[me.you]

game40it அவர்களின் கதையை படித்துவிட்டு தொடரலாம். அல்லது தனியாகவும் படிக்கலாம். அதற்கு ஏற்பவே இந்த கதையை எழுதியுள்ளேன்.

---

ஷோபாவின் பார்வையில்

கடைசியாக மதனுடன் சேர்ந்து இரண்டு மாதமாகின்றது. இனிமேல் ஆவனுடன் நான் காதல் கொள்ளப்போவதில்லை. இனிமேல் என் உடலும் உள்ளமும் செந்திலுக்கு மட்டும் என்று முடிவெடுத்து விட்டேன். ஆனால் என்னால் செந்திலுடன் பழையபடி சகஜமாக பேச முடியவில்லை. செந்திலுக்கு எல்லாமே தெரிந்துவிட்டது. முன் போன்று அவர் மதனுடன் பேசுவதில்லை. அதற்காக மதனை அவர் வார்த்தையாலோ அல்லது வேறு வகையிலோ காயப்படுத்தவும் இல்லை. 

இந்த இரண்டு மாதத்தில் தினமும் செந்தில் என்னை கட்டிலில் புரட்டி எடுத்துவிடுகிறார். தினமும் அவருக்கு செக்ஸ் தேவை. சில நாட்களில் நான் நான்கைந்து முறை உச்சம் அடைந்தாலும், அவர் விந்து வெளியேற்றாமல் என்னை இடித்துக்கொண்டே இருப்பார். ஏதும் மாத்திரை அல்லது மூலிகைகள் சாப்பிடுகிறாரோ என்ற ஐயமும் எனக்கில்லாமல் இல்லை.

பொதுவாக மனைவி கள்ள உறவில ஈடுபடுவது கணவனுக்கு தெரிந்தால் அக்கணவன், அவளை தொட மாட்டான். ஆனால் இங்கு எல்லாமே தலைகீழாக உள்ளது. சில நேரங்களில் எங்களின் கலவியின் போது செந்தில் கேட்கும் ஒரே கேள்வி " ஷோபா இது போதுமா? இல்லை இன்னும் ஹார்ட்டா பண்ணனுமா?" . மட்டை உரிக்கும் சந்தர்ப்பங்களில் கூட அவர் விந்து விடமாட்டார், என்னை முழுமையாக திருப்திப்படுத்துவதிலேயே அவரது கவனம் இருந்தது. இப்போதெல்லாம் எங்கள் உறவில் காதலை விட வெறும் காமம் மேலோங்கியிருந்தது.

நான் காரை டிரைவ் செய்து கொண்டிருந்தேன். இவ்வளவு மன ஓட்டத்தில் இருக்கும் போது எனது ஐபோன் ஒலித்தது. யாரென்று பார்த்தால் அம்மா.

" என்னம்மா சொல்லு"

" என்னத்தடி சொல்ல சொல்ற. இங்க பவித்ரா அவ புருஷன் கூட வாழ முடியாதுன்னு சொல்லி வந்து நிக்கிறா. இரண்டு பேரும் டைவோர்ஸ் பண்ணிக்க போறாங்களாம். எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. இந்தா அவகிட்ட பேசு"என்றார். 

"அக்கா எப்படியிருக்க" என் தங்கை பேசிய ஒற்றை வார்த்தையிலேயே புரிந்தது அவள் மிகவும் சோர்வாகவும் கவலையாகும் இருக்கின்றால் என்பது.

" நான் நல்லா இருக்கேன் பவி. என்னாச்சுடி அம்மா ஏதேதோ சொல்றாங்க. உனக்கும் சுந்தருக்கும் என்ன பிரச்சினை" என்று கேட்க மறு முனையில் பவித்ரா அமைதியாக இருந்தால்.

" என்ன பவி அம்மா பக்கத்துல இருக்காங்கலா? சரி தள்ளி வந்து பேசு" என்று கூறினேன்.  

"தனியா வந்துட்டியா?"

" ஆமாக்கா வந்துட்டேன்" என்றவள் உடைந்து அழ ஆரம்பித்தால்.

" பவி என்னாச்சி. ஏன் இப்படி அழுற"

" அக்கா சுந்தர் என்ன ரொம்ப மோசமா நடத்துறாருக்கா. எதுக்கு எடுத்தாலும் சந்தேகம். காய்கறி வாங்க போனா சந்தேகம், வாட்ச்மேன் கிட்ட பேசினா சந்தேகம், இஸ்த்திரி போடுறவங்க கிட்ட பேசினா சந்தேகம். மொபைல எடுத்து ஏதும் மெசேஜ் பார்த்தாலோ இல்லை கால் பேசினாலோ ரொம்ப கேவலமா பேசுறாருக்கா. முன்னாடிலாம் அவரு இப்படி இல்லை. ஒரு 5 மாசமாத்தான்கா இப்படி பண்றாரு. ஏன் இப்படி பண்றிங்கன்னு கேட்டா உன் குடும்பத்துல எல்லோரும் இப்படித்தானே இருப்பீங்கன்னு வேற சொல்றாரு. உன்ன பத்தி வேற தப்பு தப்பா பேசுறாரு" என்றால்.

எனக்கு ஒரே அதிர்ச்சி. என்னை பத்தி ஏன் தப்பா பேசனும். ஒருவேலை மதனை பற்றி ஏதும் சுந்தருக்கு தெரிந்திருக்குமோ. 

" என் பவி சொல்ற, என்ன பத்தி எதுக்கு தப்பா பேசனும்" என்று கேட்டுவிட்டு அவளின் பதிலுக்கு காத்திருக்க ஆரம்பித்தேன்.

" அவரோட ஆபீஸ் கொலீக்கோட ப்ரெண்ட் மதன்னு ஒருத்தர்கூட உனக்கு தொடர்பாம். நீ அந்த மதன் கூட இல்லீகல் அபயர்ல இருக்கியாம். 'புருஷனுக்கு அடிபட்டு இருக்குறப்போ உங்க அக்காக்கு அப்படி என்னடி அரிப்பு. கொஞ்ச நாள் பொறுத்து போக முடியாதா. எனக்கு ஆக்சிடண்ட் ஆகி நானும் படுத்த படுக்கையா இருந்தா நீயும் இப்படித்தான் செய்வியா? எப்படி பார்த்தாலும் அக்கா போலதானே தங்கச்சி நீயும் இருப்ப' அப்படின்னு கேவலமா பேசுறாருக்கா.  எனக்கு ஒன்னுமே புரியல. நான் சொன்னேன் எங்க அக்காவும் மாமாவும் வீட்ல பேசி கல்யாணம் பண்ணாலுமே, அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் காலேஜ்ல இருந்து ஒருத்தர் மேல இன்னொருத்தருக்கு காதல் இருந்திச்சி. சோ எங்க அக்கா அப்படி பண்ற ஆள் இல்லைன்னு சொன்னேன். அதுக்கு அவரு என் முறைச்சிக்கிட்டு ' நல்லா யோசி பவித்ரா. உன்மேலயோ இல்ல உன் அக்கா மேலயோ நான் இதுக்கு முன்னாடி இப்படி ஏதும் சொல்லியிருக்கேனா? உங்க அக்காவ நான் கூடப்பிறந்த தங்கச்சி மாதிரிதானே பார்ப்பேன். ஏதாச்சும் ஒரு விசயத்த நான் தீர விசாரிக்கம பேசுவேனா' அப்படின்னு கேட்குறாரு. எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. அதுவும் இப்போ ஒரு இரண்டு மாசமா ரொம்ப கேவலமா பேசிகிட்டே இருக்காரு. என்னால இந்த மெண்டல் ப்ரஷர தாங்க முடியல. சூசைட் பண்ணிக்கலாமான்னு இருக்கு. என் மகள் ஆர்த்திக்காகத்தான் எதுவுமே பண்ணிக்காம இருக்கேன்கா" என்றால்.

எனக்கு எல்லாமே முடிந்தது போல் இருந்தது. என் வாழ்க்கை நாசமானது மட்டுமின்றி என் தங்கையில் வாழ்க்கையும் நாசமாக நானே காரணமாகிவிட்டேன் எனும் போது கவலையாக இருந்தது. 

சுந்தர் ஐந்து மாதமாக என்னை பற்றி பேசியிருக்கின்றார் என்றால் அவருக்கு நான் முதன் முதலில் மதனின் அறைக்கு சென்றது முதல் தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஆரம்பத்தில் நாங்கள் அடிக்கடி உறவு கொண்டதில்லை. மதனுடன் காமத்தில் திளைத்த போது இருந்த ஆனந்தத்தை விட இப்போது, இந்த செய்தி என்னை முழுவதும் நிர்மூலமாக்கியது.

" பவி நான்.." என்று பேச எடுத்த போது முன்னால் வந்த லாரி சடன் ப்ரேக் போட்டது தெரியவில்லை. நேராக சென்று மோதினேன். நல்ல வேலை சீட் பெட்ல் போட்டிருந்தேன்.உதவிக்கு வந்த ஒருவர் கூறினார் " பொண்ணுக்கு இன்னும் உயிர் இருக்குப்பா. அவங்க சீட் பெல்ட் கழட்ட முடியல. மாட்டிக்கிட்டு இருக்கு. முடிஞ்சா இந்த சீட்டை கழட்டி எடுக்கனும். பெட்றோல் வேற லீக் ஆகிகிட்டு இருக்கு" என்றார்.

பவியுடன் நான் பேசிக்கொண்டிருந்த லைன் கட் ஆகாமல் இருந்தது. என் மொபைலை எடுத்த ஒருவரு " இந்த வண்டியில வந்த பொண்ணுக்கு ஆக்சிடண்ட் ஆகிடிச்சி. நாங்க எந்த ஹாஸ்பிடலுக்கு கொண்டு போறோம்னு மெசேஜ் பண்றோம் அங்க வந்திடுங்க" என்றார்.
அதன் பின் யார் யாரோ ஏதேதோ பேசினார்கள். என்னவென்று ஒன்றும் புரியவில்லை. என் மனக்கண் முன் மதன் வந்தான், ஒரு வித மோன புன்னகையோடு, செந்திலும் வந்தார். அவர் கண்களில் என்ன என்று சொல்ல முடியாத ஒரு உணர்ச்சி. நான் நினைவை இழந்தேன்.

[me.you]

எதுக்கு இந்த தேவையில்லாத வேலை?
கதை எழுத ஆர்வமாக இருந்தால் இங்கே ஏற்கனவே முடிக்கப்படாத பல நூறு கதைகள் உள்ளன.
அவற்றை முடிக்க வேண்டியதுதானே...!!!

நன்றாக வரவேற்பைப் பெற்ற கதையை இப்படி கெடுத்து விடக்கூடாது

உங்கள் கருத்துக்கு நன்றி. இந்த கதையை அந்த கதை உடைய squel ஆகவும் படிக்க முடியும், இல்லை என்றால் தனியாகவும் படிக்க முடியும். உங்களுக்கு ஏதும் பாதியில் இருக்கும் நல்ல கதைகளை தொடர்ந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றினால் கூறவும்.

[me.you]

சூப்பர் சகோ நீங்களே கண்டினியூ பண்ணுங்க

ப்ரோ, இந்த squel கு காரணமே உங்களின் கவலை தேய்ந்த கருத்துக்கள்தான். செந்திலுக்காக கவலை பட ஜீவன்கள் உள்ளதே என்று.

[me.you]

வா நண்பா வா நண்பா சூப்பர் அப்டேட்.... இப்போ தான் கொஞ்சம் நிம்மதியா இருக்கு ஷோபா மாதிரி அலுக்களுக்கி இப்படி தான் நடக்கணும்..... நண்பா குட்டி கதையா முடிக்காமல் கொஞ்சம் பெரிய கதையா கொண்டு போங்க...

கொஞ்சம் பெரியதாக எழுத உள்ளேன் நண்பா. அட்லீஸ்ட் இரண்டு பேரு படிச்சாலும் போதும்.

[me.you]

நன்று நண்பா தவறு செய்தவர்கள் தண்டிக்க பட வேண்டும்.அந்த விட்டு வேலை செய்யும் பெண்ணையும் சேர்து அவள் நினைத்து இருந்தாள் ஷோபாவுக்கு அறிவுரை சொல்லி நல் வழி படுத்திருக்கலாம்.

அவள ( கமலா) நான் யோசிக்கவே இல்ல ப்ரோ. உங்க மூணு பேருக்காகவும் (Fucko, chellapandiapple அப்புறம் நீங்க) இன்னும் கொஞ்சம் மாத்தி எழுதுறேன். எனக்கும் ஷோபாவ புடிக்கும். ஓரளவுக்குத்தான் ஷோபாவ கஷ்டப்படுத்துவேன். அப்புறம் என்ன நீங்க எல்லாம் திட்ட கூடாது. ஆனா கண்டிப்பா அவளுக்கு தண்டனை வாழ்க்கை பூரா கிடைச்சிக்கிட்டே இருக்கும்.
 ஆல் ரெடி நான் எழுதி முடிச்சிட்டேன். கொஞ்சம் AI உதவியோட. நீங்க சொன்னத வெச்சி பார்க்கும் போது கொஞ்சம் மாத்தி எழுதுவது மட்டுமன்றி சில காட்சிகள் சேர்க்க வேண்டி வரும். கொஞ்சம் டைம் மட்டும் கொடுங்க.

[me.you]

2.பவித்ராவிடம் மாட்டிக்கொள்ளல்

ஹாஸ்பிடல் நெடி. இது ஒன்றும் எனக்கு புதிதில்லை. முன்னர் செந்தில் கட்டிலில் படுத்திருக்க நான் அவர் அருகில் இருந்தேன். இப்போது நான் படுத்திருக்கிறேன், எங்கே செந்தில்? அருகில் அவரை காணவில்லை. பவித்ரா, அம்மா எல்ல்லோரும் இருந்தனர். என் கணவர் இல்லை. என்னை வெறுத்துவிட்டாரா? இந்த அரிப்பெடுத்த தேவடியா வேண்டாம் என்று நினைத்துவிட்டாரா? நான் காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்ட என் செந்தில் எங்கே? என் செந்திலை  நான் இழந்துவிட்டேனா ? கண்களில் கண்ணீர் முட்டியது. எல்லோரும் நான் வலியில் அழுவதாக  நினைத்தார்கள். ஆனால் நான் அழுதது என் கணவரை கானாமல்.  இருந்தாலும் மனதுக்குள் என்னை நினைத்து எனக்கே வெட்கமாக இருந்தது. என் உடம்புக்கு முடியாமல் போனதும் என் மனது செந்திலை மட்டும் ஏன் தேடுகிறது. நான் சுயநலவாளியாகிப்போனேனா? 


சில நிமிடங்களில் பின் செந்தில் டாக்டருடன் வந்தார். கவலை தேய்ந்த முகத்துடன் இருந்தார். என்ன இவர் முகம் இவ்வளவு வாட்டமாக உள்ளது. ஒரு வேலை நான் இன்னும் சாகாமல் உயிருடன் இருக்கின்றேன் என்று கவலையாக உள்ளாரோ? 

பவிற்றாதான் முதலில் பேசினால். " மாமா அக்கா எந்திரிச்சிட்டா. போங்க போய் பாருங்க" என்றால். செந்தில் உடனே என் அருகில் வந்து என் தலையில் கை வைத்து தடவிக்கொடுத்தார். காமத்தின் போது கிடைத்த சுகத்தை விட 100 மடங்கு அதிகமான சுகத்தை இது கொடுத்தது. அவர் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையாக ஓடியது . அவர் எதுவுமே பேசவிலை, எதுவும் கேட்கவுமில்லை. 

" என்னங்க நான், என்னை மன்னிச்..." எனும் போதே செந்தில் " எதுவும் பேசாத ஷோபா. நீ பொழைச்சதே பெரிய விசயம். உனக்கு இனி எல்லாமா நான் இருப்பேன்" என்றார். எனக்கு புரியவில்லை. எனக்கு எல்லாமேவாக இருப்பேன் என்றால் , அப்போதுதான் புரிந்தது எனக்கு இடுப்புக்கு கீழே உணர்வில்லாமல் இருந்தேன். சற்று தலையை தாழ்த்தி என் இடுப்புக் கீழே பார்த்தேன். கால்கள் இருந்தது. ஆனால் இரண்டு காலிலும் பெரிய மாவுக்கட்டு போட்டிருந்தார்கள். ஆனால் எந்த வலியும் இல்லை. காமத்தில் நான் இருந்த போது துடித்த யோனியில் கூட எந்த உணர்வும் இல்லை. எல்லோரையும் சுற்றி சுற்றி பார்த்தேன். யாரும் எதுவும் பேசவில்லை.

" ஷோபா யு ஆர் பர்பக்ட்லி ஆல்ரைட். இடுப்புல பலமா அடிபட்டிருக்கு. சின்னதா ஒரு ஆபரேஷன் பண்ணனும். அதுக்கு அப்புறமா கொஞ்சம் கொஞ்சமா நீங்க எழுந்து நடமாடலாம். பை தவே இந்த மாதிரி ஒரு புருஷன் இருந்தா எழுந்து நடமாடுறது என்ன ஓடிப்பிடிச்சி கூட விளையாடலாம்" என்றார். எனக்கு புரிந்தது என் உடலின் கீழ்ப்பாகத்தில் ஏதோ பெரிய பிரச்சினை உள்ளது என்று. 

ஹாஸ்பிடலில் இருந்து வீடு வந்தோம். அம்மாவும் பவித்ரா என்னுடனேயே தங்கி இருந்தனர். என் தேவைகள் எல்லாவற்றையும் அம்மாவே பார்த்துக்கொண்டார். செந்தில் அவரின் படுக்கையை ஹாலுக்கு மாற்றி இருந்தார். சில நாட்களாக ஊருக்கு சென்றிருந்த கமலாக்காவும் வேலைக்கு வந்தார். அவர் முகம் பொலிவே இல்லாமல் பேய் அறைந்ததை போல இருந்தது. இருந்தாலும் என் நிலை எண்ணி அவர்  உண்மையிலேயே கவலையாக இருப்பதும் தெரிந்தது. 

இப்படியே இரண்டு மாதம் கழிய எனக்கு செய்ய வேண்டிய ஆபரேஷன் நல்லபடியாக முடிந்தது. இடுப்புக்கு கீழே உணர்வு வந்தது. ஆனால் பழையபடி என்னால் நடக்க முடியாமல் போனாலும் ஓரளவுக்கு வாக்கிங்க் ஸ்டிக்கின் உதவியுடன் நடக்கவே ஒரு வருடம் ஆகும் என்று டாக்டர்கள் கூறிவிட்டனர். அம்மாவும் ஊருக்கு போவதாக கூறினார். ஆனால் பவித்ரா ஊருக்கு போக மறுத்து என்னுடன் இருப்பதாக கூறிவிட்டால். 

தினமும் நானும் பவித்ராவும் என் அறையில் தூங்க, கமலாக்கா அவ்வப்போது நானும் மதனும் கலவி கொண்ட  கெஸ்ட் ரூமில் தங்கினார். செந்தில் ஹாலில் இருந்த சோபாவில் தனது படுக்கையை நிரந்ரமாக்கிக்கொண்டார்.

ஒரு நாள் கமலாக்கா தயக்காம கூறினார் " ஷோபாமா , மதன் தம்பி உங்கள பார்க்கனும்னு கேட்டிச்சி. அவங்க கம்பனி வேலையா ஏதோ பாரின்னுக்கு போயிடிச்சாம். இப்போதான் வந்தாராம். செந்தில் தம்பி இல்லாதப்போ வரேன்னு சொல்லிச்சி. அதான்மா செந்தில் தம்பி வேலைக்கு போனதும் மதன் தம்பிய வர சொல்லிட்டேன். அந்த தம்பி வெளியிலதான் நிற்குது" என்றார்.

எனக்கு மதன் என்னை பார்க்க வந்துள்ளான் எனும் போது சந்தோசமாக இருந்தாலும் மதன் வந்தது செந்திலுக்கு தெரிந்தால் ஏதும் பிரச்சினை வருமோ என்ற பயமும்  வந்தது. ஏனென்றால் இப்போது என்னால் பவித்ராவின் வாழ்க்கையும் அந்தரத்தில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கின்றது. இதெல்லாம் நான் யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் போதே மதன் வீட்டிற்குள் வந்து நான் இருக்கும் அறைக்குள் வந்துவிட்டான். 

இதே அறையில் தான் நான் கடைசியாக மதனுடன் செக்ஸ் வைத்துக்கொண்டேன். அதுவும் என் தாலியை அவன் உறுப்பில் சுற்றி அவனது உறுப்பை என் வாயில் வைத்து நன்றாக ஊம்பி விட்டேன். அன்று நான் நடந்து கொண்ட விதத்தை  நினைத்து பல நேரங்களில் கவலை கொண்டிருந்தாலும் சில நேரங்களில் எனக்குள் நானே சிரித்தது உண்டு. அன்று சந்தோசத்தை கொடுத்த விடயங்கள் இன்று என் உடலை எரித்தது.

" எப்படியிருக்க ஷோபா" எனறு அவன் கேட்ட நொடி பவித்ரா அட்டாட்ச் பாத்ரூமில் இருந்து குளித்து விட்டு வெளியே வந்தால். என் கட்டில் அருகில் யாரோ ஒரு ஆடவன் இருப்பதை பார்த்துவிட்டு ' யார் இவன்' என்று கண்களாலேயே கேட்க கமலா " பவித்ராம்மா இது மதன் தம்பி. செந்தில் ஐயாவோட ப்ரெண்டுமா. தம்பி வெளியூர் போய் நேத்துதான் வந்திருக்காங்க. அதான் ஷோபாம்மாவுக்கு இப்படி ஆனதை கேள்விப்பட்டு பார்க்க் வந்திருக்காங்க" என்றால்.

சாதாரண கேள்விக்கு மிகப்பெரிய லாஜிக் மீறல் இல்லாத விளக்கம். அதுவே எதிராளிக்கு சந்தேகத்தை உண்டு பண்ணும். பவித்ரா என்னை ஒரு பார்வை பார்த்தால். அந்த பார்வை ' கேவலாமன நாயே, இப்படி அடிபட்டிருக்கும் போது கூட உன் கள்ள காதலனை வீட்டுக்கு கூப்பிட்டிருக்க. அதுவும் புருஷன் இல்லாதப்ப' என்றது போல இருந்திச்சி. ஆனால் அவள் எதுவும் பேசவில்லை. மதன் சாதாரண விசாரிப்புகளுடன் விடைபெற தயாரானான். அடிக்கடி வந்து பார்ப்பதாக என்னிடம் கூறினான்.

என் மொபைல் இப்போதெல்லாம் பவித்ராவின் கையில் தான் இருக்கும். என் பாஸ்வேர்ட் எல்லாமே அவளுக்கு கொடுத்திருந்தேன். எனக்கு எது தேவை என்றாலும் அவள்தான் செய்வால். மதன் சென்ற பின் பவித்ரா என் அறைக்குள் வரவேயில்லை. கமலாக்காவிடம் " பவித்ரா எங்கே" என கேட்டேன். " பவித்ராம்மா கம்ப்யூட்டர்ல ஏதோ பண்ணிகிட்டு இருக்கு" என்றார். 

மூன்று மணி நேரம் கழித்து பவித்ரா வந்தால். கையில் சில ப்ரிண்ட் பேப்பர்களுடன். பவித்ரா மிகவும் புத்திசாலி.மதனுடன் ஆன எனது சாட் , கால் எல்லாம் நான் டெலீட் செய்திந்தாலும் என் ஐக்ளவுட் இல் இருக்கும்
ஆட்டோ பேக்கப் மூலம் ஒவ்வொரு தடவையும் என் மொபைலை ரீசெட் செய்து, பழைய ஒவ்வொரு பேக்கப்பாக இன்ஸ்டால் செய்து நான் மதனுடன் செய்த சாட் எல்லாம் பார்த்துவிட்டால். அவள் முகத்தில் எல்லும் கொள்ளும் வெடித்தது.


" சோ இவருதான் அந்த மதனா? என் புருஷன் சொன்னது உண்மைதான் போல இருக்கே?" என்றால்.

நான் எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தேன். என்னால் இப்போது என்னதான் பேச முடியும். சிறு நீர் கழிப்பது என்றால் கூட ஒருவரின் உதவி தேவை. இப்போது நான் யாரையும் பகைத்துக்கொள்ள முடியாது.

" பேசுடி" என்று பவித்ரா சத்தமாக கத்தினால். வாழ்க்கையில் முதன் முதலாக என்னை அம்மாவாக பார்த்த என் தங்கை என்னை டி போட்டு பேசுகிறால். ஃவெளியில் இருந்த கமலா உடனே அறைக்குள் வந்தவர் " என்னம்மா என்னாசு" என்று கேட்க, " வாயை மூடுடி தேவிடியா? அவன நீ கள்ளத்தனமா வீட்டுக்குள்ள விட்டப்போவே தெரிந்தது நீயும் இதுக்கு உடந்தைன்னு, போய் கிட்சன்ல என்ன வேலை இருக்கோ அத மட்டும் பாரு. இது வரைக்கும் நீ பார்த்த கூட்டிக்கொடுக்குற வேலை எல்லாம் போதும். மூடிக்கிட்டு போ." என்று கூற கமலா வாய் அடைத்து போனார். 

[me.you]

நண்பா அப்டேட் குடுங்க

Bro update ready ah irukku.. I am waiting for Game40it next update ku... illanna avaru complete panna mudhalla indha story complete ahidum. Nalaikum ud varalanna i will update friday morning.

[me.you]

" பவித்ராம்மா அப்படிலாம் இல்லை, நீங்க தப்பா.." என்று கமலா ஏதோ கூற வர " அடியே நாரக்கூதி, எனக்கு ஏதும் தெரியாதுன்னு நினைச்சிக்கிட்டு இருக்கியா. இதோ இங்க படுத்து இருக்காளே அரிப்பெடுத்தவ, அவளால என் வாழ்க்கையும் இப்போ கேள்விக்குறியில இருக்கு. மூடிக்கிட்டு போ. இல்லை மாமா ட சொல்லி வீட்ட விட்டு துரத்திடுவேன்"என்றால். இதன் பிறகும் எதிர்த்துப்பேச கமலா ஒன்றும் முட்டாள் இல்லை. சத்தமில்லாமல் கிட்சனுக்கு சென்றுவிட்டால். 

பவித்ராவின் தோழிகள் அவள் காலேஜில் படிக்கும் போது கெட்ட வார்த்தை சரளமாக பேசுவால் என்று கூற நான் கேள்விப்பட்டது உண்டு. ஆனால் இந்தளவுக்கு பேசுவாள் என்று நான் நினைக்கவே இல்லை.

கமலா சென்றதும் பெட் ரூம் கதவை சாத்திய பவித்ரா காலில் இருந்த செருப்பை கையில் எடுத்தால். என்னால் எதுவுமே பேச முடியவில்லை. அம்மாவுக்கு அடுத்ததாக என்ன உயர்ந்த இடத்தில் வைத்துப் பார்த்தவளுக்கு நான் ஒரு ஊர் மேய்ந்த பஜாரி போல தெரிதேன். செருப்பை கையில் எடுத்து ஆவேசமாக வந்தவள் நான் இருந்த நிலையை பார்த்து " உன்ன இப்பவே கொல்லனும்னு தோனுதுடி. புருசன் உடம்புக்கு முடியாம இருந்தா நீ என்னடி பண்ணியிருக்கனும், நீயும் அடக்கிகிட்டு இருந்திருக்கனும். ஆனா கண்டவன் கூட படுத்திருக்க. உன்ன அவன் ஏமாத்திட்டான்னு மட்டும் சொல்லாத. அவன் கண்ணுல ஒரு காதல பார்த்தேன். அவன் நிஜாமாவே உன்ன இந்த நிலையில பார்த்து வருத்தப்படுறான். உன்ன  அவன் ஏமாத்தி  அனுபவிச்சி இருந்தா அவன் உன்ன பார்க்கவே வந்திருக்க மாட்டேன். உங்களுக்குள்ள என்ன நடந்ததுன்னு எனக்கு இப்பவே முழு கதையும் தெரியனும். இல்ல மாமாகிட்ட இப்பொவே போய் சொல்லிடுவேன்" என்றால்.

நான் எல்லாமே சொன்னேன். மதனின் அறிமுகம், என் மீதான அவனுக்கு இருந்த தடுமாற்றம், என் உடல் தேவையை தீர்க்க அவனிடம் நான் சென்றது, வெறும் செக்ஸ் மட்டும் என்று இருந்தது கடைசியில் என் உள்ளமும் அவனை ஏற்றுக் கொண்டது  வரை. ஆனால் எங்கள் கடைசி கலவியி நான் செய்த காரியங்களை மட்டும் கூறவில்லை. அதை கூறினால் காரி என் முகத்தில் உமிழ்ந்துவிடுவால். அவள் நம்பும்படி கூற வேண்டும் என்றால் என் மனதில் ஏற்பட்ட சலனம் வரை கூற வேண்டும். அதனாலேயே எல்லாவற்றையும் கூறினேன். பவித்ராவும் நம்பியது போலத்தான் இருந்தது. 

" அப்போ நீ உன் அரிப்ப தீர்த்துக்கத்தான் அவன்கிட்ட போன அப்படித்தானே?"

" இல்ல பவி அப்படியில்ல"

" அப்புறம் இது என்ன தெய்வீக கள்ள காதலா?"

நான் மவுனமாக இருந்தேன். " இதை எல்லாம் வெச்சி பார்த்தா மாமாவுக்கு டவுட் வந்திருக்கனுமே?" என்றால். நான் அமைதியாக தலை குணிந்திருந்தேன். 

" அடச்சீ, அந்தாளு என்ன பொட்டையா இல்ல கக்கோல்டா. பொண்டாட்டிய இன்னொருத்தங்கிட்ட விட்டுட்டு வேடிக்கை பார்த்திருக்காரு " எனறு என் கணவரை திட்டினால்.

எனக்கு கோபம் பொத்துக்கொண்டு வந்தது. " என் புருஷன் ஒன்னும் கக்கோல்ட் ஓ இல்லைன்னா பொட்டையோ இல்லை. அவரு கூட ஒரு வாட்டி படுத்து பாரு, காலையில எந்திரிக்க முடியாம இடுப்பு உடைஞ்சி போய் இருப்ப" என்றேன்.

எனது கோவத்தை கண்டவள் என்னை எரிப்பது போல பார்த்து நக்கலாக பேசினால். " அப்படி பட்ட புருஷனுக்கு நீ துரோகம் பண்ணியிருக்க. ஹ்ம்ம் ,ஒருவேலை அது மாமாவுக்கு ஆக்சிடண்ட் ஆக முன்னாடி  பெரிய செக்ஸ் புல் (bull) ஆக இருந்திருக்கலாம். இப்போ ஆக்சிடன் ஆனதுக்கு அப்புறமுமா?" என்றால்.அவள் கண்களில் ஒரு ஆர்வம் தெரிந்தது. அந்த ஆர்வத்தில் மின்னிய ஒளி என்னை ஏதோ செய்தது. நான் முழுமையாக ஏதோ ஒரு பொறிக்குள் மாட்டிப்போகின்றேனோ என்ற எண்ணம்.

 அவள் கேள்விக்கு நான் ஆம் என்று தலை அசைத்தேன். 

" அந்தக்கதைய முழுசா சொல்லு என்றால்".

என்னடா இது கோவமாக பேசுபவள் எதற்காக எங்கள் உடல் உறவு விபரங்களை எல்லாம் கேட்கின்றால். புரியவில்லை. இருந்தாலும் நான் சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும். மதனுடன் இறுதியா உறவு கொண்டபின் நான் அவனை நினைக்காத அளவுக்கு என் கணவன் என்னை உடல் ரீதியாக சந்தோசப்படுத்தினார் என்று.

எல்லாம் கேட்ட பவித்ரா ஏதோ யோசித்துக்கொண்டிருந்தால்.

" ஹ்ம்ம் நீ சொல்லுறத பார்த்தா உன் அரிப்புக்கு நீ மதன யூஸ் பண்ணியிருக்க. அவனும் ஒன்னும் நல்லவன் இல்லை. நம்பி வீட்டுக்குள்ள விட்டா, தம்பி மாதிரி நடத்தின ஒருத்தரோட பொண்டாட்டி, அவளாவே அரிப்பெடுத்து வந்திருந்தாலும் அவள அவன் தொட்டிருக்க கூடாது. எப்படா சந்தர்ப்பம் வரும்னு காத்திருந்து இருக்கான் போல. உன் புருஷன் உன்கிட்ட கேட்கவும் முடியாம, உன்ன விட்டு விலகவும் முடியாம இருந்திருக்காரு. எது எப்படியோ கடவுளா பார்த்து உனக்கு இப்படி ஒரு தண்டனைய கொடுத்திருக்காரு. மாமாவுக்கு செஞ்ச துரோகத்துக்கு இந்த தண்டனை சரியா போச்சு. ஆனா சம்பந்தமே இல்லாம என் வாழ்க்கைய கெடுத்ததுக்கு நான் உனக்கு தண்டனை தர வேண்டாம்" என்று என்னை குரூரமாக பார்த்து சிரித்தால். அவள் முகத்தில் தெரிந்த குரூரத்தை கண்டு என் முதுகு வடம் சில்லிட்டது.

" நானும் புருச சுகம் இல்லாம இருக்கேன், மாமவும் பொண்டாட்டி சுகம் இல்லாம இருக்காரு. நாங்க ரெண்டு பேரும் ஏன் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் ஒத்தாசையா இருக்க கூடாது. நீயும் மதனும் எப்படி ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் ஒத்தாசையா இருந்தீங்களோ அதே போல .இதுல மாமா காட்டுத்தனமா வேற செய்வாருன்னு சொல்ற. அதை கேட்கும் போதே எனக்கும் ஒரு மாதிரி பீல் ஆகுதுடி தேவிடியா." என்று கூற நான் அழுதுவிட்டேன்.

" என்ன தேவிடியானு சொன்னதும் வலிக்குதா. தேவிடியாவ தேவிடியானு சொல்லாம பத்தினி தெய்வம்னா சொல்ல முடியும். நான்லாம் இத விட பத்து மடங்கு கேவலாம பேசுவேன். காலேஜ்ல என்கிட்ட வம்புக்கு வரவே எல்லோரும் பயப்படுவாளுங்க. காலேஜ் கு அப்புறமா ரொம்ப நல்ல பிள்ளையா இருந்தேன். இப்போதுதான் என் மொழித்திறமைக்கும் ஒரு சந்தர்ப்பம் வந்திருக்குடி என் திருட்டு தேவிடியா அக்காவே" என்றால். அவள் என்னை திட்டுவதை நினைத்துதான் நான் அழுகிறேன் என்று பவித்ரா நினைத்து விட்டால் போல. என் அழுகை என் செந்திலை நான் இழக்க போவதை நினைத்து என்று அவளுக்கு தெரியவில்லை. 

ஆம் நான் இழந்துவிடுவேன். என் செந்திலை நான் இழந்துவிடுவேன். பவித்ரா எந்த விடயமாக இருந்தாலும் நிதானமாக யோசித்து, திட்டமிட்டு அதை செயல்படுத்துவாள். எனக்குத் தெரிந்து அவள் எதிலுமே இதுவரை தோற்றதில்லை. அவளுக்கு ஏதும் தேவை என்றால் எதிராளியே அவளுக்கு அதை தங்கத்தட்டில் வைத்து பரிமாற வைத்துவிடுவாள். அது அவளின் சாமர்த்தியம். 

" ப்ளீஸ் பவித்ரா என்ன மன்னிச்சிடு. சுந்தர் கிட்ட நான் பேசுறேன். உங்க ரெண்டு பேரையும் நான் சேர்த்து வைக்கிறேன்" என்று பவித்ராவை பார்த்து கை எடுத்து கும்பிட்டேன்.

" என் புருசன் கூட எப்படி சேரனும்னு எனக்கு தெரியும். எல்லா ஆம்பளைக்கு அவன் பொண்டாட்டி கூட பொறந்தவ மேல ஒரு செக்ஸ் பேண்டசி இருக்கும்.ஏன் என் புருசனுக்குமே உன் மேல் பேண்டசி இருக்கு. என்கிட்டயே சொல்வாரு அவரு.சில நேரங்கள்ல அவரு உன் பெயரை சொல்லிக்கிட்டெ என்ன பண்ணுவாரு. ஆரம்பத்துல எனக்கு அதுல உடன்பாடு இல்லேன்னாலும் போக போக த்ரில் அண்ட் ஜாலியாக இருந்தது. ஆனா அதெல்லாம் ஜஸ்ட் பாண்டசிதான். நீ குணமானதும் ஒரு வாட்டி உன்ன அவரு கூட படுக்க வெச்சிட்டா என் ப்ராப்ளம் சால்வ் ஆகிடும். மதன் கூட படுத்த உனக்கு சுந்தர் கூட படுக்க என்ன கசக்கவா போகுது. உன்னை நினைச்சிக்கிட்டே சுந்தர் என்னை நல்லா செய்வாறு. அதுவும் நிஜமா நீ கிடைச்சா சொல்ல வேணாம். பூந்து விளையாடுவாறு.  இப்போ இருக்கிற ப்ராப்லம்   என் புருசன் கூட  நான் எப்படி சேர்ரது என்பதில்ல. உன் புருசன் கூட நான் எப்படி சேர்ரது என்பதுதான் இப்போதைய மேட்டர். நீ எப்படி  கமலாவ கைக்குள்ள போட்டுக்கிட்டு  மதன் கூட ஆட்டம் போட்டியோ அதே கமலாவ வெச்சி நான் மாமா கூட ஆட்டம் போட போறேன். பொறுத்திருந்து பாருடி மை டியர் ஸ்லட் சிஸ்டர்" என்றால்.

" உன்னால அது மட்டும் முடியாது பவித்ரா. என் புருசன் என்ன தவிற வேற யாரையும் ஏறெடுத்தும் பார்க்க மாட்டாரு" என்று உறுதியாக கூறினேன். இந்த உறுதி எனக்கு எப்படி வந்தது. செந்தில் மேல் நான் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையா? இல்லை அவருக்கு என் மேல் இருக்கும் காதலின் ஆழமா? கண்டிப்பாக நான் அவர் மேல் வைத்த காதல் மட்டும் அல்ல.அதை நான் எப்போதோ உடைத்து விட்டேன்..

" என்ன மேடம் சவாலா? மச்சினிச்சிக்கு ஆசைப்படதா ஆம்பள இந்த உலக்கிதுல இன்னும் பொறக்கல. அப்படி ஒருத்தன் இருந்தான்னா அவன் பொய் சொல்றான்னு அர்த்தம் இல்லைன்னா அவன் பொட்டையா இருக்கனும்". என்றவள் சட்டென்று தனது முந்தன்னையை சரியவிட்டு பால் நிரம்பிய அவள் முலைகளை ஜாக்கட்டுக்கு மேலால கையால் பிதுக்கி காட்டினால். " இந்த பால் வடியிற மொலைய பார்த்து எவனுக்கும் ஆசை வராம இருந்தா அவன் பொட்டயாதான் இருக்கனும். உன் புருசன் பொட்டயா இல்லை ஆம்பளையான்னு நான் பார்க்கத்தான் போறேன். ஆனா நான் ஒன்னும் உன்ன மாதிரி எடுத்ததும் படுத்துடுவேன்னு நினைக்காத. நாளைல இருந்து மாமாவுக்கு எல்லாமே நாந்தான்.முதல்ல அவரு மனச வென்று அதுக்கு அப்புறம நீ சொன்ன இடுப்பு வலிய நான் வங்கிக்கிறேன்" என்றால்.

வெறும் காமத்துக்காக மட்டும் அவள் செந்திலை அடைந்தாள் கூட எனக்கு ஏற்படும் வலி கம்மிதான். அனால் அவரின் காதலை அடைய போகிறேன் என்று பவித்ரா சொன்னதை என்னால் தாங்கவே முடியவில்லை.

எல்லாம் முடிந்ததா? என் வாழ்வில் எல்லாம் முடிந்ததா?

காமக்கதையில் கூட குறைந்த பட்ச நேர்மையை எதிர்பார்த்து பல வாசகர்கள் இருப்பது மிகவும் சந்தோசமாக உள்ளது. அடுத்த அப்டேட் ஒரு பெண்ணின் பார்வையில் எழுதினால் நன்றாக இருக்கும் என நினைக்கிறேன். ஏற்கனவே எழுதி இருக்கும் அப்டேட்டை  எனது மனைவியார் கொஞ்சம் மாற்றி அவரது பார்வையில் எழுத ஆர்வமாக இருப்பதால், அவர் எழுதி முடித்ததும் போஸ்ட் செய்கின்றேன். கொஞ்சம் டைம் கொடுக்கவும் நண்பர்களே. 

[me.you]

Pavitra eppadi iruppala

Bro sleevless illama, proper saree la oru poto panni kodunga..

[me.you]

வேற லெவல் அப்டேட் நண்பா.....
காதல்னு சொல்லி சோபா மாதிரி ஏமாத்துற ஆளுங்களுக்கு அதோட வலியும் வேதனை எப்படி இருக்கும்னு உணர்தணும்
நம்மள நெசுச்சா மனிதனின் மனசு எவ்ளோ கஷ்டம் வேதனை அடைஞ்சுருக்கும்னு ஷோபா ஒவ்வொரு நாளும் அனுபவிக்கனும் நண்பா....

Bro again solren,, enakku shobava romba pudikum, and ava panna thappukku kaalam poora enna aahumo, enna aahumo enda parithavippu irundikitte irukkum. aanalum avalukum oru life irukku bro, Thavarukku thandanai, aprom avalukum oru life..  Seidha thavarukku just like that nu vitra maten,, proper and logical punishment kidaikkum.. kidaikanum.. aproma ava nalla vazhanum, adhudane vaazhkai..

Next madhan panra audio record enna aahudunnu theriyanum.. adhuku edhum important irunda ada vechu oru pakka twist irukku.. waiting for  thala game40it next ud.

[me.you]

பவித்ராவின் பார்வையில்.


அன்றிரவு நான் சற்று அயர்ந்து தூங்கிவிட்டேன். சட்டென்று முழிப்பு வந்த போது மாமா அக்காவை தூக்கி பாத் ரூமுக்குள் கொண்டு சென்றார் . அப்போதுதான் ஏதோ கெட்ட வாடை அடிப்பதை நுகர்ந்த  போது அக்கா கட்டிலிலேயே மலம் கழித்துவிட்டது தெரிந்தது. நான் உடனே பாத் ரூம் நோக்கி செல்ல அக்காவை நிர்வாணமாக கதிரை ஒன்றில் உட்கார வைத்து மாமா கழுவிக்கொண்டிருந்தார். நான் அங்கு நிற்பதை கண்டவர் உடனே அக்காவின் உடலில் துணி ஒன்றால் மூடியவர்  " நீ போ பவி நான் பாத்துக்கிறேன். இன்னைக்கு மட்டும் நீ ஹால்ல பாப்பாவ போட்டு தூங்கு" என்றார். பெட் ரூமை விட்டு நான் ஹாலுக்கு வந்ததும் உடனே கதவைஅடைத்துவிட்டார். என் மகளை சோபாவில் போட்டு விட்டு அக்கா படுத்த்திருந்த  மெத்தையை க்ளீன் செய்யலாம் என நினைத்திருந்த எனக்கு அவரின் செயல் ஆச்சரியமாக இருந்தது.

காலையில் கண்விழித்த போது பெட் ரூம் கதவு திறந்திருந்தது. அக்காவின் பெட் க்ளீனாக இருந்தது மட்டுமின்றி இரவு அவள் செய்த அசிங்கத்துக்கான எந்த அடையாளமும் இல்லை. கரை பட்டிருந்த பெட் சீட்டை வாசிங்க் மெஷினில் போட்டால் மற்றவர்களின் ஆடையை அதில் போட முடியாது என்பதால் அதை  அவர் கைகளால் கழுவி இருந்தார். மாமாவை நினைத்து எனக்கு பெருமையாக இருந்தது. ஒரு பெண்ணை கட்டிலில் போட்டு புரட்டுவது அல்ல ஆண்மை. என் அக்கா மீது அவர் காட்டுக் பாசமும் பரிவும் தான் ஆண்மை. பாசத்தையும் பரிவையும் அவள் வைத்துக்கொள்ளட்டும். அவள் மீதான் காதலில் ஒரு பகுதியை நான் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று சபதம் பூண்டேன்.

அக்கா இப்போதுதான் எழுந்தால். எனக்கு அவளை வார்த்தைகளால் குத்திக் கிழிக்க வேண்டும் போல இருந்தது.

" குழந்தைங்க அசூசை பண்ணாலே முகம் சுழிக்கிற ஆம்பளைங்க மத்தியில உன் மலத்த அவரே தொடைச்சி கழுவி உன்னையும் சுத்தப்படுதியிருக்காரு. இவருக்கா நீ துரோகம் பண்ண. கேவலங்கெட்ட நாயே பேசாம போய் செத்துடு நீ. த்த்தூ" என்றால்.

" எது எப்படியோ அக்கா புருஷன் என்ற க்ரஷ் மட்டும்தான் மாமா மேல இருந்திச்சி. ஆனா நேத்து அவரு உனக்கு பண்ண பணிவிடைய பார்க்கும் போது காலத்துக்கும் அவருக்கு இரண்டாவது பொண்டாட்டியா இருந்திடலாம்னு தோனுது.பை த வே, இனி கமலா என்னோட கைப்பாவை. நாங்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து மாமாவ நல்லா கவனிச்ச்கிறோம். இனிமே நீ மாமாவ பத்தி ரொம்ப யோசிக்காத.நான் வேற பார்க்கிறதுக்கு உன்ன போலவே இருக்கேனா , சோ அவரு உன்ன ரொம்பலாம் மிஸ் பண்ண மாட்ட்டாரு.பால் கொடுக்குறதால முலை மட்டும் தான் கொஞ்சம் பெருசா இருக்கு. ஆமா  மாமாக்கு பெருசா இருந்த புடிக்குமா இல்லை கொஞ்சம் சின்னதா இருக்கணுமா? நீ அவருக்கு எப்படி இருந்தா பிடிக்கும்னு சொன்னா அதுக்கேத்த மாதிரி நான் என்ன மாத்திக்க முயற்சி பண்ணுவேன்." என்றால்.

தினம் தினம் இந்த மாதிரி கொடுமையான வார்த்தைகளால் பவித்ரா என்னை வாட்டி எடுத்தால். ஒரு வேலை பவித்ரா செந்திலுடன் கூடினாலும் அது நான் செய்த தவறுக்கான தண்டனை. தண்டனையின் வலியே இவ்வளவு இருக்கும் போது,  எந்த தவறுமே செய்யாத செந்திலுக்கு நான் செய்தது எவ்வளவு வலித்திருக்கும். இப்போது யோசித்து எதுவுமே ஆகப்போவதில்லை. பவித்ரா செந்திலை செட்யூஸ் செய்தாலும், அவரின் காதலின் ஒரு துளி கூட அவளுக்கு கிடைக்க கூடாது என இறைவனை வேண்டினேன். பாவம் செய்த பாவியின் வேண்டுகோலை கர்த்தர் ஏற்பாரா? கடவுளே, எந்த ஜென்மத்தில் நான் செய்த புண்ணியமோ செந்தில் எனக்கு கணவனால கிடைத்தார். ஆனால் இந்த ஜென்மத்தில் நான் செய்த தவறுக்கு இன்னும் எத்தனஒ ஜென்மங்கள் பாவ மன்னிப்பு வேண்டனுமோ தெரியவில்லை.

நாட்கள் செல்ல ஆரம்பித்தது. ஆபிசில் செந்திலுக்கு அளவுக்கு அதிகமான வேலை. முதலில் செந்திலின் ஆக்சிடண்ட், இப்போ எனது ஆக்சிடண்ட். செலவுகள் தலைக்கு மேல் இருந்தது. அதை விட கம்பனி வேலைகள் அதிகம். செந்தில் எல்லாவற்றையும் சமாளித்து அதே வேலை வீட்டுக்கும் நேரத்துக்கு வந்தார்.செந்தில் ஆக்சிடன்ட் ஆகி இருந்த பொழுது எனக்கு இருந்த டென்ஷனை விட இப்போ அவருக்கு அதிக டென்ஷனும் வேலை பளுவும் இருந்தது. என்னை போலவே அவரும் மன நிம்மதிக்காக இன்னொரு பெண்ணை நாட வாய்ப்புகள் அதிகம். எதற்கு இன்னொரு பெண்ணை நாட, வீட்டுக்குள்ளேயே ஒருத்தி இருக்கின்றாலே.

பவித்ராவின் ஆட்டம் வீட்டுக்குள் தொடங்கியது. " மாமா வெண்டக்காய் கறி எப்படி இருக்கு, மாமா இன்னைகு மலிகை சாமான் வாங்க ரெண்டு பேரும் வெளியில போய் வருவமா, மாமா பால் சரியா வரமாட்டேங்குது பாப்பாக்கு புட்டி பால் வாங்கி வாங்க" என்று ஆரம்பித்த " இன்னைக்கு என் சேலை நல்லா இருக்கா" என்று கேட்கும் அளவுக்கு வளர்ந்திருந்தது.எதுக்கு எடுத்தாலும் மாமா மாமா மாமா. இடை இடையில என் செல்ல மாமா, என் புருஷன விட நீங்க எவ்வளவோ மேல் என்ற பாராட்டுக்கள் வேறு. எந்த ஒரு ஆணுக்கும் இன்னொரு பெண்ணிடம் இருந்து அவள் கணவனை விட தான் உயர்ந்தவன் என கேட்பது அலாதியான இன்பத்தை கொடுக்கும். அது ஒரு ஆணுக்கு மிகப்பெரிய போதை.இதை சரியாக புரிந்து கொண்ட என் தங்கை அந்த போதைக்கு என் கணவரை அடிமைப்படுத்த முயன்றால். 

இப்போதெல்லாம் இரவில் எனக்கு சரியாக தூக்கம் வருவதில்லை. தூக்க மாத்திரையின் அளவை குறைத்திருந்ததால் எனக்கு இரவில் ஆழ்ந்த தூக்கமில்லை. 

ஒரு நாள் இரவும் சட்டென்று முழிப்பு வர யாரோ ஒரு ஆணும் பெண்ணும் முனகும் சத்தம் கேட்டது. எனக்கு பயம் தொற்றிக்கொண்டது. எங்கே பவித்ரா சவாலில் ஜெயித்து என் கணவனை பறித்துக்கொண்டாலோ என்று. ஆனால் அந்த முனகல் சத்தம் என் அருகில் தான் கேட்டது, மிகவும் மெல்லியதாக. நான் தலையை சற்று அசைத்து பார்க்க செந்தில் கட்டிலில் தூங்காமல் கீழே உட்கார்ந்து இருந்து போனில் எதையோ பார்த்துக்கொண்டு சுய இன்பம் செய்து கொண்டிருந்தார். 

யாரோ என்னை சானியிலல் முங்கிய செருப்பால் அடித்தது போல ஒரு உணர்வு. என் கணவர் படுக்கையில் இருந்த போது உடல் தேவைக்காக மதனுடன் பழகிய நான் எங்கே, தன் உடல் தேவையை பூர்த்தி செய்து வைக்க பால் வடியும் அழகிய மச்சினி மற்றும் நாட்டுக்கட்டை கமலா அக்காவை விட்டு விட்டு ஸ்கூல் பசங்களை போல சுய இன்பம் செய்யும் என் கணவன் எங்கே. எனக்கு ஆற்றாமையால் அழுகை வந்தது. படுக்கையில் இருக்கும் என்னால் என்ன செய்ய முடியும். கொஞ்சம் எழுந்தாளாவது அவரு வாய் வைத்து சுகம் கொடுக்க முடியும். கடந்த காலத்தில் நான் செய்த தவறு என்னை மிகவும் வாட்டியது. இதோ, இப்போது கூட செந்தில் வேறு பெண்ணுடன் உடல் உறவு கொண்டாலுமே என்னால் எதுவுமே சொல்ல முடியாதா நிலைதான் எனக்கு.அவர் பவித்ராவுடன் உறவு கொள்வதை விட அவருடைய இந்த செய்கை என்னை மேலும் குற்ற உணர்வுக்குள் ஆக்கியது. நான் என்னை மேலும் மேலும் ஒரு புழுவைப்போல, சீழ் வடியும் காயத்தை போல் உணரவைத்தது.

முறையற்ற கள்ள காதலில் ஈடுபடும் எல்லோரும்கும் இதே மாதிரி தண்டனைகள் கிடைக்குமா? அப்படி என்றால் மதனுக்கு என்ன தண்டனை கிடைக்கும்? நான் செந்திலுக்கும் துரோகம் செய்தது போல மதன் யாருக்கும் துரோகம் செய்யவில்லை. அப்படி பார்த்தால் மதன் செந்திலின் நம்பிக்கையை உடைத்து விட்டான். எனக்கான தண்டனை நான் செந்தில் என்ற உன்னத மனிதனை ஏமாற்றியதற்கு. கடவுளே பேசாமல் செந்திலும் வேறு பெண்களுடன் உடல் அளவில் மட்டும் சேர்ந்தாலவது எனது குற்ற உணர்வு குறையும் போல உள்ளது. ஆனால் செந்திலை போன்ற ஒரு நல்ல மனிதனை பெண்கள் வெறும் காமத்துக்காக மட்டும் பயன்படுத்த மாட்டார்கள். செந்திலின் கண்ணியமிக்க நடத்தைகள் அந்த பெண்கள் அவரை காலத்துக்கும் தங்களுடன் வைத்துக்கொள்ள பிரயத்தனப்படுவார்கள். அது கள்ள உறவாக இருந்தாலுக் சரி இல்லையேல் நல்ல உறவாக இருந்தாலும் சரி. ஏன் நானே காலேஜில் அத்தனை பேர் என் பின்னால் சுற்ற செந்திலை தேர்ந்தெடுக்க காரணம் அவரின் கண்ணியம்தானே. நான் சீரழிந்த இந்த கொஞ்ச நாட்கள் மட்டும் என் வாழ்வி இருந்து அழிக்க முடியாதா?

ஒரு நாள் நான் தூங்குகிறேன் என நினைத்து செந்தில் யாருடனோ போனில் பேசிக்கொண்டிருந்தார். " நீ சொன்னது கரக்ட்தான், இரவு நேர வலி மாத்திரையை குறைத்து கொடுத்ததால ஷோபா டெய்லியும் என் ஷோவ பார்க்குறா. அவளுக்கு மனசுல ஒரு திருப்தி இருக்கும். நான் வேற எந்த பொண்ணையும் தேடி போகாம என்கையே எனக்குதவின்னு இருக்கேன்னு" என்று கெக்க பெக்கே வென சிரிர்த்துக்கொண்டிருந்தார். 

மீண்டும் ஒரு செருப்படி.நான் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டு திகைத்துப் போயிருந்தேன். செந்தில் போனில் பேசியது என் காதுகளில் இன்னும் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. நான் அவரை திருப்திப்படுத்த முடியாத நிலையில் இருந்தாலும், என் மனதில் ஒரு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று திட்டமிட்டு செயல்படுகிறார். அவரின் விசுவாசம், அன்பு – எல்லாமே என்னை மேலும் குற்ற உணர்ச்சியில் தள்ளியது. ஆனால் இது ஒரு நாடகமா? அல்லது உண்மையான கவலைதானா?
நான் அழுதேன். குரல் எழுப்பாமல், உதடுகளை இறுக்கிக் கடித்தபடி, தலையணையை நனைத்தபடி அழுதேன். என் கால்கள் இன்னும் உணர்வு திரும்பாத நிலையில் இருந்தாலும், என் இதயம் அன்று பலமாக அடித்துக்கொண்டது.

அடுத்த நாள் காலை கதவு திறக்கும் சத்தம்.
பவித்ரா உள்ளே நுழைந்தாள். இன்று ஒரு பளிச்சென்ற சிகப்பு சேலையில், முந்தானை தோளில் சரிந்து, மார்பு மேடுகள் தெரியும்படி நின்றாள். கையில் காபி டம்ளர். கண்களில் அந்தக் கேலிப் புன்னகை.

“அக்கா… குட் மார்னிங்! இன்னைக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கியே… நீ படுக்கையிலேயே படுத்திருக்குற அழகே தனி ரகம்தான்,” என்று சொல்லி என் கன்னத்தில் ஒரு கிள்ளு போட்டாள்.
நான் வெறுப்புடன் அவளைப் பார்த்தேன். “பவி, போதும். என்ன வேணும்னு நேரடியா சொல்லு.”
அவள் சிரித்தாள். “அய்யோ, என்ன கோவம்! சும்மா கொஞ்சம் டீஸ் பண்னேன். இன்னைக்கு காலையிலேயே மாமா என்ன சொன்னாரு தெரியுமா?”

அவள் என் காதோரம் குனிந்து மெதுவாக, “பவி, நீ இருக்குற வரைக்கும் எனக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லைன்னார். ஒரு முத்தம் கூட கொடுத்தாரு… என் கன்னத்துல!” என்று சொல்லி, தன் கன்னத்தைத் தொட்டுக் காட்டினாள்.
என் இதயம் ஒரு நொடி நின்றது.
“பொய் சொல்லாதே பவி… அவர் அப்படி பண்ண மாட்டார்.”
“பொய்யா?” அவள் மொபைலை எடுத்து ஒரு செல்ஃபி காட்டினாள்.
செந்தில் அவள் பின்னால் நின்று, கையை அவள் தோளில் போட்டு சிரித்தபடி இருந்தார். அவள் கன்னத்தில் ஒரு சின்ன சிவப்பு முத்த அடையாளம் போட்டு வைத்திருந்தாள்.
“பாரு அக்கா… இது போட்டோஷாப் இல்ல. நேத்து நைட் எடுத்தது. அவர் தூங்குறதுக்கு முன்னாடி ‘பவி, நீ ரொம்ப ஸ்வீட்’னு சொன்னாரு. நான் கேட்டேன், ‘மாமா, ஒரு கிஸ் தர்றீங்களா?’னு. அவர் சிரிச்சிட்டு இப்படி ஒரு பிளையிங்க் கிஸ்  கொடுத்தார். உனக்கு இப்பவும் கால் வலிக்குதா அக்கா? இல்லை இதயம் வலிக்குதா?” என்று கேட்டு கண் சிமிட்டினாள்.

நான் கண்களை மூடிக்கொண்டேன். கண்ணீர் பொங்கியது.

“போதும் பவி… என்னை இப்படி கொல்லாதே…”அவள் சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் என் அருகில் உட்கார்ந்தாள்.

[me.you]

அக்கா, நீ  அழுதா ரொம்ப கியூட்டா இருக்க.அதை பார்க்க எனக்கு இன்னும் ஜாலியா இருக்கு. அப்புறம் இன்னைக்கு இரவு நான் மாமாவுக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் ஆயில் மசாஜ் பண்ண போறேன். கால் வலிக்குதுனு சொன்னாரு. நல்லா ஹாட் ஆயில்ல எடுத்து… அவரு கால்ல ஊத்தி  நல்லா தடவி , இழுத்து, உருவி விடுவேன். அப்புறம் மெதுவா மேலே ஏறி… அப்புறம் ..... நீ தூங்குற மாதிரி நடிக்கிறியா? இல்லை எழுந்து பார்க்கிறியா? உன் கண்ணுக்கு முன்னாடி உன் புருஷன் என் கையில துடிக்குறத  பார்க்கணுமா?”


அவள் என் காதில் முனகினாள், “அக்கா, நான் உன் மாதிரி அரிப்பெடுத்தவ இல்லை. நான் ரொம்ப ஸ்லோவா போவேன். ஒவ்வொரு இன்ச்சும் அவர் உடம்பு என் கையில சிக்குற வரைக்கும் நான் விட மாட்டேன். நீ மதனோட பண்ணினதை விட நான் இன்னும் நல்லா பண்ணுவேன். பாரு…”.

என் உடல் நடுங்கியது.

“பவி… தயவு செஞ்சு… அவரை விடு… நான் என்ன வேணாலும் பண்றேன்…”என்றேன்.
அவள் எழுந்து நின்று, சேலையை இடுப்புக்கு கீழே இறக்கி, தொப்புள் தெரியும்படி சரிசெய்தாள்.
“இன்னைக்கு மாமா இதைப் பார்த்து ‘பவி, நீ ரொம்ப செக்ஸியா இருக்க’னு சொல்லவைப்பேன் . நான் கேட்பேன், ‘அக்கா கிட்ட இப்படி சொன்னதில்லையா?’னு. அவர் சிரிச்சிட்டு ‘அவ இப்ப படுக்கையில இருக்கா, பாவம்’னு சொல்வாரு. பாவம் அக்கா… நீ ரொம்ப பாவம்,” என்று கேலியாக சிரித்தாள்.

அவள் கதவை நோக்கி நடக்கும் போது திரும்பி, “இன்னைக்கு நைட் 11 மணிக்கு மேல உன் காத  ரொம்ப கூர்மையா வை. மாமா என் பேர் சொல்லி முனகுறது கேட்கும். இல்லன்னா நான் மாமா பேர சொல்லி முனகுறது கேட்கும்.வெயிட் அண்ட் வாட்ச்.நீ தூங்க முடியாதுடி பிட்ச். நீ நினைக்கலாம் நம்மல இவ பிட்ச்னு சொல்றாலே, இவ மட்டும் யோக்கியமான்னு, உனக்கு தங்கச்சியா பொறந்த பாவத்துக்கு நானும் என் புருஷன தவிர்த்து இன்னொருத்தருக்கு காலை விரிக்கனும்னு இருக்கு. ஆனா எனக்கு ஏதோ மூணாவது மனுஷன் கிட்ட போகனும் என்ற தேவை இல்லை. என் செல்ல, ஆசை மாமாதான். ஹாஹ. நீ   கவலைப்படாத… நான் அவரை நல்லா கவனிச்சுக்கிறேன். உன் புருஷன் இனிமே எனக்குத்தான்,” என்று கண் சிமிட்டிவிட்டு போனாள்.

நான் தலையணையை இறுகப் பிடித்து அழுதேன்.என் உடல் செயலிழந்திருக்கலாம்…ஆனாலும் என் இதயம் இப்போது ஆயிரம் துண்டுகளாக உடைந்தது.

- 

இது ஒரு பெண்ணின் பார்வையில் எழுதியது. நானும் எனது மனைவியும் 40 நெருங்கும் தம்பதிகள். செக்ஸ் இருவருக்கும் ரொம்ப பிடிக்கும். ரோல் ப்ளே, செக்ஸ் படங்கள் பார்ப்பது, ஸ்டோரீஸ் படிப்பது என எல்லாமே செய்வோம். ஆரம்பத்தில் இதில் எல்லாம் அவருக்கு ஆர்வம் இல்லாவிட்டாலும் 12 வருசம் போராடி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மேடத்தை எனது மீட்டருக்குள் கொண்டு வந்துள்ளேன். அதற்காக நான் செய்த காரியங்களும் பல உண்டு. செக்ஸில் நமக்கு எல்லாம் கொடுக்க கூடிய மனைவி அமைந்து விட்டால் வேறு எதுவுமே தேவையில்லை. ஏன் வேறு பெண் கூட தேவைப்படாது. தினமும் அவளே நமக்கு எல்லாமுமாக இருப்பால். ஆனால் இவை எல்லாம் ஒரே நாளில் நடந்துவிடாது. சில விட்டுக்கொடுப்புகள் நாமும் செய்ய வேண்டும். நில நேரங்களில் அவள் ஏதும் பிடிக்கவில்லை என்றால் நாம் பொறுமை காக்க வேண்டும். இன்று மச்சினிச்சி ரோல் ப்ளேயிற்கு சரி என்பவள் நாளை முடியாது என்பால். எல்லாவற்றுக்கும் நாம் கொஞ்சம் பொறுமையாக இருந்து நேரம் காலம் பார்த்து செயல்பட வேண்டும். இந்த அப்டேட் என் மனைவியாரே எழுதியது.. அடுத்த அப்டேட் நான் எழுதுவேன். 


ஒரிஜினல் விழியில் விழுந்து இன்றைய அப்டேட் படித்த போது ஷோபா மேல் இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச அன்பும் போய் விட்டது.. அதுவும் ஒரு வகையில் நல்லதே.. காரணம் இனி அந்த கதையில் என்ன நடக்கும் என்ற பரிதவிப்பு இனி இல்லை.. ஷோபா ஒன்றும் எனக்கு பிடித்த " மனைவியின் தவிப்பில்" வரும் ஸ்வேதா அல்ல. ஷோபா பத்தோட பதினொன்று என்றாகிவிட்டது.

[me.you]

அன்று இரவு – 11:15


ஹாலில் மங்கலான வெளிச்சம். செந்தில் சோபாவில் அமர்ந்திருந்தார். கால் வலியால் முகம் சுருங்கியிருந்தது. பவித்ரா ஒரு சின்ன எண்ணெய் பாட்டிலுடன் வந்தாள்.
“மாமா, கால் ரொம்ப வலிக்குதா? நான் கொஞ்சம் தடவி விடுறேன். நல்லா ரிலாக்ஸ் ஆகிடும்.”
செந்தில் தயங்கினார். “பரவாயில்லை பவி, நானே பண்ணிக்கிறேன்.”
“அய்யோ மாமா, நான் தங்கச்சி மாதிரிதானே? வெட்கப்படாதீங்க,” என்று அவள் மண்டியிட்டு உட்கார்ந்து, அவர் காலை மடியில் வைத்துக் கொண்டாள். 
வெந்நீர் ஊற்றிய துண்டால் முதலில் துடைத்தாள். பிறகு எண்ணெயை ஊற்றி, மெதுவாக, மிக மெதுவாக மசாஜ் செய்ய ஆரம்பித்தாள்.
செந்தில் முதலில் இறுக்கமாக இருந்தார். பிறகு மெல்லக் கண்களை மூடினார்.
“ஹ்ம்ம்… பவி, ரொம்ப நன்றி… ரிலாக்ஸா இருக்கு…” என்று முனகினார்.
பவித்ரா சிரித்துக் கொண்டே, “மாமா, நல்லா அழுத்துறேனா? இன்னும் கொஞ்சம் மேல ஏறி தொடைலயும் தடவலாமா?” என்றாள் குறும்பாக.
“போதும் பவி… கால் மட்டும் போதும்,” என்று செந்தில் சிரித்துக் கொண்டே தடுத்தார்.
அடுத்த  அரை மணி நேரம் அவள் கைகள்  சுந்தருக்கு சொர்க்கத்தை காட்டியது.. செந்தில் முழுவதுமாக ரிலாக்ஸ் ஆகி, “பவி, நீ இல்லைன்னா நான் என்ன பண்ணுவேன்?” என்று சொல்லி, தோளில் ஒரு நன்றி தட்டல் தட்டினார். பவித்ரா தன் மனதுக்குள் சிரித்தாள்.

அடுத்த நாள் காலை – என் அறை.
பவித்ரா கதவைத் திறந்து கொண்டு உள்ளே நுழைந்தாள். கையில் ஒரு சின்ன எண்ணெய் பாட்டில், நேற்று பாவித்த அதே  பாட்டில்.
“குட் மார்னிங் அக்கா… இன்னைக்கு நீ ரொம்ப ஃப்ரெஷ்ஷா இருக்க!” என்று சொல்லி என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள்.
நான் பயத்துடன் அவளைப் பார்த்தேன்.
அவள் எண்ணெய் பாட்டிலை என் மூக்கின் முன் ஆட்டினாள்.
“பாரு அக்கா… இதுதான் நேத்து மாமாவோட கால்ல தடவின எண்ணெய். அரை மணி நேரம் தான் தடவினேன்… அவர் கண்ணை மூடிட்டு ‘பவி… ரொம்ப நன்றி… ரிலாக்ஸா இருக்கு’ன்னு முனகினாரு. ஒரு கட்டத்துல ‘பவி, நீ இல்லைன்னா நான் என்ன பண்ணுவேன்?’னு கேட்டாரு. நானும் சிரிச்சிட்டு ‘மாமா, நான் எப்போவும் உங்க கூடத்தான்  இருப்பேன்’னு சொன்னேன்.”
என் உதடு துடித்தது.
அவள் என் காதோரம் குனிந்து முனகினாள்:
“அவர் கால் ரொம்ப ஹாட்டா இருந்துச்சி அக்கா… நான் மெதுவா மேல ஏறினேன்… தொடை வரைக்கும் தடவினேன்… அவர் ஒண்ணும் மறுக்கல… ‘பவி, சூப்பர்’னு சொன்னாரு. அவர் முனகுன சத்தம் கேட்டிருக்குமே… . இல்லை தூங்கிட்டியா?”
நான் கண்களை மூடிக்கொண்டேன். கண்ணீர் வழிந்தது.

“அழாத அக்கா… இன்னைக்கு நைட் அவர் தோளுக்கு மசாஜ் கேட்டிருக்காரு. நானும் ரெடியா இருக்கேன். நாளைக்கு முதுகு… மறுநாள்… ஹா ஹா, நீ பொறுமையா இரு. உன் புருஷன் இப்போ என் கைக்குள்ள கொஞ்சம் கொஞ்சமா வந்துட்டாரு. நான் அவரை ரிலாக்ஸ் பண்ணி, ரிலாக்ஸ் பண்ணி… ஒரு நாள் அவர் தானா என்னை இழுப்பார். நீ அப்போ படுக்கையில இருந்து பாரு… உன் கண்ணுக்கு முன்னாடி உன் புருஷன் என்னை அணைக்கிறத.”
அவள் எழுந்து நின்று, என் கன்னத்தில் ஒரு கிள்ளு போட்டாள்.
“இப்போ சொல்லு அக்கா… உன் காலுக்கு வலியா? இல்லை இதயத்துக்கு வலியா?”
அவள் சிரித்துக் கொண்டே வெளியே போனாள்.
நான் தலையணையில் முகத்தைப் புதைத்து அழுதேன்.
என் உடல் செயலிழந்திருக்கலாம்…
ஆனால் என் இதயம் இப்போது ஒவ்வொரு நொடியும் சிதைந்து கொண்டிருந்தது

ஷோபாவின் பார்வையில் – இரவு
நள்ளிரவு 12:37.
வீடு அமைதியாக இருந்தது. ஆனால் என் மனசு மட்டும் அமைதியாக இல்லை.
கதவு சற்று திறந்திருந்தது. ஹாலில் இருந்து மங்கலான மஞ்சள் விளக்கு ஒரு கோடாக என் அறைக்குள் விழுந்தது. அந்த ஒளிக்கோட்டில் தூசு துகள்கள் மெதுவாக நடனமாடின.பவித்ரா சொன்ன நேரம் வந்துவிட்டது. நான் கண்களை மூடிக்கொண்டேன். ஆனால் தூக்கம் வரவில்லை.
மனசுக்குள் ஒரே கேள்வி: இன்னிக்கு எந்த அளவுக்கு போவா அவ? என் செந்தில் எவ்வளவு தூரம் இறங்கிப்போவாரு?

சத்தம் வந்தது.

முதலில் மெல்லிய சிரிப்பு. பவித்ராவோட குரல்.
“மாமா… இங்க பாருங்க… இந்த எண்ணெய் ரொம்ப ஹாட்டா இருக்கும்… கொஞ்சம் பொறுத்துக்கங்க…”
பிறகு செந்திலின் குரல் – கொஞ்சம் தயக்கம், கொஞ்சம் சிரிப்பு.

“பவி… போதும்… நான் நல்லா இருக்கேன்…”

அதுக்கு அவளோட பதில்: “அய்யோ மாமா… நான் உங்க தங்கச்சி மாதிரிதானே? ஒரு தடவ தடவி விட்டா என்ன? உங்களுக்கு இப்போ கால் வலிக்குதுன்னு நீங்கதானே சொன்னீங்க… அதான் நான்  உங்களுக்கு உதவி பண்றேன்…” என் இதயம் காதோரம் துடித்தது. 
தங்கச்சி பண்ற காரியமாடி இது .

நான் படுக்கையில் உடலை இழுத்து, சக்கர நாற்காலி பக்கத்தில் வந்தேன்.
கைகளால் தரையை ஊன்றி, மெதுவாக உட்கார்ந்தேன். வலி தாங்க முடியவில்லை. ஆனால் இதய வலியை விட எதுவும் இல்லை. கதவை சின்னதாகத் திறந்தேன்.

ஹாலில் கண்ட காட்சி: செந்தில் சோபாவில் படுத்திருந்தார். மேலாடை கழற்றியிருந்தார்.
பவித்ரா அவருக்கு பின்னால் உட்கார்ந்து, எண்ணெயை  முதுகில் ஊற்றி தடவிக்கொண்டிருந்தாள்.
சேலையின் முந்தானை தோளில் இருந்து சரிந்து, அவள் மார்பு மேடுகள் தெரியும்படி இருந்தது.
அவள் கைகள் மெதுவாக… மிக மெதுவாக… செந்திலின் முதுகில் இருந்து இடுப்புக்கு இறங்கின.
செந்தில் கண்களை மூடியிருந்தார். அவர் மூச்சு கொஞ்சம் கனமாக இருந்தது.

“மாமா… இங்கயும்  வலிக்குதா?” அவள் விரல் ஒன்றை அவர் இடுப்பு எலும்பு மேலே வைத்து, மெதுவாக அழுத்தினாள்.

“ஹ்ம்ம்…” செந்தில் முனகினார். என் உதடு கடித்து ரத்தம் வந்தது.
இதே முனகல்… இதே முனகல் எனக்காகத்தான் ஒரு காலத்தில் இருந்தது. இப்போ அது என் தங்கைக்காக.

நள்ளிரவு 1:45.
வீடு முழுக்க அமைதி. ஆனால் என் மனசுக்குள் புயல். கண்கள் மூடியிருந்தாலும், உள்ளம் திறந்து கதறிக்கொண்டிருந்தது. என் குற்ற உணர்வு  என்னை   இன்னும் கொழுத்தியது.
மனசுக்குள் கேள்விகள் தொடர்ச்சியாக எழுந்தன: "ஏன் ஷோபா? ஏன் நீ இப்படி செய்தே?
செந்தில் உன்னை இவ்வளவு நேசித்தார். . ஆனால் நீ? உன் உடல் தேவைக்காக மதனிடம் போனே. அவன் உறுப்பில் தாலியை சுற்றி ஊம்பினே. அந்த நினைவு இப்போது உன்னை உயிரோடு புதைக்கிறது.
நீ ஒரு தேவடியா? இல்லை, அதைவிட மோசம்.

உன் தங்கையின் வாழ்க்கையை நீயே நாசம் செய்தே. சுந்தருக்கு உன் ரகசியம் தெரிந்து, அவன் பவித்ராவை சந்தேகப்படுகிறான். இப்போது பவித்ரா உன் செந்திலை பறிக்கிறா. அவள் சவால்ல ஜெயிச்சா நீ என்ன செய்வே? உன் கால்கள் இல்லாமல், உன் உரிமை இல்லாமல், நீ ஒரு பார்வையாளராக மட்டும் இருக்கணுமா?" கண்ணீர் வழிய ஆரம்பித்தது. உடல் நடுங்கியது.
நான் சக்கர நாற்காலியில் இருந்து விழுந்து, தரையில் புரண்டேன். வலி இல்லை. ஆனால் மன வலி என்னை கிழித்தது.
"கடவுளே  ஏன் என்னை இப்படி படைச்சே? நான் என் குடும்பத்தை நாசம் செய்துட்டேன். என் தங்கை இப்போ என் வாழ்வை பழி வாங்குறா. செந்தில்... அவர் என்னை மன்னிச்சாலும், நான் என்னை மன்னிக்க முடியாது. ஏன் நான் உயிரோடு இருக்கேன்? இந்த விபத்து என்னை கொல்லாமல் ஏன் விட்டது? நான் சாகணும். ஆனால் என் மகன் அவனுக்காகவாவது இருக்கணும்.
ஆனால் இந்த துன்பம் தாங்க முடியல. பவித்ரா என் கண்ணு முன்னாடி செந்திலை தொடுறா. அவள் கைகள் அவர் உடலில் ஊர்ந்து போகுது.
அந்த காட்சி என் கண்ணை எரிக்குது. நான் கத்தணும். ஆனால் குரல் வரல.
நான் ஒரு அநாதை மாதிரி உணர்கின்றேன். என் உடல் என்னை கைவிட்டது. என் மனம் என்னை கொல்லுது."
அன்னைக்கும் என் உடல் தான் எனக்கு எதிரி , இன்னைக்கும் என் உடல் தான் எனக்கு எதிரி.கடவுளே ஒரே ஒரு சந்தர்ப்பம் மட்டும் கொடு. காலத்துக்கும் செந்திலோட செருப்பா இருந்து அவரை பார்த்துக்கிறதுக்கு.கடவுள் என் கதறலை கேட்பாரா? 

இரவு 3 மணி..
திடீரென்று ஹாலில் சத்தம்.
பவித்ராவின் சிரிப்பு.

"மாமா... நீங்க தூங்கலையா? எனக்கும் தூக்கம் வரல . கொஞ்சம் பேசலாமா?"
செந்திலின் குரல்: "பவி... நேரம் ஆச்சு. தூங்கு."
ஆனால் அவள் நிற்கல.
"மாமா... உங்களுக்கு தூக்கம் வரலையா? நான் ஒரு ஸ்பெஷல் மசாஜ் பண்ணட்டுமா? நேத்து போல... ஆனா இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமா..." என் இதயம் நின்றது. அவள் குரலில் காமம். அவள் செந்திலை சோதிக்கிறா.நான் கதவை நோக்கி ஊர்ந்தேன். கைகளால் தள்ளிக்கொண்டு.
வலி பொறுக்க முடியல. ஆனால் ஹாலில் என்ன நடக்கின்றது என்று  பார்க்கணும்.

ஹாலில்: பவித்ரா செந்தில் அருகே உட்கார்ந்திருந்தா. அவள் நைட் டிரஸ் மெல்லியது. உள்ளாடை தெரியும்படி. அவள் கை செந்திலின் தோளில்.

"மாமா... அக்கா இல்லாதப்போ நான் உங்களுக்கு உதவி பண்ணலாமே? நீங்க ரொம்ப டயர்டா இருக்கீங்க..."

செந்தில் அவள் கையை தள்ளினார். "பவி... போதும். போய் தூங்கு."
ஆனால் அவள் எழுந்திருக்கல.

நான் கதவை இன்னும் கொஞ்சம் திறந்தேன்.
சக்கர நாற்காலியின் சத்தம் சற்று கேட்டிருக்க வேண்டும்.
செந்தில் திடுக்கிட்டு கண்களைத் திறந்தார்.
என் பக்கம் திரும்பினார். எங்களின்  கண்கள் சந்தித்தன.அவர் முகத்தில் ஒரு நொடி பயம்.
பிறகு குற்ற உணர்வு. பிறகு… ஒரு விதமான வேதனை.பவித்ரா திரும்பவில்லை. அவள் தொடர்ந்து தடவிக்கொண்டே இருந்தாள்.

“மாமா… ரிலாக்ஸ் ஆகுங்க… நான் நல்லா பண்ணுறேன்…” என்று மெதுவாக முனகினாள்.
செந்தில் எழுந்து உட்கார்ந்தார்.

“போதும் பவி… ரொம்ப நன்றி… நான் நல்லா இருக்கேன்…” என்று சொல்லி, சட்டென்று தன் டி-ஷர்ட்டை எடுத்து மாட்டிக்கொண்டார்.

பவித்ரா திரும்பி என்னைப் பார்த்தாள். அவள் கண்களில் வெற்றி.
“அக்கா… நீ தூங்கலையா? எழுந்து வந்துட்டியா? பாரு… மாமாவுக்கு சூப்பரா மச்சஜ் பண்ணிவிட்டேன் அவரு ம் நல்லா ரிலாக்ஸ் ஆகிட்டாரு…” என்று சிரித்தாள். நான் ஒன்றும் பேசவில்லை. கண்களில் கண்ணீர் முட்டிக்கொண்டு வந்தது.
சக்கர நாற்காலியைத் திருப்பி, அறைக்குள் வந்து கதவை மூடினேன். அறைக்குள் இருட்டு.
நான் சக்கர நாற்காலியில் அமர்ந்தபடியே அழுதேன். குரல் எழாமல்… உதடு கடித்து… கைகளால் முகத்தை பொத்தி அழுதேன்.


மனசுக்குள்ள ஒரு குரல்… என் குரல் இல்ல… ஒரு பேய் குரல்:

“ஷோபா… நீதானே இதுக்கு காரணம்? நீதானே மதனை வீட்டுக்குள்ள கொண்டு வந்த? நீதானே தாலியை அவன் ஆணுறுப்பில் சுத்தின?இப்போ உன் தங்கை உன் கணவனை உங்கிட்ட் இருந்து பறிக்க பார்க்குறா… நீ என்ன பண்ண போறே? உன்னால எதுவுமே பண்ண முடியாது ஷோபா.  நீ ஒரு மணைவியா இருக்க தகுதி இழந்தவ?”

ஆமாம்… நான் தகுதி இழந்தவள்தான். 

“பாரு ஷோபா… பாரு…
நீ மதனோட படுத்தப்போ அவன் உன் தொடைய தடவினான்.
அவன் விரல் உன் யோனிக்குள்ள போனப்போ நீ முனகின.
அவன் உன் தாலியை அவன் சுண்ணில சுத்தி உன் வாயில திணிச்சப்போ நீ ஊறின.
அந்த சுவை இன்னும் உன் நாக்குல இருக்கு இல்லையா?
இப்போ அதே தொடுதல் உன் செந்திலுக்கு நடக்குது.
உன் தங்கை உன் புருஷனோட மடியில உக்கார்ந்து அவன் சுண்ணிய தடவுறா.
நீ என்ன செய்வே?
கத்துவியா?
கத்து… கத்து… கத்து …
உன் குரல் வெளியில வருமா?
இல்ல… உன் குரல் மதன் விந்து குடிச்சப்போவே செத்துப் போச்சு.”
எண் கண்களில் கண்ணீர் வரல. கண்ணு எரியுது. உள்ளே இருந்து ரத்தம் கசியுது.
என் உதடு கிழிஞ்சு ரத்தம் வடியுது. நான் கடிச்சுக்கிட்டே இருக்கேன்.
ஆனா ருசி தெரியல. எல்லாம் உப்பு… உப்பு… உப்பு மட்டும்தான்.
என் வயிறு புரளுது. வாந்தி வருது. ஆனா வாயைத் திறக்க முடியல.
வாந்தி தொண்டைக்குள்ளயே திரும்பி என்னை மூச்சு முட்ட வைக்குது.

“நான் இப்போதே செத்துடணும். இந்த நொடியே என் இதயம் நின்னுடணும்.
இல்லேன்னா நான் எழுந்து அந்த அறைக்குள்ள போய்… பவித்ராவோட கழுத்தைப் பிடிச்சு…
என் நகத்தால அவள் கண்ணைப் பிடுங்கிடுவேன். என் பல்லால அவள் கன்னத்தை கிழிச்சு ரத்தம் குடிப்பேன். நான் ஒரு பைத்தியம். ஒரு காட்டுமிராண்டி. ஆனா என்னால எழுந்திருக்க முடியல.
என் கால்கள் செத்துப் போச்சு. என் கைகள் நடுங்குது. நான் ஒரு புழு. தரையில் ஊர்ந்து செத்துக்கிட்டு இருக்குற புழு.” 

ஒரு நொடி… ஒரு நொடி மட்டும்…
என் மனசு சொல்லுது: “செந்தில் என்னை இன்னும் விடல.
அவர்   கண்ணுல நான் பார்த்தேன். அந்த காதல் நிறைந்த பயம் .”

ஆனா உடனே இன்னொரு குரல்… மிகக் கொடூரமாசொல்லிச்சு :
“போதும் ஷோபா… நீ விபச்சாரி. உன் தாலி மதன் விந்துல நனைஞ்சது. உன் உடம்பு அவன் சொன்னமாதிரி வளைஞ்சி கொடுத்திச்சி. செந்திலுக்கு கொடுக்காத உன் ஆசன வாய நீ மதனுக்கு கொடுத்த.

நீ எதெல்லாம் மதனுக்கு செஞ்சியோ அதெல்லாம் பவித்ரா உன் கணவனுக்கு செய்ய போறா.இனிமே  நீ தொட முடியாத அதே உறுப்பை அவள் பிடிப்பா. நீ முனக முடியாத அதே சுகத்தை அவள் முனகுவா.
நீ வேடிக்கை மட்டும்தான் பார்க்க முடியும்.

என் உயிர் ஒவ்வொரு நொடியும் கழுத்தை நெரிக்குது.
நான் மூச்சு விடுறேன்… ஆனா காற்று நுரையீரலுக்குள்ள போகல.
என் உடம்பு முழுக்க நெருப்பு. என் யோனி… அந்த இடம்… இப்போ உணர்வு இல்லைன்னாலும்…
அது எரியுது.
அது கத்துது: “நான் மதனுக்கு என் காலை விரிச்சேன், என் தங்கை என் கணவருக்கு விரிக்க போறா ”
நான் தரையில் முகம் புதைச்சு அழுதேன்.
குரல் இல்லாம…உடல் நடுங்க… உள்ளிருந்து என் ஆன்மா ஒவ்வொரு துண்டாக உரிக்கப்படுற மாதிரி…
நான் இறந்துட்டேன்.ஆனா இன்னும் உயிரோடு இருக்கேன். இந்த உயிர் ஒரு சாபம்.

கதவு மெல்ல திறந்தது. செந்தில் உள்ளே வந்தார்.
இருட்டில் என்னருகே வந்து மண்டியிட்டு உட்கார்ந்தார். அவர் கைகள் என் கைகளைப் பிடித்தன.
நடுங்கின. “ஷோபா…” என்று மெதுவாக அழைத்தார். குரலில் கண்ணீர். நான் அவரைப் பார்த்தேன்.

“என்னங்க… நான்… நான்…”

“ச்ஸ்ஸ்…” என்று என் வாயில் விரலை வைத்து அமைதிப்படுத்தினார்.அவர் என் நெற்றியில் முத்தமிட்டார். நீண்ட நாள் கழித்து வந்த முத்தம். காமம் இல்லாத… காதல் நிறைந்த முத்தம்.
நான் அவர் மடியில் தலை சாய்த்து அழுதேன்.

“என்னை மன்னிச்சிடுங்க… நான் பாவி…”

“நீ என் ஷோபாதான்… எப்போதும்…” அவர் என்னை அணைத்துக்கொண்டார்.
அந்த அணைப்பில் எல்லா குற்ற உணர்வும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உருகியது.
பவித்ரா வெற்றி பெறலையா? இன்னும் இல்லை. என் செந்தில் இன்னும் என்னோடதான் இருக்கார்.
என் கால்கள் நடக்காமல் போகலாம்… ஆனால் என் காதல் நடந்துகிட்டேதான் இருக்கும். அவள் ஆட்டம் இன்னும் முடியல. ஆனால் என் போராட்டம் இப்போதான் ஆரம்பிச்சிருக்கு. நான் தோற்க மாட்டேன்.
என் கணவனை நான் திரும்பப் பெறுவேன். என் உடல் செயலிழந்தாலும்… என் காதல் ஒருநாளும் செயலிழக்காது.

-----
யாரும் இந்த கதைய படிக்கவில்லை என்று தோன்றுகிறது, இருந்தாலும் இந்த கதையை முழுமையாக முடிப்பேன். 

[me.you]

If this is sequel, the original is going like shoba wanting to get impregnated by madhan and accepting his seeds inside her. This is looking like a revenge.

revenge nu solla mudiyadhu bro.. yarudhan thavaru seiyala. aana sejja thavarukku namma evvalavum varundurom enbabduan mukkiyam. shoba andha last sex pannama pirijjirinda yes.. she deserve better life.. aana again kadaisiya oru tharamnu aarambichadhu too wrong.. edho enakku vandha madiri eluduren.. and game40it bro ve sollitaru enna eludungannu.. manusanukku evlo periya manasu.

[me.you]

ஷோபாவின் பார்வையில் – மீண்டும் நடக்க ஆரம்பித்த நாள்

இன்று முதல் முறையாக…  
நான் தனியாக நின்றேன்.  
வலது கையில் ஸ்டிக், இடது கையில் சுவரைப் பிடித்தபடி…  
முதல் அடி எடுத்து வைத்தேன்.

கால் நடுங்கியது.  
வலி இருந்தது.  
ஆனால் வலி என்பது இப்போது இனிமையாக இருந்தது.  
ஏனென்றால், அந்த வலி உணர்வு வந்திருக்கிறது என்று சொல்கிறது.  
நான் இறந்து போகவில்லை.  
என் கால்கள் மீண்டும் என்னைச் சுமக்கின்றன.

செந்தில் என்னைப் பார்த்துக்கொண்டு நின்றார்.  
கண்களில் கண்ணீர். ஆனால் புன்னகை.  
“ஷோபா… இன்னொரு அடி… கொஞ்சம்… கொஞ்சம்…”  
அவர் குரலில் நடுக்கம். அவர் என்னைத் தூக்கி அணைக்க வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் தூக்கவில்லை.  
அவர் என்னை நானே நடக்க விட வேண்டும் என்று விரும்பினார்.

நான் மூன்று அடி எடுத்து வைத்தேன். பவித்ரா பின்னால் நின்றிருந்தாள். அவள் கண்களில் ஆச்சரியம்.  
இனி அவளால் என்னை “படுக்கையில் கிடக்கிறவளே” என்று சொல்ல முடியாது.

அவள் மெதுவாக வந்தாள்.  
“அக்கா… கவனமா…” என்றாள்.  கேலி இல்லை. கிண்டல் இல்லை.  குரலில் ஒரு மரியாதை.  
அவள் கண்களில், கொஞ்சம் பயமும் கலந்திருந்தது போல் தோன்றியது.  
ஏனென்றால், இப்போது நான் எழுந்து நிற்கிறேன்.  
நான் பலவீனமானவள் இல்லை.

அம்மா ஃபோனில் பேசினார்.  
“பவி, உன் அக்கா நடக்க ஆரம்பிச்சிட்டாளாம்… நீ அவள கவனமா பார்த்துக்க"  என்றார்.
பவித்ரா “சரிம்மா ” என்று மெதுவாகச் சொன்னாள்.

கமலா அக்காவும் வேலை செய்து கொண்டே என்னைப் பார்த்து சிரித்தார்.  
“ஷோபாம்மா… இனி நீங்கதான் வீட்டு ராணி… நாங்க எல்லாம் உங்களுக்கு அடங்கித்தான் ஆகணும்…”  
அதில் உண்மையான மகிழ்ச்சி இருந்தது.

மாலை நேரம்.  
நான் ஸ்டிக்கை ஊன்றி, மெதுவாக ஹாலுக்கு வந்தேன்.  
செந்தில் என்னைப் பார்த்து புன்னகைத்தார்.பவித்ரா டீ கொண்டு வந்தாள். என் கையில் கொடுத்தாள்.  
“அக்கா… சக்கரை போதுமா?” என்றாள். குரல் மென்மையாக இருந்தது. அவள் என் கண்களை ஏறெடுத்தும் பார்க்கவில்லை. அவளுக்கு இப்போது தெரிந்துவிட்டது,நான் தோற்கவில்லை.  
நான் எழுந்துவிட்டேன். ஆனாலும் அவள் கண்களில் எனது உடல் முன்னேற்றத்தில் சந்தோஷம் இல்லாமல் இல்லை.

இரவு.  

பவித்ரா தன் அறையில் இருந்தாள்.  
அவள் கதவை மூடிக்கொண்டு உள்ளே அமர்ந்திருந்தாள்.  
இனி அவளால் என்னைத் கேலி பேச முடியாது.  
அவளது கேலி, அவளது சவால், செந்தில் மீதான அவளது தொடுதல்… எல்லாம் முடிஞ்சி போச்சு.

நான் நடக்க ஆரம்பிச்சிட்டேன்.  
என் கால்கள் நடக்குது.  
என் காதல் நடக்குது.  
என் வாழ்க்கை மீண்டும் என் கையில் வந்துடுச்சு.

இனி எவளும் என்னைத் தாழ்த்திப் பார்க்க முடியாது.  
நான் ஷோபா.  
என் கணவனின் ஷோபா.  
எழுந்து நின்று, மீண்டும் நடக்க ஆரம்பித்த ஷோபா.

மாலை 6:45.  
வீடு அமைதியாக இருந்தது. செந்தில் ஆபீஸ் போயிருந்தார். கமலா அக்கா கிச்சனில்.  
நான் ஸ்டிக்கை ஊன்றி, நிதானமாக பவித்ராவின் அறைக்கதவைத் தட்டினேன்.

உள்ளே இருந்து ஒரு தயக்கமான குரல்:  
“…யாரு?”  

“நாந்தான் . கதவு திற.”

கதவு மெதுவாகத் திறந்தது. பவித்ரா என்னை நின்று கொண்டிருக்கும் நிலையில் பார்த்ததும் கண்கள் விரிந்தன. அவள் உதடு துடித்தது. ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை.

நான் உள்ளே நுழைந்தேன். கதவைத் தாழிட்டேன்.   அவள் பின்னால் நகர்ந்தாள்.  
  
ஸ்டிக் தரையில் ஒரு முறை கனமாக ஊன்றியது.
  
“போதும் பவி. இனி ஒரு நாள் கூட இந்த நாடகம் வேண்டாம்.”

அவள் குனிந்த தலை நிமிர்ந்தது. கண்களில் பயம், ஆத்திரம், குற்ற உணர்வு எல்லாம் கலந்திருந்தது.

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் அவள் முகத்தில் அறைந்தேன்:

"என் கண்ணு முன்னால என் கணவனைத் தொட்டு, அவர் பேர் சொல்லி முனகினே.  
நான் படுக்கையில் கிடந்தப்போ என்னை ‘அரிப்பெடுத்தவள்’னு திட்டினே.  
என் மனசை காலாலயே மிதிச்சே.  
ஆனா இன்னிக்கு நான் நிக்கிறேன்.  
இந்தக் கால்கள் மட்டும் இல்ல… என் மனசும் நிக்கிறது.”

அவள் வாயைத் திறந்தாள். நான் கையைத் தூக்கி நிறுத்தினேன்.

“பேசாதே. இப்போ நான் பேசுறேன். நீ கேளு. நான் தப்பு பண்ணினேன்.  
மதனோட படுத்தது என் வாழ்வோட மிகப் பெரிய பாவம்.  அதுக்கு நான் இன்னும் தினமும் அழுதுகிட்டேதான் இருக்கேன்.ஆனா அந்தப் பாவத்துக்கு தண்டனை கொடுக்குற தகுதி உனக்கு இல்லை.  
நான் செத்துப் போயிருக்கலாம்.  ஆனா கடவுள் என்னை உயிரோட வச்சிருக்கார்.  
என்னை எழுந்து நிக்க வச்சிருக்கார்.  இனி நான் யாருக்கும் அடங்க மாட்டேன்.  
என் கணவனை யாரும் தொட முடியாது. நீயும் இல்ல.செந்திலுக்கு எல்லாமே தெரிந்திருந்தாலும் நான் என் மூலமா எல்லாத்தையும் சொல்ல போறேன். சொல்லி பாவ மன்னிப்பு கேட்க போறேன்.”

அவள் கண்களில் கண்ணீர் தளும்பியது.  
நான் நெருங்கினேன். ஸ்டிக் இல்லாமலேயே ஒரு அடி எடுத்து வைத்து அவள் முன்னால் நின்றேன்.

“இனி ஒரு தடவை…செந்தில் பேரை உன் வாயால சொன்னாலும்,  
அவர் முன்னாடி உன் சேலையை இழுத்து முந்தானையை சரிய விட்டாலும்,  
அவர் கையைத் தொட்டாலும்…  நான் உன்னை இந்த வீட்டை விட்டு துரத்துவேன்.  
என் தங்கைன்னு பார்க்க மாட்டேன்.  ஒரு எதிரியா பார்ப்பேன்.”

அவள் உதடு நடுங்கியது.
  
“அக்கா…கோவத்துல நான்… நான் தப்பு பண்ணிட்டேன்…” என்று குழைந்தாள்.

நான் திரும்பவில்லை.  
“தப்பு பண்ணினவங்க மன்னிப்பு கேட்டு அவங்க தங்களை மாத்திக்குவாங்க பவி.  
அவங்க திருந்துவாங்க. நீ திருந்து.இல்லேன்னா இந்த வீடு உனக்கு இல்லை.”

நான் கதவைத் திறந்து வெளியே வந்தேன்.  
ஸ்டிக் இல்லாமலேயே மூன்று அடி நடந்தேன்.  
என் கால்கள் நடுங்கின. ஆனா நின்று விழவில்லை.

ஹாலில் நின்று திரும்பிப் பார்த்தேன்.  
பவித்ரா கதவண்டையில் நின்று, கைகளால் முகத்தைப் பொத்தி அழுது கொண்டிருந்தாள்.

என் மனசு கொஞ்சம் கனிந்தது.  
ஆனால் அந்தக் கனிவை நான் காட்டவில்லை.

இனி நான் பலவீனமில்லை.  
என் கணவனையும் என் குடும்பத்தையும் நான் காப்பாற்றுவேன்.  
எவளாவது தொட முடியாது.

இது என் வீடு.  
இது என் கணவன்.  
இது என் வாழ்க்கை.

மீண்டும் யாரும் என்னைத் தாழ்த்த முடியாது.

[me.you]

ஷோபாவின் பார்வையில் – மதன் வந்த நாள்


மாலை 5:30.  
வீட்டு கேட் திறக்கும் சத்தம் கேட்டது.  
கமலா அக்கா வாசலுக்கு ஓடினார். “யாரு?” என்று கேட்க,  
ஒரு பரிச்சயமான ஆண் குரல்:  
“நான்  மதன்… செந்தில் இல்லையா? ஷோபாவைப் பார்க்கலாமா?”  

என் இதயம் ஒரு நொடி நின்றது.  
மதன்… இந்த வீட்டுக்குள் இனி அவன் கால் பதிக்கக் கூடாது என்று நினைத்திருந்தேன்.  
ஆனால் அவன் வந்துவிட்டான்.

நான் ஸ்டிக்கை ஊன்றி மெதுவாக ஹாலுக்கு வந்தேன்.  
பவித்ரா தன் அறையிலிருந்து வெளியே வந்தாள்.  
மதனைப் பார்த்ததும் அவள் முகம் வெளிறியது. பிறகு கோபம் வந்தது.

மதன் என்னைப் பார்த்து தயங்கினான்.  
“ஷோபா… நீ நடக்குறியா…?” என்று ஆச்சரியத்தோடு கேட்டான்.  
நான் ஒரு  பார்வை மட்டுமே கொடுத்தேன். பதில் பேசவில்லை.

அவன் பவித்ராவைப் பார்த்தான். கண்களில் ஒரு விதமான தவிப்பு.  
“பவித்ரா… நான் உன்னோட பேசணும். தனியா.”

பவித்ரா என்னை ஒருமுறை பார்த்தாள். நான் தலையசைத்தேன். “பேசு. நான் இங்கேயே இருக்கேன்.”

மதன் முனகினான்.  
“பவித்ரா… நான் ரொம்ப நாளா உன்னைப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கேன்.  
உன் கணவன் உன்னை சந்தேகப்படுறது, துன்பப்படுத்துறது எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்.  
ஆர்த்தி இருந்தாலும் எனக்கு ஒண்ணும் பிரச்சினை இல்லை.நான் உன்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன். என் வாழ்க்கை முழுக்க உனக்கும் ஆர்த்திக்கும் நான் பொறுப்பு எடுத்துக்கிறேன்.  நாங்க பண்ண தப்புனால உன் வாழ்க்கை இப்படி ஆகிடிச்சின்னு எனக்கு தெரியும். பழையது எல்லாம் மறந்துடலாம். நாம கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு ஒன்னா வாழலாம். உன் வாழ்க்கையை கெடுத்ததுக்கு பிராயச்சித்தமா நான் இதை பண்றேன், என்னை ஏத்துக்கோ…”என்றான்.

வீடு முழுக்க அமைதி. என் இதயம் கனமாக அடித்தது.  
மதன்… இவனா என்னை அனுபவித்து, என் வாழ்க்கையைத் திருப்பிப் போட்டவன்…  
இப்போ என் தங்கையிடம் மண்டியிட்டு நிற்கிறான்.

பவித்ரா நிமிர்ந்து நின்றாள். அவள் கண்களில் கோபம் மட்டும் இல்லை… ஒரு பெரிய அருவருப்பும் இருந்தது.

அவள் மதனை நேரடியாகப் பார்த்து, ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவன் முகத்தில் அறைவது போலச் சொன்னாள்:

“மதன்…   நீ ஒரு காலத்தில் என் அக்காவ நல்லா அனுபவிச்ச.  அவள் கணவன் உடம்பு முடியாம இருந்தப்போ அவளோட அரிப்பைத் தீர்த்துக்கிட்டு, அவள் மனசையும் கையில வச்சிக்கிட்டே. அதே நீ இப்போ என்கிட்ட வந்து ‘உன்ன  கல்யாணம் பண்ணிக்கன்னு ’னு சொல்றியா?

எனக்கு யாரும் வேண்டாம். என்றவள் என் பக்கம் திரும்பி என் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்து 
"எனக்கு கணவன் வேண்டாம்.  
எனக்கு ஒரு பாடம் கத்துக்கொடுக்குற வாய்ப்பு வேணும்."

"நான் செந்தில் மாமாவோட  இருப்பேன்.  
அவர் என்னை ஒருநாள் தொடுவாரோ இல்லையோ…  
ஆனா நான் அவர் அருகிலேயே இருப்பேன்.  
அவர் என்னை மதிப்பாரோ இல்லையோ…  
என் அக்காவுக்கு ஒரு உண்மையை உணர்த்துவேன்:
‘காதல் என்பது உடம்பு இல்ல.காதல் என்பது தியாகம்.  
காதல் என்பது துரோகத்துக்கு அப்பாற்பட்டது.  ஒரு ஆம்பிளை உன்னை உடம்பால மட்டும் நேசிச்சா அது காமம். ஆனா உன் தவறைத் தெரிஞ்சும் உன்னை விடாம அணைச்சு, உன்னை மீண்டும் நடக்க வச்சா… அதுதான் காதல்.’

[me.you]

என் அக்கா அதை இன்னும் முழுசா உணரல.  

நான் அவரோட இருந்து அவளுக்கு அதை உணர்த்துவேன்.  
இது என் பழி வாங்கல் இல்ல.  இது என் அக்காவுக்கு நான் கத்துக்கொடுக்குற பாடம்.  
தன் கணவனோட உண்மையான மதிப்பை, தன் தவறோட விலையை அவ உணரணும்.

நீ போ மதன்.எனக்கு கணவன் வேண்டாம். எனக்கு செந்தில் மாமாவோட மறுபக்கமா இருக்குற உரிமை போதும்.  அது என் அக்காவுக்கு தேவையான தண்டனை.  அதே சமயம் அது என் அக்காவுக்கு தேவையான மருந்தும் கூட.”

மதன் திகைத்து நின்றான்.  
பவித்ரா அவனை ஒரு பார்வை பார்த்து,  
“போ… இனி இந்த வீட்டுச் சுவடு தாண்டி உன் கால் விழுந்தா…  
நான் உன்னை உயிரோட விட மாட்டேன்” என்றாள்.

மதன் திரும்பி நடந்தான். வாசலில் நின்று ஒருமுறை என்னைப் பார்த்தான்.  நான் ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை. என் கண்களில் அவனுக்கு மரண பயம் தெரிந்தது.

கதவு சாத்தப்பட்டது.

பவித்ரா என்னைப் பார்த்தாள். கண்களில் கோபம் இல்லை. ஒரு விதமான உறுதி மட்டுமே.

நான் ஸ்டிக்கை ஊன்றி அவள் அருகே நின்றேன்.  
மெதுவாக அவள் கையைப் பிடித்தேன்.

“பவி…  நீ சொன்னது எல்லாம் சரிதான்.  
நான் தகுதியை இழந்தேன்.  ஆனா உன் பேச்சு என்னை மீண்டும் உயிர்ப்பிச்சிருக்கு.  
இனி நான் உன்னை எதிரியா பார்க்க மாட்டேன்.  நீ எனக்கு கத்துக்கொடுத்த பாடத்தை நான் முழுசா ஏத்துக்கிறேன்.  நானும் என் கணவனுக்கு துணையா நிக்குற பொண்டாட்டியா மாறுவேன்.  
என் தவறை திருத்திக்கிற பொண்டாட்டியா மாறுவேன்.”

பவித்ரா என் கையை இறுகப் பிடித்தாள்.  
கண்களில் கண்ணீர்.  
“அக்கா… நான் இனி உன்னைத் துன்பப்படுத்த மாட்டேன்.  
ஆனா நான் இங்கேயே இருப்பேன்.  
உனக்கு நினைவூட்டுறதுக்காக…  
காதல் disgraced ஆனாலும் காதலால் மீட்கப்பட முடியும் என்பதற்காக.”

நாங்கள் இருவரும் அணைத்துக்கொண்டோம்.  
முதல் முறையாக… உண்மையான அணைப்பு.

இனி போர் முடிஞ்சது.  
பாடம் ஆரம்பிச்சிருக்கு.


### மதனின் பார்வையில் – நான் தோற்றுப்போன இடம்(தொடரும்…)

அவள் கதவைத் திறந்ததும் என் மூச்சு நின்றது.  
அந்த முகம்…  
அதே கண்கள்.  
அதே உதடு வளைவு.  
அதே கழுத்து வளைவு.  
அதே மூக்குத் துளை சற்று அகன்று சுவாசிக்கும் போது ஏற்படும் சின்ன அசைவு.  
ஷோபா…  
ஆனா இது ஷோபா இல்லை.  
இது பவித்ரா.

நான் அவளை முதல் முறையாக ஷாப்பிங்க் மாலில் செந்திலோடு பார்த்தபோதே உள்ளுக்குள் ஒரு அதிர்வு ஏற்பட்டது.  
அவள் சிரிக்கும் போது ஷோபாவின் சிரிப்பு என் காதில் ஒலித்தது. அவள் கோபப்படும் போது ஷோபாவின் கோபம் என் முதுகில் ஏறி நின்றது.  அவள் நடக்கும் போது இடுப்பு அசைவு… அதே தாளம்.  என்னை அறியாமலேயே என் கண்கள் அவளைத் தேட ஆரம்பித்தன.

நான் ஷோபாவோடு படுத்த ஒவ்வொரு முறையும்,  அவள் கண்களை மூடி முனகும் போதும்,  
என் மனசு ஒரு விநோதமான குற்ற உணர்வில் மூழ்கியது. ஏனென்றால்…அவள் உடலை அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கும் போதே,   என் மனசு சொன்னது:  
“ஷோபா என்றைக்குமே எனக்கானவள் இல்லை. அனால் ஷோபா போல ஒரு பெண் கிடைத்தால்?”  

பவித்ரா அப்படிப்பட்டவள். சில நாட்களாக அவளை பற்றிய முழு தகவலும் சேர்த்திருந்தேன். அவளை முதல் முறை பார்த்தபோதே எனக்கு ஒரு உணர்வு வந்தது.  
அவள் சிரிக்கும் போது ஷோபாவின் சிரிப்பு. அவள் நடக்கும் போது ஷோபாவின் இடுப்பு அசைவு.  
அவள் கோபப்படும் போது ஷோபாவின் கண்கள். என் உடம்பு தானாக அவளை நோக்கி இழுத்தது.  
ஆனால் என் மனசு சொன்னது:  “நீ இன்னொரு முறை அதே தவறைச் செய்யப் போகிறாய்.”

நான் பவித்ராவை நேசிக்கவில்லை.  நான் அவளை விரும்பியது இழந்த  ஷோபாவின் நிழலை மீண்டும் பிடிக்கவே.  அவளுக்கு ஒரு குழந்தை இருக்கிறது, கணவன் இருக்கிறான் என்றெல்லாம் எனக்கு ஒன்றும் பிரச்சினை இல்லை என்று சொன்னேன்.  ஆனால் உண்மையில் எனக்கு எதுவும் பிரச்சினை இல்லை என்றால்…  நான் ஒரு மனிதனே இல்லை.
 
அவள் சேலையில் இருக்கும் போது தெரியும் இடுப்பு வளைவு… அவள் சிரிக்கும் போது வரும் கன்னக் குழி…  அவள் கோபத்தில் உதடு துடிக்கும் போது…  எல்லாம் ஷோபாவின் நினைவை என் உடம்புக்குள் ஊசி போல ஏற்றியது.

நான் அவளை விரும்பினேன். ஆனால் அது காதல் இல்லை.  அது ஒரு வெறுப்பு கலந்த பைத்தியக்காரத்தனம்.  ஷோபாவை இழந்துவிட்டேன் என்பது தெரிந்த பிறகு,  
அவளைப் போலவே இருக்கும் இன்னொருத்தியை என் கைகளில் அடைக்க வேண்டும் என்று என் உடம்பு கேட்டது.  அவளைத் தொட்டால், ஷோபாவை மீண்டும் தொடுவது போல இருக்கும் என்று நினைத்தேன்.  அவள் என் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தால், ஷோபாவை நான் முழுசாக இழக்கவில்லை என்று நிரூபித்துக்கொள்ளலாம் என்று நினைத்தேன்.

ஆனால் அவள் என்னை நிராகரித்தாள். கொஞ்சமும் தயக்கம் இல்லாமல்.  
“நீ என் அக்காவை அனுபவித்தவன்.  அதே அக்காவின் உருவத்தில் என்னை அனுபவிக்க நினைக்கிறாயா?  நான் உன் இரண்டாவது ஷோபா இல்லை.  நான் பவித்ரா நான் உனக்கு ஒருபோதும் கிடைக்க மாட்டேன்.” என்பதை சொல்லாமல் சொன்னால்.

அவள் வார்த்தைகள் என் நெஞ்சில் குத்தின.  
அவள் கண்களில் ஷோபாவின் கோபம் இருந்தது.  
ஆனால் ஷோபாவை விட ஆயிரம் மடங்கு கடுமையாக இருந்தது.

நான் வெளியே வந்து காரில் உட்கார்ந்தேன். கைகள் நடுங்கின. கண்ணாடியில் என் முகத்தைப் பார்த்தேன்.  ஒரு இழிந்தவன்.  ஒரு பெண்ணை அவள் உடலுக்காக மட்டும் நேசித்தவன்.  
அவளை இழந்த பிறகு அவளைப் போலவே இருக்கும் இன்னொருத்தியைத் தேடியவன்.  
அவளுக்கு ஒரு குழந்தை இருந்தாலும், அவள் கணவன் இருந்தாலும் எனக்கு அதெல்லாம் பிரச்சினை இல்லை என்று சொன்னவன்.

நான் ஒரு கயவன். ஷோபாவை நான் உண்மையாக நேசித்திருந்தால், அவள் விபத்தில் படுத்த பிறகும் அவளிடமே இருந்திருப்பேன். ஆனால் நான் என்ன செய்தேன்?  அவளைப் போலவே இருக்கும் இன்னொருத்தியைத் தேடினேன்.

பவித்ரா என்னை நிராகரித்தது எனக்குத் தேவையான அறை.  
அவள் எனக்கு ஷோபாவின் நினைவூட்டல் மட்டும் இல்லை.  அவள் எனக்கு ஒரு கண்ணாடி.  என் இழிந்த மனசை எனக்கே காட்டிய கண்ணாடி.

நான் காரை ஸ்டார்ட் பண்ணினேன்.  பின்னால் பார்க்கவில்லை.  
இனி ஒருபோதும் இந்த வீட்டை நோக்கி திரும்ப மாட்டேன். ஷோபாவையும் பவித்ராவையும் என் மனசிலிருந்து அழிக்க முடியாது. ஆனால் நான் இனி அவர்களைத் தேட மாட்டேன்.

நான் கெட்டுப் போனவன் .ஒரு பெண்ணின் உடலுக்காக மட்டும் வாழ்ந்தவன்,  
அவளைப் போலவே இருக்கும் இன்னொருத்தியிடமும் தோற்றுப்போனேன்.

இது எனக்கான  தண்டனை.  இது என் வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய தோல்வி.

கார் நெடுஞ்சாலையில் பறந்தது.  என் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது.  
ஆனால் இம்முறை அது ஷோபாவுக்காக இல்லை.  
பவித்ராவுக்காக இல்லை.  
எனக்காக.  
என் இழிந்த மனசுக்காக.

ஷோபாவின் பார்வையில்-

சில மாதங்கள் கடந்தது. நான் இப்போதெல்லாம் வாக்கிங்க் ஸ்டிக் இல்லாமல் நடக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன். பவித்ரா அவ்வப்போது என்னை சீண்டினாலும் முதலில் இருந்து வெறுப்பு அவளிடம் இல்லை. என் முன்னே இரண்டு முக்கியமான பொறுப்புகள் இருந்தது. ஒன்று என் கணவனிடம் எல்லா உண்மைகளையும் என் வாயாலேயே சொல்லி மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும். இரண்டு பவித்ராவை சுந்தருடன் சேர்த்து வைக்க வேண்டும். 

ஒரு நாள் செந்திலிடம் உண்மைகளை கூறிவிடலாம் என்று முடிவெடுத்தேன். இரவு நேரம் நான், செந்தில் , பவித்ரா மூவரும் சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தோம். நான் தான் ஆரம்பித்தேன். 

" உங்ககிட்ட ஒன்னும் பேசனும். ஆல்ரெடி உங்களுக்கு தெரிஞ்சதுதான். ஆன என் வாயலயே சொல்லனும்" என்றேன். பவித்ரா எழுந்து செல்ல முயல நான் கூறினேன் " இரு பவித்ரா, உனக்குதான் எல்லாம் தெரியுமே. அப்புறம் இதுல உன் வாழ்க்கையும் சம்பந்தபட்டிருக்கு" என்று ஆரம்பித்து மதனுடனான உறவு முதல் பவித்ராவுக்கும் சுந்தருக்குமான பிரச்சினை வரை எல்லாமே கூறி முடித்தேன். இப்பொழுதும் மதனுடன் கடைசி நாளில் நான் செய்த கீழ்த்தரமான காரியங்களை கூறவில்லை.

மயான அமைதி ஒன்று நிலவியது. புயலுக்கு முன்னரான அமைதி. அந்த அமைதியை நானே உடைத்தேன். 

"உங்களுக்கு என்ன தோனுதோ அத பண்ணுங்க. என் கூட சேர்ந்து வாழனும்னு முடிவு செஞ்சீங்கன்னா காலத்துக்கும் உங்க காலடியில இருப்பேன். இல்ல என்ன விட்டு பிரிஞ்சி போகனும்னு நினைச்சாலும், எந்த கஷ்டமும் இல்லாம டைவோர்ஸ் நோட்டீஸ்ல சைன் பண்ணிடுறேன்" என்றேன்.

ஒரு பத்து நிமிடம் செந்தில் எதுவுமே பேசவில்லை. " மாமா ஏதாவது சொல்லுங்க" என்று பவித்ரா கேட்க அவர் பேசத் தொடங்கினார்.

" எனக்கு டைவோர்ஸ் கொடுத்திடு ஷோபா. பையன நீ வெச்சிக்கனும்னா எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்ல. கம்பனியில இருக்குற உன்னோட பங்குக்கு மாசா மாசம் லாபத்த போட்றுவேன். இனிமே நம்ம பிரிஞ்சி போயிடலாம்" என்றார். 

சத்தியமாக நான் இதை எதிர்பார்க்கவே இல்லை. இந்த நொடிக்கு முன் வரை செந்தில் என்னை விட்டு பிரிய எந்த ஒரு பிரயத்தனமும் மேற்கொள்ளவில்லை. அதனாலேயே நான் டைவோர்ஸ் என்ற வார்த்தையை பயன்படுத்தினேன். நான் சொன்ன வார்த்தை எனக்கே எதிரியாய் திரும்பியுள்ளது.

" மாமா என்ன பேசுறீங்க. டைவோர்ஸ் எதுக்கு மாமா. அதான் அக்கா அவ பண்ண தப்ப உணர்ந்துட்டால்ல. ப்ளீஸ் மாமா. இத்தனை நாளும் எல்லாம் தெரிஞ்சிருந்தும் அமைதியா இருந்த நீங்க, உண்மை எல்லாம் அவ வாயால சொன்னதும் ஏன் டைவோர்ஸ் வேணும்னு சொல்றீங்க. அவளுக்கு என்ன தண்டனை கொடுக்கனுமோ அத அவ கூட இருந்தே அவளுக்கு கொடுங்க. டைவோர்ஸ் மட்டும் வேண்டாம். டைவோர்ஸ் பண்ணிட்டீங்கன்னா நீங்க ரெண்டு பேரும் பிரிஞ்சி போயிடுவீங்க. ரெண்டு பேரும் பிரிஞ்சி வாழ பழகிட்டீங்கன்னா அப்புறம் அதுவே பழக்க மாகிடும். வேண்டாம் மாமா டைவோர்ஸ் மட்டும் வேண்டாம்" என்றால்.

எனக்கு பவித்ராவை பார்க்க ஆச்சரியமாக இருந்தது. இத்தனை நாளும் என்னை வார்த்தைகளால் குத்தி கிழித்தவல் இன்று எனக்காக என் கணவனிடம் மன்றாடுகிறால்.

" பவித்ரா, நான் ஷோபாவ காலேஜ்ல இருந்தே அட்மயர் பண்ணியிருக்கேன். அவளோட சின்ன சின்ன அசைவும் எனக்கு தெரியும். இன்னொரு ஆம்பளையோட கை என் பொண்டாட்டி மேல படுறது தெரியாம இருக்குற அளவுக்கு நான் ஒன்னும்  முட்டாள் இல்லை. ஆமா ஆரம்பத்துல மதனுக்கு ஷோபா மேல க்ரேஸ் இருந்தது எனக்கு தெரியும். ஷோபா மேல யாருக்குத்தான் க்ரேஸ் இல்ல. ஆனா நான் அது தெரிஞ்சும் அவங்கள என் ஆக்சிடண்ட் கு அப்புறம் தனியா பழக விட்ட ஒன்னுதான் நான் செஞ்ச பெரிய தவறு. ஆரம்பத்துல இவங்க உறவு எனக்கு தெரியல. ஏன்னா அப்போலாம் மனசுக்குள்ள 'ஷோபா இவ்வளவு கஷ்டபடுறாலேன்னு' கவலைதான் இருக்கும். அந்த எண்ணமே என்ன வேற எதுவும் யோசிக்க விடல. ஆனா ஒரு நாள் க்ளையண்ட் மீட்டிங்க் போயிட்டு லேட்டா வந்து ஏதேதோ சொல்லி மாட்டிக்கிட்டா. அப்புறம் என் கேள்விகளால அவளுக்கு எனக்கு எல்லாமே தெரியும் என்பதை உணர்த்த நான் முற்பட்டேன். நேரடியா அவகிட்ட சொல்லி அவ மனச நான் காயப்படுத்த விரும்பல. கடைசியா அவங்க சேர்ந்ததுக்கு அப்புறம் அவங்க சேரல. மதனும் வெளியூர் போயிட்டான். ஷோபாவுக்கு நான் ஒன்னும் மத்த ஆம்பளைங்களுக்கு குறைஞ்சவன் இல்லேன்னு ப்ரூப்  பண்ணேன். தினமும் அவள கட்டில்ல திருப்தி படுத்தினேன். அதுக்காக தினமும் மூச்சு பயிற்சி , செக்ஸ் ஸ்டோரீஸ் படிச்சிக்கிட்டு எட்ஜிங்க் பண்றதுன்னு எல்லாமே செஞ்சேன். நல்ல இம்ப்ரூவ்மண்ட். ஆனா ஷோபாவுக்கு ஆக்சிடண்ட் ஆகும்னு நான் கொஞ்சமும் நினைக்கல. அந்த நேரத்துல அவள விட்டு போறது கொஞ்சமும் சரியில்லைன்னு நினைச்சேன். ஒரு கணவனா அவளுக்கு செய்ய வேண்டிய எல்லாமே செஞ்சேன்" என்றார்.

" அப்போ ஏன் மாமா இப்போ டைவோர்ஸ் வேணும்னு சொல்றீங்க. அதான் எல்லாம் சரி ஆகிடிச்சே" என்றால். என்னால் எதுவுமே பேச முடியவில்லை. நான் வெறும் பார்வையாளராக மட்டும் இருந்தேன். எனக்காக பவித்ரா பேசினால்.

" ஷோபா  செஞ்ச தவற அவ வாயால சொல்ல முதல்ல அவ மனசுல ஒரு குற்ற உணர்ச்சி இருந்திருக்கும். இப்போ அது அவளுக்கு இல்லை. என்னால பழைய படி எல்லாம் மறந்து வாழ முடியுமான்னு தெரியல. என் காதல், என் கல்யாண வாழ்க்கை எல்லாமே முடிஞ்சிடிச்சி. இனி நான் எது பண்ணாலும் ஷோபா பார்வையில நான் ஏதோ அவளுக்காக இரக்கப்பட்டு பண்ற மாதிரி இருக்கும். இதையேதான் அவளும் யோசிப்பான்னு நினைக்கிறேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு பவித்ரா எதுவோ கூற வர," பவி எதுவும் பேசாத மாமா சொல்றது சரிதான். டைவோர்ஸ் வாங்கிடறுதான் சரி. அம்மா கிட்ட இப்போ எதுவும் சொல்லாத" என்றால். 

அன்றே செந்தில் எங்கள் வீட்டை விட்டு சென்றார். அவர் வீட்டை விட்டு போகும் போது சுந்தரிடம் பேசி பவித்ராவை அவள் கணவனுடன் சேர்த்து வைக்க தவறவில்லை. ஆனால் பவித்ராதான் அவளால் உடனே சுந்தருடன் செல்ல முடியாது என்றும், நான் முழுமையாக குணமாக இன்னும் ஒரு வருடம் ஆகும் என்பதால் அவள் என்னுடனேயே தங்க போகின்றால் என்று கூறினால். 

அதற்கு சுந்தரும் " சரி அடிக்கடி வந்து நானும்  உங்க கூட இருந்துட்டு போறேன். ஆனா ரொம்ப நாள் தனியா விட்றாத பவி" என்று அழாத குறையாக கூறினார். நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம்  எங்களுடன் தங்க ஆரம்பித்தார். கெஸ்ட் ரூம் இப்போது அவர்களின் அறை ஆனது.


செந்தில் இல்லாமல் வாழ்க்கை வெறுமையாகி போனது. ஒரு வரட்சியான  வாழ்க்கை. ஆனால் மனதில் இருந்த கில்ட் (குற்ற) எண்ணம் இப்போது இல்லை. செந்திலுக்கு நான் செய்த துரோகத்துக்கு அவர் மூலமாகவே எனக்கு தண்டனை கிடைத்தது எனக்கு மகிழ்ச்சிதான். இதற்கிடையில் சுந்தர் மூலம் மதனுக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டது என்று கேள்விப்பட்டேன். அவனின் திருமண போட்டோவை பார்த்தேன். அவன் மனைவி அச்சு அசலில் என்னை போலவே இருந்தால். நான் பவித்ரா, மதனின் மனைவி மூவரை ஒரே இடத்தில் பார்த்தால், நாங்கள் எல்லோரும் சகோதரிகள் என்றே சொல்வார்கள். அந்தளவுக்கு என்னை அப்படியே உரித்து வைத்திருந்தால். எனக்கு புரிந்தது மதன் ஏன் அவளை தேர்வு செய்தான் என்று.  அவன் என்னை நேசிக்க காரணம் ஷோபா என்றவளின் புறத்தோற்றத்தின் மீது அவன் கொண்ட  காமமும் , காமத்தின் மூலம் வந்த காதலும். இல்லை என்றால் திருமணம் ஆகி ஒரு குழந்தையுட இருந்த பவித்ராவை அவன் திருமணம் செய்து கொள்கின்றேன் என்று சீரியஸாக சொன்ன போதே எனக்கு புரிந்திருக்க வேண்டும். புறத்தோற்றத்தை மட்டும் வைத்து எத்தனை நாள் வாழ முடியும்? அதனால்தான் மணிக் கணக்கில் மட்டும் சேரும் கள்ளக்காதலில் சுகம் அதிகம். ஆனால் அந்த சுகம் கட்டிலில் மட்டுமே. தலைவலியின் போது ஒரு காபி போட்டு கொடுப்பதிலோ அல்லது கால் வலியின் போது காலை அமுக்கி விடுவதிலோ வரும் மனத்திருப்தி கள்ளக்காதலில் இல்லை. அங்கு கட்டில் சுகம் மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும்.   

ஆனால் அதுவே உடலின் மீது இருக்கும் காதல் முடிந்து உள்ளத்தை காதலிக்கும் காதல் வருடக்கணக்கில் நீடிக்கும்.கள்ளக்காதலில் மாதவிடாய் ஏற்பட்டால் ப்ளோ ஜாப் இல்லை என்றால் அனல் செக்ஸ் மூலம் திருப்திப்பட அந்த ஆண் முனைவானே அன்றி, அந்தப்பெண்ணுக்கு ஹாட் பேக் வைத்து கொடுப்பதிலோ அல்லது அவள் மூட் ஸ்விங்கில் திட்டுவதை பொறுமையாக கேட்கவோ மாட்டான். ஏன் நான் பீரியட்சில் இருக்கும் போது கூட மதன் என்னிடம் ப்ளோஜாப் கேட்டிருக்கின்றான். ஆனால் செந்தில் என்னை அந்த நேரத்தில் குழந்தை போல பார்த்துக்கொள்வார். காமம் வலியது. அது அணை போட்டு தடுக்க முடியாத போது வாழ்க்கையையே அது மூழ்கடித்து விடும். அதுதான் என் வாழ்க்கையிலும் நடந்துள்ளது. இது எனக்கு புரிய இவ்வளவு நாளானது வருத்தம்தான். கண்கட்டிய பின் சூரிய நமஸ்காரம் செய்து என்ன பலன்.



என் மனதில் இப்போதெல்லாம் மதன் என்பவன் என் வாழ்க்கையில் வந்த சுவடே இல்லை.

நாட்கள் நகர, ஒரு நாள். அந்த ஒரு நாள் வந்தது. காலிங்க் பெல் அடிக்க நான் தான் கதவை திறந்தேன். வெளியில் நின்ற பெண்ணை பார்த்ததும் அதிர்ச்சி. அந்த பெண்ணுக்கும் என்னை கண்டதும் பேரதிர்ச்சி. 

" இது ஷோபா வீடுதானே? என் பெயர் அர்ச்சனா. நான் மதனோட மனைவி" என்றால்.

[me.you]

இந்த அப்டேட் பலருக்கு பிடிக்காமல் போகலாம். இருந்தாலும் அடுத்த அப்டேட் எல்லாம் கலக்கலா வரும். கதையில் காம காட்சிகள் இல்லை என்று வருந்துபவரக்ள் இருந்தால் சொல்லவும். ஒரு சீன் வெச்சிடலாம்.

,

[me.you]

Thank u All for ur `support

[me.you]

..