[Murugansiva]

பொழுது விடிந்தது 
பிரபு மெதுவாக கண்கள் முழித்தான் அருகில் ராகவி தூங்கி கொண்டு இருந்தால், பொன்மாரிக்கு காலை சீக்கிரம் எழுந்து பழகியதால், அவள் குளித்து முடித்து,, அருகில் உள்ள கோயிலுக்கு சென்று,, வந்தால். அழகான டார்க் ப்ளூ சுடிதார். வைட் லெக்கின்ஸ், அதுக்கு மேட்ச் வைட் ஷால். நெற்றியில் விபூதி, தாலியில் குங்குமம், நெற்றிக்கு மேலே குங்குமம்,  கோயில் அருகில் உள்ள பூ கடையில் பூ வாங்கி, தலையில் வைத்து இருந்தால் 
பிரபு, : நீங்க காலைல இன்டெர்வியூக்கு வந்திங்க தானே, அது சரி நீங்க எப்படி இங்க,,  ராஜ் ராஜ் எங்க டா இருக்க கூப்பிட்டு ராகவியை பார்த்தான், இவங்களுமா வந்து இருக்காங்க.இவன் பேசும் சத்தம் கேட்டு. ராகவியும் கண் முழித்தால் 
ராகவி : சார் கண் முழிச்சிட்டிங்களா. இப்போ எப்படி இருக்கீங்க. மயக்கம், வாந்தி அது மாதிரி ஏதும் வருதா 
பிரபு : அப்போது இவனுக்கு நியாபகம் வந்தது, நேத்து ராத்திரி நடந்தது., இப்போ இல்ல. நா எப்படி இங்க வந்தேன். யாரு கொண்டு வந்தா சேர்த்தா 
ராகவி : ராஜ் தகவல் சொன்னான் சார். இரவு நடந்ததை அனைத்தையும் சொன்னால். கல்யாணம் தவிர் 
பிரபு : தேங்க்ஸ். ஆமா இவங்க எப்படி வந்தாங்க. பொன்மாரியை கேட்டான் 
ராகவி : நா தான் சார் தகவல் சொல்லி வர வச்சேன்,
பிரபு : ஓஹோ சரி, என்னால உங்களுக்கு ரொம்ப கஷ்டம் 
ராகவி : சார் என்ன பேசுறீங்க. இது என் கடமை சார் 
பிரபு : பொன்மாரியை பார்த்தான், கழுத்தில் தாலியை பார்த்து. நீங்க நேத்து இன்டெர்வியூக்கு வரும் போது, உங்க செர்டிபிகேட்ல, உங்க ப்ரொபைலை பார்த்தேன், உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகிடுச்சா.
பொன்மாரியும், ராகவியும் திரு திரு வென முழித்தார்கள் 
ராகவி : சார் சார் அது வந்து சொல்லும் முன் டாக்டர் உள்ளே வந்தார் 
டாக்டர் : எப்படி இருக்கிங்க, காதில் ஸ்டேதாஸ்க்கோப் மாட்டி கொண்டே கேட்டார் 
பிரபு : குட் டாக்டர். 
டாக்டர் : பிரபுவை செக் பண்ணி கொண்டே, பொன்மாரியை பார்த்து இவருக்கு கரெக்ட் டைம்க்கு மாத்திரை கொடுத்துருங்க, நல்லா பாத்துக்கோங்க சரியா மேடம் 
பிரபு : டாக்டர் அவங்க கிட்ட ஏன் சொல்றிங்க, இவன் தான் என் சர்வன்ட் இவன்கிட்ட சொல்லுங்க ராஜ்யை காமித்தான் 
டாக்டர் : இவுங்க தான் சார் உங்க wife. உங்களுக்கு நேத்தே இவங்க கூட கல்யாணம் ஆகிடிச்சி,
பிரபு : வாட் நான்சென்ஸ் your talking, எனக்கு கல்யாணமா. அதுவும் இவங்க கூடவா 
டாக்டர் : ஆமா இவங்க தான் கல்யாணம் செஞ்சி வச்சாங்க, ராகவியை காமித்தார் 
பிரபு : வாட், என்ன ராகவி டாக்டர் சொல்றது எல்லாம் உண்மையா 
ராகவி : ஆமா னு தலை ஆட்டினால் 
பிரபு : வாட் எந்த தைரியத்துல இப்படி செஞ்சீங்க. சென்ஸ் இல்ல, இவங்களுக்கு எப்படி நா சரியா இருப்பேன் உங்களுக்கு தோணுச்சு, இவங்க ஸ்டேட்டஸ் எங்க, என் ஸ்டேட்டஸ் எங்க, இவுங்க வருஷம் முழுக்க உழைக்கிற காசு, என் oneday பாக்கெட் money you know,  நான்சென்ஸ், see ராகவி, இனி உங்களுக்கு என் கம்பெனில வேலை இல்ல, இவங்களுக்கும் இல்ல, லாயர் நோட்டீஸ் அனுப்பறேன், இவங்கலை சைன் பண்ணிட்டு, டைவைஸ் வாங்கிட்டு போக சொல்லுங்க, டாட் 
டாக்டர் : சார் நா சொல்றத கொஞ்சம் கேளுங்க, உங்க உசுருக்கு ஆபத்து இருக்கு,
பிரபு : சட் up டாக்டர், நா உங்க மேலே கேஸ் கொடுத்து, உங்களை உள்ள தள்ள போறேன். டேமிட், சொல்லிட்டு விருவிரு வென வெளியே சென்றான்,
பொன்மாரி : அழுது கொண்டே இருந்தால்.
ராகவி : சாரிடி, இதுக்கு ஒரே வழி தான் இருக்கு. சொல்லிட்டு போன் எடுத்து மோகனுக்கு கால் செய்தால் 
ராகவி : சார் 
மோகன் : சொல்லுமா 
ராகவி : வந்து ஒரு பிரச்சனை சார் 
மோகன் : என்ன பிரச்சனை மா 
ராகவி :  சார்னு ஆரம்பித்து இரவு நடந்ததை அனைத்தையும் சொல்லி முடித்தால்.
மோகன் : ஏன்மா உனக்கு சப்போர்ட் பண்ணி. நீ நேர்மையானவள், நீ நல்லவள்னு நினைச்சி தான், உனக்கு சப்போர்ட் செஞ்சேன். இப்போ நீ செஞ்சி இருக்குற விஷயம் எவ்ளோ பெரிய தப்புனு தெரியுமா, நா பணத்தை பாக்குறவன் இல்ல, மனுஷங்க குணத்தை மதிக்கிறவன்.நீ இத செய்றதுக்கு முன்னாடி என்கிட்ட கேட்டு இருக்கலாமே. நீயே ஒரு முடிவு எடுப்ப, அத செஞ்சி முடிச்சிட்டு என்கிட்ட தகவல் சொல்லுவ, அந்த பொண்ணு கூட்ப்பிட்டு, என்னவேணாலும் செய். ஆனா இந்த வீட்டுக்கு வேண்டாம் சொல்லிட்டு கட் பண்ணான்.
வேலைகாரன் : ஐயா என்னாச்சு யாரு போன்ல 
மோகன் : நடந்தை சொன்னான் 
வேலைக்காரன் : என்ன ஐயா சொல்றிங்க, சின்ன ஐயாவை கொல்ல பாத்தாங்களா.ரொம்ப அதிர்ச்சி ஆனான் 
மோகன் : நீ ஏன் டா ரொம்ப அதிர்ச்சி ஆவுற 
வேலைக்காரன் : ஐயா, சின்ன ஐயா இங்க இருக்கும் போது, கார்ல போகும் போது. ஒரு லாரி இடிக்க வந்துச்சின்னு சொன்னாரு ஐயா 
மோகன் : என்னடா சொல்ற இத ஏண்டா என்கிட்ட சொல்லல 
வேலைக்காரன் : உங்க கிட்ட சொல்ல கூடாதுனு, சொல்லிட்டாரு ஐயா 
மோகன் : ஒரு நிமிடம் யோசிச்சான். குடுக்குடுப்பு காரன் சொன்னது,  எல்லாம் நினைத்து விட்டு ஒரு வேலை இந்த பொண்னு தான் மஹாலக்ஷ்மியா இருப்பாளோ.. ராகவி க்கு போன் போட்டான் 
மோகன் : ராகவி நீ அந்த பிரான்ச்லையே வேலை பாரு.
அந்த பொண்ண, இங்க அனுப்பு. டிரைவர்ட்ட சொல்லிடுறேன் நம்ம கம்பெனி கார்ல வர சொல்லிடு,. நீயும் கூட வா. அந்த பொண்ணு வீட்ல சொல்லி. இங்க தான் வாழ போறானு சொல்லி கூப்பிட்டு வா, நா சம்மதிக்கிறது எல்லாம் என் மகனுக்காக மட்டும் தான்,  அந்த பொண்ணு எவ்ளோ திறமையான பொண்ணுனு நானும் பாக்க தானே போறேன், என் மகன் என் பேச்சை கேப்பான். இன்னொன்னு என் மகன் ரொம்ப கோவம் படுவான். அவனை அட்ஜஸ்ட் பண்ணி இருக்கணும்.  என் மகன் கோவத்தை குறைச்சி அவனை நல்ல மனுசனா மாத்தணும்,, இந்த வீட்டுக்கு ஒரு நல்ல மருமகளா இருக்கணும்., 


பொன்மாரி எப்படி சமாளிக்க போகிறாள் 
சூழ்ச்சி காரர்களை கண்டு புடிப்பளா 

அடுத்த பதிவில்

[Murugansiva]

செம்ம கலக்கலான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

நண்பா இப்போது தான் உங்கள் கதை முழுவதும் படித்தேன் மிகவும் அருமையாக இருந்தது. ஒவ்வொரு கதாபாத்திரம் மற்றும் கதையின் உயிரோட்டம் நிரம்பி ஒரு த்ரில்லர் நிறைந்து அருமையாக உள்ளது. அதிலும் ராகவி மற்றும் பொன்மாரி இடையில் நடக்கும் உரையாடல் மிகவும் எதார்த்தமாக இருந்தது. இனிமேல் தான் பொன்மாரி மூலம் கதை பல திருப்பங்கள் நிறைந்து காணப்படும் என்று நினைக்கிறேன்.

ரொம்ப நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

பெரிய முதலாளிக்கு சற்று கோபம் வந்தாலும் வேலைக்காரன் குடுகுடுப்பைகாரன் மகன் வாழ்கை என கருத்தில் கொண்டு நல்ல முடிவை எடுத்துவிட்டார் ஆனால் நம்ம கோபக்கார கோவாலு பிரபு என்ன செய்ய போகிறான் அடுத்து பொன்மாரியிடம் எப்படி நடந்து கொள்ள போகிறான் மனைவியாக பார்ப்பானா இல்லை ஹச் ஆர் ஆக பார்ப்பானா இல்லை விரோதியாக பார்ப்பானா

அடுத்தடுத்து பதிவுகளில் உங்களுக்கான பதில் கிடைக்கும் நன்பா நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

கதை எதிர்பாராத பல திருப்பங்களுடன் செல்கிறது ! பொறுத்திருந்து பார்போம் ! சீக்கிரமே அடுத்த பாகத்தை போடுங்க !

நன்றி நண்பா தொடர்ந்து ஆதரவு தாருங்கள்

[Murugansiva]

Sema super update nanba enimei prabhu and ponumari conversation vera level erukum nenaikura

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

Super update.

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

பொன்மாரி வீட்டில் 
இந்திரா : யோவ் நீ செஞ்ச தப்பு என்னை எந்த அளவுக்கு மாத்தி இருக்கு பாத்தியா,, அந்த பாலாஜி கஞ்சியை உன்ன நக்க வச்சேன், எல்லாம் உன் மேலே உள்ள கோவம் தான்,
வேல் : நா தப்பு எல்லாத்துக்கும் மன்னிப்பு கேட்டேனே அதுக்கு அப்பறம் ஏன் இப்படி பண்ற 
இந்திரா : நீ எல்லாம் என்னையா மனுஷன் மன்னிப்பு கேட்டா நீ செஞ்சது எல்லாம் மறக்கணுமோ, என்னை பண்ண கொடுமை எல்லாம் மறந்துருதேன், ஆனா நம்ம இரண்டு பொண்ணுகளை எப்படி எல்லாம் கொடுமை செஞ்ச, உனக்கு பணம் தாரான் சொல்லி, உன் பிரென்ட்க்கு காவேரியை கூட்டி கொடுத்த, எந்த அப்பன் யா செய்வான், பொன்மாரியை என்ன கொடுமை எல்லாம் படுத்தின, அவளை குடிக்க சொல்லி தினமும் அடிச்சி சித்ரவாதை  பண்ணிருப்ப, இப்போ கடவுளா பாத்து அந்த பொண்ணுக்கு ஒரு நல்ல வாழ்க்கை அமைய போகுது, அவள் இனிமேல் சந்தோசமா இருப்பா அவளுடைய நல்ல குணத்துக்கு,  உனக்கு இனி நரகம் தான். நாளைக்கு காவேரி இங்க வாரா, பாலாஜி வச்சி உன்ன செய்ய போறானு பாரு. பேசி கொண்டு இருக்கும் போது பொன்மாரி வீட்டின் உள்ளே வந்தால் 
பொன்மாரி : என்னமா பேசிட்டு இருக்க அந்த ஆள்கிட்ட 
இந்திரா : நீங்க இரண்டு பேரும் பட்ட கஷ்டம் சொல்லிட்டு திட்டுட்டு இருக்கேன் டி, 
பொன்மாரி : சரி அந்த பாலாஜி எப்போ போனான், சாரி அவனை எப்போ விட்ட 
இந்திரா : போடி இவன் ஒழுங்கா இருந்தா நா ஏன் இப்படி இருக்க போறேன், காலையில் 5 மணிக்கு தான் போனான் 
பொன்மாரி : சரி விடு நாளைக்கு அக்கா வேற வாரா உன் கம்பெனிக்கு 
இந்திரா : உன்ன மாதிரி இல்லடி அவள், நீ என் விஷயம் தெரிஞ்ச உடனே சத்தம் போட்டு, அப்பறம் என் நிலைமை புரிஞ்சி நீ ஒத்துகிட்ட, ஆனா அவா என்னையும் சேர்த்துக்கோனு ஜோயின் பண்ணிட்டா. பாவும் அவா என்ன செய்வா. அவா புருசன் வேலை, பணம்னு அழைஞ்சா இவா என்ன தான் பண்ணுவா, பொண்டாட்டி, புருஷன்கிட்ட எதிர்பார்ப்பு என்னனா, வாரத்தில் ஒருநாள் நம்ம கூட இருக்கணும், தினமும் அவாகிட்ட ஆறுதலா பேசணும், இல்லனா போன்லயாவது பேசணும். ஒரு மனைவி. அவுங்க குடும்பம், சொந்தம் எல்லாம் விட்டு புருசன் தான் உலகம்னு வாரா, அப்படி பட்டவளை எப்படி பாக்கணும், sex ஒரு 25% சதவீதம் தான். மீது 75% சதவீதம் புருசன் காட்டுற அன்புல இருக்கு, sex மட்டும் தான் வாழ்க்கைனு இருந்தா அந்த வாழ்க்கை வெறுத்துறும், 
பொன்மாரி : சரி மா குட் அட்வைஸ், இதை என்கிட்ட ஏன் சொல்லுற.
இந்திரா : அப்படி இல்ல டி. நீ கொஞ்ச நேரத்திற்கு நீ போன் போட்டு உனக்கு கல்யாணம்னு சொன்ன, உங்க md க்கு உடம்பு சரியில்லனு சொன்ன எப்படியும் அவருக்கு இந்த கல்யாணதுக்கு விருப்பம் இல்லனு சொல்லுவாரு ,புடிக்காத புருஷன்கிட்ட நீ வாழ போற, நல்லா யோசி முடிவு எடு 
பொன்மாரி : தட்ஸ் ரைட் மா, அத சொல்ல தான் நேர்ல வந்தேன், எங்க md என்கிட்ட சண்டை போட்டு அவரு ஊருக்கு சென்னைக்கு கிளம்பிட்டாரு, அவர் அப்பா மோகன் சார், இப்போ ராகவிக்கு போன் போட்டு, என்னை அவுங்க வீட்டுக்கு கூப்டாரு. என்னை கொண்டு விட ராகவி சென்னைக்கு வாரா.
இந்திரா : நீ என்னடி செய்ய போற,
பொன்மாரி : போக தான் போறேன். 
இந்திரா : பிரச்சனை உள்ள இடத்துக்கு போற ஜாக்கிரதை டி 
பொன்மாரி : மா எங்க கராத்தே மாஸ்டர் சொன்னது மா. ஒருத்தன்ங்களுக்கு ஆபத்து வந்தா போய் காப்பாத்தணும் சொல்லி கொடுத்து இருக்காங்க. இப்போ என் கண் முன்னாடி அது நடக்குது, அது எப்படி மா என்னால சும்மா இருக்க முடியும். அவங்களுக்கு விருப்பம் இல்லனா கூட. நா என் கடமையை செய்வேன் மா.
இந்திரா : சரி உன் விருப்பம் 
ராகவி கூப்பிட வந்தால் இரவு 
இருவரும்  சென்னைக்கு கிளம்பினர் 
மறுநாள் 
மோகன்  வீட்டில் 
மோகன் : தேவி அம்மா இங்க வாங்க 
தேவி வேலைக்காரி : சொல்லுங்க ஐயா 
மோகன் : மா பேர் சொல்லி கூப்பிடுங்க. நீங்க பெரியவங்க 
தேவி : ஐயா நா 
மோகன் : இந்த வீட்ல நீங்க தான் என்னை வளத்திங்க, நீங்க எனக்கு என்னைக்கும் அம்மா தான் 
தேவி : முயற்சி பண்றேன் 
மோகன் : பூஜை ரூம்ல விளக்கு ஏத்துங்க 
தேவி : அந்த பொண்ணு 
மோகன் : நீங்க ஏத்துங்கமா 
தேவி : விளக்கு ஏற்ற போனால் ஆனால் தீக்குச்சி எரியவே இல்ல. ஆரேலு குச்சிகளும் எரிய வில்லை 
தோட்டாக்காரன் : அம்மா சின்ன அம்மா வந்துட்டாங்க சீக்கிரம் விளக்கு ஏத்துங்க 
தேவி : சரி பா சொல்லிட்டு பற்ற வைத்தால். தீக்குச்சி எரிந்து விளக்கு அருகில் செல்லும் போது அணைந்தது 
மோகன் : விடுங்க அம்மா அந்த பொண்ணை விளக்கு ஏற்ற சொல்லும். வந்து ஆரத்தி எடுங்க மா 
பொன்மாரி வாசலில் நின்றாள் 
தேவி : ஐயா பொண்ணு தெய்வீக கலை கொண்டு இருக்கு ஐயா சொல்லிட்டு ஆரத்தி எடுத்து. பூஜை அறைக்கு அழைத்து சென்றனர் சின்ன அம்மா போய் விளக்கு ஏத்துங்க மா
பொன்மாரி : ஐயோ பாட்டி நீங்க பெரியவங்க என்னை மரியாதை சொல்லி கூப்பிட வேண்டாம். உங்க பேத்தியை எப்படி கூப்பிடுவீங்களோ அப்படி கூப்பிடுங்க 
தேவி : இல்லமா நீங்க சின்ன ஐயாவை கல்யாணம் செஞ்சி இருக்கிங்க. அதுக்கு தான் மா 
பொன்மாரி : வேண்டாம் பாட்டி நா உங்க பேத்தி அப்படி நினைங்க சரியா பாட்டி சொல்லிட்டு தீப்பெட்டி எடுத்து தீக்குச்சியை பற்ற வைத்து விளக்கு ஏற்றினால் 
அனைவருக்கும் ஆச்சிரியமாக இருந்தது.
விளக்கு ஏற்றி விட்டு அருகில் உள்ள பெரிய விளக்கு ஏற்ற போனால் 
மோகன் : ஒரு நிமிசம் மா 
பொன்மாரி : திரும்பி பார்த்தால் 
மோகன் : அது என் பொண்டாட்டி ஏத்துனது. அணையா விளக்கு. அவா சீதனமா கொண்டு வந்தது, இப்போ இடைல தான் அணைந்தது, கிட்ட திட்ட 20 வருஷம் எரிந்தது. அது அனைந்து மூணு வருசம் இருக்கும் இன்னும் எரியல. அந்த விளக்க ஏத்த வேண்டாம். 
பொன்மாரி : இல்ல சார, முதலாளி அம்மாவை மனசார வேண்டி. இந்த விளக்கை பற்ற வைக்கிறேன். இந்த விளக்கு எறிஞ்சா, அவங்க என்னை இந்த வீட்டு பொண்ணா ஏத்து கிட்டாங்கனு நா நம்புறேன் சார்  ஒரு நிமிடம் நன்றாக சாமி கும்பிட்டு,சொல்லிட்டு அந்த அணையா விளக்கை ஏற்றினால், அந்த விளக்கும் பிரகாசமாக எரிந்தது.
மோகன் : ரொம்ப சந்தோசம் பட்டான், தேவி அம்மா எவ்ளோ நாளா முயற்சி பண்ணாங்க அப்போ எல்லாம், இந்த விளக்கு எரியல, இப்போ இந்த பொண்ணு எத்துன உடனே, மூணு வருஷம் ஏரியாத இந்த விளக்கு எறிஞ்சிட்டே, உண்மையில்லையே இந்த பொண்ணு தெய்வீக கலை கொண்ட பொண்ணு தான் போல சரி எல்லாம்ரும் போங்க.
எல்லாரும் சென்றனர் பொன்மாரியை பார்த்து நில்லுமா அவளும் நின்றாள் 
மோகன் : நீ யாரு. எப்படி பட்டவள்னு எனக்கு, தெரியாது. எனக்கும் ஒரு சில நல்ல சகுனங்கள் நடந்தது., அதை எல்லாம் மனசுல வச்சி தான் உன்ன இங்க கூப்பிட்டு இருக்கேன், நீ இங்க வந்ததுல என் சுயநலமும் இருக்கு. அதுக்காக நா கெட்டவன் இல்ல,  நா மனுசங்களோடநல்ல குணத்தை மதிக்கிறவன். உன்ன திடிர்னு என் மருமகளா ஏத்துக்க முடியாது, அதுக்காக உன்ன வெறுக்க மாட்டேன், உன்ன மருமகளா ஏத்துகிடணும்னா,  நீ நடந்துகிற பொறுத்து இருக்கு, என்னை சார் கூப்பிடாத. என் மகனை கல்யாணம் செஞ்சிட்டு இங்க வாழ வந்துட்ட, அதனால மாமானு கூப்பிடு. அத தப்பு சொல்ல மாட்டேன். இந்த குடும்பம் எப்பவும் சந்தோசமா இருக்கணும். அது உன் பொறுப்பு. 
பொன்மாரி : முதல் முறையாக மோகனை பார்த்து சரி மாமா, கூடிய சீக்கிரமே என்னை உங்க மருமகளா எத்துக்க வைப்பேன் மாமா,  சொல்லிட்டு தனக்கு ஒதுக்கிய ரூமிக்குள் சென்றால்

[Murugansiva]

கதையில் இறைவழிப்பாடு அதன் நம்பிக்கைகளை காட்டி அற்புதமாக இந்த பதிவை பதிவிட்டுள்ளீர்கள் அதற்கு முதல் பாராட்டு தேவியம்மா மோகன் இருவரின் மனம் தற்போது ஓரளவு மாறிவிட்டது இரண்டாவது விஷயம் எனினும் அவள் இந்த வீட்டில் தாக்குபிடிக்கவும் பிரபுவின் நிரந்தரமான மனைவியாகவும் அவளுக்கு சவால்கள் பல உள்ளன கோபக்காரனுக்கு புத்தி மட்டு என்பதால் அவன் போக்கில் விட்டுபிடித்தால் மட்டுமே இருவரும் இணைய முடியும் என்பது என் கருத்து

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் பொன்மாரி வீட்டில் காலடி எடுத்து வைத்து அதில் எல்லாம் தெய்வங்கள் கூட சேர்ந்து வாழ்த்துவது மிகவும் எதார்த்தமாக இருந்தது

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

Nice update.

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

பொன்மாரி : அவளது ரூமிற்கு சென்றால், அந்த ரூம் மிகவும் பிரம்மண்டமாக இருந்தது. அதை பார்த்து பொன்மாரி, வெளியே ஓடி வந்தால் மாமா இந்த ரூம் வேண்டாம் 
மோகன் : நீ இந்த வீட்டுக்கு வாழ வந்துருக்க, என் மகனை கல்யாணம் செஞ்சிருக்க, என் மனைவிக்கு என்ன மரியாதை கிடைச்சிதோ அத மாதிரி உனக்கும் இருக்கும். நீ அங்க தான் தங்கணும் போ 
பொன்மாரி : பதில் ஏதும் சொல்லாமல் அந்த ரூம்க்கு சென்றால். அவளது பொருட்களை, அங்க இருந்த பிரம்மண்டமான பீரோலில் தன்னுடைய உடைகளை அடுக்கி வைத்தால். பின் வெளியே சென்று கிட்சேன் சென்றால் அங்கு பத்து சமையல் ஆட்கள் இருந்தனர்.
செல்வி 33 வயசு : வாங்க சின்னம்மா உங்களுக்கு என்ன வேணும் 
பொன்மாரி : நா உங்களை விட சின்ன பொண்ணு. என்னை மரியாதை கொடுத்து கூப்பிடாதீங்க. பேர் சொல்லி கூப்பிடுங்க. என்ன பேரு பொன்மாரி 
ஜான்சி 45 வயசு : நீங்க இந்த வீட்டு எஜமானி உங்களுக்கு மரியாதை கொடுக்குறது எங்க கடமை 
பொன்மாரி : தயவு செய்து பேர் சொல்லி கூப்பிடுங்க. நானும் உங்களில் ஒருத்தி அப்படி தான் நா இருப்பேன்.  சரி கொஞ்சம் வழி விடுங்க காபி போடணும், அப்பறம் மாமாவுக்கு கொண்டு குடுக்கணும்.
செல்வி : சின்னம்மா நீங்க உக்காந்து இடத்தில இருந்து ஆர்டர் போடுங்க. உங்களை தேடி வரும் போய் உக்காருங்கமா நாங்க கொண்டு வாரோம்.
பொன்மாரி : நா இங்க கல்யாணம் முடிஞ்சி வாழ வந்து இருக்கேன். நா பிறவி கோடீஸ்வரி கிடையாது. புரிஞ்சிக்கோங்க, 
செல்வி: போங்கமா கொண்டு வாரோம் சொல்லி அனுப்பி வைத்தனர். இதை எல்லாம் மோகன் கவனித்து கொண்டு தான் இருந்தான் 
பொன்மாரி : அங்கு இருந்த டேபிள் உக்காந்தால், காபி வந்து கொடுத்தால். பொன்மாரி யும் காபி குடித்து முடித்தால். 
ராகவி : என்னடி பயமே இல்லாம இருக்க.
பொன்மாரி : இதுல என்னடி பயம். நாம தப்பு செய்யல அப்பறம் ஏன் பயப்படணும், இனி நீயும் இங்க தான் இருக்க போற, அண்ணனையும் நம்ம கம்பெனில சேர்த்துடலாம், 
ராகவி : நீ என்னடி புதுசா குண்டு போடுற 
பொன்மாரி : வெயிட் அண்ட் see சொல்லிட்டு மாமா மாமா 
மோகன் : சொல்லுமா 
பொன்மாரி : எனக்கு ஒரு உதவி பண்ணுவீங்களா 
மோகன் : சொல்லுமா 
பொன்மாரி : நா இப்போ தான் இங்க வந்துருக்கேன். இங்க உள்ள யாரும் எனக்கு தெரியாது, பழக கொஞ்சம் நாள் ஆகும், அது வரைக்கும். ராகவி இங்க உள்ள கம்பெனில வேலை செய்யட்டும் மாமா. எனக்கு பேச்சி துணைக்கு இவள் இருப்பாள். நல்ல நேர்மையான பொண்ணு இந்த கிளைக்கு ( branch ) கிடைச்ச மாதிரி இருக்கும்.
மோகன் : சரி மா. நீ தனியா இருப்ப, அதுக்காகவும், நம்ம கம்பெனில expeerience ஆள் இருந்த மாதிரி இருக்கும். ராகவி உண் புருசனுக்கு நம்ம கம்பெனில வேலை கொடுத்துடலாம், இங்க கெஸ்ட் ஹவுஸ் ல தங்கிக்கோங்க, சரி யா 
ராகவி : சரி சார் 
மோகன் கிளம்பி வெளியே சென்றான் 
பொன்மாரி : என்னடி ஓகே வா 
ராகவி : சரிங்க முதலாளி மேடம் 
பொன்மாரி : அடி வாங்க போற பாரு, 
ராகவி : ஹேய் ஜாலிக்கு டி விடு டி. சொல்லிட்டு நரேனுக்கு போன் போட்டால் 
நரேன் : சொல்லு டி அங்க போய் சேந்துட்டியா. இங்க எப்போ வார 
ராகவி : பொறு பொறு என்னை கொஞ்சம் பேச விடு, இனி நாம இங்க தான் சென்னை ல தான் இருக்க போறோம். எங்க ஓனர் உனக்கு சேர்த்தும் இந்த கம்பெனி ல வேலை கொடுத்துட்டார் 
நரேன் : என்னடி சொல்ற. உண் முடிவு தானா என்கிட்ட ஏதும் கேக்க மாட்டியா டி 
ராகவி : கேக்க முடியாது, நா நில்லுனா நிக்கணும், உக்காருன்னா, உக்காரணும், இட்ஸ் my ஆர்டர் பேபி 
நரேன் : உண் பாசம், உண் அழகு இந்த இரண்டும் என்னை உனக்கு அடிமையா ஆக்கிருக்கு, சரி கிளம்பி வாரேன், அட்ரஸ் அனுப்பு 
ராகவி : ஹ்ம்ம் அது சரி அட்ரஸ் அனுப்புறேன் சொல்லிட்டு அட்ரஸ் அனுப்பிட்டேன், கிளம்பி வர வழியை பாரு. போனை வைத்தால் 
பொன்மாரி : சரி என்னடி அண்ணனை இப்படி அதட்டுற 
ராகவி : இது அதட்டல் இல்ல டி அன்பு. சரி நம்ம இங்க வந்த வேலையை எப்போ ஆரம்பிக்க 
பொன்மாரி : மாமா கிட்ட கேட்டு பாக்கறேன். வேளைக்கு வரதுக்கு. 
மதியம் நேரம் பிரபு சாப்பிட வந்தான் 
வீட்டில் இவர்கள் இருப்பதை பார்த்து கோவமானான் 
பிரபு : ஹேய் இடியட் மேனஸ் இல்ல. திறந்த வீட்ல ஏதோ வர மாதிரி வந்து இருக்கிங்க,
மோகன் : ரூமில் இருந்து வெளியே வந்தான் என்னாச்சி டா எதுக்கு இப்படி கத்துற 
பிரபு : இவங்களை யாரு உள்ள விட்டது.
மோகன் : நான் தான் டா ஏன் கேக்குற 
பிரபு : இவங்க இரண்டு பேரும் என்ன செஞ்சாஞ்சாங்க னு தெரியுமா 
மோகன் : தெரியும் 
பிரபு : தெரிஞ்சும் எப்படி ப்பா உள்ள விட்டிஙக 
மோகன் : நீ ஏத்துக்கிட்டாலும், ஏத்துக்கிடலைனாலும். இவள் உண் பொண்டாட்டி அதுல எந்த மாற்றம் இல்ல.
பிரபு : பா நா மயங்கி இருக்கும் போது தாலி கட்டிட்டு. இவள் ஒரு பொன்னே இல்ல பொம்பள ரவுடி ப்பா சொல்லும் போது பொன்மாரி உதட்டுக்குள் சிரித்தால், அத பார்த்த பிரபு அப்பா அப்பா அவள் சிரிக்கா பா, மோகன் திரும்பி பார்த்தான் பொன்மாரி அப்பாவி போல இருந்தால்.
மோகன் : டேய் லூசு மாதிரி உலராத. இந்த அப்பாவி பொண்ண பாத்து அப்படி சொல்ற 
பிரபு : ஐய்யோ ஐய்யோ இவளா அப்பாவி. சொல்லிட்டு பொன்மாரியை பார்த்தான். அவள் இவனை பார்த்து கண் அடித்து. பிளைன் கிஸ் கொடுத்தால் அப்பா டக்குனு திரும்பி இவளை பாருங்க. மோகனும் பார்த்தான். முகத்தை அப்பாவி போல மாற்றினால் போங்aachsryஇதான் உங்க டக்கா போங்கப்பா. அவள் என்னை கோமாளி ஆக்குறா.
மோகன் : அந்த பொண்ணு இங்க தான் இருக்கும். போய் அந்த அணையா விளக்க பாத்துட்டு வா.
பிரபுவும் பார்த்தான் அந்த அணையா விளக்கு எரிந்து கொண்டு இருந்தது. இவனுக்கு ஒரே ஆச்சர்யம். நா எத்தனை நாள் முயற்சி செஞ்சி இருக்கேன். அப்போ எல்லாம் எரியாத இந்த அணையா விளக்கு இப்படி எரியுதே. ஒருவேளை அம்மா இவளை இந்த வீட்டு மருமகளா எத்துக்கிட்டாங்களோ யோசிச்சு பார்த்தான்

[Murugansiva]

மிகவும் எதார்த்தமான பதிவு அதிலும் பிரபு அம்மா பொன்மாரி மருமகள் எத்துக்கிட்டாங்க யோசனை தாருங்கள் மிகவும் அருமையாக இருந்தது

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

காமத்தையும், ஆன்மீகத்தையும் மற்றும் சகுனம் போன்ற மூட நம்பிக்கையையும் கலந்து சீராக அதே சமயம் சுவாரஸ்யமாக தன் இலக்கு நோக்கி செல்கிரது இந்த கதை. தொடரட்டும் அடுத்த பாகங்கள்

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

கதையை நல்லா கொண்டு போறீங்க.

கொஞ்சம் பெரிய பதிவுகளாக கொடுத்தால் நல்லா இருக்கும்.

கண்டிப்பா நண்பா

[Murugansiva]

மோகன் : அவன் பேசுனது எல்லாம் பெருசா எடுத்துக்காத மா, அவன் நல்லவன் தான் மா ஆனா கோவம் ரொம்ப வரும், பேச தெரியாம பேசிடுவான், அப்பறம் வருத்தம் படுவானமா 
பொன்மாரி : பிறவா இல்ல மாமா, நா இன்டெர்வியூக்கு போய் தான் அவரை பார்த்தேன், உங்க சூழ்நிலை, என் குணம் இந்த இரண்டும் தான் 
மோகன் : என்ன சொன்ன எங்க சூழ்நிலையா 
பொன்மாரி : ஐயோ இவருக்கு ஏதும் தெரியலையோ மாமா வந்து உங்க ஆரம்பிக்கும் முன் பிரபு வந்தான் 
பிரபு : ப்பா அந்த விளக்கு எறிஞ்சா. இவளை நா பொண்டாட்டியா ஏத்துக்கிடணுமா. முடியாது இவள் ஸ்டேட்டஸ் என்னனு தெரியுமா, அப்பா நம்ம கம்பெனி க்கு இன்டெர்வியூக்கு வந்த பொண்ணு இவளை போய் 
மோகன் : வாயை மூடுடா. அந்த விளக்க எத்தனை பேரு ஏத்துனாங்க, தேவி அம்மா ஏத்துனாங்க, நம்ம வீட்ல இருக்கும் பொண்ணுக ஏத்துனாங்க, இவ்ளோ ஏன் நீயே என் அம்மா விளக்குனு நீ போய் எத்துன எறிஞ்சிதா, இங்க முடிவு எடுக்குறது நானோ இல்ல நீயோ இல்ல, உன் அம்மா எடுத்த முடிவு. இந்த பொண்ணு இங்க இருக்கணும்னு, அந்த மூணு வருஷம் ஏரியாத விளக்கு, இந்த பொண்ணு அந்த அணையா ஏத்துனதும் எறிஞ்சிட்டு, இது உன் அம்மா உத்தரவு, நீ மதிச்சு தான் ஆகணும், இதுக்கு மேலே இந்த பொண்ண எதாவது சொன்ன, அப்பறம் என் சுயரூபம் பாக்க வேண்டி இருக்கும், என்ன புரியுதா, யம்மா இவனுக்கு சாப்பாடு பரிமாறு மா. டேய் எதாவது சத்தம் வந்துச்சி. பாத்துக்கோ சொல்லிட்டு வெளியே சென்றான்,
பிரபு : என்ன அப்பா உனக்கு ரொம்ப சப்போர்ட் பண்றாரு, ஏது எப்படியோ, நீ யாரு உன் இடம் ஏது, உன் ஸ்டேட்டஸ் எல்லாம் புரிஞ்சி நடந்துக்கோ. அதான் உனக்கு நல்லது 
பொன்மாரி : ஹ்ம்ம் 
பிரபு : ஆமா உன்கிட்ட கேக்க மறந்துட்டேன். அப்பா இருக்கும் போது நக்கலா சிரிக்க, கன்னடிக்க, பிளைன் கிஸ் கொடுக்குற என்ன நினைச்சிட்டு இருக்க உன் மனசுல 
பொன்மாரி : ஐய்யோ கேட்டுடாரே இதை வேற சமாளிக்கணுமே 
பிரபு : நா கேட்டுட்டு இருக்கேன். நீ அமைதியா இருக்க 
பொன்மாரி : இல்லங்க அது எனக்கு வியாதிங்க. சொல்லிட்டு கண் அடித்து பிளைன் கிஸ் கொடுத்தால் 
பிரபு : ஹேய் இப்போ எதுக்கு அதே மாதிரி பண்ற 
பொன்மாரி : நா தான் சொன்னேனே அது வியாதினு 
பிரபு : என்னை பாக்க எப்படி தெரியுது 
பொன்மாரி : உற்று பாத்து. முகத்துல லைட்டா பரு இருக்கு, தலை முடி கலைஞ்சி இருக்கு 
பிரபு : நா அத கேக்கல என்னை பாக்க லூசு மாதிரி தெரியுதானு கேட்டேன் 
பொன்மாரி : ஆமாடா மாங்கா. ஐய்யோ இல்லங்க 
பிரபு : கண்ணடிக்கிறது சில பேரு வியாதி இருக்கு, அது உதட்டுக்குள் நாக்கை சுழட்டி, அப்படி பிளைன் கிஸ் கொடுக்குறது வியாதியா, இது எல்லாம் நம்புற மாதிரி இருக்கு 
பொன்மாரி : நம்பி தான்டா ஆகணும் கேன பயலே. சத்தியமாங்க சொல்லிட்டு அதே போல கண்ணடித்து பிளைன் கிஸ் கொடுத்தால்.
பிரபு : வேத்து ஊற்றியது. சரி நம்புறேன். சாப்பிட்டு கூபிட்றேன் அங்க தள்ளி போ. 
பொன்மாரி : இல்ல நா இங்கையே நிக்கிறேன்.சொல்லிட்டு அதே போல நக்கலாக உதட்டுக்குள் சிரித்து, கண்ணடித்து. அவன் அருகில் வந்து உதட்டு முத்தம் காற்றில் பறக்க விட்டால்.
பிரபு : ஐய்யோ யம்மா சொல்லிட்டு ஓடியே விட்டான்.
பொன்மாரி : வாயை பொத்தி கொண்டு சிரித்தால்.அண்ணே வேலைக்காரன் : சொல்லுங்க மா 
பொன்மாரி : இதை கொஞ்சம் கிளீன் பண்ணிருங்க ன்னா 
வேலைக்காரன் : சின்னம்மா வேலை சொல்ல யோசிக்காதீங்க., ஆர்டர் போடுங்க மா. சொல்லிட்டு டேபிள் கிளீன் செஞ்சான் 
ராகவி : என்னடி md ஓடி போறாரு என்ன செஞ்ச 
பொன்மாரி : அதுவா சொல்லிட்டு கண்ணடித்து பிளைன் கிஸ் கொடுத்தால் 
ராகவி :: ஹேய் லூசு என்னடி செய்ற 
பொன்மாரி : சிரித்து விட்டு இதே மாதிரி தான் அவர்கிட்ட செஞ்சேன் ஓடிட்டார் 
ராகவி : அவர் கோவபடலையாடி 
பொன்மாரி : கோவமா அவரா போடி, இது என் வியாதி னு சொன்னேன். அத நம்பிட்டு ஓடுது பேக்கு சொல்லிட்டு சிரித்தால் 
சரி வா வீட்டை சுற்றி பாப்போம்.
ராகவி : நா ஏற்கனவே வந்து இருக்கேன். நீ போய் பாத்துட்டு வா. எனக்கு கலைப்பா இருக்கு, நா போய் ரெஸ்ட் எடுக்குறேன்.
பொன்மாரி : அந்த அரண்மனை வீட்டை சுற்றி பார்க்க போனால் எல்லாத்தையும் நினைத்து பார்த்தால் ச்சே எவ்ளோ நல்லவரா இருக்கார் மாமா, இந்த குடும்பத்தை நம்பி எத்தனை குடும்பங்கள் வாழுது, இவங்களுக்கு எதிரி யாரு, இல்ல i இங்க இருக்குற துரோகியா. அது யாருனு கண்டு புடிக்கணும். வீட்டை சுற்றி பார்த்து விட்டு. தனது பிரம்மண்டமான ரூம்க்கு சென்று அலுப்பில் படுக்க சென்றால் 
மாலை நேரம் பிரபு வந்தான் 
பிரபு : அப்பா அப்பா சொல்லிகிட்டே வந்தான் 
தேவி : வாங்க தம்பி அப்பா இன்னும் வரல. சின்னம்மா தூங்குறாங்க, போய் எழுப்பவா 
பிரபு : வேண்டாம் அவங்க தூங்கட்டும். பாட்டி உங்க கிட்ட ஒன்னு கேக்கணும் 
தேவி : சொல்லுங்க தம்பி 
பிரபு : ஒருத்தங்களுக்கு எப்படி எல்லாம் வியாதி வரும் 
தேவி : இதுக்கு எப்படி பதில் சொல்ல தம்பி.அதிக வியாதி இருக்கு, நீங்க எந்த வியாதியை சொல்லுறீங்க 
பிரபு :கண்ணடிக்கிறது, முத்தம் கொடுக்குறது.
தேவி : என்ன தம்பி இப்படி எல்லாம் கேக்குறீங்க.
பிரபு : சொல்லுங்க பாட்டி 
தேவி : இருக்கும் தம்பி ஒரு சில பேருக்கு அப்படி இருக்கலாம், நீங்க ஏன் தம்பி கேக்குறீங்க 
பிரபு : நம்ம கம்பெனி க்கு இன்டெர்வியூக்கு ஒரு பொண்ணு வந்தாங்க அவங்களுக்கு இந்த மாதிரி இருந்தது, அதான் கேட்டேன் பேசிட்டு இருக்கும் போது பொன்மாரி காபி கொண்டு வந்து பிரபுவிடம் கொடுத்தால், பாட்டி நா காபி ஊத்தும் போது. லைட்டா அடுப்பு பக்கத்துல சிந்திட்டு பாட்டி 
தேவி : சரி சின்னம்மா நா சுத்தம் செஞ்சிருதேன் சொல்லிட்டு கிளம்பி சென்றால் 
பொன்மாரி : காபி எடுத்துகோங்க ஆறபோகுது 
பிரபு : காபி எடுத்து பொன்மாரியை பார்த்தான் அவள் நாக்கை உதட்டுக்குள் அழகாக சுழட்டி கணவனை பார்த்து கண் அடித்து தன் கையை எடுத்து நான்கு விரல்களை வாயில வைத்து பிளைன் கிஸ் கொடுத்தால்.
பிரபு : காபி டம்ளர் கீழே போட்டு பதறி அடித்து ரூமிக்குள் ஓடினான் பொன்மாரி சத்தம் போட்டு சிரித்து விட்டு. பிரபு இருக்கும் ரூம்க்குள் சென்றால். வந்து பாட்டி இவரு காபி குடிக்கலை. வேற காபி கொண்டு வாங்கனு சொன்னால். சரி சின்னம்மா 
பிரபு திரும்பி பொன்மாரியை பாத்து. உன்ன கை எடுத்து கும்பிடுறேன். நீ உன் ரூம்க்கு போ 
பொன்மாரி : கிட்ட வந்து அப்படியா நா என் ரூம்க்கு போகணுமா ஒரு மாதிரி ஹஸ்கி வாய்ஸ்யில் கேட்டால்.
பிரபு : அவ்வளவு தான். யம்மா இது புது வியாதி இருக்கோமோ சொல்லிட்டே பாத்ரூம் க்குள் ஓடினான்.
தேவி : சின்னம்மா காபி பொன்மாரி அதை வாங்கி அங்கு இருந்த டேபிள வைத்து விட்டு, என்னங்க காபி இங்க வச்சி இருக்கேன். வந்து குடிங்க.
பிரபு : நா குடிக்கிறேன் நீ உன் ரூம்க்கு போ 
பொன்மாரி : சரி பயப்படாதீங்க. நா என் ரூம்க்கு போறேன் சொல்லிட்டு சிரித்து விட்டு வெளியே சென்றால்.
மோகன் : மருமகள் சந்தோசமா இருப்பதை பார்த்த  இங்க வாம்மா நாளைக்கு இங்க நம்ம கம்பெனிக்கு போய் ரவுண்டுஸ் போய்ட்டு வா மா 
பொன்மாரி : சரி மாமா

[Murugansiva]

செம்ம கலக்கலான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் மோகன் சொல்லி பிரபு கேக்கும் விதம் மற்றும் ஒரு வியாதி பற்றி சொல்லி ஹீரோவை படுத்துதல் அதை காமெடி சொல்லிய விதம் மிகவும் அருமையாக உள்ளது

நன்றி நண்பா

[Murugansiva]

பொன்மாரி : : சரி மாமானு தனது ரூமிக்குள் சென்றால், அங்கு ஒரு சுவிட்ச் போட்டால், அதை போட்ட அடுத்த நிமிடம் ஒரு வேலைக்காரன் வந்து சொல்லுங்க சின்னம்மா 
பொன்மாரி : ஐயோ நா உங்களை கூப்பிடலையே 
வேலைக்காரன் : அந்த சுவிட்ச் தொட்டால், எங்களுக்கு சத்தம் பெல் அடிக்கும் அதான் வந்தேன் சின்னம்மா. 
பொன்மாரி : அப்படியா சரி எனக்கு தெரியாது, சரி வந்துட்டீங்க, பக்கத்து ரூம்ல ராகவி இருப்பா, அவளை கூப்பிடுங்க ன்னா.
வேலைக்காரன் : சரி சின்னமா,
அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடத்தில் 
ராகவி : இது உனக்கே கொஞ்சம் ஓவரா தெரியல. என்னை கூப்பிட ஒரு ஆள் அனுப்புற. சரி நீ கோடீஸ்வரி வீட்டு மருமகள், 
பொன்மாரி : வாயை மூடுடி., எனக்கு அந்த எண்ணம் துளி கூட கிடையாது, இந்தா இந்த சுவிட்ச் போட்டேன். அந்த அண்ணே வந்தாங்க, சரினு உன்னை வர சொன்னேன். அவ்ளோவு தான்,
ராகவி : எதுக்கு டி இவ்ளோ கோவம் படுற. சரி விடு எதுக்கு கூப்பிட்ட 
பொன்மாரி : அண்ணே எப்போ வருவாங்க 
ராகவி : யாரு என் புருசனா 
பொன்மாரி : ஆமா டி 
ராகவி : போன் போட்டேன் கிட்ட வந்துட்டாங்க. எதுக்கு 
பொன்மாரி : நாளைக்கு என்னை மாமா ஆபீஸ் க்கு ரவுண்டுஸ் போக சொன்னாங்க, நாளைக்கு கம்பெனில ரவுண்டுஸ் போய்ட்டு. அப்படியே எல்லாம் staff கிட்ட ஒரு சின்ன நேர்காணல் வைக்க போறேன் 
ராகவி : அது எப்படி முடியும்.
பொன்மாரி : மாமா சொல்லிட்டாங்க, நாளைக்கு எல்லாம் ஸ்டாப் கிட்டயும் பேசுனு சொல்லிட்டாங்க 
ராகவி : சரிடி எனக்கு என்ன போஸ்ட் கொடுக்க போற 
பொன்மாரி : அது மாமா முடிவுடி நா என்ன செய்ய முடியும் 
ராகவி : சரி ஆமா இன்னுமும் உண் வியாதி சொல்லியே md சார ஓட விட போறியா 
பொன்மாரி : ஆமா டி. இப்படி செஞ்சா மட்டும் தான், நா freeya என் வேலையை பாக்க முடியும். இல்லனா. அவரு எதையும் செய்ய விட மாட்டார்.
ராகவி : அதுவும் சரி தான், ஆமா அந்த விளக்கு எப்படி டி எறிஞ்சிது. நா ஒரு முறை இங்க வந்து இருக்கேன். அப்போ மோகன் சார் அந்த விளக்கை ஏற்ற வச்சார், நானும் ட்ரை பண்ணி பார்த்தேன், ஆனா எரியல 
பொன்மாரி : அதுவா அத்தை கொண்டு வந்த விளக்குனு மாமா சொன்னாங்க. அத்தை மனசுல நினைச்சி, நா இந்த வீட்டுக்கு ஒரு நல்ல என்னத்துல வந்து இருக்கேன், அது நல்ல படியா முடியனும், அதுக்கு உங்க ஆசீர்வாதம் வேணும்னு வேண்டி, விளக்கு ஏத்தினேன், அதுவும் எறிஞ்சிட்டு. நா இந்த வீட்டு பொண்ணு, அத்தை ஏத்துக்கிட்டாங்க, அதே மாதிரி மாமாவும் என்னை இந்த வீட்டு மருமகளா எத்துக்கிட்டாங்க 
ராகவி :, அது எப்படி டி இவ்ளோ ஸ்டராங்க சொல்ற 
பொன்மாரி : நா அந்த விளக்க ஏத்திட்டு மாமாவை தான் பார்த்தேன். அப்படி ஒரு சந்தோச பட்டாங்க, நா இந்த அந்த விளக்கு ஏத்துனதுக்கு,  அத வச்சி புரிஞ்சி கிட்டேன். இன்னொன்னு அந்த விளக்கு ஏத்துறதுக்கு முன்னாடி, நா மாமாவை சார்னு கூப்பிட்டேன்.அதுக்கு அவர் மறுப்பு சொல்லல,விளக்கு ஏத்துனதுக்கு அப்பறம் சார்னு கூப்பிட்டேன். அதுக்கு என்னை மாமானு கூப்பிடுனு சொன்னாங்க.
ராகவி : ஹ்ம் சரி பேசும் நேரம் கார் சத்தம் கேட்டது, ஹேய் உண் அண்ணா வந்துட்டான் வாடி. வெளியே சென்றனர்.
நரேன் : ஹேய் இதான் உங்க md வீடா 
ராகவி : ஆமா உள்ள வாடா அவனை உள்ளே கூட்டி சென்றால் 
பொன்மாரி : வாங்க ண்ணே நா பொன்மாரி இவளோட பிரென்ட் 
நரேன் : இவள் உன்னை பத்தி எல்லாம் சொல்லிருக்கா மா 
பொன்மாரி : ஹ்ம்ம் அண்ணா 
வேலைக்காரன் : சொல்லுங்க சின்னம்மா 
பொன்மாரி : இவுங்க லக்கேகேஜ்  எடுத்து நாளாவது ரூம்ல கொண்டு வைங்க ண்ணே.
வேலைக்காரன் : சரி சின்னம்மா 
ராகவி : உள்ள வாங்க சொல்லிட்டு ரூம்க்குள் கூட்டி சென்றால் 
மோகன் : ராகவி இதான் உண் ஹஸ்பண்ட் நரேனமா 
ராகவி : ஆமா சார் 
மோகன் : இந்தாங்க அப்பொய்ன்மெண்ட் ஆர்டர் நாளைக்கு இங்க இருக்குற நம்ம கம்பெனில நாளைக்கு மேனஜர் போஸ்ட், நாளைக்கு ஜோயின் பண்ணிருங்க, salary 2லட்சம் 
நரேன் : ரொம்ப தேங்க்ஸ் சார் 
மோகன் : இந்தாங்க கெஸ்ட் ஹவுஸ் key, அதான் இனிமேல் உங்க வீடு யம்மா பொன்மாரி இவங்களுக்கு காபி கொடுக்க சொல்லு நா வெளியே போய்ட்டு வாரேன்.
பொன்மாரி : சரி மாமா 
இரவு ஆனது மோகன் வெளியே போய்ட்டு வீட்டுக்கு வந்தான், வீடு சுத்தமாக இருந்தது, பூஜை ரூம் புது பொலிவுடன் இருந்தது, 
மோகன் : தேவி அம்மா 
தேவி : சொல்லுங்க ஐயா 
மோகன் : என்னை மட்டும் இல்ல வீட்ல எல்லாத்தையும் பேர் சொல்லி கூப்பிடுங்க 
தேவி : மோகன் ஐயா 
மோகன் : ஐயாவும் வேண்டாம். சரி வீட சுத்தம் பண்ணுது யாரு. வேலைக்காரங்களா 
தேவி : இல்ல மோகன், இந்த வீட்டு குளவிலக்கு பொன்மாரி அம்மா தான், இந்த வீட்டுக்கு ஏத்த பொண்ணு, கடவுள் கொடுத்த வரம் மோகன். அந்த பொண்ணு,மூணு வருசமா எரியாம இருந்த அந்த அணையா விளக்கு.. அந்த பொண்ணு கை பட்டதும் அந்த விளக்கு எரிஞ்சது, உங்க மனைவி அந்த பொண்ண இந்த வீட்டு பொண்ணா, மருமகளா ஏத்துக்கிட்டாங்க, அந்த அம்மா ஆசீர்வாதம் இந்த பொண்ணுக்கு இருக்கு.மோகன் இந்த பொண்ண நீ மருமகளா எத்துக்கிட்டியா ப்பா 
மோகன் : தேவி அம்மா. என் மனைவி, விருப்பத்துக்கு நா என்னைக்குமா மறுப்பு சொல்லிருக்கேன், அது இல்லாம அந்த அணையா விளக்க இந்த பொண்ணு ஏத்துனதுக்கு அப்பறம், நானும் அந்த பொண்ணு இந்த வீட்டுக்கு ஏத்த பொண்ணு தான், நா முடிவு பண்ணிட்டேன்.
தேவி : ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு மோகன்,  
மோகன் : மருமகளே மருமகளே 
பொன்மாரி : சந்தோசத்தில் துள்ளி குதித்து ஓடி வந்தால், மாமா எப்படி கூப்பிட்டீங்க 
மோகன் : மருமகள் 
பொன்மாரி : ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு மாமா. சொல்லுங்க மாமா எதுக்கு கூப்பிட்டீங்க.
மோகன் : நாளைக்கு நீ ஆபீஸ் போய்ட்டு வா. 
பொன்மாரி : சரி மாமா 
மோகன் : பிரபு 
பிரபு : அங்கு வந்தான் சொல்லுங்க ப்பா 
மோகன் : இன்னைக்கு உன் ரூம்ல இவளை படுக்க வச்சிக்கோ 
பிரபு : ப்பா என்ன பேசுறீங்க. இவள் என் கூடவா. நெவெர் 
மோகன் : உங்க அம்மா  ஒரு முடிவு எடுத்தா சரியா இருக்கும்னு நீ நினைக்கிறியா.
பிரபு : ஆமா ப்பா அம்மா  முடிவு  என்னைக்கு தப்பா இருந்து இருக்கு, அம்மா முடிவு சரியா தான் இருக்கும் 
மோகன் : குட். உன விஷயத்துல ஒரு முடிவு எடுத்தா 
பிரபு : ப்பா இது என்னப்பா கேள்வி.  என் விஷத்துல அம்மா ஒரு முடிவு எடுத்தா அது ரொம்ப சரியா இருக்கும். ஏன் ப்பா 
மோகன் : இவள் உன மனைவினு, உனக்கு பொறுத்தமானவள்னு உங்க அம்மா முடிவு எடுத்துட்டா, அப்போ அதுவும் சரியாதான இருக்கும், 
பிரபு : எப்படி ப்பா சொல்றிங்க 
மோகன் : அணையா விளக்கு பிரகாசமா எரியுதே அது எப்படி 
பிரபு : அமைதி 
மோகன் : இந்த பொண்ண நீ கஷ்ட படுத்துனா, உங்க அம்மா முடிவுக்கு நீ சம்மதிக்கலைனு அர்த்தம். என்ன சொல்ற 
பிரபு : சரி ப்பா அவள் என் ரூம்ல தங்கட்டும்.
மோகன் : மருமகளே நீ உன லக்கேஜ் எடுத்து. இவன் ரூம்க்கு மாத்திக்கோ. 
பொன்மாரி : சரி மாமா சொல்லிட்டு பிரபுவை பாத்து உதட்டை கடித்து கண்ணடித்து. பிளைன் கிஸ் கொடுத்தால். அதை மோகன் பாத்து விட்டு. சிரித்து விட்டு, என் மகனை இவள் கண்டிப்பா மாத்திருவாள். நினைத்து வெளியே சென்றான்,
பிரபு : ஹேய் நீ அப்பா கிட்ட பேசும் போது ஒழுங்கா தானே இருந்த. என்கிட்ட மட்டும். இப்படி பண்ற மாதிரி தெரியுது,
பொன்மாரி : பயபுள்ள கண்டுபுடிச்சிட்டானே. சரி சமாளிப்போம், ஐய்யோ இல்லங்க என் வியாதி தான்ங்க அப்படி செய்ய வைக்குது, இப்படி கேள்வி கேட்டா என் வியாதி கூடும்
பிரபு : என்ன சொல்ற 
பொன்மாரி : ஆமாஙக நீங்கள கேள்வி கேட்டு. இருந்தா. உங்களை கட்டி புடிச்சி.  உங்க உதட்டை கடிச்சிருவேன்ங்க.
பிரபு : மனதில் இது நம்புற மாதிரி இல்லையே, இது பொய்னு சொன்னா. அதுக்கு வேற ஏதாவது காரணம் சொல்லுவா. முதல இங்க இருந்து ஓடிரும் நினைச்சிட்டு. ஓடுடா பிரபு ஓடு மனசுல சொல்லிட்டே. வெளியே போய்ட்டு வாரேன் ஓடியே விட்டான் 
பொன்மாரி : சிரித்து கொண்டு இப்படி ஒரு பேக்கு புருஷனா இருக்காரே நினைத்து, ரூம் மாறினால்

[Murugansiva]

Nice update nanba.

நன்றி நண்பா