[k3vv3]

ఇక్కడ నేను చదివిన, మెచ్చిన కొన్ని కథలు పొందు పరుస్తాను

రేపు మొదటి కథ, మీ కోసం

[k3vv3]

నన్ను కోరి
రచన: తాత మోహనకృష్ణ



అబ్బాయి తేజ ఎక్కడ? అని భార్య రమ ను అడిగాడు భర్త మురళి. ఇంకా నిద్ర లేవలేదని బదులు ఇచ్చింది రమ. వీడెప్పుడు మారతాడో తెలియదు.. ఇంజనీరింగ్ కంప్లీట్ చేసి రెండు సంవత్సరాలు అవుతోంది.. ఏదైనా ఉద్యోగం చూసుకోమని చెబితే, టైం వస్తే చేస్తాను అని కోపంగా చెబుతాడు. వాడితో మాట్లాడాలంటేనే భయంగా ఉంది. గట్టిగా అడిగితే, ఏమైపోతాడో అని భయం. ఇప్పటికి చాలా సార్లు చెప్పి చెప్పి ఊరుకున్నాను. ఒక తండ్రిగా, నా ఒంట్లో శక్తి ఉన్నంతవరకూ వాడిని పోషిస్తాను.. ఆ తర్వాత వాడి అదృష్టం. 



పోనీ.. తలివితేటలు లేవా అంటే, ఉన్నాయి. ఇంజనీరింగ్ చదవడం ఇష్టం లేకుండా చదివించానని.. నా మీద పీకలదాకా ఎప్పుడూ కోపమే. పోనీ, వాడికి ఇష్టమైన జాబ్ చూసుకోమని చెప్పి వదిలేసాను. ఆ దేవుడే వాడి మనసు మార్చాలి ఇంక! 



ఉదయం పది కి గానీ నిద్ర లేవడు. పోనీ, ఇంట్లో ఏమైనా సాయం చేస్తాడా అంటే, అదీ లేదు. కడుపు నిండా మెక్కి, ఊరు మీద పడడం.. ఉన్న ఆ నలుగురు ఫ్రెండ్స్ వేసుకుని; ఊరంతా తిరగడం.. మళ్ళీ రాత్రి ఎప్పుడో ఇంటికి చేరడం.. పడుకోవడం. 



వాళ్ళమ్మ వాడిని గారాబం చేసి చెడగొడుతుంది. గట్టిగా అనడానికి తల్లి ప్రేమ అడ్డొస్తుంది దానికి. తండ్రిగా నేను ఎన్ని మాటలు అన్నా.. చివరికి తల్లి ప్రేమే గెలుస్తుంది. పెళ్ళి చేస్తే, దారికి వస్తాడేమోనని ఆ ప్రయత్నాలూ చేసాము. ఉద్యోగం లేని, కనీసం బాధ్యత కి అర్ధం తెలియని మనిషికి.. పిల్లని ఇవ్వడానికి ఏ పిల్ల తండ్రి ముందుకు రాలేదు. 



ఒకరోజు.. మా ఇంట్లో ఒక వింత చూసాము. మా అబ్బాయి ఉదయమే లేచి.. స్నానం చేసి.. నీట్ గా రెడీ అయి బయటకి వెళ్ళాడు. సాయంత్రానికే ఇంటికి చేరుకొని.. తొందరగా పడుకుని.. మరల ఉదయం లేచి, అదే రొటీన్. పోనీ, ఉద్యోగం ఏమైనా వచ్చిందా? అని అడిగితే, అలాంటిదే అని చెప్పాడు. ఇలాగ రెండు నెలలు గడిచాయి. 



కొడుకు ఏమిటి చేస్తున్నాడో నని బెంగ ఒక పక్క, భయం మరో పక్క. మంచి పని అయితే, ధైర్యంగా చెప్పేవాడు కదా.. ఎందుకు దాస్తున్నాడో నని అనుమానం వచ్చింది. ఈ రోజుల్లో, చెడిపోవడానికి ఎన్నో మార్గాలు ఈ లోకంలో. అసలే తేజా కి కోపం ఎక్కువ. ఎంత ఊరుకుందామన్నా, మనసు ఒప్పుకోవట్లేదు.. ఒక తండ్రిగా, రేపు కొడుకు ఏమైనా.. కాని పని చేస్తే.. తండ్రినే అంటారు కదా!



ఇలా కాదని.. ఉదయం అబ్బాయి తో పాటు నేను కుడా వెనుకాలే వెళ్ళాను. చాలా దూరం వెళ్ళిన తర్వాత.. ఒక ఇంటిలోకి వెళ్ళాడు తేజ. మనసు ఉండబట్టలేక, తలుపు కొట్టాను. లోపల నుంచి ఒక పెద్ద మనిషి తలుపు తీసారు. అతనికి ఒక యాభై ఏళ్లు ఉంటాయి. నన్ను లోపలికి రమ్మని మర్యాదగా ఆహ్వానించాడు. ఒక్క క్షణం నాకేమీ అర్ధం కాలేదు. 



ఏదో రోజు మీరు ఇక్కడకు వస్తారని, మీ అబ్బాయి చెప్పాడు. కొడుకు మీద మీకున్న ప్రేమే.. మిమల్ని ఇక్కడ వరకు తీసుకుని వచ్చింది. మీరు ఏమీ కంగారు పడనవసరం లేదు. ఈ మంచం మీద పడుకున్నది మా అమ్మాయి. ఆక్సిడెంట్ అయిన దగ్గర నుంచి.. ఉలుకు పలుకు లేకుండా ఉంది. ఒక రోజు అటుగా వెళ్తున్న మీ అబ్బాయిని చూసి.. మొదటి సారి నవ్వింది మా అమ్మాయి. ఇలాగ రెండు మూడు సార్లు జరిగింది. డాక్టర్ కు చూపిస్తే, అతను మా అమ్మాయితో రోజూ మాట్లాడితే, త్వరగా కోలుకుంటుందని చెప్పడం తో.. మీ అబ్బాయిని పిలిచి ఒప్పించాను. ఈ రెండు నెలలలో మా అమ్మాయి కి చాలా నయమైంది. ఇప్పుడు అందరినీ గుర్తు పడుతుంది. 



ఉన్న ఒక్క కూతురి కోసమే కదా.. అంతా.. అందుకే, మీ అబ్బాయికి మంచి ఉద్యోగం వేయించి.. మా అమ్మాయిని ఇచ్చి పెళ్ళి చేస్తానని చెప్పడంతో.. మీ అబ్బాయి ఒప్పుకున్నాడు. 



మా అమ్మాయి పూర్తిగా కోలుకున్నాకే పెళ్ళి. దానికి మీ దంపతుల అభిప్రాయం కోసం చూస్తున్నాము”. 



“మీ అంతటి పెద్దవారు ఉద్యోగం ఇచ్చి.. పిల్లనిస్తానంటే.. సరే అనడం తప్ప, వేరే ఆలోచన లేదు. అంతా మా అబ్బాయి అదృష్టం.. ” 



****

[k3vv3]

నన్ను కోరి
రచన: తాత మోహనకృష్ణ



అబ్బాయి తేజ ఎక్కడ? అని భార్య రమ ను అడిగాడు భర్త మురళి. ఇంకా నిద్ర లేవలేదని బదులు ఇచ్చింది రమ. వీడెప్పుడు మారతాడో తెలియదు.. ఇంజనీరింగ్ కంప్లీట్ చేసి రెండు సంవత్సరాలు అవుతోంది.. ఏదైనా ఉద్యోగం చూసుకోమని చెబితే, టైం వస్తే చేస్తాను అని కోపంగా చెబుతాడు. వాడితో మాట్లాడాలంటేనే భయంగా ఉంది. గట్టిగా అడిగితే, ఏమైపోతాడో అని భయం. ఇప్పటికి చాలా సార్లు చెప్పి చెప్పి ఊరుకున్నాను. ఒక తండ్రిగా, నా ఒంట్లో శక్తి ఉన్నంతవరకూ వాడిని పోషిస్తాను.. ఆ తర్వాత వాడి అదృష్టం. 



పోనీ.. తలివితేటలు లేవా అంటే, ఉన్నాయి. ఇంజనీరింగ్ చదవడం ఇష్టం లేకుండా చదివించానని.. నా మీద పీకలదాకా ఎప్పుడూ కోపమే. పోనీ, వాడికి ఇష్టమైన జాబ్ చూసుకోమని చెప్పి వదిలేసాను. ఆ దేవుడే వాడి మనసు మార్చాలి ఇంక! 



ఉదయం పది కి గానీ నిద్ర లేవడు. పోనీ, ఇంట్లో ఏమైనా సాయం చేస్తాడా అంటే, అదీ లేదు. కడుపు నిండా మెక్కి, ఊరు మీద పడడం.. ఉన్న ఆ నలుగురు ఫ్రెండ్స్ వేసుకుని; ఊరంతా తిరగడం.. మళ్ళీ రాత్రి ఎప్పుడో ఇంటికి చేరడం.. పడుకోవడం. 



వాళ్ళమ్మ వాడిని గారాబం చేసి చెడగొడుతుంది. గట్టిగా అనడానికి తల్లి ప్రేమ అడ్డొస్తుంది దానికి. తండ్రిగా నేను ఎన్ని మాటలు అన్నా.. చివరికి తల్లి ప్రేమే గెలుస్తుంది. పెళ్ళి చేస్తే, దారికి వస్తాడేమోనని ఆ ప్రయత్నాలూ చేసాము. ఉద్యోగం లేని, కనీసం బాధ్యత కి అర్ధం తెలియని మనిషికి.. పిల్లని ఇవ్వడానికి ఏ పిల్ల తండ్రి ముందుకు రాలేదు. 



ఒకరోజు.. మా ఇంట్లో ఒక వింత చూసాము. మా అబ్బాయి ఉదయమే లేచి.. స్నానం చేసి.. నీట్ గా రెడీ అయి బయటకి వెళ్ళాడు. సాయంత్రానికే ఇంటికి చేరుకొని.. తొందరగా పడుకుని.. మరల ఉదయం లేచి, అదే రొటీన్. పోనీ, ఉద్యోగం ఏమైనా వచ్చిందా? అని అడిగితే, అలాంటిదే అని చెప్పాడు. ఇలాగ రెండు నెలలు గడిచాయి. 



కొడుకు ఏమిటి చేస్తున్నాడో నని బెంగ ఒక పక్క, భయం మరో పక్క. మంచి పని అయితే, ధైర్యంగా చెప్పేవాడు కదా.. ఎందుకు దాస్తున్నాడో నని అనుమానం వచ్చింది. ఈ రోజుల్లో, చెడిపోవడానికి ఎన్నో మార్గాలు ఈ లోకంలో. అసలే తేజా కి కోపం ఎక్కువ. ఎంత ఊరుకుందామన్నా, మనసు ఒప్పుకోవట్లేదు.. ఒక తండ్రిగా, రేపు కొడుకు ఏమైనా.. కాని పని చేస్తే.. తండ్రినే అంటారు కదా!



ఇలా కాదని.. ఉదయం అబ్బాయి తో పాటు నేను కుడా వెనుకాలే వెళ్ళాను. చాలా దూరం వెళ్ళిన తర్వాత.. ఒక ఇంటిలోకి వెళ్ళాడు తేజ. మనసు ఉండబట్టలేక, తలుపు కొట్టాను. లోపల నుంచి ఒక పెద్ద మనిషి తలుపు తీసారు. అతనికి ఒక యాభై ఏళ్లు ఉంటాయి. నన్ను లోపలికి రమ్మని మర్యాదగా ఆహ్వానించాడు. ఒక్క క్షణం నాకేమీ అర్ధం కాలేదు. 



ఏదో రోజు మీరు ఇక్కడకు వస్తారని, మీ అబ్బాయి చెప్పాడు. కొడుకు మీద మీకున్న ప్రేమే.. మిమల్ని ఇక్కడ వరకు తీసుకుని వచ్చింది. మీరు ఏమీ కంగారు పడనవసరం లేదు. ఈ మంచం మీద పడుకున్నది మా అమ్మాయి. ఆక్సిడెంట్ అయిన దగ్గర నుంచి.. ఉలుకు పలుకు లేకుండా ఉంది. ఒక రోజు అటుగా వెళ్తున్న మీ అబ్బాయిని చూసి.. మొదటి సారి నవ్వింది మా అమ్మాయి. ఇలాగ రెండు మూడు సార్లు జరిగింది. డాక్టర్ కు చూపిస్తే, అతను మా అమ్మాయితో రోజూ మాట్లాడితే, త్వరగా కోలుకుంటుందని చెప్పడం తో.. మీ అబ్బాయిని పిలిచి ఒప్పించాను. ఈ రెండు నెలలలో మా అమ్మాయి కి చాలా నయమైంది. ఇప్పుడు అందరినీ గుర్తు పడుతుంది. 



ఉన్న ఒక్క కూతురి కోసమే కదా.. అంతా.. అందుకే, మీ అబ్బాయికి మంచి ఉద్యోగం వేయించి.. మా అమ్మాయిని ఇచ్చి పెళ్ళి చేస్తానని చెప్పడంతో.. మీ అబ్బాయి ఒప్పుకున్నాడు. 



మా అమ్మాయి పూర్తిగా కోలుకున్నాకే పెళ్ళి. దానికి మీ దంపతుల అభిప్రాయం కోసం చూస్తున్నాము”. 



“మీ అంతటి పెద్దవారు ఉద్యోగం ఇచ్చి.. పిల్లనిస్తానంటే.. సరే అనడం తప్ప, వేరే ఆలోచన లేదు. అంతా మా అబ్బాయి అదృష్టం.. ” 



****

[k3vv3]

భార్యా బాధితులు
రచన: తాత మోహనకృష్ణ
                          


"హలో సర్! నా పేరు రవి.. నాకు మీ హెల్ప్ కావాలి సర్.. !"
"నేను ఏమీ హెల్ప్ చెయ్యలేను... వెళ్ళు... "



"చెప్పాను కదా! అయ్యగారు కేసులు వాదించి చాలా సంవత్సరాలు అవుతుంది. ఇప్పుడు కేసులు టేక్అప్ చెయ్యట్లేదు. వెళ్ళండి సర్.. "



ది గ్రేట్ లాయర్ పద్మనాభం అంటే.. చాలా గొప్పగా ఉంటారేమో అనుకున్నాను. ఈయన చూస్తే, మందు కొట్టి.. పగలే సగం నిద్రలో ఉన్నాడు.. 



అలా అనకండి సర్! నేను అయ్యగారి దగ్గర చాలా సంవత్సరాలుగా ఇక్కడే ఉంటున్నాను. మా అయ్యగారు చాలా గొప్పవారు. అప్పట్లో, ఆయన కేసు టేక్అప్ చేస్తే, గెలిచేసినట్టే. ఆయనని అందరూ విడాకుల స్పెషలిస్ట్ అనేవారు.. 



"అంత గొప్ప ఆయన ఇలా అయిపోయారేమిటి.. ?"



విధి సర్.. ఎంత గొప్ప లాయర్ అయినా, ఆయనా ఒక భార్యా బాధితుడే కదా! పెళ్ళి కి మునుపు.. అయ్యగారు చాలా హుషారుగా వాదించి.. ఎంతో మంది భార్యా బాధితులకు విడాకులు ఇప్పించి.. స్వేఛ్చ ని ఇచ్చారు. ఇప్పటికి తొంభై తొమ్మిది మందికి విడాకులు ఇప్పించిన తొలి లాయర్ గా అయ్యగారికి సన్మానం కుడా చేసారు.. ఆ భార్యా బాధితుల సంఘం వారు. 



అవును.. ఈ భార్యా బాధితుల సంఘం గురించి నేనూ విన్నాను. నేను చేరడం కోసం వెళ్ళాను. భార్యా బాధితులు ఎక్కువమంది ఉన్నారని... రోజు రోజు కు పెరుగుతూ ఉన్నారని తెలిసింది. భార్యల కారణంగానే ఎంతోమంది జీవితాలు నాశనమయ్యాయని అక్కడే నాకు తెలిసింది. దాని గురించి ఇప్పుడు వద్దు గానీ.. మీ అయ్యగారి తర్వాత కేసు.. ?"



అప్పుడే అయ్యగారికి పెళ్ళి అయ్యింది.. అమ్మగారు వచ్చిన తర్వాత.. కొన్ని రోజులు ఈ కేసులు పక్కన పెట్టి.. ఇద్దరూ సరదాగానే ఉన్నారు. 



ఆ తర్వాత ఏమైంది?



ఏముంది.. అమ్మగారికి డబ్బు మీద ఆశ పుట్టింది. వచ్చిన ప్రతి జంట కు విడాకులు ఇప్పిస్తానని ముందే ఎక్కువ ఫీజు తీసుకునేవారు. ఈ విషయం అయ్యగారికి అసలు నచ్చలేదు. ఎందుకంటే, మా అయ్యగారు కేసు నచ్చితేనే ఒప్పుకుంటారు. ఈ విషయమై ఇద్దరికీ రోజూ గొడవలు అయ్యేవి. అలా.. పెరిగి ఆ గొడవలు బాగా పెద్దవి అయ్యాయి. కొన్ని రోజుల తర్వాత, అమ్మగారు విడాకుల కోసం నోటీసు పంపించారు. అయ్యగారు.. డిప్రెషన్ లోకి వెళ్ళిపోతే, కొడుకు పరిస్థితి చూసి.. విడాకులు ఇచ్చేయమని తల్లి చెప్పగా.. అయ్యగారు ఇచ్చేసారు. అప్పటి నుంచి కేసులు వాదించడం మానేసారు. 



అయితే, నేను రేపు ఉదయం వస్తాను.. అయ్యగారు ఇంట్లోనే ఉంటారు కదా.. ?
"అవును సర్! ఉంటారు"



మర్నాడు ఉదయం, లాయర్ ఇంటికి వచ్చాడు రవి. అప్పటికే పద్మనాభం గారు బ్రేక్‌ఫాస్ట్ చేసి, గార్డెన్ లో కూర్చున్నారు. 



"గుడ్ మార్నింగ్ సర్! "
"ఎవరు?"
"నేను.. రవి! నిన్న సాయంత్రం వచ్చాను.. మీతో మళ్ళీ మాట్లాడాలని ఇప్పుడు వచ్చాను.. "
"నాతో ఏమిటి పని రవి?"



"నాకు మీ సహాయం కావాలి సర్. నేను భార్యా బాధితుడను.. నాకు మీరు విడాకులు ఇప్పించాలి"
"విడాకులా?"
"పెళ్ళయి ఎన్ని సంవత్సరాలైంది?"
"త్రీ ఇయర్స్ సర్"



నా స్టొరీ చెబుతాను సర్.. అప్పుడు మీకు అన్నీ అర్ధమవుతాయి.. 



నేను ఒక చిన్న కంపెనీ లో ప్రైవేటు ఎంప్లాయ్. అందరి లాగే నేను కుడా పెళ్ళి గురించి చాలా గొప్ప కలలే కన్నాను. మా ఇంట్లో అమ్మాయిని చూసి పెళ్ళి చేసారు. మొదటి సంవత్సరం నా కన్నా లక్కీ ఈ ప్రపంచంలోనే ఎవరు లేరేమో అనిపించింది. తర్వాత మా ఆవిడ నన్ను సాధించడం మొదలు పెట్టింది. తను ఏది చెబితే అదే చెయ్యాలని మొండిగా ఉండేది. అప్పటికీ చాలా పనులు కష్టమైనా, నష్టమైనా చేసాను. తర్వాత నా వల్ల అవలేదు.. అనవసర వస్తువలు కొనడం.. ఏమైనా అంటే.. గొడవ పెట్టుకుని.. పుట్టింటికి వెళ్ళిపోయేది. ఇలా ఇంకో రెండు సంవత్సరాలు సాగింది. కూర్చోమంటే, కూర్చోవాలి.. నిల్చోమంటే.. నిల్చోవాలి.. బొత్తిగా స్వేఛ్చ లేదు సర్! ఇంక ఆ తరువాత నా వల్ల అస్సలు కావట్లేదు. 



మీరే నన్ను కాపాడాలి.. పెళ్ళాం లేకపోయినా జీవితాంతం ఒంటరిగానే ఉండిపోతాను... మీరు ఆ విడాకులు ఇప్పించండి సర్.. 



ఏమైంది సర్... మీ కంట్లో నీళ్ళు?



నీ కథ వింటుంటే, నా కథ గుర్తొచ్చింది రవి... లోకం లో ఎక్కువ మంది ఆడవారు ఇంతేనేమో!... వారికి డబ్బు, అధికారం కావాలి. భర్త పై అధికారం తొందరగా సంపాదించి.. వాళ్ళు చెప్పినట్టు ఆడిస్తారు మన మగవాళ్ళని. నేను ఇప్పించిన విడాకుల కేసులలో ఎక్కువ మంది ఇలాంటి భార్యా బాధితులే రవి. అయినా.. నేను ఇప్పుడు కేసులు వాదించడం లేదు.. మానేసాను. వేరే లాయర్ ని చూసుకో’. 



ప్లీజ్ సర్.. మీ తమ్ముడు లాంటి వాడిని.. నా ముఖం చూసి చెప్పండి సర్! మీ లాంటి లాయర్ ఇలా అంటే, మా లాంటి భార్యా బాధితులకు విముక్తి ఎలా వస్తుంది సర్? మీరు కేసు టేక్అప్ చేస్తే చాలు, నేను గెలిచినట్టే.. ”



“సరే రవి, నీ కోసం.. మన మగవారి స్వేఛ్చ కోసం ఇకపై కేసులు వాదిస్తాను.. ”



****

[k3vv3]

చీకటి నుంచి వెలుగుకు

[font=var(--ricos-font-family,unset)][/font]

రచన: C..S.G . కృష్ణమాచార్యులు



మధ్యాహ్నం రెండు గంటల వేళ, వేసవి యెండల తాపానికి తల్లడిల్లుతున్న ప్రజానీకానికి, వూరట కలిగించేలా కారు మబ్బులు, ఆకాశాన్ని కమ్ముకున్నాయి. నిప్పులు చెరుగుతున్న సూర్యుడిని మేఘాలు, చుట్టు ముట్టి, చెరబట్టడంతో, చీకట్లు వ్యాపించడం మొదలైంది. బలంగా వీస్తున్న గాలుల తాకిడికి, రోడ్డుకి అటు, ఇటు వున్న చెట్ల కొమ్మలు వూగుతూ, ఆకులు రాలుస్తున్నాయి. 
రహదారులపైన వున్న దుమ్ము పైకి లేవడంతో, ప్రజలు కంగారుగా తలలు వంచి, నడక వేగం పెంచారు. వాన పడేలోగా యిల్లు చేరాలనుకున్న వారి ఆశలు అడియాసలు చేస్తూ, కుండపోతగా వాన పడడం మొదలైంది. రోడ్డు మీద వున్న వారంతా, అక్కడ వున్న షాపుల్లోకి, సిటీ బస్ షెల్టరులోకి పరుగులు తీశారు. 



అప్పుడే కారులో అటుగా వస్తున్న రవీంద్ర, బస్ షెల్టరు క్రిందికి చేరిన జనాలకు కొంచెం యెడంగా, పొందికగా నిలుచున్న ఆమెను చూసి, కారునామెకు ఎదురుగా, రోడ్డు ప్రక్కన నిలిపి, " అమ్మా! రండి. ఇంటికి వెడదాం!" అని పిలిచాడు. 



ఆమె ఒక నిమిషం తటపటాయించింది. డ్రైవర్ సీట్ నుంచి, ఎడమవైపుకు వాలి, రవీంద్ర ముందు డోర్ తీసి, "రండి" అని మరలా పిలిచాడు. 



దాంతో, ఆమె ఒక్క నిమిషం కూడా ఆలశ్యం చేయకుండా కారెక్కింది. ధారగా కురుస్తున్న వానవల్ల, దారి కనబడడం కష్టంగా వుంది. అందువల్ల అతడు, కారుని మెల్లగా పోనిస్తూ, " మీకు అవసరమైన పనేమీ లేదుగా?" అని అడిగాడు. 



అందుకామె, " ఏమీ లేదు, జాగ్రత్తగా వెళ్ళండి" అంది. 



"అండి అనకండి. మీ కన్నా చిన్న వాడిని. రవీ అని పిలవండి. నా పేరు రవీంద్ర. గవర్నమెంటు ఆర్ట్స్ కాలేజీలో లెక్చరరుగా పని చేస్తున్నాను. మీ ఇంటి కెదురుగా కుడి వైపు నున్న యింట్లో వుంటున్నాను. " 



"చూసాను. నువ్వు వచ్చి ఒక యేడాదయింది కదా ? నువ్వు మంచివాడివని నీ ఇంట్లో పనిచేసే అవ్వ చెప్పింది. నీకు మీ కాలేజిలో కెమిస్ట్రీ లెక్చరర్ కల్యాణీ తెలుసా?" 



 
"బాగా తెలుసు. నాకు సీనియర్. నేను కూడా కెమిస్ట్రీ డిపార్టుమెంటులోనే పనిచేస్తున్నాను. ఆమె నన్నొక తమ్ముడిలా చూసుకుంటారు. " 



" ఆమె నా ఫ్రెండ్. ఒక సారి మాటల సందర్భంలో నీ ప్రస్తావన వచ్చింది. నువ్వు మా వీధిలోనే వున్నావని, యోగ్యుడైన బ్రహ్మచారివని చెప్పింది. అంతే కాదు, మంచి పెళ్ళి సంబంధాలుంటే చెప్పమంది"



ఆమె మాటలకు రవీంద్ర సిగ్గు పడి, టాపిక్ మార్చే ప్రయత్నం చేసాడు, . 
"అక్కకి నా పెళ్ళి గురించే కలవరింత. మీరు కాలేజ్ టీచరు గదా!"



" అవును. మన వీధికి, రెండు సందుల ఆవల వున్న బాలికల హైకాలేజీలో పనిచేస్తున్నాను" 



 వాన ధాటి పెరగడంతో రవీంద్ర మాటలు ఆపి, డ్రైవింగ్ మీద దృష్టి పెట్టాడు. పది నిమిషాల తర్వాత, ఆమె ఇంటి ముందు కారునాపాడు. ఆమె రవీంద్రకు ధన్యవాదాలు తెలిపి, లోనికి వచ్చి కాఫీ త్రాగమని ఆహ్వానించింది. ఆ పిలుపుకోసం యెదురు చూస్తున్నవాడిలా, రవీంద్ర " అలాగే నమ్మా", అని కారు ఒక ప్రక్కగా పెట్టి, ఇంట్లోకి వెళ్ళాడు. 



 @@@



 హాలు విశాలంగా, శుభ్రంగా వుంది. మధ్యతరగతి గృహాల్లో వుండే సోఫా, టీవీ, పూల వాసే, వున్నాయి. అవిగాక, ఒక అలమర నిండా పుస్తకాలున్నాయి. ఒక ప్రక్క గోడకి, రెండు ఫోటోలు తగిలించి వున్నాయి. పూల దండలతో అలంకరింపబడిన ఆ ఫోటోలలో ఒక యువకుడు, ఒక మధ్యవయస్కుడు వున్నారు. రవీంద్రకు ఆమె ఒంటరి జీవితానికి కారణం అర్ధమైంది. ఇంతలో ఆమె ఒక ట్రేలో రెండు కాఫీలు, బిస్కట్లు తీసుకువచ్చింది. 



"నా పేరు తేజస్విని. రెండేళ్ళ క్రితం నా భర్త సుందర్రావు, నా కొడుకు రమేష్, ఒకే సారి మరణించారు. " ఆ మాటలు చెప్పేటప్పుడు ఆమె భావోద్వేగానికి గురైంది. ఒక్క నిమిషం తర్వాత, ఆమె తెప్పరిల్లి, " కాఫీ తీసుకో. ఎంత వద్దనుకున్నాగుండె బరువెక్కి కన్నీళ్ళు వర్షిస్తుంది. ప్రేమ పంచిన జీవిత భాగస్వామి ఒకరైతే, ప్రేగు తెంచుకుని పుట్టిన బిడ్డ మరొకరు." 



"సారీ అమ్మా! ఇంత విషాదాన్ని మోస్తూ, ఇలా ఒంటరిగా జీవించవలసి రావడం నిజంగా దురదృష్టమే" 



"గత జన్మలో ఏ పాపం చెసానో, నా నుదుట దేవుడిలా వ్రాసాడు" అంటూ ఆమె ఒక కాఫీ కప్పు రవీంద్ర కందించి, తనొకటి తీసుకుంది. 



 ఒక అయిదు నిమిషాల పాటు నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలింది. కాఫీ తాగిన తర్వాత, కొంచెం సందేహిస్తూనే, రవీంద్ర ఆమె నడిగాడు. 



"వారిద్దరూ యెలా చనిపోయారు? యాక్సిడెంటా? మీ కభ్యంతరం లేకుంటే చెప్పండి. " 



"చెప్పడానికి అవమాన భారమే అభ్యంతరం. అయినా నీకు చెప్పాలనిపిస్తోంది. బహుశా నీవు నా కొడుకు వయసు వాడివి కావడం వల్లననుకుంటా. ఈ విషాదానికి కారణం నా కన్న కొడుకు రమేష్. 
నేను, నాతో పాటు ఇంకో జీవి వాడి దుశ్చర్యకు అనాధలమయ్యాము. ఆ సంగతి జ్ఞప్తికి వచ్చినప్పుడు, అవమానభారంతో తలదించుకొంటాను. ఒక టీచరునైవుండి కూడా, నా కొడుకుని సరిగ్గా పెంచ లేకపోయానని కుమిలిపోతాను. ". 



ఆమె చెప్పటం మాని, గట్టిగా వూపిరి తీసుకుంది. ఆమె కనులలో నీటి పొరలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. రవీంద్రలో ఆమె గతం తెలుసుకోవాలనే ఉత్సుకత పెరిగింది. ఆమె మెల్లగా లోగొంతులో చెప్పడం మొదలుపెట్టింది. 

--

[k3vv3]

"నా భర్త ఒక ప్రయివేటు కంపనీలో మేనేజరుగా పని చేసేవారు. నేను టీచరుగా వుద్యోగం చేస్తూ ఆయనకు చేదోడు వాదోడుగా వుండే దాన్ని. మాది కలతలు లేని కమ్మని కాపురం. మాకు ఒక మగ బిడ్డ కలిగాడు. రమేష్ అని పేరు పెట్టి, ముద్దుగా పెంచాము. వాడు కాలేజీకి వెళ్ళే వరకు, మంచి విద్యార్ధిగానే వున్నాడు. ఎదిగిన కుర్రవాడని, వాడికి కొంత స్వేచ్చగా మసిలే అవకాశమిచ్చాము. అదే మా కొంప ముంచిందని తర్వాత తెలిసింది. 



వాడు బీకాం ఆఖరి సంవత్సరంలో వున్నప్పుడు, తన క్లాసుమేటుని పెళ్ళి చేసుకుని, యింటికి తీసుకు వచ్చాడు. అది వాడు మాకిచ్చిన ఫస్ట్ షాక్. ఆ అమ్మాయిది దిగువ మధ్యతరగతి కుటుంబం. ఆ అమ్మాయి తల్లిదండ్రులను సంప్రదిస్తే, వారు. " మాకింకా ఒక అబ్బాయి, ఒక అమ్మాయి వున్నారు. మమ్మల్ని కాదనుకున్న ఆ పిల్ల పట్ల మాకే బాధ్యతా లేదు" అని మమ్మల్ని పంపించివేసారు. 



పెళ్ళి చేసుకుని, మా కొడుకుని నమ్మి వచ్చిన, ఆ అమ్మాయి బాధ్యత మాదే అనుకున్నాము. వాళ్ళిద్దరి చదువు, కాపురం సజావుగా సాగేలా మా వంతు సహాయం చేసాము. 



 సరిగ్గా అప్పుడే, వాడి తప్పుడు పనులు ఒక్కటొక్కటిగా బయటపడటం ఆరంభమైంది. వాడు, నాకు తెలియకుండా, ఇంట్లో లాకరులో వున్న నగలనే గాక, వాడి పేర మేము కొన్న యిండ్ల స్థలాలను అమ్మేసాడు. తండ్రి పేరునుపయోగించుకుని అప్పులు తెచ్చాడు. ఆ డబ్బులన్నీ, పబ్బుల్లో డాన్సులు చేయడానికి, మాదక పదార్ధాలు కొనడానికి, తగలేసాడని తెలిసి, మా గుండెలు బ్రద్దలయ్యాయి. 



“పెళ్ళి చేసుకున్నావు. బాగా చదువుకొని, నువ్వొక మంచి వుద్యోగం తెచ్చుకుంటే, మీరిద్దరూ సుఖంగా కాపురం చెయ్యవచ్చు. మా మాట విను నాయనా” అని బ్రతిమిలాడాము. 



విన్నట్లు నటించాడు గాని, వాడేనాడు మా మాటల్ని లెక్క చేయలేదు. క్రొత్తగా బెట్టింగులు మొదలుపెట్టాడు. డబ్బుల కోసం మమ్మల్ని వేధించ సాగాడు. డబ్బులివ్వమంటే, వాడి భార్యను, మా కళ్ళ యెదుట హింసించే వాడు. ఆ అభాగ్యురాలిని కాపాడడం కోసం, వాడడిగిన డబ్బులు యివ్వక తప్పని పరిస్థితి, యేర్పడింది. 



వాడి భార్య, జయంతి ఆ అమ్మాయి పేరు, పెళ్ళికి ముందు రమేష్ చెప్పిన మాటలు నమ్మి, ఒక మంచి కుటుంబంలో పెద్దలతో కలిసి, సంతోషంగా జీవించవచ్చని కలలు కంది. ఆ కలలు నిజమవుతాయని నమ్మే సమయంలో, రమేష్ దురలవాట్లు, హింసా ప్రవృత్తి బయట పడడంతో ఆ పిల్ల తీవ్ర మనో వేదనకు గురైంది. 



మేము ఆ అమ్మాయిని ఓదార్చి, " ఇప్పుడు చింతించి లాభం లేదు. బాగా చదువుకుని మంచి వుద్యోగం తెచ్చుకో. వాడి మీద ఆధార పడకుండా బ్రతికే మార్గం చూసుకో. మేము జీవించి వున్నంతవరకు నీకు సపోర్టుగా వుంటాము" అని ధైర్యం చెప్పాము. ఆ అమ్మాయి మా మాట విని బాగా చదువుకోసాగింది. 



ఇలా విషాదభరితంగా కొన్ని రోజులు గడిచిన తర్వాత, రమేష్ ఒక రోజు ఈ ఇల్లు స్మశానం చేశాడు. బెట్టింగుల్లో 30 లక్షలు పోగొట్టుకుని ఇంటికి వచ్చి, ఆ డబ్బు వెంటనే కావాలని అడిగాడు. సహజంగానే, నేను నా భర్త అంత డబ్బు యెక్కడనుంచి తెస్తామని కోప్పడ్డాము. వాడు కోపంతో లోనికి వెళ్ళి వాడి భార్యను జుట్టు పట్టుకుని ఈడ్చుకుంటూ వచ్చి, డబ్బు యివ్వక పోతే చంపేస్తానని బెదిరించాడు. 



అప్పుడు నా భర్తకి, కొడుక్కి జరిగిన కొట్లాటలో వారిద్దరూ చనిపోయారు. వారిద్దరిని విడదీయాలని నేను, జయంతి చేసిన ప్రయత్నం ఫలించలేదు. గాయపడిన శరీరాలతో, పగిలిన హృదయాలతో, ప్రవహించే కన్నీళ్ళతో, యిద్దరం మిగిలిపోయాము. ”



“చాలా బాధాకరం. ఎందరో యువకులు ఈ దుర్వ్యసనాల పాలబడి, వారి కుటుంబాలను శోకసముద్రంలోకి నెట్టేస్తున్నారు. ప్రతి రోజూ పేపర్లో ఈ వార్తలు వస్తూంటాయి. ” అన్నాడు రవీంద్ర అనునయంగా. 



"జయంతి ఇప్పుడు ఎంకాం ఆఖరి సంవత్సరం చదువుతోంది. నాతో వుంటే, యవ్వనంలో వుండే వుత్సాహం అణగారిపోతుందని, యూనివర్సిటీ హాస్టల్ లో వుంచాను. జీవితంలో ఒక సారి దెబ్బ తిన్నది కనుక విజ్ణతతో వుంటుందని నా నమ్మకం. చడువయ్యాక, ఉద్యోగం తెచ్చుకుని, పెళ్ళి చేసుకోమని చెప్పాను". 



"మంచి మనసు మీది. మీకే అవసరమున్నా, నాకు ఫోన్ చెయ్యండి. ఇదిగో నా కార్డ్" అని ఆమెకు తన విజిటింగు కార్డునిచ్చాడు. 
 @@@
తేజస్వినితో పరిచయమైన తరువాత, మళ్ళీ పది రోజుల వరకు రవీంద్ర, ఆమెను కలవలేదు. ఏ రోజుకారోజే ఆమెను కలవాలనిపించినా, కలిసే ప్రయత్నం చేయలేదు. ఆమెకు యిష్టముంటుందో వుండదో, అన్న సంకోచమే దానికి కారణం. ఒక రోజు, అతడికి ఆమెనుంచి ఫోన్ వచ్చింది. 



"జయంతికి జ్వరంగా వుంది. హాస్టలునుంచి, ఇంటికి తీసుకు రావాలి. సహాయం చెయ్యగలవా?" అని అడిగింది. 



రవీంద్ర వెంటనే కారు తీసుకుని, ఆమె యింటికి వెళ్ళి, ఆమెను యూనివర్సిటీ హాస్టలుకి తీసుకెళ్ళాడు. అక్క డే, అతను మొదటి సారి, జయంతిని కలిసాడు. పసిమి చాయ, కోల ముఖం, నల్లటి కళ్ళు, గిరజాల జుట్టు, సాధారణ పొడవు, పొడవుకు తగ్గ లావు. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, ఆమె చూడ చక్కగా వుంది. ఆమెను పెళ్ళిచేసుకోవడానికి రమేష్ యెందుకు తొందరపడ్డాడో, అతనికిప్పుడర్ధమైంది. 



జయంతికి నీరసంగా వుండడం వల్ల, కారులో కనులుమూసుకుని పడుకుంది. రవీంద్ర కూడా మౌనంగా వుండి, వారిని యింటికి చేర్చాడు. తేజస్విని రవీంద్రకి ధన్యవాదాలు తెలిపి, కోడలితో లోపలికి వెళ్ళిపోయింది. రవీంద్ర మనసు చివుక్కుమంది. కేవలం కారు కోసమే పిలిచాను, ఇంక వెళ్ళు, అన్నట్లుంది ఆమె ప్రవర్తన, అని బాధపడ్డాడు. ఆత్మీయత కరవైన చోట, స్నేహం కొనసాగించడం కష్టమని భావించాడు. 

[k3vv3]

అయితే అతని వైమనస్యం ఎంతో కాలం నిలవలేదు. దానికి రెండు కారణాలున్నాయి. మొదటిది తేజస్విని. చూడగానే గౌరవించాలనిపించే, ఆమె వ్యక్తిత్వం, అతనికి ఎంతగానో నచ్చింది. రోజుకొకసారైనా అమ్మా అని ఆమెతో కబుర్లు చెప్పాలన్నది అతని కోరిక. ఇక రెండవది జయంతి. ఆమె చూడ చక్కగా వుంది. ఆమెను పెళ్ళి చేసుకుంటే, అందమైన భార్యనే గాక, అనురాగమయి తేజస్వినిని తల్లిగా పొందవచ్చు. ఇలా సాగే అతని ఆలోచనలకు బ్రేక్ వేస్తూ, ఫోన్ మ్రోగింది. తేజస్విని దగ్గరనుంచి. 



“జయంతి కి జ్వరం తగ్గింది, ఇప్పుడు కులాసాగానే వుంది. నీకు థాంక్స్ చెప్పాలనుకుంటోంది. సాయంత్రం అయిదు గంటలకు టీ కి రాగలవా” అని అడిగింది. 



 “రాలేను” అని చెప్పాలనుకుంటూనే, వస్తానని చెప్పేసాడు. 
---
 @@@
సాయంత్రం సరిగ్గా అయిదు గంటల వేళ, అతను తేజస్విని యింటి గుమ్మం ముందు నిలుచున్నాడు. అతడి రాకను గమనించిన జయంతి ఎదురు వచ్చి, " స్వాగతం ! ఆపద్బాంధవులకు" అని నమస్కరించింది. చక్కగా అలంకరించుకుని, ముగ్ధమోహనంగా వున్న జయంతిని చూడగానే అతడిలో ఇంతవరకు తారాడిన ప్రతికూల ఆలోచనలు జాడలేకుండా పోయాయి. 



 "టీ తో పాటు తినడానికి పకోడీలు, మైసూరుపాక్ చేసింది. జయంతి వంట చక్కగా చేస్తుంది. " అంటూ తేజస్విని వచ్చిఅతనికెదురుగా కూర్చుంది. 



జయంతి ఆరోగ్యం, పరీక్షలు, హాస్టలు జీవితం వంటి అంశాలపై కబుర్లుసాగాయి. అందరూ తీరికగా టీ తాగిన తర్వాత, తేజస్విని, జయంతి, రవీంద్రలని వుద్దేశించి యిలా అంది. 



" నేను చెప్పే మాట మీకు నచ్చకపోతే, మన్నించండి. మరచిపోండి. నాకు జయంతి అంటే ఎంతో యిష్టం. అలాగే రవీంద్ర అంటే కూడా. నిజానికి రవీంద్రలో నా కొడుకుని చూసుకుంటున్నాను. మీరిద్దరూ మాట్లాడుకొని, మీకు ఓకే అనిపిస్తే, మీ పరిచయాన్ని స్నేహంగా, స్నేహాన్ని ప్రణయంగా. చివరకు పెళ్ళిగా మార్చుకుంటే సంతోషిస్తాను. ఇది నా కోరికగా భావించి, నా కోసం మీరెలాంటి త్యాగాలు చెయ్యకండి. 



సాధకులకు, జీవితం ఎప్పుడూ క్రొత్త, క్రొత్త అవకాశాలనిస్తుంది. మీకిదొక అవకాశం మాత్రమే. మంచి అవకాశమనిపిస్తే, ఆలోచన చేయండి. లేదంటే వదిలివేసి, మరో అవకాశం కోసం యెదురుచూడండి. నేను గుడికి వెళ్ళి వస్తాను. " 



ఆ తర్వాత, ఆమె ప్రసన్న వదనంతో, వారి దగ్గర సెలవు తీసుకుని వెళ్ళిపోయింది. ఆమె అక్కడ లేకున్నా, మంద్ర స్వరంలో ఆమె చెప్పిన మాటలు వారి చెవుల్లో వినిపిస్తూనే వున్నాయి. దాదాపు అయిదు నిమిషాలపాటు వారు ఆలోచిస్తూ వుండిపోయారు. ఆ తర్వాత రవీంద్ర చొరవ తీసుకుని, ముందుగా తన అభిప్రాయం చెప్పాడు. 



"అమ్మ సలహా నాకు శిరోధార్యం. జయంతీ! నీకు అభ్యంతరం లేకుంటే మనం, ఆమె కోరినట్లు చేద్దాం "
 
"నాకు అత్తయ్య మాట శిలా శాసనం. ఆమె ఎంతో ఆలోచించి, మీ సంబంధం నాకు సూచించింది. మీతో వివాహం, నాకు ఈ క్షణమైనా పూర్తిగా అంగీకారమే. అయితే ఒక్క మాట. నేను ఒక సారి పెళ్ళి చేసుకుని కొన్నాళ్ళు కాపురం చేసినదాన్ని. అందువల్ల, మీకు లేకున్నా, మీ తల్లిదండ్రులకు అభ్యంతరం వుండవచ్చు. "



"నా తల్లి చనిపోయింది. తండ్రి మళ్ళీ పెళ్ళి చేసుకుని నాకు దూరమయ్యాడు. నాది ఏక వ్యక్తి కుటుంబం. ఆ వ్యక్తిని నేనే. నాకూ పూర్తిగా అంగీకారమే. "



“త్వరపడి నిర్ణయానికి రాకండి. నాకంటే అమ్మలా ఆలోచించించే అత్తయ్య వున్నారు. బహుశా కొన్నాళ్ళు డేటింగు చేస్తే మంచిదేమో. మీకు నా గురించి తెలుస్తుంది. " 



“అవసరం లేదు. నెలలు, సంవత్సరాలు డేటింగ్ చేసిన జంటలు, రోజుల్లో విడాకులు తీసుకుంటున్నాయి. నీ కోసం నేను, నా కోసం నువ్వు అని గాఢంగా నమ్మి, అన్యోన్యంగా బ్రతికితే, మన బంధం శాశ్వతం, ఆదర్శం అవుతుంది. జయంతీ, ప్రమాణం చేసి చెప్తున్నాను. ఇంక నీతోనే నా జీవితం. భర్తగా నీతో, కొడుకుగా అమ్మతో కలిసి, కలకాలం జీవించాలని ఆ పార్వతీ పరమేశ్వరులని ప్రార్ధిస్తున్నాను. ” 



జయంతి అతని చేతులు, తన చేతుల్లోకి తీసుకుని కళ్ళకు అద్దుకుంది. ఆమె కనులనిండా కన్నీరు ఉబికి వస్తోంది. ఆమె దేవ దేవుని ప్రార్ధించింది. 



 “శిలగా మారిన నా జీవితానికి అత్తయ్య కరుణ, ప్రాణ శక్తిని ప్రసాదించింది. రవీంద్ర వలపు, క్రొత్త జీవితంలోకి అడుగిడమని స్వాగత గీతం పాడుతోంది. చీకటి నుంచి వెలుగు వైపుగా, నా మరో ప్రయాణం ఇప్పుడే మొదలవుతోంది. భగవాన్! తమసోమా జ్యోతిర్గమయ. ”
 @@@

[k3vv3]

దేవకన్య
రచన: తాత మోహనకృష్ణ



అనగనగా... చాలా సంవత్సరాల కిందట.. ఒక పల్లెటూరు లో రానా అనే ఒక కుర్రాడు ఉండేవాడు. ఎంతో చలాకీ గా, సరదాగా...



అన్నిటికి మించి చాలా ధైర్యవంతుడు, అందగాడు. అతని ఫ్రెండ్స్ రాజా, శివ ఎప్పడూ రానా తోనే ఉండేవారు.



ఆ ఊరిలో కొండ పైన ఒక పాడుబడ్డ పెంకుటిల్లు ఉండేది. అందులో దెయ్యాలు తెరుగుతూ ఉంటాయని ప్రచారం ఉంది. అందుకే ఎవరూ.. అటుపక్క వెళ్ళేవారు కాదు.



రాత్రి పూట కొండ పై నుంచి విచిత్రమైన శబ్దాలు వస్తాయని అందరూ భయపడుతూ ఉంటారు. అమావాస్య రోజైతే... ఇంకా.. గజ్జెల శబ్దం వస్తుందని రాజా, శివ ఎప్పడూ రానా తో చెబుతూ ఉంటారు.



రానా తన ఫ్రెండ్స్ మాట ఎప్పుడు నమ్మేవాడు కాదు. దెయ్యాలు ఉన్నాయంటే అసలు నమ్మడు. ఒక రోజు ఫ్రెండ్స్ మధ్య దెయ్యాల గురించి చర్చ చాలా తారా స్థాయిలో జరిగింది.



"నీకు దెయ్యాలు ఎన్ని రకాలో తెలుసా రానా?" అడిగాడు శివ.



"అసలు దెయ్యాలే లేవంటే... మళ్లీ రకాలు ఏమిటి శివ?"



"అయితే ఒక పందెం వేసుకుందాం!"



"ఏమిటది?"



"నువ్వు అమావాస్య రోజు నాడు ఒక రాత్రంతా... ఆ కొండ మీద ఉండాలి... అలాగ గనుక నువ్వు చేస్తే.. ప్రాణాలతో తిరిగి వస్తే, నువ్వు ఒక పది రోజుల పాటు.. ఏ పని చెబితే ఆ పని మేము చేస్తాం.... " అన్నాడు శివ.



"ఒక రాత్రంతా అక్కడ ఉంటే... వాడు ప్రాణాలతో ఎలా తిరిగి వస్తాడు రా?" అన్నాడు రాజా.



"నువ్వు వెళ్ళకపోతే... పందెం ఓడిపోయినట్టే.. అప్పుడు నువ్వు.. మేము చెప్పినట్టు పది రోజులు చెయ్యాలి.. ఏమి అడిగితే అది తెచ్చి ఇవ్వాలి. ఇప్పుడు చెప్పు రానా!"



రానా.. ఈ దెయ్యాల సంగతేమిటో తేల్చుకోవాలని పందెం ఒప్పుకున్నాడు...



"రెండు రోజుల్లో అమావాస్య వస్తోంది... రెడీ గా ఉండు రానా... " అన్నారు రాజా, శివ



"అలాగే"



రానా అమావాస్య రోజు నాడు కొండపైకి బయల్దేరాడు. కింద నుంచి ఫ్రెండ్స్ చూస్తున్నారు. రానా... కొండపైన ఉన్న పెంకుటిల్లు దగ్గరకు చేరుకున్నాడు. అది పాడుబడ్డ పెంకుటిల్లు. లోపలికి వెళ్లి చూసాడు.. అక్కడ ఎవరూ లేరు. తనతో తీసుకుని వచ్చిన దీపం అక్కడ ఉంచి... పడుకోవాలనుకున్నాడు. అలసిపోవడం చేత తొందరగా నిద్రపట్టేసింది.



కొంత సేపటికి గజ్జెల శబ్దానికి మెలకువ వచ్చింది రానా కు. ఆ శబ్దం వైపుగా వెళ్ళాలని అనుకున్నాడు. అలా వెళ్ళుతుండగా... శబ్దం ఇంకా బిగ్గరగా వినిపిస్తుంది... ఒక పెద్ద చెట్టు దగ్గరకు వచ్చేసరికి.. ఆ శబ్దం ఆగిపోయింది. కొంచం ముందుకు వెళ్లి చూడాలనుకున్నాడు. ధైర్యం చేసి, చెట్టు దగ్గరకు వెళ్లి చూసాడు. ఒక వింత భయంకర ఆకారం... తెల్లటి బట్టలు ధరించి... అక్కడ గడ్డిలో నిద్రిస్తున్నది. చూస్తే, ఆ ఆకారం అమావాస్య చీకటిలో లో కూడా మెరిసిపోతుంది... రానా నమ్మలేకపోయాడు..



"అక్కడే ఆగిపోయావేంటి? ఇక్కడకు రా!” అని ఆ అందమైన గొంతు పిలిచింది... !



"ఎవరు మీరు... ?" అడిగాడు రానా.



"నేనంటే భయం లేదా?"



"ఎందుకు భయం?"



"మా ఫ్రెండ్స్ చెప్పారు.. ఇక్కడ దెయ్యాలు ఉంటాయని.. మీరు దేయ్యమేనా?"



"నేను దెయ్యాన్నే.. కానీ నీలాంటి ధైర్య, సాహసవంతులను ఏమీ చెయ్యను.. "



"నీకు ఇక్కడ ఏమిటి పని?" అడిగాడు రానా.



"నాకు శాపం చేత ఇక్కడకు వచ్చి ఉంటున్నాను... గతం లో నీ లాగ వచ్చిన కొంతమంది... నన్ను చూడగానే... గుండె ఆగి చచ్చారు.. నేను నీలాంటి ధైర్యవంతుని కోసమే చూస్తున్నాను".



"ఎన్ని సంవత్సరాల నుంచి ఇక్కడ ఉంటున్నావు?"



"సుమారు ఆరు సంవత్సరాలు అయింది.. !"



"నాతో దెయ్యానికి ఏమిటి పని?"



"నాకు ఈ వింత దెయ్యం రూపం రాత్రి మాత్రమే ఉంటుంది... ఉదయం కాగానే... నా అందం చూడడానికి నీ రెండు కళ్ళు చాలవు.. "



"ఇంత అందగత్తెకు ఏమిటో ఆ శాపం?" ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు రానా..



"నేను ఒక దేవకన్య ను. ఎప్పుడు సరదాగా... దేవలోకం లో ఆడుతూ... పాడుతూ ఉండేదానిని... అలాంటి.. నేను నా స్నిహితులతో... ఈ కొండ మీదకు... విహారానికి వచ్చాను. తిరిగి మా లోకానికి వెళ్ళడానికి నా మెడలో ఉన్న శక్తివంతమైన మాల ను పోగొట్టుకున్నాను. అది లేనిదే, నేను నా లోకానికి వెళ్ళలేను. మళ్లీ, నేను నా లోకానికి వెళ్ళాలంటే... ఒక ధైర్యవంతుడు, సాహసవంతుడు, నన్ను ప్రేమించి, పెళ్ళి చేసుకున్నాకే... ఈ శాపము పోయి... నేను మళ్లీ మా లోకానికి వెళ్ళగలను. ఎంతో మంది.. ఇక్కడకు వచ్చారు గానీ... ఎవరు అంతటి యోగ్యులు కారు..



నిన్నుమొదటి చూపులోనే వలచాను అందగాడా!.. నేనంటే నీకు ఇష్టమేనా? నీకు ఇష్టమయితే నన్ను పెళ్ళి చేసుకుంటేనే, నాకు శాపం తీరిపోతుంది..”



"ఓ దేవి! చాలా అలసట గా ఉంది... రేపు ఉదయము మాట్లాడుతాను"



"అలాగే మానవా!"



రానా రాత్రంతా... దెయ్యం చెప్పిన దాని గురించి చాలా ఆలోచించాడు. ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు.



సూర్యోదయం కాగానే... దెయ్యం రూపం పోయి, ఒక అందమైన దేవకన్య గా మారిపోయింది ఆ దెయ్యం.



"ఏమి అందం! రంభా.. ఉర్వశులే చూసి అసూయ పడేలాగా ఉంది నీ అందం దేవి.. ! నీలాంటి దేవకన్య నన్ను వలచినదంటే, అంతకన్నా అదృష్టం ఏముంది నాకు?... నువ్వు అంటే నాకూ చాలా ఇష్టం దేవీ! నీకు నచ్చితే, ఇప్పుడే.. ఇక్కడే వివాహం చేసుకుంటాను... "



"నాకు సమ్మతమే మానవా!"



"అలాగే దేవి"



రానా ఆ దేవకన్య ను పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. అక్కడే రెండు రోజులు సంతోషంగా ఉన్నారు. ఆ తర్వాత దేవకన్య... రానా తో..



"నాకు శాపము పోయినది... నేను ఇంక మా లోకానికి వెళ్తాను... మా తండ్రిగారికి చెప్పి, తర్వాత నిన్ను మా లోకానికి తీసుకుని వెళ్తాను" అంది.



"అలాగే.. దేవి!"



ఆ దేవకన్య అక్కడ నుంచి వెళ్లిపోయింది.



రానా ఇంక కిందకు రాడు... చనిపోయడనుకున్నారు ఫ్రెండ్స్... ఇద్దరూ, బాధ పడుతూ కూర్చున్నారు...



"వెళ్లొద్దు రా ! అని చిలక్కి చెప్పినట్టు చెప్పాను... విన్నాడా? ఇప్పుడు ఎంత ఘోరం జరిగిపోయింది... !"



"ఊరుకో రా! అయినా పోయిన వాళ్ళు తిరిగి వస్తారా చెప్పు?.."



"వచ్చాను.. చూడండి!” అని ఎదురుగా నిల్చున్నాడు రానా..



"దెయ్యం! దెయ్యం!" అని దూరంగా పారిపోయారు ఇద్దరూ..



"దెయ్యం ఉందని నన్ను కొండపైకి పంపించి... ఇప్పుడు నన్నే దయ్యం అంటారా?"



"ఒరేయ్! మనవాడు బతికే ఉన్నాడు.. "



"బతికే ఉన్నాను రా!" అన్నాడు రానా.. గట్టిగా అరుస్తూ... !



"దెయ్యం కనిపించిందా... ?"



"దెయ్యం చాలా అందంగా ఉన్నది. మీరు నాతో పందెం వెయ్యకపోతే, అంతటి అందాన్ని చూడగలిగేవాడిని కాదు. పెళ్ళి కూడా చేసుకున్నాను.. !" అన్నాడు రానా.



"దెయ్యం తో పెళ్ళా?"



జరిగినదంతా.. తన స్నేహితులతో చెప్పాడు రానా.



********

[k3vv3]

బర్త్‌డే విషెస్
రచన: తాత మోహనకృష్ణ



జానకి ఉదయం లేచిన వెంటనే, వాట్సాప్ చూడడం తనకి ఒక రొటీన్. ఈ వాట్సాప్ గ్రూప్స్ కి బొత్తిగా దూరంగా ఉంటుంది జానకి. ఏదైనా, డైరెక్ట్ గా మెసేజ్ చెయ్యడమే ఇష్టం. జానకి ఫ్రెండ్స్ చాలా మంది ఉన్నా..జయ, జయంతి ఊరిలోనే ఉంటారు. వాట్సాప్ లో విషెస్ పెట్టడం తప్పితే, ఫోన్ చేసి విష్ చేసుకోవడం తక్కువే.



జీవితం ఇలాగ సాగిపోతుంది. జయ పుట్టిన రోజు వచ్చింది. రెండు నెలల క్రితం తన పుట్టిన రోజు కు ఫోన్ చెయ్యలేదు జయ. కనీసం మెసేజ్ కుడా పెట్టలేదు. ఇప్పుడు దాని పుట్టిన రోజు కు విష్ చెయ్యకూడదని మొండిగా కూర్చుంది జానకి. ఈ లోపు, లోపల నుంచి భర్త రామ్ వచ్చాడు.



"ఏమిటి జానకి డియర్! అలా ఉన్నావు? ఏమైంది?"



"మా ఫ్రెండ్ కి బర్త్ డే విషెస్ పెట్టాలా వద్దా? అని ఆలోచిస్తున్నాను...నా బర్త్ డే కు అది నాకు విష్ చెయ్యలేదు!"



"పెట్టు జానకి...అప్పుడు తను ఎంత బిజీ గా ఉందో పాపం!"



"మీరు చెబుతున్నారు కాబట్టి...విషెస్ పెడుతున్నాను.."



భర్త చెప్పగా, జయ కు బర్త్ డే విషెస్ పెట్టింది జానకి...దానికి బదులుగా సమాధానం రాలేదు. అది అంతే!..రిప్లై చెయ్యదని నొచ్చుకుంది జానకి.



కొంతసేపటికి ..జానకి ఇంకో ఫ్రెండ్ జయంతి, జానకి ఇంటికి వచ్చింది..



"ఏమిటే జయంతి! ఇలా వచ్చావు చాలా రోజులకి? కాఫీ తెమ్మంటావా?"



"అదేమీ వద్దు గానీ...ముందు బయటకు వెళ్దాము పదా!"



జయంతి కార్ రివర్స్ చేసి..ఇద్దరూ ఇంటి నుంచి స్టార్ట్ అయ్యారు. కొంత దూరం జర్నీ చేసిన తర్వాత...



"ఇదేమిటే! ఇక్కడకు తీసుకొస్తున్నావు? నాకు తెలుసు లే! జయ నాతో ఏమి చెప్పకుండా..నిన్ను తన బర్త్‌డే పార్టీ కి ఇన్వైట్ చేసింది కదూ! నేను దాని ఇంటికి రాను. అది నా బర్త్‌డే కు విష్ చెయ్యలేదు!"



"మాట్లాడకుండా నా తో రా జానకి!"



మాటల్లోనే, జయ ఇంటికి చేరుకున్నారు ఇద్దరూ. లోపలికి వెళ్ళగానే, గోడ మీద జయ ఫోటో ఉంది..దానికి దండ కుడా వేసి ఉంది..విషయం గ్రహించిన జానకి..చాలా బాధ పడింది...తను ప్రవర్తించిన తీరుకు సిగ్గు పడింది. ఈలోపు జయ తల్లి లోపల నుంచి వచ్చింది...



"ఈ రోజు జయ పుట్టిన రోజు..మా అమ్మాయి ఉండి ఉంటే…” అని కన్నీరు పెట్టుకుంది..



"ఊరుకోండి ఆంటీ! మన చేతిలో ఏమీ లేదు..అంతా విధి లీల, ఇదిగోండి...ఇన్సూరెన్స్ నుంచి వచ్చిన చెక్కు...!"



"నువ్వు చేసిన సహాయాన్ని మరచిపోలేను...జయంతి"



"పర్వాలేదు ఆంటీ...మీకు మటుకు ఎవరు ఉన్నారు చెప్పండి..!"
"మరిచాను..ఇదిగోండి జయ ఫోన్...రిపేర్ చేయించి తెచ్చాను.."



జానకి పరిస్థితి గమనించిన జయంతి...వెంటనే ఇద్దరూ, అక్కడ నుంచి బయల్దేరి, జయంతి ఇంటికి చేరుకున్నారు.



"ఏమే జానకి! ఏమిటే ఇది..నీకెందుకే అంత పంతం..జయ నీకు విష్ చెయ్యకపోతే..దూరం పెడతావా?..నేను నీకు విష్ చెయ్యలేదని నాతో కుడా నువ్వు పంతంగానే ఉన్నావు..నాకూ ఫోన్ చెయ్యడం మానేసావు. తర్వాత నేను నీకు చెప్పే పరిస్థితి లో లేను. అందుకే నీకు మా విషయాలు ఏమీ తెలియవు"



"చచ్చిన పాముని ఇంకా ఎందుకు చంపుతావు చెప్పు! ఇప్పటికే నేను చాలా బాధ పడుతున్నాను. అసలు జరిగినది ఏమిటో ఇప్పుడైనా చెబుతావా?...అసలు జయ ఎలా చనిపోయింది?"



"సరిగ్గా రెండు నెలల క్రితం..అంటే నీ పుట్టిన రోజు కు ముందు రోజు... జయ మార్కెట్ నుంచి వస్తున్నప్పుడు..దారిలో ఫోన్ చూసుకుంటూ ఎదురుగా వస్తున్నా లారీ ని గమనించలేదు. రెప్ప పాటులో ఘోరం జరిగిపోయింది. అప్పుడు పాడైన ఆ ఫోన్ ఇప్పుడు నేను రిపేర్ చేసి ఇంట్లో ఇచ్చాను. ఫోన్ లో లాస్ట్ మెసేజ్ చూస్తే అర్ధమైంది ..అది నీకు ఆ రోజు మెసేజ్ చేస్తూ...ఆక్సిడెంట్ కు గురైందని. ఈ లోపు, ఈ రోజు నువ్వు తనకు పెట్టిన బర్త్‌డే మెసేజ్ చూసి..నీ పరిస్థితి తెలిసి..నీ దగ్గరకు వచ్చాను.



బర్త్‌డే విషెస్ పెట్టకపోతే, ప్రేమ లేనట్టా?... ఫ్రెండ్‌షిప్ పోయినట్టా....?... చెప్పు జానకి!"



"ఐ యామ్ వెరీ సారీ.... జయంతి! నన్ను క్షమించు!"



*****

[k3vv3]

అదృష్టం అంటే నాదే
రచన: తాత మోహనకృష్ణ
 
సినిమా లో చూపించినట్టుగా స్టంట్స్‌ చెయ్యడమంటే చాలా ఇష్టం నాకు. ఈ మధ్య ఒక సినిమా చూసాను. హీరో బండి మీద స్పీడ్ గా వెళ్తూ...బైక్‌ హ్యాండిల్‌ వదిలేసి స్టంట్ చేస్తూ ఉంటాడు. అది చూసిన నాకు.. అలాగే చెయ్యాలని ఊపు వచ్చింది. మర్నాడు ట్రాఫిక్ లేని ప్లేస్ కు వెళ్ళి, నా సూపర్ బైక్ తో ఆ హీరో ను తల్చుకుని, స్టంట్ చేసాను. ముందు ఇసుక ఉండడం సరిగ్గా గమనించలేదు. ఒక పెద్ద శబ్దం..నేను కింద, బైక్ నా మీద. ఎవరో, దయ కలిగిన మనిషి అంబులెన్స్ కు కాల్ చేసాడు.



హాస్పిటల్ లో కళ్ళు తెరిచాను. అంతా బాగానే ఉంది..కానీ ఒక కాలు కదలట్లేదు. చాలా బాధ అనిపించింది. నా చుట్టూరా, నాలాంటి వాళ్ళు చాలా మంది బెడ్ మీద నొప్పి భరించలేక ఆర్తనాదాలు చేస్తున్నారు.



ఈలోపు డాక్టర్ రూప వస్తున్నారని ఎవరో అనుకుంటుండగా విన్నాను. పేరు బాగుంది. ఈలోపు కళ్ళు మూసుకుంటే, గతం గుర్తొచ్చింది.



*****



ఒరేయ్ బాబు! ఎందుకు రా అమ్మను రోజూ అరిపిస్తావు చెప్పు! బాగా చదువుకున్నావు..మంచి ఉద్యోగం వెతుక్కోవొచ్చుగా!"



"ఎందుకు టెన్షన్ అమ్మా! ఇంజనీర్ చదువు అయ్యింది కదా...కాస్త లైఫ్ ని ఎంజాయ్ చెయ్యనీ.."



"మీ నాన్న ఉండి ఉంటే, నీకు నాలుగు చివాట్లు పెట్టి...రెండు తగిలించి చెప్పేవారు...నువ్వేమో నాతో ఇలా మాట్లాడతావు"



"నా జాతకం లో అదృష్టం రాసి పెట్టి ఉంది. ఏమో, ఏ మహారాణి యో నాకోసం వస్తుందేమో...ఎంతైనా కొంచం అందగాడినే కదా!..అంతా నీ పోలికే కదా! అమ్మా!"



"అందం విషయం లో నువ్వు చెప్పింది నిజమే అనుకో...నేను అందంగా ఉంటాననే మీ నాన్నగారు గోడ దూకి మరీ నన్ను ప్రేమించారు..నీ అదృష్టం అంటావా...నాకు తెలియదు.."



"ఏమో...నాన్న గోడ దూకినట్టు...ఏ అమ్మాయైనా..నా మనసులోకి దూకుతుందేమో!..దెబ్బకి పెళ్ళి..లైఫ్ రెండూ సెటిల్ అయిపోతాయేమో!"



"భలే కలలు కంటున్నావు..మీ నాన్న కొన్న ఈ ఇల్లు..ఆ ఇన్సూరెన్స్ డబ్బులు ఉన్నాయి కనుక.. మనం ఇప్పటికి ఇలా బతికేస్తున్నాము"



"నో టెన్షన్...కష్టాలు అన్నీ తీరిపోతాయి...చూస్తూ ఉండు!" అన్నాడు వంశీ



*****



"హలో వంశీ గారు..అని అందమైన గొంతు నన్ను పిలిచినట్టు అనిపించి, కళ్ళు తెలిచాను"



ఎదురుగా స్టెతస్కోప్ వేసుకుని...ఒక అందమైన అమ్మాయి..తెల్ల కోట్ మీద 'రూప' అని పేరు కుట్టి ఉంది. రూప అంటే, తెల్లబడ్డ జుట్టు తో ఎవరో సీనియర్ డాక్టర్ అనుకున్నాను..ఇప్పుడే కాలేజీ నుంచి డాక్టర్ కోట్ వేసుకుని వచ్చినట్టుగా ఉంది ఈ అమ్మాయి..చూడగానే నచ్చేసింది..



"ఇతనికి ఎక్స్ –రే రాస్తున్నాను...అర్జెంటు గా తీయించండి"... అని ఆర్డర్ వేసింది డాక్టర్ రూప.



ఆమె గురించి ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాను...వీల్ చైర్ లో నన్ను తీసుకుని వెళ్లి ఎక్స్ –రే తీయించారు.



నా వీల్ చైర్ తోస్తున్న బాయ్ తో కొంచం నవ్వుతూ మాటలు కలిపాను..చేతిలో ఒక వంద పెట్టి...టీ తాగమని చెప్పాను. పనిలో పని..డాక్టర్ గురించి అడిగాను..ఎలా చుస్తారని?



"డాక్టర్ రూప బాగా చూస్తారు...ఆవిడ రివ్యూస్ చూసారా? సూపర్ గా ఉంటాయి...ఉదయం నుంచి రాత్రి వరకు హాస్పిటల్ లోనే ఉంటారు. ఎప్పుడూ బిజీయే..మంచి హస్తవాసి గల డాక్టర్..."



నేను లెక్కలు వెయ్యడం మొదలుపెట్టాను..ఒక్క రోజు సంపాదనే చాలా ఎక్కువ...నా అదృష్టం ఈ 'రూప'లో వచ్చిందేమో! అయినా.. ఈ రూప నా రూపం చూసి ప్రేమిస్తుందా? నా వెర్రి గాని…



ఎక్స్ –రే రిపోర్ట్ వచ్చింది. నన్ను డాక్టర్ ని కలవమన్నారు...మా అమ్మకు చెబితే కంగారు పడుతుందని ఇంకా చెప్పలేదు. డాక్టర్ ని కలవడానికి నన్ను లోపలికి తీసుకుని వెళ్లారు...



"మీకు కాలు విరిగింది...ఆపరేషన్ చేసి కట్టు కడతాము..."



"ఓకే డాక్టర్...మీరే చేస్తారు కదా!"



"అవును నేనే చేస్తాను!"

[k3vv3]

"మీరు చేస్తే.. దేనికైనా ఓకే!"



"అంటే...?"



"అదే..మీ హస్తవాసి మంచిదని అందరూ అంటుంటే..."



అది విని..ఒక చిన్న స్మైల్ ఇచ్చింది నా రూప..ఆ స్మైల్ చూస్తే చాలు, పెయిన్ కిల్లర్స్ అవసరం లేదు!



ఆ స్మైల్ కు నేను ఫిక్స్ అయిపోయాను...ఈవిడే మా ఆవిడా అని!



ఆపరేషన్ బాగా జరిగింది..కట్టు వేసారు..రూమ్ కు షిఫ్ట్ చేసారు..ఇప్పుడు ఫోన్ తీసి అమ్మకు కాల్ చేసాను...అడ్రస్ చెప్పాను..వస్తున్నానని కంగారుగా చెప్పింది.



నా రూప రూమ్ విసిట్ కి ఎప్పుడు వస్తుందా! అని చూస్తున్నాను...సడన్ గా నర్స్ ను వెంట బెట్టుకుని వచ్చింది.



"వంశీ! ఎలా ఉన్నావు ఇప్పుడు? రెండు రోజుల్లో నిన్ను డిశ్చార్జ్ చేస్తాం..కొన్ని రోజులు రెస్ట్ తీసుకోవాలి"



ఎందుకో..నర్స్ ని ఏదో తెమ్మని బయటకు పంపించింది డాక్టర్..



"వంశీ! నన్ను గుర్తుపట్టావా?"



డాక్టర్ ఏమిటి.. నాతో ఇలా మాట్లాడుతున్నాదేమిటి? అనిపించింది.



"నేను రూపవతి...నీ ఇంటర్ కాలేజీ..." అని వేసుకున్న మాస్క్ తీసింది రూప.
"రూపవతి.. ఇప్పుడు డాక్టర్ రూపవతి అనమాట..గ్రేట్! ఇప్పటివరకు మాస్క్ లేకుండా నిన్ను చూడలేదు కదా!..గుర్తు పట్టలేదు.."



"గ్రేట్ ఏమిటి వంశీ...అప్పట్లో మనం ఎలా మాట్లాడుకేనేవాళ్ళం..నీ రూపస్ నేను.."



"రూపస్.. ఎలా ఉన్నావు? పెళ్ళి అవలేదు కదా!"



"పెళ్ళి అవలేదు ఇంకా!"



"ఈ చీర లో, ఆ కట్టు..బొట్టు..సూపర్ రూపస్.."



"అప్పట్లో నేనంటే ఇష్టం అన్నావు...ఇప్పుడు చేసుకుంటావా?” అంది రూప.



"రూపస్!నేనంటే ఇంకా ఇష్టం ఉందా? నువ్వు పెద్ద డాక్టర్ కదా!"



"డాక్టర్ అయితే ఏంటి! నేనూ మనిషినే కదా! ఆడదానినే కదా! సంసారం చెయ్యాలి కదా!"



"మాటలు నేర్చావ్ రూపస్"



ఈలోపు అమ్మ కంగారుగా రూమ్ లోకి వచ్చింది…



"నమస్తే డాక్టర్! మా అబ్బాయికి ఎలా ఉంది?"



"బాగానే ఉంది..కంగారు పడకండి అత్తయ్యా!"



"అత్తయ్యా!!!?"
"నేను చెప్పలేదా అమ్మా! నా అదృష్టం గురించి.." అని తన కళ్ళతోనే సైగ చేసాడు వంశీ



******

[k3vv3]

దసరా టు దీపావళి
రచన: తాత మోహనకృష్ణ



సుబ్బారావు చిన్ననాటి నుంచీ చాలా పొదుపు పాటించే మనిషి. ప్రతీ రూపాయి ఎంతో అలోచించి ఖర్చు చేస్తాడు. అతను చాలా జాగ్రత్త అని అనుకుంటాడు.. కానీ, చుట్టూ చూసే జనం మాత్రం పిసినారి అంటుంటారు. సుబ్బారావు ఇలాంటి మాటలు పెద్దగా పట్టించుకునేవాడు కాదు.



ఇలాంటి మనిషికి పెళ్ళి చేద్దామని అనుకున్నారు తల్లిదండ్రులు. అమ్మాయి ఫోటో చూసి పెళ్ళిచూపులు అరేంజ్ చేసారు. పెళ్ళి చూపులలో.. కట్నం అడిగితే బాగుండదు అనుకుని.. ఒక ప్లాన్ వేసాడు సుబ్బారావు. పెళ్ళి ఖర్చు అంతా ఆడపెళ్ళివారిదే.. దానితో పాటు అమ్మాయికి ఒక పెద్ద వడ్డాణం చేయించాలనేది షరతు గా పెట్టాడు. పెళ్ళికూతురు నడుము కొలత ముందే చూసి.. బంగారం లెక్క వేసాడు సుబ్బారావు.. ఎంత కాదన్నా.. ఎక్కువే ఉంటుంది బంగారం.



"ఈ వడ్డాణం.. మీరు కొంచం లూజు గా చేయించండి.. మీ అమ్మాయి వొళ్ళు చేసినా సరిపోతుంది" అని సుబ్బారావు అన్నాకా.. ఆడపెళ్ళి వారంతా చాలా ఆశ్చర్యపోయారు. అయినా తప్పక ఒప్పుకున్నారు కాబోయే మావగారు..



ఆడపెళ్ళి వారిదే కదా ఖర్చు మరి.. పెళ్ళి కార్డ్స్ ఊరంతా పంచేసాడు సుబ్బారావు.. ఎంతకాదన్నా.. కట్నం డబ్బులు బదులు చదివింపులు బాగానే కిట్టు బాటవుతాయని ప్లాన్ వేసాడు . అనవసరంగా.. ఒక గ్లాస్ మంచినీరు కుడా తాగని సుబ్బారావు.. పెళ్ళి లో అందరికీ కూల్ మినరల్ వాటర్ బాటిల్స్ ఇవ్వాలని అడిగాడు మావగారిని.



తన ప్యాంటు షర్టు కొలతలు తెచ్చి.. పెళ్ళివారి అందరికీ చాలా కాపీలు పంచాడు సుబ్బారావు..



"ఇది ఎందుకండీ! అని అడిగారు కాబోయే మావగారు"
"ఏమీ లేదు! అందరూ.. ప్యాంటు షర్టు ముక్కలు పెట్టేస్తున్నారు.. కొలతలు ఇస్తే.. కుట్టించి పెడతారని.. నాకూ గ్రాండ్ గా ఉంటుందని.. "



పెళ్లి గ్రాండ్ గా జరిగింది.. ఆడపెళ్ళివారికి తప్పదు కదా! ఎంతైనా.. ఎక్కడైనా మరి!



పెళ్ళి కానుకల విషయం లో ముందే చాలా క్లారిటీ తో ఉన్నాడు సుబ్బారావు.. ఒక్కొక్కరికి ఒక్కో ఐటెం అసైన్ చేసేసాడు గిఫ్ట్ కింద. టీవీ, ఫ్రిజ్, వాషింగ్ మెషిన్, డిష్‌వాషర్‌, కూలర్, ఇలా ఐటమ్స్ లిస్టు అందరినీ పంచుకోమన్నాడు. హనీమూన్ ట్రిప్ ఒకటి మిగిలింది. లక్కీ గా మావగారు.. టికెట్స్ ముందే బుక్ చేసేసారు. కూతురి కోసం చెయ్యాలి కదా మరి!



హనీమూన్ ట్రిప్ బాగా ఎంజాయ్ చేసారు కొత్త జంట.. ఎంతైనా ఫ్రీ యే కదా!.. బిల్ వర్రీ మాత్రం మావగారికి..



కొత్త పండక్కి అల్లుడుకి ఆహ్వానం వచ్చేసింది..



"అల్లుడుగారూ! మీరు అమ్మాయిని తీసుకుని ఈ దసరా పండక్కి ఒక వారం రోజులు సెలవు పెట్టి మా ఇంటికి రావాలి. ఇదే మా ఆహ్వానం!"



"మావగారు! నేను ఆఫీస్ లో కొంచం బిజీ గా ఉన్నాను. అందులోనూ.. ఈ మధ్య అస్సలు ఖాళీ ఉండట్లేదు.. మీరే ఆ టికెట్స్ బుక్ చేసేయండి. నేనూ.. మీ అమ్మయీ పది రోజుల ముందే వచ్చేస్తాము. అంతగా పిలుస్తుంటే, ముందే రావాలనిపిస్తుంది మరి!"
ఆ మాటలు విని మావగారు బిత్తరపోయాడు (ఇదేమిటి సెలవు ఉండదు.. ఒక రోజే వస్తారేమోననుకుంటే.. ముందే వస్తానంటాడేమిటి అల్లుడు?.. మనసులో అనుకున్నారు మవగారు)



"ఏమండీ! అదేంటి అలా చెప్పారు? మీకు అన్ని రోజులు సెలవులు ఎక్కడ దొరుకుతాయి?"
"అదేమిలేదే! 'వర్క్ ఫ్రొం అత్తారిల్లు' చేస్తాను. నాకు సెలవు పెట్టక్కర్లేదు.. అక్కడ కూడా ఎంజాయ్ చేయొచ్చు కదా!"
"ఏమిటో.. ?"
"మనం ఇంట్లో లేకపోతే, మనకి.. కరెంటు ఖర్చు మిగిలిందా! పాలు, కిరాణా.. అన్నీ ఆదా.. సెలవు పెట్టను కాబట్టి జీతం కుడా నష్టం లేదు.. టికెట్స్ ఎలాగో ఫ్రీ యే కదా!.. పైగా.. మీ అమ్మ ఎలాగో.. తీసుకుని వెళ్ళమని ఆవకాయలు ఒక అరడజను రకాలు.. ఆ పొడి.. ఈ పొడి అని ఇస్తుంది కదా!.. మనకి అంతా లాభమే కదా! మరి.. "



"అలా మూతి విరవకే సుమిత్రా!.. ఈ ట్రిప్ లో ఎలా ఆనందంగా ఉండాలో ఆలోచించు!"
"ఇన్ని పిసినారి బుద్ధులున్నా.. మా పుట్టింటికి ముందుగా తీసుకెళ్తున్నారు.. అదే హ్యాపీ నాకు!"
"నీ ఆనందాన్ని డబల్ చేసే ఇంకో విషయం తర్వాత చెబుతాను !!!"



"హమ్మయ్యా! నవ్వింది మా ఆవిడ!"



"ఏమండీ! అయితే బ్యాగ్ సర్దేస్తాను"



"ఒసేయ్ ! రెండు జతలే పెట్టు"



"అదేంటి!"



"పండుగ కదా! ఎలాగో నీకో అరడజను చీరలు.. నాకో మూడు జతలు పెడతారు.. అవి వేసేసుకుంటే సరిపోతుంది.. ఎక్కువైతే మళ్ళీ ఆ పోర్టర్ కు అనవసరంగా మొయ్యడానికి డబ్బులు తగలెయ్యాలి!"



ప్రయాణం చేసే రోజు రానే వచ్చింది..



ట్రైన్ లో బెర్త్ ఎక్కి కూర్చున్నారు సుబ్బారావు దంపతులు. మనము ఒక నాలుగు గంటల్లో మీ ఊరు వెళ్లిపోతాము కదా! ఈ రెండు బెర్తులు మనకి అవసరమా చెప్పు! పాపం ఆ అమ్మాయి చూడు.. నిల్చొని ఎంత కష్టపడుతుందో.. ఒక బెర్త్ ఇచ్చేద్దాము సుమిత్రా!.. మనం ఒకే బెర్త్ లో పడుకోవచ్చుగా..



"బాగుండదేమోనండి!"
"కొత్తగా పెళ్లైంది గా.. ఏమీ అనుకోరు లే.. మనకీ బాగుంటుంది!"
"ఆ అమ్మాయిని పిలిచి బెర్త్ ఇవ్వు శ్రీమతి.. "
"ఇచ్చేసానండీ శ్రీవారు!"
"అదేంటి.. డబ్బులు తీసుకున్నావు?"
"మీకన్నా రెండు ఆకులు ఎక్కువే చదివాను, మీతో కాపురం చేసి. ఫ్రీ గా ఎందుకు ఇవ్వడం అని.. ఒక ఐదొందలు అడిగా.. ఇచ్చేసింది.



"పాపం! ఆ అమ్మాయికి బాగా నిద్ర వస్తున్నట్టు ఉంది మరి! మొత్తానికి నా లైన్ లోకి వచ్చేస్తున్నావే సుమిత్రా డియర్!" అన్నాడు సుబ్బారావు



"సుమిత్రా! ఆకలి వేస్తోందే! ఏమైనా తెచ్చావా ఇంటి నుంచి?"
"సమోసా తింటారా?"
"మళ్ళీ అదో ఖర్చు లేవే !"
"మీరు ఏది కావాలంటే అది తినండి. నేను చూసుకుంటాను!"
"ఇంక చుసుకో.. నా ఆర్డర్ లిస్టు.. "



ఈలోపు సుమిత్ర ఫోన్ అందుకుంది. "నాన్నా! మేము బయల్దేరాము.. ఉదయానికి అక్కడ ఉంటాము.. నా ఫోన్ లో బ్యాలన్స్ లేదూ.. ఊ .. ఊ.. "



"అయ్యో! ఎందుకు కష్టపడతావు తల్లీ! ఒక వెయ్యి వెయ్యనా?"



"మా నాన్నకి నేన్నంటే ఎంత ప్రేమో.. ఉంటాను నాన్నా!"



"నువ్వు సూపర్.. సుమిత్రా!"



"ఏమనుకున్నారు.. అవును మరి.. ఆరు నెలలు సావాసం చేస్తే, వారు వీరు అవుతారంటారు.. ఇదేనేమో"



"నువ్వు ఇంకా ముందే మారిపోయావు సుమిత్రా! నీలో ఇంత మార్పు వచ్చింది కనుకా.. ఆ విషయం చెప్పాల్సిందే మరి!"



"చెప్పండి ప్లీజ్!!"



"నీ సంతోషం కోసం.. ఈ దసరా ట్రిప్ దీపావళి వరకూ పొడిగించాలని నిర్ణయించుకున్నాను.. దీనికి నీ సపోర్ట్ కావాలి నాకు"



"దానికేముందండీ! మా నాన్న ఎలాగో పైసా ఖర్చు చెయ్యడు.. నా కోసం అయితే, బాగా ఆలోచించి ఖర్చు చేస్తాడు.. ఇప్పుడు మన కోసం ఖర్చు చేయిస్తాను .. ఆయన మీకన్నా పిసినారి"



"నేను పిసినారి కాదు.. జాగ్రత్త పడతాను అంతే!"



"మీరు ఎలాగనుకుంటే, అలగేలెండి!"



"మరి మీ ఇంట్లో ఏమిటి చెబుతావు?"



"దసరా టు దీపావళి ఎన్నో రోజులు లేవు కదా.. అలాగ అక్కడ చుట్టు పక్క ప్రదేశాలు తిరిగితే సరి! అదీ మా నాన్న చేత స్పాన్సర్ చేయిస్తాను.. "



"చూస్తూ ఉంటే.. మీ నాన్న తో చాలా చేయించుకునే లాగ ఉన్నవే!"



"ఇప్పుడు మనిద్దరి కోసం మా నాన్న కు తప్పుదు!"



"అయితే.. దసరా టు దీపావళి సంబరాలు స్టార్ట్! పైసా ఖర్చు లేకుండా!"



****

[k3vv3]

'పందిట్లో పెళ్లవుతున్నది' 
రచన: విజయా సుందర్






"పిల్ల చాలా బాగున్నది కదరా" తల్లి మాటకి రాజీవ
 ముక్తసరిగా, "ఆ.. బాగున్నదమ్మా"అన్నాడు. కొడుకు ఇంత ముక్తసరిగా మాట్లాడటం ఎరగని శాంత విస్తుపోయింది! 



 తల్లి తాము చూసి వచ్చిన అమ్మాయి గురించి తన అభిప్రాయం చెప్పమంటే రాజీవ్, " అమ్మా! ఆ అమ్మాయి చాలా అందంగా ఉన్నది. కానీ.. మర్యాద అనే మాటకు అర్థం తెలియని దానిలా విసురుగా కూర్చుని, ‘మిస్టర్ రాజీవ్! నాకు ఇప్పుడ్డప్పుడే పెళ్లి చేసుకోవాలని లేదు. అదీ ఇలా సంతలో పశువులా, ఓ ఎక్జిబిట్ లా అసలే ఇష్టం లేదు. మా నాన్న చాదస్తంతో.. ఎనీవే నేను ఆయన కూతుర్నే. నాకు మీ సంబంధం ఏ రకంగానూ నచ్చలేదని చెప్పేస్తాను’ అని వెళ్ళిపోయింది. 



“అమ్మా! ఇదా పద్ధతి ? అసలు నాకు ఏమి మాట్లాడటానికి ఇష్టమనిపించట్లేదు. నిష్కర్షగా చెప్పెయ్యండి వద్దని" అని రాజీవ్ విసురుగా లేచి వెళ్ళిపోయాడు. 
 ఆ మాటలు విన్న శాంత, భర్త రామనాథం నిస్పృహతో నిట్టూర్చారు!



కాఫీ అడగడానికి వచ్చిన రాజీవ్, ఇంకా ఆలోచిస్తూ అక్కడే కూర్చున్న తల్లిదండ్రుల్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. 
"అదేమిటి నాన్నా అలా అయిపోయారు? ఆ అమ్మాయి మీ ప్రాణ స్నేహితుడి కూతురు.. ఆంతే కదా అంతమాత్రాన, నేను ఆ అమ్మాయిని కాదంటే ఇంతలా రియాక్ట్ అయ్యారేమిటీ?" అన్నాడు. 



"రాజూ! కొన్ని విషయాలు నిలుచున్న పళంగా తేల్చి చెప్పలేము నాన్నా! ఆ అమ్మాయి తండ్రి నాకు స్నేహితుడు ఒక్కడే కాదురా.. నా ప్రాణదాత!"



"ప్రాణదాతా?"



శాంత రాజీవ్ భుజం మీద చెయ్యి వేసి అనునయంగా, "మీ నాన్న కి నువ్వు నెలల పిల్లవాడిగా ఉన్నప్పుడు షుగర్ పెరిగి రెండు కిడ్నీలు దెబ్బతిన్నాయి! నా కిడ్నీ సూట్ కాలేదు. కొనడానికి ప్రయత్నం చేస్తే ఏవీ సూట్ కాలేదు. 
అప్పుడు తన ప్రాణ స్నేహితుడు గంగాధరం, "అరేయ్ ఏంట్రా అలా కృంగిపోతున్నావు? నువ్వు డిప్రెస్ అయితే ఈ సంసారానికి దిక్కెవరు? నాకు రెండు కిడ్నీలున్నాయి కదరా.. నీకొకటిస్తాను.. అంతే సింపుల్" అంటూ ఏదో రెండు ఆపిల్స్ ఉంటే ఒకటి ఇస్తానన్నంత తేలిగ్గా అన్నాడు. 



అన్నీ తానే నిర్ణయాలు తీసుకుని డాక్టర్ తో మాట్లాడి, తన కిడ్నీ మ్యాచ్ అయిందని తెలుసుకుని, అన్ని ఏర్పాట్లు చేసి, కిడ్నీ ట్రాన్సప్లాంట్ చేయించేశాడు. 



తన కుటుంబం నుండి ఎంత వ్యతిరేకత వచ్చినా కేర్ చెయ్యలేదు. భార్య రెండేళ్లు పుట్టింట్లోనే ఉండి పోయింది. నాన్న తన వలన వాళ్లిద్దరూ విడిపోతున్నారని, ఆవిడ దగ్గరకు వెళ్లి, బతిమాలి, బామాలి పిల్లకోసమైనా తప్పదని ఇద్దర్నీ కలిపారు. 






తిరిగి వచ్చిందన్న మాటే గానీ, భార్యాభర్తల మధ్య అగాధం ఏర్పడిపోయింది. నాన్న తన వలననే అని బాధపడితే గంగాధరం, " నీ మొహం నీ వల్లనేమీ కాదురా. నేను చదువుకునే రోజుల్లో వాళ్ళ ఇంట్లో వారాలు చేసుకున్నాను. వాళ్ళ నాన్న కష్టపడి పైకొచ్చే నన్ను మెచ్చి, ఆవిడ మెడలు వంచి మా పెళ్లి చేసాడుట. అది నాకు తెలియదు. అందుకని నేనెప్పటికీ ఆవిడకి రాంగ్ నెంబర్నే" అని ఓదార్చేవాడు. " తల్లి ముగించింది. 
 



 రామనాథం, "ఈ మధ్య వాడు కూతురి గురించి బాధపడ్డాడు. చిన్నప్పుడు తన దగ్గరే ఎంతో మాలిమిగా ఉండే పిల్ల, పెద్దది అవుతున్నప్పట్నుండి తల్లి ప్రభావం పడుతున్నదనీ, తొందరగా పెళ్లి చేసి పంపాలని ఉన్నదనీ, మనలాంటి మంచి ఇంట్లో అయితే బాగుంటుందని తన మనసు విప్పి చెప్పాడు. అందుకే మేము ఆశపడ్డాము ఇలా వాడి రుణం తీర్చుకోవచ్చునని.. కొడుకు మనసులో మెదిలే ఆలోచనలు పసికట్టినట్లు ఆయన, "అలాగని నీ ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా చెయ్యాలని కాదు.. అయినా ఆ అమ్మాయి తనకి ఇష్టం లేదని చెప్పేస్తానన్నది కదా. చూద్దాం ఏం జరుగుతుందో?" అన్నాడు. 
***
రాజీవ్ ముఖకవళికలను బట్టి, తన కూతురి గురించి తెలిసిన గంగాధరం వాళ్ళు వెళ్ళగానే మిహిరను నిలదీసాడు. 
"అవును నేను చెప్పాను అతను నాకు నచ్చలేదని" నిర్లక్ష్యంగా చెప్తున్న మిహిరని చురచురా చూస్తూ, "ఆ అబ్బాయికి ఏమి లోపమున్నదని నచ్చలేదో చెప్పమ్మా" లేని సహనం తెచ్చుకుని అడిగాడు. 



"నాకు నచ్చలేదంతే. "






" అంటే కేవలం నేను చెప్పిన సంబంధమని, అంతేనా?". మిహిర తల్లి రాధ, "దానికి నచ్చలేదంటే వినరేమిటీ? మీకెందుకంత పట్టుదల?"



ఎన్నడూ రానంత కోపమొచ్చింది గంగాధరానికి, "నువ్వు నోర్ముయ్.. దాన్ని కూడా నీ లాగానే తయారు చేస్తున్నావు. పిల్లవాడు మేలిమి బంగారం. మిహీ బంగారు తల్లీ! నా మాట వినమ్మా.. నువ్వు చాలా సుఖఃపడతావు. "

[k3vv3]

కూతురు మౌనంగా ఉండి ఏదో ఆలోచిస్తుంటే రామనాథం, ఆ అబ్బాయి గుణగణాలు ఇంకా వర్ణిస్తూ, "మీ అమ్మకి అంతస్థు సరిపోలేదుట.. అమ్మా నాకున్నదంతా నీదే కదా! ఇంకా ఎందుకు సంపద? అయినా వాళ్ళూ అంత లేని వాళ్లేమీ కాదు. ఆ అబ్బాయి మంచి కంపెనీలో ప్రాజెక్ట్ మానేజర్ పోస్ట్ లో ఉన్నాడు! మీ అమ్మ రాక్షసి!. ఇల్లరికం రావాలంటుంది. అమ్మా నీకు తెలియదు.. ఆ జీవితం నరకం.. నేను అనుభవించాను పెళ్లి అయిన పదేళ్లు. " ఇంకా ఏవో చెప్తూనే ఉన్నారు ఆయన.. మిహిరకి వాస్తవం అప్పుడు గుర్తొచ్చింది. ' అమ్మో గీచి గీచి ఖర్చు పెడతారని చెప్పింది అమ్మ. అయినా ఈ నాన్న తక్కువవాడా అమ్మ ఎన్ని చెప్పింది ఈయన గురించి? అసలు ఎవరన్నా తన శరీరంలో భాగం ఇచ్చేస్తారా? అదీ భార్య ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా.. ఊహు.. నాకు అమ్మని బాధ పెట్టిన వాళ్లంటే అసహ్యం. నా నిర్ణయం సరి అయినదే' అని తలపోసి, "నాన్నా! నువ్వు అమ్మని అంతలా ఆడిపోసుకోవటం నాకు నచ్చలేదు. నాకు వాళ్ళు నచ్చలేదని చెప్పేసెయ్యి వాళ్ళకి!" మిహిర మాటలు గంగాధరానికి ఆశనిపాతాలయ్యాయి! 



ఈ విషయంలో చాలా పట్టుదలతో ఉన్నాడేమో, ఆఖరి అస్త్రం కూడా ఉపయోగించాడు. "మీ అమ్మ ఈ ఆస్తి తన తండ్రిది అనుకుంటున్నదేమో.. చాలా భ్రమలో ఉన్నదని చెప్పు. వాళ్ళ నాన్న మిగిల్చింది ఈ ఇల్లు మాత్రమే! ఈ ఆస్తంతా నా స్వార్జితం! నీ బాగు కోసమే ఈ సంబంధం చేసుకో మంటున్నాను. నువ్వు మొండికేస్తున్నావు. నేనూ మొండివాణ్ణే. ఈ ఆస్తిలో నీకు, మీ అమ్మకి ఎటువంటి హక్కు లేదని పత్రాలు తయారు చేయించేస్తాను. దీనికి తిరుగులేదు అంతే! ఇంకా ఏమిటి మీ అమ్మని బాధ పెట్టానంటున్నావు కదూ.. ఎవరు ఎవర్ని ఎలా బాధ పెట్టారో మీ అమ్మనే అడుగు. నా నోరు తెరిపించకు. మర్యాదగా నువ్వు ఈపెళ్ళికి ఒప్పుకోవడం ఒక్కటే నీకున్న ఛాయిస్!"






ఆ తల్లి కూతుళ్లు మ్రాన్పడిపోయారు.. ఎంత మాత్రమూ ఊహించని ఈ మలుపుకి!



అప్పుడే తన ఆలోచనల్ని అమలు చేయడం మొదలుపెట్టేసాడు గంగాధరం.. బీరువా తాళం చెవి తన దగ్గరే పెట్టుకున్నాడు. జాయింట్ అకౌంట్లు సింగిల్ ఆపరేషన్ చేసేసాడు.. హడలి పోయారు తల్లీ కూతుళ్లు!
**
 గంగాధరం, రామనాథంతో తన బాధనంతా చెప్పుకున్నాడు.. ఆయన తన కొడుకుని ఈ పెళ్లికి సుముఖుణ్ణి చెయ్యాలని బ్రతిమాలాడు.. "మిహిర. చెడ్డది మాత్రం కాదురా రామం.. నాకు నమ్మకముంది రాజు దాన్ని దారిలో పెట్టగలడని" స్నేహితుడి కన్నీళ్లు రామనాథాన్ని ఆలోచింపచేసాయి.. 'తన కూతురే ఇలా ఉంటే.. ' అంతే, "పెళ్లికి ముహూర్తాలు పెట్టించరా" అన్నాడు. 
***
 రాజీవ్ తండ్రి మాటకి, ఋణవిముక్తికి, మీదు మిక్కిలి తనకి ఆ అమ్మాయిని చూడగానే కలిగిన గిలిగింత తలపులకి, ఆమెని తాను మార్చుకోగలనన్న ధైర్యానికి బద్ధుడై, పెళ్ళికొడుకు అయినాడు!



 వేద మంత్రాలు, పెళ్లి జరిగేటప్పుడు ఆ సాన్నిహిత్యం మిహిర అంతరంగాన అతని మీద ప్రేమ కలిగిస్తున్న ప్రతిసారి, తల్లి వాళ్ళ గురించి చెప్పే హీనోక్తులు మనసును ఎదురు తిరిగేట్లు చేస్తున్నాయి. దాంతో ఆమె ప్రవర్తన నలుగురూ చెవులు కొరుక్కునేట్లు ఉన్నది. 



తనదైన వ్యక్తిత్వంతో రాజీవ్, మిహిర ప్రవర్తనని అడుగడుగునా కమ్ముకుంటూ వస్తున్నాడు. శాంత, రామనాథంలు అన్నీ తెలిసిన వాళ్ళు కనక తమ ప్రేమతో మిహిరని శాంతపరుస్తున్నారు. 






అత్తగారిల్లంటే ఎంత విముఖాత ఉన్నా, అక్కడ ఉన్న మూడు రోజులూ రామనాథం, శాంతల అన్యోన్యత మిహిరని అబ్బురపరచింది! 



'ఆంటీ ఎందుకు అంకుల్ పిలవగానే 'జీ హుజూర్ 'అన్నట్ల వెళ్తుంది అనుకున్నానో లేదో అంకుల్ అందరి ఎదురుకుండానే ఆంటీ కాళ్ళకి నూనె రాస్తున్నారు! నా కళ్ళని నేనే నమ్మలేకపోయాను!. ఇంత పెద్ద వాళ్లయినా, ఇద్దరూ కలిసి కూర్చుని, హాసప్రతిహాసాలతో, ఒకరికొకరు సాయ చేసుకుంటూ.. ఇలా ఉంటారా భార్యా భర్తలంటే.. " తన తల్లిదండ్రుల దగ్గర ఎన్నడూ చూడని ఈ సన్నివేశాలు మిహిర హృదయంలో ఓ సున్నిత కోణాన్ని తట్టి లేపాయి!



రాధ నిర్లక్ష్య వైఖరి తెలిసిన గంగాధరం, రాజీవ్ కోరినట్లు తమ ఇంట మూన్నిద్రలు లాంటి సాంప్రదాయాలని పక్కన పెట్టేసి, నూతన వధూవరులు హనీమూన్ కి వెళ్లడానికి ఒప్పుకున్నాడు. రాజీవ్ తన ఖర్చుతో, తన లైఫ్ స్టైల్ లో మాత్రమే భార్యతో ఊటీ, కోడైకెనాల్ వెళ్లడానికి డిసైడ్ అయ్యాడు!
***
 ఎంతో సతాయించాలని, తన తండ్రి మీద పగ, భర్త మీద తీర్చుకోవాలని ఎన్నో ప్లాన్లు తల్లితో కలిసి వేసిన మిహిరకి, రాజీవ్ ప్రవర్తన అవకాశమే ఇవ్వలేదు. 



సుందర ప్రదేశాలన్నీ ఎంతో ప్రేమగా, జాగ్రత్తగా ఒక ప్రాణస్నేహితుడు లాగా తిప్పి చూపించాడు. ఒక్కటే మంచం మీద పడుకున్నా ఎటువంటి వికారమూ లేకుండానే ఉన్నాడు! మిహిర ఒకానొక చలిరాత్రి దగ్గరగా రాబోయినా, సున్నితంగా పక్కకి జరిగి లేచి వెళ్లి సోఫాలో పడుకున్నాడు. ఆ రోజు మొదలు ప్రతీ రాత్రీ అంతే! మిహిర అహానికి అది పెద్ద దెబ్బ! ఉక్రోషంతో కసి, కోపంతో మిహిరని ఆందోళన, ఆవేదన, అనురాగం ముప్పిరిగొనగా రాజీవ్ స్థితప్రజ్ఞతతో, ఏమాత్రం కొరుకుడు పడకుండా నిలిచాడు!



రామనాథం రోజూ కొడుక్కి మెసేజ్ చేసి విషయాలు తెలుసుకుంటున్నాడు. శాంతకి భర్త ద్వారా తెలుస్తున్నాయి. ఒకరోజు శాంత రాజీవ్ కి, "మరీ ఓవర్ డోస్ ఇవ్వద్దు.. వికటించగలదు" అని. మెసేజ్ చేసింది. 

[k3vv3]

ఫస్ట్ క్లాస్ కుపేలో రాజీవ్ నిద్రపోకుండా, అటు ఇటు మెదుల్తున్న భార్యని, "ఏమయ్యింది నా చిన్నీ" అన్నాడు. 
అంత తలనెప్పిలోనూ ఉలిక్కిపడ్డది మిహిర, తన తండ్రి తనను మొన్న మొన్నటిదాకా ప్రేమతో పిలిచిన పిలుపు.. వివశురాలైపోయింది.. ప్రేమ కోసం వాచి పోయిన ఆ చిన్న ప్రాణం! తనను దగ్గరకు తీసుకుంటున్న రాజీవ్ ని చుట్టుకుపోయి బావురుమన్నది. ఏదో మాట్లాడుతున్న ఆమె పెదవులని తన పెదవులతో మూసేసాడు! ఆ రాత్రి వారి తొలిరేయి అయింది!
**
 కూతురి కోసం బెంగ పడి జ్వరం తెచ్చుకున్న తల్లిని చూడటానికి వచ్చినరోజునే పుట్టినింటికి వెళ్ళింది.. ఎవరితోనూ చెప్పకుండా వెళ్ళడానికి చెప్పులు వేసుకుంటున్న మిహిరని ఆపి, "నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్తున్నావో చెప్పక్కర్లేదా?"



రాత్రి అంత మార్దవంగా, సన్నిహితంగా మెసిలిన భర్త కరకు కంఠంలోని అధికార ధోరణికి కంగుతిన్నది మిహిర! ఒక్క నిమిషంలో ఆమెలోని ఆభిజాత్యం పడగ విప్పి "నాకు ఎవరి పర్మిషన్ అక్కర్లేదు" అన్నది. 



"ఇది పర్మిషన్ కాదు ఇన్ఫర్మేషన్. ఈ ఇంట్లో కొన్ని రూల్స్ ఉన్నాయి. అవి ఈ ఇంటి సభ్యులు పాటించి తీరాలి!"
"షిట్! ఆఫ్ట్రాల్ నేను మా ఇంటికి వెళ్ళడానికి.. "



"ఓకే నాకు ఇన్ఫర్మేషన్ అందింది. నువ్వు భోజనానికి వస్తావో రావో చెప్పి వెళ్ళాలి. మా ఇంట్లో మేము అనవసరంగా వేస్ట్ చెయ్యము" రాజీవ్ మాట లెక్కలేనట్లుగా వెళ్ళిపోయింది!



తల్లి ఉద్బోధలు, రాజీవ్ తో గడిపిన మధురమైన కాలాన్ని మరుగున పడేసి, మిహిరలోని మూర్ఖత్వాన్ని తట్టి లేపింది. 
 అత్తగారింట్లో ఎలా గొడవలు లేవదీయాలో, .. అదీ అవతలి వాళ్లదే తప్పనిపించేట్లు, తన భర్త చేసిన పెళ్లిని ఎలా తలక్రిందులు చేయాలో వైనవైనాలగా చెప్పింది. మిహిరలో ఉన్న ద్వంద్వ ప్రకృతి ఆమెని పూర్తిగా తల్లి మాట శిరోధార్యంగా తీసుకోనివ్వడం లేదు.. రాజీవ్ సాన్నిహిత్యం కోరుకుంటున్న మనసు, శరీరం అందుకు ఒప్పుకోవడం లేదు. ఆ చిరాకంతా తల్లి మీదే చూపించి అన్నం తినకుండా వచ్చేసింది. సరిగ్గా బైట అడుగుపెట్టగానే బయటకు వెళ్లి వస్తున్న తండ్రీ కనపడ్డాడు. ఆయన చేసిన పెళ్లి అని ఆయన్ని నాలుగు దులిపేసింది.. అన్నింటికీ పర్మషన్ అడగాలని ఆంక్షలు విధిస్తున్నాడు రాజీవ్ అంటూ. అప్పుడే రాజీవ్ తో మాట్లాడి అంతా బాగుంటుందన్న ఆశాభావంతో ఉన్న గంగాధరం గారు చిన్నబోయారు!
**
మిహిర అన్నం తినటానికి వచ్చి, డైనింగ్ టేబుల్ ఖాళీగా ఉండటం చూసి, అవాక్కయింది!. "నేను అన్నం తినాలి. అక్కడ ఏమీ లేవు" మిహిర విసురుగా అంది. అప్పడే ఆమెని చూస్తున్నట్లు రాజీవ్, " ఓ నువ్వు అన్నం తినాలా? మాకు తెలియదే నువ్వు భోజనానికి వస్తావని. అమ్మా వాళ్ళు పెళ్లికి వెళ్లారు. నేను మా ఫ్రెండ్ ఇంట్లో ఫంక్షన్ లో భోజనం చేసేసాను. అదేమిటీ మీ అమ్మ అన్నం పెట్టలేదా?"
మిహిర ఆకలికి.. కళ్ళు తిరిగినట్లై పడబోయింది. రాజీవ్ లోని మనిషి మేల్కొన్నాడు. గబగబా లేచొచ్చి మిహిరని మంచం మీద పడుకోబెట్టి, మారు మాట్లాడకుండా షర్ట్ వేసుకుని, దగ్గర్లో ఉన్న కర్రీ పాయింట్ లో అన్నం కూరలు తెచ్చి, గబగబా ప్లేట్ లో అన్నం కూరలు కలిపి నోట్లో పెట్టాడు. మిహిరలోని అహం బుసలు కొడుతున్నా, ఆకలి, రాజీవ్ ప్రేమ మారుమాట్లాడకుండా కలిపినవన్నీ తినేసేట్లు చేసింది. 



రాజీవ్ కి బాగా అర్థమయింది మిహిరలోని ద్వంద్వ ప్రవృత్తి! 'ఎలా కాపాడుకోను నా చిన్నిని, తల్లి అనే ఆ రాక్షసి నుండి?



*** 
పసిపిల్లలాంటి మనసు ఒకవైపు తల్లి మాటలకి తాన తందాన అనే అహంకారి మిహిర మరోవైపు! తాను బాధపడుతూ, భర్తని, అత్తమామల్ని బాధ పెడుతూ, ఆఖరికి తల్లి మాట ప్రకారం భర్త దగ్గరకు వెళ్లక యాడాది గడిచిపోయింది. 



కొద్ధి రోజులు స్వేచ్ఛాజీవితాన్ని ఎంజాయ్ చేసింది. తోటి వాళ్లందరికీ పెళ్లిళ్లు అయిపోయాయి.. ఒంటరిగా పార్టీల కొచ్చే మిహిర మీద కన్నేసిన రాహుల్ ఆ రోజు ఇంట్లో దింపుతానని తీసుకు వెళ్లి, తన గెస్ట్ హౌస్ లో బలవంతం చేయబోతే, అదృష్టవశాత్తు ఆ గెస్ట్ హౌస్ వాచ్మెన్ తమ ఇంట్లో డ్రైవర్ గా చేసిన అతను కావడం వలన, రాహుల్ తో కలియబడి రక్షించాడు!, 



బాధాతప్త హృదయంతో తల్లి దగ్గరకు వెళ్లబోయిన మిహిర తండ్రి గొంతు విని ఆగిపోయింది. 



గెస్ట్ హౌస్ వాచ్మెన్ ఫోన్ వలన విషయం తెలిసిన గంగాధరం మళ్లీ చరిత్ర పునరావృతమైతున్నదని గ్రహించి భార్యతో ఒక పుష్కరం తర్వాత ఏకాంతం ఏర్పరుచుకుని', "నీకు జరిగిన అన్యాయం నీ కూతురికి కూడా జరగబోయి, దేవుడి దయ వలన తప్పిపోయింది! నీకెంతమాత్రమన్నా ఆరోజు నా క్షమకు విలువ అనేది ఉంటే వెంటనే దానికి భర్త విలువ తెలియచెప్పి రేపటి కల్లా చీరె సారెతో నువ్వే దింపి రావాలి. ఇందుకు భిన్నంగా జరిగితే, నాకు ఎల్లుండి ఉదయం అనేది ఉండదు" విసవిసా బైటకు వచ్చిన గంగాధరం, కూతుర్ని అక్కడ చూసి, సిగ్గుతో చితికిపోయాడు!



మిహిర, తన తండ్రి పాదాలు తాకి తనని క్షమించమన్నది. కూతుర్ని దగ్గరకు తీసుకొని భార్య దగ్గరకు వెళ్ళాడు. చూడు మిహిరా! ఇప్పుడు నువ్వు విన్నది ఇక్కడే మర్చిపోతానని నీకెంతో ఇష్టమైన మీ అమ్మ మీద ప్రమాణం చెయ్యి. ఇది కేవలం మా భార్యాభర్తలకి మాత్రమే సంబంధించింది! 



మిహిర తల్లి రాధ తన అర్థం లేని అహంకారం కూతురి జీవితాన్నే బలి తీసుకోబోవడంతో, భర్తని క్షమించమని కాళ్ళు పట్టుకున్నది. గంగాధరం భార్యని పొదువుకుని, "తానెప్పటికీ ఆమెకి బాసటగా నిలుస్తా" నన్నాడు. 






మిహిరకి తండ్రి ఔన్నత్యం, అన్నిటినీ మించి భార్యాభర్తల అనుబంధం యొక్క విలువ, వేదమంత్రాల సాక్షిగా పడ్డ మూడుముళ్ల శక్తి అవగతయింది!
****
రాజీవ్ వివాహానికిచ్చే ఇచ్చే విలువ మూలంగా ఎంతమంది ఎన్నిసార్లు మళ్లీ పెళ్లి చేసుకోమన్నా, , "మిహిర నా భార్య.. మా బంధానికి గ్రహణం పట్టింది కానీ అది వీడిపోనిది! ఇది రాముడు ఏలిన రాజ్యం!" అనేవాడు. రాజీవ్ లాగా భార్యాభర్తల బంధాన్ని అర్థం చేసుకుంటే మామిడాకులే గానీ విడాకులుండవు కదా!
***
పందిట్లో పెళ్లవుతున్నది! మిహిర, రాజీవ్ దండలు మార్చుకుంటున్నారు.. కొడుకు కోడలు, కూతురు అల్లుడు, మనవళ్ళు మనవరాళ్ల సమక్షంలో, షష్టిపూర్తి మహోత్సవంలో!
 సమాప్తము

[k3vv3]

ఆఖరి ఆకలి
రచన: పిట్ట గోపి



ఈ సృష్టిలో ఆడ మగ, చిన్నా పెద్ద తేడా లేకుండా ప్రతి మనిషికి ఏదో ఒక సందర్భంలో శత్రువుగా ఉండేది ఏదైనా ఉందంటే అది ఆకలి మాత్రమే. 



ఆకలిని జయించటం దాదాపు ఏ మనిషికీ సాద్యం కాకపోవచ్చు. ఈరోజుల్లో అనేక మంది అవినీతి, దొంగతనాలు, దోపిడీలుతో ఒక మనిషి ఇంకో మనిషిని మోసం చేస్తూ.. చంపుకుంటూ సంపాదిస్తున్నారు అంటే.. !దానికి కారణం ఆకలే. 



ఎందుకంటే.. 
 తాము బాగా సంపాదిస్తే... కానీ తమ వారసులుకు ఆకలి బాధలు, ఆర్థిక సమస్యలు తప్పవు. లేకపోతే వారి పరిస్థితి వేరేలా ఉంటే ఆకలితో అలమంటించాల్సిన పరిస్థితి వస్తుందని, అందుకే ఏం చేసైనా పెద్దగా ఆస్తులు, డబ్బు పోగేసుకుని తద్వారా భవిష్యత్ లో తమ వారిని ఆకలి కేకల నుండి తప్పించవచ్చని. 



ఇలాంటి ఆలోచనలు ఉన్న ఈ సమాజంలో కూడా కొందరు ఆహారాన్ని వృధా చేయటం చూస్తూనే ఉంటాం. 



ఇక ధనవంతులు అయితే చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. ఏమాత్రం రుచిగా లేకపోయినా తినే అహారం పై కోపాన్ని ప్రదర్శించి మరీ విసిరేసే సందర్భాలు లేకపోవు. 



మణి ధనవంతులు ఇంటిలో పుట్టి పెరిగాడు. వడవడిగా ఐదో తరగతిలోకి అడుగుపెట్టాడు. ఆఫీసు పనితో బిజీగా గడిపే ఈరోజుల్లోని తల్లిదండ్రులకు పిల్లలకు మంచి బుద్దులు నేర్పించటం ఎలా వస్తుంది.. ?



పోనీ.. అమ్మమ్మ, నాన్నమ్మ, తాతయ్యలు ఉంటే బాగున్ను కానీ.. ! ఏం చేస్తాం వాళ్ళకి దూరం పెట్టి భార్య పిల్లలతో మాత్రమే బతికే సమాజం అయిపోయింది. 



అయితే మణికి మాత్రం నాన్నమ్మ శారద రూపంలో మంచి విషయాలు చెప్పే మనిషి ఉంది. మణి నిజంగా చిన్నతనం నుండే చాలా పెంకితనంతో ఉండేవాడు. వాడు ఏది కావాలంటే అది తెచ్చి పెట్టాలి. లేదంటే వాడి అల్లరి అలాంటిది, ఇలాంటివి కాదు. ఏది పడితే అది విసిరేస్తు రచ్చరచ్చ చేస్తాడు. 



వాడి అల్లరికి తల్లిదండ్రులు మహేష్, శ్యామలలే సహనం కోల్పోతు.. మణి అసలు అల్లరి చేయకుండా ఏం కావాలంటే అది ఇచ్చేసే వాళ్ళు. మణికి పన్నెండేళ్ళు వచ్చినా ఎప్పుడు సరిగ్గా చేతులు పెట్టె బోజనం చేయడు. రుచిగా లేదని విసిరేస్తుంటాడు. అవన్నీ శారద ఓపిగ్గా ఓర్చుకుంటూ ఎప్పుడూ మణికి మంచి విషయాలు చెప్తు వాడిలో మంచి మార్పు తీసుకొచ్చే ప్రయత్నం చేస్తుంది. 



ఇంత చేస్తున్నా కూడా కన్న కొడుకు కానీ.. కోడలు శ్యామల కానీ ఏనాడూ శారదాకు గౌరవించలేదు. సరికాదా ఆమె ఇంట్లో ఉండటమే వాళ్లకు ఇష్టం ఉండేది కాదు ఎలాగో నెట్టుకొస్తున్నారు. మణిని చూసుకుంటుంది అని కానీ.. ఇప్పుడు మణి తల్లిదండ్రులు ఆఫీసుకి వెళ్ళినా... అతడు మరి చిన్నపిల్లడేమి కాదు. అందుకే తల్లిని వదిలించుకునేందుకు వారికి ఆసక్తి పెరిగింది. 



ఇదిలా ఉంటే ఒక రోజు ఆదివారం మహేష్ శ్యామలలు ఏదో ఫంక్షన్ కి వెళ్ళారు. ఇంట్లో మణి శారదాలు మాత్రమే ఉన్నారు. 



బోజనం పెడుతుంటే మణి రుచిగా లేదని అన్నాన్ని విసిరేశాడు. అన్నం చెల్లాచెదురుగా పడింది. శారదా మౌనంగా ఆ అన్నాన్ని ఊడ్చి మరలా పళ్లెంలో వేసి ఆ పళ్ళేన్ని, మణిని తీసుకుని బయటకు వచ్చింది. అలా కొంతదూరం వెళ్ళగా ఆకలితో పస్తులు ఉంటూ ఏ ఆధారం లేక రోడ్లపై బికారంగా తిరుగుతున్న పిల్లలకు ఇచ్చింది. ఆ అన్నాన్ని వాళ్ళు ఎంతో ఇష్టంగా ఆత్రతగా అన్నం కడుపులోకి వెళ్ళగా ఆనందంతో వచ్చే కన్నీళ్ళని తుడుచుకుంటూ తింటున్నారు. 



మిగతాది గుడి ముందు ఉన్న బిచ్చగాళ్ళకి పెట్టగా వారు చేతులు జోడించి మరలా మణి తల పై చెయ్యి వేసి దీవించారు. ఈ రెండు సంఘటనలు మణిని తీవ్రంగా కలచివేశాయి. నాన్నమ్మ ఒక్క మాట కూడా అనకుండానే మణి తనలో తనకు తెలియకుండా తన మనసు కరిగిపోయింది. 



"బాబు మణి, ఏంటీ ఆలోచిస్తున్నావు. రుచిగా లేదని నువ్వు పారేసిన అన్నాన్ని వాళ్ళు ఎలా తిన్నార్రా... ? అన్ని ఉండి కూడా కావాల్సింది తినకుండా ఇలాంటి వంకలు పెడుతున్నాం. కానీ.. ! ఏమీ లేని వాళ్ళు చూడు రుచులతో పనే లేకుండా ఏది దొరికితే అది తింటూ కడుపు నింపుకుంటున్నారు. అన్నం రుచిగా లేదని పారేసే మనం అది కూడా లేని ఇలాంటి అభాగ్యులను చూసైనా మారాలి. 



ఉన్నవాళ్ళు తిన్నది అరగక తిరుగుతుంటే.. 
లేనివాళ్ళు కడుపు నింపుకోటానికి తిరుగుతున్నారు. 



నీకు ఎక్కువ అయి పారేసే ఎంగిలి కూడు, ఏమీ లేనివారికి ఒక విందు భోజనంలా ఉంటుంది. ఇకనైనా పద్దతిగా అల్లరి చేయకుండా ఉండు. అలాగే ఆకలి అనే గమ్యంను చేరుకోవాలంటే అభాగ్యులు ఎంత కష్టపడుతున్నారో.. ఆలోచించు. ఆకలి అందరికీ శత్రువే. ఈరోజు నువ్వు పారేస్తే రేపు నీకు ఆ అన్నం దొరకకపోవచ్చు. పదా " అంటూ తీసుకుపోయింది. 



ఇంటికి వచ్చి అన్నం వేసిన పళ్లెం ముందు కూర్చుని 
"దేవుడా! ఎవరు పండిస్తే ఈ అన్నం నాకు దొరుకుతుందో వారి కుటుంబం ఆనందంగా ఉండేలా చూడు " అని ప్రార్ధించడం శారదకు తృప్తినిచ్చింది. అక్కడితో శారదా, మణీల బంధం సరి. 
అవును. శారద ఆ తర్వాత రోజు నుండి తమ ఇంట్లో లేదు. మణి అడిగితే బంధువులు ఇంటికి వెళ్ళింది అని చెప్పారు. అలా శారదను మణి మర్చిపోయాడు. 



ఇప్పుడు మణి పెద్దవాడు అయ్యాడు. చదువు కొనసాగిస్తున్నాడు. మంచి క్రమశిక్షణ కలిగి ఉన్నాడు. అంతేకాదు, తల్లిదండ్రుల సంపాదనలో కొంత ఏ ఆధారం లేని అభాగ్యులకు ఉచితంగా అన్నాన్ని పెడుతు వారి ఆకలి తీరుస్తున్నాడు. 



ఒకరోజు కాలేజీ క్యాంపు నుండి అందరూ విద్యార్థులుతో మణి ఒక వృద్దాశ్రమానికి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. 
అక్కడకు వెళ్ళగా మణికి గుండె కలుక్కుమంది. అవును! బంధువుల దగ్గరకు వెళ్ళిందనుకున్న నాన్నమ్మ, విశాలమైన బంగ్లా లాంటి ఇళ్ళు, ఆస్తులు, కొడుకు, కోడలు మనుమడు ఇలా అందరూ ఉండే నాన్నమ్మ, ఏ ఆధారం లేని వాళ్ళకి నిలయమైన ఈ వృద్దాశ్రమంలో ఉండటంతో మణి కళ్ళలో కన్నీరు సముద్రాన్ని తలపించింది. ‘నాన్నమ్మా’ అంటూ శారదా ఒడిలో వాలిపోయి బిగ్గరగా ఏడ్చాడు. మణిని ఓదార్చటం శారదా, మరియు స్నేహితులు వల్ల సాద్యం కాలేదు. 



కొడుకు, కోడలు, మనుమడుతో.. ఉన్నంత కాలం సరదాగా గడిపాలని ఏ తల్లికి ఉండదు.. ! 
 శారదకి వాళ్ళని వదిలే ఉండటం ఇష్టం లేకపోయినా కొడుకు కోడలే స్వయంగా ఇక్కడికి చేర్చటంతో ఇంట్లో తాను ఉండటం వారికి ఇష్టం లేనప్పుడు వారి ఇష్టానికి అనుగుణంగా నడుస్తు తన ఆనందాన్ని మనసులోనే సమాధి చేసుకుంటూ బతుకుతుంది శారదా. 



మణి వేరే ఆలోచన చేయకుండా నాన్నమ్మను ఇంటికి తీసుకెళ్ళాడు. ఆఫీసు నుండి వచ్చిన తల్లిదండ్రులు శారదని చూసి షాక్ అయ్యారు. 



"అమ్మా.. నువ్వు ఎప్పుడు వచ్చావు".. ? ప్రశ్నించాడు మహేష్. 



లోపలి నుండి మణి వస్తు.. 
" ఈ రోజే నాన్న.. మీరు ఏ బంధువుల ఇంటికి నాన్నమ్మనీ తీసుకెళ్ళారో... ఆ బంధువుల ఇంటికి ఈరోజు నేను వెళ్ళాను. చాలా రోజులు అయింది కదా అందుకే తీసుకొచ్చా " అన్నాడు వెటకారం చేస్తూ



ఆ మాటలకు తల్లిదండ్రులు షాక్ అయ్యారు. ఇంకా తేరుకోనే లేదు. 



"చూడండి, నాకు జన్మనిచ్చారు. కానీ.. ! నాకంటే ఎక్కువ సమయం మీరు ఆఫీసు పనికే కేటాయించారు. అన్ని తానై పాఠశాలలో కూడా నేర్పని ఎన్నో మంచి విషయాలను నేను నాన్నమ్మ దగ్గర నేర్చుకున్నాను. అలాంటి నాన్నమ్మను, నన్ను దూరం చేసి మీరు చాలా పెద్ద తప్పు చేశారు. రేపు నేను కూడా మీకు అలా చేస్తే మీరు ఎంత క్షోభ అనుభవిస్తారో.. 



నాన్నమ్మకు మీరంటే ఎంత ఇష్టం. అది మీకు తెలియని విషయం కాదు. తాను చివరి శ్వాస వరకు ఈ ఇంట్లోనే ఉండాలి. ఇంకోసారి ఇలాంటి వెధవ పనులు చేస్తే నేను ఊరుకోను. 
చివరగా ఒక్క మాట.. మిమ్మల్ని వదిలేసి ఉండలేని ఏ మనుషులనైనా నిర్ధాక్షిణ్యంగా వదిలివేయకండి" అన్నాడు. 



నాన్నమ్మ సహాయంతో, మనసు మార్చుకున్న తల్లిదండ్రుల ప్రోత్సాహంతో ఇప్పుడు మణికి ఒకటే ఆకలి. అది తన కంటికి ఏ ఒక్కరు ఆకలి బాధతో కనపడకూడదని. అది తన ఆఖరి ఆకలి కూడా.. అంటే చివరి శ్వాస వరకు ఈ ఆకలి తీరదన్న మాట. 
****** ****** ****** ******

[k3vv3]

ఆన్‌లైన్ బిర్యానీ
రచన: తాత మోహనకృష్ణ
 



సుబ్బారావు కి చిన్నప్పటినుంచి దెయ్యాలంటే చాలా భయం. ఆ భయం తనతోపాటు అలానే పెరుగుతూ వచ్చింది. అందుకే, హారర్ సినిమాలంటే, చాలా దూరంగా ఉంటాడు. అలాంటి మనిషికి పెళ్ళయింది. తలంటు పోసుకుని జుట్టు ఆరబెట్టుకుంటున్న తన పెళ్ళాన్ని దగ్గరగా చూస్తే.. ఆ రోజు సుబ్బారావు కు గుండె దడే..! ఇద్దరు పిల్లలతో జీవితం హ్యాపీ గానే సాగిపోతుంది.



ఒక రోజు తన భార్య పుట్టింటి నుంచి ఫోన్ వచ్చింది. ఫోన్ మాట్లాడి భర్త దగ్గరకు వచ్చింది పెళ్ళాం..



"ఏమండీ! మా నాన్నకి ఒంట్లో బాగోలేదంట. నా గురించి కలవరిస్తున్నారు. నేను ఇప్పుడే బయల్దేరతానండి..ఇలా వెళ్లి, నాన్నను చూసి..అలా వచ్చేస్తాను. ఒక్క రోజు అడ్జస్ట్ చేసుకోండి. పిల్లల్ని మీరు చూసుకోలేరు..నాతో తీసుకెళ్తాను. ఇలాంటి పరిస్థితిలో 'నో' అని అనలేడు సుబ్బారావు. పెళ్ళయిన దగ్గర నుంచి ఎప్పుడూ పెళ్ళాన్ని విడచి ఒంటరిగా ఉన్నది లేదు.



మా ఆవిడ ఊరు ఉదయం వెళ్లి.. సాయంత్రానికి వస్తే బాగుండేది. ఇలా సాయంత్రం బయల్దేరితే..రాత్రంతా నేను ఒక్కడినే ఇంట్లో ఉండాలా..? తలుచుకుంటేనే చాలా భయం వేస్తోంది. అసలే మొన్న దెయ్యం కనిపించిందని ఆ రామారావు వీధిలో అందరికీ చెప్పాడు. పైగా, ఈ పండుగ టైం లో దొంగతనాలు ఎక్కువనీ... రాత్రి పూట జాగ్రతగా ఉండమని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల హెచ్చరిక ఉండనే ఉంది.



ఇదంతా మరచిపోయి..కాసేపు టీవీ చూద్దాం అనుకున్నాడు సుబ్బారావు. అదే టైం లో, టీవీ లో క్రైమ్ ప్రోగ్రాం వస్తోంది. అందులో..ఇంట్లో ఒక్కడే ఉన్న ఇంటి ఓనర్ పై దొంగలు దాడి చేసి..హత్య చేసి ఇల్లంతా దోచుకున్నారని చూపిస్తున్నారు. 'ఇదేదో నన్ను ఇబ్బంది పెట్టడానికే చెబుతునట్టు ఉంది' అని భయమేసి ఛానల్ మార్చేశాడు సుబ్బారావు. మరొక ఛానల్ లో..చనిపోయిన మనిషి దెయ్యంగా ఇంటికి వచ్చి తలుపు కొట్టాడని చూపిస్తున్నారు...అంతే..! భయమేసి టీవీ ఆపేసాడు.



నా పెళ్ళాం అర్జెంటు గా వెళ్లిపోయింది. వంట కుడా ఏమీ చెయ్యలేదు. వెళ్తూ..తన పెళ్ళాం ఆన్‌లైన్ లో ఫుడ్ ఆర్డర్ చేసుకోమని చెప్పినట్టు గుర్తు వచ్చింది. ఏం చేస్తాం...? ఆకలి ఆగదు కదా..! అనుకున్నాడు సుబ్బారావు. ఫోన్ తీసి..ఆన్‌లైన్ యాప్ లో తనకి ఇష్టమైన బిర్యానీ ఆర్డర్ చేసాడు. అది కుడా ఫేమస్ హోటల్ నుంచి..ఆ హోటల్ చాలా దూరంగా ఉండడం చేత, డెలివరీ టైం ఒక గంటకు పైగానే చూపించింది.



ఈ లోపు అలా వరండా లోకి వెళ్లి చూసాడు. చల్లటి గాలి వేస్తోంది. గాలికి కదులుతున్న కొబ్బరి ఆకుల నీడ గోడ పై పడి..ముందుకు వెనక్కు కదులుతుంది. అసలే భయానికి కేర్ అఫ్ అడ్రస్ అయిన మన సుబ్బారావు...దానిని చూసి భయపడి వెంటనే తలుపు వేసేసాడు. సోఫా లో కూర్చొని..ఫుడ్ ఆర్డర్ కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు.



ఈ లోపు మెల్లగా వాన మొదలైంది. చిన్న చినుకు గా మొదలైనది కాస్త పెద్దది అయ్యింది. అలా వాన లో సిటీ అంతా తడిసి ముద్దవుతున్నాది. ఈలోపు న్యూస్ కోసం టీవీ పెట్టాడు సుబ్బారావు. బ్రేకింగ్ న్యూస్ లో సిటీ అంతా జలమయం..ఎవరూ బయటకు రావొద్దని హెచ్చరిక చేసారని న్యూస్. ఆకలి వేస్తున్న సుబ్బారావు, నా బిర్యానీ ఎప్పుడు వస్తుందో అని తన యాప్ ఓపెన్ చేసి.. ట్రాకింగ్ చూసాడు. 'హమ్మయ్యా! నా ఆర్డర్ క్యాన్సిల్ చెయ్యలేదు...దారిలో ఉంది..'..



ఇలా అనుకున్నాడో లేదో...ఆ కరెంటు కాస్తా పోయింది. ఒకేసారి ఇల్లంతా చీకటిమయం. ఫోన్ లో టార్చ్ వెయ్యడానికి కుస్తీ పడ్డాడు. మొత్తానికి వెలిగింది.. అంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. సడన్ గా కిచెన్ లో ఏదో చప్పుడు.. సుబ్బారావు గుండె జారింది..దొంగా? అని కంగారు పడుతూ..మెల్లగా వెళ్లి చూసాడు. పెరటి తలుపు తీసి ఉంది..మొదట్లో దొంగ అని భయపడ్డాడు..తర్వాత 'మియావ్' అని వినిపించడం తో...ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు సుబ్బారావు.



చాలాసేపు తర్వాత..కరెంటు వచ్చింది. అప్పుడే.. కాలింగ్ బెల్ మోగింది. బిర్యానీ వచ్చిందేమోనని ఆనందంలో తలుపు తీసాడు. ఎదురుగా ఒక మనిషి ఫుడ్ పార్సెల్ పట్టుకుని పూర్తిగా తడిసిపోయి ఉన్నాడు.



"సర్! పూర్తిగా తడిసిపోయాను..ఇప్పుడు ఇంటికి వెళ్ళడానికి ఇంకా వర్షం తగ్గలేదు. నాకు ఆకలి వేస్తోంది. నేను మీతో పాటు డిన్నర్ ఇక్కడే చేయవచ్చా?" అడిగాడు వచ్చిన డెలివరీ బాయ్



"ఒంటరిగా ఉండలేక...తోడు దొరికిందన్న ఆనందంలో...లోపలికి రమ్మన్నాడు సుబ్బారావు"



లోపలికి వచ్చిన తర్వాత ఇద్దరు డిన్నర్ చేస్తున్నారు..డెలివరీ బాయ్ తన ఇంట్లోంచి తెచ్చుకున్న బాక్స్ ఓపెన్ చేసి తినడం మొదలుపెట్టాడు.. సుబ్బారావు పార్సెల్ లో బిర్యానీ తింటున్నాడు.

[k3vv3]

"సర్..ఇంట్లో ఒక్కరే ఉన్నారా?" అడిగాడు డెలివరీ బాయ్
"అవును.."
"కొంచం మంచి నీళ్ళు ఇస్తారా సర్!.."



కిచెన్ లోకి వెళ్లి సుబ్బారావు గ్లాసు తో నీళ్ళు తెచ్చాడు. హాల్ లోకి వచ్చి చూస్తే.. డెలివరీ బాయ్ లేడు. మొత్తం అంతా చూసాడు. ఎక్కడా లేదు. 
ఇప్పటివరకు ఇక్కడే ఉన్న మనిషి సడన్ గా ఎక్కడకు వెళ్ళాడు? అని అనుకుంటుండగానే..భయానికి చెమటలు పట్టేసాయి సుబ్బారావు కు. సుబ్బారావు సోఫా మీద ఉన్న రిమోట్ పై అనుకోకుండా కూర్చున్నాడు...వెంటనే టీవీ ఆన్ అయ్యింది..



బ్రేకింగ్ న్యూస్...ఫుడ్ డెలివరీ బాయ్...వర్షం లో గల్లంతు..ఫుడ్ డెలివరీ కోసం వెళ్తుండగా ఘటన..అని అతని ఫోటో చూపించారు..



న్యూస్ చూసి సుబ్బారావు కు చెమటలు ఇంకా ఎక్కువ అయ్యాయి...చూపిస్తున్న వ్యక్తి గల్లంతైతే.. మరి ఇప్పటివరకు ఇక్కడ ఉన్నది ఎవరు...?అతనే ఇతను కదా! కొంపదీసి దెయ్యం అయి వచ్చాడా..? తలచుకుంటూ...గజ గజ వణికిపోయాడు సుబ్బారావు. ఇంక జన్మలో ఆన్‌లైన్ లో బిర్యానీ తెప్పించనని డిసైడ్ చేసుకుని.. టీవీ ని ఆపేసాడు.



ఈలోపు..సుబ్బారావు భార్య నుంచి ఫోన్ వచ్చింది..



"ఏమండీ! ఫుడ్ ఆర్డర్ వచ్చిందా? భోజనం చేసారా?" అని ప్రశ్నల వర్షం కురిపించింది 
"వచ్చింది...ఏదో చేసాను..."
"ఏం తిన్నారు...బిర్యానీ యే కదా ..!" అంది భార్య 
"ఆ మాట ఎత్తకు...నాకు ఒణుకు వస్తుంది..."
"మీకు ప్రతిదానికి భయమే...! ఇప్పుడు మా నాన్నకు బాగానే ఉంది. నేను రేపు ఉదయాన్నే వచ్చేస్తాను లెండి...కమ్మగా వండి పెడతాను.."



పెళ్ళాం మాటలతో కొంచం రిలీఫ్ వచ్చినా..మరో పక్క డెలివరీ బాయ్ విషయంలో.. భయం ఇంకా పోలేదు సుబ్బారావు కు..



టీవీ న్యూస్ లో...ఆన్‌లైన్ డెలివరీ బాయ్ తమ్ముడు.. తన అన్న డెలివరీ కోసం వెళ్లి చనిపోయాడని బాధపడుతున్నట్టు చూపిస్తున్నారు. "మేము ఇద్దరమూ ట్విన్స్..చూడడానికి ఒకేలాగ ఉంటాము. ఆన్‌లైన్ డెలివరీ చేస్తాము. నేను ఇప్పుడే ఆర్డర్ డెలివరీ చేసిన తర్వాత..ఫోన్ రావడంతో వెంటనే ఇక్కడకు వచ్చేసాను. ఈ రోజు నన్ను ఒంటరిని చేసి వెళ్ళిపోయాడు మా అన్నయ్య..!" అని విలపిస్తున్నాడు..సుబ్బారావు కు బిర్యానీ డెలివరీ చేసిన బాయ్



ఈ విషయం తెలియక సుబ్బారావు..పాపం! రాత్రంతా భయపడుతూనే ఉన్నాడు..



*****

[k3vv3]

మాతృదేవోభవ
రచన: గన్నవరపు నరసింహ మూర్తి 

ఆ రోజు నేను క్లాస్ కి వెళ్ళేసరికి విద్యార్థులంతా నా కోసం ఎదురు చూస్తూ కనిపించారు. ఆరోజు నేను వాళ్ళకి    మెంటల్ రిటార్డేషన్ అంటే మానసిక వైకల్యం గురించి కొత్త టాపిక్  చెప్పబోతున్నాను.
ఇది చాలా క్లిష్టమైన పాఠ్యాంశం. సైన్స్ తో పాటు సైకాలజీ కూడా జోడించి చెప్పవలసి ఉంటుంది. అందుకే నేను శని, ఆదివారాలు పూర్తిగా అధ్యయనం చేసి ఈరోజు క్లాస్ కి వచ్చాను.   
 
ఎనిమిదేళ్ళ  కిందట ఆంధ్ర వైద్య కళాశాలలో  ఎంబీబీఎస్  చేసి  ఆ తరువాత  ఎయిమ్స్ లో  న్యూరాలజీ లో  ఎండీ చేసాను.  ఆతరువాత  ఆంధ్ర విశ్వవిద్యాలయ   వైద్యక‌ళాశాల‌లో అసోసియేట్  ప్రొఫెసర్ గా చేరి  క్రితం  సంవ‌త్స‌రం  అసిస్టెంట్  ప్రొఫెసర్  గా ప‌దోన్న‌తి పొందాను.  చేరిన  అన‌తి కాలంలోనే మంచి ప్రొఫెసర్ న‌ని పేరు తెచ్చుకున్నాను. నేను త‌ర‌గ‌తి గ‌దిలోకి వెళ్ళ‌గానే విద్యార్థులంతా లేచి నిల‌బ‌డ్డారు. నేను వాళ్ళంద‌రికీ హాజ‌రు వేసి, డిజిటెల్ బోర్డు మీద  పాఠం చెప్ప‌టం మొద‌లు పెట్టాను. 
 
"డియ‌ర్ స్టూడెంట్స్‌! ఈరోజు మ‌నం మెంట‌ల్ రిటార్డేష‌న్ అంటే ఇంట‌లెక్ట్యువ‌ల్ డిసెబిలిటీ గురించి నేర్చుకోబోతున్నాము. అస‌లు మెంట‌ల్ రిటార్డేష‌న్ అంటే ఏమిటి? ఇది ఉన్న వ్య‌క్తికి సాధార‌ణంగా అంద‌రికీ ఉండే తెలివితేట‌ల‌ క‌న్నా త‌క్కువ ఉంటాయి. దీనివ‌ల్ల అత‌ను అంద‌రిలా చ‌దువుల్లో రాణించ‌లేడు. ఈ రుగ్మ‌త ఉన్న వ్య‌క్తులు కొత్త విష‌యాల‌ను త్వ‌ర‌గా ఆక‌ళింపు చేసుకోలేరు. వాటిని అర్థం చేసుకోవ‌డానికి ఎక్కువ స‌మ‌యం తీసుకుంటారు. ఈ మాన‌సిక వైక‌ల్యం సాధార‌ణంగా బాలిక‌ల్లో క‌న్నా బాలుర‌లో ఎక్కువ‌గా క‌నిపిస్తుంటుంది. ఇది పుట్టుక నుంచో లేక‌పోతే బాల్యం నుంచో వ‌స్తుంది. 
 
ఈ రుగ్మ‌త‌ను పిల్ల‌ల‌కున్న కొన్ని ప్ర‌త్యేక‌మైన ల‌క్ష‌ణాల ద్వారా పోల్చుకోవ‌చ్చు. ఆ ల‌క్ష‌ణాల‌లో ముఖ్య‌మైన‌వి ఏంటంటే మొద‌టిది వీళ్ళు   మిగ‌తా పిల్ల‌ల్లా తెలివితేట‌లు ప్ర‌ద‌ర్శించ‌లేక‌పోవ‌డం, రెండ‌వ‌ది మిగ‌తా వారిక‌న్నా ఆల‌స్యంగా కూర్చుకోవ‌డం,   మెల్లగా న‌డ‌వ‌టం. అలాగే మిగ‌తావారిలా స్ప‌ష్టంగా మాట్లాడ‌లేక‌పోవ‌టం. ఆ త‌రువాత ముఖ్య‌మైన‌ది జ్ఞాప‌క‌శ‌క్తి   లేక‌పోవ‌టం.
 
ఇంకొక   ముఖ్యమైన  విష‌యం  ఏంటంటే  చ‌ర్య‌ల‌కు వీళ్ళు  స‌రిగ్గా స్పందించ‌  లేక‌పోవ‌డం.  అంటే ప్ర‌తి చ‌ర్య‌లు ఉండ‌వు. లాజిక‌ల్‌గా ఆలోచించ‌ లేక‌పోవ‌టం. వ‌య‌సు ఎక్కువున్నా చిన్న‌పిల్ల‌ల్లా ప్ర‌వ‌ర్తించ‌టం, ఆస‌క్తి   లేక‌పోవ‌టం, కొత్త విష‌యాల‌ను నేర్చుకోవ‌డంలో నిరాస‌క్త‌త‌, సాధార‌ణ జీవ‌నం గ‌డ‌ప‌డంలో ఇబ్బందులు ఎదుర్కోవ‌డం. 

[k3vv3]

ఈ రుగ్మ‌త ల‌క్ష‌ణాలు. ఈ ల‌క్ష‌ణాల్లో కొన్ని ఉన్నా స‌రే  ఆ  పిల్ల‌లు మాన‌సిక వైకల్యంతో బాధ‌ప‌డుతున్న‌ట్లు  భావించాలి . వీళ్ళ ఐక్యూ అంటే ఇంటెలిజెంట్ కోఫిషెంట్ 10 స్కేలు మీద 4 క‌న్నా త‌క్కువ‌గా ఉంటుంది.   ఈ రుగ్మత లేని  పిల్లలికి  ఈ ఐక్యూ  6 కన్నా ఎక్కువ వుంటుంది.
సాధార‌ణంగా గ‌ర్భందాల్చిన త‌రువాత అతిగా మ‌ద్య‌పానాన్ని సేవించ‌డం, పుట్టుక‌లో  ఏర్ప‌డిన స‌మ‌స్య‌లు, జన్యుపరమైన   సమస్యలు,  వంశ‌పారంప‌ర్యంగా ఉన్న రుగ్మ‌త‌లు. ఇలా ఇది రావడానికి  ఎన్నో కార‌ణాలు,  
 
ముఖ్యంగా త‌ల్లి తండ్రులలో   ఎవ‌రికైనా ఈ స‌మ‌స్య ఉంటే  పిల్ల‌ల‌కు ఈ రుగ్మ‌త వ‌చ్చే అవ‌కాశం చాలా ఎక్కువ అని చెప్ప‌వ‌చ్చు. అలాగే పి. కె. యు. అంటే ఫినైల్ కెటోనూరియా లాంటి జీన్సు ప‌ర‌మైన స‌మ‌స్య‌లు,       క్రోమోజోముల  స‌మ‌స్య‌లు   ఇలా ఈ రుగ్మ‌త రావ‌డానికి వీటిలో ఏదైనా కార‌ణం కావ‌చ్చు.
 
అలా ప్ర‌వాహంలా 3 గంట‌ల సేపు వాళ్ళ‌కు మెంట‌ల్ రిటార్డేష‌న్ గురించి స‌మ‌గ్రంగా చెప్పాను. 
ఆ త‌రువాత వ‌డివ‌డిగా బ‌య‌ట‌కు వ‌చ్చి ఇంటికి బ‌య‌లుదేరాను. అప్ప‌టికే అర‌గంట ఆల‌స్యం అయింది.  
 
ఇంటి ద‌గ్గ‌ర నా కోసం నా భార్య మిథున   ఎదురుచూస్తూ   ఉంటుంది.  ఉద‌యం  నేను లేచి పేప‌రు చ‌దువుకుంటున్న స‌మ‌యంలో త‌న‌కు రెండు నెల‌ల నుంచి నెల‌స‌రి కావ‌టంలేద‌ని చెప్ప‌టంతో సాయంత్రం మా ఫేమిలీ  డాక్ట‌ర్ ఇందిర‌ గారి అపాయింట్‌మెంట్ తీసుకున్నాను.
అర‌ గంట‌లో ఇంటికి చేరుకుని ఫ్రెషప్  అయి మిథునని   తీసుకునీ  ఇందిర‌ గారి నర్సింగ్ హోంకి వెళ్ళాను. ముందే అపాయింట్‌మెంట్ తీసుకోవ‌డం వ‌ల్ల ప‌ది నిముషాల్లో మ‌మ్మ‌ల్ని లోప‌లికి పిలిచారు డాక్ట‌ర్ ఇందిర‌.
 
ఆ త‌రువాత మిథున‌కి గ‌ర్భ‌ధార‌ణ ప‌రీక్ష చేసి, గ‌ర్భం దాల్చిన‌ట్లు నిర్ధార‌ణ చేసి మా ఇద్ద‌రికి శుభాకాంక్ష‌లు తెలిపింది డాక్ట‌ర్ ఇందిర‌. 
 
ఆ త‌రువాత మా ఇద్ద‌రి ర‌క్త‌ న‌మూనాలు తీసుకొని కొన్ని ప‌రీక్ష‌లు చేయ‌డానికి పంపించింది. ఆమె చేయిస్తున్న ప‌రీక్ష‌లు ఒక డాక్ట‌రుగా నాకు తెలుసు. గ‌ర్భం దాల్చ‌గానే  భార్యాభ‌ర్త‌లిద్ద‌రికీ   ర‌క్త ప‌రీక్ష‌లు   జ‌ర‌ప‌డం వ‌ల్ల పుట్ట‌బోయే బిడ్డ‌కు ఏవైనా జ‌న్యు లోపాలుంటే అవి తెలుస్తాయి. దాని వ‌ల్ల వాటిని స‌రిచేసుకునే అవ‌కాశం క‌లుగుతుంది. అది కుదరకపోతే   గర్భస్రావం  చేయించుకోవ‌చ్చు. దానివ‌ల్ల అనారోగ్య శిశువు  ల‌ను నివారించ‌వ‌చ్చు. 
 
గంట త‌రువాత ర‌క్త ప‌రీక్ష‌ల ఫ‌లితాలకోసం మమ్మ‌ల్నిద్ద‌రినీ రేపు సాయంత్రం ర‌మ్మ‌న‌మ‌ని చెప్పారు డాక్ట‌ర్ ఇందిర‌. 



ఆమ‌ర్నాడు సాయంత్రం మేమిద్ద‌రం మ‌ళ్ళీ హాస్పిట‌ల్‌కి వెళ్ళేస‌రికి డాక్ట‌ర్ ఇందిర పిడుగు లాంటి వార్త చెప్పింది.