[Dheena dhayalan]

கொஞ்சம் வேலை சுமை காரணமாக கதையை தொடர்ந்து எழுத முடியவில்லை இனி முடிந்தளவில் கதையை எழுத முயற்ச்சிக்கிறேன் ஆதரவு தந்த அனைவருக்கும் நன்றி

கதை தொடர்கிறது...

சுரேஷை வீட்டில் விட்டு விட்டு வந்த அசோக்கிற்க்கு சுரேஷ் அம்மா நியாபகம் ஓடியது சும்மா சொல்ல கூடாது அவன் அம்மாவும் நல்ல நாட்டுக்கட்டையா தான் இருக்கா சரி பாப்போம் என்று நினைத்து கொண்டு வீட்டை அடைந்தான்

வீட்டை வந்தடைந்ததும் உள்ளே செல்ல வசந்தி டீவி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள் இவன் உள்ளே வரவும் அவனை பார்த்து முறைக்க இவன் அவளை கடந்து உள்ளே கிட்செனிற்க்கு சென்றான்

அங்கே சுந்தரி சமையல் செய்து கொண்டிருக்க இவனிற்க்கு பின்னால் இருந்து பார்க்க தண்டு தூக்கியது வீட்டுல்ல எல்லாரும் சூத்த மட்டும் தனியா வளப்பாங்க போல என்று நினைத்து கொண்டு அவள் பின்னால் சென்று இடுப்பின் வழியாக கையை விட்டு கட்டியனைத்தான்

இதை எதிர்பார்க்காத சுந்தரி பதறி திரும்பினாள்
இவன் ம்மா நான் தான் நான் தான் என் இவ்வளோ பதட்டம் என்றான்

அவள் எரும எரும இப்புடி பின்னாடி வந்து கட்டி பிடிச்சா பதறாமா என்ன செய்வாங்க என்றாள்
இந்த வீட்ல என்ன தவிர வேற யாரு உன்ன இப்புடி கட்டிப்பிடிக்க முடியும் என்று அவளை சூத்தை இழுத்து அவளை அணைத்தான்

பின் அவனை ஓரு வேளை செல்வம்ன்னு நினைச்சியா என்றான்

அவள் அவன் கண்ணத்தில் அடித்து அவன் நல்ல பிள்ளை அவன் ஏன்டா கெடுக்குற என்றாள்

அசோக் மனதில் நான் கெடுக்குறனா நீ ஓகே சொன்னா உன்ன கெடுத்து பிள்ளையை கொடுத்துருவான் அவன் நல்ல பிள்ளையா என்று நினைத்தான்

பின் அவள் அவனை தள்ளி சரி போ வசந்தி வெளியே தான் இருக்க நீ போ என்றாள்

அவன் அவ இருந்தா என்ன என்றான்
அவள் கோபமாக சரி அப்போ அவளையும் கூட்டுக்கிறியா நம்ம சேந்து பண்ணுவோம் என்றாள்

அவன் சந்தோஷமாக தலையை ஆட்டிக் கொண்டே டபுள் ஓகே என்றான் அவள் அவன் கையை திருகி சொல்லுவடா சொல்லுவ உனக்கு இரண்டு இல்லை எத்தனை பேர் வந்தாலும் பத்தாது என்று அவன் தோள்பட்டையில் திருக அவன் பதிலுக்கு அவள் இடுப்பை கிள்ளி விட்டு அறைக்குள் ஓடினான்

அவன் ஓடும் போது வசந்தியை பார்க்க அவள் இன்னும் அந்த கோபத்தோடு தான் அவளை பார்த்தாள்

அவன் அப்படியே ரூமுக்குள் நுழைந்தான்

ஏன் இன்னும் நம்ம மேல இன்னும் கோபத்திலையே இருக்கா இவள எப்படி சரி பண்றது என்று யோசிக்க ஆரம்பித்தான்

பின் கொஞ்சம் நேரம் கண் அசர அப்படியே தூங்கிவிட்டான் பின் சிறிது நேரம் கழித்து சுந்தரி அவனை மதிய சாப்பாட்டிற்க்கு அழைக்க அவனும் எழுந்து சென்று சாப்பிட்டான் வசந்தி இவனை பார்க்காமல் மொபைலை பார்த்து கொண்டே சாப்பிட்டாள்

சுந்தரி வசந்தியை பார்த்து போனை நொண்டாம சாப்பிடுடி என்றாள்

வசந்தி அவளை முறைத்து கொண்டே சாப்பாடை பாதியில் வைத்து விட்டு எழுந்து ரூமிற்க்கு சென்றாள்

அதை பார்த்த அசோக் ம்மா ஏன் மா இப்போ அவள திட்டுன என்றாள்
அவ நல்லதுக்கு தானட சொன்னேன் அதுக்கு ஏன்டா இப்படி கோபப்பட்டு போற இப்போ வர வர அவ நடவடிக்கையை சரி இல்ல ஏன் கோபபடுறா எதுக்கு கோபபடுறானே தெரியல என்று அவளை நினைத்து வருந்தி இவளும் சாப்பிடாமல் பாதியில் எழுந்து சென்றாள்

இதை பார்த்த அசோக் ச்சே நம்மாள தான் அக்கா ரொம்ப நிம்மதி இல்லாம இருக்கா அவளை எப்படியாவது மாத்தனும் என்று நினைத்து கொண்டு சாப்பிட்டு எழுந்தான்

பின் மதிய உறக்கத்திற்க்கு பின் எழுந்து ஹாலுக்கு வர ஹால் அமைதியாக இருந்தது

உள்ளே சுந்தரி டீ போட்டு கொண்டு இருக்க வசந்தி துணிகளை துவைத்து அலசி கொண்டு இருந்தாள் இவன் கிச்சனிற்க்கு வர அம்மா கண்களாலேயே எதும் செய்யாதே அவள் இருக்கிறாள் என்று சைகை காட்டினாள்

ஆனால் அசோக்கிற்க்கும் அவளை எதுவும் செய்யும் எண்ணம் இல்லை அவனிற்கு மனது முழுவதும் வசந்தி இப்படி இருப்பதை நினைத்து கவலையாக இருந்தது டீ யை வாங்கி கொண்டு மேலே மாடிக்கு சென்றான்

பின் மேலே சென்று டீ யை குடித்து கொண்டே தம்மை பற்ற வைத்து இழுத்து கொண்டு இருந்தான்

ஓரு சிப் டீ ஓரு சிப் தம் என்று இழுத்து கொண்டே குடித்தான் அப்போது மேலே யாரோ வருவது போல் இருக்க தம்மை பக்கத்தில் இருக்கும் சுவற்றில் அணைத்து கீழே போட்டான்

அவன் சுந்தரி தான் வருகிறாள் என்று நினைக்க அங்கே வந்ததோ வசந்தி மேலே துணிகளை காய போட வந்தவள் இவன் இருப்பதை பார்த்து கீழே போக சென்றால் பின் என்ன நினைத்தாலோ திரும்ப வந்து துணிகளை காய போட ஆரம்பித்தாள்

அசோக் திரும்பவும் அணைத்த தம்மை எடுத்து பற்ற வைத்து வேண்டுமென்றே அவள் முன்னால் அடித்தான்

அவனிற்க்கு தெரியும் தம் அடித்தால் வசந்திக்கு பிடிக்காது என்று இருந்தாலும் அந்த கோபத்திலாவது வந்து பேசுவாள் என்று நினைத்து அடித்தான்

ஆனால் வசந்தி அதை கண்டு கொள்ளாமல் துணிகளை காய போட்டுவிட்டு கீழே செல்ல கிளம்பினாள்

இதை பார்த்த அசோக் இதை விட்டா இவள்ட்ட பேச சான்ஸ் கிடைக்காது என்று அவள் அருகே ஓடி சென்று அவன் இரண்டு கைகளையும் மறைத்து பேசனும் என்றான்

வசந்தி அவனையும் அவன் கையில் இருந்த தம்மையும் பார்த்து முறைக்க
அவன் ஓ சாரி என்று தம்மை கீழே போட்டு மிதித்தான்

அவன் மிதிக்கவும் அவள் அவனை கடந்து செல்ல முயல அவன் அவளை போக முடியாதவாறு உடலை அங்கேயும் இங்கேயும் அசைக்க அவள் எரிச்சலுடன் இப்போ என்ன என்றாள்

அவன் இல்ல பேசனும் என்றான் அவள் என்ன பேசனும் அதான் எல்லாம் பேசி மூடிச்சாச்சுல்ல இப்ப வந்து என்ன பேச இருக்கு என்றாள்

அவன் அக்கா இல்லைக்கா என்று சொல்லவும் அவளுக்கு திரும்பவும் கோபம் உச்சிக்கு ஏறியது

இதை கவனித்த அசோக் சரி சரி வசந்தி நான் சொல்றத கேளு ப்ளீஸ் என்றான்

அவள் இப்போ என்ன என்ன சொல்லனும் உனக்கு என்றாள்

அசோக் பதிலுக்கு இப்போ ஏன் இவ்ளோ டென்ஷன் ஆகுற ரிலாக்ஸ் ஆகு என்று அவள் தோள்பட்டையை பிடித்து அவளை பக்கத்தில் திண்டில் உட்கார வைத்தான்

அவள் அவன் கைகளை பிடித்து தள்ளிவிட்டாள் தொடுற வேலை எல்லாம் வச்சுக்காத என்ன என்றாள்

நான் தொடுறது பிடிக்கலையா என்றான்
அவள் அடுத்த நொடியே பிடிக்கல என்றாள்

அவன் அதான் ஏன் என்றான்
அவள் அவனை முறைத்து கொண்டே ஆமா அக்கா அக்கான்னு நீ வந்து தொடுவ அப்புறம் உங்க அண்ணன் வந்து தொடுவான் இப்படி தொட அசிங்கமா இல்லையா உனக்கு என்றாள்

அவனுக்கு புரிந்தது அவளை அக்காவாக நினைப்பது அவளுக்கு பிடிக்கவில்லை அது போக அவள் அவனை ரொம்ப காதலித்து விட்டாள் என்று நினைத்தான்

பின் சிறிது நேரம் அமைதிக்கு பின்னால் சரி இப்போ என்ன செய்யனும் நான் என்ன செஞ்சா நீ பழைய மாதிரி மாறுவ என்றான்

அவள் கோபமாக எனக்கு ஒன்னும் செய்ய வேண்டாம் நீ உன் வேலையை பாரு நான் என் வேலையை பாக்குறேன் என்று எழுந்து செல்ல முயன்றாள்

இதற்கு மேல் பொறுமை இழந்த அசோக் அவள் கையை பிடித்து இழுத்து என்னடி மயிரு நான் சொல்ல சொல்ல கேக்காம போற அடிச்சு பல்லு கில்லெல்லாம் பேத்துருவேன் என்று அதட்ட அவளுக்கு எங்கேயோ அவன் திட்டியது அவள் மனதிற்க்குள் தன் புருஷன் திட்டியதாக உணர்வு வர அவனை முறைத்து பார்த்த கண்கள் இப்போது காதலாக பாரக்க தொடங்கியது

அவன் அவளை மேலும் திட்ட இப்போ உனக்கு என்னடி பண்ணனும் சொல்லு என்ன பண்ணனும் என்று அதட்டினான்

அவள் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தவள் தீடிரென்று தன் நைட்டி பையினுள் கையை நீட்டி தாலியை எடுத்து நீட்ட அசோக் மீண்டும் அதிர்ச்சி ஆனான்

அவள் அவன் கண்களை உற்று பார்க்க என்ன பாக்குற இதை கட்டு இதை கட்டி என்ன திரும்ப உன் பொண்டாட்டி ஆக்கிக்கோ இல்லனா என்ன இப்பிடியே விட்ரு என்றாள்

அசோக் பதற்றதோடு ப்ளீஸ் ப்ளீஸ் இது மட்டும் வேண்டாம் இப்போ தான் எல்லாம் மாறியிருக்கு திரும்பவும் வேண்டாம் என்றான்

அவள் கோபமாக என்னடா மாறியிருக்கு நீ மட்டும் தான் மாறிருக்க நான் மாறல நீங்களா வருவிங்களா நல்லா பேசுவிங்களாம் லவ் பண்றன்னு சொல்லுவிங்களாம் தாலி கட்டுவிங்களாம் கடைசியில்ல எல்லாம் சும்மான்னு சொல்லுவிங்க நான் இதை எத்துக்கனுமா

ஒன்னு இதை கட்டு இல்ல என்ன இப்பிடியே விட்ரு நான் எப்பிடியும் போறேன் என்றாள்

அசோக் என்ன செய்ய என்று யோசித்து கொண்டு இருக்க வசந்தி சீக்கிரம் என்று அவசர படுத்தினாள்

அசோக் நன்றாக யோசித்து அவள் கையில் இருந்த தாலியை நடுக்கத்துடன் வாங்க வசந்தி அவள் முன் தாலியை கட்டுவதற்கு எற்றாற் போல் குனிந்தாள்

அசோக் தாலியை வாங்கி அவளை பார்த்து நடுங்கி கொண்டு இருக்க அவள் என்னடா அப்புடி நடுங்குற அன்னைக்கு என் கூட படுக்கனும்ன்னு ஆசை படும் போது பயப்படாம கட்டுன இப்போ என்ன நடுங்குற கட்டு என்று அவனை முறைத்தாள்

அவனும் என்ன என்று யோசிக்கும் முன்பே அவள் கழுத்தில் மூன்று முடிச்சுகளை போட்டு முடித்தான்

வசந்தி அந்த தாலியை எடுத்து பார்த்து அதை முத்தம் கொடுத்து விட்டு நீ என் ப்ராப்பர்ட்டி உன்ன யாருக்கும் தர மாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டு திரும்பினாள்

அசோக்கும் அவளை பார்த்து விட்டு படி பக்கத்தில் வர அங்கே சுந்தரி அதிர்ச்சியோடு கண்களில் நீர் பொங்க நின்று கொண்டு இருந்தாள்

இதை பார்த்த அசோக் மேலும் அதிர்ச்சி ஆக ஆனால் வசந்தியோ முதலில் அதிர்ச்சி ஆகி பின் பாத்துக்கலாம் என்று மனதில் தைரியத்தை வரவழைத்து கொண்டு அவளை கடந்து அவள் முன் தாலியை மறைக்காமல் சென்றாள்

சுந்தரி அதிர்ச்சி விலகாமல் அப்படியே கீழே படியில் அமர்ந்தாள்

(நீங்கள் கொடுக்கும் ஆதரவை பொறுத்து கதையை தொடரலாமா வேண்டாமா என்று நினைக்கிறேன்)

[Dheena dhayalan]

சுந்தரி அதிர்ச்சியில் கீழே அமர அவள் பக்கத்தில் பயந்து கொண்டே அசோக் பக்கத்தில் செல்ல சுந்தரி கண்களில் நீர் வடிய

ம்மா என்று அசோக் அழைத்த மறுகணம் அவனை கண்ணு மண்ணு தெரியாமல் அவனை அறைய ஆரம்பித்தாள்

எது நடக்க கூடாதுன்னு எல்லாம் பண்ணனோ இப்போ அதை நடந்துருச்சே என்று அவனை அடித்து கொண்டே அழ ஆரம்பித்தாள்

அசோக்கிற்க்கு என்ன சொல்ல என்று தெரியாமல் அவள் பக்கத்திலேயே அமர்ந்தான் சுந்தரி ஏங்கி ஏங்கி அழ ஆரம்பித்தாள்

ஓரு மணி நேரம் ஆகியும் சுந்தரி அழுது கொண்டு இருந்தாள் அசோக் இதற்கு மேல் பக்கத்தில் இருந்தால் சரியாக இருக்காது என்று அவன் கீழே இறங்கி சென்றான்

கீழே சென்று வசந்தியை பார்க்க அவள் ரூமில் மொபைலை பார்த்து கொண்டு இருந்தாள் அவளிடம் எந்த பதட்டமும் இல்லை அசோக்கிற்கு அது தான் பெரிய குழப்பமாக இருந்தது

இவள் எப்படி எந்த பயமும் இல்லாமல் இருக்கிறாள் ஓரு வேளை அம்மாக்கும் எனக்கும் நடந்தத பாத்துருப்பாளோ என்று யோசித்து கொண்டே தன் அறைக்குள் வந்து படுத்தான் எப்படி தூங்கினான் என்று தெரியவில்லை அப்படியே தூங்கி போனான்

மணி இரவு எட்டு ஆனது செல்வம் வேலையை முடித்து விட்டு வர வீட்டில் லைட் எதும் போடாமல் இருட்டாக இருந்தது ஓரு வேளை கரண்ட் எதும் இல்லையா என்று மொபைல் லைட்டை ஆன் செய்து கொண்டே உள்ளே வந்து ஹால் லைட்டை ஆன் செய்தான்

ம்மா ம்மா என்று அழைக்க எந்த பதிலும் இல்லை ரூமில் பேன் ஓடும் சத்தம் கேக்க உள்ளே சென்று பார்க்க அங்கே வசந்தி மட்டும் தனியாக தூங்கி கொண்டு இருந்தாள்

சரி என்று தன்னுடைய ரூமிற்க்கு வர அங்கே அசோக் தூங்கி கொண்டு இருந்தான் செல்வம் இவன் எப்போ வந்தான் அவ்ளோ சீக்கிரம் தூங்கமாட்டானே என்று யோசித்து கொண்டே வெளியே வந்து ம்மா ம்மா என்று கத்தி கொண்டே கிச்சனிற்க்கு செல்ல அங்கேயும் இல்லை

சரி மேலே சென்று பார்போம் என்று மாடி லைட்டை போட்டு விட்டு மேலே சென்றான் அங்கே படி ஏறி முடிக்கவும் சுந்தரி அழுது அழுது கலைத்து அங்கேயே படுத்திருந்தாள்

அவள் சேலை ஓரு பக்கம் ஒதுங்கி அவள் ஓரு பக்க மொலை மலை போல தெரிய செல்வத்திற்க்கு தண்டு சூடாகியது இருந்தாலும் அதை மறைத்து கொண்டு ம்மா ம்மா என்று சுந்தரியை எழுப்ப அவள் மெதுவாக கண்களை திறந்தாள்

செல்வம் ஏன் மா இங்கே படுத்திருக்க என்னாச்சு என்றான் அவளுக்கு திரும்பவும் அசோக் தாலி கட்டியது நியாபகம் வர அழுகை முட்டி கொண்டு வந்தது இருந்தாலும் செல்வத்திடம் காட்டி கொள்ளாமல் தொண்டையை செருமிக் கொண்டே முகத்தை துடைத்து கொண்டே ஒன்னுமில்ல ப்பா மேலே மாடிக்கு துணி காய போட வந்தேன்

அப்பிடியே காத்தோட்டமா இருந்தது தூங்கிட்டேன் என்று மெதுவாக எழுந்தாள் ஏற்கனவே அழுது கலைத்திருந்ததும் துக்க கலக்கமும் சேர்ந்து அவள் படியில் இறங்கவும் கொஞ்சம் தடுமாற செல்வம் அவள் தோள் பட்டையில் ஓரு கையும் இடுப்பில் ஒரு கையும் வைத்து பிடித்தான்

பின் சகஜ நிலைக்கு வர இடுப்பில் இருந்த கையை எடுத்தான் பின் பாத்துமா கீழே விழுந்துராத என்று அவளை கை தாங்களாக பிடித்து கீழே அழைத்து சென்றான்

பின் சாப்பாடு வைக்கவாடா என்று கேட்க இல்லமா நீ தூங்கு நான் பாத்துக்குறேன் என்று அவளை தூங்க சொல்லிவிட்டு அவன் சாப்பாடு வைத்து சாப்பிட ஆரம்பித்தான்

இருந்தாலும் அவனுக்குள் ஓரு சந்தேகம் எதோ ஒன்னு நடந்திருக்கு என்று நினைத்து கொண்டு பெட்டில் வந்து தூங்கினான்

காலை சுந்தரி கொஞ்சம் லேட்டாக எழ வசந்தி ஏற்கனவே எழுந்திருந்தால் சுந்தரி எழுந்து முகம் கழுவி விட்டு கிச்செனுக்குள் செல்லவும்‌ வசந்தி எதிரே வரவும் சரியாக இருந்தது

வசந்தி காலையிலையே குளித்து ஈர துண்டை தலையில் கட்டிக் கொண்டு நுரை தள்ள காப்பியை போட்டு கொண்டு அசோக் ரூமிற்க்குள் நுழைந்தாள்

இதை பார்த்த சுந்தரிக்கு மீண்டும் கண்ணீர் பொங்கியது இது எங்கே கொண்டு போய் முடிய போகுதோ என்ன நடக்க போகுதோ பிள்ளைங்கள எப்பிடில்லாம் வளக்கனும்ன்னு நினைச்சேன் இன்னைக்கு நானே ஒழுக்கம் இல்லாம ஆகிட்டனே என்று கிச்சன் சேரில் உட்கார்ந்து அழ ஆரம்பித்தாள்

உள்ளே சென்ற வசந்தி அசோக்கை எழுப்பினாள் அசோக் எழுந்து வசந்தியை குழப்பமாக பார்க்க இந்தாங்க காப்பி என்றாள்

அசோக் குழப்பத்தோடு காபியை வாங்க குடிச்சுட்டு குளிச்சிட்டு வாங்க டிபன் ரெடி பண்றேன் என்று கிளம்பினாள்

வசந்தி ஓரு நிமிஷம் நில்லு என்றான் அவள் வாசலிலையை நின்று என்ன என்று கண்களாளேயே கேட்டாள் இதெல்லாம் உனக்கே நல்லாருக்கா என்றான்

ம் நான் குடிச்சனே நல்லாருக்கே என்றாள் அவன் எரிச்சலாக அதை சொல்லல நீ இப்புடி நடந்துக்கிறத சொன்னேன்

ஏன் எல்லா பொண்டாட்டியும் நடந்துக்குறது தான இதில்ல என்ன தப்பு என்றாள்

நான் அதை சொல்லல நேத்து தான் அம்மா நம்மள அப்புடி பாத்துருக்காங்க நீ அந்த பயம் கூட இல்லாம இப்புடி காப்பியை கொண்டு வரியே அவங்க பாத்தா இன்னும் சங்கட படமாட்டாங்களா என்றான்

பட்டா பட்டுட்டு போட்டும் எனக்கென்ன என்றாள் கொஞ்சமாவது அவங்கள அம்மான்னு மதிக்கிறியா என்றான்

என்ன மதிக்கிறியா‌ அவங்க என்ன பிள்ளைன்னு மதிச்சு தான் அன்னைக்கு நான் பாக்குறது கூட தெரியாமா உன் கூட ஹால்ல படுத்தா என்று சொல்ல வந்து அமைதியானாள்

பின் அவளை தொடர்ந்தாள் நான் பாட்டுக்கு என் வேலையை பாக்குறேன் என்ன பேச வைக்காத என்றாள் கோபமாக

அசோக் என்ன சொல்வது என்று தெரியாமல் அமைதியாக நின்றான் அவன் நினைத்த மாதிரியே அவளுக்கு அந்த விஷயம் தெரிந்திருக்கிறது இனி என்ன செய்ய என்று யோசித்தான்

வசந்தி அசோக் பக்கத்தில் வந்து திரும்பவும் சொல்றேன் நீ என் ப்ராப்பர்ட்டி ஒழுங்கா இல்ல என்று அவள் சுண்ணியின் மேல் கைவைத்து கட் பண்ணிடுவேன் என்று சொல்லி விட்டு வெளியே சென்றாள்

அன்று முழுவதும் வீட்டில் யாரும் பேசி கொள்ளவில்லை
சுந்தரி அசோக் முகத்தை கூட ஏறேடுத்து பார்க்கவில்லை

ஆனால் வசந்தி மட்டும் அசோக்கிற்க்கு தேவையான அனைத்தையும் விழுந்து விழுந்து கவனித்தாள் அது சுந்தரியை மேலும் கவலையடைய செய்தது

அசோக்கிற்க்கு மறுபடி அவசரபட்டு கட்டிட்டோமோ என்று தோன்றியது
அப்படியே அந்த வாரம் முழுவதும் சென்றது

அந்த வாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமை அசோக் தூங்கி கொண்டு இருந்தான் வார விடுமுறை என்பதால் செல்வமும் தூங்கி கொண்டு இருந்தான் வழக்கம் போல வசந்தி காபியை கொண்டு வந்து அசோக்கை எழுப்ப அசோக் கோபத்தோடு எழுந்தான்

ஏய் ஏன் இப்புடி டெய்லி காலையில்ல வந்து டார்ச்சர் பண்ற கொஞ்சம் நேரம் தூங்க விடு என்றான்

இந்த காபியை குடிச்சுட்டு அப்புறம் தூங்கு உன்ன யாரு வேண்டான்னு சொன்னா என்றாள் அவன் கோபமாக காபியை வாங்கி குடித்தான்

பின் டம்ளரை அவளிடம் கொடுத்து குடிச்சுட்டேன் கிளம்பு என்றான்
அவள் அவன் தலையில் கைவைத்து அவள் முடியை கலைத்து குட் பாய் என்று நெற்றியில் முத்தம் வைத்துவிட்டு சென்றாள் அசோக் ஏன் இப்படி பண்றா என்று குழப்பத்தோடு பெட்டில் சாய்ந்தான்

அவள் செல்லவும் செல்வம் டக்கென்று எழுந்து என்னடா காபில்லாம் பெட்டுக்கே வருது என்ன திரும்ப எப்போ சேர்ந்திங்க என்றான்

அவன் சலிப்பாக அட நீ வேற ஏன்டா கடுப்பை கிளப்பிட்டு என்று சலிப்பாக சொன்னான்

இதை கவனித்த செல்வம் என்னடா ஆச்சு என் இவ்வளோ சலிப்பு என்றான் அவன் செல்வத்தை பார்த்து தம் வச்சுருக்கியா மேல போய் தம்மடிச்சுட்டே சொல்றேன் போவோமா என்றான்

செல்வமும் சரி வா என்று மேலே சென்று தம்மை பற்ற வைத்தனர் பின் அசோக் ஆரம்பித்து நடந்து முடிந்த அனைத்தையும் சொல்லி முடித்தான்

செல்வம் தம்மை இழுத்து கொண்டே கவனமாக கேட்டான் கடைசியில் அசோக் சலிப்பாக அவள சமாதான படுத்த போய் நான் மாட்டிக்கிட்டேன்டா இப்போ அம்மாக்கு தெரிஞ்சு அம்மாவும் என் கிட்ட பேசமாட்டுக்கா எனக்கு என்ன பன்றதுன்னே தெரியலடா என்றான்

செல்வம் ஓ அதான் ஒருவாரமா அம்மா டல்லாவே இருக்காங்களா என்றான் அவன் ம் என்று தலையை ஆட்டினான்

இதை கேட்ட செல்வம் இன்னொரு தம்மை எடுத்து பற்ற வைத்தான் பற்ற வைத்து எதேயோ ஆழ்ந்து யோசித்தான் அசோக் அவனையை குறுகுறு வென்று பார்த்தான்

பின் தம்மை கடைசியாக இழுத்து கீழே போட்டு சரிடா இதை பத்தி அம்மாட்ட நான் பேசுறேன் பேசி முடிவு செய்வோம் என்றான்

அசோக் குழப்பமாக என்னடா பேச போற எனக்கு பயமா இருக்கு என்றான்
செல்வம் பேசிட்டு சொல்றேன் என்று சிரித்து கொண்டே கீழே சென்றான்

அசோக்கும் குழப்பமாக கீழே சென்றான்

சுந்தரி வழக்கம் போல சமையல் செய்து கொண்டு இருந்தாள் வசந்தி மற்ற வேலைகளை பார்த்து கொண்டு இருந்தாள் அசோக் ரூமிற்க்குள் சென்று மொபைல் பார்த்து கொண்டு இருந்தான் செல்வம் ஹாலில் டீவி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான்

இப்படியே மதியம் ஆக சுந்தரி செல்வத்திடம் மட்டும் சாப்பாடு ரெடி வந்து சாப்பிட சொல்லு என்றாள்
செல்வம் நீங்க சாப்பிடலையா என்றான்

இல்லடா பசிக்கல அப்புறம் சாப்பிடுறேன் என்றாள் அவன் சரி அப்போ நீங்க சாப்பிடுறப்ப நானும் சாப்பிடுறேன் என்று சொல்லி உள்ளே சென்றான்

சுந்தரி என் இவன் இப்படி பண்றான் என்று குழப்பத்தோடு அவளும் ரூமிற்க்கு சென்றாள்

அவள் செல்லவும் வசந்தி வெளியே வந்து தட்டை எடுத்து வைத்து விட்டு அசோக் ரூமிற்க்குள் நுழைந்தாள்

உள்ளே வந்தவள் அசோக் வா சாப்பிடலாம் என்றாள் இதை செல்வம் கவனித்தான் ஆனால் அதை அவள் கவனிக்காமல் அவளை மட்டும் அழைத்தாள்

அவன் நீ போ நான் வரேன் என்றான்
நீ வா அப்போ தான் போவேன் என்று அடம்பிடித்தாள் அவன் ஏய் அதான் சொல்றேன்ல போ வரேன்னு என்று அதட்ட அவள் அவனை முறைத்து கொண்டே வெளியே சென்றாள்

இதை கவனித்த செல்வம் என்ன அசோக் நல்ல கவனிப்பு போல என்றான் அவன் நீ வேற ஏன்டா இப்படி தான்டா இந்த ஓரு வாரமும் பண்றா எனக்கு கடுப்பாகுது என்றான்

பொண்டாட்டி னா அப்புடி தான்டா இருப்பாங்க என்றான் அவன் சொல்லவும் நீ வேற ஏன்டா என்று அவனை முறைத்தான் பின் சரி வா சாப்பிட போவோம் என்று செல்வத்தை அழைத்தான்

அவன் இல்லடா நீ போ நான் அப்புறம் சாப்பிடுறேன் என்றான் அவனும் சரி என்று சாப்பிட சென்றான்

அங்கே டேபிளில் வசந்தி தலையை வைத்து படுத்து சோகமாக அமர்ந்திருந்தாள்

இதை பார்த்த அசோக்கிற்க்கு அவளை பார்க்க பாவமாக இருந்தது

சரி என்று அவள் பக்கத்தில் சென்று அவளை எழுப்பி சாப்பிட சொன்னான் அவள் வேண்டாம் நீ சாப்பிடு என்று அவனுக்கு தட்டில் சாப்பாடை வைத்து நீட்டினாள்

அவன் எவ்ளோ கெஞ்சியும் அவள் சாப்பிடவில்லை பின் அசோக் தனக்கு வைத்து சாப்பாடை எடுத்து அவளுக்கு ஊட்டினான் அவள் முதலில் மறுக்க பின் அவன் கெஞ்சவும் வாங்கினாள்

பின் முழுவதையும் அவளுக்கு ஊட்டி விட்டு அவன் சாப்பிட ஆரம்பித்தான்
அசோக்கிற்கு இது புதிதாக இருந்தது
வசந்தி அவனை பார்த்து உனக்கு என்ன திட்ட அடிக்க கூட முழு உரிமை இருக்கு ஆனா அது நமக்குள்ள மட்டும் தான் இருக்கனும் வெளி ஆள் முன்னாடி அப்புடி பண்ண அவ்ளோ தான் என்று எழுந்து சென்றாள்

இவன் குழப்பமாக யாரை இவா வெளி ஆள்ன்னு சொல்றா என்று யோசிக்க ஓ செல்வத்தை தான் சொல்றா போலிருக்கு என்று அதை நினைத்து தனக்குள்ளையை சிரித்து கொண்டான்

அசோக் சாப்பிட்டு முடித்து செல்லவும் செல்வம் வெளியே வந்தான் அம்மா இன்னும் ரூமினுல்லை தான் இருந்தாள் செல்வம் சென்று அவளை கூப்பிட அவள் இல்லடா பசிக்கல நீ சாப்பிடு என்றாள்

அவன் கோபமாக அப்போ எனக்கும் வேண்டாம் என்று வெளியே ஹாலில் வந்து அமர்ந்தான் சிறிது நேரத்திற்கு பின் சுந்தரி வர இருவரும் சாப்பிட ஆரம்பித்தனர்

சுந்தரி சாப்பிட மனதில்லாமல் சாப்பிட்டாள் பின் செல்வம் சாப்பிட்டு முடிக்கவும் சிறிது நேரத்தில் சுந்தரியும் சாப்பிட்டு எழுந்தாள்

பின் கைகழுவி விட்டு சுந்தரி வர செல்வம் ம்மா என்றான் அவள் என்ன என்று அவனை பார்க்க உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும் என்றான் அவள் என்ன என்பது போல் பார்க்க நம்ம வீட்டு விஷயம் தான் என்றான்

அவள் ஓரு வேளை இவனுக்கு தெரிந்து விட்டதோ என்று குழப்பத்தில் சொல்லுடா என்றாள்

அவன் இங்கே வச்சு வேண்டாம் மேலே மாடிக்கு வாங்க என்றான் எதுக்குடா இங்கேயே சொல்லு என்றான் இல்லமா மாடிக்கு வாங்க பேசுவோம் என்று அவள் பதிலை எதிர்பார்க்காமல் அவள் கையை பிடித்து மாடிக்கு கூட்டி சென்றான்

அவள் முன்னால் ஏற செல்வம் பின்னால் செல்ல படியில் ஏறும் போது அவள் சூத்து குழுங்குவதை பார்க்கவும் செல்வம் தண்டை சிறிது அமுக்கி விட்டு கொண்டு மேலே சென்றான்

[Dheena dhayalan]

சுந்தரியின் சூத்தை பார்த்து கொண்டே மேலே வந்த செல்வம் சுந்தரியை திண்டில் அமர வைத்தான்

பின் அவனை ஆரம்பித்தான் என்னமா ஆச்சு ஏன் இப்புடி இருக்கிங்க ஓரு வாரமா ரொம்ப சோகமா இருக்கிங்களே என்ன காரணம் என்றான்

அவள் அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல டா ஓரு வாரமா சரியா தூங்கல அதான் இப்படி இருக்கு தூங்கி எழுந்தா சரி ஆகிடும் என்றாள்

இல்லையே அப்பிடி தெரியலயே எதோ கவலையா இருக்குற மாதிரில்லா இருக்கு என்றான்

அவன் அப்படி சொல்லவும் வந்த கண்ணீரை அடக்கிக் கொண்டு பேச முடியாமல் தினறினால் இதை பார்த்த செல்வம் ம்மா புரியுது புரியுது உணர்ச்சிவசப்படாத என்று அவள் தோள்பட்டையை பிடித்து அவளை தேற்றினான்

பின் அவனை ஆரம்பித்தான் எல்லாம் எனக்கு தெரியும்மா அசோக் சொன்னான் என்று சொல்லவும் அவனை அதிர்ச்சியாக பார்த்தாள்

அவன் அவளை பார்த்து ஆமா எல்லாத்தையும் சொன்னான் என்று சொல்லி முடிக்கவும் சுந்தரி தேம்பி தேம்பி அழ ஆரம்பித்தாள்

அவன் சுந்தரியை தேற்றினான் விடும்மா எல்லாம் சரி ஆகிடும் என்று அவள் முதுகை தடவிக் கொடுத்தான்

பின் சிறிது நேரம் அழுது அமைதியானாள் பின் அவளை ஆரம்பித்தாள் உங்க மூணு பேரையும் ஓன்னா தான்டா வளத்தேன் அவங்க மட்டும் ஏன்டா இப்படி ஆகிட்டாங்க என்றாள்

செல்வம் மனதிற்குள் நம்மள நல்ல பையன்னு தான் நினைக்குறா போல என்று நினைத்து கொண்டான்

சரி விடுமா எல்லாம் சரி ஆகிடும் என்றான்
அவள் இல்லடா இது சரி ஆகாது அவங்க இரண்டு பேரையும் பிரிக்கனும் இப்படி விட்டா நாளைக்கு பெரிய தப்பா மாறிடும் அவனை உங்க அப்பா இருக்குற இடத்துக்கே அனுப்ப போறேன் அப்போ தான் இவ கொஞ்சம் மாறுவா இல்லனா ஊரு உலகம் தப்பா பேசுற அளவுக்கு கொண்டு வந்துருவாங்கடா என்று அழுதாள்

இதை கேட்டு சிறிது நேரம் யோசித்தவன் நீ அவன அப்பா கூட அனுப்பிட்டா மட்டும் அவ திருந்திருவான்னு நினைக்குறியா என்றான்

பின்ன திருந்த மாட்டாளா எப்படியும் அவன பாக்காம இருக்க பழகி அப்படியே மறந்துருவாடா என்றாள்

அப்படி மறக்காம தப்பான முடிவு எதும் எடுத்துட்டா என்ன பண்ணுவ என்றாள்

சுந்தரி அதிர்ச்சியாக பார்த்தாள் அவ அப்படி பண்ணுவாளாடா என்றாள்
அவன் ஆமா என்பது போல தலையை ஆட்டினான் அவள பத்தி தான் உனக்கு தெரியும்ல பிடிவாதாக்காரி என்ன வேணாலும் பண்ணுவா என்றான்

அவள் அப்போ இப்போ என்னடா பண்றது இதுக்கு ஓரு முடிவை இல்லையா என்றாள்

செல்வம் சிறிது யோசித்து முடிவு இருக்கு அவங்க ஓன்னாவே இருக்கட்டும் அதான் முடிவு என்றான்

சுந்தரி கோபமாக எப்புடி டா சொந்த அக்கா தம்பியை புருஷன் பொண்டாட்டியா பாக்குறது வெளியே தெரிஞ்சா நம்ம குடும்பத்தை காரி துப்ப மாட்டாங்க என்றாள்

செல்வமும் கோபமாக துப்புவாங்க இல்லைன்னு சொல்லலை ஆனா என்ன பன்ன அவா இவன் தான் வேணும்ன்னு நிக்குறா வேற என்ன செய்ய இதை வெளியே தெரியாமா நம்ம தான் பாத்துக்கணும் என்றான்

இதை கேட்டு ஒன்னும் சொல்ல முடியாமல் வாயடைத்து இருந்தாள்

என்னாச்சுமா ஏன் அமைதியா இருக்கிங்க என்றான் எனக்கு என்ன செய்யன்னு தெரியலடா என்றாள்

செல்வம் அதெல்லாம் விடுங்க நான் பாத்துக்குறேன் அவங்கள விட்டா அவங்களே கொஞ்ச நாளுல புரிஞ்சு வெளியே வந்துடுவாங்க ஆசை அறுபது நாள் மோகம் முப்பது நாள் மாதிரி அவங்களுக்கே சலிப்பு தட்டிரும் என்றான்

என்னடா பேசுற அதுக்குள்ள எதாவது தப்பு நடந்து அவளுக்கு குழந்தை எதாவது வந்துருச்சுன்னா என்றாள்

சிறிது யோசித்தவன் அதை பத்தி அவங்கள்ட்டையே பேசுவோம் என்றான்

அவள் அவங்கள்ட்டயா இதை பத்தி எப்படி பேசுறது என்றாள் நீ இரு நான் பேசிக்குறேன் என்றான்

அவள் எதோ சொல்ற எனக்கு நடக்க போறத நினைச்சாலே பயமா இருக்கு என்றாள்

உன் இஷ்டம் என்னமோ பண்ணு என்று எழுந்து கீழே சென்றாள்

அவள் கீழே செல்லவும் செல்வம் தம்மை எடுத்து பற்ற வைத்து யோசிக்க ஆரம்பித்தான்

அப்படியே மணி 6 ஆக சுந்தரி டீ போட ஆரம்பித்தாள் பின் டீயை போட்டுவிட்டு செல்வத்தை அழைத்தாள் டீ போட்டாச்சு அவனையும் அவளையும் எடுத்துக்க சொல்லு என்றாள்

செல்வம் ம்மா எல்லாருக்கும் டீயை எடுத்துட்டு ஹாலுக்கு வா பேசனும் என்றான் டேய் நீங்க பேசுங்க டா நான் வரல என்றாள்

அவன் ம்மா நீ கண்டிப்பா இருக்கனும் என்றான் பின் அசோக்கை அழைத்து டீ குடிக்க வர சொல்லிவிட்டு அவளையும் வர சொல்லி சொல்ல சொன்னான்

அவனும் அவளை அழைக்க ஹாலில் அமர்ந்து எல்லாருக்கும் டீ ஊற்றி கொடுத்தாள் சுந்தரி வசந்தி மட்டும் டீயை எடுத்து கொண்டு உள்ளே செல்ல முயல செல்வம் பொதுவாக ஆரம்பித்தான்

எல்லாரும் கொஞ்சம் இருக்கிங்களா பேசனும் என்றான் அறை கதவு வரை சென்று பின் திரும்பியவள் செல்வத்தை பார்த்து விட்டு அப்படியே அசோக்கை பார்க்க அவன் உட்காரு என்று கண்களால் சைகை செய்ய அசோக்கிற்க்கு எதிர்ப்புறம் உள்ள சேரில் அமர்ந்தாள்

சிறிது அமைதிக்கு பின் செல்வமே ஆரம்பித்தான் ஓரு வாரத்துக்கு முன்னாடி நம்ம வீட்டுள்ள என்ன நடந்துச்சுன்னு அசோக் சொன்னான்

எல்லாருக்கும் தெரியும் இப்போ இந்த வீட்டோட அப்பா இல்லாததால அந்த பொறுப்பை எடுத்து வீட்டோட தலைவனா சில விஷயங்கள் சொல்றேன் கேட்டுக்கோங்க என்றான்

வசந்தியும் அசோக்கும் என்ன சொல்ல போறான்னு அவனையை உற்று நோக்க சுந்தரி தலை குனிந்தபடி இருக்க செல்வம் ஆரம்பித்தான்

அசோக் நீ என்ன மனநிலையில்ல அவளுக்கு தாலி கட்டுனியோ அவ எந்த மனநிலையில்ல கட்ட சொன்னாலோ அது எங்களுக்கு தெரியாது

இப்போ அவள மனச மாத்திக்க சொன்னாலும் மாத்திக்குற மனநிலை அவளுக்கு இல்ல அதனால நான் என்ன முடிவு எடுத்துருக்கம்னா நீங்க புருஷன் பொண்டாட்டியாவை இருங்க

ஆனா அது இந்த வீட்டுக்குள்ள மட்டும் வெளி உலகத்துக்கு நீங்க அக்கா தம்பி தான் இதை என்னைக்கும் எந்த இடத்துல்லயும் மறந்துற கூடாது

அது போக நீங்க இரண்டு பேரும் அந்த ரூமை யூஸ் பண்ணிக்கோங்க எதுனாலும் அந்த ரூமுக்குள்ளயே முடிச்சுக்கோங்க இங்க வெளியே எங்க முன்னாடி எதுவும் பண்ணி எங்கள கஷ்டபடுத்தாதிங்க என்றான்

அசோக் குறுக்கிட்டு லூசாடா நீ நாங்க அங்க தங்குனா நீ எங்கடா தூங்குவ என்றான்

அவன் சிறிது அமைதியாகி பின் பரவால்ல நான் அம்மா ரூம்ல படுத்துக்கிறேன் எனக்கு பிரச்சினை இல்லை என்றான்

அசோக் மனதில் அங்க கை வச்சு இங்க கை வச்சு கடைசியில்ல அடி மடிலயை வச்சுட்டானே என்று நினைத்தான்

பின் அசோக் அதெல்லாம் வேண்டாம் நீ இங்க என் கூடயே தூங்கு என்று அசோக் சொல்ல செல்வம் வசந்தியை பார்க்க வசந்தி அசோக்கை முறைத்து கொண்டு இருந்தாள்

பின் செல்வம் அது ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லடா பாத்துக்கலாம் நாங்க அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்குறோம் என்றான்

அசோக்கிற்க்கு மனசில்லாமல் முகத்தை வைத்திருந்தான் பின் அடுத்த விஷயம் ரொம்ப முக்கியமான விஷயம் என்றான்

நீங்க என்ன பண்ணாலும் அந்த ரூம்க்குள்ள பண்ணுங்கன்னு சொன்னம்ல்ல அதை தான் திரும்ப சொல்றேன் என்ன பண்ணாலும் நம்ம குடும்பத்துக்கு கெட்ட பெயர் வந்துடாம சேஃப்டி யா பண்ணுங்க எப்பிட சேஃப்டியா என்று அழுத்தி சொன்னான்

இதை புரிந்த அசோக் தலையை கவிழ்ந்தான் வசந்தி வேறே பக்கம் முகத்தை திருப்பினால்

சுந்தரியோ கண்களில் கண்ணீர் வரும் நிலையில் இருந்தாள்

பின் செல்வம் முடித்தான் இதை மட்டும் நீங்க செஞ்சா போதும் உங்கள யாரும் தொந்தரவு செய்ய மாட்டாங்க என்று முடித்தான்

பின் ம்மா நீ எதும் சொல்லனுமா என்றான் அவள் கண்ணில் வழிந்த நீரை துடைத்து கொண்டு ஒன்னுமில்ல என்று எழுந்து ரூமிற்க்குள் சென்றாள்

இதை கவனித்த அசோக்கும் உள்ளே செல்ல வசந்தி கிட்செனிற்க்குள் சென்றாள்

தொடரும்.....

[Dheena dhayalan]

கதை தொடர்கிறது...
அனைவரும் அவரவர் ரூமிற்க்குள் நுழைய
செல்வமும் ரூமிற்க்குள் சென்றான் அசோக் அவனை பார்த்து என்னடா இப்படி பண்ணிட்ட என்றான்

அவன் எப்படிடா பண்ணிட்டேன் என்றான் அதான் அவளும் நானும் புருஷன் பொண்டாட்டியா எப்புடி டா அதுவும் அம்மா முன்னாடியே அது ரொம்ப கஷ்டம்டா என்றான்

அவன் அது உனக்கு தான்டா கஷ்டம் அவளுக்கு உன் கூட அப்படி வாழ்றது தான் சந்தோஷமா நினைக்கா நீ என் ரூம விட்டு போறேன்னு சொல்லும் போது அவ உன்ன மொறைச்சாலே அதுள்ளேயே நான் பார்த்தேன் அவ உன் கூட வாழ எவ்ளோ ஆசை படுறான்னு என்றான்

கரெக்ட் தான் நீ சொல்றது புரியுது ஆனா மனசு எத்துக்க மாட்டுக்கு என்றான்

அதெல்லாம் நீ எதும் யோசிக்காம என்ஜாய் பண்ணுடா என்றான்
என்னமொ சொல்ற சரி எனக்கு நீ இவ்வளோ உதவி பண்றியே உனக்கு நான் எதாவது பண்ணனுமே என்றான்

எனக்கு என்னடா பண்ண போற என்றான் நான் மட்டும் சந்தோஷமா இருந்தா போதுமா நீயும் சந்தோஷமா இருக்க வேண்டாமா என்றான்

அவன் அதுக்கென்னடா பண்ண போற என்றான் நீயும் என்ன மாதிரி கல்யாணம் பண்ணி இந்த வீட்ல சந்தோஷமா இருக்க வேண்டாமா என்றான்

ஏன்டா நான் இப்போ நல்லா இருக்குறது புடிக்கலயா உனக்கு என்றான் பின்ன என்ன மட்டும் கல்யாணம் பண்ணி சந்தோஷமா இருக்க வச்சுட்டு உன்ன விட்ருவனா என்றான்

நீ பேசுறத பாத்த நீயே ஓரு பொண்ண பாத்து கல்யாணம் பண்ணி வச்சுருவ போல என்றான்

அவன் அதெல்லாம் ஆல்ரெடி இருக்கு என்றான் செல்வம் ஆச்சரியமாக டேய் என்னடா சொல்ற என்றான்

அவன் ஆமா உனக்கு ஓரு பொண்ணு இருக்கு அதுவும் உன்ன மட்டும் தான் கட்டிக்குமா அப்புடி ஓரு பொண்ணு என்றான்

என்னடா சொல்ற அப்புடி ஓரு பொண்ணு யாருடா என்றான் இருக்காங்க அப்புடி ஓரு பொண்ணு இருக்காங்க என்றான்

அவன் இன்னும் ஆவலாக யாருடா நம்ம ஊரா என்றான் அவன் இல்லை என்று தலையை ஆட்டினான்
பின்ன நம்ம தெருவா என்றான்
அவன் திரும்பவும் இல்லை என்று ஆட்டினான்

அப்போ யாருடா என்றான்
அவன் பொறுமையாக நம்ம சொந்தம் தான் என்றான் செல்வம் யோசனையாக நம்ம சொந்தம்மா நம்ம மாமா பொண்ணாடா என்றான்

அசோக் டென்ஷன் ஆனவனாக உனக்கு எப்போ பார்த்தாலும் ஆண்டிகள்ள தான் தோனுமாடா என்றான் .

அவன் சோகமாக பின்ன இருக்குறதே ஓரு மாமா பொண்ணு அவளுக்கும் கல்யாணம் ஆகிட்டு ஓரு வேளை அவளை தான் இரண்டாம் கல்யாணம் பண்ணி வைக்க போறியோன்னு நினைச்சேன் என்றான்

அசோக் அதெல்லாம் இல்லடா இவ ஓரு குட்டி தேவதைடா என்றான் பதிலுக்கு ரொம்ப சஸ்பென்ஸ் வைக்கமா சொல்லுடா ப்ளீஸ் என்றான்

பின் அவனை ஆரம்பித்தான் நம்ம திவ்யா டா என்றான் அவன் எந்த திவ்யா டா என்றான் உனக்கு எத்தனை திவ்யாவ தெரியும் என்றான்

பின் சிறிது யோசித்தவன் ஏய் நம்ம திவி குட்டி வாலு அவளாடா என்றான்

அசோக் ஆமா ஆமா என்று தலையை ஆட்டினான் இவன் அதிர்ச்சி விலகாம என்னடா சொல்ற என்றான்
அவன் ஆமாடா அவ தான் அவளுக்கு உன்ன தான் கட்டனுமாம் இனி உன் பாடாச்சு அவ பாடாச்சு என்று சொல்லி முடித்தான்

அவன் அதான் எப்புடிடா அவ ஓகே சொன்னா ப்ளீஸ் அதை மட்டும் சொல்லு என்றான் பின் அவன் நடந்த எல்லாவற்றையும் சொன்னான்

பாரேன் குட்டிவாலு மாதிரி இருந்துட்டு எம்புட்டு ஆசை வச்சுருந்துருக்கா என்று சிரித்தான்

பின் அசோக் பின்ன என்ன பசுவையும் கன்னையும் சேர்த்து கரெக்ட் பண்ணிட்டிய என்றான்

பின் சரி அவளுக்கு நீ என்கிட்ட சொன்ன விஷயத்தை சொல்ல வேண்டாம் இனி அதை நான் பாத்துக்குறேன் என்றான் அவனும் உன் இஷ்டம் என்றான்

பின் சரிடா பாப்போம் குட் நைட் என்று எழுந்து ரூம் வாசலுக்கு சென்றான் எங்கடா போற என்றான் அதான் சொன்னம்ல்ல இனி அம்மா ரூம் தான் என் ரூம்ன்னு நீ என்ஜாய் பண்ணுன்னு சொல்லிவிட்டு வெளியே சென்றான்

அசோக்கிற்க்கு ஓரு பக்கம் சந்தோஷமாக இருந்தாலும் மற்றொரு பக்கம் இனி அம்மா நம்ம கிட்ட வரமாட்டா இனி செல்வம் தான் கொடுத்துவச்சவன் என்று மனதிற்குள் புலம்பினான்

பின் சிறிது நேரம் கழித்து வசந்தி ரூமிற்க்குள் நுழைந்தாள் கையில் பாலோடு....

[Dheena dhayalan]

வசந்தி பாலோடு உள்ளே வர அசோக் அவளை குழப்பமாக பார்த்தான்
அவள் ரொம்ப கனவு கானாத பால்ல குடிச்சுட்டு டம்ளரை தா கழுவனும் என்றாள்

அவன் பாலை குடித்து கொண்டே அவளை பார்க்க அவள் இன்று டைட்டான நைட்டி அணிந்து மொலை மேடுகள் நல்ல தூக்கலாக தெரிய அவன் முன்னால் நின்று கொண்டு இருந்தாள்

அவன் அவள் மொலைகளை பார்த்து கொண்டே பாலை குடிக்க அவன் கண் சென்ற போக்கை பார்த்து சட்டென்று பக்கத்தில் இருந்த துண்டை எடுத்து மொலைகளை மூடினாள்

அவன் என்னடி நான் பாக்க கூடாதா என்றான் அவள் ஆமா கூடாது என்று டம்ளரை வாங்கி கொண்டு கழுவ சென்றாள்

பின் ஓரு அரை மணி நேரம் கழித்து திரும்ப வந்தாள் இன்னும் துண்டை எடுக்கவில்லை பின் வந்தவள் அறை கதவை அடைத்து விட்டு பெட்டில் அவன் பக்கத்தில் படுத்தாள்

இதை கவனித்த அசோக் மெதுவாக அவள் பக்கம் சென்று கையை அவள் மேல் போட அவள் வேகமாக கையை தட்டிவிட்டாள் அவன் என்னடி நான் போடக்கூடாதா என்றான்

அவள் ஆமா போடக்கூடாது என்றாள்
ஏன் டி புருஷன் தான அப்புறம் என்ன என்றான் அவள் அவன் பக்கம் திரும்பி புருஷன் தான் இல்லன்னு சொல்லல ஆனா என்ன இந்த ஓரு மாசமா எவ்ளோ கஷ்டபடுத்துன அதான் இந்த தண்டனை என்றாள்

அதுமட்டுமில்லாம இது தானா உன்ன அடம்பிடிச்சு திரும்ப தாலி கட்ட வச்சேன் நீயா மனசாற கட்டல அதை மாதிரி உனக்கு இப்போ என் மேல பழைய லவ் இல்ல இப்போ கூட உனக்கு வேணூம்ன்னு தான கிட்ட வர லவ்ல வரலயே என்றாள்

அவனிற்க்கு என்ன பதில் சொல்ல என்று தெரியவில்லை என்னைக்கு உனக்கு என் மேல அந்த பழைய லவ் வருதோ அன்னைக்கு நானே உன்கிட்ட வரேன் அதுவரைக்கும் என்ன தொட்ட கொண்ணுருவேன் என்று கூறி அவர்கள் இரண்டு பேருக்கும் இடையில் தலையனையை வைத்து விட்டு போர்வையை மூடி தூங்கினாள்

அசோக் மனதிற்குள் இது என்னடா சோதனை நமக்கு இப்படி ஆகி போச்சு என்றான் பிறகு அங்கே செல்வம் என்ன பண்ணிட்டு இருப்பான் என்று யோசிக்க ஆரம்பித்தான்

மெதுவாக எழுந்து ஹாலிற்க்கு வந்து அம்மா ரூம் கதவில் காதை வைத்து கேட்க்க அங்கே பேன் ஓடும் சத்தமும் செல்வத்தின் குறட்டை சத்தமும் மட்டும் கேட்டது

மனதிற்க்குள் யப்பாட ஒன்னும் நடக்கல என்று சந்தோஷமாக தூங்க சென்றான்

ஆனால் அந்த ரூம் அடுத்த அத்தியாயத்திற்க்கு தயாராகிறது என்று அசோக்கிற்கு அப்போது தெரியவில்லை