళం వారు ఇక్కడ ఉన్నారు అని తెలిసి వాళ్ళ వస్తువులు ఇవ్వడానికి వచ్చాము." అని బ్యాగ్ జిప్ తీసి చూపించాడు శివమణి.

"ఓహో..అవునా? మీరు అబద్ధం చెబుతున్నారని నాకు బాగా అర్థమైంది. శివాజీ మహారాజ్ గారి మనుషులైతే పెద్ద పులిని చూసి భయపడరు ధైర్యంగా రొమ్ము చూపించి నుంచుంటారు." అని చెప్పాడు సహదేవుడు.

"అంటే! మేము సైన్యంలో పనిచేసే వాళ్ళము కాదు, సమాచారం అందించే వాళ్ళము అందుకే భయపడ్డాము." అని చెప్పాడు శివమణి.

"అలా అయితే మీరు ఇక్కడ ఎవరిని కలవడానికి వచ్చారు." అని అడిగాడు సహదేవుడు.

"ఆ సేన నాయకుడు అభిర్ ని కలవడానికి వచ్చాము." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"ఆ పేరుతో మా గూడెంలో ఎవరూ లేరు, ఈ జంతువుల్ని చూసి వెనక్కి పోండి. మిమ్మల్ని మా సింబా చూశాడు అంటే కాళ్లతో పట్టుకెళ్ళి అక్కడ కనిపిస్తున్న కొండ మీద పెడతాడు, అప్పుడు మీకు దిగడం కూడా కుదరదు అక్కడే సత్తారు." అని చెప్పాడు సహదేవుడు.

"సింబా అంటే మీ నాయకుడా?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"సింబా అంటే ఇక్కడ ఉన్న జంతువులని కాపలాకాసేవాడు మీరు వల్ల ఒక జింక పిల్ల అరుపు వినబడితే చాలు క్షణాల్లో మీ ముందు వాళ్లతాడు." అని చెప్పాడు సహదేవుడు.

'ఓహో. అందుకే ఇక్కడ హంటింగ్ చేయకూడదు అన్నారు.' అనుకున్నడు జాకి.

"మరి మీ గూడెం నాయకుడు ఎవరు? ఆయనను మేము ఒక్కసారి కలవచ్చా?" అని అడిగాడు శివమణి.

"మా నాయకుడి పేరు శంభు దొర! ఆయన్ని ఎవరు చూడడం కుదరదు." అని చెప్పాడు సహదేవుడు.

"మమ్మల్ని ఒక్కసారి ఆయన దగ్గరికి తీసుకువెళ్ళు  విషయం చెప్పి ఈ వస్తువులు ఇచ్చి వెళ్ళిపోతాము." అని రిక్వెస్ట్ గా అడిగాడు శివమణి.

సైలెంట్ గా ఉన్న సహదేవుడు వైపు చూసి "మీకు మీ నాయకుడు ఎలాగో, నేను పట్టణంలో ఉన్నా ప్రజలకి నాయకుడిని కాబట్టి నువ్వు నా మాట వినాల్సిందే!" అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"నువ్వు నా నాయకుడివి కాదు కదా నేను ఎందుకు వినాలి, అయ్యినా ఒక పెద్ద పులిని, రెండు ఏనుగుల్ని చూసి భయపడ్డ మీరు, మా నాయకుడి దగ్గరికి వెళ్లాలంటే ఇలాంటివి 100 కనపడతాయి వాటి మధ్యలో నేను లేకుండా వెళ్లే ధైర్యం ఉందా చెప్పండి దారి చూపిత్తాను." అని అడిగాడు సహదేవుడు.

ఆ మాటకి ఒకరి మొహాలు ఒకరు చూసుకుని" మనం అభిర్ సేన నాయకుడితో మాట్లాడడానికి వచ్చాము కనీసం ఈ బుడ్డోడు తోనే మాట్లాడలేకపోతున్నాము. " అని పెదవి విరిచాడు అభిజిత్.

అంతలో వెనకాలే నడుస్తూ కాసేపు ఆలోచించి బ్యాగ్ లో నుంచి  అభిర్ భుజం మీద ఉండే పచ్చ బొట్టు బొమ్మ తీసి సహదేవుడికి చూపించి "ఈ గుర్తు ఉన్న మనిషిని మేము కలవాలి." అని అడిగాడు శివమణి.

తన చేతిలో ఉన్న గుర్తువైపు చూసి ఆకాశంలో శబ్దం రావడం వినబడి "సింబా వస్తున్నాడు, వాడు నా మాట వినడు వెంటనే ఇక్కడి నుంచి పారిపోండి." అని చెప్పాడు సహదేవుడు.

"సింబా వస్తున్నాడు అని చెప్తున్నాడు అసలు సింబా అంటే ఎవరు?" అని డౌట్ గా తలపైకెత్తి చూసి  ఆకాశంలో నుంచి కిందకి వేగంగా వస్తున్న పెద్ద పక్షిని చూసి "ఓ మై గాడ్!" అని కంగారుగా అన్నాడు గోకుల్.

భయంకరంగా వస్తున్న అరుపు విని చెవులు మూసుకుని వేగంగా కిందకు వస్తున్న పక్షిని చూసి "ఈ సింబల్ చూసి అది నేల మీదకు దిగుతుంది మనం కరెక్ట్ ప్లేస్ కి వచ్చాము." అని చెప్పాడు శివమణి.

"అది సరే! ఆ పక్షి మనల్ని రెండు కాళ్ళతో ఎత్తుకు వెళ్ళిపోయేటట్లు ఉంది. ముందు ఆ సంగతి చూడండి." అని భయంగా చూస్తూ చెప్పాడు జాకి.

ఆ పక్షి వేగంగా మీదకి రావడం చూసి భయంతో గట్టిగా కళ్ళు మూసుకున్నారు అందరూ.

అంతలో దూరం నుంచి "సింబా ఆగు!" అని అరుపు వినిపించి వేగంగా వెనక్కి తిరిగి వెళ్ళిపోయింది ఆ పక్షి.

"మనకి ఎవరో హెల్ప్ చేసారు." అని ఆనందంగా కళ్ళు తెరిచాడు గోకుల్.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 36

అడవిలో సహదేవుడితో పాటు వెళుతూ తన దగ్గర ఉన్న అభీర్ భుజం మీద ఉండే సింబల్ బయటకు తీసి చూపించాడు శివమణి.

ఆ సింబల్ ని బయటకు తీయడంతోనే ఆకాశం నుంచి వేగంగా వచ్చి వాళ్ళ మీద దాడి చేయడానికి సిద్ధమయ్యింది సింబా.

*************************

తమ మీదకి భయంకరంగా అరుస్తూ ఆకాశం నుంచి వస్తున్న భారీ పక్షిని చూసి భయంతో కళ్ళు మూసుకున్నారు సర్పరాజ్ వాళ్ళు.

అంతలో "సింబా ఆగు!" అని అరుపు వినిపించడంతో పక్షి అరుపు ఆగడం చూసి నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచి "మనకు ఎవరో హెల్ప్ చేయడానికి వచ్చారు." అని ఊపిరి పీల్చుకుంటూ చెప్పాడు గోకుల్.

ఎదురుగా ఏడు అడుగుల ఎత్తు కండలు తిరిగిన భుజాలు చూడడానికి సూపర్ మెన్ లాగా ఉన్న వ్యక్తిని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉండిపోయారు అందరూ.

ఆ వ్యక్తిని చూడగానే దగ్గరికి వెళ్లి మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని తలవంచి "వందనాలు నాయకుడా?" అని చెప్పాడు సహదేవుడు.

ఆ మాట విని దగ్గరికి వస్తూ "హాయ్ సార్! మీరేనా వీళ్ళ నాయకుడు శంభు దొర!" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

"అవును!" అని అక్కడ ఉన్న వారి వైపు చూస్తూ  "మీరందరూ ఎవరు? ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారు?" అని శివమణి చేతిలో ఉన్న పచ్చబొట్టు బొమ్మ చూసి "అది మీకు ఎక్కడ దొరికింది?" అని అనుమానంగా చూస్తూ అడిగాడు శంభు.

ఆ మాట విని సంతోషంగా ముందుకు వెళ్లి "ఈ పచ్చ బొట్టు గురించి మీకు తెలుసా? ఇది చేతి మీద ఉన్న మనిషిని మీరు ఎప్పుడైనా చూసారా?" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు శివమణి.

శివమణి చేతిలో ఉన్న జంతు తోలు తీసుకుని చూస్తూ "ఈ గుర్తు ఒంటి మీద ఉన్న మనిషి ఇక్కడ ఉంటాడు అని మీకు ఎవరు చెప్పారు?" అని అడిగాడు శంభు.

"మేము చరిత్ర గురించి తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ ఉంటాము, ఆ ప్రయత్నంలో బామ్రఘడ్ అడవి ప్రాంతంలో ఉన్న గుహలలో ఇవి కనపడ్డాయి, దుర్మార్గుల చేతికి వెళ్లకుండా వీటిని కాపాడి దాంట్లో ఉన్న చరిత్ర తెలుసుకుని ఆ గుర్తు ఉన్న వ్యక్తికి అప్పగించడానికి వచ్చాము." అని చెప్పాడు శివమణి.

ఆ మాటకి చిన్నగా నవ్వి "వీటిని చూసి ఏ చరిత్ర తెలుసుకున్నారు?" అని అడిగాడు శంభు.

"మాకు దొరికిన వాటి ఉన్నదానిని బట్టి  చత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ దళంలో పనిచేసిన జారువా తెగకు చెందిన అభిర్ సేన గురించి తెలుసుకున్నాము, ఆ నాయకుడి వంశనికి చెందిన వారికి ఇవ్వడానికి వీటిని తీసుకువచ్చాము, వారు ఇక్కడే జీవిస్తున్నారని మాకు తెలిసింది." అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"ఈ పత్రాలలో చరిత్ర అదేవిధంగా రాసి ఉందా?" అని అడిగాడు శంభు.

"అంటే! కచ్చితంగా అలా అని రాసి లేదు, దాంట్లో ఉన్న భాష మాకు సరిగ్గా అర్థం కాలేదు మాకు తెలిసినంతవరకు చదివి అర్థం చేసుకున్నాము." అని చెప్పాడు శివమణి.

"ఆదికాకుండా శంభు దొర! ఈ జారువ తెగకు చెందిన వారు కొంతమంది అండమాన్ దీవులలో ఉంటున్నారు వాళ్లు మనుషులతో కలవకుండా అక్కడికి వచ్చిన వారిని చంపేస్తున్నారు నేను ఈ దేశ నాయకులలో ఒకడిని అందుకే ఆ విషయం కూడా చెబుదామని వచ్చాము." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"జారువా తేగా వారి దగ్గరికి ఆశతో వెళితే మరణం తప్పదు, మీరు కూడా ఇక్కడికి ఏదైనా ఆశతో వస్తే, ఆ తెగ వారికి కనిపించక ముందే వెళ్లిపోండి." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని "అంటే! ఆ తెగ వారు ఇక్కడ జీవిస్తున్నారు కదా!" అని ఆత్రుతగా అడిగాడు గోకుల్.

"అవును! మీ దగ్గర ఉన్న వస్తువులు నాకు ఇవ్వండి నేను వాళ్లకి అందజేస్తాను ఇక మీరు ఇక నుంచి వెళ్లొచ్చు!" అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని కంగారు పడి "మేము వారిని ఒకసారి కలిసి వారి చరిత్రను బయట ప్రపంచానికి తెలిసేలాగా చేయాలి అనుకుంటున్నాము." అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"కొన్ని సత్యాలు మరుగున ఉంటేనే అందరికీ మంచిది." అని చెప్పాడు శంభు.

"మీరు చెప్పింది కూడా నిజమే! కానీ చత్రపతి శివాజీ గారికి సహాయం చేసినా వారి వంశం వారిని చూడాలని చాలా ఆశతో వచ్చాము." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"మీకు తెలిసిన విషయం తప్పు, అభీర్ సేన ఛత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ వారికీ సహాయం చేసే అంతటివారు కాదు, శివాజీ గారు ధర్మం వైపు నిలబడ్డారు, వారితో పాటు ఉన్నారు కాబట్టి  అభిర్ సేన కి అంత శక్తి వచ్చింది." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని శంభు వైపు చూస్తూ "మీరు ఆ సేనకు సంబంధించిన వారసులని నాకు అర్థమైంది. మాకు మీ గురించి తెలుసుకోవాలని ఉంది." అని అడిగాడు శివమణి.

ఆ మాటకు ఆగి దూరంగా ఉన్న కొండల వైపు చూసి ఆలోచిస్తూ "రేపు ఉదయం మా యువరాజుకి పట్టాభిషేకం మమ్మల్ని ఎవరు ఏది అడిగినా సరే తప్పకుండా తీరుస్తాము, మీరు మంచికి వచ్చారో, చెడుకి వచ్చారో నాకు తెలీదు ఇది దైవ నిర్ణయం అనుకుంటాను నాతో పాటు రండి." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని సంతోషంగా శంభు వెనకాల వెళుతూ, శివమణి వైపు చూసి "మనం మంచి టైమ్ లో వచ్చాము." అని స్లో గా చెప్పాడు గోకుల్.

ముందు నడుస్తూ "మీరు చెప్పింది నిజమే! ఇక్కడికి మీరు వచ్చిన ముహూర్తం చాలా బాగుంది లేకపోతే ఈ సమయానికి మా సహదేవుడి చేతిలో చనిపోయేవారు." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని "ఏంటి? సహదేవుడి చేతిలో చనిపోయే వాళ్ళమా? ఆ కుర్రాడు మా ఐదుగురిని చంపేయగలడా?" అని వెటకారంగా అడిగాడు జాకి.

ఆ మాటకి తల వెనక్కి తిప్పి జాకీ వైపు చూస్తూ "మనిషిని చూసి ఎప్పుడూ అంచనా వేయకూడదు, కాశీ పట్టణానికి భైరవుడు ఎలాగో, మా బైరా ప్రాంతానికి సహదేవుడు అలాగా తనను దాటి పక్క అడవిలో జంతువు కూడా ఇక్కడకు రాలేదు, తన అనుమతి లేనిదే ఇక్కడ నుంచి ఎవరు బయటకి కూడా వెళ్ళలేరు. " అని సీరియస్ గా చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాటకి శంభు వైపు భయంగా చూస్తూ గుటకలు మింగాడు జాకీ.

అంతలో హడావుడిగా పరిగెత్తుకుంటూ శంభు దగ్గరకు వచ్చి "నాయక! పక్కా అడవిలో నుంచి రెండు సింహాలు ఇడకు వచ్చి మన జంతువుల్ని వేటాడుతున్నాయి." అని ఆయాస పడుతూ చెప్పాడు గూడెం లో ఉండే మనిషి.

ఆ మాట విని సహదేవుడు వైపు చూసి "వెళ్లి వాటి సంగతి చూడు నేను కూడా వస్తాను." అని చెప్పాడు శంభు.

"సరే నాయక!" అని చెప్పి వేగంగా పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళాడు సహదేవుడు.

"ఏంటి? ఇప్పుడు ఆ రెండు సింహాలతో సహదేవుడు ఫైటింగ్ చేస్తాడా?" అని డౌట్ గా అడిగాడు గోకుల్.

"మీ దృష్టిలో అవి క్రూర మృగాలు, మా దృష్టిలో నోరులేని ముగా జీవాలు, నోరు ఉన్న మనిషే తప్పు దారిలో వెళుతున్నాడు,  అవి వెళ్లడంలో తప్పులేదు కదా, వాటిని మంచిదారిలోకి తీసుకువస్తాము అంతేకానీ దండించాము పదండి మనం కూడా వెళదాము." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని "ఏంటి? ఇప్పుడు మనం ఆ సింహాల దగ్గరికి వెళ్లాలా?" అని కంగారుగా అడిగాడు అభిజిత్.

"మనం ఇప్పుడు ఆయన వెనకాల వెళ్ళకపోతే, ఇక్కడ ఉన్న ఏ పులికో ఆహారం అవుతాము పదండి." అని చెప్పాడు శివమణి.

"కరెక్ట్ ఈ అడవిలో నుంచి మనం ప్రాణాలతో బయటకు వెళ్లాలంటే వీళ్ళతో పాటే ఉండాలి." అని శంభు వెనకాలే వెళ్లాడు గోకుల్.

అక్కడి నుంచి వేగంగా పరిగెత్తిన సహదేవుడు వైపు చూసి 'జింక పిల్లలాగా పరిగెత్తాడు, మచ్చిక చేసుకున్న పులి కాబట్టి సరిపోయింది. ఇప్పుడు ఆ సింహంతో వీడు ఏం చేస్తాడు.' అని మనసులో అనుకున్నాడు జాకి.

రెండు సింహాలు అక్కడ ఉన్న జింకల గుంపు వెనకాల పరిగెత్తడం చూసి వేగంగా వెళ్లి వాటి ముందు నుంచుని కోపంగా చూస్తూ వింత శబ్దం చేశాడు సహదేవుడు.

పరిగెడుతున్న జింకలు ఆగి సహదేవుడు వెనకాల నుంచుని సింహం కాలు కింద ఉన్న జింక పిల్లని చూస్తూ ఉన్నాయి.

సహదేవుడు వైపు చూసి కోపంగా గర్జిస్తూ కాలి కింద ఉన్న జింకపిల్లని నోటితో పట్టుకోబోయింది  ఒక సింహం.

అక్కడికి వస్తూ జరిగేది చూసి "అయ్యో పాపం! జింక పిల్ల చచ్చిపోయింది." అని అన్నాడు గోకుల్.

ఆ మాట పూర్తయ్యే లోపు వేగంగా వెళ్లి సింహం కాలి కింద ఉన్న జింకపిల్లని తీసుకుని పరిగెత్తడు సహదేవుడు.

అది చూసి "వార్ని..సింహం పంజా కింద ఉన్న జింక పిల్లని కాపాడువాడు, అంటే వీడు మామూలువాడు కాదు." అని చెప్పాడు జాకి.

సహదేవుడు వైపు రెండు సింహాలు కోపంతో పరిగెట్టడం చూసి నోటితో ఒక భయంకరమైన శబ్దన్ని చేసాడు శంభు.

ఆ శబ్దం విని ఒళ్ళు జలదరించి చెవులు గట్టిగా మూసుకున్నారు గోకుల్ వాళ్ళు.

ఆ శబ్దం రావడంతో పరిగెడుతున్న  సింహాలు రెండు ఆగి వెనక్కి తిరిగి శంభు వైపు పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాయి.

భయంకరంగా వస్తున్న రెండు సింహాలను చూసి శంభు వెనక్కి వెళ్లి దాక్కుని గోకుల్ వైపు చూసి
"ఒరేయ్! నీ సరదా మన దూల తీర్చేస్తుంది రా.. ఎప్పుడు ఏ జంతువుకి ఆహారం అవుతామో కూడా అర్థం కావడం లేదు." అని చెమటలు తుడుచుకుంటూ చెప్పాడు అభిజిత్.

"మరి థ్రిల్లింగ్ అంటే ఇలాగే ఉంటుంది. మనం ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిన తర్వాత  ఇక్కడ విషయాలు గుర్తుకు వస్తూనే ఉంటాయి." అని నవ్వుతూ చెప్పాడు గోకుల్.

రెండు సింహాలు మీదకి వస్తున్న బెదరకుండా వాటి కళ్ళలోకి చూస్తూ ధైర్యంగా నుంచున్న శంభు వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉన్నాడు శివమణి.

అంతలో ఆకాశంలో అరుపు వినపడడంతో తల పైకెత్తి చూసి "మళ్లీ సింబా ఇక్కడికి వస్తున్నాడు ఏంటి?" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

ఆకాశంలోకి చూస్తూ "ఆ సింబా కాళ్లతో ఒక కుర్రాడిని తీసుకువస్తుంది." అని ఆశ్చర్యంగా చెప్పాడు శివమణి.

సింబా కాళ్ళని తన రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని ఆకాశంలో వేగంగా వచ్చి శంభు ముందు దిగి మీదకి వస్తున్న సింహాల వైపు పరుగెత్తి ఎత్తిన పంజాని తన చేత్తో పట్టుకుని రెండు సింహాలను దూరంగా గిరాటు వేశాడు ఆ కుర్రాడు.

ఆ కుర్రాడి వైపు చూస్తూ బుజం మీద తను వెతుకుతున్న పచ్చబొట్టు కనిపించడంతో ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "అభీర్!" అని మనసులో అనుకున్నాడు  శివమణి.

[SivaSai]

ఎపిసోడ్ 37

అడవిలో శంభు దొర మీదకి వస్తున్న సింహాలను ఒక కుర్రాడు ఎదిరిస్తూ ఉండగా తన చేతి మీద ఉన్న పచ్చబొట్టుని చూసి అభీర్ అని  మనసులో అనుకున్నాడు శివమణి.

********************

రెండు సింహాలు ఎత్తిన పంజాలను పట్టుకుని పక్కకు తోసి వాటి వైపు కోపంగా కళ్ళు ఎర్ర చేసి గట్టిగా అరిచాడు ఆ కుర్రాడు.

రెండు సింహంలు కోపంతో ఉన్న ఆ కుర్రాడి కళ్ళ వైపు చూసి గర్జించడం ఆపి వెనకడుగు వేసి నిలబడి చూస్తూ ఉండిపోయాయి.

అంతలో అక్కడ ఉన్న దుప్పులు, జింకల గుంపు సింహాల మీదికి వెళ్లడంతో వచ్చిన దారివైపు వేగంగా పరిగెత్తాయి.

అది చూసి "ఏంటి? సింహాలను దుప్పులు జింకలు కలిపి తరుముతున్నాయా?" అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అడిగాడు అభిజిత్.

"మా క్రిష్ణని చూస్తే, పిల్లి కూడా పులి అవుతుంది. పులి కూడా పిల్లి అవుతుంది." అని గొప్పగా చెప్పాడు సహదేవుడు.

ఆ మాటకి కృష్ణ వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "ఎవరతను శంభు దొర!" అని అడిగాడు గోకుల్.

"వీళ్ళకి కాబోయే నాయకుడు అభీర్!" అని చెప్పాడు శివమణి.

"ఏంటి అతను అభీర్ ఆ.. మరి క్రిష్ణ అని పిలుస్తున్నారు?" అని డౌట్ గా అడిగాడు జాకి.

"అతని భుజం మీద పచ్చబొట్టు చూడండి. అతనే అభీర్!" అని చెప్పాడు శివమణి.

"అవును! ఆయన చెప్పింది నిజమే! వాడు నా బిడ్డ క్రిష్ణ కాబోయే నాయకుడు, మా జాతికి రక్షకుడు." అని చెప్పాడు శంభు.

"అంటే! రేపు యువరాజుగా చైర్ లో కూర్చోబోయేది అతనేనా?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"మేము అడిగిన పచ్చబొట్టు గల మనిషి కూడా అతనే కాదు, ఆ మనిషికి దివ్య శక్తులు ఉంటాయని తెలిసింది నిజమేనా దొర!" అని అడిగాడు శివమణి.

"మీరు చెప్పిన మాట మేము కూడా వినడమే తప్పితే ఇప్పటివరకు చూడలేదు, ఏం జరుగుతుందో చూడడానికి మా జాతి మొత్తం ఎదురుచూస్తుంది." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని అయోమయంగా చూస్తూ, "శంభు దొర! మీరు చెప్పింది మాకు అర్థం కాలేదు." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"మీకు మా గురించి అన్ని విషయాలు చెబుతాను అని మాట ఇచ్చాను తప్పకుండా చెబుతాను మా గూడెనికి వెళ్లి మాట్లాడుకుందాము." అని చెప్పి తన దగ్గరికి వస్తున్న క్రిష్ణాన్ని చూసి "బిడ్డ! నీకు ఎలా తెలిసింది ఆకాశంలో నుంచి ఊడి పడ్డావు." అని అడిగాడు శంభు.

"సింబా చెప్పాడు నాయనా!" అని పక్కన ఉన్న గోకుల్ వాళ్ళ వైపు చూసి "వీళ్లంతా ఎవరు?" అని అడిగాడు క్రిష్ణ.

"రేపు జరగబోయే కార్యక్రమానికి వచ్చిన అతిదులు మన గూడానికి తోలుకు పోతున్న!" అని చెప్పాడు శంభు.

"అవునా!" అని శివమణి వాళ్ళ వైపు చూసి "మా గురించి తెలుసుకోవడానికి వచ్చారని అర్థం అయింది. పూర్తిగా తెలుసుకోండి. కానీ తర్వాత మనసు మలినం చేసుకోకండి మీకే ప్రమాదం." అని చెప్పి అక్కడకు వచ్చిన సింబా తో కలిసి వేగంగా వెళ్ళిపోయాడు క్రిష్ణ.

ఆ మాట విని "అంటే! వీళ్ల దగ్గర మనసు మలినం అయ్యే అన్ని విచిత్రాలు ఉన్నాయా?" అని మనసులో అనుకున్నడు సర్పరాజ్.

సింబతో కలిసి వెళుతున్న క్రిష్ణ వైపు చూస్తున్న గోకుల్ వాళ్ళను చూసి "ఇంకా వెళదామా?" అని అడిగాడు శంభు.

"సరే!" అని వెనకాలే నడుస్తూ ఉన్నారు గోకుల్ వాళ్ళు

కాసేపటికి కొండా మీద ఉన్న వాళ్ళ గూడెం దగ్గరికి తీసుకువెళ్లి "ఆ చెట్టు కింద విశ్రాంతి తీసుకోండి మీకు ఆహారం పంపిస్తాను తిన్న తర్వాత మాట్లాడుకుందాం." అని చెప్పాడు శంభు.

"సరే!" అని చెట్టు కింద ఉన్న నులక మంచాల మీద కూర్చుని  శివమణి వైపు చూసి "ఏంటి? వీళ్ళ దగ్గర నుంచి వస్తువులు తీసుకుందామని వచ్చామా? కనీసం ఇక్కడి నుంచి జింక పిల్లని కూడా పట్టుకు వెళ్ళలేము." అని చెప్పాడు జాకి.

"ఎస్! వెరీ పవర్ ఫుల్ పర్సన్స్! ఇక్కడ నుంచి  దేన్నైనా తీసుకువెళ్లడం ఇంపాజిబుల్!" అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

"మీరు తీసుకువెళ్లడం గురించి ఆలోచిస్తున్నారు, అసలు ఇక్కడ ఏమైనా ఉన్నాయా లేవా అని నేను ఆలోచిస్తున్నాను." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"మీరు ఇప్పుటీ వరకు ఇక్కడ చూసిన విచిత్రాలు ఎక్కడైనా చూశారా? " అని అడిగాడు శివమణి.

"ఇది కరెక్ట్ పాయింట్! ఇక్కడ పవర్ ఫుల్ అయింది ఏదీ లేకపోతే వీళ్లకు అంత శక్తి ఉండదు, నాకు కావాల్సింది కూడా అదే ఎంత బలవంతుడైన శాసించగలిగే శక్తి, అది వీళ్ళ దగ్గర ఎక్కడో కచ్చితంగా ఉంది." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"మీరు చెబుతుంది కరక్టే కానీ, ఆ పచ్చబొట్టు ఉన్న వ్యక్తికి, కొన్ని నాచురల్ పవర్స్ ఉంటాయని అన్నారు, కానీ ఆ విషయం శంభు దొర కూడా  తెలీదు ఏం జరుగుతుందో చూడాలి అంటున్నాడు అదే నాకు అర్థం కాలేదు." అని డౌట్ గా అన్నాడు సర్ఫరాజ్.

"మనం ఇక్కడికి కరెక్ట్ టైం లో వచ్చాము, వాళ్లే అన్ని విషయాలు మనకి చెబుతారు, వీళ్ళు ఇంకా పాత పద్ధతుల్లోనే ఉన్నారు మాట ఇచ్చారు అంటే తప్పక చేస్తారు అది కూడా మనకి అదృష్టమే, ఏం చెబుతాడో విందాము." అని నవ్వుతూ చెప్పాడు శివమణి.

అంతలో అక్కడికి వస్తున్న శంభు దొరని చూసి "సైలెంట్ గా ఉండండి." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

అక్కడికి వచ్చి "రండి మా గూడెం ప్రజల్ని చూపిస్తాను ఇక్కడ విశేషాలు కూడా తెలుసుకుందరు గాని, అలాగే మీరు ఏం తెలుసుకోవాలి అనుకుంటున్నారో అడగండి." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని వెనకాలే నడుచుకుంటూ వెళుతూ అక్కడ ఉన్న జనాలని చూస్తూ, "శంభు దొర! మీ అబ్బాయి క్రిష్ణ చేతి మీద ఉన్న పచ్చబొట్టు వల్ల వచ్చే అతీత శక్తుల గురించి మేము కూడా తెలుసుకోవాలి అన్నావు అంటే ఆ విషయాలు మీకు కూడా తెలియదా?" అని డౌట్ గా అడిగాడు శివమణి.

అక్కడ ఉన్న అమ్మవారి విగ్రహం దగ్గరకు తీసుకువెళ్లి నమస్కరించి, "మేము జారువ తెగకు సంబంధించిన ఒక శాఖకు సంబంధించిన వాళ్ళము, మా జాతి ద్వాపర యుగం నుంచి ఉంది అని మా పెద్దలు చెబుతూ ఉండేవారు.

మా పూర్వీకులు పుట్టిన గడ్డ ఇది, ఇక్కడి నుంచి మా తెగకు సంబంధించిన వారు కొంతమంది విడిపోయి వేరు వేరు ప్రదేశాలకి వెళ్లిపోయారు మా శాఖకు సంబంధించిన వారు మాత్రమే ఇక్కడ ఉన్నారు.

మేము కొలిచే అమ్మవారి దయవల్ల ఒకరోజు మా దగ్గరికి శ్రీకృష్ణ పరమాత్ములవారు వచ్చి, మేము ధర్మ పరిరక్షణ కోసం పుట్టాము అని కలికాలంలో కూడా మా జాతి నిలిచి ఉంటుంది అని వరం ఇచ్చారు,

అంతే కాదు ధర్మన్ని ర్రక్షించడానికి మా జాతిని కాపాడడానికి భుజం మీద మీరు చూపించిన పచ్చబొట్టుతో ఒక మనిషి జన్మిస్తూ ఉంటాడని, అతను ధర్మం కోసం పోరాడుతాడని,

అలా పుట్టిన బిడ్డకు గోవు లాంటి మనసు ఉన్న మీ జాతికి నాయకుడు అవుతాడు కాబట్టి గోవుల మందను కలిగిన వాడు కాబట్టి అతనికి 14 సంవత్సరాలు దాటిన తర్వాత అభీర్ అని నామకరణం చేయండి అమ్మవారి శక్తి అతనికి అండగా ఉంటుంది అని శ్రీకృష్ణ వారు సెలవిచ్చారు.


శ్రీకృష్ణుల వారి ఆశీస్సులు వల్ల పచ్చబొట్టు ఉన్న బిడ్డ మా తెగలో మూడుసార్లు పుట్టాడు ,మొదటి సారి ధర్మం కోసం కురుక్షేత్రంలో పాల్గొన్నారు మా పూర్వీకులు,

రెండోసారి ధర్మం వైపు నిలబడ్డ శివాజీ మహారాజ్ గారి వెనక ఉన్నారు మా పూర్వీకులు. మళ్లీ ఇన్ని వందల సంవత్సరాల తర్వాత నా బిడ్డ క్రిష్ణ పుట్టేడు, ఇప్పుడు ధర్మం కోసం ఏ యుద్ధం చేయవలసి వస్తుందో అర్థం కాలేదు." అని చెప్పాడు శంభు.

"మరి మీరు ఇక్కడ ఉంటే, మీ చరిత్ర ఆధారాలు మాకు బామ్రఘడ్ లో దొరికాయి ఏంటి? మీరు అక్కడికి వలస వెళ్లారా?" అని అనుమానంగా అడిగాడు సర్ఫరాజ్.

"అమ్మవారి ఆజ్ఞ మీద మా పూర్వీకులు అక్కడికి వెళ్లారు శివాజీ మహారాజ్ గారి మరణం తర్వాత మళ్లీ మా ప్రదేశానికి వచ్చేశారు." అని చెప్పాడు శంభు.

"మరి ఆ పచ్చబొట్టు ఉన్న వ్యక్తికి ఎటువంటి శక్తులు ఉంటాయి." అని అడిగాడు గోకుల్.

"ఆ పచ్చబొట్టు ఉన్న వ్యక్తికి అమ్మవారి దయతో అతీతమైన శక్తులు ఉంటాయి అని మేము వినడమే కానీ ఇప్పటివరకు చూసినవాళ్లు ఎవరూ లేరు ఇప్పుడు నా బిడ్డకు 14 సంవత్సరాలు రేపటితో నిండుతాయి  అతనికి వచ్చే శక్తి ఏమిటా, ధర్మం కోసం ఎక్కడికి వెళ్లి మేము పోరాడవలసి వస్తుందా అని  అని ఆత్రుతగా ఎదురుచూస్తున్నాము." అని చెప్పాడు శంభు.

అమ్మవారి ముందు కనిపిస్తున్న తాళపత్ర గ్రంధాలు చూసి "అవి ఏమిటి? చాలా పురాతన గ్రంథాలు లాగా ఉన్నాయి." అని డౌట్ గా అడిగాడు శివమణి.

"అవి నాలుగు వేదాల సారాంశం! మా పూర్వీకుల నుంచి వస్తున్నాయి ఆ పచ్చబొట్టు ఉన్న వ్యక్తి 14 సంవత్సరాల నిండిన తర్వాత అమ్మవారి దయతో వేదాలు పటిస్తాడని చెబుతూ ఉంటారు నా బిడ్డ చదువుతుంటే చూడాలని చాలా ఆశగా ఉన్నాను." అని చెప్పాడు శంభు.

"నేను ఒక విషయం అడగాలి అనుకుంటున్నాను మీరు ఏమీ అనుకోరు కదా!' అని అనుమానంగా చూస్తూ అడిగాడు శివమణి.

"మీరు ఏమి అడగాలి అనుకుంటున్నారో సంకోచించకుండా అడగండి  మీకు మా గురించి అన్ని విషయాలు చెబుతాను అని మాటిచ్చాను." అని చెప్పాడు శంభు.

"మీ దగ్గర దైవీకమైన వస్తువులు కొన్ని ఉన్నాయని వాటికి మీరు రక్షణగా ఉంటారని,చత్రపతి శివాజీ మహారాజ్ గారి చంద్రహాస్ కూడా మీ దగ్గరికి వచ్చిందని మాకు తెలిసింది అది నిజమేనా!" అని అడిగాడు శివమణి.

ఆ మాటకు నవ్వి "ఈ విషయం గురించి నేను కూడా విన్నాను కానీ ఇప్పటివరకు నాకు ఒక దైవీకమైన వస్తువు ఎక్కడ కనపడలేదు, మీకు ఒక విషయం చెప్పనా మా వాళ్ళ స్వచ్ఛమైన మనసే మా దగ్గర ఉంది." అని చెప్పాడు శంభు.

"మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే రేపు మీ అబ్బాయికి అభీర్ అనే నామకరణం జరగడం మేము కూడా చూడాలి అనుకుంటున్నాము." అని అడిగాడు గోకుల్.

ఆ మాటకి అక్కడ ఉన్న గుడిసె చూపించి "ఇక్కడ మీరు నిశ్చింతగా ఉండొచ్చు, మేము కూడా మీలాంటి వాళ్ళమే కాకపోతే, మేము ప్రకృతి ఒడిలో ఉంటున్నాము, మీరు దానికి దూరంగా ఉంటున్నారు." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ అక్కడ ఉన్న గుడిసెలోకి వెళ్లారు అందరూ.

[SivaSai]

 ఎపిసోడ్ 38

జారువ జాతి వాళ్లు ఉండే గూడానికి వెళ్లి శంభు ద్వారా అభిర్ సేన గురించి అన్ని విషయాలు తెలుసుకుని, క్రిష్ణ కి జరగబోయే నామకరణం చూసి వెళతామని అడిగాడు గోకుల్.

*****************°

ఆ మాట విని వాళ్ళు ఉండడానికి ఒక గుడిసె చూపించి అన్ని ఏర్పాట్లు వచ్చేసి అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయాడు శంభు.

గుడిసెలో గడ్డి తో చేసిన పరుపులు మీద పడుకున్న గోకుల్ ని చూసి "ఒరేయ్! నువ్వు ఇలా ఉండడం నేను చూడలేకపోతున్నాను, నాకు తెలిసి ఇక్కడ ఏమీ లేదు మనకు ఏమీ దొరకదు ప్రశాంతంగా ఇంటికి పోదాము." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"సార్! కంగారు పడకండి శంభు దొర చెప్పింది మొత్తం విన్నారు కదా, ఆ పచ్చబొట్టుతో మళ్లీ చాలా కాలం తర్వాత క్రిష్ణ పుట్టాడు, రేపు అతనికి రాబోయే శక్తులు ఏమిటో మనతోపాటు వాళ్లకి కూడా తెలియదు అసలు అవి ఎక్కడినుంచి వస్తున్నాయో తెలుసుకుందాము." అని చెప్పాడు శివమణి.

"అవును! క్రిష్ణకి నిజంగా శక్తులు వచ్చాయి అంటే ఇక్కడ ఏదో ఉన్నట్లు, లేక పోతే మనం ఇక్కడి నుంచి బయలుదేరి పోదాము." అని చెప్పాడు గోకుల్.

కిటికి లోనుంచి చూస్తూ, "ఒక్కసారి అక్కడ ఉన్న అమ్మవారి విగ్రహం చూడండి చీకటిలో కూడా  ఎలా మెరిసి పోతుందో, ఆ విగ్రహం కింద కచ్చితంగా ఏదో ఉంది. " అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

అక్కడికి వచ్చి చూస్తూ "అంటే! మనం వెతుకుతున్న ఆ వస్తువులు ఆ విగ్రహం కింద ఉన్నాయని మీ అనుమానమా?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"ఆ వస్తువులు ఉన్నాయో లేదో తెలియదు కానీ, మొత్తానికి ఆ విగ్రహం దగ్గర ఏదో ప్రత్యేకత ఉంది అనిపిస్తుంది." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"సరే! అసలు ఇక్కడ ఏముందో రేపు తెలిసిపోతుంది కదా! ప్రశాంతంగా పడుకోండి." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

****************

ఉదయం గట్టి గట్టిగా మాటలు వినపడడంతో ఉలిక్కిపడి లేచి బయటకు చూసి అభిజిత్ వాళ్ళని లేపి "అన్న! ఇక్కడ మనం ఎంతోమంది లేరు అనుకున్నాం చాలామంది ఉన్నారు చూడు." అని చెప్పాడు జాకి.

"అవునా?" అని లేచి అక్కడ ఉన్న జనాన్ని చూసి బయటకి వస్తున్న గోకుల్ వాళ్ల దగ్గరికి వచ్చి, "దొర! కాసేపటిలో కార్యక్రమం మొదలవుతుంది. మీరు స్నానాలు చేయడానికి ఆ చెరువు దగ్గరికి వెళ్ళండి." అని చూపించాడు  సహాదేవుడు.

"సరే!" అని చెరువు దగ్గరికి వెళ్లి స్నానం చేస్తూ, "ఇక్కడ ఏదో ప్రత్యేకత ఉంది. అది ఏమిటి అనేది అర్థం కావడం లేదు." అని చెప్పాడు శివమణి.

అంతలో చెట్టు మీద ఉంగరం పట్టుకున్న కోతి కనిపించడంతో, "జాకీ! ఆ కోతి దగ్గర ఉన్న ఉంగరం ఏదో విధంగా తీసుకో, అది నాకు కావాలి." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"సరే అన్న!" అని చెప్పి చెట్టు మీద ఉన్న కోతి దగ్గరకంటూ వెళ్లి "ఆ ఉంగరం వేయవే నీకు వేరే ఉంగరం ఇస్తాను." అని అడిగాడు జాకి.

ఆ మాటకి ఎక్కిరించి దూరంగా ఉన్నా గుట్ట మీదకి వెళ్ళింది ఆ కోతి.

అది చూసి "ఇది మాటలతో వినదు." అని అక్కడ ఉన్న రాళ్లు తీసుకుని దాని మీద గిరాటు వేశాడు జాకీ.

రాళ్లు మీదకు రావడంతో కొంచెం వెనక్కి వెళ్లి, కొండమీద నుంచి ఒక పెద్ద బండరాయి దొర్లించింది ఆ కోతి.

అది చూసి "వామ్మో! ఇది మామూలు కోతి కాదు." అని వెనక్కి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు జాకీ.

కొండమీద నుంచి దొర్లుకుంటూ వస్తున్నారు రాళ్లు, వెనక్కి పరిగెడుతున్న జాకిని చూసి నవ్వుతూ ఉన్నారు చెరువులో ఉన్న గోకుల్ వాళ్ళు.

అంతలో దొర్లుకుంటూ వస్తున్న రాళ్లు అక్కడ ఉన్న పెద్ద బండరాయికి తగిలి ముక్కలు అవడంతో, మెరుస్తూ ఉండడం చూసి అనుమానం వచ్చి చెరువులో నుంచి పైకి వెళ్లి వాటిని చేత్తో పట్టుకుని సూర్యకిరణాలు తగిలేటట్లు పెట్టి గోకుల్ వైపు చూసి "సార్! ఈ స్టోన్ లో ఏదో ప్రత్యేకత ఉంది." అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

ఆ మాట విని హడావుడిగా చెరువులో నుంచి బయటకు వచ్చి సర్పరాజ్ చేతిలో ఉన్న పగిలిన రాళ్లు తీసుకుని చూస్తూ "అవును! చాలా డిఫరెంట్ గా ఉన్నాయి వీటిని ల్యాబ్ కి పంపించి టెస్ట్ చేయించాలి అప్పుడే కరెక్ట్ రిజల్ట్ వస్తుంది." అని చెప్పాడు గోకుల్.

అంతలో అక్కడికి వస్తున్న సహదేవుడిని చూసి" టాపిక్ మార్చండి." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

ఆ మాట విని సైలెంట్ అయ్యి సహదేవుడి వైపు చూసి నవ్వుతూ, "ఏంటి? ప్రోగ్రామ్ స్టార్ట్ అయిందా?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"అవును! తొందరగా రండి మిమ్మల్ని తీసుకురమ్మని శంభో దొర పంపించాడు." అని చెప్పాడు సహదేవుడు.

"సరే! నువ్వు వెళ్ళు ఐదు నిమిషాల్లో అక్కడ ఉంటాము." అని చెప్పి అక్కడ దొరికిన రాళ్లు తీసుకుని రూమ్ దగ్గరికి వెళ్లి క్లాత్ లో చుట్టి బ్యాగులో పెట్టాడు సర్ఫరాజ్.

రూమ్లో హడావుడిగా రెడీ అయ్యి తన బ్యాగ్ లో ఉన్న బుక్ తీసి ఓపెన్ చేసి చూస్తూ, అభిజిత్ వాళ్ళని పిలిచి "సార్! ఈ మ్యాప్ చూడండి దేవతలు సృష్టించిన నగరం అని చెప్పాను కదా అది ఈ స్థలమే!" అని చెప్పాడు శివమణి.

"సరే! ఈ ప్లేస్ కి ఉన్న స్పెషాలిటీ ఏంటి? ఇక్కడ ఏముంటుంది?" అని అడిగాడు గోకుల్.

"ఈ కొండమీద 9 ప్రదేశాలు ఉంటాయి, అవి నవగ్రహాలని ప్రభావితం చేస్తూ ఉంటాయి, మనం వెళ్లే లోపు ఆ ప్లేస్ ల గురించి కచ్చితంగా తెలుసుకోవాలి." అని చెప్పాడు శివమణి.

"నవగ్రహాలు ఆధీనంలో ఉంటే, మనకి తిరుగు ఉండదు, అలా నవగ్రహాలను ఆధీనంలో పెట్టుకోబట్టే రావణాసురుడు అంతటి వీరుడు అయ్యాడు, అతను స్త్రీలోలుడు అవడం వల్ల నాశనమయ్యాడు లేకపోతే, ఈ విశ్వాన్ని జయించిన మహారాజు అయ్యేవాడు." అని చెప్పాడు సర్ఫరాజ్.

ఆ మాట విని మనసులో ఆశ మొదలై "నవగ్రహాలు ఆధీనంలో ఉండడానికి ఇక్కడ ఉన్న ప్రత్యేకత ఏమిటో తెలుసుకోండి ఏదిఏమైనా అది నాకు కావాలి." అని చెప్పాడు గోకుల్.

"ముందు జరిగే కార్యక్రమం చుస్తే, అసలు ఇక్కడ ఏం జరుగుతుందో మనకి కూడా ఒక ఐడియా వస్తుంది. దాని బట్టి ఏం చేయాలో ప్లాన్ చేద్దాం." అని చెప్పాడు అభిజిత్.

"సరే!" అని రెడీ అయ్యి కార్యక్రమం జరుగుతున్న ప్లేస్ దగ్గరికి వెళ్లారు అందరు.

అక్కడికి గోకుల్ వాళ్ళు రావడం చూసి చెట్టు కింద ఏర్పాటు చేసిన ప్లేస్ చూపించి "దొర! ఇక్కడ కూర్చోండి ఇప్పుడే నా బిడ్డకు అమ్మవారి పాదాల నుంచి వచ్చే గంగతో స్నానం చేయిస్తున్నారు తరువాత కార్యక్రమం మొదలవుతుంది." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని సర్పరాజ్ తో కలిసి శంభు వెనకాలే వెళ్లి, అమ్మవారి పాదాల దగ్గర నుంచి నీళ్లు రావడం ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "మనం చూసినప్పుడు అక్కడ వాటర్ ఏమీ లేదు కదా!" అని డౌట్ గా అడిగాడు శివమణి.

"ఆ మత అనుగ్రహంతో పుట్టిన బిడ్డకి 14 సంవత్సరాల నిండిన తర్వాత నామకరణం రోజున అమ్మ పాదాల దగ్గర గంగ వస్తుందని మా పూర్వీకులు రాసిన గ్రంథాలలో ఉంది. అదే విధంగా ఇప్పుడు జరుగుతుంది. అంతా అమ్మ మహిమ!" అని చెప్పాడు శంభు.

"అవునా?" అని అమ్మవారి పాదాలు దగ్గర నీళ్లు వస్తున్న ప్లేస్ ని చూస్తూ, సర్పరాజ్ దగ్గరకు వెళ్లి "నీళ్లు వచ్చే ప్లేస్ ని బాగా గమనించండి?" అని చెప్పాడు శివమణి.

"ఎస్! పాదాల దగ్గర ఏవో ఐదు రంగు రాళ్లు ఉన్నాయి." అని చూస్తూ చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"ఎస్! వాటిని పంచరత్నాలు అంటారు." అని చెప్పాడు శివమణి.

ఆ మాట విని శంభు దొర దగ్గరికి వెళ్లి, కెమెరా చూపించి "మేము ఫోటోలు తీసుకోవచ్చా!" అని అడిగాడు సర్పరాజ్.

"మీరు ఏమీ అనుకోకండి దొర! ఇక్కడ జరిగే కార్యక్రమాన్ని చిత్రీకరించడం నిషేధం! మీకు మాటిచ్చాను కాబట్టి చూడడానికి అనుమతించాను కానీ దీనికి అనుమతించలేను." అని చెప్పాడు శంభు.

ఆ మాట విని దగ్గరికి వస్తూ "మీకు ఇష్టం లేకుండా మేము ఏ పని చేయము." అని కెమెరాని వెనక్కి తోసి "అమ్మవారి పాదాల దగ్గర రంగులు రంగులుగా ఉన్నాయి ఏమిటి?" అని అడిగాడు శివమణి.

"మా పూర్వీకులు చెప్పిన దాన్ని బట్టి, శ్రీకృష్ణుల వారు తమ ఆత్మ శక్తితో వాటిని సృష్టించి అమ్మవారి పాదాల దగ్గర ప్రతిష్టించారని చెబుతూ ఉంటారు, ప్రతి పౌర్ణమి రోజున చంద్ర కిరణాలు పడగానే అవి ప్రకాసిస్తాయి. ఆ వెలుగు ఈ కొండంతా వస్తుంది." అని చెప్పాడు శంభు.

"అవునా?" అని వాటి వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ గోకుల్ వాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి, "రాత్రి మనం అమ్మవారి విగ్రహం మెరిసిపోతుంది అనుకున్నము కదా దానికి కారణం తెలిసింది." అని దూరం నుంచి అమ్మవారి పాదాల వైపు చూపించడు శివమణి.

తను చెప్పింది విని పాదాల వైపు చూస్తూ "అక్కడ ఏముంది." అని అడిగాడు గోకుల్.

"శ్రీకృష్ణుల వారు తమ ఆత్మ శక్తితో సృష్టించినా పంచరత్నాలను అక్కడ ప్రతిష్టించారు అంట!" అని చెప్పాడు సర్పరాజ్.

"అలా అయితే! అవి నాకు కావాలి." అని ఆశగా చూస్తూ అడిగాడు గోకుల్.

ఆ మాటవిని "ఒరేయ్! సైలెంట్ గా మాట్లాడు, ఎవరైనా విన్నారు అంటే మనం ఇక్కడ నుంచి బయటికి వెళ్ళాము." అని భయంగా చెప్పాడు అభిజిత్.

అంతలో అక్కడకు వచ్చి "సార్! ఒక్కసారి అటువైపు చూడండి." అని చెప్పాడు శివమణి.

అమ్మవారి పాదాల ముందు కూర్చున్న క్రిష్ణ గుండెల మీద అమ్మవారి కత్తిని కుంకంలో ముంచి అభీర్ అని రాశాడు శంభు.

అలా రాయగానే అక్కడ ఉన్న కొండలలో నుంచి రంగు రంగుల గాలి అమ్మవారి పాదాల దగ్గరికి వచ్చి అభీర్ శరీరంలోకి వెళ్లడం ఆశ్చర్య చూస్తూ ఉండిపోయారు అందరూ.

అక్కడ జరిగేది ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ "వాట్ ఏ మేరకీల్!" అని చెప్పాడు గోకుల్.