[JackOfTortuga]

இது நான் எழுதிய முதல் முழு நீள காமக்கதை [AI கருவியின் உதவியும் பயன்படுத்தியுள்ளேன். பிற எழுத்தாளர்களுக்கு இது தவறாகப்பட்டால் கதையை பதிவிட மாட்டேன்]

இந்த கதை ஒரு நடிகைக்கும் அவளின் ஒரே மற்றும் செல்ல மகனுக்கும் இடையே இருக்கும் பிரிவு, நெருடல்கள், காமச்சிக்கல்கள் மற்றும் வருத்தங்களை உள்ளடக்கியது.

கதையின் தலைப்பை வைத்து கதைநாயகி யாரென்று சரியாக கணித்து கூறுங்கள். கதாப்பாத்திரங்களின் சித்தரிப்பு மற்றும் முதல் 2 அத்தியாயம் இரவு பதிவிட முயற்ச்சி செய்கிறேன். நன்றி.



time

duration

frame

framerate

[JackOfTortuga]

எனக்கு என்னுடைய திரி எப்பொழுது approve செய்யப்பட்டது என தெரியவில்லை. அதனால் தான் மேலும் பதிவிடவில்லை.
வாசகர்கள் என் கதையை படிக்க ஆர்வம் இருந்தால் கதைநாயகி யாராக இருக்கும் என பதிலிடுங்கள்.



tim e

duration

frame

framerate

[JackOfTortuga]

God Villian மிக சரியாக கணித்தார். சிலர் நயன்தாரா என கூறியது வினோதமாக இருந்தது. இப்பொழுது கதைமாந்தர்களைப் பார்ப்போம்.

திரிஷா, 42 வயதான பிரபல தமிழ் நடிகை, தமிழ் பிராமண பின்னணியைச் சேர்ந்தவள், மேலும் அவளது கவர்ச்சியான ஆழமான வட்ட தொப்புள் மற்றும் அவளது இடது மார்பின் மேல் இருக்கும் "நீமோ" டாட்டுவிற்கு பேர் போனவள். அவளுக்கு பிரசன்னா என்ற 20 வயது மகன் இருக்கின்றான், அவனது தந்தை யார் என்பது இன்னும் ஒரு மர்மமாகவும் பிரபலமான கிசுகிசுவாகவும் சமூகத்தில் இருப்பது இருவருக்குமிடையில் விரிசலை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அவள் பிரசன்னா மீது மிகவும் பாசம் கொண்டவள் மற்றும் அவரது அன்பிற்க்காக மிகவும் ஏங்குகிறாள்.

 

பிரசன்னா, திரிஷா கிருஷ்ணனின் 20 வயது மகன், தனது தந்தை யார் என்பதைச் சுற்றியுள்ள நிச்சயமற்ற தன்மை மற்றும் திரிஷாவின் கவர்ச்சியான உடலின் மீதான ரகசிய வெறி காரணமாக தனது தாயிடம் துளியும் பற்றற்றவன் போல் 'நடிக்கிறான்'. தனது காமவெறி காரணமாக மிகவும் குற்ற உணர்ச்சியில் இருக்கிறான், ஆனால் அவனால் அதைத் தடுக்கவில்லை. தனது காமத்தையும் குற்ற உணர்வையும் கட்டுபடுத்த, த்ரிஷாவைத் தவிர்க்க முடிந்த வரை முயற்சிக்கிறான்.

AI சித்தரிப்பு

அத்தியாயம் 1: சந்தேகத்தின் நிழல்கள்

பிரசன்னா கண்ணாடி முன் நின்று, படுக்கையறை ஜன்னல் வழியாக வரும் காலை ஒளியின் வெளிச்சத்தில் அவனது கருப்பு தோலை வெறிக்க வெறிக்க பார்த்தான் . இருபது வயதான அவன், குழந்தை பருவத்திலிருந்தே அவனைத் துன்புறுத்திய அதே கேள்விகளுடன் இன்னும் போராடுகிறான்.

"பிரசன்னா! ப்ரேக்ஃபாஸ்ட் ரெடி பண்ணிட்டேண்டா கண்ணா! "என்று கீழே இருந்து திரிஷாவின் இனியக் குரல் கேட்டது.

அவன் பெருமூச்சு விட்டு, அவரது சுருண்ட கருப்பு முடி வழியாக ஒரு கையை ஓட்டினார்-திரிஷாவின் நேரான, மென்மையான கூந்தலுடன் பொருந்தாத மற்றொரு அம்சம். வதந்திப் பத்திரிகைகள் தங்கள் உறவைப் பற்றிய எல்லாவற்றையும் போலவே சகட்டுமெனிக்கு மறைமுகமாக எள்ளி நகையாடுவது அவனை தினமும் உறுத்துகிறது.

"வரேன்!", என்று அவன் கீழே செல்வதற்கு முன்பு டி-ஷர்ட்டை இழுத்து பதிலளித்தான்.

அவர்களின் ஆடம்பரமான சென்னை வீடு திரிஷாவின் பல்வேறு விருதுகள் மற்றும் திரைப்பட சுவரொட்டிகளால் அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது. அவள் பிரசன்னாவின் தட்டில் தோசை வைப்பதில் பிஸியாக இருந்தாள், சாதாரணமாக ஒரு எளிய சுடிதார் அணிந்திருந்தாலும்,  ஒப்பனை இல்லாமலும் கூட அவளது பேரழகு ஆளை மயக்கும் அளவிற்கு இருந்தது.



"உனக்கு ரொம்ப புடிச்ச தேங்காய் சட்னி செஞ்சி இருக்கேன். நல்லா இருக்கானு பாத்து சொல்லுடா பட்டு", அவள் கண்கள் மிளிர நம்பிக்கையுடனும் புன்னகைத்தாள்.

இந்த தருணங்கள் நாளுக்கு நாள் மிகவும் அரிதாக மாறிக் கொண்டிருந்தன- அம்மா-மகன் இருவரும் எந்த ஒரு மனகசப்பு இல்லாத இயல்பான வாழ்க்கை நிகழ்வுகள்.


"நல்லா இருக்கு. தேங்க்ஸ்" என்று சொல்லிவிட்டு தன் இருக்கையில் அமர்ந்து சாப்பிட்டான். திரிஷா அவர் சாப்பிடுவதைப் பார்த்தாள், அவரது முகம் அக்கறையும் பாசமும் கலந்த கலவையாக இருந்தது. "உனக்கு இணைக்கு அந்த ஃபிசிக்ஸ் எக்ஸாம் இருக்குல? "

"ஆமா."

"நீ நல்லா எழுதுவன்னு நான் உறுதியாக நம்புறேன். நீ எப்போவுமே கணக்குல உங்கள் தாத்தாவை மாதிரி புத்திசாலிதான்டா என் செல்லக்குட்டி...  ".

திரிஷா அடிக்கடி தன் குடும்பத்தினரோடு பிரசன்னாவை ஒப்பிடுவதன் மூலம் அவனை பாராட்டுவதாகவும் பாசம் காட்டுவதாகவும் அவள் நினைக்கிறாள், ஆனால், பிரசன்னாவுக்கு இதெல்லாம் அவன் தந்தையை மறக்கடிக்க திரிஷா செய்யும் சப்பைக்கட்டு என நினைத்து வெறுப்படைகிறான்


"காலேஜ்ல என்னோட ஃபிரண்ட்ஸ் உங்க புதுப்படத்தைப் பற்றி பேசிட்டு இருந்தாங்க", என்று அவன் விஷயத்தை மாற்றினான்.

திரிஷாவின் முகம் பிரகாசமானது. "அப்டியாடா? இன்னும் காலேஜ்  பசங்கலாம் என்ன பத்தி பேசுறாங்களா பரவால்லயே! அவங்க என்ன பேசுனாங்க? " என்று ஆர்வமாக கேட்டாள்.

அவர்கள் உண்மையில் என்ன சொன்னார்கள் என்பதை அவனால் அவளிடம் சொல்ல முடியவில்லை - அவளுடைய உடலைப் பற்றிய கொச்சைத்தனமான கருத்துக்கள், கதாபாத்திரத்தைப் பெற அவள் யாருடன் படுத்தாள் என்பது பற்றிய மோசமான ஊகங்கள். அவன் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் கேட்டுக்கொண்டிருந்த அதே வக்கிரப்பேச்சு.

"அவங்க அதுக்கு ரொம்ப eagerஆ wait பன்றாங்க", என்று அவன் பொய் சொன்னான்.

அவனது Phoneலில் ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்தது. அவனது வகுப்பில் அடிக்கடி அவனிடம் வம்பிழுக்கும் தோழன் கார்த்திக், "மச்சா! நேற்று உங்கம்மாவோட interview பார்த்தேன்டா! என்னாமா இருக்கா இப்போவும் ப்பா!! தமிழ் சினிமாவின் மிகவும் கவர்ச்சியான MILFக்கு மகனா வாழ குடுத்து வச்சி இருக்கனும்ல?" என சொல்லி வழக்கம் போலக் கலாய்த்தான்.

Phoneயை மீண்டும் தனது பாக்கெட்டில் வைத்தபோது பிரசன்னாவின் தாடை இறுக்கமடைந்தது. திரிஷா கிருஷ்ணனின் மகனின் வாழ்க்கையில் இன்னொரு நாள் என மனதிற்குள் சலித்துக்கொண்டான்.

"எனக்கு தோசை போதும்", என்று அவர் திடீரென்று நின்றார்.

"அதுக்குல்லயா? கண்ணா நீ ரெண்டு தோசையாச்சும் சாப்டு போலா-"

"எனக்குப் பசி எடுக்கல! காலேஜ்க்கு late ஆகுது. நான் கெளம்புறேன்!"

திரிஷா அவன் கையை பிடித்தாள், அவள் தொடுதல் மென்மையாக இருந்தது. "பிரசன்னா, என்னாச்சு? நீ என்கிட்ட எதுனாலும் openஆ பேசலாம். காலேஜ்ல எதாச்சும் பிரச்சனையா?" மகனின் முகத்தைப் பார்த்தபோது அவள் குரல் சற்று நடுங்கியது. அவன் பல ஆண்டுகளாக தன்னிடமிருந்து விலகியே வளர்ந்தான், அங்குலம் அங்குலமாக பிரிந்து செல்கிறான், சில சமயங்களில் அவளுடைய குழந்தைக்கு பதிலாக ஒரு கண்ணியமான அந்நியருடன் வாழ்வது போல் உணர்ந்தாள்.

அவர் சிறுவனாக இருந்தபோது, அவன் தனது திரைப்பட செட்களுக்குள் எப்படி ஓடினான், உற்சாகத்துடன் பிரகாசமான கண்களுடன், எல்லோரிடமும் பெருமையுடன் "அதோ எங்கம்மா! திரிஷாம்மா!!" என கூறுபவன், இப்போது தன் திரைப்படங்களை அரிதாகவே பார்க்கிறான், ரசிகர்கள் அவனை பொதுவில் அணுகும்போதெல்லாம் தடுமாறுகிறான்.

"நான் செய்தது தவறோ?" என்ற கேள்வி அவளுடைய தூக்கமில்லாத இரவுகளைத் தொந்தரவு செய்து கொண்டேயிருக்கிறது. ஒருவேளை சிறுவயதிலேயே அவனது தந்தையைப் பற்றி ஊகிக்கும் வதந்திப் பத்திரிகைகளோ அல்லது தனக்குத் தெரியாது என்று அவன் நினைத்த பள்ளி தோழர்களின் வக்கிரமான காமப்பேச்சோ அவனை மிகவும் மனதளவில் பாதித்திருக்கலாம், தொடர்ந்து பொதுகவனத்தை ஈர்க்கும் ஒரு ஒற்றைத் தாயால் வளர்க்கப்பட்டதால் ஏற்பட்ட தனிமையால் கூட இதற்கு காரணமாக இருக்கலாம் என திரிஷா எண்ணினாள்.

அவள் தொடுவதைக் கண்டு பிரசன்னா எவ்வளவு பதற்றமடைகிறான் என்பதைக் கவனித்தவள், அவளுடைய கட்டைவிரலால் அவரது விரல்களை மெல்ல வருடினாள். அவளுடைய மார்பில் ஒரு சிறிய, பழக்கமான வலி தோன்றியது. திரிஷா தான் திரையுலகில் பெற்ற ஒவ்வொரு விருதையும், ஒவ்வொரு திரைப்படத்தையும், ஒவ்வொரு புகழாரத்தையும் அவளுடைய அன்பு மகனைத் திரும்பப் பெறுவதற்காக விட்டுக் கொடுக்க தயாராக இருந்தாள். தன் செல்ல மகனின் வெள்ளந்தியான கண்களை மீண்டும் காண அவள் துடித்தாள்.

"நான் எப்பொவுமே உனக்காக இருப்பேன்", என்று அவள் தன் சோகத்தை மறைத்துக்கொண்டு மென்மையாகச் சொன்னாள். "உனக்கு என்ன பிரச்சனை இருந்தாலும், அதை நாம ஒன்னா face பன்னலாம்."என்றாள்.

அவன் அவளைப் பார்க்கும் பொழுது - கோடிக்கணக்கானவர்களால் போற்றப்பட்டும் பெண்ணும்,  நாடு முழுவதும் விளம்பர பலகைகளை அலங்கரிக்கும் அவளது முகமும், எண்ணற்ற வக்கிரமான காமக்கருத்துக்களுக்கு உட்பட்ட அவளது கட்டுடலும் தான் தெரிந்தது. திரிஷா அம்மாவாக அவன் கண்களுக்குத் தெரியவேயில்லை.

"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல!", என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினான். "நான் night lateஆ தான் வருவேன். எனக்காக wait பண்ண வேண்டாம் "என்றான்.

அவன் கதவை விட்டு வெளியே வந்தபோது, திரிஷாவின் ஏக்கப்பெருமூச்சைக் கேட்டான். அந்த மென்மையான, சோகமான சத்தம் ஒரு நிழல் போல அவனைப் பின்தொடர்ந்தது. அவனது வாழ்நாள் முழுவதும் அவனைப் பின்தொடர்ந்த கிசுகிசுக்களைப் போலவே, அவர் உண்மையில் யார், அவர் உண்மையில் எங்கேயிருக்க வேண்டியவன் என்ற கேள்விக்கனைகள் அவன் மனதை குதறிக்கொண்டிருந்தது.

[JackOfTortuga]

இக்கதையின் ஆங்கிலப் பதிப்பை நான் இத்தளத்திலேயே பதிவிட்டுள்ளேன். கதையின் பெயர் "Ghee Dipped Vadai". படித்து பார்த்து உங்கள் கருத்துக்களை கூறுங்கள். நன்றி.

[JackOfTortuga]

தொடர்ந்து பதிவிட எனக்கும் ஆசைதான் ஆனால் புகைப்படங்கள் இல்லாமல் பதிவிட எனக்கு விருப்பமில்லை. அதற்கு உங்களால் முடிந்தால் எனக்கு PM(Private Message) செய்யுங்கள். நாம் கலந்துரையாடி புகைப்படங்கள் மற்றும் கதையின் போக்கை தீர்மானிக்கலாம்.

[JackOfTortuga]

அத்தியாயம் 2: பயமுறுத்தும் கிசுகிசுக்கள்

பிரசன்னா குளியலறை கண்ணாடியில் அவனது பிரதிபலிப்பைப் பார்த்து, அவனது முகத்தின் அம்சங்களைக் கண்களால் உற்றுப்பார்த்தான். கருப்பு தோல், சுருள் முடி மற்றும் திரிஷாவுடன் முற்றிலும் தொடர்பில்லாத வேறொருவருக்கு சொந்தமானதாகத் தோன்றிய அம்சங்கள் மட்டுமே அவன் கண்களுக்குத் தென்பட்டது.

"ஏய், இன்னைக்காச்சும் உங்கப்பா பெரு என்னனு உன்னால சொல்ல முடியுமா? இல்ல உம்முன்னு தான் இருப்பியா?"

அந்த நினைவு அவனை நெஞ்சில் ஈட்டியைப் போல தாக்கியது. எட்டாம் வகுப்பு. ஓய்வு நேரம். பத்தாம் வகுப்பைச் சேர்ந்த மூன்று சிறுவர்கள் அவனை பள்ளி கேண்டீனுக்கு பின்னால் வைத்து வம்பிழுக்கப் பார்க்கிறார்கள்.

"வாயை மூடுங்கடா" என்று பிரசன்னா முஷ்டியை இறுக்கிக் கொண்டு முணுமுணுத்தான்.

"அது என்ன சொன்ன? சரியா கேக்கல, அனாதைப்பயலே." மூவரில் உயரமானவன் சிரித்தான். "திரிஷா உன்னை ஏதோ ஒரு குப்ப தொட்டியில் இருந்து எடுத்துதான் வளர்க்குறான்னு ஊருக்கே தெரியும்".

பிரசன்னா தனது முகத்தில் குளிர்ந்த நீரை தெளித்து, அந்த கசப்பான நினைவுகளைக் கழுவ முயன்றான். ஆனால் அவை அவனை இரண்டாவது தோலைப் போல அவரைப் பற்றிக் கொண்டன.

பள்ளி ஒரு கொடுங்கனவாக இருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் அவரது இருப்பைப் பற்றிய புதிய அவதூறுகளையும், புதிய வதந்திகளையும் கொண்டு வந்தது. சில நாட்களில் அவன் தத்தெடுக்கப்பட்டவன். மற்ற நாட்களில் அவன் சில அவதூறான விவகாரங்களின் விளைவாக இருந்தான். கதைகள் மாறின, ஆனால் கேலி தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தது.

"நீ பிராமணப் பையன் மாதிரி இல்லையே", என்று அவனது புவியியல் ஆசிரியர் ஒரு முறை வானிலை குறித்து கருத்து தெரிவிப்பது போல் சாதாரணமாக குறிப்பிட்டார். "உங்கள் அம்மாவோட குடும்பத்திலிருந்து தான் நீ வந்தன்னு நெனச்சா ஆச்சரியமாக இருக்குதுல?"

பிரசன்னா ஒரு துண்டைப் பிடித்து தனது முகத்தை இறுக்கமாக துடைத்தான். உயர்நிலைப் பள்ளி முடிந்து ஏழு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன, இன்னும் வார்த்தைகள் அவரது தலையில் எதிரொலித்தன.

அந்த குறிப்பிட்ட காலை அவனது நினைவுகளில் மூழ்கியிருந்தது. அவன் ஒரு வேதியியல் பதிவேட்டை எழுதி முடிக்க சீக்கிரம் வந்தான். வகுப்பறை காலியாக இருக்குமேன அவன் நினைத்தான்.

"மச்சி, திரிஷாவோட புதுப்படம் பாத்தீங்களாடா?" மேசைகளின் கடைசி வரிசையின் பின்னால் இருந்து ஒரு குரல் ஒலித்தது.

பார்வையில் இருந்து மறைக்கப்பட்ட மூன்று மூத்த சிறுவர்களின் குரல்களை அடையாளம் கண்டு பிரசன்னா உறைந்து போனான்.

"நான் பாத்தேன்டா, மச்சான், ப்பா அந்த தொப்புள் சீன் பாத்ததால... பல நாள் தூங்க முடியலைடா!"



"டேய், அவளுடைய அந்த வடை வேற லெவல்டா" என்று அவர்களில் ஒருவன் சிரித்துக்கொண்டே கூறினான். "அது எவ்வளவு ஆழமா இருக்கும்னு நீங்க எப்போவாச்சும் யோசிச்சு பார்த்தீங்களாடா? ஒரு சரியான சிறிய கிணற்றைப் போல அதுல தண்ணீ ஊத்தி நிரப்பலாம்டா".

அதைத் தொடர்ந்து சிரிப்பும் வந்தது. "பிராமண ஆத்துப் பெண்கள்லாம் இப்படி நம்மல படுத்தக்கூடாதுடா ஆனா மாமிக்கு அதை வேணும்னே செய்றாடா!" என்று கூறினார்.

"அவளுடைய வடையைச் சுற்றியுள்ள கொழுப்பு ஊறிப்போன அந்த சிறிய விளிம்ப விரலால் வருடிப்பாக்கனும்டா!" என்று மற்றொரு குரல் மேலும் கூறியது. "அவள் அந்த நடனக் காட்சியில் அவ இடுப்ப வளைக்கும்போது எப்டிலாம் அந்த இடுப்பு மடங்குதுடா... அவ வயித்தோட ரெண்டு பக்கமும் அந்த மடிப்பு விழுற விதத்தைப் பாத்தாலே எச்சி ஊறுதுடா!".

"அவ தொப்புள் Compass வச்சி வரைஞ்ச ஒரு சரியான வட்டம் போல இருக்குதுடா. அவள் நடனமாடும்போது, அது கன்னா பின்னான்னு ஆடுதுடா ".

"அவள் எப்படி இருக்கான்னு யாரு கவலைப்படுறா? அந்த உடம்பு ஒரே ஒரு விஷயத்திற்காகவே உருவாக்கப்பட்டது தாண்டா "என்று கூறினான்.

"அந்த ஒரு சீன்ல அவளுடைய நீமோ எட்டிப்பாக்குறதை நீங்க கவனிச்சீங்களாடா? அவளுடைய இடது மார்புக்கு சற்று மேலே அந்த சின்னதா? நான் சத்தியமா சொல்றேன் அவ வேண்டுமென்றே அந்த லோகட் ப்லௌச போட்டு இருக்காடா!".



"ஆமாடா, அந்த புடவைகளின் கீழ் மாமிக்கு வேற என்ன என்ன மறைச்சு வச்சிருக்கான்னு நெனச்சாலே ஆஆ திரிஷா மாமிஇஇ!".

"நான் எப்போ மூடானாலும் அந்த வடை முழுவதும் என் தயிரை ஊத்துவேன்டா", என்று உயரமானவன் கூறியது, மற்றவர்களை முரட்டுத்தனமான சிரிப்பில் ஆழ்த்தியது. "அந்த ஆழமான சிறிய கிணத்த வெள்ளையா பிசுபிசுன்னு ஒட்டுற நம்ம தயிரால நிரப்புவதை கற்பனை செய்து பாருங்கடா".



"அவள் இந்நேரம் ஒரு நீச்சல் குளத்தை நிரப்ப போதுமான கஞ்சியை சேத்து வச்சிருப்பான்னு நான் நம்புறேன்டா", என்று மற்றொருவன் கூறினான். "அந்த தயாரிப்பாளர்கள் மற்றும் இயக்குநர்கள் அனைவருக்கும் நிச்சயமாக அந்த வடையை ரசிச்சி ருசிச்சு இருப்பானுங்கல?".

பிரசன்னா தனது பேனாவை மிகவும் கடினமாகப் பிடித்துக் கொண்டான், அது பாதியாக நொறுங்கியது. அவன் எழுந்து நிற்கவும், அவர்கள் அனைவருடனும் போராடவும் விரும்பினான். ஆனால் திரிஷாவின் கவலையான முகம் அவருக்கு முன்னால் பிரகாசித்தது. "தயவுசெய்து, இனி collegeல எந்த பிரச்சனையும் பன்னாதடா கண்ணா", அவனது கடைசி இடைநீக்கத்திற்குப் பிறகு அவள் கெஞ்சியதால் அவர்கள் தங்கள் மோசமான பேச்சைத் தொடர்ந்தபோதும் அவன் அமைதியாகவும் நடுங்கியும் அமர்ந்தான்.

"அதனால்தான் அவரது மகன் மிகவும் கருப்பா இருக்கான்னு நான் நம்புறேன்-அநேகமா அவ முதல் பாத்திரத்தைப் பெறுவதற்காக சென்னையில பாதி பேர்க்கிட்ட ஒலு வாங்கியிருப்பாடா! அதான் அவன் அப்பன் பேரு இல்லாம சுத்துறான்".

அன்று இரவு, பிரசன்னா வீட்டிற்கு வந்து தனது அறையில் தன்னைப் பூட்டிக் கொண்டான். ஆர்வத்துடனும் கோபத்துடனும், அவர் திரிஷாவின் திரைப்படங்களை ஆன்லைனில் தேடினான். அந்த சிறுவர்கள் பேசிய அதே திரைப்படங்கள் அவன் கண்கள் முன் வந்தன.

அவன் கானொளியை தொடங்கியபோது அவனது விரல்கள் நடுங்கின. அங்கே திரிஷா-அவனது தாய்-ஒரு ஒட்டும் ஈரமான சேலையில், மழையில் நடனமாடினாள். ஈரமான துணி அவரது உடலின் ஒவ்வொரு வளைவையும் கோடிட்டுக் காட்டியது. அச்சிறுவர்கள் விவரித்ததைப் போலவே ஆழமான வட்டமான அவரது அழகு தொப்புளை கேமரா பெரிதாக்கி காட்டியது.



பிரசன்னா அதை பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, அவன் தனது சொந்த விரலால் அவளுடைய வடையின் விளிம்பைப் பின்தொடர்வதை கற்பனை செய்து, அந்த சரியான சதை வட்டத்தின் நுட்பமான மென்மையை உணர்ந்தான். அவர்கள் மிகவும் முரட்டுத்தனமாக விவரித்த ஆழத்தில் சற்று மூழ்கி, விளிம்பைச் சுற்றி தனது விரல் நுனியை ஓட்டிச் செல்வதை அவன் நினைத்துப் பார்த்தான். அவன் தனது உள்ளங்கைகளுக்கு அடியில் அந்த இடுப்பு மடிப்புகளின் மென்மையை, கதகதப்பை கற்பனை செய்து பார்த்தான்.

அவளுடைய Tattoo திரையில் நெருக்கமாக வரும்போது-அந்த சிறிய நீமோ அவளுடைய அங்கியின் விளிம்பிற்கு மேலே உற்றுப்பார்த்து-அவனது சுவாசத்தை வேகமாக்கியது. பிரசன்னா அந்த இடத்தை முத்தமிடுவதை கற்பனை செய்தான், அவனது உதடுகள் நீமோவை வருடியது, அவனது நாக்கு அதன் வெளிப்புறத்தை பின்தொடர்ந்தது, அதே நேரத்தில் அவனது கைகள் கீழே முழு பள்ளியும் பேசிக்கொண்டிருந்த அந்த வசிகரமான வடையை நோக்கிச் சென்றன.



அவனது மனதில், அவன் இனி திரிஷாவின் மகன் அல்ல-அவன் அவளுடைய அழகால் மெய்மறந்த மற்றொருவன். தள தளவென்றிருக்கும் அவள் வயிற்றில் தனது தயிரை ஊற்றி, அவள் இடுப்பின் இருபக்கங்களிலும் நிரம்பி வழிவதற்கு முன்பு அது அவளுடைய ஆழமான தொப்புளில் குவிவதைப் பார்த்தான். தனது கஞ்சியுடன் அவள் தோல் பளபளப்பதை அவன் நினைத்தான், அவர்கள் மிக தெளிவாக விவரித்த அந்த சிறிய கொழுப்பு விளிம்பிலிருந்து அது எப்படி சொட்டு சொட்டாக வழியும் என்று கற்பனை செய்தான்.



அவனது முதல் விறைப்பு குழப்பமாகவும் வெட்கமாகவும் இருந்தது. அவனது முதல் புணர்ச்சி, தனது சொந்த தாயைப் பற்றி நினைப்பது, அவரை இவ்வுலகில் உயிருடன் இருக்கும் மிக மோசமான நபரைப் போல உணர வைத்தது.

"பிரசன்னா? ப்ரெக்ஃபாஸ்ட் ரெடிடா செல்லம்!" கீழே இருந்து திரிஷாவின் குரல் அவரை மீண்டும் நிகழ்காலத்திற்கு இழுத்துச் சென்றது.

"வரேன், வரேன்" என்று அவனது குரலில் சற்று நடுக்கத்துடன் பதிலளித்தான்.

அவன் இப்போது பல ஆண்டுகளாக இருந்ததைப் போலவே அவளுடைய கண்களைத் தவிர்த்தான். அவள் கொடுத்த ஒவ்வொரு புன்னகையும் ஒரு விரைவான தலையசைப்போடு கடந்து சென்றான். திரிஷா உரையாட செய்யும் ஒவ்வொரு முயற்சியையும் குறுகிய பதிலுடன் முடித்தான்.

இந்த வழி அவனுக்கு சுலபமாக இருந்தது. அவனது இரகசிய ஆவேசத்தின் குற்றவுணர்வு மற்றும் அவன் உண்மையில் யார் என்பது பற்றிய நீடித்த சந்தேகங்கள் ஆகிய இரண்டிற்கும் எதிராக தூரம் அவனது கவசமாக இருந்தது.

"எனக்கு இன்னைக்கு leave தான்", என்று த்ரிஷா அவரை நோக்கி ஒரு தட்டு இட்லியை தள்ளினாள். "முடிஞ்சா நாம ஒன்னா ஒரு படம் பார்க்கலாமா? உங்கூட ஒரு படம் தனியா பாத்து ரொம்ப நாளாச்சு "என்றாள்.

பிரசன்னா நடுங்கினார். "இன்னைக்கு நான் ஃப்ரண்ட்ஸோட வெளிய போறேன்".

அவளுடைய கண்களில் இருந்த ஏமாற்றம் தெளிவாக இருந்தது, ஆனால் இருண்ட அறையில் அவளுடன் உட்கார்ந்திருப்பதை அவனால் தாங்க முடியவில்லை, எங்கே தன் கட்டுபாட்டை மீறீ விடுவேனோ என எண்ணிப் பயந்தான்.

"சரி விடுடா பட்டு, இன்னொரு நாள் பாத்துக்கலாம்.", என்று மெதுவாகச் சொன்னாள், தன் மகன் தன் இதயத்தில் ஒரு பழக்கமான வலியுடன் பின்வாங்குவதைப் பார்த்து. கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு நாளும் அவர்களுக்கு இடையிலான தூரம் விரிவடைந்தது, திரிஷா அதை இணைக்க சக்தியற்றவராக உணர்ந்தாள்.

பிரசன்னா சென்ற பிறகு அவள் மேஜையில் நின்று, தனது விரல் நுனியால் தனது காபி குவளையின் விளிம்பைப் பின்தொடர்ந்தாள். அவளுடைய மகன் எப்போது அவளை அந்நியனைப் போல நடத்தத் தொடங்கினான்? ஒரு காலத்தில் தன் கையைப் பிடிக்காமல் தூங்க முடியாத அந்தக் குழந்தை இப்போது அவளைக் கண்ணைப் பார்க்கவே பயப்படுகிறான்.

'அவன் என்னிடமிருந்து விலகிச் செல்கிறான்', அவள் மனதில் வரும் எண்ணத்தை எதிர்த்துப் போராடினாள். 'ஒருவேளை அவன் ஏற்கனவே போய்விட்டிருக்கலாம்'.

அவனது தந்தை பற்றிய வதந்திகள் இருவரின் உறவில் எல்லாவற்றையும் நச்சுப்படுத்தியிருந்தன. அவள் அவனிடம் விளக்கவும், உறுதியளிக்கவும், அவனின் சிறுவயது படங்களை கூட அவருக்குக் காட்ட முயற்சித்தாள், ஆனால் எதுவும் அவனை நம்பவைக்கவில்லை. அவள் எவ்வளவு அதிகமாகத் தொடுகிறாளோ, அவ்வளவு அதிகமாக அவன் விலகிச் சென்றான்.

"என் மகன்", அவள் வெற்று சமையலறையில் கிசுகிசுத்தாள், "என் சொந்த சதையும் இரத்தமும் அவன், ஆனால், அவனால் என்னுடன் ஒரே அறையில் இருக்க கூட முடியாது".

திரிஷா கண்ணீர் வடித்துக்கொண்டே அவர்களின் காலை உணவு பாத்திரங்களை சேகரித்தாள். அவனிடமிருந்து ஒரு உண்மையான புன்னகைக்கு அவள் எதையும் விட்டுத்தருவாள், அவர்கள் பகிர்ந்து கொண்டதைப் போல ஒரு நொடி இணைப்பு. அவனது சிரிப்பு, அவனது அக்கறையான கேள்விகள், அவன் தனது நாளைப் பற்றி உற்சாகமாக அவளிடம் சொல்லும் விதம் ஆகியவற்றை அவள் தவறவிட்டாள். இப்போது, அவனோடு பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஒரு கண்ணிவெடி மீது செல்வது போல் உணர்ந்தாள்.

ஒருவேளை நான் இன்னும் கடினமாக முயற்சி செய்ய வேண்டுமா? அல்லது நான் அவனுக்கு இடம் கொடுக்க வேண்டுமா? என் மகனைப் பற்றி எதுவும் தெரியாத அம்மாவாக இருக்கேனே!

மழை முன்னறிவிக்கப்பட்டபோது, சில சமயங்களில் அவன் தனது குடையை கதவின் அருகே விட்டுச் சென்ற விதத்தில், அல்லது அவளுக்கு பிடித்த சாக்லேட்டுகளை அவளுடைய பிறந்தநாளில் வாங்குவதை அவன் இன்னும் நினைவில் வைத்திருப்பதைப் போல, அந்த இனிமையான சிறுவனின் பார்வையை இன்னும் உள்ளே பார்த்தது திரிஷாவிற்கு மிகவும் வேதனை அளிக்கிறது. எங்கோ, அந்த கோபத்திற்கும் குழப்பத்திற்கும் மத்தியில், அவளது பிரசன்னா இன்னும் அக்கறை காட்டுகிறான் என்பதற்கு சிறிய சான்றுகள் உள்ளன.

எனக்கு என் மகனை திரும்பப் பெற வேண்டும், என்று அவள் யோசித்தாள், ஒரு பழைய துணியில் கைகளைத் துடைத்தாள். அவன் என்னை மீண்டும் நேசிக்க வேண்டும். அது போதும் எனக்கு.

அன்று அவன் வீட்டை விட்டு வெளியேறியபோது, பிரசன்னா திரிஷாவைப் பார்த்து பள்ளி மாணவர்களின் மோசமான கற்பனைகளின் பொருளாக இல்லாமல், அவரது அடையாள நெருக்கடியின் ஆதாரமாக இல்லாமல், நிச்சயமாக அவரது சொந்த வெட்கக்கேடான ஆசைகளின் துருவ நட்சத்திரமாக இல்லாமல், ஒரு தாயாக பார்க்கக்கூடிய காலம் எப்போதாவது வருமா என்று யோசித்தான்.

இப்போதைக்கு, தவிர்ப்பது மட்டுமே அவனுக்குத் தெரிந்த ஒரே வழி.

[JackOfTortuga]

நன்றி God Villian ப்ரோ. எனக்கு தமிழில் மொழிபெயர்க்க நேரமாகிறது. கல்லூரிப்பணியும் அதிகம் உள்ளது. நேரம் கிடைக்கும் பொழுது பதிவிடுகிறேன். நன்றாக தமிழில் தட்டச்சு செய்ய தெரிந்தவர்கள் PM(Private Message) செய்யுங்கள்.

[JackOfTortuga]

கதை மிகவும் சுவாரஸ்யமாக உள்ளது. அருமை நண்பா.

கதையை வாசிக்கும் போது கூகுள் ட்ரான்ஸ்லேட்டரின் மூலம் மொழி பெயர்க்கப்பட்ட கதையை வாசிப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. இது மொழிபெயர்க்கப்பட்ட கதையா?

ஆமாம். இது ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழாக்கம் செய்யப்பட்ட கதைதான்.



time

duration

frame

framerate