15-02-2026, 10:08 AM
Incest மன்மதனி்ன் ~ குடும்ப பாங்கான அம்மா (INCEST & LESBIAN) - Kudumba Paangaana Amma
Showing only the posts of Manmadhaa: 143 of 274 posts. Show all posts
15-02-2026, 10:10 AM
(13-02-2026, 12:52 AM)Ironman0 Wrote: அருமையான பதிவு நண்பா..... அம்மா மகன் கல்யாணத்துக்கு காத்துருக்கேன்.....
தன் தாயை மீண்டும் தாயக்கும் போகும் மகனுக்கு இந்த விஷயம் தெரிந்தால் பிரிச்சு மெஞ்சுடுவான்.... Wonderful update nanba
உண்மை...ஆனால் என்ன நடக்கும் எப்படி நடக்கும் என்று எனக்கும் இப்போது தெரியவில்லை ...பார்ப்போம் நண்பா :) நன்றி
15-02-2026, 10:14 AM
(13-02-2026, 01:01 AM)Punidhan Wrote: Woooow getting more and more interesting
ஜாதகக் குறிப்புகள் அந்த மொழி இந்திரா சொளந்தரராஜன் போன்ற நடை மிகவும் அருமை
You have a knack of writing with authentic details
Excellent work
புனிதன் :) ஏதோ அதுசார்ந்த விசயங்கள் தெரிந்திருப்பதால் இதை செய்ய முடிகிறது. மிக சுவாரஸ்யமான எழுத்தாளர் இந்திரா அவர்கள். அவரை போல என்று சொல்வது மிகப்பெரிய பாராட்டு. அதற்கு முடிந்த அளவு நியாயம் செய்ய முயற்சிக்குறேன் நண்பா :) நன்றி
15-02-2026, 07:48 PM
26-02-2026, 04:51 AM
அத்தியாயம் - 7
கார் கும்பகோணத்தில் மனோகர் ஏற்கனவே ரூம் புக் செய்திருந்த ஒரு தரமான ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்து நின்றது.
ரூமுக்குள் வந்ததும் இருவரும் குளித்துவிட்டு சகஜமான பின்பு...
மனோகர் : அம்மா...சாப்பிட என்ன ஆர்டர் பண்ணட்டும் ?
கற்பகம் : உனக்கு பிடிச்சத ஆர்டர் பண்ணுப்பா...
மனோகர் : சரிம்மா...
இவன் ஆர்டர் செய்த உணவு வந்ததும் இருவரும் இரவு உணவை முடித்துவிட்டு டிவியில் எதையெதையோ பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
மனோகர் வெளியே சென்று தம் அடிக்க பால்கனிக்கு வந்துவிட்டான்.
வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக அவன் அம்மாவுடன் தனியாக ஒரு ஹோட்டல் அறையில் தங்கி இருக்கிறான். அவன் மனதில் ஏற்கனவே ஆயிரம் காமக்கனவுகள் இதைப்பற்றி உருவாகி இருந்தது. அதற்காகவே ஒரு உயர்தர ஹோட்டலில் ரூம் புக் பண்ணி வைத்து இன்று இங்கு அம்மாவுடன் வந்திருக்கிறான். அதையெல்லாம் மனதில் அசைபோட்டுவிட்டு கீழே இறங்கி வந்தான்.
ரூமில் விளக்கு அணைந்திருக்க... அவன் அம்மா கற்பகம் பெட்டில் படுத்திருந்தால்...மனோகர் மனதில் காமத்தின் தீ கொழுந்து விட்டு எரிய...அவன் வழக்கம்போல் அம்மாவின் அருகில் படுத்தான். அவளை பின்புறமாக இறுக்கி அணைக்க....
கற்பகம் : மனோ...கைய எடு...என்னைத் தொடாத...
மனோவுக்கு அம்மாவின் இந்த செயல் அதிர்ச்சியளித்தது. மறுபேச்சு எதுவும் பேசாமல் கையை எடுத்துவிட்டான். காரணம் இவ்வளவு நாள் தான் இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம் எந்த எதிர்ப்பும் காட்டாமல், மறுபேச்சு பேசாமல் ஒரு தாசியைப் போல தன்னிடம் இரவில் இருந்தவள், இன்று முதன் முறையாக படுக்கையில் இருக்கும்போது பேசுகிறாள். அதுவும் எதிர்ப்பு காட்டுகிறாள்.
அவன் எத்தனையோ முறை ஆசைப்பட்டதுண்டு..தன் தாய் தன்னிடம் தான் அவளை அனுபவிக்கும் போது அவள் தன்னிடம் பேச வேண்டும் என்று. ஆனால் அதில் இடி இறங்கியது போல அவளின் முதல் படுக்கையறை பேச்சு "என்னைத் தொடாதே" என்று இருக்கும் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. இது அவனை மிகவும் பாதித்தது.
சிறுவயதில் "டேய் அதப்பண்ணாதே" என இவனை ஒரு தாயாக அதட்டிய அதே தொணி...இப்போது இவனும் சிறுவயதைப் போலவே அதே தொணியில் அவன் தாயின் அதட்டலுக்கு அடங்கிப் போனான். ஆனால் அவன் மனம் இப்போது வலித்தது.
தன் தாய் இன்று ஏன் இப்படி நடந்து கொள்கிறாள் என்று குழம்பினான். இதை அவளை தான் முதல்முறையாகத் தொடும்போதே அவள் இப்படிச் சொல்லி இருந்தாள் இவ்வளவு விசயம் எதுவுமே அவர்களுக்குள் இருந்திருக்காதே ! என்று நினைத்தான். இவ்வளவு காலம் தன் காமப்பசிக்கு உணவாகத் தன்னைக் கொடுத்தவள் இன்று ஏன் அதைப் பரிமாற அம்மா மறுக்கிறாள் என்றெண்ணி மனது முழுக்க குழம்பினான்.
அவனால் படுக்கையில் இருக்க முடியவில்லை. மீண்டும் எழுந்து பால்கனிக்கு சென்று தம்மை பற்ற வைத்து யோசிக்க ஆரம்பித்துவிட்டான்.
மகன் எழுந்து சென்றதை கவனித்த கற்பகம், ஒரு பெருமூச்சுடன் தூங்க ஆரம்பித்தாள்.
அரை மணி நேரத்துக்குப்பின் மீண்டும் உள்ளே வந்தவன். இந்த முறை அவனுக்கு அவன் தாயைத் தொடும் தைரியம் இல்லை. அமைதியாக வந்து உறங்க முடியாமல் எப்போது உறங்கினான் எனத்தெரியாமலே உறங்கிப் போனான்.
யாரோ எப்படியோ போங்க...நான் என் வேலையைப் பார்க்கிறேன் என்று விடிந்து தொலைத்தது அடுத்தநாள் காலை....
ஆர்டர் செய்யாமலே வந்து சேர்ந்தது ஹோட்டலின் காபி...இருவரும் குடித்துவிட்டு ப்ரெஷ் ஆக...மனோகர் ரூமை செக் அவுட் செய்கிறேன் என்று ரிசப்சனுக்கு கால் செய்து கூறிவிட்டான். இன்னும் இரண்டு நாள் தங்க வேண்டி புக் பண்ணியவன் முன்கூட்டியே செக் அவுட் பண்ணினான். அவனால் அங்கு இருக்க முடியவில்லை. அவன் அம்மாவிடம் முகம் கொடுத்தும் பேசவில்லை. அவனால் பேச முடியவில்லை.
கிளம்பும்போது...
மனோகர் : போலாம்...
இவ்வளவுதான் அவன் பேசியது.
கற்பகமும் வேறு எதுவும் பேசாமல் அவனுடன் நடந்து வந்து காரில் ஏற...
கார் காலை 8 மணிக்கே திருச்சியை நோக்கி புறப்பட்டது. எங்கும் நிறுத்தவில்லை. வழிநெடுக ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் இருவரும் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தனர்.
அவன் கோபமாக இருக்கிறான் என்பது கற்பகத்திற்கு புரிந்தது.
வழக்கமான வீட்டு வேலைகளை ஆரம்பித்தாள் அதனூடே சமைத்து முடித்தாள். அவன் இருக்கும் அறைக்கு சென்று...
கற்பகம் : சாப்பிட வாடா....
மனோகர் : நான் அப்றமா சாப்ட்டுக்கறேன்...
இவ்வளவு தான்...மதியத்திற்கு முன் அவனாக போட்டு சாப்பிட்டு விட்டு திண்ணும் திங்காமலும் ஆபிசுக்கு கிளம்பி போய்விட்டான்.
எல்லாம் சரியாகிடும் என்று கற்பகம் அவள் வேலையைப் பார்க்க ஆரம்பித்தாள். இரவும் வந்தது அப்படியே தான் இருந்தான் மனோகர்.
அடுத்த ஒரு வாரத்திற்கு இப்படியேதான் போனது "ஆமா" "இல்ல" "சரி" "வேணாம்" இப்படி ஒரே ஒரு வார்த்தை பிரயோகம் மட்டுமே இவர்கள் இருவரின் உரையாடலாகிப் போனது.
கற்பகம் கவலைப்பட ஆரம்பித்தாள்...இந்த ஒருவாரத்தில் மகன் சரியாக சாப்பிடவில்லை. அவன் முகத்தில் இருந்த பொலிவும் இல்லை. சற்றே இளைத்து மங்கிப்போயிருந்தான்...தன் மகன் இப்படி தன் கண் முன்னே மங்கிப்போவதை அவளால் பார்க்க முடியவில்லை.
ஒருநாள் இரவு....மனோகர் ஏதோ அவன் அறையில் செய்து கொண்டிருக்க....
கற்பகம் : மனோ....
மனோகர் : ம்...
கற்பகம் : உன்கிட்ட பேசணும்..
மனோகர் : சொல்லுங்க...
கற்பகம் : நீ ஏன் இப்படி இருக்க...?
மனோகர் : நான் எதுவும் பண்ணலயே...உங்களுக்கு ஏதாவது தொந்தரவு கொடுத்தனா என்ன...?
கற்பகம் : அதில்ல....ஏன் என் கூட சகஜமா இருக்க மாட்டேங்கற...சரியா சாப்பிடுறதில்ல...எதுவுமே சரியா பண்றதில்ல...
மனோகர் : நீங்க கூடத்தான் முன்ன மாதிரி என்கிட்ட இல்ல...?
தன் மகன் எதைக்குறித்து பேசுகிறான் என்பது கற்பகத்திற்கு புரிந்தது. அவளால் அதற்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று புரியவில்லை.
கற்பகம் : அப்போ...இப்டியே தான் இருக்கப் போறியா...?
மனோகர் :__________.
அவனிடமிருந்து எந்த பதிலும் வராமலிருக்க....என்ன செய்வதென்று விளங்காமல் கற்பகம் மெல்ல திரும்பி நடக்க ஆரம்பித்தாள்....
சட்டென மனோகர் எழுந்து சென்று பின்புறமாக அவன் தாயை கட்டி அணைத்து....அவள் தோள்மீது முகம் சாய்த்து ஏதும் பேசாமல் அழ ஆரம்பித்து விட்டான்.
![[Image: IZ9zg40j_o.jpg]](https://images2.imgbox.com/43/e6/IZ9zg40j_o.jpg)
கற்பத்துக்கு மகனுடைய அழுகை மனதை உருக்கியது. தன்னை முழுமையாக ஆண்டவன், இன்று ஒரு குழந்தையைப் போல அவன் தாயை கட்டிக்கொண்டு அழுகிறான். இதுவும் அவளுக்கு மனதை இளக்கியது. மெல்ல திரும்பி அவனை அணைத்துக் கொண்டாள். அவன் தொடர்ந்து அழுதுகொண்டே.....
மனோகர் : அம்மா....நீங்க இல்லாம என்னால இருக்க முடியாதும்மா....உங்கிட்ட பேசக்கூடாதுனு நான் நெனைக்கலம்மா....ஆனா...உன்கிட்ட சகஜமா பேசினா, என் மனசு மறுபடியும் உன்னை ஆண்டு அனுபவிக்கத்தான் நெனைக்குது...உன்னப் பாத்தாலே...உன்னைத் தூக்கி கொண்டு போய் படுக்கைல போட்டு, உன் மேல ஏறிப் படுத்து...உன்னை நல்லா ஏறனும்னு தான்மா எனக்கு தோணுது....எப்போ "என்னை தொடாதே"னு சொன்னியோ...அதுக்கப்றம் தான்மா முன்னவிட உன்மேல அதிகமா ஆசை வருது....அத என்னால தடுக்கவே முடில....அதனால தான் உன்கிட்ட என்னால சகஜமா பேச முடியல....நான் என்னம்மா பண்ணட்டும்....
இவ்வளவையும் அழுதே தன் தாயிடம் கொட்டித்தீர்த்தான் மனோகர்.
தன் மகன் அவன் மனம்விட்டு அவன் தாயான தன்னை பெண்டாளும் ஆசையை இவ்வளவு வெளிப்படையாக, ஒரு குழந்தை "அது வேணும்" என்று தன் தாயிடம் கேட்பது போல் தன்னிடம் கேட்பதும்...அவனுடைய மனதின் இயலாமையை சொல்லி அழுததும்...ஒரு தாயாக அவள் துடித்துப் போனாள். அவன் இப்போதும் அவளுக்கு குழந்தைதானே...! எப்போதும் கூட....
தொடரும்.....
கார் கும்பகோணத்தில் மனோகர் ஏற்கனவே ரூம் புக் செய்திருந்த ஒரு தரமான ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்து நின்றது.
ரூமுக்குள் வந்ததும் இருவரும் குளித்துவிட்டு சகஜமான பின்பு...
மனோகர் : அம்மா...சாப்பிட என்ன ஆர்டர் பண்ணட்டும் ?
கற்பகம் : உனக்கு பிடிச்சத ஆர்டர் பண்ணுப்பா...
மனோகர் : சரிம்மா...
இவன் ஆர்டர் செய்த உணவு வந்ததும் இருவரும் இரவு உணவை முடித்துவிட்டு டிவியில் எதையெதையோ பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
மனோகர் வெளியே சென்று தம் அடிக்க பால்கனிக்கு வந்துவிட்டான்.
வாழ்க்கையில் முதல் முறையாக அவன் அம்மாவுடன் தனியாக ஒரு ஹோட்டல் அறையில் தங்கி இருக்கிறான். அவன் மனதில் ஏற்கனவே ஆயிரம் காமக்கனவுகள் இதைப்பற்றி உருவாகி இருந்தது. அதற்காகவே ஒரு உயர்தர ஹோட்டலில் ரூம் புக் பண்ணி வைத்து இன்று இங்கு அம்மாவுடன் வந்திருக்கிறான். அதையெல்லாம் மனதில் அசைபோட்டுவிட்டு கீழே இறங்கி வந்தான்.
ரூமில் விளக்கு அணைந்திருக்க... அவன் அம்மா கற்பகம் பெட்டில் படுத்திருந்தால்...மனோகர் மனதில் காமத்தின் தீ கொழுந்து விட்டு எரிய...அவன் வழக்கம்போல் அம்மாவின் அருகில் படுத்தான். அவளை பின்புறமாக இறுக்கி அணைக்க....
கற்பகம் : மனோ...கைய எடு...என்னைத் தொடாத...
மனோவுக்கு அம்மாவின் இந்த செயல் அதிர்ச்சியளித்தது. மறுபேச்சு எதுவும் பேசாமல் கையை எடுத்துவிட்டான். காரணம் இவ்வளவு நாள் தான் இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம் எந்த எதிர்ப்பும் காட்டாமல், மறுபேச்சு பேசாமல் ஒரு தாசியைப் போல தன்னிடம் இரவில் இருந்தவள், இன்று முதன் முறையாக படுக்கையில் இருக்கும்போது பேசுகிறாள். அதுவும் எதிர்ப்பு காட்டுகிறாள்.
அவன் எத்தனையோ முறை ஆசைப்பட்டதுண்டு..தன் தாய் தன்னிடம் தான் அவளை அனுபவிக்கும் போது அவள் தன்னிடம் பேச வேண்டும் என்று. ஆனால் அதில் இடி இறங்கியது போல அவளின் முதல் படுக்கையறை பேச்சு "என்னைத் தொடாதே" என்று இருக்கும் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. இது அவனை மிகவும் பாதித்தது.
சிறுவயதில் "டேய் அதப்பண்ணாதே" என இவனை ஒரு தாயாக அதட்டிய அதே தொணி...இப்போது இவனும் சிறுவயதைப் போலவே அதே தொணியில் அவன் தாயின் அதட்டலுக்கு அடங்கிப் போனான். ஆனால் அவன் மனம் இப்போது வலித்தது.
தன் தாய் இன்று ஏன் இப்படி நடந்து கொள்கிறாள் என்று குழம்பினான். இதை அவளை தான் முதல்முறையாகத் தொடும்போதே அவள் இப்படிச் சொல்லி இருந்தாள் இவ்வளவு விசயம் எதுவுமே அவர்களுக்குள் இருந்திருக்காதே ! என்று நினைத்தான். இவ்வளவு காலம் தன் காமப்பசிக்கு உணவாகத் தன்னைக் கொடுத்தவள் இன்று ஏன் அதைப் பரிமாற அம்மா மறுக்கிறாள் என்றெண்ணி மனது முழுக்க குழம்பினான்.
அவனால் படுக்கையில் இருக்க முடியவில்லை. மீண்டும் எழுந்து பால்கனிக்கு சென்று தம்மை பற்ற வைத்து யோசிக்க ஆரம்பித்துவிட்டான்.
மகன் எழுந்து சென்றதை கவனித்த கற்பகம், ஒரு பெருமூச்சுடன் தூங்க ஆரம்பித்தாள்.
அரை மணி நேரத்துக்குப்பின் மீண்டும் உள்ளே வந்தவன். இந்த முறை அவனுக்கு அவன் தாயைத் தொடும் தைரியம் இல்லை. அமைதியாக வந்து உறங்க முடியாமல் எப்போது உறங்கினான் எனத்தெரியாமலே உறங்கிப் போனான்.
யாரோ எப்படியோ போங்க...நான் என் வேலையைப் பார்க்கிறேன் என்று விடிந்து தொலைத்தது அடுத்தநாள் காலை....
ஆர்டர் செய்யாமலே வந்து சேர்ந்தது ஹோட்டலின் காபி...இருவரும் குடித்துவிட்டு ப்ரெஷ் ஆக...மனோகர் ரூமை செக் அவுட் செய்கிறேன் என்று ரிசப்சனுக்கு கால் செய்து கூறிவிட்டான். இன்னும் இரண்டு நாள் தங்க வேண்டி புக் பண்ணியவன் முன்கூட்டியே செக் அவுட் பண்ணினான். அவனால் அங்கு இருக்க முடியவில்லை. அவன் அம்மாவிடம் முகம் கொடுத்தும் பேசவில்லை. அவனால் பேச முடியவில்லை.
கிளம்பும்போது...
மனோகர் : போலாம்...
இவ்வளவுதான் அவன் பேசியது.
கற்பகமும் வேறு எதுவும் பேசாமல் அவனுடன் நடந்து வந்து காரில் ஏற...
கார் காலை 8 மணிக்கே திருச்சியை நோக்கி புறப்பட்டது. எங்கும் நிறுத்தவில்லை. வழிநெடுக ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் இருவரும் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தனர்.
அவன் கோபமாக இருக்கிறான் என்பது கற்பகத்திற்கு புரிந்தது.
வழக்கமான வீட்டு வேலைகளை ஆரம்பித்தாள் அதனூடே சமைத்து முடித்தாள். அவன் இருக்கும் அறைக்கு சென்று...
கற்பகம் : சாப்பிட வாடா....
மனோகர் : நான் அப்றமா சாப்ட்டுக்கறேன்...
இவ்வளவு தான்...மதியத்திற்கு முன் அவனாக போட்டு சாப்பிட்டு விட்டு திண்ணும் திங்காமலும் ஆபிசுக்கு கிளம்பி போய்விட்டான்.
எல்லாம் சரியாகிடும் என்று கற்பகம் அவள் வேலையைப் பார்க்க ஆரம்பித்தாள். இரவும் வந்தது அப்படியே தான் இருந்தான் மனோகர்.
அடுத்த ஒரு வாரத்திற்கு இப்படியேதான் போனது "ஆமா" "இல்ல" "சரி" "வேணாம்" இப்படி ஒரே ஒரு வார்த்தை பிரயோகம் மட்டுமே இவர்கள் இருவரின் உரையாடலாகிப் போனது.
கற்பகம் கவலைப்பட ஆரம்பித்தாள்...இந்த ஒருவாரத்தில் மகன் சரியாக சாப்பிடவில்லை. அவன் முகத்தில் இருந்த பொலிவும் இல்லை. சற்றே இளைத்து மங்கிப்போயிருந்தான்...தன் மகன் இப்படி தன் கண் முன்னே மங்கிப்போவதை அவளால் பார்க்க முடியவில்லை.
ஒருநாள் இரவு....மனோகர் ஏதோ அவன் அறையில் செய்து கொண்டிருக்க....
கற்பகம் : மனோ....
மனோகர் : ம்...
கற்பகம் : உன்கிட்ட பேசணும்..
மனோகர் : சொல்லுங்க...
கற்பகம் : நீ ஏன் இப்படி இருக்க...?
மனோகர் : நான் எதுவும் பண்ணலயே...உங்களுக்கு ஏதாவது தொந்தரவு கொடுத்தனா என்ன...?
கற்பகம் : அதில்ல....ஏன் என் கூட சகஜமா இருக்க மாட்டேங்கற...சரியா சாப்பிடுறதில்ல...எதுவுமே சரியா பண்றதில்ல...
மனோகர் : நீங்க கூடத்தான் முன்ன மாதிரி என்கிட்ட இல்ல...?
தன் மகன் எதைக்குறித்து பேசுகிறான் என்பது கற்பகத்திற்கு புரிந்தது. அவளால் அதற்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று புரியவில்லை.
கற்பகம் : அப்போ...இப்டியே தான் இருக்கப் போறியா...?
மனோகர் :__________.
அவனிடமிருந்து எந்த பதிலும் வராமலிருக்க....என்ன செய்வதென்று விளங்காமல் கற்பகம் மெல்ல திரும்பி நடக்க ஆரம்பித்தாள்....
சட்டென மனோகர் எழுந்து சென்று பின்புறமாக அவன் தாயை கட்டி அணைத்து....அவள் தோள்மீது முகம் சாய்த்து ஏதும் பேசாமல் அழ ஆரம்பித்து விட்டான்.
![[Image: IZ9zg40j_o.jpg]](https://images2.imgbox.com/43/e6/IZ9zg40j_o.jpg)
கற்பத்துக்கு மகனுடைய அழுகை மனதை உருக்கியது. தன்னை முழுமையாக ஆண்டவன், இன்று ஒரு குழந்தையைப் போல அவன் தாயை கட்டிக்கொண்டு அழுகிறான். இதுவும் அவளுக்கு மனதை இளக்கியது. மெல்ல திரும்பி அவனை அணைத்துக் கொண்டாள். அவன் தொடர்ந்து அழுதுகொண்டே.....
மனோகர் : அம்மா....நீங்க இல்லாம என்னால இருக்க முடியாதும்மா....உங்கிட்ட பேசக்கூடாதுனு நான் நெனைக்கலம்மா....ஆனா...உன்கிட்ட சகஜமா பேசினா, என் மனசு மறுபடியும் உன்னை ஆண்டு அனுபவிக்கத்தான் நெனைக்குது...உன்னப் பாத்தாலே...உன்னைத் தூக்கி கொண்டு போய் படுக்கைல போட்டு, உன் மேல ஏறிப் படுத்து...உன்னை நல்லா ஏறனும்னு தான்மா எனக்கு தோணுது....எப்போ "என்னை தொடாதே"னு சொன்னியோ...அதுக்கப்றம் தான்மா முன்னவிட உன்மேல அதிகமா ஆசை வருது....அத என்னால தடுக்கவே முடில....அதனால தான் உன்கிட்ட என்னால சகஜமா பேச முடியல....நான் என்னம்மா பண்ணட்டும்....
இவ்வளவையும் அழுதே தன் தாயிடம் கொட்டித்தீர்த்தான் மனோகர்.
தன் மகன் அவன் மனம்விட்டு அவன் தாயான தன்னை பெண்டாளும் ஆசையை இவ்வளவு வெளிப்படையாக, ஒரு குழந்தை "அது வேணும்" என்று தன் தாயிடம் கேட்பது போல் தன்னிடம் கேட்பதும்...அவனுடைய மனதின் இயலாமையை சொல்லி அழுததும்...ஒரு தாயாக அவள் துடித்துப் போனாள். அவன் இப்போதும் அவளுக்கு குழந்தைதானே...! எப்போதும் கூட....
தொடரும்.....
26-02-2026, 05:37 AM
26-02-2026, 05:41 AM
(16-02-2026, 08:12 AM)sathayden29 Wrote: Ippozhudhu tirumanam nadakkan vendum. Josiyar manaivi ungaluku pudhu pattu pudavai koduppal. Aval kanavan ungal maganuku pattu vetti, pattu sattai koduppan. Ungaluku josiyar tirumanam nadathi vaipar. Avar veetu araiyil udanadiyaga mudhal pagal nadakkum. Ungaluku 2 kozhandhai pirakkum. Ungal mudhal kanavar kattiya thali valadhu mulaiyil pottu kolvai. Idadhu mulaiyil magan kattiya thali kairu irukkum. Adharku velli kizhamai mattum neengal ungal magan kaiyal pottu vaithu kolvai. Andru ungal mudhal kanavar kattiya thali chain irukkum, magan kattiya thali kairu irukkum. Andru muzhuvadhum neengal nirvanmaga udal uravu kolvai.
idhellaame apdiye nadakkumaanu therila :) bur andha Ovvoru mulaikkum ovvoru Thaali nu sonnengale adhu semmayaa irukku....nice and hot thinking :) Thank You for your comment Bro...story updated now...
26-02-2026, 05:46 AM
(22-02-2026, 01:14 AM)mandothari Wrote: திருமணம்
ஜோதிடர்
சூழ்நிலை
ஜாதகம்
சிம்ம லக்கனம்
குருதிசை
மொபைல் நம்பர்
கோயில்
தாய் சொந்தத்தில் தொடர்பு
கற்பகத்தின் அதிர்ச்சி
சாங்கிய கல்யாணம்
கோயில் பிரகாரம்
மனநிலை
முதல் திருமணம்
பிரச்சனை
நாடி ஜோதிடம்
சிவனின் பெயர் கொண்ட தந்தை
கற்பக விருட்சம்
சுகவாசி
சொந்தத்தில் பொண்ணு
தகப்பன் உரிமை தன் உரிமை
தமையனை தானே பெற்றிடுவானே
அர்த்தம் புரிந்த கற்பகம்
தலை சுற்றல்
மகனால் ஒரு குழந்தை
தலை குனிவு
குற்ற உணர்வு
கர்மா
சகஜ நிலை
தட்சணை
கும்பகோணம்
ஆழ்ந்த சிந்தனை
கர்ப்பம்
51 வயது
பல கேள்விகள்
ப்ரோ என்ன மாதிரியான கத ப்ரோ இது
ஐயோ இவ்ளோ ஹாட்டா இருக்கும்னு கொஞ்சம் கூட நினைச்சி பார்க்கல ப்ரோ
ஜோசியத்தை கரைச்சி குடிச்சி எழுதி இருக்கீங்க
அப்டி சுத்தி இப்டி சுத்தி மகன் மூலமா தனக்கு ஒரு மகன் பிறக்க போகிறான் என்ற கருத்தை கற்பகத்தின் மனதுக்குள் திணித்து இருப்பது அவர் கர்ப்ப கிரகத்தில் மகன் விந்து திணிக்க போவதற்கான அச்சாரம் இந்த பதிவு ப்ரோ
மிக மிக மிக சூப்பர் பதிவு ப்ரோ
படிக்க படிக்க செம சூப்பரா இருந்தது ப்ரோ
நன்றி
புல்லட் பாய்ண்ட்ஸ்ல முக்கியமான சொல்லாடல்களை குறிப்பிட்டு எழுதிருக்கீங்க :) இத நியாபகம் வச்சு வரிசைப்படுத்தறது சிறப்பான விசயம். ரொம்ப நன்றி ப்ரோ....அது சம்பந்தமான விசயங்கள் தெரியறதால எழுத முடியுது. அடுத்து என்னன்ன நடக்கும்னு பார்கக நானும் ஆவலுடன்.... story updated now....
28-02-2026, 09:33 PM
28-02-2026, 09:35 PM
28-02-2026, 09:36 PM
28-02-2026, 09:51 PM
(27-02-2026, 09:24 PM)Rathnakumar12 Wrote: Sema story bro unmayave ivlo love oda amma magan story padichu romba naal aachu
Ipdiye kondu ponga. Nadula vera oruthan varathu cuckson mari kondu poi keduthurathinga . Intha uravu la iruka kadhal theriama apdi story varuthu. So ipdiye kondu ponga. Amma magan nadula vera yarum vara koodathu. Inum appava konjam degrade panunga magana vida. Magan tha ammaku sema jodi
Nanum en amma mela kadhal vachuruke itha padikirapa na enayum ammavayum nenachukure. Romba love panre en ammava
Thank You Bro :) Bayappadaatha Bro... story la edhuvum thinicha maathiri varaadhu.... beides cuckold son or cuckold husband love illaadhavanga illa...adhu oru vagai....I respect your feelings :) yaarayum, i mean appa charecter or anyone degrade pannanum nu story elutharadhilla...story ku enna thevayo adhu Adha eduthukkum. Yes mom son love is more high more than anything. That's heaven feel. My loveable wishes to you and your mother :) keep and do love more your Mother.
04-03-2026, 11:55 PM
10-03-2026, 10:11 PM
அத்தியாயம் - 8
தன்னை அணைத்து அழுது கொண்டிருந்த தன் மகனை மெல்ல விலக்கி கற்பகம் அவனது கண்ணோடு கண் பார்த்தாள். அவன் கண்கள் முழுவதும் இப்போது அவள் மீது அவனுக்கிருந்த பிணைப்பு மட்டுமே தெரிந்தது. அவனை அப்படியே கையைப் பிடித்து கூட்டிச் சென்று கட்டிலின் மீது அமர வைத்து தானும் அமர்ந்தாள்.
கற்பகம் : மனோ...இனி நீ என் கூட அப்படி இல்லாம இருக்கறது தான் நல்லது....
கட்டிலில் தான் அவளை காமத்தில் புரட்டி எடுத்தபோதெல்லாம் இதுவரை தன்னுடன் இதைப்பற்றி இயல்பாக பேசாத தன் அம்மா இப்போது அவர்கள் கட்டில் உறவைப் பற்றி வெளிப்படையாக அதே கட்டிலில் அமர்ந்து தன்னிடம் அவள் பேசுவது அவனுக்கு ஆச்சரியத்தைக் கொடுத்தது.
இதுவரை கட்டிலில் அவளுடைய மகன் காமசுகத்தில் அவளை துள்ளத் துடிக்க அனுபவித்தபோது.....கற்பகம் ஒரு தாயாக தன் மகனிடம் பேச தயங்கினாள்..... இப்போது அவள் வெளிப்படையாக அந்த விஷயத்தைப் பற்றி பேசுகிறாள்...ஆனால் மனோகரால் தன் அம்மாவிடம் காமம் அனுபவிக்காத சாதாரண இந்த நிலையில் அவள் அதைப் பற்றி தன்னிடம் பேசும்போது, இவனால் பேச முடியவில்லை. மனோகருக்கே அவனுடைய இந்த தயக்கம் ஆச்சர்யத்தைத் தந்தது. காமநிலையில் தன்னை மிருகத்தைப் போல ஆண்ட தன் மகன்....இப்போது அவள் பேசும்போது அவன் மிக அமைதியாக பதில் பேசாமல் இருப்பதைக் கண்ட கற்பகமும் ஆச்சர்யப்பட்டாள்...அவனா இவன் என்று....இருந்தும் தன் பேச்சை தொடரந்தாள்....
கற்பகம் : மனோ...சொல்றது புரியுதா...? இனி நம்ம ரெண்டு பேரும் அப்படி இருக்கக்கூடாது...
இங்கு அவன் இப்போது பதில் பேசியே ஆக வேண்டும். எப்படியோ பேச ஆரம்பித்தான்...
மனோகர் : ஏம்மா...? ஏன் அப்டி இருக்க முடியாது...?
கற்பகம் : இதை என்னால விளக்கி சொல்ல முடியல மனோ...வேணாம்...அவ்வளவுதான்...
மனோகர் : அம்மா...இதை நீ முதல் நாள் உன்ன நான் தொடும்போதே நீ சொல்லிருந்திருக்கலாம்மா....ஆனா...எனக்கு இத்தனை நாள் உன் உடம்பு சுகத்தை காமிச்சதுக்கப்றம்...இப்போ திடீர்னு அது இல்லைங்கறப்போ, என்னால இதை ஏத்துக்க முடியலம்மா...என்னை ஏன் இப்டி சித்ரவத பண்ற...
என கண்கலங்க ஆரம்பித்தான் மனோகர்....
கற்பகம் : உனக்காக நீ கொடுத்த சிரமத்தைல்லாம் தாங்கிக்கிட்டு என்னை முழுசா உனக்கு நான் கொடுத்திருக்கேன்...நான் உன்ன சித்ரவத பண்ண நெனைப்பனாடா....?
மனோகர் தன் அம்மாவை கேள்வியோடு பார்த்தான்...
மனோகர் : அப்றம் ஏம்மா இப்போ என்ன ஒதுக்கற...?
ஒரு பெருமூச்சை விட்டுவிட்டு கற்பகம் கும்பகோணத்தில் நடந்த ஜோதிடர் விசயம் நாடி ஜோதிடர் விசயம் எல்லாவற்றையும் தன் மகன் மனோகரிடம் கொட்டித் தீர்த்தாள்.....
அனைத்தையும் கேட்ட மனோகர்....இவ்வளவு நடந்திருக்கா என்று அதிர்ச்சியோடு அவன் தாயை நோக்கினான்...
அவன் மனது எங்கெங்கோ சென்றது....தன்னுடைய ஆண்மை நிறைந்த விந்துக் குழம்பு அவளுக்குள்...அவள் கர்ப்பத்துக்குள் ஊற்றப்பட்டு...அதிலிருந்த உயிரணு ஒன்று அவளுடைய சினை முட்டையை முட்டி மோதி அதை துளைத்துக் கொண்டு அதனுள் சென்று...ஒரு உயிராக அங்கு உருவாகி.... தன் தாய் தன்னால் கர்ப்பமாகி வயிறு வீங்கி தன் முன் இருப்பதைப் போல...அனைத்து காட்சிகளும் அவன் முன்னே வந்து போனது.....ஒரு நிமிடம் தன்னை சமநிலைப்படுத்தி விட்டு பேச ஆரம்பித்தான்....
மனோகர் : இதை ஏம்மா என்கிட்ட முன்னாலயே சொல்லல....?
கற்பகம் : எப்டிடா சொல்லுவேன்...? நீ என்கூட அப்டி இருக்கறப்பவே, என்னால உன்கிட்ட பேச முடியாது..."உன்னால நான் புள்ள பெத்துக்கப் போறேன்"னு அவங்க சொன்னாங்கனு எப்படி நான் உங்கிட்ட சொல்லுவேன்....!
ஒரு நிமிட அமைதிக்கு பிறகு மனோகர் தன் தாயின் கை மீது தன் கையை வைத்து...
மனோகர் : ஒருவேளை அதுதான் நடக்கப்போகுதுனா...அதுல என்னம்மா பிரட்சனை....?
கற்பகம் : மனோ....புரிஞ்சுதான் பேசரியாடா....?
மனோகர் : உனக்கு அதுல விருப்பம் இல்லியாம்மா...? என் குழந்தைய சுமக்க உனக்குப் பிடிக்கலயா...?
கற்பகம் : டேய்...உன்னயே நான் உள்ளயும் வெளியயும் சுமந்திருக்கேன்...உன் குழந்தைய சுமக்க மாட்டனா...?
மனோகர் : அப்றம் என்னம்மா பிரட்சனை..?
கற்பகம் : எனக்கு வயசு 51...
மனோகர் : உனக்கு இன்னும் மென்சஸ் ஆகுறதுதான் நிக்கலயேம்மா...இப்போல்லாம் எல்லா வயசுலயும் குழந்தை பெத்துக்கறாங்க...பழைய காலத்துலயும் அப்டித்தான் இருந்துச்சு...இடைலதான் அப்டி இல்ல...
கற்பகம் : அதுமட்டுமா...உங்கப்பா இப்போல்லாம் என்னை தொடுறதில்ல...ஒரு வேளை அவர் தொட்டதா வச்சாக்கூட....அவர் இதுக்கு எப்படி சம்மதிப்பார்...? உனக்கு வயசு 31....இந்த வயசுல உனக்கு ஒரு தம்பி தங்கச்சியா'னு கேக்க மாட்டாரா...? அதையெல்லாம் தாண்டி இது நடந்தா...உங்கப்பாவையும் இந்த உலகத்தையும் எப்படி நான் சமாளிப்பேன்....இது உன்னாலதான் ஆச்சுன்னு தெரிஞ்சா...உனக்கு எப்டி கல்யாணம் ஆகும்...? உன் வாழ்க்கை கஷ்டமாகிடும்...உன்னோட வாழ்க்கை நல்லாருக்கணும்டா....உன் வாழக்கையத் தவிர எனக்கு வேற எதுவும் பெருசில்ல...அதனால்தான் நான் சொல்றேன்...இனி இது நமக்குள்ள வேண்டாம்டா.
தன் தாய் தன்மீதுள்ள பாசத்தின் காரணமாக...தன் வாழ்க்கை மீது பயப்படுவது மனோகருக்குப் புரிந்தது. அவளை...அவள் மனதை எண்ணி அவனுக்கு பரிதாபம்தான் ஏற்பட்டது...அவளை அவன் புரிந்து கொண்டான்.
இரண்டு நிமிட அமைதிக்குப் பிறகு....
மனோகர் : அம்மா....பயப்படாதீங்க...இனி நான் உங்களத் தொடல...
கற்பகம் : ம்ம்....
மனோகர் : இந்த பிரட்சனை எல்லாம் இருக்கட்டும். எனக்கு ஒரே ஒரு கேள்விக்கு மட்டும் பதில் சொல்லுங்கம்மா...
கற்பகம் : ________.
மனோகர் : என்னால குழந்தை பெத்துக்க உங்களுக்குப் பிடிச்சிருக்கா....?
கற்பகம் : ________.
மனோகர் : சொல்லும்மா...இதுக்கு மட்டும் பதில் சொல்லுங்க....பிடிச்சிருக்கா...?
கற்பகம் : ம்ம்...
என்று தலையசைத்தாள் அவன் தாய்...
மனோகர் : எனக்கு இந்த சந்தோசம் போதும்மா...இனி நான் உங்களத் தொடமாட்டேன்....
இரண்டு மாதங்களாக...பல இரவுகள் ஒரு தாசியைப் போல தன்னை திணறத் திணற ஆண்டு அனுபவித்து...அவனுடைய காமப் பசியில் சலிக்காமல் தன்னை உண்டு ருசித்த தன் மகன்...அவன் தன் மனதை கல்லாக்கிக் கொண்டுதான் இதனை சொல்கிறான் என்பதைப் புரிந்துகொண்ட கற்பகம் அவனை கண்ணீரோடு அணைத்துக் கொண்டாள்.
அந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகு அவர்கள் இருவரும் தங்கள் அடுத்த கட்ட வாழ்கையை நோக்கிப் பயணப்பட்டனர்.
தொடரும்.....
தன்னை அணைத்து அழுது கொண்டிருந்த தன் மகனை மெல்ல விலக்கி கற்பகம் அவனது கண்ணோடு கண் பார்த்தாள். அவன் கண்கள் முழுவதும் இப்போது அவள் மீது அவனுக்கிருந்த பிணைப்பு மட்டுமே தெரிந்தது. அவனை அப்படியே கையைப் பிடித்து கூட்டிச் சென்று கட்டிலின் மீது அமர வைத்து தானும் அமர்ந்தாள்.
கற்பகம் : மனோ...இனி நீ என் கூட அப்படி இல்லாம இருக்கறது தான் நல்லது....
கட்டிலில் தான் அவளை காமத்தில் புரட்டி எடுத்தபோதெல்லாம் இதுவரை தன்னுடன் இதைப்பற்றி இயல்பாக பேசாத தன் அம்மா இப்போது அவர்கள் கட்டில் உறவைப் பற்றி வெளிப்படையாக அதே கட்டிலில் அமர்ந்து தன்னிடம் அவள் பேசுவது அவனுக்கு ஆச்சரியத்தைக் கொடுத்தது.
இதுவரை கட்டிலில் அவளுடைய மகன் காமசுகத்தில் அவளை துள்ளத் துடிக்க அனுபவித்தபோது.....கற்பகம் ஒரு தாயாக தன் மகனிடம் பேச தயங்கினாள்..... இப்போது அவள் வெளிப்படையாக அந்த விஷயத்தைப் பற்றி பேசுகிறாள்...ஆனால் மனோகரால் தன் அம்மாவிடம் காமம் அனுபவிக்காத சாதாரண இந்த நிலையில் அவள் அதைப் பற்றி தன்னிடம் பேசும்போது, இவனால் பேச முடியவில்லை. மனோகருக்கே அவனுடைய இந்த தயக்கம் ஆச்சர்யத்தைத் தந்தது. காமநிலையில் தன்னை மிருகத்தைப் போல ஆண்ட தன் மகன்....இப்போது அவள் பேசும்போது அவன் மிக அமைதியாக பதில் பேசாமல் இருப்பதைக் கண்ட கற்பகமும் ஆச்சர்யப்பட்டாள்...அவனா இவன் என்று....இருந்தும் தன் பேச்சை தொடரந்தாள்....
கற்பகம் : மனோ...சொல்றது புரியுதா...? இனி நம்ம ரெண்டு பேரும் அப்படி இருக்கக்கூடாது...
இங்கு அவன் இப்போது பதில் பேசியே ஆக வேண்டும். எப்படியோ பேச ஆரம்பித்தான்...
மனோகர் : ஏம்மா...? ஏன் அப்டி இருக்க முடியாது...?
கற்பகம் : இதை என்னால விளக்கி சொல்ல முடியல மனோ...வேணாம்...அவ்வளவுதான்...
மனோகர் : அம்மா...இதை நீ முதல் நாள் உன்ன நான் தொடும்போதே நீ சொல்லிருந்திருக்கலாம்மா....ஆனா...எனக்கு இத்தனை நாள் உன் உடம்பு சுகத்தை காமிச்சதுக்கப்றம்...இப்போ திடீர்னு அது இல்லைங்கறப்போ, என்னால இதை ஏத்துக்க முடியலம்மா...என்னை ஏன் இப்டி சித்ரவத பண்ற...
என கண்கலங்க ஆரம்பித்தான் மனோகர்....
கற்பகம் : உனக்காக நீ கொடுத்த சிரமத்தைல்லாம் தாங்கிக்கிட்டு என்னை முழுசா உனக்கு நான் கொடுத்திருக்கேன்...நான் உன்ன சித்ரவத பண்ண நெனைப்பனாடா....?
மனோகர் தன் அம்மாவை கேள்வியோடு பார்த்தான்...
மனோகர் : அப்றம் ஏம்மா இப்போ என்ன ஒதுக்கற...?
ஒரு பெருமூச்சை விட்டுவிட்டு கற்பகம் கும்பகோணத்தில் நடந்த ஜோதிடர் விசயம் நாடி ஜோதிடர் விசயம் எல்லாவற்றையும் தன் மகன் மனோகரிடம் கொட்டித் தீர்த்தாள்.....
அனைத்தையும் கேட்ட மனோகர்....இவ்வளவு நடந்திருக்கா என்று அதிர்ச்சியோடு அவன் தாயை நோக்கினான்...
அவன் மனது எங்கெங்கோ சென்றது....தன்னுடைய ஆண்மை நிறைந்த விந்துக் குழம்பு அவளுக்குள்...அவள் கர்ப்பத்துக்குள் ஊற்றப்பட்டு...அதிலிருந்த உயிரணு ஒன்று அவளுடைய சினை முட்டையை முட்டி மோதி அதை துளைத்துக் கொண்டு அதனுள் சென்று...ஒரு உயிராக அங்கு உருவாகி.... தன் தாய் தன்னால் கர்ப்பமாகி வயிறு வீங்கி தன் முன் இருப்பதைப் போல...அனைத்து காட்சிகளும் அவன் முன்னே வந்து போனது.....ஒரு நிமிடம் தன்னை சமநிலைப்படுத்தி விட்டு பேச ஆரம்பித்தான்....
மனோகர் : இதை ஏம்மா என்கிட்ட முன்னாலயே சொல்லல....?
கற்பகம் : எப்டிடா சொல்லுவேன்...? நீ என்கூட அப்டி இருக்கறப்பவே, என்னால உன்கிட்ட பேச முடியாது..."உன்னால நான் புள்ள பெத்துக்கப் போறேன்"னு அவங்க சொன்னாங்கனு எப்படி நான் உங்கிட்ட சொல்லுவேன்....!
ஒரு நிமிட அமைதிக்கு பிறகு மனோகர் தன் தாயின் கை மீது தன் கையை வைத்து...
மனோகர் : ஒருவேளை அதுதான் நடக்கப்போகுதுனா...அதுல என்னம்மா பிரட்சனை....?
கற்பகம் : மனோ....புரிஞ்சுதான் பேசரியாடா....?
மனோகர் : உனக்கு அதுல விருப்பம் இல்லியாம்மா...? என் குழந்தைய சுமக்க உனக்குப் பிடிக்கலயா...?
கற்பகம் : டேய்...உன்னயே நான் உள்ளயும் வெளியயும் சுமந்திருக்கேன்...உன் குழந்தைய சுமக்க மாட்டனா...?
மனோகர் : அப்றம் என்னம்மா பிரட்சனை..?
கற்பகம் : எனக்கு வயசு 51...
மனோகர் : உனக்கு இன்னும் மென்சஸ் ஆகுறதுதான் நிக்கலயேம்மா...இப்போல்லாம் எல்லா வயசுலயும் குழந்தை பெத்துக்கறாங்க...பழைய காலத்துலயும் அப்டித்தான் இருந்துச்சு...இடைலதான் அப்டி இல்ல...
கற்பகம் : அதுமட்டுமா...உங்கப்பா இப்போல்லாம் என்னை தொடுறதில்ல...ஒரு வேளை அவர் தொட்டதா வச்சாக்கூட....அவர் இதுக்கு எப்படி சம்மதிப்பார்...? உனக்கு வயசு 31....இந்த வயசுல உனக்கு ஒரு தம்பி தங்கச்சியா'னு கேக்க மாட்டாரா...? அதையெல்லாம் தாண்டி இது நடந்தா...உங்கப்பாவையும் இந்த உலகத்தையும் எப்படி நான் சமாளிப்பேன்....இது உன்னாலதான் ஆச்சுன்னு தெரிஞ்சா...உனக்கு எப்டி கல்யாணம் ஆகும்...? உன் வாழ்க்கை கஷ்டமாகிடும்...உன்னோட வாழ்க்கை நல்லாருக்கணும்டா....உன் வாழக்கையத் தவிர எனக்கு வேற எதுவும் பெருசில்ல...அதனால்தான் நான் சொல்றேன்...இனி இது நமக்குள்ள வேண்டாம்டா.
தன் தாய் தன்மீதுள்ள பாசத்தின் காரணமாக...தன் வாழ்க்கை மீது பயப்படுவது மனோகருக்குப் புரிந்தது. அவளை...அவள் மனதை எண்ணி அவனுக்கு பரிதாபம்தான் ஏற்பட்டது...அவளை அவன் புரிந்து கொண்டான்.
இரண்டு நிமிட அமைதிக்குப் பிறகு....
மனோகர் : அம்மா....பயப்படாதீங்க...இனி நான் உங்களத் தொடல...
கற்பகம் : ம்ம்....
மனோகர் : இந்த பிரட்சனை எல்லாம் இருக்கட்டும். எனக்கு ஒரே ஒரு கேள்விக்கு மட்டும் பதில் சொல்லுங்கம்மா...
கற்பகம் : ________.
மனோகர் : என்னால குழந்தை பெத்துக்க உங்களுக்குப் பிடிச்சிருக்கா....?
கற்பகம் : ________.
மனோகர் : சொல்லும்மா...இதுக்கு மட்டும் பதில் சொல்லுங்க....பிடிச்சிருக்கா...?
கற்பகம் : ம்ம்...
என்று தலையசைத்தாள் அவன் தாய்...
மனோகர் : எனக்கு இந்த சந்தோசம் போதும்மா...இனி நான் உங்களத் தொடமாட்டேன்....
இரண்டு மாதங்களாக...பல இரவுகள் ஒரு தாசியைப் போல தன்னை திணறத் திணற ஆண்டு அனுபவித்து...அவனுடைய காமப் பசியில் சலிக்காமல் தன்னை உண்டு ருசித்த தன் மகன்...அவன் தன் மனதை கல்லாக்கிக் கொண்டுதான் இதனை சொல்கிறான் என்பதைப் புரிந்துகொண்ட கற்பகம் அவனை கண்ணீரோடு அணைத்துக் கொண்டாள்.
அந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகு அவர்கள் இருவரும் தங்கள் அடுத்த கட்ட வாழ்கையை நோக்கிப் பயணப்பட்டனர்.
தொடரும்.....
14-03-2026, 08:19 AM
14-03-2026, 08:20 AM
14-03-2026, 08:22 AM
(11-03-2026, 11:26 AM)Manoj manoj Wrote: நான் இப்போதான் இந்த story-யை ஆரம்பிச்சேன். அதுக்குள்ளவே வந்து comment போடுறேன். Storyக்கு செம்ம vibe இருக்கு. ஆனா update கொஞ்சம் late ஆகுது போல இருக்கு. தயவு செய்து கொஞ்சம் நல்லா long-long ஆ update பண்ணுங்க, dailyயும் update பண்ணுங்க. Writingமும் fantasyயும் ரொம்ப நல்லா இருக்கு. Congratulations bro! ??
Thank You Bro :) Try to update soon.... Thank You for noted the plot
17-03-2026, 03:59 PM
(14-03-2026, 06:10 PM)Goku vip Wrote: Ai photo thana use pandringa so azhaga na women photo va podunga
Ellaa pengalum alaguthaan Bro... :) ovvorutharukku ovvoruthara pidikkum...adhanaala pics mix aagi varum...avngavanga karpanaikku or realittykku thagundha maathiri eduthuppaanga....Thank You Bro....:)
23-03-2026, 06:04 PM
அத்தியாயம் - 9
ஒரு மாதம் கடந்திருந்தது....
மனோகர் இந்த ஒரு மாதத்தில் அவனுடைய தாயின் உடலைத் தொடாமல் மிகவும் மிகவும் சிரமப்பட்டான்...வீட்டிற்குள் தன்னுடைய தேவடியாளாத் தானே அவனுடைய அம்மாவை அவன் வைத்திருந்தான். அவனால் ஒரே நொடியில் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டை மீறி அவளுடைய அனுமதி இல்லாமலே அவளை படுக்கையில் தூக்கி போட்டுப் புரட்டி எடுக்க முடியும். ஆனால் அவன் அவளது மனதை மிகவும் நேசித்தான்...
இவனுடைய முரட்டு ஆண்மையால் அவள் உடலுக்கு வலி கொடுத்து சுகமடைந்த அவனால், அவள் மனது துன்பப்படுவதை மட்டும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை...அவ்வளவு பாசம் வைத்திருந்தான் அவன் அம்மா மேல்...மகன் படும் சிரமத்தை கற்பகமும் கவனிக்காமல் இல்லை...ஆனால் அவளால் வேறு எதுவும் செய்ய முடியவில்லை...
எப்படியோ இந்த ஒரு மாதம் ஓடிப்போனது....
ஒருநாள் ஜெகந்நாதனின் பங்காளி ரத்னத்தின் மனைவி செண்பகத்திடமிருந்து கற்பகத்துக்கு கால் வந்தது....
கற்பகம் : ஹலோ....சொல்லு செண்பகம் எப்படி இருக்க...?
செண்பகம் : நான் நல்லாருக்கேன் அக்கா...நீங்களும் மனோகரும் எப்படி இருக்கீங்க....
கற்பகம் : நாங்க நல்லாருக்கோம்டி...என்ன திடீர்னு கால் பண்ணிருக்க...?
செண்பகம் : எல்லாம் நல்ல விசயம்தான்...மனோகருக்கு நேரம் கூடி வந்திருச்சு....அவனோட கல்யாண விசயமா பேசத்தான் கூப்ட்டேன்....
கற்பகம் : என்னடி சொல்ற....பொண்ணு யாரு....?
செண்பகம் : என்னோட சித்தி பையனோட மகள்தான்....பேரு காயத்ரி...சொந்த ஊரு திண்டுக்கல்...ரொம்ப வருசமா பெங்களூருல இருந்தாங்க...இப்போ மறுபடியும் சொந்த ஊருக்கே வந்திருக்காங்க....நேத்து தான் அவங்களப் பாக்க போனேன்....போன இடத்துல பொண்ணப் பாத்தேன்...
கற்பகம் : அப்டியா...பொண்ணு எப்டியிருக்காடி....?
செண்பகம் : பாத்த உடனே பிடிச்சுடும் யாருக்கும்...அப்படி இருக்கா தளதளனு....வயசு 29....நம்ம நல்ல நேரம் ஜாதகம் செட் ஆகலனு அவள இன்னும் யாரும் கொத்திட்டு போகாம கல்யாணம் தள்ளிப் போய்ட்டே இருந்திருக்குது....நான் நம்ம மனோகர் ஜாதகத்த நேத்து அவங்ககிட்ட கொடுத்துட்டு வந்தேன்....இப்போதான் என் தம்பி பொண்டாட்டி கால் பண்ணினா....பேசிட்டு உடனே உங்களுக்கு நான் கால் பண்றேன்க்கா....
கற்பகம் : என்ன சொன்னாங்க....?
செண்பகம் : ஜாதகம் நல்லா பொருந்தியிருக்காம்....உங்ககிட்ட பேசிட்டு என்னனு சொல்லச் சொன்னாங்க.....
கற்பகம் : அவங்க குடும்பம் எப்படிடீ...?
செண்பகம் : ரெண்டு பசங்க...ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணி செட்டிலாகிட்டாங்க...இவ ஒருத்தி தான் பாக்கி...கடக்குட்டி....இன்ஜினிரிங் படிச்சிட்டு பெங்களுருல வேலை பாத்திருக்கா...இப்போ இங்க சொந்த ஊருக்கு குடும்பம் வந்தப்றம்.. ஏதோ பிஸினஸ் பண்ணணும்னு சொல்றாளாம்....நிச்சயமா நம்ம மனோ'வுக்கு சரியா செட் ஆவா...நல்ல குடும்பம் தான்க்கா.....நான் கேரண்டி....
கற்பகம் : சரி எனக்கு அந்த பொண்ணோட போட்டோவ வாட்ஸ் அப்ல அனுப்புடி...பாத்துட்டு கால் பண்றேன்....
செண்பகம் : திருச்சி போனப்றம் வாட்ஸ்அப்லாம் யூஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சுடாடீங்களா.....
கற்பகம் : பையன் புதுசா மொபைல் வாங்கி கொடுத்தான்...அதுல இருக்கு...
செண்பகம் : ம்ம்...தேறிட்டீங்க....சரிக்கா நான் போட்டோ அனுப்பறேன்....பாத்துட்டு கால் பண்ணுங்க....
கால் கட் ஆனதும் அந்த போட்டோ வந்து சேர்ந்தது.....கற்பகம் வாட்ஸ்அப் ஓப்பன் பண்ணி அதைப் பாரத்தாள்...
பொண்ணு பேருக்கேத்த மாதிரி அம்சமா தான் இருந்தா நல்ல உடம்பு...சில பெண்கள் ஆண்களுக்குரிய கம்பீரத்தோடு இருப்பார்கள்...அதே நேரம் லக்ஷ்மி கடாட்சமாகவும் இருப்பார்கள்...அப்படி இருந்தாள் காயத்ரி...மாநிறத்தில் சாக்லேட்டை போல ஜொலித்தாள்....தன்னைப் போலவே மாநிறத்தில் இருந்ததால் மனோகருக்கு நிச்சயம் பிடிக்கும் என நினைத்துக் கொண்டாள்....
உடனே செண்பகத்துக்கு கால் செய்தாள்....
செண்பகம் : ஹலோ...சொல்லுங்கக்கா...பாத்தீங்களா....எப்படி இருக்கா பொண்ணு....?
கற்பகம் : நல்லாருக்காடீ....
செண்பகம் : அப்போ பேசி முடிச்சிடலாமா....? இல்ல...மனோகர்ட்ட ஒரு வார்த்தை கேக்கணுமா...?
கற்பகம் : அவனுக்கு இந்த பொண்ணு கண்டிப்பா பிடிக்கும்....நீ எந்த நாள் பொண்ணு பாக்க வரணும்னு கேட்டு சொல்லு நாம போலாம்....
செண்பகம் : ம்ம்...ரொம்ப சந்தோசங்க்கா....அப்றம்...பொண்ணு வீட்ல என்ன எதிர்பாக்கறீங்க....
கற்பகம் : என்கிட்ட கேட்ட மாதிரி நீ மனோகர்ட்ட கேட்றாத....என்னைய வெல பேசறீங்களானு கேட்ருவான்....அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம்...பொண்ணு மட்டும் போதும்...
செண்பகம் : இப்படி ஒரு பையன் கெடைக்க அவங்க கொடுத்து வச்சிருக்கணும்க்கா.....சரி நான் அவங்ககிட்ட சொல்லிட்டு எந்த நாள் அங்க நாம போறோம்னு கேட்டு உங்ககிட்ட சொல்லுறேன்....
கால் கட் ஆனது....
கற்பகம் அந்த போட்டோவை தன் மகன் மனோகருக்கு அனுப்பினாள்...அவனும் அதைப் பார்த்துவிட்டான் என்பது கற்பகத்துக்கு தெரிந்தது....
இரவு வீட்டுக்கு அவன் வந்து சாப்பிட்டு முடித்ததும்...
கற்பகம் : அந்த பொண்ண பிடிச்சிருக்காடா....?
மனோகர் : அம்மா...நான் இப்ப கல்யாணத்துக்கு ரெடியாகுற மனநிலைல இல்ல....
கற்பகம் : அப்றம்...காலம் பூரா இப்டியே இருக்கப் போறியா...?
மனோகர் : உனக்கு தெரியாதது இல்ல...எனக்கு மனசே சரியில்லமா...இப்போ கல்யாணம் பண்ற நெலைல நான் இல்ல...
கற்பகம் : அப்போ...உன்ன சரியா வளக்கலனு எனக்கு பட்டம் வாங்கி தரப்போறியா....?
ஒரு தாய்க்குரிய அதட்டல்....தன்னுடன் படுக்கையில் தன்னால் நசுங்கி கிடந்திருந்தாலும்...அவள் இன்னும் அவனுடைய அம்மா தான் என்பதை மனோகர் உணர்ந்தான்...
மனோகர் : இப்ப என்னை என்ன பண்ணச் சொல்றீங்க....
கற்பகம் : அந்தப் பொண்ணு நல்லாருக்கா இல்லையா...?
மனோகர் : அந்த பொண்ணு நல்லாதாம்மா இருக்கா....ஆனா எனக்கு இப்போ....
கற்பகம் : போதும் நிறுத்து மனோ....நீ அவள கல்யாணம் செஞ்சுக்கணும்...அவங்க வீட்டுக்கு நாம அடுத்த வாரம் பொண்ணு பாக்க போறோம்....இதுக்கு நீ சம்மதிக்கலனா நான் உன்கூட இனி பேசவே மாட்டேன்....
சொல்லிவிட்டு பதிலுக்கு காத்திராமல் கற்பகம் அவளுடைய படுக்கைக்கு சென்று விட்டாள்.
அடுத்த இரண்டு நாட்கள் கற்பகம் மனோகருடன் பேசவே இல்லை...ஏற்கனவே தான் அனுபவித்த தன் தாயின் உடல் கிடைக்காத விரக்தியில் இருந்த மனோகருக்கு....அம்மாவின் இந்த மெளனம் மேலும் அவனை புண்ணாக்கியது.....கல்யாணம் செய்கிறோமோ இல்லையோ....இவளுக்காக பெண் பார்க்க மட்டுமாவது சென்று வந்து விடலாம் என்று அவன் நினைத்தான்...
அடுத்த நாள்....
மனோகர் : அம்மா....நாம பொண்ணு பாக்க போலாம்....
கற்பகம் : நெஜமா போலாமா...இதிலிருந்து மாற மாட்டியே....?
மனோகர் : இல்லமா....போலாம்....
கற்பகத்துக்கு ஒரே சந்தோசம்....எப்படியோ இவன் சம்மதித்து விட்டானென்று...ஆனால் மனோகர் வேறு திட்டம் வைத்திருந்தான்....
அடுத்த வாரம் இவர்கள் குடும்பமும் ரத்னம் குடும்பமும் மட்டும் அந்த பெண் வீட்டிற்கு சென்றனர்...வழக்கமான சம்பிராதாய பேச்சுக்கள் பேசி முடிய....காயத்ரி எல்லோருக்கும் காபி கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்....
கற்பகம் காயத்ரியை பார்த்தாள்...போட்டோவை விட நேரில் இன்னும் மங்களகரமாக இருந்தாள்...மனோகரும் அவளைப் பாரத்தான்....எவ்வளவோ பெண்களை பார்த்திருந்தவன்...கம்பீரத்தோடு கூடிய ஒரு பெண்ணின் அழகை அவன் இப்போது தான் பார்க்கிறான்...கலையான முகம்... நல்ல உருண்டு நிற்கும் முலைகள்...சற்றே சதைப்பிடித்த இடுப்பு...அதை விட சற்று அகண்ட சூத்து என அற்புதமாக இருந்தாள் காயத்ரி....ஆனால் ஏனோ அவளை ரசிக்கும் மனநிலையில் அவன் இப்போது இல்லை....
மனோகர் மனதில் வைத்திருந்த திட்டம்...பெண்ணோடு தனியாக பேசி இந்த கல்யாணத்தை அவள் மூலமாக நிறுத்தி விட நினைத்தான். எனவே அவளுடன் தனியாக பேச வேண்டும் என சொல்ல அவன் எத்தனிக்க....
காயத்ரி : நான் அவரோட கொஞ்சம் தனியா பேசிப் பாக்கணும்...
என்று காயத்ரி சொல்ல...
நான் சொல்ல வந்ததை என்ன இவள் சொல்கிறாள் என்று மனோகர் ஆச்சர்யமானான்....
எல்லோரும் சரி பின்பக்கமாய் போய் பேசிட்டு வாங்க என்று சொல்ல....
இருவரும் வீட்டின் பின்புறம் தனியாகச் செல்ல....அங்கு...
காயத்ரி : உங்களோட பேஸ்புக் ப்ரொபைல் இன்ஸ்டா எல்லாம் பாத்திருக்கேன்...ரொம்ப முற்போக்கான ஆளா இருக்கீங்க....நான் சொல்ற விசயத்தை நீங்க நிச்சயமா புரிஞ்சுப்பீங்க....எனக்கு இந்த கல்யாணத்துல இஷ்டம் இல்ல...
மனோகருக்கு "என்ன இவள் நான் சொல்ல வேண்டியதையெல்லாம் சொல்கிறாள்" என்று வியப்புடன் இருந்தான்...
இருந்தாலும் கேட்டு வைத்தான்....
மனோகர் : ஏன்....
காயத்ரி : நிச்சயமா நீங்க நெனைக்குற காரணம் இல்ல...நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க...உங்கள பிடிக்காம இல்ல...ஆனா....
மனோ : ......?????
காயத்ரி : வேற சில என்னோட தனிப்பட்ட காரணங்களால எனக்கு இந்த கல்யாணத்துல இஷ்டம் இல்ல...அதனால எனக்காக ஒரு உதவி பண்ணுங்க....வீட்டுக்கு போனப்றமா இந்த பொண்ணு பிடிக்கலனு உங்க வீட்ல சொல்லிடுங்க...ப்ளீஸ்....
தான் சொல்ல வந்த அனைத்தையும் இவள் சொல்லிவிட...அதிர்ச்சியாகி நின்றான் மனோகர்....அவனால் அந்த ஆவலை தடுக்க முடியவில்லை...
மனோகர் : அப்படி என்ன காரணம்னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா....?
சற்றே கொஞ்சம் யோசித்தவள்....
காயத்ரி : இப்போ நான் சொல்ற விசயத்தை உங்க மனசுக்குள்ள வச்சுக்கங்க...யார்ட்டயும் சொல்லாதீங்க....
மனோகர் : ம்ம்....
காயத்ரி : சில விசயங்கள ஓப்பனா பேசலாம்...உங்க கேரக்டருக்கு இதெல்லாம் உங்களுக்கு தெரிஞ்சிருக்கும்....
மனோகர் : ம்ம்...சொல்லுங்க...
காயத்ரி : நான் ஒரு லெஸ்பியன்...ஆண்கள் மேல எனக்கு ஆசை வராம இல்ல.....ஆனா...அதைவிட அதிகமா பெண்கள் மேல அதிகமா வருது....சுருக்கமா சொன்னா நான் ஒரு பயோ செக்ஸுவல் லெஸ்பியன்....என்னதான் பெண்ணுக்குண்டான ஆண்கள் மீது ஈர்ப்பு இருந்தாலும் அதவிட பெண்கள் மேல எனக்கு ஆசை வருது...அதுலயும் வயசு அதிகமா இருக்க பெண்கள் மேல அளவுக்கு அதிகமாகவே எனக்கு ஆசை வருது....அத என்னால தடுக்க முடியல....
மனோகர் எதுவும் பேசாமல் ஆச்சர்யமாக பாரத்தான்...அவள் தொடர்ந்து பேசினாள்....
காயத்ரி : ஒரு வேளை உங்கள நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா நாம நல்லாத்தான் வாழுவோம்...ஆனா எனக்குள்ள இருக்கற அந்த ஆசை எப்போவும் வெளிய வராதுன்னு என்னால உறுதியா சொல்ல முடியல...தேவையில்லாம உங்களோட விருப்பத்துல நான் குறுக்க நிக்க கூடாது...அதனால இப்போதைக்கு நான் கல்யாணத்துக்கு தயாரான மனநிலைல இல்ல...நீங்க உங்களுக்கு பிடிச்ச மாதிரி ஒரு பொண்ண கல்யாணம் பண்ணிக்கங்க....
இவ்வளவையும் இத்தனை ஓப்பனாக தைரியமாக பேசி முடித்த காயத்ரியை மனோகரால் ரசிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை....அதே நேரம் அவன் மனது ஆயிரம் கணக்குப் போட்டது அந்த ஒரு நொடிக்குள்...அவன் மூளைக்குள் அதிரடியாக பல யோசனைகள் வந்து விழுந்தன...அவன் பேச ஆரம்பித்தான்....
மனோகர் : ஒருவேள இன்னிக்கு இல்லேனாலும் நாளைக்கு யார நீங்க கல்யாணம் பண்ணினாலும் இந்த சிக்கல் இருக்கத்தான செய்யும்...
காயத்ரி : உண்மைதான்...ஆனா அதை நான் அப்றமா என்ன செய்யலாம்னு யோசிப்பேன்...
மனோகர் : நான் ஒன்னு கேக்கவா...?
காயத்ரி : கேளுங்க....
மனோகர் : இதுவரைக்கும் யார்கூடவாவது நீங்க லெஸ்பியன் பண்ணிருக்கீங்களா....?
காயத்ரி : இல்ல...அதான் என்னோட பயமே...எப்போ நான் அப்படி ஒரு சூழ்நிலைல நான் எப்படி மாறுவேன்னு எனக்கு தெரில...
மனோகர் : உங்களால என்னோட சேர்ந்து குடும்பம் நடத்த முடியுமா...அதாவது...உங்களோட இந்த விருப்பத்த நான் ஏத்துக்கிட்டா....???
காயத்ரி : உண்மையாவா...நெஜமாத்தான் சொல்றீங்களா....?
மனோகர் : ம்ம்...
காயத்ரி : இல்ல....சப்போஸ்...இப்ப சரினு சொல்லிட்டு நீங்க கல்யாணத்துக்கு அப்றம் நீங்க இப்ப சொன்னதுக்கு மாறா நீங்க நடந்துகிட்டா....இது உங்களுக்கும் சிரமம்...இது சரிவராது....
வீட்டின் பின்புறம் இவர்கள் இருந்ததால்...மனோகர் அங்கிருந்த ஜன்னலை சிறிதளவு திறந்து...
மனோகர் : அங்க உள்ள...பச்சை பட்டு புடவைல இருக்காங்களே எங்க அம்மா...
காயத்ரி ஜன்னலில் பார்த்தாள்...
![[Image: H16FbB9W_o.jpg]](https://images2.imgbox.com/af/bb/H16FbB9W_o.jpg)
காயத்ரி : ம்ம்...
மனோகர் : அவங்க எப்டி இருக்காங்க...
காயத்ரி : புரில...எப்டியிருக்காங்கனா...???
மனோகர் : ஒரு லெஸ்பியனா அவங்க உங்களோட பார்வைல எப்படி இருக்காங்க....?
காயத்ரி சற்று கூச்சப்பட்டு தயங்கினாள்...
காயத்ரி : என்னங்க உங்க அம்மாவ பத்தி அப்டி கேக்கறீங்க....
மனோகர் : இங்கபாருங்க...நீங்க மனசுவிட்டு எல்லாத்தையும் எங்கிட்ட சொன்னீங்க...நானும் கேட்டேன்...இப்போ நான் கேக்கறேன்...அதே மாதிரி ஓப்பனா பதில் சொல்லுங்க....
காயத்ரி : ம்ம்....
மனோகர் : இப்போ மறுபடியும் பாருங்க...எங்கம்மா எப்படி இருக்காங்க....?
காயத்ரி மீண்டும் ஒருமுறை ஜன்னல் வழியே மனோகரின் தாய் கற்பகத்தை பார்த்தாள்...
கற்பகம்....தன்னைப் போலவே மாநிறமாக...தலையில் அங்கங்கு சில வெள்ளி முடிகள் இருந்தாலும் நீண்ட அடர்த்தியான கூந்தல்...லட்சியமான குடும்ப பாங்கான முகம்...அந்த நடுத்தர வயதுக்குரிய ஜாக்கெட்டை பிதுக்கும் பெரிய முலைகள்...சிறிய தொப்பை என பெரிய சூத்து என அங்க லட்சனங்கள் பொருந்தி அம்சமாக தெரிந்தாள் காயத்ரியின் கண்களுக்கு....அவள் கண்களில் ஒரு நெருப்பு உருவாகி எரிய ஆரம்பித்தது...அதை மனோகரும் கவனித்து விட்டான்....
மனோகர் : என்ன காயத்ரி...எப்படியிருக்காங்க என் அம்மா....?
காயத்ரி இப்போது தன்னை மறந்திருந்தாள்...
காயத்ரி : ம்ம்...சரியான கட்ட உங்கம்மா....
சற்றே சுயநினைவுக்கு வந்தவள்...
காயத்ரி : ஸாரி....நான் கொஞ்சம் அதிகமா போய்ட்டனோ....?
மனோகர் : அதவிடுங்க...உனக்கு பிடிச்சிருக்கா....
மனோகர் இப்போது சற்று நெருக்கமானதைப் போல அவளுடன் நீ...நான் என்று ஒருமையில் பேச ஆரம்பித்தான்...
காயத்ரி : நீங்க என்ன கேக்கறீங்க...? யூ மீன் நானும் உங்கம்மாவும்.....அப்டியா....???
மனோகர் : ம்ம்...எங்கம்மாவ பிடிச்சிருக்கா...?
காயத்ரி : ஆர் யூ சீரியஸ்....? இது நடக்குமா....???? சாத்தியமா....???
மனோகர் : ம்ம்....
காயத்ரி : எப்படி.....?????
மனோகர் : நீ சொன்ன மாதிரி...உனக்கு என்னை பிடிச்சிருக்கு ஆனா உன்னோட அந்தரங்க விருப்பம் தான் உனக்கு தடையா இருக்குன்னா...அது ஒரு தடையா இல்லாம நான் பாத்துக்கறேன்...அதுவும் நீ வீட்டுக்கு வெளிய போற மாதிரி இருக்காது....
காயத்ரி இன்னும் கற்பகத்தின் மேல் உருவான அந்த முதல் மோகத்திலிருந்து வெளியே வரவில்லை....
காயத்ரி : ம்ம்...அப்போ உங்கம்மா....எனக்கு.....
என்று காயத்ரி இழுக்க....
மனோகர் : ம்ம்...உன்னோட பார்ட்னர் உன் விசயத்துல...
காயத்ரி : இவ்வளவு ஈஸியா சொல்லிட்டீங்க....இதனால உங்களுக்கு எதும் ப்ரட்சனை இல்லியா....????
மனோகர் : எனக்கு எந்த பிரட்சனையும் இல்ல....லாபம்தான்....
காயத்ரி : லாபமா....அப்டினா...????
மனோகர் : அப்றமா சொல்றேன்....
காயத்ரி : சரி இதுக்கு உங்கம்மா எப்படி ஒத்துப்பாங்க....
மனோகர் : அதெல்லாம் நான் பாத்துக்கறேன்...முதல்ல நீ உங்க வீட்டுல கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்லு இப்போ....மத்ததெல்லாம் நான் அப்றமா உனக்கு சொல்றேன்....
காயத்ரி : ம்ம்...
என்று மெல்ல மனோகரைப் பார்த்து புன்னகைத்தாள்...
![[Image: IDCIQmTf_o.jpg]](https://images2.imgbox.com/08/60/IDCIQmTf_o.jpg)
மனோகர் காயத்ரியை தன் அருகில் இழுத்தான்.....இங்கே இவர்களுக்குள் ஒரு காதல் உருவாக ஆரம்பித்தது..
மனோகர் : நான் என்னென்னமோ நெனச்சு இங்க வந்தேன்...ஆனா எல்லாமே மாறிடுச்சு...
காயத்ரி : நானும்தான்...
இருவரும் சிரித்துக் கொண்டிருக்க...உள்ளிருந்து ஒரு பெண் வந்தாள்....
"உங்கள வரச் சொன்னாங்க..."
இருவரும் உள்ளே வந்தனர்....
இவர்கள் சொந்தத்தில் ஒருவர்...
"என்ன எல்லாம் பேசிட்டீங்களா...இல்ல உங்க ரெண்டு பேரையும் இங்கயே விட்டுட்டு நாங்க எல்லாம் கெளம்பணுமா..."
என்று கேட்க...மொத்த கூட்டமும் சிரிக்க ஆரம்பிக்க....அவர்களுடன் காயத்ரியும் மனோகரும் சிரிக்க....அதையே சம்மதமாக எடுத்துக்கொண்டு நிச்சயம் செய்து கல்யாண நாளை குறிக்கும் வேளைகளில் இறங்கினர்.
காயத்ரியும் மனோகரும் தங்களது மொபைல் நம்பரை தங்களுக்குள் கொடுத்துக் கொண்டனர்...
தொடரும்.....
ஒரு மாதம் கடந்திருந்தது....
மனோகர் இந்த ஒரு மாதத்தில் அவனுடைய தாயின் உடலைத் தொடாமல் மிகவும் மிகவும் சிரமப்பட்டான்...வீட்டிற்குள் தன்னுடைய தேவடியாளாத் தானே அவனுடைய அம்மாவை அவன் வைத்திருந்தான். அவனால் ஒரே நொடியில் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டை மீறி அவளுடைய அனுமதி இல்லாமலே அவளை படுக்கையில் தூக்கி போட்டுப் புரட்டி எடுக்க முடியும். ஆனால் அவன் அவளது மனதை மிகவும் நேசித்தான்...
இவனுடைய முரட்டு ஆண்மையால் அவள் உடலுக்கு வலி கொடுத்து சுகமடைந்த அவனால், அவள் மனது துன்பப்படுவதை மட்டும் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை...அவ்வளவு பாசம் வைத்திருந்தான் அவன் அம்மா மேல்...மகன் படும் சிரமத்தை கற்பகமும் கவனிக்காமல் இல்லை...ஆனால் அவளால் வேறு எதுவும் செய்ய முடியவில்லை...
எப்படியோ இந்த ஒரு மாதம் ஓடிப்போனது....
ஒருநாள் ஜெகந்நாதனின் பங்காளி ரத்னத்தின் மனைவி செண்பகத்திடமிருந்து கற்பகத்துக்கு கால் வந்தது....
கற்பகம் : ஹலோ....சொல்லு செண்பகம் எப்படி இருக்க...?
செண்பகம் : நான் நல்லாருக்கேன் அக்கா...நீங்களும் மனோகரும் எப்படி இருக்கீங்க....
கற்பகம் : நாங்க நல்லாருக்கோம்டி...என்ன திடீர்னு கால் பண்ணிருக்க...?
செண்பகம் : எல்லாம் நல்ல விசயம்தான்...மனோகருக்கு நேரம் கூடி வந்திருச்சு....அவனோட கல்யாண விசயமா பேசத்தான் கூப்ட்டேன்....
கற்பகம் : என்னடி சொல்ற....பொண்ணு யாரு....?
செண்பகம் : என்னோட சித்தி பையனோட மகள்தான்....பேரு காயத்ரி...சொந்த ஊரு திண்டுக்கல்...ரொம்ப வருசமா பெங்களூருல இருந்தாங்க...இப்போ மறுபடியும் சொந்த ஊருக்கே வந்திருக்காங்க....நேத்து தான் அவங்களப் பாக்க போனேன்....போன இடத்துல பொண்ணப் பாத்தேன்...
கற்பகம் : அப்டியா...பொண்ணு எப்டியிருக்காடி....?
செண்பகம் : பாத்த உடனே பிடிச்சுடும் யாருக்கும்...அப்படி இருக்கா தளதளனு....வயசு 29....நம்ம நல்ல நேரம் ஜாதகம் செட் ஆகலனு அவள இன்னும் யாரும் கொத்திட்டு போகாம கல்யாணம் தள்ளிப் போய்ட்டே இருந்திருக்குது....நான் நம்ம மனோகர் ஜாதகத்த நேத்து அவங்ககிட்ட கொடுத்துட்டு வந்தேன்....இப்போதான் என் தம்பி பொண்டாட்டி கால் பண்ணினா....பேசிட்டு உடனே உங்களுக்கு நான் கால் பண்றேன்க்கா....
கற்பகம் : என்ன சொன்னாங்க....?
செண்பகம் : ஜாதகம் நல்லா பொருந்தியிருக்காம்....உங்ககிட்ட பேசிட்டு என்னனு சொல்லச் சொன்னாங்க.....
கற்பகம் : அவங்க குடும்பம் எப்படிடீ...?
செண்பகம் : ரெண்டு பசங்க...ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணி செட்டிலாகிட்டாங்க...இவ ஒருத்தி தான் பாக்கி...கடக்குட்டி....இன்ஜினிரிங் படிச்சிட்டு பெங்களுருல வேலை பாத்திருக்கா...இப்போ இங்க சொந்த ஊருக்கு குடும்பம் வந்தப்றம்.. ஏதோ பிஸினஸ் பண்ணணும்னு சொல்றாளாம்....நிச்சயமா நம்ம மனோ'வுக்கு சரியா செட் ஆவா...நல்ல குடும்பம் தான்க்கா.....நான் கேரண்டி....
கற்பகம் : சரி எனக்கு அந்த பொண்ணோட போட்டோவ வாட்ஸ் அப்ல அனுப்புடி...பாத்துட்டு கால் பண்றேன்....
செண்பகம் : திருச்சி போனப்றம் வாட்ஸ்அப்லாம் யூஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சுடாடீங்களா.....
கற்பகம் : பையன் புதுசா மொபைல் வாங்கி கொடுத்தான்...அதுல இருக்கு...
செண்பகம் : ம்ம்...தேறிட்டீங்க....சரிக்கா நான் போட்டோ அனுப்பறேன்....பாத்துட்டு கால் பண்ணுங்க....
கால் கட் ஆனதும் அந்த போட்டோ வந்து சேர்ந்தது.....கற்பகம் வாட்ஸ்அப் ஓப்பன் பண்ணி அதைப் பாரத்தாள்...
பொண்ணு பேருக்கேத்த மாதிரி அம்சமா தான் இருந்தா நல்ல உடம்பு...சில பெண்கள் ஆண்களுக்குரிய கம்பீரத்தோடு இருப்பார்கள்...அதே நேரம் லக்ஷ்மி கடாட்சமாகவும் இருப்பார்கள்...அப்படி இருந்தாள் காயத்ரி...மாநிறத்தில் சாக்லேட்டை போல ஜொலித்தாள்....தன்னைப் போலவே மாநிறத்தில் இருந்ததால் மனோகருக்கு நிச்சயம் பிடிக்கும் என நினைத்துக் கொண்டாள்....
உடனே செண்பகத்துக்கு கால் செய்தாள்....
செண்பகம் : ஹலோ...சொல்லுங்கக்கா...பாத்தீங்களா....எப்படி இருக்கா பொண்ணு....?
கற்பகம் : நல்லாருக்காடீ....
செண்பகம் : அப்போ பேசி முடிச்சிடலாமா....? இல்ல...மனோகர்ட்ட ஒரு வார்த்தை கேக்கணுமா...?
கற்பகம் : அவனுக்கு இந்த பொண்ணு கண்டிப்பா பிடிக்கும்....நீ எந்த நாள் பொண்ணு பாக்க வரணும்னு கேட்டு சொல்லு நாம போலாம்....
செண்பகம் : ம்ம்...ரொம்ப சந்தோசங்க்கா....அப்றம்...பொண்ணு வீட்ல என்ன எதிர்பாக்கறீங்க....
கற்பகம் : என்கிட்ட கேட்ட மாதிரி நீ மனோகர்ட்ட கேட்றாத....என்னைய வெல பேசறீங்களானு கேட்ருவான்....அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம்...பொண்ணு மட்டும் போதும்...
செண்பகம் : இப்படி ஒரு பையன் கெடைக்க அவங்க கொடுத்து வச்சிருக்கணும்க்கா.....சரி நான் அவங்ககிட்ட சொல்லிட்டு எந்த நாள் அங்க நாம போறோம்னு கேட்டு உங்ககிட்ட சொல்லுறேன்....
கால் கட் ஆனது....
கற்பகம் அந்த போட்டோவை தன் மகன் மனோகருக்கு அனுப்பினாள்...அவனும் அதைப் பார்த்துவிட்டான் என்பது கற்பகத்துக்கு தெரிந்தது....
இரவு வீட்டுக்கு அவன் வந்து சாப்பிட்டு முடித்ததும்...
கற்பகம் : அந்த பொண்ண பிடிச்சிருக்காடா....?
மனோகர் : அம்மா...நான் இப்ப கல்யாணத்துக்கு ரெடியாகுற மனநிலைல இல்ல....
கற்பகம் : அப்றம்...காலம் பூரா இப்டியே இருக்கப் போறியா...?
மனோகர் : உனக்கு தெரியாதது இல்ல...எனக்கு மனசே சரியில்லமா...இப்போ கல்யாணம் பண்ற நெலைல நான் இல்ல...
கற்பகம் : அப்போ...உன்ன சரியா வளக்கலனு எனக்கு பட்டம் வாங்கி தரப்போறியா....?
ஒரு தாய்க்குரிய அதட்டல்....தன்னுடன் படுக்கையில் தன்னால் நசுங்கி கிடந்திருந்தாலும்...அவள் இன்னும் அவனுடைய அம்மா தான் என்பதை மனோகர் உணர்ந்தான்...
மனோகர் : இப்ப என்னை என்ன பண்ணச் சொல்றீங்க....
கற்பகம் : அந்தப் பொண்ணு நல்லாருக்கா இல்லையா...?
மனோகர் : அந்த பொண்ணு நல்லாதாம்மா இருக்கா....ஆனா எனக்கு இப்போ....
கற்பகம் : போதும் நிறுத்து மனோ....நீ அவள கல்யாணம் செஞ்சுக்கணும்...அவங்க வீட்டுக்கு நாம அடுத்த வாரம் பொண்ணு பாக்க போறோம்....இதுக்கு நீ சம்மதிக்கலனா நான் உன்கூட இனி பேசவே மாட்டேன்....
சொல்லிவிட்டு பதிலுக்கு காத்திராமல் கற்பகம் அவளுடைய படுக்கைக்கு சென்று விட்டாள்.
அடுத்த இரண்டு நாட்கள் கற்பகம் மனோகருடன் பேசவே இல்லை...ஏற்கனவே தான் அனுபவித்த தன் தாயின் உடல் கிடைக்காத விரக்தியில் இருந்த மனோகருக்கு....அம்மாவின் இந்த மெளனம் மேலும் அவனை புண்ணாக்கியது.....கல்யாணம் செய்கிறோமோ இல்லையோ....இவளுக்காக பெண் பார்க்க மட்டுமாவது சென்று வந்து விடலாம் என்று அவன் நினைத்தான்...
அடுத்த நாள்....
மனோகர் : அம்மா....நாம பொண்ணு பாக்க போலாம்....
கற்பகம் : நெஜமா போலாமா...இதிலிருந்து மாற மாட்டியே....?
மனோகர் : இல்லமா....போலாம்....
கற்பகத்துக்கு ஒரே சந்தோசம்....எப்படியோ இவன் சம்மதித்து விட்டானென்று...ஆனால் மனோகர் வேறு திட்டம் வைத்திருந்தான்....
அடுத்த வாரம் இவர்கள் குடும்பமும் ரத்னம் குடும்பமும் மட்டும் அந்த பெண் வீட்டிற்கு சென்றனர்...வழக்கமான சம்பிராதாய பேச்சுக்கள் பேசி முடிய....காயத்ரி எல்லோருக்கும் காபி கொண்டு வந்து கொடுத்தாள்....
கற்பகம் காயத்ரியை பார்த்தாள்...போட்டோவை விட நேரில் இன்னும் மங்களகரமாக இருந்தாள்...மனோகரும் அவளைப் பாரத்தான்....எவ்வளவோ பெண்களை பார்த்திருந்தவன்...கம்பீரத்தோடு கூடிய ஒரு பெண்ணின் அழகை அவன் இப்போது தான் பார்க்கிறான்...கலையான முகம்... நல்ல உருண்டு நிற்கும் முலைகள்...சற்றே சதைப்பிடித்த இடுப்பு...அதை விட சற்று அகண்ட சூத்து என அற்புதமாக இருந்தாள் காயத்ரி....ஆனால் ஏனோ அவளை ரசிக்கும் மனநிலையில் அவன் இப்போது இல்லை....
மனோகர் மனதில் வைத்திருந்த திட்டம்...பெண்ணோடு தனியாக பேசி இந்த கல்யாணத்தை அவள் மூலமாக நிறுத்தி விட நினைத்தான். எனவே அவளுடன் தனியாக பேச வேண்டும் என சொல்ல அவன் எத்தனிக்க....
காயத்ரி : நான் அவரோட கொஞ்சம் தனியா பேசிப் பாக்கணும்...
என்று காயத்ரி சொல்ல...
நான் சொல்ல வந்ததை என்ன இவள் சொல்கிறாள் என்று மனோகர் ஆச்சர்யமானான்....
எல்லோரும் சரி பின்பக்கமாய் போய் பேசிட்டு வாங்க என்று சொல்ல....
இருவரும் வீட்டின் பின்புறம் தனியாகச் செல்ல....அங்கு...
காயத்ரி : உங்களோட பேஸ்புக் ப்ரொபைல் இன்ஸ்டா எல்லாம் பாத்திருக்கேன்...ரொம்ப முற்போக்கான ஆளா இருக்கீங்க....நான் சொல்ற விசயத்தை நீங்க நிச்சயமா புரிஞ்சுப்பீங்க....எனக்கு இந்த கல்யாணத்துல இஷ்டம் இல்ல...
மனோகருக்கு "என்ன இவள் நான் சொல்ல வேண்டியதையெல்லாம் சொல்கிறாள்" என்று வியப்புடன் இருந்தான்...
இருந்தாலும் கேட்டு வைத்தான்....
மனோகர் : ஏன்....
காயத்ரி : நிச்சயமா நீங்க நெனைக்குற காரணம் இல்ல...நீங்க ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க...உங்கள பிடிக்காம இல்ல...ஆனா....
மனோ : ......?????
காயத்ரி : வேற சில என்னோட தனிப்பட்ட காரணங்களால எனக்கு இந்த கல்யாணத்துல இஷ்டம் இல்ல...அதனால எனக்காக ஒரு உதவி பண்ணுங்க....வீட்டுக்கு போனப்றமா இந்த பொண்ணு பிடிக்கலனு உங்க வீட்ல சொல்லிடுங்க...ப்ளீஸ்....
தான் சொல்ல வந்த அனைத்தையும் இவள் சொல்லிவிட...அதிர்ச்சியாகி நின்றான் மனோகர்....அவனால் அந்த ஆவலை தடுக்க முடியவில்லை...
மனோகர் : அப்படி என்ன காரணம்னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா....?
சற்றே கொஞ்சம் யோசித்தவள்....
காயத்ரி : இப்போ நான் சொல்ற விசயத்தை உங்க மனசுக்குள்ள வச்சுக்கங்க...யார்ட்டயும் சொல்லாதீங்க....
மனோகர் : ம்ம்....
காயத்ரி : சில விசயங்கள ஓப்பனா பேசலாம்...உங்க கேரக்டருக்கு இதெல்லாம் உங்களுக்கு தெரிஞ்சிருக்கும்....
மனோகர் : ம்ம்...சொல்லுங்க...
காயத்ரி : நான் ஒரு லெஸ்பியன்...ஆண்கள் மேல எனக்கு ஆசை வராம இல்ல.....ஆனா...அதைவிட அதிகமா பெண்கள் மேல அதிகமா வருது....சுருக்கமா சொன்னா நான் ஒரு பயோ செக்ஸுவல் லெஸ்பியன்....என்னதான் பெண்ணுக்குண்டான ஆண்கள் மீது ஈர்ப்பு இருந்தாலும் அதவிட பெண்கள் மேல எனக்கு ஆசை வருது...அதுலயும் வயசு அதிகமா இருக்க பெண்கள் மேல அளவுக்கு அதிகமாகவே எனக்கு ஆசை வருது....அத என்னால தடுக்க முடியல....
மனோகர் எதுவும் பேசாமல் ஆச்சர்யமாக பாரத்தான்...அவள் தொடர்ந்து பேசினாள்....
காயத்ரி : ஒரு வேளை உங்கள நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா நாம நல்லாத்தான் வாழுவோம்...ஆனா எனக்குள்ள இருக்கற அந்த ஆசை எப்போவும் வெளிய வராதுன்னு என்னால உறுதியா சொல்ல முடியல...தேவையில்லாம உங்களோட விருப்பத்துல நான் குறுக்க நிக்க கூடாது...அதனால இப்போதைக்கு நான் கல்யாணத்துக்கு தயாரான மனநிலைல இல்ல...நீங்க உங்களுக்கு பிடிச்ச மாதிரி ஒரு பொண்ண கல்யாணம் பண்ணிக்கங்க....
இவ்வளவையும் இத்தனை ஓப்பனாக தைரியமாக பேசி முடித்த காயத்ரியை மனோகரால் ரசிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை....அதே நேரம் அவன் மனது ஆயிரம் கணக்குப் போட்டது அந்த ஒரு நொடிக்குள்...அவன் மூளைக்குள் அதிரடியாக பல யோசனைகள் வந்து விழுந்தன...அவன் பேச ஆரம்பித்தான்....
மனோகர் : ஒருவேள இன்னிக்கு இல்லேனாலும் நாளைக்கு யார நீங்க கல்யாணம் பண்ணினாலும் இந்த சிக்கல் இருக்கத்தான செய்யும்...
காயத்ரி : உண்மைதான்...ஆனா அதை நான் அப்றமா என்ன செய்யலாம்னு யோசிப்பேன்...
மனோகர் : நான் ஒன்னு கேக்கவா...?
காயத்ரி : கேளுங்க....
மனோகர் : இதுவரைக்கும் யார்கூடவாவது நீங்க லெஸ்பியன் பண்ணிருக்கீங்களா....?
காயத்ரி : இல்ல...அதான் என்னோட பயமே...எப்போ நான் அப்படி ஒரு சூழ்நிலைல நான் எப்படி மாறுவேன்னு எனக்கு தெரில...
மனோகர் : உங்களால என்னோட சேர்ந்து குடும்பம் நடத்த முடியுமா...அதாவது...உங்களோட இந்த விருப்பத்த நான் ஏத்துக்கிட்டா....???
காயத்ரி : உண்மையாவா...நெஜமாத்தான் சொல்றீங்களா....?
மனோகர் : ம்ம்...
காயத்ரி : இல்ல....சப்போஸ்...இப்ப சரினு சொல்லிட்டு நீங்க கல்யாணத்துக்கு அப்றம் நீங்க இப்ப சொன்னதுக்கு மாறா நீங்க நடந்துகிட்டா....இது உங்களுக்கும் சிரமம்...இது சரிவராது....
வீட்டின் பின்புறம் இவர்கள் இருந்ததால்...மனோகர் அங்கிருந்த ஜன்னலை சிறிதளவு திறந்து...
மனோகர் : அங்க உள்ள...பச்சை பட்டு புடவைல இருக்காங்களே எங்க அம்மா...
காயத்ரி ஜன்னலில் பார்த்தாள்...
![[Image: H16FbB9W_o.jpg]](https://images2.imgbox.com/af/bb/H16FbB9W_o.jpg)
காயத்ரி : ம்ம்...
மனோகர் : அவங்க எப்டி இருக்காங்க...
காயத்ரி : புரில...எப்டியிருக்காங்கனா...???
மனோகர் : ஒரு லெஸ்பியனா அவங்க உங்களோட பார்வைல எப்படி இருக்காங்க....?
காயத்ரி சற்று கூச்சப்பட்டு தயங்கினாள்...
காயத்ரி : என்னங்க உங்க அம்மாவ பத்தி அப்டி கேக்கறீங்க....
மனோகர் : இங்கபாருங்க...நீங்க மனசுவிட்டு எல்லாத்தையும் எங்கிட்ட சொன்னீங்க...நானும் கேட்டேன்...இப்போ நான் கேக்கறேன்...அதே மாதிரி ஓப்பனா பதில் சொல்லுங்க....
காயத்ரி : ம்ம்....
மனோகர் : இப்போ மறுபடியும் பாருங்க...எங்கம்மா எப்படி இருக்காங்க....?
காயத்ரி மீண்டும் ஒருமுறை ஜன்னல் வழியே மனோகரின் தாய் கற்பகத்தை பார்த்தாள்...
கற்பகம்....தன்னைப் போலவே மாநிறமாக...தலையில் அங்கங்கு சில வெள்ளி முடிகள் இருந்தாலும் நீண்ட அடர்த்தியான கூந்தல்...லட்சியமான குடும்ப பாங்கான முகம்...அந்த நடுத்தர வயதுக்குரிய ஜாக்கெட்டை பிதுக்கும் பெரிய முலைகள்...சிறிய தொப்பை என பெரிய சூத்து என அங்க லட்சனங்கள் பொருந்தி அம்சமாக தெரிந்தாள் காயத்ரியின் கண்களுக்கு....அவள் கண்களில் ஒரு நெருப்பு உருவாகி எரிய ஆரம்பித்தது...அதை மனோகரும் கவனித்து விட்டான்....
மனோகர் : என்ன காயத்ரி...எப்படியிருக்காங்க என் அம்மா....?
காயத்ரி இப்போது தன்னை மறந்திருந்தாள்...
காயத்ரி : ம்ம்...சரியான கட்ட உங்கம்மா....
சற்றே சுயநினைவுக்கு வந்தவள்...
காயத்ரி : ஸாரி....நான் கொஞ்சம் அதிகமா போய்ட்டனோ....?
மனோகர் : அதவிடுங்க...உனக்கு பிடிச்சிருக்கா....
மனோகர் இப்போது சற்று நெருக்கமானதைப் போல அவளுடன் நீ...நான் என்று ஒருமையில் பேச ஆரம்பித்தான்...
காயத்ரி : நீங்க என்ன கேக்கறீங்க...? யூ மீன் நானும் உங்கம்மாவும்.....அப்டியா....???
மனோகர் : ம்ம்...எங்கம்மாவ பிடிச்சிருக்கா...?
காயத்ரி : ஆர் யூ சீரியஸ்....? இது நடக்குமா....???? சாத்தியமா....???
மனோகர் : ம்ம்....
காயத்ரி : எப்படி.....?????
மனோகர் : நீ சொன்ன மாதிரி...உனக்கு என்னை பிடிச்சிருக்கு ஆனா உன்னோட அந்தரங்க விருப்பம் தான் உனக்கு தடையா இருக்குன்னா...அது ஒரு தடையா இல்லாம நான் பாத்துக்கறேன்...அதுவும் நீ வீட்டுக்கு வெளிய போற மாதிரி இருக்காது....
காயத்ரி இன்னும் கற்பகத்தின் மேல் உருவான அந்த முதல் மோகத்திலிருந்து வெளியே வரவில்லை....
காயத்ரி : ம்ம்...அப்போ உங்கம்மா....எனக்கு.....
என்று காயத்ரி இழுக்க....
மனோகர் : ம்ம்...உன்னோட பார்ட்னர் உன் விசயத்துல...
காயத்ரி : இவ்வளவு ஈஸியா சொல்லிட்டீங்க....இதனால உங்களுக்கு எதும் ப்ரட்சனை இல்லியா....????
மனோகர் : எனக்கு எந்த பிரட்சனையும் இல்ல....லாபம்தான்....
காயத்ரி : லாபமா....அப்டினா...????
மனோகர் : அப்றமா சொல்றேன்....
காயத்ரி : சரி இதுக்கு உங்கம்மா எப்படி ஒத்துப்பாங்க....
மனோகர் : அதெல்லாம் நான் பாத்துக்கறேன்...முதல்ல நீ உங்க வீட்டுல கல்யாணத்துக்கு ஓகே சொல்லு இப்போ....மத்ததெல்லாம் நான் அப்றமா உனக்கு சொல்றேன்....
காயத்ரி : ம்ம்...
என்று மெல்ல மனோகரைப் பார்த்து புன்னகைத்தாள்...
![[Image: IDCIQmTf_o.jpg]](https://images2.imgbox.com/08/60/IDCIQmTf_o.jpg)
மனோகர் காயத்ரியை தன் அருகில் இழுத்தான்.....இங்கே இவர்களுக்குள் ஒரு காதல் உருவாக ஆரம்பித்தது..
மனோகர் : நான் என்னென்னமோ நெனச்சு இங்க வந்தேன்...ஆனா எல்லாமே மாறிடுச்சு...
காயத்ரி : நானும்தான்...
இருவரும் சிரித்துக் கொண்டிருக்க...உள்ளிருந்து ஒரு பெண் வந்தாள்....
"உங்கள வரச் சொன்னாங்க..."
இருவரும் உள்ளே வந்தனர்....
இவர்கள் சொந்தத்தில் ஒருவர்...
"என்ன எல்லாம் பேசிட்டீங்களா...இல்ல உங்க ரெண்டு பேரையும் இங்கயே விட்டுட்டு நாங்க எல்லாம் கெளம்பணுமா..."
என்று கேட்க...மொத்த கூட்டமும் சிரிக்க ஆரம்பிக்க....அவர்களுடன் காயத்ரியும் மனோகரும் சிரிக்க....அதையே சம்மதமாக எடுத்துக்கொண்டு நிச்சயம் செய்து கல்யாண நாளை குறிக்கும் வேளைகளில் இறங்கினர்.
காயத்ரியும் மனோகரும் தங்களது மொபைல் நம்பரை தங்களுக்குள் கொடுத்துக் கொண்டனர்...
தொடரும்.....
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 2 Guest(s)

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)