நிஷா (உங்களில் ஒருத்தி) (RESTARTED) (hold)

[Lust king 66]

நண்பர்களே நம் கணவு நாயகியின் கதையை மேலும் தொடர்ந்து எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன்

[Lust king 66]

நண்பர்களே நம் கணவு நாயகியின் கதையை மேலும் தொடர்ந்து எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன்

[Lust king 66]

?நண்பர்களே நம் கணவு நாயகின் கதையை தொடர்ந்து எழுது போகிறேன்

[Lust king 66]

Super

[Lust king 66]

❤️❤️❤️

[Lust king 66]

Story soon

[Lust king 66]

Story soon

[Punidhan]

Great spin off. Nisha is one of the beloved heroines here. A lot of fans including me. From what I have read it seems to be an interesting beginning. Hoping for the plot to unravel more.

[rojaraja]

கதை தொடக்கம், முன்னுரை நன்றாக இருக்கின்றது, நிஷா பலரது மனதில் ஆழமாக பதிந்து இருக்கின்றாள் என்பதை புரிந்துகொண்ட எழுதுங்கள்.

நிஷா அழகு பலராது மனதில் நீங்க இடம் ஏற்படுத்தியது அவள் அழகு மட்டும் இல்லை துபாய் சீனு அவர்களின் எழுத்தும் முக்கிய காரணம். காட்சியை சுருக்கமாக அழகா எழுதுவது அவரின் தனித்துவம் நிஷாவை அவர் எழுதும் ஒவ்வொரு வரிகளும் படிக்கும் போது நிஷா அழகு கூடிக்கொண்டே போகும் என் மனக்கண்ணில் என்னை அறியாமலே அவளை ரசிக்க தொடங்கிவிடுவேன் :)

[Bijay55]

ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை - கதிரின் வீடு
காலை 8 மணி. அமைதியான சூழல், மல்லிகைப் பூக்களின் மணத்துடன், பச்சைப் பசேலென வீட்டின் முன் தோட்டத்தில், பனித்துளிகள் புல்வெளியை முத்து முத்தாக அலங்கரித்தன. தூரத்தில், வயல்களில் விவசாயிகள் காலை வேலைகளைத் தொடங்கியிருந்தனர், அவர்களின் மாட்டு வண்டிகளின் மணி ஒலி மெல்லிய இசையாக காற்றில் கலந்தது. வீட்டின் மரத்தாலான வாசலில், குருவிகள் கூடு கட்டி, கீச்சிடும் ஒலியுடன் பறந்து கொண்டிருந்தன.  
 வீடு ஒரு பழமையான அழகுடன் அமைந்திருந்தது. முன் தோட்டத்தில், மல்லிகை, ரோஜா, மற்றும் செவ்வந்தி செடிகள் செழித்து, காலை வெயிலில் மலர்ந்து மணம் பரப்பின.
 வீட்டின் உள்ளே, சமையலறையில் அவளின் மாமியார், மெல்லிய பாடல் முணுமுணுத்தபடி, இட்லி மாவு தயாரித்து கொண்டிருக்கும் போது அவளின் மாமனார், தோட்டத்தில் செடிகளுக்கு தண்ணீர் ஊற்றி, மூத்த மகளுடன் கதை பேசிக்கொண்டிருந்தார். 
“அப்பா இந்த ரோஜா செடி எப்படி இவ்வளவு பெருசா வளர்ந்துச்சு?” என்று நந்தினி கேட்க, மாமனார் சிரித்துக்கொண்டே, “கொஞ்சம் தண்ணி, கொஞ்சம் அன்பு, எல்லாமே செழிக்கும், கண்ணு,” என்று பதிலளித்தார்.  
அவளின் மூன்று குழந்தைகள் வீட்டு முற்றத்தில் குதித்து விளையாடினர். நந்தினி, தன் தம்பி தங்கையை ஒரு ஆசிரியை போல ஒழுங்குபடுத்தி, “அர்ஜுன், அனன்யா, இங்க வந்து உட்காருங்க! நம்ம விளையாட்டு ஆரம்பிக்கலாம்!” என்று கூவினாள். 
அவர்களின் சிரிப்பொலி, வீட்டை மகிழ்ச்சியால் நிரப்பியது.  


நிஷாவுக்கு அன்று முழு ஓய்வு. பள்ளி வேலைகள் இல்லாததால், அவள் தன் படுக்கையறையில், நிம்மதியாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
 அவளின் படுக்கையறை, மெல்லிய பட்டுத் திரைகளால் மூடப்பட்டு, மங்கலான ஒளியில் மூழ்கியிருந்தது. அறையின் கூரையில், மின்விசிறி மெதுவாகச் சுழன்று, காற்றை அசைத்தது. 

படுக்கையில், அவள் ஒரு வெள்ளை நிற மெல்லிய நைட்டியில், அழகு ஓவியமாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.  
இந்த நைட்டி, அவளின் உடல் வளைவுகளை மென்மையாக அணைத்து, அவளின் மார்பழகை வெளிப்படுத்தியது. மெல்லிய துணி, அவளின் மார்பகங்களின் உயரத்தையும், அவளின் இடுப்பின் மென்மையான வளைவையும், அவளின் ஆழமான “அல்வா தொப்புள்” குழியையும் இலைமறை காயாகக் காட்டியது. 

அவளின் மார்பகங்கள், நைட்டியின் இறுக்கத்தில் மெதுவாக உயர்ந்து இறங்கின, அவளின் மூச்சுக்கு ஏற்ப அசைந்தன. அவளின் இடுப்பு, பெண்மையின் கவர்ச்சியுடன், ஒரு மென்மையான சதைப்பற்றுடன் வளைந்து, படுக்கையில் அவள் திரும்பும் போது மேலும் வெளிப்பட்டது.

 அவளின் தொப்புள் ஆழமாகவும், கவர்ச்சியாகவும், அவளின் அடிவயிற்றில் குழிந்து, ஒரு ரகசிய வசீகரத்தை மறைத்து வைத்திருந்தது. 
 
அவளின் கூந்தல், கருமையாகவும், அடர்த்தியாகவும், தலையணையில் பரவி, ஒரு கருங்கடல் அலையைப் போல பரவியிருந்தது. அவளின் முகம், தூக்கத்தில் ஒரு தேவதை போல் மின்னியது. 
அவளின் கன்னங்கள், மென்மையான பனித்துளிகளைப் போல, காலை வெயிலில் மெதுவாக ஒளிர்ந்தன. அவளின் உதடுகள், “ரோஜா இதழ்கள்” போல அவை மெதுவாக அவளின் தூக்கத்தில் அசைந்து, ஒரு மெல்லிய முணுமுணுப்பை வெளிப்படுத்தின.  

அவளின் பக்கத்தில், கதிர் ஒரு மர மேஜையில் அமர்ந்து, தன் லேப்டாப்பில் ஒரு புதிய காவல் வழக்கை (கேஸ்) ஆராய்ந்து கொண்டிருந்தான்
அவனது கைகள், திரையில் உள்ள ஆவணங்களை ஆராய்ந்தாலும், அவனது கண்கள் அவ்வப்போது இவளை நோக்கித் திரும்பின. அவளின் தூக்கத்தில் உள்ள அழகு, அவனை மீண்டும் மீண்டும் கவர்ந்தது. “என் தேவதை எவ்வளவு அழகு,” வார்த்தைகள், இப்போது கதிரின் மனதில் எதிரொலித்தன. அவன் மெதுவாக எழுந்து, இவளை நெருங்கி, அவளின் கூந்தலை ஒரு விரலால் மென்மையாக வருடினான். 

ஆனால், அவளின் தூக்கத்தை கலைக்க விரும்பாமல், மீண்டும் தன் வேலையில் மூழ்கினான்.  


அவள் தூக்கத்தில் ஒரு கனவில் மூழ்கியிருந்தாள். அந்தக் கனவில், அவள் ஒரு பெரிய, மென்மையான படுக்கையில் படுத்திருந்தாள். அறை மங்கலான ஒளியில் மூழ்கியிருந்தது, பட்டுத்திரைகள் காற்றில் மெதுவாக அசைந்து, ஒரு மெல்லிய நிழலை உருவாக்கின. அறையில் ஒரு மென்மையான மலர் மணம் கலந்திருந்தது, அவளின் மனதை ஒரு அமைதியான மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. அவள் ஒரு மெல்லிய பச்சை நிற புடவையில் இருந்தாள், புடவையின் முந்தானை நெகிழ்ந்து, அவளின் முலைமேடுகளையும், ஆழமான “அல்வா தொப்புள்” குழியையும் இலைமறை காயாக வெளிப்படுத்தியது.  

அவளின் மார்பகங்கள், புடவையின் மெல்லிய துணியில் மெதுவாக உயர்ந்து, அவளின் மூச்சுக்கு ஏற்ப ஒரு மென்மையான அசைவை உருவாக்கின. ஆழமாகவும், கவர்ச்சியாகவும், அவளின் அடிவயிற்றில் குழிந்து, ஒரு ஆணின் கண்களை சுண்டி இழுக்கும் வசீகரத்துடன் மின்னியது. அவளின் கூந்தல், படுக்கையில் பரவி, ஒரு கருங்கடல் அலையைப் போல, அவளின் உடலை மென்மையாக மூடியது.  


திடீரென, ஒரு ஆண் அறைக்குள் நுழைந்தான். அவனது முகம், ஒரு மர்மமான மூடுபனிக்குள் மறைந்திருந்தது, ஆனால் அவனது உருவம் உயரமாகவும், வலிமையான உடலமைப்புடனும் இருந்தது. அவனது நடை கம்பீரத்துடன். அவன் மெதுவாக படுக்கையை நெருங்கி, முட்டி போட்டு இவளை உற்றுப் பார்த்தான். 
அவனது பார்வை, அவளின் முகத்திலிருந்து தொடங்கி, அவளின் கழுத்து, மார்பகங்கள், இடுப்பு, மற்றும் தொப்புள் வரை பயணித்தது. அந்தப் பார்வை, ஒரு மெல்லிய நடுக்கத்தை உருவாக்கியது.  
அவள், கனவில் உறைந்து போயிருந்தாள், ஆனால் அவளின் உடல், அவனது பார்வையில் ஒரு மெல்லிய உணர்வை உணர்ந்தது. 
அவன் மெதுவாக அவளின் நெற்றியில் ஒரு முத்தமிட்டான். அந்த முத்தம், ஒரு பட்டாம்பூச்சியின் தொடலைப் போல மென்மையாக இருந்தது, ஆனால் அவளின் உடலில் ஒரு தீப்பொறியை உருவாக்கியது. பின்னர், அவன் அவளின் மூக்கில், கன்னத்தில், மற்றும் இறுதியாக அவளின் உதடுகளில் முத்தமிட்டான். அவளின் “ரோஜா இதழ்கள்” அவனது முத்தத்தில் துடித்தன, அவளின் மனம் ஒரு “காம உணர்வில்” தத்தளித்தது. அவளின் உதடுகள், அவனது முத்தத்தில் மெதுவாக பதிலளித்தன, ஆனால் அவளின் மனதில் ஒரு குரல் எச்சரித்தது, “இது தவறு, இது தவறு.”  
அவன் கைகள், மெதுவாக அவளின் புடவையை விலக்கின. 


அவளின் இடுப்பு, மென்மையான சதைப்பற்றுடன், அவனது விரல்களுக்கு அடியில் துடித்தது. அவன் விரல்கள், அவளின் ஆழமான அல்வா தொப்புளில் மெதுவாக வருடின, அந்தத் தொடுதல் அவளின் உடலில் ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. அவளின் மனம், காமத்திற்கும் குற்றவுணர்ச்சிக்கும் இடையே போராடியது. திடீரென, அவன் அந்தத் தொப்புளில் முத்தமிட்டான். அந்த முத்தம், அவளின் உடலை ஒரு தீயாக எரித்தது, அவளின் உடலில் சுக அலையாக உணர்வுகள் பரவின.  



“இல்லை! இல்லை!” என்று கத்திக்கொண்டே, அவள் கனவிலிருந்து விழித்தாள்.  
அவளின் மனப் போராட்டம்
அவளின் இதயம் படபடவென அடித்துக் கொண்டது, வியர்வை அவளின் நெற்றியில் முத்து முத்தாகத் துளிர்த்தது. அவளின் உடல் நடுங்கியது, அவள் கண்களைத் திறந்து, படுக்கையில் உட்கார்ந்தாள். அவளின் நைட்டி, அவளின் மார்பகங்களை இறுக்கமாக அணைத்து, அவளின் உடல் நடுக்கத்தை மேலும் வெளிப்படுத்தியது. அவளின் கண்கள், குற்றவுணர்ச்சியால் நிரம்பியிருந்தன, அவளின் மனம், “நான் கதிருக்கு துரோகம் செய்யவில்லை, இது கனவுதான்,” என்று தன்னைத் தானே சமாதானப்படுத்த முயன்றது. 

ஆனால், அவளின் உடல், அந்தக் கனவின் தொடுதலின் நினைவில் இன்னும் நடுங்கியது.  
“என்ன ஆச்சு, நிஷா?” என்று கதிர், லேப்டாப்பை மூடிவிட்டு, இவளை அணைத்து ஆறுதலாகக் கேட்டான். அவனது கைகள், அவளின் தோள்களை மென்மையாகப் பற்றின, அவனது குரலில் அன்பும் கவலையும் கலந்திருந்தது. 

அவளின் நடுக்கம், அவனது கைகளில் மெதுவாகக் குறைந்தது, ஆனால் அவளின் மனம் இன்னும் அமைதியடையவில்லை.  
“ஒ… ஒன்னும் இல்ல, கதிர். கெட்ட கனவு,” என்று அவள் மழுப்பினாள். அவளின் குரல் நடுங்கியது, அவளின் கண்கள் கதிரை நேரடியாகப் பார்க்கத் தயங்கின. அவள், அவனுக்கு உண்மையைச் சொல்ல முடியாமல், தன் உதடுகளைக் கடித்து, கண்களைத் தாழ்த்தினாள்.  


கதிர், அவளின் முகத்தை மெதுவாக தன் கைகளால் தாங்கி, “நிஷா, நீ இப்படி பயப்படுறது எனக்கு பிடிக்கல. கனவுதானே, இவ்வளவு ஏன் பதறுற? என்கிட்ட சொல்லு, என்ன கனவு? உன்னோட மனசு இப்படி குழம்பி இருக்குறது எனக்கு தாங்க முடியல,” என்று மென்மையாக கேட்டான். 

அவனது கண்களில், அவளின் மீதான அன்பு மட்டுமே தெரிந்தது, ஆனால் அவளின் மனம், கனவில் வந்த அந்த ஆணின் தொடுதலை மறக்க முடியாமல் தவித்தது.  
“ஒன்னும் இல்ல, கதிர். உண்மையாவே ஒன்னும் இல்ல. கொஞ்சம்… கொஞ்சம் பயமா இருந்துச்சு, அவ்வளவுதான்,” என்று அவள் ஒரு புன்னகையை வரவழைத்து, அவனை சமாதானப்படுத்த முயன்றாள். 


ஆனால், அவளின் மனதில், அந்தக் கனவு ஒரு கறையாகப் பதிந்திருந்தது. அவளின் கைகள், தானாக அவளின் தொப்புளைத் தொட்டன, அந்தக் கனவில் அவன் முத்தமிட்ட இடத்தை மெதுவாக வருடின. அவளின் உடல், அந்த நினைவில் ஒரு மெல்லிய உணர்வை உணர்ந்தது, ஆனால் அவளின் மனம், “இது தவறு,” என்று கத்தியது. 
 
“சரி, வா, குளிச்சிட்டு வா. நம்ம குழந்தைகளோட கொஞ்சம் நேரம் இருக்கலாம். எல்லாம் சரியாயிடும்,” என்று கதிர், அவளின் தலையை மென்மையாகத் தடவி, ஒரு குறும்பு புன்னகையுடன் சொன்னான். “இல்லன்னா, நானே உன்னை குளிக்க வைக்க வேண்டியிருக்கும், என்ன சொல்ற?”  
அவள், அவனை ஒரு “குறுகுறு பார்வையுடன்” முறைத்து பார்த்தாள்.

முதல்ல நீ போய் குளி, அப்புறம் பார்க்கலாம்!” என்று குறும்பாகப் சிரித்தான். அவனின் சிரிப்பு, அறையை ஒரு கணம் ஒளிர வைத்தது, ஆனால் அவளின் மனதில், அந்தக் கனவின் நிழல் இன்னும் மறையவில்லை.  


அவள் எழுந்து, குளியலறைக்குச் சென்றாள். அவளின் கால்கள் தளர்ந்து, மனம் குழம்பியிருந்தது. ஒரு பழைய கண்ணாடி, சுவரில் மாட்டப்பட்டு, அவளின் பிரதிபலிப்பை மங்கலாகக் காட்டியது. அவள் கண்ணாடி முன் நின்று, தன்னைப் பார்த்தாள். அவளின் முகம், இன்னும் அந்தக் கனவின் தாக்கத்தில் இருந்தது. அவளின் கண்கள், குற்றவுணர்ச்சியாலும், பயத்தாலும், மறைமுகமான உணர்வாலும் நிரம்பியிருந்தன.  

அவள் நைட்டியை மெதுவாக அவிழ்த்தாள். நைட்டி, அவளின் உடலிலிருந்து நழுவி, தரையில் மென்மையாக விழுந்தது. அவள், கண்ணாடியில் தன் பிரதிபலிப்பைப் பார்த்தாள். 

அவளின் உடல், 36 வயது மேனி, ஒரு இளமையான கவர்ச்சியுடன் மின்னியது. அவளின் மார்பகங்கள், அவளின் இடுப்பு, அவளின் தொப்புள், “ஆழமான அல்வா தொப்புள்,” அவளின் அடிவயிற்றில் குழிந்து, ஒரு ரகசிய மன்மத வாசல் மறைத்து வைத்திருந்தது.
  
அவள் குளிக்கத் தொடங்கினாள். குளிர்ந்த நீர், அவளின் மார்பகங்களையும், அவளின் இடுப்பையும் குளிரவைத்தது. அவளின் கைகள், தானாக அவளின் தொப்புளைத் தொட்டன, அந்தக் கனவில் அவன் முத்தமிட்ட இடத்தை மெதுவாக வருடின. அவளின் உடல், அந்த நினைவில் ஒரு மெல்லிய உணர்வை உணர்ந்தது, ஆனால் அவளின் மனம், “இது தவறு,” என்று கத்தியது. அவள் கண்களை மூடி, “இது கனவுதான். நான் கதிருக்கு துரோகம் செய்ய மாட்டேன். மறுபடியும் தப்பான வழிக்கு போக மாட்டேன்,” என்று முணுமுணுத்தாள்.  
ஆனால், அவளின் மனதில் ஒரு சந்தேகம் எழுந்தது. “அந்த ஆண் யார்? சீனு இல்லை, கண்ணன் இல்லை, கதிரும் இல்லை. யாரோ ஒரு புதியவன். ஆனால், இது கனவுதானே?” அவள், தன் மனதை சமாதானப்படுத்த முயன்றாள், 

ஆனால் அந்தக் கனவின் தாக்கம், அவளின் உடலிலும் மனதிலும் ஒரு நிழலை விட்டுச் சென்றிருந்தது. 
 
அவள் குளித்து முடித்து, ஒரு மெல்லிய மஞ்சள் நிற புடவையை அணிந்தாள். புடவையின் மென்மையான துணி, அவளின் இடுப்பை மெதுவாக அணைத்து, அவளின் தொப்புள் குழியை அவ்வப்போது வெளிப்படுத்தி மறைத்தது. அவள் முடியை உலர்த்தி, மல்லிகைப் பூவைச் சூடினாள். அவளின் உடல் கவர்ச்சியுடன், மாலை வெயிலில் மின்னியது. 


மதிய உணவின் போது, அவள் குழந்தைகளுடன் மகிழ்ச்சியாகப் பேசினாள். அவளின் மூத்த மகள், நந்தினி, “அம்மா, இன்னைக்கு நீ ரொம்ப அழகா இருக்க! இந்த புடவை உனக்கு ரொம்ப பொருத்தமா இருக்கு!” என்று குறும்பாகச் சொன்னாள்.  
அவள், சிரித்து, “ஓ, என் கண்ணு இப்போதான் அம்மாவோட அழக பார்த்தியா? இந்த புடவைய நீதான் எடுத்து கொடுத்த, மறந்துட்டியா?” என்று நந்தினியின் கன்னத்தை மெதுவாக கிள்ளினாள்.  
கதிர், மேஜையில் அமர்ந்து, இவளை ஒரு “குறுகுறு பார்வையுடன்” பார்த்து, “நந்தினி சொல்றது உண்மைதான், நிஷா. இன்னைக்கு உன்ன பார்த்தா, நம்ம முதல் சந்திப்பு நினைவுக்கு வருது. அன்னைக்கு நீ இப்படித்தான் ஒரு புடவையில, இடுப்பு தெரியுற மாதிரி, என்னை மயக்கின!”  

அவள், அவனை முறைத்து, “ஓஹோ, இப்போ முதல் சந்திப்பு எல்லாம் ஞாபகம் வருதா? அப்போ இவ்வளவு நாள் என்னை பார்க்கவே இல்லையா? என்று குறும்பாகப் பதிலளித்து, சிரித்தாள்.  
அவளின் மாமியார், சிரித்துக்கொண்டே, “நிஷா, கதிர் சொல்றது உண்மைதான் ஒரு புது பொண்ணு மாதிரியே இருக்க!” என்று கிண்டலாகச் சொன்னார்.

  
அவள், வெட்கப்பட்டு, “அம்மா, நீங்களும் இப்போ கிண்டல் பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டீங்களா? இப்படியே போனா, நான் இனி புடவையே கட்ட மாட்டேன்!” என்று சொல்லி, தலையை குனிந்து சிரித்தாள். 

ஆனால், “இடுப்பழகி, மார்பழகி” என்ற வார்த்தைகள், அவளின் கனவில் அந்த ஆணின் பார்வையை நினைவூட்டின. அவளின் மனம், ஒரு கணம் தடுமாறியது, ஆனால் அவள் அதை மறைத்து, குழந்தைகளுடன் மீண்டும் பேசத் தொடங்கினாள்.  
கதிர், அவளின் மனநிலையைக் கவனித்து, உணவு முடிந்த பிறகு, இவளை தோட்டத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான். தோட்டத்தில், மல்லிகை செடிகளின் மணம் காற்றில் கலந்து, ஒரு அமைதியான சூழலை உருவாக்கியது. 

கதிர், அவளின் கையை மெதுவாகப் பிடித்து, “நிஷா, உனக்கு ஏதோ பிரச்சனை மாதிரி தெரியுது. நீ என்கிட்ட எப்பவுமே எல்லாத்தையும் சொல்வ, இன்னைக்கு ஏன் இப்படி மறைக்குற? அந்த கனவு உன்ன இவ்வளவு பாதிச்சிருக்கா?” என்று மென்மையாகக் கேட்டான்.  
அவள், அவனைப் பார்த்து, ஒரு புன்னகையை வரவழைத்து, 
“ஒன்னும் இல்ல, கதிர். கொஞ்சம் டயர்டா இருக்கு, அவ்வளவுதான். நீ இப்படி கவலைப்படுறது எனக்கு பிடிக்கல. நம்ம குழந்தைகளோட இன்னைக்கு சந்தோஷமா இருக்கலாம், சரியா?” என்று பதிலளித்தாள். 

ஆனால், அவளின் மனதில், அந்தக் கனவு ஒரு எச்சரிக்கையாகத் தோன்றியது. அவளின் கைகள், கதிரின் கைகளை இறுக்கமாகப் பற்றின, அவனது அன்பில் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முயன்றாள்.  

மாலையில், அவள் தோட்டத்தில் நின்று, மல்லிகைப் பூக்களைப் பறித்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் ஒரு மஞ்சள் நிற புடவையில், மாலை வெயிலில் மின்னினாள். புடவையின் மென்மையான துணி, அவளின் இடுப்பை மெதுவாக அணைத்து, அவளின் தொப்புள் குழியை வெளிப்படுத்தியது. 

அவளின் இடுப்பு, ஒரு மென்மையான சதைப்பற்றுடன், புடவையின் லோ ஹிப்பில் மேலும் கவர்ச்சியாகத் தெரிந்தது. அவளின் கூந்தல், மல்லிகைப் பூவுடன், மாலை காற்றில் மெதுவாக அசைந்தது. 

 
கதிர், வீட்டு வாசலில் நின்று, இவளை ரசித்தான்.  
கதிர், இவளை நெருங்கி, “எப்பவுமே நீ அழகுதான், ஆனா இன்னைக்கு உன்னோட இந்த இடுப்பு… இந்த தொப்புள்… என்னை என்னவோ பண்ணுது,” என்று மெதுவாக, குறும்பாகச் சொன்னான். அவன் கைகள், அவளின் இடுப்பை மெதுவாக வருடின, ஆனால் அவள், வெட்கப்பட்டு, அவனை மெதுவாக தள்ளினாள்.  

“கதிர், குழந்தைகள் இங்கதான் இருக்காங்க. கொஞ்சம் அமைதியா இரு! என்று சொல்லி, அவள் சிரித்தாள்.

 ஆனால், அவளின் மனதில், அந்தக் கனவு மீண்டும் தோன்றியது. கதிரின் வார்த்தைகள், அவளின் உடலில் ஒரு மெல்லிய உணர்வை எழுப்பின, ஆனால் அதே நேரத்தில், அந்த மர்மமான ஆணின் தொடுதல் இவளை விடவில்லை.  
அவள், கதிரைப் பார்த்து, “கதிர், நீ என்னை எப்பவுமே இப்படி அன்பா பார்த்துக்குவியா?” என்று மெதுவாக, ஒரு குழந்தையின் அப்பாவித்தனத்துடன் கேட்டாள்.  


கதிர், இவளை அணைத்து, “நிஷா, நீ என் உயிர். உன்னை விட்டு நான் எங்க போவேன்? நீயும் எனக்கு இப்படியே என் மேல அன்புடன் இரு அதுபோதும்,” என்று சொன்னான். அவனது குரல் அன்பு இருந்தது.  
அவளின் மனம், அவனது வார்த்தைகளில் சற்று ஆறுதல் அடைந்தது. ஆனால், அவளின் உள்ளத்தில், அந்தக் கனவு ஒரு எச்சரிக்கையாக, ஒரு மர்மமாக, இவளைத் தொடர்ந்து வந்தது.  
அவளின் மனதில் ஒரு எச்சரிக்கை
அன்று முழுவதும், அவளின் மனம் அந்தக் கனவைச் சுற்றியே சுழன்றது. குழந்தைகளுடன் விளையாடினாலும், மாமியாருடன் பேசினாலும், அவளின் மனதில் அந்த மர்மமான ஆணின் முத்தங்கள், அவனது விரல்களின் தொடுதல், மற்றும் அவளின் உடலில் எழுந்த “காம உணர்வு” திரும்பத் திரும்ப வந்தன. அவள், தன் மனதை மாற்ற முயன்றாள், ஆனால் அந்தக் கனவு ஒரு நிழலைப் போல இவளைப் பின்தொடர்ந்தது. 


காயத்ரி அவளின் அப்பா அம்மாவுடன் அவர்களின் வீட்டில் இருந்தால் காரணம் சீனு ஒரு வேளை விஷயமாக வெளிநாடு சென்று இருந்தான்.

இந்த விஷயம் இப்பொழுது இவளுக்கு ஞாபகம் வந்தது.

சீனு, ஒரு பெரிய ஆர்டருக்காக வெளிநாட்டில் இருப்பதால், குறைந்தது ஒரு வருடத்திற்கு அவளின் வாழ்க்கையில் தலையிட முடியாது என்று அவள் உறுதியாக நம்பினாள். காயத்ரி, தன் குழந்தையுடன் பெற்றோர் வீட்டில் இருந்தாள், அவளுடன் அவள் அவ்வப்போது தொலைபேசியில் பேசினாலும், இந்தக் கனவைப் பகிர்ந்து கொள்ள இவளுக்கு தைரியம் இல்லை. அவளின் அண்ணன் ராஜ், காமிணி மற்றும் மலருடன் தன் நிறுவனத்தை வெற்றிகரமாக நடத்தி வந்தான்.


 கண்ணன், அவளின் முன்னாள் கணவன், தன் புதிய மனைவியுடன் ஒரு புதிய வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தான். மற்றவர்கள், பார்வதி, ஸ்வேதா, மற்றும் அவளின் தந்தை, அவரவர் வாழ்க்கையில் மூழ்கியிருந்தனர். 

 
ஆனால், இவளுக்கு தெரியவில்லை, அவளின் கற்புக்கு ஒரு புதிய சோதனை, ஒரு புதிய வடிவில், மெதுவாக நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவளின் மனம், அந்தக் கனவை ஒரு எச்சரிக்கையாக உணர்ந்தது, ஆனால் அவள் அதை மறுக்க முயன்றாள். என் கற்புக்கு இனி எந்த ஆபத்தும் வராது என்று தன்னைத்தானே சமாதானப்படுத்திக் கொண்டாள்…

அடுத்த ஒரு மாதத்தில் அவளின் கற்புக்கு சோதனை வரப்போகிறது அதுவும் அவள் கணவனின் மூலமாக….

கதை மேலும் தொடர்ந்து எழுதுங்கள்

[Muthiah Sivaraman]

Super restart

[Manikandarajesh]

Amazing please continue

[xbiilove]

Lovely dude

[subbulakshumi]

Hot starting

[Renjith]

Waiting bro

[Adam.1984]

நிஷாவை படித்த அனைவருக்கும் அவள் மீது அதிக காதல் உள்ளது அதை சேதப்படுத்தாலாம் உங்கள் தொடர் இருக்க வேண்டும்.

[Krish World]

Very hot narration

[raj.pal8735]

welcome back with our favorite thoppul alaki nisha

avala wait panren bro thopul virunthuku

unka update kaka wait panran

thank you take care

[Lust king 66]

நாம் அறிந்த உலகம் ஒன்றே ஒன்று அல்ல. ஒரு சிறு மாற்றம், ஒரு சிறு முடிவு, ஒரு முழு வரலாற்றையுமே மாற்றிவிடும் வல்லமை கொண்டது. அந்த வகையில், நாம் இதுவரை கேட்ட, பார்த்த ஒரிஜினல் கதையிலிருந்து முற்றிலும் விலகி, ஒரு Alternate Universe இந்தக் கதை பயணிக்கிறது.



முக்கிய குறிப்பு:
இது ஒரு கற்பனைப் பயணம் ஒருவேளை இப்படி நடந்திருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்ற 'What If' பாணியிலான ஒரு முயற்சி மட்டுமே!"

[Lust king 66]

பகுதி 1



கல்வித் துறை அலுவலகத்தின் அந்த மங்கலான அறைக்குள் அமைதி நிலவினாலும், நிஷாவுக்கும் பிரகாஷுக்கும் இடையே ஒரு போர்க்களமே உருவாகியிருந்தது. காற்றில் மின்சாரக் கம்பிகள் உரசுவது போன்ற ஒரு பதற்றம்.



நிஷா தன் கைகளை இறுகக் கட்டிக்கொண்டு பிரகாஷை பார்தாள். அவளது கண்கள் கோபத்தில் சிவந்திருந்தன.



"சார், இது அப்பட்டமான அநீதி!" அவள் குரல் அந்த அறையின் நான்கு சுவர்களிலும் மோதி எதிரொலித்தது. 



"DEO ப்ரமோஷனுக்காக நான் எவ்வளவு உழைச்சிருக்கேன்னு உங்களுக்குத் தெரியும். கஷ்டமான ஏரியால ரூரல் சர்வீஸ் முடிச்சேன், எக்ஸாம்ல டாப் மார்க் எடுத்தேன். இப்போ வந்து ஏதோ ஒரு மொக்க காரணத்தைச் சொல்லி தட்டிப் பறிக்கறது எந்த ஊர் நியாயம்?"



பிரகாஷ் தன் நாற்காலியில் சொகுசாகச் சாய்ந்தான். ஒரு நரிக்குரிய தந்திரத்தோடு அவளைப் பார்த்தான். 

"நிஷா, உணர்ச்சிவசப்படாதே. கவர்மெண்ட் ஆர்டர் படி நீ வேலை பார்த்த இடம் இப்போ சிட்டி லிஸ்ட்ல சேர்ந்துடுச்சு. அந்த ஆறு மாசத்தை ரூரல் சர்வீஸா கணக்கு காட்ட முடியாது. இன்னும் ஒரு 6 மாசம் நீ வெயிட்டிங் லிஸ்ட்ல தான் இருந்தாகணும். ரூல்ஸ்னா ரூல்ஸ் தான்."



நிஷா விரக்தியின் விளிம்பிற்கே சென்றாள். "சார், என்னோட பழைய பெர்ஃபாமன்ஸ் ரெக்கார்ட் பாருங்க. எனக்காக ஒரு சின்ன Exception கொடுக்க முடியாதா?"



பிரகாஷ் மெல்ல எழுந்து அவளுக்கு அருகே வந்தான். அவனது பார்வையில் இப்போது அதிகாரத்தை விட அசிங்கமான காமம் வழிந்தது.



 "புரியுது நிஷா... ஆனா ரூல்ஸை வளைக்கணும்னா, எனக்கும் மேலிடத்துல சில அட்ஜஸ்ட்மென்ட்ஸ் பண்ண வேண்டியிருக்கும். இன்னைக்கு நைட் நம்ம ரெண்டு பேரும் ஒரு டின்னர் போலாமா? அங்க நிதானமா இதைப் பத்திப் பேசலாம். எனக்கு ஓகேன்னா, உனக்கு ப்ரமோஷனும் கிடைக்கும், நீ தூரமா எங்கேயும் போகாம என் செக்ஷன்லேயே எனக்கு கீழவேலை பார்க்கலாம்..."



அவன் 'கீழே' என்று சொன்ன விதம், அவனது வக்கிரமான எண்ணத்தை அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்தியது. அவனது மஞ்சள் பற்களும், எண்ணெய் வழியும் தலைமுடியும் நிஷாவுக்கு அருவருப்பைத் தந்தன.



(நிஷாவுக்கு அவன் எதைக் கேட்கிறான் என்பது நன்றாகவே புரிந்தது. அவளது 161 செ.மீ உயரமும், 36-24-36 என்ற கச்சிதமான உடல்வாகுமே அவளுக்கு சாபமாகத் தெரிந்தது. அந்த பச்சை நிற காட்டன் புடவையில் அவளது வளைவுகளைக் துல்லியமாகக் காட்டின. நடிகை Samyuktha menon போன்ற அவளது பால்வண்ணத் தோல் ஆண்களை எப்பொழுதும் அலைய வைக்கும் என்பது அவளுக்குத் தெரியும்.







மூன்று பிள்ளைகளைப் பெற்றெடுத்தாலும், நிஷாவைப் பார்ப்பவர்கள் யாரும் அவளை 'மூன்று குழந்தைகளுக்குத் தாய்' என்று எளிதில் சொல்லிவிட முடியாது. காலையில் குளித்து முடித்து, ஈரக் கூந்தலை முடிந்து வைத்துக்கொண்டு, மல்லிகைப் பூச் சரத்தைச் சூடிக்கொண்டு அவள் நடப்பதே ஒரு தனி அழகுதான்.



"நல்லா செதுக்கி வெச்ச சிலையாட்டம் முகம். அந்த ரோசாப்பூ உதடும், அலை அலையா ஆடுகின்ற கருங்கூந்தலும் அவளுக்குத் தனி எடுப்பு. விடியற்காலையில பனி படர்ந்த செங்காந்தள் பூ மாதிரி இருப்பா."



"மூணு புள்ள பெத்த வயிறுன்னு சொல்லவே முடியாது. நல்லா வாளிப்பான குழைவான தொப்புள் கட்டுக்கோப்பான உடம்பு. இடுப்புல அந்தச் சேலை சொருகியிருக்கிற அழகும், சதைப்பற்றுள்ள அந்த வளைவுகளும் பாக்குறப்ப அவ ஒரு அழகு ராணிதான். அந்த இடுப்பழகும், ஆழமான தொப்புள் குழியும் அவளுக்கு இன்னும் கூடுதல் மெருகைக் கொடுக்கும்.

ஒரு எடுப்பான அமைப்பு அவளுக்கு இயற்கையாவே அமைஞ்சிருக்கு,தாய்மை கலந்த அழகி ,எடுப்பான தோற்றமும், அந்த நடையும் அழகான உடம்பும் ஆண்களை இன்னும் அவ பின்னாடியே சுத்த வைக்குது.")



ஆனால் நிஷா அத்தனை எளிதில் விழுந்துவிடவில்லை. தன் அருவருப்பை மறைத்துக்கொண்டு, ஒரு ஏளனச் சிரிப்பை உதிர்த்தாள். "ரொம்ப தேங்க்ஸ் மிஸ்டர் பிரகாஷ். ஆனா எனக்குத் தகுதியால கிடைக்காத பதவி, உங்ககிட்ட படுத்து வரணும்னு அவசியம் இல்லை. நான் 6 மாசம் கழிச்சே பதவி உயர்வு வாங்கிக்கிறேன்," என்று கூறிவிட்டு விறுவிறுவென வெளியேறினாள்.



அவள் திரும்பி நடக்கும்போது, அவளது அந்த உருண்டையான பின்னழகு பிரகாஷின் கண்களுக்கு விருந்தானது. அந்த இறுக்கமான உடையில் அவளது ஒவ்வொரு அசைவும் அவனைப் பித்தாகியது.



அவள் மறைந்ததும், பிரகாஷ் தன் பேண்ட் பாக்கெட்டுக்குள் கையை விட்டு தன் தடியை தடவிக்கொண்டே முணுமுணுத்தான். "போடி... எத்தனை நாளைக்குத் தான் திமிரா இருப்ப? உன்னை வளைக்காம விடமாட்டேன். உன் கால்களை என் தோள் மேல தூக்கிப் போட்டுட்டு நீ கதறப்போற நேரத்தை நான் குறிச்சுட்டேன்."