[Shrutikrishnan]

"அவனை பாரு கா… அங்கையே பாத்துட்டு இருக்கான்," கீதா அவளோட அக்கா பிரியா காதுல கிசுகிசுத்தா.

"அவன் எப்பையுமே அப்படி தான். என்ன தான் ஷால் போட்டு மறச்சி வச்சி இருந்தாலும், அவன் திருட்டு பார்வை அங்கேயே தான் போகும்,"னு பிரியா கீதா ஓட காதுல சொன்னா.

அவங்க ரெண்டு பெரும் ஹால்ல சோபால உட்காந்து டிவி பார்த்துட்டு இருகாங்க.

அக்கா தங்கச்சி ரெண்டு பெரும் கிண்டல் பண்ணி சிரிச்சிட்டு இருக்கறது வேற யாரையும் இல்ல, பிரியா ஓட தம்பியும் கீதா ஓட அண்ணனும் ஆனா விஜய தான். விஜய் நடுப்பையன், அவனுக்கு பிரியா அக்கா, கீதா தங்கச்சி. பிரியாவுக்கு 22 வயசு ஆகுது, விஜய்க்கு 20 வயசு ஆகுது, கீதாவுக்கு 18 வயசு ஆகுது. போன வாரம் தான் கீதா ஓட 18 வயசு பிறந்த நாள் கொண்டாடினாங்க.

விஜய் சோபா பக்கம் ஒரு ஷேர்ல உட்காந்தது, டிவி பாக்குற மாரி பாவனை பண்ணிட்டு ஓரக்கண்ணுல அவனோட அக்கா தங்கச்சி ரெண்டு பேரு மொலையையும் மாரி மாரி சைட் அடிச்சிட்டு இருந்தான்.

அவங்க ரெண்டு பெரும் நயிட்டி போட்டுட்டு இருந்தாங்க. நயிட்டி போட்டு இருந்ததால ப்ரா போடல. அதனால, கூட விஜய் இருக்கானு, ரெண்டு பெரும் ஷால் வச்சி அவங்களோட நெஞ்ச மறச்சிக்கிட்டாங்க. இருந்தாலும் விஜய் விடாம அவங்களோட நெஞ்சு மேலையே தான் அவனோட கண்ணு போச்சு. எப்படா ஷால் விலகும்... எப்படா அவங்க மாங்கனியை பாக்கலாம்னு காத்திட்டு இருந்தான்.

"இதுக்கு மேல இங்க இருந்தா தம்பிக்கு தம்பி வெடிச்சிரும்... வா நாம நம்ம ரூம்க்கு போகலாம்,"னு பிரியா கீதாவை கூட்டிட்டு அவங்களோட ரூம்க்கு போனா.

கீதா, பிரியா எழுந்து அவங்க ரூம்க்கு நடந்து போகும் போது விஜய் ஓட கண்ணு அவங்களோட குண்டி மேல போச்சு.

தம்பி அங்க தான் பாக்குறானு அக்காவுக்கு நல்லாவே தெரியும். ஆனா இது எதுமே தெரியாம தங்கச்சி குண்டிய நல்ல ஆட்டி நடந்தா.

அவங்க ரூம்க்கு போய் கதவை சாத்திக்கிட்டாங்க.

அவங்க வீடு சின்ன வீடு தான். பிரியா, கீதாவும் ஒரு ரூம்ல படுத்துப்பாங்க. அப்பா அம்மா அவங்களோட ரூம்ல படுத்துப்பாங்க. ஆனா விஜய்க்கு இங்க இடம் இல்ல. அதனால அவன் மாடில பாய் போட்டு படுப்பான். ரொம்ப குளிர் இல்லனா மலை பேஞ்சதுனா கீழ வந்து ஹாலுல படுத்து தூங்குவான். வீட்டுக்கு வெளிய பின்னாடி பக்கம் ஒரு பாத்ரூம் இருக்கு.

அக்காவும் தங்கச்சியும் பெட்ல ஒண்ணா படுத்துட்டு இருந்தாங்க. கீதாவுக்கு தூக்கம் வரல. ஏதோ ஒரு சிந்தனைல இருந்தா.

"அக்கா... நான் ஒன்னு கேக்குட்டா?"

"என்ன டி... சொல்லு..."

"அண்ணண் ஏன் கா அங்கையே பாக்குறான்... இதுல என்ன இருக்கு?"னு சொல்லி அவளோட ஷால் இல்லாத நயிட்டில மறஞ்சி இருக்குற அவளோட குட்டி முலைய பார்த்தா.

பதினெட்டு வயசு இப்போ தான் புறந்த பருவ மங்கை கீதா. யாரோட கை படாத, கண் படாத குட்டி மொலய நயிட்டி மேல வச்சி லேசா அழுத்தினா. அவளுக்கு ஒண்ணுமே புரியல. அக்காக்கு இருக்குற மாரி பெருசா கூட இல்ல, இருந்தாலும் இதுல என்ன இருக்குனு அண்ணன் வச்ச கண்ணு வாங்காம பாத்துட்டு இருக்கானு புரியாம குழப்பமா இருந்தா.

"அவன் மட்டும் இல்லடி. ஆம்பளை எல்லாருமே அங்க அப்படி தான் பாப்பாங்க. நீ எப்போ குமிவ... எப்போ ஓடுவ... எப்போ உன் ஷால் விலகும்... எப்போ உன்னோடது பாக்கலாம்னு கழுகு மாரி காத்துட்டே இருப்பாங்க."

"உனது பாக்குறாங்கன்னா ஒரு அர்த்தம் இருக்கு கா, என்னோடையது ஏன் பாக்குறாங்க? இவளோ சின்னதா தான இருக்கு."

"அது எல்லாம் அவங்களுக்கு முக்கியம் இல்ல டி. பொண்ணுன்னா.. எப்படி இருந்தாலும். அங்க பாக்க தான் செய்வாங்க."

"ஐயோ... அப்போ நான் இனிமே நல்லா மறைச்சு வச்சிப்பேன்."

பிரியா டக்குனு கலகலன்னு சிரிச்சிட்டா.

"ஏன் கா சிரிக்கிற,"னு கீதா அப்பாவியா கேட்டா.

"நீ மேல இத மறைச்சா மட்டும் அவங்க உன்ன சும்மா விட்டுருவாங்களா... நீ நடந்து போகும் போது உன் பின்னாடியே பாப்பாங்க. ஏன்... இப்போ கூட நாம நடந்து வந்தோமே. உன் அண்ணன் எங்க பாத்துட்டு இருந்து இருப்பான்னு நினைக்கிற. நம்ம பின்னாடி தான். அவன் மட்டும் இல்ல...எல்லாம் ஆம்பலையுமே நாய் மாரி நாக்கு தொங்க போட்டுட்டு பாப்பாங்க. முன்னாடி மறச்சா பின்னாடி பாப்பாங்க. பின்னாடி மறச்சா முன்னாடி பாப்பாங்க. ரெண்டும் மறைச்சா சைட்ல இடுப்பு தெரிதானு பாப்பாங்க."

"ஐயோ... அப்போ என்ன தான் கா பண்றது."

"ஒன்னும் பண்ண முடியாது டி. அது nature. அப்டி தான் ஆகும். அவங்கள குறை சொல்லியும் ஒன்னும் பண்றதுக்கு இல்ல...இது எல்லாம் பொண்ணு மேல இருக்குற ஈர்ப்பு. அது ரோடுல போற பொண்ணா இருந்தா என்ன... வீட்டுல இருக்குற பொண்ணா இருந்தா என்னா... எல்லாம் ஒன்னு தான் இவங்களுக்கு."

அவங்க பேசிட்டு இருக்கும் போது வெளிய கதவு தட்டுற சத்தம் கேட்டது.

பிரியா எழுந்து போய் கதவு திறந்தா. வெளிய விஜய் தான் நிண்டிட்டு இருந்தான். உள்ள அவங்க பெட்ரூமை எட்டி பார்த்தான்.

"என்ன வேணும்,"னு பிரியா கேட்டா.

"கீதா தூங்கிட்டாளா?"னு விஜய் கேட்டான்.

"ஏன்?"

"இல்ல... எனக்கு தூக்கம் வரல... அதான் அவ முழிச்சிட்டு இருந்தா... கேம் விளையாடலாம்னு கேட்டேன்."

"அவ வர மாட்டா . நீ போய் தூங்கு."

"ஹே... உனக்கு என்ன ஆச்சு... ஒரு வராம என் மேல எரிஞ்சு எரிஞ்சு விழுற,"னு விஜய் கேட்டான்.

"ஏன்? ஒரு வராம சார் என்ன பன்னீங்கன்னு உங்களுக்கு தெரியாதா?"

விஜய் பதறினான். பிரியா என்ன சொல்லறான்னு அவனுக்கு லேசா அப்போ தான் புரிஞ்சது. இந்த ஒரு வராம தான் பிரியா விஜய் மேல கோவமா இருக்கா. ஏன்னா... இந்த ஒரு வராம தான் விஜய் கீதாவை சைட் அடிக்க ஆரமிச்சான். கீதா அவளோட பர்த் டேக்கு குமிஞ்சு கேக் கட் பண்ணும் போது அவளோட குட்டி மொல விஜய்க்கு தெரிஞ்சது. அப்போ இருந்து தான் விஜய் அவனோட தங்கச்சிய அப்டி பாக்க ஆரமிச்சான். இது எப்படியோ பிரியா கவனிச்சிட்டா போலன்னு பயந்தான்.

இருந்தாலும் சமாளிப்போம்னு, "லூசு... நீ என்ன சொல்றனே தெரில. எதையாவது ஒளறு. நான் கீதாவையே கேக்குறன்,"னு சொல்லிட்டு அவனோட அக்காவை தள்ளிட்டு உள்ள வந்தான்.

பெட்ல கீதா படுத்துட்டு இருந்தா. நயிட்டில பெட்ல கீதா ஷால் போடாம அப்டி நீண்டு படுத்துட்டு இருக்குறது பாத்து விஜய்க்கு ஒரு மார்க்கமா இருந்தது. நயிட்டி லேசா ஏரி இருந்தது. அதனால அவளோட காலுல இருக்குற கொலுச முழுசா தெரிஞ்சது. அத பாத்து விஜய்க்கு ஒரு மாறி இருந்தது.

"வா கீதா நாம விளையாடலாம்,"னு கூப்பிட்டான்.

அண்ணன் கூட விளையாட போற சந்தோஷத்துல கீதா முகம் பிரகாசம் ஆச்சு.

அவங்க ரெண்டு பேரும் அடிக்கடி நைட் விளையடுவாங்க. மத்தவங்க தூங்கிட்டு இருந்தாலும், ரெண்டு பேரும் மட்டும் நைட் 12 மணி வரைக்கும் கூட தூங்கம விளையாடுவாங்க. கீதாவுக்கு கேரம் போர்டு கேம் ரொம்ப புடிக்கும். இத்தனை வருஷம் விஜய் மனசுல எந்த கருப்பு எண்ணமும் இல்லாம, கீதா கூட நைட் கேரம் விளையாடினான். ஆனா, இன்னைக்கு அவன் தங்கச்சிய சைட் அடிக்க விளையாட கூப்பிடுறான்.

ஆனா கீதா அவளோட அக்காவை பார்த்ததுமே அவ முகம் வாடிருச்சு. பிரியா வேண்டாம்னு சைகைல தலைய ஆட்டினா.

அதனால கீதா, "இல்லனா... எனக்கு தூக்கம் வருது. நாம நாளைக்கு விளையாடலாம்,"னு சொல்லிட்டா.

விஜய் ஏமாந்து போனான். அவனோட அக்காவ பார்த்து, "எல்லாம் நீ பண்ற வேல. உன்ன ஒரு நாள் வச்சிக்கிறேன் இரு,"னு சொல்லிட்டு வெளிய போய்ட்டான்.

அங்க இருந்து கோவமா அவன் நேரா வீட்டுக்கு வெளிய பின்னாடி பக்கம் இருக்குற பாத்ரூம் தான் போனான். அவனோட ஷார்ட்ஸ் கழட்டி வச்சிட்டு, அவனோட சுன்னிய ஒரு கைல புடிச்சிட்டு இன்னோர் கைல போன்ல பிட்டு படம் பாத்துட்டு இருந்தான். கொஞ்சம் நேரம் அப்டியே அவன் சுன்னிய குலுக்கி விட்டான். அப்றம் எழுந்து நிண்டு, அவனோட சுன்னில மேல கொஞ்சம் தண்ணி விட்டுட்டு, பக்கம் இருக்குற சோப்பு பாத்தான். அப்பா அம்மா ஒரு சோப்பு தான் போடுவாங்க. அதுக்கு பக்கம் அவன் எப்பையும் யூஸ் பண்ற சிந்தால் சோப்பு இருந்தது. அது பக்கம் ரெண்டு சோப்பு இருந்தது. ஒன்னு பிரியாவுது... இன்னொன்னு கீதாவுது. பிரியா ஹமாம் சோப்பு போடுவா. கீதா ரெக்சோன சோப்பு தான் போடுவா.

எப்பையும் பாத்ரூம்ல கை அடிக்கும் போது, அவன் ப்ரியாவோட ஹமாம் சோப்பு எடுத்து அவனோட சுன்னில போட்டு தடவின அப்றம் தான் கை அடிப்பான். இன்னைக்கும் ஹமாம் சோப்பு தான் எடுக்க போனான், ஆனா அவனோட கை ஹமாம் சோப்பு கிட்ட போய் அத எடுக்காம அப்டியே நிண்டது. அவனோட கண்ணு பக்கம் இருக்குற ரெக்சோன சோப்பு மேல போச்சு. அவனோட இதயம் கொஞ்சம் வேகமா துடிச்சது. அக்காவை நினைச்சி கை அடிக்கிறது விஜய்க்கு ஒன்னும் புதுசு இல்ல ஆனா முத முறை கீதாவை நினைச்சி அடிக்க போறோமேன்னு அவனோட உடம்பு தடுமாறிச்சு.

அவனோட கைய ஹமாம் சோப்ப விட்டுட்டு அது பக்கம் இருக்குற ரெக்சோன சோப்ப எடுத்தது. அத எடுத்து அவனோட முகத்துக்கிட்ட வச்சி மோந்து பார்த்தான். கீதா வாசனை வரல சோப்பு வாசனை மட்டும் தான் வந்தது. இருந்தாலும் அது அவனுக்கு செம கிக்கா இருந்தது. அந்த சோப்பு எடுத்து அவனோட துடிச்சிட்டு இருக்குற சுன்னி மேல பொறுமையா வச்சி தடவினான். கீழ இருந்து மேல்னு அவனோட சுன்னில ஒரு இடம் விடாம தடவினான். அப்டியே சோப்ப கீழ கொண்டு போய் அவனோட ரெண்டு கொட்ட மேலையும் வச்சி தேய்ச்சான். இப்போ சோப்ப வச்சிட்டு, அவனோட சுன்னிய புடிச்சு குலுக்கான. ஹமாம் சோப்புல இருந்து வர நுரையை விட, ரெக்சோன சோப்புல இருந்து வர நுரை அதிகமா இருந்தது. அது அவனுக்கு இதமா இருந்தது.

விஜய் அவனோட போன் எடுத்து, கேலரி ஓபன் பண்ணான். கீதா ஓட பர்த்டே போட்டோஸ் எல்லாம் எடுத்து பார்த்தான். அதுல ஒரு போட்டோ அவனுக்கு ரொம்ப புடிச்சு இருந்தது. கீதா குமிஞ்சு கேக் கேட் பண்ரா. அவளோட குட்டி மொல லேசா அவனுக்கு தரிசனம் குடுத்தது. அத பார்த்துட்டே இவன் வேகமா குலுக்கினான். கொஞ்சம் நேரத்துல கஞ்சி தெரிச்சிட்டு வந்து வெளிய விழுந்தது. மூச்சு வாங்கிட்டே அவன் கஞ்சி எல்லாத்தையும் வெளிய கொட்டிட்டான்.

அப்போ டக்குனு பாத்ரூம் கதவு தட்டுற சத்தம் கேட்டது.

"எவளோ நேரம் டா. சீக்கிரம் வெளிய வா,"னு பிரியா வெளிய இருந்து கத்தினா.

"வரேன் இரு கா,"னு விஜய் சத்தமா சொல்லிட்டு, "பாத்ரூம்ல கூட நிம்மதியா இருக்க விட மாட்டா,"னு முனகினான்.

அவன் சுன்னி எல்லாத்தையும் தண்ணி ஊத்தி கிளீன் பன்னிட்டு, ஷார்ட்ஸ் எடுத்து போட்டுட்டு வெளிய வந்தான்.

அங்க கதவு கிட்ட பிரியா நிண்டிட்டு இவனை பார்த்து குறும்பா முறைச்சா. பிரியா கழுத்துல இருக்குற அவளோட செயின்ன புடிச்சி இழுத்து விளையாடிட்டே, இவனை பார்த்து, "விட்டா இங்கையே தூங்கிருவா போல. எவளோ நேரம்,"னு சொன்னா.

"எப்பையும் இதே வேலையா போச்சு உனக்கு. நான் எப்போ உள்ள இருக்கனோ அப்போ தான் வந்து கதவு தட்டுவ,"னு சொல்லிட்டு விஜய் போய்ட்டான்.

பிரியா சிரிச்சிட்டே பாத்ரூம் உள்ள வந்து கதவு சாத்திட்டா.

நைட் தூங்குறதுக்கு முன்னாடி பிரியா தினமும் பிரஷ் பண்ணிட்டு, முகம் கழுவிட்டு தான் படுக்க போவ. இன்னைக்கும் பிரஷ் பண்ணி வாய் கொப்பிளிச்சிட்டு, டேப் ஒன் பண்ணி, பக்கெட்ல தண்ணி புடிச்சிட்டு. அப்றம் குமிஞ்சு அவளோட முகத்துல தண்ணி ஊத்திட்டு, பக்கம் சோப்பு இருக்குற இடத்துக்கு போனா. முகத்துல வெட்கம் கலந்த சிரிப்போடு அவளோட சோப்பு எடுத்தா. ப்ரியாவுக்கு கொஞ்சம் ஏமாற்றமா இருந்தது.

விஜய் தூங்க போறதுக்கு முன்னாடி தினமும் பாத்ரூம்ல ஒரு 10 நிமிஷமாவது இருந்துட்டு தான் போவான். ஒரு நாள் அதே மாரி அவன் போயிட்டா அப்றம் பிரியா பாத்ரூம் போனா. அப்போ அவளோட சோப்பு ஈரமா இருந்தது. விஜய் தான் எதாவது தெரியாம எடுத்து இருப்பான்னு தான் நினைச்சா. ஆனா அதுக்கு அப்றம் தான் கவனிச்சா, தினமும் நைட் விஜய் பாத்ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்த அப்றம் அவளோட சோப்பு ஈரமா இருக்கும். அப்டி விஜய் அவளோட சோப்பு வச்சி என்ன பண்ரான்னு அவளுக்கு தெரிஞ்சிக்க ஆசையா இருந்தது. அவ ஒன்னும் கீதா மாரி சின்ன பொண்ணு இல்ல, ஓர் அளவுக்கு விஜய் அத வச்சி என்ன பண்ரான்னு தெரிஞ்சாலும், அது தான் பன்னுரானானு அவளுக்கு நிச்சியமா தெரில.

ஆனா கொஞ்சம் நாளைக்கு அப்றம், தினமும் விஜய் வெளிய வந்ததும், பிரியா உள்ள போய், அவளோட சோப்பு எடுத்து அவளோட முகத்துக்குல தேச்சி மூஞ்சி கழுவுவா. ஒரு வேல தம்பி அவளோட சோப்பு வச்சி அது மாரி தப்பு தான் பன்றானோ, அப்போ அவன் கடைசியா இந்த சோப்ப எங்க வச்சி இருப்பான், அத நாம மூஞ்சில வச்சிட்டோமேனு நினைச்சாலே அவளுக்கு உடம்பு சிலிர்க்கும்.

அதே மாரி இன்னைக்கும் அவளோட சோப்பு எடுத்து முகம் கழுவ போனா, ஆனா அவளோட சோப்பு ஈரமா இல்ல. ப்ரியாக்கு கொஞ்சம் ஏமாற்றமா இருந்தது. விஜய் இன்னைக்கு பண்ணல போலன்னு நினைச்சா. ஆனா அப்றம் தான் அவளோட கண்ணு பக்கம் இருக்குற ரெக்சோன சோப்பு மேல போச்சு. அவ இதயம் வேகமா துடிச்சது. அவ கை அந்த சோப்பு கிட்ட போய், அத எடுத்தா.

ஐயோ... ரெக்சோன ஈரமா இருக்கே. கடவுளே. அப்போ தம்பி இன்னைக்கு... தங்கச்சிய நினைச்சி பண்ணி இருக்கானா.

[Shrutikrishnan]

நைட் எல்லாம் பிரியாக்கு தூக்கமே வரல. புரண்டு புரண்டு படுத்துட்டே இருந்தா. விஜய் அவளை ஒரு ரெண்டு வருசமா தப்பா பாக்குறது பிரியாவுக்கு தெரியும். சரி, வயசு பையன் அப்படி தான் இருப்பான்னு பிரியா அத பெருசு கண்டுக்கல. அது மட்டும் இல்லாம விஜய் இவளை சைட் அடிக்கிறது அவளுக்கு ரொம்ப பெருமையா இருந்தது. அவ அழகு மேல அவளுக்கே கர்வம் வந்தது. ஆனா இன்னைக்கு தம்பி தன்னை விட்டுட்டு தங்கச்சிய நினைச்சி பாத்ரூம்ல பண்ணி இருக்கானு தெரிஞ்சதும் அவளுக்கு ஒரு மாரி ஆகிருச்சு.

அவ பக்கம் படுத்து தூங்கிட்டு இருக்குற அவளோட தங்கச்சிய பார்த்தா. என்னத்தான் பேன் வேகமா சுத்தினாலும், கீதா உடம்பு குழுக்கத்துல வேர்த்து பூத்து இருந்தது. ப்ரியாவோட கண்ணு தூங்கிட்டு இருக்குற கீதா முகத்து மேல போச்சு.

கீதா ஒட புருவம், வளைஞ்ச வில்லு மாதிரி அழகா இருந்தது. அவளோட காதுல இருக்குற ஜிம்முகி அவளோட காது அழகை தூக்கி குடுத்தது. அவளோட மூக்கு சின்னதாவும் அழகாவும் இருந்தது. அவளோட மேல உதட்டுல வேர்வை துளி இருந்தது. அவளோட ரெண்டு உதடும் ரொம்ப இறுக்கமா மூடி இருந்தது.

அப்றம் அவளோட பார்வை கீதாவோட கழுத்துக்கு போச்சு. பிரியா மாறியே கீதாவும் கழுத்துல ஒரு மெல்லிசான செயின் போட்டு இருந்தா. பிரியா பார்வை இன்னும் கீழ போச்சு. கீதா தூங்கிட்டு இருக்கறதால அவ மூச்சு வாங்கும் போது, அவளோட ரெண்டு மொல மேலையும் கீழையும் போயிடு வந்தது. அப்றம், அவளோட நயிட்டில இருந்து கீதா ஓட குட்டி மொல லேசா வெளிய தெரிஞ்சது. பிரியா அளவு அவளோட மொல பெருசா இல்லனாலும், கீதாவோட ஒல்லியான உடம்புக்கு அது கச்சிதமா இருந்தது.

தன்னை விட தங்கச்சி அழகான்னு பிரியா மனசுக்குள்ள ஒரு கேள்வி தோணுச்சு. பிரியா ஓட வளைவு நெளிவு இன்னும் கீதாவுக்கு இல்லனாலும், ஒரு ரெண்டு மூணு வருசத்துல ப்ரியாவை விட கீதா உடம்பு ரொம்ப வளைவு நெளிவோட இருக்கும். அத நினைச்சு தங்கச்சி மேல அக்கா பொறாமை பட்டா. இத்தனை வருசமா தான் தான் அழகினு கர்வமா இருந்த ப்ரியாவுக்கு கீதாவோட உடல் வளர்ச்சியை பாத்து ரொம்ப பொறாமையா இருந்தது. இத்தனை வருசமா தன்னை மட்டுமே சைட் அடிச்சிட்டு இருந்த தம்பி, இன்னைக்கு அக்காவுக்கு போட்டியா தங்கச்சி வந்தது, பிரியா மனசு அத ஏத்துக்கிள.

அடுத்த நாள் காலைல 4 மணிக்கு வீட்டுல எல்லாரும் எழுந்தாங்க. விஜயோட அப்பாவுக்கு 2 ஏக்கர் நிலம் இருக்கு. அதுல கொஞ்சம் சாமந்தி பூ போட்டு இருகாங்க. 4 மணிக்கு வீட்டுல எல்லாரும் எழுந்து ஒண்ணா பூ அறுக்க போயிருவாங்க. ஒரு 5 இல்லன்னா 5:15 குள்ள பூ அறுத்து முடிச்சி, மூட்டைல கட்டிட்டு, வீட்டுக்கு வருவாங்க. மூட்டைல கட்டின பூவை, விஜயோட அப்பா வண்டில எடுத்துட்டு பஸ்ல ஏத்த போயிருவாரு. கீதாவும் அம்மாவும் அதுக்கு மேல சமையல் வேல ஒண்ணா செய்வாங்க. பிரியா இருக்குற துணி எல்லாம் துவைப்பா. விஜய் வீட்டுக்கு பின்னாடி கட்டி இருக்குற மாட்டுல பால் கறந்து சொசைட்டிக்கு சைக்கிலுள்ள கொண்டு போய் ஊத்திட்டு வருவான். காலைல அவன் சொசைட்டி போவான், ஈவினிங் அவனோட அப்பா போவாரு.

அதுக்கு அப்றம் பிரியா, கீதா வீட்டுக்கு வெளிய இருக்குற பாத்ரூம்ல குளிச்சிட்டு ரெடி அவங்க. விஜய் மட்டும் வயலுல இருக்குற கிணத்துல போய் குளிச்சுட்டு வருவான்.

வழக்கம் போல கிணத்துல குளிச்சிட்டு வீட்டுக்கு வந்து ரெடி ஆனான். கீதாவும் ப்ரியாவும் ரெடி ஆயிட்டே அம்மாவுக்கு கிட்சேன்ல சமையல் செய்ய உதவி செஞ்சிட்டு இருந்தாங்க. வீடே பரபரப்பா இருந்தது.

மூணு பேரும் ரெடி ஆகி வீட்டுல இருந்து கிளம்பி போனாங்க. விஜய் படிக்கிற அதே காலேஜ்ல தான் கீதா பர்ஸ்ட் இயர் படிக்கிறா. பிரியா அதுக்கு பக்கம் இருக்குற வேற ஒரு லேடீஸ் காலேஜ்ல பி.எட் படிக்கிறா. ஒரு வழிதானு மூணு பேரும் ஒரே பஸ்ல தான் போவாங்க.

விஜய் ஒரு வெள்ள கலர் ஷிர்ட்டும் அதுக்கு கருப்பு பேண்ட்டும் போட்டு இருந்தான். கீதா ஒரு மஞ்ச கலர் சுடி, அதுக்கு ஆரஞ்சு கலர் ஷால் போட்டு, மஞ்ச கலர் ரோஸ் வச்சி இருந்தா. பிரியா பி.எட் காலேஜ் யூனிபோர்ம் தான் போட்டு இருந்தா. ப்ளூ கலர் புடவை, அதுக்கு மாட்சிங்கா ப்ளூ கலர் ஜாக்கெட். அது தான் யூனிபோர்ம். அது அவளுக்கு புடிக்கல, இருந்தாலும் அந்த புடவைலையே அவ ரொம்ப அழகா இருப்பா.

மூணு பேரும் பஸ் ஸ்டாப் போய் நிண்டாங்க. பஸ் கூட்டமாவே வந்தது. கீதா பிரியா முட்டி மோதி உள்ள போய் அவங்க பிரண்ட்ஸ் கூட போய்ட்டாங்க. விஜய் பஸ் படில்லையே அவனோட மத்த பிரண்ட்ஸ் கூட நிண்டிட்டு இருந்தான்.

"மச்சான்... ஊர் திருவிழாவுக்கு கிரிக்கெட் போட்டி வைக்கறன்னு சொல்லி காசு வாங்கினாங்கல... இப்போ பெருசுங்க அது எல்லாம் வைக்கறது இல்லனு சொல்ராங்க டா,"னு விஜய் ஓட பிரண்ட் இளங்கோ சொன்னான்.

"என்ன டா சொல்ற. ஒவ்வொருத்தர் கிட்டயும் 500 வாங்கிட்டு இப்போ இல்லனு சொல்ராங்க."

"எல்லாம் இந்த ஊர் தலைவர் மகன் பண்ற வேல டா."

"காலேஜ் வரட்டும் அவனை பேசுகிறன்."

பஸ் காலேஜ் போய் சேர்ந்ததும், விஜய் இளங்கோ மத்த பிரிஎண்ட்ஸ் எல்லாம் கெமிஸ்ட்ரி பைனல் இயர் கிளாஸ்சுக்கு போனாங்க.

அங்க தலைவர் மகன் ரவி அவன் பிரண்ட்ஸ் கூட உட்காந்து சிரிச்சி பேசிட்டு கிண்டல் பன்னிட்டு இருந்தான்.

"ரவி,"னு விஜய் கூப்பிட்டான்.

ரவி திமிரா பார்த்து, "என்ன டா,"னு கேட்டான்.

"அடுத்த வாரம் திருவிழாவுக்கு கிரிக்கெட் போட்டி வைக்குறன்னு சொல்லி எங்க எல்லார்கிட்டயும் காசு வாங்கிட்டு இப்போ இல்லனு சொல்றியாமே."

"என்ன மச்சி பண்றது... நானும் எங்க அப்பா கிட்ட எவ்ளோ பேசிட்டேன். அவர் ஒத்துக்கிள."

"அப்போ எங்க கிட்ட இருந்து வாங்கின பணத்தை திரும்ப குடு டா."

"அது ஊர் திருவிழாவுக்கு செலவு ஆகிருச்சு டா. விடு அடுத்த வருஷம் பாத்துக்கிலாம்."

விஜய் கடுப்பாகி, "ஒன்னு எங்க கிட்ட இருந்து வாங்கின காசு திரும்ப குடு. இல்லை கிரிக்கெட் போட்டி வைக்குற. இல்லனா நடக்குறதே வேற,"னு சொல்லிட்டு அங்க இருந்து கோவமா கிளம்பி போனான்.

எல்லார் முன்னாடியும் விஜய் அப்படி பேசினது ரவிக்கு அசிங்கமா போயிருச்சு.

கிளாஸ் வழக்கம் போல ஸ்டார்ட் ஆகுச்சு. விஜய் கிளாஸ்சும் கவனிச்சிட்டு பாடம் நடத்துற ப்ரோபஸ்ஸோரையும் கவனிச்சிட்டு, கிளாஸ்ல கூட படிக்கிற பொண்ணுங்களையும் கவனிச்சிட்டு பொறுப்பா நடந்துக்கிட்டான்.

அதே மாரி பக்கத்து லேடீஸ் காலேஜ்ல, பிரியா கிளாஸ் கவனிச்சிட்டு இருந்தா. இன்டெர்வல் வந்தது. அவளும் அவ பிரண்ட் ரேணுகாவும் பாத்ரூமுக்கு பேசிட்டே போனாங்க.

"என்ன டி. காலைல இருந்து ஒரு மாரி இருக்க.. என ஆச்சி?"னு ரேணுகா கேட்டா.

"ஒன்னும் இல்ல டி. நைட் சரியா தூங்கலை. தல வலிக்கிது,"னு பிரியா சொன்னா.

"நைட் தூங்காம மேடம் என்ன பண்ணீங்க... பாய் பிராண்ட் கூட புல்லா கடலையா?"னு ரேணுகா கலைச்சா.

அதுக்கு பிரியா கடுப்பாகி, "ஆமா... நாம படிக்கிறது co-ed பாரு... ஒரு பையன கரெக்ட் பண்ணி நைட் புல்லா பேசிட்டு இருக்க... இதுவே லேடீஸ் காலேஜ். நான் ஸ்கூல் படிச்சதும், கேர்ள்ஸ் ஸ்கூல்... UG படிச்சதும் லேடீஸ் காலேஜ். இதுல எங்க இருந்து பாய் பிராண்ட்,"னு சொன்னா.

"என்ன இவளோ கோவமா இருக்க... அப்போ ஏதோ ஒன்னு நடந்து இருக்கு.. என்ன ஆச்சி.. சொல்லு டி,"னு ரேணுகா கேட்டா.

"ஒன்னும் இல்ல.. ஒழுங்கா பாத்ரூம் போய்ட்டு வா,"னு சொல்லிட்டு, பிரியா பாத்ரூம்க்குள்ள போய் கதவு சாத்திக்கிட்டா.

புடவைய தூக்கி உட்காந்து, ஜட்டிய விளக்கி யூரின் போய்ட்டு, கால் எல்லாம் கழுவிட்டு... வெளிய வந்து கை கழுவின. ரேணுகாவும் புடவைய சரி செஞ்சிட்டே வெளிய வந்தா.

"அப்போ என்ன தான டி ஆச்சு... ஏன் ஒரு மாரி இருக்க..."னு ரேணுகா கேட்டா.

ப்ரியாவும் ரேணுகாவும் நடந்து போயிடு இருந்தாங்க. பிரியா சுத்தி முத்தி திரும்பி பாத்த. பக்கம் யாரும் பெருசா இல்ல.

"இல்ல... பஸ் ஸ்டாப்ல... ஒரு பையன் என்ன பாத்துட்டு இருப்பான். இப்போ ஒரு வாரமா அவன் வேற பொண்ணு பாக்குறான். என்ன கண்டுக்கல... அத்தான் என்ன விட அவ என்ன அவளோ அழகானு ஒரு குழப்பமா இருந்தது,"னு பிரியா சொன்னா.

பிரியா சொல்றது விஜய பத்தியும் அவ தங்கச்சிய பத்தியும் தான். ஆனா அத வெளிப்படையா சொல்ல முடியாம, பஸ் ஸ்டாப்ல ஒரு பையன் அப்படி பாக்குறான்னு கதை அடிச்சி விடுறா.

"நம்ம பஸ் ஸ்டாப்லய? யாரு டி? பக்கத்து காலேஜ் பசங்கள... அப்டினா அவங்க எல்லாம் நம்மள விட சின்ன பசங்களாச்சே... யாரு உன்ன பாக்குறது? அவன் இப்போ எந்த பொண்ண பாக்குறான்"னு ரேணுகா கேள்வி மேல கேள்வி கேட்டா.

"இதுக்கு தான் உன்கிட்ட ஏதும் சொல்றது இல்ல,"னு பிரியா கோவமா வேகமா நடந்தா.

ரேணுகாவும் பின்னாடி வேகமா ஓடி, பிரியா கிட்ட போய்,"சரி... கோச்சிக்காத... நான் யாரு உன்ன பாக்குறாங்கனு கேக்கல... போதுமா..."

பிரியா வேகமா நடக்கறது நிறுத்திட்டு பொறுமையா நடந்தா.

ரேணுகா ப்ரியாவை பார்த்து, "கோவம் போயிருச்சா... சரி நான் ஒன்னு சொல்றன் நல்லா கேட்டுக்கோ. செம கட்ட டி நீ. உனக்கு இருக்குற இந்த வளைவு நெளிவுலா இங்க யார் கிட்டயும் இல்ல. உன்ன ஒருத்தன் பாக்காம வேற ஒருத்திய பாக்குறானா... அவனை விட முட்டாள் வேற யாரும் இல்ல. நான் மட்டும் பையனா பிறந்து இருந்தா... உன்னையே கரெக்ட் பண்ணி, குடும்பம் நடத்தி... புள்ள பெக்கா வச்சி இருப்பேன்,"னு சொன்னா.

"ஹே...ச்சி... போடி.. எப்பயும் அசிங்கமா பேசிட்டு,"னு பிரியா சிரிச்சிட்டே சொன்னா.

பிரியா அழகு மேல இருக்குற அவளோட கர்வம் அவளுக்கு திரும்ப வந்தது.

"இப்போ கூட ஒன்னும் இல்ல... நீ மட்டும் சரினு சொல்லு... நாம குடும்பம் நடத்தலாம்... இந்த காலத்துல... சிட்டில பொண்ணும் பொண்ணும் குடும்பம் நடத்துறதுலா சாதாரணமா போயிருச்சு. வில்லேஜ் பொண்ணுங்க நாம பண்ணா என்ன தப்பு. என்ன... நாம குடும்பம் நடத்தினா புள்ள பெத்துக்க முடியாது. அவளோ தான். இருந்தாலும் பரவலா... நீ வா,"னு சொல்லிட்டு ரேணுகா பிரியா ஓட தோள்மேல கை வச்சி, இழுத்து கட்டி புடிச்சா.

"ஹே... விடு டி,"னு பிரியா சிரிச்சிட்டே சொன்னா.

ரெண்டு பேரும் கிளாஸ்ல போய் உக்காந்தாங்க. அவங்க இருக்குறது கடைசி பெஞ்ச். பிரியா செவுரு ஓரம் உட்காருவா. அவ பக்கம் ரேணுகா நடுவுல. ரேணுகாவுக்கு பக்கம் சரஸ்வதினு ஒரு பொண்ணு.

ரேணுகாவுக்கு சரஸ்வதி மேல ஒரு கண்ணு. கிளாஸ் டைம்ல அப்போ அப்போ தெரியாம கை படுற மாரி, ரேணுகா சரஸ்வதி தொடைய தொடுவ... இல்ல அவளோட மொலய தெரியாம தொடுற மாரி, கை முட்டி வச்சி சரஸ்வதி மொலைல இடிப்பா. இத சரஸ்வதி தெரிஞ்சும் தெரியாத மாரி கண்டுக்காம இருப்பா. ப்ரியாவும் அடிக்கடி இத கவனிச்சு இருக்கா. ஆனா இத பத்தி ரேணுகா கிட்ட அவ ஏதும் கேட்டது இல்ல. ப்ரியாவும் ரேணுகாவும் சின்ன வயசுல இருந்தே ஒண்ணா படிச்சு வளந்தவங்க. ரேணுகாவுக்கு பசங்களா விட பொண்ணுங்க தான் ரொம்ப புடிக்கும்னு ப்ரியாவுக்கு தெரியும்.

விஜய் காலேஜ்ல லஞ்ச் ஸ்டார்ட் ஆச்சு. வீட்டுல இருந்து கொண்டு வந்த அவன் தங்கச்சி செஞ்ச சாதம் புளிக்கொழம்பு சாப்பிட்டு இருந்தான்.

அப்போ ஒரு பொண்ணு கை, அவன் பாக்ஸ்ல வந்து சாதம் எடுத்துச்சு.

"ஹே,"னு விஜய் சொல்லிட்டு நிமிந்து பாத்தான்.

சாதம் எடுத்தது வேற யாரும் இல்ல அவனோட தங்கச்சி தான்.

"ஹே... நீ என்ன டி இங்க பண்ற?"

"பசிக்கிது."

"பசிக்கிதா? ஏன்... நீ லஞ்ச் கொண்டு வந்தயே, அது என்ன ஆச்சு?"

"பிரண்ட்ஸ் எல்லாம் காலைல இன்டெர்வல் பிரேக்லையே புடுங்கி சாப்பிட்டாங்க."

விஜய் கேவலமா கீதாவை பார்த்து, "ஆமா.... நீ கொண்டு வந்து இருந்த இந்த புளிக்கொழம்பு சாதத்தை புடுங்கி சாப்பிட்டாங்க. இது பெரிய பிரியாணி பாரு... புடுங்கி சாப்பிட."

"ஹே.. சத்தியமா அண்ணா. நீ தான் என் சாப்பாடா பாராட்டுறது இல்ல... அவங்க எல்லாம் என் சமையலுக்கு பெரிய பேன் தெரியுமா?"

"பேன்னா? அப்போ பரவலா. காலேஜ் முடிஞ்சதுனா அப்பா கிட்ட சொல்லி உனக்கு ஒரு தள்ளு வண்டி கடை வச்சி குடுத்துற வேண்டியது தான். சமையல் செஞ்சி உன் புருஷன காப்பாதிருவ"னு சொல்லி கிண்டல் பண்ணி சிரிச்சான்.

கீதா சிரிச்சிகிட்டே கோவமா, "போனா,"னு சொன்னா.

ரெண்டு பெரும் ஒரே பாக்ஸ்ல சாப்பிட்டு இருந்தாங்க. காலேஜ் நாலா விஜய் அவன் தங்கச்சிய சைட் அடிக்காம ஒரு பொறுப்பான அண்ணனா அவன் தங்கச்சி கூட உட்காந்து சாப்பிட்டான்.

விஜய் ஓட வாட்டர் பாட்டில எடுத்து வாய் வச்சி கீதா குடிச்சா. கீதா குடிச்சிட்டு பாட்டில் டேபிள் மேல வச்சதும், விஜய் உடனே அந்தபாட்டில் எடுத்து, வாய் வச்சி குடிச்சான். கீதா உதடு பட்ட, பாட்டில அவன் உதடு படுறது அவனுக்கு கிளர்ச்சியா இருந்தது.

"என்ன அண்ணா... இன்னைக்கு காலேஜ் வந்ததுமே ரவி அண்ணா கிளாஸ்சுக்கு சண்டை போட போனையாமே.'

விஜய் சாப்பிடுறது நிறுத்திட்டு அவனோட தங்கச்சிய பார்த்தான், "உனக்கு எப்படி தெரியும்?"

"ரவி அண்ணா கிளாஸ்ல இருக்குற ஷண்முகம் அண்ணா அத பாத்துட்டு அவரோட கெமிஸ்ட்ரி டிபார்ட்மென்ட்ல 2ந்து இயர்ல இருக்குற ஆளுக்கு போன் பண்ணி சொன்னான். அவன் ஆளு அவளோட தம்பிக்கு கால் பண்ணி சொன்னா. அவ தம்பி என் கிளாஸ்ல படிக்கிற அவன் ஆளு நந்திதாவுக்கு கால் பண்ணி சொன்னான். நந்திதா என் பெஸ்ட் பிரண்ட் விமலாவுக்கு சொன்னா. விமலா எனக்கு சொன்னா."

விஜய் வாய புளந்துட்டு அவன் தங்கச்சிய பார்த்தான். அவனுக்கு ஒரே குழப்பமா இருந்தது. யாரு யாரை வச்சிட்டு இருக்காங்கன்னே அவனுக்கு புரில.

"அப்போ முழு காலெஜ்க்கே தெரியுமுன்னு சொல்லு."

"பக்கத்து காலேஜ்க்கு கூட தெரியும்."

"என்ன டி சொல்ற?"

"நான் தான் அக்காவுக்கு கால் பண்ணி சொன்னன்."

"ஹே... வாலு,"ன்னு கிண்டலுக்கு சிரிச்சிட்டே அடிக்க போனான்.

கீதாவும் பயப்படுற மாரி அம்மானு கத்தினா.

அப்றம், கீதா அவ அண்ணனை பார்த்து, "எதுக்குனா தேவ இல்லாத சண்டை. அவங்க எல்லாம் பெரிய இடம். 500 ரூபா தான... போனா போதுனு விட்று அண்ணா,"னு சொன்னா.

"பணம் முக்கியம் இல்ல கீதா. அவன் நம்மள ஏமாத்தினாலும் நாமளா ஏதும் கேக்கமாட்டோமுன்னு அலட்சியமா இருக்கான்ல. அதுக்கு ஒரு முடிவு கட்டணும்,"னு சொன்னான்.

கீதா சின்ன பொண்ணா இருந்தாலும் அவளுக்கு இது சரியா படல. இது எங்க போய் முடியுமோன்னு தான் இருந்தது. இருந்தாலும் அண்ணண் சொன்னா சரியா இருக்குமுன்னு சரினு தலையை ஆட்டினா.

கீதா அண்ணன் கூட சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டு, அவளோட கிளாஸ்சுக்கு போனா. கீதா மூணாவது ரோல ரெண்டு பேருக்கு நடுவுல தான் உட்காருவா. ஒரு பக்கம் அவளோட பெஸ்ட் பிராண்ட் விமலா, இன்னொரு பக்கம் அவளோட பரம எதிரி அபிராமி.

காலேஜ் ஸ்டார்ட் ஆனா புதுசுல அபிராமியும் கீதாவும் தான் கிளோஸ் பிரண்ட்ஸ். ஆனா அபிராமிக்கு விஜய் மேல ஒரு கண்ணு. ஒரு நாள் கீதா கிட்ட விஜய் ஓட போன் நம்பர் அபிராமி கேட்டா. கீதா எதுக்கு என் அண்ணனோட நம்பர் கேக்குறன்னு கேட்டா. நான் உன் அண்ணனை லவ் பண்றேனு அபிராமி கீதா கிட்ட சொன்னா. அன்னைல இருந்து பிரியா அபிராமி கிட்ட பேசுறது இல்ல. விமலா தான் அவளோட புது பெஸ்ட் பிராண்ட் இப்போ. ரெண்டு மாசம் ஆச்சு அவ அபிராமி கிட்ட பேசி.

"என்ன டி... உன் அண்ணன் கிளாஸ்சுக்கு போயிடு வந்தயா... சொல்லி இருந்தா நானும் வந்து இருப்பேன்ல,"னு அபிராமி கீதா கிட்ட சிரிச்சிட்டே சொன்னா.

கீதா தான் அபிராமி கிட்ட பேசுறது இல்ல... ஆனா அபிராமி கீதா கிட்ட பேசிட்டே தான் இருப்பா.

கீதா எதுமே பேசாம, அமைதியா அவளோட போன் எடுத்து நோண்டினா.

அபிராமி சிரிச்சிட்டே அமைதி ஆனா.

ஈவினிங் காலேஜ் முடிஞ்சு விஜய் அவன் பிரிஎண்ட்ஸ் கூட பஸ்சுக்கு வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தான். ஊருக்கு போனதுமே, ஊர் தலைவர பாத்து பேசனுமுனு எல்லாரும் முடிவு பண்ணாங்க.

அப்போ அவன் தங்கச்சி அவன் அக்கா ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா வந்தாங்க. பிரியாவுக்கு 3:30க்குல காலேஜ் முடிஞ்சுரும். ஆனா அப்பவே வீட்டுக்கு போகாம 4 மணி வர வெயிட் பண்ணி அவ தங்கச்சி தம்பிகூட தான் ஒண்ணா வீட்டுக்கு போவ.

"எதுக்கு டா ரவி கிட்டலாம் சண்டை போடுற,"னு பிரியா கேட்டா.

விஜய் கடுப்பாகி அவனோட தங்கச்சிய பாத்து முறைச்சான். எல்லாருகிட்டயும் ஒளறி வச்சி இருக்கன்னு கோவம்.

ஆனா விஜய் ஏதும் சொல்லல... பஸ் வந்துருச்சு.

பஸ் கொஞ்சம் கூட்டமா இருந்தது. பிரியா கீதா சீட் இல்லாம நிண்டிட்டு வந்தாங்க. விஜய் பஸ் படில நிண்டு அவனோட பிரண்ட்ஸ் கிட்ட பேசிட்டு இருந்தான்.

ஊரு வந்ததுமே, விஜயும் அவனோட பிரண்ட்ஸ் எல்லாம் ஊர் தலைவர் வீட்டுக்கு போனாங்க. பிரியா வேண்டாமுன்னு சொல்லியும் அவன் கேக்கல. அதனால பிரியா கீதாவை கூட்டிட்டு வீட்டுக்கு போய்ட்டா, விஜய் அவனோட பிரண்ட்ஸ் கூட தலைவர் வீட்டுக்கு போனான். அங்க போய் நடந்த எல்லாத்தையும் தலைவர் கிட்ட சொன்னான். ரவியும் அங்க தான் இருந்தான்.

தலைவர் ரவியை புடிச்சு திட்டிட்டு, கிரிக்கெட் போட்டி வச்சிக்கலாமுனு வாக்கு தந்தாரு.

விஜயும் அவன் பிரண்ட்ஸும் ரொம்ப சந்தோச பட்டாங்க. ஆனா ரவிக்கு அது ரொம்ப அவமானமா இருந்தது. காலைல கிளாஸ்ல கூட படிக்கிற பசங்க முன்னாடி மரியாதை இல்லாம பேசினான்... இப்போ அப்பா கிட்டயே வந்து அசிங்க படுத்திட்டான். அதனால விஜய சும்மா விட கூடாதுனு ரவி முடிவு பண்ணான். என்னைக்கு இருந்தாலும் ஒரு நாள் அவனை பழி வாங்கியே ஆகணுமுன்னு முடிவு பண்ணான்.

விஜய் சந்தோசமா வீட்டுக்கு வந்தான். பிரியா இவன் சண்டை போட தலைவர் வீட்டுக்கு போனது எல்லாம் அவளோட அப்பா அம்மா கிட்ட சொல்லி இருந்தா. அதனால அவங்க பதட்டமா இருந்தாங்க. ஆனா விஜய் வந்து நடந்த எல்லாத்தையும் சொன்ன அப்றம் கொஞ்சம் அமைதி ஆனாங்க.

உனக்கு எதுக்கு இந்த தேவ இல்லாத வேலைனு அவனோட அம்மா தான் புடிச்சு திட்டிட்டு இருந்தாங்க.

அப்றம் எல்லாம் சமாதானம் ஆகி, சமையல் செஞ்சிட்டு சாப்பிட்டு முடிச்சாங்க.

பிரியா, கீதா டிவி பாத்துட்டு இருந்தாங்க. பிரியா, கீதாவை விஜய் சைட் அடிச்சிட்டு இருந்தான். அவன் அப்பா அம்மா படுக்க போய்ட்டாங்க.

ஒரு சோபால ஒரு மூலைல பிரியா இருந்தா. இன்னொரு மூலைல கீதா இருந்தா. ரெண்டு பேரும் வழக்கம் போல, நைட்டி போட்டு ஷால் போட்டு மூடி மறச்சி வச்சி இருந்தாங்க.

சோபா பக்கம் இருக்குற ஷேர்ல, விஜய் உட்காந்து, டிவி பாக்குற மாரி கைல போன் வச்சி நோண்டிட்டே, ஓரக்கண்ணுல கீதாவை பிரியாவை பார்த்துட்டு இருந்தான்.

நேத்து நைட் அக்கா சொன்ன மாரி, அவளோட அண்ணண் நயிட்டில மறைஞ்சு இருக்குறது மொலய பாக்க முயற்சி பண்ரான்னு கீதா கவனிச்சா. காலேஜ்ல நல்ல பையனா இருக்கான், வீட்டுக்கு வந்தா, அவன் கண்ணு அங்கேயே போதேனு கீதா குமிஞ்சு அவளோட ஷாலை இன்னும் இழுத்து முழுசா மறச்சி வச்சா.

கீதா முழுசா மறச்சிட்டதால, விஜய் பிரியா ஷாலுல மறச்சி வச்சி இருக்குற அவளோட மொலய பாத்தான். என்னைக்கும் இல்லாம, இன்னைக்கு அவளோட ஷால் கொஞ்சம் விலகி, நயிட்டில ஒரு பக்கம் மொல லேசா தெரிஞ்சது. பிரியா இன்னைக்கு முன்னாடி ஜிப் வச்சி இருக்குற நைட்டி போட்டு இருந்தா. அதுல ஒரு பக்கம் மொல நைட்டில அடங்காம முட்டி மோதி இருக்குறது பாத்து விஜய் துடிச்சான். அவனுக்கு உடனே அவளோட நயிட்டில இருக்குற அந்த பந்தை அழுத்தி பாக்கனுமுனு தோணுச்சு. அந்த அளவு அவளோட மொல அவனை வெறி ஏத்திச்சு.

பிரியா கர்வமா ஓரக்கண்ணுல அவ தம்பி பாக்குறது பாத்து ரசிச்சிட்டே டிவி பாத்தா.

[Shrutikrishnan]

கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு பிரியா கீதா படுக்க போனாங்க. விஜய் டிவி பார்த்துட்டு இருந்தான்.

ப்ரியாவும் கீதாவும் ரூம்க்கு வந்ததுமே.

"அக்கா. நீ டிவி பாக்கும் போது, உன் ஷால் லேசா விலகி இருந்தது. அண்ணா கடிச்சு திங்குறா மாரி பாத்தான் கா. நான் சொல்லலாமுன்னு தான் நினைச்சன்... ஆனா அவன் முன்னாடி சொன்னா, அவனுக்கு ஒரு மாரி இருக்கும்னு தான் ஏதும் சொல்லல,"னு கீதா அப்பாவியா சொன்னா.

"அப்டியே... நான் சரியாய் கவனிக்கல டி. டிவி பாக்குற பிசில இருந்துட்டேன்,"னு பிரியா பொய் சொன்னா.

"என்னோடதையும் அண்ணன் பாக்க முயற்சி பண்ணான் கா. ஆனா நான் டக்குனு எல்லாத்தையும் மறைச்சு வச்சிக்கிட்டேன்,"னு சிரிச்சிட்டே பெருமையா சொன்னா.

"சரி டி. வா தூங்கலாம்,"னு சொல்லிட்டு ரெண்டு பேரும் படுக்க போனாங்க.

பிரியா போன் எடுத்து நோண்டிட்டு இருந்தா. கீதா தூங்கிட்டா. கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு, முகம் கழுவ பாத்ரூம் போக வெளிய வந்தா.

அங்க வழக்கம் போல பாத்ரூம் மூடி இருந்தது. இந்நேரத்துக்கு விஜய் தான் உள்ள இருப்பான்னு ப்ரியாவுக்கு புரிஞ்சது.

கதவு வேகமா தட்டினா. தட்டிட்டு சிரிச்சா. அவ முகத்துல அவளோ வெட்கம் இருந்தது.

"வரேன் இரு,"னு விஜய் உள்ள இருந்து கத்தினான்.

ரெண்டு நிமிஷம் கழிச்சு, விஜய் கதவு திறந்து வெளிய வந்தான்.

"அப்பா கிட்ட சொல்லி எனக்கு ஒரு பாத்ரூம் தனியா கட்ட சொல்லணும். உன் தொல்லை பெரும் தொல்லையா இருக்கு,"னு சொன்னான்.

அதுக்கு பிரியா, "ஆமா... நீ பாத்ரூம்ல போய் ரெண்டு மணி நேரம் உட்காந்து இருப்பா. மத்தவங்கலா வீட்டுல இருக்காங்களே... அவங்க பாத்ரூம் யூஸ் பண்ண வேண்டாமா..."

"ஆமா.. அதுக்கு தான் காலைல என்ன இங்க குளிக்க விடாம.. கிணத்துல குளிக்க விடுறிங்க. நீயும் வந்து என்கூட கிணத்துல காலைல 5 மணிக்கு குளிச்சு பாரு. எவளோ குளிருனு உனக்கு தெரியும்,"னு விஜய் சொன்னான்.

கிணத்துல விஜய் ஜட்டி மட்டும் தான் போட்டு குளிப்பான்னு ப்ரியாவுக்கு தெரியும். ஒரு டைம் காலைல வயலுக்கு போகும் போது எதிர்ச்சியா பாத்து இருக்கா. விஜய் ஜட்டி மட்டும் போட்டு கிணத்துல குளிக்கும் போது, அவன்கூட அதே மாரி ப்ரா போடாம வெறும் ஜட்டி ஓட அவ குளிக்கிறது நினைச்சு பார்த்தா. ஒரு செகண்ட் அவளோட உடம்பு எல்லாம் வேத்து கொட்டிருச்சு.

இருந்தாலும் கட்டுப்படுத்திகிட்டு, "ஆமாடா... வந்து குளிக்கிறாங்க வா... வழி விடு,"னு சொல்லிட்டு அவளோட தம்பிய தள்ளிட்டு பாத்ரூம் குள்ள வந்து கதுவு சாத்தினா.

உள்ள போனதுமே அவளோட கை நேரா சோப்புக்கு தான் போச்சு. அவ முகத்துல அவளோ சந்தோசம் தெரிஞ்சது. தம்பி இன்னைக்கு அவளோட சோப்பு தான் எடுத்து யூஸ் பண்ணி இருக்கான். கீதா சோப்பு தொடல.

அத நினைச்சு சந்தோசமா பல்லு விழக்கிட்டு, வாய் கொப்பிளிச்சிட்டு, முகம் கழுவி. அவளோட தம்பி யூஸ் பண்ண அவளோட சோப்பு எடுத்து முகத்துல வச்சி தேச்சா. 5 நிமிசத்துக்கு முன்னாடி தம்பி இந்த சோப்ப எங்க வச்சி இருப்பான்னு நினைச்சு அவளோட உடம்பு கூசுச்சு. அந்த சோப்பை அவளோட முகம் முழுசா தேச்சி, அப்றம் வச்சிட்டு, முகத்தை தேச்சி கழுவினா.

அவ தம்பி இவளை நினைச்சு பண்றது அவளுக்கு ரொம்ப பெருமையா இருந்தது. அவ அழகு மேல அவளோட திமிரு திரும்ப வந்தது. அவ சின்ன வயசுல இருந்து கேர்ள்ஸ் ஸ்கூல், லேடீஸ் காலெஜ்ன்னு படிச்சிட்டு இருந்ததால... பசங்க கூட பேசுற வாய்ப்பு அவளுக்கு கிடைக்கல. ரோடுல போகும் போது பசங்க இவளை பாக்குறது, பஸ்ல கூட்டத்துல இவளை இடிக்கிறதும், அவளுக்கு பெருசா தெரில. அந்த இடத்துல எந்த பொண்ணு இருந்தாலும் அவங்க அப்படி தான் பாத்து இருப்பாங்க, அப்டி தான் இடிச்சு இருப்பாங்க. ஆனா வீட்டுல தம்பி ஓட கண்ணு ரெண்டு வருசத்துக்கு முன்னாடி இவ மேல முத முறையா படும் போது, அவ அப்போ தான் ஒரு பொண்ணா உணர்ந்தா. அவளோட பெண்மைய அன்னைக்கு தான் முத முறை உணர்ந்தா. அவ நைட்டில நடக்கும் போதும், குமிஞ்சு வீடு கூட்டும் போதும், அவ தம்பி ஓட கண்ணு அவளோட மாங்கனி மேல போறது அவளோட உடம்பு சிலுர்க்க வச்சது. அவளோட தம்பி கண்ணுல தெரிற காம வெறிய பாத்து ரசிச்சா. ஒரு வேல பசங்க கூட சேந்து படிச்சு இருந்தா, அங்க யாராவது இவளை அப்டி பாக்கும் போது, அவளுக்கு அந்த உணர்வு வந்து இருக்குமோ என்னவோன்னு அவளுக்கு தெரில. ஆனா இந்த கடைசி ரெண்டு வருஷம் தான் அவ அவளோட பெண்மைய உணர்ந்தா. அவளோட அழகு மேல அவளே கர்வம் கொண்டா. இப்ப தங்கச்சி போட்டியா வந்தானு மனசு கஷ்டத்துல இருந்தா. ஆனா என்னைக்கு இருந்தாலும் தம்பிக்கு என்மேல தான் கண்ணுனு திரும்ப பழைய நிலைக்கு வந்து சந்தோசமா போய் படுத்து தூங்கினா.

விஜயும் மேல் மாடில அக்கா ஓட ஒரு சைட் மொலைய நைட்டில பாத்தது நினைச்சு பாத்ரூம்ல கை அடிச்சிட்டு, சந்தோஷத்துல படுத்து நல்லா தூங்கினான். 

அடுத்த நாள் எல்லாரும் குளிச்சு ரெடி ஆகிட்டு வழக்கம் போல காலேஜ் கிளம்பி போனாங்க.

பிரியா கீதா முன்னாடி நடந்து போனாங்க. விஜய் அவங்க பின்னாடி நடந்து போனான். பச்சை சுடில மறைஞ்சு இருக்குற கீதா குண்டி நல்லா அடிச்சு. ஆனா அவளை விட, வளைவு நெளிவோட இருக்குற பிரியா குண்டிய, அவளோட ப்ளூ யூனிபோர்ம் புடவைல நல்லா குலுங்கி ஆடுச்சு.

விஜய் வச்ச கண்ணு வாங்காம பாத்துட்டு வந்தான். ப்ரியாவுக்கு தெரியும் அவ தம்பி எங்க பாத்துட்டு வரான்னு. அவ உள்ளுக்குள்ள கர்வமா சந்தோசமா இருந்தாலும், அவளுக்கு உடம்பு எல்லாம் கூசுச்சு. என்ன இருந்தாலும் அவ இன்னும் கன்னி கழியாத பெண் தான... ஒரு ஆண் ஓட கண்ணு அங்க படுத்துனா, அவளுக்கு வெட்கம் வர தான செய்யும். கைய வச்சி அவ குண்டிய மறைக்கவா முடியும்? முடியாதே... அதே மாரி பாத்துட்டு இருக்குற அவன் கண்ணை தடுக்கவா முடியும். அதுவும் முடியாது. எதுமே பண்ண முடியாம, முடிஞ்ச அளவு குண்டிய ஆட்டி குலுங்கி நடக்காம, பொறுமையா நடந்தா.

மூணு பேரும் பஸ் ஸ்டாப் வந்து சேந்தாங்க. விஜய் அவன் பிரண்ட்ஸ் கூட போய்ட்டான், கீதா, பிரியா அவங்க பிரண்ட்ஸ் கூட சேந்து நிண்டிட்டு இருந்தாங்க.

விஜய் நேத்து ஊர் தலைவர் கிட்ட போய் பேசி, கிரிக்கெட் போட்டி சம்மதிக்க வச்சது தான் அவன் பிரண்ட்ஸ் எல்லாம் பேசிட்டு இருந்தாங்க.

கீதா, ப்ரியாவோட பிரண்ட்ஸ் கூட விஜய பத்தி தான் பேசிட்டு இருந்தாங்க.

"உன் தம்பி ரொம்ப கெத்து டி. ஊர் தலைவர் கிட்டயே போய் அவளோ தைரியமா பேசி கிரிக்கெட் போட்டிக்கு ரெடி பண்ணி இருக்கான். செம டி,"னு ப்ரியாவோட பிரண்ட் சொன்னா.

அத கேட்டு பிரியா சந்தோச பட்டா. மத்தவங்க அவ தம்பி ஓட வீரத்தை பத்தி புகழ்ந்தது, அவனோட ஆண்மையை தூக்கி காமிச்சது. அவளையே அறியாம அவளோட கண்ணு அவ தம்பி விஜய் மேல போச்சு. அங்க அவன் அவனோட பிரண்ட்ஸ் கூட நிண்டு பேசி சிரிச்சிட்டு இருந்தான். அந்த கூட்டத்துலயே விஜய் மட்டும் தனியா கம்பீரமா தெரிஞ்சான். இத பார்த்து ப்ரியாவோட உடம்புக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு. அவளையே மறந்து அவ தம்பி ஓட ஆண்மைல இவ பெண்மை சரணடைஞ்சது.

விஜய் அவன் பிரண்ட்ஸ் கூட சிரிச்சு பேசிட்டே, ப்ரியாவை பார்த்தான். எப்போ அவனோட கண்ணு பிரியா மேல வந்து விழுந்ததோ, பிரியா டக்குனு அவளோட பார்வையை திசை திருப்பினா. எதுமே தெரியாத மாரி அவளோட நெத்தில இருந்து ஓரமா விழுந்து இருக்குற அவளோட கூந்தலை சரி பண்ற மாரி பாவனை பண்ணா.

அக்கா நம்பலையா பாத்துட்டு இருந்தா? அவளோட கண்ணு இங்க தான் இருந்த மாறி தோணுதே. ஒரு வேல தற்செயலா பாத்து இருப்பாளா? அப்போ ஏன், நான் பாக்கும் போது டக்குனு திரும்பிட்டா? அது மாரி பல கேள்வி விஜய் ஓட மனசுல ஓடிட்டு இருந்தது. ச்ச... இருக்காது... அக்கா ஏன் நம்மள பாக்க போறா... அவ எப்பயும் என்ன புடிச்சு திட்டிட்டு தான் இருப்பாளேனு அவன் கேள்வி அவனே  மனசுல பதில் அழிச்சிகிட்டான்.

அக்காவும் தம்பியும் கண்ணுலயே விளையாடிட்டு இருந்தாங்க. இது எதுமே தெரியாத கீதா, மத்தவங்க அவ அண்ணனை புகழ புகழ அவ சிரிச்சிட்டே, என் அண்ணண் கெத்துனு வாய் சவடால் விட்டுட்டு இருந்தா.

எல்லாரும் பஸ் ஏறி காலேஜ் போனாங்க.

பிரியா அவ கிளாசுக்கு போனா. ரேணுகா சரஸ்வதி அவங்க அவங்க இடத்துல உட்காந்து இருந்தாங்க. ரேணுகா சரஸ்வதி ஓட தோள்மேல கை போட்டு சிரிச்சு பேசிட்டு இருந்தா. அவ பேசுறதுக்கு எல்லாம் சரஸ்வதி வெட்க பட்டுட்டே தல குமிஞ்ச மாறி பதில் சொல்லி சிரிச்சிட்டு இருந்தா.

பிரியா வரது பாத்துட்டு, ரேணுகா சரஸ்வதி மேல போட்டு இருக்குற கைய எடுத்துட்டு பிரியா கிட்ட பேசிட்டு இருந்தா.

ரெண்டு பேரும் கொஞ்சம் நேரம் பேசிட்டு இருந்தாங்க.

"என்ன டி... முகத்துல ஒரு ஒளிவட்டம் தெறித்தே. இவளோ பிரகாசமா இருக்க. பஸ் ஸ்டாப்ல ஒரு பையன பத்தி சொன்னாயே... என்ன ஆச்சி. அவன் உன்ன தான் திரும்ப பாத்துட்டு இருக்கானா,"னு முன்னாடி யாருக்கும் கேக்காத மாரி பொறுமையா குசுகுசுன்னு கேட்டா.

பிரியா பதில் சொல்லாம வெட்கத்துல சிரிச்சா.

"நீ வெட்க படுறது பாத்தா... நீயே அவனை கரெக்ட் பண்ணி குடும்பம் நடத்தி புள்ளைய பெத்துருவ போலயே,"னு ரேணுகா கிண்டல் பண்ணா.

அத கேட்டு பிரியா ஓட உடம்பு எல்லாம் சிலிர்த்துருச்சு. ரேணுகா பஸ் ஸ்டாப்ல இருக்குற யாரோ ஒரு சாதாரண பையன்னு நினைச்சு சொன்ன வார்த்தை... ப்ரியாவோட மனச கலங்க படுத்துச்சு. அவ தம்பி கூட குடும்பம் நடத்தி புள்ள பெக்குற மாறி ஒரு நொண்டி மட்டும் தான் யோசிச்சா. அந்த ஒரு நொடிக்கே அவ உடம்பு எல்லாம் வேத்து கொட்டிருச்சு.   

"ஹே.. சும்மா இரு டி,"னு ரேணுகா மேல பொய்யா கோவ படுற மாரி, பிரியா பதட்டத்துல கோவமா சொன்னா.

"ஹே. நடிக்காத டி. உன் முஞ்ச பாத்தாலே தெறிது. உனக்கும் அவனை புடிச்சு இருக்கு. ஒழுங்கா கரெக்ட் பண்ற வழிய பாரு. இல்லனா என்ன மாறியே சேம் சைட் கோல் போடுற நிலைமை தான் உனக்கும் வந்துரும்,"னு ரேணுகா சொன்னா.

பிரியா எதுமே சொல்லாம உட்காந்து இருந்தா. 

கிளாஸ் ஸ்டார்ட் ஆச்சு. 50 வயசுல ஒரு மேடம் வந்து கிளாஸ் எடுத்துட்டு இருந்தாங்க. எப்பயும் பொறுப்பா கிளாஸ் கவனிக்கிற ப்ரியாவால இன்னைக்கு கிளாஸ் கவனிக்க முடில. அவ எண்ணம் எல்லாம் ரேணுகா சொன்னதுலயே தான் இருந்தது. "உன் மூஞ்ச பாத்தாலே தெறிது. உனக்கும் அவனை புடிச்சு இருக்கு. ஒழுங்கா கரெக்ட் பண்ற வழிய பாரு,"னு ரேணுகா சொன்னது மட்டுமே அவளோட மண்டைல ஓடிட்டு இருந்தது. அப்டி என்ன என் மூஞ்சுல தெரிஞ்சது. அவளோ சந்தோசமாவ இருந்தது என் முகம். ஏன் தம்பி மேல இப்படி ஒரு எண்ணம்னு குழப்பத்துல இருந்தா.

கிளாஸ் கவனிக்க முடியாம உட்காந்து இருந்தா. அவளோட கண்ணனுக்கு பக்கம் ஏதோ ஒன்னு அசையுற மாறி இருந்தது. லேசா திரும்பி பார்த்தா. ரேணுகா அவளோட கைய டேபிளுக்கு அடில சரஸ்வதி தொடை மேல வச்சி தடவிட்டு இருந்தா. சரஸ்வதி எதுமே தெரியாத மாரி உட்காந்து இருந்தா. 

ப்ரியாவும் ஒரு வயசு பொண்ணு தான். அவளுக்கும் காம உணர்வு இருக்குது. ஏற்கனவே தம்பிய நினைச்சு குழப்பத்துல இருந்தவ, சரஸ்வதியும் ரேணுகாவும் பக்கம் இப்படி பண்றது பார்த்தது, அவளோட ரெண்டு தொடைக்கு நடுவுல, லேசா தண்ணி ஊற ஆரமிச்சது. 

அவளோட கண்ணு டேபிளுக்கு அடில ரேணுகா சரஸ்வதி தொடையை தடவுறதுலயே இருந்தது. இதுக்கு முன்னாடி ரேணுகா தடவும் போது எல்லாம் பிரியா எதுமே கண்டுக்க மாட்டா. ஆனா இன்னைக்கு அவளையே மீறி அவளோட காம தலைக்கு எரிச்சு. அவ அதுக்கு மேல  கட்டு படுத்த முடியாம, அவளோட ரெண்டு தொடையையும் சேத்தி இறுக்கினா. அவளோட தொடைக்கு நடுவுல புண்டை நசுங்குறது அவளுக்கு சுகமா இருந்தது. அவ எண்ணம் எல்லாம் அவளோட தம்பி மேல தான் இருந்தது. அவளோட தம்பியும் அவளோட தொடையை இப்படி தடவினா எப்படி இருக்குமுன்னு நினைச்சதுமே, அவளோட தொடைக்கு நடுவுல இருந்து புண்டைல நீர் வடிஞ்சிருச்சு. 

பிரியா அவளோட கைய வச்சி, ஈரமான அவளோட பேன்ட்டியா அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிட்டு, கிளாஸ கவனிக்க முயற்சி செஞ்சா. தண்ணி வந்ததுமே, அவளோட மனசுல இருந்த எல்லா கருப்பு எண்ணமும் போயிருச்சு... தம்பிய பத்தி அப்படி நினைக்க கூடாதுனு அவளுக்கு அவளே மனசுல சொல்லிட்டு, கிளாஸ் கவனிச்சா.

ஆனா ரேணுகா சரஸ்வதி தொடையை தடவுறது நிறுத்தாம, தடவிட்டு இருந்தா.

கீதா காலேஜ்ல இன்டெர்வல் விட்டாங்க. 

கீதா விமலா கேன்டீன் போனாங்க. ரெண்டு பேரும் பப்ஸ் வாங்கிட்டு சாப்பிட வந்து உக்காந்தாங்க.

கீதா பப்ஸ சாப்பிட வாயில வச்சா. ஆனா சாப்பிடாம டக்குனு டேபிள் மேல வச்சா.

"என்ன டி ஆச்சு,"னு விமலா கீதாவை பார்த்து கேட்டா.

ஆனா கீதா எதுமே சொல்லாம எழுந்து கோவமா நடந்து போனா.

கேன்டீன்ல அபிராமி விஜய் கிட்ட சிரிச்சு பேசிட்டு இருந்தா.

"அண்ணா,"னு கீதா விஜய பார்த்து சொன்னா.

"ஹே... வாடி... என்ன ஆச்சு.. ஏதாவது சாப்பிடுறயா. வாங்கி தரட்டுமா?"னு விஜய் கேட்டான்.

"உங்க அண்ணன் தான் எனக்கு கூல் ட்ரிங்க்ஸ் வாங்கி குடுத்தாரு,"னு அபிராமி கைல இருக்குற கண்ணாடி பாட்டிலை  கீதா கிட்ட காமிச்சா.

கீதா அத பார்த்து இன்னும் கடுப்பாகி, அவளோட அண்ணன் கைய புடிச்சு தர தரனு தனியா இழுத்துட்டு போனா. அத பார்த்து அபிராமி சிரிச்சிட்டு இருந்தா.

"ஹே.. என்னடி பண்ற.. கைய விடு டி. எல்லாம் பாக்குறாங்க,"னு விஜய் அவனோட கைய பிடிச்சுட்டு இருக்குற கீதாவோட கைய புடிச்சு விலகினான்.

"அவ கிட்டலாம் ஏன் பேசுற,"னு கீதா கோவமா கேட்டா.

"ஏன் டி.. உன் பெஸ்ட் பிரண்ட் தான அவ?"னு விஜய் கேட்டான்.

"அதுலாம் ரெண்டு மாசத்துக்கு முன்னாடி. இப்போ விமலா தான் என் பெஸ்ட் பிரண்ட்,"னு சொன்னா.

"ஏன்.. என்ன ஆச்சு,"னு விஜய் கேட்டான்.

"அது வந்து..."னு கீதா சொல்ல வந்தா. ஆனா அபிராமி லவ் பண்ற விசையத்தை சொன்னா, அண்ணன் மனசு எதாவது மாறிருமோன்னு, டக்குனு, "எதுவா இருந்தா என்ன... அவ கிட்ட பேச மாட்டேன்னு பிராமிஸ் பண்ணு,"னு கைய நீட்டினா.

விஜய் சிரிச்சிட்டு, "சரி பேசல,"னு சொல்லிட்டு அவன் கைய அவளோட கை மேல வச்சி பிராமிஸ் பண்ணிட்டு, அவனோட கைய அவளோட நெத்தி மேல வச்சி இடிச்சு, "லூசு,"னு சொன்னான்.

"சரி... எனக்கு பப்ஸ் வாங்கி குடு. உன்னால எனக்கு ஒரு பப்ஸ் வேஸ்ட்டா போயிருச்சு,"னு சொன்னா.

அவ தங்கச்சிக்கு ஒரு பப்ஸ் வாங்கி குடுத்தான். ரெண்டு பேரும் சாப்பிட்டு அவசர அவசரமா கிளாஸ்சுக்கு போனாங்க.

அபிராமி அவளோட இடத்துல உட்காந்து இருந்தா. விமலாவும் கீதாவும் அவங்க அவங்க இடத்துல போய் உட்காந்தாங்க.

"உன் அண்ணன் கூல் டிரிங்க்ஸ் வாங்கி குடுத்துக்கு தேங்க்ஸ் சொல்ல மறந்துட்டன். நான் தேங்க்ஸ் சொன்னதா நீ சொல்லிரு,"னு கீதா கிட்ட சொன்னா.

ஆனா கீதா கண்டுக்காம அவளோட நோட்டை டேபிள் மேல வச்சி, எழுதிட்டு இருந்தா.

அபிராமியும் அவளோட நோட்ல எழுதினா.

அப்றம் கீதாவை பார்த்து, "இது யார் நம்பர்னு தெறித்தா பாரு,"னு அபிராமி கீதா கிட்ட சொன்னா.

கீதா திரும்பி அபிராமி நோட்ல இருக்குற நம்பரை பார்த்தா. அவளுக்கு தூக்கி வாரி போட்டுருச்சு. அது அவளோட அண்ணன் நம்பர்.

கோவத்துல, கீதா மூச்சி வாங்கிட்டே, "உனக்கு எப்படி என் அண்ணன் நம்பர் கிடைச்சது,"னு அபிராமி கிட்ட ரெண்டு மாசத்துல முத முறையா கீதா பேசினா.

"உங்க அண்ணன் தான் குடுத்தான்,"னு அபிராமி சிரிச்சிட்டே சொல்லி கீதாவை கடுப்பேத்தினா.

இன்டெர்வல் முடிஞ்சது, கிளாஸ் ஸ்டார்ட் ஆச்சு.

கீதா அபிராமி கிட்ட வேற எதுமே பேசல. அபிராமி அவ அண்ணனை லவ் பண்றதோ, அவன் அண்ணன் கூட பேசுறதோ, அவன் நம்பர் வாங்குறதோ எதுமே கீதாவுக்கு புடிக்கல. அந்த இடத்துல அபிராமி இல்ல, வேற எந்த பொண்ணா இருந்தாலும் கீதாவுக்கு புடிக்காம தான் போய் இருக்கும். அவளுக்கு என்னவோ தெரில, அவ மனசுல அண்ணன் கூட வேற எந்த பொண்ணையும் சேத்தி வச்சி பாக்க முடில. அவ ஊர் உலகத்துல என்ன நடக்குதுன்னு தெரியாத அப்பாவி பொண்ணு தான். காமம் பத்தி அதிகமா தெரியாது. இப்போ தான் அவளோட அக்கா கிட்ட கொஞ்சம் கொஞ்சமா கேட்டு தெரிஞ்சிட்டு இருக்கா. அவ 18 வயசு ஆனதுல இருந்து, அவளோட அண்ணன் இவளை வேற மாறி பாக்குறது அவளுக்கு ஒரு மாறி இருந்தது. அதனால தான் அவளோட அக்கா கிட்ட ஏன், எதுக்குன்னு கேட்டு தெரிஞ்சிகிட்டா. இப்போ கூட அவளோட உடம்புல அப்படி என்ன இருக்குனு அண்ணன் அப்டி பாக்குறானு அவளுக்கு தெரில, இருந்தாலும் அவன் அண்ணண் அவளை தப்பா பாக்குற மாறியே வேற எந்த பொண்ணையும் பாக்குறது அவளுக்கு புடிக்கல. அவளுக்கு எப்பயும் அவ அண்ணன் மேல உயிர். அவளும் கேர்ள்ஸ் ஸ்கூல்ல தான் படிச்சா, அவ அக்கா மாறியே இவளையும் லேடீஸ் காலேஜ்ல சேத்துர மாறி தான் முடிவு பண்ணாங்க, ஆனா அண்ணன் படிக்கிற காலேஜ்ல தான் படிப்பேன்னு அடம் புடிச்சு இந்த காலேஜ்ல வந்து சேந்தா.

லஞ்ச் அப்போ,  கீதா அவளோட சாப்பாடு பாக்ஸை பிரண்ட்ஸ் கிட்ட கொடுத்துட்டு, அவளோட அண்ணனை பாக்க அவன் கிளாஸ்சுக்கு போனா.

அங்க அவன் கடைசி பெஞ்ச்ல உட்காந்து பிரண்ட்ஸ் கூட சாப்பிட்டு இருந்தான். அங்க போய், அவனோட பாக்ஸ்ல கை வச்சி எடுத்து சாப்பிட்டா. விஜய் டக்குனு நிமிந்து பார்த்தான்.

"இன்னைக்கும் உன் பாக்ஸை உன் பிரண்ட்ஸ் காலி பண்ணிட்டாங்கலா?"னு விஜய் கேட்டான்.

"ஆமா,"னு கீதா பொய் சொன்னா.

அவளுக்கு இன்னைக்கு அவ அண்ணன் கூட சேந்து சாப்பிடணும் போல இருந்தது. அதனால அவளோட பாக்ஸை அவளோட பிரண்ட்ஸ் கிட்ட கொடுத்துட்டு, அவளோட அண்ணன் கிளாஸ்சுக்கு ஓடி வந்துட்டா.

அவங்க ரெண்டு பேரும் ஒண்ணா சாப்பிட்டாங்க. அவளோட அண்ணன் கண்ணு தப்பா எங்கயும் போகாம, ஒழுங்கா இருக்குறது நினைச்சு அவ சந்தோசமா இருந்தாலும், அவளையே மீறி அவ மனசுல கொஞ்சம் வருத்தம் இருந்தது.

விஜய் குடிச்சிட்டு வச்ச, தண்ணி பாட்டிலை கீதா உடனே எடுத்து குடிச்சா. அவ அண்ணன் உதடு பட்ட இடத்துல, அவ உதடு இருக்குறது நினைச்சு அவ உடம்பு கூசுச்சு.

அபிராமி பத்தி விஜய் கிட்ட அவ எதுமே கேக்கல. தேவ இல்லாம எதையும் கிளற வேண்டாமுன்னு அவ அமைதியா விட்டுட்டா. 

அவ சாப்பிடும் போது முழுசா, அவனோட அண்ணன் கண்ணு அவளோட நெஞ்சு மேல போகுதா போகுதான்னு பாத்துட்டே இருந்தா. ஆனா விஜய் நல்ல பையன் மாரி, அவ நெஞ்சு பாகம் சாப்பிட்டு இருந்தான். 

லஞ்ச் முடியர வரைக்கும் கீதா விஜய் கூட உட்காந்து பேசிட்டு இருந்தா. அப்றம் அவ கிளாஸ் போய்ட்டா.

லஞ்ச் முடிஞ்சு கிளாஸ்சும் ஸ்டார்ட் ஆச்சு, ஆனா விஜய் பேண்ட்ல அவனோட சுன்னி அடங்காம துடிச்சிட்டு இருந்தது. அவன் தங்கச்சி இவன் கூட உட்காந்து பேசும் போது, அவளோட தொடை இவனோட தொடைல உரசிட்டு இருந்தது. அப்போ அப்போ அவ பேசிட்டே தெரியாம இவனோட தொடை மேல கை வச்சிட்டு இருந்தா. அவன் காலேஜ்ல இருக்கோமுன்னு எவ்வளவோ முயற்சி பண்ணான், ஆனா அவனையும் மீறி அவ சுன்னி எழுந்து ஆட்டம் போட்டது. அவன் இருந்த வெறில, காலேஜ்னு கூட பாக்காம அவனோட தங்கச்சி சுடியை உருவி, அவளை அம்மணம் ஆக்கி, போட்டு புரட்டி எடுக்கனும் போல இருந்தது. அந்த அளவுக்கு அவன் மனசுல காமம் ரத்தத்தோடு ரத்தமா கலந்து இருந்தது.

காலேஜ் முடிஞ்சது. எல்லாரும் பஸ் ஸ்டாப்ல வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தாங்க. 

பிரியா விஜய் ஓட காலேஜ் கேட்டையே பாத்துட்டு இருந்தா. எல்லாரும் வந்தாங்க விஜய் இன்னும் வரல. கீதா கூட வந்துட்டா. ஆனா விஜய் வரல. பிரியா மனசுல விஜய திரும்ப பாக்க போறோமுன்னு ஆசையா இருந்தது. ஆனா எங்க அவன் ஆளே காணோமுன்னு ஏமாற்றமானா. அவ இன்னைக்கு காலைல பர்ஸ்ட் பீரியட்ல எதுமே பண்ணாம, அவ புண்டைல இருந்து அவ தம்பிய நினைச்சு தண்ணி தெறிச்சி விட்டா. அவ தண்ணி கக்கினதுமே, அவ மனசு இது எல்லாம் தப்பு வேண்டாமுன்னு சொல்லுச்சு, ஆனா அவளும் எவ்வளவோ முயற்சி பண்ணா ஆனா அவளால அவ காம உணர்வை கட்டுப்படுத்த முடில.

"எங்க டி உன் அண்ணன்,"னு பிரியா கீதா கிட்ட கேட்டா.

"தெரிலையே கா,"னு கீதா சொன்னா.

பஸ் வந்தது, எல்லாரும் ஏறி போய்ட்டாங்க. ஆனா விஜய காணோம். கீதா, பிரியா காலேஜ் கேட் கிட்டு நிண்டிட்டு விஜய்க்கு வெயிட் பண்ணாங்க. அவனுக்கு ரெண்டு முறை கால் பண்ணியும் அவன் போன் எடுக்கல. 

[Shrutikrishnan]

ஒரு 20 நிமிஷம் கழிச்சு விஜய் வந்தான். அவன் கூட அபிராமி நடந்து வந்தா.

அபிராமி கூட விஜய் வரது பாத்துட்டு கீதாவுக்கு கோவம் வந்தது, விஜய் வந்துட்டான்னு பிரியாவுக்கு சந்தோசமா இருந்தது.

"எங்க டா போன? என்ன ஆச்சி? போன் பண்ணா கூட எடுக்கல?"னு பிரியா விஜய் கிட்ட கேட்டா.

கீதா அபிராமியை முறைச்சு நிண்டிட்டு இருந்தா. அபிராமி முகத்துல எப்பயும் கீதாவை கடுப்பு ஏத்துற மாறி இருக்குற சிரிப்பு எதுமே இல்லை. ஒரு கவலை இருந்தது.

"அது ஒன்னும் இல்லை கா. வா போலாம்,"னு விஜய் சொன்னான்.

"என்ன டா ஆச்சு? சொல்லு,"னு பிரியா கேட்டுட்டு இருக்கும் போதே, விஜய் ஓட ஷர்ட்டை பாத்து அதிர்ச்சி ஆனா. அவனோட ஷர்ட் அக்குளுக்கு அடில லேசா கிழிஞ்சு இருந்தது. 

"டேய், என்ன இது?"னு அக்கா கேட்டா.

"ஒன்னும் இல்ல, வா போலாம்,"னு விஜய் சொன்னான்.

"இப்போ சொல்ல போறயா? இல்லையா?"னு பிரியா கேட்டா.

விஜய் எதுமே சொல்லாமா நிண்டிட்டு இருந்தா.

"அக்கா... அது வந்து...."னு அபிராமி பிரியா கிட்ட பேசினா. "நானும் உங்க தம்பியும் அவரோட கிளாஸ்ல நிண்டு பேசிட்டு இருந்தோம். ஸ்டாப், ஸ்டுடென்ட்ஸ் எல்லாம் காலேஜ் முடிஞ்சு கிளம்பி போய்ட்டாங்க. நாங்க தனியா பேசிட்டு இருந்தோம். அப்போ ரவியும் அவன் பிரென்ட் ஒருத்தனும் வந்து உங்க தம்பி கிட்ட சத்தம் போட்டாங்க. அப்போ ரவி உங்க தம்பிய அடிக்க வந்தான். ஆனா உங்க தம்பி ரவியை அடிச்சிட்டாரு. அத பாத்து அவன் பிரண்டும் அடிக்க வந்தான், அவரையும் அடிச்சிட்டாரு. அவங்க ரெண்டு பேரும் அடி வாங்கிட்டு, அங்க இருந்து முறைச்சிட்டே, வேற ஏதும் சொல்லாம கிளம்பி போனாங்க,"னு அபிராமி சொல்லி முடிச்சா.

பிரியா கீதா ரெண்டு பேருமே பதறினாங்க.

"டேய்.. இதுக்கு தான் சொன்னான். அவங்க கூடலாம் பிரச்சனை வேண்டாமுன்னு. இப்போ பாரு காலேஜ்லயே வச்சி அடிக்க வந்து இருகாங்க,"னு பிரியா சொன்னா.

"அத்தான் ஒன்னும் ஆகலல, விடு. வா வீட்டுக்கு போலாம்,"னு விஜய் சொன்னான்.

"என்ன டா சாதாரணமா சொல்ற. வா போய் உங்க காலேஜ் பிரின்சிபால் கிட்ட காம்ப்ளெய்ன் பண்ணலாம்,"னு பிரியா சொன்னா.

"ஊர் தலைவர் பினாமியா வச்சி நடத்துற காலேஜ் இது. நீ கம்ப்ளெய்ன் கொடுத்த உடனே அவனை காலேஜ் விட்டு தூக்கிருவாங்களா. அதுலா ஒன்னும் ஆகாத. விடு பாத்துக்கிலாம்,"னு விஜய் சொன்னான்.

"உனக்கு எதாவது அடி பட்டுச்சானா?"னு கீதா அழகுற மாறி மூஞ்சி வச்சிட்டு கேட்டா.

"இல்ல டி,"னு விஜய் சொன்னான்.

"உங்க அண்ணனுக்குலா ஒன்னும் ஆகல. அவங்க ரெண்டு பேரு தான் மூஞ்சுலயே குத்து வாங்கிட்டு ஓடி போனாங்க. அத நீ பாத்து இருக்கனுமே. அவங்க ரெண்டு பேரு வந்து சத்தம் போட்டு, உங்க அண்ணனை அடிக்க வந்ததுமே நான் பயந்துட்டேன். ஆனா உங்க அண்ணன், கொஞ்சம் கூட பயப்படாம, போட்டு அடிச்சு துரத்தினாரு. செம கெத்து,"னு அபிராமி சொன்னா.

தம்பி ஓட ஆண்மை பத்தி வீரத்தை பத்தி திரும்ப கேக்குற அப்போ, பிரியா மனசுல அவ பெண்மை திரும்ப விஜய் ஓட ஆண்மை கிட்ட சரண் அடைஞ்சது. கீதாவுக்கு அபிராமி அவ அண்ணனை பத்தி புகழறது புடிச்சு இருந்தாலும், அவ புகழறது புடிக்கல.

"சரி, வா அண்ணா வீட்டுக்கு போகலாம்,"னு கீதா சொன்னா.

அபிராமி அவ ஊருக்கு பஸ் ஏறி போனா. 

விஜய், பிரியா, கீதா அவங்க ஊருக்கு பஸ் ஏரி போனாங்க.

விஜய் பஸ்ல நிண்டிட்டு தான் வந்தான். ஆனா கீதா பிரியா விடல. கூப்பிட்டு அவங்க பக்கம் உட்கார வச்சிக்கிட்டாங்க. அது மூணு பேரு உட்கார சீட். பிரியா ஜன்னல் ஓரம் இருந்தா, நடுவுல கீதா, கடைசில விஜய் உட்காந்தான்.

கீதா அவ அண்ணன் கைய தொட்டு, "உனக்கு ஒன்னும் ஆகலல,"னு கேட்டு, அவனோட கைய அக்கரைல தடவினா. அப்றம் அவளோட கைய விஜய் ஓட தொடை மேல வச்சிட்டு, "உனக்கு எதாவது வலிச்சதுனா என்கிட்ட சொல்லு நான் ஒத்தடம் கொடுக்குறேன், சரியா?"னு கீதா கேட்டா.

"சரி,"னு விஜய் சொன்னான்.

கீதா அவளோட கைய விஜய் ஓட தொடைல இருந்து எடுக்காம, அங்கேயே வச்சி தடவிட்டு இருந்தா. 

தங்கச்சி கை அவனோட தொடைல இருக்குறது நினைச்சு, பேண்ட்ல அவனோட சுன்னி எழுந்து நிக்க ஆரமிச்சது. ஆனா அவனோட சுன்னி விரைச்சிட்டு இருக்குறதுக்கு கீதா ஓட கை மட்டும் காரணம் இல்ல. அபிராமியும் தான். இவளோ நேரம் சண்டை நடந்த கோவத்துல, பதட்டத்துல விஜய் இருந்தான். பதட்டம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறைஞ்ச அப்றம், அங்க நடந்த சம்பவம் அவனோட சுன்னிய விரைக்க வச்சது. அந்த ரெண்டு பேரு கூட சண்டை போடும் போது, அபிராமி வந்து சண்டையை தடுக்க முயற்சி பண்ணா. அப்போ அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலையும், அவனோட முதுகுல பட்டு நசுங்குச்சு. ஒரு முறை அபிராமியை அவன் தள்ளி விட முயற்சி பண்ணும் போது, அவனோட கைய அவளோட நெஞ்சு மேல வச்சி அழுத்தி தான் அவளை தள்ளி விட்டுட்டு, ரவி ஓட மூஞ்சுல ஓங்கி ஒரு குத்து குத்தினான். அபிராமிய இதுக்கு முன்னாடி அவன் தப்பா பார்த்தது இல்ல. ஆனா இப்போ அவ மொலய தொட்டது, அவனோட முதுகுல அவளோட மொல நசுங்கனது நினைச்சு பாக்கும் போது, அவன் சுன்னி துடிச்சது. அபிராமி ஓட உடம்பு, பிரியாவோட உடம்பு அளவு வளைவு நெளிவு இல்லன்னாலும், ஓர் அளவுக்கு ஒத்து போச்சு. கீதா மாரி ஒல்லியா இல்லாம, பிரியா மாரி ஓர் அளவு இருந்தா. அதனால, அந்த இடத்துல பிரியா இருந்து இருந்தா, அவ மொலையும் அப்படி தான் நசுங்கி இருக்குமுன்னு நினைச்சு துடிச்சான்.

கீதா கை, விஜய் ஓட தொடைல இருக்குறது பிரியா பாத்ததுமே, காலைல கிளாஸ்ல ரேணுகா சரஸ்வதி தொடையை தடவியது தான் நியாபகம் வந்தது. பிரியாவுக்கு செம பொறாமையா இருந்தது. 

ஊர் வந்ததும், மூணு பேரும் இறங்கி நடந்து போனாங்க.

"அக்கா, இத பத்தி அப்பா அம்மா கிட்ட சொல்ல வேண்டாம்,"னு விஜய் சொன்னான்.

"டேய்... எப்படி சொல்லாம இருக்க முடியும்,"னு பிரியா கேட்டா.

"சொல்றது கேளு. அவங்க தேவ இல்லாம வருத்த படுவாங்க. ரவி அடிவாங்கினது வெளிய சொல்ல மாட்டான். அவன் அடி வாங்கினது மத்தவங்களுக்கு தெரிஞ்சா, அவனுக்கு தான் அசிங்கம். அதனால இது எல்லாம் அம்மா கிட்ட சொல்லி, அவங்க நிம்மதி கெடுக்க வேண்டாம். சரியா கா?"னு விஜய் கேட்டான்.

பிரியா ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சு, "சரி,"னு பதில் சொன்னா.

மூணு பேரும் வீட்டுக்கு வந்தாங்க. விஜய் ஓட ஷர்ட் கிழிஞ்சு இருக்குறது பாத்து, அவனோட அம்மா பதட்டமா கேட்டாங்க.

"அது வந்து மா..."னு விஜய் இழுத்தான்.

"பஸ்ல... கம்பில மாட்டி ஷர்ட் கிளிஞ்சிருச்சு மா,"னு பிரியா சொன்னா.

பாத்து போக மாட்டாயானு அவன் அம்மா புலம்பிட்டு, சமையல் வேல செய்ய போய்ட்டாங்க.

அவன் அப்பா மாட்டுல கரந்த பாலை ஊத்திட்டு வர சொசைட்டி போய் இருந்தாரு.

கீதா துணி மாத்திட்டு முகம் கழுவ பாத்ரூம் போய்ட்டா. விஜய் லுங்கி கட்டிட்டு சோபால உட்காந்து இருக்கான். பிரியா அவளோட ரூம்க்கு போய் கதவு சாத்திட்டு, பேக் வச்சிட்டு, அவளோட புடவைய கழட்டினா. ஒரு ஜிப் வச்ச நைட்டி எடுத்து வச்சிட்டு, அவளோட புடவை, ஜாக்கெட், ப்ரா, பாவாடை, அவளோட புண்டை தண்ணி படிஞ்சு காஞ்சி இருக்குற பேன்ட்டி எல்லாத்தையும் கழட்டி போட்டுட்டு, அம்மணமா நிண்டா. அவ அழுகு துணி எல்லாம் எடுத்து பக்கம் இருந்த பக்கெட்ல போட்டுட்டா.

பெட்ரூம்ல இருக்குற கண்ணாடி முன்னாடி நிண்டு அவளோட அழகை ரசிச்சா. முடில மறைஞ்சு இருக்குற அவளோட பெண்மைல இருந்து நீர் இன்னும் லேசா கசிஞ்சிட்டு தான் இருந்தது. அவ தம்பி வீரத்தை பத்தி கேட்டதுல இருந்து முறுகி திருகி நிக்குற அவளோட மொலை காம்பு, இன்னும் அடங்கல. கண்ணாடில பாத்துட்டே, அவளோட மொல காம்பு புடிச்சு திருகி விட்டுட்டு, கழுத்துல இருக்குற அவளோட மெல்லிசான செயின் புடிச்சு இழுத்து, அவளோட உடம்ப அவளே கண்ணாடில பாத்து ரசிச்சா.

அவளோட வலது கைய, அவளோட வைத்துள்ள வச்சி தேச்சிட்டே, கீழ இறக்கி அவளோட புண்டை கிட்ட கொண்டு போய், ரெண்டு விரலை அவளோட புண்டைய சுத்தி விரிச்சு தடவினா. அவ தம்பி ரெண்டு பேரு அடிச்சது பத்தி அபிராமி சொன்னது கேட்டு, அவளோட புண்டைல இருந்து கசியுர நீரை, விரல் வச்சி தடவிட்டு, அபிராமி சொன்னதை நினைச்சிட்டே, அவளோட புண்டை இதழை தடவினா.

பெட்ல ஒரு ஓரமா உட்காந்து, ஒரு கால தரைல வச்சிட்டு, இன்னொரு காலை பெட் மேல தூக்கி வச்சிட்டு, அவளோட புண்டைய விரிச்சு காட்டிட்டு, அவளோட விரல் வச்சி அவளோட இதழை தேச்சிட்டு இருந்தா.

"நீ என்ன அவளோ பெரிய ஆளா... ஊர் தலைவர் கிட்ட சண்டைக்கு போற... அவர் பையனவே அடிக்கிற... அவளோ வீரமா... எந்த அளவு வீரமோ அந்த அளவு காமமும் உன் மண்டைல இருக்கு பாரு. அக்கா தங்கச்சினு கூட பாக்காம கடிச்சு திங்குற மாரி பாக்குற. அப்டி என்னடா காமம் உனக்கு. ஆண்டவன் உனக்கு எல்லாத்தையும் அதிகமா தான் குடுத்துட்டானா. வீரம். காமம். உடல் வளர்ச்சி. நல்ல உயரமா இருக்க. அப்போ கடவுள் உனக்கு அதையும் பெரிசா தான் குடுத்து இருப்பாரோ? எவளோ பெருசு இருக்கும். என்னோட இந்த சின்ன ஓட்டைல போகுமா? உள்ள போகலானாலும் அவன் சும்மா விடுவானா? என் வாய்ல கை வச்சி, அழுத்தி, என்ன சத்தம் போட விடாம பண்ணி, அவனோட பெரிய சுன்னிய என்னோட ஓட்டைல வச்சி தேச்சி உள்ள விட்டு, அடிச்சு ஓபன். நான் எவளோ தடுக்க முயற்சி பண்ணாலும், அவன் விட மாட்டான்,"னு அவளுக்கு அவளே முனகிட்டு, அவளோட நடு விரலை வேகமா உள்ள விட்டு ஆட்டி, தண்ணிய பீச்சி அடிச்சா.

வேகமா மூச்சு வாங்கிட்டே, முனகுறது நிறுத்தினா. சுய நினைவு வந்த அப்றம், கீழ இருக்கரு அவளோட பேன்ட்டி எடுத்து, அவளோட புண்டைல வடிஞ்ச தண்ணி எல்லாம் துடைச்சா.

எப்பயும் நைட்டி போடும் போது, ப்ரா போடலானாலும் பேன்ட்டி போடுவா. ஆனா இன்னைக்கு, அவ பேன்ட்டி போடாம, வெறும் உடம்பு மேல நைட்டி எடுத்து மாட்டிக்கிட்டா. அவ கை பெட்ல இருக்குற ஷால் மேல போச்சு, ஆனா ஒரு செகண்ட் யோசிச்சிட்டு, ஷால் எடுக்காம, அப்டியே அங்க இருந்து வெளிய போனா.

கீதா நயிட்டி போட்டுட்டு, வழக்கம் போல ஷால் போட்டுட்டு உட்காந்து ஸ்னாக்ஸ் சாப்பிட்டு டிவி பாத்துட்டு இருந்தா. அவகூட விஜயும் பக்கம் சோபால உட்காந்து இருந்தான்.

பிரியா வரது பாத்துட்டு, விஜய் சாதாரணமா தலையை திருப்பி பார்த்தான். அவன் அப்படியே உறஞ்சி போனான். அவன் கண்ணு கூட சிமுட்டாம, அவனோட அக்காவை பார்த்தான். அங்க அவனோட அக்கா ஒரு பிரவுன் கலர் நயிட்டி போட்டு இருந்தா. முன்னாடி ஜிப் வச்ச மாடல். ஆனா மேல ஷால் எதுமே போடாம, அப்டியே நடந்து வந்தா. அவ நடக்கும் போது, அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலையும் அவளோட நயிட்டில குலுங்குச்சு. அந்த மொல குலுங்குறது பாத்து, விஜய் ஓட சுன்னி உடனே எழுந்து ஆட்டம் போட்டது.

பிரியா அத கவனிச்சா. தம்பி கடிச்சு திங்குற மாறி பாக்குறது அவளுக்கு ரொம்ப புடிச்சு இருந்தது. அவ மனசுக்குள்ள சிரிச்சிட்டே, எதுமே சொல்லாம, சோபால ரெண்டு பேருக்கு நடுவுல வந்து உட்காந்து, ஸ்னாக்ஸ் எடுத்து சாப்பிட்டு டிவி பாக்குற மாரி, ஓரக்கண்ணுல விஜய் தள்ளாடுறது பாத்து ரசிச்சா.

"ஏன் கா லேட். டிரஸ் சேஞ் பண்ண இவளோ நேரமா?"னு கீதா அப்பாவியா கேட்டா.

பிரியா பதறிட்டே, "ஹ்ம்ம்... போன் வந்தது டி... அத அப்டியே பேசிட்டு வந்தேன்,"னு சொன்னா.

"ஓ...சரி,"னு சொல்லிட்டு கீதா டிவி பார்த்தா.

"அக்கா, அந்த ஜிலேபி எடுத்து குடு,"னு விஜய் பக்கம் ஷேர்ல உட்காந்து கேட்டான்.

பிரியா இன்னும் விரல் போட்டுட்டு கை கூட கழுவுல. அவளோட புண்டை தண்ணி அவளோட விரலுல பிசு பிசுனு இருந்தது. பிரியா ஒரு செகண்ட் யோசிச்சுட்டு, அவளுக்கு முன்னாடி டேபிள்ல இருக்குற ஸ்வீட் பாக்ஸ்ல இருக்குற ஜிலேபி எடுத்தா. அதுல இருந்து ஜீரா லேசா சொட்டுச்சு. ஜீரா தரைல கொட்டாம இருக்க, அடில கை வச்சிட்டு, அந்த ஸ்வீட் எடுத்து அவளோட தம்பி கிட்ட கொடுத்தா.

அத அவன் வாங்கி ரசிச்சு ருசிச்சு சாப்பிட்டான். 

அந்த ஜீரா கூட அவளோட ஜீராவும் கலந்து இருக்கும். அது தெரியாம, அவளோட தம்பி அப்டி சாப்பிடறது பாக்க அவளுக்கு காமம் திரும்ப தலைக்கு ஏறிச்சு.

அவ தம்பிய ஒர கண்ணுல பாத்துட்டே, அவளோட விரலுல இருக்குற ஜீராவை அவளோட வாயில வச்சி நக்கினா.

அப்றம், அவளோட தம்பிய பார்த்து, "நீ பேஸ் வாஷ் பண்ணலயா?"னு கேட்டா.

விஜய் அவளோட அக்கா மொலய நைட்டில பாத்து, உறைஞ்சு போயிட்டே, ஸ்வீட் சாப்பிட்டு முடிச்சான். ஏற்கனவே, அவளோட மொலய நயிட்டில பாத்து உறஞ்சி போய் இருக்கான், இதுல அவ விரலுல இருக்குற ஜீராவை நக்குறது பாத்து அவனால கண்ட்ரோல் பண்ண முடில. அவளோட விரலுல என் கஞ்சி இருந்தா, இப்படி தான நக்குவான்னு மெய் மறந்து பார்த்தான்.

அவ அக்கா பேசுறது கேட்டு சுயநினைவுக்கு வந்து, "இதோ போறேன் கா,"னு எழுந்து பாத்ரூமுக்கு போனான்.

விஜய் போனதுமே, "அக்கா...அக்கா..."னு கீதா பிரியாவோட காதுல கிசுகிசுத்தா.

"என்ன டி,"னு பிரியா கேட்டா.

"ஷால் போட மறந்துட்ட. அண்ணன் எப்படி பாக்குறான் பாரு,"னு கீதா சொன்னா.

அதுக்கு பிரியா, "போடி... ஷால் போட்டா உடம்பு வேக்காடா இருக்கு,"னு பிரியா சொன்னா.

"அப்போ அண்ணா அப்படி பாக்குறானே. அத என்ன பண்றது,"னு கீதா கேட்டா.

"அவன் பாக்குறதுக்காகலா... மூடி வச்சிட்டு இருக்க முடியுமா.. வேக்காடு எனக்கு தான் தெரியும்,"னு சொல்லிட்டு, ஸ்னாக்ஸ் எடுத்து சாப்பிட்டா.

அதுக்கு மேல கீதா ஏதும் சொல்லாம, டிவி பார்த்துட்டே ஸ்னாக்ஸ் சாப்பிட்டா.

பாத்ரூம்ல விஜய் அவனோட லுங்கிய மடிச்சு கட்டிட்டு, பேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு இருந்தான். அவனோட லுங்கில அவனோட சுன்னி தாண்டவம் ஆடிட்டு இருந்தது. அந்த டைட் நைட்டில பிரியா ஓட ரெண்டு மொல குலுங்கறது பாத்து அவனோட சுன்னி துடிச்சிட்டு இருந்தது.

அவன் முடிஞ்ச அளவு கட்டுப்படுத்திகிட்டு, முகம் மட்டும் கழுவிட்டு, மூஞ்சு துடைச்சிட்டு வெளிய வந்தான். அவனோட சுன்னி இன்னும் அவனோட லுங்கில துடிச்சிட்டு தான் இருந்தது.

கீதா கிட்சேன்க்கு போய் நைட்டுக்கு சமையல் செய்ய அம்மாவுக்கு உதவி செஞ்சிட்டு இருந்தா. பிரியா மட்டும் தனியா சோபால உட்காந்து டிவி பாத்திட்டு இருந்தா.

விஜய் வந்து சோபால இன்னொரு மூலைல உட்காந்தான். அவனோட கண்ணு நயிட்டில இருக்குற பிரியாவோட பழத்து மேல தான் இருந்ததது. 

அவனோட அப்பா சொசைட்டில பால் ஊத்திட்டு வீட்டுக்கு வந்தாரு. அவன் அப்பா வந்ததுமே, பிரியா அவளோட ரூமுக்கு போய் ஷால் எடுத்து போட்டுட்டு வெளிய வந்து டிவி பார்த்தா.

விஜய்க்கு ஒரே குழப்பமா இருந்தது. இன்னைக்கு அவன் மட்டும் இருக்கும் போது பிரியா ஏதும் ஷால் போடல, ஆனா அவனோட அப்பா வந்ததும் ஷால் போடுறானு குழப்பமா இருந்தான்.

நைட் எல்லாம் சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டு தூங்க போனாங்க. நைட் வழக்கம் போல விஜய் பாத்ரூம்ல வேல முடிச்சான், பிரியா அவனை தொந்தரவு செய்யாம அவன் முடிச்சிட்டு போய்ட்ட அப்றம் போய் முகம் எல்லாம் வழக்கம் போல கழுவிட்டு வந்து படுத்தா.

அடுத்த நாள் காலைல 4 மணிக்கு எழுந்து பிரியா, கீதா, அவங்க அப்பா அம்மா கூட வயலுக்கு பூ அறுக்க போய்ட்டாங்க. விஜய் மட்டும் படுத்து தூங்கிட்டு இருந்தான். எப்பயும் பூ அறுக்க எல்லாம் ஒண்ணா தான் போவாங்க. ஆனா இன்னைக்கு அவன் அசந்து தூங்கிட்டு இருந்ததால, யாரும் அவனை தொல்லை பண்ணல.

5:15 எல்லாரும் வீட்டுக்கு வந்தாங்க. அவங்க அப்பா, அறுத்த பூவ பஸ்ல ஏத்த வண்டி எடுத்துட்டு போய்ட்டாரு. கீதா, அவங்க அம்மா சமையல் செய்ய போய்ட்டாங்க. விஜய் எழுந்து கீழ வந்தான். அவனோட அம்மா 5:15 ஆகியும் இன்னும் சொசைட்டில பால் ஊத்தலை. சீக்கிரம் கறந்து ஊத்திட்டு வானு விஜய்யா சத்தம் போட்டுட்டு இருந்தாங்க.

வீட்டு பின்னாடி மாடு கட்டி வச்சி இருக்குற இடத்துக்கு, பால் கறக்க விஜய் போனான். அங்க போனதுமே அவன் பாத்த காட்சி அவன் மூச்சே நிக்குற மாரி ஆகிருச்சு.

அங்க அவனோட அக்கா நேத்து நைட் போட்டு இருந்த, அதே நைட்டி போட்டுட்டு, அந்த நைட்டிய ஒரு கால் முட்டி தெரியர அளவு ஏத்தி கட்டிட்டு, ஒரு பசு மாடு பக்கம் ஒரு குட்டி ஸ்டூல் போட்டு அதுல உட்காந்து இருந்தா. அவ கால் வாழை தண்டு மாரி பளபளன்னு இருந்தது.

ஒரு பாத்திரத்துல தண்ணி இருந்தது, இன்னொரு பாத்திரம் காலியா இருந்தது. அது கூட ஒரு குட்டி கிண்ணத்துல எண்ணெய் இருந்தது. பிரியா பாத்திரத்துல இருக்குற தண்ணி எடுத்து, குமிஞ்சு அத பசு மாடு மடில தெறிச்சா. தண்ணி அவ கைல இருந்து சிதறி அடிச்சிட்டு, பசு ஓட காம்புல பட்டு தெரிஞ்சது.

அவ குமிஞ்சு பசு ஓட காம்புல தண்ணி தெறிக்கும் போது, அவளோட நைட்டி விலகி, அவளோட ரெண்டு மொலயோட மேற்பகுதி அப்டியே வெளிய தெரிஞ்சது. விஜய் வாசப்படில நிண்டிட்டு, அவனோட அக்கா ஓட மொலய வாய திறந்து பாத்துட்டு இருந்தான். அவனோட சுன்னி லுங்கில எழுந்து ஆட்டம் போட்டுட்டு இருந்துச்சு.

பிரியா ஒரு ரெண்டு முறை, தண்ணி எடுத்து பசு ஓட காம்புல தெரிச்சிட்டு, பாத்திரத்தை வச்சா. அப்போ தான் நிமிந்து பாத்தா. அவளுக்கு முன்னாடி வாசப்படில அவளோட தம்பி பேய் அறஞ்ச மாரி அசையாம நிண்டிட்டு இருந்தான்.

பிரியாவுக்கு உடம்பு எல்லாம் கூசுச்சு. அவனோட தம்பி அவளை பாக்குற பார்வை, அவளோட உடம்ப நடுங்க வச்சது.

"தூங்கி எழுந்துட்டயா டா?"னு பிரியா விஜய பார்த்து கேட்டா.

விஜய் எந்த பதிலும் சொல்லல.

"டேய்..."னு திரும்ப கூப்பிட்டா.

அப்போ தான் விஜய் சுயநினைவுக்கு வந்து, "என்ன கா?"னு கேட்டான்.

"தூங்கி எழுந்துட்டயானு கேட்டேன்."

"ஹ்ம்ம்.. எழுத்துடன் கா."

"நீ எழுந்துரிக்க லேட் ஆச்சு. அத்தான் நானே வந்து பால் கறந்து வைக்கலாம். நீ எழுந்த அப்றம் சொசைட்டிக்கு எடுத்துட்டு போக சொல்லலாம்னு இருந்தேன்."

"ஹ்ம்ம்.. நான் தான் எழுந்துட்டேனே... நான் கறந்துகிறேன்,"னு விஜய் சொன்னான். அவனுக்கு ப்ரியாவை எழுந்துக்க சொல்ல மனசு இல்ல. இருந்தாலும் அப்படி சொன்னான்.

"இல்ல டா... பரவலா... நான் தான் உட்காந்து வேலைய ஆரமிச்சிட்டானே... நான் பாத்துக்கிறேன்,"னு சொன்னா.

விஜய்க்கு செம சந்தோசமா இருந்தது. 

பிரியா தண்ணி பாத்திரம் வச்சிட்டு, பக்கம் இருந்த எண்ணெய் கிண்ணம் எடுத்தா. விஜய் அங்க இருந்து போகாம நிண்டிட்டு வேடிக்கை பார்த்தான்.

பிரியா அவளோட கட்டை விரல், ஆல்காட்டி விரல், நடுவிரலை எண்ணெய்ல தொட்டு, பசுவோட மடில ஒரு காம்ப புடிச்சு தேச்சி இழுத்து விட்டா. விஜய்க்கு மூச்சே நிக்குற மாரி ஆகிருச்சு. பிரியா காம்பு புடிச்சு இழுத்துல, பசு மாடு லேசா மிரண்டுச்சு. இத்தனை நாள் பெரும்பாலும் விஜய் இல்லனா அவனோட அப்பா தான் கரப்பாங்க. எப்பயாவது தான் விஜய் ஓட அம்மா இல்லனா பிரியா கரப்பா. கீதா என்னைக்கும் கறந்தது இல்ல. இப்போ ரொம்ப நாள் கழிச்சு பிரியா கறந்ததும், மாடு லேசா மிரண்டுச்சு. 

அதனால, பிரியா விஜய பாத்து, "டேய்... அங்க ஏன் சும்மா நிண்டிட்டு இருக்குற. இங்க வா. மாடு மிரளுது பாரு. கொஞ்சம் வந்து புடிச்சிக்கோ,"னு சொன்னா.

விஜய் லுங்கில துடிச்சிட்டு இருக்குற அவனோட சுன்னிய கை வச்சி மறச்ச மாரி நடந்து வந்து மாடு ஓட மூக்கணாக்கயிறை புடிச்சு இழுத்து, இன்னொரு கைல மாடு ஓட தலையை தடவி  விட்டான். 

விஜய் ஓட சுன்னி வெடிச்சு போற அளவு துடிச்சது. இப்போ பிரியா அவனுக்கு கீழ தான் குட்டி ஸ்டூல்ல உட்காந்து இருக்கா. எதுத்தா மாரி நிண்டு பாதத்தை விட, இவளோ கிட்ட, அவனுக்கு கீழ பிரியாவை பாக்கும் போது அவளோட மொல இன்னும் அதிகமாவே தெரிஞ்சது.

பிரியா திரும்ப எண்ணெய விரல எடுத்து, பசுவோட எல்லாம் காம்புலயும் புடிச்சு இழுத்து விட்டா. விஜய் பக்கம் இருக்கறதால மாடு மிரளளை. ஆனா விஜய் தான் மிரண்டு போற மாரி இருந்தான். அவன் கை ரெண்டும், மாடோட கயிறு புடிச்சுட்டு தடவிட்டு இருக்கறதால, அவனோட லுங்கில துடிச்சிட்டு இருக்குற அவனோட சுன்னிய மறைக்க முடில.

இப்போ பிரியா, எண்ணெய் கிண்ணத்தை வச்சிட்டு. பக்கம் இருக்குற காலி பாத்திரம் எடுத்து, பசுவோட மடிக்கு அடில வச்சிட்டு. அவளோட ரெண்டு கையையும், ஒரு காம்பு கிட்ட கொண்டு போய் புடிச்சா. இப்போ ஒரு காம்ப அழுத்தி புடிச்சு, ரெண்டு முறை சும்மா கறந்து, மூணாவது முறை காம்ப புடிச்சு பல்லோனை இழுக்குற மாரி, அழுத்தி இழுத்தா. காம்புல இருந்து பால் பீச்சியடிச்சுட்டு, கீழ இருக்குற பாத்திரத்துல வந்து விழுந்தது.

விஜய் மூச்சு கூட விட மறந்துட்டான். பிரியா குமிஞ்சு அப்படி பண்ணும் போது, அவளோட ரெண்டு மொல, பாதி அப்டியே தெரிஞ்சது. இன்னும் அவளோட காம்பும், அடி பகுதி மட்டும் தான் தெரில. மத்தபடி மொலைவோட மேல் பகுதி எல்லாமே அப்டியே அப்பட்டமா தெரிஞ்சது. அவனோட கண்ணை அவனால நம்பவே முடில. பிரியா ரெண்டு கைய சேத்தி வச்சிக்கிட்டு, மாடு ஓட காம்பு புடிச்சு இழுக்க இழுக்க, நைட்டில அவளோட மொல ரெண்டும் குலுங்கு குலுங்குன்னு குலுங்கிச்சு.

விஜய்க்கு காம வெறி தலைக்கு ஏறி, அவனோட அக்காவையும் இந்த மாடு மாரி அம்மணமா முட்டி போட வச்சி, அவளோட ரெண்டு காம்புல நல்லா எண்ணெய தடவி, பிரியா இந்த மாட்டோட காம்ப எப்படி அழுத்தி இழுக்காறாளோ, அவளோட காம்பையும் அதே மாரி புடிச்சு அழுத்தி இழுத்து பால் கறக்கணும் போல அவனுக்கு இருந்தது.

பிரியாவுக்கு நல்லாவே தெரியும் விஜயோட கண்ணு இப்போ எங்க இருக்குமுன்னு. அவ வேணுமுன்னே அவளோட கைய நல்லா இறுக்கி சேத்திகிட்டு, அவளோட மொலய நல்ல காமிச்சு, மாடோட காம்பு புடிச்சு இழுத்து பால் கறந்துட்டு இருந்தா.

விஜய் அவளை பாக்க பாக்க, அவனோட சுன்னி லுங்கில துடிச்சிட்டு இருந்தது. அத ஓரக்கண்ணுல அவளால பாக்க முடிஞ்சது. அவ தம்பிவோட சுன்னி துடிக்கிறது பாக்க பாக்க, அவளோட காமும் தலைக்கு ஏறி, அவளோட தம்பியையும் இப்படி மாடு மாரி அம்மணமா முட்டி போட வச்சி, யாருக்குமே அடங்காம துடிச்சிட்டு இருக்குற அவனோட சுன்னிய நல்லா எண்ணெய் தடவி, இந்த காம்பு புடிச்சு இழுக்குற மாரி, அவனோட சுன்னி புடிச்சு இழுத்து, இழுத்து, இழுத்து, அவன் வேண்டாமுன்னு சொன்னாலும் விடாம புடிச்சு இழுத்து, இழுத்து, இழுத்து, இழுத்து, காம்புல இருந்து பால் தெரிகிற மாரி, அவனோட சுன்னில இருந்து கஞ்சி தெரிச்சிட்டு வரணுமுன்னு நினைச்சா. அதுக்கு  மேல அவளோட காமத்தை அவளால கட்டுப்படுத்த முடில. பேன்ட்டி கூட போடாத, அவளோட கூதில இருந்து தண்ணி வடிஞ்சு, அவளோட தொடை எல்லாம் நலச்சத்து. அந்த புண்டை தண்ணி, அவளோட நைடியையும் சேத்தி நலச்சத்து.

உச்சம் அடைஞ்ச சுகத்துல, அவளையே மறந்து, மாடோட காம்பு புடிச்சு, வழக்கத்தை விட அழுத்தி இழுத்து கறந்தா. அவ இழுத்த இழுக்கு, பால் தெரிச்சிட்டு வந்தது. அதுக்கு மேல விஜயால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாம, அவனோட துடிச்சிட்டு இருந்த சுன்னில இருந்து கஞ்சி தெரிச்சிட்டு வந்து அவனோட லுங்கிய நலச்சத்து.

விஜய், பிரியா ரெண்டு பேரும் மூச்சு வாங்கிட்டு சாந்தம் ஆனாங்க. பிரியா நிமிந்து அவளோட தம்பிய பார்த்தா. அவனோட ஜட்டி போடாத லுங்கில அவனோட சுன்னி அடங்கி துடிச்சு ஈரமா இருந்தது. அவளோட தம்பி ஆண்மை அடிக்கின வெக்கத்துல தல குமிஞ்சு பால் கறந்து முடிச்சா.

அவ பால் கறந்து முடிச்சதும், பாத்திரத்தை எழுந்து, அவளோட தம்பி கைல குடுத்தா. விஜயோட கண்ணு அவளோட நைட்டி மேல போச்சு. அவளோட நைட்டில புண்டைக்கு நேர, ஈரமா இருந்தது. விஜய்க்கு குழப்பமா இருந்தது. நாம தான் மூட் ஆகி, கை கூட அடிக்காம, கஞ்சி அதுவாவே வெளிய வந்து விழுந்து நம்ம லுங்கிய நலச்சத்து. அக்காவுக்கு ஏன் அங்க ஈரமா இருக்கு. ஒரு வேல அவளுக்கும் மூட் ஆகி இருக்கோமுன்னு நினைச்சான்.

பிரியா அங்க இருந்து வேற ஏதும் சொல்லாம, நடந்து போனா. அவ நடந்து போகும் போது, அவளோட குண்டிய விஜய் பார்த்தான். அங்கேயும் ஈரமா இருந்தது. அவளோட குண்டில ஒரு வட்டமா ஈரம் இருந்தது மட்டும் இல்லாம, அந்த ஈரத்தால அவளோட நைட்டி அவளோட குண்டில பட்டு, ஒட்டி, அவளோட குண்டி கோட்டை காமிச்சது. அக்கா ஓட குண்டில ஒட்டி இருக்குற அவளோட நைட்டி பாத்து வெறி ஆனான்.

அவ போன அப்றம், உடனே குமிஞ்சு ஸ்டூல பார்த்தான். அதுல லேசா தண்ணி இருந்தது. அவன் முட்டி போட்டு, கைல இருந்த பால் பாத்திரத்தை வச்சிட்டு, அந்த ஸ்டூல்ல இருக்குற தண்ணிய விரல் வச்சி தேச்சி எடுத்தான். அது கொஞ்சம் பிசு பிசுனு இருந்தது. அத அவனோட மூக்கு கிட்ட கொண்டு வந்து மோந்து பார்த்தான். அது கண்டிப்பா சாதாரண தண்ணி இல்ல, அவனோட அக்கா புண்டைல இருந்து வந்த ரசமுன்னு கண்டு புடிச்சான்.

[Shrutikrishnan]

இது கண்டிப்பா அக்காவோட ரசமா தான் இருக்குமுன்னு விஜய் முடிவு பண்ணன். அவனுக்கு இப்போ என்ன பண்றதுனே தெரில. அப்போ அவனோட அக்காவுக்கும் அவன் மேல கண்ணா??? அப்போ எல்லாம் தெரிஞ்சு தான் காமிச்சாளனு அவனோட மனசுலயே பல கேள்வி எழுந்தது.

விஜய் பால் பாத்திரத்தை எடுத்துட்டு வந்து ஹால்ல வெச்சான். அப்புறம் அவனோட ஷர்ட் பேன்ட்டை எடுத்துட்டு வீட்டுக்கு பின்னாடி மூலையில இருந்த பாத்ரூமுக்கு போனான். அவனுக்குனு தனியா பெட்ரூம் இல்லாததால, இங்க வந்து தான் அவன் எப்பவும் துணி மாத்துவான்.

பாத்ரூம் கதவை உள்பக்கமா தாழ் போட்டுட்டு, உடம்புல இருந்த வியர்வையோட கட்டிருந்த லுங்கியை மெதுவா கழட்டினான். லுங்கியை கழட்டி உதறிப் போடும்போது தான் அவன் அத கவனிச்சான்.

அவனோட லுங்கியோட முன் பகுதியில, அவனோட சுன்னிக்கு நேரா, ஒரு ரூபாய் நாணயம் அளவுக்கு வெள்ளையா ஒரு கறை படிஞ்சு காஞ்சு போய் இருந்துச்சு. 

அவனுக்கே சிரிப்பு வந்தது. "அடப்பாவி... காலைல அக்காவோட மொலய பார்த்து கை கூட வைக்கல, அதுக்குள்ள என் தம்பி பீச்சி அடிச்சி என் லுங்கிய ஈரமாக்கி இருக்கானே,"னு தனக்குள்ளயே சொல்லிக்கிட்டான். அந்த நினைப்பே அவனுக்கு மறுபடியும் சுன்னியை தூக்கிட்டு நிக்க வெச்சது.

அந்த லுங்கியை ஓரமா வெச்சிட்டு, அவன் ஷர்ட் பேன்ட் போட்டுட்டு வெளிய வந்தான்.

அங்க, வெளிய துணி துவைக்கிற கல்லுல, அவன் அக்கா பிரியா குத்த வச்சு உக்காந்து துணி துவைச்சிட்டு இருந்தா. அவ குனிஞ்சு ஒரு துணியை எடுத்து கல்லுல ஓங்கி அடிச்சு துவைச்சா. அப்படி அவ ஒவ்வொரு தடவையும் துணியை ஓங்கி அடிக்கும் போதும், அவ நைட்டிக்குள்ள இருந்த அவளோட ரெண்டு மொலையும் 'திம் திம்'னு குலுங்குச்சு. விஜய் அதையே இமைக்காம பார்த்தான்

விஜய்க்கு ஒரு யோசனை வந்தது. உடனே, அவனோட அழுகு லுங்கி...அவனோட ஈரமான கஞ்சி படிஞ்சு இருக்குற லுங்கிய பிரியா கிட்ட கொண்டு போய், "அக்கா... இதையும் துவச்சிரு,"னு சொன்னான்.

அவ நிமிர்ந்து பார்த்து, "சரிடா... அங்க ஓரமா வை,"னு சொன்னா.

அவன் வைக்கல. "இல்ல... நீயே வாங்கிக்கோ,"னு அவ கையில திணிச்சான்.

அவ உடம்பு கூசுச்சு. அவ எதுவும் பேசாம, அந்த லுங்கிய வாங்கி, மத்த துணி கூட ஓரமா வெச்சா.

விஜய் அங்க இருந்து பால் ஊத்த சொசைட்டிக்கு கிளமபி போய்ட்டான்.

அவன் போன உடனே, பிரியா டக்குனு விஜய் ஓட அழுக்கு லுங்கிய வேகமா எடுத்தா. அவ அந்த லுங்கியை விரிச்சு பார்த்தா. அவ கண்ணு அவசர அவசரமாக எதையோ தேடுச்சு. கடைசியா அத கண்டுபிடிச்சதும் அவளோட உடம்பு ஒரு நிமிஷம் சிலிர்த்துச்சு. அங்க... அவ கண்ணு முன்னாடி, அவளோட கைல இருக்குற லுங்கில அவளோட தம்பியோட கஞ்சி வெள்ளையா, காய்ஞ்சு போய் பிசுபிசுன்னு இருந்துச்சு.

அவ சுத்தி முத்தி பார்த்தாள். பக்கத்துல யாரும் இல்லை. அம்மா கீதா கிச்சன்ல தான் சமைச்சிட்டு இருக்காங்கனு தெரிஞ்சதும், அவளுக்கு கொஞ்சம் தைரியம் வந்தது.

பிரியா அவளோட நடுங்குற கைய அந்த லுங்கில படிஞ்சு இருக்குற கரை கிட்ட மெதுவா கொண்டு போனா. அவளோட விரல் நடுங்கிச்சு. ஒரு செகண்ட் அந்த கரைய தொடலாமா வேணாமானு யோசிச்சா. ஒரு ஆணோட கஞ்சியை... அதுவும் தம்பியோட கஞ்சியை தொட அவ மனசு பயந்துச்சு.

ஆனா அவளோட உள்மனசு, "காலைல ஆட்டி ஆட்டி முலைய காமிச்சையே, அது தப்பு இல்லையா?"னு கேட்டுச்சு.

அவ மனசை சமாதானம் செஞ்சிக்கிட்டு, அவளோட ஆள்காட்டி விரலை எடுத்து, அந்த காய்ஞ்சு போன கஞ்சி மேல வெச்சு மெதுவா தேய்ச்சா. முதல் முறையா, ஒரு ஆணோட கஞ்சியை அவ தொடுறா. அது ஒரு மாதிரி சொரசொரப்பாவும், பிசுபிசுப்பாவும் இருந்துச்சு. அவ தேய்க்க தேய்க்க, அது அவ விரல் சூட்டுல லேசா இளகி ஒட்டிக்கிச்சு.

அவளுக்குள்ள இருந்த தயக்கம் விலகி, ஒருவித தைரியம் வந்துச்சு. அந்த விரலை அவளோட மூக்கு கிட்ட கொண்டு வந்து மோந்து பார்த்தா. அது ஒரு மாதிரி புளிச்ச மாதிரி, ஆனா ஒரு ஆணோட உடம்பு வாசனை கலந்த ஒரு புதுவிதமான வாசனையா இருந்துச்சு. அந்த வாசனை அவளுக்கு புடிச்சிருந்தது.

அவ மனசுக்குள்ள அவளே தனியா சிரிச்சிட்டா. அவளுக்கு வெட்கமா இருந்துச்சு, ஆனா அதே நேரம் ஒரு மாதிரி சந்தோஷமாவும் இருந்துச்சு. அப்புறம் அவளோட தம்பி லுங்கிய தண்ணில நனைச்சு, நல்லா சோப்பு போட்டு துவைக்க ஆரம்பிச்சா.

விஜய் சொசைட்டில பால் ஊத்திட்டு வந்து, கிணத்துக்கு போய் குளிச்சிட்டு ரெடி ஆகிட்டு வீட்டுக்கு வந்தான். 

அங்க ஹால்ல, கீதா காலேஜ் கிளம்ப ஏற்கனவே ரெடி ஆகி, சோபால உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுட்டு இருந்தா. ஆனா பிரியா இன்னும் ரெடி ஆகல. துணி எல்லாம் துவைச்சு காயவெச்சிட்டு, குளிச்சிட்டு, அவசர அவசரமா பாத்ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்தா. அவ தலைக்கு குளிச்சதால தலையில ஒரு துண்ட கட்டிருந்தா. உடம்புல ஒரு நைட்டி மட்டும் தான் இருந்துச்சு.

"அக்கா... நேரம் ஆச்சுடி... சீக்கிரம் ரெடியாகு,"னு கீதா சத்தம் போட்டா.

"இருடி... இதோ வந்துட்டேன்,"னு சொல்லிட்டே, பிரியா வேகமா அவ ரூமுக்குள்ள போனா.

விஜய் ஒரு தட்டுல சாப்பாட போட்டுக்கிட்டு, சோபால உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுட்டே அவ அக்காவோட ரூமையே பார்த்துட்டு இருந்தான். கொஞ்ச நேரத்துல பிரியா அவளோட காலேஜ் யூனிபார்ம் ப்ளூ கலர் புடவை, அதுக்கு மேட்ச்சிங்கா ப்ளூ கலர் ஜாக்கெடல வெளிய  வந்தா. 

அவ தலைக்கு குளிச்சதால, அவளோட முடியை சரியா கூட துவட்ட நேரம் இல்லாம, ஈரத்தோட வந்து நின்னா. ஹால்ல இருந்த கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு, அவசரமா தலையில கட்டிருந்த துண்டை எடுத்து, முடியை துவட்ட ஆரம்பிச்சா. 

பிரியா வேகமா ஒரு சீப்பை எடுத்து, அவளோட ஈர முடியை வாரி, ஒரு கொண்டை போட்டா. அப்படி அவ கொண்டை போடும் போது, அவ தலையில இருந்து சொட்டுன தண்ணி, அவளோட ப்ளூ கலர் ஜாக்கெட் மேல அங்கங்க பட்டு, அந்த இடத்தை ஈரமாக்கிடுச்சு.

விஜய் சாப்பிடுறத நிறுத்திட்டு, அதையே பார்த்தான். அவளோட முதுகுல, கொண்டையில இருந்து வழிஞ்ச தண்ணி ஒரு கோடு மாதிரி கீழ இறங்கி, அவ போட்டிருந்த ப்ளூ ஜாக்கெட்டை நனைச்சது. அந்த ஈரத்துல, அவளோட ஜாக்கெட் உடம்போட ஒட்டி, உள்ள போட்டிருந்த ப்ராவோட அச்சு லேசா தெரிஞ்சது. 

பிரியா இதெல்லாம் கவனிக்க நேரம் இல்ல. ஒரு வழிய அவசர அவசர ரெடி ஆகிட்டு, சாப்பிட்டு முடிச்சா.

மூணு பேரும் சாப்பிட்டு முடிச்சதும், காலேஜுக்கு கிளம்பினாங்க.

பஸ் ஸ்டாப் வந்ததும், விஜய் அவன் பிரண்ட்ஸ் கூட நின்னு அரட்டை அடிச்சிட்டு இருந்தான். ஆனா அவன் வாய் தான் பிரண்ட்ஸ் கூட பேசிட்டு இருந்துச்சே தவிர, அவனோட ரெண்டு கண்ணும் கூட்டத்துக்கு நடுவுல நின்னுட்டு இருந்த அவ அக்காவ தான் மேஞ்சுட்டு இருந்துச்சு. காலைல பார்த்த காட்சி எல்லாமே அவன் கண்ணுக்குள்ளயே நின்னுச்சு.

பிரியாவுக்கு தம்பி விஜய் பார்க்குறது நல்லாவே தெரிஞ்சது. அவ அவனை பார்க்கலைனாலும், அவனோட திருட்டுப் பார்வை தன் உடம்பை மேயுறத அவளால உணர முடிஞ்சது. அவன் பார்வை படுற இடமெல்லாம் அவளுக்கு உடம்பு கூசுச்சு.

அவளால ஒரே இடத்துல நேர நிக்க முடியல. காலை மாத்தி மாத்தி வெச்சா. உடம்பை லேசா நெளிச்சா. அவளோட புடவை முந்தானையை எடுத்து இடுப்புல சொருகிற மாதிரி பாவனை பண்ணா.

அவளோட கண்ணு ஒரு இடத்துல நிக்காம, பஸ் வருதான்னு பார்க்குற மாதிரி அங்க இங்கனு அலைஞ்சது. ஆனா அவளோட உண்மையான நோக்கம், தம்பி இன்னும் தன்னை தான் பார்க்குறானான்னு தெரிஞ்சுக்கிறது தான்.

பஸ் வந்ததும் எல்லாரும் முண்டியடிச்சிட்டு ஏறுனாங்க. விஜய் கூட்டத்தோட சேர்ந்து படியில தொங்கிட்டு, அவன் பிரண்ட்ஸ் கூட நின்னு பேசிட்டே வந்தான்.

பிரியாவும் கீதாவும் பஸ்ல ஏறுனப்போ சீட் கிடைக்கல. அதனால அவங்க ரெண்டு பேரும் முன்னாடி போய் நிண்டாங்க.

பிரியா ஒரு கையில கம்பிய புடிச்சிட்டு, இன்னொரு கையில அவளோட பேக்கை புடிச்சிட்டு இருந்தா. விஜய் படியில நின்னுட்டே அப்பப்போ அவ அக்காவை பார்த்துட்டு வந்தான். அவ கீதா கூட பேசிட்டு இருந்தா. ஆனா அப்பப்போ கீதா கூட பேசுற மாதிரியே தற்செயலா பார்க்குற மாதிரி விஜயை பார்த்தா. விஜய் கண்ணும் அவ கண்ணும் எப்போ சந்திக்குதோ, அப்போ டக்குனு பிரியா அவளோட பார்வையை வேற எங்கயோ பார்க்குற மாதிரி மாத்திக்குவா.

அவளோட இந்த தவிப்பு, விஜய்க்கு தாங்க முடியல. அவ பக்கத்துல போய் நிக்கணும்னு ஒரு வெறி வந்தது. அவனால அதுக்கு மேல படியில நிக்க முடியல. 

"இருடா வரேன்,"னு அவன் பிரண்ட்ஸ் கிட்ட சொல்லிட்டு, கூட்டத்துல முட்டி மோதி இடிச்சிக்கிட்டே உள்ள போனான். கடைசியா அவன் அக்கா பக்கத்துல போய் நின்னுக்கிட்டான்.

அவன் பக்கத்துல வந்து நின்னதும், பிரியாவுக்கு இதயம் வேகமா துடிக்க ஆரம்பிச்சது. திரு திருனு முழிச்சா. அவனோட உடம்போட சூடு அவ முதுகுல பட்டுச்சு.

அப்போ கீதா, "என்ன அண்ணா?"னு கேட்டா.

"ஹ்ம்ம்..."னு ஒரு செகண்ட் விஜய் யோசிச்சிட்டு, "எக்ஸ்ட்ரா பென் இருக்கா? கொண்டு வர மறந்துட்டேன்,"னு சொன்னான்.

"ஐயோ... இல்லையே,"னு கீதா சொன்னா.

பிரியா திரு திருனு முழிச்சிட்டு இருந்தவ, திரும்பி பார்க்காம, அவன் கண்ணை பார்க்க முடியாம, "நான் தரேன்,"னு தலைய குனிஞ்சிட்டே சொன்னா.

காலைல நடந்த காம விளையாட்டு அவ கண்ணு முன்னாடி வந்து போச்சு. அவளுக்கு வந்த பதட்டம், தப்பு பண்ணிட்டோமேன்னு நினைச்சு வரல, எங்க அந்த தப்பை திரும்பவும் பண்ணிருவோமோனு பயத்துல வந்த பதட்டம்.

அவ அவளோட பேக்கை எடுத்து, ஜிப்பை ஓபன் பண்ணி, பர்ஸை எடுத்து அதுல இருந்து ஒரு ப்ளூ கலர் பேனாவை எடுத்து அவளோட தம்பி கிட்ட கொடுத்தா. விஜய் அந்த பேனாவை வாங்கும் போது, வேணுமுன்னே அவனோட கைய, பேனாவை புடிச்சிருந்த அவ அக்காவோட விரல்கள் மேல வெச்சு அழுத்தி புடிச்சான். அந்த சூடு பட்டதும் ஒரு செகண்ட் பிரியாவோட உடம்பு வேர்த்துருச்சு. அவளோட கண்ணு இப்போ ஒரு இடத்துல நின்னு, அவளோட தம்பி கண்ணை நேருக்கு நேரா பார்த்தது. அந்த ஒரு செகண்ட், அவனோட கண்ணு அவனோட அக்கா கண்ணை பார்த்தது.

அவங்க ரெண்டு பேரு கண்ணு வழியாவே, அவங்க உடம்புக்குள்ள ஒரு கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி ஒரு பீலிங் வந்துச்சு. பிரியா உடனே கைய எடுத்துட்டா. விஜய் பேனாவை வாங்கி அவனோட பேன்ட் பாக்கெட்ல வச்சிக்கிட்டான். 

காலேஜ் ஸ்டாப் வந்ததும் எல்லாரும் இறங்குனாங்க.

விஜய் பஸ்ஸை விட்டு இறங்கி நின்னு, அவன் அக்கா போறதையே பார்த்துட்டு இருந்தான். அவளும் அவனை திரும்பி பார்த்துட்டே, அவ காலேஜுக்குள்ள போனா. அந்த கடைசி பார்வைல ரெண்டு பேருக்குள்ளயும் ஒரு சின்ன கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

விஜய் கிளாஸ்க்கு போனான். கிளாஸ்ல பாடம் நடத்துனது அவன் காதுலயே விழல. அவன் மனசு முழுசும் பிரியா தான் இருந்தா. அவளோட ஈர ஜாக்கெட், அவ குலுங்குன மொல, பஸ்ல அவன் மேல உரசுன அவ உடம்பு, கடைசியா அவனோட கைய தொட்ட அவ விரல், இது எல்லாமே அவன் கண்ணு முன்னாடி ஓடிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் பேக்கை திறந்து, நோட்டை எடுத்தான். அப்புறம் அவ அக்கா கொடுத்த அந்த ப்ளூ கலர் பேனாவை கையில எடுத்தான். அந்த பேனாவை பார்க்கும்போது, பஸ்ல அவ கைய தொட்டது தான் அவனுக்கு ஞாபகம் வந்தது. அந்த சூடு இன்னும் அவன் விரல்ல இருக்குற மாதிரி ஒரு பீலிங்.

அவன் நோட்டோட கடைசி பக்கத்தை திறந்து, அந்த பேனால ஒரு பெரிய ஹார்ட் வரைஞ்சான். அந்த இதயத்தை பார்த்து, அவன் கைல இருக்குற பேனாவை பார்த்து அவனே சிரிச்சான்.

உடனே போனை எடுத்து, வாட்ஸ்அப் ஓபன் பண்ணி, அவன் அக்காவுக்கு, "தேங்க்ஸ்,"னு மெசேஜ் அனுப்பினான். கீதாவும் விஜயும் தான் அடிக்கடி மெசேஜ்ல பேசுவாங்க. அவனும் அவன் அக்காவும் பெருசா எப்பவும் மெசேஜ் பண்ணிக்கிட்டதே இல்லை. அதனால இந்த மெசேஜை பார்க்கும்போது அவ என்ன நினைப்பாள்னு அவனுக்குள்ள ஒரு படபடப்பு இருந்துச்சு.

அவன் அக்கா கிட்ட இருந்து மெசேஜ் வருமுன்னு காத்துட்டு இருந்தான். ஒரு கிளாஸ் முடிஞ்சது. ரெண்டு கிளாஸ் முடிஞ்சது. இன்டெர்வல் வந்தது. இன்னும் அவ பதில் அனுப்பவே இல்லை. விஜய்க்கு ஒரு மாதிரி ஏமாற்றமா இருந்துச்சு.

அதே நேரம், பிரியாவோட காலேஜ்ல இன்டெர்வல் பெல் அடிச்சது. 

கடைசி ரெண்டு பீரியட் முழுக்க பிரியாவுக்கு கிளாஸ்ல நடத்துனது எதுவுமே மண்டையில ஏறல. அவ மனசு முழுசும் தம்பி விஜய் பத்தின நினைப்பு தான் ஓடிட்டு இருந்துச்சு. பஸ்ல அவன் உரசுனது, அவன் கைய தொட்டது, அவனோட கண்ணுல தெரிஞ்ச அந்த வெறி, இது எல்லாமே அவளுக்குள்ள ஒரு மாதிரி புதுவிதமான உணர்ச்சியை உண்டு பண்ணுச்சு.

பிரியா அவ பிரண்ட்ஸ் ரேணுகா, சரஸ்வதி கூட பாத்ரூம் போனா. அப்போ தான் பிரியா அத கவனிச்சா. ரேணுகாவும் சரஸ்வதியும் அவளுக்கு கேட்காம ரகசியமா கிசுகிசுன்னு பேசி சிரிச்சிட்டே வந்தாங்க.

"என்னடி ரெண்டு பேரும் ஒரே குசுகுசுப்பு?"னு பிரியா கேட்டா.

"ஒன்னுமில்லடி,"னு ரேணுகா சிரிச்சிட்டே மழுப்பினா.

மூணு பேரும் பாத்ரூம் போனாங்க. அங்க பொண்ணுங்க கூட்டம் அதிகமா இருந்துச்சு. சில பேர் கேங் கேங்கா நின்னு பேசிட்டு இருந்தாங்க. சில பேர் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு மேக்கப் சரி பண்ணிட்டு இருந்தாங்க. அப்போ ஒரு பாத்ரூம் காலி ஆச்சு. சரஸ்வதி அதுக்குள்ள போனா. ரேணுகாவும் பிரியாவும் வெளிய வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தாங்க. அப்போ ரேணுகா சுத்தி முத்தி பார்த்துட்டு, பிரியா கிட்ட, "சரிடி நானும் போறேன்,"னு சொல்லிட்டு, டக்குனு சரஸ்வதி போன அதே பாத்ரூம்குள்ள நுழைஞ்சா.

பிரியாவுக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. அவ சுத்தி பார்த்தா. யாருமே இத பெருசா கவனிக்கல. எல்லாரும் அவங்க வேலைய பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. ஆனா பிரியாவுக்கு தான் மனசுக்குள்ள ஒரே படபடப்பு. 'ரெண்டு பேரும் ஒரே பாத்ரூம்ல என்னடி பண்றாங்க?'னு நினைச்சதும் அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி ஆகிருச்சு.

அதுக்கு பக்கத்து பாத்ரூம் காலி ஆனதும் பிரியா உள்ள போனா. ஆனா அவளுக்கு ஒன்னுக்கு கூட போக தோணல. அவளோட கவனம் முழுசும் பக்கத்து பாத்ரூம்ல தான் இருந்துச்சு. ரேணுகாவும் சரஸ்வதியும் உள்ள என்ன பண்ணிட்டு இருப்பாங்கனு நினைச்சு திரு திருனு முழிச்சிட்டு இருந்தா.

அவ காதை கூர்மையாக்கி கேட்டா. உள்ள அவங்க போட்டிருந்த நைலான் புடவை சரசரன்னு உரசற சத்தம் கேட்டுச்சு. யாரோ ஒருத்தர் புடவையை மொத்தமா உருவுற மாதிரி அந்த சத்தம் இருந்துச்சு. பிரியாவுக்கு நெஞ்சு படபடன்னு அடிச்சிக்கிச்சு.

அப்புறம் லேசா "ம்ம்ம்..."னு ஒரு முனகல் சத்தம். அது சரஸ்வதியோட குரல் மாதிரி இருந்துச்சு. யாரோ அவ வாய பொத்துன மாதிரி, அந்த சத்தம் பாதியிலேயே நின்னுச்சு. பிரியாவுக்கு இப்போ எல்லாமே புரிஞ்சிடுச்சு. அவங்க ரெண்டு பேரும் உள்ள புடவையை கழட்டிட்டு வேலையை ஆரம்பிச்சிட்டாங்கனு.

ரொமப் மாசமா கிளாஸ்ல இவங்க ரெண்டு பேரு பண்ற கள்ளத்தனம் அவளுக்கு தெரியும். அப்போலாம், 'இவளுங்க சும்மா ஜாலிக்கு இப்படி பண்ணிட்டு இருக்காளுங்க, பொண்ணுங்கதானே'னு அவ பெருசா கண்டுக்க மாட்டா.

ஆனா இன்னைக்கு அவ கண்ணு முன்னாடியே இப்படி பண்ணது அவளுக்குள்ள ஒரு மாதிரி தாக்கத்தை ஏற்படுத்துச்சு.

அப்போ இன்டெர்வல் பெல் அடிச்சது.

பிரியா, "ஐயோ லேட் ஆச்சே,"னு வேகமா வெளிய வந்தா. பாத்ரூம்ல கூட்டம் கம்மியாகி இருந்துச்சு. பொண்ணுங்க எல்லாரும் கிளாஸ்க்கு போயிருந்தாங்க. ஆனா சரஸ்வதியும் ரேணுகாவும் இன்னும் பாத்ரூம்லயே தான் இருந்தாங்க.

பிரியா அந்த பாத்ரூம் கதவு கிட்ட போய், "ஹேய் ரேணு... வாடி,"னு கூப்பிட்டா.

உள்ள இருந்து பதிலே இல்லை. பிரியா பாத்ரூம் கதவை தட்டினா.

"ஹேய் வாடி போலாம், பெல் அடிச்சிட்டாங்க,"னு சொன்னா.

"ம்ம்ம்ம்..."னு ஒரு முனகுற சத்தம் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு.

அப்புறம், "ஹேய் நீ போடி... நாங்க வரோம்,"னு ரேணுகா உள்ள இருந்து சொன்னா.

பிரியாவுக்கு கை கால் எல்லாம் வெடவெடத்துருச்சு. காலைல தம்பி கூட பண்ண காம விளையாட்டு  போதாதுன்னு, இப்போ இவளுங்க பண்றத பார்த்ததும், அவளால உடம்பு சூட்டை அடக்க முடியல. அவ புண்டை ஈரமாவுறத அவளால உணர முடிஞ்சது.

'இனிமே இங்க நிக்க கூடாது,'னு அவசர அவசரமா அவ கிளாஸ்க்கு ஓடினா. அங்க ஏற்கனவே மேடம் வந்து கிளாஸ் ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.

இவ கிளாஸ் ரூம் வாசல்ல நின்னு, "Excuse me madam... May I come in?"னு கேட்டா. அதுக்கு மேடம் முறைச்சு, "பெல் அடிச்சு எவ்வளவு நேரம் ஆகுது? இப்போ தான் வரியா?"னு திட்டிட்டு, "உள்ள போ,"னு சொன்னாங்க.

பிரியா அவசர அவசரமா கடைசி பெஞ்சுக்கு நடந்து போய் அவ சேர்ல உட்கார்ந்தா.

ஒரு 20 நிமிஷம் கழிச்சு சரஸ்வதியும் ரேணுகாவும் கிளாஸ்க்கு வந்தாங்க.

மேடம் பார்த்துட்டு, "எங்கடி போனீங்க ரெண்டு பேரும்? ஏன் இவ்வளவு நேரம்?"னு கேட்டாங்க.

அதுக்கு ரேணுகா அப்பாவியா மூஞ்சிய வெச்சிக்கிட்டு, "மேடம்... இவளுக்கு லேடீஸ் ப்ரோப்லேம்... அதான் லேட் ஆகிருச்சு. நான் கூட ஹெல்ப் பண்ணேன்,"னு சொன்னா.

அத கேட்டதும் மேடம் முகத்துல இருந்த கோவம் போயிருச்சு. "ஐயோ... இப்போ பரவாயில்லையா மா? இல்ல ஆபீஸ்ல சொல்லி ஏதாவது வாங்கி தரட்டுமா?"னு கேட்டாங்க.

"இல்ல மேம்... எல்லாம் ஓகே,"னு ரெண்டு பேரும் சொன்னாங்க.

"சரி உள்ள போங்க,"னு மேடம் சொன்னாங்க.

ரெண்டு பேரும் சமத்தா நல்ல பொண்ணு மாதிரி மூஞ்சிய வெச்சிக்கிட்டு கடைசி பெஞ்சுக்கு வந்து உட்கார்ந்தாங்க. மேடம் மறுபடியும் கிளாஸ் எடுக்க ஆரம்பிச்சாங்க.

பிரியா அவ பக்கத்துல உட்கார்ந்திருந்த ரேணுகாவையும் சரஸ்வதியையும் பார்த்தா. ரெண்டு பேரும் முகம் கழுவிட்டு வந்திருந்தாங்க. அவங்க முகத்துல தண்ணி அங்கங்க இருந்துச்சு. சரஸ்வதி அவ பேக்ல இருந்து கர்சீஃப் எடுத்து அவ முகத்தை தொடச்சா.

ரேணுகா நிமிர்ந்து மேடமை பார்த்தா. அவங்க போர்டுல எழுதிட்டு இருக்கும்போது, குறும்பா சிரிச்சிட்டு, சரஸ்வதியோட புடவை முந்தானையை பிடிச்சு இழுத்து அவ முகத்தை தொடச்சா.

சரஸ்வதி சிரிச்சிட்டே, "போடி,"னு சொல்லிட்டு அவளோட புடவையை புடுங்கினா.

இத பார்த்த பிரியா, "ஹேய் என்னடி பண்ணீங்க ரெண்டு பேரும்?"னு ரேணுகா கிட்ட கிசுகிசுப்பா கேட்டா.

ரேணுகா திரும்பி பிரியாவை பார்த்து சிரிச்சிட்டு, "ஒன்னுமில்லடி,"னு மழுப்பினா.

“இப்போ சொல்லப் போறியா இல்லையா?"னு பிரியா கொஞ்சம் அழுத்தமா கேட்டா.

சரஸ்வதி லேசா சிரிச்சிட்டு  பிரியா பக்கம் இருந்து திரும்பி, நோட்டை பார்க்குற மாதிரி குனிஞ்சிகிட்டா.

ரேணுகா பிரியா காது கிட்ட ரொம்ப நெருக்கமா போய், "ஏன்டி... அவ்ளோ தெரிஞ்சிக்கணுமா? தெரிஞ்சா நீ தாங்க மாட்டியே,"னு மெதுவா கிசுகிசுத்தா.

"சொல்லுடி... என்ன பண்ணீங்க?"னு பிரியா விடாம கேட்டா.

"இப்போ சொல்லப் போறியா இல்லையா?"னு பிரியா கொஞ்சம் அழுத்தமா கேட்டா.

அதுக்கு ரேணுகா எதுவும் பேசாம, அவளோட நாக்கை வெளிய நீட்டி, அவளோட மேல் உதட்டையும் கீழ் உதட்டையும் ஈரமாக்கி நக்கினா. அப்புறம் அவளோட ஆள்காட்டி விரலை எடுத்து, அவ உதட்டு மேல மெதுவா தடவினா.

'என்னடி இவ லூசு மாதிரி பண்ணிட்டு இருக்கா? உதட்டைப் போய் தடவிட்டு இருக்கா,'னு பிரியா மனசுக்குள்ள நினைச்சா.

அப்போ தான் பிரியா அத கவனிச்சா. ரேணுகா அவ உதட்டுல இருந்து ஏதோ ஒன்னை எடுத்தா. அது ரொம்ப சின்னதா, கருப்பா, சுருண்டு இருந்துச்சு. ஒரு முடி மாதிரி.

ரேணுகா சரஸ்வதி பக்கம் திரும்பி, "இதுக்கு தான்டி உன்னை ஷேவ் பண்ண சொன்னேன்... நீ எங்க கேட்குற,"னு சொல்லிட்டு, அந்த முடியை அவ கையில குடுத்தா.

பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு நிமிஷம் ஆடிப் போச்சு. அப்போ தான் அவளுக்கு புரிஞ்சது. அது சரஸ்வதியோட புண்டை முடி! ரேணுகா அவ புண்டைய நக்கினப்போ, அவ உதட்டுல ஒட்டிட்டு வந்திருக்கு. இப்போ அத பேசிட்டு இருக்கும்போது உதட்டுல இருந்து உருண்டு வந்திருக்கு. அத எடுத்து சரஸ்வதி கிட்டயே குடுக்குறா.

ரேணுகா திரும்பி ப்ரியாவை பார்த்து, "இது தான் நடத்துச்சு,"னு சிரிச்சிட்டே சொன்னா. 

"இவளுங்க ரொம்ப அட்வான்ஸா இருக்காளுங்க. லேடீஸ் காலேஜ்லயே இப்படியெல்லாம் பண்றாளுங்களே,"னு நினைச்சதும் பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூசுச்சு. ரேணுகாவும் சரஸ்வதியும் பண்ணினத நினைச்சு பார்க்க பார்க்க, அவளுக்குள்ள ஒரு புதுவிதமான கிளர்ச்சி உண்டானது. ஏற்கனவே கலைஞ்சு போயிருந்த அவ மனசு, இப்போ இவளுங்கள பார்த்து இன்னும் கலைஞ்சுரும்னு நினைச்சு, பிரியா கிளாஸை கவனிக்க முயற்சி பண்ணா. ஆனா அவளால முடியல.

[Shrutikrishnan]

லன்ச் பெல் அடிச்சதும், "வாடி கேண்டீன் போலாம்,"னு ரேணுகா கூப்பிட்டா.

"இல்லடி நீங்க போங்க... நான் லன்ச் கொண்டு வந்திட்டேன்,"னு பிரியா சொன்னா.

ரேணுகாவும் சரஸ்வதியும் கேண்டீனுக்கு போய்ட்டாங்க. மத்த பிரண்ட்ஸ் எல்லாரும் அவங்க அவங்க கேங் கூட உட்கார்ந்து சாப்பிட ஆரம்பிச்சாங்க. பிரியா மட்டும் தனியா ஒரு மரத்தடியில உட்கார்ந்து சாப்பிட, அவ பேக்ல இருந்து லன்ச் பாக்ஸை எடுத்தா. ஆனா அவளுக்கு சாப்பிடவே தோணல. போனை எடுத்து பார்த்தா.

அதுல அம்மா கிட்ட இருந்து மிஸ்டு கால் வந்து இருந்துச்சு.

உடனே அம்மாவுக்கு கால் பண்ணி பேசினா. அவங்க வரும்போது தக்காளி வாங்கிட்டு வர சொன்னாங்க. சரினு சொல்லிட்டு போனை வெச்சிட்டு, வாட்ஸ்அப் நோட்டிபிகேஷனை பார்த்தா.

வாட்ஸ்அப்ல ரெண்டு மெசேஜ் வந்து இருந்துச்சு. ஒன்னு பிரண்ட்ஸ் குரூப்ல இருந்து வந்த பார்வேர்டு மெசேஜ். இன்னொன்னு... "விஜய்"னு பேர் காமிச்சது.

'தம்பியா? இவன் எதுக்கு மெசேஜ் பண்ணிருக்கான்? எப்பவும் பண்ண மாட்டானே,'னு அவளுக்குள்ள ஒரு படபடப்பு வந்துச்சு. அவசரமா அந்த சேட்டை ஓபன் பண்ணி பார்த்தா.

விஜய் காலைலயே "தேங்க்ஸ்,"னு அனுப்பி இருந்தத பார்த்தா.

அந்த 'தேங்க்ஸ்' என்ற வார்த்தையை பார்த்ததும், அவளுக்கு பஸ்ல நடந்ததெல்லாம் ஞாபகம் வந்தது. 

அவளுக்கு இப்போ என்ன பண்றதுனு தெரியல. 'ரிப்ளை பண்ணலாமா வேணாமா? சும்மா தேங்க்ஸ் தானே சொல்லிருக்கான். அதுக்கு எதுக்கு ரிப்ளை பண்ணனும்? ஆனா பண்ணலைனா தப்பா நினைப்பானோ? காலைல இருந்து அவன் பண்றதெல்லாம் சரியில்லையே. ஆனா... எனக்கும் தான் அது புடிச்சிருக்கு.' அவ மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய போராட்டமே நடந்துச்சு.

அப்போ ஒரு பிரண்ட் அவகிட்ட வந்து, "ஹேய் பிரியா, என்ன தனியா உட்கார்ந்து சாப்பிடுற? வா ஒண்ணா சாப்பிடலாம்,"னு கூப்பிட்டா.

பிரியா சுயநினைவுக்கு வந்த மாதிரி, "ஹாங்... என்ன?"னு கேட்டா. 

"வா டி ஒண்ணா சாப்பிடலாம்,"னு கேட்டா.

"ஹ்ம்ம்...போலாம்,"னு சொல்லிட்டு அவ வேகமா போனை பேக்குள்ள வெச்சிட்டு, லன்ச் பாக்ஸை எடுத்துட்டு அவங்க கூட சாப்பிட போனா. ஆனா அவ மனசு முழுசும் தம்பி அனுப்பின அந்த 'தேங்க்ஸ்' மெசேஜ் பத்தி தான் ஓடிட்டு இருந்துச்சு.

பிரியா கிட்ட இருந்து மெசேஜ் வரும்னு விஜய் காத்துட்டு இருந்து ஏமாந்து போனான். இன்டெர்வல்லயாவது மெசேஜ் பார்த்துட்டு ரிப்ளை பண்ணுவான்னு நினைச்சான். அப்பவும் பண்ணல. அப்புறம் லன்ச்லயாச்சும் பார்ப்பா, ரிப்ளை பண்ணுவானு நினைச்சு ஏமாந்து போனான். மெசேஜ் மட்டும் படிச்சிட்டானு ப்ளூ டிக் இருந்தது. ஆனா ரிப்ளை வரல. அதுக்கு அவனுக்கு வருத்தமா இருந்தது. 

"சரி பாத்துக்கலாம்,"னு மனசை தேத்திக்கிட்டு, அவன் பிரண்ட்ஸ் கூட கிளாஸ்ல உட்கார்ந்து லன்ச் சாப்பிட ஆரம்பிச்சான். இன்னைக்கு அவங்க அம்மா சாம்பார் சாதமும் உருளைக்கிழங்கு வறுவலும் குடுத்து விட்டுருந்தாங்க.

அவன் சாப்பிட்டுட்டு இருக்கும்போது, வழக்கம் போல கீதா வந்தா.

விஜய் அவளை பார்த்து, "என்னடி வழக்கம் போல இன்னைக்கும் உன் பிரண்ட்ஸ் உன் சாப்பாட்டை புடுங்கிட்டாங்களா?"னு கேட்டான்.

"நான் தான் அண்ணா அவங்க சாப்பாட்டை இன்டெர்வல் அப்பவே புடுங்கி சாப்பிட்டேன். சோ அதுக்கு அவங்க லன்ச்சுக்கு என்னோடதை எடுத்துக்கிட்டாங்க,"னு சொல்லிட்டு, விஜய் முன்னாடி குனிஞ்சு ஒரு சேரை இழுத்து போட்டு உட்கார்ந்தா.

ஆரம்பத்துல பிரியா மேல மட்டும் கண்ணு இருந்தவனுக்கு, கீதாவோட 18 வயசு பிறந்த நாளுக்கு அப்புறம் அவ மேலயும் ஒரு சின்ன ஆசை வந்துச்சு. ஆனா காலைல பிரியாவை அந்த பால் கறக்குற கோலத்துல பார்த்ததுல இருந்து, கீதாவை சுத்தமா மறந்து போயிருந்தான். இப்போ அவன் முன்னாடி 'கும்'முனு ஒரு சுடிதார்ல வந்து குனிஞ்சு நிமிர்ந்ததும், அவனோட கவனம் கீதா மேல போச்சு.

காலைல பிரியாவை மட்டும் கவனிச்சவன், கீதா மேல நினைப்பு இல்லாததால அவளோட துணியை சரியா கவனிக்கல. கீதா இன்னைக்கு ஒரு டைட்டான மஞ்சள் கலர் டாப்ஸும், பச்சை கலர் லெக்கின்ஸும் போட்டிருந்தா. அந்த மஞ்சள் கலர் டாப்ஸ் அவ உடம்போட ஒட்டி இருந்துச்சு. அவளோட ரெண்டு குட்டியான மொலையும் அந்த டைட்டான டாப்ஸை கிழிச்சிட்டு வெளிய வர மாதிரி புடைச்சிட்டு நின்னுச்சு. அவ போட்டிருந்த ஷால் வேற காத்துல லேசா விலக, அவ குனிஞ்சு சேர் இழுக்கும்போது அவ மொலையோட முழு வடிவமும் விஜய்க்கு தெரிஞ்சது. பிரியா அளவுக்கு வளைவு நெளிவு இல்லைனாலும், கீதாவோட நல்ல நிறமும், அவளோட வர்ணிக்க முடியாது அழகு முகமும் அவ உடம்புக்கு ஒரு தனி அழகை குடுத்துச்சு. அது மட்டும் இல்லாம அவ கழுத்துல போட்டிருந்த மெல்லிசான செயின் அவளோட கழுத்துக்குழியில பளபளன்னு மின்னுச்சு. காதுல போட்டிருந்த சின்ன ஜிமிக்கி அவ பேசும்போது அழகா ஆடுச்சு. பச்சை கலர் லெக்கின்ஸ் அவளோட தொடையோட சதையை அப்படியே காப்பி அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

கீதாவை இப்படி ஒரு கோலத்துல பார்த்ததும், விஜயோட தம்பி மறுபடியும் பேன்ட்குள்ள துடிக்க ஆரம்பிச்சான். பிரியாவை மறக்க முயற்சி செஞ்சவனுக்கு கீதாவோட வருகை கொஞ்சம் ஆறுதலா இருந்துச்சு. இருந்தாலும் அவன் மனசு பிரியா மேல தான் பைத்தியமா இருந்துச்சு. கீதா உடம்பை பார்க்கும்போது கூட, பிரியாவோட ஈர ஜாக்கெட்டும், அவளோட தவிப்பான பார்வையும் தான் அவன் கண்ணு முன்னாடி வந்து போச்சு.

கீதா எதுவும் கேக்காம, விஜயோட பாக்ஸ்ல கை வெச்சு ஒரு உருளைக்கிழங்கு வறுவலை எடுத்து வாயில போட்டா.

"இன்னைக்கு உருளைக்கிழங்கு நல்லா இருக்குல,"னு கீதா சொன்னா.

விஜய் சுயநினைவுக்கு வந்து, "கொஞ்சம் காரம் அதிகமா இருக்குடி,"னு சொன்னான்.

கீதா அவன் சொன்னத கேட்டு, "அப்படியா..."னு சொல்லிட்டு இன்னொரு உருளைக்கிழங்கு துண்டை எடுத்து அவளோட சின்ன பிங்க் உதட்டை லேசா பிரிச்சு வாய்க்குள்ள வெச்சு கண்ணை மூடி ருசிச்சா. அப்புறம் நாக்கை வெளிய நீட்டி உதட்டை ஈரமாக்கினா.

"இல்லையே அண்ணா... கரெக்டா தானே இருக்கு. உன் டேஸ்ட்ல தான் பிரச்சனை,"னு சொன்னா.

விஜய் குறுகுறுன்னு கீதாவை பார்த்து, அவளோட உதட்டையே பார்த்துட்டு, "என் டேஸ்ட் நல்லா தான் இருக்கு..."னு இரட்டை அர்த்தத்துல சொன்னான்.

கீதா, "ஆமா ஆமா... அப்பா எத்தனை தடவை என் சமையலை பாராட்டி இருக்காரு. இந்த சமையல் செஞ்ச கைக்கு தங்க வளையல் போடணும்னு சொல்லுவாரு. நீ என்னடான்னா சும்மா குறை சொல்லிட்டு இருக்க,"னு செல்லமா சிணுங்கினா.

அதுக்கு விஜய் சிரிச்சிட்டே, "உனக்கு என்ன... வளையல் தானே வேணும். வாங்கிட்டா போச்சு,"னு சொன்னான்.

"ஆமா ஆமா... சொல்றதும் சொல்லிட்டு இப்போ சமாளிக்கிறயா... போண்ணா,"னு கீதா சிரிச்சிட்டே சொன்னா.

விஜய் அவளைப் பார்த்து சிரிச்சிட்டே, "சீரியஸா தான்டி சொல்றேன். சாயங்காலம் காலேஜ் முடிஞ்சதும் உனக்கு வளையல் வாங்கித் தரேன், சரியா?"னு சொன்னான்.

"ஹேய்... உண்மையாவா அண்ணா! தங்கத்துலயா?"னு கீதா கண்ணை விரிச்சு கேட்டா.

"ஆமா... அதுக்கு நான் எங்க போறது. சாதாரண வளையல் தான். வேணுமா வேணாமா?"

"வேணும்!"னு கீதா ரொம்ப சந்தோஷமா தலையை ஆட்டினா. அவ சந்தோஷத்தைப் பார்க்க விஜய்க்கும் சிரிப்பு வந்தது.

"சரி சாயங்காலம் காலேஜ் முடிஞ்சதும் போலாம்,"னு விஜய் சொன்னான்.

கீதாவும் குஷியாகி, மறுபடியும் அவன் பாக்ஸ்ல இருந்த சாப்பாட்டை எடுத்து சாப்பிட ஆரம்பிச்சா.

ரெண்டு பேரும் சாப்பிட்டு முடிச்சு, கை எல்லாம் கழுவிட்டு அவங்க அவங்க கிளாஸ்க்கு போனாங்க.

காலேஜ் முடிஞ்சதும், விஜய் பஸ் ஸ்டாப்புக்கு போனான். சொல்லவா வேணும்... அவன் கண்ணு கூட்டத்துல பிரியா எங்க நிக்குறானு தான் தேடிட்டு இருந்துச்சு. கடைசியா விஜய் கண்ணுக்கு அவ தெரிஞ்சா. பஸ் ஸ்டாப்ல இருந்த ஒரு மரத்தடியில, பிரியா கீதா கூட நின்னு பேசிட்டு இருந்தா. விஜய் அவனோட பிரண்ட்ஸ் கூட சேர்ந்து அவங்கள நோக்கி போனான்.

பிரியா ஓரக்கண்ணுல விஜய் வர்றத கவனிச்சாலும், அவன் வர்றது தெரியாத மாதிரி கீதா கிட்ட தீவிரமா பேசிட்டு இருந்தா.

"ஹாய் அண்ணா... டீல் ஞாபகம் இருக்குல,"னு கீதா கேட்டா.

"என்ன டீல்?"னு பிரியாவுக்கு ஒன்னும் புரியாம கேட்டா.

"அண்ணன் எனக்கு வளையல் வாங்கி தரேன்னு சொன்னான்,"னு அசடு வழிஞ்சிட்டே கீதா சொன்னா.

பிரியா முதல் முறையா, நேருக்கு நேரா விஜயை பார்த்தா. அவ கண்ணுல 'என்னடா நடக்குது'னு ஒரு கேள்வி இருந்துச்சு. ஆனா அடுத்த செகண்டே டக்குனு பார்வையை திருப்பிக்கிட்டா.

"எதுக்கு திடீர்னு?"னு பிரியா கேட்டா.

"சமையல் நல்லா இருந்துச்சுல... அதான்..."னு கீதா சொன்னா.

"காரம் தான் அதிகமா இருந்துச்சு,"னு பிரியா கிண்டலா சொன்னா.

விஜய் அத கேட்டதும், "அதே தான் அக்கா நானும் சொன்னேன்,"னு சிரிச்சிட்டே சொன்னான்.

பிரியா திரும்பி விஜயை பார்த்தா. அவ உதட்டுல லேசா ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு. விஜயும் சிரிச்சான்.

"உங்க ரெண்டு பேருக்கும் ரசனை சரி இல்ல. என் சமையலை குறை சொல்றீங்களா?"னு கீதா செல்லமா கோவிச்சிக்கிட்டா.

"சரிடி, நீ நல்லா தான் சமைப்ப. அதுக்கு எதுக்கு வளையல்?"னு பிரியா கேட்டா.

"அப்பா தான் சொல்லுவாருல... நல்ல சமையல் செஞ்ச கைக்கு வளையல் போடணும்னு. அதான் அண்ணன் வாங்கி தர்றான்."

'ஓ...' பிரியாவுக்குள்ள லேசா ஒரு பொறாமை வந்துச்சு. விஜய்க்கு தன் மேல இருந்த கவனம் கீதா மேல போகுதோனு நினைச்சதும், அவளுக்கு மனசுக்குள்ள ஒரு பதட்டம் வந்துச்சு.

"நீயும் வாக்கா போலாம்,"னு கீதா கூப்பிட்டா.

"இல்லடி... அம்மா தக்காளி வாங்கிட்டு வர சொன்னாங்க. லேட் ஆகிரும்,"னு பிரியா சொன்னா.

"பரவால்ல வாக்கா,"னு கீதா கேட்டா.

பிரியா யோசிச்சா. தக்காளி வாங்குறது லேட் ஆகும்னு அவளுக்கு எண்ணம் இல்ல. அங்க போனா கீதா விஜய் கூட ஏதாவது நெருக்கமா இருந்தா அத அவளால ஏத்துக்க முடியாதுனு தான் வேணாம்னு சொன்னா.

"வாக்கா,"னு கீதா மறுபடியும் கேட்டா.

"வாக்கா,"னு விஜயும் மெதுவா கூப்பிட்டான்.

விஜய் அப்படி கூப்பிட்டதும், பிரியா டக்குனு திரும்பி விஜயை பார்த்து ஒரு செகண்ட் யோசிச்சா. அவன் பார்வையில ஏதோ ஒன்னு இருந்துச்சு. அது அவளை சரின்னு சொல்ல வெச்சது.

அவ 'சரி'னு தலைய ஆட்டினா.

"அண்ணன் சொன்னா தான் வருவியா... நான் சொன்னா வர மாட்டியா?"னு கீதா கோச்சிக்கிட்டா.

பிரியா அதுக்கு எதுவும் சொல்லாம சிரிச்சா.

மூணு பேரும் பேசிட்டே பஸ்சுக்காக வெயிட் பண்ணாங்க. கொஞ்ச நேரத்துல பஸ் வந்தது. நல்லவேளையா கூட்டம் அதிகமா இல்ல. மூணு பேரும் ஏறி ஒரு சீட்ல உட்கார்ந்தாங்க.

கீதா ஜன்னல் ஓரம் உட்கார்ந்துக்கிட்டா. பிரியா அவளுக்கு அடுத்து நடுவுல உட்கார்ந்தா. விஜய் கடைசியா அவன் அக்கா பிரியாவை ஒட்டி ஓரத்துல உட்கார்ந்தான்.

விஜய் உட்கார்ந்ததும், அவனோட அகலமான தோள்பட்டையும் பிரியாவோட மென்மையான தோள்பட்டையும் ஒன்னோட ஒன்னு உரசிக்கிச்சு. அவனோட தொடை அவளோட புடவை மேல லேசா பட்டுட்டே இருந்துச்சு. பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு நிமிஷம் சிலிர்த்துச்சு. அந்த இடத்துல ஒரு கூச்சம் பரவுச்சு. ஆனா அவ கொஞ்சம் கூட நகரல. விஜய்க்கு அது ஒரு மாதிரி சுகமா இருந்துச்சு.

அவன் ஒரு கைய முன்னாடி இருந்த சீட் மேல இருந்த கம்பிய புடிச்சிட்டு வந்தான். பஸ் அப்பப்போ குலுங்கும் போதும், பிரேக் போடும் போதும் அவனோட தோள்பட்டை அவளோட தோள்பட்டைய போய் இடிச்சி உரசிட்டு இருந்துச்சு. ஒவ்வொரு தடவை இடிக்கும் போதும் பிரியா உடம்பை நெளிச்சா. அந்த பக்கம் கீதா, இந்த பக்கம் விஜய். ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல அவ மாட்டிக்கிட்டு நெளிஞ்சா.

விஜய் எட்டி பார்த்தான். கீதா வெளிய வேடிக்கை பார்த்துட்டு வந்தா.

விஜய் பிரியா பக்கம் திரும்பி, அவ காதுக்குள்ள கேட்குற மாதிரி மெதுவா, "உன் போன்ல சார்ஜ் இருக்கா?"னு கேட்டான். அவன் கண்ணு அவ கண்ணை பாக்க கூட முடியாம, தல குமிஞ்சே கேட்டான்.

பிரியாவும் அவனை பார்க்காம, "ம்ம்..."னு மட்டும் சொன்னா.

"இல்ல... காலைல ஒரு மெசேஜ் பண்ணிருந்தேன். பார்த்தியா?"னு விஜய் கொஞ்சம் தயங்கிட்டே கேட்டான்.

பிரியாவுக்கு திரு திருனு முழிக்கிற மாதிரி ஆகிருச்சு. இந்தக் கேள்வியை அவன் கேட்பான்னு அவ எதிர்பார்க்கல. 

"ம்ம்... பார்த்தேன்,"னு மெதுவா சொன்னா.

"அப்புறம் ஏன் ரிப்ளை பண்ணல?"

பிரியாவுக்கு என்ன சொல்றதுனே தெரியல. "அது... நீ தேங்க்ஸ் தான சொல்லிருந்த... அதுக்கு என்ன ரிப்ளை பண்றதுனு தெரியல,"னு சமாளிச்சா.

விஜய் லேசா சிரிச்சி, குமிஞ்சிட்டே, "தேங்க்ஸ்,"னு திரும்ப சொன்னான்.

பிரியா அதுக்கு, "திரும்பவுமா? போதும்.. எவளோ முறை சொல்லுவ,"னு கேட்டா.

விஜய் அவளை இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி உட்கார்ந்து, அவ காது கிட்ட குனிஞ்சு, "முதல்ல சொன்ன தேங்க்ஸ், நீ பென் குடுத்ததுக்கு,"னு சொன்னான். அவன் அப்படி பேசும்போது, அவனோட சூடான மூச்சு காத்து அவ காது மடல்ல பட்டு, அவ உடம்பை மறுபடியும் சிலிர்க்க வெச்சது.

அவன் ஒரு செகண்ட் நிறுத்திட்டு, அவளோட தவிப்பான முகத்தை பார்த்து ரசிச்சான்.

"இப்போ சொல்ற தேங்க்ஸ்... காலைல நான் தூங்கி எழுந்திருக்க லேட் ஆனதும், நீ போய் பால் கரந்தையே... அதுக்கு,"னு சொன்னான்.

விஜய் இப்படி சொன்னதும் பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி ஆகிருச்சு. அவளுக்கே தெரியாம, அவளோட புண்டைக்குள்ள ஏதோ ஒன்னு சுருங்கி விரியுற மாதிரி இருந்துச்சு. அவளுக்கு வெட்கத்துல முகம் சிவந்து போச்சு. 
காலைல காம போதையில பிரியா விஜய்க்கு காட்டின சீன் பத்தி விஜய் இப்படி கேப்பானு அவ கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கல. அவளுக்கு காலைல நடந்தது எல்லாமே தான் நாள் பூரா காலேஜ்ல யோசனையா இருந்துச்சு. அதுலயும் விஜய் லுங்கிக்குள்ள அவனோட தம்பி துடிச்சிட்டு இருந்தது மட்டும் தான் அவளோட மண்டைக்குள்ள திரும்ப திரும்ப ஓடிட்டு இருந்துச்சு. இப்போ இவ்வளவு நெருக்கமா விஜய் அவ பக்கத்துல நின்னு, அவ காதுக்குள்ள குசுகுசுப்பா பேசி, காலைல பால் கறந்ததை பத்தி சொன்னதும், அவளோட புடவைக்குள்ள நடக்கக் கூடாதது எல்லாம் நடக்க ஆரம்பிச்சது.

விஜய் அப்படி சொன்னதும், பிரியாவோட புண்டை நமைக்க ஆரம்பிச்சது. அவளோட புண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு மாதிரி சூடான தண்ணி கசிய ஆரம்பிச்சது. அந்த தண்ணி அவளோட பேன்ட்டியை நனைச்சு, அவ புண்டை உதட்டுல வழிஞ்சது. அவளுக்குள்ள ஏதோ ஒன்னு துடிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவளோட ஜாக்கெட்டுக்குள்ள, அவளோட ரெண்டு காம்பும் 'டக்'குனு விறைச்சிட்டு நின்னுச்சு. அந்த விறைப்பான காம்பு ஜாக்கெட் துணியில உரசும்போது, அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு. அவளுக்கு மூச்சு வாங்க ஆரம்பிச்சது.

அவளையே அறியாம, அவளோட ரெண்டு தொடையும் ஒன்னோட ஒன்னு உரச ஆரம்பிச்சது. அவளோட புண்டைல வழிஞ்ச தண்ணியோட ஈரம், அவ தொடையில பட்டு, அவளுக்கு இன்னும் மூடு ஏத்துச்சு. அவளோட வலது காலை இடது கால் மேல போட்டு, அவ புண்டையை இருக்கமா நெரிச்சிக்கிட்டா.

அவ உடம்பு அவ கட்டுப்பாட்டுலயே இல்ல. இது தப்பு வேண்டாமுன்னு அவ மனசு லேசா சொன்னாலும், அவ உடம்பு "இது வேணும்... இன்னும் வேணும்,"னு துடிச்சது. காலைல தம்பி லுங்கிக்குள்ள துடிச்சது மறுபடியும் அவ கண்ணு முன்னாடி வந்து நின்னுச்சு. அவ உடம்பு அந்த சுகத்துக்காக ஏங்குச்சு.

விஜய் பிரியாவோட கண்ணுல ஒரு தவிப்பை பார்த்தான். அவ, அவளோட புடவை முந்தானையை விரலால சுருட்டிட்டு இருந்தா. அவ ஏன் இப்படி நெளியுறா? ஒருவேளை நம்ம அவளை தர்மசங்கடப் படுத்துறோமோ?னு விஜய் ஒரு நிமிஷம் நினைச்சான்.
ஆனா அவளோட அந்த தவிப்பான பார்வை, அவ நெளியுற விதம், விஜய்க்கு உள்ளுக்குள்ள ஒரு மாதிரி கிளர்ச்சியை உண்டு பண்ணுச்சு. அவ கண்ணுல தெரிஞ்ச அந்த பயம் கலந்த ஆசை, அவனுக்குள்ள இருந்த மிருகத்தை தட்டி எழுப்புச்சு. அவ மனசுல என்ன ஓடுதுனு அவனுக்கு புரியல.
அவ கிட்ட இருந்து எந்த பதிலும் வராததால, விஜய் அவளை இன்னும் கொஞ்சம் சீண்டி பார்க்க நினைச்சான். அவன் உதட்டுல ஒரு குறும்புச் சிரிப்பு வந்துச்சு.
"தினமும் நீயே பால் கறந்துட்டா கூட எனக்கு ரொம்ப உதவியா இருக்கும்,"னு அவன் சொல்லும்போது, அவனோட கண்ணு வேணுமுன்னே ஒரு செகண்ட் அவளோட மார்பு மேல போய் உக்காந்துட்டு வந்தது.
விஜய் சொன்னதோட அர்த்தம், அதவிட முக்கியமா அவன் பார்த்த பார்வையின் அர்த்தம், பிரியாவுக்கு சுளீர்னு உறைச்சது. அவளுக்கு ஒரு நிமிஷம் மூச்சே நின்னு போற மாதிரி இருந்துச்சு. உடம்பெல்லாம் சூடாகி, காது ரெண்டும் ஜிவ்வுனு சிவந்து போச்சு.
விஜய் சொன்னதோட அர்த்தம் புரிஞ்சு, பிரியாவுக்கு மூச்சே நின்னு போற மாதிரி இருந்துச்சு. அவ அவனை முறைச்சு பார்த்தா. ஆனா அந்த முறைப்புல கோவத்தை விட வெட்கம் தான் அதிகமா இருந்துச்சு.

அப்போ தான் கீதா வெளிய இருந்து பார்வையை திருப்பி, "என்னக்கா... அண்ணன் என்ன சொல்றான்?"னு கேட்டா.

பிரியா மாட்டிட்டோமேனு நினைச்சு, "ஒன்னுமில்லடி... சும்மா தான் பேசிட்டு இருக்கோம்,"னு ஒரு பொய்யை சொல்லி சமாளிச்சா.

விஜய் அத கேட்டு மனசுக்குள்ள சிரிச்சிக்கிட்டான். அவளும் அவனுக்கு சளைச்சவ இல்லைனு நினைச்சிக்கிட்டான்.

பஸ் ஸ்டாண்ட் வந்ததும், மூணு பேரும் இறங்கி வளையல் கடைக்கு போனாங்க. அங்க ஓர் அளவு கூட்டம் இருந்துச்சு. வளையல்களோட 'ஜல் ஜல்' சத்தமும், பொண்ணுங்களோட சிரிப்பு சத்தமும் அந்த கடையே கலகலப்பா இருந்துச்சு.

கீதா கடைக்குள்ள போனதும், அங்க இருந்த கலர் கலரான வளையல் கலெக்ஷனை பார்த்து குஷி ஆகிட்டா. அவளோட மஞ்சள் கலர் சுடிதாருக்கு மேட்சா, மஞ்சள், பச்சைனு கலந்து இருந்த கண்ணாடி வளையல்களை எடுத்து கையில போட்டு பார்த்துட்டு இருந்தா.

பக்கம் விஜய்ம் பிரியாவும் நின்னு வேடிக்கை பார்த்துட்டு இருந்தாங்க.

அப்போ விஜய் பிரியா கிட்ட, "நீ ஏன் அக்கா சும்மா இருக்க? நீயும் உனக்கு புடிச்சதை செலக்ட் பண்ணு,"னு சொன்னான்.

"எனக்கு எதுக்கு டா,"னு பிரியா சொன்னா.

"சும்மா போட்டுக்க,"னு சொல்லிட்டு, அவன் பார்வை கடை முழுசும் அலைஞ்சு, கடைசியா ஒரு செட் வளையல் மேல நின்னுச்சு. அது ஒரு மாதிரி மெல்லிசான கண்ணாடி வளையல், அடர் நீல நிறத்துல, அதுல வெள்ளி நிறத்துல சின்ன சின்ன பூ டிசைன் போட்டு இருந்துச்சு. அவன் அத எடுத்து அவகிட்ட குடுத்தான்.

"வேண்டாம் டா,"னு அவ மறுபடியும் சொன்னா.

அவன் அத கேட்காம, டக்குனு அவளோட வலது கைய புடிச்சு தூக்கினான்.

பஸ்ல அவ புண்டை விரிஞ்சு விரிஞ்சு மூடிட்டு இப்போ தான் அமைதியா இருந்துச்சு. இப்போ அவன் சும்மா இல்லாம, இவ கைய புடிச்சு, வளையல் போட்டதும் அவ உடம்புல திரும்பவும் சூடு ஏறிச்சு. ஆனா இந்த தடவை காமத்தை விட, ஒரு மாதிரி சந்தோஷமா இருந்துச்சு. 'தம்பி ஆசையா வளையல் வாங்கி தர்றான்'னு நினைச்சதும் அவளுக்கு மனசுக்குள்ள இனிப்பா இருந்துச்சு.

விஜய் ஒவ்வொரு வளையலா அவ கையில போட்டான். வளையல் உள்ள போகும்போது, அவனோட சூடான விரல் அவளோட கையில உரசுச்சு. பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.

அவ அந்த வளையலை போட்டு முடிச்சதும் கைய கீழ இறக்கி பார்த்து ரசிச்சா. அவளோட வெள்ளை நிற கைக்கு அந்த அடர் நீல கலர் ரொம்ப எடுப்பா இருந்துச்சு. அந்த வெள்ளி பூ டிசைன் அவ கை மேல மின்னுச்சு.

"வேற டிசைன் பார்க்குறியா?"னு விஜய் கேட்டான்.

"இல்ல இல்ல... இதுவே நல்லா இருக்கு,"னு அவ சந்தோஷமா சொன்னா.

அப்போ கீதா ஓடி வந்து, "அண்ணா எப்படி இருக்கு?"னு அவளோட கையை காமிச்சு கேட்டா. அவ மஞ்சள், பச்சைனு கலந்து கண்ணாடி வளையல் வாங்கி இருந்தா. அது அவளோட சின்ன கைக்கு ரொம்ப அழகா இருந்துச்சு.

எல்லாம் வாங்கிட்டு, மூணு பேரும் அங்க இருந்து வீட்டுக்கு போக பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு போனாங்க. பிரியா நடக்கும்போது, அவ கையில இருந்த வளையல் 'ஜல் ஜல்'னு சத்தம் போட்டுச்சு. ஒவ்வொரு தடவை அந்த சத்தம் கேட்கும்போதும், அவளுக்குள்ள ஒரு புதுவிதமான சந்தோஷம் வந்துச்சு.

அவங்க மூணு பேரும் சிரிச்சு பேசிட்டே கடைத்தெருவுல நடந்து போயிட்டு இருந்தாங்க. அப்போ அங்க ஒரு கடையில ரவி அவன் பிரண்ட்ஸ் கூட நின்னு பேசிட்டு இருந்தான். விஜய் இப்படி சந்தோசமா சிரிச்சு பேசிட்டு போறத பார்த்ததும் அவனுக்கு வயிறு எரிஞ்சது. 'என்ன அடிச்சிட்டு நீ மட்டும் சந்தோசமா இருக்கியாடா... உனக்கு சீக்கிரம் ஒரு முடிவு கட்டுறேன் பாரு. ஊர் திருவிழா வரட்டும்,'னு மனசுக்குள்ள பல்ல கடிச்சிக்கிட்டான்.

ஒரு வழிய வந்த வேல முடிச்சிட்டு, தக்காளி வாங்கிட்டு மூணு பேரும் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தாங்க. அவங்க அம்மா, "ஏன்டா இவ்வளவு லேட்?"னு கேட்டாங்க. அப்போ கீதா அவ கையில இருந்த புது வளையலை காட்டி, "அண்ணன் வாங்கி தந்தான் மா,"னு சந்தோசமா சொன்னா.

"இவளுக்கு எதுக்குடா வாங்கி தந்த?"னு அம்மா கேட்டாங்க.

"சும்மா தான் மா,"னு சொல்லிட்டு, விஜய் சொன்னான். 

அப்றம் எல்லாம் பிரெஷ் ஆகப் போனாங்க. பிரியாவும் கீதாவும் அவங்களோட பெட்ரூமுக்குள்ள போய்ட்டாங்க. பிரியா ஒரு நயிட்டி டவுளும் எடுத்துட்டு, குளிக்கிறதுக்காக வீட்டுக்கு பின்னாடி இருந்த பாத்ரூமுக்கு போனா.

அவ போனதும், கீதா பெட்ரூம் கதவு சாத்திட்டு சத்தமா பாட்டு வெச்சுக்கிட்டு அவ வேலையை பார்க்க ஆரம்பிச்சா. விஜய் சோபால உட்கார்ந்து டிவி பார்த்துட்டு இருந்தான்.

பிரியா வீட்டுக்கு பின்னாடி இருந்த பாத்ரூம்குள்ள போய்ட்டு, கதவை உள்பக்கமா தாழ் போட்டா. இப்போ தான் அவளுக்கு ஒரு நிம்மதியா இருந்துச்சு. தனியா இருந்ததும் அவ கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆனா. 

அப்றம் அவ போட்டிருந்த யூனிபார்மை கழட்ட ஆரம்பிச்சா.

முதல்ல அவளோட ப்ளூ கலர் புடவையை இடுப்புல இருந்து உருவி, மொத்தமா கழட்டி கீழ போட்டா. அப்புறம் ஜாக்கெட்டோட கொக்கியை ஒவ்வொன்னா கழட்டி, அதையும் கழட்டி வெச்சா. இப்போ அவ வெறும் பாவாடை, ப்ரா, பேன்ட்டியோட நின்னா. அடுத்து பாவாடை நாடாவை அவிழ்த்து அதையும் கழட்டிட்டா. கடைசியா அவளோட ப்ராவையும் பேன்ட்டியையும் கழட்டி எறிஞ்சதும், இப்போ பாத்ரூம்ல முழு அம்மணமா நின்னா. அவ கையில விஜய் வாங்கி குடுத்த புது கண்ணாடி வளையல் மட்டும் 'கிளிக் கிளிக்'னு சத்தம் போட்டுச்சு.

அவ போட்டிருந்த கொண்டையை அவிழ்த்து விட்டா. அவளோட நீளமான முடி அவ முதுகுல பரவி கிடந்துச்சு. அவ அதையெல்லாம் சேர்த்து மறுபடியும் ஒரு கொண்டையை லூசா போட்டுக்கிட்டா.

அங்க இருந்த தண்ணியை எடுத்து உடம்பு மேல ஊத்தி, சோப்பு எடுத்து தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. அவ உடம்புல இருந்த சூடு இப்போ தான் குறையிற மாதிரி ஜில்லுனு ஆச்சு. அப்போ அவளோட ஹமாம் சோப்பை கையில எடுத்தா. இந்த சோப்பை பார்த்ததும் அவளுக்கு டக்குனு தம்பி இந்த சோப்பு வச்சி என்னாலம் பண்ணுவான்னு நியாபகம் வந்தது. அந்த சோப்போட வாசனை வரும்போதெல்லாம் அவளுக்குள்ள ஒரு மாதிரி இருக்கும்.

திரும்பவும் அவளோட உடம்பு சூடாச்சு. அவ தம்பியை நினைச்சிக்கிட்டே, அந்த சோப்பை உடம்பு முழுசும் மெதுவா தேய்க்க ஆரம்பிச்சா. முதல்ல கழுத்துல, அப்புறம் கீழ இறங்கி அவளோட ரெண்டு மொலையிலயும் சோப்பை வெச்சு வட்டமா தேய்ச்சா. அவளோட மொல காம்பு ரெண்டும் சோப்பு பட்டதும் விறைச்சு நின்னுச்சு. அப்புறம் வயிறு, இடுப்பு, கடைசியா அவளோட புடைச்ச குண்டியில வெச்சு நல்லா தேய்ச்சா.

அப்றம் கடைசியா அந்த சோப்பை அவளோட புண்டைக்கு கொண்டு போனா. அவ புண்டை மேட்டுல வெச்சு நல்லா தேய்ச்சா. அப்புறம் அவளோட புண்டை பிளவுக்குள்ள சோப்பை வெச்சு 'தேய் தேய்'னு முன்னும் பின்னுமா வேகமா ஆட்டினா.

அவ தம்பியோட கஞ்சி படிஞ்ச லுங்கியை துவைச்சது, பஸ்ல அவன் உரசுனது, அவ கைய தொட்டது, காலேஜ்ல அவ பிரிஎண்ட்ஸ் பண்ண சேட்டைங்க எல்லாமே அவளுக்கு ஞாபகம் வந்தது. அவளோட விரல் அவ புண்டைக்குள்ள போய் அவ பருப்பை தேய்க்க ஆரம்பிச்சது. சோப்போட நுரை அவ புண்டையில வழவழன்னு இருந்துச்சு.

அவளுக்கு மூடு தலைக்கு ஏறிச்சு. சோப்பை கீழ போட்டுட்டு, அவளோட நடுவிரலை எடுத்து, அவ புண்டைக்குள்ள விட்டு ஆட்ட ஆரம்பிச்சா. இன்னொரு கையால அவ பருப்பை நசுக்கினா.

அவ கை வேகமா அசையும்போது, அவ கையில இருந்த வளையல் 'ஜல் ஜல்'னு சத்தம் போட்டு, அந்த பாத்ரூம் முழுக்க கேட்டுச்சு.

"ஆ... ஆ...."னு அவளே அறியாம முனகினா.

அவ உச்சம் அடையப் போறது தெரிஞ்சது. அவ உடம்பு விறைச்சு, "ஆஆஆ..."னு ஒரு மாதிரி சத்தம் போட்டு கத்திட்டா. அவ புண்டையில இருந்து அவளோட ரசம் 'கொழகொழ'னு வழிஞ்சு அவ கால்ல ஓடுச்சு.

உச்சம் அடைஞ்சதும் அவளுக்கு உடம்புல தெம்பே இல்ல. அப்படியே சுவத்துல சாஞ்சு, கால் நடுங்க நின்னா. கொஞ்ச நேரம் கண்ணை மூடி அந்த சுகத்தை அனுபவிச்சா. வளையல் சத்தம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறைஞ்சது.

அவ கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆனா அப்றம், தண்ணிய ஊத்தி உடம்பை நல்லா கழுவி குளிச்சிட்டு, டவலை எடுத்து உடம்பை துவட்டினா. அவளோட மொலையையும், புண்டையையும் நல்லா அழுத்தி துடைச்சிட்டு, நைட்டியை மாட்டிட்டு பாத்ரூமை விட்டு வெளிய போனா.

[Shrutikrishnan]

பிரியா பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்தா. அவளோட முகம் குளிச்சதால செவந்து இருந்துச்சு. உச்சம் அடைஞ்சதால அவ உடம்புல இருந்த சூடு கொஞ்சம் தணிஞ்சு இருந்தது. வழக்கம் போல இல்லாம, அவ முகம் ஒரு மாதிரி வித்தியாசமா தெரிஞ்சது. கண்ணெல்லாம் செவந்து, உடம்பெல்லாம் சோர்வா இருந்துச்சு.

அவ ஈரமான கைய நைட்டில தொடச்சிக்கிட்டே வீட்டுக்குள்ள போனா.

ஹால்ல விஜய் டிவி பார்த்துட்டு இருந்தான். பிரியா நடந்து போறத ஓரக்கண்ணுல பார்த்தான். அவ போனதும், கீதா வெளிய வந்து ஒரு டவலை எடுத்துட்டு குளிக்கப் போனா. அம்மா கிச்சன்ல சமைச்சிட்டு இருந்தாங்க. பிரியா அவ ரூமுக்குள்ள போய் தலையை துவட்டிட்டு, டவலை காய வெச்சிட்டு, சீப்பை எடுத்து முடியை வாரிட்டு ஹாலுக்கு வந்து உட்கார்ந்தா.

டிவில பாட்டு ஓடிட்டு இருந்துச்சு. விஜய் அவளை பார்த்து, "ரிமோட் வேணுமா அக்கா?"னு கேட்டான்.

"வேணாம்... பரவால்ல,"னு பிரியா மெதுவா சொன்னா. 

விஜய் நிமிர்ந்து வாட்சை பார்த்துட்டு, "சரிம்மா... நான் போயிட்டு வரேன்,"னு அம்மா கிட்ட சொன்னான்.

"பாத்து போயிட்டு வாடா,"னு அம்மா கிச்சன்ல இருந்து சத்தம் குடுத்தாங்க.

பிரியா விஜயை பார்த்து, "எங்கடா இந்த நேரத்துக்கு?"னு கேட்டா.

"திருவிழா வருதுல அக்கா... பசங்க கிரிக்கெட் விளையாட கூப்பிட்டாங்க. பிராக்டிஸ் பண்ணப் போறேன்,"னு சொன்னான்.

"இந்த நேரத்துக்கா?"


"எல்லாம் காலேஜ் பசங்க தானே... காலைல காலேஜ்ல பிஸியா இருப்போம். இப்போ தான் முடியும். இப்படி பிராக்டிஸ் பண்ணா தான் நம்ம ஜெயிக்க முடியும். அந்த ரவி மூஞ்சில கரிய பூசணும்,"னு விஜய் சொன்னான்.


"அவன் கிட்டலாம் தேவையில்லாம சண்டைக்குப் போகாத. பாத்துக்கோ,"னு பிரியா அக்கறையா சொன்னா.


"பாத்துக்கலாம்,"னு சொல்லிட்டு, விஜய் அவ கண்ணை நேரா பார்த்து சிரிச்சான்.


பிரியா அவன் கண்ணை பார்த்துட்டு, எதுவும் சொல்லாம மெதுவா தலையை ஆட்டினா. அவனும் அவளை பார்த்துட்டே சிரிச்சிக்கிட்டு வெளிய கிளம்பிப் போனான்.

மணி 11:59. மாடியில படுத்துட்டு இருந்த விஜய்க்கு உடம்பு அசதியா இருந்தாலும், கண்ணு மட்டும் சொக்கவே இல்ல. சாயங்காலம் ஃபுல்லா கிரிக்கெட் ப்ராக்டீஸ் பண்ணின களைப்பு உடம்புல தெரிஞ்சது. ஆனா மனசு என்னவோ அலைபாய்ஞ்சிட்டு இருந்தது. போன்ல ஃபேஸ்புக்க நோண்டிட்டு இருந்தான். தமன்னா ஏதோ ஒரு பாட்டுக்கு இடுப்பை வளைச்சு போட்ட ஆட்டத்துல ஊர் பசங்க எல்லாம் வெறியேறிப் போய், அவ போட்டோவ வச்சு மீம் மேல மீம் போட்டுத் தள்ளீட்டு இருந்தானுங்க. அதைப் பார்த்து விஜய் தனக்குள்ளேயே சிரிச்சுக்கிட்டான்.
கீழ ரூம்ல, பிரியாவோட நிலமையும் ஒன்னும் வித்தியாசமா இல்ல. பக்கத்துல கீதா உலகமே அழிஞ்சாலும் கவலை இல்லைனு நல்லா அசந்து தூங்கிட்டு இருந்தா. ஆனா பிரியாவால ஒரு பக்கம் கூடத் திரும்பிப் படுக்க முடியல. லேசா அசைஞ்சா கூட, அவ கையில இருந்த கண்ணாடி வளையல், "சலக்... சலக்..."னு மெல்லிசா சத்தம் போட்டுச்சு. அதுக்கு மேல, அவ புரண்டு படுக்கும்போது, அவ கால்ல இருந்த கொலுசு "ஜ்லிங்..."னு ஒரு சத்தம் போட்டுச்சு. அந்தச் சத்தம் அவளுக்குள்ள இருந்த படபடப்பை இன்னும் அதிகமாக்குற மாதிரி இருந்தது.

திரும்ப புரண்டு படுத்தா. அப்போ தான், பக்கத்து டேபிள் மேல சார்ஜ்ல போட்டு இருந்த அவ போனைப் பார்த்தா. அதையே கொஞ்ச நேரம் உத்துப்பார்த்துட்டு இருந்தா. அவளுக்குள்ள ஒரு போராட்டம். வேணாம்... தப்பு... ஆனா... அவளையே அறியாம, மெதுவா, சத்தமே இல்லாம எழுந்து கீழ இறங்கினா. அவ கால் தரையில பட்டதும், கொலுசு மறுபடியும் "ஜ்லிங்..."னு சத்தம் போட்டுச்சு. ஒரு செகண்ட் சிலையா நின்னு, கீதா தூங்குறாளானு ஒரு தடவ திரும்பிப் பார்த்தா. அவ நல்ல தூக்கத்துல தான் இருந்தா.

போனை சார்ஜ்ல இருந்து எடுத்துட்டு, ஸ்கிரீனை ஆன் பண்ணா. அந்த இருட்டு ரூம்ல, போன்ல இருந்து வந்த வெளிச்சம் அவ கண்ணைக் கூசுச்சு. உடனே பிரைட்னஸைக் குறைச்சிட்டு, வாட்ஸ்அப் ஓப்பன் பண்ணா. சில மெசேஜ்களுக்குக் கீழ, விஜய் அனுப்புன அந்தப் பழைய மெசேஜ் இருந்தது. "தேங்க்ஸ்". அதுக்கு அவ இன்னும் பதில் அனுப்பல.

விஜயோட லாஸ்ட் சீன் ஒரு ஏழு நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி தான் காட்டுச்சு. அப்போ அவன் இன்னும் முழிச்சுட்டு தான் இருக்கான். அவன் தூங்கலைனு தெரிஞ்சதும், அவ மனசுல ஒரு அற்ப சந்தோஷம் வந்தது. அவ விரல் டைப் மெசேஜை அழுத்துச்சு. ஆனா அந்த கீபோர்டு வந்ததும், என்ன அனுப்புறதுனு தெரியாம அப்படியே உறைஞ்சு நின்னுச்சு.

ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சுட்டு, அவளும் "தேங்க்ஸ்"னு டைப் பண்ணி அனுப்பினா. அனுப்பிட்டு, போனை எடுத்துட்டு வந்து பெட்ல படுத்துக்கிட்டா. கீதா தூங்குறாளானு மறுபடியும் ஒரு தடவை கன்ஃபார்ம் பண்ணிட்டு, போர்வைக்குள்ள நுழைஞ்சு, வாட்ஸ்அப்பையே பார்த்துட்டு இருந்தா.
மாடியில, ஃபேஸ்புக் போஸ்ட்க்கு லைக் தட்டிட்டு இருந்த விஜய்க்கு, பிரியா கிட்ட இருந்து மெசேஜ் வந்ததும் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. 'என்னடா இது... அக்காலாம் எனக்கு மெசேஜ் பண்ணுது. அதுவும் இந்த நேரத்துக்கு மெசேஜ் பண்ணுது... அதிசயம் தான்'னு நினைச்சுக்கிட்டே மெசேஜை ஓப்பன் பண்ணான். அதுல "தேங்க்ஸ்"னு இருந்தது. அவனுக்கு உள்ளுக்குள்ள சிரிப்பு பொத்துக்கிட்டு வந்தது. இவ அந்த வளையலுக்குத் தான் தேங்க்ஸ் சொல்றானு நல்லாவே தெரியும். இருந்தாலும், வேணும்னே வம்பிழுக்கறதுக்காக டைப் பண்ணான்.

விஜய்: எதுக்கு?

கீழ பிரியா, விஜய் ஆன்லைன் வந்து அவ மெசேஜைப் பார்த்ததுமே படபடப்பா ஆனா. அவ உடம்புக்குள்ள ஏதோ ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி சிலிர்த்துச்சு. அப்போ, அவன்கிட்ட இருந்து 'எதுக்கு?'னு மெசேஜ் வந்தது. அதைப் படிச்சதும், அவளுக்குள்ள இருந்த பதட்டம் போயி, குறும்பா அவளுக்கே அவ சிரிச்சுக்கிட்டா. அவன் கிண்டல் பண்றான்னு அவளுக்கு நல்லாவே புரிஞ்சது.

பிரியா: வளையலுக்கு.

விஜய்: ஓ... இப்போ தான் ஞாபகம் வந்துச்சா?

பிரியா: ம்ம்ம்... சும்மா.

விஜய்: புடிச்சிருக்கா?

பிரியா: நல்லா இருக்கு.

அவ ஒரு வார்த்தைல பதில் சொல்றது விஜய்க்குப் பத்தல. அவளை இன்னும் கொஞ்சம் சீண்டணும் போல இருந்துச்சு.

விஜய்: என் செலக்‌ஷன்ல... புடிக்காம இருக்குமா.

பிரியா: போடா... நானே அதைப் பார்த்து வெச்சிருந்தேன். நீ தான் புடுங்கி கையில மாட்டி விட்ட.

விஜய்: வர வர ரொம்ப பொய் சொல்ற கா.

பிரியா போர்வைக்கு அடில விஜய் மெசேஜ் படிச்சு சிரிச்சா.

பிரியா: ம்ம்... சரி. மணி ஆச்சு. போய் தூங்கு.

விஜய்: தூக்கம் வரல கா...

பிரியா: ஏன்?

விஜய்: உன்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கேன்ல... அதான்.

பிரியாவுக்கு இதுக்கு என்ன பதில் சொல்றதுனே தெரியல. அவ உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே டைப் பண்ணா.

பிரியா: சும்மா வழியாத. போய் தூங்கு.

விஜய்: இல்ல கா... நிஜமா தான்...

விஜய்க்கு தைரியம் வந்துருச்சு. அவளை பாக்கணும் போல இருந்தது. ஆனா எப்படி கேக்குறதுனு 
தெரில. 

விஜய்: உன் வளையலா ஒரு போட்டோ எடுத்து அனுப்பு. எப்படி இருக்குனு பாக்குறேன்.

பிரியாவுக்கு இதப் படிச்சதும் ஒரு மாதிரி ஆகிருச்சு. போட்டோவா? இந்த நேரத்துலயா?

பிரியா: டேய். போய் தூங்கு. முடியாது போடா. மணி என்ன ஆகுது பாரு.

விஜய்: ப்ளீஸ் கா... ஒரே ஒரு போட்டோ. சும்மா வளையல் மட்டும்.

பிரியா: நாளைக்கு பேசலாம். குட் நைட்.

விஜய் மனசுக்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டான். 'இவளை விடக் கூடாது.'

விஜய்: ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ் கா... எனக்காக... சும்மா கை மட்டும் அனுப்பு. நான் அதைப் பார்த்துட்டே தூங்குறேன்.

பிரியா போர்வைக்குள்ள திரு திருனு முழிச்சா. அவளுக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னே தெரியல. அவன் இப்படி கெஞ்சுறது அவளுக்குப் புதுசா இருந்துச்சு.

பிரியா: இருட்டா இருக்கு டா.

விஜய்: ஃப்ளாஷ் போட்டு எடு.

பிரியா: கீதா எழுந்திரிச்சுரவா.

விஜய்: எழுந்துக்க மாட்டா. ஒரே ஒரு செகண்ட் தான. ப்ளீஸ்...

அவன் கெஞ்சுறதைப் பார்க்கப் பார்க்க அவளுக்கு மனசு இளகுச்சு. மறுபடியும் பெட்ஷீட் ல இருந்து வெளிய வந்து கீதாவைப் பார்த்தா. அவ நல்லா அமைதியா தூங்கிட்டு இருந்தா. பிரியா ஒரு முடிவுக்கு வந்தா. போர்வைக்குள்ளேயே போனை வச்சு, கேமராவை ஓப்பன் பண்ணி, ஃப்ளாஷை ஆன் செஞ்சா.

அவளோட இடது கையில இருந்த வளையல் மேல கேமராவை ஃபோகஸ் பண்ணா. 'கிளிக்'. அந்த ஒரு நொடி, அந்த அடர்ந்த இருட்டுல, ஃப்ளாஷ் கண்ணைப் பறிக்கிற மாதிரி அடிச்சது. அந்த வெளிச்சத்துல, அவளோட சிவந்த கையில, அடர் நீலக் கலர்ல இருந்த அந்தக் கண்ணாடி வளையல் 'பளீர்'னு மின்னுச்சு. எடுத்த போட்டோவை ஒரு தடவை பார்த்துட்டு, அவன் மனசு மாறுறதுக்குள்ள, விஜய்க்கு அனுப்பி விட்டா.

மாடியில, அந்த போட்டோ வந்ததும், விஜய் அவசரமா ஓப்பன் பண்ணான்.

போட்டோவை ரெண்டு விரல் வச்சு ஜூம் பண்ணான்.

அவளோட கை... செவசெவன்னு, பஞ்சு மாதிரி ஒரு கை. மெல்லிசான விரல். அதுல இருந்த சின்ன மச்சம்... லேசா தெரியுற பச்சை நரம்பு... அது மேல 'பளிச்'னு மின்னின அந்த நீலக் கலர் வளையல்...
அவனுக்கு வெறி ஏறிச்சு. அந்த வளையலை விட, அது இருந்த கை தான் அவனை ஒரு வழி பண்ணுச்சு. அந்த கையை அப்படியே புடிச்சு, சப்பணும் போல... அந்த வளையலை ஒவ்வொன்னா கடிச்சு உடைக்கணும் போல ஒரு ஆசை வந்தது.

அவன் சுன்னி லுங்கியைத் தூக்கிட்டு நின்னுச்சு. 'கைக்கே இப்படி இருக்கே... இவ மொலை... இவ புண்டை...'

விஜய்: சூப்பரா இருக்கு கா.

பிரியாவுக்கு இதப் படிச்சதும் வெக்கத்துல முகம் சிவந்துருச்சு.

பிரியா: ம். போதும். தூங்கு.

விஜய்: கை சூப்பரா இருக்கு... ஆனா…

விஜய்க்கு தைரியம் வந்துருச்சு. கேட்டா குடுக்குறா. வளையல் போட்டோவே அனுப்பிட்டா. அப்போ... அடுத்ததைக் கேட்க வேண்டியது தான்.

பிரியா: ஆனா?

விஜய்: உன் போட்டோ ஒன்னு அனுப்பு.

பிரியாவுக்கு இதப் படிச்சதும் வயிறு கலங்குச்சு. 'என்னடா சொல்றான் இவன்?'

பிரியா: என் போட்டோ எதுக்கு உனக்கு? அதுலாம் முடியாது. போய் தூங்கு.

விஜய்: ப்ளீஸ் கா... உன்ன பாக்கணும் போல இருக்கு.

பிரியா: என்னடா கொழுப்பு? டெய்லி தான பாக்குற.

விஜய்: இது மாதிரி இல்லையே... ப்ளீஸ் கா... ஒரே ஒரு போட்டோ. இப்போ உன்ன பாக்கணும்னு 
தோணுது.

பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் நடுங்குச்சு. அவ போர்வைக்குள்ள அவளையே இறுக்கிப் புடிச்சுக்கிட்டா. அவ புண்டைக்குள்ள மறுபடியும் தண்ணி ஊறுச்சு.

பிரியா: வேணாம் டா... நல்லா இருக்காது.

விஜய்: எனக்கு நல்லா இருக்கும். ப்ளீஸ்... எனக்காக…

பிரியா பதில் பேசல.

விஜய்: ப்ளீஸ்... ஒரே ஒரு தடவ... உன் முகத்தைப் பார்க்கணும்.

அவன் திரும்பத் திரும்ப கெஞ்சுறது அவளுக்குள்ள இருந்த தடையை உடைச்சது. அவ மனசுக்குள்ள ஒரு போராட்டம். வேணாம்னு ஒரு பக்கம் சொன்னாலும், அவனுக்காக அனுப்பலாம்னு இன்னொரு பக்கம் தோணுச்சு. 'சும்மா முகம்தானே? அவன் பாவம்... ஆசையா கேக்குறான்.'

அவ விரல் அவளையே மீறி கேமராவை ஓப்பன் பண்ணுச்சு. ஃப்ரண்ட் கேமராவை ஆன் பண்ணி, போனை அவ முகத்துக்கு நேரா புடிச்சா. அவ இதயம் வெடிச்சிடும் போல அடிச்சுக்கிச்சு. ஃப்ளாஷ் ஆன்ல தான் இருந்தது.

அவளோட கலைஞ்ச முடியை லேசா ஒதுக்கினா. அவ உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டா. அவ கண்ணுல ஒரு மாதிரி பயம், ஆனா அதே நேரம் ஒரு கிளர்ச்சி.

அவளோட விறல் ஸ்க்ரீன்ல கேமரா பட்டனை அளுத்திச்சு, 'கிளிக்'.
எடுத்த போட்டோவை ஓப்பன் பண்ணிப் பார்த்தா. அவளுக்கே அவளைப் பார்க்க வெக்கமா இருந்தது. 'ச்சே... என்ன ஒரு பார்வை இது.' ஆனா அவ வேற ஏதும் யோசிக்காம டக்குனு விஜய்க்கு போட்டோ அனுப்பிச்சா.

அந்த போட்டோவை விஜய் ஓப்பன் பண்ணான்.

அவனுக்கு மூச்சே நின்னுடுச்சு.

அந்த இருட்டுல, ஃப்ளாஷ் வெளிச்சத்துல அவ முகம் அப்பட்டமா தெரிஞ்சது. தூக்கக் கலக்கத்துல இருந்த அவ கண்ணு ரெண்டும் லேசா செவந்து, ஏதோ கெஞ்சுற மாதிரி ஒரு பார்வையைப் பார்த்துச்சு. அவ மூக்கு நுனியிலயும், மேல உதட்டுக்கு மேலயும் சின்னதா வேர்வை துளி முத்து மாதிரி மின்னுச்சு. அவளோட ஸ்கின் டோன் அந்த வெளிச்சத்துல இன்னும் சிவப்பா தெரிஞ்சது. உதடு ரெண்டும் லேசா பிரிஞ்சு, காத்துக்காக ஏங்குற மாதிரி இருந்தது.

கழுத்துல, அவ போட்டிருந்த மெல்லிசான செயின், அவ வேர்வையில ஒட்டி, அவளோட சின்ன collar bone பள்ளத்துல சிக்கி, பளபளன்னு இருந்துச்சு. காதுல, அவளோட ஜிமிக்கி லேசா சரிஞ்சு அவ முடில மேல படுத்து இருந்தது. நெத்தியில, அவ எப்பவும் வைக்கிற சின்ன கருப்புப் பொட்டு, அந்த வெள்ளை முகத்துல ஒரு திருஷ்டி மாதிரி இருந்தது.

அவனோட பார்வை இன்னும் கீழ இறங்குச்சு. அவ போட்டிருந்த நைட்டியோட மேல் பட்டன் போடாம இருந்தது. அந்த ஃப்ளாஷ் வெளிச்சத்துல, அவளோட ரெண்டு மொலையும் சேர்ற இடத்துல, மெல்லிசா ஒரு கோடு தெரிய ஆரம்பிச்சது. அந்த இடத்துல இருந்த வேர்வை, அந்தப் பள்ளத்தை இன்னும் ஆழமா காட்டுச்சு. இன்னும் ஜூம் பண்ணிப் பார்க்கும்போது தான் அது அவனுக்குத் தெரிஞ்சது. அந்தப் பள்ளம் ஆரம்பிக்கிற இடத்துல, லேசா எட்டிப் பார்த்தது, அவளோட கண்ணுக்கே தெரியாத சின்ன சின்ன முடிலாம், அவளுக்கு உடம்பு சிலிர்த்ததுல, குத்திட்டு நின்னுச்சு.

விஜய்க்கு அதுக்கு மேல கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல. லுங்கிக்குள்ள இருந்த தம்பி வெடிச்சிரும் போல துடிச்சான். இந்த போட்டோவை வச்சே, இப்போவே, இங்கேயே, அவளை நினைச்சு, அவளோட அந்த மச்சத்தை நினைச்சு, கஞ்சியத் தெறிக்க விடணும் போல ஒரு வெறி வந்தது.
விஜய் கிட்ட இருந்து எந்த பதிலுக்கும் காத்திட்டு இருக்காம, பிரியா போன் வச்சிட்டு படுக்க போய்ட்டா. அவளுக்கு தூக்கம் வரல, இருந்தாலும், இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் அவன் கூட பேசினா, அவ எதாவது செய்ய கூடாத தப்பு எல்லாம் செஞ்சிர போறான்னு பயத்துல போன் வச்சிட்டு வந்து படுத்துட்டா.

[Shrutikrishnan]

அடுத்த நாள் காலைல, வழக்கம் போல நாலு மணிக்கு எழுந்து, ஒண்ணா வயலுக்குக் கிளம்பிப் போனாங்க. பூ அறுக்கும் போது விஜய் ப்ரியாவை பாத்தான். ஆனா நேத்து ராத்திரி நடந்த எதுவும் அவ முகத்துல ஏதும் தெரில. அவ இவனை சரியா கூட பாக்கல. வழக்கம் போல, பூவ அறுத்து, மூட்டைக் கட்டி, வீட்டுக்குத் திரும்பினாங்க.

விஜய் நேரா வீட்டுக்குப் பின்னாடி தான் போனான்.

அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன நப்பாசை. 'நேத்து மாதிரி அக்காவும் வருவாளா? மறுபடியும் அவ குனிஞ்சு பால் கறக்குறத பார்க்கலாமா?'னு நெனச்சுக்கிட்டே போனான்.

ஆனா மாடு கட்டுற இடத்துல யாரும் இல்ல. பசு மாடு மட்டும் 'ம்மா...'னு கத்திட்டு இருந்துச்சு. அவன் சுத்தி முத்தி பார்த்தான். பிரியாவக் காணோம். அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன ஏமாற்றம். 'சரி... நேத்து மாதிரி தினமும் நடக்குமா என்ன?'னு அவனுக்கு அவனே சமாதானம் சொல்லிக்கிட்டான். இருந்தாலும், அவ ஏன் வரலனு ஒரு கேள்வி அவன் மனசுல ஓடிட்டே இருந்துச்சு.

ஏமாற்றத்தோட, பக்கத்துல இருந்த ஸ்டூலை எடுத்துப் போட்டு உக்காந்தான். 

அவன் பால் பாத்திரத்தைக் கையில எடுக்குறதுக்குள்ள, வீட்டுக்குள்ள இருந்து கொலுசு சத்தம் கேட்டுச்சு. 'ஜ்லிங்... ஜ்லிங்...'

விஜய் திரும்பிப் பார்த்தான். அவன் எதிர்பார்த்த மாதிரியே பிரியா தான் வந்தா.

பிரியா நயிட்டி ஓட தலை முடியை மொத்தமா அள்ளி ஒரு கொண்டை போட்டுட்டு நடந்து வந்தா. தூக்கக் கலக்கத்துல இருந்த அவ முகத்தைப் பார்க்கவே விஜய்க்கு ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு. 

அவ எதுவும் பேசல. நேரா வந்து, அவன் கையில இருந்த பால் பாத்திரத்தை வாங்கினா. அவளோட மென்மையான விரல் அவன் கை மேல பட்டதும், விஜய்க்கு உடம்புக்குள்ள ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்ப் ஒண்ணா எரிஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு. அவன் மனசுக்குள்ள ஒரே குஷி. 'இப்போ ஆரம்பிக்கப் போகுதுடா கச்சேரி,'னு நெனச்சுக்கிட்டான்.

சரியா அந்த நேரத்துல, "அண்ணா!"னு கீதாவோட குரல் கேட்டுச்சு.

விஜய் எரிச்சலோட திரும்பிப் பார்த்தான். கீதா தூக்க கலகத்துல கண்ணு தேச்சிட்டே வந்து நின்னுட்டு இருந்தா.

"என்னடி?"

"அப்பா உன்னைக் கூப்பிடுறாரு."

விஜய்க்கு வந்ததே கோவம். "ஏன் டி,"னு கேட்டான்.

"அவர் வண்டி பஞ்சர் ஆகிருச்சுனா. உன்ன பூ மூட்டை கொண்டு போய் போட்டுட்டு வர சொன்னாரு. லேட் ஆகிருச்சாம்."

"அவர என் சைக்கிள்ல போக சொல்லலாமால,"னு விஜய் கேட்டான்.

"இல்லண்ணா... அப்பா உன்னைத்தான் போகச் சொன்னாரு. அர்ஜெண்ட்டாம்."

விஜய்க்கு என்ன பண்றதுனே தெரியல. இந்த நேரத்துலயா வருவீங்கனு மனசுக்குள்ளேயே திட்டிக்கிட்டான். "இல்ல... மாடு மிரளுது பாரு. நான் போனா கறக்க முடியாது. நான் பாத்துக்கிறேன்,"னு ஒரு பொய்யைச் சொன்னான்.

பிரியா எதுவும் பேசாம அவங்களையே பார்த்துட்டு இருந்தா.
கீதா அப்பாவியா, "ஓ... அப்படியா... சரி நான் புடிச்சுக்கிறேன். நீ போய்ட்டு வாண்ணா. நானும் அக்காவும் பாத்துக்கிறோம்,"னு சொல்லிட்டே, மாடோட மூக்கணாங்கயிறைப் போய் புடிச்சுக்கிட்டா.

விஜய்க்கு உலகமே தலைகீழா சுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு. அவன் பிளான் மொத்தமும் சொதப்பிருச்சேனு வயிறு எரிஞ்சது. வேற வழி இல்லாம, பிரியாவை ஒரு மாதிரி ஏக்கமா பார்த்துட்டே, அங்க இருந்து கடுப்புல போனான்.

விஜய் போனதும், பிரியா ஒரு பெருமூச்சு விட்டா. அவளுக்குள்ள இருந்த பதட்டம் கொஞ்சம் குறைஞ்சது. அவ கீதாவைப் பார்த்து, "நீ உள்ள போடி. நான் பாத்துக்கிறேன்,"னு சொன்னா.
"இல்லக்கா பரவால்ல. மாடு மிரளுதுனு அண்ணன் சொன்னான்ல. நான் புடிச்சுக்கிறேன்,"னு தூக்கக் கலக்கத்துல சொல்லிட்டே, கொட்டாவி விட்டா கீதா. அவ கையில நேத்து வாங்கின வளையல் 'சலக்'னு ஒரு சத்தம் போட்டுச்சு.

பிரியா வேற வழி இல்லாம, ஸ்டூலை எடுத்துப் போட்டு, மாட்டுக்குக் கீழ உக்காந்தா. அவ உக்காரும்போது, அவளோட நைட்டி லேசா மேல ஏறி, அவளோட வெள்ளை வெளேர்னு இருந்த கணுக்கால் வரைக்கும் தெரிஞ்சது.

கீதா சும்மா கடமைக்குனு கயிறைப் புடிச்சுட்டு, கண்ணு பாதி மூடுன நிலைமையில தான் தூக்க கலகத்துல நின்னுட்டு இருந்தா.

பிரியா குனிஞ்சு, தண்ணிய எடுத்து மாடோட காம்புல அடிச்சா. அப்புறம் எண்ணெய்யைத் தொட்டு, நாலு காம்புலயும் தடவி விட்டா. கீதா இதையெல்லாம் கவனிக்கவே இல்லை.

அப்புறம் பிரியா, பாத்திரத்தை எடுத்து மடிக்குக் கீழ வெச்சிட்டு, ரெண்டு கையையும் ஒண்ணா சேர்த்து, மாடோட ரெண்டு காம்பையும் ஒண்ணா புடிச்சு, மெதுவா இழுத்துக் கறக்க ஆரம்பிச்சா. அவ அப்படி கையை அசைக்கும்போது, அவ கையில இருந்த கண்ணாடி வளையல்கள் ஒன்னோட ஒன்னு உரசி, 'கிளிக்... கிளிக்...'னு ஒரு மெல்லிசான சத்தத்தை எழுப்புச்சு.

'ஃபர்ர்ர்... ஃபர்ர்ர்...'

அந்த சத்தம் தான் கீதாவோட காதுக்குள்ள புகுந்து, அவ தூக்கக் கலக்கத்துல இருந்த மூளையை லேசா உசுப்பிச்சு. அவ கண்ணை முழுசா திறக்கல. பாதி திறந்த கண்ணுல, முன்னாடி தெரிஞ்ச காட்சி மங்கலா இருந்துச்சு.

'கிளிக்... கிளிக்... ஃபர்ர்ர்... ஃபர்ர்ர்... சளக்...'

வளையல் சத்தமும், பால் சத்தமும் ஒண்ணா கேட்டுச்சு. இப்போ கொஞ்சம் தெளிவா கேட்டுச்சு. அவளோட பார்வை மெதுவா ஃபோகஸ் ஆச்சு.

அவ பார்த்த முதல் காட்சியில, அவ உடம்புல இருந்த அத்தனை செல்லும் ஒரு செகண்ட் வேலையை நிறுத்துச்சு. அவளோட இதயம் ஒரு அடி அடிச்சுட்டு, அப்படியே நின்னுடுச்சு. தூக்கம், கொட்டாவி, அசதி எல்லாம் எங்க போச்சுனே தெரியல.

பிரியா முன்னாடி குனிஞ்சு உக்காந்து இருந்தா. அவ போட்டிருந்த நைட்டி, அவ குனிஞ்சதால, கழுத்துப் பகுதியில இருந்து ரெண்டா பிரிஞ்சு, ஒரு பெரிய 'V' மாதிரி தொங்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்த 'V'-க்கு உள்ள...

கீதாவுக்கு அவ கண்ணையே அவளால நம்ப முடியல.

ரெண்டு பெரிய, வெள்ளை வெளேர்னு இருந்த மொலைகள்.

பாலை விட வெள்ளையா, பளிங்கு கல் மாதிரி இருந்துச்சு. அந்த ரெண்டு மொலைக்கும் நடுவுல இருந்த பள்ளம், ஒரு சின்ன ஓடை மாதிரி ஆழமா ஓடி, அவ நைட்டிக்குள்ள மறைஞ்சுச்சு. அந்த ஓடையில, முத்து முத்தா வேர்வை துளிங்க தேங்கி நின்னுச்சு. காலை நேரத்துல அடிச்ச மங்கலான வெளிச்சத்துல அந்த வேர்வை பளபளன்னு மின்னுச்சு.

பிரியா மாடோட காம்பை அழுத்திப் புடிச்சு, அவளோட முழு பலத்தையும் குடுத்து கீழ இழுத்தா. அப்படி அவ இழுக்கும்போது, அவளோட தோள்பட்டையும், கை தசைகளும் இறுகுச்சு. அந்த இறுக்கத்தோட அதிர்வு, நேரா அவ மொலைகளுக்குப் போய், அந்த ரெண்டு சதையும் ஒரு ஆட்டு ஆட்டுச்சு.

கீதாவால மூச்சு விட முடியல. அவ தொண்டை வறண்டு போச்சு.

அவளுக்கே தெரியாம, கீதாவோட கை அவ நெஞ்சு மேல போச்சு. அவளோட நைட்டியைத் தொட்டுப் பார்த்தா. பாதி ஆரஞ்சு பழத்தை கட் பண்ணி வச்ச மாரி தான் இருந்தது. ஆனா அக்காவுக்கு... ஒரு ஒரு முழு ஆரஞ்சு பழம் இருக்குற மாரி பெருசா இருக்கேன்னு வியந்தா.

பிரியா மூச்சு விடும்போது, அந்த மலைகள் மெதுவா ஏறி, அப்புறம் இறங்குச்சு. அந்த நைட்டி துணி, அவளோட விறைச்ச மொலைக் காம்பு மேல பட்டு, அந்த இடத்துல மட்டும் லேசா புடைச்சிட்டு நின்னுச்சு.

அதை பார்க்கப் பார்க்க, கீதாவுக்குள்ள இதுக்கு முன்னாடி அவ வாழ்க்கையில என்னைக்கும் உணராத ஒரு புதுவிதமான உணர்ச்சி உருவாச்சு.

அது காமம் இல்ல. அவ உடம்பு சூடாகல. அவ புண்டைக்குள்ள எதுவும் சுண்டி இழுக்கல.
ஆனா, அவ மனசுக்குள்ள ஒரு வலி வந்துச்சு. ஒரு விதமான பொறாமை. ஒரு ஏக்கம்.

அதுக்கு அப்றம், எல்லாம் அவங்க அவங்க வேலைய முடிச்சு காலேஜ் கிளம்பி போனாங்க. கீதா அவ அக்கா மாரி எப்போ ஆகா போறோமுன்னு கவலைல இருந்த, விஜய் அவன் அக்காவை காலைல பால் கறக்குறது பாக்க முடிலனு கவலைல இருந்தான், பிரியா அவ தம்பி கூட எல்லை மீறி போயிட்டே இருக்கோம், எங்க போய் முடிய போகுதோனு கவலைல இருந்தா.

அப்டியே நாட்கள் ஓடிச்சு.

விஜய் கிரிக்கெட் ப்ராக்டிஸ்னு ஓடிரான். 

ஊர் திருவிழா ஆரம்பிக்க இன்னும் ரெண்டு நாளே இருந்துச்சு.

அன்னைக்கு சாயங்காலம், டவுன்ல இருந்த பெரிய ஜவுளிக் கடைக்கு விஜய்யோட மொத்தக் குடும்பமும் துணி எடுக்கப் போயிருந்துச்சு.

விஜயும் அவனோட அப்பாவும் அம்மாவும் 'ஜெண்ட்ஸ் செக்‌ஷன்'ல வேஷ்டி, ஷர்ட் பேரம் பேசிட்டு இருந்தாங்க.

பிரியாவும் கீதாவும் 'லேடீஸ் செக்‌ஷன்'ல இருந்தாங்க.

கீதாவுக்கு ஒரே குஷி. பதினெட்டு வயசுப் பொண்ணு, புதுசா எதைப் பார்த்தாலும் மனசு தவிக்குற வயசு. அவளுக்கு புதுசா வந்திருந்த டாப்ஸ், லெக்கிங்ஸ் மேல தான் கண்ணு போச்சு. அங்க தொங்கிட்டு இருந்த ஒரு செட்டை கையில எடுத்தா. அது பச்சை கலர்ல டாப்ஸும், அதுக்கு மேட்ச்சா ஒரு கருப்பு கலர் லெக்கிங்ஸும்.

அவ அதை எடுத்துக்கிட்டு நேரா பிரியா கிட்ட வந்தா. "அக்கா... இங்க பாரு... இது செமையா இருக்குல?"

பிரியா அதைப் பார்த்துட்டு, "ம்... நல்லாருக்கு. நீ எடுத்துக்கோ,"னு சொன்னா.

"ச்ச... எனக்கு இல்லக்கா. உனக்கு. நீ எப்போ பாரு காலேஜுக்கு புடவை, இல்லைனா வீட்டுல சுடிதார்னு ஒரே மாதிரி போற. திருவிழாவுக்கு இதைப் போட்டுப் பாரு. உனக்கு செமையா இருக்கும்,"னு கீதா ஆசையா சொன்னா.

பிரியாவுக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிருச்சு. அவ கண்ணு டக்குனு கூட்டத்துக்கு நடுவுல நின்னுட்டு இருந்த விஜய் மேல போச்சு. அவனுக்கு இந்த மாதிரி டிரஸ் போட்டா பிடிக்குமோ? அவளுக்கே ஒரு கணம் மனசு தடுமாறுச்சு.

"ஹேய்... எனக்கு எதுக்குடி இதெல்லாம். லெக்கிங்ஸ், டாப்ஸ்லாம்... வேணாம். நல்லா இருக்காது."

"ஏன் கா நல்லா இருக்காது? உனக்கு சூப்பரா இருக்கும் கா. சும்மா போட்டுப் பாரு கா. ப்ளீஸ்... 
எனக்காக..." கீதா கெஞ்ச ஆரம்பிச்சா.

"இல்ல டி... வேணாம்... எனக்கு ஒரு மாதிரி கூச்சமா இருக்கு..."

"கூச்சமா? இதுல என்ன கா கூச்சம்? எல்லா பொண்ணுங்களும் போடுறது தானே. ப்ளீஸ் கா... இந்த 
ஒரு தடவ... நல்லா இல்லைனா வேணாம். சும்மா போட்டு மட்டும் பாரு," கீதா அவ கையில அந்த டிரெஸ்ஸைத் திணிச்சா.

பிரியாவுக்கு ஒன்னும் புரியல. தங்கச்சி ஏன் இப்படி ஒத்தக் கால்ல நிக்கிறானு அவளுக்குத் தெரியல. ஆனா கீதாவுக்கு மட்டும் தான் அவ மனசுல என்ன ஓடுதுனு தெரியும்.

அவ அக்காவோட வளைவுகளும் நெளிவுகளும் அவ கண்ணை விட்டு இன்னும் போகவே இல்லை. அன்னைக்குக் காலைல மாடு கறக்கும்போது பார்த்தாளே... அந்த ரெண்டு பெரிய மொலைகளும் குலுங்குனதும்... ச்சே... புடவை கட்டினா, அது மொத்தமா அந்த அழகை மறைச்சிருது. சுடிதார் போட்டா, துணி லூசா தொங்கி, அவளோட சின்ன இடுப்புக்கும் பெருத்த குண்டிக்கும் இருக்குற அந்த வளைவையே சரியாக் காட்டித் தர்றது இல்ல.

ஆனா இந்த லெக்கிங்ஸ்... இது வேற மாதிரி. இது தோலோட தோலா ஒட்டிக்கும். அப்படி ஒட்டும்போது, அக்காவோட அந்த பானை மாதிரி இருக்குற குண்டி எப்படித் தெரியும்? அவளோட வாளிப்பான தொடை ரெண்டும் எப்படி உரசும்? அந்த டைட் டாப்ஸ், அவளோட அந்த பெரிய மொலைகளை எப்படித் தாங்கும்? அவ நடக்கும்போது அது எப்படி குலுங்கும்?

இதையெல்லாம் அவ கண்ணால பார்க்கணும். தனக்கு இல்லாத ஒன்னு, தன் அக்காவுக்கு மட்டும் இவ்ளோ அழகா இருக்குறத... அதை ஒரு டைட்டான துணிக்குள்ள வெச்சுப் பார்த்தா எப்படி இருக்கும்னு தெரிஞ்சுக்க, அவ மனசுக்குள்ள ஒரு மாதிரி அரிப்பு எடுத்துச்சு. அந்த நப்பாசையில தான் அவ, "ப்ளீஸ் கா... எனக்காகப் போட்டுப் பாரு,"னு கெஞ்சிட்டு இருந்தா.

பிரியாவுக்கு என்ன சொல்றதுனே தெரியல. தங்கச்சி இவ்ளோ ஆசையா கேக்குறாளேனு அவளால தட்ட முடியல. அது மட்டும் இல்லாம, அந்த பச்சை கலர் அவ கண்ணுக்கும் பிடிச்சிருந்துச்சு.

"சரி... தொலைஞ்சு போ,"னு பிரியா சிரிச்சிக்கிட்டே அந்த செட்டை வாங்கிக்கிட்டா.

"அப்பாடி! அங்க பாரு... 'ட்ரெயில் ரூம்' அங்க இருக்கு. சீக்கிரம் போய் போட்டுப் பாத்துட்டு வா," கீதா அவளைத் தள்ளி விட்டா.

பிரியா அந்த டிரெஸ்ஸை மடிச்சு கையில வெச்சிக்கிட்டு, அங்க இருந்த கூட்டத்தை விலக்கிக்கிட்டே, அந்த 'ட்ரெயில் ரூம்' இருந்த திசையை நோக்கி நடந்தா.

பிரியா அந்த ட்ரெயில் ரூம் இருந்த குறுகலான இடத்துக்குள்ள நுழையப் போனா. அங்க, ஒரு மூலையில, நாலு அஞ்சு பசங்க நின்னு ஏதோ ரகசியமா பேசிட்டு இருந்தாங்க.

அந்த பசங்க கூசுகுசுன்னு பேசுறது கேட்டு பிரியா லேசா திரும்பிப் பார்த்தா. அந்த நாலு பேர்ல, ஒருத்தன்... ரவி!

பிரியாவுக்கு நெஞ்சு 'திக்'குனு ஆச்சு. அவ டக்குனு பக்கத்துல இருந்த ஒரு பெரிய தூண் பின்னாடி மறைஞ்சு நின்னா.

"மச்சான், அவன் மட்டும் தனியா வரட்டும்," ரவி சொன்னான். அவன் குரல்ல அம்புட்டு வன்மம்.

"டேய், இப்போ வேணாம்டா. அவுங்க அப்பன் அம்மா கூட இருக்கான். திருவிழால பாத்துக்கலாம்," அவனோட ஃபிரெண்ட் ஒருத்தன் சொன்னான்.

"இல்லடா... எனக்கு இப்பவே கையி ஊறுது. அந்த நாய் என்னைய அடிச்ச அடியில, என் மூஞ்சியே வீங்கிருச்சு. அவன் மட்டும் தனியா சிக்கட்டும்."

பிரியாவுக்குக் கேட்டதும் கை கால் எல்லாம் உதற ஆரம்பிச்சிருச்சு. 'ஐயோ... என் தம்பிய...' அவளுக்கு அழுகையே வந்துரும் போல இருந்துச்சு.

அவ வேகமா திரும்பிப் பார்த்தா. விஜய் அங்க இல்ல.

அவ அங்க இருந்து அவசர அவசரமா கிளம்பி போனா.

"அம்மா! விஜய் எங்க?"னு கத்துனா.

"அதோ... அந்தப் பக்கம் தண்ணி குடிக்கப் போறேன்னு போனானே டி," அம்மா சொன்னாங்க.

பிரியா பார்த்தா. விஜய் தனியா வாட்டர் கூலர் இருந்த பக்கமா நடந்து போயிட்டு இருந்தான். ரவியும் அவன் ஃபிரெண்ட்ஸும், கூட்டத்தோட கூட்டமா விஜய் போன திசையைப் பார்த்து நகர ஆரம்பிச்சாங்க. அந்த கூட்டத்துல விஜய அவங்களால சரியா பாலோ பண்ண முடில.

"ஐயோ!"

பிரியா கையில வெச்சிருந்த அந்தப் புது டிரெஸ்ஸை இறுக்கி புடிச்சுக்கிட்டு, அந்த கூட்டத்தை இடிச்சுத் தள்ளிட்டு ஓடினா.

ரவி வரதுக்குள்ள பிரியா விஜய் கிட்ட போனா, "விஜய்!!!"

விஜய் தண்ணி குடிச்சிட்டு திரும்பிப் பார்த்தான். "என்ன கா?"

"டேய்! வாடா!" அவ வந்து அவன் கையைப் புடிச்சு இழுத்தா.

"என்ன கா... என்ன ஆச்சு... எதுக்கு இப்படி இழுக்குற?"

"பேசாம வாடா!" அவ அவனை 'தர தர'னு இழுத்துக்கிட்டு ஓடினா. ரெண்டு பேரும் கையைப் புடிச்சிக்கிட்டு ஓடினாங்க. ஆனா அந்தக் கூட்டத்துல அவங்களால வேகமா ஓட முடியல. 

பிரியா திரும்பி பாத்தா. ரவியும் அவன் பசங்களும் இவங்கள தேடுற மாதிரி கூட்டத்துல அங்கும் இங்கும் பார்க்குறது தெரிஞ்சது. ஆனா அவங்க இவங்கள நேரடியா இன்னும் பார்க்கல.

பிரியாவுக்கு எங்க போறதுன்னு தெரில. அவ கண்ணு முன்னாடி இருந்த "லேடீஸ் ட்ரையல் ரூம்" போர்டைப் பார்த்தா. அவளுக்கு வேற வழி தெரியல.

"இங்க வா!" அவ அவனை இழுத்துக்கிட்டு அந்த ட்ரையல் ரூம் இருந்த குறுகலான இடத்துக்குள்ள ஓடினா.

கடைசி வரைக்கும் ஓடி, அங்க இருந்த கடைசி ரூமோட டூர் ஓபன் பண்ணி, விஜய்யை உள்ள தள்ளுனா.

"உள்ள போ!"

"அக்கா! இது லேடீஸ்!"

"உள்ள போ டா!"

அவன் உள்ள போனதும், அவளும் உள்ள பூந்து, 'டப்'னு அந்தக் கதவைச் சாத்தி, உள்பக்கமா இருந்த சின்ன தாழ்ப்பாளைப் போட்டா.

அந்த ரூம் ஒரு பெட்டி மாதிரி இருந்துச்சு. ஒரு ஆள் நின்னு துணி மாத்தவே இடம் பத்தாது. இதுல ரெண்டு பேர்.

மூணு பக்கமும்... தரைல இருந்து மேல வரைக்கும்... முழுசா கண்ணாடி. ஒரு சின்ன ஸ்டூல், துணி மாட்ட நாலு ஹூக். அவ்ளோ தான்.

பிரியாவால மூச்சு விட முடியல. அவ நெஞ்சு 'லப் டப் லப் டப்'னு அடிச்சுக்கிச்சு. அவ திரும்பித் கதவை இருக்கமா புடிச்சுக்கிட்டு நின்னா.

விஜய் அவளுக்குப் பின்னாடி, அவ மேல இடிச்சுக்கிட்டு நின்னான். அந்த ரூம்ல இருந்த சூடும், அவ உடம்புல இருந்து வந்த வேர்வை வாசனையும் சேர்ந்து விஜய்க்கு ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு.

"அக்கா... என்ன... என்ன ஆச்சுடி? ஏன் இப்படி ஓடி வந்தோம்?" விஜய் மூச்சு வாங்கிட்டே கிசுகிசுத்தான்.

"ஷ்ஷ்... சத்தம் போடாத!" பிரியா மெலிசா சொன்னா. "ரவி... அவன் ஃபிரெண்ட்ஸ்... உன்னைய அடிக்க வந்தானுங்க."

"என்னது?"

"ஆமா டா... நான் அவனுங்க பேசுறதக் கேட்டேன்... சத்தம் போடாத..."

அவ சொல்லி முடிக்கிறதுக்குள்ள, வெளிய ரவியோட குரல் கேட்டுச்சு.

"ஏய்... எங்கடா போனான் அவன்?"

பிரியாவுக்கு உசுரே போன மாதிரி ஆயிருச்சு. அவ கண்ணை இருக்கமா மூடிக்கிட்டா. அவ பயத்துல நடுங்கி, இன்னும் பின்னாடி போய் விஜய் மேல சாஞ்சா.

இப்போ... அவளோட பெருத்த குண்டி ரெண்டும்... அவ போட்டிருந்த சுடிதார் பேண்ட்டைத் தாண்டி... விஜய்யோட ஜீன்ஸ் மேல பட்டு... அவனோட சுன்னி மேல... கரெக்டா அவனோட விறைக்க ஆரம்பிச்ச சுன்னி மேல... போய் 'பச்'னு உக்காந்துச்சு.

[Shrutikrishnan]

விஜய் 'ஷ்ஷ்...'னு ஒரு சத்தம் போட்டான். அவனுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு செகண்ட் சிலிர்த்துப் போச்சு.

பயத்துல இருக்கிறோமா, இல்ல சொர்க்கத்துல இருக்கிறோமானு அவனுக்குப் புரியல. அவ அக்காவோட குண்டியோட மெதுமெதுப்பான சூடு... அவனோட சுன்னி மேல பட்டு அழுந்துனதும், அவனோட சுன்னி ஒரு செகண்ட்ல வெடிச்சிரும் போல கம்பி மாதிரி விறைச்சது.

"அக்கா..." அவன் முனங்குனான். அவன் குரல் காமத்துல கரகரத்துப் போச்சு.

"ம்ம்ம்..." பிரியாவும் முனங்குனா. அவளுக்கு ரவியோட பயம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், அவ குண்டிக்குக் கீழ, இடிச்சிட்டு நின்ன அந்த சூடான கம்பி... அந்த சுன்னி... அவளுக்குக் கீழ, அவளோட புண்டைக்குள்ள ஒரு மாதிரி 'ஜில்'லுனு ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

"இங்க பாருடா... இந்த ரூம்ல இருக்கானா பாரு..." ரவியோட ஃபிரெண்ட் ஒருத்தன் சொன்னான்.

'டக் டக் டக்'

யாரோ அவங்க ரூம் கதவைத் தட்டுனாங்க.

"ஏய்... உள்ள யாருடி?"

பிரியா வாயைப் பொத்திக்கிட்டா. விஜய் அவளை இன்னும் இருக்கமா புடிச்சுக்கிட்டான். அவனோட சுன்னி இப்போ அவ குண்டிப் பிளவுல போய் இடிச்சது.

அப்போ வெளிய ஒரு பொம்பள குரல் கேட்டுச்சு. "யார் நீங்க. லேடீஸ் செச்டின்ல என்ன பண்றீங்க.. வெளிய போங்க,"னு சொன்னா.

ரவி, "வா டா.. இங்க தான எங்கயாவது இருப்பான். மட்டுவான்,"னு சொல்லிட்டு அங்க இருந்து போனாங்க.

அவனுங்க போன சத்தம் கேட்டுச்சு.

பிரியாவுக்கு அப்போ தான் மூச்சே வந்தது. 'அப்பாடா...'னு அவ பின்னாடி சாஞ்சா. அவ சாஞ்சதால, அவளோட குண்டி இன்னும் ஆழமா விஜய்யோட சுன்னி மேல போய் அழுந்துச்சு.

"ஆ..." விஜய் முனங்குனான்.

பிரியா டக்குனு சுயநினைவுக்கு வந்து, திரும்பி பார்த்தா. ஒவ்வொரு கண்ணாடியிலயும்... அவளும், அவளுக்குப் பின்னாடி நரம்பு புடைக்க அவளை இடிச்சிட்டு நின்ன விஜய்யும்... அவ குண்டி மேல அழுந்திக்கிட்டு இருந்த அவனோட சுன்னியும்... அப்பட்டமா, பச்சையா தெரிஞ்சது.
பிரியா டக்குனு அவனை விட்டு விலகி, முன்னாடி நின்னா.

"அக்கா... பிரியா கா..." 

"கீதா!" பிரியா சுயநினைவு வந்து பேசினா.

"அக்கா! எந்த ரூம்ல இருக்க?" கீதா கத்திக்கிட்டே அந்தப் பக்கம் வந்தா.

"இங்க இருக்கன் டி,"னு பிரியா சொன்னா.

"என்ன கா ஆச்சு? இவளோ நேரம் என்ன பண்ற?" கீதா கேட்டா.

பிரியாவுக்கு வேர்த்து ஊத்திருச்சு. "ஒ... ஒன்னும் இல்லடி... டிரஸ்... டிரஸ் மாத்திட்டு இருக்கேன்..."

"இன்னுமா? சீக்கிரம் வா கா... அப்பா கூப்பிடுறாரு."

"அது... நான்... நான் போட்டுப் பாத்துட்டு இருக்கேன்..."

"ஓ... சரி... சீக்கிரம். சைஸ் சரியாப் போச்சா?" கீதா கேட்டா. அவ அக்காவை லெக்கிங்ஸ்ல முத முறை பார்க்க ஆர்வம் தாங்கல.

"ம்... ம்ம்... சரியாப் போச்சு..."

"அப்போ வெளிய வா! நான் பார்க்கணும்! எங்க காமி!" கீதா சொல்லிக்கிட்டே, கதவோட கைப்பிடியைப் புடிச்சு ஆட்டுனா.

"வேண்டாம்!" பிரியா வேகமா கத்துனா.

"என்ன கா? காமி டி... ப்ளீஸ்... அந்த பச்சை கலர் உனக்கு எப்படி இருக்குனு நான் பார்க்கணும்..."

"ஐயோ... இவ வேற..." பிரியா பல்லக் கடிச்சா. அவ திரும்பி விஜய்யைப் பார்த்தா.

அவனுங்க இன்னும் வெளிய சுத்திட்டு இருக்கலாம். இப்போ விஜய்யை வெளிய அனுப்புனா, அவன் தனியா மாட்டிப்பான். கீதா கிட்ட உண்மையா சொல்லலாம். ஆனா அவ சின்ன பொண்ணு, நிறைய பயந்துருவானு பிரியா யோசிச்சா. அதனால கீதா கிட்ட சொல்ல வேண்டாமுன்னு முடிவு பண்ணா.

"சரி... இரு டி... கத்தாத... இரு," பிரியா சொன்னா. அவளுக்கு என்ன பண்றதுனே தெரியல. அவ திரும்பி, கண்ணாலயே விஜய்யை முறைச்சா.

விஜய் அவளைப் பார்த்து கிசுகிசுத்தான். "என்ன கா?"

"எல்லாம் உன்னால தான்... இப்போ என்ன பண்றது?" அவ கோவமா  மூஞ்ச வச்சிட்டு சொன்னா.

பிரியா கையில, அவ ஓடி வரும்போது கடையில இருந்து எடுத்துட்டு வந்த அந்த பச்சை கலர் டாப்ஸும் லெக்கிங்ஸும் இருந்துச்சு.

"இதை... இதை நான் போட்டு ஆகணும்," அவ சொன்னா.

"என்னது? இங்கயா? என் முன்னாடியா?" விஜய்க்கு ஒரு செகண்ட்ல சுன்னி இன்னும் விறைச்சது.

"வேற வழி இல்ல. நீ... நீ அந்தப் பக்கம் திரும்பு." அவ கண்ணாடியைப் பார்த்தா. மூணு பக்கமும் அவங்க ரெண்டு பேரோட உருவம்.

"அக்கா... இங்க இடமே இல்ல... எப்படி திரும்புறது?"

"சொல்றதைச் செய்! அந்த பக்கம் திரும்பு! கண்ணை மூடிக்கோ!" அவ அவன் தோள்ல கை வெச்சு அவனைத் திருப்பினா.

விஜய்யோட உடம்பு 'ஜில்'லுனு ஆகி, மறுபடியும் சூடாச்சு. அவ அவனைத் தொட்டதும், அவனோட சுன்னி அவனோட ஜீன்ஸை கிழிக்கிற மாதிரி முட்டிட்டு நின்னுச்சு. அவன் கஷ்டப்பட்டு, உடம்பை நெளிச்சு, அந்த ரூம்ல திரும்பினான். இப்போ அவனோட முகம் அந்தப் பின்னாடி இருந்த 

கண்ணாடியைப் பார்த்து இருந்துச்சு. பிரியாவோட முதுகு அவனோட முதுகு மேல பட்டு உரசுச்சு. 

"கண்ணை மூடுடா!"

"மூடிருக்கேன் கா," அவன் பொய் சொன்னான். அவன் கண்ணை லேசா மூடிட்டு, பாதி கண்ணுல திருட்டு தனமா பாத்தான்.... அவனுக்கு முன்னாடி இருந்த அந்தப் பெரிய கண்ணாடி வழியா... பிரியாவோட பிம்பத்தை, அவளோட முழு உடம்பையும்... அப்பட்டமா பார்த்தது.

பிரியாவுக்கும் தெரியும். மூணு பக்கமும் கண்ணாடி. அவன் கண்டிப்பா பார்ப்பான்னு தெரியும். ஆனா கீதா வெளிய நிக்கிறா. ரவி பசங்க வெளிய சுத்திட்டு இருக்கானுங்க. அவளுக்கு வேற வழி தெரியல.

'பார்க்குறான்... நாய்... பார்க்கட்டும்... என் மானத்தை விட என் தம்பி தான் முக்கியம்,' அவ மனசுக்குள்ள ஒரு வைராக்கியத்தோட நெனச்சா.

"அக்கா! சீக்கிரம்!" கீதா மறுபடியும் கத்துனா.
பிரியா வேகமா, அவ போட்டிருந்த சுடிதாரோட டாப்ஸை மேல தூக்கி, தலை வழியா கழட்டுனா. 
'சட்'னு அது வெளிய வந்துச்சு.

இப்போ பிரியா, அந்தச் சின்ன ரூம்ல, விஜய்க்குப் பின்னாடி... ஒரு கருப்பு கலர் ப்ராவும், அவ போட்டிருந்த சுடிதார் பேன்ட்டும் மட்டும் போட்டுட்டு நின்னா.

விஜய் அந்த முன்னாடி இருந்த கண்ணாடியில அதைப் பார்த்தான். அவனுக்கு மூச்சே நின்னுடுச்சு.
பளபளன்னு இருந்த அவளோட வெள்ளை முதுகு... அதுல வழிஞ்ச வேர்வை... அவளோட கருப்பு பிராவோட பட்டி... அந்தப் ப்ராக்குள்ள அடங்காம, ரெண்டு பக்கமும் வெளிய தள்ளிக்கிட்டு நின்ன அவளோட மொலைகளோட சைடு சதை... அவளோட சின்ன இடுப்பு... அப்புறம் அந்த 
பேண்ட்டுக்குள்ள புடைச்சிட்டு நின்ன அவளோட ரெண்டு பெரிய, உருண்டையான குண்டி...
பிரியாவுக்கு உடம்பு நடுங்குச்சு. பயத்துல. ஆனா... அதே நேரம்... அந்த கண்ணாடியில, விஜய்யோட கண்ணு அவளை எப்படி வெறிச்சுப் பார்க்குதுனு அவ பார்த்தா. அவனோட கண்ணு அவ பிரா மேலயும், அவ குண்டி மேலயும் மாறி மாறி போச்சு. அவனுக்குத் தெரியாம, அவன் நாக்கு அவன் உதட்டை நனைச்சது.

அவளுக்குள்ள ஒரு மாதிரி திமிரு வந்துச்சு. 'பார்க்குறான்... பார்க்கட்டும்... என் உடம்பு எப்படி இருக்குனு பார்க்கட்டும்...'

பிரியா வேகமா அந்தப் புது பச்சை கலர் டாப்ஸை எடுத்து, ரெண்டு கையையும் மேல தூக்கி அந்த டாப்ஸை தலை வழியா மாட்டப் போனா. அவ அப்படி கையத் தூக்குனப்போ, விஜய்க்கு முன்னாடி இருந்த கண்ணாடியில, அவளோட இடது பக்க அக்குள் அப்பட்டமா தெரிஞ்சது. சவரம் செஞ்சு வழவழன்னு தான் இருந்துச்சு, ஆனா அந்தப் பயத்துலயும் வேர்வையிலயும் அங்கங்க லேசா ஈரமா மின்னினுச்சு. சின்னதா கருப்பா முடி வளர ஆரம்பிச்சிருக்கறது அந்த வெள்ளை தோல்ல உறுத்தலா தெரிஞ்சது. விஜய் அதை ஒரு செகண்ட் வெறிச்சுப் பார்த்தான்.

அந்த டாப் கொஞ்சம் டைட்டா இருந்ததால, அவ அதுக்குள்ள நுழையக் கஷ்டப்பட்டா. அப்படி அவ நெளிஞ்சப்போ, அவ உடம்பு இன்னும் அவன் முதுகு மேல பட்டு நசுங்குச்சு. அவளோட பெருத்த குண்டிகள் அவனோட ஜீன்ஸ் போட்ட குண்டி மேல பட்டு தேயுது. அவளோட வேர்த்த முதுகு அவன் முதுகு மேல உரசுது. அவ கையில இருந்த நீல வளையல் அவன் முதுகுல சில இடத்துல குத்துச்சு.

"ம்ம்ம்..." விஜய் அவனையே கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாம முனங்குனான்.

"சத்தம் போடாதடா!" அவ அவனை முறைச்சுக்கிட்டே டாப்பைப் போட்டு, கீழ இழுத்து விட்டா.
அந்தப் புது டாப், அவளோட மொலைகளை 'கப்'னு புடிச்சுக்கிட்டு, அவ இடுப்பு வரைக்கும் டைட்டா இருந்துச்சு.

"அக்கா! இன்னும் மாத்தலையா?"

"இருடி! பேண்ட் மாத்தணும்!" பிரியா கத்துனா.

அவ திரும்பி கண்ணாடியில விஜய்யைப் பார்த்தா. அவன் இன்னும் வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு இருந்தான்.

"டேய்... கண்ணை மூடுடா!"

"மூடி... மூடிருக்கேன் கா," அவன் தடுமாறுனான்.

பிரியா ஒரு ஆழமான மூச்சு விட்டா. அவ போட்டிருந்த சுடிதார் பேண்ட்டோட நாடாவை அவிழ்த்தா. 'சர்'னு அந்த பேண்ட் அவ இடுப்புல இருந்து இறங்கி, அவ கால் கிட்ட வந்து விழுந்துச்சு.
இப்போ பிரியா... அந்த ரூம்ல... அந்த பச்சை கலர் டைட் டாப்ஸும், ஒரு சின்ன, கருப்பு கலர் பேன்ட்டியும் மட்டும் போட்டுட்டு நின்னா.

விஜய் அந்த கண்ணாடியில பார்த்தான். அவனுக்கு ரத்தமே சுண்டிருச்சு.

அவளோட ரெண்டு பெரிய, வெள்ளை வெளேர்னு இருந்த தொடைகளும்... அந்த ரெண்டு தொடைக்கும் நடுவுல, அந்த கருப்பு பேன்ட்டிக்குள்ள புடைச்சிட்டு இருந்த அவளோட புண்டை மேடும்... அந்த பேன்ட்டிக்கு மேல தெரிஞ்ச அவளோட சின்ன தொப்புளும்... அவளோட பானை மாதிரி இருந்த ரெண்டு குண்டிகளும்...

விஜய்யோட சுன்னி அவனோட ஜீன்ஸை கிழிச்சிட்டு வெளிய வந்துரும் போல துடிச்சது. அவன் கை அவனை அறியாம, அவன் சுன்னியை ஜீன்ஸ்க்கு மேலேயே புடிச்சு அழுத்துச்சு.

பிரியா அவன் பார்க்குறதை கண்ணாடியில பார்த்தா. அவன் கை எங்க இருக்குனு பார்த்தா. அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் கூசிப் போச்சு. 'ச்சீ... மிருகம்...'

ஆனா அவளால எதுவும் பண்ண முடியல. அவ குனிஞ்சு, அந்தப் புது கருப்பு லெக்கிங்ஸை எடுத்தா.
அவ குனியும்போது... அவளோட பெரிய குண்டி ரெண்டும்... அந்த மெல்லிசான பேன்ட்டிக்குள்ள இருந்து தள்ளிட்டு... கண்ணாடியில... அப்பட்டமா தெரிஞ்சது.

"ஆ..." விஜய் சத்தம் போட்டு முனங்கிட்டான்.

"சத்தம் போடாதடா நாயே!" பிரியா பல்லக் கடிச்சா.

அவ ஒரு காலைத் தூக்கி லெக்கிங்ஸ்க்குள்ள விட்டா. அப்புறம் இன்னொரு காலை விட்டா. அதை மேல இழுக்கும்போது, அவ உடம்பு தள்ளாடுச்சு. அவ பின்னாடி திரும்பி, கண்ணை மூடிட்டு நின்ன விஜய்யோட தோளைப் புடிச்சுக்கிட்டா. அவளோட வளையல் அவன் தோள் மேல 'கிளிக்'னு பட்டுச்சு.

"அக்கா!" அவன் அவளைத் தொட்டதும் கத்துனான்.

"பேசாம நில்லுடா!"

அவ அவனைப் புடிச்சுக்கிட்டே அந்த லெக்கிங்ஸை இழுத்து, அவ இடுப்பு வரைக்கும் மாட்டுனா. இப்போ தான் அவளுக்கு ஒரு நிம்மதியா இருந்துச்சு.

ஆனா அந்த டாப்ஸோட முதுகுல... கயிறு மாதிரி ஒன்னு தொங்கிட்டு இருந்துச்சு.

"ச்ச... இது வேற..."

பிரியா கையப் பின்னாடி கொண்டு போய் அந்தக் கயிறைக் கட்ட முயற்சி பண்ணுனா. அவளால முடியல.

அவ கண்ணாடியில விஜய்யைப் பார்த்தா. அவன் இன்னும் அவளையே தான் வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு இருந்தான். அவனோட ஜீன்ஸ் முன்னாடி அசிங்கமா புடைச்சிட்டு நின்னுச்சு.
பிரியாவுக்கு வேற வழி தெரியல. அவனுக்குக் கேட்குற மாதிரி மெதுவா சொன்னா.

"டேய்..."

"என்ன கா?" அவன் இன்னும் கண்ணாடியைப் பார்த்துட்டே கேட்டான்.

"திரும்பு..."

அவன் அப்படியே உறைஞ்சு போனான். "அக்கா?"

"திரும்புனு சொன்னேன்... ஆனா... கண்ணை மூடு. என் மேல சத்தியமா கண்ணைத் தொறக்கக் கூடாது."

விஜய்க்கு இதயமே வெடிச்சிரும் போல இருந்துச்சு. அவன் மெதுவா திரும்பினான். இப்போ 
அவனோட முகம் அவளைப் பார்த்து... ஆனா அவன் கண்ணு ரெண்டும் இருக்கமா மூடி இருந்துச்சு.
அவன் கண்ணு மூடிருந்தாலும், அவளோட வாசனை... அவளோட சூடான மூச்சுக் காத்து...

"என்... என் முதுகுல... கயிறு. கட்டி விடு," பிரியா சொன்னா. அவ குரல் ஒரு மாதிரி நடுங்குச்சு.

"எங்க?" விஜய் கண்ணை மூடிட்டே கேட்டான்.

"பின்னால... முதுகுல..." அவ திரும்பி அவளோட முதுகு காமிச்சு நிண்டா.

விஜய் அவனோட ரெண்டு கையையும் நீட்டினான். அவன் கண்ணு மூடிருந்ததால, அவன் கை சரியா போகாம, தடுமாறி... வேணுமுனே அவளோட இடுப்புல பட்டுச்சு.

"ஆ!" பிரியா சிலிர்த்துப் போனா. அவன் கை அவளோட சின்ன இடுப்பைப் பத்திப் புடிச்சது. அவனோட சூடான விரல்கள் அவ இடுப்புச் சதைக்குள்ள அழுந்துச்சு. அந்தப் புது லெக்கிங்ஸ்க்கு மேல, அந்த பச்சை டாப்ஸ்க்கு கீழ, அவளோட வயிறு லேசா தெரிஞ்சது. அவன் கை அங்க தான் பட்டுச்சு.

"ஸாரி கா... கண்ணு... தெரியல..."

"கொஞ்சம்... கொஞ்சம் மேல..." பிரியா முனங்குனா. அவ உடம்பு சூடாக ஆரம்பிச்சது. அவன் கை பட்டதும், அவ புண்டைக்குள்ள தண்ணி ஊற ஆரம்பிச்சது.

ஆனா விஜய்க்கு இது தான் சாக்குனு தோணுச்சு. அவன் கண்ணை மூடிருக்கிற மாதிரி நடிச்சான். 
ஆனா அவனுக்கு நல்லாவே தெரியும் அவன் கை எங்க இருக்குனு. அவன் ஒரு கண்ணை லேசா தொறந்து, அவனுக்குப் பக்கத்துல இருந்த கண்ணாடியில அவளோட பிம்பத்தைப் பார்த்தான்.
அவன் கை அவ இடுப்பு வளைவுல இருந்து, வேணும்னே... மெதுவா... மேல நகர்ந்துச்சு. மேல ஏறி... அவளோட விலா எலும்பு பக்கமா போச்சு.

"டேய்... அங்க இல்ல..." பிரியா சொன்னா. ஆனா அவ குரல் ரொம்ப பலவீனமா வந்துச்சு.
அவன் விரல்கள் இன்னும் மேல ஏறி, அவளோட அக்குளுக்குக் கீழ... அவளோட மொலையோட சைடு பக்கம்... அந்த சதையைப் போய் தொட்டுச்சு. 'பச்'னு அவன் கை அந்த சூடான சதை மேல பட்டுச்சு.

"விஜய்!" பிரியாவுக்கு மூச்சு முட்டுற மாதிரி ஆச்சு. அவளோட மொலைக் காம்பு ரெண்டும் விறைச்சு, அந்தப் புது டிரெஸ்ஸைக் குத்திட்டு நின்னுச்சு.

"எங்க கா... தெரியலையே..." அவன் சொல்லிக்கிட்டே, அந்த மொலையோட சைடு சதையை அவன் விரலால மெதுவா தடவினான்.

அவனோட பெருவிரல் இப்போ அவளோட மொலையோட வெளிப் பக்கத்தை அப்படியே நசுக்குச்சு.

"ஆஆ... மேல... மேலனு சொன்னேன்..." பிரியா கண்ணை மூடி சுகத்துல முனங்குனா.

அவன் கை மெதுவா அவ முதுகுப் பக்கம் கொண்டு போனான். அப்படி கொண்டு போகும்போது, அவன் கை அவ முதுகு முழுக்க தடவிச்சு. அவளோட பிரா பட்டியைத் தாண்டி... மேல போய்... அந்த ரெண்டு கயிறையும் புடிச்சான்.

அவன் கயிறு கட்டும் போது, அவனோட விரல்கள் அவ முதுகுத் தண்டுல உரசுச்சு. அவன் இன்னும் அவளை நெருங்கினான்.

இப்போ... அவனோட விறைச்ச சுன்னி, அவன் ஜீன்ஸ்க்குள்ள இருந்து, அவளோட லெக்கிங்ஸ் மேல... அவளோட சூத்து மேல... அப்படியேயே பட்டு அழுந்துச்சு.

"ம்ம்ம்ம்ம்..." பிரியாவும் விஜய்யும் ஒரே நேரத்துல முனங்குனாங்க.

"கட்டு டா."

விஜய் வேகமா அந்தக் கயிறைக் கட்டி முடிச்சான்.

"க... கட்டிட்டேன் கா."

பிரியா கண்ணைத் தொறந்தா. அவன் கண்ணு இப்பவும் மூடித்தான் இருந்துச்சு. ஆனா அவன் முகம் வேர்த்து, அவன் மூச்சு வேகமா வந்துட்டு இருந்துச்சு. 

"அக்கா! கதவைத் தொற!" கீதா இப்போ கோவமா கத்துனா.

"ஆ! இரு டி! வந்தேன்!" பிரியா பதட்டத்துல சொன்னா. அவ மெதுவா விஜய்யைத் தள்ளி விட்டுட்டு, 

"அப்படியே நில்லு! நான் போயிட்டு அவளை அனுப்புறேன்,"னு சொல்லி, கதவைத் திறந்தா.

அந்தச் சின்ன, சூடான அறைக்குள்ள, மூணு பக்கக் கண்ணாடிக்கு நடுவுல, விஜய் மட்டும் நின்னுட்டு இருந்தான். அவன் இப்போ கண்ணைத் தொறந்துட்டான். அவனோட சுன்னி அவனோட ஜீன்ஸைக் கிழிச்சிட்டு வெளிய வர்ற மாதிரி துடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. அவன் கையில... இன்னும் அவளோட மொலையோட சூடும், அவ இடுப்பு வாசனையும் ஒட்டிட்டு இருந்துச்சு. தரைல, பிரியா போட்டு இருந்த சுடி இருந்தது. அவன் அத பார்த்து, ஒரு மாதிரி வக்கிரமா சிரிச்சுக்கிட்டான்.
பிரியா கதவைத் திறந்ததும் கீதா ஆவலா உள்ள எட்டிப் பார்த்தா.

"அப்பாடி... வா... ம்ம்... அக்கா! சூப்பரா இருக்கு!" கீதா கண்ணை விரிச்சுப் பார்த்தா. அவ எதிர்பார்த்த மாதிரியே, அந்த டைட் பச்சை டாப்ஸ்ல பிரியாவோட மொலை ரெண்டும் பெருசா புடைச்சிட்டு நின்னுச்சு. அந்த கருப்பு லெக்கிங்ஸ்ல அவளோட குண்டி ரெண்டும் 'கும்'னு தெரிஞ்சது. அவளோட இடுப்பு வளைவு அப்பட்டமா தெரிய, உடம்போட வளைவு நெளிவு கண்ணைப் பறிச்சது. "அக்கா! செமையா இருக்கு! சொன்னேன்ல! கும்முனு இருக்கு!"

பிரியாவுக்கு வெட்கத்துல சாகுற மாதிரி இருந்துச்சு. அவ டக்குனு கைய வெச்சு பின்னால குண்டியை மறைக்கப் பார்த்தா. "ச்சீ... சும்மா இருடி...."

"இதையே வாங்கிக்கலாம். வா... அப்பா கிட்ட சொல்லலாம்," கீதா சொன்னா.

"சரி சரி...." பிரியா வேற வழி இல்லாம சரின்னு தலையாட்டினா.

கீதா அவ கையில வெச்சிருந்த ரெண்டு மூணு டாப்ஸ்ஸை பிரியா கிட்ட காமிச்சு, "சரி நானும் போய் இத போட்டுப் பார்த்துட்டு வரேன்,"னு சொல்லிட்டு, அதே ரூம் கதவைத் திறக்கப் போனா.
பிரியாவுக்கு மறுபடியும் உசுரே நின்னு போச்சு. 'ஐயோ! அவன் உள்ள இருக்கானே!'

"வேண்டாம்!" பிரியா அவ கையப் புடிச்சு நிறுத்தினா.

"ஏன் கா?"

"நான்... நான் இந்த துணி மாத்திட்டு வரேன் டி. நீ போய் வேற ரூம் பாரு," பிரியா அவசரமா சொன்னா.

"சரி கா," கீதா அவ கையில இருந்த துணியோட அங்க வேற ரூம் பக்கம் போனா. ரூம்ல ஆளுங்க இருந்தாங்க. அதனால வெயிட் பண்ணா.

கீதா போனதும், பிரியாவுக்கு ஒரு நிமிஷம் நிம்மதிமூச்சே விட்டா. அவ சுத்தி முத்திப் பார்த்தா. ரவி பசங்க யாரும் கண்ணுல படல. 'அவனுங்க போய்ட்டானுங்களா?'

அவ மெதுவா, மறுபடியும் அஅவளோட ரூம் கதவைத் திறந்து, உள்ள எட்டிப் பார்த்தா.
விஜய் நின்னுட்டு இருந்தான்.

அவன் திரும்பி இவளைத்தான் பார்த்துட்டு இருந்தான். அந்த மூணு பக்கக் கண்ணாடியிலயும் அவனோட உருவம் திரும்பத் திரும்ப தெரிஞ்சது. அவன் முகம் வேர்த்து, கண்ணு ரெண்டும் சிவந்து, ஏதோ ஒரு வெறியோட அவளைப் பார்த்துட்டு இருந்தான். அவனோட ஜீன்ஸ் முன்னாடி அசிங்கமா புடைச்சிட்டு இருந்துச்சு. அவன் கைகள் ரெண்டும் பக்கவாட்டுல தொங்கிட்டு இருந்துச்சு.

பிரியா உள்ள நுழைஞ்சதும், கதவை மறுபடியும் சாத்தி, அந்த சின்ன தாழ்ப்பாளைப் போட்டா. அந்த ரூம் மறுபடியும் அவங்க ரெண்டு பேரோட சிறையா மாறிச்சு.

ரெண்டு பேரும் ஒரு வார்த்தை பேசல. ஒருத்தர ஒருத்தர் பார்த்துட்டே நின்னாங்க. அந்த ரூம்ல ஃபேன் இல்லாததால, ரெண்டு பேரோட வேர்வை வாசனையும், மூச்சுக் காத்தும் கலந்து, அந்த சின்ன இடத்தை இன்னும் சூடாக்குச்சு.

"அவ... அவ போய்ட்டாளா கா?" விஜய் கேட்டான். அவன் குரல் உடைஞ்சு போயிருந்தது.

"ம்ம்...பக்கம் வெளிய நிண்டிட்டு இருக்கா." பிரியா தலையாட்டுனா. அவளால அவன் கண்ணைப் பார்க்க முடியல. அவ பார்வை தரைக்குப் போச்சு.

"டிரஸ்... நல்லா இருக்கு கா," விஜய் மெதுவா, உடைஞ்ச குரல்ல சொன்னான்.

பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு. அவ முகம் வெட்கத்துல செவந்து போச்சு. அவ தலையை லேசா ஆட்டுனா.

"ம்ம்..."

"ரொம்ப... ரொம்ப அழகா இருக்க..." அவன் மறுபடியும் சொன்னான். அவன் பார்வை அவளோட டைட்டான பச்சை டாப்ஸையும், அதுக்குள்ள புடைச்சிட்டு நின்ன அவளோட ரெண்டு மொலைகளையும், அப்புறம் அந்த கருப்பு லெக்கிங்ஸ் இறுக்கிப் புடிச்சிருந்த அவளோட குண்டியையும் மாறி மாறி மேஞ்சது. அந்த மூணு கண்ணாடியிலயும் தெரிஞ்ச அவளோட பிம்பங்களை அவன் கண்ணு வெறிக்க வெறிக்கப் பார்த்துச்சு.

பிரியாவுக்கு தெரியும் அவன் எங்க பார்க்குறானு. அவளுக்கு உடம்பு நடுங்குச்சு. அவசரமா சொன்னா.

"நான்... நான் டிரெஸ் மாத்தணும்."

"ம்ம்..." விஜய் தலையாட்டுனான். ஆனா அவன் அந்த இடத்தை விட்டு நகரல.

நீ... நீ திரும்பவும்..."

"ஓ... திரும்பணுமா? சரி," விஜய் சிரிச்சிக்கிட்டே, மறுபடியும் அந்தப் பின்னாடி இருந்த கண்ணாடியைப் பார்த்துத் திரும்பினான். ஆனா இந்தத் தடவை அவன் கண்ணை மூடல.

"டேய்! கண்ணை மூடுடா!" பிரியா கத்துனா.

விஜய் கண்ணு மூடினான். ஆனா அப்போ அப்போ ஒர கண்ணுல திறந்து திறந்து பாத்தான்.

பிரியாவுக்குத் தெரியும் அவன் பார்க்குறானு. இருந்தாலும் அவளுக்கு வேற வழி தெரியல. 
அவசரமா துணியை மாத்திட்டு இங்க இருந்து ஓடிடணும். இல்லனா அவ உடம்பு இருக்குற சூட்டுல நடக்க கூடாதுல நடந்துருமுனு நினைச்சா.

அவ திரும்பி, அவனுக்கு முதுகு காட்டி நின்னா. அவளோட புது டாப்ஸோட கயிறை அவிழ்க்கப் போனா. ஆனா அது முடிச்சு ரொம்ப டைட்டா இருந்துச்சு. அவன் அவசரத்துல எப்படிப் போட்டானோ, பிரியா கை வெச்சு இழுத்தும் அது வரல. அவ கையில இருந்த வளையல் 'கிளிக் கிளிக்'னு சத்தம் போட்டுச்சு.

"ச்ச... என்னடா முடிச்சு இது..." அவ தனக்குள்ளேயே முனங்குனா.

"என்ன கா ஆச்சு?" விஜய் கண்ணை மூடிட்டே கேட்டான். அவன் கண்ணாடியில அவ படுற 
கஷ்டத்தைப் பார்த்து ரசிச்சிட்டு இருந்தான்.

"ஒன்னுமில்ல... நீ... நீ கண்ணை மூடிட்டு சும்மா இரு," பிரியா எரிச்சலா சொன்னா. அவ இன்னும் கஷ்டப்பட்டு அந்த முடிச்சை அவிழ்க்கப் பார்த்தா. அவளோட விரல் நுனி எல்லாம் சிவந்து போச்சு.

"நான் வேணா..."

"வேணாம்!" பிரியா கத்துனா. "டேய்... என்னடா முடிச்சு இது? நீ எப்படிடா போட்ட? அவிழ்க்கவே முடியல பாரு!" அவ கோவத்துல அவன் மேல பாய்ஞ்சா.

விஜய்க்கு சிரிப்பு வந்துச்சு. "நான் என்ன கா பண்ணேன்? நீ தான அவசரமா கட்டச் சொன்ன..."

"ச்சீ... வந்து அவிழ்த்துத் தொலைடா!" அவ வேற வழி இல்லாம சொன்னா.

விஜய்க்கு உள்ளுக்குள்ள பட்டாசு வெடிச்சது. 'அக்கா... என் கையாலயே...'

"சரி கா... கோச்சிக்காத... வரேன்," அவன் மெதுவா திரும்பினான். அவன் கண்ணைத் தொறந்துட்டான்.

"ஏய்! கண்ணை மூடுடா!"

"கண்ணை மூடிட்டு எப்படி கா அவிழ்க்கிறது?" அவன் அப்பாவியா கேட்டான்.

பிரியாவுக்கு என்ன சொல்றதுனே தெரியல. அவ அவனை முறைச்சா.

"சரி சரி... நான் வேற எங்கயும் பார்க்கல... சத்தியமா... அந்த முடிச்சை மட்டும் தான் பார்ப்பேன்," அவன் அவ முன்னாடி வந்து நின்னு சொன்னான்.

பிரியா அவனை நம்பாம பார்த்தா. ஆனா அவளுக்கு வேற வழி இல்லை. அவ மெதுவா திரும்பினா. அவளோட முதுகு இப்போ அவனுக்கு முன்னாடி இருந்துச்சு.

[Shrutikrishnan]

விஜய் அவளுக்குப் பின்னாடி நின்னு, அந்த முடிச்சைப் பார்த்தான். அவன் அவசரத்துலயும், காமத்துலயும் என்ன நினைச்சுப் போட்டானோ, அது ஒரு பயங்கரமான சிக்கல் முடிச்சா இருந்துச்சு.

"கொஞ்சம் கஷ்டம் தான் கா..." அவன் சொல்லிக்கிட்டே, அவனோட விரல்களை அந்த முடிச்சு மேல வெச்சான். அவன் விரல் பட்டதும் பிரியா உடம்பு சிலிர்த்துச்சு.

அவன் குனிஞ்சு அந்த முடிச்சை அவிழ்க்க ஆரம்பிச்சான். அவன் குனியும்போது, அவனோட மூச்சுக்காத்து அவளோட முதுகுல சூடா பட்டுச்சு. அவன் முகம் அவளோட கழுத்துப் பக்கத்துல ரொம்ப நெருக்கமா இருந்துச்சு. அவளோட வேர்வை வாசனையும், மல்லிகைப் பூ வாசனையும் கலந்து அவனுக்கு வெறியேத்துச்சு.

அவன் கஷ்டப்பட்டு அந்த முடிச்சை ஒவ்வொன்னா அவிழ்த்தான். அவன் விரல்கள் அப்பப்போ அவளோட முதுகுல உரசுச்சு. ஒவ்வொரு தடவ உரசும்போதும் பிரியா கண்ணை மூடி, உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டா. அவளோட புண்டைக்குள்ள ஒரு மாதிரி அரிப்பு எடுத்துச்சு. அவளோட காம்பு ரெண்டும் அந்த பச்சை டாப்பைக் குத்திட்டு நின்னுச்சு.

அவ குண்டிக்கு நேரா பின்னால, விஜய்யோட சுன்னி அவனோட ஜீன்ஸை முட்டிட்டு நின்னுச்சு. 
அவனுக்கு அதை அவ குண்டி மேல வெச்சுத் தேய்க்கணும் போல ஒரு வெறி வந்துச்சு.
கடைசியா, 'டக்'னு ஒரு சத்தத்தோட அந்த முடிச்சு அவிழ்ந்துருச்சு.

"அப்பாடா..." பிரியா நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டா.

ஆனா விஜய் அங்க நிக்கல.

முடிச்சு அவிழ்ந்ததும், அவன் கைகள் ரெண்டும், தானா நகர்ற மாதிரி, அந்த டாப்ஸோட ரெண்டு பக்கமும் தோல் மேல இருந்த துணியைப் புடிச்சது.

"விஜய்?" பிரியாவுக்கு என்ன நடக்குதுனு புரியல.

அவன் எதுவும் பேசல. அவனோட கண்ணு முன்னாடி இருந்த கண்ணாடியில தெரிஞ்ச அவளோட பயந்த முகத்தைப் பார்த்துக்கிட்டே, மெதுவா... ரொம்ப மெதுவா... அந்த பச்சை டாப்ஸை அவ தோள்ல இருந்து கீழ இறக்கினான்.

'சர்...'

டாப்ஸ் கீழ இறங்க இறங்க, அவளோட வெள்ளை வெளேர்னு இருந்த தோள்பட்டையும், கழுத்தும் வெளிய தெரிஞ்சது. அப்புறம்... அவளோட கருப்பு பிராவோட பட்டி... அதுக்கு மேல புடைச்சுட்டு நின்ன அவளோட மொலைகளோட மேற்பகுதி...

"டேய்... என்ன... என்னடா பண்ற?" பிரியா குரல் நடுங்குச்சு.

ஆனா அவ உடம்பு அவளுக்கு ஒத்துழைக்கல. அவன் கை பட்டதும், அவளோட முதுகுல இருந்து ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆகி, நேரா அவ புண்டைக்குள்ள போய் நின்னுச்சு. அவளோட புண்டை துடிக்க ஆரம்பிச்சது. அவளுக்குக் கீழ இருந்து தண்ணி கசியுறதை அவளால உணர முடிஞ்சது. அதுக்கு மேல, அவளுக்குப் பின்னாடி, அவ குண்டி மேல, அவனோட விறைச்ச சுன்னி இடிச்சிட்டு நின்னது... அந்த உணர்ச்சி அவளை மெய் மறக்க வெச்சது. அவ கண்ணை சொருகிட்டு, அவன் மேலேயே சாஞ்சா.

"ம்ம்ம்..." அவ வாயில இருந்து ஒரு முனகல் சத்தம் வந்துச்சு.

விஜய் அந்த முனகலைக் கேட்டதும், அவனுக்கு வெறி இன்னும் ஏறுச்சு. அவன் அந்த டாப்ஸை இன்னும் கீழ இறக்கினான். இப்போ அவளோட கருப்பு பிரா முழுக்க வெளிய தெரிஞ்சது. அந்த பிராவுக்குள்ள அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலைகளும் திமிரிட்டு நின்னுச்சு.

"விஜய்... ப்ளீஸ்... வேணாம்..." பிரியா மறுபடியும் முனங்குனா. ஆனா அவ குரல்ல எதிர்ப்பு இல்லை, ஒரு விதமான கெஞ்சல் தான் இருந்துச்சு.

சரியா அந்த நேரத்துல, வெளிய கீதாவோட குரல் கேட்டுச்சு. "அக்கா! என்ன கா ஆச்சு? ரொம்ப நேரம் ஆகுது!"

பிரியாவுக்கு 'சுரீர்'னு உறைச்சது. 'ஐயோ! கீதா!'

அவ டக்குனு சுயநினைவுக்கு வந்து, விஜய்யை முழு பலத்தையும் கொடுத்து முன்னாடி தள்ளுனா. 
"போடா!"

விஜய் தடுமாறி பின்னாடி போனான். அவன் கண்ணுல ஏமாற்றம் தெரிஞ்சது.

"நான்... நான் வேணும்னு..."

"சத்தம் போடாத!" பிரியா கத்துனா. அவ அவசரமா அந்த பச்சை டாப்ஸை கழட்டி எறிஞ்சா. 
இப்போ மறுபடியும் வெறும் பிராவும் லெக்கிங்ஸும். அவளுக்கு அவளையே பார்க்க அருவருப்பா இருந்துச்சு.

"நீ... நீ முதல்ல கண்ணை மூடி அந்தப் பக்கம் திரும்பு!" அவ கத்துனா.

விஜய் எதுவும் பேசாம திரும்பினான். கண்ணையும் மூடிக்கிட்டான். ஆனா அவனுக்கு முன்னாடி இருந்த கண்ணாடியில அவளோட கோலம் தெரிஞ்சது. அவளோட மொலைகள் பெருமூச்சுல ஏறி இறங்குச்சு. அவளோட பேன்ட்டி அவ குண்டிப் பிளவுல நல்லா அழுந்தியிருந்துச்சு.

பிரியா வேக வேகமா அந்த லெக்கிங்ஸைக் கழட்டுனா. அவளோட தொடைல ஈரமா இருக்குறது விஜய் கவனிச்சான். அவசரமா அவளோட பழைய சுடிதார் பேண்ட்டைப் போட்டா. அப்புறம் அவளோட பழைய சுடிதார் டாப்பைப் போட்டா. 

எல்லாத்தையும் போட்டு முடிச்சதும், அவளுக்கு ஒரு நிம்மதியா இருந்துச்சு. அவ கதவைத் திறக்குறதுக்கு முன்னாடி, மெதுவா எட்டிப் பார்த்தா.

அந்தக் குறுகலான இடத்துல கீதாவைக் காணோம். ரவி பசங்களையும் காணோம்.

'நல்லவேளை!'

அவ திரும்பி விஜய்யைப் பார்த்தா. அவன் இன்னும் கண்ணை மூடிட்டுத் தான் இருந்தான்.

"டேய்... வெளிய வா," அவ மெதுவா சொன்னா.

விஜய் கண்ணைத் தொறந்து அவளைப் பார்த்தான். அவ இப்போ அவளோட பழைய சுடிதார்ல நின்னுட்டு இருந்தா.

"அவனுங்க போய்ட்டானுங்களா கா?"

"தெரியல... நீ மெதுவா போ. பாத்து போ. நேரா அப்பா அம்மா கிட்ட போயிரு. சரியா?"

"சரி கா."

விஜய் கதவைத் திறந்து வெளிய வந்தான். அந்த இடமே காலியா இருந்துச்சு. அவன் வேகமா அந்த ட்ரையல் ரூம் ஏரியாவை விட்டு வெளிய நடக்க ஆரம்பிச்சான்.

அவன் அந்த லேடீஸ் செக்‌ஷனைத் தாண்டிப் போகும்போது, அங்க நின்னுட்டு இருந்த ஒரு நடுத்தர வயசுப் பொம்பளை அவனை ஒரு மாதிரி கேவலமா முறைச்சுப் பார்த்தா. 'லேடீஸ் ட்ரையல் ரூம்ல இருந்து ஒரு ஆம்பள வர்றானே'னு அவ பார்வை சொல்லுச்சு.

விஜய்க்கு அசிங்கமா போயிருச்சு. அவன் தலையைக் குனிஞ்சிக்கிட்டு வேகமா நடந்தான்.
பிரியா அதைப் பார்த்துட்டு, கையாலயே 'போ போ'னு அவனுக்கு சைகை காமிச்சா.

அவன் போனதும், பிரியா ஒரு ஆழமான மூச்சு விட்டா. அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் இன்னும் நடுங்கிட்டு இருந்துச்சு.

அப்போ கீதா ஒரு புது டாப்ஸும் லெக்கிங்ஸும் போட்டுட்டு, வேற ஒரு ட்ரையல் ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்தா. "அக்கா! இது எப்படி இருக்கு?"

பிரியா அவளைப் பார்த்தா. கீதா போட்டிருந்தது ஒரு இளம் சிவப்பு நிற டாப்ஸ். அதுல சின்ன சின்ன பூ டிசைன். அதுக்கு மேட்ச்சா வெள்ளை லெக்கிங்ஸ். கீதாவோட சின்ன உடம்புக்கு அது ரொம்ப அழகா இருந்துச்சு.

"நல்லாருக்கு டி. ரொம்ப அழகா இருக்க," பிரியா சிரிச்சிக்கிட்டே சொன்னா. ஆனா அந்த சிரிப்புல உயிர் இல்லை.

"அப்போ இதையே வாங்கிக்கலாமா கா?"

"ம்... வாங்கிக்கலாம்."

"நீ என்னக்கா ரொம்ப நேரமா உள்ள துணி மாத்திட்டு இருந்தா. நான் வந்து கூப்பிட்டேன். திறக்கவே இல்லை."

"லேட் ஆகிருச்சு டி. இது மாரி துணி போட்டு எனக்கு பழக்கம் இல்ல ல,"னு பிரியா பொய் சொன்னா.
சேரின்னு கீதா டிரஸ் செஞ் பன்னிட்டு வந்ததும், பிரியா கீதா அப்பா அம்மா கிட்ட போனாங்க. அவ மனசுக்குள்ள, அந்தச் சின்ன, சூடான ரூமும், மூணு பக்க கண்ணாடியும், விஜய்யோட விறைச்ச சுன்னியும் திரும்பத் திரும்ப வந்து போச்சு.

எல்லாரும் துணி எடுத்து முடிச்சு, பில் போட்டுட்டு கடையை விட்டு வெளிய வந்தாங்க. விஜய் ரொம்ப கவனமா, ரவி கண்ணுலயும் அவன் ஃபிரெண்ட்ஸ் கண்ணுலயும் படாம, அப்பா அம்மா கூடவே ஒட்டிட்டு நடந்தான். கடைசியா, எல்லாரும் ஒண்ணா ஆட்டோ ஏறி வீட்டுக்குக் கிளம்புனாங்க. அந்த ஆட்டோ பயணம் முழுக்க பிரியாவும் விஜய்யும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசிக்கல. ஆனா அவங்க பார்வை அப்பப்போ சந்திச்சிச்சு. அந்தப் பார்வைல பயம், கோவம், அவமானம், ஆனா அது எல்லாத்தையும் விட, ஒரு அசிங்கமான, மறுக்க முடியாத காமம் ஒளிஞ்சிருந்துச்சு.

[Shrutikrishnan]

ஊர் திருவிழா களைகட்ட ஆரம்பிச்சிருச்சு. ராத்திரி நேரத்துல, லைட் வெளிச்சத்துல ஊரே ஜொலிச்சது. பலூன் கடை, வளையல் கடை, பொரி கடலைன்னு ஒரே சந்தோசமா இருந்துச்சு. ஆனா பிரியா மனசுல மட்டும் ஒரு சின்ன நெருடல் ஓடிட்டே இருந்துச்சு.


அன்னைக்கு அந்த ஜவுளிக் கடையில ட்ரையல் ரூம்ல நடந்த அசிங்கத்துக்கு அப்புறம், பிரியா முடிஞ்ச அளவு விஜய் கண்ணுல படாமலே சுத்திட்டு இருந்தா. அவன் கிட்ட தனியா மாட்டிக்கவே கூடாதுனு ஒரு பயம் அவளுக்குள்ள வந்துருச்சு. வீட்டுல கூட, தேவையில்லாம ஹால்ல உக்காருறத நிறுத்திட்டா. அம்மா கூடவே கிச்சன்லயோ, இல்ல ரூமுக்குள்ள கீதா கூடவோ தான் இருந்தா.


விஜய்க்கும் அவளைத் தேடிப் போய் வம்பு இழுக்க நேரம் இல்ல. ஊர் திருவிழா கிரிக்கெட் போட்டி ஆரம்பிச்சிருந்தது. காலைல இருந்து சாயங்காலம் வரைக்கும் கிரிக்கெட் கிரௌண்ட்ல தான் கெடந்தான். அவனோட கோவம், வெறி எல்லாத்தையும் ஆட்டத்துல காட்டினான். ரவி மேல இருந்த கோவம், பிரியா மேல இருந்த தீராத காமம், எல்லாம் சேர்ந்து அவனை ஒரு வெறி பிடிச்ச ஆட்டக்காரனா மாத்திருந்துச்சு. அவன் டீம் வரிசையா ஜெயிச்சு, ஃபைனலுக்கு வந்துருச்சு.


எதிர்பார்த்த மாதிரியே, ஃபைனல்ல ரவியோட டீம் தான் வந்துச்சு.


அன்னைக்கு சாயங்காலம், ஊரே அந்த கிரிக்கெட் கிரௌண்ட்ல தான் கூடிருந்துச்சு. பொம்பளைங்க, ஆம்பளைங்க, குழந்தைங்கனு ஒரே ஆரவாரம்.


பிரியாவும் கீதாவும் அவங்க அப்பா அம்மா கூட கூட்டத்துல நின்னு மேட்ச் பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. பிரியா அன்னைக்கு, கீதா ஆசைப்பட்டு வாங்கிக் குடுத்த அந்த பச்சை கலர் டைட் டாப்ஸும், கருப்பு லெக்கிங்ஸும் தான் போட்டிருந்தா. அவளுக்கு அதைப் போடக் கூச்சமா இருந்தாலும், கீதா விடாப்பிடியா போட வெச்சுட்டா. கீதாவும் அவளோட புது டிரஸ்ல அழகா நின்னுட்டு இருந்தா.


மேட்ச் செம சூடா போய்ட்டு இருந்துச்சு. கடைசி ஓவர். விஜய்யோட டீம் ஜெயிக்கணும்னா இன்னும் ஆறு பால்ல இருபத்தொரு ரன் அடிக்கணும். ஏழு விக்கெட் போயிருச்சு. விஜய் மட்டும் ஒரு பக்கம் தனியா நின்னு, வெறித்தனமா ஆடிட்டு இருந்தான். அவன் மட்டும் தனியா எண்பத்தெட்டு ரன்ல நின்னுட்டு இருந்தான்.


கிரௌண்டே ஒரே டென்ஷனா இருந்துச்சு. எல்லாரும் நகத்தைக் கடிச்சிட்டு நின்னாங்க.


ரவியோட டீம்ல இருந்து ஒருத்தன் ஓடி வந்து பந்து போட்டான். வேகமா வந்த பந்தை, விஜய் முன்னாடி வந்து, அவனோட மொத்த பலத்தையும் குடுத்து, கிரௌண்ட் வெளிய தூக்கி அடிச்சான்.


"சிக்ஸர்!"


கூட்டமே 'ஓ'னு கத்துச்சு.


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப் போச்சு. அவளையே அறியாம, "யேய்!"னு கத்திட்டு குதிச்சா. அவ குதிச்ச குதியில, அந்த டைட் டாப்ஸுக்குள்ள அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலைகளும் குலுங்குச்சு.


அவ பக்கத்துல நின்னுட்டு இருந்த அவ அம்மா அவளை முறைச்சு, "அடங்கு டி,"னு சொன்னாங்க.


பிரியாவுக்கு வெட்கமா போயிருச்சு. அவ வாய மூடிக்கிட்டு அமைதியா நின்னா. ஆனா அவ கண்ணு மட்டும் கிரீஸ்ல நின்னுட்டு இருந்த விஜய்யையே தான் பார்த்துட்டு இருந்துச்சு.


அவன் பேட்டைத் தூக்கி வெச்சிருந்த ஸ்டைல்... அவன் கால்களை அகட்டி நின்ன விதம்... வேர்வையில நனைஞ்சிருந்த அவனோட டீ-ஷர்ட் அவனோட இறுகின உடம்போட ஒட்டிப் போயிருந்தது... அவன் ஒவ்வொரு தடவையும் பேட்டைச் சுழத்தும்போதும், அவனோட கை தசைகள் புடைச்சது... அவன் மூச்சு வேகமா வாங்கிட்டு இருந்ததால, அவனோட நெஞ்சு ஏறி இறங்குனது...


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் சூடாக ஆரம்பிச்சது. அந்த ட்ரையல் ரூம்ல அவன் அவளை இடிச்சிட்டு நின்னதும், அவன் சுன்னி அவ குண்டி மேல பட்டதும் அவளுக்கு ஞாபகம் வந்தது. அவளுக்கே தெரியாம, அவளோட தொடைக்கு நடுவுல, புண்டைக்குள்ள லேசா தண்ணி ஊற ஆரம்பிச்சது.


அடுத்த பால்.


விஜய் மறுபடியும் இறங்கி வந்து அடிச்சான். ஆனா இந்தத் தடவை சரியா பேட்ல படல. பால் நேரா ஃபீல்டர் கைக்குப் போச்சு.


"அவுட்!"


கூட்டத்துல ஒரு நிமிஷம் அமைதி.


"ஐயோ!" பிரியா முனங்குனா.


ஆனா அம்பயர் 'நோ பால்'னு கையக் காட்டுனாரு.


"யேய்! நோ பால்!" விஜய் டீம்ல இருந்த பசங்க கத்துனாங்க. பிரியாவுக்கு அப்போ தான் உசுரே வந்தது.


அடுத்த பால் ஃப்ரீ ஹிட்.


விஜய் ஒரு நிமிஷம் கண்ணை மூடி, பெருமூச்சு விட்டான். அப்புறம் பௌலரை முறைச்சுப் பார்த்தான். அவன் கண்ணுல ஒரு வெறி தெரிஞ்சது.


பந்து வேகமா வந்தது. விஜய் ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி வந்து, பேட்டை ஒரு ராட்சசன் மாதிரி சுத்துனான்.


'டொங்!'


பால் ராக்கெட் வேகத்துல பறந்து, மறுபடியும் கிரௌண்டுக்கு வெளிய போய் விழுந்துச்சு.


"சிக்ஸர்!"


விஜய் சதம் அடிச்சான். 


இப்போ அஞ்சு பாலுக்கு ஒன்பது ரன் தான் வேணும்.


கூட்டமே ஆர்ப்பரிச்சது. பிரியாவுக்கு சந்தோசத்துல கண்ணுல தண்ணியே வந்துருச்சு. அவ கைதட்டி சிரிச்சா. ஆனா அவளுக்கு உடம்புக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு. அவளோட புண்டைக்குள்ள இப்போ நல்லாவே ஈரம் தெரிய ஆரம்பிச்சது. அந்த ஈரம் அவளோட பேன்ட்டியையும் நனைச்சு, அவ போட்டிருந்த லெக்கிங்ஸ் மேல உரசுற மாதிரி ஒரு உணர்வு. அவளோட மொலைக் காம்பு ரெண்டும் விறைச்சு, அந்த டைட் டாப்ஸைக் குத்திட்டு நின்னுச்சு. அவளுக்கு நிக்கவே ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு. அவ காலை மாத்தி மாத்தி வெச்சு நெளிஞ்சா.


அடுத்த 3 பந்துல, விஜய் வேகமா ஓடி ஒரு ரன் எடுத்தான், அவன் டீம் ஆளு ஒரு பந்து கோட்டை விட்டுட்டு, இன்னொரு பாலல்ல ஒரு 4 அடிச்சான்.


இப்போ கடைசி ரெண்டு பாலுக்கு நாலு ரன் வேணும். கிரௌண்டே அமைதியா இருந்துச்சு. எல்லாரும் விஜய்யையே பார்த்துட்டு இருந்தாங்க.


பிரியாவால முடியல. அவளோட இதயம் வெடிச்சிரும் போல அடிச்சுக்கிச்சு. அவ கண்ணை மூடிக்கிட்டா. அவளுக்கு அவளோட புண்டை நரம்பு இழுக்குற மாதிரி இருந்துச்சு. அவளோட காம்பு ரெண்டும் வலிக்குற அளவுக்கு விறைச்சு நின்னுச்சு.


அடுத்த பால்.


விஜய் டீம் ஆளு மெதுவா தட்டி விட்டுட்டு, ஒரு ரன் ஓடினான்.


இப்போ... கடைசி ஒரு பால்... மூணு ரன் வேணும்.


பிரியா கண்ணைத் தொறந்து பார்த்தா. விஜய் பேட்டைத் தூக்கிட்டு, பௌலரை வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு நின்னான். அவன் முகத்துல வேர்வை வழிஞ்சது. அவன் டீ-ஷர்ட் இன்னும் ஈரமா இருந்துச்சு.


ரவி ஃபீல்டர்ஸை அங்க இங்கனு மாத்தி நிறுத்தினான். அவனுக்கும் டென்ஷனா இருந்துச்சு.


பௌலர் ஓடி வந்தான்.


கடைசிப் பந்து...


அது ஒரு யார்க்கர். விஜய் கடைசி நேரத்துல பேட்டைக் கீழ இறக்கி, அதைத் தடுத்தான். பந்து மெதுவா உருண்டுச்சு.


"ஓடு!"


விஜய் புயல் வேகத்துல ஓடினான். ஒரு ரன்... ரெண்டு ரன்...


மூணாவது ரன்னுக்கு ஓடும்போது, ஃபீல்டர் பந்தைப் புடிச்சு, ஸ்டம்ப்ஸை நோக்கி எறிஞ்சான்.


விஜய் 'டைவ்' அடிச்சான்.


பந்தும் ஸ்டம்ப்ஸும் ஒரே நேரத்துல அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.


"அவுட்டா? இல்லையா?"


கூட்டமே அமைதியா அம்பயரைப் பார்த்துட்டு இருந்துச்சு.


அம்பயர் கொஞ்ச நேரம் யோசிச்சுட்டு... கையை விரிச்சாரு.


"நாட் அவுட்!"


"யே!!!!!!!!!"


கூட்டமே கத்தி ஆர்ப்பரிச்சது. விஜய் டீம் பசங்க எல்லாம் ஓடி வந்து விஜய்யைத் தூக்கி வெச்சுக்கிட்டாங்க. அவன் பேட்டையும் தூக்கிப் போட்டுட்டு, கையை உயர்த்தி கத்துனான். ஜெயிச்ச சந்தோசத்துல அவன் முகமே பிரகாசமா இருந்துச்சு.


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஆடிப் போச்சு. அவ சந்தோசத்துல கத்தணும்னு நெனச்சா. ஆனா அவ வாயில இருந்து சத்தம் வரல. அவளுக்குக் கீழ... அவளோட புண்டைக்குள்ள... ஏதோ ஒன்னு 'படக்'னு வெடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. ஒரு செகண்ட் அவ கண்ணு இருண்டுச்சு. அவளுக்கு மூச்சு வாங்குச்சு. அவளோட புண்டையில இருந்து சூடா, கொழகொழன்னு தண்ணி வழிஞ்சு, அவளோட பேன்ட்டியையும் லெக்கிங்ஸையும் நனைச்சது. அவளுக்கு நிக்க முடியாம, பக்கத்துல இருந்த அவ அம்மா தோள் மேல சாஞ்சா.


"என்ன டி ஆச்சு?" அம்மா கேட்டாங்க.


"ஒ... ஒன்னுமில்ல மா... தலை... தலை சுத்துது," பிரியா முனங்குனா. அவளோட காம்பு ரெண்டும் வலிச்சது. அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி நடுங்கிட்டு இருந்துச்சு.


அவ கண்ணு மட்டும், கூட்டத்துக்கு நடுவுல, பசங்க கொண்டாட்டத்துக்கு நடுவுல நின்னுட்டு இருந்த விஜய்யைத் தான் தேடுச்சு.


அவனும் அவளைப் பார்த்தான்.


ஒரு செகண்ட்... ரெண்டு பேர் கண்ணும் சந்திச்சது.


அவன் கண்ணுல ஜெயிச்ச களிப்பு. ஆனா அதுக்குள்ள, அந்த ட்ரையல் ரூம்ல பார்த்த அதே வெறி...


பிரியாவுக்கு மறுபடியும் புண்டைக்குள்ள இழுத்துச்சு. அவ வெட்கத்துல தலையைக் குனிஞ்சிக்கிட்டா. அவளோட ஈரமான பேன்ட்டியும், விறைச்ச காம்பும் அவளுக்கு அந்த இடத்துல நிக்கவே விடல.


ரவி தோத்துப் போன கடுப்புல, கிரௌண்டை விட்டு கோவமா வெளிய போனான். அவன் ஃபிரெண்ட்ஸும் அவமானத்துல தலையைக் குனிஞ்சிக்கிட்டு அவன் பின்னாடியே போனாங்க.


கிரௌண்ட்ல ஒரே கொண்டாட்டம். விஜய் டீம் பசங்க அவனைத் தூக்கி வெச்சு ஆடினாங்க. ஊர்த் தலைவர் வந்து, ஜெயிச்ச கோப்பையை விஜய் கையில குடுத்து, அவன் தோளைத் தட்டிக் குடுத்தாரு.


எல்லாம் முடிஞ்சதும், விஜய் வேர்த்து விறுவிறுத்து, அந்தக் கோப்பையோட கூட்டத்துக்கு நடுவுல நின்னுட்டு இருந்த அவன் குடும்பத்தை நோக்கி வந்தான்.


அவன் வர்றதப் பார்த்ததும், கீதா சந்தோசத்துல துள்ளிக் குதிச்சு ஓடி வந்து, "அண்ணா!"னு கத்திக்கிட்டே வந்து, பறந்து வந்து அவன் கழுத்தைக் கட்டிக்கிட்டா. "சூப்பர்ணா! செம மேட்ச்! கடைசி பால்ல அடிச்ச பாரு... எனக்கு உசுரே நின்னு போச்சு!" அவ குதிச்சுக்கிட்டே அவனை விடாம கட்டிக்கிட்டா.


விஜய் சிரிச்சிக்கிட்டே அவளை இறுக்கமா அணைச்சுக்கிட்டான். அவன் உடம்புல இருந்த வேர்வையும், மண்ணும் அவ டிரஸ்ல ஒட்டுச்சு.


அவன் அவ தலையைத் தடவிக் குடுத்தான். "சரிடி சரிடி... விடு... மூச்சு முட்டுது."


அம்மா ஓடி வந்து அவன் நெத்தியில முத்தம் குடுத்தாங்க. "என் ராசா... கண்ணு பட்டுறப் போகுதுடா உனக்கு."


அப்பாவும் அவன் தோளைத் தட்டிக் குடுத்தாரு. "டேய்... நிஜமாவே கலக்கிட்டடா."


எல்லாரும் அவனைச் சுத்தி நின்னு பாராட்டும்போது, விஜய்யோட கண்ணு மட்டும் பிரியாவைத் தேடுச்சு. அவ கொஞ்சம் தள்ளி, ஒரு ஓரமா நின்னுட்டு இருந்தா. அவ முகத்துல ஒரு சின்னப் புன்னகை.


பிரியாவுக்கும் அவனை ஓடிப்போய் கட்டிக்கணும் போலத்தான் இருந்துச்சு. அவன் ஜெயிச்ச விதம்... அவன் ஆடுன ஆட்டம்... அவளுக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு. அவனோட அந்த ஆண்மையை... அவனோட அந்த வீரத்தை... பக்கத்துல போய், அவனை இறுக்கிக் கட்டிப் புடிச்சு உணரனும்னு தோணுச்சு. அவளோட புண்டை மறுபடியும் லேசா கசிய ஆரம்பிச்சது.


ஆனா... சுத்தி இவ்ளோ கூட்டம். அப்பா அம்மா வேற பக்கத்துல நிக்கிறாங்க. அவளால முடியல. கூச்சம் அவளைத் தடுத்துச்சு.


அவ மட்டும் கொஞ்சம் தள்ளி நின்னு, லேசா சிரிச்சிக்கிட்டே, "கங்க்ராட்ஸ் டா,"னு சொன்னா. அவ குரல் ரொம்ப மெல்லிசா வந்துச்சு.


விஜய் அவளைப் பார்த்தான். அவ கண்ணுல தெரிஞ்ச அந்த ஆசையை அவனால படிக்க முடிஞ்சது. அவனும் லேசா சிரிச்சான்.


அவன் அவ கண்ணையே பார்த்தான். "தேங்க்ஸ் கா."


அவன் அப்படிப் பார்த்ததும், பிரியா டக்குனு பார்வையைத் திருப்பிக்கிட்டா.


"சரி சரி... நேரம் ஆச்சு. வீட்டுக்குக் கிளம்பலாம் வாங்க," அப்பா சொன்னாரு.

[Shrutikrishnan]

எல்லாரும் ஒண்ணா வீட்டுக்கு நடந்து போனாங்க. திருவிழாக் கூட்டம் இன்னும் கலையல. வழியில தெரிஞ்சவங்க எல்லாம் விஜய்க்கு வாழ்த்து சொல்லிட்டுப் போனாங்க. பிரியா மட்டும் யார்கிட்டயும் எதுவும் பேசாம, தலையைக் குனிஞ்சிக்கிட்டே வந்தா.


வீட்டுக்கு வந்ததும், மணி ராத்திரி ஒன்பது இருக்கும். அம்மா ஆர்த்தி எடுத்துட்டு வந்து விஜய்க்கு சுத்தி போட்டாங்க.


விஜய்க்கு உடம்பெல்லாம் ஒரே வலி. வேர்வையும் மண்ணுமா ஒரு மாதிரி கசகசன்னு இருந்துச்சு.


"ம்மா... நான் போய் குளிச்சிட்டு வரேன்,"னு சொல்லிட்டு, அவன் நேரா டவல் எடுத்துட்டு வீட்டுக்குப் பின்னாடி இருந்த பாத்ரூம் பக்கம் போனான்.


கீதாவும் அம்மாவும் ராத்திரி சமையல் செய்ய கிச்சனுக்குள்ள போய்ட்டாங்க. அப்பா ஹால்ல உக்காந்து டிவியைப் போட்டு நியூஸ் பார்க்க ஆரம்பிச்சாரு.


பிரியாவால ஹால்ல உக்கார முடியல. அவளுக்கு ஒரே restless-ஆ இருந்துச்சு. கிரௌண்ட்ல அவன் பேட்டைச் சுழட்டுனதும், அவன் ரன் ஓடுன வேகமும், அவன் ஜெயிச்சுக் கத்துனதும் அவ கண்ணு முன்னாடியே நின்னுச்சு. அவளுக்கே தெரியாம அவளோட புண்டைக்குள்ள ஏதோ ஒரு துடிப்பு இருந்துட்டே இருந்துச்சு. அன்னைக்கு ட்ரையல் ரூம்ல நடந்த அசிங்கத்துக்கு அப்புறம் அவ அவனைத் தவிர்க்க முயற்சி பண்ணுனது உண்மை தான். ஆனா இன்னைக்கு... இன்னைக்கு அவன் ஆடுன ஆட்டத்தைப் பார்த்ததுக்கு அப்புறம், அவளோட பெண்மை அவனோட ஆண்மைக்கு முன்னாடி மண்டியிடுற மாதிரி ஒரு உணர்வு. அவளுக்கு அவனைப் பார்க்கணும் போல இருந்துச்சு. அவனைத் தொடணும் போல இருந்துச்சு. அவளோட புண்டைக்குள்ள இன்னமும் அந்த ஈரம் காயாம பிசுபிசுன்னு இருந்துச்சு.


'ச்ச... என்னடா இது... இப்படி அசிங்கமா...' அவளுக்கு அவ மேலயே கோவம் வந்துச்சு. ஆனா அவளால அந்த உணர்ச்சியைக் கட்டுப்படுத்த முடியல. இத்தனை நாளா அவனைத் தவிர்க்கணும்னு நெனச்சவளுக்கு, இன்னைக்கு அவன் ஆட்டம் அவளுக்குள்ள இருந்த எல்லாத் தடைகளையும் உடைச்சிருச்சு.


அவ மெதுவா எழுந்து, வீட்டுக்கு வெளியே வந்தா. பின்னாடி, மாடு கட்டி வெச்சிருந்த இடத்துக்கிட்ட போய் நின்னு, சும்மா முன்னும் பின்னுமா நடந்தா. ராத்திரி நேரத்தோட அமைதியும், தூரத்துல கேட்ட திருவிழா சத்தமும் அவளுக்கு ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு.


அப்போ, பாத்ரூம்ல இருந்து தண்ணி ஊத்துற சத்தம் கேட்டுச்சு. 'சல சல சல...'


விஜய் குளிக்கிறான்.


அந்த சத்தம் கேட்டதும், பிரியாவோட புண்டை மறுபடியும் துடிக்க ஆரம்பிச்சது. அவளோட காம்பு ரெண்டும் விறைச்சு, அவ டாப்ஸைக் குத்துச்சு. அவளுக்கே தெரியாம அவளோட கை அவ தொடைக்கு நடுவுல போச்சு. லெக்கிங்ஸ்க்கு மேலேயே அவ புண்டையை லேசா தடவிப் பார்த்தா. அங்க ஈரமா இருந்துச்சு.


'ச்சீ...' அவ கைய எடுத்துட்டா. ஆனா அவ பார்வை அந்த பாத்ரூம் கதவையே தான் பார்த்துட்டு இருந்துச்சு. அவன் எப்போ வெளிய வருவான்னு அவ மனசுக்குள்ள ஒரு தவிப்பு.


கொஞ்ச நேரத்துல தண்ணி சத்தம் நின்னுச்சு. உள்ள ஏதோ சத்தம் கேட்டுச்சு. அப்புறம்... கதவு திறக்குற சத்தம்.


பிரியா டக்குனு அங்க இருந்த மாட்டுத் தொட்டிக்குப் பின்னாடி போய் ஒளிஞ்சு நின்னா. அவ இதயம் வேகமா அடிச்சுக்கிச்சு.


பாத்ரூம் கதவு தொறந்துச்சு. விஜய் வெளிய வந்தான்.


அவன் இடுப்புல மட்டும் ஒரு டவலைக் கட்டிருந்தான். மேல ஒட்டுத் துணி இல்ல. குளிச்சிட்டு வந்ததால, அவனோட உடம்புல இருந்து தண்ணி சொட்டிட்டு இருந்துச்சு. லைட் வெளிச்சத்துல அவனோட இறுகின உடம்பு பளபளன்னு மின்னுச்சு. அவனோட விரிஞ்ச நெஞ்சு மேலயும், அவனோட வயிறு மேலயும் தண்ணி முத்து முத்தா நின்னுட்டு இருந்துச்சு. அவனோட நெஞ்சுல இருந்த கருப்பு முடி ஈரத்துல சுருண்டு கிடந்துச்சு.


பிரியாவுக்கு மூச்சே நின்னுடுச்சு. அவ வாய் லேசா தொறந்துச்சு. 'அப்பா...'


அவ பார்வை அவன் உடம்பு முழுக்க மேஞ்சது. அவனோட அகலமான தோள்பட்டை... அவனோட இறுகின கை தசைகள்... அவனோட நெஞ்சு... அவனோட வயிறு... அவளோட கண்ணு கீழ இறங்குச்சு. அந்த டவலுக்குக் கீழ... அவனுக்கு அங்க எப்படி இருக்கும்? ட்ரையல் ரூம்ல பார்த்த அந்த விறைச்ச சுன்னி... இப்போ எப்படி சுருண்டு படுத்திருக்கும்?


அவ நெனச்சதுமே அவளோட புண்டைக்குள்ள 'சுர்'னு இழுத்துச்சு.


அப்போ அவ பின்னாடி இருந்த மாடு லேசா மிரண்டுச்சு.


விஜய் சுத்தி முத்திப் பார்த்தான். அப்போ தான் மறைஞ்சு நின்ன பிரியாவைப் பார்த்தான்.


"அக்கா?"


பிரியா மாட்டிட்டோமேனு திருதிருனு முழிச்சா. அவ மெதுவா வெளிய வந்தா.


"நீ... நீ என்ன கா இங்க பண்ற?" விஜய் கேட்டான். அவன் பார்வை அவ போட்டிருந்த அந்த டைட் டாப்ஸ் மேலயும் லெக்கிங்ஸ் மேலயும் போச்சு. ராத்திரி நேரத்துல, அந்த லைட் வெளிச்சத்துல, அந்த டிரஸ்ல அவ இன்னும் சூடா தெரிஞ்சா.


"அது... அது சும்மா... காத்து வாங்க வந்தேன்," பிரியா சமாளிச்சா. அவளால அவன் கண்ணைப் பார்க்க முடியல. அவ பார்வை அவனோட வெறும் நெஞ்சு மேல, இடுப்புல இருந்த டவல் மேல போறதை அவன் கவனிச்சான்.


"ஓ..." விஜய் தலையாட்டுனான். அவ ஏன் இங்க வந்தானு அவனுக்குப் புரிய ஆரம்பிச்சது. அவனுக்குள்ள ஒரு குஷி. அவனோட சுன்னி அந்த டவலுக்குள்ள லேசா துடிக்க ஆரம்பிச்சது.


"இது வேற... துணியை கொண்டு மறந்துட்டேன் கா," விஜய் சொன்னான்.


"என்ன துணி?"


"லுங்கி... டீ-ஷர்ட்..."


"ஓ..."


"கொஞ்சம்... கொஞ்சம் எடுத்துட்டு வரியா கா? நான் இப்படியே உள்ள போக முடில...." அவன் சொல்லும்போதே, அவனோட ஈரமான நெஞ்சைப் பார்த்து அவ எப்படி ஏங்குறானு கவனிச்சான்.


பிரியாவுக்கு ஒரு செகண்ட் என்ன சொல்றதுனே தெரியல. அவ அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தா. அவன் கண்ணு அவ மொலை மேல தான் இருந்துச்சு.


"ம்... சரி... இரு... எடுத்துட்டு வரேன்," அவ மெதுவா சொல்லிட்டு, உள்ள போனா. அவ போகும்போது, அவளோட குலுங்குற குண்டியை விஜய் விடாம பார்த்தான்.


பிரியா வீட்டுக்குள்ள போய், விஜய் துணி வைக்கிற அலமாரியைத் தொறந்தா. அதுல அடுக்கி வெச்சிருந்த லுங்கி, டீ-ஷர்ட்ல இருந்து ஒன்னை எடுத்தா. எடுக்கும்போது, அந்தத் துணியில இருந்து அவனோட வாசனை வந்துச்சு. அந்த வாசனை அவளை மறுபடியும் ஒரு மாதிரி பண்ணுச்சு. அவ அந்த லுங்கியை எடுத்து முகத்துக்கிட்ட வெச்சு ஒரு தடவை ஆழமா மூச்சை இழுத்தா.


அப்புறம் அதைக் கையில எடுத்துக்கிட்டு வேகமா வெளிய வந்தா.


விஜய் அங்கேயே தான் நின்னுட்டு இருந்தான். இப்போ அவன் கையால நெஞ்சுல இருந்த தண்ணியை வழிச்சு விட்டுட்டு இருந்தான்.


பிரியா அவன் கிட்ட போய், அந்த லுங்கியையும் டீ-ஷர்ட்டையும் குடுத்தா. அவ குடுக்கும்போது, அவ கை மறுபடியும் அவன் ஈரமான கை மேல பட்டுச்சு. இந்தத் தடவை ரெண்டு பேருமே கையை எடுக்கல. ஒரு செகண்ட் அப்படியே நின்னாங்க.


"ம்..." விஜய் மெதுவா முனங்குனான்.


பிரியா டக்குனு கைய எடுத்துட்டு, "போய் மாத்து,"னு சொன்னா.


விஜய் சிரிச்சிக்கிட்டே அந்தத் துணியை வாங்கிக்கிட்டு, பாத்ரூமை நோக்கி நடந்தான்.


அவன் போகும்போது, பிரியா அவனோட பின்னாலையே பார்த்தா. அவன் இடுப்புல கட்டிருந்த அந்த டவல்... அது லேசா அவிழ்ந்து விழுந்தா எப்படி இருக்கும்? அவனோட குண்டி எப்படி இருக்கும்? அவளுக்கு நெஞ்சு படபடன்னு அடிச்சிக்கிச்சு.


அவன் பாத்ரூம் கதவைச் சாத்துன சத்தம் கேட்டதும், அவ ஒரு பெருமூச்சு விட்டா.


பிரியா அங்கேயே நின்னுட்டு இருந்தா. அவளுக்கு வீட்டுக்குள்ள போக மனசே இல்லை.


கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு, விஜய் பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்தான். இப்போ அவன் லுங்கியும் ஒரு நீலக் கலர் டீ-ஷர்ட்டும் போட்டிருந்தான். கையில இருந்த ஈரமான டவலை வெச்சு, தலையைத் துவட்டிட்டே வந்தான்.


அவன் நேரா பிரியா கிட்ட வந்தான்.


"என்ன கா... இன்னும் போகல?" அவன் அவளைப் பார்த்து கேட்டான்.


"இல்ல... சும்மா தான்..."


"மேட்ச் எப்படி இருந்துச்சு?" அவன் சிரிச்சிக்கிட்டே கேட்டான்.


பிரியாவுக்கும் சிரிப்பு வந்துச்சு. "ம்... நல்லா இருந்துச்சு. கடைசி பால்ல... பயந்துட்டேன்."


"நானும் தான்," விஜய் சொன்னான்.


"கங்க்ராட்ஸ்... திரும்பவும்," பிரியா அவ கைய நீட்டுனா.


விஜய் முன்னாடி வந்து, அவ கையப் புடிச்சான். அவனோட கை சூடா, ஈரமா இருந்துச்சு. பிரியாவோட மென்மையான கை அதுக்குள்ள அடங்கிப் போச்சு. அவன் அவ கையை விடல. புடிச்சுக்கிட்டே அவ கண்ணையே பார்த்தான்.


"தேங்க்ஸ் கா," அவன் மெதுவா சொன்னான்.


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு. அவ கையை எடுக்க முயற்சி பண்ணா. ஆனா அவன் விடல.


அவன் சுத்தி முத்திப் பார்த்தான். வீட்டுக்குள்ள இருந்து எந்த சத்தமும் வரல.


"கீதா... கீதா ஓடி வந்து கட்டிக்கிட்டா தெரியுமா?" விஜய் சொன்னான்.


பிரியாவுக்கு அவன் என்ன சொல்ல வரான்னு புரிஞ்சது. அவளுக்குள்ள அடக்கி வெச்சிருந்த அந்த ஆசை மறுபடியும் தலை தூக்குச்சு. அவளும் சுத்தி முத்திப் பார்த்தா. வீட்டுக்குள்ள இருந்து டிவி சத்தம் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு.


அவ மெதுவா, ஒரு அடி முன்னாடி வெச்சா. இப்போ அவளுக்கும் அவனுக்கும் நடுவுல கொஞ்சூண்டு தான் இடம் இருந்துச்சு.


அவ அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தா. அவன் கண்ணுல அதே வெறி.


பிரியா எதுவும் பேசல. அவனோட கையைப் புடிச்சிருந்த பிடியை இன்னும் இறுக்கிட்டு, அவளா முன்னாடி போய், அவனோட நெஞ்சுல சாஞ்சா. அவளோட ரெண்டு கையையும் அவன் முதுகுக்குப் பின்னாடி கொண்டு போய், அவனை இருக்கமா கட்டிக்கிட்டா.


"அக்கா!" விஜய்க்கு ஒரு செகண்ட்ல உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப் போச்சு.


அவளோட சூடான உடம்பு அவன் மேல பட்டுச்சு. அவளோட பெரிய மொலைகள் ரெண்டும் அவன் நெஞ்சுல 'பச்'னு பட்டு நசுங்குச்சு. அவ போட்டிருந்த அந்த மல்லிகைப் பூ வாசனை அவனுக்கு வெறியேத்துச்சு.


விஜய் அவளை விட வேகமா, அவளை வளைச்சுப் புடிச்சு, இருக்கமா கட்டிக்கிட்டான். அவனோட கை அவ முதுகுல இறங்கி, அவ இடுப்பைப் புடிச்சு, அவளை இன்னும் அவன் மேல இழுத்தான்.


அவளோட வயிறு இப்போ அவனோட லுங்கி மேல பட்டு அழுந்துச்சு. அவளுக்கு அப்போ தான் அது உறைச்சது.


விஜய் லுங்கிக்குள்ள ஜட்டி போடல!


அவனோட சுன்னி... விறைச்சு, கம்பி மாதிரி நின்னு... அந்த மெல்லிசான லுங்கித் துணியைத் தாண்டி... அவளோட வயித்துல... அவ தொப்புளுக்குக் கீழ... அப்பட்டமா குத்திட்டு நின்னுச்சு!


"ஆ..." பிரியா முனங்குனா. அவளுக்குக் கீழ புண்டைக்குள்ள தண்ணி வெள்ளம் மாதிரி பெருக்கெடுத்து ஓடுச்சு. அவளோட கால்கள் நடுங்க ஆரம்பிச்சது.


விஜய் அவளை இன்னும் இருக்கமா அணைச்சான். அவளோட மொலைகள் ரெண்டும் அவனோட நெஞ்சுல சப்பாத்தி மாதிரி நசுங்குச்சு. அவளோட மொலைக் காம்பு ரெண்டும் அவனோட டீ-ஷர்ட் மேல குத்திட்டு நின்னுச்சு. அவனோட விறைச்ச சுன்னி அவ வயித்துல குத்திட்டு, லேசா மேலயும் கீழயும் அசைஞ்சது.


"விஜய்..." பிரியா முனங்குனா. அவளால பேச முடியல. அவளுக்கு அது என்னனு புரிஞ்சதும், உடம்பெல்லாம் வெட்கத்துல கூசிப் போச்சு. அவ புண்டை இன்னும் ஈரமாச்சு.


"அக்கா..." அவனும் முனங்குனான்.


விஜய்க்கும் அந்த இடிப்பு புரிஞ்சது. அவன் அவளை இன்னும் இருக்கமா, அவ உடம்பு அவன் உடம்போட நசுங்குற மாதிரி கட்டிக்கிட்டான். இப்போ அவனோட சுன்னி அவளோட அடி வயித்துல நல்லா அழுந்தி நின்னுச்சு.


ரெண்டு பேரும் ஒரு நிமிஷம் அப்படியே நின்னாங்க. ஒருத்தர ஒருத்தர் இறுக்கி அணைச்சிக்கிட்டு, ஒருத்தரோட சூட்டை இன்னொருத்தர் உணர்ந்துகிட்டு, அந்த அணைப்புக்குள்ளேயே தொலைஞ்சு போனாங்க. வெளிய திருவிழா சத்தம் கேட்டுச்சு. ஆனா அவங்க காதுக்குள்ள, அவங்க இதயத் துடிப்பு சத்தமும், அவங்க மூச்சு வாங்குற சத்தமும் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு. அவங்களோட உடம்புகள் பேசிக்கிச்சு. அவங்களோட ஆசைகள் ஒன்னு சேர்ந்துச்சு. அந்த அணைப்புல, அவங்க அக்கா தம்பிங்கிற உறவை மறந்து, வெறும் ஒரு ஆணும் பெண்ணுமா நின்னாங்க.


வீட்டுல அப்பா இரும்புற சத்தம் கேட்டதும், ரெண்டு பேரும் டக்குனு விலகினாங்க. பிரியா சுத்தி பார்த்து, யாரும் இல்லனு  தெரிஞ்சதும்,  விஜய பார்த்து லேசா சிரிச்சா. ரெண்டு பேரும் வீட்டுக்குள்ள போனாங்க.  

[Shrutikrishnan]

ரவி தோத்துப் போன கடுப்புல வெளிய சுத்திட்டு வீட்டுக்கு வந்தான். வீடே சிரிப்புச் சத்தத்துல அதிர்ந்துட்டு இருந்துச்சு. ஹால்ல, அவன் அப்பாவும் அம்மாவும், குடும்பத்துல இருந்த மத்தவங்களும் உக்காந்து டிவில வடிவேலு காமெடி பார்த்து சிரிச்சிட்டு இருந்தாங்க.


டிவில, பொம்பளை வேஷம் போட்ட வடிவேலு, ஊர்ல மழை பெய்யணும்னு கன்னி கழியாத பொண்ணுங்க அம்மணமா ஊர்வலம் போறதப் பத்தி பேசிட்டு இருந்தான். அதைப் பார்த்து எல்லாரும் விழுந்து விழுந்து சிரிச்சாங்க. ரவிக்கு வந்ததே கோவம். 'இவனுங்களுக்கு என் வலி புரியல,'னு நினைச்சுக்கிட்டே உள்ள போகப் போனான். அப்போ தான், அந்த காமெடி அவன் மண்டைக்குள்ள 'டக்'னு உறைச்சது.


'அம்மணமா... ஊர்வலம்...'


அவன் ஒரு செகண்ட் அப்படியே நின்னு, மறுபடியும் டிவியைப் பார்த்தான். அவன் உதட்டுல ஒரு வக்கிரமான சிரிப்பு வந்துச்சு. 'ம்... கெடச்சான்டா...'


அடுத்த நிமிஷம், அவன் வேகமா வண்டியை எடுத்துக்கிட்டு போனான். அங்க, ஊர்க் கோயில் பூசாரி அம்மா வீட்டுக்குள்ள நுழைஞ்சான். ஒரு பெரிய தொகையை அவுங்க கைல வெச்சு, அவன் சொன்னதை செய்யணும்னு மிரட்டிட்டு வந்தான்.


அடுத்த நாள் காலையில, அந்த பொம்பளை பூசாரி ஊர்த் தலைவரையும் ஊர்ல இருந்த நாலு பெருசுகளையும் அவசரமா கூப்பிட்டுப் பேசினாங்க. ஊர்ல மழையே இல்லாம பூமி வெடிச்சுப் போயிருக்குன்னும், ராத்திரி கனவுல அம்மன் வந்து, முப்பது வருஷத்துக்கு முன்னாடி நின்னு போன அந்த பழைய சடங்கை திரும்ப செய்யச் சொல்லுச்சுன்னும் சொன்னாங்க. முதல்ல தயங்கினாலும், 'சாமி குத்தம்', 'ஊர் நாசம்'னு பூசாரி பயமுறுத்தவும், ஊர்த் தலைவர் வேற வழி இல்லாம சம்மதிச்சாரு.


அங்கேயே, ஊர்ல கன்னி கழியாத வாரிசுகள் இருக்குற குடும்பங்களோட பேரை எழுதி, ஒரு சொம்புல போட்டு குலுக்கினாங்க. அந்த பொம்பளை பூசாரி, ஏற்கனவே ரவி சொல்லிக் குடுத்த மாதிரி, சொம்புக்குள்ள ஒளிச்சு ஒட்டி வெச்சிருந்த, விஜய்யோட அப்பா பெருமாள் பேர் எழுதின சீட்டை எடுத்து, தலைவர் கையில குடுத்தாங்க.


அன்னைக்கு சாயங்காலம், ஊர்த் தலைவர், அந்த பொம்பளை பூசாரி, ஊர் பெருசுங்க மூணு பேர்னு மொத்தம் அஞ்சு பேர் விஜய்யோட வீட்டுக்கு வந்தாங்க. வீட்டுத் திண்ணையில உக்காந்து, விஜய்யோட அப்பா பெருமாள் கிட்ட தனியா ஏதேதோ பேசினாங்க.


வீட்டுக்குள்ள, ஜன்னல் வழியா விஜய்யும், பிரியாவும், கீதாவும் அவங்க என்ன பேசுறாங்கனு ஒட்டுக் கேட்க முயற்சி பண்ணுனாங்க. ஆனா ஒன்னும் சரியாக் கேக்கல. அந்தப் பெரிய மனுஷங்க முகம் மட்டும் ரொம்ப இறுக்கமா இருந்துச்சு. விஜய்யோட அப்பா முகம் வெளிறிப் போயிருந்தது. எல்லாம் பேசி முடிச்சிட்டு கிளம்பினாங்க. விஜய் அப்பாவும் சரினு தலையை ஆட்டிட்டு இருந்தாரு. கடைசியா, அந்த பொம்பளை பூசாரி போகும்போது, ஜன்னல் வழியா இவங்க மூணு பேரையும் ஒரு மாதிரி வக்கிரமா பார்த்துட்டுப் போனாங்க.


அவங்க போனதுக்கு அப்புறம், அவங்க அப்பா வீட்டுக்குள்ள வந்தார். அவர் முகம் இறுகிப் போய், கண்ணெல்லாம் கலங்கி இருந்தது.


"பிரியா... கீதா... விஜய்... இங்க வாங்க,"னு சொன்னாரு. அவர் குரல் கம்மியிருந்தது.


மூணு பேரும் அவர் முன்னாடி வந்து நின்னாங்க. அம்மா கிச்சன்ல இருந்து பதட்டமா எட்டிப் பார்த்தாங்க.


அவங்க அப்பா தொண்டையைக் கனைச்சுக்கிட்டாரு. அவர் கண்ணு கலங்கி இருந்துச்சு. அவர் தலையைக் குனிஞ்சிக்கிட்டே பேச ஆரம்பிச்சாரு.


"நம்ம... நம்ம குடும்பத்துக்கு... சாமி ஒரு உத்தரவு போட்டிருக்கு."


அவர் மெதுவா, தயங்கித் தயங்கி, பூசாரி சொன்ன எல்லாத்தையும் சொன்னாரு. அவர் சொல்லி முடிக்க முடிக்க, அந்த ரூம்ல இருந்த காத்தே நின்னு போன மாதிரி இருந்துச்சு.


"அய்யய்யோ!" அம்மா தான் முதல்ல கத்துனாங்க. அவங்க நெஞ்சுல அடிச்சுக்கிட்டே அழுதாங்க. "என் புள்ளைங்கள... என் பொம்பளப் புள்ளைங்கள அம்மணமா அனுப்பச் சொல்றாங்களே பாவிங்க! இது என்ன கொடுமை! நான் விட மாட்டேன்!"


கீதா பயத்துல 'வீல்'னு கத்திட்டு, ஓடிப்போய் அம்மா காலைக் கட்டிக்கிட்டா. "அம்மா... வேணாம்மா... எனக்குப் பயம்மா இருக்கு..." அவ தேம்பித் தேம்பி அழுதா.


விஜய் கோவத்துல எழுந்தான். அவன் கை முஷ்டி இறுகுச்சு. "அப்பா! இது என்னப்பா முட்டாள்தனமா இருக்கு? இது அந்த ரவி நாய் செஞ்ச வேலையாத் தான் இருக்கும்! நான் போய் அவனைக் கேட்குறேன்!" அவன் வெளிய போகப் போனான்.


"டேய் நில்லு!" அப்பா கத்துனாரு. அவர் கண்ணுல இருந்து கண்ணீர் வழிஞ்சது. "இது சாமி விஷயம் டா... நம்மளால எதுவும் பண்ண முடியாது. ஊர்க் கட்டுப்பாடு... மீறுனா நம்மள ஊரை விட்டு ஒதுக்கி வெச்சிருவாங்க. நம்ம குடும்ப மானமே போய்டும்."


"மானமா? பொம்பளைங்கள அம்மணமா நிக்க வைக்கிறது தான் மானமா?" விஜய் கத்துனான்.


"டேய்... இது நம்ம முன்னோருங்க காலத்துல செஞ்சதுடா. அப்போலாம் இது தப்பா தெரியல. ஊர் நன்மைக்காக செஞ்சாங்க. இப்போ நாம செய்யலைனா, மழை பெய்யாம போச்சுன்னா, மொத்த பழியும் நம்ம மேல தான் விழும். ஊரே நம்மள காரித் துப்பும்."


பிரியா மட்டும் ஒரு வார்த்தை கூட பேசல. அவ உடம்பு மரத்துப் போயிருந்துச்சு. அவ காதுக்குள்ள அந்த ஒரு வார்த்தை மட்டும் தான் திரும்பத் திரும்ப ஒலிச்சது.


'அம்மணமா...'


'அம்மணமா... கீதா கூட... விஜய் கூடவா?'


அவளுக்கு இதயமே வெடிச்சிடும் போல அடிச்சுக்கிச்சு. அவளுக்கே தெரியாம அவளோட கை நடுங்க ஆரம்பிச்சது. விஜய் முன்னாடி... அவன் கண்ணு முன்னாடி... துணி இல்லாமையா? 


"அப்பா... முடியவே முடியாதுப்பா," விஜய் உறுதியா சொன்னான்.


அப்பா, "டேய்... இது யாருக்கும் தெரியாதுடா. ராத்திரியோட ராத்திரியா நடக்கும். நீங்க மூணு பேர் மட்டும் தான் அந்த மலைக்குப் போகப் போறீங்க. ஏரியில குளிச்சுட்டு, அங்கேயே துணியைக் கழட்டிப் போட்டுட்டு, ஆளுக்கு ஒரு விளக்கை எடுத்துக்கிட்டு, மலை உச்சிக்குப் போய் அந்த பெரிய விளக்கை ஏத்தணும். அந்த ஒரு நாள் அங்கேயே இருந்து அந்த விளக்கு அணையாம பாத்துக்கினும். அப்றம் நைட் ஆனதும், இறங்கி வந்துரணும். புதுத் துணி நான் கொண்டு வந்து கீழ  வெச்சிருப்பன். யாரு கண்ணுலயும் பட மாட்டீங்க. அந்த மலையில ராத்திரில யாரும் நடமாட மாட்டாங்க. பயப்படாதீங்கடா... இது நம்ம குடும்ப மானத்தைக் காப்பாத்துறதுக்காகத் தான்."


அவர் கெஞ்சாத குறையா சொன்னாரு.


அவர் சொல்லச் சொல்ல, கீதாவோட அழுகை கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறைஞ்சது. அவ சின்னப் பொண்ணு. சாமி, பூதம்னு சொன்னா பயப்படுவா. "சாமி குத்தம் ஆகிரும்னா... செஞ்சுருவோம்க்கா?" அவ பிரியாவைப் பார்த்து கேட்டா. அவ கண்ணுல அப்பாவித்தனம் தெரிஞ்சது.


பிரியாவுக்கு என்ன சொல்றதுனே தெரியல. அவளுக்குள்ள பயம் அடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. ஆனா அப்பா அழுறதைப் பார்த்ததும் அவளால முடியல.


விஜய் யோசிச்சான். அப்பா சொல்றதும் ஒரு விதத்துல சரிதானோ? யாருக்கும் தெரியாம ராத்திரியோட ராத்திரியா முடிஞ்சா... ஆனா... அம்மணமா... அக்காவும் தங்கச்சியும்...


அவன் பார்வை மெதுவா பிரியா மேல போச்சு. அவ தலையைக் குனிஞ்சு நின்னுட்டு இருந்தா. அவளோட சுடிதார்ல அவ மொலை புடைச்சிட்டு நின்னது. அவளோட குண்டி பெருசா தெரிஞ்சது.


'இவள... இவள அம்மணமா பார்க்கலாமா?'


அந்த நெனப்பு வந்ததும், விஜய்யோட சுன்னி அவனோட லுங்கிக்குள்ள 'டக்'னு விறைச்சது. அவனோட கோவம், பயம் எல்லாம் போயி, இப்போ அவன் உடம்பு முழுக்க காமம் பரவ ஆரம்பிச்சது. அன்னைக்கு ட்ரையல் ரூம்ல பாதி பார்த்தது... இப்போ முழுசா பார்க்கப் போறோம்... அவளோட மொலை... அவளோட புண்டை...


அவன் பார்வை கீதா மேல போச்சு. அவ சின்னப் பொண்ணு தான். ஆனா அவளும் பொம்பள தானே. அவளையும்...


விஜய்யோட மூச்சு வேகமாச்சு. அவன் தலையாட்டுனான். "சரிப்பா... நீங்க சொல்றீங்க... ஊருக்காக... நாங்க செய்றோம்."


அவன் சொன்னதும், கீதா பயந்தாலும், 'அண்ணன் சரின்னு சொல்லிட்டான்ல'னு ஒரு தைரியத்துல சரின்னு தலையாட்டுனா.


பிரியா நிமிர்ந்து பார்த்தா. விஜய் சொன்னதைக் கேட்டு அவளுக்கு அதிர்ச்சியா இருந்துச்சு. 'இவன்... இவன் எப்படி சரின்னு சொன்னான்?'


அவ விஜய்யோட கண்ணைப் பார்த்தா. அந்தக் கண்ணுல... ஒரு வெறி. ஒரு தீராத காம வெறி.


பிரியாவுக்கு அப்போ தான் புரிஞ்சது. இவன் எதுக்கு சரின்னு சொன்னான்னு. இவனுக்கு அக்காவையும் தங்கச்சியையும் அம்மணமா பார்க்கணும். அதான் இவனோட நோக்கம்.


'ச்சீ... மிருகம்!'


அவ மனசுக்குள்ள கத்துனா. ஆனா அவளுக்குள்ளயும் அதே மிருகம் முழிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.


'இவனும் அம்மணமா வருவானா?'


அந்தக் கேள்வி கேட்டதும், அவளோட புண்டை மறுபடியும் துடிக்க ஆரம்பிச்சது. ட்ரையல் ரூம்ல அவன் சுன்னி அவ குண்டியில இடிச்ச அந்த உணர்ச்சி அவளுக்கு மறுபடியும் வந்துச்சு. இப்போ அவனோட சுன்னியை முழுசா பார்க்கப் போறோம்... அவன் உடம்பை…


அவளுக்கே புரியாத, ஒரு அசிங்கமான, ஒரு பயங்கரமான கிளர்ச்சி அவ உடம்புல ஊறுச்சு. அவன்... அவன் நம்மள அந்த மாதிரி பார்ப்பான்... நம்ம மொலைய, நம்ம குண்டிய, நம்ம புண்டைய... அவன் கண்ணாலயே உரிச்சுத் தின்னுவான். அந்த நெனப்பு வந்ததும், அவளோட தொடைக்கு நடுவுல சூடா ஏதோ கசிய ஆரம்பிச்சது. அவ போட்டிருந்த சுடிதார் பேண்ட் ஈரமாவுறத அவளால உணர முடிஞ்சது.


பிரியாவோட காம்பு ரெண்டும் அவ சுடிதார் டாப்பைக் குத்திட்டு நின்னுச்சு. அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூசுச்சு. அவளும் மெதுவா தலையாட்டுனா. "சரிப்பா."


அம்மா அழுறத நிறுத்திட்டு, அவங்க மூணு பேரையும் பரிதாபமா பார்த்தாங்க. அப்பாவுக்கு இப்போ தான் கொஞ்சம் நிம்மதியா இருந்துச்சு.


"சரி... நாளைக்கு ராத்திரி… சரியா பன்னிரண்டு மணிக்கு நீங்க கிளம்பணும். ஊரே அடங்கி போய் இருக்கும். யாரும் வெளிய வர மாட்டாங்க. இப்படி ஒன்னு நடக்குதுன்னு யாருக்கும் தெரியாது," அப்பா சொன்னாரு.


அந்த ரூம்ல ஒரு நிமிஷம் அமைதி நிலவுச்சு. ஆனா அந்த அமைதிக்குள்ள, விஜய்யோட விறைச்ச சுன்னியோட துடிப்பும், பிரியாவோட ஈரமான புண்டையோட அரிப்பும், மூணு பேரோட படபடக்குற இதய சத்தமும் மட்டும் கேட்டுட்டே இருந்துச்சு. சடங்கு ... அவங்களோட மானம் பறிபோகப் போற சடங்கு... நாளைக்கு ஆரம்பிக்கப் போகுது.

[Shrutikrishnan]

அடுத்த நாள் விடிஞ்சதே ஒரு மாதிரி இறுக்கமாதான் இருந்துச்சு.


வீட்ல யாரும் சரியா பேசிக்கல. அம்மா கண்ணு கலங்கியே இருந்துச்சு. அப்பா எங்கயோ வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு இருந்தாரு. கீதா பயத்துல அம்மா கூடவே ஒட்டிட்டு இருந்தா.


பிரியாவுக்கு என்ன பண்றதுனே தெரியல. அவ மனசுக்குள்ள ஒரே குழப்பம். இன்னைக்கு ராத்திரி... அம்மணமா... அவன் முன்னாடி...


அந்த நெனப்பே அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூச்சத்தைக் குடுத்துச்சு. ஆனா அதே நேரம், அவளோட புண்டைக்குள்ள ஒரு மாதிரி நமநமன்னு அரிப்பு எடுத்துச்சு. ட்ரையல் ரூம்ல அவன் கை பட்ட இடமெல்லாம் இன்னும் சூடா இருக்கிற மாதிரி ஒரு உணர்வு. அவன் சுன்னி அவ குண்டியில இடிச்சது...


'ச்சீ...' அவ தலையை உதறி அந்த நெனப்பைத் துரத்தப் பார்த்தா. ஆனா முடியல.


விஜய் மாடியில இருந்து கீழ இறங்கி வந்தான். அவன் கண்ணு செவந்து போயிருந்தது. ராத்திரி சரியாத் தூங்கல போல. அவன் நேரா ஹால்ல வந்து உக்காந்தான். அவன் பார்வை எதேச்சையா பிரியாவைப் பார்த்துச்சு.


பிரியா டக்குனு பார்வையைத் திருப்பிக்கிட்டா. அவளுக்கு அவனை நேருக்கு நேரா பார்க்கவே கூச்சமா இருந்துச்சு.


அன்னைக்கு பூ அறுக்கப் போகும்போதும் சரி, வீட்டு வேலை செய்யும்போதும் சரி, பிரியா முடிஞ்ச அளவு விஜய்யைத் தவிர்த்தா. அவன் வர்ற சத்தம் கேட்டாலே, அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்து போயிருவா.


ஏற்கனவே அவ அவளோட உடம்பை கட்டுப்படுத்த முடியாம, நிறைய முறை எல்லைய மீறிட்டா. இப்போ, இன்னைக்கு ராத்திரி என்ன நடக்குமோ, எப்படி கட்டுப்படுத்துருதுனு பயத்துல இருந்தா.


மதியம் குளிக்கப் போகும்போது கூட, அவ ரொம்ப ஜாக்கிரதையா இருந்தா. பாத்ரூம் கதவை நல்லா ரெண்டு தடவை தாழ் போட்டுக்கிட்டு தான் உள்ள போனா. குளிக்கும்போது, அவ கை அவளையே அறியாம அவளோட மொலைகளைத் தடவிக் குடுத்துச்சு. அவளோட காம்பு ரெண்டும் தண்ணி பட்டதும் விறைச்சு நின்னுச்சு. அவ பார்வை அவளோட புண்டை மேட்டு மேல போச்சு. கருப்பா, அடர்த்தியா இருந்த முடியை விரலால கோதி விட்டா.


'இன்னைக்கு... இன்னைக்கு ராத்திரி இதெல்லாம் அவன் பார்க்கப் போறான்...'


அந்த நெனப்பு வந்ததும், அவளோட புண்டை துடிச்சது. அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி ஆகி, சுவத்துல சாஞ்சு நின்னா.


குளிச்சு முடிச்சுட்டு, நயிட்டி போட்டுட்டு, டவலை தலைல கட்டிட்டு  அவசரமா வெளிய வந்தா. அவ ரூமுக்கு வேகமா நடந்து போகும்போது, ஹால்ல விஜய் உக்காந்து இருந்தான். அவ வர்றத அவன் ஓரக் கண்ணுல பார்த்தான்.


அவ போறதைப் பார்த்ததும், அவனோட சுன்னி அவனோட லுங்கிக்குள்ள 'டக்'னு விறைச்சது. அவளோட ஈரமான தோள்பட்டை, அவளோட கழுத்து... 


அவன் பார்வையை அவளால உணர முடிஞ்சது. அவ இன்னும் வேகமா நடந்து அவ ரூமுக்குள்ள போய் கதவைச் சாத்திக்கிட்டா. அவளுக்கு நெஞ்சு படபடன்னு அடிச்சுக்கிச்சு.


சாயங்காலம் வரைக்கும் இப்படியே தான் போச்சு. ஒருத்தரோட கண்ணை ஒருத்தர் நேருக்கு நேரா பார்க்காம, ஆனா ஒருத்தரோட நெனப்பு இன்னொருத்தரை வறுத்து எடுத்துட்டு இருந்துச்சு. பிரியாவோட புண்டை அந்த நாள் முழுக்க லேசா கசிஞ்சு, அவ பேன்ட்டியை ஈரமாக்கிட்டே தான் இருந்துச்சு. விஜய்யோட சுன்னி, லுங்கிக்குள்ள அடிக்கடி விறைச்சு, அவனை நிம்மதியா இருக்க விடல.


ராத்திரி வந்தது.


ஊரே அடங்கிப் போயிருந்தது.  ஊர்க் கட்டுப்பாடு. யாரும் வீட்டை விட்டு வெளிய வரக் கூடாது. அந்தப் பழைய சடங்கு நடக்கப் போகுது. என்ன சடங்குனு ஊர்ல பல பேருக்கு அரைகுறையாத் தான் தெரியும். ஆனா யாரும் அதைப் பத்திப் பேசல. ஒருவிதமான பயமும் பக்தியும் கலந்த அமைதியில ஊரே மூழ்கி இருந்துச்சு. 
வீட்ல, சாப்பிட்டு முடிச்சதும், யாரும் எதுவும் பேசல. அம்மா அழுதுட்டே இருந்தாங்க. அப்பா அவங்களை சமாதானப்படுத்திட்டு இருந்தாரு.


சரியா பன்னிரண்டு மணிக்கு, அப்பா ஹாலுக்கு வந்தாரு. அவர் கையில மூணு மஞ்சள் துணி இருந்துச்சு.


"நேரம் ஆச்சு. கிளம்புங்க," அவர் குரல் உடைஞ்சு போயிருந்தது.


பிரியாவும் கீதாவும் ஒரு மஞ்சள் கலர் புடவையை எடுத்துக்கிட்டு அவங்க ரூமுக்குள்ள போனாங்க. ப்ரா ஏதும் போடாம, மஞ்ச ஜாக்கெட், மஞ்ச பாவாடை, மஞ்ச புடவை போட்டாங்க.


விஜய் ஒரு மஞ்சள் வேட்டியை எடுத்து இடுப்புல கட்டிக்கிட்டான். மேல எதுவும் போடல. தோள்ல ஒரு வெள்ளைத் துண்டை மட்டும் போட்டுக்கிட்டான்.


மூணு பேரும் ஹாலுக்கு வந்தாங்க. மஞ்சள் துணியில, அவங்க மூணு பேரும் பலி கொடுக்கப் போற ஆடுங்க மாதிரி தெரிஞ்சாங்க.


அம்மா ஓடி வந்து மூணு பேரையும் கட்டிக்கிட்டு அழுதாங்க. "பத்திரமாப் போயிட்டு வாங்கடா..."


அப்பா அவங்க தலையில கை வெச்சு, "சாமி துணை இருக்கும். பயப்படாதீங்க. போய் வேலையை முடிச்சிட்டு வாங்க,"னு சொன்னாரு.


அவர் கண்ணுல இருந்த வலியையும் கையாலாகாத்தனத்தையும் அவங்களால பார்க்க முடிஞ்சது.


மூணு பேரும் வீட்டு வாசலுக்கு வந்தாங்க. ஊரே இருட்டுல மூழ்கியிருந்துச்சு. தெரு விளக்குகள் கூட அணைக்கப்பட்டிருந்தது.


"மெதுவாப் போங்க. யாரும் பார்க்கக் கூடாது," அப்பா சொன்னாரு.


மூணு பேரும் தலையாட்டிட்டு, அந்த இருட்டுல இறங்கி நடந்தாங்க. 


ஊரே அமைதியா இருந்துச்சு. நிலா இல்லாத கும்மிருட்டு. நாய்களோட ஊளைச் சத்தம் மட்டும் அப்பப்போ கேட்டுச்சு. 


மூணு பேரும் ஒன்னோட ஒன்னு ஒட்டாம, ஒரு அடி இடைவெளி விட்டு நடந்தாங்க. பிரியா முன்னாடி, அவளுக்குப் பின்னாடி கீதா, கடைசி ஆளா விஜய்.


அவங்க கால்ல போட்டிருந்த கொலுசு சத்தம் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு. அந்த அளவுக்கு ஒரு பயங்கரமான அமைதி.


பிரியாவுக்கு நெஞ்சு படபடன்னு அடிச்சிக்கிட்டே இருந்துச்சு. அவளுக்குப் பின்னாடி அவன் வர்றான். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல... அவ உடம்புல இருக்கிற இந்தப் புடவை, ஜாக்கெட், பாவாடை... எல்லாமே கழண்டுரும். அவ... அவ அவன் முன்னாடி... அம்மணமா நிக்கப் போறா. அந்த நெனப்பே அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் நடுங்க வெச்சது. ஆனா அதே நேரம், அவளோட புண்டைக்குள்ள ஒரு மாதிரி சூடா, ஈரமா இருந்துச்சு.


கீதா பயத்துல நடந்தா. அவளுக்கு என்ன நடக்கப் போகுதுனே சரியா புரியல. அம்மணமா நிக்கணும்... அது மட்டும் தான் அவளுக்குத் தெரிஞ்சது. அண்ணன் முன்னாடி... அக்கா முன்னாடி... அவளுக்கு வெட்கமா இருந்துச்சு.


விஜய் பல்லக் கடிச்சிட்டே நடந்தான். அவனுக்குள்ள இருந்த மிருகம் இப்போ முழுசா வெளிய வரத் தயாராகிட்டு இருந்துச்சு. அவனோட சுன்னி அவன் வேட்டிக்குள்ள விறைச்சுக்கிட்டு, முட்டிட்டு நின்னுச்சு. அவன் பார்வை முன்னாடி நடந்து போன பிரியாவோட குண்டி மேலயே தான் பதிஞ்சிருந்தது. அந்த மஞ்சள் பட்டுப் புடவைக்குள்ள, அவளோட குண்டி எப்படி இருக்கும்? அந்தப் புடவையை உருவுனா...


ஊரைத் தாண்டி, வயல் வெளியைக் கடந்து, அந்த சின்ன மலை அடிவாரத்துல இருந்த ஏரிக்கரைக்கு வந்து சேர்ந்தாங்க.


ஏரியில தண்ணி சலசலன்னு ஓடுற சத்தம் கேட்டுச்சு. சுத்தி ஒரே இருட்டு. மரங்கள் காத்துல அசைஞ்சது.  தூரத்துல மலையோட உச்சி மங்கலா தெரிஞ்சது.


விஜய் திரும்பி பிரியாவையும் கீதாவையும் பார்த்தான். அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல, அந்த மஞ்சள் புடவையில அவங்க ரெண்டு பேரும் தேவதைகள் மாதிரி தெரிஞ்சாங்க. ஆனா அவங்க கண்ணுல இருந்த பயம்...


"ம்..." பிரியா ஒரு பெருமூச்சு விட்டா. அவ குரல் அவளுக்கே கேக்கல.


"முதல்ல... குளிக்கணும்..." விஜய் சொன்னான். அவன் குரல் கரகரன்னு இருந்துச்சு.


"பயமா இருக்குக்கா..." கீதா பிரியா கையைப் புடிச்சுக்கிட்டா.


"பயப்படாதடி... நான் இருக்கேன்ல," பிரியா அவளை அணைச்சுக்கிட்டா. ஆனா அவளே பயத்துல நடுங்கிட்டு இருந்தா.


"எப்படி... எப்படி கழட்டுறது?" கீதா கேட்டா.


"தண்ணிக்குள்ள போய் கழட்டணும்னு அப்பா சொன்னாரு," விஜய் சொன்னான்.


மூணு பெரும் எரிக்குள்ள போனாங்க.


ஜில்லுனு இருந்த தண்ணி முதல்ல கணுக்கால் வரைக்கும், அப்புறம் முட்டி வரைக்கும், அப்புறம் தொடை வரைக்கும் ஏறுச்சு. பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் புல்லரிச்சுப் போச்சு.


"ஆ..." கீதா பல்லு 'டக் டக்'னு குளுருளை அடிச்சிக்கிட்டே முனங்குனா. அவளுக்கு தண்ணி கழுத்து வரைக்கும் வந்துருச்சு. 


பிரியாவுக்கு தண்ணி நெஞ்சுக்கு கொஞ்சம் மேல  வரைக்கும் இருந்துச்சு. அவளும் குளிருல நடுங்கிட்டு இருந்தா.


விஜய் கொஞ்சம் உயரமா இருந்ததால, அவனுக்குத் தண்ணி நெஞ்சு வரைக்கும் தான் இருந்துச்சு. அவன் தோள்பட்டை, கழுத்து எல்லாம் வெளிய தெரிஞ்சது.


குளிர் உடம்புக்குள்ள ஊசி மாதிரி ஏறுச்சு. அவங்க பல்லு 'டக் டக்'னு அடிச்சிக்க ஆரம்பிச்சது.


"இப்போ... என்னக்கா பண்றது?" கீதா நடுங்குற குரல்ல கேட்டா.


பிரியாவுக்கு என்ன சொல்றதுனே தெரியல. அவ திருதிருனு முழிச்சா. அவ பார்வை விஜய்யைப் பார்த்துச்சு. அவன் அவளையே தான் பார்த்துட்டு இருந்தான். அந்த இருட்டுலயும் அவன் கண்ணுல ஒரு தீவிரம் தெரிஞ்சது.


"துணியை... துணியைக் கழட்டணும்," விஜய் சொன்னான். அவன் குரல் கரகரன்னு, ஒரு மாதிரி வித்தியாசமா இருந்துச்சு.


அவன் முதல்ல ஆரம்பிச்சான். அவன் தோள்ல போட்டிருந்த அந்த வெள்ளைத் துண்டை எடுத்து, தண்ணில விட்டான். அது மெதுவா மிதந்து போச்சு.


பிரியாவுக்கு நெஞ்சு படபடன்னு அடிச்சுக்கிச்சு. அவ கண்ணை இருக்கமா மூடிக்கிட்டா. அவ கையால மெதுவா, தண்ணிக்குள்ளேயே, அவ சுத்தியிருந்த அந்த மஞ்சள் புடவையோட சொருகியிருந்த நுனியைப் புடிச்சு இழுத்தா. ஒவ்வொரு மடிப்பா அவிழ்ந்துச்சு. 'சர் சர்'னு அந்த துணி தண்ணிக்குள்ள நழுவுற சத்தம் கேட்டுச்சு. கடைசியா, மொத்தப் புடவையும் அவிழ்ந்து, அவளை விட்டுப் பிரிஞ்சு, தண்ணில ஒரு மஞ்சள் பாம்பு மாதிரி மிதந்து போச்சு.


அவ இப்போ வெறும் மஞ்சள் ஜாக்கெட்டும், மஞ்சள் பாவாடையும், மட்டும் போட்டு தண்ணிக்குள்ள நின்னா. 


அந்த ஜாக்கெட்... தண்ணில நனைஞ்சு, அவ உடம்போட அப்படி ஒட்டியிருந்துச்சு. உள்ள ப்ரா போடாததால, அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலைகளோட முழு வடிவமும் தண்ணிக்கு அடில அந்த ஜாக்கெட் துணிக்குள்ள அப்பட்டமா தெரிஞ்சது. அவளோட கருப்பான மொலைக் காம்பு ரெண்டும் அந்த மஞ்சள் துணியில விறைச்சுக்கிட்டு, வெளிய முட்டிட்டு நின்னது. அந்த குளிர்ல அது இன்னும் கூர்மையா, விறைப்பா இருந்துச்சு.


விஜய் அதைப் பார்த்தான். அவன் மூச்சு நின்னு போச்சு. அவளோட புடவை மிதந்து போறதைப் பார்த்துட்டே, அவன் கண்ணு அவளோட நெஞ்சு மேல வந்து நின்னுச்சு. 'கடவுளே...' அவன் மனசுக்குள்ள கத்துனான். அவளோட மொலை...  கொஞ்சம் மேல இருந்ததுல, அவளோட மொல மேல் பகுதி ஆரமிக்கிற அந்த வட்டம், தண்ணிக்கு மேல நல்லா தெரிஞ்சது.


பிரியாவுக்குத் தெரியும் அவன் பார்க்குறானு. அவளுக்கு வெட்கத்துல சாகுற மாதிரி இருந்துச்சு. அவ கையை குறுக்கக் கட்டிக்கிட்டு, அவ மொலைகளை மறைக்கப் பார்த்தா.


கீதா தயங்கித் தயங்கி, அவ புடவையையும் அவிழ்த்தா. அவளும் இப்போ மஞ்சள் ஜாக்கெட்டும், பாவாடையோட நின்னா. பிரியாவை விட கீதா வெள்ளையா இருந்தா. அவளோட சின்ன மொலைகளும் அந்த ஜாக்கெட்ல புடைச்சிட்டு நின்னுச்சு. அவளோட அப்பாவி முகம் பயத்துல சுருங்கியிருந்துச்சு.


விஜய் அவளையும் பார்த்தான். கீதாவோட அழகைப் பார்த்ததும் அவன் சுன்னி இன்னும் துடிச்சது. ரெண்டு பொண்ணுங்க... ரெண்டு பேரும் இப்போ பாதி அம்மணமா அவன் முன்னாடி...


அவன் ஒரு ஆழமான மூச்சு விட்டான். அவன் எதுவும் பேசாம, அவனோட மஞ்சள் வேட்டியை அவிழ்த்து தண்ணில விட்டான். அதுவும் மிதந்து போச்சு. விஜய் தண்ணிக்கு அடில அம்மணமா நிண்டான். அவனோட சுன்னி, அந்த குளிர் தண்ணிக்குள்ளயும் வெடிச்சிரும் போல விறைச்சது. 


பிரியாவுக்கு உசுரே போன மாதிரி ஆயிருச்சு. 'ஐயோ! இவன்... இவன் இப்போ கீழ ஒண்ணும் இல்லாம...' அவளுக்கு தலையே சுத்துச்சு. அவ திரும்ப கண்ணை இருக்கமா மூடிக்கிட்டா.


"ஜாக்கெட்..." விஜய் மெதுவா சொன்னான்.


இப்போ பிரியா கண்ண திறந்தா.... அவளோட ஜாக்கெட்டோட பட்டனைக் கழட்ட ஆரம்பிச்சா. அவ கை நடுங்குச்சு. ஒவ்வொரு பட்டனாக் கழட்டும்போது, அவளோட வெள்ளை வெளேர்னு இருந்த நெஞ்சுப் பகுதி கொஞ்சம் கொஞ்சமா வெளிய தெரிஞ்சது. அவளோட மொலைகளுக்கு நடுவுல இருந்த அந்த ஆழமான பள்ளம்...


கடைசி பட்டனையும் கழட்டுனதும், அவ அந்த ஜாக்கெட்டை ரெண்டு பக்கமும் விலக்கி, தண்ணில விட்டா.


இப்போ பிரியா... இடுப்பு வரைக்கும் தண்ணில... மேல ஒட்டுத் துணி இல்லாம நின்னா. தண்ணி அவளோட காம்பு வரைக்கும் தான் இருந்துச்சு. அதுக்கு மேல, அவளோட மொலைகளோட முழு உருண்டையும், அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல பளபளன்னு தெரிஞ்சது. காம்பு ரெண்டும் கருப்பா, தண்ணிக்கு அடில விறைச்சு நின்னுச்சு.


விஜய் வாயைத் தொறந்துட்டுப் பார்த்தான். அவனுக்கு மூச்சே நின்னுடுச்சு. கடவுளே! என்ன அழகு! என்ன சைஸ்! அவன் இத்தனை நாளா கற்பனை பண்ணிப் பார்த்ததை விட ஆயிரம் மடங்கு அழகா இருந்துச்சு.


பிரியா அவசரமா அவளோட ரெண்டு கையையும் குறுக்க வெச்சு, அவ மொலைகளை மறைக்கப் பார்த்தா. ஆனா அது முழுசா மறையல. அவ கைக்கு அடங்காம வெளிய தள்ளிட்டு நின்னுச்சு.


அவளுக்கு இப்போ பாவாடைக்கு கழட்டுறது நினைச்சு ரொம்ப பயம் வந்தது. வேற வழி இல்லாம, அவளோட இன்னொரு கைய, தண்ணி அடில இருக்குற அவளோட பாவாடை நாடைவ புடிச்சு இழுத்தா. அதுவும் நழுவி தண்ணில போச்சு. 


இப்போ பிரியா... அந்த ஏரிக்குள்ள... முழு அம்மணமா நின்னா. அவளோட ஒரு கை அவ புண்டையை மறைச்சது. இன்னொரு கை அவ மொலைகளை மறைச்சது.


விஜய்யோட சுன்னி துடிச்சது. அவன் மெய் மறந்து பிரியாவை பாத்தான். பிரியா திரும்பி  கீதாவைப் பார்த்தா. அவ பயத்துல உறைஞ்சு போய் நின்னுட்டு இருந்தா.


"கீதா... கழட்டு டி," பிரியா சொன்னா.


கீதா, "அக்கா... வேணாம்க்கா... பயமா இருக்கு..."


"கழட்டு டி... வேற வழி இல்ல," பிரியா கெஞ்சாத குறையா சொன்னா.


கீதா நடுங்குற கையால அவளோட மஞ்சள் ஜாக்கெட்டோட பட்டனைக் கழட்ட ஆரம்பிச்சா. அவ கை நடுங்குனதுல, சரியா கழட்ட முடியல.


விஜய் அதைப் பார்த்துட்டு இருந்தான். அவளோட சின்ன விரல்கள் தடுமாறுறதப் பார்க்கும்போது அவனுக்கு ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு. பாவமா இருந்துச்சு. ஆனா அதே நேரம், அவ ஜாக்கெட்டைக் கழட்டப் போறா... அவளோட சின்ன மொலைகள் எப்படி இருக்கும்னு பார்க்குறதுக்கு அவன் சுன்னி துடிச்சது.


கீதா கஷ்டப்பட்டு கடைசி பட்டனையும் கழட்டுனா. அவளுக்கு தண்ணி கழுத்து வரைக்கும் இருந்ததால, ஜாக்கெட் நனைஞ்சு உடம்போட ஒட்டியிருந்துச்சு. அவ மெதுவா அந்த ஜாக்கெட்டை ரெண்டு பக்கமும் விலக்கி, தோள்ல இருந்து நழுவ விட்டா. அது தண்ணிக்குள்ளேயே நழுவிப் போச்சு.


அவளோட சின்ன மொலைகள் இப்போ தண்ணிக்குள்ள, ஜாக்கெட் இல்லாம இருந்துச்சு. தண்ணி அசையும்போது, அது லேசா தெரியுற மாதிரி இருந்துச்சு. முழுசா வளராத, சின்னதா, ஒரு கொய்யாப் பழம் அளவுக்குத் தான் இருந்துச்சு. ஆனா அதோட காம்பு மட்டும் லேசா விறைச்சு நிக்கிறது தண்ணிக்குள்ள மங்கலா தெரிஞ்சது.

[Shrutikrishnan]

விஜய் அதைப் பார்த்ததும், அவனோட சுன்னி இன்னும் துடிச்சது. அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு வக்கிரமான எண்ணம் ஓடுச்சு.


கீதா தண்ணிக்குள்ளேயே குனிஞ்சு, அவளோட பாவாடை நாடாவை அவிழ்த்தா. அதுவும் நழுவி தண்ணில போச்சு. 


இப்போ கீதாவும்... அந்த ஏரிக்குள்ள... கழுத்தளவு தண்ணில... முழு அம்மணமா நின்னா. அவளோட ரெண்டு கையையும் எடுத்து, தண்ணிக்குள்ளேயே அவளோட சின்ன மொலைகளையும், புண்டையையும் மறைக்க முயற்சி பண்ணுனா. 


ஒரு நிமிஷம்... அந்த ஏரியே அமைதியாச்சு. தண்ணியோட சத்தம் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு.


"இப்போ என்னக்கா பண்றது?" கீதா கேட்டா.


"மூணு... மூணு தடவை முங்கி எழணும்..." பிரியா சொன்னா. அவ குரல் மெலிசா வந்துச்சு.


மூணு பேரும் ஒண்ணா தலையை தண்ணிக்குள்ள முழுக்கி எழுந்து வந்தாங்க. ஜில் தண்ணி மண்டைக்குள்ள ஏறி, ஒரு செகண்ட் ஒண்ணுமே புரியல.


தண்ணிக்குள்ள இருக்கும்போது, விஜய் கண்ணைத் தொறந்து பார்த்தான். தண்ணி கொஞ்சம் கலங்கலா இருந்ததால, அவங்க அம்மண உடம்பு சரியாத் தெரியல. ஆனா மங்கலா, அவங்க ரெண்டு பேரோட கால்களும், தொடைப் பகுதியும் தெரிஞ்சது. அதுவே அவனுக்குப் போதும்னு இருந்துச்சு.


ரெண்டாவது தடவை முங்கினாங்க... மூணாவது தடவை முங்கினாங்க...


முங்கி எழுந்து வந்ததும், மூணு பேரும் மூச்சு வாங்கிட்டே நின்னாங்க. அவங்க முடி எல்லாம் முகத்துல ஒட்டி இருந்துச்சு.


"விளக்கு... விளக்கு ஏத்தணும்..." விஜய் சொன்னான். "கரைக்குப் போகணும்."


"வேணாம்..." கீதா. "இப்படியே இருக்கலாம்..."


"முடியாது கீதா. போய்த்தான் ஆகணும். வா," பிரியா அவளை இழுத்தா.


"நான்... நான் முதல்ல போறேன்," விஜய் சொன்னான். அவன் திரும்பி, ஏரிக்கரையை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சான்.


அவன் தண்ணில இருந்து வெளிய போறதைப் பார்க்க பிரியாவுக்கும் கீதாவுக்கும் கூச்சமா இருந்துச்சு. ரெண்டு பேரும் கண்ணை இருக்கமா மூடிக்கிட்டாங்க.


ஆனா பிரியாவால முடியல. அவளையே மீறி, அவ கண்ணை லேசா தொறந்து பார்த்தா.


விஜய் தண்ணில இருந்து முழுசா வெளிய ஏறி, கரையில அம்மணமா நின்னான். அவனோட முதுகு தான் அவளுக்குத் தெரிஞ்சது. விரிஞ்ச தோள்பட்டை, இறுகின முதுகுத் தசைகள்... அதுக்குக் கீழ அவனோட ரெண்டு குண்டிகள்... தண்ணி சொட்டச் சொட்ட, 'தம்'முனு இருந்துச்சு. அவனோட கால்கள் நீளமா, வலுவா இருந்துச்சு.


அவன் திரும்பிப் பார்க்குறதுக்குள்ள, பிரியா டக்குனு கண்ணை மூடிக்கிட்டா.


"ரெண்டு பேரும் வாங்க," விஜய் கரைல இருந்து கத்துனான். அவன் ஒரு கையால அவன் சுன்னியை மறைச்சுக்கிட்டு நின்னான்.


"அக்கா... நீ... நீ மொதல்ல போ..." கீதா சொன்னா.


பிரியாவுக்கு வேற வழி தெரியல. அவ ஒரு ஆழமான மூச்சை இழுத்துட்டு, மெதுவா கரையை நோக்கி நடந்தா.


தண்ணி முதல்ல அவ கழுத்துல இருந்து கீழ இறங்குச்சு... அந்த ஜில் தண்ணி அவ தோள்பட்டையில வழிஞ்சது…


அப்புறம்…


தண்ணி மட்டம் குறையக் குறைய... அவளோட மொலைகளோட மேற்பகுதி முதல்ல வெளிய தெரிஞ்சது. தண்ணில நனைஞ்சு, பளபளன்னு... அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல வெள்ளை வெளேர்னு…


விஜய் மூச்சு விட மறந்துட்டான். அவன் கண்ணு இமைக்காம அதையே பார்த்துச்சு.


கடவுளே!


அவளோட மொலைகள்!


ரெண்டு பெரிய, வெள்ளை வெளேர்னு இருந்த மொலைகள்... தண்ணியோட அழுத்தத்துல இருந்து விடுபட்டு, 'திம்'னு வெளிய வந்து குதிச்சுச்சு. தண்ணி அது மேல இருந்து வழிஞ்சு, ரெண்டு பக்கமும் ஓடுச்சு. அந்த குளிர்ல விறைச்சுப் போய், அதோட காம்பு ரெண்டும் கருப்பா, சின்ன நெல்லிக்காய் மாதிரி குத்திட்டு நின்னுச்சு. அந்த மொலைகளுக்கு நடுவுல இருந்த ஆழமான பள்ளத்துல இருந்து தண்ணி ஒரு சின்ன அருவி மாதிரி வழிஞ்சு, அவ தொப்புள் குழிக்குள்ள ஓடுச்சு.


பிரியாவுக்கு அப்போ தான் அவ அம்மணமா வெளிய வர்றது உறைச்சது. அவ 'ஆ'னு ஒரு சத்தம் போட்டு, அவசரமா அவளோட வலது கைய எடுத்து, அவளோட ரெண்டு மொலைகளையும் சேர்த்து அமுக்கி மறைக்கப் பார்த்தா. ஆனா அவளோட மொலைகள் அவ்ளோ பெருசு. அவ கைக்குள்ள அது அடங்கவே இல்ல. ரெண்டு பக்கமும் அது புடைச்சுக்கிட்டு வெளிய தள்ளிட்டு நின்னுச்சு. அவளோட கருப்பான காம்பு லேசா கைக்கு மேல எட்டிப் பார்த்துச்சு.


விஜய் அதைப் பார்த்ததும், அவனோட சுன்னி அவன் கைக்குள்ள 'விங்'குனு துடிச்சது. அவன் கையால அதை இன்னும் இருக்கமா மறைச்சான். அவன் தொண்டை வறண்டு போச்சு.


பிரியா தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டே, தடுமாறி நடந்தா. அவளோட இன்னொரு கை எதேச்சையா கீழ இறங்குச்சு. தண்ணி இப்போ அவளோட இடுப்புக்குக் கீழ போயிருச்சு.


அய்யோ!


அவளோட வயிறு... சின்னதா, வளைவா... அதுக்கு நடுவுல ஆழமான தொப்புள் குழி... அதுக்குக் கீழ...


கருப்பா, அடர்த்தியா, சுருள் சுருளா இருந்த அவளோட புண்டை முடி!


தண்ணில நனைஞ்சு, ஒன்னோட ஒன்னு ஒட்டிப் போய், ஒரு சின்ன கரு மேகம் மாதிரி இருந்துச்சு. அந்த முடிக்குள்ள இருந்து அவளோட புண்டை மேடு 'கும்'னு புடைச்சிட்டு தெரிஞ்சது. அந்த ரெண்டு தொடைக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த ரகசியமான இடம்...


பிரியாவுக்கு வெட்கத்துல சாகுற மாதிரி இருந்துச்சு. அவ உடனே அவளோட இடது கைய எடுத்து, அவ புண்டையை மறைக்கப் பார்த்தா. அவளோட விரல்கள் அந்த ஈரமான முடியை அழுத்தி, அந்த மேட்டை மறைக்க முயற்சி பண்ணுச்சு. ஆனா அவ புண்டை மேடு பெருசா இருந்ததால, அதுவும் முழுசா மறையல. கைக்கு ரெண்டு பக்கமும் அந்த கருப்பு முடி எட்டிப் பார்த்துச்சு.


விஜய் அதைப் பார்த்ததும், அவனுக்கு தலையே சுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு. அவன் இத்தனை நாளா கற்பனை பண்ணிப் பார்த்த இடம்... அவன் சோப் போட்டு கை அடிச்ச இடம்... இப்போ அவன் கண்ணு முன்னாடி... பச்சையா...


அவன் பார்வையை அவளால உணர முடிஞ்சது. அவளோட மொலை மேலயும், புண்டை மேலயும் அவன் கண்ணு மாறி மாறிப் போறதை அவ தலையைக் குனிஞ்சிருந்தாலும் உணர்ந்தா. அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூசுச்சு. அவ புண்டைக்குள்ள ஏதோ ஒரு அரிப்பு எடுத்துச்சு. தண்ணி இன்னும் வேகமா ஊற ஆரம்பிச்சது. அவளோட இடது கை அவ புண்டையை மறைக்கத்தான் அங்க இருந்துச்சு. மானத்தைக் காப்பாத்தணும்ங்கிற ஒரே எண்ணத்துல தான் அவ கைய அங்க வெச்சிருந்தா. ஆனா அவளுக்கே தெரியாம... அந்தப் பயத்துலயும், அவமானத்துலயும், அவன் பார்வை தந்த அந்த சூட்டுலயும்... அவளோட நடு விரல் லேசா அசைஞ்சு, அவளோட புண்டை மேட்டுல இருந்த ஈரமான முடிக்குள்ள... அவளோட பருப்பை... லேசா உரசுச்சு. அந்த விரல் நுனி பட்ட அந்த சின்ன உராய்வு...


'சுர்ர்ர்...'


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு நொடி சிலிர்த்து, புல்லரிச்சுப் போச்சு. அவ புண்டைக்குள்ள ஏதோ வெடிச்ச மாதிரி ஒரு கூச்சம் கலந்த சுகம் பரவுச்சு. அவளுக்கு மூச்சே நின்னு போற மாதிரி இருந்தது. அந்த ஒரு நொடி உராய்வுல, அவ உடம்பெல்லாம் 'சுர்'னு ஒரு கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி துடிச்சுப் போச்சு. அவ உடனே அந்த அதிர்ச்சியில, அவளோட கைய இன்னும் இருக்கமா அவ புண்டை மேல வெச்சு அழுத்தினா. அந்த விரல் பட்ட சுகத்தை மறைக்கிற மாதிரியும், அதே நேரம் அந்த அழுத்தத்துல அந்த அசிங்கமான சுகத்தை இன்னும் தேடுற மாதிரியும்... அவ பல்லக் கடிச்சிக்கிட்டா.



அவ தண்ணில இருந்து முழுசா வெளிய வந்தா. அவளோட பெரிய குண்டிகள்... தண்ணி சொட்டச் சொட்ட குலுங்குச்சு. அவளோட வாளிப்பான தொடைகள் நடுங்குச்சு. அவ கால் தரையில பட்டதும், அவ உடம்பெல்லாம் ஒரு தடவை ஆடிச்சு.


அவ விஜய்யைப் பார்க்கவே இல்லை. தலையைக் குனிஞ்சிக்கிட்டே, நடுங்கிட்டே நடந்து வந்தா. அவளோட ஒரு கை அவ புண்டையை மறைச்சது. இன்னொரு கை அவ மொலைகளை மறைக்க முயற்சி பண்ணுச்சு. அவ நடந்து வரும்போது, அவளோட மொலைகள் குலுங்குச்சு. அவளோட குண்டிகள் ஆடுச்சு. அவளோட ஈரமான புண்டை முடி அவ கைக்குள்ள நசுங்குச்சு.


அவ நடந்து வந்து, விஜய்க்குப் பக்கத்துல, ஆனா கொஞ்சம் தள்ளி நின்னா. அவளால அவனை நிமிர்ந்து பார்க்க முடியல. அவ பார்வை தரைலேயே இருந்துச்சு. அவளோட நீளமான முடி முதுகுல நனைஞ்சு ஒட்டியிருந்துச்சு. அவ உடம்புல இருந்து வழிஞ்ச தண்ணி தரைல ஒரு சின்ன குட்டை மாதிரி தேங்குச்சு. அவ குளிருலயும், அவமானத்துலயும் 'வெட வெட'னு நடுங்கிட்டு இருந்தா.


"கீ... கீதா... வா..." பிரியா அவளைக் கூப்பிட்டா. அவ குரல் உடைஞ்சு போயிருந்தது.


தண்ணிக்குள்ள கழுத்தளவுல நின்னுட்டு இருந்த கீதா, கண்ணை இருக்கமா மூடிட்டே தலையாட்டுனா. "மு... முடியலக்கா..."


"வா டி... வந்து தொல..." பிரியா பல்லைக் கடிச்சிட்டே சொன்னா.


கீதாவுக்கு வேற வழி தெரியல. அவளும் அவ அக்கா மாதிரி, ஒரு ஆழமான மூச்சை இழுத்துட்டு, கண்ணை மூடிக்கிட்டே கரையை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சா.


அவ தண்ணில இருந்து மெதுவா மேல வந்தா.


விஜய்யோட பார்வை பிரியா மேல இருந்து விலகி, இப்போ கீதா மேல பதிஞ்சது.


தண்ணி அவ கழுத்துல இருந்து கீழ இறங்குச்சு. அவளோட சின்ன, ஆனா அழகான தோள்பட்டை வெளிய தெரிஞ்சது. பாலாடை மாதிரி வெள்ளை வெளேர்னு இருந்துச்சு. அவளோட கைய அவளோட மொல மேல வச்சி மறச்சி, தண்ணில நடக்க முயற்சி பண்ணா. ஆனா தண்ணிக்கு அடில அவளுக்கு கைய அப்படி வச்சி நடக்க கஷ்டமா இருந்தது. கைய நீட்டி, லேசா நீந்தி நடந்து வெளிய வந்தா.


தண்ணி இன்னும் கீழ இறங்க இறங்க...


விஜய் வாய் லேசா தொறந்துச்சு.


கீதாவோட சின்ன மொலைகள்!


பிரியாவுக்கு இருக்கிற மாதிரி பெருசா, மலை மாதிரி இல்ல. சின்னதா, ஒரு கொய்யாப் பழம் அளவுக்குத் தான் இருந்துச்சு. ஆனா அதுவும் அந்த குளிர்ல விறைச்சுப் போய், அதோட சின்ன காம்பு ரெண்டும் இளஞ்சிவப்பு நிறத்துல, பட்டாணி மாதிரி குத்திட்டு நின்னுச்சு. அந்த சின்ன மொலைகள் மேல தண்ணி வழிஞ்சு ஓடுறதைப் பார்க்கும்போது, விஜய்க்கு ஒரு மாதிரி மனசுக்குள்ள கூசுச்சு.


'அன்னைக்கு பர்த்டே போட்டோல... அவ குனிஞ்சு கேக் வெட்டும்போது... லேசா தெரிஞ்சதே... இதே மொலை தானா? இப்போ... இப்போ முழுசா...'


அவன் நெனப்பு தறிகெட்டு ஓடுச்சு.


கீதாவுக்கு அவ மொலைகள் வெளிய தெரிஞ்சதும், அவளும் பிரியா மாதிரி, அவசரமா அவளோட ரெண்டு சின்ன கைகளாலயும் அவ மொலைகளை மறைக்கப் பார்த்தா. அவ கை சின்னதா இருந்ததால, ஓரளவுக்கு மறைக்க முடிஞ்சது. ஆனா கைக்கு நடுவுலயும், சைடுலயும் அந்த வெள்ளை சதை லேசா எட்டிப் பார்த்துச்சு. அவளோட சிவந்த காம்பு மட்டும் கைக்குள்ள மறைஞ்சிருச்சு.


விஜய் அதைப் பார்த்ததும், அவனோட சுன்னி இன்னும் ஒரு இன்ச் பெருசான மாதிரி இருந்துச்சு. 


கீதா தடுமாறி நடந்தா. தண்ணி இப்போ அவளோட சின்ன இடுப்புக்குக் கீழ போச்சு.


அவளோட வயிறு... சப்பையா, சின்னதா இருந்துச்சு. தொப்புள் குழி கூட ஆழமா இல்லாம, மேலோட்டமா இருந்துச்சு. அதுக்குக் கீழ...


விஜய் கண்ணை சிமிட்டாம பார்த்தான்.


பிரியாவுக்கு இருந்த மாதிரி அடர்த்தியா இல்லாம, லேசா, பூனை முடி மாதிரி கருப்பா முடி வளர ஆரம்பிச்சிருந்தது. அதுவும் ஈரத்துல ஒட்டிப் போய், அவளோட சின்ன புண்டை மேட்டை லேசா மறைச்சது. அவளோட புண்டை மேடு பிரியா அளவுக்கு புடைப்பா இல்லாம, கொஞ்சம் சின்னதா, ஆனா அதே நேரம் ஒரு பொம்பளைக்குரிய அடையாளத்தோட இருந்துச்சு.


கீதாவுக்கு வெட்கத்துல சாகுற மாதிரி இருந்துச்சு. அவளுக்குக் கை பத்தல. மேல மொலையை மறைக்கிறதா, இல்ல கீழ புண்டையை மறைக்கிறதான்னு தெரியாம தடுமாறுனா. கடைசியா, அவளும் பிரியா மாதிரி, ஒரு கையால அவளோட சின்ன மொலைகளையும், இன்னொரு கையால அவ புண்டையையும் மறைக்க முயற்சி பண்ணுனா.


அவ தண்ணில இருந்து முழுசா வெளிய வந்தா. அவளுக்கு பிரியா மாதிரி பெருசா குண்டி இல்ல. சின்னதா, ஆனா உருண்டையா இருந்துச்சு. அவளோட தொடைகளும் ஒல்லியா, ஆனா நேரா, வழுவழுன்னு இருந்துச்சு.


அவ பயத்துலயும், வெட்கத்துலயும் தடுமாறி நடந்து வந்தா. அவ உடம்பெல்லாம் 'வெட வெட'னு நடுங்குச்சு. அவ நடந்து வரும்போது, அவளோட சின்ன மொலைகள் கைக்குள்ள லேசா குலுங்குச்சு. அவளோட சின்ன குண்டி ஆடுச்சு.


அவ வந்து பிரியாவுக்குப் பக்கத்துல, அவளை ஒட்டி நின்னுக்கிட்டா. அவளால தனியா நிக்க முடியல. அவ பார்வை தரைலேயே இருந்துச்சு.


இப்போ மூணு பேரும்... அந்த ஏரிக்கரையில... முழு அம்மணமா... ஒருத்தர ஒருத்தர் பார்க்க முடியாம, ஆனா ஒருத்தரோட அம்மணத்தை இன்னொருத்தர் உணர்ந்துகிட்டே... கையால அவங்க மானத்தை அரைகுறையா மறைக்க முயற்சி பண்ணிக்கிட்டு நின்னாங்க. எந்தப் பலனும் இல்லாம.


விஜய்யோட சுன்னி இப்போ வலிக்குற அளவுக்கு விறைச்சு நின்னுச்சு. அவன் கண்ணு முன்னாடி ரெண்டு அம்மண தேவதைகள்... ஒன்னு நல்லா வளர்ந்த கனி... இன்னொன்னு இப்போ தான் பூத்த மொட்டு... ரெண்டுமே அவனுக்காக அம்மணமா நிக்குது...


அவனுக்கு தலையே சுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு. அவன் கையை இன்னும் இருக்கமா அவன் சுன்னி மேல வெச்சு அழுத்தினான். அந்த சுன்னியோட துடிப்பு அவன் கைல 'லப் டப் லப் டப்'னு அடிச்சது.

[Shrutikrishnan]

படிக்கிறவங்க கதையை பற்றி உங்க கருத்தை சொன்னா கொஞ்சம் நல்லா இருக்கும். புடிச்சு இருக்கா இல்லை மொக்கையா இருக்கா. அது மாரி எதாவது சொன்னா தான் கதையை எழுத ஆர்வம் இருக்கும்.

[Shrutikrishnan]

அந்த ஏரிக்கரையில, மூணு பேரும் அம்மணமா காத்துல 'வெட வெட'னு நடுங்கிட்டு நின்னிட்டு இருந்தாங்க. கீதா 'ஹீ ஹீ'னு பல்லு கிடு கிடுன்னு அடிச்சுக்கிட்டு குளிருல முனங்குனா. "அக்கா... குளூருல சாக போறன் போல இருக்கே..."


பிரியாவுக்குக் குளிர் ஒரு பக்கம்னாலும், அவமானம் இன்னொரு பக்கம் அவளை வறுத்து எடுத்துச்சு. ஆனா கீதா சொல்றது கேட்ட, "சும்மா இருடி பக்கி! வந்தது வந்துட்டோம். வேலைய முடிச்சிட்டுப் போயிருவோம்."


விஜய் கையால அவன் குளிர்ந்து போய் கொஞ்சம் சுருங்குனாலும், அப்பப்போ துடிச்சிட்டு இருந்த சுன்னியை மறைக்கப் போராடிட்டு இருந்தான். அவனுக்குப் பல்லு நடுங்குனாலும், கண்ணு மட்டும் முன்னாடி நின்னுட்டு இருந்த ரெண்டு வெள்ளை உடம்புகளையும் விட்டு அசையல. 'அப்பாடா... என்ன காட்சிடா இது...' அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு வக்கிரமான சந்தோஷம்.


"அங்க... அங்க தான் விளக்கு..." விஜய் கரகரத்த குரல்ல சொன்னான், கை ஏரிக்கரையோட ஒரு மூலையைக் காட்டுச்சு. அங்க, மரங்களுக்கு நடுவுல, கொஞ்சம் தள்ளி, ஒரு பெரிய பாறை இருந்துச்சு. அந்தப் பாறை மேல சமதளமா ஒரு சின்ன இடம். அதுல மஞ்சள் குங்குமம் அப்பியிருந்தது. நடுவுல, மூணு சின்ன அகல் விளக்குகள், எண்ணெய் ஊத்தி, புதுத் திரி போட்டு, காத்துட்டு இருந்துச்சு. ஒரு தீப்பெட்டியும் பக்கத்துலேயே வெச்சிருந்தது.


"வா..." விஜய் முதல்ல நடந்தான்.


பிரியாவும் கீதாவும் தயங்கித் தயங்கி அவன் பின்னாடியே போனாங்க. குனிஞ்சு குனிஞ்சு கால்ல குத்துற கல்லை விலக்கிட்டே போனாங்க. 


அந்தப் பாறை கிட்ட வந்ததும், விஜய் நின்னு சுத்தி முத்திப் பார்த்தான். "யாருமில்ல... பயப்படாதீங்க."


"உனக்கென்னடா தெரியும்... நீ ஆம்பள..." பிரியா முனங்குனா.


"ஒன்னும் இல்ல அவளோ தான். சீக்கிரம் ஏத்திட்டு மேல போயிரலாம்.," விஜய் சொன்னான். அவன் அந்தப் பாறை மேல ஏறி, அந்த விளக்குகள் முன்னாடி குத்துக்காலிட்டு உக்காந்தான்.


அப்படி அவன் வேகமா உக்காரும்போது, அவன் சுன்னியை மறைச்சிருந்த கை கொஞ்சம் விலகிச்சு.


அந்த ஒரு செகண்ட்...


பிரியா பார்த்துட்டா.


அய்யோ!


அவளுக்கு தலையே கிர்ருனு சுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு. நெஞ்சு வேகமா அடிச்சிக்கிச்சு. கண்ணு ரெண்டும் பெருசா விரிஞ்சது.


அவனோட சுன்னி!


குத்துக்காலிட்டு உக்காந்ததுல, அது விறைச்சுக்கிட்டே, அவன் தொடைக்கு நடுவுல, பாம்பு மாதிரி நெளிஞ்சு தொங்குச்சு. கருப்பா, நல்ல தடிமனா... பார்க்கவே பயங்கரமா இருந்துச்சு. அதோட நரம்புகள் புடைச்சிருந்தது அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல கூட அப்பட்டமா தெரிஞ்சது. நுனி சிவந்து, லேசா விரிஞ்சிருந்தது. அதைச் சுத்தி அடர்த்தியான கருப்பு முடி ஈரத்துல சுருண்டு கிடந்துச்சு.


பிரியாவுக்கு அடி வயிறு கலங்குச்சு. அவளோட புண்டை 'விங் விங்'னு துடிச்சது. அவளுக்கே தெரியாம அவ கால் ரெண்டையும் சேர்த்து இருக்கிக்கிட்டா. அவளோட பேன்ட்டி இல்லாத புண்டைக்குள்ள இருந்து சூடா தண்ணி கசிய ஆரம்பிச்சது. அந்த ட்ரையல் ரூம்ல அவ குண்டி மேல இடிச்ச அதே சுன்னி... இப்போ முழுசா... அம்மணமா... அவ கண்ணு முன்னாடி... இவ்ளோ பெருசாவா இருக்கும்!


விஜய் குத்துக்காலிட்டு உக்காந்து, விளக்கை ஏத்தப் போனதும், அவனோட சுன்னி அவன் தொடைக்குள்ள மறைஞ்சிருச்சு.


பிரியாவுக்கு டக்குனு ஒரு ஏமாற்றம். 'ச்சீ... என்ன நெனப்பு இது... இன்னும் பார்க்கணும்னு தோணுதா உனக்கு?' அவ தலையை உதறிக்கிட்டா. ஆனா அவ புண்டை துடிக்கிறது நிக்கல. அந்த ஒரு செகண்ட் காட்சி அவ கண்ணுக்குள்ளேயே நின்னுச்சு. அவ நாக்கு அவளையே அறியாம அவ உதட்டை ஈரமாக்குச்சு.


விஜய் அவன் ஈரமான கையை அவனோட தொடையில தேய்ச்சான். "தண்ணி சொட்டச் சொட்ட எப்படி பத்த வைக்கிறது..."


அவன் குனிஞ்சு அந்தத் தீப்பெட்டியை எடுத்தான். அதுவும் கொஞ்சம் குளிர் காத்து நாலா ஈரமா தான் இருந்துச்சு.


அவன் ஒரு குச்சியை எடுத்து, பெட்டியில உரசுனான். 'கிர்ர்...' பத்தல.


மறுபடியும் உரசுனான். 'கிர்ர்...' பத்தல.


காத்து வேற 'வூ...'னு அடிச்சது. குச்சி உரசும்போதே அவனுக்குக் கை நடுங்குச்சு.


"ச்ச... தொலைஞ்சதுடா... குச்சி நமுத்துப் போச்சு போல..." விஜய் எரிச்சலா முனங்குனான்.


"உன் கையி நடுங்குது... அதான் பத்தல," பிரியா லேசா நக்கலா சொன்னா. அவளுக்குள்ள இருந்த பயம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா போயி, இந்தச் சூழ்நிலையோட அபத்தமே அவளுக்கு ஒரு மாதிரி தைரியத்தைக் குடுத்துச்சு. இப்ப அவளால விஜய்யோட அம்மணத்தைப் பார்க்க முடிஞ்சது... ஓரக்கண்ணால.


விஜய் அவளை முறைச்சான். "என்ன நக்கலா? அப்போ வந்து நீயே பத்த வெய்யி. உன் கை நடுங்காதாமே?"


"நான் எதுக்கு வரணும்? ஆம்பள நீ... ஒரு குச்சி பத்த வைக்கத் தெரியல பாரு."


"ஓஹோ... அப்படியா சங்கதி? இங்க பாரு," விஜய் மறுபடியும் குச்சியை உரசுனான். 'கிர்ர்ர்... பட்!'


குச்சி பத்திக்குச்சு! ஆனா அடுத்த செகண்டே, காத்துல 'ஃபூ...'னு அணைஞ்சிருச்சு.


"இந்த காத்து வேற!" விஜய் கத்துனான். "இங்க பாரு... கை எல்லாம் எப்படி நடுங்குது பாரு குளிருல. வெிறச்சுப் போச்சு." அவன் சொல்லும்போதே அவன் பார்வை பிரியாவோட அம்மண உடம்பை மேஞ்சது.


பிரியா அதைப் பார்த்துட்டு இருந்தா. அவளுக்கு அவனைப் பார்க்கப் பாவமாவும் இருந்துச்சு, சிரிப்பாவும் இருந்துச்சு. "சரி சரி... அழாத... இரு... நான் வர்றேன்," அவ மெதுவா சொன்னா.


அவளும் அந்தப் பாறை மேல ஏறி, அவன் பக்கத்துல வந்து முட்டிப் போட்டு உக்காந்தா. அப்படி அவ உக்காரும்போது, அவளோட மொலைகளையும் புண்டையையும் மறைச்சிருந்த கை கொஞ்சம் விலகுச்சு. 


இப்போ அவ... முட்டிப் போட்டு... முழு அம்மணமா... அவன் பக்கத்துல...


விஜய் ஒரு செகண்ட் அப்படியே உறைஞ்சு போனான்.


அவளோட மொலைகள்!


அவ முட்டிப் போட்டு குனிஞ்சதால, அவளோட ரெண்டு பெரிய வெள்ளை மொலைகளும் கீழ தொங்குச்சு. பால் குடம் மாதிரி... அதோட காம்பு ரெண்டும் கருப்பா, விறைச்சு, தரையைப் பார்த்துட்டு நின்னுச்சு. அந்த மொலைகளுக்கு நடுவுல இருந்த பள்ளம் இன்னும் ஆழமா தெரிஞ்சது. அதுல தண்ணி இன்னும் வழிஞ்சது. அவளோட வயிறு லேசா மடிஞ்சு தெரிஞ்சது. தொப்புள் குழி...


விஜய்யோட கண்ணு அதையே பார்த்துச்சு. அவனோட சுன்னி மறுபடியும் 'விங்'குனு துடிச்சது. அவன் குத்துக்காலிட்டு உக்காந்திருந்ததால, அது இப்போ அவன் தொடையில பட்டு நசுங்குச்சு. 'ஆ...'


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு. அவன் பார்க்குறானு தெரியும். அவளுக்கு வெட்கமா இருந்துச்சு. ஆனா அவளுக்குள்ள ஒரு சின்ன சந்தோஷமும் வந்துச்சு. 'பார்க்குறான்... ரசிக்குறான்...'


"டேய்... அங்க என்னடா உனக்கு வேலை? கண்ணு கீழே போகுது? விளக்கு இங்க இருக்கு," பிரியா அவன் தலையில லேசா தட்டுனா.


"அய்யோ... வலிக்கிது கா... ஏன் கா இப்படி அடிக்குற?" விஜய் சிணுங்குனான். "நான் எங்க கா பார்த்தேன்? சும்மா கீழ தான் பார்த்தேன்... உன் பாதம் தெரிஞ்சுச்சு..." அவன் பச்சையா பொய் சொன்னான்.


"என் பாதம் அங்கயா இருக்கு? எருமை மாடு!" பிரியா முனங்கிக்கிட்டே, "குடு... இந்தத் தடவை நான் பத்த வைக்கிறேன்."


"வேணாம் கா... நானே பண்றேன்," விஜய் சொன்னான். அவன் குரல் இப்போ கொஞ்சம் கிண்டலா இருந்துச்சு. "நீ... நீ கைய மட்டும் மறைச்சுக் காட்டு. இல்லைனா காத்துல அணைஞ்சிரும். அப்புறம்... 'அங்க பார்க்குற, இங்க பார்க்குற'னு சொல்லி என்னை அடிப்ப."


"போடா டேய்... உனக்கு எப்பவும் விளையாட்டு தான். சரி சரி... தொலை," பிரியா தலையாட்டுனா.


விஜய் இன்னொரு குச்சியை எடுத்தான். உரசுனான். 'கிர்ர்... பட்!'


பத்திக்குச்சு!


"சீக்கிரம் கைய வை!"


பிரியா உடனே அவளோட ரெண்டு கையையும் எடுத்து, அந்த சின்ன நெருப்பைச் சுத்தி, காத்து படாம மறைச்சா. அவளோட மென்மையான உள்ளங்கை, அந்த நெருப்புக்கு ரொம்ப பக்கத்துல இருந்துச்சு. அந்த சூடு அவ கைல பட்டுச்சு.


அந்த நெருப்பு லேசா ஆடிச்சு. அணையுற மாதிரி இருந்துச்சு.


"ஐயோ... அணையப் போகுது!"


"இன்னும்... இன்னும் கொஞ்சம் கிட்ட வைக்கா கைய... நல்லா பொத்திப் புடி..." விஜய் சொல்லிக்கிட்டே இன்னும் குனிஞ்சான்.


"கிட்ட தான் டா வெச்சிருக்கேன்! நீ பத்த வைக்கிற லட்சணம் அப்படி!" பிரியா எரிச்சலா சொன்னா. அவளும் இன்னும் குனிஞ்சு அந்த நெருப்பை ஊதி விடாம இருக்க முயற்சி பண்ணுனா.


அவ அப்படி இன்னும் குனிஞ்சப்போ... அவளோட ரெண்டு மொலையும் இன்னும் கீழ இறங்கி, கிட்டத்தட்ட விஜய்யோட முட்டி மேல படுற மாதிரி வந்துச்சு. அவளோட கருப்பான காம்பு அவன் கண்ணுக்கு நேரா... கொஞ்ச தூரத்துல தொங்கிட்டு இருந்துச்சு. பார்க்கவே ஒரு மாதிரி கூச்சமா, ஆனா வெறியேத்துற மாதிரி இருந்துச்சு.


"டேய் எருமை! மறுபடியும் அங்க என்னடா பார்வை?" பிரியா கத்துனா. அவ டக்குனு கைய எடுத்து அவன் கண்ணைப் பொத்தப் போனா.


"அய்யோ! வேணாம் கா! சத்தியமா பார்க்கல! விளக்கு... விளக்கு..." விஜய் கத்துனான். "கைய வெய்யி கா!"


பிரியா தயங்கி, மறுபடியும் கைய வெச்சு மறைச்சா. ஆனா இந்த தடவை அவன் கண்ணை முறைச்சுக்கிட்டே மறைச்சா.


சரியா அந்த நேரத்துல, கீதா அவங்க பக்கத்துல வந்தா. அவ இன்னும் கரையில தான் நின்னுட்டு இருந்தா. அவ பயத்துல நடுங்கிட்டே, இவங்க ரெண்டு பேரும் முட்டிப் போட்டு நெருக்கமா உக்காந்து விளக்கு ஏத்துறதைப் பார்த்தா.


அவ பார்வை முதல்ல பிரியா மேல போச்சு. அவ அக்கா முட்டிப் போட்டு குனிஞ்சிருக்கறதால, அவளோட பெரிய மொலைகள் ரெண்டும் கீழ தொங்குறது அப்பட்டமா தெரிஞ்சது. அந்த வெள்ளை நிறம், அந்த உருண்டை வடிவம்... கீதாவுக்கு மறுபடியும் அந்த பொறாமை கலந்த ஏக்கம் வந்துச்சு. 'நமக்கும் எப்போ இப்படி வரும்? இன்னும் எத்தனை வருஷம் ஆகுமோ?'


அப்புறம் அவ பார்வை விஜய் மேல போச்சு. அவனும் முட்டிப் போட்டு குனிஞ்சிருந்தான். அவளோட அண்ணன்... அவனோட அம்மண முதுகு... அவனோட இறுகின தோள்பட்டை...


"டேய்... அணையப் போகுதுடா... ஊதாத..." பிரியா கத்துனா.


கீதாவுக்கு என்ன பண்றதுனே தெரியல. அவளும் ஓடி வந்து, அந்தப் பாறை மேல ஏறி, நின்னுகிட்டே குனிஞ்சா. "நானும் ஹெல்ப் பண்றேன் கா..."


அவளோட சின்ன கைகளையும் எடுத்து, பிரியாவோட கைக்கு மேல வெச்சு, அந்த நெருப்பை மறைக்க முயற்சி பண்ணுனா. அவ நின்னுகிட்டே குனிஞ்சதால...


விஜய் நிமிர்ந்து பார்த்தான். அவன் குச்சியை விளக்கு கிட்ட கொண்டு போகப் போனவன், அப்படியே நின்னுட்டான்.


அவன் தலைக்கு மேல... கீதா குனிஞ்சு நின்னா.


அய்யோ!


அவ குனிஞ்சதால, அவளோட சின்ன, ஆனா அழகான மொலைகள் ரெண்டும் கீழ தொங்குச்சு. அவளோட இளஞ்சிவப்பு காம்பு ரெண்டும் அவன் கண்ணுக்கு நேரா தெரிஞ்சது. சின்னதா, பட்டாணி மாதிரி... பார்க்கவே கடிக்கனும் போல...  வெறியேத்துற மாதிரி இருந்துச்சு.


அவ குனிஞ்ச கோணத்துல... அவளோட ரெண்டு தொடைக்கும் நடுவுல...


விஜய்க்கு மூஞ்சு பக்கத்துல. அவன் ரத்தமே சூடாச்சு.


அவளோட புண்டை!


லேசா, பூனை முடி மாதிரி இருந்த அந்த கருப்பு முடி... அதுக்கு நடுவுல, இளஞ்சிவப்பு நிறத்துல, சின்னதா, மூடி இருந்த அவளோட புண்டை இதழ்கள்... இன்னும் முழுசா வளராத ஒரு 18 வயசு சின்னப் பொண்ணோட புண்டை... ஈரத்துல பளபளன்னு மின்னுச்சு.


விஜய்யால முடியல. அவன் சுன்னி வெடிச்சே விடும் போல வலிச்சது. அவன் கைகள் நடுங்க ஆரம்பிச்சது. அவன் கையில இருந்த தீக்குச்சி ஆட ஆரம்பிச்சது.


"அக்கா!" கீதா கத்துனா. அவளுக்கு அவன் பார்வை எங்க இருக்குனு தெரிஞ்சிருச்சு. "அண்ணன்... அண்ணன் எங்கயோ பார்க்குறான் கா! அசிங்கமா!" அவ அழ ஆரம்பிச்சா.


பிரியா திரும்பி விஜய்யைப் பார்த்தா. அவன் பார்வை கீதாவோட புண்டையில நிலை குத்தி நின்னது அவளுக்கும் புரிஞ்சது. "டேய்! சும்மா இருக்கியா இல்லையா? சின்னப் பொண்ணுடா அவ! கண்ணை எடுடா நாயே!" பிரியா அவன் தோள்ல ஒரு அடி போட்டா.


"ஆ! அடிக்காத கா!" விஜய் கத்துனான். "நான் பாக்கல கா... சத்தியமா... கீழ தான் பார்த்தேன்..." அவன் அவசரமா அந்த தீக்குச்சியை முதல் விளக்கோட திரி கிட்ட கொண்டு போனான்.


'பட்!'


திரி பத்திக்குச்சு! மஞ்சள் நிறத்துல ஒரு சின்ன ஜோதி எரிய ஆரம்பிச்சது.


"அப்பாடா..." மூணு பேரும் ஒண்ணா சொன்னாங்க.


"அடுத்தது... அடுத்தது சீக்கிரம் பத்த வை..." பிரியா அவசரப்படுத்தினா. அவளுக்கு அந்த இடமே நரகம் மாதிரி இருந்துச்சு.


விஜய் அதே குச்சியில, ரெண்டாவது விளக்கையும் ஏத்துனான். அப்புறம் மூணாவது விளக்கையும் ஏத்துனான். குச்சி கடைசி வரைக்கும் எரிஞ்சு அணைஞ்சது.


இப்போ அந்தப் பாறை மேல, மூணு சின்ன விளக்குகள் அழகா எரிஞ்சிட்டு இருந்துச்சு. அதோட வெளிச்சத்துல, அவங்க மூணு பேரோட அம்மண உடம்பும் தங்க நிறத்துல ஜொலிச்சது.


மூணு பேரும் ஒரு நிமிஷம் அந்த விளக்குகளையே பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. ஒரு வழியா முதல் கட்டம் முடிஞ்சிருச்சு.


பிரியா நிமிர்ந்து விஜய்யைப் பார்த்தா. அவன் அவளைத்தான் பார்த்துட்டு இருந்தான். அவன் கண்ணுல இப்போ வெறும் காமம். அடக்க முடியாத வெறி. அவளோட பெரிய மொலைகளையும், அவளோட புண்டை மேட்டையும் மாறி மாறிப் பார்த்தான். அந்த விளக்கு வெளிச்சத்துல அவ உடம்பு இன்னும் சூடா தெரிஞ்சது.


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு. அவ டக்குனு பார்வையைத் திருப்பிக்கிட்டா. ஆனா அவளுக்குள்ள ஒரு சின்ன கர்வம். 'என் உடம்பு இவனை இப்படி அலைய விடுதே...'


கீதா பயந்து போய் அண்ணனையும் அக்காவையும் மாறி மாறிப் பார்த்தா. அண்ணனோட கண்ணுல தெரிஞ்ச வெறியும், அக்கா முகத்துல தெரிஞ்ச ஒரு மாதிரி கலக்கமும் அவளுக்குப் புரியல. அவ பார்வை மறுபடியும் பிரியாவோட மொலை மேல போச்சு. 'எவ்ளோ பெருசு...' அப்புறம் எதேச்சையா விஜய் மேல போச்சு. அவன் சுன்னி... விறைச்சுக்கிட்டு... அவ டக்குனு பார்வையைத் திருப்பிக்கிட்டா. அவளுக்கு அழுகை வந்தது.


"ம்... மலை ஏறணும்..." விஜய் மெதுவா சொன்னான். அவன் சுன்னி இன்னும் விறைச்சுக்கிட்டே தான் இருந்துச்சு.


பிரியா நிமிர்ந்தா. கீதா நிமிர்ந்தா.


விளக்கு வெளிச்சத்துல, அவங்க மூணு பேரும் மறுபடியும் ஒருத்தர ஒருத்தர் பார்த்துக்கிட்டாங்க.


விஜய்யோட விறைச்ச சுன்னி...


பிரியாவோட பெருத்த மொலைகளும், புண்டையும்...


கீதாவோட சின்ன மொலைகளும், அப்பாவி புண்டையும்...


யாருமே கையால மறைக்கல. இனிமே மறைச்சு புண்ணியம் இல்லனு அவங்களுக்குத் தெரிஞ்சிருச்சு. அவங்க அம்மணம் இப்போ அவங்களுக்கே பழகிப் போன மாதிரி ஒரு உணர்வு.


வெட்கம்... அவமானம்... ஆனா அதுக்குள்ள... ஒரு புதுவிதமான நெருக்கம்... ஒரு அசிங்கமான புரிதல்... அவங்க மூணு பேருக்குள்ளயும் உருவாச்சு.


"சாமி கும்பிட்டு, எடுங்க விளக்க," விஜய் சொன்னான்.


அந்த ஒரு நொண்டி, மூணு பேறும் ஒண்ணா நிண்டு, கண்ணு மூடி சாமி கும்பிட்டாங்க. அவங்க மனசுல எந்த ஒரு தப்பான எண்ணமும் அப்போ ஓடல. முழு பக்தி ஓட சாமி கும்பிட்டு முடிச்சு கண்ணு திறந்தாங்க.


ஒவ்வொருத்தரும் ஒவ்வொரு விளக்கை கையில எடுத்தாங்க. அந்த சூடு அவங்க உள்ளங்கையில இதமா இருந்துச்சு.


"மெதுவாப் போகணும். கீழ விழுந்துறக் கூடாது," பிரியா சொன்னா. அவ குரல் இப்போ கொஞ்சம் தெளிவா இருந்துச்சு. அவ மனசுக்குள்ள ஒரு முடிவு எடுத்திருந்தா. 'நடக்கப் போறது நடக்கட்டும். இனிமே பயந்து லாபம் இல்ல.'

[Shrutikrishnan]

விஜய் அவங்கள பாத்து, "போலாம்,"னு சொன்னான். அவன் பார்வை அவங்க மேல ஓடிச்சு.


அதனால பிரியா, "நீ முதல்ல ஓடு…"னு சொன்னா.


"நான் ஏன் முதல்ல ஓடணும்? லேடீஸ் ஃபர்ஸ்ட்... நீங்க போங்க முன்னாடி," விஜய் அவளைச் சீண்டினான். அவன் கண்ணு பிரியாவோட மொலை மேலயே நின்னுச்சு.


பிரியாவுக்குக் கோவம் வந்துச்சு. "டேய்! ஒழுங்காப் போறியா இல்லையா? இல்லைன்னா இந்த விளக்காலயே சூடு வெச்சிருவேன்."


"அச்சோ... பயந்துட்டேன்... சரி சரி... நானே போறேன்," விஜய் சிரிச்சிக்கிட்டே, "ஆனா ஒன்னு... நான் முன்னாடி போனா, நீ என் பின்னாடியே பார்த்துட்டு வரக் கூடாது... சரியா?" அவன் குறும்பா கண்ணடிச்சான்.


பிரியா அவனை முறைச்சா. "போடா வெண்ணெய்!"


கீதாவுக்கு இவங்க என்ன பேசுறாங்கனு ஒன்னும் புரியல. "அக்கா... சீக்கிரம் போலாம் கா... எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கு."


"சரி சரி... வா," பிரியா சொன்னா. "டேய்... நீ முதல்ல போ. விளக்கை அணையாமப் பாத்துக்கோ."


"ஓ... என் மேல இவ்ளோ அக்கறையா?" விஜய் இழுத்தான்.


"போடா..."


விஜய் சிரிச்சிக்கிட்டே, கையில விளக்கோட முதல்ல நடந்தான். அவன் அம்மணமா முன்னாடி போறான்.


பிரியாவும் கீதாவும் தயங்கி நடந்தாங்க.


மூணு அம்மண உடம்புகளும், கையில விளக்கோட, அந்த மலைப் பாதையை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க. இப்போ அவங்க பார்வையில தயக்கம் குறைஞ்சிருந்தது. அவங்க உடம்புகள்ல ஒரு விதமான சூடு ஏறியிருந்தது. விதி அவங்களை அம்மணமாக்குச்சு. அந்த அம்மணமே இப்போ அவங்களுக்கு ஒரு புது விதமான தைரியத்தைக் குடுத்த மாதிரி இருந்துச்சு.


ஒரு ஆள் போற அளவுக்கு இருந்த அந்த ஒத்தையடிப் பாதை. கல்லும் மண்ணுமா இருந்துச்சு. செடி கொடிகள் ரெண்டு பக்கமும் உரசிட்டுப் போச்சு.


முன்னாடி விஜய், நடுவுல பிரியா, கடைசி ஆளா கீதா.


விஜய் கையில விளக்கோட, கவனமா அடி மேல அடி வெச்சு நடந்தான். அவனுக்குப் பின்னாடி அவங்க வர்றாங்களானு அப்பப்போ திரும்பிப் பார்த்துக்கிட்டான். ஒவ்வொரு தடவ திரும்பும்போதும், அவன் கண்ணு பிரியாவோட மொலை மேலயும், கீதாவோட சின்ன உடம்பு மேலயும் தான் போச்சு. அந்த விளக்கு வெளிச்சத்துல, அவங்க அம்மணக் கோலம் அவன் சுன்னியைத் துடிக்க வெச்சது.


பிரியா தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டே நடந்தா. அவ பார்வை தரையில குத்துற கல்லை மட்டும் தான் பார்த்துச்சு. ஆனா அவளோட கவனம் முழுக்க, அவளுக்கு முன்னாடி நடந்து போன விஜய்யோட அம்மண முதுகு மேலயும், அவன் குண்டி மேலயும் தான் இருந்துச்சு. அவன் நடக்கும்போது, அவனோட இறுகின குண்டி ரெண்டும் லேசா ஆடுச்சு. அந்த விளக்கு வெளிச்சத்துல அவனோட முதுகுத் தசை ஏறி இறங்குச்சு.


'ச்சீ... என்ன நெனப்பு இது...' அவ மனசு அவளைக் கடிஞ்சாலும், அவ கண்ணு அங்கிருந்து நகரவே இல்லை. அவளோட புண்டைக்குள்ள மறுபடியும் அந்த நமநமப்பு ஆரம்பிச்சது.


ஆனா கீதாவுக்கு... அவளுக்குப் பயம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறைய ஆரம்பிச்சு, இப்போ ஒரு விதமான ஆச்சரியமும் குழப்பமும் வந்துருந்துச்சு. அவளுக்கு முன்னாடி பிரியா போறா. அவ அக்கா... அவளோட அம்மண உடம்பு... அந்த விளக்கு வெளிச்சத்துல இன்னும் அழகா தெரிஞ்சது. அவளோட பெரிய மொலைகள் குலுங்குறதும், அவளோட பானை மாதிரி இருந்த குண்டி ஆடுறதும்... கீதாவுக்கு மறுபடியும் அந்த பொறாமை வந்துச்சு.


அப்புறம் அவ பார்வை, பிரியாவுக்கு முன்னாடி போன விஜய் மேல போச்சு. அவனோட அம்மண முதுகு... அவளோட அண்ணன்...


அவ பார்வை மெதுவா கீழ இறங்குச்சு.


அவனோட குண்டி!


பார்த்ததும், கீதாவுக்கு ஒரு நிமிஷம் மூச்சே நின்னுடுச்சு. ஆம்பளைங்களுக்கு குண்டி இப்படி இருக்குமா? அவளுக்கு அதைப் பார்க்க ஒரு மாதிரி கூச்சமா இருந்துச்சு. ஆனா அவளால பார்வையைத் திருப்ப முடியல.


கொஞ்ச தூரம் போனாங்க. பாதை கொஞ்சம் கொஞ்சமா மேல ஏற ஆரம்பிச்சது. கற்கள் இன்னும் கூர்மையா இருந்துச்சு.


"ஆ..." கீதா மறுபடியும் கத்துனா. "அக்கா... கால் வலிக்குதுக்கா... ஒரே கல்லா இருக்கு..."


விஜய் நின்னு திரும்பினான். "என்ன ஆச்சு?" அவன் கேட்டான். அவன் பார்வை நேரா கீதாவோட சின்ன மொலை மேல போச்சு. அந்த விளக்கு வெளிச்சத்துல அது உருண்டையா தெரிஞ்சது.


"ஒன்னுமில்லடா... நீ போ," பிரியா சொன்னா. அவளுக்கு அவன் பார்க்குற பார்வை புடிக்கல.


"கல்லு குத்துதுனு சொல்றா பாரு... பார்த்து வரச் சொல்லு," விஜய் சொன்னான். அவன் பார்வை இப்போ பிரியாவோட பெரிய மொலை மேல போச்சு. அது விளக்கு வெளிச்சத்துல தங்க நிறத்துல ஜொலிச்சது.


"தெரியுது... நாங்க பார்த்து வரோம். நீ முன்னாடி போ," பிரியா எரிச்சலா சொன்னா.


"சரி சரி... கோச்சிக்காதீங்க பியூட்டி குயின்ஸ்... மெதுவா வாங்க," விஜய் சிரிச்சிக்கிட்டே திரும்பி நடந்தான்.


'பியூட்டி குயின்ஸா?' பிரியா மனசுக்குள்ள முறைச்சா. ஆனா அவளுக்குள்ள லேசா ஒரு சந்தோசம் வந்துச்சு.


அவங்க மறுபடியும் நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க. இப்போ பாதை இன்னும் செங்குத்தா இருந்துச்சு.


திடீர்னு, எங்கிருந்தோ கல் உருண்டு வர்ற மாதிரி ஒரு சத்தம் கேட்டுச்சு. 


"அக்கா!" கீதா பயந்து போய் பிரியா மேல விழுந்தா.


"என்னடி?"


"சத்தம்... ஏதோ சத்தம் கேட்டுச்சுக்கா..." கீதா நடுங்குனா.


பிரியா காதைக் கூர்மையாக்கி கேட்டா. ஒன்னும் கேக்கல. "ஒன்னுமில்லடி... காத்தா இருக்கும்... இல்ல எதாவது குரங்கு இல்லனா மான் ஓடிருக்கும். பயப்படாத."


"இல்லக்கா... நிஜமா கேட்டுச்சு... எனக்குப் பயம்மா இருக்குக்கா... நான்... நான் நடுவுல வர்றேன்," கீதா சொன்னா.


"என்னது?"


"ஆமாக்கா... நீ பின்னாடி வா... அண்ணன் முன்னாடி போகட்டும். நான் நடுவுல வர்றேன். அப்போ எனக்கு ரெண்டு பக்கமும் ஆள் இருக்கும்ல?"


பிரியாவுக்கு எரிச்சலா வந்துச்சு. 'இவளுக்கு இது வேறயா? இப்போ இவன் குண்டியைப் பார்க்க முடியாதே...' அவ மனசுக்குள்ள நெனச்சா. ஆனா கீதா பயப்படுறதைப் பார்த்தா பாவமா இருந்துச்சு.


"சரி... தொலைஞ்சு போ. வா முன்னாடி," பிரியா சொன்னா.


கீதா பயந்துட்டே பிரியாவைத் தாண்டி, விஜய்க்குப் பின்னாடி போய் நின்னுக்கிட்டா. இப்போ ஆர்டர் மாறிடுச்சு. விஜய், கீதா, பிரியா.


"என்ன டி ஆச்சு?" விஜய் திரும்பி கீதாவைப் பார்த்துக் கேட்டான். அவன் பார்வை அவளோட அம்மண உடம்பை மறுபடியும் மேஞ்சது.


"ஒன்னுமில்லண்ணா... சும்மா... பயமா இருந்துச்சு..." கீதா சொன்னா.


"பயமா? எதுக்கு? நான் இருக்கேன்ல," விஜய் சிரிச்சான்.


"ம்… நீ இருக்கும் போது ஒன்னும் ஆகுது,"னு சொல்லிட்டு,  “நீ பின்னாடி வாக்கா," கீதா பிரியாவைப் பார்த்து சொன்னா.


பிரியா பெருமூச்சு விட்டுக்கிட்டே அவங்களுக்குப் பின்னாடி நடந்தா. இப்போ அவ பார்வைக்கு முன்னாடி, கீதாவோட சின்ன குண்டியும், அதுக்கு முன்னாடி விஜய்யோட இறுகின குண்டியும் தெரிஞ்சது.


கீதா இப்போ விஜய்க்கு ரொம்பப் பக்கத்துல நடந்தா. அவ பார்வை மறுபடியும் அவன் குண்டி மேல போச்சு. அவன் நடக்கும்போது அது ஆடுறதைப் பார்த்ததும், அவளுக்கு மறுபடியும் தலையே சுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு. 'ச்சீ... என்ன இது... ஏன் இப்படி பார்க்கத் தோணுது?' அவ டக்குனு பார்வையை வேற பக்கம் திருப்பினா. தரைல...


"ஆஆஆஆஆ!"


கீதா அலறின அலறல்ல, அந்த மலையே அதிர்ந்த மாதிரி இருந்துச்சு. அவ அப்படியே கீழ உக்காரப் போனா.


"கீதா!" பிரியாவும் விஜய்யும் ஒண்ணா கத்துனாங்க.


"என்ன டி ஆச்சு?" பிரியா ஓடி வந்து அவளைப் புடிச்சா.


"மு... முள்ளு... அக்கா... கால்ல முள்ளு குத்திருச்சு... ஐயோ அம்மா..." கீதா காலைப் புடிச்சுக்கிட்டு அழுதா.


விஜய் அவசரமா குனிஞ்சு பார்த்தான். அவளோட வலது கால் பாதத்துல, நல்ல நீளமான கருவேல முள்ளு ஆழமா இறங்கியிருந்தது. 


"ஐயோ!" விஜய் பதறிட்டான். "அக்கா... இங்க வா... இங்க ஒரு பாறை இருக்கு... அவளை இங்க உக்கார வை."


ரெண்டு பேரும் கீதாவைத் தாங்கிப் புடிச்சு, பக்கத்துல இருந்த ஒரு பெரிய பாறை மேல உக்கார வெச்சாங்க.


கீதா அழுதுட்டே காலைப் புடிச்சுக்கிட்டு துடிச்சா. அவ கையில இருந்த விளக்கு கீழ நழுவி, பாறையில பட்டு 'டங்'னு சத்தம் போட்டு அணைஞ்சிருச்சு.


"ஐயோ... விளக்கும் போச்சா..." பிரியா சொன்னா. "பரவால்ல விடு. என் விளக்கு இருக்கு."


கீதா அம்மணமா அந்த சொரசொரப்பான பாறை மேல உக்காந்திருந்தா. அவளோட சின்ன குண்டி அந்த பாறையில அழுந்துச்சு. அந்தப் பாறையோட குளிர்ச்சி ஒரு பக்கம் இதமா இருந்தாலும், அதுல இருந்த சின்ன சின்ன கூர்மையான கற்கள் அவ குண்டிச் சதையைக் குத்துச்சு. "அக்கா... வலிக்குதுக்கா... குத்துது..." அவ மறுபடியும் சிணுங்குனா. உடம்பை லேசா தூக்கி தூக்கி வெச்சா..


"கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ டி," பிரியா சொன்னா.


அவளுக்கு தங்கச்சியப் பார்க்கப் பாவமா இருந்துச்சு.


விஜய் அவன் கையில இருந்த விளக்கை பிரியா கையில குடுத்தான். "புடி கா... வெளிச்சம் காட்டு. நான் முள்ளை எடுக்கிறேன்."


"ம்..." பிரியா ரெண்டு விளக்கையும் ஒண்ணா புடிச்சுக்கிட்டா.


விஜய் கீதா முன்னாடி முட்டிப் போட்டு உக்காந்தான். அந்த நெருக்கத்துல அவனோட அம்மணத் தொடை கீதாவோட அம்மணக் காலுக்குப் பக்கத்துல உரசுச்சு. கீதா லேசா உடம்பை இழுத்துக்கிட்டா.


"காலைக் காட்டு டி," அவன் சொன்னான். அவன் குரல் கொஞ்சம் கரகரப்பா இருந்துச்சு. அவளோட அம்மணக் கோலம் அவன் கண்ணுக்கு முன்னாடி...


கீதா அழுதுட்டே அவ காலை நீட்டுனா. விஜய் அவளோட சின்னப் பாதத்தை அவன் கையில எடுத்தான். பஞ்சு மாதிரி இருந்துச்சு. ஆனா அந்தப் பாதத்துக்கு நடுவுல, அந்த கருப்பு முள்ளு அசிங்கமா நீட்டிட்டு நின்னுச்சு. அதைச் சுத்தி ரத்தம் இன்னும் கசிஞ்சிட்டு இருந்துச்சு.


"நல்லா ஆழமா இறங்கிருச்சு போல..." விஜய் சொன்னான். "வெளிச்சத்தை நல்லா கிட்ட காட்டு கா. அப்போ தான் எடுக்க வரும்."


பிரியா குனிஞ்சு, அவ கையில இருந்த ரெண்டு விளக்கையும் கீதாவோட கால் பக்கத்துல காட்டுனா. அந்த வெளிச்சத்துல, கீதாவோட வெள்ளை வெளேர்னு இருந்த பாதமும், அதுல வழிஞ்ச சிவந்த ரத்தமும் பளபளன்னு தெரிஞ்சது.


விஜய் முட்டிப் போட்டு, கீதாவோட காலை அவன் மடியில வெச்சான். அவன் தலையை நல்லா குனிஞ்சு, அந்த முள்ளு எங்க, எப்படி இறங்கியிருக்குனு பார்த்தான்.


அவன் குனிஞ்சப்போ...


அவன் பார்வை அவனையே அறியாம நேரா... கீதாவோட ரெண்டு தொடைக்கும் நடுவுல போச்சு.


அவ பாறை மேல உக்காந்து, ஒரு காலை நீட்டி, இன்னொரு காலை மடக்கிருந்ததால... அவளோட புண்டை...


விஜய்க்கு ஒரு செகண்ட் மூச்சே நின்னுடுச்சு. ரத்தம் மொத்தமும் அவன் சுன்னிக்கு பாய்ஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.


லேசா, பூனை முடி மாதிரி, கருப்பா, சுருள் சுருளா ஈரத்துல ஒட்டிப் போயிருந்த முடி... ரொம்ப அடர்த்தியா இல்ல... ஆனா ஒரு சின்னப் பொண்ணுக்குரிய அத்தனை அடையாளத்தோட... அந்த முடிக்கு நடுவுல...


இளஞ்சிவப்பு நிறத்துல... சின்னதா... மொட்டு மாதிரி மூடி இருந்த அவளோட புண்டை இதழ்கள்... பார்க்கவே அவ்ளோ பரிசுத்தமா... ஆனா அதே நேரம்... நாக்கால நக்கி எடுக்கணும்னு தோணுற அளவுக்கு வெறியேத்துற மாதிரி இருந்துச்சு. அந்த இதழ்களுக்கு நடுவுல இருந்த சின்னப் பிளவு... அதுக்குள்ள என்ன இருக்குமோ?


விஜய்யோட சுன்னி, இப்போ அவனோட முட்டி போட்ட தொடையில பட்டு 'விங் விங்'னு துடிச்சது. அவன் பல்லக் கடிச்சான்.


"என்ன டா ஆச்சு? முள்ளு எடுக்க வந்தியா இல்ல வேற எதாவது பார்க்க வந்தியா? எடுக்குற வழியப் பாரு," பிரியா பின்னாடில இருந்து கத்துனா. அவளுக்கும் அவன் பார்வை எங்க மேயுதுனு நல்லாவே தெரிஞ்சது. அவளுக்குள்ள ஒரு எரிச்சல். 'என் புண்டைய பார்த்த சேரி...... அவ சின்னப் பொண்ணு... அவ புண்டைய பார்க்கலாமா?' அவளுக்குள்ள ஒரு கோவம் பொங்கிட்டு வந்துச்சு.


"ம்... எடுக்கிறேன் கா," விஜய் சொன்னான். ஆனா அவன் கண்ணு அங்கிருந்து நகரவே இல்லை. அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு கருப்பு எண்ணம் வந்துச்சு. அவன் கையால, அந்த முள்ளை எடுக்கிற மாதிரி பாவனை பண்ணிக்கிட்டே, கீதாவோட காலை லேசா... ரொம்ப லேசா... பிடிச்சு இன்னும் கொஞ்சம் விரிச்சான்.


கீதா வலி தாங்காம, "ஆ..."னு கத்துனா. அவ கால் விரிஞ்சத அவ கவனிக்கல.


ஆனா இப்போ... விஜய்க்கு இன்னும் நல்லா... அப்பட்டமா தெரிஞ்சது.


அவளோட புண்டை இதழ்கள் லேசா பிரிஞ்சு, உள்ள இருந்த இளஞ்சிவப்பு சதை தெரிஞ்சது. ஒரு சின்ன ரோஜா மொட்டு மாதிரி... அதுக்கு நடுவுல ஒரு சின்ன ஓட்டை... அதுக்கு மேல, ஒரு குண்டுமணி அளவுக்கு, சின்னதா ஒரு பருப்பு... இளஞ்சிவப்பா...


விஜய்க்கு தலையே கிர்ருனு சுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு. அவன் நாக்கு வறண்டு போச்சு. அவனோட சுன்னி வெடிச்சே விடும் போல வலிச்சது. அவன் அந்த இடத்தையே கண்ணை சிமிட்டாம பார்த்தான். அவன் கைகள் நடுங்குச்சு.


பிரியா அதைப் பார்த்தா. அவளுக்கு ரத்தமே கொதிச்சது. "டேய்!" அவ கத்துனா. அவ கையில இருந்த விளக்கை அவன் மேலேயே போடப் போனா. "என்னடா பண்ற? ஒழுங்கா முள்ளை எடுக்குறியா இல்லையா?"


விஜய் டக்குனு சுயநினைவுக்கு வந்தான். அவன் அவசரமா குனிஞ்சு, "ஸாரி கா... ஸாரி டி கீதா..."னு முனங்கிக்கிட்டே, அவன் பல்லாலேயே அந்த முள்ளோட நுனியைப் புடிச்சு, 'சட்'னு ஒரு இழு இழுத்தான்.


"ஆஆஆஆஆ!" கீதா வலியில அலறித் துடிச்சா. அவ காலை உதறுனா. முள்ளு வெளிய வந்துருச்சு. ஆனா ரத்தம் முன்ன விட வேகமா கசிஞ்சது.


"எடுத்தாச்சு டி... எடுத்தாச்சு... அழாத..." விஜய் அந்த முள்ளைக் கீழ துப்பிட்டு சொன்னான். 


"ரொம்ப வலிக்குதா டி?" பிரியா கேட்டா. அவளுக்கு தங்கச்சியப் பார்த்தா பாவமா இருந்துச்சு.


"ஆமாக்கா... எரியுது..." கீதா தேம்புனா.


விஜய் அவனோட கைல அந்த ரத்தத்தை துடைச்சு விட்டான். அது நிண்டுருச்சு.


"இப்போ எப்படி இருக்கு?"



"கொஞ்சம் பரவால்லக்கா..." கீதா மூக்கை உறிஞ்சிக்கிட்டே சொன்னா.


விஜய் எழுந்து நின்னான். அவன் சுன்னி இன்னும் முழுசா விறைச்சுக்கிட்டுத் தான் இருந்துச்சு. அந்த இளஞ்சிவப்பு புண்டை அவன் கண்ணை விட்டுப் போகவே இல்லை.


"விளக்கு... அவ விளக்கு அணைஞ்சிருச்சுல?" பிரியா கேட்டா.


"ஆமா கா... என் விளக்குல இருந்து பத்த வெச்சுக்கலாம்," விஜய் சொன்னான்.


அவன் பிரியா கையில இருந்த அவன் விளக்கை வாங்கி, அதிலிருந்து கீதாவோட அணைஞ்சு போன விளக்கை ஏத்துனான்.


இப்போ மறுபடியும் மூணு விளக்குகளும் எரிஞ்சது.


"சரி... எழுந்திரு டி... மெதுவா நடக்கலாம்," பிரியா சொன்னா.


கீதா பாறை மேல இருந்து எழ முயற்சி பண்ணுனா. ஆனா அவளால முடியல. கால் வலிச்சது. அது மட்டும் இல்லாம, அவ குண்டி பாறையில உக்காந்ததால, சின்ன சின்ன கல்லும் மண்ணும் அவளோட ஈரமான குண்டிச் சதைல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.


"அக்கா... எழுந்திருக்க முடியல... பின்னாடி வலிக்குது... ஏதோ குத்துது..." அவ சிணுங்குனா.


"பாறையில உக்காந்தா அப்படித்தான் இருக்கும். வா எந்திரி," பிரியா அவளை இழுத்தா.


கீதா கஷ்டப்பட்டு எழுந்தா. அவ காலை ஊன முடியாம நொண்டிட்டு நின்னா. "அய்யோ... பின்னாடி ஒரே மண்ணா இருக்குக்கா... அசிங்கமா இருக்கு..." அவ கையால அவ குண்டியைத் தடவிப் பார்த்தா.. ஆனா காலை சரியா ஊன முடியல... அவளால சரியா நின்னு குனிஞ்சு தட்டி விட முடியல. அவளோட ஈரமான குண்டியில அந்த மண்ணும் கல்லும் பிசுபிசுன்னு ஒட்டியிருந்துச்சு.


"இரு... நான் தட்டி விடுறேன்," பிரியா சொன்னா. அவ கையில ரெண்டு விளக்கு இருந்துச்சு. "டேய்... இந்தா என் விளக்கைப் புடி."


விஜய் அவ கையில இருந்த விளக்கையும் வாங்கிக்கிட்டான். இப்போ அவன் கையில ரெண்டு விளக்கு. பிரியா கையில ஒரு விளக்கு.


"கீதா... இப்படித் திரும்பு," பிரியா சொன்னா.


அக்கா முன்னாடி குண்டியைக் காட்டணுமேங்கிற கூச்சத்தோட மெதுவா திரும்பினா. அவ முதுகு இப்போ பிரியாவுக்கு முன்னாடி இருந்துச்சு. அவ தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டா.


பிரியாவுக்கு தங்கச்சியப் பார்க்கப் பாவமா இருந்துச்சு. ஆனா அந்த மண்ணோட அவளால நடக்க முடியாதுனு தெரியும். அவ குனிஞ்சு, கீதாவோட குண்டியைப் பார்த்தா.


விளக்கு வெளிச்சத்துல, கீதாவோட சின்ன, உருண்டையான குண்டி பளபளன்னு தெரிஞ்சது. அதுல அங்கங்க கருப்பா மண்ணும் சின்ன சின்ன கற்களும் சகதி மாதிரி ஒட்டியிருந்துச்சு. அவ முடியில இருந்து சொட்டுன தண்ணி முதுகு வழியா ஓடி, அந்த குண்டிப் பிளவு வழியா கீழ இறங்கிட்டு இருந்துச்சு.


பிரியா ஒரு பெருமூச்சு விட்டா. அவ மெதுவா அவளோட வலது கைய எடுத்து, கீதாவோட குண்டி மேல வெச்சா.


'பச்!'


கீதா உடம்பு லேசா சிலிர்த்துச்சு. அக்கா கை பட்டதுல ஒரு இதம் இருந்தாலும், இன்னொரு பொண்ணு தன் குண்டியைத் தொடுறாளேங்கிற ஒரு மாதிரி கூச்சம் வந்துச்சு.


பிரியாவோட கை... மென்மையா இருந்துச்சு. அவ மெதுவா அந்த மண்ணைத் தட்டி விட ஆரம்பிச்சா. ஈரத்துல நல்லா ஒட்டியிருந்ததால, சரியாப் போகல.


"நல்லா ஒட்டியிருக்கு டி... சனியனே," பிரியா முனங்கிக்கிட்டே, இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தித் தேய்ச்சா. அவ விரல்கள் கீதாவோட குண்டிச் சதைக்குள்ள லேசா அழுந்துச்சு.


"மெ... மெதுவாக்கா... வலிக்குது..." கீதா முனங்குனா.


"ம்..." பிரியா எதுவும் பேசல. அவ கவனம் முழுக்க அந்த மண்ணை எடுக்கிறதுல தான் இருந்துச்சு. அவ கை அவளோட ரெண்டு குண்டிக்கும் நடுவுல இருந்த பிளவுக்குள்ள லேசா போச்சு. அந்த இடத்துல மண்ணு அதிகமா ஒட்டியிருந்துச்சு. அவ விரலால அதைத் தேய்ச்சு எடுத்தா.


அவ விரல் கீதாவோட சூத்துக் ஓட்டைக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல போச்சு. கீதாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூசுச்சு. அவளுக்கே தெரியாம அவ குண்டியை லேசா தூக்குனா.


பிரியா அதை கவனிச்சா. அவளுக்கு ஒரு செகண்ட் என்னவோ மாதிரி இருந்துச்சு. அவ கை நடுங்குச்சு.


அப்போ தான்... 'சட்'னு அவளுக்கு அது ஞாபகம் வந்துச்சு.


காலேஜ்ல... ரேணுகா... சரஸ்வதி...


கிளாஸ் ரூம்ல, டேபிளுக்கு அடியில... ரேணுகாவோட கை சரஸ்வதியோட தொடையைத் தடவுனது... பாத்ரூம்ல... அவங்க ரெண்டு பேரும் ஒரே அறைக்குள்ள போனது... ரேணுகா உதட்டுல ஒட்டியிருந்த அந்த சின்ன, கருப்பு முடி... சரஸ்வதியோட புண்டை முடி...


'ச்சீ!'


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி அருவருப்புல சிலிர்த்துச்சு. அவ கை வேகமா கீதாவோட குண்டியில இருந்து விலகுச்சு. அவளுக்கு குமட்டிட்டு வர்ற மாதிரி இருந்துச்சு. 'நாம... நாம என்ன பண்ணிட்டு இருக்கோம்? தங்கச்சி குண்டிய... ச்சீ...' அவ மனசு அவளையே காரித் துப்புச்சு.


விஜய் இதையெல்லாம் பார்த்துட்டு தான் இருந்தான். பிரியா கீதாவோட குண்டியைத் தொட்டதும், அதைத் தேய்ச்சதும்... அவன் கண்ணு இமைக்காம பார்த்துட்டு இருந்தான். அவனோட சுன்னி வெடிச்சே விடும் போல துடிச்சது. பிரியாவோட விரல் கீதாவோட சூத்துப் பிளவுக்குள்ள போனப்போ, அவனுக்கு மூச்சே நின்னுடுச்சு. அவன் கையில இருந்த விளக்குகள் நடுங்குச்சு. பிரியா டக்குனு கைய எடுத்ததும், அவனுக்கு ஒரு மாதிரி ஏமாற்றமா இருந்துச்சு. 'என்ன ஆச்சு இவளுக்கு?'


கீதாவுக்கு ஒன்னும் புரியல. அக்கா ஏன் திடீர்னு கைய எடுத்துட்டானு தெரியாம, அவ திரும்பிப் பார்த்தா. "என்னக்கா ஆச்சு?"


"ஒ... ஒன்னுமில்ல... போயிருச்சு... எல்லாம் போயிருச்சு," பிரியா வேக வேகமா சொன்னா. அவளால அதுக்கு மேல அங்க நிக்க முடியல. "நட... சீக்கிரம் நட."


"இன்னும்... இன்னும் கொஞ்சம் இருக்கிற மாதிரி இருக்கேக்கா..." கீதா மறுபடியும் சிணுங்குனா. அவ குண்டியை லேசா ஆட்டிப் பார்த்தா. "பாரு... இங்க... சைடுல..." அவ கையால காட்டப் போனா. அவளுக்கு அண்ணன் முன்னாடி இப்படி நிக்கக் கூச்சமா இருந்தாலும், அந்த மண்ணு உறுத்திட்டே இருந்துச்சு.


"உனக்கு ரொம்பத் தான் டி..." பிரியா சலிச்சிக்கிட்டே சொன்னா. அவளுக்கு மறுபடியும் அந்த அருவருப்பான ஞாபகம் வந்துட்டுப் போச்சு. 'ச்சீ...'.

"இரு கா... நீ விளக்கைப் புடி. நான் வேணா தட்டி விடட்டுமா?" விஜய் கேட்டான். அவன் குரல்ல ஒரு நப்பாசை தெரிஞ்சது. அவன் கண்ணு கீதாவோட சின்ன குண்டியையே சுத்திச் சுத்தி வந்துச்சு. அவன் சுன்னி மறுபடியும் லேசா துடிக்க ஆரம்பிச்சது.

"வேணாம்!" பிரியாவும் கீதாவும் ஒண்ணா கத்துனாங்க.

"ஏன்? நான் தட்டுனா என்ன கொறஞ்சா போயிரும்?" விஜய் கேட்டான். "அவளால முடியல. நீயும் சரியா தட்டி விடல. நான் வேணா 'கிளீன்' ஆக்கி விடட்டுமா?" அவன் சொல்லும்போதே ஒரு அடி முன்னாடி வந்தான்.

"டேய்! கிட்ட வராத!" பிரியா அவனை முறைச்சு கைய நீட்டித் தடுத்தா. "அசிங்கமா இருக்கும்னு சொன்னேன்ல? நீ சும்மா இரு. நான் பாத்துக்கிறேன்." அவளுக்கு அவனை நம்பவே முடியல. இவன் கை வெச்சா சும்மா தட்டி விட மாட்டான்னு அவளுக்கு நல்லாத் தெரியும்.

"இதுல என்ன அசிங்கம்? அம்மணமா நிக்கிறது அசிங்கம் இல்லையா? சூத்துல மண்ணு ஒட்டியிருந்தா அதைத் தட்டி விடுறது அசிங்கமா?" விஜய் கேட்டான். ஆனா அவன் குரல்ல முதல்ல இருந்த அதிகாரம் இப்ப இல்ல. ஒரு மாதிரி கெஞ்சல் தான் இருந்துச்சு.

பிரியா அவனை முறைச்சா. "நீ சும்மா இருக்கியா இல்ல நான் இந்த விளக்கால உன் 'எங்க தட்டுவியோ' அங்கேயே சூடு வைக்கவா?" அவ கையில இருந்த விளக்கை லேசா அவன் பக்கம் நீட்டுனா.

விஜய் வாயை மூடிக்கிட்டான். ஆனா அவன் கண்ணு மட்டும் கீதா குண்டியை விட்டு நகரல.

பிரியா மறுபடியும் குனிஞ்சு, கீதா குண்டியில மிச்சம் இருந்த மண்ணையும் நல்லா தேய்ச்சுத் தட்டி விட்டா.

கீதா அண்ணன் தொடலைனு ஒரு நிம்மதியோட, அவளோட அழகு குட்டி குண்டிய அவ அக்காவுக்கு காமிச்சு நிண்டிட்டு இருந்தா.

 "ம்... இப்போ போயிருச்சு. நட."


கீதாவுக்கு இப்போ கொஞ்சம் பரவாயில்லாம இருந்துச்சு. ஆனா அவ குண்டி இன்னும் எரிஞ்சிட்டுத் தான் இருந்துச்சு.


"இனிமே நடக்க முடியுமா டி உன்னால? காலு எப்படி இருக்கு?" பிரியா கேட்டா. அவ குரல் ரொம்ப இறுக்கமா இருந்துச்சு.


"தெரியலக்கா... வலிக்குது..."


"சரி... மெதுவா நடக்கலாம். நான் புடிச்சுக்கிறேன்," விஜய் சொன்னான். "விளக்கைக் குடு கா."


பிரியா ஒரு விளக்கை மட்டும் வெச்சுக்கிட்டு, மத்த ரெண்டையும் விஜய் கையில குடுத்தா.


கீதா 'அம்மா...' 'அப்பா...'னு முனங்கிக்கிட்டே நொண்டி நொண்டி நடந்தா. பாவம், சின்னப் பொண்ணு, கல்லு குத்துன வலி ஒரு பக்கம், அம்மணமா நடக்குற கூச்சம் இன்னொரு பக்கம். 


விஜய் அவளை ஒரு கையால 'சப்போர்ட்டா' புடிச்சுக்கிட்டான். "மெதுவா வா டி... கீழ பாத்து நட... மறுபடியும் முள்ளு மேல கால் வெச்சுராத,"னு அக்கறையா சொன்னான். ஆனா அவன் கை சும்மா இல்லையே! அப்படி புடிக்கும்போது, அவன் கை அப்பப்போ அவளோட அம்மண இடுப்புலயும், சைடு மொலைலயும் பட்டுச்சு. ஒவ்வொரு தடவ படும்போதும், கீதா உடம்பு சிலிர்த்துச்சு.அவளுக்கு விஜய்யைப் பார்க்கவே வெட்கமா இருந்துச்சு.


பிரியா அவங்களுக்குப் பின்னாடி நடந்தா. அவளோட பார்வை, விஜய் கீதாவைத் தொட்டுத் தொட்டு கூட்டிட்டுப் போறதையே பார்த்துட்டு இருந்துச்சு. அவளுக்குள்ள ஒரு எரிச்சல். ஒரு கோவம். ஒரு கையாலாகாத்தனம். 


'என் தம்பி... என் தங்கச்சி... ரெண்டு பேரும் அம்மணமா... நான் மட்டும் என்ன...?'


அவளுக்கு அந்த மலையே நரகம் மாதிரி தெரிஞ்சது. அந்த விளக்கு வெளிச்சம் அவளோட அம்மணத்தை மட்டும் இல்ல, அவ மனசுக்குள்ள இருந்த அத்தனை குழப்பத்தையும், அசிங்கத்தையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுற மாதிரி இருந்துச்சு. மலை உச்சி இன்னும் தூரமா தெரிஞ்சது. இந்த ராத்திரி எப்போ விடியும்னு அவளுக்குத் தெரியல.

[Shrutikrishnan]

அதே நேரம், மலையோட உச்சிக்கு கொஞ்சம் கீழ, ஒரு மறைவான பாறைக்குப் பின்னாடி,  ஒரு ஆள் அவங்களோட வருகைக்கு காத்துட்டு இருந்தான். ரவி. 


அஞ்சு மணி நேரமா அங்க உக்காந்து இருந்தான். கொசு கடி, குளிர் காத்து... எதையும் அவன் பொருட்படுத்தல. அவன் கண்ணுல தெரிஞ்சது கொலை வெறி மட்டும் தான். கையில போனை ரெடியா வெச்சிருந்தான்.


'வர்றானுங்க... வரட்டும்... என்னை அடிச்சு அசிங்க படுத்தினான்ல... இன்னைக்கு அவனுங்க மானத்தை மொத்தமா வாங்கப் போறேன்.'


அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு வக்கிரமான சந்தோசம். விஜய்... அவன் அக்கா... அவன் தங்கச்சி... மூணு பேரும் அம்மணமா வர்றத வீடியோ எடுக்கணும். அதை ஊர் முழுக்கப் பரப்பணும். விஜய் முகத்துல கரியப் பூசணும். அது மட்டும் இல்ல... பிரியா... கீதா... அவங்க அம்மண வீடியோவை வெச்சு... ஹாஹா... அவன் மனசுக்குள்ள அசிங்கமான கற்பனைகள் ஓடுச்சு. இந்த மாரி விஜய அசிங்க படுத்த தான் அவன் இந்த பிளானே போட்டான்.


அப்போ... கீழ இருந்து லேசா சத்தம் கேட்டுச்சு. மெதுவா சத்தம் அதிகமா ஆகுற மாதிரி இருந்துச்சு.


'வந்துட்டானுங்க!'


ரவிக்கு நெஞ்சு படபடன்னு அடிச்சுக்கிச்சு. அவன் அவசரமா போன்ல கேமராவை ஆன் பண்ணி, வீடியோ ரெக்கார்டிங்கை ஸ்டார்ட் பண்ணான். போனை நல்லா மறைவாப் புடிச்சிக்கிட்டு, அந்தப் பாறை இடுக்கு வழியா எட்டிப் பார்த்தான்.


சத்தம் இன்னும் கொஞ்சம் கிட்ட வந்தது. மெதுவா... ரொம்ப மெதுவா...


'ஏன் இவ்ளோ லேட்டா வர்றானுங்க?'


சத்தம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா அதிகமாச்சு. ஏதோ 'க்ரர... க்ரர...'னு உறுமுற மாதிரி சத்தம் கேட்டுச்சு. 


ரவிக்கு ஒன்னும் புரியல. 


அவன் இன்னும் கொஞ்சம் தலையை நீட்டிப் பார்த்தான்.


அய்யோ!


ரெண்டு பெரிய கண்கள்... நெருப்பு மாதிரி ஜொலிச்சிட்டு இருந்துச்சு! அதுக்குக் கீழ ரெண்டு பெரிய தந்தம்!


அது... அது காட்டுப் பன்னி!


ரவிக்கு உசுரே போன மாதிரி ஆயிருச்சு. அவன் 'அம்மா!'னு கத்துறதுக்குள்ள, அந்தப் பன்னி அவனைப் பார்த்துட்டு, தலையைக் குனிஞ்சிக்கிட்டு வேகமா ஓடி வந்துச்சு.


ரவிக்கு என்ன பண்றதுனே தெரியல. அவன் கையில இருந்த போன் 'டொக்'னு கீழ விழுந்துச்சு. அவன் உயிரைக் காப்பாத்திக்கணும்னு அந்த இடத்தை விட்டு ஓட ஆரம்பிச்சான்.


'க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்!'


பன்னி அவனை விடல. உறுமிக்கிட்டே அவன் பின்னாடியே துரத்துச்சு. ரவி முன்னாடி ஓட, பன்னி பின்னாடி துரத்த... அந்த மலையே ரெண்டாச்சு. அவன் கால்ல கல்லு குத்துறதோ, முள்ளு குத்துறதோ அவனுக்குத் தெரியல. அங்க இருந்து தப்பிச்சா போதுமுன்னு புயல் வேகத்துல ஓடினான்.


***


கீழ, மலை ஏறிட்டு இருந்த மூணு பேருக்கும் அந்தப் பன்னி உறுமுற சத்தம் கேட்டுச்சு.


"அக்கா! என்ன சத்தம் அது?" கீதா பயந்து போய் பிரியாவைக் கட்டிக்கிட்டா.


பிரியாவும் விஜய்யும் நின்னு காதைக் கூர்மையாக்கினாங்க. "ஏதோ  பன்னி... பன்னி உறுமுற மாதிரி கேக்குதுல..." விஜய் சொன்னான்.


"ஐயோ! இங்க பன்னி வருமா?" கீதா பதறினா.


"தெரியலையே... இங்க அது வர வாய்ப்பில்லையே..." பிரியா சொன்னா. "யாராவது வேட்டைக்காரங்க வந்திருப்பாங்களோ?"


"யாரு இந்த நேரத்துல வர்றது? அதுவும் இந்த மலைக்கு சடங்கு நடக்கும் போது யாரும் வர கூடாதுனு உத்தரவு போட்டு இருக்குல… " விஜய் யோசிச்சான். "இருங்க... சத்தம் தூரமாப் போற மாதிரி இருக்கு."


மூணு பேரும் கொஞ்ச நேரம் அமைதியா நின்னு கேட்டாங்க. அந்த உறுமல் சத்தம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா தூரமாப் போயி, அப்புறம் கேக்கவே இல்ல.


"போயிருச்சு போல..." பிரியா சொன்னா. "ஆனாலும் பயமா இருக்கு. சீக்கிரம் மலை உச்சிக்குப் போயிரலாம் வா."


"ம்... வா," விஜய் சொன்னான். அவன் மறுபடியும் கீதாவை ஒரு கையால புடிச்சுக்கிட்டான்.


இப்போ அவங்க இன்னும் கொஞ்சம் வேகமா நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க. அந்தப் பன்னி சத்தம் அவங்களுக்குள்ள இருந்த பயத்தை இன்னும் அதிகமாக்கிருந்துச்சு.


ஒரு வழியா, இன்னும் ஒரு அரை மணி நேர நடைக்குப் பின்னாடி, அவங்க மலை உச்சிக்கு வந்து சேர்ந்தாங்க.


அங்க, ஒரு பெரிய சமதளப் பாறை. அதுக்கு நடுவுல, நாலு பக்கமும் செவுரு மட்டும் வெச்சு, மேல கூரை இல்லாத ஒரு சின்ன கல் மண்டபம். மண்டபத்துக்கு நடுவுல, ஒரு ஆள் உயரத்துக்கு, பெரிய கல் விளக்கு நின்னுட்டு இருந்துச்சு. பார்க்கவே ஒரு மாதிரி பயபக்தியைக் குடுக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.


அந்தக் கல் விளக்குக்குக் கீழ, மூணு பெரிய தீப்பந்தங்கள், எண்ணெய்ல நனைச்சு, ரெடியா வெச்சிருந்தது.


"அப்பாடா... வந்தாச்சு," விஜய் மூச்சு வாங்கிட்டே சொன்னான்.


"ம்..." பிரியாவுக்கு இப்போ தான் கொஞ்சம் நிம்மதியா இருந்துச்சு.


"விளக்கை... விளக்கை ஏத்தணும்," கீதா சொன்னா. அவ கால் வலி இப்போ கொஞ்சம் குறைஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.


மூணு பேரும் அந்தப் பெரிய கல் விளக்கு கிட்ட போனாங்க.


"எப்படி ஏத்துறது?" கீதா கேட்டா.


"நம்ம கையில இருக்கிற விளக்குல இருந்து, அந்த தீப்பந்தத்தைப் பத்த வெச்சு, அப்புறம் அதால பெரிய விளக்கை ஏத்தணும்," விஜய் சொன்னான்.


அவன்… அவன் கையில இருந்த ரெண்டு விளக்குல இருந்து ஒரு விளக்கைக் கீழ வெச்சான். இன்னொரு விளக்கை எடுத்து, ஒரு தீப்பந்தத்தோட நுனியில காட்டுனான்.


'பட் பட்'னு சத்தம் போட்டு, அந்த தீப்பந்தம் 'தட தட'னு எரிய ஆரம்பிச்சது.


"அக்கா... நீயும் ஏத்து," விஜய் சொன்னான்.


பிரியாவும் அவ விளக்குல இருந்து இன்னொரு தீப்பந்தத்தை ஏத்துனா.


"கீதா... நீயும்," பிரியா சொன்னா.


கீதா பயந்துட்டே அவ விளக்குல இருந்து மூணாவது தீப்பந்தத்தை ஏத்துனா.


இப்போ மூணு பேரும் கையில தீப்பந்தத்தோட நின்னாங்க. அதோட வெளிச்சத்துல, அவங்க அம்மண உடம்பு இன்னும் பிரகாசமா தெரிஞ்சது.


"ம்... ஏத்துங்க," விஜய் சொன்னான்.


மூணு பேரும் ஒண்ணா சேர்ந்து, அந்தப் பெரிய கல் விளக்கோட திரியில தீப்பந்தத்தைக் காட்டுனாங்க. எண்ணெய்ல நனைஞ்சிருந்த அந்தப் பெரிய திரி, 'படார்'னு ஒரு சத்தத்தோட பத்திக்குச்சு. ஒரு பெரிய ஜோதி, வானத்தை நோக்கி எரிய ஆரம்பிச்சது.


அந்த வெளிச்சத்துல, அந்த மலை உச்சியே பிரகாசமா ஆச்சு.


மூணு பேரும் ஒரு நிமிஷம் அந்த ஜோதியையே பார்த்துட்டு நின்னாங்க. பயபக்தியோட கை கூப்புனாங்க. மனசுக்குள்ள அவங்க அவங்க கஷ்டத்தைச் சொல்லி வேண்டிக்கிட்டாங்க.


'சாமி... மழையைக் குடு... எங்க மானத்தைக் காப்பாத்து...'


வந்த வேலை ஒரு வழியா முடிஞ்சது.


"இப்போ... இப்போ என்ன பண்றது?" கீதா கேட்டா.


"ஒரு நாள் முழுசா இங்க இருந்துட்டு, இந்த தீபத்தை அணையாம பாத்துட்டு, நைட் ஆனதும் கீழ இறங்கிப் போகணும்," பிரியா சொன்னா.


"அது வரைக்கும் இப்படியே அம்மணமாவா?" கீதா கேட்டா. 


பிரியாவுக்கு என்ன சொல்றதுனே தெரியல. அவ விஜய்யைப் பார்த்தா.


விஜய் அந்த கல் மண்டபத்தைச் சுத்திப் பார்த்தான். அதுக்குக் கூரை இல்ல. ஆனா நாலு பக்கமும் செவுரு இருந்துச்சு. ஓரளவு மறைவா உக்காரலாம். பக்கத்துல பெரிய பெரிய மரங்கள் இருந்துச்சு.


"வா... அங்க போய் உக்காரலாம்," விஜய் அந்த மரங்கள் இருந்த பக்கத்தைக் காட்டுனான். "மரத்தடியில உக்காந்தா, கொஞ்சம் மறைவா இருக்கும். குளிரும் கொஞ்சம் கம்மியா இருக்கும்."


"ம்... சரி," பிரியா தலையாட்டுனா.


விஜய் முதல்ல நடந்தான். இப்போ அவன் சுன்னி கொஞ்சம் சுருங்கியிருந்தது. ஆனா இன்னும் முழுசா அடங்கல.


பிரியாவும் கீதாவும் அவன் பின்னாடியே போனாங்க.


"இந்த மரம் நல்லா பெருசா இருக்கு. இதுக்குக் கீழ உக்காரலாம்," விஜய் ஒரு பெரிய மரத்தடியைக் காட்டுனான். அந்த இடத்துல தரை கொஞ்சம் சமதளமா, புல்லு வளர்ந்து இருந்துச்சு.


"கீதா... நீ ரொம்ப டயர்டா இருக்க. முதல்ல படு," பிரியா சொன்னா.


"ம்..." கீதாவுக்கு உடம்பெல்லாம் வலிச்சது. கால் வேற நொண்டிட்டு இருந்துச்சு. அவளுக்கு கண்ணைச் சொக்கிட்டு வந்துச்சு.


அவ அந்த மரத்தடியில, புல் மேல மெதுவா படுத்தா. அம்மணமா புல் மேல படுக்குறது ஒரு மாதிரி கூச்சமா, உறுத்தலா இருந்துச்சு. அவ ஒருக்களிச்சுப் படுத்து, அவளோட சின்ன மொலைகளையும் புண்டையையும் முடிஞ்ச அளவு மறைக்க முயற்சி பண்ணுனா. அவளோட சின்ன குண்டி மட்டும் வெளிய தெரிஞ்சது.


"நான்... நான் தூங்குறேன் கா..." அவ கண்ணைச் சொருகிக்கிட்டே சொன்னா.


"ம்... தூங்கு டி," பிரியா அவ தலையை மெதுவாத் தடவிக் குடுத்தா.


அவ படுத்த அஞ்சு நிமிஷத்துலேயே, அசதியிலயும் வலியிலயும் நல்லாத் தூங்கிட்டா. அவளோட சின்ன உடம்பு அமைதியா மூச்சு விட்டுட்டு இருந்துச்சு.


இப்போ... அந்த மரத்தடியில... விஜய்யும் பிரியாவும் மட்டும் தான் முழிச்சிட்டு இருந்தாங்க.


ரெண்டு பேரும் ஒரு வார்த்தை பேசல. அம்மணமா... ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் கொஞ்சம் தள்ளி உக்காந்து இருந்தாங்க. தூரத்துல எரிஞ்சிட்டு இருந்த அந்தப் பெரிய விளக்கோட வெளிச்சம் அவங்க மேல லேசா பட்டுச்சு.


பிரியாவுக்கு மறுபடியும் அந்த பழைய கூச்சம் வந்துச்சு. அவ கையை எடுத்து அவ மொலைகளையும் புண்டையையும் மறைக்கப் போனா. ஆனா ஏனோ அவ கை நகரல. 'இனிமே மறைச்சு என்ன ஆகப் போகுது? அவன் பார்க்க வேண்டியதை எல்லாம் பார்த்துட்டான்.' அவ மனசுக்குள்ள ஒரு விரக்தி.


விஜய் அவளையே தான் பார்த்துட்டு இருந்தான். அவ கையால மறைக்காம, அப்படியே அம்மணமா உக்காந்து இருந்ததைப் பார்த்ததும், அவனுக்கு சுன்னி மறுபடியும் விறைக்க ஆரம்பிச்சது.


"தூக்கம் வரலையா கா?" விஜய் மெதுவா கேட்டான்.


பிரியா தலையாட்டுனா. "இல்ல."


"ம்..."


"உனக்கு?"


"எனக்கும் வரல."


ரெண்டு பேரும் கொஞ்ச நேரம் எதுவும் பேசிக்கல. அந்தப் பெரிய விளக்கு மட்டும் 'தட தட'னு எரிஞ்சிட்டு இருந்துச்சு. ராத்திரி நேரத்துக் குளிர் காத்து 'வூ...'னு அடிச்சது.


அங்க புல் தரையில படுத்துத் தூங்கிட்டு இருந்த கீதா, அந்த குளிர் தாங்காம லேசா உடம்பை சிலுப்பிக்கிட்டா. அவளோட அம்மண உடம்பு 'வெட வெட'னு நடுங்குச்சு. அவ முட்டி ரெண்டையும் நெஞ்சுக்குக் கிட்ட இழுத்து, கையால அவளோட சின்ன மொலைகளை மறைக்கிற மாதிரி குறுக்கிக்கிட்டா. "ம்ம்..."னு தூக்கத்துலேயே முனங்குனா.


பிரியா அதைப் பார்த்தா. அவளுக்கு தங்கச்சியப் பார்க்கப் பாவமா இருந்துச்சு. அவ மெதுவா எழுந்து, கீதா பக்கத்துல போனா. அவளும் கீதா மாதிரியே ஒருக்களிச்சுப் படுத்தா. கீதாவோட முதுகை ஒட்டி, அவளை அணைச்சுக்கிற மாதிரி படுத்தா. பிரியாவோட சூடான அம்மண உடம்பு, கீதாவோட குளிர்ந்த முதுகுல பட்டுச்சு. பிரியாவோட பெரிய மொலை ஒன்னு, கீதாவோட முதுகுல 'பச்'னு பட்டு நசுங்குச்சு. அந்த கதகதப்பான சூடு பட்டதும், கீதாவோட நடுக்கம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா நின்னுச்சு. அவ நிம்மதியா பெருமூச்சு விட்டுட்டு மறுபடியும் நல்லாத் தூங்க ஆரம்பிச்சா.


விஜய் இந்தக் காட்சியையே கண்ணு இமைக்காம பார்த்துட்டு இருந்தான். பிரியா அப்படிப் படுத்ததும், அவளோட பெரிய குண்டி ரெண்டும் 'கும்'னு உருண்டு திரண்டு அவன் கண்ணு முன்னாடி தெரிஞ்சது. அந்த குண்டிப் பிளவு... அந்த விளக்கு வெளிச்சத்துல பளபளன்னு இருந்துச்சு. அது மட்டும் இல்லாம, பிரியா படுத்த கோலத்துல, அவளோட இன்னொரு மொலை சைடுல புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு. அவளோட காம்பு விறைச்சு நிக்கிறது அப்பட்டமா தெரிஞ்சது. அக்காவோட சூட்டுல தங்கச்சி தூங்குறா. ஆனா இவன் இங்க அம்மணமா குளிருல நடுங்கிட்டு இருக்கான்.


அவன் சுன்னி வலிக்குற அளவுக்கு விறைச்சு நின்னுச்சு. அவனுக்குள்ள ஒரு நப்பாசை.


"அக்கா..." அவன் மெதுவா, கொஞ்சம் கெஞ்சுற குரல்ல கூப்பிட்டான்.


பிரியா தலையை மட்டும் திருப்பி அவனைப் பார்த்தா. "என்னடா?"


"எனக்கும் தான் குளிருது..." விஜய் அப்பாவியா மூஞ்சை வெச்சுக்கிட்டு சொன்னான்.


பிரியாவுக்கு அவனைப் பார்த்ததும் சிரிப்பு வந்துச்சு. அவ அவனை முறைச்சா. அவ பார்வை மெதுவா கீழ இறங்குச்சு. அவனோட சுன்னி நல்லா விறைச்சுக்கிட்டு, கொடி மரம் மாதிரி 'டக்'னு நிக்கிறது அவ கண்ணுல பட்டுச்சு. அதை மறைக்க அவன் கைய வெச்சிருந்தாலும், அது கைக்கு அடங்காம வெளிய நீட்டிட்டு நின்னுச்சு.


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூசுச்சு. அவ புண்டை மறுபடியும் துடிக்க ஆரம்பிச்சது. 'பாவிப் பையன்... குளிருதுனு சொல்றான், ஆனா இவன் தம்பி மட்டும் நெருப்பு மாதிரி தக தகன்னு எரிஞ்சு ஆட்டம் போடுறானே.'


அவ மனசுக்குள்ள ஒரு குறும்புத்தனம் வந்துச்சு. அவ உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே சிரிச்சா.


"அப்போ வா..."


விஜய்க்கு ஒரு செகண்ட் ஒண்ணுமே புரியல. "என்ன கா?"


"வாடா... வந்து நடுவுல படுத்துக்கோ," பிரியா பட்டும்படாம சொன்னா.


விஜய்க்கு உள்ளுக்குள்ள பட்டாசு வெடிச்சது. 'என்னது? நடுவுலயா? கீதா ஒரு பக்கம்... அக்கா ஒரு பக்கம்... நடுவுல நான்... அம்மணமா?' அவனுக்கு தலையே சுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு. அவன் சுன்னி இன்னும் ஒரு இன்ச் பெருசான மாதிரி துடிச்சது. அவன் முகத்துல அம்புட்டு சந்தோஷம். அவன் வாயெல்லாம் பல்லா, இளிச்சிக்கிட்டே எழுந்திருக்கப் போனான்.


"ஹாஹா..." பிரியா அவனைப் பார்த்து கலகலன்னு சிரிச்சுட்டா. "வாயைப் பாருடா... வாயை. எவ்ளோ சந்தோஷம் பாரு. நான் கூப்பிட்டதும் எப்படி குதிச்சுக்கிட்டு வர்றான் பாரு."


விஜய் 'டக்'னு நின்னுட்டான். அவனோட சந்தோஷமான முகம் ஒரு செகண்ட்ல சுருங்கிப் போச்சு. 'ச்ச... நம்மளக் கிண்டல் பண்றாளா?' அவனுக்கு ஒரு மாதிரி ஏமாற்றமா போயிருச்சு.


"போ கா... நான் சும்மா சொன்னா... நீ என்னைய் கலாய்க்கிற," அவன் கோவப்படுற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டு மறுபடியும் உக்காரப் போனான்.


"அடடே... கோவம் வருதா ராஜாவுக்கு?" பிரியா சிரிச்சிக்கிட்டே சொன்னா. அவளுக்கு அவன் ஏமாந்து போன முகத்தைப் பார்க்க ரொம்ப ஜாலியா இருந்துச்சு. "பின்ன என்னடா... உண்மையச் சொல்லப் போனா... நாங்க தான் உன் மேல கோவமா இருக்கணும்."


விஜய் அவளைக் குழப்பமாப் பார்த்தான். "ஏன்? நான் என்ன பண்ணேன்?"


பிரியா அவங்க அம்மணமா உக்காந்திருந்த நிலவரத்தைக் கையால காட்டுனா. "பின்ன... யாரால நாங்க இப்படி துணி இல்லாம இந்த மலையில வந்து கெடக்கோம்? எல்லாம் உன்னாலயும் அந்த ரவி நாயாலயும் தானே? நீ அவன்கிட்ட வம்பு இழுக்கலனா... அவன் இப்படி ஒரு சதி பண்ணி நம்ம மானத்தை வாங்கிருப்பானா? நீ பண்ண தப்புக்கு, நாங்க தான் இங்க குளிருல நடுங்க வேண்டியதா இருக்கு."


அவளோட பார்வை மறுபடியும் அவன் விறைச்சு நின்ன சுன்னி மேல போச்சு. "உன்ன பாத்தா... உனக்குக் குளிரே அடிக்கிற மாதிரி தெரியலையே... ஒருவேளை... உனக்கு ரொம்பக் குளுருச்சுன்னா... அதோ... அந்த மரத்தைப் பாரு... போய் நல்லா கட்டிப் புடிச்சுக்கிட்டே தூங்கு. அது உன்னைக் கதகதப்பா பாத்துக்கும்,"னு சொல்லி மறுபடியும் சிரிச்சா. 


விஜய்க்கு இதுக்கு மேல பேசிப் புண்ணியம் இல்லைனு தெரிஞ்சிருச்சு. அவனுக்கு அசிங்கமாவும் ஏமாற்றமாவும் இருந்துச்சு. ஆனா அவ கிண்டல் பண்றதப் பார்க்கவும் ஒரு மாதிரி சூடா இருந்துச்சு.


"சரி சரி... ரொம்பப் பேசாத," அவன் சலிச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.


அவன் அவங்க படுத்திருந்த இடத்துக்குக் கொஞ்சம் தள்ளி, அதே மரத்தோட வேர்ப் பக்கமா போய் படுத்தான். புல் தரை குளிர்ச்சியா உறுத்துச்சு. அவன் ஒருக்களிச்சுப் படுத்தான். அவனோட பார்வை, பிரியாவோட அம்மண முதுகையும், அவளோட பெரிய குண்டி மேலயும் தான் இருந்துச்சு. அந்த விளக்கு வெளிச்சத்துல அது தங்கம் மாதிரி மின்னுச்சு. அவன் சுன்னி இன்னும் விறைப்பாவே தான் இருந்துச்சு.


அப்படியே அவ குண்டியையும், கீதா தூங்குறதையும் பார்த்துட்டு இருந்தான். கொஞ்ச நேரத்துல, அவன் கண்ணு சொக்க ஆரம்பிச்சது. அவனோட சுன்னி மெதுவா அடங்கிச் சுருங்க, அவன் ஆழ்ந்த தூக்கத்துக்குப் போய்ட்டான்.


பிரியா அவன் தூங்கிட்டானானு கொஞ்ச நேரம் பார்த்துட்டே தான் இருந்தா. அவனோட மூச்சுச் சத்தம் சீரா வந்ததும், அவளுக்குள்ள இருந்த கிண்டல் எல்லாம் போயி, இப்போ வேற ஒரு உணர்ச்சி மெதுவா தலை தூக்குச்சு.


அவ மெதுவா தலையைத் திருப்பி, தூங்கிட்டு இருந்த விஜய்யைப் பார்த்தா.


அவளோட பார்வை, இப்போ ஒரு இஞ்ச் விடாம அவன் உடம்பை அளக்க ஆரம்பிச்சது.


தூக்கத்துல இருந்த அவன் முகம்... லேசா வாய் தொறந்து இருந்துச்சு... அவ பார்வை கீழ இறங்கி, அவனோட அகலமான தோள்பட்டை, விரிஞ்ச நெஞ்சு... அதுல இருந்த கருகருன்னு இருந்த முடி... கீழ வந்து, அவனோட சப்பையான வயிறு, ஆழமான தொப்புள்...


அப்புறம்... அவ பார்வை அங்க வந்து நின்னுச்சு.


அவனோட சுன்னி.


தூக்கத்துல சுருண்டு படுத்து இருந்துச்சு. அடர்த்தியான கருப்பு முடிக்கு நடுவுல ஒரு சின்னப் பாம்பு மாதிரி. பிரியாவுக்கு ஏரியில பார்த்த அந்த விறைச்ச கோலம் ஞாபகம் வந்துச்சு. கருப்பா, தடிமனா... ட்ரையல் ரூம்ல அவ குண்டியை இடிச்ச அந்த விறைப்பு...


அந்த நெனப்பு வந்ததும், பிரியாவோட புண்டை 'விங்'குனு துடிச்சது. அவளுக்குள்ள ஒரு மாதிரி நமநமனு அரிப்பு எடுக்க ஆரம்பிச்சது. அவளோட புண்டை இதழ்களுக்குள்ள மெதுவா தண்ணி கசிய ஆரம்பிச்சது. அவளோட காம்பு ரெண்டும் மறுபடியும் விறைச்சுக்கிட்டு, கீதாவோட முதுகுல குத்துச்சு. அவ பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டா. 'ச்சீ... தூங்குற தம்பியப் போய் இப்படிப் பார்க்குறோமே...' ஆனா அவளால பார்வையையும் திருப்ப முடியல, புண்டையில ஊறுன அரிப்பையும் நிறுத்த முடியல.


பிரியா அதுக்கு மேல விஜய பாக்க முடியாம தலையை திருப்பிக்கிட்டா. கொஞ்ச நேரத்துல அவளும் மெதுவா கண்ணை அசந்தா.


மலை மேல இருந்த குளிர் காத்து, அம்மணமா படுத்திருந்த மூணு உடம்பையும் ராத்திரி முழுக்க வதைச்சது. ஆனா அசதியில அவங்களுக்கு அது பெருசா தெரியல.


எப்போ தூங்குனாங்கனே தெரியல.


கண்ணுல வெளிச்சம் பட்டு கூசுனதும் தான் விஜய் மெதுவா கண்ணைத் தொறந்தான். 'சட்'னு கண்ணு கூசி மறுபடியும் மூடிக்கிட்டான். சூரியன் நல்லா மேல வந்துருச்சு.


'அப்பாடா... விடிஞ்சிருச்சு!'


அவனுக்கு அப்போ தான் உறைச்சது. 'ஐயையோ... விடிஞ்சிருச்சா! இப்போ... இப்போ எப்படி?'


அவன் அவசரமா எழுந்து உக்காந்தான். அவன் உடம்புல ஒட்டுத் துணி இல்லை. நேத்து ராத்திரி வரைக்கும் இருட்டுல இருந்த தைரியம், இப்போ பட்டப் பகல் வெளிச்சத்துல சுத்தமா போயிருச்சு..


அவன் மெதுவா திரும்பிப் பார்த்தான்.


பிரியாவும் கீதாவும் இன்னும் தூங்கிட்டு தான் இருந்தாங்க. கீதா ஒரு பக்கமா சுருண்டு, குழந்த மாதிரி படுத்துக் கிடந்தா. பிரியா மல்லாக்கப் படுத்துக் கிடந்தா. அவளோட ஒரு கை அவ வயிறு மேலயும், இன்னொரு கை தலைக்கு மேலயும் இருந்துச்சு.


ராத்திரி காத்துல, மரத்துல இருந்து உதிர்ந்த சின்ன சின்ன பூக்களும் சருகுகளும் அவங்க அம்மண உடம்பு மேல அங்கங்க ஒட்டியிருந்துச்சு. ஒரு சிகப்பு இலை, பிரியாவோட பெரிய மொலை ஒன்னு மேல கரெக்டா காம்பை மறைக்கிற மாதிரி உக்காந்து இருந்துச்சு. இன்னொரு சருகு அவளோட தொப்புள் குழியில இருந்து லேசா நழுவி, அவளோட புண்டை முடி ஆரம்பிக்கிற இடத்துல தஞ்சம் புகுந்து இருந்துச்சு.


விஜய் ஒரு நிமிஷம் மூச்சு விட மறந்துட்டான்.


அந்த காலை நேரத்து சூரிய வெளிச்சத்துல, பிரியாவோட வெள்ளை வெளேர்னு இருந்த உடம்பு தங்கம் மாதிரி ஜொலிச்சது. அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலைகளும், அவ மூச்சு விடும்போது மெதுவா ஏறி இறங்குச்சு. அவளோட வயிறு, அவளோட தொடை...


விஜய்க்கு மறுபடியும் சூடு ஏற ஆரம்பிச்சது. அவன் சுன்னி மெதுவா தலையைத் தூக்க ஆரம்பிச்சது. 'ச்ச... காலங்காத்தாலயேவா...'


ஆனா அவனுக்கு அதை ரசிக்க நேரம் இல்லை. 'ஐயோ... இவ்ளோ வெளிச்சம் வந்துருச்சே! ஊரோட கட்டுப்பாட மீறி யாராவது மலைக்கு ஆடு மாடு மேய்க்க வந்துட்டா என்ன பண்றது?' அவனுக்குப் பதட்டம் வந்துருச்சு.


அவன் மெதுவா சத்தம் போடாம எழுந்தான். அவனோட சுன்னி இப்போ லேசா விறைச்சுக்கிட்டு முன்னாடி தொங்குச்சு. அதை ஒரு கையால மறைக்க முயற்சி பண்ணிக்கிட்டே, மலையை சுத்தி பாக்க, நாலு திசைலயும் நடந்தான். கடைசியா ஒரு பாறை மேல ஏறி நின்னு, மலையைச் சுத்தி நாலு பக்கமும் பார்த்தான்.


"அப்பாடா..."


யாருமில்ல. கீழ தூரமா ஊர் தெரிஞ்சது. ஆனா இந்த மலைப் பக்கம் வர்றதுக்கு அறிகுறியே இல்லை. இங்க யாரும் வர மாட்டாங்கனு அப்பா சொன்னது நிஜம் தான்.


அவனுக்கு அப்போ தான் நிம்மதி ஆச்சு. அவன் மெதுவா திரும்பி, அவங்க படுத்திருந்த இடத்துக்கு வந்தான்.


அவன் திரும்பி வந்த சத்தத்துல, பிரியா கண்ணு முழிச்சுட்டா. அவளும் 'டக்'னு எழுந்து உக்காந்தா. அவளோட முதல் வேலை கைய வெச்சு அவளோட புண்டையை மறைச்சது தான். ஆனா அவ உக்காந்த வேகத்துல, அவ மொலை மேல இருந்த இலை கீழ விழுந்துருச்சு.


இப்போ அவ... முழு அம்மணமா... சப்பளங்கால் போட்டு உக்காந்து இருந்தா. அவ அப்படி உக்காந்ததுல, அவளோட புண்டை மறைஞ்சிருச்சு. ஆனா அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலைகளும், ஒன்னோட ஒன்னு இடிச்சுக்கிட்டு, அவ மடியில வந்து உக்காந்து இருந்துச்சு. காம்பு ரெண்டும் கருப்பா, விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

[Shrutikrishnan]

விஜய் அவளைப் பார்த்துட்டே நின்னுட்டான். அவனும் அம்மணமா, கையால சுன்னியை மறைச்சுக்கிட்டு நின்னான்.


ரெண்டு பேரும் ஒரு நிமிஷம் எதுவும் பேசிக்கல. பட்டப் பகல்ல, சூரிய வெளிச்சத்துல, ஒருத்தரோட அம்மணத்தை ஒருத்தர் பார்த்துட்டே நின்னாங்க.


"எங்கடா போன?" பிரியா தான் முதல்ல கேட்டா. அவ குரல்ல இப்போ அந்த ராத்திரி பயம் இல்லை. ஒரு மாதிரி சர்வ சாதாரணமா கேட்டுச்சு.


விஜய் தடுமாறுனான். அவ மொலையையே பார்த்துட்டு இருந்தவன், டக்குனு பார்வையைத் திருப்பினான். "அது... இல்ல... விடிஞ்சிருச்சுல... அதான் யாராவது ஆள் நடமாட்டம் இருக்கானு பார்க்கப் போனேன்."


"ம்... இருக்காங்களா?"


"இல்ல கா. யாருமே இல்ல. நாம மட்டும் தான் இங்க தனியா இருக்கோம்."


"ஓ..." பிரியா ஒரு பெருமூச்சு விட்டா. "


"நேரம் என்ன ஆகுதுனே தெரியலையே..." பிரியா முனங்குனா. அவ சூரியனைப் பார்த்து, "நல்லா உச்சிக்கு வர மாதிரி இருக்கு. எப்படியும் ஒன்பது பத்து மணி இருக்கும்ல?"


"ஆமா கா. அப்படித்தான் இருக்கும்."


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி பிசுபிசுன்னு இருந்துச்சு. நேத்து ராத்திரி குளிச்சது. அப்புறம் மலை ஏறினதுல வேர்த்து... அவளுக்கு ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு.


அவ மெதுவா எழுந்து நின்னா.


விஜய் ஒரு கணம் கண்ணை சிமிட்டாம பார்த்தான். சூரிய வெளிச்சத்துல அவளோட முழு அம்மண உடம்பு!


"அப்பாடா... உடம்பெல்லாம் ஒரே வலி," பிரியா சொல்லிக்கிட்டே, ஒரு சோம்பல் முறிச்சா.


அவ ரெண்டு கையையும் மேல தூக்கி, உடம்பை 'வளைச்சு' நெளிச்சா. அவ அப்படி கையத் தூக்குனதும், அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலைகளும் மேல தூக்கிக்கிட்டு, 'திம்'னு நின்னுச்சு. அவளோட விறைச்ச காம்பு ரெண்டும் நேரா விஜய்யைப் பார்த்து சுத்திட்டு நின்னுச்சு. அவளோட அக்குள் பளிங்கு மாதிரி வழுவழுனு, ஒரு முடி கூட இல்லாம சுத்தமா இருந்துச்சு.


விஜய் தொண்டையைக் கனைச்சுக்கிட்டான். அவன் சுன்னி இப்போ முழுசா விறைச்சு, கம்பி மாதிரி நின்னுச்சு. அவன் கையால அதை மறைக்கக் கஷ்டப்பட்டான்.


பிரியா சோம்பல் முறிச்சு முடிச்சு, கையைக் கீழ இறக்குனா. அவளோட பார்வை நேரா அவன் கை மறைக்கப் போராடிட்டு இருந்த சுன்னி மேல தான் போச்சு.


அதைப் பார்த்ததும், அவ உதட்டுல ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு வந்துச்சு. 'பாவிப் பையன்... இதுக்குள்ள முழிச்சுக்கிட்டானா?'


அவளுக்குள்ள ஒரு குறும்புத்தனம் வந்துச்சு. 'நேத்து ராத்திரி இருட்டுல பார்த்த... இப்போ பட்டப் பகல்ல பாருடா.'


"ம்ம்..."னு ஒரு முனகலோட அவ எழுந்து நிண்டு சுத்தி முத்தி பார்த்தா. அங்க கல் மண்டபத்தோட ஒரு மூலைய பாத்தா. அங்க ஒரு சாக்கு மூட்டை சுருட்டி வெச்சிருந்துச்சு. "டேய்... இங்க என்னமோ மூட்டை கெடக்கு பாரு..."னு சொல்லிட்டு அந்த மூலைக்கு நடந்து போனா.


விஜய் கண்ணு அவ போற திசையிலயே தான் இருந்துச்சு. அவ நடக்கும்போது, அவளோட ரெண்டு பெரிய குண்டியும் ஒன்னோட ஒன்னு உரசாம, தனித் தனியா 'தளு தளு'னு குலுங்குச்சு. சூரிய வெளிச்சத்துல அவளோட வெள்ளை வெளேர்னு இருந்த குண்டி மேல வேர்வை லேசா பளபளத்துச்சு.


விஜயும் அந்த மூட்டைல என்ன இருக்குனு பார்க்குற ஆர்வத்துல, அவன் சுன்னியை ஒரு கையால மறைக்கப் போராடிக்கிட்டே, அவளுக்குப் பின்னாடியே நடந்தான்.


பிரியா அந்த மூட்டை கிட்ட போனா. அது சணல் கயிறால இறுக்கிக் கட்டிருந்துச்சு. அவளுக்கு நல்லாவே தெரியும், விஜய் தனக்கு நேர் பின்னாடி, கொஞ்சம் தள்ளி வந்து நிக்கிறான்னு. அவனோட சூடான மூச்சுக் காத்து அவ முதுகுல படுற மாதிரி அவ்ளோ பக்கத்துல.


அவ மனசுக்குள்ளேயே சிரிச்சுக்கிட்டா. 'பார்க்குற நாயே... நல்லா பாரு...'


அவ வேணுமுன்னே, அப்படியே நேரா நின்னுக்கிட்டே, இடுப்பை மட்டும் வளைச்சு குனிஞ்சா. அவளோட ரெண்டு பெரிய குண்டியும் 'விம்'மிக்கிட்டு, பின்னாடி தூக்கிட்டு நின்னுச்சு.


விஜய்க்கு ஒரு செகண்ட் மூச்சே நின்னுடுச்சு.


அய்யோ! கடவுளே!


அவன் கண்ணு முன்னாடி... பிரியாவோட முழுப் பின்னழகு... அப்பட்டமா... பட்டப் பகல்ல...


அவளோட ரெண்டு பெரிய, உருண்டையான குண்டிகளும்... அவன் கண்ணுக்கு நேரா... வளைஞ்சு, பிரிஞ்சு நின்னுச்சு. அந்த ரெண்டு குண்டிக்கும் நடுவுல இருந்த ஆழமான பிளவு... 


அவன் பார்வை கொஞ்சம் கீழ இறங்குச்சு. அவ குனிஞ்ச கோணத்துல, அவளோட ரெண்டு தொடைக்கும் நடுவுல...


அவளோட புண்டை!


கரு கருனு அடர்த்தியா, சுருள் சுருளா இருந்த புண்டை முடி, நேத்து ராத்திரி குளிச்ச ஈரத்துல இன்னும் லேசா ஒட்டிப் போய், ஒரு சின்ன கரு மேகம் மாதிரி இருந்துச்சு. அந்த முடிக்கு நடுவுல இருந்து, அவளோட புண்டை மேடு 'கும்'னு புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு. அவளோட இளஞ்சிவப்பு புண்டை இதழ்கள் அந்த முடிக்குள்ள இருந்து லேசா எட்டிப் பார்த்துச்சு.


அவ அப்படி குனிஞ்சதால, அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலைகளும்... அப்படியே தொங்குச்சு. பழுத்த பழம் மாதிரி... காம்பு ரெண்டும் கருப்பா, விறைச்சுக்கிட்டு, தரையைப் பார்த்து நீட்டிட்டு நின்னுச்சு. அவ அந்த சாக்கு மூட்டைக் கயிறை இழுத்துப் போராடும்போது, அந்த மொலை ரெண்டும் 'ஆடு... ஆடு'னு ஆடுச்சு.


விஜய் பல்லக் கடிச்சான். அவன் சுன்னி அவனோட கைக்குள்ள அடங்காம 'விங் விங்'னு துடிச்சது. வெடிச்சே விடும் போல வலிச்சது. அவனால முடியல. அவன் இன்னொரு கையையும் எடுத்து, அவன் சுன்னியை ரெண்டு கையாலயும் புடிச்சு அமுக்கினான். அவன் மூச்சு வேகமா வந்துச்சு. 'ஸ்ஸ்... ஹா... அக்கா...'னு முனங்குனான்.


பிரியாவுக்கு அவன் பின்னாடி நின்னு மூச்சு வாங்குற சத்தம் நல்லாவே கேட்டுச்சு. அவளுக்கு உள்ளுக்குள்ள ஒரே குஷி. 'ஆடுடா... நல்லா ஆடு... இன்னும் இருக்கு உனக்கு...'


அவ கஷ்டப்பட்டு அந்தக் கயிறை அவிழ்த்துட்டு, மெதுவா... ரொம்ப மெதுவா நிமிர்ந்தா.


அவ நிமிர்ந்து திரும்பும்போது, விஜய் அவசரமா கையை வெச்சு சுன்னியை மறைக்க முயற்சி பண்ணிட்டு, ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி நின்னான்.


"ஹேய்! பாருடா! பழம் இருக்கு!" பிரியா சந்தோஷமா கத்துனா.


அவ அந்த மூட்டைக்குள்ள கைய விட்டு, முதல்ல ரெண்டு தண்ணி பாட்டிலை எடுத்தா. அப்புறம்... ஒரு சீப்பு வாழைப்பழத்தை எடுத்தா. கூடவே, நல்லா பெருசு பெருசா, சிகப்பு கலர்ல ஆப்பிள் பழம் ஒரு நாலு அஞ்சு இருந்துச்சு. ஒரு காகிதப் பைல பச்சை திராட்சைக் கொத்து ஒன்னு இருந்துச்சு. கடைசியா, நல்லா பழுத்த, பெரிய பப்பாளிப் பழம் ஒன்னையும் வெளிய எடுத்தா.


"அப்பாடா... பசிக்கு ஏதாவது வச்சிட்டு போனாங்களே...." பிரியா சொல்லிக்கிட்டே, ஒரு தண்ணி பாட்டிலைத் திறந்தா.


முதல்ல அவ கொஞ்சம் தண்ணிய வாயில ஊத்தி, நல்லா 'கொப்பளிச்சு' ஒரு ஓரமா வெளிய துப்புனா. தண்ணி அவ உதட்டு ஓரமா வழிஞ்சு, அவ கழுத்து வழியா ஓடி, அவளோட ரெண்டு மொலைக்கும் நடுவுல இருந்த பள்ளத்துக்குள்ள இறங்குச்சு. விஜய் அதையே கண்ணு இமைக்காமப் பார்த்தான்.


அப்புறம் பாட்டிலை அவன் கிட்ட நீட்டுனா. "ம்... நீயும் வாய் கொப்பளி."


விஜய் பாட்டிலை வாங்கி, அவ உதடு பட்ட இடத்துலேயே அவன் உதட்டை வெச்சுத் தண்ணி குடிச்சான், அப்புறம் அவ மாதிரியே வாய் கொப்பளிச்சுத் துப்புனான். அவனுக்கு உடம்பெல்லாம் சூடா இருந்துச்சு.


"ம்... பசிக்குது. முதல்ல சாப்பிடலாம்," பிரியா சொல்லிக்கிட்டே அந்தப் மூட்டைக்கு போனா.


அவ குனிஞ்சு, அந்தக் வாழைப்பழச் சீப்புல இருந்து ஒரு நல்ல பெரிய, தடிமனான வாழைப்பழத்தை உருவி எடுத்தா.


விஜய் அவன் பங்குக்கு ஒரு பெரிய சிகப்பு ஆப்பிளை எடுத்தான்.


பிரியா அந்த வாழைப்பழத்தோட, வந்து ஒரு பாறை மேல உக்காந்தா. அவ தன்னோட ரெண்டு கையையும் பின்னாடி ஊனி, உடம்பை லேசா வில்லு மாதிரி வளைச்சு, நல்லா சாய்ஞ்சா. அவ அப்படி சாய்ஞ்சதும், அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலைகளும்  முன்னாடி தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு. காத்து பட்டதுலயும், அவன் பார்வை படுறதுலயும், அந்த கருப்பான காம்பு ரெண்டும் விறைச்சு, நீட்டிட்டு நின்னுச்சு. அது மட்டும் இல்லாம, அவ உக்காந்த விதம்... அவளோட வலது காலை நீட்டி, இடது காலை மட்டும் முட்டி போட்டு மடிச்சு வெச்சா. அவ அப்படி கால் ரெண்டையும் லேசா விரிச்சு உக்காந்ததுல, அவளோட ரெண்டு தொடைக்கும் நடுவுல... கரு கருனு அடர்த்தியா இருந்த புண்டை முடி... அதுக்கு நடுவுல அவளோட புண்டை மேடு 'கும்'னு புடைச்சுக்கிட்டு... அந்தப் பிளவு லேசா தெரியுற மாதிரி... அப்பட்டமா அவன் கண்ணுக்கு முன்னாடி தெரிஞ்சது. மொத்தத்துல, அவளோட அம்மண உடம்போட மொத்த அழகையும், அவன் சுன்னிக்கு முன்னாடி இப்படி ஒரு போஸ் குடுத்து, அவனுக்கு வேணுமுன்னே விருந்து வெக்கிற மாதிரி உக்காந்தா பிரியா.


விஜய் அவளுக்கு நேரா, ஒரு ரெண்டு மூணு அடி தூரத்துல, ஒரு மரத்துல சாஞ்சு நின்னுக்கிட்டான். அவன் கையில ஆப்பிள். அவனோட சுன்னி இன்னும் கம்பி மாதிரி விறைச்சுக்கிட்டு முன்னாடி நீட்டிட்டு நின்னுச்சு. இந்தத் தடவை அவன் அதை மறைக்கக் கூட முயற்சி பண்ணல. ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இப்போ எந்த மறைவும் இல்லை.


பிரியா அவனோட விறைச்ச சுன்னியையே ஒரு நிமிஷம் பார்த்தா. 'அடங்க மாட்றானே...' அவ மனசுக்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டே, கையில இருந்த வாழைப்பழத்தை மெதுவா உரிக்க ஆரம்பிச்சா.


அவ தோலை முழுசா உரிக்கல. பாதி மட்டும் உரிச்சு, அந்த வெள்ளை நிறப் பழத்தை வெளிய எடுத்தா. அவ பார்வை நேரா விஜய்யோட கண்ணைப் பார்த்துச்சு.


அவ அந்த வாழைப்பழத்தோட நுனியை, அவளோட சிகப்பு உதட்டு மேல மெதுவா வெச்சுத் தேய்ச்சா. அப்புறம் லேசா நாக்கை நீட்டி, பிரியா சிரிச்சுக்கிட்டே, அந்தப் பழத்தோட நுனியை மட்டும் அவ வாய்க்குள்ள விட்டு, அந்தப் பழத்தோட நுனிய மட்டும் கடிச்சு சாப்பிட்டா.


விஜய் பல்லக் கடிச்சான். அவனுக்கு மூச்சு வாங்குச்சு.


"ம்... செம டேஸ்ட் டா... நீயும்... சாப்பிடு," அவ சொல்லிக்கிட்டே, மறுபடியும் அந்தப் பழத்தை அவ வாய்க்கிட்ட கொண்டு போனா. இந்தத் தடவை, அந்தப் பழத்தோட நுனிய மட்டும் இல்லாம, நல்லா ஆழமா அவ வாய்க்குள்ள திணிச்சா. அவளோட சிகப்பு உதடு ரெண்டும் அந்தத் தடிமனான பழத்தைச் சுத்தி 'கப்'னு மூடிக்கிச்சு. அப்புறம் கண்ணை லேசா சொருகிக்கிட்டே, 'கட்'னு ஒரு பெரிய துண்டைக் கடிச்சு எடுத்தா. அவளோட கன்னம் ஒட்டி, விரிஞ்சது. அவ அந்தப் பழத்தை மெல்லும்போது, அவ நாக்கு அந்தப் பழத்தைச் சுத்திச் சுழண்டு, அதோட பிசுபிசுப்பை ரசிச்சு ருசிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு. அவ பார்க்குறதுக்கு, ஏதோ ஒரு பெரிய தடியை வாய்க்குள்ள வெச்சு, கடிச்சு மென்னு, அதோட மொத்த சாரத்தையும் ரசிச்சு ருசிக்கிற மாதிரியே இருந்துச்சு.
விஜய்க்கு அதுக்கு மேல கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல. அவன் கையில இருந்த ஆப்பிளை எடுத்தான். ஆனா அவன் கண்ணு பிரியாவோட மொலை மேல தான் இருந்துச்சு. 


விஜய் அந்த ஆப்பிளை, பிரியாவோட மொலையைப் பார்க்குற வெறியில, 'கட்'னு ஒரு பெரிய கடி கடிச்சான். அவன் வாய் முழுக்க ஆப்பிள் சாறு. அவன் அதை மென்னுக்கிட்டே, அவளோட மொலையையும், அவ வாழைப்பழத்தை சாப்பிடுறதும் வெறிச்சுப் பார்த்தான்.


ரெண்டு பேரும் அமைதியா உக்காந்து பழத்தைச் சாப்பிட்டு முடிச்சாங்க. விஜய் ஆப்பிள் கொட்டையைத் தூரமா எறிஞ்சான். பிரியா வாழைப்பழத் தோலை மடிச்சு ஓரமா வெச்சா.


கொஞ்ச நேரம் அந்த மலை உச்சி அமைதியிலயே போச்சு. அங்க  எரிஞ்சிட்டு இருந்த விளக்கோட சத்தம் மட்டும் 'தட தட'னு கேட்டுச்சு.


பிரியாவோட பார்வை மெதுவா விஜய்யோட முகம், கழுத்து, மார்பு வழியா கீழ இறங்கி, கடைசியா அவன் மடியில வந்து நின்னுச்சு.


அவனோட சுன்னி!


பட்டப் பகல் வெளிச்சத்துல, ஒரு சொட்டு வெட்கம் கூட இல்லாம, நல்லா விறைச்சுக்கிட்டு, கம்பி மாதிரி நீட்டிட்டு நின்னுச்சு. அதோட நுனி சிகப்பா, லேசா விரிஞ்சு பளபளத்துச்சு. கரு கருனு அடர்த்தியான முடிக்கு நடுவுல இருந்து, அது திமிரா தலையைத் தூக்கி நிக்கிறதைப் பார்க்க பிரியாவுக்கு ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு. அவ மனசுக்குள்ள திமிரா ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு. 'நேத்து ராத்திரி இருட்டுல ஆட்டம் போட்ட... இப்போ வெளிச்சத்துலயும் அடங்க மாட்றியா...'


விஜய்க்கு அவ பார்வை எங்க இருக்குனு நல்லாவே தெரிஞ்சது. அவன் சுன்னி அவ பார்வை பட்டதுமே இன்னும் ஒரு இன்ச் துடிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு. அவன் நெளிஞ்சான்.


"நல்ல வேலை...இந்த பழத்தையாவது வெச்சிட்டுப் போனாங்க," விஜய் அந்த அமைதியைக் கலைச்சான். "இல்லனா... சாயங்காலம் வரைக்கும் பசியில செம கஷ்டமாப் போயிருக்கும்."


பிரியா பார்வைய எடுக்காமலேயே, "ஆமா... அதுவும் சரி தான்,"னு சொன்னா.


சொல்லிட்டு ஒரு பெருமூச்சு விட்டா. அவளோட பார்வை தூரத்துல எரிஞ்சிட்டு இருந்த விளக்கைப் பார்த்துச்சு. "ம்... சாயங்காலம் வரைக்கும்... எப்படிடா இப்படியே...?" அவ குரல் லேசா கம்மிச்சு. "திரும்ப ஊருக்குள்ள போறதெல்லாம் சரி. ஆனா... திரும்ப காலேஜுக்கு எல்லாம் எப்படிப் போவேனோ, என்னவோ..."


விஜய் அவளைக் குழப்பமாப் பார்த்தான். அவன் சுன்னி அந்த விறைப்போடயே லேசா ஆடுச்சு. "ஏன் கா? அதுக்கு என்ன இப்போ?"


"பின்ன என்னடா?" பிரியா இப்போ அவனைத் திரும்பி முறைச்சா. "இப்படி வந்து மலையில நின்னது... இது ஊர்ல யாருக்காச்சும் தெரிஞ்சா... என் மானம் என்ன ஆகுறது? எல்லாரும் நம்மள ஒரு மாதிரியா பார்க்க மாட்டாங்களா? அந்தக் காலேஜ்ல என் மூஞ்சிய நான் எங்க கொண்டு போய் வெச்சுப்பேன்?" அவளுக்கு உண்மையாவே இப்போதான் அந்தப் பயம் வந்த மாதிரி இருந்துச்சு.


விஜய் லேசா சிரிச்சான். அவன் மரத்துல இருந்து சாய்ஞ்சு, அவளை நோக்கி ஒரு அடி எடுத்து வெச்சான். அவன் சுன்னி அவ முன்னாடி ஆட, பிரியா டக்குனு பார்வையைத் திருப்பினா.


"அதெல்லாம் யாருக்கும் தெரியாது கா," அவன் குரல் இப்போ கொஞ்சம் தைரியமா, அவளை சமாதானம் பண்ற மாதிரி வந்துச்சு. "இது யாருக்கும் தெரியாம நடக்குற சடங்குனு அப்பா சொன்னாருல்ல? அதுக்குத் தானே ஊரையே வீட்டுக்குள்ள முடக்கிப் போட்டாங்க. பயப்படாத."


"என்னமோ போடா..." பிரியா முனங்குனா. "அட்லீஸ்ட்... அந்த விளக்கை ஏத்துனதுக்கு அப்புறமாவது... போட்டுக்க துணிய வச்சு இருந்து இருக்கலாம். ராத்திரி முழுக்க அந்தக் குளிருல செத்துட்டேன்."


விஜய் அவளோட மொலையையே வெறிச்சுப் பார்த்தான். அந்த விறைச்ச காம்பைப் பார்த்ததும், அவனுக்கு எச்சில் ஊறுச்சு.


"நானும் தான் கா குளிருல செத்துட்டேன்," விஜய் அப்பாவியா மூஞ்சை வெச்சுக்கிட்டே சொன்னான். "ராத்திரி எவ்ளோ தடவ கேட்டேன். 'எனக்கு குளிருது... எனக்கும் கொஞ்சம் இடம் குடுங்க... நானும் ஒட்டிக்கிட்டு படுத்துக்கிறேன்'னு... நீ தான் என்னைய மிரட்டி வெரட்டி விட்ட."


பிரியா அவனை ஒரு மாதிரி வித்தியாசமாப் பார்த்தா. அவ பார்வை மெதுவா கீழ இறங்கி, அவன் விறைச்ச சுன்னியை ஒரு தடவை மேஞ்சுட்டு வந்தது. பட்டப் பகல் வெளிச்சத்துல, அது கம்பி மாதிரி நீட்டிட்டு, 'துடி துடி'னு துடிச்சிட்டு நின்னுச்சு.


அவ உதட்டுல ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு வந்துச்சு.


"அடடா... அப்படியா? ரொம்பக் குளிருச்சா உனக்கு?" அவ கிண்டலா கேட்டா.


"ஆமா கா... சத்தியமா..." விஜய் நம்ப வைக்க முயற்சி பண்ணான்.


“ஆமா ஆமா," பிரியா சொல்லிக்கிட்டே, அவளோட பார்வையை மறுபடியும் அவன் சுன்னி மேல நிலை குத்தினா. "இருக்க இடம் குடுத்தா படுக்கப் பாய் கேப்பேன்னு சொல்லுவாங்களே, அப்படித் தான் ஆகியிருக்கும். நீ சும்மாவா படுத்து இருந்திருப்ப?"


விஜய் அவ பார்வை போன இடத்தைப் பார்த்துத் தடுமாறுனான். அவனோட சுன்னி அந்தப் பார்வை பட்டதுமே இன்னும் வேகமாத் துடிச்சது.


"ஏன்... நான் என்ன பண்ணிருப்பேன்?" அவன் குரல் லேசா கம்மி, ஒரு மாதிரி கிளர்ச்சியா கேட்டான்.


பிரியா கலகலன்னு சிரிச்சுட்டா. அந்தச் சிரிப்புல, அவளோட அம்மண மொலை ரெண்டும்  குலுங்குச்சு. விஜய் அதையே கண்ணு இமைக்காமப் பார்த்தான்.


"போதும்டா உன் விளையாட்டு. எல்லாம் உனக்கு சாதகமாத் தானேடா நடக்குது?"


விஜய் அவளைக் குழப்பமாப் பார்த்தான். அவன் சுன்னி மட்டும் விறைப்பாவே நின்னுச்சு. "என்ன கா சொல்ற? என்ன சாதகமா நடக்குது?"


பிரியாவுக்கு இப்போ ஒரு முடிவுக்கே வந்த மாதிரி இருந்துச்சு. இனிமே மறைச்சுப் பேசிப் புண்ணியம் இல்லை. நேத்து ராத்திரி ஏரியில பார்த்த பார்வை, ட்ரையல் ரூம்ல பண்ண சேட்டை... எல்லாம் அவ கண்ணு முன்னாடி வந்துச்சு. என்ன தான் அவளுக்குள்ள ஆச இருந்தாலும் அவ அத வெளிய காட்டிக்காம நல்ல பொண்ணு மாரி எல்லாம் பழியையும் விஜய் மேல போட்டா.


"ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி நடிக்காதடா," அவ குரல் இப்போ கொஞ்சம் இறுக்கமா வந்துச்சு. "வீட்டுல நீ பண்ற வேலையெல்லாம் எனக்குத் தெரியாதுன்னு நெனச்சியா? அங்க நீ ஆசைப் பட்டதுக்கெல்லாம்... இப்போ இங்க பாரு... உனக்கு சாதகமா எல்லாம் நீ ஆசைப் பட்ட மாரி நடக்குது."


விஜய்க்கு ஒரு செகண்ட் உசுரே நின்னு போச்சு. அவன் சுன்னி ஒரு ஆட்டம் போட்டுச்சு. "வீ... வீட்டுலயா? நான்... நான் என்ன கா பண்ணேன்?" அவன் குரல் லேசா வந்துச்சு.


"என்ன பண்ணுனியா?" பிரியா சிரிச்சா. "உன் கண்ணு... உன் கண்ணு எங்கெல்லாம் போகுதுனு எனக்குத் தெரியாதாடா?"


விஜய் தடுமாறுனான். "என்... என் கண்ணு... என்ன..."


"என்னவா?" பிரியா அவன் முன்னாடி ஒரு அடி எடுத்து வெச்சா. அவளோட பெரிய மொலைகள் ரெண்டும் அவன் கண்ணுக்கு நேரா வந்து நின்னுச்சு. அவனுக்கு என்ன பண்றதுனே தெரியல, அவன் கண்ணு காந்தம் ஊசியக் கண்ட மாதிரி, 'டக்கே'னு அங்க போய் ஒட்டிக்கிச்சு.


பிரியா அதைக் கவனிச்சா. அவளுக்கு உள்ளுக்குள்ள ஒரே குஷி.


அவளும் அவளோட தலைய குனிஞ்சு, தன்னோட அம்மண மொலைகளையே ஒரு கணம் பார்த்துட்டு, மறுபடியும் அவனைப் பார்த்தா.


"இங்க..." அவ குரல் கிசுகிசுப்பா, காமமா வந்துச்சு.


அவ கண்ணு அவளோட மொலைக்கு போயிடு வந்து அவனை பாத்து இங்கனு சொன்னதும் அவனுக்கு தூக்கி வாரி போட்டுருச்சு.


பிரியா மெதுவா தலையைத் திருப்பினா. தூரத்துல கீதா இன்னும் தூங்கிட்டு இருந்தா. அவ ஒருக்களிச்சுப் படுத்திருந்ததால, அவளோட சின்ன, உருண்டையான குண்டி மட்டும் அவங்களுக்குத் தெரியுற மாதிரி இருந்துச்சு.


பிரியா லேசா புருவத்தை உயர்த்தி, அந்த குண்டியைப் பார்த்துட்டு, மறுபடியும் விஜய்யைப் பார்த்தா.


"...அங்க."


விஜய்க்கு வேர்த்து ஊத்திருச்சு. "ஐயோ! அக்கா! நான்... நான் எங்க கா அப்படிப் பார்த்தேன்?"


"நடிக்காதடா!" பிரியா இப்போ பாய்ஞ்சா. "உன் திருட்டுப் பார்வையை நான் கவனிக்கலைனு நெனச்சியா? கீதா குனிஞ்சு நிமிரும்போதெல்லாம் உன் கண்ணு அவ முன்னாடி போறதும்... நாங்க நடக்கும்போது பின்னாடியே வந்து... எங்க பின்னாடி பார்க்குறதும்... எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்டா!"


விஜய் தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டான். அவனோட விறைச்ச சுன்னி தான் அவனுக்கு எதிரா சாட்சி சொல்லிக்கிட்டு நின்னுச்சு. 


"கொஞ்ச நாள் முன்னாடி வரைக்கும்... எவ்வளவு நல்ல பையனாடா இருந்த?" அவ குரல் இப்போ கொஞ்சம் குறைஞ்சது. "அக்கா, தங்கச்சினு எவ்வளவு பாசமாப் பேசுவ. இப்போ? இப்போ வர வர... ரொம்பக் கெட்டுப் போய்ட்ட."


பிரியா , அவனை நேருக்கு நேராப் பார்த்தா.


"எப்போ இருந்துடா நீ இப்படி ஆன?" அவ கேட்ட கேள்வி... அது ஒரு சாதாரண கேள்வி இல்லை. "எப்போ... எப்போ உன் புத்தி இப்படி மாறிச்சு? எப்போ உன் கண்ணு என் மேலயும், அவ மேலயும் தப்பாப் பார்க்க ஆரம்பிச்சது?"


விஜய் அவளைப் பார்த்தான். அவன் கண்ணுல இப்போ பயம் இல்லை. ஒரு தீவிரம். அவன் ஒரு ஆழமான மூச்சு விட்டான். அவனோட விறைச்ச சுன்னியையே ஒரு நிமிஷம் பார்த்துட்டு, அப்புறம் அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தான்.


"அது... அது..." அவன் தொண்டையைக் கனைச்சுக்கிட்டான்.


பிரியா பொறுமையா, அவனோட பதிலுக்காகக் காத்துட்டு இருந்தா. அவளோட பெரிய மொலை ரெண்டும் மெதுவா ஏறி இறங்குச்சு. 


"ஞாபகம் இருக்கா கா?" விஜய் மெதுவா கேட்டான்.


"என்னடா?" பிரியா குழப்பமா அவனைப் பார்த்தா.


"இல்ல... அன்னைக்கு... காலேஜ் முடிஞ்சு... பஸ் ஸ்டாப்ல..."


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு நிமிஷம் சிலிர்த்துச்சு. அவளோட புண்டை லேசா துடிச்சது. 'இவன்... இவன் எந்த நாளைச் சொல்றான்?'


"சொல்லு," அவ குரல் லேசா கம்மிச்சு.


விஜய்யோட கண்ணு இப்போ எங்கயோ வெறிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. அந்தப் பழைய ஞாபகத்துக்குள்ள அவன் போனது தெரிஞ்சது.


"அன்னைக்கு நீ பிராக்டிகல் கிளாஸ்னு சொல்லிட்டு லேட்டா வந்த... ஞாபகம் இருக்கா?"


பிரியா மெதுவா தலையாட்டுனா. அவளுக்கு இப்போ புரிய ஆரம்பிச்சது.


"நானும் கீதாவும் உனக்காகக் காத்துட்டு இருந்தோம். பஸ்ஸும் வந்துருச்சு. கண்டக்டர் கத்துறான். நாங்க பஸ்ஸை விட்டுறலாமானு யோசிச்சிட்டு இருக்கும்போது... நீ தூரத்துல இருந்து கத்திக்கிட்டே ஓடி வந்த..."


"ம்..." பிரியா முனங்குனா.


"அன்னைக்கு... லேசா மழையும் பேஞ்சுட்டு இருந்துச்சு..." விஜய் தொடர்ந்தான். "அந்த மழைத் தண்ணில... உன் ப்ளூ கலர் யூனிஃபார்ம் புடவை... உன் உடம்போட அப்படியே லேசா ஒட்டி இருந்துச்சு கா."


பிரியாவுக்கு உடம்பெல்லாம் சூடாக ஆரம்பிச்சது. அவளுக்கே தெரியாம அவளோட கை அவ தொடைக்குப் போச்சு. அவளோட புண்டை ஈரமாகுறதை அவளால உணர முடிஞ்சது.


"நீ வேற பஸ்ஸைப் புடிக்கணுமேங்கிற அவசரத்துல... முந்தானையைக் கூட சரியாப் போத்தாம... அதை இடுப்புல சொருகிக்கிட்டு ஓடி வந்த..."


விஜய் பல்லக் கடிச்சான். அவன் பார்வை இப்போ பிரியாவோட அம்மண மொலையையே வெறிச்சுப் பார்த்துச்சு.


"நீ ஓடி வரும்போது..." அவன் குரல் கரகரன்னு வந்தது. "...அங்க..." அவன் கண்ணாலேயே அவளோட ரெண்டு பெரிய மொலையையும் அளவெடுத்தான், "...அந்த நனைஞ்ச ஜாக்கெட்டுக்குள்ள... 'குலுங் குலுங்'னு குலுங்கி ஆடிச்சு."


"எனக்கு அப்பவே இங்க ஒரு மாதிரி ஆகிருச்சு கா," அவன் அவன் சுன்னியைப் பார்த்துக்கிட்டே சொன்னான். 


"அப்புறம்... பஸ்ல ஏறி... 'அப்பாடா... 'னு சொல்லிக்கிட்டே என் மேல இடிச்சிட்டு உள்ள போனியே..."


"அப்போ... உன்னோடது…”னு அவளோட மொலய திரும்ப பாத்து, “என் நெஞ்சுல பட்டு 'பச்'னு நசுங்குச்சு..."


"அன்னைக்குத் தான் கா... அன்னைக்குத் தான் மொத மொதல்ல... உன்னை... உன்னை அக்கான்னு பார்க்கத் தோணல. ஒரு பொண்ணா பார்த்தேன்."


விஜய் பேசி முடிச்சு, மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே அவளைப் பார்த்தான். அவன் கண்ணுல அதே வெறி.