[antibull007]

பாகம் - 1 நாளையோ அல்லது நாளை மறு தினமோ பதிவிடப்படும். 

[antibull007]

இன்னைக்கு இருக்குமா ப்ரோ

podalamnu thaan bro irundhen!! ippo oruthar enna freshaa tension pannirukkaaru!! pudhusaa aarambikkura kadhaiya badmoodla aarambikka virumbala. naan ippo poi avara gavanichittu, naalaikku poduren!!

[antibull007]

பாகம் - 1

ஒரு வெள்ளிக்கிழமை, காலை 7 மணி, எல்லியட்ஸ் பீச், பெசன்ட் நகர், சென்னை 

இரவு முழுவதும் உறங்கிக்கொண்டிருந்த கடலெனும் மெத்தையில் இருந்து எந்திரிக்க மனமில்லாமல், அரைத்தூக்கத்தில் லேசாக எந்திரிக்க ஆரம்பித்தான் கதிரவன். அடிவானத்தில் இன்னும் தாழ்வாக இருக்கும் சூரியன், தண்ணீரின் மீது மென்மையான தங்க நிற கதிர்களை வீச, ஆயிரக்கணக்கான மின்னும் சிறிய வைரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டதை போல் கடல் மின்னுகிறது. காற்று குளிர்ச்சியாக இருக்கிறது. காதலன் காதலியை முத்தமிடுவதை போல் கடற்காற்று மென்மையாக அங்கிருப்பவர்களை வருடி செல்கிறது. 

கடற்கரை மிகவும் அமைதியாக உள்ளது. பகல் நேரத்தின் பரபரப்பு இன்னும் ஆரம்பிக்கததால், அலைகள் கரையை முத்தமிடும் சத்தம் மட்டுமே, அந்த இடத்தில் இருக்கும் ஒரே சத்தமாகும். கடல் அலைகள் எழுப்பும் மென்மையான இசைக்கு கடற்கரை ஓரம் இருக்கும் பனைமரங்கள், அந்த இசைக்கு ஏற்றார் போல் தலையை ஆட்டி ரசித்துக்கொண்டிருந்தன.

அதிகாலையில் எழுந்த சிலர், பெரும்பாலும் ஓடுபவர்கள் மற்றும் நடப்பவர்கள் தண்ணீரின் விளிம்பில் தங்கள் பாத அச்சுகளை விட்டு செல்கின்றனர். சிலர் ஹெட்ஃபோன்களுடன் தங்கள் சொந்த உலகில் தொலைந்து போகிறார்கள். மற்றவர்கள் கடலின் எழிலை ரசித்துக்கொண்டே, கடல் அலையின் மெட்டிற்கேற்ப அடி  எடுத்து வைக்கின்றனர். 

அதே நேரத்தில், கடற்கரையிலிருந்து அரை கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் இருக்கும் ஒரு தனி வீட்டில், ஒரு பாவை ஜன்னல் திரைகளை விலக்க, காலை கதிரவனின் பொன்னிற கதிர்கள் அவள் முகத்தில் அடிக்க, அவள் முகமோ தங்கத்தை போல மின்னியது. கதிரவனின் கதிர்களால் அவள் கண்கள் கூச, அவள் தன் இடது கையால் அவள் முகத்திற்கு திரையிட்டாலும் , அவள் முகம் இப்போதும் தங்கம் போன்றே மின்னியது. கதிரவனின் பொன்னிற கதிர்களால் தான் அவளுடைய முகம் தங்கம் போல மின்னியது என்று நினைத்தால், அந்த கதிர்களை தடுப்பு போட்டும் அவள் முகம் மின்னும் அளவுக்கு அழகுடையவள் தான் நம் கதையின் நாயகி மீனா என்றழைக்கப்படுகிற மீனாட்சி.





42 வயதான மீனா, உயர்த்தில் 5 அடி 6 அங்குலம். எடையில் 60 கிலோ உடையவள். குண்டு கன்னம், கொழு கொழுவென உள்ள பால் போன்ற தேகம் என்று இளசுகளை சூடேற்றும் உருவ அமைப்புகளை கொண்டவள். ஆனால் மீனாவோ மிகவும் கூச்ச சுபாவம் உடையவள். ஆண்களை கண்டாளே பத்தடி தள்ளி நிற்பாள். 
 
அடர்த்தியான கூந்தலை கொண்டவளான மீனா, எப்போதும் நடுவகுடு துடுத்து தலையை சீவி பின்னல் போட்டு வைத்திருப்பாள். 

பார்ப்பவர்களுக்கு அவள் கண்கள் மீனா?!! என்று சந்தேகம் வரவழைக்கும் அளவுக்கு, மீன் போல கண்களை உடையவள். முட்டைக்கண்களுடன் பார்ப்பவர்களை வசீகரிக்கும் பார்வையை கொண்ட மீனாவின் நீண்ட இமைகள், அவள் ஒவ்வொரு முறை கண் சிமிட்டும்போதும், பார்ப்பவர்களை அவளை நோக்கி அழைப்பது போல இருக்கும்.

இயற்கையே பரிசளித்த கூரிய அரிவாளைப் போல் உள்ள புருவங்களைக் கொண்டு அவள் பார்வையினால் பார்ப்பவர்களின் இதயத்தை துண்டுதுண்டாக்குவாள். 

அவளுடைய தூக்கிய கண்ண எலும்புகள், அவள் அழகுக்கு மேலும் அழகு சேர்க்கும். 

தடித்த, மென்மையான உதடுகளை கொண்ட மீனாவின் உதடுகளுக்கு செயற்கை சாயங்கள் உபயோகப்படுத்த தேவையில்லாத அளவுக்கு இயற்கையே, அவள் உதடுகளுக்கு இளஞ்சிவப்பு சாயத்தை தந்துள்ளது. பொதுவாக உதட்டை மூடி சிரிக்கும் பழக்கம் கொண்ட மீனாவின் சிரிப்பு ஒரே நேரத்தில் அவளுடைய வெகுளித்தனத்தையும், கனிவான குணத்தையும், குழந்தை தன்மையையும், அதே சமயம் அவளுடைய அழகையும் பிரதிபலிக்கும் வண்ணம் இருக்கும். 

பிசிறில்லாத சருமம் கொண்ட மீனாவிற்கு பெரிதும் ஒப்பனை செய்ய தேவைப்படவில்லை. வகுட்டுப்பிளவிலும் நெற்றியிலும் குங்குமமிட்டு, கண்களுக்கு மையிட்டிருப்பாள்.

காதுக்கு கம்மல், மூக்கிற்கு மூக்குத்தி, கழுத்திற்கு தாலியுடன் சேர்த்து அலங்கார மாலை, கையிற்கு வளையல்கள் அணிந்து, அந்த பொருட்களுக்கு மேற்கொண்டு அழகு சேர்த்திருப்பாள். 

ஆடம்பரமாக உடையணிய விருப்பமில்லாத மீனா, பெரும்பாலும் எளிமையான பருத்தி புடவைகளையே அணிவாள். அன்றைய தினம், அடர்பச்சை நிற ஜாக்கெட்டுடன், சிவப்பு நிற புடவையை அணிந்திருந்தாள்.    

மிகுந்த கடவுள் பக்தி கொண்டவள். தினமும் இரு முறை கோவிலுக்கு செல்வாள்.
 
வழக்கம் போலவே அன்றும், கதிரவன் எழுவதற்கு முன்னரே எழுந்து, தலைக்கு குளித்து விட்டு, உடைகளை அணிந்து கொண்டு, தலையில் ஈரம் காய்வதற்காக டவலை முடியுடன் சேர்த்து கொண்டை போட்டுக்கொண்டு, வீட்டில் உள்ள பூஜை அறையில் பூஜையை முடித்து விட்டு கோவிலுக்கு செல்வதற்காக தயாராகிக்கொண்டிருந்தாள். 

மீனாவின் கணவர் சிவராமன், வயது 44, வெளிநாட்டில் வேலை பார்க்கிறார். 3 மாதங்களுக்கு ஒரு முறை மட்டும் வந்து செல்வார்.

மீனாவின் மகன் கைலாஷ், வயது 20. உயரம் 5 அடி 10 அங்குலம். எடை 80 கிலோ. கொழு கொழு வென்று பார்ப்பதற்கு அமுல் பேபியை போல் இருப்பான். இன்னும் சரியாக மீசை தாடி கூட முளைக்கவில்லை.    கல்லூரியில் மூன்றாம் ஆண்டு படிக்கிறான். நன்றாக படிப்பான். வகுப்பில் முதல் மதிப்பெண் எடுக்கும் மாணவன். பெரியவர்களிடம் அன்பாகவும், மரியாதையாகவும் நடந்துகொள்வான். கிரிக்கெட் ரசிகன். ரசிகன் என்பதை விட வெறியன் என்றே சொல்லலாம். அன்று கூட மீனாவுக்கு முன்னரே காலை 5 மணிக்கே எழுந்து, பல் கூட தேய்க்காமல், சோபாவில் அமர்ந்து இந்தியா-ஆஸ்திரேலியா இடையிலான டெஸ்ட் கிரிக்கெட் போட்டியை ஆர்வமாக பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். 
  
மீனா ஜன்னல் திரையை விலக்கி விட்டு, திரும்பி சோபாவில் அமர்ந்து கொண்டு தொலைக்காட்சியில் இந்தியா- ஆஸ்திரேலியாவிற்கு இடையிலான டெஸ்ட் மேட்ச்சை ஆர்வமாக பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் தன் மகன் கைலாஷைப் பார்த்து, 

மீனா: காலங்காத்தாலயே போட்டுண்டியாடா? சதா கிரிக்கெட்ட பத்தியே நெனைச்சிண்டு இருந்தா படிப்பு என்னடா ஆகும்? 

கைலாஷ்: நோக்கு நன்னா தெரியும் நான் தான் என் க்ளாஸ்ல ஃபர்ஸ்ட் மார்க்ன்னு. அப்புறம் ஏன் மம்மி சும்மா கத்திண்டிருக்க?

மீனா: அது போன செமெஸ்டர்லடா. இப்படி சதா கிரிக்கெட்டையே பாத்துண்டும், விளையாடிண்டும் இருந்தா அடுத்த செமெஸ்டர்ல மார்க் கம்மி ஆக போகறது?

கைலாஷ்: அதெல்லாம் நான் பாத்துக்கிறேன் மம்மி!

மீனா: மார்க் கம்மி ஆகட்டும். அப்புறம் நோக்கு இருக்கு!

கைலாஷ்: பாக்கலாம்!

மீனா தொலைக்காட்சியில் ஸ்கோரை பார்க்க, இந்தியா 140 ரன்களுக்கு 7 விக்கெட் இழந்திருந்ததது. டார்கெட் 340 இருந்தது. அதைப்பார்த்த மீனா,

மீனா: அடப்பாவி! நீ ஆர்வமா பாத்துண்டிருக்கிறத பாத்து, இவா ஜெயிக்கிற மாதிரி ஆடின்றுக்கான்னு  நெனச்சேன். முடிஞ்சு போன மேட்சையாடா இப்படி பாத்துண்டிருக்க?

கைலாஷ்: எங்க மம்மி முடிஞ்சுது? இன்னும் 3 விக்கெட் இருக்கு. ஆகாஷ் தீப்பும், சிராஜும் செஞ்சுரி அடிச்சா ஈஸியா ஜெயிச்சிடலாம்.

தன் மகனின் கிரிக்கெட் ஆர்வத்தை கண்டு சிரிப்பதா இல்லை கோபம் கொள்வதா என்று புரியாமல் தவித்தாள் மீனா.

மீனா: சரிடா! அதுக்காக எந்திரிச்சு அப்படியே உக்காந்துண்டிருப்பியா? பல்ல கூட விளக்கிட்டு வந்து உக்கார மாட்டியா? பல்ல விளக்கிட்டு வா. காஃபி போடுறேன்.  

கைலாஷ்: நீ போடு மம்மி. இன்னும் 5 மினிட்ஸ்ல லஞ்ச் விட்டுடுவா. நான் அப்போ போய் பல் விளக்கிண்டு வரேன்.

மீனா: 5 மினிட்ஸ் கூட விட மாட்டியா? பித்து பிடிச்சு அலையுரடா கிரிக்கெட் மேல!

என்று தன் மகனை நொந்து கொண்டு, சமயலறைக்குள் சென்று குளிர் சாதனப்பெட்டியின் உள்ளே இருந்து பால் பாக்கெட்டை எடுத்து, ஃபில்டர் காஃபியை போட்டு கொண்டு வந்து சோபாவின் முன்னே உள்ள மேசையில் வைத்து விட்டு, உள்ளே பாத்ரூமிற்குள் பல் விளக்கி கொண்டிருந்த கைலாஷை சத்தம் போட்டு கூப்பிட்டு, 

மீனா: கைலாஷ்! சோபா டேபிள்ல காபி வச்சிருக்கேண்டா. நீ குடிச்சி முடிச்சிட்டு, காலேஜ்க்கு கெளம்பிட்டு இரு. மம்மி கோவிலுக்கு போயிட்டு வந்துடறேன்.

என்று சொல்லிவிட்டு, தன்னுடைய பூஜை கூடையில், தேவையான பூஜை பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு, தெருமுனையில் உள்ள கோவிலுக்கு சென்றாள். 

கைலாஷ் பல் விளக்கி விட்டு, முகத்தை லேசாக கழுவிக்கொண்டு பாத்ரூமை விட்டு வெளியே வந்து, வெந்நீர் போட்டுவிட்டு, நீர் சூடாகும் வரை, மீனா வைத்திருந்த காபியை குடித்துகொண்டிருந்தான். பிறகு பாத்ரூம் சென்று மற்ற வேலைகளையும் முடித்துவிட்டு, குளித்துவிட்டு, உடைகளை மாட்டிக்கொண்டு மீண்டும் சோபாவில் அமர்ந்து உணவு இடைவேளைக்கு பிறகு தொடர்ந்த கிரிக்கெட் போட்டியை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

மீனாவும் கோவிலிலிருந்து வந்து, கைலாஷிர்க்கு காலை உணவை தட்டில் கொண்டு வந்து வைத்து விட்டு,

மீனா: 9 விக்கெட் போச்சா? ஏன்டா காலங்காத்தால இத பாத்து கவல பட்டுண்டிருக்க? நோக்கே தெரியும், இந்த மேட்ச் ஜெயிக்க மாட்டான்னு. அப்புறம் ஏன்? அடுத்த மேட்ச் ஜெயிப்பா. அத பாத்துக்கலாம் விடு!

என்று அவனை சமாதான படுத்த கைலாஷும் வேண்டா வெறுப்பாக வேறு சேனலை மாற்றிவிட்டு, உணவு அருந்திவிட்டு கல்லூரிக்கு கிளம்பினான். கல்லூரியிலும் பாடங்கள் முடிந்தவுடன் வழக்கம் போல நண்பர்களுடன் சேர்ந்து கிரிக்கெட் விளையாடி விட்டு வீடு திரும்பினான்!!

அடுத்த நாள் காலை 8 மணிக்கு கைலாஷ் எதையோ பதற்றத்துடன் தேடிக்கொண்டிருந்தான். அதை கவனித்தாலும் மீனா, ஒன்றும் கேட்டுக்கொள்ளாமல் தன் வேலைகளை செய்துகொண்டிருந்தாள். வீட்டையே அலசி ஆராய்ந்து விட்டு, கைலாஷ் மீனாவிடம் வந்து,

கைலாஷ்: மம்மி! என் பேட் எங்க மம்மி?

மீனா: நேக்கு தெரியலடா. நீ எங்க வச்சியோ அங்க தான் இருக்கும். நன்னா தேடி பாரு.

கைலாஷ்: மம்மி. நேக்கு நன்னா தெரியும். நீ தான் எங்கயோ எடுத்து வச்சிருக்க?

என்று அவன் மீனாவை சந்தேகப்பட,
 
மீனா: நான் திரும்பவும் சொல்றேன். நேக்கொண்ணும் தெரியாது.

கைலாஷ்: மம்மி! ப்ளீஸ் மம்மி! கண்டிப்பா நீ தான் எங்கயோ எடுத்து வச்சிருக்க! குடு மம்மி! நேரம் ஆயிடுத்து! மேட்ச் இந்நேரம் ஸ்டார்ட் ஆகிருக்கும்!

மீனா: அதான் தெனம் காலேஜ்ல விளையாடிட்டு வரியே! அது பத்தாதா நோக்கு?

கைலாஷ்: நீ கூட தான் மம்மி தெனம் கோவிலுக்கு போயிண்டுருக்க! இன்னைக்கு ஒரு நாள் போவாதன்னா கேப்பியா?

மீனா: அதுவும் இதுவும் ஒன்னாடா?

கைலாஷ்: நான் கிரிக்கெட் விளையாட போறதுல நோக்கென்ன மம்மி பிரச்சன?

மீனா: நேக்கு பிரச்சன நீ கிரிக்கெட் விளையாட போறது இல்ல. எங்க விளையாட போற, யார் கூட விளையாட போறேன்றது தான்!!

************************************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts here,

https://www.secretmessage.link/secret/67ac3b39d31d3/
************************************************************************************************************************

[antibull007]

வைட்டிங் ப்ரோ

krish196, அவர் என் மற்ற கதைகளை படிக்காதவர். அவர் அப்டேட் கேட்பதில் தவறில்லை. ஆனால், நீங்கள் என் அனைத்து கதைகளையும் படிப்பவர். மங்களா மாமி கதையை நான் எவ்வளவு மும்முரமாக எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்று தாங்கள் அறிந்தும், இப்படி கேட்பது நியாயமா? நீங்களே சொல்லுங்கள்.

உங்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும் நான் என் கதைகளுக்கு வாசகர்களை தேவையில்லாமல் காக்க வைக்காமல் புதிய பதிவுகளை பதிவிடுவேன் என்று. அப்படி காக்க வைத்தால், அதில் ஏதோ ஒரு காரணம் இருக்கிறது என்று புரிந்து கொள்ளுங்கள் நண்பா!
       
இதை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், என் கதைகள், காரணமில்லாமல் கதை அட்டவணையில் மேலே வருவதை நான் விரும்புவதில்லை. அது மற்ற கதாசிரியர்களுக்கு இடையூறு விளைவிக்கிறது என்று எண்ணுகிறேன். 

பதிவுகள் வரும் நண்பா! எப்போது வரும் என்று என்னை தயவு செய்து கேட்கதீர்கள் யாரும். 2 வாரங்களுக்கு மேல் ஆனால் மட்டும் கேளுங்கள். அதற்கு முன் கேட்பதை தவிர்க்க முயற்சி செய்யுங்கள்.

[antibull007]

இந்த கதையின் எதிர்காலத்தை பற்றியும் யோசித்து கொண்டிருக்கிறேன். இன்று இரவுக்குள் தெரியப்படுத்துகிறேன். 

[antibull007]

Next update epo varum nu solla muidyum ha please

keezha solren bro!

[antibull007]

I am currently in a big fatigue because of the mangalaa story. 

so, i decided to take a little break from maami stories.

The readers can expect the next update on next weekend.

Once in flow, the updates will be frequent as I do with my other stories.

[antibull007]

பதிவு கொஞ்சம் பெரிதானதால், அடுத்த பதிவை இரண்டாக பிரித்துள்ளேன்.

முதல் பாதியை இப்போது பதிவிடுகிறேன். இரண்டாவது நாளை பதிவிடப்படும்.

Next update in 5 mins!

[antibull007]

பாகம் - 2

கைலாஷ்: நான் அவாளோட போய் கிரிக்கெட் விளையாண்டா நோக்கென்ன மம்மி பிரச்ன? 

மீனா: ஏன்டா! கண்டவா கூட போய் கிரிக்கெட் விளையாதடான்னு சொன்னா என்னையே எதிர்த்து பேசிண்டுருக்க?

கைலாஷ்: அவா உன்ன என்ன மம்மி பண்ணா?

மீனா: காரணம்லாம் சொல்ல முடியாதுடா. நீ போக கூடாது. அவ்வளவு தான்.

கைலாஷ்: சும்மா எல்லாத்துக்கும் rules போட்டுண்டு இருக்க? cricket பாத்தாலும் ஏதாவது சொல்லிண்டுருக்க. விளையாட போனாலும் ஏதாவது சொல்லிண்டுருக்க.

மீனா: டேய்! உன் தோப்பனார்க்கு நீ இப்படிலாம் கிரிக்கெட் விளையாட போறது தெரிஞ்சா என்னாகும்னு தெரியும்ல?

கைலாஷ்: அவர்லாம் ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாரு. நீ தான் சும்மா ஆடிண்டுருக்க. யாரையும் ஆத்துக்கு கூட்டிண்டு வரக்கூடாதுன்னு சொன்ன. நானும் யாரையும் கூட்டிண்டு வர்றதில்ல. நானும் யார் ஆத்துக்கும் போக கூடாதுன்னு சொன்ன. உனக்காக, friends யாரு invite பண்ணாலும் போறதில்ல. யார் எது தந்தாலும் வாங்கி சாப்புட கூடாதுன்னு சொன்ன. அதையும் பண்ணுறதில்ல. வெறும் கிரிக்கெட் மட்டும் விளையாட போறேன். அதும் பொறுக்கலயா நோக்கு? நேக்கு jaila இருக்கற மாதிரி இருக்கறது. எதுக்கெடுத்தாலும் rules போட்டுண்டுருக்க. உன்னால என் சுதந்திரமே போயிடுத்து!

என்று தன் தாயின் மீது கோபப்பட, மீனா சற்றே கண் கலங்கினாள். சோபாவின் மீது அமர்ந்து தன் இரு கைகளாலும் தன் முகத்தை மூடியபடி, கண்கலங்கி கொண்டிருந்தாள்.

அதை பார்த்த கைலாஷும் தன் தாயை காயப்படுத்தியதை எண்ணி மனம் வருந்தி, அவளை சமாதான படுத்த முயற்சி செய்தான். அவளிடம் சென்று பக்கத்தில் அமர்ந்து,

கைலாஷ்: மம்மி!

மீனாவிடம் இருந்து பதில் வரவில்லை.

கைலாஷ் தன் கைகளால் மீனாவின் கைகளை விளக்கி,

கைலாஷ்: இங்க பாரு மம்மி! நான் ஏதோ ஆத்திரப்பட்டு பேசிட்டேன்! மன்னிச்சிக்கோ! 

மீனா அழுதவாறு,

மீனா: நான் தான் நோக்கு பிரச்னைலடா? நான் இல்லனா, நன்னா சந்தோஷமா இருப்பல?

கைலாஷ்: மம்மி!! சாரி மம்மி! ஆத்திரத்துல ஏதோ பேசிட்டேன்.

மீனா: மனசுல இல்லாததாடா வார்த்தைல வரும்?

கைலாஷ்: மம்மி! ப்ளீஸ் மம்மி! நான் இனிமேல் அவாளோட கிரிக்கெட் விளையாட போகமாட்டேன். நம்மாத்துல இனிமேல் இத பத்தி சண்ட வேண்டாம்.

மீனாவின் அழுகை லேசாக நிற்க, 

அவள் கொஞ்சம் நிதானமாக யோசிக்க ஆரம்பித்தாள். 

அவள் கைலாஷின் வாடிய முகத்தை பார்த்தாள். கைலாஷ் வயது ஆண்மகன்கள் எல்லாம் ஏதேதோ காரியத்தில் ஈடுபடும்போது, பெரும்பாலும் தன் பேச்சை கேட்டு நல்லொழுக்கமாக இருக்கும் தன் மகனின் ஒரே ஆசையான கிரிக்கெட்டை கூட அவனிடம் இருந்து பிரிக்கின்றோமோ என்ற குற்ற உணர்ச்சி அவளுக்குள் புகுந்தது.  

நேராக எழுந்து வெளியே சென்றாள்.

கைலாஷ்: எங்க மம்மி போற?

கைலாஷின் கேள்விக்கு பதில் கூறாமல் வீட்டிற்கு வெளியே சென்று, சிறிது நேரம் கழித்து தன் கைகளை பின்னே கட்டியபடி, உள்ளே வந்தாள். பின்னே கட்டிய கைகளை மெல்ல பிரித்து, இடது கையை முன்னே கொண்டு வர, அதில் ஒன்றும் இல்லை. வலது கையை முன்னே கொண்டு வர,

கைலாஷின் முகம் பிரகாசமானது.

மீனா, கைலாஷின் பேட்டை தன் வலது கையில் வைத்தபடி நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவனை பார்த்து,

மீனா: இந்தா புடி!

கைலாஷ் தன் தாயை கட்டி அனைத்து அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு,

கைலாஷ்: thanks மம்மி!

தன் மகனின் முகத்தில் உள்ள ஆனந்தத்தை பார்த்து மீனாவும் புன்னகைத்தாள். ஆனாலும், அவனை கொஞ்சம் கட்டுக்குள் வைக்க வேண்டும் என்று,

மீனா: இது இன்னும் கொஞ்ச நாளைக்கு தான். சீக்கிரமே விளையாடுறதுக்கு வேற யாரையாவது தேடுற வழிய பாரு.

என்று சொல்ல, 

கைலாஷ்: சரி மம்மி!

என்று பேச்சுக்கு சொல்லிவிட்டு, துள்ளிக்குதித்து வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து, அந்த பேட்டை தன்னுடைய சைக்கிள் கேரியரில் வைத்து விட்டு, பெசன்ட் நகர் பீச்சின் பக்கத்தில் இருக்கும் ஒரு மைதானத்துக்கு விரைந்தான்.

தன்னுடைய அணியில் பெரும்பாலும் துவக்க ஆட்டக்காரனாக களமிறங்குவான். தன் தாயுடன் மல்லுக்கட்டி கொண்டிருந்ததால் நேரமாகி விட்டதால் ஆட்டம் தொடங்கியிருக்கும் என்று கணித்திருந்த அவன், தன்னுடைய அணி பேட்டிங் ஆடிக்கொண்டிருந்தால், சில ஓவர்கள் பறிபோய் இருக்க கூடும் என்று எண்ணி,தன்னுடைய அணி பந்து வீசிக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டு, வேகமாக சைக்கிளை மிதித்தான்.   

மைதானத்தை அடைந்த அவனுக்கு ஏமாற்றமே காத்திருந்தது. அவன் வேண்டியதற்கு நேர் எதிராக அவன் அணி பேட்டிங் ஆடிக்கொண்டிருந்தது.

இன்னுமொரு ஆச்சர்யமும் காத்திருந்தது. புதிதாக யாரோ ஒருவன் பேட்டிங் ஆடிக்கொண்டிருந்தான்.

நேராக அவன் அணி உறுப்பினர்கள் அமர்ந்திருக்கும் இடத்திற்கு சென்று தன் சைக்கிளை அவர்கள் அணி உறுப்பினர்கள் வாகனங்களை நிறுத்திவைத்திருக்கும் இடத்தில் நிறுத்திவிட்டு, அவர்களிடம் சென்றான்.

மற்ற அனைவரும் அமர்ந்திருக்க, அவர்களை பார்த்தபடி நின்றுகொண்டிருந்த அந்த அணியின் கேப்டன் ரகுபதி(25), கைலாஷை பார்த்தவுடன்,

ரகுபதி: ஏன்டா.. எத்தினி நேரம்டா உனக்கோசரம் காத்துன்னுக்கறது? சீக்கிரம் வர மாட்டியா?

கைலாஷ்: மன்னிச்சுக்கோங்கோண்ணா. சத்த லேட் ஆகிடுத்து. அங்க பேட்டிங் ஆடுறது யாரண்ணா? 

ரகுபதி: நீ வராததால, ஆள் கம்மியா இருந்துச்சு. கபாலியும் ஊர்ல இல்ல. opening ஆட ஆள் இல்லாம கஷ்டபட்டுனு இருந்தோம். நல்ல வேள செல்வா(18) வந்தான்.

என்று பேட்டிங் ஆடிக்கொண்டிருந்த பையனை கையை காட்ட, கைலாஷும் திரும்பி அவனை பார்த்தபடி ரகுபதி பேசுவதை கேட்டுக்கொண்டிருந்தான்.

ரகுபதி: நம்மூட்டுக்கு ஒரு தெரு தள்ளி தான் கீறான். இதுக்கு முன்னாடி ஆடினு இருந்த டீமாண்ட ஏதோ பிரச்னைன்னு நம்ம டீம்ல சேத்துக்க சொல்லி கேட்னு இருந்தான். ஏற்கனவே ஆள் அதிகமா இருக்குனு சொல்லிக்கினு இருந்தன். இன்னைக்கு ஆள் இல்லாத நேரமா பாத்து, அவன் ஞாபகம் வந்துச்சு. கேட்டு பாத்தேன். ஒடனே ஓடியாந்துட்டான்.     

ரகுபதி: செம்யா ஆட்றான்டா. ஸ்கோர் 5 ஓவர்க்கு 65. ஒரு விக்கட் தான் போய்க்குது. அவனே அதுல 40 ரன் அஷ்டான்.

ரகுபதியின் புகழாரத்தை கேட்ட கைலாஷிர்க்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக செல்வாவின் மீது பொறாமை தோன்றியது.

தன் தலையை திருப்பி,  ரகுபதியை பார்த்து,

கைலாஷ்: நான் எப்போண்ணா?

என்று கேட்க,

ரகுபதி: ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...கைலாஷே....பேட்டிங் ஆர்டர் இப்போ தான்டா நல்லா செட் ஆயினு வந்துனுக்குது. அதனால, உனக்கோசரம் மத்த எல்லாத்தையும் மாத்துனோம்னு வச்சிக்கோ, அப்புறம் மறுபடியும், எல்லாம் நக்கினு போய்டுமோனு பயமாக்கீது. அதனால, நீ 5 down ஆடிக்கடா.

அதை கேட்ட கைலாஷின் முகம் வாடியது.
 
வெறும் 10 ஓவர்கள் மட்டும் கொண்ட போட்டியில்,  5 விக்கெட்களுக்கு பின் இறங்கினால், பெரும்பாலான ஆட்டங்களில், அவனுக்கு பேட்டிங் என்பதே கடைசி 1-2 ஓவர்களுக்கு மட்டும் தான் கிடைக்கும். துவக்க ஆட்டக்காரனாக இருந்த அவன், செல்வா ஒருவனின் வருகையால், இப்போது 5 down ஆடும் நிலைமைக்கு வந்து விட்டான் என்று நினைத்து செல்வாவின் மீதான காழ்ப்புணர்ச்சி மேலும் அதிகரித்தது. 

அவன் முக வாட்டத்தை பார்த்த ரகுபதி அவனை சமாதானம் செய்ய முயன்றான்.

ரகுபதி: வுட்றா கைலாஷு.... இந்த ஒரு மேட்ச் தான். அட்த்த மேட்ச் நீ தான் opening ஆட போற!

ரகுபதியின் வார்த்தைகளால் ஓரளவு கைலாஷின் முகம் தெளிவானது.

கைலாஷ்: சரி அண்ணா.

என்று சொல்லி, மற்றவர்களுடன் சென்று அமர்ந்தான். செல்வா அவுட் ஆக வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டிருந்தான். ஆனால் அது கடைசி வரை நடக்கவில்லை.

செல்வா தான் ஆடிய 35 பந்துகளில் 75 ரன்களை விளாசி தள்ளி, கடைசி வரை அவுட் ஆகாமல், அணியின் ஸ்கோர் 115/3 என்று நிலைமைக்கு கொண்டு வந்தான்.

ஆடி முடித்து விட்டு வந்த செல்வாவை அங்கிருந்த அனைவரும் கொண்டாடினர். காழ்ப்புணர்ச்சி இருந்தாலும் வேறு வழி இல்லாமல் கைலாஷும் கைதட்ட வேண்டியாதாக போயிற்று.

மனதில் ஒரு புறம் எங்கே அடுத்த ஆட்டமும் 5 down தான் ஆட வேண்டுமோ என்ற பயமும் அவனுக்குள் குடிகொண்டது. fielding செய்யும் மொத்த நேரமும் அவன் அதையே தான் நினைத்துக்கொண்டிருந்தான்.

அவனுடைய அணி முதல் போட்டியில் சுலபமாக வென்றது.  

இரண்டாவது போட்டியில் கைலாஷின் அணி, toss ஜெயித்து மீண்டும் பேட்டிங் எடுக்க, கைலாஷ் பேட்டை கையில் எடுத்துக்கொண்டு தயார் ஆக, ரகுபதி கைலாஷிடம் வந்து,

ரகுபதி: கைலாஷே... நல்ல ஃபார்ம்ல இருக்கான்டா அவன். அவனே ஆடட்டும். இன்னைக்கு ஒரு நாள் கொஞ்சம் அட்ஜஸ் பண்ணிக்கடா.

என்று சொல்ல, கைலாஷ் வேறு வழி இல்லாமல், சம்மதம் தெரிவித்து வாடிய முகத்துடன் அமர்ந்திருந்தான்.

செல்வா இந்த போட்டியிலும் நன்றாக விளையாடினான். 15 பந்துகளில் 30 ரன்களை விளாசி தள்ளினான்.
ஆட்டமிழந்து விட்டு வந்த செல்வாவை மீண்டும் அந்த அணியினர் அனைவரும் கைதட்டி வரவேற்றனர். கைலாஷும் வேறு வழியின்று கைதட்டினான்.

கைலாஷிர்க்கு கடைசி இரண்டு பந்துகள் இருக்கும்போது வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவன் ஆடிய முதல் பந்து block holeல் போடப்பட்டதால் அவனால் அதை தூக்கி அடிக்க முடியவில்லை. ஒரு ரன் மட்டுமே எடுக்க முடிந்தது. 

அந்த அணி பத்து ஒவர்களுக்கு 5 விக்கெட்டுகளை இழந்து 103 ரன்கள் குவித்தனர்.

நேரம் ஆக ஆக கைலாஷிர்க்கு செல்வா மீதான பொறாமையும் அதிகரித்தது. அடுத்த ஆட்டமும் அதே நிலை தான் என்று யோசிக்கலானான். 5 ஆவது ஒவரில் செல்வா வீசிய பந்தை எதிரணி பேட்ஸ்மேன் சரியாக அடிக்க முடியாமல் பேட்டின் முனையில் பட, அது deep mid wicketல் நின்றுகொண்டிருந்த கைலாஷ் நின்ற இடத்திலேயே கேட்ச் வாய்ப்பாக, பேட்டிங் போதாதென்று பௌலிங்கிலும் செல்வா பெயர் வாங்கி விடுவானோ என்ற பொறாமையில் கைலாஷ் அந்த கேட்சை வேண்டுமென்றே தவற விட்டான்.

அதுவும் போதாதென்று 7ஆவது செல்வா வீச, மீண்டும் தரையோடு ஒரு பந்து கைலாஷிர்க்கு வர, அவன் அதையும் வேண்டுமென்றே தன் கால்களுக்கிடையில் விட்டு, boundary ஆக்கினான்.

ரகுபதியிடம் திட்டும் வாங்கினான்.

ரகுபதி: இன்னாடா பண்ணினுக்குற? கைக்கு பயமா வர கேட்ச வுடுற. நேரா கையாண்ட வர பால காவ வுட்டு 4 ஆக்குற. இஷ்டம் இருந்தா நில்லு. இல்லனா கெளம்பு.

என்று சொல்ல,

கைலாஷ்: மன்னிச்சிக்கோங்கண்ணா!

என்று மன்னிப்பு கேட்க, ரகுபதி அவன் மீது கோபம் இருந்தாலும், மேட்சை தொடர வேண்டுமே என்று அமைதியானார்.

எதிரணி 9ஆவது ஒவேரிலேயே சுலபமாக வென்றது.

பொதுவாக 3 போட்டிகள் கொண்ட தொடரை ஒரு தினத்தில் ஆடும் பழக்கம் கொண்டதால், இப்போதைக்கு 1-1 என்று உள்ளதால், மூன்றாவது போட்டியில் யார் வென்றார்களோ அந்த அணியே அந்த தினம் வென்றதாக கருதப்படும். பந்தயம் வைத்து விளையாடப்படுவதால், பந்தயப்பணமும் அவர்களுக்கே செல்லும். இப்படி இருக்க, 

மூன்றாவது மேட்சின் டாஸை எதிரணி வெல்ல, அவர்கள் பேட்டிங் தேர்வு செய்தனர்.

10 ஓவரின் முடிவில் 2 விக்கெட் மட்டும் இழந்து 125 ரன்கள் எடுத்தனர்.

இம்முறை கைலாஷ் ரகுபதி கோபபபடுவாரோ என்று, பேட்டை தொட கூட இல்லை. அனைவருடன் சென்று அமர்ந்தான்.

செல்வா மீண்டும் பேட்டிங் ஆட போனான்.

ஆனால் இம்முறை கடந்த இரண்டு போட்டிகளை போல அவனால் பந்துகளை விளாசி ரன்களை குவிக்க முடியவில்லை. பந்தை தொடுவதற்க்கே சிரமப்பட்டான். ஆனாலும் அவன் அவுட் ஆகவில்லை. அவனை தவிர்த்து அந்த அணியின் கேப்டன் ரகுபதியையும் சேர்த்து, அனைவரும் பெயருக்கென்று ஒன்றிரண்டு four அல்லது six அடித்துவிட்டு நடையை கட்டினர். 

5 ஓவர்களில், அணி 5 விக்கெட் இழந்து 50 ரன்கள் எடுத்திருந்தது. செல்வா 10 பந்துகளில் 8 ரன்கள் மட்டுமே எடுத்திருந்தான்.  அடுத்த 5 ஓவர்களில் 76 ரன்கள் தேவைப்பட்ட நிலையில், 

ரகுபதி கைலாஷை களமிறங்க சொல்ல, கைலாஷ் பேட்டை எடுத்துக்கொண்டு களமிறங்கினான்.

சேர்த்து வைத்த மொத்த கோபத்தையும் முதல் பந்திலேயே காட்டினான். அடித்த அடியில் பந்து longonல் எங்கோ சென்று விழுந்தது. Six!

அதை பார்த்த செல்வா,

அவனிடம் ஓடி வந்து,

செல்வா: ணோவ்!!!! செம ஷாட்ணா!! தூக்கி எங்கயோ கடாசிட்ட!

என்று சொல்ல கைலாஷ் வேண்டா வெறுப்பாக சிரித்துவிட்டு, இருவரும் இருவரின் பேட்டை தொட்டுவிட்டு, தங்கள் இடத்திற்கு சென்றனர்.

இரண்டாம் பந்திலும் கைலாஷ் extra cover திசையில் six அடித்தான்.

செல்வா மீண்டும் ஓடி வந்து,

செல்வா: ணோவ்! ப்ராவோ ஷாட்! செம்மணா நீ!

என்று பாராட்ட, கைலாஷிர்க்கு அவன் மீதிருந்த கோபம் கொஞ்சம் தணிந்தது.

[antibull007]

கருத்து பதித்த நண்பர்களுக்கும், லைக் செய்த நண்பர்களுக்கும் நன்றி!

அடுத்த பாகத்தை இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் பதிவிடுகிறேன்.

பாகம் - 3 in 30 minutes!

[antibull007]

பாகம் - 3

அடுத்த பந்தில் ஒரு ரன் எடுத்துவிட்டு மறுமுனைக்கு சென்றான் கைலாஷ். செல்வா அடுத்த இரு பந்துகளையும் அடிக்க முடியாமல் beatun ஆக, செல்வா சற்றே நிதானம் இழக்க துவங்கினான். 

அவன் நிதானம் இழப்பதை கண்ட கைலாஷ், நேராக அவனிடம் ஓடி வந்து,

கைலாஷ்: அம்பி! அவசரப்படாதடா... இன்னும் நேரம் இருக்கறது. பாத்துக்கலாம். சத்த ரிலாக்ஸ் ஆகு.

செல்வா: இன்னா ஆச்சுன்னே தெர்லணா. திடீர்னு ஒண்ணுமே படமாட்டுது.

கைலாஷ்: பரவாலடா அம்பி. யாரா இருந்தாலும், சில மேட்ச் அப்டி தான் ஆகும். உன் gameஅயே ஆடு. நீ சத்த  relax ஆகுற வரைக்கும் நானே strike எடுத்துக்கறேன். நீ இந்த பால் 2 ரன் அடிக்க முடியுமான்னு பாரு.

செல்வா: சர்ணா. 

என்று சொல்லி, இருவரும் மீண்டும் அவர்கள் முனைக்கு செல்ல,

செல்வா அடுத்த பந்தை கொஞ்சம் ஆளில்லாத பக்கம் அடிக்க, 2 ரன்கள் ஓடினர்.

அடுத்த 4 ஓவர்களுக்கு 61 ரன்கள் தேவைப்பட்டது.

கைலாஷே பெரும்பான்மையான பந்துகளை சந்தித்து, இலக்கு எட்டா தூரத்தில் போகாமல் பார்த்துக்கொண்டான். மறுபுறம் செல்வா அவனுக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தபோதெல்லாம், single எடுத்து, கைலாஷிர்க்கு strike கொடுத்துக்கொண்டிருந்தான். அவ்வப்போது சில பந்துகளை dotஉம் ஆக்கி கொண்டிருந்தான்.

அடுத்த 3 ஓவர்களுக்கு 38 ரன்கள் அடிக்கப்பட்டன. அதில் 32 ரன்களை கைலாஷ் தான் சந்தித்த, 12 பந்துகளில் அடித்தான். செல்வா, அந்த மூன்று ஓவர்களில் ஆடிய 6 பந்துகளில் 4 ரன்கள் மட்டுமே எடுத்தான். 2 extras.

இடையில் செல்வாவை அந்த அணியினர் retired ஆக சொல்ல, செல்வாவும் சம்மதிக்க, அது momentumஐ பாதிக்கலாம் என்று கைலாஷ் இடைமறித்தான். 

கடைசி ஓவரில் 23 ரன்கள் தேவைப்பட்ட நிலையில்,
   
முந்தைய ஓவரின் கடைசி பந்தில் கைலாஷ் single ஆடியதால், கடைசி ஓவரின் முதல் பந்தை அவனே சந்தித்தான்.


கடைசி ஓவர்    

முதல் பந்து அவன் கழுத்திற்கு குறிவைத்து பௌன்சர் போடப்பட்டதால், அவன் hook shot ஆடினான். ஆனால் பந்து அவன் பேட்டில் படவில்லை. அவன் கழுத்திலேயே அடித்தது. சுருண்டு விழுந்தான். 

அவன் சுருண்டு விழுந்ததை பார்த்து செல்வா துடித்துப்போய் முதல் ஆளாக ஓடி வந்து அவனை தூக்கினான்.

எதிர் அணியினர் பெரிதும் கண்டுகொள்ளவில்லை. பந்து வீச்சாளர் பெயருக்கென்று மன்னிப்பு கேட்டுவிட்டு சென்றுவிட்டார்.

செல்வா கைலாஷை பார்த்து,

செல்வா: அண்ணோவ்! எங்கண்ணா பட்டுச்சு?

கைலாஷ்: ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.  கழுத்தாண்டடா அம்பி!

செல்வா அவன் கழுத்தை தொட்டு பார்த்து தடவி விட்டு,

செல்வா:: bouncerலாம் வந்தா கொஞ்சம் பாத்து ஆடுணா.. மூஞ்சுக்குலாம் வந்துச்சுனா குனிஞ்சிடுணா. match போனா போது.. எதனா ஆனா இன்னாவுறது?

கைலாஷ்: பரவாலடா அம்பி..

ரகுபதி ஓடி வந்தார்.

ரகுபதி கைலாஷின் கழுத்தை தொட்டு பார்த்து,

ரகுபதி: கைலாஷே! போதும் வா... மேட்ச் போனா போயிட்டு போது. அட்த்த வாரம் பாத்துக்கலாம்.

கைலாஷ்: இல்லண்ணா. பெரிய வலிலாம் இல்ல. நான் ஆடறேன்.

ரகுபதி: சொன்னா கேளுடா.

கைலாஷ்: நேக்கு ஒன்னும் இல்லண்ணா. நான் ஆடறேன்.

ரகுபதி: சொன்னா கேக்க மாட்டியே நீ... birunner வெக்கவா?

கைலாஷ்: இல்லண்ணா. நானே ஒடிக்கறேன்.

செல்வாவை பார்த்து,

ரகுபதி: செல்வா! உனக்கு இந்த மேட்ச் சரியா படல. இவனே எல்லா பாலும் ஆடிக்கட்டும். 

செல்வா: சர்ணா!

ரகுபதி அங்கிருந்தது செல்ல, செல்வா கைலாஷை பார்த்து,

செல்வா: ணோவ். கொஞ்சம் பாத்தாடுணா...singleலாம் ஓடாத... ரெண்டு ரன் ஓடுற மாதிரி இருந்தா மட்டும் சொல்லு. நான் ஓடியாறேன். நீயே எல்லா பாலையும் ஆடிக்கோ.

கைலாஷ்: சரிடா அம்பி.

செல்வா தன் முனைக்கு செல்ல, கைலாஷ் மீண்டும் பேட்டிங் பண்ண தயாரானான்.


இரண்டாம் பந்தை வீச பந்து வீச்சாளர் ஓடி வருவதை கழுகு போல கவனித்துக்கொண்டிருந்தான். பந்து வீச்சாளர் ஓடி வந்து, மீண்டும் கைலாஷின் கழுத்தை குறிவைத்து, பந்தை போட,

பந்து கைலாஷின் கழுத்தை பதம் பார்க்கும் முனைப்புடன் வர,

கைலாஷ் மீண்டும் ஹூக் ஷாட் அடித்தான். இம்முறை பந்து சரியாக மட்டையில் பட்டது. காணாமல் போனது! six!!

செல்வா ஆனந்த பூரிப்புடன்,

செல்வா: வாணா....வாணா...வாணா!! தூக்கி சொருவிட்ட! ரோஹித் ஷர்மாலாம் ஆடுறது என்ன ஹூக்.. நீ அட்ச்ச பாரு ஒரு ஷாட்டு!! அதான்!!

கைலாஷிர்க்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக செல்வாவை பிடிக்க ஆரம்பித்தது.


மூன்றாவது பந்தை, பந்துவீச்சாளர் toe crusherஆக போட முயல அது fulltoss ஆக, கைலாஷ் அதை அப்படியே square leg திசையில் flick செய்தான்! Six!

மீண்டும் செல்வா கைலாஷை பாராட்ட, கைலாஷிர்க்கு செல்வாவை இன்னும் பிடிக்க ஆரம்பித்தது. 


நான்காவது பந்தை, பந்துவீச்சாளர் wide yorkaraaga போடவே, அதை கைலாஷால் சரியாக அடிக்க முடியவில்லை. extra cover திசையில் சென்றது. பந்தை தொட்ட மறுகணமே கைலாஷ், 

கைலாஷ்: two, two, two, two!     

என்று கத்திக்கொண்டு ஓட, செல்வாவும் இரண்டு ரன்கள் எடுக்கும் முனைப்புடன் ஓடி வந்தான்.

ஆனால் மறுபக்கத்தை அடைந்து திரும்பிய கைலாஷிர்க்கு கால் சறுக்கவே, அவனால் இரண்டாவது ரன்னை ஓட முடியவில்லை. மறுமுனையிலேயே விழுந்து கிடந்தான். இரண்டாவது ரன்னிற்காக பாதி வரை செல்வா ஓடி வர, கைலாஷ் விழுந்திருந்தததை பார்த்து அங்கேயே நிற்க, அவனை runout செய்ய விக்கெட் கீப்பரிடம் throw அடிக்கப்பட்டது. இனியும் இரண்டாவது ரன் ஓட சாத்தியமில்லை என்றுணர்ந்த செல்வா, தன் விக்கெட்டை காப்பாற்றிக்கொள்ள, திரும்பி தன்னால் முடிந்தவரை வேகமாக ஓடி வர, பந்து அருகில் வந்து விட்டதால், அவன் எகிறி தன்னால் முடிந்தவரை தன் உடலை நீட்டி, dive அடித்து, விக்கெட் கீப்பர் கையில் பந்து வருவதற்கு, ஒரு வினாடிக்கு முன்பு creaseக்குள் தன் பேட்டை கொண்டுவந்தான்.

சிறிது நேரம் அப்படியே கிடந்தான். ஒரு வழியாக எழுந்து நின்று, தன் உடல் முழுவதும் இருக்கும் மண்ணை துடைத்துக்கொண்டிருக்க, கைலாஷ் அங்கு வந்தான். செல்வா dive அடித்ததால், அவன் முழங்கை தரையில் உராசியதில் அவன் முழங்கையில் இருக்கும் ரத்தத்தை பார்த்து,

கைலாஷ்: அச்சோ அம்பி, என்னடா ரத்தம் வர்றது?

செல்வா துடைத்துக்கொண்டே,

செல்வா: ஒன்னும் இல்லணா...கொஞ்ச நேரத்துல காஞ்சிடும் வுடு.

கைலாஷ்: காட்டுடா அம்பி!

என்று சொல்லி, தன் கைக்குட்டையால் அவன் ரத்தத்தை துடைத்து, அந்த கைக்குட்டையை அவன் கையில் கட்டினான்.

செல்வா: ணோவ்! இன்னாணா நீ? இன்னாத்துக்குணா இப்போ கச்சிப்லாம் வேஸ்ட் பண்ற?

கைலாஷ்: ஆபத்துக்கு உதவி பண்ணுறது எப்பிடிடா அம்பி வேஸ்ட் பண்றதாகும்?

செல்வா: செம நல்ல மனசுணா உனக்கு.

கைலாஷ் அவன் கையில் தன் கைக்குட்டையை முழுவதுமாக கட்டிமுடித்துவிட்டு,

கைலாஷ்: சரிடா அம்பி! 2 பால்க்கு 10 ரன் அடிக்கணும். நீ தான்டா அம்பி அடிக்கணும். இது வர என்ன நடந்ததுன்றத மறந்துடு. அந்த மேட்ச் எப்போவோ முடிஞ்சிடுத்து, இது புது மேட்ச்னு நெனைச்சிண்டு ஆடு! நீ அடிக்கலானாலும் பரவால்ல. நீ எவ்ளோ பெரிய பிளேயர்னு முதல் 2 மேட்ச்லேயே காட்டிட்டடா அம்பி! நம்பிக்கையோட ஆடு. கண்டிப்பா அடிக்கலாம்! புரியறதடா?

செல்வா: அடிப்பானோ இல்லையோ, நீ பேசுனதே செம strengthஆக்குதுணா எனக்கு. தேங்க்ஸ்ணா.

கைலாஷ்: சரிடா அம்பி! பாத்து ஆடு.

என்று சொல்லிவிட்டு, கைலாஷ் அவன் முனைக்கு செல்ல, கைலாஷின் சொற்களால் புத்துணர்வு கொண்ட செல்வா பேட்டிங் ஆட தயாரானான். 


ஐந்தாவது பந்தை வீச பந்து வீச்சாளர் ஓடி வர அவன் பார்வை பந்து வீச்சாளரின் கைகளிலேயே இருந்தது. அவன் பார்வை கூர்மையானது. பந்துவீச்சாளர் பந்தை வீசினார்.

அவருடைய கையை மிகவும் கவனமாக கவனித்திருந்ததால் அவர் வீசிய slower பந்தை சரியாக கணித்தான்.

short pitch lengthil, மட்டையை வீசுவதற்கு இடமளிக்காமல், அவன் உடலை நோக்கி வந்த பந்தை, அவன் நகர்ந்து, T20 உலகக்கோப்பையில், ஹாரிஸ் ராஃப் வீசிய 18.5ஆவது பந்தை விராட் கோலி அடித்தது போல், straight திசையில் அடித்தான். Six!

அந்த ஷாட்டை பார்த்த கைலாஷால் வாயை பிளக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

ஓடி செல்வாவிடம் வந்து,

கைலாஷ்: செம ஷாட்டா அம்பி! அப்படியே விராட் கோஹ்லிய பாத்தது மாதிரி இருந்தது.

கைலாஷின் பாராட்டை கேட்டு செல்வாவிற்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் புன்னகைக்க,

கைலாஷ்: இன்னும் ஒரு பால்க்கு 4 ரன்டா அம்பி. எத பத்தியும் கவலபடாம ஆடு... ரிசல்ட் எப்படி வந்தாலும் பரவால்ல

என்று சொல்லி, அவன் முதுகில் தட்டி கொடுத்துவிட்டு தன் முனைக்கு சென்றான்.


ஆட்டத்தின் கடைசி பந்தை போடுவதற்கு முன் எதிர் அணி தலைவரும், துணை தலைவரும், பந்து வீச்சாளரிடம் பரபரப்பாக ஏதோ திட்டத்தை சொல்ல, அவர்கள் fielding setupபை மாற்றி விட்டு, பந்துவீச்சாளருக்கு தெம்பளித்து விட்டு சென்றனர்.

செல்வா சுற்றி முற்றி எங்கெல்லாம் ஆட்கள் நிற்கின்றார்கள் என்று பார்த்துவிட்டு, பந்தை எதிர்கொள்ள தயாரானான்.  

பந்து வீச்சாளர் ஓடிவந்தார், செல்வா மட்டையை தரையில் தட்டிக்கொண்டு அவர் ஓடிவருவதை மும்முரமாக கவனித்தான். இம்முறை அவர் slower பந்தை போட வாய்ப்பில்லை என்று கணித்திருந்தான். பந்து வீச்சாளர் அவன் கணித்ததை போலவே பந்தை வேகமாக வீசினார். wide yorkerஆக வீசப்பட்ட பந்தை, செல்வா அவர் அப்படி தான் வீச போகிறார் என்று கணித்து, தன்னுடைய மட்டையை இடது புறமாக பிடித்து, reverse paddle scoop செய்ய, பந்து சரியாக படாமல் inside edge ஆகி பின்னே செல்ல, கீப்பர் dive அடித்து பந்தை தடுக்க முயல, பந்து அவர் விரல்களை உரசிக்கொண்டு பின்னே சென்றது. third man திசையில் கீப்பக்கு பின் 10 அடி இடைவெளி விட்டு நின்ற fielderம் அதை தடுக்க முயன்று, dive அடிக்க, பந்து அவரையும் ஏமாற்றிவிட்டு boundaryக்கு சென்றது.

பந்து boundary கோட்டை தொடுவதற்கு முன்னாலேயே, மகிழ்ச்சியை அடக்க முடியாமல் கைலாஷ் செல்வாவிடம் ஓடிவந்து, அவனை கட்டி தழுவி தூக்கி தன் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்த, அணியின் மற்ற உறுப்பினர்களும் ஓடி வந்து, இருவரையும் தூக்கி, ஆரவாரக்கூச்சலிட்டபடி, தங்கள் பாராட்டுக்களை அந்த இருவருக்கும் பொழிந்தனர்.

அந்த தினத்தின் தொடரை கைலாஷ் அணி வென்றது. அணி தலைவர் ரகுபதி சென்று பந்தய பணத்தை பெற்றுக்கொண்டு, கொஞ்சம் பணத்தை அணிக்கு தேவையானதை வாங்க வைத்துக்கொண்டு, மீதியை அனைவருக்கும் பகிர்ந்தளித்தார். பின்பு அனைவரும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

அணியின் மற்ற உறுப்பினர்கள் கூட்டமாக பேசிக்கொண்டிருக்க, மறுபக்கம் செல்வாவும் கைலாஷும் அந்த போட்டியை பற்றி உரையாடிவிட்டு, தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு, செல்வா கைலாஷின் பேட்டை தொட்டு பார்க்க அவனிடம் அனுமதி கேட்க, கைலாஷ் அனுமதி அளிக்க, செல்வா அதை வைத்து shadow batting செய்து பார்த்துவிட்டு,

செல்வா: செம்யாக்குதுணா பேட்டு...ஆனா நடுவாண்ட கொஞ்சம் வெயிட் ஜாஸ்தியா இருக்க மாதிரி கீது.

கைலாஷ்: ஆமாடா அம்பி! நானும் அத கம்மி பண்ணனும்னு பாத்துண்டிருக்கேன். ஆனா யார் கிட்டயாவது கொடுத்தா, பேட்ட அவா கண்டம் பண்ணிடுவாளோனு பயமா இருக்குறதுடா அம்பி!

செல்வா: என்னாண்ட குடுணா. நான் எயஷினு வரேன். எங்கப்பா carpenter தான். எங்கூட்ல மெஷின் கீது.

கைலாஷ்: சூப்பர்டா அம்பி! எவ்ளோடா ஆகும்?

செல்வா: ணோவ்! இன்னாணா நீ? துட்டு எவ்ளோ ஆகும்னு கேட்டு அசிங்கப்படுத்தின்னுக்கீற? ஒரே நாள்ல எவ்ளோ close ஆகிட்டோம். உன்னாண்ட எப்டிணா நான் துட்டு கேப்பன்?

செல்வாவின் பேச்சை கேட்டு கைலாஷிர்க்கு புல்லரித்தது.

செல்வா: நீ வுடுனா. நான் அடுத்த வாரம் வர சொல்லோ , பேட்ட எயஷினு வரேன்.

கைலாஷ்: சரிடா அம்பி! தேங்க்ஸ் டா!

என்று சொல்லி அவனிடம் தன் மட்டையை கொடுத்துவிட்டு, பேசிவிட்டு அங்கிருந்து அனைவரும் கலைந்து செல்ல, செல்வா அவர்களுடன் சேர்ந்து செல்வதற்காக கைலாஷிடம் விடைபெற்றுக்கொண்டு செல்ல, கைலாஷும் தன் வீட்டிற்க்கு புறப்பட்டான்.

அடுத்தவாரம் வழக்கம் போல கைலாஷ் மைதானத்திற்கு வந்து சேர்ந்தான். அங்கு செல்வா கைலாஷின் மட்டையுடன் அமர்ந்திருந்தான். கைலாஷ் அவனிடம் செல்ல,   

செல்வா: இந்தாணா! நீ சொன்ன எடத்துலலாம் எயஷ்ட்டன். நல்லக்குதா பாரு.

கைலாஷ் அதை வாங்கி shadow batting செய்து பார்த்து,

கைலாஷ்: சூப்பர்டா அம்பி! அருமையா பண்ணிருக்கடா. இப்போ bat புடிக்க நன்னா இருக்கு...தேங்க்ஸ் டா!!

இருவரும் அன்றைய தினம் கிரிக்கெட் போட்டி முடிந்தவுடன் பேசிவிட்டு மேலும் நெருக்கமாக, இருவரும் தங்கள் கைப்பேசியின் எண்ணை பகிர்ந்துகொண்டு, கிரிக்கெட் போட்டிகளை பற்றி பேச ஆரம்பித்து, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவர்களுக்குள் இருந்த நட்பு அதிகரித்து, மற்ற விஷயங்களையும் பேசினர். வார இறுதியில் மட்டும் சந்தித்த அவர்கள், வார நாட்களிலும் சந்திக்க ஆரம்பித்து, அடிக்கடி வெளியில் சென்றனர்.

இரண்டு மாதங்கள் இப்படியே இருக்க, இரு மாதங்கள் கழித்து ஒரு வார இறுதியில் அவர்கள் கடற்கரையில் சந்தித்து அங்கே மணலில் அமர்ந்தபடி, சிரித்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர். பேசிவிட்டு, செல்வா தன் கைப்பேசியை கையில் எடுத்தான். அவன் galleryஐ திறந்து, அவன் குடும்ப புகைப்படத்தை கைலாஷிடம் காட்டி,

செல்வா: இதான்ணா எங்கம்மா.. வூட்ல தான் கீது. பக்கத்துல நான், என் பக்கத்துல என் நைனா!

கைலாஷ்: நன்னா இருக்காங்கடா அம்பி!

அடுத்து கைலாஷும் தன் கைப்பேசியை எடுத்து, galleryஐ திறந்து தன் குடும்ப புகைப்படத்தை செல்வாவிடம் காண்பிக்க, மீனாவின் அழகை பார்த்து ஸ்தம்பித்துப்போனான் செல்வா!!!

[antibull007]

அனைத்து கருத்துக்களுக்கும் நன்றி! 

பாகம் - 4 இன்னும் 10 நிமிடத்தில்! 

[antibull007]

பாகம் - 4

கைலாஷ்: leftல என் daddy, daddy பக்கத்துல நான், என் பக்கத்துல என் மம்மி!

என்று தன் குடும்ப உறுப்பினர்களை பற்றி விவரிக்க, கைலாஷ் சொல்லுவதை துளியும் காதில் வாங்காமல், செல்வாவின் பார்வை மொத்தமும் மீனாவின் மீதே இருந்தது. 

விரிந்த கண்களுடனும், பிளந்த வாயுடனும் மீனாவையே கண்கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். 

கைலாஷ்: என்னடா அம்பி ஒன்னும் பேச மாட்டுறே?

என்ற கைலாஷின் கேள்வியால் தெளிந்தான்.

செல்வா: ணோவ்! இன்னாணா உங்கம்மா இப்டிக்குறாங்க?!

என்று வியப்புடன் சொல்ல, 

கைலாஷ்: ஹ்ம்ம்..ஹ்ம்ம்...

என்று புன்னகைத்தபடி,

கைலாஷ்:  நன்னா இருக்காங்கல?

செல்வா: நல்லக்குறாங்களா? தேவத மாரிக்குறாங்கணா..சினிமா நடிகலாம் தோத்து பூடும் உங்கம்மா முன்னாடி.

கைலாஷ்: ஹ்ம்ம்...ஹ்ம்ம்..

என்று மீண்டும் புன்னகைத்தான்.

கைலாஷ் தன் கைப்பேசியை மீண்டும் உள்ளே வைத்துவிட்டு, இருவரும் சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். பின்பு, 

செல்வா: எங்கூடு நம்ம ரகுபதிணா வூட்டுக்கு ஒரு தெரு தள்ளி தான் கீது. ஒரு நாள் எங்கூட்டுக்கு வாணா!

கைலாஷ்: நேக்கு வரணும்னு தான்டா ஆச அம்பி.. ஆனா மம்மிக்கு தெரிஞ்சா என்ன உண்டு இல்லன்னு பண்ணிடுவா. 

செல்வா: சரி, வுடுணா.. உங்கூடு எங்கணா கீது?

கைலாஷ்: பக்கத்துல தான்டா அம்பி.. ஒரு அர கிலோ மீட்டர் டிஸ்டன்ஸ் தான். Greenview apartments இருக்குல்ல? அதுக்கு பக்கத்துக்குல தான்.  

செல்வா: ஓஹ், அங்க தானா? சர் தான். ஒரு நாள் உங்கூட்டுக்கு என்ன கூட்னு போணா.

கைலாஷ்: வாய்ப்பே இல்லடா அம்பி. மம்மி கண்டிப்பா allow பண்ண மாட்டா.

செல்வா: இன்னாணா நீ? எங்கூட்டுக்கும் வர மாட்ற. உங்கூட்டுக்கும் இட்னு போமாட்ற?

கைலாஷ்: மன்னிச்சிக்கோடா அம்பி! நானும் யார் ஆத்துக்கும் போக கூடாது; யாரும் எங்காத்துக்கும் கூட்டிட்டு வரக்கூடாதுன்னு மம்மியோட ஆர்டர். ஆர்டர மீறினா ஆத்துல ஒரு பெரிய பஞ்சாயத்தே நடக்கும். அதான்டா அம்பி! சாரிடா. 

செல்வா: ஐயோ! வுட்ணா...இதுக்குலாம் போய் மன்னிப்பு கேட்னுக்குற? நான் சொம்மா தான் கேட்டன். freeயா வுடு.

கைலாஷ்: சரிடா அம்பி. நாழியாயிடுத்து. கெளம்பலாமா?

செல்வா: சர்ணா. நாளிக்கு பாக்கலாம். 

கைலாஷ்: சரிடா அம்பி, bye! பாத்துப்போடா.

செல்வா: நீயும் பாத்துப்போணா.

கைலாஷும், செல்வாவும் அங்கிருந்து கிளம்பி தத்தம் வீட்டை சென்றடைந்தனர்.

ஒரு மாதம் இப்படியே சென்றது. அவர்களுக்குள் இருந்த நட்பும் வளர்ந்தது.

ஒரு மாதம் கழித்து, ஒரு தினம், இரவு வேளையில் கைலாஷின் வீட்டில்,

மீனா உறங்க செல்வதற்கு முன், இருவரும் உணவருந்திய டைனிங் டேபிளை சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தாள். கைலாஷ் தன் அறையின் கதவை திறந்து, 

கைலாஷ்:  மம்மி!

மீனா டைனிங் டேபிளை துடைத்துக்கொண்டே, அவன் பக்கம்  தலையை திருப்பி,

மீனா: என்னடா?

கைலாஷ்: நாளைக்கு காத்தால 6 மணிக்குலாம் எழுப்பி விட்டுடு.

மீனா: எதுக்குடா? மேட்ச் ஏதாவது இருக்கறதா?

கைலாஷ்: இல்ல மம்மி, நாளைக்கு IV இருக்கு. காத்தால 8 மணிக்குலாம் காலேஜ்ல இருந்து பஸ் கெளம்பிடும். 7:30குலாம் அங்க ஆஜர் ஆகிருக்கணுமாம்.

மீனா: எங்கடா IV?

கைலாஷ்: ஸ்ரீபெரும்புதூர் sipcotக்குள்ள.

மீனா: அவ்ளோ தூரம் ஏன்டா?

கைலாஷ்: இதுவே கம்மி. எல்லாரும் வெளியூர் எங்கயாவது போகலாம்னு பிளான் போட்டுண்டிருந்தா. ஆனா, HOD அனுமதிக்கல.

மீனா: நன்ன HOD. eveningகுள்ள ஆத்துக்கு வந்துடுவல?

கைலாஷ்: இல்ல மம்மி! லேட் ஆகும். முடிச்சிட்டு பக்கத்துல எங்கயாவது வெளிய போயிட்டு வர மாதிரி இருக்கலாம். ராத்திரி ஆகிடும்னு நெனைக்கிறேன்.

மீனா: அப்டியா? சரி, நான் எழுப்பி விடறேன். நீ எல்லாத்தையும் இப்போவே ரெடி பண்ணி வச்சிக்கோ. காத்தால ஓடுற அவசரத்துல மறந்துடுவ.

கைலாஷ்: சரி மம்மி!

மீனா: சரிடா, சீக்கிரம் படுக்கற வழிய பாரு. ஃபோன பாத்துண்டு கொட்ட கொட்ட ஆந்தையாட்டம் முழிச்சிண்டு இருக்காத.

கைலாஷ்: சரி சரி, சும்மா என்னத்தையாவது நொய் நொய்னு பேசிண்டுருக்காத. வாய சத்த மூடு. குட் நைட்!

மீனா: கொஞ்சம் ஏதாவது சொல்லிட கூடாதே. உடனே நான் வாயாடுறேன்னு சொல்லிடுவியே. போய் சீக்கிரம் தூங்கு. குட் நைட்!

மீனா பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, கைலாஷ் தன் அறைக்குள் வந்து, தேவையான அனைத்தையும் தயார் செய்து விட்டு, உறங்கினான்.   

மீனா காலை 5:30 மணிக்கெல்லாம் அவனை எழுப்பிவிட்டு, அவனை கிளம்பி தயாராக சொல்ல, அவனும் அவனை சீக்கிரம் எழுப்பி விட்ட அவன் தாயை வசைபாடிக்கொண்டு, 6:30 மணிக்கெல்லாம் தயாராகி விட்டான்.

மீனா வழக்கத்திற்கு கொஞ்சம் முன்கூட்டியே எந்திரித்து அவனுக்கு காலை உணவை தயார் செய்து வைத்திருந்தாள். அதை கொண்டு வந்து டைனிங் டேபிள் மீது வைக்க, கைலாஷ் உணவருந்திவிட்டு கிளம்ப தயாராக, மீனா மதிய உணவையும் டிபன் பாக்ஸில் கட்டி கொடுக்க, அதை பார்த்த கைலாஷ்,

கைலாஷ்: நோக்கே இது நியாயமா இருக்கா மம்மி? ஒரு நாளாவது உன் தொல்லைல இருந்து தப்பிக்கலாம்னு பாத்தா, இப்படி லஞ்ச் கட்டி கொடுத்து அனுப்பறியே! நேக்கு இதெல்லாம் வேணாம். வெளிய போறச்சே lunch கட்டிண்டு போனா, எல்லாம் கிண்டல் பண்ணுவா! நீயே சாப்பிடு இத. 

என்று சொல்ல,

மீனா: சரி விடு. purse, id card எல்லாத்தையும் எடுத்துண்டியா?

கைலாஷ்: எடுத்துண்டேன்.

மீனா: நன்னா செக் பண்ணிக்கோ. பாதி வழில ஓடி வரப்போற.

கைலாஷ்: அதான் எடுத்துண்டேன்னு சொல்றேன்ல?

மீனா: சரி. ராத்திரிக்கு நாழியாயிடுத்துன்னா நேக்கு phone பண்ணி சொல்லு. நீ வந்தப்புறம் நான் dinner செய்யறேன். சீக்கிரம் செஞ்சா ஆறிடும்.

கைலாஷ்: சரி சரி, bye.

என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்ப,

மீனா: பாத்து பொறுமையா போடா.

என்று சொல்ல, அவள் பேச்சை காதில் வாங்காமல் கைலாஷ் அங்கிருந்து விறுவிறுவென கிளம்பி சென்றான்.

அன்று இரவு 11 மணி அளவில் கைலாஷ் வீட்டிற்கு வந்து, வீட்டின் கதவை திறந்து உள்ளே வந்தான்.

டைனிங் டேபிளின் மீது இரவு உணவை வைத்தபடி, அவன் வருகைக்காக காத்திருந்தாள் மீனா. அவன் வாசல் உள்ளே உள்ளே நுழைந்து வீட்டின் கதவை சாத்திவிட்டு திரும்ப,  

மீனா: நாழியாயிடுதுன்னா போன் பண்ண சொன்னனேடா? ஏன்டா பண்ணல? நீ தான் பண்ணலன்னு பாத்தா, நான் ஃபோன் பண்ணாலும் எடுக்க மாட்டேன்ற? எத்தன நேரம் தான் உனக்காக காத்துண்டிருக்கிறது? என்னாச்சோ ஏதாச்சோன்னு வயித்துல நெருப்ப கட்டிண்டு உக்காந்துண்டிருந்தேன். 

என்று அவனைத் திட்ட,

கைலாஷ் அவள் சொல்வதை கேட்காமல், அவள் முகத்தை கூட நிமிர்ந்து பார்க்காமல் தன் அறையை நோக்கி நடந்தான்.

மீனா: என்னடா பதிலே சொல்ல மாட்டேன்ற? 

கைலாஷ் அவளை திரும்பி கூட பார்க்காமல், தன் அறையை நோக்கி நடந்து, தன் அறையை திறக்க,    

மீனா: சாப்ட்டுட்டாவது போடா.

என,

கைலாஷ்: நேக்கு ஒன்னும் வேணாம்!

என்று அவள் பக்கம் திரும்பி பார்க்காமலே சொல்லிவிட்டு, அவன் அறைக்குள் சென்று வேகமாக கதவை சாத்தி தாழிட்டான்.

[antibull007]

அனைத்து கருத்துக்களுக்கும் நன்றி!

பதிவின் நீளம் அதிகமாக இருக்கும்படி ஒரு வேண்டுகோள் வைக்கப்பட்டது.

நண்பர்களே! நீங்கள் சொல்வது சரி தான். சென்ற பதிவின் நீளம் குறைவு தான்.

சராசரியாக என்னுடைய ஒரு பதிவு 1100-1200 வார்த்தைகள் இருக்கும். ஆனால் சென்ற பதிவு 660 வார்த்தைகள் தான் இருந்தது.

ஆனால், சில சமயங்களில் இது போன்று நடப்பதை தவிர்க்க முடியாது.

ஏனென்றால், நான் பதிவுகளை வார்த்தை கணக்கு வைத்து பதிவிடுவதில்லை. 

அந்த பதிவு எப்படி முடியப்போகிறது என்று முடிவு செய்து, அந்த பதிவின் ஆரம்பத்தையும் இறுதியையும் கோர்த்து ஒரு பதிவை எழுதுவேன்.

சென்ற பதிவு எப்படி ஆரம்பித்தது, எப்படி முடிந்தது என்று அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்கும்.

அதற்கிடைப்பட்ட நிகழ்வுகளை தேவையான அளவுக்கு எழுதினேன். அதற்கு மேல் எழுதினால் கொஞ்சம் இழுப்பது போல் இருக்கும். அதன் காரணம் கொண்டே, பதிவின் நீளம் சிறியதானது.

மற்றபடி, அது ஒரு aberration தான். அடுத்த பதிவு நான் வழக்கமாக பதிவிடும் பதிவுகளின் அளவில் தான் இருக்கும்.

suggestion சொன்னதற்கு நன்றி!


காலையில் தன் தாயுடன் சகஜமாக உரையாடிவிட்டு, இரவு ஏன் கைலாஷ் அப்படி நடந்து கொண்டான்?

IVயில் கல்லூரி தோழர்களுடன் ஏதேனும் பிரச்சனையா?

அடுத்த பாகத்தில் பாப்போம்.

பாகம் - 5 இன்னும் அரை மணி நேரத்தில்!

[antibull007]

பாகம் - 5

ஏன் காலையில் நன்றாக பேசிவிட்டு சென்ற தன் மகன், இப்படி நடந்து கொள்கிறான் என்று புரியாமல் வியப்புற்றாள் மீனா.

ஒருவேளை IVயில் உடன் இருந்த கல்லூரி தோழர்களுடன் ஏதேனும் பிரச்சனை ஆகிருக்குமோ என்று எண்ணி, அவன் கோபம் தனியட்டும், காலை பேசிக்கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்து, இரவு உணவு வீணாகி விடக்கூடாதென்று குளிர்சாதன பெட்டிக்குள் வைத்து விட்டு, உறங்க சென்றாள்.

மறுநாள் காலை வழக்கம் போல கதிரவன் எழுவதற்கு முன்னரே எழுந்து, குளித்து முடித்து, உடைகளை மாற்றிக்கொண்டு, வேலைகளை முடித்துவிட்டு, வீட்டில் பூஜை செய்து முடித்துவிட்டு, கோவிலுக்கு செல்லும் முன் தன் மகனை எழுப்பி கிளப்புவதற்காக அவன் அறையின் கதவை தட்டியபடி,

மீனா: டேய், கைலாஷ்! எந்திரிடா. நாழியாயிடுத்து.

என்று சொல்ல,

கதவை திறந்தான் கைலாஷ்.

கதவை திறந்தவுடன் கைலாஷை பார்த்த மீனா ஆச்சர்யம் கொண்டாள்.

கைலாஷ் ஏற்கனவே எழுந்து குளித்து முடித்து உடைகளை மாட்டிக்கொண்டு தயாராகி, தன் பையை தோளில் மாட்டிக்கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தான்.

மீனா அவனை பார்த்து ஆச்சர்யம் கொண்டவளாய்,

மீனா: என்னடா இவ்வளவு சீக்கிரம் கெளம்பிட்ட? இன்னைக்கும் காலேஜ்ல எல்லாம் சேர்ந்து எங்கயாவது வெளிய போறேளா?

கைலாஷ்: இல்ல, நேக்கு exam இருக்கு. study materials அங்க விட்டுட்டேன். சீக்கிரம் போய் படிக்கணும்.

என்று தன் தாயின் முகத்தை பார்க்காமலே சொல்ல,

மீனா: ஓஹ்! சரி, சாப்ட்டுட்டு போ!

கைலாஷ்: நேக்கு நாழியாயிடுத்து.

என்று மீண்டும் அவள் முகத்தை பார்க்காமலே சொல்ல, 

மீனா: 2 மினிட்ஸ் பொறுடா. lunchஓட சேர்த்து tiffenயும் கட்டி கொடுக்கறேன்.

கைலாஷ்: வேணாம். நேக்கு நாழியாயிடுத்து.

என்று தன் தலையை நிமிர்த்தாமலே சொல்லிவிட்டு, அங்கிருந்து விறுவிறுவென நடந்து சென்றான். அவனுடைய நடவடிக்கையை பார்த்து சற்றே கவலை கொண்டாள் மீனா. கல்லூரி மாணவர்களுடன் ஏதோ பிரச்சனை ஆகிருக்க கூடுமோ என்று மீண்டும் சந்தேகித்து, காதல் தோல்வி ஏதேனும் ஆகியிருக்குமோ என்றும் எண்ணினாள்.

ஏதேனும் தவறுதலாக செய்து விடபோறானோ என்ற பயம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், வயது பையனேயாயிற்றே, அவன் போக்கிலே விடுவோம் என்றெண்ணி, அதை பற்றி அவனாக சொல்லும்வரை எதையும் கேட்கவேண்டாம் என்று எண்ணினாள்.

அன்றிரவும் கைலாஷ் தாமதமாகவே வீட்டுக்கு வந்தான். மீனாவும் முந்தைய தினம் போல அவனுடைய வருகைக்காக இரவு உணவை டைனிங் டேபிள் மீது வைத்தபடி, அவனுக்காக காத்திருந்தாள்.

கைலாஷ் முந்தைய தினம் போலவே உள்ளே வந்து வீட்டின் கதவை சாத்திவிட்டு திரும்ப, மீனா அவனை திட்ட வேண்டாம் என்று முடிவு பண்ணி, சாந்தமாகவே,

மீனா: சாப்ட்டுட்டு போடா!

என்று சொல்ல,

அவனும் தலையை நிமிர்ந்து தன் தாயை பார்க்காமலே,

கைலாஷ்: நான் அப்புறம் சாப்ட்டுக்கறேன்.

என்று சொல்லிவிட்டு, அறைக்குள் சென்று கதவை தாழிட்டான்.

கைலாஷ் மீதான மீனாவின் கவலை அதிகரிக்க, அவனிடம் கேட்கலாம் என்று முடிவு பண்ணி எந்திரித்து அவன் அறையின் கதைவிடம் வந்து, கதவை தட்டலாம் என கை ஓங்கி, மீண்டும் மனமாற்றம் கொண்டு, வேண்டாம் என முடிவெடுத்து, உணவை அங்கேயே வைத்துவிட்டு, படுக்க சென்றாள்.

காலை எழுந்து பார்த்தாள். அவள் செய்து வைத்திருந்த சப்பாத்தியில் 3 சப்பாத்தி குறைந்திருந்தது. கொஞ்சம் நிம்மதி கொண்டாள். 

எங்கே அவன் இன்றும் சீக்கிரம் கிளம்பி சென்று விடுவானோ என்ற அச்சத்தில், வழக்கமாக எழுவதற்கு முன்பே எழுந்து விரைவாக காலை உணவையும், மதிய உணவையும் தயார் செய்து, மதிய உணவை lunch boxல் கட்டி, அவனுடைய lunch bagல் போட்டு, அதை டைனிங் டேபிளின் மீது வைத்துவிட்டு, காலையில் செய்த இட்லியையும், சாம்பாரையும் டைனிங் டேபிளின் மீது வைத்துவிட்டு, அவன் சாப்பிடுவதற்கு ஒரு தட்டையும் வைத்து, அவன் அறையை திறப்பதற்கு முன் அனைத்தையும் தயாராக வைத்திருந்தாள்.

வைத்து விட்டு, தான் இருந்தால் ஏதேனும் கேள்வி கேட்டு தொந்தரவு செய்வோமோ என்று அவன் சங்கோஜப்படுகிறானோ என்று நினைத்துக்கொண்டு, கோவிலுக்கு கிளம்பி சென்றாள்.

கோவிலிலிருந்து வந்து பார்த்தாள். hot boxல் உள்ள இட்லியின் எண்ணிக்கை குறைந்திருந்தது. lunch bagம் காணவில்லை. சற்றே நிம்மதி கொண்டாள்.

போக போக சரி ஆகிவிடும் என்ற நம்பிக்கை கொண்டு, அவள் நாட்களை நகர்த்தினாள். வார இறுதி வந்தது.

வழக்கமாக 8 மணிக்கெல்லாம் கிரிக்கெட் விளையாட கிளம்பிவிடும் கைலாஷ், 9 மணி ஆகியும் தன் அறையை விட்டு வெளியே வரவில்லை. 

மதியம் எங்கோ சென்றான். ஆனால் பேட்டை கொண்டு செல்லவில்லை. இரவு தான் வந்தான்.

அவள் கலக்கம் அதிகமானது. என்னதான் ஆகிற்று தன் மகனுக்கு என வருந்தினாள்.

இனியும் இப்படியே விட்டால் சரியாக இருக்காது என்று முடிவு செய்தாள். ஏதேனும் ஒரு காரணம் கொண்டு அவனிடம் பேச முற்படலாம் என்று எண்ணினாள்.

அடுத்த நாளும் கைலாஷ் தன் அறையை விட்டு வெளிவரவில்லை. சாப்பாட்டையும் தட்டில் போட்டுக்கொண்டு தன் அறைக்குள் சென்றே சாப்பிட்டான். 

என்ன காரணம் கொண்டு அவனிடம் பேசுவது என்று யோசித்துக்கொண்டு, இரவு 8 மணி போல் sofaவில் அமர்ந்தபடி தொலைக்காட்சியின் channelகளை மாற்றிக்கொண்டிருந்தாள்.

ஒரு sports channelல் இந்தியாவிற்கும் இங்கிலாந்துற்கும் இடையிலான t20 போட்டி ஓடிக்கொண்டிருந்தது. 

இதையே சாக்காக வைத்து பேசலாம் என்று முயன்று அவன் அறையின் கதவை தட்டினாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து கைலாஷ் கதவை திறந்தான்.

மீனா: மேட்ச் போயிண்டு இருக்கேடா. வந்து பாக்கல?

கைலாஷ்: நேக்கு வேல இருக்கு.

என்று அவள் முகத்தை பார்க்காமலே சொல்ல,

மீனா: என்னடா ஆச்சு நோக்கு? ஏன்டா இப்படி ஆகிட்ட? கூட படிக்கறவா கூட ஏதாவது பிரச்னையா? ஏதாவது லவ் failureஆ? எதுவா இருந்தாலும் மம்மி கிட்ட சொல்லுடா கண்ணா!

என,

கைலாஷ்: அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. நேக்கு internshipக்கு prepare பண்ணனும் அதான்.

என்று சொல்லிவிட்டு, கதவை மூடினான்.

ஒரு வேளை அவன் எதிர் காலம் பற்றி கவலை கொண்டு தான் இப்படி நடந்து கொள்கிறானோ? என்று எண்ணி, அவனை மேற்கொண்டு வறுபுறுத்த வேண்டாம் என முடிவு செய்தாள்.

இன்னும் 1 வாரம் போனது. கைலாஷின் நடவடிக்கையில் மாற்றம் இல்லை.

அடுத்த வாரம் ஞாயிறு தினம் மாலை வேளையில், மீனா மீண்டும் அவன் அறையின் கதவை தட்டினாள். கைலாஷ் கதவை திறக்க, மீனா தன் கையில் இருந்த கைப்பேசியை அவன் காதில் வைத்துவிட்டு,

மீனா: பேசு!

என்று சொல்ல,

கைப்பேசியின் மறுபக்கத்தில் இருந்து கைலாஷின் தந்தை சிவராமன் பேசினார்.

சிவராமன்: டேய், கைலாஷ்!

கைலாஷ்: சொல்லுங்க daddy.

சிவராமன்: மம்மி சொல்லுறதெல்லாம் உண்மையாடா?

கைலாஷ்: என்ன ஆச்சு daddy? மம்மி என்ன சொன்னா?

சிவராமன்: வீட்டுக்கும் சரியா வராம, மம்மி கிட்டயும் சரியா பேசாம, ரூம்குள்ளேயே அடஞ்சு கெடக்குறியாமே. என்னடா ஆச்சு நோக்கு?

கைலாஷ்: அச்சோ daddy. நீங்க வேற daddy. மம்மி பத்தி தெரியாதா? அவ என்னத்தையாவது சொல்லிண்டிருப்பா. அதெல்லாம் பெருசு பண்ணிண்டுருக்கேளே ! நான் internship விஷயமா பல companiesku apply பண்ணிண்டு interviewக்கு prepare பண்ணிண்டு இருக்கேன். பத்தா குறைக்கு semester வேற வரப்போகறது. அதனால கொஞ்சம் sincereஆ prepare பண்ணிண்டு இருக்கேன். அத பாத்து மம்மி ஏதேதோ சொல்லி வச்சிருக்கா! 

சிவராமன்: அவ்வளவு தானா? நானும் என்னமோ ஏதோனு பயந்துட்டேன்டா. சரி, ரொம்ப போட்டு வருத்திக்காத. எல்லாம் நன்ன படியா நடக்கும். சரியா?

கைலாஷ்: சரி daddy.

சிவராமன்: அப்போப்போ கொஞ்சம் relax பண்ணிக்கணும்டா. அப்போ தான் mind refresh ஆகும். புரியறதாடா?

கைலாஷ்: புரியறது daddy.

சிவராமன்: சரி, மம்மி கிட்ட போன் குடு.

கைலாஷ் மீனாவிடம் கைப்பேசியை கொடுக்க, மீனாவும் அதை வாங்கி காதில் வைத்து,

மீனா: சொல்லுங்கோண்ணா..   

சிவராமன்: ஏன்டி அவன சும்மா இம்ச பண்ணிண்டிருக்க? அவன் வயசு பையன், கொஞ்சம் அப்டி இப்டி தான் இருப்பான். பல கவல இருக்கும் அவனுக்கு. நீ அதெல்லாம் நெனச்சு மனச போட்டு கொழம்பிண்டு, அவனையும் படுத்தாதே! புரியறதா?

மீனா கைலாஷை முறைத்தபடி,

மீனா: ஹ்ம்ம்.

என, 

பிறகு மீனா அங்கிருந்து சென்று தன் கணவருடன் பேசிக்கொண்டிருக்க, கைலாஷ் கதவை சாத்தினான்.

இன்னும் ஒரு வாரம் போனது. மீனா தன் பொறுமையை இழக்க துவங்கினாள்.  

அடுத்த வாரம் சனிக்கிழமை அவனிடம் பேசலாம் என்று முயன்றாள். ஆனால் கைலாஷ் பிடிகொடுக்கமால் காலையிலேயே வீட்டை விட்டு சென்று, இரவு தான் வந்தான்.

மீனா பொறுமையின் எல்லைக்கே சென்று விட்டாள். மறுநாள் என்ன ஆனாலும் தன் மகனிடம் பேசி அவனுடைய நடவடிக்கையை பற்றி அவனுக்கு புரிய வைக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தாள். 

கோவிலுக்கும் செல்லாமல், காலைலியிருந்து, அவன் எப்போது கதவை திறப்பான் என்று, sofaவில் அமர்ந்த படி பார்த்தபடியானாள்.

அவன் காலை டிஃபனை தன் தட்டில் போடும்போது பேச வாயை திறக்கலாம் என முயன்றாள். முயற்சி தோல்வியானது. 

மதியமும் உணவை அவன் தட்டில் போடும்போது பேச முயன்று வாயை திறந்தாள். வார்த்தை ஒரு வழியாக வெளியே வந்தது.

மீனா: கைலாஷ்!

கைலாஷ் அவள் பேச்சை காதில் வாங்காமல் உள்ளே சென்று கதவை சாத்தினான்.             

இரவு வரை கோபத்துடன் அமர்ந்திருந்தாள் மீனா. 

8 மணி அளவில், அவள் கோபம் எல்லை மீற, எழுந்து சென்று அவன் அறையின் கதவை படபடவென ஓங்கி தட்டினாள்.

கைலாஷ் அலட்டிக்கொள்ளாமல் வெளியே வந்து, அவள் முகத்தை பார்க்காமல்,

கைலாஷ்: என்ன வேணும்?

என்று கேட்க,         
 
அது வரை பொறுமை காத்த மீனா, பொங்கி எழுந்தாள். தன் மகனின் கையை பிடித்து அவன் அறையை விட்டு வெளியே இழுத்து,

மீனா: ஏன்டா?! இங்க ஒரு ஆள் இருக்கேனோன்னோ!? சத்த கூட மதிக்கவே மாட்டேன்ற. நீ பாட்டுக்கு வர, போற. எதனா கேட்டா, முகத்த நிமிந்து கூட பாக்க மாட்டேன்ற? 

என்று சொல்ல, கைலாஷ் மீனாவின் முகத்தை பார்க்காமல், கீழே குனிந்து கொண்டிருந்தான்.

மீனா: சொல்லிண்டே இருக்கேன்! மறுபடியும் முகத்த பாக்காம கீழ பாத்துண்டுருக்க!

என்று சொல்லி, தன் வலது கையால் அவன் தாடையை பிடித்து நிமிர்த்த முயன்றாள். ஆனால் கைலாஷ் தன் தாடையை கீழே அழுத்தி, மீனாவின் வலது கையின் விசையை ஈடுகட்டி, கீழே குனிந்தபடி இருந்தான். 

கோபம் கொண்ட மீனா தன் இடது கையையும் சேர்த்து இரு கைகளாலும், அவன் தாடையை நிமிர்த்தி அவளை பார்க்க வைத்தாள். 

மீனா: என்னடா! என் முகத்த பாத்து பேச மாட்டியா? அப்டி என்னடா பண்ணிட்டேன் உன்ன?

கைலாஷ்: ஒன்னும் பண்ணல.

மீனா: ஏன்டா கைலாஷ் இப்படி பண்ற? என்ன தான்டா ஆச்சு நோக்கு?

கைலாஷ்: ஒன்னும் ஆகல.

மீனா: நான் கேட்டுண்டே இருக்கேன். பட்டும் படாம பேசிண்டிருக்க? என்ன தான்டா நெனைச்சிண்டுருக்க? தோப்பனார் இல்லாதவே, தட்டி கேக்க ஆள் இல்லனு உன் இஷ்டம் போல ஆடிண்டுருக்க?

என்று அவனை அரைய,

கோபத்தில் கைலாஷின் மூச்சு நெருப்பை கக்க, சில நொடிகள் மீண்டும் கீழே குனிந்தபடி இருந்தான். சில நொடிகள் கழித்து தலையை நிமிர்த்தி,

கைலாஷ்: யாரு கேக்க ஆள் இல்லாம இஷ்டம் போல ஆடிண்டுருக்கா? நானா நீயா?

என்று பொங்கி எழ, மீனா கைலாஷின் பேச்சை கேட்டு உறைந்து போனாள். கைலாஷ் தொடர்ந்தான்.

கைலாஷ்: என்ன அவாளோட போய் கிரிக்கெட் விளையாடக்கூடாதுன்னு சொல்லிட்டு, நீ அவாளோட ஆத்துல என்ன பண்ணிண்டுருக்க?

*********************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts here,

https://www.secretmessage.link/secret/67cd8847efbdb/
*********************************************************************************************************

[antibull007]

அப்டேட் கொடுக்கவில்லை என்றால் நான் ஒரு வழி ஆகிவிடுவேன் போலயே நண்பர்களே!

கவலை வேண்டாம், அதற்கெல்லாம் இடம் கொடுக்க மாட்டேன்.

இன்றிரவு அடுத்த பதிவு வரும்!

பாகம் - 6 இன்றிரவு!!

[antibull007]

அனைவரின் ஆர்வத்திற்கும், கருத்துக்களுக்கும் நன்றி நண்பர்களே! வேறென்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. 

என்ன சொல்கிறான் கைலாஷ்? யார் மீனாவின் இல்லத்துக்குள் வந்தது? இல்லத்திற்குள் மட்டும் தான் வந்தார்களா? இல்லை...........

பார்ப்போம்!!     

பாகம் - 6  இன்னும் சில நிமிடங்களில்! 

[antibull007]

பாகம் - 6 

கைலாஷ் IV சென்ற தினம்

வீட்டிலிருந்து கிளம்பிய கைலாஷ், 7:20க்கெல்லாம் கல்லூரி வாசலில் வந்து சேர, அங்கு அவனுக்கு முன்னாடியே வந்து நின்றுகொண்டிருக்கும் தன் கல்லூரி தோழர்களிடம் சென்றான். அவர்கள் புறப்படுவதற்காக பேருந்தும் தயாராக நின்று கொண்டிருந்தது. 

சில பெண்கள் ஏற்கனவே பேருந்திற்குள் அமர்ந்திருக்க, மற்ற பெண்களும், ஆண்களும் புறப்படும்போது உள்ளே ஏறிக்கொள்ளலாம் என்றெண்ணிக்கொண்டு வெளியே நின்று கொண்டிருந்தனர். கைலாஷும் அவன் தோழர்களும் மற்றவர்களின் வருகைக்காக காத்துக்கொண்டே, அவர்கள் பேசிக்கொண்டே இருக்க, சிறிது நேரம் கழித்து அவர்களுடைய faculty advisor அங்கு வந்தார்.

அவர் வந்து ஆண், பெண் என இரு class repsஐயும் அழைத்துக்கொண்டு தனியே சென்று ஏதோ பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

சிறிது நேரம் கழித்து ஆண் class rep ஆனந்த் அங்கிருந்த மற்ற ஆண்களிடம் வர,

அவர்கள் அனைவரும் அவனை ஆர்வமாக பார்க்க,

ஆனந்த்: Guys, அந்த companyல ஏதோ labour strike இன்னைக்கு நடக்க வாய்ப்பிருக்காமாம். எதுவும் confirm ஆகல. இப்போதைக்கு company management கூட workers association leaders பேச்சுவார்த்த நடத்திட்டு இருக்காங்களாம். அது சுமூகமா முடிஞ்சா பிளான் பண்ணது படி போவோம். இல்லனா, பிளான் cancelled.

சுற்றி இருந்த தோழர்களில் ஒருவன்,

அவன்: டேய், ஏதேதோ பிளான் பண்ணோமேடா. IV முடிச்சிட்டு நல்லா மஜாவா இருக்கலாம்னு பாத்தா, இப்போ இப்டி வந்து சொல்லுற.

ஆனந்த்: இன்னும் எதுவும் confirm ஆகலடா. போக இன்னும் வாய்ப்பிருக்கு. lets not lose hope.

என, பின்பு அனைவரும் அந்த பிரச்சனை சுமூகமாக முடியவேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டு தங்களுக்குள்  பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

மீண்டும் சிறிது நேரம் கழித்து faculty advisor ஆனந்தையும், பெண் class repஐயும் அவர் இருந்த இடத்திலேயே சத்தமாக அழைக்க, இருவரும் மீண்டும் அவரிடம் சென்றனர். சிறிது நேரம் கழித்து ஆனந்த் அங்கிருந்து வந்தான். அனைவரும் அவன் என்ன சொல்லப்போகிறேன் என்று ஆர்வமாக பார்க்க, ஆனந்த் வரும்போதே, தன் தலையை இல்லை என்பது போல் ஆட்ட, அனைவரும் வாட்டம் கொண்டனர்.

ஆனந்த் அவர்களிடம் வந்து,

ஆனந்த்: sorry guys! strike confirmed. plan cancelled. 2 weeksக்கு அப்புறம் போற மாதிரி reschedule பண்ணிருக்காங்க. so, two weeksக்கு wait பண்ணனும்.

அனைவரும் மீண்டும் ஒரு முறை ஏமாற்றம் ஆக,

அங்கிருந்த சேட்டை பிடித்த கைலாஷின் நெருங்கிய கல்லூரி தோழனான விவேக் ,

விவேக்: சரி வாங்கடா es ஆகிடலாம். இங்கயே நின்னுட்டு இருந்தா, அப்புறம் புடிச்சு classல உக்கார வச்சிட போறானுங்க.

ஆனந்த்: அதுவும் சரி தான். ஒருத்தர் ஒருத்தரா அப்டியே நழுவுங்க. நான் போய் girls கிட்டயும் சொல்லுறேன்.

கைலாஷ்: வேண்டாம்டா. அப்புறம் திட்ட போறா!

விவேக்: இதுக்குலாம் பயந்துட்டு இருடா நீ. அதெல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது. வா கிளம்பலாம்.

என்று விவேக் கைலாஷின் கையை பிடித்து இழுக்க,

ஆனந்த்: சரி, அப்டியே ground கிட்ட போய்டுங்க. எல்லாம் அப்புறம் பேசிக்கலாம்.

அங்கிருந்த ஆண்கள் அனைவரும், ஆனந்தின் அறிவுரைப்படி, கல்லூரி மைதானத்திற்கு வந்து சேர்ந்தனர்.

கடைசியாக ஆனந்தும் வந்தான்.

ஆனந்த்: ok guys! என்ன பிளான்?

என்று கேட்க, அனைவரும் அவர்கள் திட்டத்தை விவாதித்துக்கொண்டிருந்தனர். ஒன்றுமே ஒத்துவராத வேளையில், கைலாஷ் உள்ளே புகுந்து,

கைலாஷ்: பேசாம கிரிக்கெட் விளையாடலாம்டா.

என்று சொல்ல, வேறு பெரிய திட்டம் ஒன்றும் தோன்றாததால், அனைவரும் கைலாஷின் திட்டப்படி கிரிக்கெட் விளையாடினர்.

8:30க்கு ஆரம்பித்து 11 மணி வரை ஆடிக்கொண்டிருந்தனர். பின்பு வெயில் கொளுத்தியதால், போதும் என முடிவெடுத்தனர். 

விளையாடிவிட்டு, அனைவரும் கும்பலாக பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, திடீரென்று,

"டேய், கைலாஷே! பாம்புடா!"

என்று பின்னே அவனுடைய சேட்டை பிடித்த கல்லூரி தோழன் விவேக் அலற, சுற்றி இருந்த அனைவரும் பதறியதை போல் தங்கள் கை, கால்களை உதற, கைலாஷும் பயந்து பதறி அடித்து, தன் உடலை உதறி, தன் இரு கைகளையும் தோள்பட்டைக்கு கொண்டு வந்து வேகமாக தோள்பட்டைக்கு பின்னே ஊறிய பாம்பை கையில் எடுத்தான்.

கைலாஷ் அதை பார்க்க, அது ஒரு ரப்பர் பாம்பு. கைலாஷ் அதை பார்த்துவிட்டு,

அவன் பின்னே திரும்பி விவேக்கை பார்த்து,

கைலாஷ்: ஏன்டா, அபிஷ்டு! அறிவில்லையாடா நோக்கு!? இப்படி பயமுறுத்துற? சத்த நேரத்துல பயந்தே போய்ட்டேன்.

என்று சொல்ல, 

சுற்றி நின்ற அனைவரும் கைலாஷை பார்த்து கேலியாக சிரிக்க, அவர்களுடன் சேர்த்து விவேக்கும் கைகொட்டி சிரித்தான்.

கைலாஷ் அவன் வயிற்றில் ஒரு குத்து குத்த,

விவேக்: ஆ!

என்று அலற, 

கைலாஷ் சிரிக்க, இப்போது சுற்றி இருந்த அனைவரும் விவேக்கை பார்த்து சிரித்தனர்.

பின்பு கைலாஷ் அந்த ரப்பர் பாம்பை தன் கையில் சுற்றியபடி, அவர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தான். 

பிறகு அனைவரும் விடைபெற கைலாஷும், விவேக்கும் தங்கள் பைகளை மாட்டிக்கொண்டு கிளம்ப,

கைலாஷ்: டேய், இத நான் நாளைக்கு கொண்டு வரேன். நேக்கு இத வச்சு ஒரு வேல இருக்கு. 

விவேக்: எடுத்துக்கடா. ஆனா, இத வச்சு யார பயமுறுத்த போற?

கைலாஷ்: வேற யாரு? என் மம்மிய தான். 

விவேக்: ஏன்டா?

கைலாஷ்: சும்மா எதுக்கெடுத்தாலும் நேக்கு ரூல்ஸ் போட்டுண்டு இருக்கா. அவளுக்கு இந்த கைலாஷ் யாருன்னு காட்ட போறேன். 

விவேக்: எப்டி?
  
கைலாஷ்: மம்மி நான் வீட்டுக்கு போறச்சே sofaல உக்காந்துண்டு சீரியல் பாத்துண்டு இருப்பா. எங்காத்தோட, ரைட் சைடு சுவத்துல இருக்க ஜன்னல் காத்தோட்டமா இருக்கட்டும்னு எப்போவும் திறந்து தான் வச்சிருப்போம். window screen மட்டும் தான் போட்டு வச்சிருப்போம். அப்படியே மூடி வச்சிருந்தாலும், அந்த ஜன்னலோட லாக் சரியா வேல செய்யாது. வெளிய இருந்தே தொறக்கலாம். பக்கத்தாத்துக்கும் எங்காத்துக்கும் இடைல பெரிய மரமும் இருக்கிறதால கொஞ்சம் டார்க்கா இருக்கும் அந்த இடம். உள்ள இருந்து பாக்கறப்போவும் நன்னா உத்து பாக்கலனா ஆள் இருக்கிறபோல தெரியாது.

விவேக்: ஹ்ம்ம்..

கைலாஷ்: நான் நைஸா எங்காத்து கேட்ட சத்தம் வராத மாதிரி பொறுமையா தொறந்து, உள்ள போய் அந்த ஜன்னல் வழியா, இந்த பாம்ப sofaல உக்காந்து tv பாத்துண்டுருக்க என் மம்மி மேல போட போறேன். என் மம்மிக்கு சர்ப்பம்னா ரொம்ப பயம். நன்னா பயந்து போக போறா! நான் அத பாத்து சிரிக்க போறேன். அப்போ தான் மம்மிக்கு என்ன பத்தி தெரியும்.

விவேக்: வேணாம்டா கைலாஷே! பயந்துட போறாங்க.

கைலாஷ்: அதெல்லாம் ஒன்னும் ஆகாதுடா. நான் பாத்துக்கறேன்.

விவேக்: சரி, நல்லா திட்டு வாங்க போற. உன் இஷ்டம்.

கைலாஷ்: நான் பாத்துக்கறேன்டா!

விவேக்: சரிடா. கிளம்பலாம்.

கைலாஷ்: ஹ்ம்ம்.  

என்று சொல்ல, கைலாஷ் அவனிடம் இருந்து விடை பெற்றுக்கொண்டு, தன் வீட்டிற்கு கிளம்பினான்.  

கைலாஷ் தன் வீட்டிலிருந்து 5 நிமிடத்தில் நடக்கக்கூடிய இடத்தில் இருந்த பேருந்து நிலையத்தில் நின்ற, பேருந்தில் இருந்து இறங்கி நடந்து வீடு வந்து சேர்ந்தான்.

தன் திட்டப்படி, தன்னுடைய வீட்டின் கேட்டை அவன் சத்தம் வரா வண்ணம் மெல்லமாக திறந்தான்.

திறந்து உள்ளே நுழைந்துவிட்டு மீண்டும் அந்த கேட்டை சத்தம் வராவண்ணம் மெல்லமாக மூடினான்.

மூடிவிட்டு, தன்னுடைய பைக்குள் கைவிட்டு, அந்த ரப்பர் பாம்பை கையில் எடுத்தான்.

அதை கையில் எடுத்து, அந்த பாம்பை பார்த்தபடி, 

கைலாஷ்: மம்மி! இன்னைக்கு நீ இந்த சர்ப்பத்த பாத்து எப்படிலாம் பயப்பட போற பாரு! இந்த கைலாஷ் யாருன்னு நோக்கு இன்னைக்கு தெரியப்போகறது.

என்று தன் மனதிற்குள் பேசிக்கொண்டு, தன் தாய் அந்த பொம்மை பாம்பை பார்த்து எப்படியெல்லாம் பயப்படப்போகிறாள் என்று கற்பனை செய்து கொண்டு, தன் மனதிற்குள் மகிழ்ந்துகொண்டே, தன் வீட்டின் கதவை நோக்கி அடியெடுத்து வந்தான்.

திடீரென்று, அவன் நடக்கும் வேகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்தது. சில அடிகளுக்கு பின், அப்படியே நின்று விட்டான்.

தன் வீட்டின் கதவின் முன்னே இருக்கும் ஒரு ஆணின் செருப்பு அவன் கண்ணுக்கு தென்பட்டது.

கைலாஷ்: நம்மாத்துக்குள்ள யாரு வந்திருப்பா? ஏதாவது relative வந்திருக்காளா?

என்று சிந்தனை செய்துகொண்டே, மீண்டும் மெல்லமாக சில அடிகள் எடுத்துவைத்து, அந்த செருப்பை கூர்ந்து நோக்கினான்.

அவன் இதயதுடிப்பு அதிகரித்தது. மூச்சிரைத்துக்கொண்டிருந்தான். லேசாக வியர்க்க துவங்கியது.

கைலாஷ்: இது செல்வாவோட செருப்பாச்சே! நம்மாத்துக்குள்ள இவன் என்ன பண்ணிண்டிருக்கான்?

என்று பதற்றத்துடன் யோசித்துக்கொண்டிருக்க,

உள்ளே கிசுகிசுக்கும் சத்தம் கேட்டது.

கைலாஷின் இதயத்துடிப்பு இன்னும் அதிகரித்தது. மூச்சிரைக்கும் வேகமும் அதிகரித்தது. வியர்த்து ஊற்றியது.   

இரு அடிகள் எடுத்து வைத்து, அந்த கிசுகிசுப்பை நன்றாக தன் காது மடல்களை விரித்து கேட்க,

அது செல்வாவும், மீனாவும் கிசுகிசுக்கும் சத்தம்.

கைலாஷின் கைகளும், கால்களும் உதறின.

உள்ளே என்ன பேசுகிறார்கள் என்று அறிய முற்பட்டான்.

எங்கே ஆள் வருவது தெரிந்து விடுமோ என்று, மண்டியிட்டு இடது கையில் அந்த பொம்மை பாம்பை வைத்துக்கொண்டே, நான்கு கால்களில் சத்தம் வராமல் பொறுமையாக நடந்து கதவிடம் வந்தான். தன் முகத்தை திருப்பி, மெல்லமாக தன் இடது காது மடலை கதவை ஒட்டி இருக்கும்படி வைத்து உள்ளே என்ன நடக்கிறதென்று கேட்க முயன்றான். சத்தம் பெரிதாக வரவில்லை என்றாலும், அவனால் அவர்கள் என்ன பேசுகிறார்கள் என்று கேட்க முடிந்தது. உள்ளே,

மீனா: ஸ்ஸ்ஸ்.... அச்சோ அம்பி! வேண்டாம் டா.....ப்ச்...நான் சொல்லுறத கொஞ்சம் கேளுடா...ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..

*********************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts here,

https://secret.viralsachxd.com/e3d6f24c2
*********************************************************************************************************

[antibull007]

உங்கள் கதை மிக அருமையாக உள்ளது.
நண்பா 

கதைக்கு ஏற்ப மீனா புகைப்படம் சேர்த்தல் இன்னும் சற்று kick ஆக இருக்கும் என்பது என் கருத்து 
உங்கள் விருப்பம் எப்படியோ அப்படியே தொடருங்கள்....

அருமையான யோசனை. நான் கண்டிப்பாக இதை ஆமோதிக்கிறேன். இடையில் அது போன்ற கிளர்ச்சியை தூண்டும் புகைப்படங்கள் கண்டிப்பாக கதைக்கு வலு சேர்க்கும். 

ஆனால் ஒரு பிரச்சனை.

பதிவிடும் புகைப்படங்கள் மீனா மாமியின் கதாபாத்திர குணாதிசியங்களுக்கேற்றவாறு இருக்க வேண்டும்.

குறிப்பாக மீனா மாமி நெற்றியிலும், வகுட்டுப்பிளவிலும் பெரிதாக குங்குமம் இட்டிருக்க வேண்டும்.

பின்னல் போட்டிருக்க வேண்டும். free hair விட்டிருக்க கூடாது.  

பருத்தி புடவை அணிந்திருக்க வேண்டும். அதையும் modernஆக அணிந்திருக்க கூடாது. sleeveless மற்றும் இதர modern உடைகள் கண்டிப்பாக கூடாது.   

அவளுடைய கழுத்தில் சிவராமன் கட்டிய தாலி இருக்க வேண்டும். அதனுடன் ஒரு செயின் இருந்தாலும் சிறப்பு.

கைகளிலும் அணிகலன்கள் இருந்தால் இன்னும் சிறப்பு. 

அதுமட்டுமில்லாமல் சென்ற பதிவின் கடைசி வரியில் மீனா மாமி எது போன்ற மன நிலையில் இருக்கிறாள் என்று அனைவரும் அறிவீர்கள்.

பதிவிடும் படங்களும் அந்த மனநிலையை பிரதிபலிப்பதாக இருக்க வேண்டும். 

மீனா மாமி கண்டிப்பாக சிரித்துக்கொண்டு காலை விரித்துகொண்டு இருக்க மாட்டாள்.

எனவே பொத்தான் பொதுவான morphed nudes போடுவதில் எனக்கு விருப்பம் இல்லை.

எப்படி செல்வா மீனா மாமியை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தோலுரித்தான் என்பதை நான் எழுத எழுத, பதிவிடும் படங்கள் அதை குறிப்பிடும் வண்ணமாக இருக்க வேண்டும்.

அப்படி இருந்தால், கண்டிப்பாக படங்கள் வலு சேர்க்கும். இல்லாத பட்சத்தில், அவை கதை படிப்பவர்களின் கற்பனைக்கு இடையூறாக தான் இருக்கும் என்றெண்ணுகிறேன்.

நான் சொன்ன conditionsஉடன் உள்ள படங்களை எங்கு சென்று தேடுவது?

எனவே, நான் அதை வாசகர்களின் கற்பனையை நம்பி விடுகிறேன்! கண்டிப்பாக உங்கள் அனைவரின் கற்பனை திறனிலும் எனக்கு நம்பிக்கை உள்ளது.

suggestion சொன்னதற்கு நன்றி! வேறேதேனும் இருந்தாலும் பகிருங்கள்.

அடுத்த பதிவு இன்றிரவு வராது என்பதையும் தெரிவித்து கொள்கிறேன்.

[antibull007]

Adutha pathivu eppo nu therinjikalam ah

கண்டிப்பாக தெரிந்து கொள்ளலாம் நண்பா.

சராசரியாக இரு தினங்களுக்கு ஒரு பதிவை பதிவிடுவேன்.

இன்று வராது என்று கூறிவிட்டேன். எனவே நாளை எதிர்பார்க்கலாம்.

அனால் இவை அனைத்தும் expectation மட்டுமே. கண்டிப்பாக எதையும் உறுதியாக கூற முடியாது. ஏனென்றால், இன்னும் அடுத்த பதிவை எழுத ஆரம்பிக்கவில்லை.

நினைத்தது போல் நடந்தால் நாளை இரவே எதிர்பார்க்கலாம். இல்லாவிடில் நாளை மறுநாள் எதிர்பார்க்கலாம்.