[feelmystory]

அழகான மாங்கனிகள்!

1

 

இது ஒரு கற்பனை கதை!

 

இந்த கதையில் வரும் பெயர்கள் நிகழ்வுகள் அனைத்தும் கற்பனை என்பதால் கதையை நிஜமான வாழ்க்கையுடன் தொடர்புபடுத்தி பார்க்க வேண்டாம் என்று அனைவரையும் தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

நான் கல்லூரி முடிந்து வீட்டிற்கு வந்தேன்.
 
காம்பவுண்ட் கதவை திறந்து பைக்கை பார்க் செய்துவிட்டு காலிங் பெல்லை அழுத்தினேன்.
 
இரண்டு நிமிடங்களுக்கு மேலாக யாரும் கதவை திறக்கவில்லை.
 
“என்னாச்சு வீட்ல யாரும் இல்லையா?”
 
கொஞ்சம் குழப்பத்துடன் காலணிகள் வைக்கும் இடத்தை பார்த்தேன்.
 
அதில் அம்மாவின் செருப்பு மட்டுமே இருந்தது.
 
“அக்காவும் அண்ணியும் எங்க போனாங்க?”
 
நான் குழப்பத்துடன் மீண்டும் காலிங் பெல்லை அழுத்தினேன்.
 
“அம்மா ஏன் கதவ திறக்க மாட்றாங்க? தூங்கிட்டாங்களா? இல்லையே! சாயிந்தரம் அஞ்சு மணிதானே ஆகுது! இந்த நேரத்துல அவங்க தூங்க மாட்டாங்களே”
 
மொபைலை எடுத்து அம்மாவின் எண்ணிற்கு அழைத்தேன்.
 
அதை அட்டென்ட் செய்யவே இல்லை.
 
“அம்மா வீட்டுக்குள்ள என்னதான் பண்றாங்க?” ஏன் கதவ திறக்க மாட்றாங்க?”
 
அதிக குழப்பத்துடன் இருக்கும்போது மனதில் ஒன்று உதித்தது.
 
“ஒருவேள... அம்மா! பாத்ரூம்ல குளிக்கிறாங்களா?”
 
அதை நினைக்கும்போதே ஜட்டிக்குள் சுன்னி தூக்கியது.
 
“சீ... இது தப்பு!”
 
அதை பிடித்து அடக்கிக்கொண்டு வீட்டின் பக்கவாட்டில் சென்றேன்.
 
சிறிய சந்துபோல் இருந்த பகுதியில் சில அடிகள் நடந்தேன்.
 
அம்மாவின் அறைக்கு அருகில் வந்ததும் பாத்ரூமின் பின் பக்கத்தை பார்த்தேன்.
 
அங்கே தண்ணீர் சத்தம் நன்றாக கேட்டது.
 
“அம்மா! ஷவர்ல குளிக்கிறாங்க!”
 
மீண்டும் சுன்னி தூக்கியது!
 
ஆனால் அதை அடக்காமல் மெதுவாக குரல் கொடுத்தேன்.
 
“அம்மா... அம்மா...”
 
இரண்டு முறை அழைத்ததும் பாத்ரூமில் நீர் சத்தம் நின்று போனது.
 
“சந்தோஷ்...! நீ வந்துட்டியா...?”
 
அது அம்மாவின் குரல்தான்.
 
“ஹ்ம்ம்... வந்து ரொம்ப நேரம் ஆச்சுமா! உனக்கு காலிங் பெல்! போன் சத்தம் எதுவும் கேக்கலயா?”
 
“ஸாரிடா கண்ணா! ஷவர்ல குளிச்சா எதுவும் கேக்காது! கொஞ்சம் இரு வந்து கதவ திறக்குறேன்!”
 
“ஒகேமா! நான் வெயிட் பண்றேன்!”
 
சுன்னியை பிடித்து தடவி கொண்டே மீண்டும் வாசலுக்கு வந்தேன்.
 
அம்மா வந்து கதவை திறப்பதற்கு முன்பு என்னை பற்றி சொல்லி விடுகிறேன்.
 
நான் சந்தோஷ்! பி.டெக் மூன்றாம் ஆண்டு படிக்கிறேன்.
 
மாநிறத்தில் சராசரியான உயரத்தில் இருப்பேன்.
 
சென்னையில் குடும்பத்துடன் வசிக்கிறேன்.
 
அப்பா மோகன் பேங்க் மேனேஜர்! வயது ஐம்பது ஆகிறது. அதே மாநிறத்தில் இருப்பார்.
 
அம்மா சாவித்திரி! நல்ல சிவந்த நிறம்!
 
என் மேல் பாசம் அதிகம்!
 
இருவரும் ஒளிவு மறைவு இல்லாமல் பேசினாலும் தவறாக எதுவும் பேசியதில்லை.
 
அம்மாவுக்கு வயது நாற்பதை தாண்டிவிட்டது என்றாலும் திருமணமாகி சில மாதங்களே ஆன மங்கை போலவே காட்சி அளிப்பாள்.
 
திருமணமான புதிதில் தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்தாள். பிறகு என் அண்ணன் ராஜேஷ் பிறந்ததும் பணிக்கு செல்ல வேண்டாம் என்று அப்பா சொல்லிவிட்டார்.
 
அதில் இருந்து காதல் கணவன் பேச்சை மீறாமல் அவரது உடலோடு மீண்டும் ஒன்று சேர்ந்து இரண்டு வருடங்களுக்கு ஒரு குட்டிகள் போட்டாள்.
 
அதன் பயனாக என் அக்கா சந்தியா! நான்! மற்றும் கடைக்குட்டி தங்கை திவ்யா மூவரும் வரிசையாக பிறந்தோம்.
 
அண்ணன் ராஜேஷ் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறான். சில மாதங்களுக்கு முன்பு ஐஸ்வர்யா என்கிற பெண்ணை காதல் திருமணம் செய்துகொண்டான். வீட்டில் எந்த எதிர்ப்பும் இல்லாமல் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுகொண்டனர்.
 
இப்போது அண்ணன் ஆபிஸ் ப்ராஜெக்ட் விஷயமாக துபாய் சென்று இருக்கிறான். இன்னும் இரண்டு மாதங்களுக்கு பிறகுதான் இங்கு வருவான் என்பதால் ஐஸ்வர்யா அண்ணி எங்களுடன் வசிக்கிறாள்.
 
அண்ணி வெண்ணிறத்தில் அழகாக இருப்பாள்.
 
எனக்கு கொஞ்சம் கூச்ச சுபாவம் இருப்பதால் அவர்களுடன் அதிகம் பேசியதில்லை.
 
அண்ணியுடன் அக்காவும் தங்கையும் நெருங்கி பேசுவார்கள். அதை பார்த்து கொஞ்சம் பொறமை படுவேன்.
 
இதற்கு நடுவில் என் அக்கா தங்கை பற்றி சொல்ல மறந்துவிட்டேன்.
 
சந்தியா அக்கா எம்.டெக் படிக்கிறாள்! அம்மாவை போலவே அழகான சிவந்த நிறத்தில் இருப்பாள்.
 
நான் அவளோடு தோழி போல் நெருங்கி பழக வேண்டும் என்று எண்ணுவேன். ஆனால் அவள் என்னை சீண்டி வம்பு இழுத்து சண்டை போடுவதிலேயே குறியாக இருப்பாள். அதனால் அவளிடம் தயங்கிதான் பேசுவேன்.
 
இவர்கள் எல்லோரையும் விட எனக்கு மிகவும் பிடித்த ஒருத்தி இருக்கிறாள்.
 
அவள்தான் என்னுடைய குட்டி தங்கை! திவ்யா!
 
கல்லூரி முதலாம் ஆண்டு படிக்கிறாள்!
 
அம்மாவை போலவே சிகப்பாகவும் கொஞ்சம் புஷ்டியாக அழகாக இருப்பாள்.
 
நாங்கள் இருவரும் எந்த ஒளிவு மறையும் இல்லாமல் இயல்பாக பழகுவோம்.
 
அதை பார்த்து சந்தியா அக்கா பொறமை கொள்வாள். ஆனால் வெளியில் காட்டி கொள்ளாமல் என்னுடன் சண்டை போடுவாள்.
 
“ஸாரிடா! சந்தோஷ்! ரொம்ப நேரம் உன்னைய நிக்க வச்சுட்டேன்! உள்ள வாடா!”
 
வாசல் கதவை திறந்துகொண்டு அம்மா சொன்னதும் சுய நினைவுக்கு வந்தேன்.
 
கதவுக்கு பின்னால் அம்மா நின்ற கோலத்தை பார்த்து அதிர்ச்சியும் அடைந்தேன்.
 
நெஞ்சு வரை பாவாடை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு ஈர கூந்தலை டவல் வைத்து துவட்டினார்கள்.
 
அம்மாவின் சேவிங் செய்த அக்குள் சதைகளும்! நெஞ்சில் தொங்கும் மாங்கனிகளும் எனது சுன்னியின் வீரியத்தை அதிகம் ஆகியது.
 
“இன்னும் என்னடா யோசிச்சுட்டு இருக்கே! சீக்கிரம் உள்ள வாடா”
 
அம்மாவின் சாவித்ரியின் குரல் மீண்டும் கேட்டதும் வேகமாக உள்ளே நுழைந்தேன்.
 
“கதவ லாக் பண்ணிடு சந்தோஷ்!”
 
அம்மா சொல்லிவிட்டு திரும்பி நடந்தாள்.
 
கூந்தலை துணியுடன் சேர்த்து கொண்டை போட்டுகொண்டு குண்டியை ஆட்டியபடி அவளது அறைக்கு சென்றாள்.
 
நான் பெருமூச்சு விட்டபடி மெல்ல நடந்தேன்.
 
“டேய்! சந்தோஷ்! நாயே கொஞ்ச நாளா நீ சரி இல்லடா! அம்மாவ இப்படியெல்லாம் பாக்குறே! ரொம்ப தப்புடா!”
 
என்னை திட்டியது மனசாட்சிதான்!
 
“நான் என்ன பண்றது! காலேஜ்ல பசங்க சில பேர் அவங்க அம்மா பத்தி பேசி மூட் ஏத்தி விட்டுட்டாங்க! அதுல இருந்து எனக்கும் அம்மாவ பாக்கும்போது உடம்பு சூடாகுது! கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல!”
 
நான் வருத்தத்துடன் மனதிற்குள் எண்ணினேன்.
 
“சரிடா! எனக்கு உன்னோட நிலைமை புரியாது! ஆனா இது மாதிரி பண்றது தெரிஞ்சா அம்மா தப்பா நினைச்சுக்குவாங்க! பாத்து நடந்துக்க!”
 
“ஹ்ம்ம்... ட்ரை பண்றேன்!”
 
மனசாட்சிக்கு அரை மனதாக பதில் சொல்லிவிட்டு என்னுடைய அறைக்கு சென்றேன்.
 
உடைகளை களைந்துவிட்டு ஒரு குளியல் போட்டேன்.
 
பிறகு டிஷர்ட்டும் லோயரும் போட்டுகொண்டு வெளியில் வந்தேன்.
 
“சந்தோஷ் டைனிங் டேபிள்ல டீ வச்சுருக்கேன்! எடுத்துக்கோ!”
 
கிச்சனில் இருந்து அம்மாவின் குரல் கேட்டது.
 
“ஹ்ம்ம் சரிமா!” என்று சொல்லிவிட்டு அதை எடுத்து பருகினேன்.
 
கொஞ்சம் புத்துணர்ச்சியுடன் சமையல் அறைக்கு சென்றேன்.
 
அங்கே அம்மா சிகப்பு நிற காட்டன் நைட்டியுடன் காய்கறி நறுக்கிக்கொண்டு இருந்தாள்.
 
உள்ளே இன்னார்ஸ் அணிந்து இருக்காளா என்று கவனித்தேன்.
 
அம்மாவின் தோள்பட்டையில் ப்ராவின் பட்டையும்! குண்டியில் ஜட்டியின் மடிப்பும் நன்றாக தெரிந்தது.
 
அதை பார்த்து லேசாக உடல் உஷ்ணம் அடைந்ததும் அம்மாவை மெல்ல நெருங்கி பேச்சு குடுத்தேன்.
 
“என்னமா இப்பவே டின்னருக்கு ரெடி பண்ணுறியா?”
 
“ஆமா சந்தோஷ்! உன்னோட அண்ணியும் அக்காவும் ஷாப்பிங் போயிருக்காங்க! அவங்க வந்ததும் சாப்பாடு இல்லனா ரொம்ப கஷ்டபடுவாங்க!”
 
“ஓஹோ! ரெண்டு பொண்ணுங்களும் வீட்டு வேலைய விட்டு ஊர் சுத்த கிளம்பி போயிட்டாங்களா! இதெல்லாம் ரொம்ப மோசம்!”
 
“டேய் சந்தோஷ் கண்ணா! அப்படி பேசாதப்பா! அவங்க ரொம்ப சின்ன பொண்ணுங்க! இந்த வயசுல ஊர் சுத்தாம எப்பா என்ஜாய் பண்ண போறாங்க!”
 
அம்மா மிகவும் எதார்த்தமாக பேசியதும் மெதுவாக அம்மாவின் தோளில் கை வைத்தேன்.
 
“என்னம்மா இப்படி பேசுறே! அவளுங்க சின்ன பொண்ணுங்கன்னா! நீ அத விட ரொம்ப சின்ன பொண்ணு! நீயும் ரெண்டு பேர் கூட ஷாப்பிங் போயிருக்கலாம்ல!”
 
அப்படி சொன்னதும் அம்மாவின் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது.
 
“சீ... என்ன பேச்சுடா பேசுறே!”
 
அம்மா கோபத்துடன் என் முதுகில் தட்டினாள்.
 
“ஏன்மா கோவபடுறே! நான் உண்மையதான் சொல்றேன்!”
 
“என்னடா உண்மை?”
 
“அம்மா! நிஜமாவே உனக்கு வயசான மாதிரி தெரியல! சந்தியா அக்காவும் உன்னையும் யாரவது சுடிதார்ல பாத்தாங்கன்னா அவளுக்கு நீ தங்கச்சியானு கேப்பாங்க தெரியுமா?”
 
நான் பெருமையுடன் சொன்னதும் அம்மாவால் பேச முடியவில்லை.
 
“போடா! நீ என்னென்னமோ சொல்லி என்னைய குழப்புறே! கொஞ்சம் தள்ளு எனக்கு சமையல் வேலை இருக்கு!”
 
அம்மா என்னுடைய இடுப்பில் கை வைத்து தள்ளினாள்.
 
ஆனால் அம்மாவின் கை நிலை தடுமாறி என் அடி வயிற்ரை முட்டியது.
 
உடனே பயங்கர வீரியத்துடன் இருந்த சுன்னியின் ஒரு பகுதி அம்மாவின் கையில் பட்டது.
 
மறு நொடியே சுதாரித்துகொண்டு கையை எடுத்துகொன்டாள்.
 
எனக்கு பயத்தில் உடலெங்கும் வேர்த்து கொட்டியது.
 
“என்னடா இது அசிங்கம்! அம்மா கிட்ட போயி இப்படி பண்ணிட்டோமே!” என்று கவலை அடைந்தேன்.
 
“ஸாரிமா! நான் என்னோட ரூமுக்கு போறேன்!”
 
“ஹ்ம்ம்...”
 
அம்மாவிடம் இருந்து ஒற்றை வார்த்தை பதில் மட்டுமே வந்தது.
 
எந்த உணர்ச்சியும் காட்டாமல் சமையல் வேலையை தொடர்ந்து செய்தாள்.
 
என்னால் அதற்கு மேல் நிற்க முடியவில்லை.
 
அந்த பயத்துடன் என்னுடைய அறையில் வந்து பெட்டில் படுத்தேன்.
 
“டேய்! இப்பயும் ஒன்னும் கேட்டு போகல! இது உனக்கு கொடுத்த வார்னிங்கா நினைச்சுக்கோ! இனிமே அம்மாவ பத்தி தப்பா நினைக்காத!”
 
மீண்டும் மனசாட்சி சொன்னாலும் அதை கண்டுகொள்ளாமல் கண்களை மூடி ஓய்வெடுத்தேன்.
 
எவ்வளவு நேரம் போனது என்று தெரியவில்லை.
 
திடீரென்று ஒரு குரல் கேட்டது.
 
“அண்ணா! எந்திரிணா... இந்த நேரத்துல என்ன தூக்கம்?”
 
என் தோள்பட்டையை தட்டியபடி யாரோ எழுப்பியதும் கண்களை திறந்தேன்,
 
எனக்கு முன்பாக எனது குட்டி தங்கை திவ்யா! நின்றுகொண்டு இருந்தாள்.
 
இறுக்கமான டி ஷர்ட்டும்! முட்டி தெரியும் ஸ்கர்ட்டும் போட்டுகொண்டு என்னை பார்த்து சிரித்தாள்.
 
“ஹாய்டா குட்டி!” என்று மெல்ல எழுந்தேன்.
 
“டேய் உன்னோட ஹாய் இருக்கட்டும்! முதல்ல எந்திரிச்சு கீழ வந்து பாரு! பயங்கற கூத்து நடக்குது!”
 
“என்னடி ஆச்சு?”
 
“நீ கீழ வா! அப்பதான் புரியும்”
 
அவளது சிவந்த ஈர உதடுகளை அசைத்து சொன்னதும் குழப்பம் அடைந்தேன்.
 
“ஐயோ! ஏற்கனவே அம்மா மேல ஆசைய அடக்க முடியாம கஷ்டபடுறேன். இதுக்கு நடுவுல என்னோட குட்டி தங்கச்சி அழகுல மயங்கி எதாவது தப்ப நடந்துடுமோ!” என்று பயந்தேன்.
 
“ஆமா! நடந்துடும்! ஒழுங்கா நல்ல பிள்ளையா இரு!”
 
மீண்டும் மனசாட்சிதான் சொன்னது.
 
“சரிடா குட்டி! வர்றேன் இரு! டைம் என்ன ஆகுது?”
 
“எட்டு மணி ஆகுதுடா! நீ வெளிய வா!”
 
இரண்டு மணி நேரத்திற்கு மேலாக தூங்கிவிட்டேனே! என்று நினைவுக்கு வந்ததும் வேகமாக எழுந்து முகத்தை கழுவினேன்.
 
“நீ ப்ரெஷ் ஆகிட்டு வா!”
 
திவ்யா புஷ்டியான இடுப்பை அசைத்துக்கொண்டு வெளியில் சென்றாள்.
 
நான் கொஞ்சம் தயக்கத்துடன் நடந்து ஹாலுக்கு சென்றேன்.
 
அங்க நான் கண்ட காட்சியை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை.
 
ஏனென்றால்! ஒரு அழகான மங்கை ஜீன்ஸ் பேண்ட் டிஷர்ட்டுடன்! தலை முடியை போனிடைல் ஸ்டைலில் மாற்றிக்கொண்டு கவர்ச்சியாக நின்றாள்.
 
அது வேறு யாரும் இல்லை!
 
என்னுடைய அம்மா சாவித்திரிதான்...
 
“அத்தை! இந்த ட்ரெஸ்ல செம டக்கரா இருக்கீங்க! இன்னக்கி என்னோட சோசியல் மீடியா பேஜ்ல லைக்ஸ் குவிய போகுது!”

அண்ணி ஐஸ்வர்யா அவளது மொபைலில் அம்மாவை பல கோணங்களில் புகைப்படம் எடுத்துகொண்டு இருந்தாள்.
 
“அட போமா! எனக்கு ரொம்ப கூச்சமா இருக்கு!”
 
அம்மா அப்படி சொல்லும்போதே நான் அவர்களுக்கு அருகில் சென்றேன்.
 
“வா! சந்தோஷ் அத்தை எப்படி இருக்காங்க?”
 
அண்ணி சத்தமாக என்னிடம் கேட்டதும் அம்மா என்னை திரும்பி பார்த்தாள்.
 
“அவங்களுக்கு என்ன! சின்ன பொண்ணு மாதிரி அழகா இருக்காங்க!”
 
“ஹ்ம்ம்... நீ சொல்றது உண்மைதான்!”
 
அண்ணி என்னிடம் சொல்லிவிட்டு தொடர்ந்து போட்டோ எடுத்தாள்.
 
அதற்கு மேல் அவர்கள் எதுவும் பேசவில்லை.
 
இதுதான் எங்களுக்குள் நடந்த அதிகபட்ச உரையாடல்.
 
அம்மாவும் எந்த கூச்சமும் இல்லாமல் தொடர்ந்து பலவித போஸ்கள் கொடுத்துகொண்டு இருந்தாள்.
 
அதை பார்த்து எனக்கு அதிக மூட் ஏறியதால் பார்வையை வேறுபக்கமாக திருப்பினேன்.
 
என்னுடைய அக்கா சந்தியா! ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்து டிவி பார்த்துகொண்டு இருந்தாள்.
 
சிவந்த நிறத்தில் சராசரியான உடல் எடையுடன் இருப்பவள் வெறும் நைட்டியுடன் என்னை நோக்கினாள்.
 
“வாடா தூங்குமூச்சி! இப்பதான் எழுந்தியா?”
 
அவள் வேண்டுமென்றே வம்புக்கு இழுத்தாள்.
 
நான் அதை கண்டுகொள்ளாமல் திரும்பிக்கொண்டேன்.
 
என்னுடைய பார்வையின் அர்த்தம் புரிந்து அவள் பேசவில்லை.
 
ஆனால் அம்மாவையும் அண்ணியையும் வெறித்து பார்த்துகொண்டு இருந்தாள்.
 
அக்காவின் கண்களில் கொஞ்சம் பொறாமை தெரிந்தது.
 
“சந்தியா! இங்க வாடி! போட்டோஸ்லாம் செமையா வந்துருக்கு!”
 
அண்ணி அவளை அழைத்ததும் அக்கா முகத்தில் எந்த ரியாக்சனும் இல்லை.
 
“அப்பறம் பாக்கலாம்! எனக்கு பசிக்கிது!” என்றாள்.
 
“ஆமா! எனக்கும் பசிக்கிது!”
 
இரண்டாவதாக சொன்னது என்னுடைய அப்பா மோகன்!
 
வேலை முடிந்து வீட்டிற்குள் நுழைந்தவர் அம்மாவை திரும்பி பார்த்தார்.
 
“என்னடி இது கோலம்! வயசுக்கு வந்த ரெண்டு பொண்ணுங்கள வச்சுகிட்டு இதெல்லாம் தேவையா?”
 
அப்பா கொஞ்சம் கோபத்துடன் கேட்டதும் அம்மாவின் முகம் சுருங்கி போனது.
 
“மாமா! இது அத்தைக்கு பிடிச்சுருக்கு! அதோட அவங்களுக்கு அழகாவும் இருக்கு! ஏன் இப்படி பேசுறீங்க?”
 
அண்ணி கேட்டதும் அவளை ஒரு முறை பார்த்தார்.
 
“எனக்கு பிடிக்கல”
 
அவர் அழுத்தமாக பதில் சொல்லிவிட்டு மீண்டும் அம்மாவை பார்த்தார்.
 
“எனக்கு பசிக்கிதுன்னு சொல்றேன்ல!”
 
“சரிங்க! நீங்க ட்ரெஸ் சேஞ்ச் பண்ணிட்டு வாங்க! எல்லாம் ரெடியா இருக்கு!”
 
“ஹ்ம்ம்... நீயும் ட்ரெஸ் மாத்திட்டு வா! இந்த கன்றாவிய என்னால பாக்கவே முடியல!”
 
அப்பா கோபத்துடன் அவரது அறைக்குள் சென்றார்.
 
“ஐஸ்வர்யா! டைனிங் டேபிள் ரெடி பண்ணு! இதோ வந்துறேன்!”
 
“ஹ்ம்ம்... சரி அத்தை”
 
அண்ணி கவலையுடன் சொன்னதும் அம்மா உடை மாற்றுவதற்கு அதே அறைக்குள் சென்று கதவை மூடிகொண்டாள்.
 
அப்பா சொன்னதை கேட்டு எனக்கும் அண்ணிக்கும் மட்டும்தான் கோபம் வந்தது.
 
ஆனால் அக்கா சந்தியாவும்! தங்கை திவ்யாவும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து பற்கள் தெரிய சிரித்துகொண்டு இருந்தனர்.
 
“ஏய்! குட்டி இங்க வா!”
 
நான் அழைத்ததும் தங்கை திவ்யா வேகமாக என்னிடம் வந்தாள்.
 
“என்ன அண்ணா?”
 
“உனக்கு அம்மாவோட ட்ரெஸ் பிடிக்கலயா? இல்ல அம்மா அந்த ட்ரெஸ் போடுறது பிடிக்கலைய?”
 
“நீ கேக்குற ரெண்டு கேள்வியும் ஒரே மாதிரி இருக்கே?”
 
அவள் குழப்பத்துடன் தலையை சொறிந்தாள்.
 
“சரி நேரடியாவே கேக்குறேன்! அம்மா மாடர்ன் ட்ரெஸ் போடுறது பிடிக்கலையா?”
 
“ஹ்ம்ம்... ஆமா அண்ணா! பிடிக்கல! இந்த வயசுல எதுக்கு அவங்களுக்கு?”
 
“அப்படி கேளுடி என் தங்கம்!”
 
சந்தியா அக்கா சொல்லிக்கொண்டே வேகமாக நடந்து வந்து திவ்யாவை கட்டிகொண்டு அன்போடு சொன்னாள்.
 
அக்கா வந்ததும் அதற்கு மேல் என்னால் பேச முடியவில்லை.
 
அமைதியாக அப்படியே நின்றேன்.
 
சில நொடிகளில்! அம்மா மாலையில் பார்த்த நைட்டியுடன் அறைக்குள் இருந்து வெளியே வந்தாள்.
 
“வாங்க எல்லாரும் சாப்பிடலாம்!”
 
முகத்தில் எந்த கவலையையும் காட்டாமல் அதே சிரித்த முகத்துடன் எல்லோரையும் அழைத்தார்கள்.
 
உணவு மேசையில் அமர்ந்ததும் அப்பாவும் வந்தார்கள்.
 
“இப்பதான் அழகா இருக்கேடி! என் பொண்டாட்டி!”
 
அப்பா அப்படி சொன்னதும் அம்மா சிறிய புன்னகையுடன் உணவை பரிமாறினாள்.
 
வேறு யாரும் எதுவும் பேசாமல் சாப்பிட்டு முடித்தோம்.
 
பிறகு எல்லோரும் அவரவர் அறைக்கு உறங்குவதற்கு சென்றோம்.
 
அண்ணன் ராஜேஷின் அறை மாடியில் இருப்பதால் அண்ணி அங்கே சென்று விட்டாள்.
 
அதோடு அக்காவும் அண்ணிக்கு துணையாக அவளது அறைக்கு சென்று படுத்துவிட்டாள்.
 
அம்மாவும் அப்பாவும் அவர்களது அறைக்கு சென்றதும் பக்கத்து அறையில் இருக்கும் தங்கையிடம் குட் நைட் சொல்லிவிட்டு மாடிக்கு வந்தேன்.
 
என்னுடைய அறையும் அண்ணனின் ரூமுக்கு பக்கத்தில்தான் இருக்கிறது.
 
என் அறைக்குள் நுழைந்து மீண்டும் கட்டிலில் வந்து படுத்தேன்.
 
இன்று மாலையில் இருந்தே பல விதமான குழப்பத்துடன் இருப்பதால் தூக்கம் வராமல் படுத்து கிடந்தேன்.
 
மெல்ல கண்களை மூடி உறங்குவதற்கு முயற்சி செய்தேன்.
 
பிறகு எப்போது தூங்கினேன் என்று தெரியவில்லை.
 
ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்கு சென்றுவிட்டேன்.
 
அப்போது! ஒரு சம்பவம் நடந்தது!
 
என் இடுப்புக்கு கீழே ஒரு வித்தியாசமான உணர்வு.
 
வேகமாக கண்களை திறந்தேன்.
 
இருட்டில் எனக்கு முன்பாக ஒரு பெண்ணின் உருவம் நிற்பதை கண்டேன்.
 
“யாருடா இது?”
 
நான் மனதில் நினைக்கும்போதே அந்த உருவம் கையால் எனது சுன்னியின் முனை பகுதியை இழுத்து பிடித்தது.
 
“ஆஆஆஆஆ... யாரது...?”
 
நான் கத்திகொண்டே அருகில் இருந்த மொபைலை எடுத்தேன்.
 
அதில் ப்ளாஷ் லைட்டை ஆன் செய்து அந்த உருவத்தின் முன்பாக காட்டினேன்.
 
வெள்ளை நிற ஒளி பட்டதும் அந்த உருவத்தின் முகம் நன்றாக தெரிந்தது.
 
நான் அதை பார்த்து உறைந்து போனேன்.
 
“ஐயோ! அண்ணி! நீங்களா?”
 
நான் கொஞ்சம் சத்தமாக கத்திவிட்டேன்.
 
“அய்யோ...! ஸாரிடா சந்தோஷ்! தெரியாம பண்ணிட்டேன்!”
 
விளக்கின் ஒளியை பார்த்து ஐஸ்வர்யா அண்ணி பயந்துவிட்டாள்.
 
“ப்ளீஸ்டா! யார் கிட்டயும் சொல்லிடாதடா!”
 
அண்ணி பயத்துடன் சொல்லிக்கொண்டே எனது சுன்னியை விட்டுவிட்டு என்னிடம் இருந்து நகர்ந்தாள்.
 
நான் மறுவார்த்தை பேசாமல் அண்ணியை பார்த்தபடி படுத்துகிடந்தேன்.
 
“வெரி வெரி ஸாரிடா!”
 
அண்ணி அழும் குரலில் சொல்லிவிட்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள்...

[feelmystory]

அழகான மாங்கனிகள்!

2

அண்ணி எனது சுன்னியை பிடித்து இழுத்துவிட்டு சென்ற பிறகு அதிர்ச்சியில் அசைவின்றி படுத்துகிடந்தேன்.

“என்கிட்ட அதிகமா பேசாத அண்ணியா இப்படி செஞ்சது? என்னால நம்பவே முடியல! கனவு மாதிரி இருக்கு!”

“டேய்! வெண்ண! இதுதாண்டா நிஜம்! நீ அம்மா தங்கச்சின்னு வாய பொளந்துட்டு இருந்தே! ஆனா கடைசில நீ கண்டுக்காம இருந்த அண்ணியே உன்னைய பிடிச்சுட்டா! இனிமே ஜாலியா என்ஜாய் பண்ணுடா!”

மாலையில் நல்ல விதமாக அட்வைஸ் செய்த மனசாட்சி இப்போது வேறு கோணத்தில் சிந்தனையை தூண்டியது.

நான் அதை நினைத்து பயந்தேன்.

“வேணாம் இது தப்பு! வீட்ல தெரிஞ்ச அண்ணிக்குதான் கெட்ட பேரு!” என்று கவலை அடைந்தேன்.

“ஆனா இந்த அண்ணி எதுக்கு இப்படி திடீர்னு பண்ணனும்? என் மேல் அவங்களுக்கு ஆசை இருக்கா?”

“சீ... சீ.. இருக்காது”

“அவங்க நம்ம அண்ணன் ராஜேஷ லவ் பண்ணி மேரேஜ் பண்ணிருக்காங்க! நானும் கொஞ்சம் அண்ணன் மாதிரியே இருக்குறதுனால பிரிவு தாங்க முடியாம உணர்ச்சிவசபட்டு அப்படி பண்ணிருப்பாங்க”

“நாளைக்கு காலையில எந்திரிச்சதும் முதல் வேலையா அண்ணிகிட்ட தனியா பேசி குழப்பத்த சரி பண்ணனும்”

“இல்லனா குடும்பத்துல பிரச்சனை வந்துடும்!”

ஒரு மனதாக எனக்கு நானே ஆறுதல் சொல்லிக்கொண்டேன்.

ஆனால் அடுத்து என்ன செய்வது என்று புரியாத நிலை!

இப்போதே வெளியில் சென்று அண்ணியை பார்த்து பேசிவிடலாமா?”

இல்லை வேண்டாம்! அவளது அறைக்குள் சந்தியா அக்கா இருப்பாள்.

இப்படி யோசனை செய்துகொண்டே படுத்து உறங்கினேன்.

முன்பை விட விரைவாக தூக்கம் வந்து உறங்கி போனேன்.

காலையில் மொபைல் அலாரம் அடித்ததும்தான் கண்களை திறந்தேன்.

எனக்கு விழிப்பு வந்ததுமே மீண்டும் அண்ணியின் நினைவுதான் வந்தது.

எழுந்து காலை கடன்களை முடித்துவிட்டு கீழே சென்றேன்.

அப்பா ஹாலில் அமர்ந்து பேப்பர் படித்துகொண்டு இருந்தார்.

அண்ணி எங்கே என்று தேடினேன்!

அவளை காணவில்லை.

ஹாலுக்கு அருகில் இருக்கும் பெட்ரூமில் அம்மா நிற்பதை கவனித்தேன்.

மெல்ல நடந்து அங்கே சென்றேன்.

அம்மா அதே சிகப்பு நைட்டியுடன் அப்பாவின் சட்டையை மேசையில் வைத்து இஸ்திரி போட்டுகொண்டு இருந்தாள்.

அம்மா குனித்து நிமிர்ந்து செய்யும்போது அவளது இரண்டு பழங்களும் அழகாக தொங்கியது.

“என்ன சந்தோஷ் இப்பதான் எழுந்தியா?”

அம்மா கேள்வி கேட்டதும் ஆமாம் என்று தலை அசைத்தேன்.

“ஹ்ம்ம்... கிச்சன்ல ஐஸ்வர்யா இருக்கா! போயி காபி வாங்கி குடி!”

அண்ணி சமையலறையில் இருக்கிறாள் என்று தெரிந்ததும் உடலில் நடுக்கம் ஏற்பட்டது.

எப்படி அவளிடம் தனியாக பேசுவேன்?

“டேய்! என்னடா யோசிச்சுட்டு நிக்கிற? சீக்கிரம் போய் வாங்கி குடிச்சுட்டு காலேஜ் கிளம்புற வழிய பாரு”

அம்மா சத்தமா சொன்னதும் பேச்சை வேறு மாதிரி மாற்றினேன்.

“சரிம்மா! சந்தியா அக்கா கிளம்பிட்டாளா?”

“அவளுக்குதான் எம்.டெக். கடைசி வருஷம்ல... ப்ராஜெக்ட் இருக்குனு சீக்கிரம் கிளம்பிட்டா!”

“ஹ்ம்ம்.... அப்படி சொல்லிட்டு ஜாலிய ஊர் சுத்திட்டு இருக்கா! அதோட மதியமும் காலேஜ் இல்லனு டெய்லி வீட்டுக்கு வந்துடுறா! செம வாழ்வுதான்!”

நான் மனதில் இருப்பதை கவலையுடன் சொன்னேன்.

“சந்தோஷ் கண்ணா! நீ பைனல் இயர் போகும்போது உனக்கும் இது மாதிரி லீவ் கிடைக்கும் பொறுமையா இரு!”

அம்மா சொல்லிவிட்டு உதட்டை அசைத்து மெல்ல சிரித்தார்கள்.

“சரி சரி! குட்டி எங்க? எழுந்துட்டாளா?”

தங்கை திவ்யாவைதான் கேட்டேன்.

“அவதான் அஞ்சு மணிக்கே அலாரம் வச்சு ஜாக்கிங் போறாளே! இப்ப மணி ஏழு ஆகபோகுது! கொஞ்ச நேரத்துல வந்துடுவா?”

“ஹ்ம்ம்... உடம்ப அழகா மெயின்டைன் பண்றாளோ!”

நான் கேலியாக சொல்லிவிட்டு சிரித்தேன்.

“அவ மெயின்டைன் பண்றாளோ இல்லையோ! நீ நல்லா சமாளிச்சுட்டு நிக்கிறே!”

அம்மா அப்படி சொன்னதும் குழப்பத்துடன் பார்த்தேன்.

“என்னமா சொல்றே? புரியலையே?”

“ஓஹோ புரியாத மாதிரி நடிக்கிறியா!”

அம்மா எதற்காக இப்படி பேசுகிறாள்?

நேற்று மாலை எனது சுன்னியை அறியாமல் தொட்டுவிட்டளே! அதுதான் காரணமா?”

“நான் ஒன்னும் நடிக்கலமா! என்னனு தெளிவா சொல்லு”

“சரி வெளிப்படையா கேக்குறேன்!”

அம்மா சொன்னதும் எனக்கு காலில் லேசான நடுக்கம் ஏற்பட்டது.

“என்ன... ம்மா...?”

நான் திக்கியபடி கேட்டேன்.

“நீ ஏண்டா ஐஸ்வர்யா கூட ஒழுங்கா பேசமாட்டிங்கிறே? அவள உனக்கு பிடிக்கலையா?”

அம்மா கேட்டுகொண்டே இஸ்திரி போட்டாள்.

அம்மாவின் இரண்டு மாம்பழங்களும் ப்ராவுக்குள் இருந்து வெளியே வருவதற்கு துடிப்பது போல் லேசாக குலுங்கியது.

அதை பார்த்துக்கொண்டே அம்மாவை நெருங்கினேன்.

ஜிப் வைத்த நைட்டிக்குள் அம்மாவின் முலை பிளவு தெரிந்தது

“யாரு சொன்னது? எனக்கு அண்ணிய பிடிக்கலன்னு?”

அம்மாவின் இரு தோள்களை பிடித்து கோபப்படுவது போல் கேட்டேன்.

உடனே அம்மா இஸ்திரி போடுவதை நிறுத்திவிட்டு என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

இருவரது கண்களும் நேருக்கு நேராக சந்தித்தது.

“யாரும் சொல்ல வேணாம்! என்னோட மகன பத்தி எனக்கு தெரியும்!”

அம்மா புன்னகையுடன் என் கன்னத்தை பிடித்து லேசாக கொஞ்சினாள்.

“என்னமா தெரியும்?”

நான் அம்மாவின் தோள்களை மேலும் இறுக்கமாக பிடித்துகொண்டு அவளது ஈர உதடுகளை ரசித்து பார்த்தேன்.

“நீ ஒரு அப்பாவி குழந்தைடா! புதுசா வந்த அண்ணன் பொண்டாட்டிகிட்ட பேசுறதுக்கு உனக்கு கூச்சம்! அதான் அவளோட அதிகமா பேசாம விலகி போறே!”

அம்மா இப்படியெல்லாம் சொன்னதும் எனது பிடியை தளர்த்தினேன்.

பிறகு மெல்ல கைகளால் அம்மாவின் உள்ளங்கைகளை பற்றினேன்.

அது பஞ்சை விட மிருதுவாக இருந்தது.

“என்னைய பத்தி புரிஞ்சுகிட்டதுக்கு ரொம்ப தாங்ஸ்மா”

அம்மாவின் இருகைகளையும் பிடித்து எனது கண்களில் வைத்து நன்றி கூறினேன்.

“சீ... அசடு! இதுகெல்லாம் நன்றியா? போயி காபி குடிக்கிற வழிய பாருடா!”

எனது கைகளை செல்லமாக தட்டிவிட்டாகள்.

நானும் அதற்கு மேல் அம்மாவை நெருங்க வேண்டாம் என்று முடிவு செய்து விலகினேன்.

ஆனால் ஒன்று மட்டும் என்னுடைய மனதை உறுத்திக்கொண்டு இருந்தது.

“அம்மா! நீ எதுக்கு திடீர்னு இப்படி கேக்குறே? அண்ணி ஏதாச்சும் சொன்னாளா?”

“அவ ஒன்னும் சொல்லலடா! எனக்கே தோனுச்சு அதான் கேட்டேன்!”

“ஹ்ம்ம்... சரிமா!”

“சாவித்திரி ட்ரஸ் அயன் பண்ணிட்டியா?”

ஹாலில் இருந்து அப்பா கேட்டது அம்மா மீண்டும் வேலைய தொடர்ந்தார்கள்.

“கொஞ்சம் பொறுங்க! இன்னும் டூ மினிட்ஸ்ல ரெடி ஆகிடும்!”

“சரி சரி”

அப்பா சொன்னதும் நான் எதுவும் பேசாமல் அம்மாவையே பார்த்துகொண்டு நின்றேன்.

“சந்தோஷ் நீ போயி உன்னோட வேலைய பாருடா!”

நான் சரி என்று தலை அசைத்துவிட்டு மெல்ல நடந்தேன்.

“நேத்து என்னோட சுன்னிய அம்மா தெரியாம தொட்டத நினைச்சு பயந்தேன்! ஆனா இப்போ அவங்களே அத மறந்துட்டு சாதாரணமா பேசுறாங்க! ஹாப்பியா இருக்கு!”

“பட் நம்ம அண்ணி ஐஸ்வர்யா தெரிஞ்சே தொட்டது மட்டும் இல்லாம இழுத்துவிட்டும் போயிருக்காங்க! அதுக்கு நாம ஏன் பயப்படனும்?”

மனதில் தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு சமையலறைக்குள் நுழைந்தேன்.

அங்கே அண்ணி லூசான மஞ்சள் நிற டாப்ஸ்! நீல நிற ஸ்கர்ட்டுடன் குக்கர் மூடியின் மேல் விசிலை மாட்டினாள்.

வீட்டில் அண்ணி எப்போதும் இதுபோன்ற உடையைதான் அணிவாள் என்பதால் எனக்கு வித்தியாசமாக தெரியவில்லை.

ஆனால் நேற்று இரவு நடந்த சம்பவத்தை நினைக்கும் போது இதயம் படபடத்தது.

“அ...ண்...ணி...”

மெல்ல அழைத்ததும் அவளது உடலில் லேசான அசைவு தெரிந்தது.

ஆனால் திரும்பி பார்க்கவே இல்லை.

அண்ணியின் மௌனம் எனக்கு அதிக தைரியத்தை தந்தது.

“அண்ணி...”

கொஞ்சம் சத்தமாக அழைத்தேன்.

“சந்தோஷ்... என்ன வேணும்?”

கிச்சன் மேடையை இரு கைகளால் பிடித்துகொண்டு கேஸ் அடுப்பை பார்த்தபடி கேட்டாள்.

“என்ன கேட்டா தருவீங்க?”

என் வாய் நிலையாக இல்லை!

மைன்ட் வாய்ஸ் என்று நினைத்து வெளிப்படையாக கேட்டுவிட்டேன்.

மீண்டும் அண்ணியிடம் மௌனம்!

அதற்குமேல் என்னால் பேச முடியவில்லை.

இரண்டு நிமிடங்கள் இருவருமே மௌனமாக இருந்தோம்.

திடிரென்று! குக்கர் விசில் சத்தம் கேட்டது.

அவள் மேடையை விட்டுவிட்டு மெல்ல திரும்பினாள்.

அண்ணியின் வெண்ணிற முகத்தை கவனித்தேன்.

அவளது இரண்டு கண்களும் லேசான ஈரத்துடன் சிவந்து போய் இருந்தது.

“ஐயோ! அண்ணி எதுக்காக அழறீங்க?”

நான் மெதுவாக கேட்டுகொண்டே அவளை நெருங்கினேன்.

அண்ணி பேசவே இல்லை!

அவளது சிவந்த உதட்டை பற்களால் கடித்தபடி அழுகையை அடக்க முயற்சித்தாள்.

அதற்குள் சில துளிகள் விழிகளில் இருந்து சொட்டியது.

“ப்ளீஸ் அண்ணி! அழாதீங்க! யாராவது பாத்தா என்னையதான் திட்டுவாங்க!”

உடனே அவள் என்னை அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தாள்.

“ஐயோ! ஸாரி சந்தோஷ் உன்னைய யாரும் திட்ட கூடாது! இனி நான் அழ மாட்டேன்!”

அண்ணியின் இடுப்புவரை இருந்த டாப்ஸை மேலே தூக்கி கண்களை துடைத்தாள்.

அவள் அப்படி செய்த வேளையில் அண்ணியின் வெண்ணிற இடுப்பும் அதன நடுவில் இருந்த சிறிய தொப்புளும் என் கண்களுக்கு விருந்தானது.

நான் அதை வெறித்து பார்த்தேன்.

பத்து நொடிகள் கூட தாண்டி இருக்காது! அதற்குள் அண்ணி முகத்தை துடைத்துவிட்டு டாப்ஸை கீழே போட்டாள்.

நான் ஏக்க பெருமூச்சுடன் அவள் முகத்தை பார்த்தேன்.

அவளது கண்களில் நீர் துளிகள் இல்லை என்றாலும் முகத்தில் கவலை நன்றாக தெரிந்தது.

“அண்ணி! உங்ககிட்ட ஒன்னு கேக்கணும்!”

“வேணாம் சந்தோஷ் நீ என்ன கேக்க போறேனு எனக்கு தெரியும்! பட் அதபத்தி பேசுறதுக்கு எனக்கு தைரியம் இல்ல!”

அவள் மீண்டும் கவலையுடன் சொன்னாள்.

“ஹையோ! அண்ணி எனக்கு ஒரு காபி வேணும்! நான் அத கூட கேக்க கூடாதா?”

நானா கவலையுடன் சொன்னதும் அண்ணியின் முகம் லேசாக மலர்ந்தது.

“ஸாரிடா! டூ மினிட்ஸ்!”

அடுப்பில் இருந்த சூடான பாலை கோப்பையில் ஊற்றி ஆவி பறக்க அருமையான காபி போட்டு என்னிடம் நீட்டினாள்.

கோப்பை வாங்கும்போது அண்ணியின் வெண்டை விரல்கள் எனது உள்ளங்கையை லேசாக தீண்டியது.

அவள் அதை பெரிதாக எடுத்துகொள்ளாமல் என்னையே பார்த்தாள்.

நான் காபியை வாய் வைத்து மெல்ல பருகினேன்.

“எப்படி இருக்கு சந்தோஷ்?”

அவள் ஆசையுடன் என்னை கேட்டாள்.

“ஹ்ம்ம்... உங்கள மாதிரியே... ரொம்ப ஸ்வீட்!”

நான் லேசான புன்னகையுடன் சொன்னதும் அண்ணியின் முகம் மீண்டும் மலர்ந்தது.

நான் பேசாமல் அண்ணியை பார்த்தபடி காபியை குடித்துவிட்டு கோப்பையை அவளிடம் நீட்டினேன்.

அவள் அதை வாங்கி கொண்டாள்.

“ஒகே அண்ணி! எனக்கு காலேஜுக்கு டைம் ஆச்சு! கிளம்புறேன்!” என்று திரும்பினேன்.

“சந்தோஷ்! கொஞ்சம் நில்லுடா!”

“ஹ்ம்ம்... சொல்லுங்க அண்ணி”

மீண்டும் அவளது முகத்தை பார்த்தேன்.

ஒருவித பயமும் வெட்கமும் கலந்த முகத்துடன் காட்சி அளித்தாள்.

“நேத்து நைட் நான் பண்ணது தப்புத்தான்! பட் ஏன் அப்படி பண்ணேன் தெரியுமா?”

அவள் கேள்வியுடன் பார்த்ததும் என் உதடுகள் வேகமாக அசைந்தது.

“அண்ணி கொஞ்சம் ரிலாக்ஸா இருங்க! நான் அத மறந்துட்டேன்!”

“என்னது மறந்துட்டியா? எப்படிடா அது முடியும்?”

அண்ணியின் முகத்தில் அதிர்ச்சி ரேகைகள் ஓடியது.

“என்னால முடியும் அண்ணி!”

“அதான் எப்படிடா?”

அவள் அதே அதிர்ச்சியில் இருந்தாள்.

“அண்ணி! நீங்க நம்ம குடும்பத்துல ஒரு ஆள்! நேத்து நைட் ஏதோ உணர்ச்சிவசப்பட்டு தெரியாம அப்படி நடந்துகிட்டீங்க! அத போய் பெருசா எடுத்துட்டு நான் பேசுனா வீட்ல தேவை இல்லாத குழப்பம்தான் வரும்! அதனால தயவு செஞ்சு இந்த டாப்பிக்க இதோட விட்ருங்க!”

நான் அண்ணி மீது அளவு கடந்த மரியாதை வைத்திருப்பதால் அதை வார்த்தைகளால் வெளிப்படுத்தினேன்.

அண்ணியின் முகத்தில் மீண்டும் அதே அதிர்ச்சி!

“ஏன் அண்ணி பேசாமாட்றீங்க?”

“ஸாரி சந்தோஷ்! நான் உன்னைய என்னமோ நினைச்சேன்! பட் யூ ஆர் ரியலி கிரேட்!”

அண்ணி சொல்லும்போதே அவளது உதட்டில் லேசான புன்னகை தெரிந்தது.

“அண்ணி! என்ன சொல்றீங்க? புரியலையே”

“டேய்! உன்னோட இடத்துல வேற ஒரு பையன் இருந்திருந்தா நான் செஞ்சதுக்கு அட்வான்டேஜ் எடுத்து என்னைய ஏதாவது பண்ணிருப்பான்! ஆனா நீ இந்த வயசுலயே உணர்ச்சிய கண்ட்ரோல் பண்ணிட்டு அழகா அட்வைஸ் செய்றியே! நீ நிஜமாவே கிரேட்டா!”

அண்ணி மிகவும் பெருமையுடன் சொன்னதும் என்னுடைய உடல் சிலிரித்து போனது.

“ஐஸ்வர்யா! பால் எடுத்துட்டுவாமா! திவ்யா ஜாக்கிங் போயிட்டு வந்துட்டா!”

அம்மாவின் குரல் கேட்டதும் சூடானா பாலை டம்ப்ளரில் எடுத்தாள்.

“கொடுங்க அண்ணி! அவளுக்கு நான் தரேன்!”

நான் சிரித்த முகத்துடன் அதை வாங்கியதும் அண்ணி என்னை ரசித்து பார்த்தாள்.

“சந்தோஷ் நாம இன்னிக்கிதான் முதல் தடவையா ரொம்ப நேரம் பேசிருக்கோம்! ரொம்ப ஹாப்பியா இருக்குடா!”

“ஆமா அண்ணி! பட் இனிமே அடிக்கடி பேசலாம்!”

“ஹ்ம்ம்... நிச்சயமாடா...”

அவள் வெட்கத்துடன் சமையல் வேலையை தொடர்ந்தாள்.

அப்போது அம்மா என்னை பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே சமையலறைக்குள் நுழைந்தாள்.

நான் எதுவும் பேசாமல் கையில் பாலுடன் தங்கையின் அறையை நோக்கி நடந்தேன்...

[feelmystory]

அழகான மாங்கனிகள்!

3

“டொக்... டொக்...”

குட்டி தங்கையின் அறை கதவை மெல்ல தட்டினேன்.

“அண்ணி! கதவு லாக் பண்ணல! ஓபன் பண்ணிட்டு உள்ள வாங்க!”

திவ்யா அப்படி சொன்னதும் மெல்ல கதவை திறந்தேன்.

“டேய்! அண்ணா நீயா?”

மேலே வெறும் ஸ்போர்ட்ஸ் ப்ரா! கீழே முட்டி தெரியும் இறுக்கமான ஷார்ட்ஸ்!

இதோடு மட்டும் இருந்த புஷ்டியான தங்கையை பார்த்து அதிர்ச்சி அடைந்தேன்.

“ஏய்! என்னடி இது! அவுத்து போட்டு நிக்கிறே?”

நான் அதிர்ச்சியுடன் கேட்டதும் கீழே கிடந்த டவலை எடுத்து கழுத்தை சுற்றி போட்டு உடலை மறைத்து கொண்டாள்.

“லூசு அண்ணா! நீதான் வரேனு கதவ தட்டும்போது சொல்ல கூடாதா?”

அவள் நெற்றியில் கை வைத்து சலிப்புடன் சொன்னாள்.

நான் பொதுவாக குட்டி தங்கையின் அறைக்குள் வரும்போது அவள் உடையோடுதான் காணப்படுவாள்.

முதல் முறையாக அவளை அரை குறை ஆடையுடன் பார்த்ததும் எனக்கே வெட்கமாக இருந்தது.

“ஸாரிடா குட்டி! உனக்கு பால் கொண்டு வந்து தரலாம்னு ஆசையா வந்தேன்! பட் நீ இந்த மாதிரி இருப்பேனு தெரிஞ்சுருந்தா வந்துருக்கவே மாட்டேன்!”

உண்மையாகவே கவலை அடைந்து கூறியதும் திவ்யாவின் முகம் மாறியது.

“சீ... லூசு அண்ணா! இதுல ஒன்னும் இல்ல! சின்ன வயசுல நாம ஒருத்தர ஒருத்தர் ட்ரெஸ் இல்லாம பாத்துருக்கோம்! ஒன்னா குளிச்சிருக்கோம்! அப்பறம் மெச்சுரிட்டி வந்ததும் நமக்குள்ள கொஞ்சம் டிஸ்டன்ஸ் வந்துடுச்சு அவ்வளவுதான்! ஸாரிடா நானும் ஓவரா பேசிட்டேன்!”

அவளும் மனதில் இருப்பதை வெளிப்படையாக சொன்னதும் புன்முறுவலுடன் அவளை நெருங்கினேன்.

“சரி குட்டி! முதல்ல நீ பால குடிடா!”

அவளிடம் கிளாசை நீட்டியதும் மகிழ்ச்சியுடன் அதை வாங்கி பருகினாள்.

அப்போதுதான் அவளை முழுவதுமாக கவனித்தேன்.

டவலால் அவள் உடலை சுற்றினாலும் இடுப்பு பகுதியை மட்டும் மறைக்க மறந்துவிட்டாள்.

தங்கையின் கொழுத்த இடுப்பு சதைகளை பார்த்துக்கொண்டே எச்சிலை விழுங்கினேன்,

அதற்குள் அவள் பாலை குடித்து முடித்துவிட்டாள்.

“இந்தாண்ணா கிளாஸ்!

அவள் நீட்டியதும் அதை வாங்கிக்கொண்டேன்!”

“சரி நீ போ! நான் குளிக்கணும்!” என்று எழுந்தாள்.

எனக்கு இப்போது மனதிற்கு நெருடலாக இருந்தது.

அதற்கு காரணம் அண்ணிதான்.

என்னதான் அவள் என் சுன்னியை தொட்டது பற்றி பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை என்று சொல்லி ஆறுதல் அளித்தாலும் இந்த விஷயத்தை யாரிடமாவது பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்கிற எண்ணம்தான் வந்தது.

அதை என்னிடம் தோழி போல் பழகும் தங்கையிடம் சொல்லலாம் என்று நினைத்தால் அவளை இப்படி ஒரு நிலையில் பார்த்துவிட்டேன் என்று வருத்தமாக இருந்தது.

“டேய்! அண்ணா! இன்னும் என்ன யோசனை? வெளிய போ! காலேஜூக்கு டைம் ஆகுது!”

தங்கை டவலை இறுக்கமாக பிடித்துக்கொண்டு சொன்னதும் அவளது முகத்தை பார்த்தேன்.
“குட்டி! உன்கிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை பத்தி பேசனும்டா! மனசே சரி இல்ல! அதான் வந்தேன்!”

நான் முகத்தை கவலையுடன் வைத்துகொண்டு சொன்னதும் திவ்யா துடித்து போனாள்.

“டேய்! என்னடா விஷயம்? நீ நந்தினி கிட்ட லவ்வ சொல்லிட்டியா? அவ உன்னைய ரிஜெக்ட் பண்ணிட்டாளா?”

திவ்யா கேட்க்கும்போதே அவளது கண்களில் பரபரப்பு!

நந்தினி என்னுடன் வகுப்பில் படிக்கும் அழகான மங்கை!

நான் அவளை காதலிப்பது என்னமோ உண்மைதான்! ஆனால் அவளிடம் சொல்லும் தைரியம் எனக்கில்லை!

இது தங்கைக்கும் தெரியும்!

“அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லடா குட்டி! நான் அவளோட பேசுனதே இல்ல! அப்பறம் எப்படி சொல்றது?”

“டேய்! அண்ணா! டென்ஷன் பண்ணாம மேட்டர் என்னனு சொல்லுடா!”

“அது கொஞ்சம் பொறுமையா சொல்லணும்! நாம வேணும்னா பைக்குல போகும்போது பேசலாமா?”

“ஹ்ம்ம்... அதுவும் சரிதான்! நீயும் குளிச்சி ரெடி ஆகு! ரிலாக்ஸா பேசலாம்!”

அவள் ஆறுதல் அளிப்பது போல் சொன்னதும் அவள் அறையில் இருந்து வெளியேறினேன்!

தங்கை திவ்யா பி.காம் படிக்கிறாள்!

அவளது கல்லூரியை தாண்டிதான் என்னுடைய கல்லூரிக்கு செல்ல வேண்டும் என்பதால் காலையில் இருவரும் ஒன்றாக பைக்கில் செல்வோம்!

மாலையில் கல்லூரி முடிந்ததும் அவள் தோழியுடன் டைப்பிங் கிளாஸ் செல்வதால் என்னுடன் வரமாட்டாள்.

எங்கள் பயண நேரம் குறைந்தது அரை மணி நேரமாவது ஆகும் என்பதால் பொறுமையா பேசலாம் என்று முடிவு செய்து குளிப்பதற்கு சென்றேன்.

குளித்து உடை மாற்றி வந்ததும் திவ்யாவும் ஊதா நிற சுடிதார் டாப்ஸ்! வெள்ளை லெக்கின்ஸ் பேண்ட்டுடன் இடுப்பை ஆட்டிக்கொண்டு வந்தாள்.

அம்மாவும் குளித்துவிட்டு காட்டன் புடவையுடன் அப்பாவுக்கு உணவு பரிமாறினாள்.

அண்ணி காலையில் பார்த்த அதே உடையுடன் என்னை பார்த்து சிரித்தாள்.

“வா சந்தோஷ் சாப்பிடலாம்! திவ்யா நீயும் வாடி!” என்று அழைத்தாள்.

எல்லோரும் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட்டு முடித்ததும் நானும் குட்டியும் பைக்கில் கல்லூரிக்கு கிளம்பினோம்.

ஒரு அரை மணி நேரத்திற்கு பிறகு...

நான் குட்டி தங்கையை அவளது கல்லூரி வாசலில் இறக்கி விட்டேன்.

வழக்கமாக அவள் எனக்கு “பை” சொல்வாள்!

ஆனால் இன்று எதுவும் சொல்லாமல் திரும்பி நடந்தாள்.

“ஏய்! குட்டி! நான் சொன்னதுக்கு பதில் எதுவும் சொல்லாம போறே?”

நான் சத்தமாக கேட்டதும் அவள் கோபத்துடன் திரும்பினாள்.

“இன்னொரு வாட்டி அண்ணிய பத்தி தப்பா பேசுனே! உன்னோட மூஞ்சிலயே குத்துவேன்”

திவ்யாவின் முகத்தில் அவ்வளவு கோபம்!

இதுவரை என் குட்டி தங்கை இப்படியெல்லாம் பேசியதே இல்லை.

முதல் முறையாக அவளது கோபத்தை பார்த்து பயந்தேன்.

“குட்டி! நான் பொய் சொல்லலடா! நிஜமாவ நேத்து ராத்திரி அண்ணி என்னோட ரூமுக்கு வந்தாங்கா....”

“அப்பறம் உன்னோட குஞ்ச பிடிச்சு அமுக்குனாங்க! அதானே...!”

நான் பேசி முடிப்பதற்குள் திவ்யா எதிர்த்து பேசினாள்.

“குட்டி! ப்ளீஸ்டா என்னைய நம்புடா!”

“அண்ணா! உன்னைய நான் எப்பவும் நம்புவேன்! பட் இது கொஞ்சம் கூட நல்லா இல்ல! நாம ப்ரெண்ட்லியா பேசுறதுனால நீ லைட்டா வல்கரா பேசுறே! நெட்ல கண்ட கண்ட கதைய படிச்சுட்டு அண்ணி மேல ஆசை படுறியா? உண்மைய சொல்லுடா!”

எனது நெற்றிபோட்டில் அடித்தது போல் அவள் கேட்டதும் உணர்ச்ச்சியற்று போனேன்.

“குட்டி! நீ என்னைய பத்தி இப்படியெல்லாம் நினைச்சுட்டு இருக்கியா?”

“பின்ன! எப்படி நினைப்பாங்களாம்? நீ சொல்றதெல்லாம் நம்புற மாதிரியா இருக்கு?”

திவ்யா என்னை நம்பவே இல்லை.

அவள் என்னை போல் அண்ணி மேல் அதிக மரியாதை வைத்திருப்பதால் என்னை மட்டுமே குறை கூறிக்கொண்டு இருந்தாள்.

“குட்டி! நீ என்ன வேணாலும் சொல்லு! பட் நான் சொல்றது எல்லாம் உண்மை மட்டும்தான்! உன் மேல சத்தியம் பண்ணி சொல்றேன்!”

திவ்யாவின் உச்சந்தலையில் கை வைத்து சொன்னதும் அவள் அதிர்ச்சியுடன் என்னை பார்த்தாள்.

நான் இதுவரை தங்கையிடம் விளையாட்டாக சில பொய்கள் சொல்லி இருந்தாலும் அவள் மீது சத்தியம் செய்தால் நிச்சயமாக உண்மையாகத்தான் இருக்கும் என்பது அவளுக்கு தெரியும்.

“டேய்! அண்ணா! என்னடா இதெல்லாம்? நம்ம அண்ணியா இப்படி?”

இப்போது ஐஸ்வர்யா அண்ணி மீது அவளுக்கே சந்தேகம் வந்தது.

“ஹே... திவ்யா... கிளாஸ் ஸ்டார்ட் பண்ண போறாங்க! வாடி...!”

அவளது தோழிகள் அழைத்ததும் திரும்பி பார்த்தாள்.

“ஹ்ம்ம்... இதோ வரேண்டி...”

அவள் சொல்லிவிட்டு என்னை பார்த்தாள்.

நான் அவளது பதிலுக்காக காத்திருக்கிறேன் என்று புரிந்ததும் எனது கைகளை பற்றிகொண்டாள்.

“அண்ணா! நீ எதுக்கும் பயப்படாத! ஈவினிங் வீட்டுக்கு போனதும் நாம ரெண்டு பேரும் பேசி ஒரு ப்ளான் பண்ணலாம்!”

“என்ன ப்ளான்?”

“நம்ம அண்ணி மனசுல நிஜமாவே என்ன இருக்குனு தெரியனும்! அதுக்கு ப்ளான் பண்ணாதான் தெரிஞ்சுக்க முடியும்!”

“அதான் எப்படி?”

“லூசு அண்ணா! அதெல்லாம் ஈவ்னிங் பேசிக்கலாம்! இப்போ கிளாஸ் ஸ்டார்ட் ஆகிடும்! நீ ரிலாக்ஸா கிளம்பு! எல்லாத்தையும் நான் பாத்துக்குறேன்!”

தங்கை தைரியம் தந்ததும் அவளை பார்த்து புன்னகைத்தேன்.

“ஒகே... பைடா...”

அவள் சிரித்த முகத்துடன் வழக்கமான “பை” சொல்லிவிட்டு துள்ளி குதித்து கல்லூரிக்குள் நுழைந்தாள்.

நான் கொஞ்சம் புத்துனர்ச்சியுடன் எனது கல்லூரிக்கு வந்தேன்.

வகுப்புக்கு சென்றதும் மிடில் பெஞ்சில் நண்பர்களுடன் அமர்ந்தேன்.

பெண்கள் பகுதியில் அமர்ந்திருக்கும் நந்தினியை ஏக்கத்துடன் பார்த்துவிட்டு கடமைக்கு வகுப்பை கவனித்தேன்.

எனக்கு பக்கத்தில் இருந்த நண்பர்கள் ராகவனும் வினோத்தும் பெண்களின் உடல் நெளிவுகளை ரசித்தபடி அமர்ந்திருந்தனர்,

நான்கு வகுப்புக்கு பிறகு மதியம் உணவு இடைவேளை வந்தது.

மூவரும் வகுப்பில் இருந்து எழுந்து மைதானத்திற்கு பக்கத்தில் வழக்கமாக சாப்பிடும் இடத்திற்கு வந்தும்

மூவரும் வந்து அமர்ந்ததும் டிபன் பாக்ஸை திறப்பதற்கு முன்பு மொபலைதான் ஓபன் செய்தோம்.

“மச்சா! நேத்து நைட் அம்மாவ நினைச்சு மூனு தடவ அடிச்சேன்! செம சுகமா இருந்துச்சு!”

ராகவன் வெளிப்படையாக சொன்னதும் வினோத் ஆச்சிர்யத்துடன் பார்த்தான்.

“செம மச்சி! எனக்கும் அம்மாவ நினைச்சு மூட் அதிகமா வருது ரெண்டு ரவுண்டுக்கு மேல தாண்ட முடியல!”

“ஏண்டா என்ன ஆச்சு?”

“தூக்கம் வந்துடுது ராகவா!”

வினோத் புன்னகையுடன் சொன்னதும் அமைதியாக இருந்த என்னை ராகவன் பார்த்தான்.

“டேய்! சந்தோஷ் நீ எத்தன டைம்டா?”

ராகவன் கேட்டதும் அவனை முறைத்து பார்த்தேன்.

“என்னடா லுக்கு? பதிலா சொல்லுடா?”

“ஆமா சொல்லுடா!”

வினோத்தும் ராகவனும் வெறுப்பை தூண்டுவது போல சொன்னதும் கோபம் தலைக்கு ஏறியது!

“டேய்! அம்மாவ பத்தி தப்பா பேசாதிங்கடா! எனக்கு பிடிக்கல!”

எனது கோபத்தை பார்த்து இருவரும் பயந்தனர்.

“சரி சரி! நீ அம்மாவ எல்லாம் பாத்தி நினைக்க வேணாம்! எதிர் வீட்டு ஆண்ட்டி! பக்கத்து வீட்டு அக்கானு யாராவது இருந்தா அவங்கள நினைச்சு கை அடிக்க மாட்டியா?”

நான் என்னதான் பேசாமல் விலகினாலும் ராகவன் என்னுடைய வாயை கிளறிக்கொண்டே இருந்தான்.

அதோடு நண்பர்களுடன் வீணாக சண்டை போட வேண்டாம் என்று எண்ணினேன்.

“ஆமாடா அடிப்பேன்! போதுமா!” என்றதும் இருவரும் சிரித்தனர்.

பிறகு எனக்கும் சிரிப்பு வந்துவிட்டது.

“டேய் சந்தோஷ்! நேத்து ஒரு ஆண்ட்டிய பாத்தேன்! செம பீஸ்டா!” என்று ராகவன் சொன்னான்.

“எங்கடா பாத்தே?”

நான் கேட்பதற்கு முன்பே வினோத் கேட்டான்.

“நெட்லதான்! ரெண்டு பேருக்கும் மெசேஜ்ல அனுப்பிருக்கேன்!”

அவன் சொன்னதும் வினோத் வேகமாக எடுத்து பார்த்தான்.

“ஹையோ! ஆண்ட்டி செமயா கும்முனு இருக்காளே! இப்பவே படுக்க போட்டு குத்தனும் போல இருக்கு!”

வினோத் சொன்னதும் அவனது மொபைலை எட்டி பார்த்தேன்.

அவனது மொபைல் திரையில் சிகப்பு நிற டிஷர்ட்! நீல நிற ஜீன்ஸ் போட்டுகொண்டு நெஞ்சில் தொங்கும் மாங்கனிகளை கும்மென்று காட்டியபடி ஒரு பெண் நின்றுகொண்டு இருந்தாள்.

அதை பார்த்ததும் எனது உடலில் இருக்கும் நரம்புகள் சூடானது.

நேற்று இரவு அம்மாவை மாடர்ன் உடையில் நிற்க வைத்து அண்ணி எடுத்த போட்டோவைதான் ராகவன் அனுப்பினான்.

அதற்குள் இது நெட்டில் வைரல் ஆகிவிட்டதா?

“டேய் மச்சான்! இது ஆண்ட்டி இல்ல! என்னோட அம்மா!”

நான் கவலையுடன் சொன்னதும் ராகவனும் வினோத்தும் திகைப்புடன் என்னை பார்த்தனர்.

“இப்படி கும்முனு இருக்குறது உன்னோட அம்மாவா?”

“ஒரு அழகான கட்ட உனக்கு அம்மாவா?

இருவரும் மாறி மாறி கேட்டதும் தெரியாமல் வாய் தவறி உளறிவிட்டோமே என்று தோன்றியது.

இனி எனது அம்மாவின் நிலை என்ன ஆகுமோ!

ஊரில் இருக்கும் அனைவரும் போட்டோவை பார்த்து கை அடிப்பார்ளே!

இந்த அண்ணி இப்படி செய்துவிட்டாளே!

அவள் செய்ததை எண்ணி எனக்கே ஆத்திரம் வந்தது.

“டேய்! கேக்குறதுக்கு பதில சொல்லுடா! நிஜமாவே இவங்க உன்னோட அம்மாவா?”

நண்பர்கள் இருவரும் கேட்டதும் என்னால் பேச முடியவில்லை.

உணவை சாப்பிடாமல் அங்கிருந்து எழுந்துவிட்டேன்.

“டேய்! எங்கடா போறே?” என்று கேட்டனர்.

“ப்ளீஸ்டா! என்னய யாரும் டிஸ்டர்ப் பண்ணாதீங்க! என்னைய கொஞ்ச நேரம் ப்ரீயா இருக்க விடுங்க!”

நண்பர்களிடம் சொல்லிவிட்டு தனிமையான இடம் தேடி நடந்தேன்...

[feelmystory]

அழகான மாங்கனிகள்!

4

 
மாலையில் கல்லூரி முடிந்து பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தேன்.
 
“டேய்! சந்தோஷ்! நில்லுடா!”
 
நண்பர்கள் ராகவனும் வினோத்தும் என்னை நோக்கி ஓடி வந்தனர்.
 
மதியம் அம்மாவின் புகைப்படத்தை அவர்களது மொபைலில் பார்த்ததில் இருந்தே இருவரிடமும் பேசவே இல்லை.
 
“ஸாரிடா நான் கிளம்புறேன்!”
 
நான் சொல்லிவிட்டு இருவரது பதிலை கூட கேட்க விரும்பாமல் வண்டியை வேகமாக இயக்கி மெயின் ரோட்டை அடைந்தேன்.
 
“இந்த அண்ணி அம்மாவ போட்டோ எடுத்தது கூட ஓகே! பட் எல்லாரும் பாக்குற மாதிரி எதுக்காக நெட்ல போடணும்?”
 
மனதில் இந்த கேள்வியை மீண்டும் மீண்டும் கேட்டுகொண்டே பயணித்தேன்.
 
அதற்கான பதில் கிடைக்கவில்லை!
 
அப்போது என்னுடைய மொபைல் லேசாக சிணுங்கியது.
 
எடுத்து பார்த்தால் தங்கை திவ்யாவிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தது.
 
“குட்டி! சொல்லுடா...”
 
“அண்ணா! காலேஜ்ல இருந்து கிளம்பிட்டியா?”
 
“ஹ்ம்ம்... இப்பதான் கிளம்புனேன்!”
 
“ஓ... அப்படியா?”
 
தங்கை யோசனையுடன் கேட்டாள்.
 
“என்னாச்சுடா?”
 
“அதுவந்து! இன்னக்கி எனக்கு டைப்பிங் கிளாஸ் இல்ல! வீட்டுக்கு போகணும்! நீயே கூட்டிட்டு போறியா?”
 
“லூசு! இத நீ கேக்கனுமா? ஒரு மெசேஜ் பண்ணிருக்க கூடாது?”
 
“இல்லண்ணா எனக்கே இப்பதான் தெரியும்!”
 
“சரி சரி நான் உங்க காலேஜ் பக்கத்துலதான் இருக்கேன்! உடனே வர்றேன்!”
 
“அண்ணா! நான் காலேஜ்ல இல்ல!”
 
“அப்போ டைப்பிங் செண்டர்ல இருக்கியா?”
 
“இல்லடா! ஒரு காபி ஷாப்ல இருக்கேன்! லொக்கேஷன் அனுப்புறேன்!”
 
“ஏய்! நீ கிளாஸ் போகாம அங்க எதுக்கு போனே?”
 
தங்கையின் மீது கொஞ்சம் கோபமும் சந்தேகமும் வந்தது.
 
“கிளாஸ் இல்லனு தெரிஞ்சதும் என்னோட ப்ரெண்ட் பவித்ரா காபி சாப்பிட போலாம்னு கூப்பிட்டா! அதான் வந்தேன்! பட் அவளுக்கு வீட்ல இருந்து அர்ஜென்ட்டா போன் வந்துடுச்சு என்னைய ஆட்டோ பிடிச்சு போக சொல்லிட்டு போயிட்டா”
 
திவ்யா கவலையுடன் சொன்னதை கேட்டதும் அவள் மீதிருந்த கோபமும் சந்தேகமும் மறைந்து போனது.
 
அவள் அனுப்பிய லொக்கேசன் பார்த்தேன்.
 
நான் இருக்கும் இடத்தில் இருந்து ஐந்து கிலோ மீட்டர் காட்டியது.
 
“ஓகேடா குட்டி! டென் மினிட்ஸ்ல வர்றேன்!” என்று சொல்லிவிட்டு வைத்தேன்.
 
சில நிமிடங்களுக்கு பிறகு...
 
“அண்ணா! நம்ம ஐஸ்வர்யா அண்ணி மனசுல என்ன இருக்குனு தெரிஞ்சுக்க ஒரு ப்ளான் பண்ணிட்டேன்!”
 
பைக்கில் எனக்கு பின்னால் இருந்த குட்டி தங்கை என் தோளில் கை வைத்து சொன்னாள்.
 
அப்போது அம்மா சாவித்ரியின் புகைப்படம் நெட்டில் வைரலான சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது.
 
ஆனால் அது தங்கைக்கு தெரிந்தால் அவள் மேலும் வருந்துவாள் என்பதால் மறைத்துவிட்டு பேசினேன்.
 
“சொல்லுடா குட்டி! என்ன ப்ளான்?”
 
“ஹ்ம்ம்... சொல்றேண்ணா... இன்னக்கி நைட் எல்லாரும் தூங்குனதும் நான் உன்னோட ரூமுக்கு வந்துடுறேன்!”
 
“எதுக்குடா ரூமுக்கு?”
 
நான் சடன் ப்ரேக் போட்டு பைக்கை நிறுத்தினேன்.
 
குட்டி தங்கை வேகமாக என் முதுகில் வந்து சாய்ந்தாள்.
 
அவளது மாம்பழங்கள் இரண்டும் என் மீது நன்றாக அழுத்தியது.
 
இருவருமே அதை எதிர்பார்க்கவே இல்லை.
 
“டேய் லூசு! ஏன்டா இப்படி ப்ரேக் போடுறே?”
 
என் முதுகில் பலமாக தட்டிவிட்டு அவளது நெஞ்சை நகர்த்தி கொண்டாள்.
 
“குட்டிமா! நைட்னு சொன்னதும் எனக்கு பயம் வந்துடுச்சு! அந்த நேரத்துல என்னோட ரூம்ல என்ன பண்ண போறே?”
 
“தங்கச்சி மேல அவ்வளவு பயமா? ஹா... ஹா... ஹா...”
 
அவள் அழகாக சிரித்ததும் என் மனது சற்று லேசாக மாறியது.
 
“உன் மேல எனக்கு என்னடா பயம்! நைட்டு முழுக்க உன் கூட இருக்கணும்னா கசக்கவா செய்யும்! ரெண்டு பேரும் ஜாலிய பேசிட்டு இருக்க மாட்டோம்!”
 
“உஷ்ஷ்... ஹப்பா... முடியலையே...”
 
என் தங்கை சலிப்புடன் சொன்னாள்.
 
“குட்டி என்னடா ஆச்சு?”
 
“அண்ணா உன்னோட மொக்கைய கொஞ்சம் நிறுத்திட்டு என்னைய பேச விடுறியா?”
 
“என்னடா செல்லம் இப்படி சொல்லிட்டே! உன் மேல நான் வச்சுருக்குற பாசத்த சொன்னா மொக்கையா?”
 
நான் நிஜமாகவே வருத்தத்துடன் சொன்னேன்.
 
“ஹையோ லூசு அண்ணா! நம்ம ரெண்டு பேருமே ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் அளவுக்கு அதிகமாக அன்பு வச்சுருக்கோம்! அத வார்த்தையால வெளிப்படுத்துனாதான் உண்மை ஆகுமா? இல்ல அத நான் மனசுக்குள்ள மட்டும் வச்சுருந்தா பொய் ஆகிடுமா?”
 
திவ்யா கொஞ்சம் கூட அசராமல் சொன்னதும் மெய் சிலிரித்து போனேன்.
 
“செல்ல குட்டிமா... இதெல்லாம் வெளிய சொல்ல வேண்டிய அவசியமே இல்ல... நான்தான் தெரியாம உளறிட்டேன்!”
 
நான் சொன்னதும் அவளது கையை எடுத்தி என் தலையில் செல்லமாக கொட்டினாள்.
 
“அட மக்கு அண்ணா! நீ எதுவும் உளறல! கரெக்ட்டாதான் பேசுறே! பட் இப்படி நடு ரோட்டுல நின்னு அன்பு பாசம்னு பேசுனா பாக்குறவங்க நம்மல தப்பா நினைச்சுகுவாங்க!”
 
“என்னடி சொல்றே? யாரு என்ன நினைப்பாங்க?”
 
“நம்மல பாக்குறவங்க எல்லாம் லவ்வர்ஸ்னு நினைப்பாங்க லூசு”
 
அதை சொல்லிக்கொண்டே அவள் செல்லமாக மீண்டும் தலையில் கொட்டினாள்.
 
தங்கையின் வாயில் இருந்து லவ்வர்ஸ் என்கிற வார்த்தையை கேட்டதும் என் உடலுக்கு புது விதமான உணர்வு வந்தது.
 
அது எனக்கு அதிக தைரியத்தை தந்தது.
 
“செல்லம் யாரு எப்படி நினைச்சா என்ன? நாம ரெண்டு பேரும் லவ்வர்ஸ்தானே?”
 
நான் தலையை திருப்பி அவளது முகத்தை பார்த்து சொன்னேன்.
 
“ஐயோ! என்னடா இப்படி பேசுறே?”
 
அவள் பயத்துடன் நெஞ்சில் கைகளை வைத்து அழுத்திகொண்டாள்.
 
தங்கையின் மாங்கனிகளுக்கு நடுவில் அவளது கை மாட்டிகொண்டதும் இரு கனிகளும் உள்ளாடையும் மீறி நன்றாக திமிறியது.
 
நான் அதை எல்லாம் ரசித்துகொண்டே தங்கையின் முகத்தை அன்புடன் பார்த்தேன்.
 
“குட்டிமா! லவ்வர்ஸ்னா காதலர்கள் மட்டும் இல்ல! சிப்ளிங்க்ஸ் ஒருத்தர் மேல் ஒருத்தர் வச்சுருக்குற பாசமும் ஒருவிதமான லவ்தான்! அதான் நாம ரெண்டு பேரும் லவ்வர்ஸ்னு சொன்னேன்!”
 
நான் கருத்துடன் சொன்னதும் தங்கை லேசாக என்னை முறைத்தாள்.
 
“நீ இப்படியே தத்துவம் மாதிரி பேசிட்டு இரு! அப்பறம் லூசுனுதான் சொல்லுவாங்க”
 
“குட்டிமா! யாரு என்ன வேணாலும் சொல்லிட்டு போகட்டும்! நீ எனக்கு லவ்வர்! நான் உனக்கு லவ்வர்! நம்ம பாசத்த யாராலையும் பிரிக்க முடியாது!”
 
நான் தங்கையின் கையை இறுக்கமாக பற்றிக்கொண்டு சொன்னதும் அவள் ஆச்சரியத்துடன் என்னை பார்த்தாள்.
 
“அப்போ! என்னைய கட்டிக்க போறவன் என்னோட லவ்வர் இல்லையா? அவனுக்கு இதெல்லாம் தெரிஞ்சா என்ன ஆகுமோ?”
 
“ஏய் குட்டி! என்னைய லூசுனு சொல்லிட்டு நீதான் லூசு மாதிரி பேசுறே! உனக்கு புருஷனா வர்றவனுக்கு அண்ணன் தங்கச்சி பாசம் புரியாதா?”
 
“ஒருவேள புரியலனா?”
 
அவள் சந்தேகத்துடன் கேட்டதும் எனக்கும் குழப்பம் வந்தது.
 
“புரிய வைக்கணும்!”
 
நான் அழுத்தத்துடன் சொன்னேன்.
 
“ஹ்ம்ம்... சரி... சரி... புரிய வைக்குறேன்”
 
திவ்யா யோசனையுடன் சொன்னதும் அவளது கண்களை பார்த்தேன்.
 
“குட்டிமா! எனக்கு ஒரு டவுட்!”
 
“என்ன டவுட்டு?”
 
“உனக்கு காலேஜ்ல ஆள் யாரும் இருக்கானா?”
 
நான் சட்டென்று கேட்டதும் திவ்யாவின் முகம் உஷ்ணமாக மாறியது!
 
“டேய் ஆள் இருந்தா சொல்ல மாட்டேனா? நீ ஒழுங்கா வண்டிய எடு! வீட்டுக்கு போகணும்!”
 
“கோவப்படாத குட்டி! நான் தெரியாம கேட்டுட்டேன் ஸாரி!”
 
தங்கையின் கோபம் உடனே மறைந்தது.
 
“அண்ணா! தேவை இல்லமா நானும் டென்சன் ஆகிட்டேன்! ஸாரிடா!”
 
“ஹ்ம்ம்... இப்படியே மாத்தி மாத்தி ஸாரி கேட்டுட்டு இருந்தா விடிஞ்சுடும்! அப்பறம் நைட் என்ன ப்ளான் பண்றது?”
 
நான் சொன்னதும்தான் தங்கைக்கு எல்லாம் புரிந்தது.
 
“ஆமாடா அண்ணா! நாம அண்ணிய பத்தி பேச வந்துட்டு கடைசில நாம சண்டை போட்டுட்டு இருக்கோம்!”
 
“அதானே! நாம எதுக்கு சண்டை போடணும்?”
 
“சரி சரி! இனிமே நமக்குள்ள சண்டையே வர கூடாது! நீ முதல்ல வண்டிய எடு! நைட் நான் உன்னோட ரூமுக்கு வந்துடுறேன்! அங்க வச்சு ப்ளான் டிஸ்கஸ் பண்ணலாம்!”
 
திவ்யா அன்போடு தோளில் தட்டி சொன்னாள்.
 
நான் உற்சாகத்துடன் ஆக்சிலேட்டரை முறுக்கியதும் அரை மணி நேரத்தில் வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.
 
காலிங் பெல்லை அழுத்தியதும் சந்தியா அக்கா கதவை திறந்தாள்.
 
பச்சை நிற நைட்டியுடன் நின்றவளின் முகத்தை இருவரும் பார்த்தோம்.
 
“என்னடி உனக்கு கிளாஸ் இல்லையா? இந்த குரங்கு கூடவே வந்துட்டே!”
 
சந்தியா அக்கா கேட்டுகொண்டே ஏளனமாக சிரித்தாள்.
 
எனக்கு கோபம் தலைக்கு ஏறியது.
 
“ஆமா! பெரிய குரங்கு! வழிய விடு!”
 
அக்காவின் தோளை பிடித்து தள்ளிவிட்டேன்.
 
“ஆஆ....” என்று கத்தியபடி அவள் விலகியதும் நானும் தங்கையும் உள்ளே நுழைந்தோம்.
 
“அம்மா எங்க?”
 
தங்கைதான் கேட்டாள்.
 
“அவங்க ரூம்ல போயி பாரு! உனக்கே தெரியும்”
 
அக்கா கோபத்துடன் சொல்லிவிட்டு ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்து டிவி பார்த்தாள்.
 
“அப்போ அண்ணி?”
 
“அவங்களும் அங்கதான் இருக்காங்க”
 
அக்கா கடமைக்கு சொல்லிவிட்டு டிவியில் ஓடும் சீரியல் பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.
 
“ஆமா ரெண்டு பேரும் ரூம்ல என்ன பண்றாங்க?”
 
திவ்யா குழப்பத்துடன் அம்மாவின் அறையை நோக்கி சென்றாள்.
 
ரூம் உள்ளே நடப்பதை பார்த்து அப்படியே சிலை போல் நின்றாள்.
 
“குட்டி! எதுக்கு இப்படி நிக்கிறே?”
 
நான் கேட்டுக்கொண்டே அவளது அருகில் சென்று நின்றேன்.
 
அறையின் உள்ளே நான் கண்ட காட்சி என் நெஞ்சை உறைய வைத்தது.
 
மேலே லூசான வெள்ளை நிற ஸ்லீவ்லெஸ் டாப்ஸ்! கீழே முட்டி தெரியும் குட்டை பாவாடை மட்டும் போட்டபடி என் அம்மா நின்றுகொண்டு இருந்தாள்.
 
“கொஞ்சம் கைய தூக்குங்க அத்தை!”
 
அருகில் அதே ஆடையில் இருந்த அண்ணி சொல்லியதும் ஒரு கையை மேல தூக்கினாள்.
 
அம்மாவின் முடிகள் நீக்கப்பட்ட கொழுத்த அக்குளும்! அண்ணியின் வெண்ணை போன்ற அக்குளும் என் மூடை கிளப்பியது.
 
“அப்படியே இன்னொரு கைய தூக்குங்க!”
 
அம்மா சிறிய புன்னகையுடன் மற்றொரு கையையும் தூக்கியதும் நான்கு அக்குளும் ஒரே நேரத்தில் தெரிந்தது.
 
“ஹ்ம்ம்... இப்போ இடுப்ப லெப்ட் அண்ட் ரைட்ல மெதுவா மூவ் பண்ணுங்க!”
 
அண்ணியின் கட்டளைப்படி அம்மா இடுப்பை அசைத்தாள்.
 
அப்போது அவளது டாப்ஸ் மேலே ஏறி இருந்தது.
 
அதில் அம்மாவின் ஆழமான பெரிய தொப்புள் குழி அழகாக தெரிந்தது.
 
மேலும் அண்ணியின் மென்மையான வயிற்றில் இருக்கும் சிறிய தொப்புளும் டி ஷேப்பில் தெரிந்தது.
 
“இதே மூவ்மென்ட்ட கண்டினியூவா டென் செகண்ட்ஸ் பண்ணுங்க! அப்புறம் லெப்ட் கால மெதுவா தூக்கி...”
 
அண்ணி சொல்லிக்கொண்டு இருக்கும்போதே திவ்யாவின் முகம் நன்றாக சிவந்தது.
 
“அய்யோ! அண்ணி! என்ன நடக்குது இங்க?”
 
திவ்யாவின் சத்தம் கேட்டும் இருவரும் ஆடுவதை நிறுத்துவிட்டு கைகளை கீழே இறக்கினார்கள்.
 
“வா திவ்யா! சும்மா அத்தை கூட ரீல்ஸ் ட்ரை பண்ணலாம்னு பாத்தேன்!”
 
அண்ணி சிரித்துக்கொண்டே சொன்னதும் அம்மாவின் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது.
 
பிள்ளைகள் முன்பு அதுவும் வயதுக்கு வந்த மகனுக்கு முன்பாக பருவ பெண் போல உடை அணிந்து நிற்பது அம்மாவுக்கு கொஞ்சம் கூச்சம் அளிப்பதை உணர்ந்தேன்.
 
“சும்மா இருங்க அண்ணி! நீங்க நேத்து பண்ணதே இன்னும் தாங்க முடியல! அதுக்குள்ள இது வேறயா?”
 
திவ்யா சொன்னதும் ஐஸ்வர்யா அண்ணியின் முகம் இருண்டு போனது.
 
அண்ணி தயக்கத்துடன் என்னை பார்த்தாள்.
 
எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.
 
‘ஐயோ! என்னடா இது வம்பா போச்சு! அண்ணி செஞ்சத குட்டிமாகிட்ட சொல்லாமயே இருந்துருக்கலாம் போலயே!”
 
“நான் என்ன செஞ்சேன்?”
 
அண்ணி எங்கள் இருவரது முகத்தையும் மாறி மாறி பார்த்தாள்.
 
உடனே திவ்யா அவளது மொபைல் போனை எடுத்தாள்.
 
அதை அண்ணியின் முன்பாக காண்பித்தாள்.
 
“இது என்ன அண்ணி?” என்று கேட்டாள்.
 
அண்ணி மெதுவாக அருகில் வந்து உற்று நோக்கினாள்.
 
“இது... நான் நேத்து நைட் அத்தைய எடுத்த போட்டோ! என்னோட சோசியல் மீடியா பேஜ்ல போஸ்ட் பண்ணேன்!” என்றாள்.
 
‘அண்ணி! நீங்க பண்றது கொஞ்சம் கூட சரியில்ல! இந்த போட்டோ எனக்கு எங்க இருந்து கிடைச்சுது தெரியுமா?”
 
“எங்க?”
 
“எங்களோட ப்ரெண்ட்ஸ் குரூப்ல! அதுவும் அழகான யங் ஆண்ட்டினு டேக் லைன்ல வந்துச்சு! எனக்கு எப்படி இருந்துருக்கும்?”
 
திவ்யா மிகுந்த கவலையுடன் சொன்னதும் எனக்கு அதைவிட அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
 
ஆனால் தேவை இல்லாமல் வாய் திறந்து அண்ணியை மேலும் காயப்படுத்த வேண்டாம் என்று அமைதியாக இருந்தேன்.
 
“திவ்யா இதுல என்ன தப்பு இருக்கு! அவங்க அழகா இருக்குறதுனால போட்டோ வைரல் ஆகிருக்கும்!”
 
அண்ணி கேஸுவலாக சொன்னதும் எங்கள் இருவருக்கும் எரிச்சல் வந்தது.
 
“அண்ணி! இது சரியில்ல! அம்மாவோட போட்டோ எங்கள மாதிரி பொண்ணுங்க குரூப்ல மட்டும் வந்திருந்தா பரவாயில்லை! பட் கண்டிப்பா பல பசங்க மட்டும் இருக்குற க்ரூப்க்கும் போயிருக்கும்! அவங்க எல்லாம் அம்மாவோட போட்டோவ வச்சு என்ன பண்ணுவாங்க தெரியுமா?”
 
திவ்யா கேள்வியோடு பேசுவதை நிறுத்தியதும் அனைவரது முகமும் கலவரம் ஆனது.
 
டிவி பார்த்துகொண்டு இருந்த சந்தியா அக்காவும் பிரச்சனை வேறு பாதைக்கு செல்கிறது என்பதை அறிந்து எங்கள் அருகில் வந்து நின்றாள்.
 
“பசங்க என்ன பண்ணுவாங்க?”
 
இதுவரை பேசாமல் நின்ற அம்மாவே கவலையுடன் கேட்டதும் தங்கையின் கோபம் கொஞ்சம் குறைந்தது.
 
“அவங்க ஆசைய போட்டோ வச்சே தீர்த்துபாங்க!”
 
“எனக்கு புரியல!”
 
தங்கை வெளிப்படையாக சொல்லியும் அம்மாவுக்கு புரியவில்லை.
 
உடனே மெதுவாக நடந்து அம்மாவின் அருகில் சென்றாள்.
 
அவளது காதில் எதையோ சொன்னாள்.
 
“என்னடி சொல்றே அப்படியெல்லாம் பண்ணுவாங்களா?”
 
அம்மா அதிர்ச்சியுடன் அண்ணியை பார்த்தாள்.
 
“ஐஸ்வர்யா! இனிமே நீ என்னைய போட்டோ! வீடியோ எதுவும் எடுக்காத! இதுவரைக்கும் எடுத்ததையும் டெலிட் பண்ணிடு எனக்கு பிடிக்கல!”
 
“ஓகே அத்தை!”
 
அண்ணி கண்கலங்கியபடி சொன்னாள்.
 
“சரி எல்லாரும் வெளிய போங்க நான் ட்ரெஸ் சேஞ்ச் பண்ணனும்!”
 
அம்மா சொன்னதும் அண்ணியும் திவ்யாவும் வெளியில் வந்தனர்.
 
கதவை மூடியதும் அண்ணி அழுதுகொண்டே மாடியில் இருக்கும் அவளது அறையை நோக்கி ஓடினாள்.
 
“அண்ணி கொஞ்சம் நில்லுங்க!”
 
சந்தியா கத்திகொண்டே அண்ணியுடன் சேர்ந்து ஓடினாள்.
 
திவ்யா எல்லாவற்றையும் பார்த்துவிட்டு அவளது அறையை நோக்கி நடந்தாள்.
 
நானும் தங்கையோடு நடந்து அவளது கையை பிடித்து நிறுத்தினேன்.
 
“என்னடா குட்டி! அண்ணிய தனியா கூப்பிட்டு பேசிருக்கலாம்ல!”
 
நான் திவ்யாவின் கன்னத்தை பாசத்துடன் தடவியபடி கேட்டதும் அவள் செய்த தவறை உணர்ந்தாள்.
 
“ஸாரிண்ணா! நேத்து நைட் அண்ணி உன்கிட்ட அப்படி நடந்துகிட்டாங்கன்னு காலையில தெரிஞ்சதும் கோபம் வந்துருச்சு! அத கண்ட்ரோல் பண்றதுக்குள்ள கிளாஸ்ல அம்மாவோட போட்டோ வைரல் ஆனத பாத்ததும் ஏதாச்சும் பண்ணனும் யோசிச்சு அண்ணிய நைட் தனியா கூப்பிட்டு உன்னோட ரூம்ல பேசலாம்னு நினைச்சேன்!”
 
“ஹ்ம்ம்... அத பண்ணிருக்கலாமே குட்டி... இப்ப பாரு அண்ணி அழுதுட்டு போறாங்க! இனி எப்படி அவங்க கூட பேசுறது?”
 
“எனக்கும் புரியுதுணா பட் இன்னக்கி அண்ணி அம்மாவ வச்சு வீடியோ ரீல்ஸ்னு பண்றத பாத்ததும் கோபம் வந்துருச்சு கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல! மனசுல இருந்தத அப்படியே பேசிட்டேன்!”
 
என் தங்கை மிகவும் மென்மையானவள்! அவளுக்கு தவறு என்று தெரிந்தால் அதை ஒருபோதும் பொறுத்துக்கொள்ளவே மாட்டாள்.
 
“சரி குட்டி! லாஸ்ட்டா அம்மா காதுல ஏதோ சொன்னியே! அது என்ன?”
 
“எதுக்கு கேக்குறேணா?”
 
“இல்ல! நீ சொன்னதுக்கு அப்பறம்தான் அவங்க ரொம்ப டென்ஷனா மாறுனாங்க!”
 
“வேணாம்ணா! அது லேடிஸ் சீக்ரெட் சொல்லமாட்டேன்!”
 
“எனக்கு கூட சொல்ல மாட்டியா?”
 
நான் ஏக்கத்துடன் கேட்டேன்.
 
“ஹ்ம்ம்... நீ என்னோட செல்ல அண்ணால... உன்கிட்ட சொல்லலாம்! பட் எனக்கு கூச்சமா இருக்கு! ஸாரிண்ணா!”
 
திவ்யா வெட்கத்துடன் சொல்லிவிட்டு ரூம் கதவை திறந்து உள்ளே சென்றாள்.
 
‘டேய் அண்ணா! காலையில மாதிரி திறந்துட்டு வந்துடாத! நான் ட்ரெஸ் மாத்த போறேன்”
 
“சரி குட்டி!” என்றதும் அவள் மூடிகொண்டாள்.
 
“என்னடா இது அண்ணி ப்ராப்ளம் சால்வ் ஆகிடுச்சுன்னு நினைச்ச திரும்ப பூதம் மாதிரி கிளம்பிருச்சு! எப்படி சமாளிக்க போறோமோ?”
 
நான் கவலையுடன் மாடிப்படிகள் ஏறினேன்.
 
மேலே வந்ததும் அண்ணியின் அறையை கடக்கும்போது அக்காவின் குரல் கேட்டது.
 
“அண்ணி! நீங்க அம்மாவ மாடர்ன் ட்ரெஸ் போட்டு அழகு பாக்கனும்னு நினைச்சது தப்பு இல்ல பட் போட்டோவ நெட்ல போட்டோ வைரல் பண்ணதுதான் யாருக்குமே பிடிக்கல!”
 
“எனக்கும் புரியது சந்தியா! பட் அத கொஞ்சம் பொறுமையா சொல்லிருக்கலாம்! இந்த திவ்யா அத்தை முன்னாடி என்னைய அசிங்கபடுத்திட்டா! என்னால தாங்க முடியல!”
 
அண்ணி சொல்லிவிட்டு கதறி அழுதாள்.
 
“ஐயோ! திரும்ப ஸ்டார்ட் பண்ணிடீங்களா? நீங்க எவ்வளவு தைரியமான பொண்ணு! ராஜேஷ் அண்ணாவ லவ் மேரேஜ் பண்ணும்போது ரொம்ப ஸ்ட்ராங்க இருந்தீங்க! இப்போ அதெல்லாம் எங்க போச்சு? ஒழுங்கா அழுகைய நிறுத்திட்டு அமைதியா இருங்க! கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு அம்மாகிட்ட தனியா பேசலாம்!”
 
சந்தியா சொன்னதை கேட்டு எனக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது.
 
“இவளுக்குள்ளயும் நல்ல மனசு இருந்துருக்கு பாரேன்!”
 
இப்போது அண்ணியின் அழுகை நின்றுவிட்டது. அக்காவும் ஒன்றும் பேசவில்லை.
 
பிறகு நானும் எனது அறைக்கு வந்து உடை மாற்றிக்கொண்டு மீண்டும் ஹாலுக்கு வந்தேன்.
 
அங்கே! சமையல் அறைக்குள் அம்மாவின் காலில் அண்ணி விழுந்து மன்னிப்பு கேட்பதை கண்டேன்.
 
அருகில் சந்தியா அக்கா நின்றுகொண்டு இருந்தாள்.
 
“ஐஸ்வர்யா! நீ முதல்ல எந்திரிமா! என்னோட கோவம்லாம் அந்த நேரத்துல மட்டும்தான்! இப்போ நான் எல்லாத்தையும் மறந்துட்டேன்”
 
மஞ்சள் நிற நைட்டியுடன் அம்மா குனிந்து அண்ணியை தூக்கினாள்.
 
அம்மாவின் நைட்டி கழுத்து பகுதி வழியாக இரு பழங்களும் ப்ராவுக்குள் திமிறிக்கொண்டு இருப்பதை பார்த்தும் என்னவன் எழுந்துவிட்டான்.
 
அண்ணியும் டி ஷர்ட்! நைட் பைஜாமா பேண்டுக்கு மாறி இருந்தாள்.
 
அவள் மெதுவாக எழுந்ததும் மூவரும் என்னை பார்த்துவிட்டனர்.
 
‘சந்தோஷ் வந்துருக்கான்! டீ போடுறேன்! எடுத்து கொடுமா!”
 
அண்ணியிடம் அம்மா சொன்னாள்.
 
அதற்குள் திவ்யா இறுக்கமான டி ஷர்ட்! முட்டி தெரியும் ஷார்ட்ஸ் அணிந்து அங்கே வந்தாள்.
 
“அம்மா எனக்கு பால்!”
 
“ஹ்ம்ம்.... முதல்ல திவ்யாவுக்கு பால் கொடுத்துடு! அப்பறம் சந்தோஷூக்கு டீ போடு!”
 
அம்மா பாலை அண்ணியிடம் தந்தாள்.
 
அண்ணி இறுக்கமான முகத்துடன் திவ்யாவிடம் கொடுத்தாள்.
 
தங்கை எதுவும் பேசாமல் வாங்கியதும் அண்ணி சென்றுவிட்டாள்.
 
“ஏய் குட்டி! இங்க வாடி!”
 
“என்ன அண்ணா?”
 
“உன்கூட அண்ணி பேசலயே! சீக்கிரம் பேசி எப்படியாவது பிரச்சனைய சரி பண்ணு!”
 
“ம்ஹூம்... என்னால முடியாது! அவங்களா வந்து பேசுனாதான் நான் பேசுவேன்!”
 
“இது ரொம்ப ஓவர்டா குட்டி!”
 
“அட லூசு அண்ணா! இன்னும் உன்னோட பிரச்சனைய சால்வ் பண்ணவே இல்ல! அதுக்கு ஒரு ப்ளான் பண்ணிட்டு அப்பறமா அண்ணிகிட்ட தனியா பேசுறேன்!”
 
“நீ ப்ளான் பண்றது எல்லாம் ஒகே! பட் யாரையும் திட்டுற மாதிரி பேசாத! சாப்ட்டா ஹேண்டில் பண்ணு!”
 
“அதெல்லாம் எனக்கு தெரியும்! நான் பாத்துக்குறேன்!”
 
திவ்யா பாலை உறிஞ்சிக்கொண்டே குண்டியை ஆட்டியபடி அவளது அறைக்கு சென்றுவிட்டாள்.
 
சந்தியா அக்கா என்ன பார்த்து லேசாக முறைத்துவிட்டு மீண்டும் சோபாவில் அமர்ந்து சீரியல் பார்த்தாள்.
 
‘இவ எதுக்கு என்னைய இப்படி பாக்குறா?”
 
நான் குழப்பத்துடன் அக்காவை பார்த்தேன்.
 
“என்னடா லுக்கு! குரங்கு மூஞ்சி பயலே!”
 
அக்காவின் உதடு அசைவை வைத்து அவள் பேசுவதை அறிந்தேன்.
 
“ச்சை...”
 
நான் தலையில் கை வைத்தபடி திரும்பி கொண்டேன்.
 
“ஐஸ்வர்யா டீ ரெடி! சந்தோஷ் கிட்ட கொடுத்துடு!”
 
“ஒகே அத்தை” என்று சொல்லிவிட்டு அண்ணி என்னிடம் வந்தாள்.
 
அண்ணி எதுவும் பேசாமல் டீ கப்பை கொடுத்துவிட்டு மெல்ல நகர்ந்தாள்.
 
“அண்ணி...” என்று அழைத்தேன்.
 
“சொல்லு சந்தோஷ்!”
 
“எதுவும் பேசாம போறீங்க?”
 
“என்ன பேசணும்? பேச என்ன இருக்கு?”
 
அவள் வார்த்தையில் சுரத்தை இல்லை.
 
“மார்னிங் நாம அடிக்கடி பேசலாம்னு சொன்னதும் ஒகே சொன்னீங்களே?”
 
“வேணாம் சந்தோஷ்! தெரியாம சொல்லிட்டேன்! நாம எப்பவும் போல டிஸ்டன்ஸ் மெயின்டைன் பண்ணுவோம்! அதான் எல்லாருக்கும் நல்லது!”
 
“திவ்யா உங்ககிட்ட இப்படி பேசிட்டானு என் மேல கோபமா?”
 
“அவ பேசுனது சரிதான்! நான்தான் கொஞ்சம் அட்வாண்டேஜ் எடுத்துகிட்டேன்! இனிமே எப்பவும் போல இருக்க போறேன்! இதுக்கு மேல எதுவும் கேக்காத!”
 
அண்ணி சொல்லிவிட்டு சமையல் அறைக்குள் சென்றுவிட்டாள்.
 
அதற்கு மேல் என்னால் பேசவே முடியவில்லை.
 
வேகமாக டீயை குடித்தேன்.
 
இனி குடும்பத்தில் யாருமே என்னிடம் நெருங்கி பழக மாட்டார்களா?
 
அந்த ஏக்கத்துடன் மீண்டும் அறைக்கு வந்தேன்.
 
ஆனால் அடுத்து நடக்க போகும் சம்பவங்கள் என்னுடைய வாழ்க்கையை மாற்ற போகிறது என்பதை அறியாமல் பெட்டில் படுத்து உறங்கினேன்...

[feelmystory]

அழகான மாங்கனிகள்!

5

தூக்கத்தில் இருந்து எழுந்ததும் மொபைலை எடுத்து பார்த்தேன்.

இரவு எட்டு மணி காட்டியது.

அதோடு நண்பன் ராகவனிடம் இருந்து மெசேஜ் வந்திருப்பதை கண்டேன்.

“மச்சி! இன்னக்கி ஈவினிங் ஒரே ஒரு தடவ அந்த போட்டோ பாத்து திரும்ப கை அடிச்சுட்டேன்! அவங்க உன்னோட அம்மாவா இருந்தா ஸாரிடா!”

அதை பார்த்ததும் எனக்கு வெறி வந்தது.

ஆனால் பதில் எதுவும் அனுப்பாமல் அடக்கிக்கொண்டு அமைதியாக இருந்துவிட்டேன்.

இரவு உணவுக்கான நேரம் வந்ததும் கீழே சென்றேன்.

நான் யாரிடமும் பேசாமல் வேகமாக சாப்பிட்டு முடித்தேன்.

பிறகு தங்கையிடம் தனியாக பேசினேன்.

“குட்டி! இன்னிக்கி நைட் ரூமுக்கு வர்றிய? ப்ளான் எதுவும் இருக்கா?”

“இல்லணா! டுடே நான் கொஞ்சம் மூட் அவுட்ல இருக்கேன்! நாளைக்கு ப்ளான் பண்ணலாம்!”

“ஹ்ம்ம்... சரிடா! நீ ரெஸ்ட் எடு”

தங்கைக்கு ஆறுதலாக பேசிவிட்டு மீண்டும் அறைக்கு வந்துவிட்டேன்.

ஒரு அரை மணி நேரத்திற்கு பிறகு...

“டொக்... டொக்...”

எனது அறையை யாரோ தட்டுவது போல் சத்தம் கேட்டது!

தங்கை இன்று வரவில்லை என்று சொன்னாளே?

அந்த யோசனையுடன் கட்டிலில் இருந்து எழுந்தேன்.

“ஏய் குட்டி! நீயா?” என்று கேட்டேன்.

“குட்டியும் இல்ல ஜட்டியும் இல்ல... நான் சந்தியா வந்துருக்கேன்! கதவ திறடா!”

அக்காவின் குரல் கேட்டதும் எரிச்சலாக வந்தது.

இவள் எதற்காக இந்த நேரத்தில் தொல்லை செய்கிறாள்?

கோபத்துடன் கதவை திறந்தேன்.

அக்கா அதே பச்சை நிற நைட்டியுடன் நின்றாள்.

அவளது கையில் தலையணை பெட் ஷீட் இருந்தது.

“தள்ளுடா! இன்னிக்கி ஒரு நாள் நைட்டு உன்னோட ரூம்லதான் படுக்கணும்!”

அவள் என்னை இடித்துகொண்டே அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

“ஏய்! நீ எதுக்கு இங்க வர்றே? அண்ணி ரூம்ல போயி தூங்கு!”

“டேய்! நம்ம ராஜேஷ் அண்ணாவும் அண்ணியும் அவங்க ரூம்ல வீடியோ கால் பேசிட்டு இருக்காங்க! இந்த நேரத்துல நான் அங்க போக முடியாதுடா தம்பி!”

“சரி அவங்க பேசி முடிச்சதும் போ!”

“அட லூசு தம்பி! அவங்க ரெண்டு பேரும் எப்பயாவது தனிமைல பேசுவாங்க! அந்த நேரத்துல நாம குறுக்க போக கூடாது! அதனால நானே தங்கச்சி கூட படுத்துக்குறேன்னு டீசன்ட்டா வெளிய வந்துடுவேன்”

அவள் சொல்வது எனக்கு புரிந்தாலும்! அதை பற்றி பெரிதாக எடுத்து கொள்ளவில்லை.

“அதெல்லாம் சரி! நீ குட்டி ரூமுக்கு போகாம இங்க எதுக்கு வந்தே?”

“எப்படி போறது? அவதான் அண்ணிய ரொம்ப பேசிட்டாளே! அதான் கோபத்துல இங்க வந்துட்டேன்!”

“ஓஹோ... உனக்குதான் என்னைய பிடிக்காதே! இங்க எதுக்கு வந்தே?”

நான் கேட்டதும் சந்தியா என்னையே வெறித்து பார்த்தாள்.

“அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் இல்ல தம்பி!”

“ஹ்ம்ம்... உனக்கு ஒரு விஷயம் நடக்கணும்னா என்ன வேணாலும் பொய் சொல்லுவே! இதுல தம்பினு சொல்லி பாசத்துல பொங்குற மாதிரி சீன் போடுற”

“நீ என்ன வேணாலும் நினைச்சுக்கோ! இன்னக்கி ஒரு நாள் தூங்குறதுக்கு இடம் கொடுடா!” என்று கெஞ்சினாள்.

“இங்க இடம் இல்ல! வெளிய போயி ஹால்ல தூங்கு!”

“டேய்! தம்பி! இந்த அக்காவுக்கு உன்னோட மனசுலதான் இடம் இல்ல! அட்லீஸ்ட் உன்னோட ரூம்ல ஒரு சின்ன இடமாச்சும் கொடுடா! படுத்து தூங்கிட்டு காலையில் எந்திருச்சு போயிடுறேன்! நாளைக்கு மார்னிங் சீக்கிரம் காலேஜ் போகணும் ப்ளீஸ்டா!”

அக்கா முதல் முறையாக ஆணவம் இல்லாமல் என்னிடம் கெஞ்சியதும் எனது மனதில் இருந்த கர்வம் கொஞ்சம் குறைந்தது.

ஆனால் அதை வெளியில் காட்டிக்கொள்ள விரும்பாமல் கோபத்துடன் பேசினேன்.

“சரி என்னோட கட்டிலுக்கு கீழ இடம் இருக்கு! சத்தம் போடாம படுத்து தூங்கிட்டு காலையில் ஒழுங்கா ஓடிடு!”

“ஹ்ம்ம்... சந்தோஷ்! ஒன்னு செய்யலாம்!”

“என்ன?”

“இன்னக்கி ஒருநாள் நீ கீழ படுத்துக்கோ! நான் கட்டில்ல படுத்துகிறேன்டா!”

“பாத்தியா! படுக்க இடம் கொடுத்தா என்னையே கீழ தள்ளிவிட பாக்குறே!”

“சரிடா குரங்கு மூஞ்சி பயலே! நான் கீழயே படுத்துக்குறேன்!”

அவள் அதே திமிருடன் கட்டிலுக்கு கீழே பெட் ஷீட்டை விரித்து தலைக்கு தலையணை வைத்து அதில் படுத்தாள்.

“லைட்ட ஆப் பண்ணிடு தம்பி!”

அவள் சொல்லிவிட்டு கண்களை மூடியதும் விளக்கை அணைத்துவிட்டு பெட்டில் படுத்தேன்.

இரண்டு நிமிடங்கள்தான் சென்று இருக்கும்...

அதற்குள் சந்தியாவின் குரல் கேட்டது.

“சந்தோஷ்...”

அவள் அழைத்ததும் கண்களை திறந்தேன்.

பதில் எதுவும் பேசவில்லை.

“சந்தோஷ்... தூங்கிட்டியா?”

அவள் கேட்டதும் உடனே கோபம் வந்தது.

“உனக்கு என்ன வேணும்? தூங்கவிட மாட்டியா?”

“இல்ல தம்பி... எனக்கு இப்போ தூக்கம் வரல! நீயும் தூங்கலனா கொஞ்ச நேரம் பேசலாம்னு நினைச்சேன்!”

“என்ன பேசணும்?”

“அது வந்து...”

அக்கா என்னிடம் பேசுவதற்கு தயங்கினாள்.

அவளது நடவடிக்கைகள் எல்லாம் புது விதமாக தெரிந்தது.

“ஒழுங்கா பேசு! இல்லனா தூங்கு! நைட்லயும் டிஸ்டர்ப் பண்ணாத!”

“ஸாரி தம்பி! ரொம்ப நாளுக்கு அப்பறம்! இல்ல இல்ல ரொம்ப வருஷத்துக்கு அப்பறம் நாம ஒண்ணா படுத்து தூங்குறோம்! அத நினைக்கும்போது பழைய ஞாபகங்கள் எல்லாம் மைன்ட்ல ஓடுது!”

சந்தியா உணர்ச்சிவசப்படுவது போல் பேசியதும் எனக்கு நெருடலாக இருந்தது.

“என்ன ஞாபகம் வருது?”

“சின்ன வயசுல நாம எல்லாரும் அம்மா கூடதான் ஒண்ணா படுத்துபோம் ஞாபகம் இருக்கா?”

“ஆமா அப்போ வாடகை வீட்ல இருந்தோம்! அப்பா ரூம்ல படுப்பாரு! அம்மாவோட நாம எல்லாரும் ஹால்ல படுத்துக்குவோம்! அதுக்கு என்ன?”

“ஹ்ம்ம்... அப்போலாம் அம்மாக்கு ரைட் சைடுல அண்ணனும் லெப்ட்ல நீயும் இருப்பீங்க... நான் எங்க படுத்துருப்பேன் தெரியுமா?”

“தெரியும்!”

“எங்க?”

“எனக்கு பக்கத்துலதான்...”

அதை சொல்லும்போதே மனதிற்கு இதமாக இருந்தது.

“அது மட்டும்தான் ஞாபகம் இருக்கா?”

சந்தியா அக்கா என் மனதில் இருப்பதை தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று ஆர்வமுடன் இருக்கிறாள். இந்த நேரத்தில் அவளை காயபடுத்துவது போல் பேச வேண்டும் என்று தோன்றவில்லை.

“அக்கா! நான் நைட்ல தூங்கும்போது உன்னோட கைய பிடிச்சுகிட்டுதான் தூங்குவேன்!”

என்னையும் மீறி அவளை பாசத்துடன் அக்கா என்று அழைத்தேன்.

“டேய் சந்தோஷ்! நீ இப்போ என்னைய அக்கானு கூப்ட்டியா?”

அவள் ஆச்சரியத்துடன் கேட்டுகொண்டே எழுந்து அமர்ந்தாள்.

“இல்லையே! அப்படிலாம் நான் கூப்பிட மாட்டேன்!”

நான் ஒன்றும் அறியாதவன் போல் பதில் சொன்னேன்.

"ஹ்ம்ம்... நீ எப்பவுமே இப்படித்தான்டா! ஒத்துக்கவே மாட்டே!”

“ஏய்! இப்போ எதுக்கு பேசிட்டே இருக்கே! அமைதியா தூங்கு!”

நான் அக்காவை பார்த்தபடி பெட்டில் திரும்பி படுத்து சொன்னேன்.

நைட் லேம்ப் வெளிச்சத்தில் அக்காவின் கோலி குண்டு விழிகள் என்னை மிரட்சியுடன் பார்த்தது.

“சந்தோஷ்! சின்ன வயசுல அக்கா அக்கானு என் கூடவே சுத்திட்டு இருப்பே! உனக்கு குளிப்பாட்டி ட்ரெஸ் மாத்தி சாப்பாடு ஊட்டிலாம் விட்ருக்கேன்! பட் திவ்யா பிறந்ததுக்கு அப்பறம் எல்லாம் மாறிடுச்சு!”

அவள் தரையை பார்த்தபடி கவலையுடன் சொன்னாள்.

அக்கா சொல்வது உண்மைதான்! திவ்யா பிறந்த பிறகு அண்ணன் ராஜேஷுக்கு சந்தியா தங்கையாக இருப்பது போல் எனக்கும் ஒரு தங்கை கிடைத்து விட்டாள் என்று பெருமை அடைந்தேன்.

எந்நேரமும் திவ்யாவுடன் மட்டுமே இருப்பேன். அதில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சந்தியா அக்காவிடம் நெருங்கி பழகுவது குறைந்துவிட்டது.

அந்த நேரத்தில் சந்தியாவும் வயதுக்கு வந்துவிட்டாள்.

அதன் பிறகு அவள் பெண் தோழிகளிடம் மட்டுமே பேசி பழகினாள்.

அப்படியே என்னையும் மறந்துவிட்டாள்...

“அது என்னமோ உண்மைதான்! பட் நீயும் என்னைய மறந்துட்டே!”

“டேய்! நான் எங்கடா உன்னைய மறந்தேன்? சில நேரத்துல கிண்டலா பேசுவேன்! பட் ஒவ்வொரு பர்த்டேக்கும் மறக்காம உனக்கு விஷ் பண்ணுவேன்! நீதான் என்னைய கண்டுக்கவே மாட்டே!”

சந்தியா பேசுவதை கேட்டதும் என்னுடைய தவறுகள் அனைத்தும் புரிந்தது.

“சரி விடு! இதெல்லாம் எதுக்கு இன்னக்கி வந்து சொல்றே? நேரம் காலமே இல்லையா?”

நான் சொன்னதும் சட்டென்று என்னை திரும்பி பார்த்தாள்.

“ரொம்ப நாளாவே உன்கிட்ட தனியா பேசணும்னு நினைச்சேன்! அதுக்கான டைம் இன்னக்கிதான் வந்துருக்கு! இதுக்கு மேலயும் உனக்கு இது தெரியலனா என்னாலயே சொல்ல முடியாது!”

“ஏன் சொல்ல முடியாது?”

நான் குழப்பத்துடன் கேட்டேன்.

“இன்னும் ரெண்டு மாசத்துல என்னோட படிப்பு முடியுதுடா!”

“அதுக்கு?”

“நம்ம அப்பா சொன்னத மறந்துட்டியா தம்பி!”

“என்ன சொன்னாரு?”

“பி.டெக் முடிச்சதும் ஒன் இயர்ல எனக்கு மேரேஜ் பண்ணனும்னு சொன்னாரு! அது எனக்கு பிடிக்கல! நெக்ஸ்ட் நான் எம்.டெக் படிக்கணும் அது என்னோட கனவுனு சொல்லி புரிய வச்சு தப்பிச்சுட்டேன்! பட் இதுக்கு மேல எஸ்கேப் ஆக முடியாது! கண்டிப்பா இன்னும் கொஞ்ச மாசத்துல ஒரு பையன பாத்து எனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வச்சுடுவாங்க!”

“ஓ... உனக்கு கல்யாணமா?”

“ஆமாடா! அதுக்கு அப்பறம் இந்த வீட்ட விட்டு போயிடுவேன்! உன்னைய டீஸ் பண்றதுக்கும் ஆள் இருக்காது!”

அதை சொல்லும்போதே அவள் கண்களில் இருந்து நீர் பெருக்கெடுத்து ஓடியது.

சந்தியா அக்கா கதறி அழுதாள்.

அதை பார்த்ததும் என்னால் தாங்க முடியவில்லை.

வேகமாக பெட்டில் இருந்து எழுந்து அவளது அருகில் அமர்ந்தேன்.

“அக்கா அழதக்கா! என்னைய மன்னிச்சுடு! நான்தான் தப்பு பண்ணிட்டேன்!”

ஒரு கையால் சந்தியாவின் கைகளை பிடித்து கொண்டு மற்றொரு கையால் அவளது கண்களை துடைத்தேன்.

திடீரென்று அக்காவை நெருங்கியதும் அவளது அழுகை நின்று போனது.

என் கைகளை அவளும் பிடித்து கொண்டாள்.

“தம்பி! என் கூட எவ்வளவு சண்டை வேணாலும் போடு! பட் பேசாம மட்டும் இருக்காதடா!”

என் கன்னத்தை வருடியபடி அவள் சொன்னதும் ஆனந்தம் அடைந்தேன்.

‘இல்லக்கா இனிமே நமக்குள்ள சண்டையே வேணாம்! சின்ன வயசுல எப்படி இருந்தோமோ அது மாதிரியே இருக்கலாம்!”

“நிஜமாதான் சொல்றியா தம்பி?”

எனது உள்ளங்கைகளை இறுக்கமாக பற்றிக்கொண்டு கேட்டதும் அக்கா என் மீது பல வருடங்களாக வைத்துருக்கும் அன்பை மொத்தமாக உணர்ந்தேன்.

“ஆமாக்கா! நான் உன்னோட தம்பி! நீ என்னோட அக்கா! அது மாதிரியே இனி பழகுவோம்!”

“திடீர்னு நாம இப்படி பேசுனா வீட்ல இருக்குறவங்க ஒரு மாதிரி வித்தியாசமா பாப்பாங்கடா!”

அவள் சொல்லிவிட்டு அழகாக புன்னகைத்தாள்.

“பாத்துட்டு போகட்டும்! எனக்கு உன்னோட ஹாப்பினஸ்தான் முக்கியம்!”

“ஆனா நீயும் திடீர்னு எப்படிடா பாசமா மாறிட்டே! உன்னைய மாத்துறது ரொம்ப கஷ்டம்னுல நினைச்சேன்!”

“ஏன்க்கா! நான் என்ன அவ்வளவு மோசமானவனா? என்னைய வளர்த்ததே நீதான்! உன்னோட குணம் எனக்கு இருக்காதா?”

அக்காவின் மனதை தொடுவது போல் பேசியதும் அவள் அதிகம் பேசவில்லை.

“அக்காவ புரிஞ்சுகிட்டதுக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ்டா தம்பி!”

அவள் சொல்லிக்கொண்டே அவளது இதழ்களை என் அருகில் கொண்டு வந்தாள்.

நான் எதிர்பார்க்காத வேளையில் அவளது ஈர உதடுகள் என் கன்னத்தில் அழுத்தமாக பதிந்தது.

வயதுக்கு வந்த பிறகு ஒரு பெண்ணிடம் நான் வாங்கும் முதல் முத்தம்.

அந்த ஒரு நொடி! நான் பூமியிலேயே இல்லை.

எனது உடல் காற்றில் மிதந்து கொண்டு இருந்தது.

அவளது ரோஜா போன்ற இதழ்கள் என் கன்னத்தில் இருந்து விலகியதும் மீண்டும் பூமிக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.

“நீ மட்டும்தான் தருவியா? நானும் கொடுப்பேன்!”

ஏதோ ஒரு தைரியத்தில் அக்காவின் முகத்தை இறுக்கமாக பிடித்துகொண்டேன்.

அவளது கன்னத்தில் என் உதட்டை பதித்து அழகான அன்பு முத்தத்தை தந்தேன்.

அவளைவிட அதிக நேரம் அழுத்தம் கொடுத்தாலும் அக்காவும் அதை ரசித்தாள்.

ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் அழுத்தம் அதிகமானதை அக்கா உணர்ந்தாள்.

“போதும் தம்பி! ஒரே நாள்ல உன்னோட பாசத்த மொத்தமா கொடுக்காத! கொஞ்சமாச்சும் ஸ்டாக் வச்சுக்கோ!”

அவள் கிண்டலாக சொல்லிவிட்டு என் முகத்தை மெதுவாக நகர்த்தினாள்.

என் உதடுகள் அவளது ஆப்பிள் கன்னத்தில் இருந்து விலகியதும் சற்று ஏமாற்றமாக இருந்தது.

“அக்கா! என்னோட பாசம் ஊற்று மாதிரி! அள்ள அள்ள குறையவே குறையாது”

“டேய் ரொம்ப அதிகமாவே தத்துவம் பேசி மொக்கை போடுறியேடா” என்று சிரித்தாள்.

நானும் புன்னகையை மட்டுமே பதிலாக தந்தேன்.

“ஹையோ! தம்பி!”

திடீரென்று அவள் பதட்டம் அடைந்தாள்.

“என்னாச்சுக்கா?”

“நாளைக்கு மார்னிங் காலேஜ்ல ப்ராஜெக்ட் ரிப்போர்ட் சப்மிட் பண்ணனும்! இன்னும் தூங்காம பேசிட்டே இருக்கேன் பாரு!”

“ஆமா சீக்கிரம் போகணும்னு சொன்னேல்ல... நான்தான் அத சீரியஸா எடுத்துக்காம விளையாடிட்டேன்!”

“சரி சரி அதெல்லாம் போகட்டும்! நீ போயி பெட்ல படு! நான் படுத்து தூங்குறேன்!”

அக்கா சொன்ன அந்த நொடி எனக்கொரு யோசனை வந்தது.

அவளது கையை பிடித்தேன்.

“அக்கா எந்திரி!”

“டேய்! தூங்கனும்டா! விளையாடாத!”

“தூங்குறதுக்குதான் சொல்றேன்! நீ மேல படு! நான் கீழ படுத்துக்குறேன்!”

நான் அன்போடு சொன்னதும் சந்தியா என்னை மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்தாள்.

“உன்னோட பாசம் அளவுக்கு அதிகமா போகும்போது தாங்க முடியலடா!”

“சரி நான் உன்னைய தாங்குறேன்! எந்திருச்சு பெட்ல படு!”

அக்காவின் இரு பக்க தோள்களையும் பிடித்து மேலே இழுத்ததும் அவளாகவே எழுந்தாள்.

“சரி சரி தாங்கினது போதும்! கீழ கிடக்குற தலைகானிய எடு!” என்று பெட்டில் அமர்ந்தாள்.

நான் அதை தந்ததும் மெத்தையில் படுத்தாள்.

“அக்கா! நல்லா தாராளமா படுத்துக்கோ” என்று மெத்தையில் இருக்கும் எனது தலையணையை எடுத்தேன்.

“எங்கடா போறே?”

“கீழ படுக்க போறேன்!”

“டேய்! இது டபுள் பெட்தானே! ஒழுங்கா நீயும் மேலயே படு!”

என் கையை பிடித்து தரையில் படுக்க விடாமல் தடுத்தாள்.

“அக்கா நீ ப்ரீயா படுத்துக்கோ! அது சரி வராது!”

“எல்லாம் சரியா வரும்! அண்ணி ரூம்லயும் இதே மாதிரி டபுள் பெட்லதான் ஒன்னாதான் படுப்போம்! நீயும் இதுலயே படு!”

“வேணாக்கா”

“தம்பி! ரொம்ப நாளைக்கு அப்பறம் நாம ஒன்னு சேர்ந்துருக்கோம்! இதுக்கு மேல நாம ஒன்னா படுத்து தூங்க சான்ஸ் கிடைக்குமானு தெர்ல! ஒழுங்கா மேல வந்து படுடா! எனக்கு தூக்கம் வருது” என்று கெஞ்சினாள்.

வயதுக்கு வந்த பிறகு அக்காவுடன் ஒரே பெட்டில் படுப்பது தவறு என்று நினைத்துதான் மறுப்பு தெரிவித்தேன்.

இப்போது பார்த்தால் அக்காவே சிறுவயது ஞாபங்களை நினைவு படுத்தி ஒன்றாக தூங்கலாம் என்று சொன்னதும் பெட்டில் படுக்க சம்மதம் தெரிவித்தேன்.

சந்தியா அக்கா பெட்டின் ஒரு பக்கத்தில் படுத்ததும் மறுபக்கத்தில் நான் படுத்தேன்.

இருவரும் இமைகளை மூடாமல் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துகொண்டே இருந்தோம்.

“அக்கா தூங்கலயா?”

“சந்தோஷ் கூட சந்தோசமா இருக்குறதுனால தூக்கம் வரலடா” என்று சிரித்தாள்.

“ஹையோ! நீ சொல்றத கேட்டு புல்லரிக்கிது!”

நான் எனது கைகளை சொறிந்து கேலி செய்தேன்.

“சரி கிண்டல் பண்ணாம கண்ண மூடுடா! கொஞ்ச நேரத்துல தூக்கம் வந்துடும்!”

அக்கா சொல்லிவிட்டு இமைகளை மூடினாள்.

சில மணி நேரத்திற்கு முன்பு வரை ஒரு எதிரியை போல் இருந்த நாங்கள் திடீரென்று இனம் புரியாத சகோதர சகோதரிகள் ஆனதை எண்ணி மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

இந்த நேரத்தில் எனக்கு மனதில் ஒன்று தோன்றியது.

“அக்கா...”

மெதுவாக அவளை அழைத்தேன்.

“ஹ்ம்ம்...”

“உன்னோட கைய பிடிச்சுட்டு தூங்கவா?”

நான் மிகவும் ஆசையுடன் கேட்டேன்.

“இத கேக்கணுமாடா? பிடிச்சுக்கோ!”

அக்கா அவளது வலது கையை என்னிடம் நகர்த்தினாள்.

நான் எனது இடது கையால் அக்காவின் வெண்டை விரல்களை மெதுவாக பிடித்தேன்.

“போதுமா தம்பி?”

“ஹ்ம்ம்...” என்று சொன்னதும் அக்கா புன்னகைத்துவிட்டு அமைதியானாள்.
என் அக்காவின் உடல் சிவந்த நிறத்தில் லேசான சதை பிடிப்புடன் மட்டுமே இருந்தாலும் அவளது கை பஞ்சை விட மிகவும் மிருதுவாக இருந்தது.

இருவரது உள்ளங்கைகளிலும் லேசான உஷ்ணத்துடன் இருந்ததால் எனக்கு புது மாதிரியான உணர்வு வந்தது.

அதை வார்த்தையால் வர்ணிக்க முடியவில்லை.

அக்காவுக்கும் அது போன்ற ஒரு நிலைதான் இருக்கும் என்று எண்ணினேன்.

எவ்வளவு நேரம் அப்படி இருந்தோம் என்று தெரியவில்லை.

பிறகு திடீரென்று அக்கா நேராக படுத்தாள்.

அப்போதும் அவள் என் கையை விடவில்லை.

என்னால் ஒரு பக்கமாக படுத்து அவளது கையை பிடிக்க முடியவில்லை.

நானும் அவளை போல் மல்லாக படுத்து பற்றிக்கொண்டேன்.

ஆனால் இந்த முறை திரும்பி படுத்தவுடன் எங்களுக்குள் இருந்த இரண்டடி இடைவெளி ஒரு அடியாக மாறியது.

நைட் லேம்ப் வெளிச்சத்தில் அக்காவை கவனித்தேன்.

அவள் நன்றாக உறங்குவதால் மூச்சு விடும்போது மார்பு மெதுவாக ஏறி இறங்கியது.

அவள் ஒல்லியாக இருந்தாலும் நெஞ்சில் குட்டி மாம்பழ சைஸ் முலைகள் வைத்திருப்பதை கவனித்தேன்.

“அச்சச்சோ! இதுவரைக்கும் அம்மா! தங்கச்சின்னு பாத்துட்டு நடுவுல அண்ணி வந்துட்டு போனதுக்கு அப்பறம் கடைசியா அக்காவையும் இது மாதிரி தப்பான கண்ணோட்டத்துல பாக்குறியே! உனக்கே இது நல்லா இருக்காடா சந்தோஷ்?”

என்னுடைய மனசாட்சி நெற்றி பொட்டில் அடித்தது போல் கேள்வி கேட்டதும் அக்காவின் கைகளை விடுவித்தேன்.

ஆனால் மறு நொடியே அக்கா என் கைகளை இறுக்கமாக பிடித்துகொண்டாள்.

“ஆகா! இவ இன்னும் தூங்கலையா?”

கொஞ்சம் பயத்துடன் அவளை பார்த்தேன்.

“அக்கா...”

அவளிடம் இருந்து எந்த பதிலில் இல்லை.

அக்கா தூக்கத்திலும் தம்பியை விட்டு பிரிய மனம் இல்லாமல் இறுக்கி பிடித்துகொண்டாள் என்பதை அறிந்து மகிழ்ந்தேன்.

எனக்கு உடனே தைரியம் வந்தது.

அக்காவின் கையை எடுத்து என் நெஞ்சின் மீது போட்டு பிடித்துகொண்டேன்.

அவள் என்ன நினைத்தாளோ தெரியவில்லை.

மல்லாக்க படுத்தவள் வேகமாக என் பக்கமாக திரும்பினாள்.

மெல்ல அவளது இடது கையையும் என் மார்பில் போட்டு கட்டிபிடித்தபடி தூங்க ஆரம்பித்தாள்.

அவளது செயலால் என் மனம் என்னிடம் இல்லை.

அதோடு எங்கள் இருவருக்கும் இடைவெளியே இல்லாமல் போனது.

அக்காவின் உள்ளாடை அணியாத குட்டி மாம்பழங்களும் என் நெஞ்சில் நன்றாக அழுத்துவதை உணர்ந்து என் இடுப்புக்கு கீழே! ஷார்ட்ஸ் உள்ளே தூங்கிய என் தம்பி எழுந்துவிட்டான்.

“அக்கா...”

அவளது காதில் மெதுவாக அழைத்தேன்.

அக்காவிடம் இருந்து எந்த பதிலும் இல்லை.

அவளது இந்த மாற்றம் எனக்கு சுகமாக இருந்தாலும் அவள் தெரிந்து செய்கிறாளா இல்லை! தூக்கத்தில் அண்ணி என்று நினைத்து அறியாமல் என்னை கட்டிபிடித்துவிட்டளா என்று குழம்பினேன்.

ஆனால் இந்த நேரத்தில் டென்சன் ஆகாமல் எனக்கு என்ன செய்ய தோன்றுகிறதோ அதை மட்டும் தைரியமாக செய்யலாம் என்று நினைத்து தொடங்கினேன்.

பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை! அக்கா எப்படி என்னை கட்டிகொண்டாளோ அதுபோல் நானும் அவள் பக்கமாக திரும்பி முதுகில் வலது கையை படரவிட்டு மெதுவாக கட்டிக்கொண்டேன்.

காட்டன் நைட்டியுடன் அக்காவின் முதுகை தொட்டதும் சுகமாக இருந்தது.

என் கையை வெறுமென வைத்திருக்காமல் நைட்டியுடன் சேர்த்து மெல்ல தடவினேன்.

“ம்ம்ம்ம்...”

அக்கா மெல்ல அசைந்தாள்.

என்னிடம் இருந்து விலகுவதற்கு முயற்சிப்பது போல் தோன்றியது.

மெல்ல எனது கையை எடுக்கலாம் என்று நினைத்தேன்.

ஆனால் அதற்குள் அவள் செய்த ஒரு காரியம் என்னை நிலை குழைய செய்தது.

அக்கா அவளது இடது காலை தூக்கி என் தொடைகள் மீது மெத்தென்று போட்டாள்.

அவளது காலுக்கு அடியில் என் பூல் மாட்டிகொண்டு சுக வேதனை அடைந்தது.

அக்காவும் சும்மா இல்லை! காலை நிலையாக வைக்காமல் என் தொடையில் வைத்து அசைத்துக்கொண்டே இருந்தாள்.

இன்று அக்காவுடன் சேர்ந்ததை நினைத்து பெருமை அடைவதா?

இல்லை அவள் என்னிடம் தூக்கத்தில் எல்லை மீறி செய்வதை எண்ணி மகிழ்ச்சி அடைவதா?

எதுவுமே எனக்கு புரியவில்லை.

என்னை தவிர யாருமே தொடாத என் சுன்னியை அக்காவின் கால் தொட்டுக்கொண்டு இருப்பதை பார்க்கும்போதே உடல் முழுவது வேர்க்க ஆரம்பித்தது.

எதையும் என்னால் கட்டுபடுத்த முடியவில்லை.

அக்காவின் முதுகில் எனது கையை வைத்து நன்றாக அழுத்தம் குடுத்து கட்டிக்கொண்டேன்.

அவளும் என்னை இறுக்கமாக கட்டிபிடித்து நன்றாக உறங்கினாள்.

இப்போது என் தலைக்கு மேல் காமம் ஏறினாலும் அதையும் மீறி அக்காவின் மீது நான் வைத்திருக்கும் அன்பு அதிகம் ஆனது.

எனது இறுக்கம் அதிகமாக மாறியதும் அக்காவின் முகம் என் கழுத்து பகுதிக்கு வந்துவிட்டது.

அவளது சூடான மூச்சு காற்று என் மேல் விழுந்தது.

இப்போது நான் நினைத்தால் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம்!

ஆனால் மனதிற்குள் தவறு செய்வது போல் தோன்றியது.

“அக்கா... தூங்கிட்டியா?”

இப்போதும் அவளிடம் இருந்து எந்த பதிலும் இல்லை.

அக்காவிடம் லேசான குறட்டை சத்தமும் கேட்டது.

அவள் நிச்சயமாக தெரிந்து செய்யவில்லை.

தூக்கத்தில்தான் அறியாமல் செய்கிறாள் என்பதை உறுதி செய்தேன்.

அதற்காக அவளைவிட்டு விலகி விடலாம் என்று நினைத்தாலும் இது போன்ற வாய்ப்பு மீண்டும் கிடைக்குமா என்றே தோன்றியது.

இன்று எதுவும் செய்ய வேண்டாம் இதே நிலையில் இருப்போம் என்று அக்காவை நன்றாக கட்டிக்கொண்டு படுத்தேன்.

இப்போது என் முகம் அவளது கழுத்தை உரசியது.

கீழே என்னவன் அக்காவின் காலடிக்குள் தத்தளிக்க எங்கள் இருவரது மூச்சு காற்றும் ஒன்றோடு ஒன்றாக சேர்ந்த வேளையில் கண்களை மூடி நானும் உறங்கி போனேன்.

நல்ல ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்கு சென்ற பிறகு என் காதுக்குள் சிறிய சத்தம்.

அந்த சத்தம் சரியாக விழவில்லை.

ஆனால் என் முதுகில் பலமாக அடி விழுவதை மட்டும் உணர்ந்தேன்.

கனவாக இருந்தால் வலிக்காதே என்று நினைத்து இமைகளை மெதுவாக திறந்தேன்.

இப்போது என் அறைக்குள் நைட் லேம்ப் வெளிச்சத்தை காணவில்லை.

அதற்கு மாறாக வெள்ளை நிறத்தில் டியூப் லைட் ஒளிர்ந்தது.

“அக்காதான் லைட் போட்டாளா? அதுக்குள்ள விடிஞ்சுடுச்சா?”

சந்தேகத்துடன் அருகில் பார்த்தேன்.

என் அக்கா பூ போல் எனது கட்டுக்குள் படுத்திருந்தாள்.

“டேய்! என்ன காரியம்டா பண்றே? சந்தியா எப்படி உன்னோட பெட்ல படுத்துருக்கா?”

மீண்டும் என் முதுகில் அடி விழுந்தது.

“ஐயோ!”

நான் சத்தமிட்டபடி தலையை திருப்பி பார்த்தேன்.

அங்கே!

எனக்கு முன்பாக!

குட்டி தங்கை திவ்யா கண்கள் சிவக்க நின்றுகொண்டு இருந்தாள்...

[feelmystory]

கதைக்கு கருத்து தெரிவித்து ஆதரவு தரும் அனைவருக்கும் மிக மிக நன்றி!

[feelmystory]

அழகான மாங்கனிகள்!

6

“குட்டிமா! நீ இங்க என்ன பண்றே? நைட் வரமாட்டேன்னு சொன்னியே! ஒருவேள விடிஞ்சிடுச்சா?”

நான் குழப்பத்துடன் கடிகாரத்தை பார்த்தேன்.

அதில் நேரம் நள்ளிரவு ஒரு மணியை தாண்டி ஓடிக்கொண்டு இருந்தது.

“டேய்! நான் என்ன கேட்டுட்டு இருக்கேன்! நீ என்ன பண்ணிட்டு இருக்கே? சந்தியா அக்கா எப்படிடா உன்னோட பெட்ல படுத்துருக்கா?”

திவ்யா ஆத்திரத்துடன் கேட்டதும் அக்காவை பார்த்தேன்.

அவள் இங்கே நடப்பது எதுவும் தெரியாத அளவுக்கு ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தாள்.

“கொஞ்சம் இருடா குட்டிமா! அக்கா நாளைக்கு ப்ராஜெக்ட் சப்மிட் பண்ண சீக்கிரம் போகணுமாம்! அவள தள்ளி படுக்க சொல்லிட்டு வரேன்! அப்பறம் பேசலாம்”

சந்தியாவின் ஆப்பிள் கன்னத்தை மெதுவாக தடவினேன்.

“அக்கா! கொஞ்சம் தள்ளி படுக்கிறியா?”

“ம்ம்ம்...”

அவளிடம் இருந்து ஓசை வந்தது ஆனால் அசையவில்லை.

திவ்யா நடப்பத்தை எல்லாம் அதிர்ச்சி கண்ணோடு பார்த்தாள்.

“அக்கா.... அக்கா...”

மீண்டும் அழைத்ததும் சந்தியாவின் கண்கள் லேசாக திறந்தது.

டியூப் லைட் வெளிச்சம் அவளது விழிகளை கூச்சம் அடைய வைத்தது.

“தம்பி! அதுக்குள்ள விடிஞ்சுடுச்சா?”

அவள் குழப்பத்துடன் கேட்டாலும் என் உடலில் இருந்து அக்கா நகர்ந்து செல்லவே இல்லை.

அக்காவின் முலைகள் என் தோளிலும்! தொடைகள் என் குஞ்சையும் அமுக்கிகொண்டு இருந்தது.

“அக்கா! இவனோட ரூம்ல நீ என்ன பண்றே?”

திவ்யா ஆவேசத்துடன் சந்தியாவின் அருகில் வந்து அவளது தோள்பட்டையை தட்டினாள்.

“அடியே தங்கச்சி! இந்த நேரத்துல நீ என்னடி பண்றே?”

திவ்யாவை திரும்பி பார்த்து அதிர்ந்தாள்.

“இப்படியே எல்லாரும் மாறி மாறி கேள்வி கேட்டுட்டே இருங்க! கடைசி வரைக்கும் பதில் மட்டும் சொல்லாதிங்க!”

கோபத்தில் கொந்தளித்த திவ்யாவின் முகம் சட்டென்று பூவை போல் வாடிப்போனது.

“தம்பி! கொஞ்சம் கைய எடுக்குறியா? திரும்பி படுத்துகிறேன்!”

“சரிக்கா!”

நான் சந்தியாவின் இடுப்பில் வைத்த கையை எடுத்ததும் மெல்ல என்னிடம் இருந்து விலகினாள்.

இப்போது அவளது தொடையும் என் மேல் இல்லை என்பதால் ஷார்ட்ஸ் உள்ளே சுன்னி கம்பி போல் நீட்டிக்கொண்டு இருந்தது.

அதை அக்காவும் தங்கையும் பார்த்து விடக்கூடாது என்று பயந்து நேராக எழுந்து அமர்ந்தேன்.

ஆனால் சந்தியா படுத்து கொண்டே திவ்யாவின் பக்கம் திரும்பினாள்.

“நீ அண்ணிகிட்ட சண்டை போட்டதுக்கு அப்பறம் உன்கிட்ட பேசக்கூடாதுன்னு நினைச்சா இந்த நேரத்துல வந்து நிக்கிறியே! என்னடி உனக்கு வேணும்?”

“ஓஹோ! அப்போ அண்ணி செஞ்சது தப்பில்லையாக்கா?”

“நான் தப்பு இல்லனு சொல்லல திவ்யா! அண்ணிய தனியா கூப்ட்டு சொல்லிருக்கலாம்! நீ அம்மா முன்னாடி அப்படி டென்சன் ஆனதுதான் தப்பு!”

“சரி அதெல்லாம் விடு! நீ அண்ணி ரூம்ல படுக்காம இவன் ரூம்ல என்ன பண்றே? அதுவும் ஒரே கட்டில்ல!”

“அதுவா! இன்னிக்கி அண்ணி ராஜேஷ் அண்ணனோட வீடியோ கால் பேசுற டே!”

“ஓஹோ...!” என்று வியப்புடன் பார்த்துவிட்டு “சரிக்கா நீயும் சந்தோஷ் அண்ணனும் எலியும் பூனையுமா இருந்துட்டு திடீர்னு ஒரே கட்டில்ல கட்டி பிடிச்சு படுத்துருக்கீங்க! அசிங்கமா இல்ல!”

திவ்யா ஆத்திரத்துடன் சொல்லிவிட்டு என்னை பார்த்து முறைத்தாள்.

“அடியே தங்கச்சி! நானும் உன்னோட அருமை அண்ணனும் சின்ன வயசுல எப்படி இருந்தோமோ அதே மாதிரி மாறிட்டோம்! போதுமா!”

“அக்கா! என்ன சொல்றே?”

“நீ அண்ணிய திட்டுனதுக்கு அப்பறம் உன்னோட ரூமுக்கு வராம என்னோட செல்ல தம்பி கிட்ட வந்து மனசுவிட்டு பேசுனேன்! அவனும் என்னைய புரிஞ்சுகிட்டான்! நாங்க திரும்ப ஒன்னு சேர்ந்துட்டோம்”

அக்கா சொல்லிக்கொண்டே என் மடி மேல் தலை வைத்து படுத்தாள்.

அதோடு என் இடுப்பையும் கைகளால் கட்டிக்கொண்டாள்.

அவள் அளவுக்கு அதிகமாக பாசத்தை காட்டியதும் திவ்யா திகைப்புடன் பார்த்தாள்.

“சின்ன வயசுல எல்லாம் சரி! இப்போ எல்லாரும் பெரிய ஆள் ஆகிட்டோம்! இந்த வயசுல போயி கட்டி பிடிச்சு தூங்குறது ரொம்ப தப்பு!”

“எதுடி தப்பு? எங்களோட மனசு எப்பவுமே அப்படியேதான் இருக்கு! நீ தப்பான கண்ணோட்டத்தோட பாத்தா உன் மேலதான் தப்பு இருக்குனு அர்த்தம்!”

சந்தியா கொஞ்சம் ஆத்திரத்துடன் சொன்னதும் திவ்யாவுக்கு ஒன்று புரியவில்லை.

“டேய் அண்ணா! எப்ப பாத்தாலும் குட்டிமா... குட்டிமானு சுத்தி சுத்தி வருவியே! இப்ப என்னடா எதுவும் பேசாம இருக்கே! அக்காவோட சேர்ந்ததும் தங்கச்சிய மறந்துட்டியா?”

திவ்யாவின் சிவந்த கண்களின் ஓரத்தில் லேசான நீர் துளிகள்.

“அச்சச்சோ! அப்படியெல்லாம் இல்லடா! அக்கா கொஞ்சம் இரு!”

சந்தியாவின் தலையை தூக்கி பெட்டில் படுக்க வைத்துவிட்டு தங்கையின் அருகில் சென்றேன்.

“குட்டிமா! நானும் அக்காவும் ஒன்னு சேர்ந்தத பாத்தா ஹேப்பியா இருப்பேனு நினைச்சேன்! பட் நீ இந்த அளவுக்கு ஏன் கோபப்படுற?”

தங்கையின் கைகளை பிடித்துக்கொண்டே கெஞ்சினேன்.

“அட! லூசு அண்ணா! இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல அக்காவுக்கு கல்யாணம் ஆகபோகுது! இந்த நேரத்துல அவள கட்டிபிடிச்சு தூங்குறத யாராச்சும் பாத்தா மானம் போயிடும்! இதெல்லாம் உனக்கு ஏன் புரியல?”

“திவ்யா குட்டி! உனக்கு எப்படி புரிய வைக்கிறதுன்னு எனக்கு தெரியல! ரொம்ப வருஷத்துக்கு அப்பறம் மனசுல எந்த கெட்ட எண்ணமும் இல்லாம அக்காவும் நானும் ஒண்ணா படுத்துருக்குறது சந்தோசமா இருக்கு! இதுல எங்களுக்கு பிடிச்சுருக்கு! பாக்குறவங்களுக்கு தப்பா தெரிஞ்சா அவங்க கண்ணுலதான் ப்ராப்ளம்!”

“ஹ்ம்ம்... அப்டி சொல்லுடா! என் செல்ல தம்பி பையா!”

சந்தியா சொல்லிக்கொண்டே பெட்டில் இருந்து எழுந்து வந்து என்னை கட்டிக்கொண்டு கன்னத்தில் அழுத்தமாக முத்தம் பதித்தாள்.

திவ்யா வாயை அகலமாக திறந்தபடி ஓவென்று பார்த்தாள்.

தங்கையின் முன்னிலையில் அக்கா முத்தம் கொடுத்தது எங்கே கூச்சமாக இருந்தது.

அக்கா என்னிடம் இருந்து மெல்ல விலகி மீண்டும் பெட்டில் உட்கார்ந்தாள்.

இரண்டு நிமிடங்கள் அமைதியாக கடந்தது போனது...

“ஏய்... மணி ரெண்டு ஆக போதுடி! நாளைக்கு சீக்கிரம் காலேஜ் போகணும் என்னைய தூங்கவிடு!” என்று அக்கா கெஞ்சினாள்.

திவ்யா எதுவுமே பேசவில்லை அதே மௌனம்.

“குட்டிமா...”

தங்கையின் கைகளை பிடித்து இழுத்தேன்.

அவள் என்னை பார்த்தாள்.

இப்போது அவளது முகத்தில் கோபமே இல்லை.

கொஞ்சம் கவலையுடன் காணப்பட்டது!

“என்னடா குட்டி பேசாம இருக்க?”

திவ்யாவின் மூக்கை செல்லமாக பிடித்து ஆட்டியதும் என்னை பார்த்தாள்.

“அண்ணா! நான் தப்பா பேசிருந்தா ஸாரி!”

அவள் சோகத்துடன் சொன்னதும் அவள் மூக்கை விட்டுவிட்டு கைகளை பிடித்தேன்.

“செல்ல குட்டிமா! ஸாரிலாம் எதுக்கு! நீ எங்கள புரிஞ்சுகிட்டதே போதும்!”

“ஹ்ம்ம்...”

அவள் தலை அசைத்து மெல்ல புன்னகைத்தாள்.

“ஹலோ! எக்ஸ்க்யூஸ் மீ! உங்க பாசமலர் படத்த நாளைக்கு ஓட்டுங்க! இப்போ நான் தூங்கனும் கொஞ்சம் லைட் ஆப் பண்ணுங்க ப்ளீஸ்!”

அக்கா கெஞ்சியதை கேட்டதும் எனக்கும் திவ்யாவுக்கும் சிரிப்பு வந்தது.

“குட்டி! நீ போயி தூங்குடா காலையில பேசிக்கலாம்!”

“ஹ்ம்ம்... சரிண்ணா!”

அவள் வாய்தான் சொன்னது ஆனால் நகர்ந்து செல்லவே இல்லை.

“ஆமா! கேக்க மறந்துட்டேன்! எதுக்கு இந்த நேரத்துல இங்க வந்தே?”

“அதுவாண்ணா எனக்கு தூக்கம் வரல! அண்ணி பத்தி...”

அண்ணி என்னுடைய சுன்னியை பிடித்த சம்பவத்திற்கு தீர்வு காணவே தங்கை வந்திருக்கிறாள் என்று புரிந்ததும் திவ்யாவின் கைகளை பிடித்து அவள் பேச்சை நிறுத்தினேன்.

அக்காவும் இங்கே இருக்கிறாள் என்பது நினைவுக்கு வந்ததும் திவ்யா அமைதியானாள்.

“சரி சரி! நீ போயி தூங்கு!”

“அண்ணா...”

“என்னடா குட்டி?”

“நான் ஒன்னு கேப்பேன்! நீங்க யாரும் தப்பா நினைக்க கூடாது!”

“என்ன?”

அக்காதான் கேட்டாள்

திவ்யா அவளை திரும்பி பார்த்தாள்.

“இன்னைக்கி நைட் மட்டும் நானும் உங்க கூடயே படுத்துகவா?”

திவ்யா தயக்கத்துடன் கேட்டதும் எங்கள் இருவருக்குமே வியப்பாக இருந்தது.

“ஏன்! உன்னோட ரூம்ல படுத்தா உனக்கு தூக்கம் வராதா?”

“ஹ்ம்ம்... அப்படி இல்லக்கா! திடீர்னு இங்க வந்து உங்கள பாத்ததும் எனக்கும் சின்ன வயசு ஞாபகம் வந்துருச்சு! அதான் உங்க கூட தூங்குறது ஆசையா இருக்குக்கா!”

திவ்யா இறுக்கமான டி ஷர்ட் முட்டி தெரியும ஷார்ட்ஸுடன் துள்ளி குதித்தாள்.

“ஹையையோ... உன்னோட புஷ்டியான உடம்போட இந்த கட்டில்ல படுக்கனுமா? வேணாண்டி தாங்காது!”

அக்கா கேலியாக சொன்னதும் திவ்யாவின் முகம் வாடிப்போனது.

“சும்மா இருக்கா! நம்ம ரெண்டு பேருமே மீடியம் சைஸ்லதான் இருக்கோம்! தங்கச்சி கொஞ்சம் வெயிட் போட்டு அழகா இருக்கா! கிண்டல் பண்ணாத!”

“பாத்தியா! தங்கச்சி வந்ததும் அக்கவா மறந்துட்டியே!”

“உங்க ரெண்டு பேரையும் நான் மறக்க மாட்டேன்! தயவு செஞ்சு அவளுக்கும் கட்டில்ல இடம் கொடுக்கா!”

“ஹ்ம்ம்... உன்னோட ரூம்ல நீயே படுக்குறத்துக்கு கெஞ்சுறத பாத்தா எனக்கே பாவமாதான் இருக்கு! சரி நான் செண்டர்ல படுத்துக்குறேன்! வாடி திவ்யா என்னோட லெப்ட் சைடுல படுத்துக்கோ!”

அக்கா அழைத்ததும் திவ்யா என் முகத்தை பார்த்தாள்.

“இல்லக்கா! நான் அண்ணா பக்கத்துலதான் படுக்கணும்! நீ ஓரமாவே படு”

“ஹ்ம்ம் நினைச்சேன்... சரி நான் தள்ளியே படுக்குறேன்! லைட்ட ஆப் பண்ணிட்டு ரெண்டு பேரும் படுங்க!”

சந்தியா மெத்தையின் ஒரு பக்கத்தில் ஒருக்களித்து படுத்துக்கொண்டாள்.

“குட்டிம்மா நான் படுக்குறேன்! நீ ரூம லாக் பண்ணிட்டு லைட் ஆப் பண்ணிடு!”

“சரிண்ணா!”

நான் மெத்தையின் நடுவில் படுத்ததும் என் வலது பக்கத்தில் அதிக இடம் காலியாக இருந்தது.

திவ்யா கதவை மூடிவிட்டு விளக்கை அணைத்தாள்.

“ஏய் குட்டி! நைட் லேம்ப் எதுக்கு ஆப் பண்ணே?”

“அண்ணா! எனக்கு லைட்டா வெளிச்சம் இருந்தாலே தூக்கம் வராது!”

“சரி! பரவாயில்ல! பாத்து மெதுவா வந்து படு!”

நான் சொன்னதும் தங்கை மெதுவாக நடந்து வந்து மெத்தையில் அமர்ந்தாள்.

“என்னோட பில்லோ இருக்கு! ரெண்டு பேரும் வச்சுக்கலாம்”

“ஹ்ம்ம்... சரிண்ணா!

திவ்யா சொல்லிக்கொண்டே தலையணையில் தலை வைத்து படுத்தாள்.

அவளது தோள் பட்டை என் தோளில் உரசியது.

“இப்ப ஹேப்பியா?”

“ரொம்ப ஹேப்பிணா..”

“டேய் தம்பி என்னோட கைய பிடிக்கலைய?”

சந்தியா கேட்டுகொண்டே என்னை பார்த்தபடி படுத்தாள்.

“ஹ்ம்ம்... கொடுக்கா... பிடிச்சுக்குறேன்!” என்று அக்காவின் விரல்களை தொட்டேன்.

“அப்போ என்னோட கையையும் பிடிச்சுக்கோ!”

திவ்யா சட்டென்று என் நெஞ்சில் அவளது கையை போட்டாள்.

“நீயுமா?”

“ஏன் பிடிக்க மாட்டியா?”

“யாரு அப்படி சொன்னது?”

இடது கையால் அக்காவின் கையையும் வலது கையால் தங்கையின் கையையும் பிடித்தேன்.

சகோதரிகள் இருவரின் கைகளும் என்னை இறுக்கி பிடித்தது.

இருவரும் என் மீது வைத்திருக்கும் பாசத்தை எண்ணி பிரமித்து போனாலும் சுக வேதனை அடைந்தேன்.

அடுத்து என்ன நடக்க போகிறது என்று புரியவில்லை.

உறங்கலாம் என்று நினைத்து இமைகளை மூடினேன்.

தூக்கம் வரவில்லை.

மனதிற்குள் ஒரு எண்ணம் வந்தது.

“என் அருகில் ரெண்டு பாப்பா! கை வச்சா என்ன தப்பா?”

அந்த எண்ணத்துடன் கண்களை மெதுவாக திறந்தேன்...

[feelmystory]

கதைக்கு ஆதரவு தந்த அனைவருக்கும் மிக மிக நன்றி!

கதையை மீண்டும் தொடர்ந்து எழுதலாம் என்று விரும்புகிறேன்.

[feelmystory]

அழகான மாங்கனிகள்!

7

நான் கண்களை மெதுவாகத் திறந்தேன்.

அறை முழுவதும் இருட்டாக இருந்தது.

மெல்லிய நிலவொளி மட்டும் ஜன்னல் வழியே உள்ளே வந்து கொண்டிருந்தது.

என் இரு பக்கமும் சகோதரிகள்.

இருவரின் உடல்களின் சூடும் என்னைச் சூழ்ந்திருந்தது.

என் இடது கையில் சந்தியா அக்காவின் விரல்கள் இறுக்கமாகப் பின்னிக் கொண்டிருந்தன.

வலது பக்கம் தங்கை திவ்யா என் நெஞ்சில் கை வைத்தபடி படுத்திருந்தாள்.

“டேய்... இது என்னடா பழக்கம்?”

“ரெண்டு பேரும் உன் பக்கத்துல படுத்துருகாங்க”

“இது தப்பு இல்லையா?”

என் மனசாட்சி உள்ளுக்குள் குரல் கொடுத்தது.

நான் மூச்சை அடக்கினேன்.

உடம்பு சூடாகிக் கொண்டிருந்தாலும் மனசு பயத்துடன் துடித்தது.

சில நிமிடங்கள் பிறகு...

திவ்யா மெல்ல அசைந்தாள்.

அவளது கால் என் காலோடு லேசாக உரசியது.

நான் அவளது கையை மெதுவாகப் பிடித்து என் வயிற்றின் மேல் வைத்தேன்.

அவள் அமைதியாக என்னை நெருங்கி படுத்தாள்.

என் வலது கை அவளது இடுப்பு பக்கம் மெதுவாக நகர்ந்தது. தங்கையின் டி-ஷர்ட்டின் ஓரத்தைத் என்னையும் மீறி தொட்டேன்.

உள்ளே கை விடலாமா என்று தயக்கம் வந்தது.

திவ்யா என் கையை லேசாகப் பிடித்து தடுக்க முயற்சித்தாள்!

ஆனால் முழுமையாக தடுக்கவில்லை.

அவளது விரல்கள் என் விரல்களோடு சேர்ந்து கொண்டன.

அதே நேரத்தில் இடது பக்கம் சந்தியா அக்கா என்னை நெருங்கி வந்தாள்.

அவள் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருப்பது போல் மூச்சு விட்டபடி தலை சாய்த்தாள்.

அவளது மாங்கனிகள் என் தோளில் அழுந்தின.

அக்கா எதுவும் அறியாதவள் போல் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

என் உடல் முழுவதும் வெப்பம் ஏறியதோடு கொஞ்சம் குற்ற உணர்ச்சியும் அதிகமானது.

“குட்டி...!” திவ்யாவை மெல்ல அழைத்தேன்.

அவளிடம் இருந்து பதில் வரவில்லை.

ஆனால் அவளது கை என் வயிற்றில் இருந்து மெதுவாக கீழே இறங்கியது.

அது என் ஷார்ட்ஸ் அருகில் வந்து நின்றது!

தங்கை அங்கேயே தயங்கி நின்றாள்.

எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை! நான் பயத்துடன் அவளது கையைப் பிடித்து இறுக்கினேன்.

சந்தியா அக்கா தூக்கத்தில் இருப்பது போல் ஒரு காலை என் கால்களுக்கு நடுவில் மெதுவாகப் போட்டாள்.

அவளது தொடை என் தொடையை அழுத்தியது.

என் சுன்னி முழு வீரியத்துடன் எழுந்து நின்றது. அதை மறைக்க முடியாமல் தவித்தேன்.

திவ்யா அதை உணர்ந்தவள் போல் தன் கையை லேசாக நகர்த்தினாள். ஆனால் முழுவதுமாக எடுக்கவில்லை.

அவளது விரல்கள் என் ஷார்ட்ஸ் மேல் லேசாகத் தடவின.

பிறகு உடனே நிறுத்திக் கொண்டாள்.

“குட்டிமா...” நான் அழைத்தபடி தங்கையின் இடுப்பை மெதுவாக அணைத்தேன்.

அவள் உடல் லேசாக நடுங்கியது.

ஆனால் என்னிடமிருந்து விலகவில்லை.

சந்தியா அக்கா இன்னும் ஆழமாகத் தூங்குவது போல் என் கழுத்தில் முகத்தைப் புதைத்தாள்.

அவளது சூடான மூச்சு என் தோலில் பட்டது.

மூவரும் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கமாக ஒட்டிக் கொண்டு இருந்தோம்!

“டேய்... நிறுத்து... இது தப்பு...”

என் மனசாட்சி தொடர்ந்து குரல் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது.

ஆனால் என் உடல் அந்த எச்சரிக்கையை கேட்க மறுத்தது.

இதற்கு பிறகு இது போல் ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்குமா என்று தெரியவில்லை.

கிடைத்த வாய்ப்பை நழுவ விடக்கூடாது என்று மீண்டும் எனது வேலையை தொடர்ந்தேன்.

அப்போது திவ்யா தன் கையை ஷார்ட்ஸின் மேல் இருந்து லேசாக உள்ளே நுழைக்க முயற்சித்தாள்.

அவள் விரல்கள் தயக்கத்துடன் ஓரத்தைத் தொட்டன.

பிறகு உள்ளே செல்லாமல், வெளியேயே மெதுவாக அழுத்தினாள்.

அந்த உணர்வு என்னை பைத்தியமாக்கியது.

நான் என் இடுப்பை லேசாக முன்னுக்கு நகர்த்தினேன்.

அவள் கை இன்னும் நெருக்கமாக வந்தது.

மூவரின் உடல்களும் ஒன்றோடொன்று பின்னிக் கிடந்தன.

வியர்வை லேசாகப் படர்ந்து சூடு அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தது.

ஆனால் அமைதி குலையவில்லை.

யாரும் ஒரு சத்தம் கூட எழுப்பவில்லை.

நான் தங்கையின் மார்பு கனிகளை முழுவதுமாகப் பற்றலாமா என்று தயங்கினேன்.

என் விரல்கள் அங்கேயே நின்றன.

அவள் தன் உடலை லேசாக என் பக்கம் தள்ளினாள்.

அந்தச் சிறு அசைவு எனக்கு அனுமதி போல் இருந்தது.

நான் மெதுவாக அவளது நெஞ்சின் மேல் கையை வைத்தேன்.

மெல்லிய துணியின் வழியே அவளது முலைக்காம்பு இறுகியிருப்பதை உணர்ந்தேன்.

அவள் உடல் நடுங்கியது!

குட்டிமா என் மார்பில் முகத்தை இன்னும் அழுத்தமாகப் புதைத்தாள்.

சந்தியா அக்கா என் கழுத்தில் தன் உதடுகளை மெதுவாக நகர்த்தினாள்.

அவளது நாக்கு லேசாக என் தோலைத் தொட்டது.

ஒரு சிறு ஈரம்! அந்த உணர்வு என் முதுகெலும்பு முழுவதும் மின்சாரம் பாய்ச்சியது.

அவளது கை இப்போது என் ஷார்ட்ஸின் மேல் வந்து திவ்யாவின் கைக்கு அருகில் நின்றது.

இரு கைகளும் அங்கே ஒன்று சேர்ந்தன!

“டேய் நிறுத்து...” என் மனசாட்சி இப்போது மிக மெல்லிய குரலில் மட்டுமே கேட்டது.

ஆனால் அந்தக் குரலை உடலின் தாகம் மூழ்கடித்துக் கொண்டிருந்தது.

நான் இரு பக்கமும் இரு சகோதரிகளின் இடுப்பையும் இறுக்கமாகப் பற்றினேன்.

அவர்களை என் உடலோடு முழுவதுமாக ஒட்ட வைத்தேன்.

திவ்யாவின் கால் என் காலோடு பின்னிக் கொண்டது.

சந்தியா அக்காவின் தொடை என் ஆண்மையை அழுத்தியபடி இருந்தது.

நேரம் மெதுவாக நகர்ந்தது.

எங்களுக்குள் எந்தப் பேச்சும் இல்லை.

ஒவ்வொரு தொடுதலும் தவிர்க்க முடியாத விதத்தில் நடந்துகொண்டு இருந்தது.

திவ்யா தன் விரல்களை லேசாக அசைத்தாள்.

சந்தியா அக்கா என் தோளில் தன் மாங்கனிகளை அழுத்தினாள்.

நான் இருவரின் முதுகையும் மெதுவாகத் தடவிக் கொண்டிருந்தேன்.

எல்லாம் நன்றாக சென்றுகொண்டிருந்த வேளையில் ஒரு குரல் கேட்டது!

“ஐயோ! மூணு பேரும் ஒரே பெட்ல படுத்து என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க?”

அபாய ஒலி போல் குரல் கேட்டதும் மூவரும் கண்விழித்து எழுந்தோம்.

எங்கள் எதிரில் ஐஸ்வர்யா அண்ணி! கோபத்துடன் நிற்பதை கண்டேன்.