[sindhu_k]

తులసి ప్లాన్‌ను ఖచ్చితంగా అమలు చేయడానికి తన రౌడీస్ బృందంతో కలిసి సన్నాహాలు చేసింది. శివ సమాచారం సేకరించి, గిడ్డంగి గార్డ్స్ షిఫ్ట్‌లు, రహస్య ద్వారాలు, సరైన టైమింగ్‌లను తెలుసుకున్నాడు. ఒక వారం పాటు రహస్యంగా ప్రాక్టీస్ చేసి, అందరూ సిద్ధమయ్యారు. ఆ రాత్రి, చీకటి ఆకాశం కింద, తులసి తన బృందంతో గిడ్డంగి వైపు బయలుదేరింది.


**గిడ్డంగి దొంగతనం సమయం**

గిడ్డంగి చుట్టూ చెట్లు, చీకటి నిశ్శబ్దం. తులసి నల్ల దుస్తుల్లో, రౌడీస్‌తో కలిసి నీడల్లో దాక్కుంది. ఆమె మొహంలో ధైర్యం, కళ్లలో ఒక చమక్కు. శివ సైగ చేయగానే, బృందం మూడు గ్రూపులుగా విడిపోయింది—ఒక గ్రూప్ గార్డ్స్‌ను డైవర్ట్ చేయడానికి, ఒక గ్రూప్ రహస్య ద్వారం తెరవడానికి, మరొక గ్రూప్ సరుకును సేకరించడానికి.

గార్డ్స్‌ను డైవర్ట్ చేయడానికి తులసి స్వయంగా ముందుకొచ్చింది. ఆమె ఒక అందమైన ఎరుపు రంగు స్కార్ఫ్ కప్పుకుని, గిడ్డంగి దగ్గర ఉన్న రోడ్డు మీద నడుస్తూ, ఒక గార్డ్‌ను చూసి కన్ను కొట్టింది. 

**తులసి** (మత్తుగా నవ్వుతూ): "అన్నా, ఈ చీకట్లో రోడ్డు తప్పిపోయా, కొంచెం హెల్ప్ చేస్తావా?" 

గార్డ్ ఆమె అందానికి ఫ్లాట్ అయ్యాడు. "అబ్బా, మీరు ఎక్కడి సినిమా హీరోయిన్‌లా ఉన్నారు! ఎక్కడికి వెళ్లాలి?" 

**తులసి** (చిన్నగా నవ్వి): "అయ్యో, సినిమా హీరోయిన్ కాదు, కానీ నీ హీరోయిన్ అయితే అవ్వొచ్చు!" 

గార్డ్ మునిగిపోయాడు, ఆమెతో మాట్లాడుతూ గిడ్డంగి నుండి దూరంగా నడిచాడు. పక్కన దాక్కున్న శివ, రౌడీస్ ఒకరినొకరు చూసుకుని నవ్వుకున్నారు. 

**శివ** (చెవిలో విస్పర్): "మేడం, మీ ఈ లుక్‌తో గిడ్డంగి కాదు, నగరమే దోచేయొచ్చు!" 

తులసి కన్ను కొట్టి, "చూడు, శివ, అందం కూడా ఒక ఆయుధం!" అని సైగ చేసి ముందుకు వెళ్లింది. ఈ సన్నివేశం బృందానికి ఒక లైట్ మూమెంట్ ఇచ్చింది, అందరూ ఆమె ఆకర్షణకు ఫిదా అయ్యారు.

రహస్య ద్వారం దగ్గర ఒక గార్డ్ నిద్రపోతూ ఉన్నాడు, కానీ అతని రేడియోలో ఒక ఫాస్ట్ బీట్ పాట బిగ్గరగా ప్లే అవుతోంది. రౌడీ రాము, బృందంలో అతి ఫన్నీ వ్యక్తి, ఈ అవకాశాన్ని వదల్లేదు. 

**రాము** (విస్పర్‌లో): "మేడం, ఈ గార్డ్‌ను నిద్రలేపకుండా దాటాలి, కానీ ఈ పాట నన్ను ఊరుకోనివ్వట్లేదు!" 

**తులసి** (చిన్నగా నవ్వి): "రామూ, నీ డాన్స్ చూపించు, కానీ సౌండ్ లేకుండా!" 

రాము నిశ్శబ్దంగా, రేడియో పాటకు తగ్గట్టు మూన్‌వాక్, బ్రేక్ డాన్స్ చేస్తూ ద్వారం వైపు జారాడు. అతని కాళ్లు, చేతులు అందంగా కదులుతుంటే, తులసి, శివ, మిగతా రౌడీస్ నవ్వు ఆపుకోలేక చేతులతో నోరు మూసుకున్నారు. 

**తులసి** (విస్పర్): "రామూ, నీవు దొంగ కాకపోతే, డాన్సర్ అయ్యేవాడివి!" 

**రాము** (కన్ను కొడుతూ): "మేడం, ఈ డాన్స్‌తో గిడ్డంగి లాక్‌నే తెరిపించేస్తా!" 

అతను డాన్స్ చేస్తూ ద్వారం లాక్‌ను పిక్ చేసి తెరిచాడు. ఈ ఫన్ మూమెంట్ బృందానికి ఒక లైట్ రిలీఫ్ ఇచ్చింది, టెన్షన్‌లో కూడా అందరూ నవ్వుకున్నారు.

సరుకు సేకరించే గ్రూప్ గిడ్డంగిలోకి ప్రవేశించింది. డబ్బు, డ్రగ్స్, ఆయుధాలు ఒక రహస్య గదిలో ఉన్నాయి. కానీ గది తలుపు ఒక హై-టెక్ కోడ్ లాక్‌తో ఉంది. తులసి ఒక ఎలక్ట్రానిక్ డివైస్ తీసి, లాక్‌ను హ్యాక్ చేయడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె ఫోకస్‌గా ఉంటూ, ఒక చిన్న హెయిర్‌పిన్‌తో లాక్‌ను తడుముతూ, సెక్సీగా ఒక సైడ్‌కు తల వంచి పనిచేస్తోంది. 

**రౌడీ 3** (విస్పర్‌లో): "మేడం, మీరు ఈ లాక్‌ను ఓపెన్ చేస్తున్న స్టైల్ చూస్తే, బాండ్ మూవీలో హీరోయిన్‌లా ఉన్నారు!" 

**తులసి** (చిలిపిగా నవ్వి): "అరె, నేను బాండ్ కాదు, నేను తులసి! ఈ లాక్ నా ముందు ఒక ఆటబొమ్మ!" 

ఆమె ఒక చిన్న స్మైల్ ఇచ్చి, హెయిర్‌పిన్‌ను స్టైల్‌గా తిప్పి, లాక్‌ను క్లిక్‌తో ఓపెన్ చేసింది. రౌడీస్ అందరూ ఆమె style ki ఫిదా అయ్యి, నిశ్శబ్దంగా చప్పట్లు కొట్టారు. 

**శివ** (విస్పర్): "మేడం, మీ ఈ స్టైల్‌తో గిడ్డంగి కాదు, మా హార్ట్‌లనే దోచేశారు!" 

**తులసి** (కన్ను కొడుతూ): "శివ, హార్ట్‌లు తర్వాత దోచుకుందాం, ఇప్పుడు సరుకు పట్టు!" 

 గదిలోకి ప్రవేశించి, వాళ్లు సరుకును సేకరించారు—డబ్బు బ్యాగులు, డ్రగ్స్ ప్యాకెట్లు, కొన్ని ఆయుధాలు. 

**ప్లాన్ సక్సెస్**

అంతా ప్లాన్ ప్రకారం జరిగింది. గార్డ్స్‌కు ఏమీ తెలియకముందే, తులసి బృందం సరుకును సేకరించి, రహస్య ద్వారం ద్వారా బయటకు వచ్చింది. వాళ్లు ఒక దాచిన వ్యాన్‌లో సరుకును లోడ్ చేసి, ఊరి వైపు బయలుదేరారు. రాత్రి మొత్తం టెన్షన్‌లో గడిచినా, ఆ మూడు ఫన్ మూమెంట్స్ వల్ల బృందం ఉత్సాహంగా, ఏకతాటిపై పనిచేసింది.

ఊరికి చేరుకున్నాక, తులసి సరుకును ఒక రహస్య గుడిసెలో దాచింది. ఆమె తన కాంటాక్ట్స్ ద్వారా సరుకును విక్రయించే ప్లాన్ వేసింది. 

**తులసి** (బృందంతో): "మీరందరూ అద్భుతంగా పనిచేశారు. ఈ డబ్బుతో మన ఊరిని బలంగా చేస్తాం. కానీ గుర్తుంచుకోండి, ఈ రహస్యం మనలోనే ఉండాలి. ఇప్పుడు వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకోండి, రేపు ఊరి జనాలతో కొత్త ప్లాన్ మాట్లాడుకుందాం."

**శివ**: "మేడం, మీరు నిజంగా మా కామ దేవత. ఈ రాత్రి మర్చిపోలేనిది!" 

**తులసి** (నవ్వుతూ): "శివ, ఇది ఇంకా మొదలు. మన సామ్రాజ్యం ఇంకా పెద్దదవుతుంది!" 




తులసి గిడ్డంగి దొంగతనం విజయవంతం అయిన తర్వాత, రహస్య గుడిసెలో సరుకును సురక్షితంగా దాచింది. ఆ రాత్రి, ఊరంతా నిశ్శబ్దంగా ఉండగా, తులసి తన గుడిసెలోకి వెళ్లి, ఒక పాత ఫోన్ తీసుకుని తన పాత కాంటాక్ట్, రాజ్‌కు కాల్ చేసింది. రాజ్ ఒక పెద్ద అండర్‌వరల్డ్ డీలర్, తులసితో గతంలో చాలా డీల్స్ చేసినవాడు, ఆమెతో కొంచెం రొమాంటిక్ హిస్టరీ కూడా ఉంది.


**తులసి** (ఫోన్‌లో, మత్తుగా): "హాయ్ రాజ్, నీ తులసిని గుర్తువచ్చాన, ఎలా ఉన్నావ్?"


**రాజ్** (ఆశ్చర్యంగా, నవ్వుతూ): "అరె, తులసి! ఎన్నాళ్లకు కాల్ చేశావ్? నీ సెక్సీ వాయిస్ వినగానే నా రాత్రి బాగుంది. చెప్పు, ఏం కావాలి నీకు?"



**తులసి** (చిలిపిగా): "అబ్బా, ఇంత తొందరగా బిజినెస్ టాక్ ఎందుకు? ముందు కొంచెం నీతో మాట్లాడాలనిపించింది. నిన్ను మిస్ అయ్యాను, నీవు నన్ను మిస్ అయ్యావా?"



**రాజ్** (ఫ్లర్ట్ చేస్తూ): "తులసీ, నీ లాంటి హాట్ బ్యూటీని ఎవడు మిస్ అవ్వడు? నీ ఆ కళ్లు, నీ నవ్వు... హ్మ్, ఇప్పుడు నిన్ను ఊహించుకుంటే నా రూమ్ కొంచెం హాట్ అవుతోంది."



**తులసి** (నవ్వుతూ, కొంచెం పచ్చిగా): "ఓహో, రాజ్, నీ రూమ్ హాట్ అవుతోందా? అయితే నేను వస్తే ఏమవుతుందో ఊహించు. నీ బెడ్‌రూమ్‌లో నేను ఒక రెడ్ సిల్క్ డ్రెస్‌లో నడుస్తూ... నీవు ఏం చేస్తావ్?"



**రాజ్** (ఉత్సాహంగా, హాట్‌గా): "తులసీ, నీవు అలా వస్తే, నేను నిన్ను ఆ బెడ్ మీదకి లాగి, నీ సిల్క్ డ్రెస్‌ను స్లోగా తీసేసి... హ్మ్, నీవు ఊహించలేని మాయ చేస్తా. నీవు కూడా నాకు ఒక ఛాన్స్ ఇస్తావ్ కదా?"



**తులసి** (మత్తుగా, టీజ్ చేస్తూ): "అబ్బా, రాజ్, నీ ఈ ఫాంటసీలు వినగానే నాకు కొంచెం చలి వేస్తోంది. కానీ, నీవు ఆ ఛాన్స్ సంపాదించాలి. నీవు నాకు ఒక డీల్‌లో హెల్ప్ చేస్తే, మనం ఆ బెడ్‌రూమ్ ఫాంటసీని రియల్ చేద్దాం, ఏం చెప్తావ్?"



**రాజ్** (ఆసక్తిగా): "హహా, తులసీ, నీవు డీల్ కోసం నన్ను టెంప్ట్ చేస్తున్నావ్. సరే, చెప్పు, ఏం డీల్? నీవు ఏం కొట్టావ్ ఈసారి?"



**తులసి** (సీరియస్‌గా, కానీ సెక్సీ టోన్‌లో): "రాజ్, నా దగ్గర ఒక పెద్ద కంటైనర్ సరుకు ఉంది—డబ్బు, కొంచెం డ్రగ్స్, కొన్ని ఆయుధాలు. నీవు దీన్ని బయటకు తీసి, సేఫ్‌గా సెల్ చేయగలవు. నీకు 30% కట్ ఇస్తా. కానీ రహస్యంగా ఉండాలి, ఎవరికీ తెలియకూడదు."



**రాజ్**: "30%? తులసీ, నీవు నన్ను లాగుతున్నావ్. నీ ఈ సరుకు చూస్తే, నీతో డీల్ చేయడం కంటే నిన్ను డైరెక్ట్‌గా లాగాలనిపిస్తోంది. సరే, 40% ఇవ్వు, నేను సరుకును రెండు రోజుల్లో సెట్ చేస్తా."



**తులసి** (చిలిపిగా, టీజింగ్): "40%? రాజ్, నీవు గ్రీడీ అవుతున్నావ్. సరే, 35% ఇస్తా, కానీ ఒక కండిషన్—డీల్ అయ్యాక, నీవు నాకు ఒక రాత్రి డిన్నర్ ట్రీట్ ఇవ్వాలి. నీవు ఒక బ్లాక్ షర్ట్ వేసుకుని, నన్ను ఆ డిన్నర్‌లో సర్‌ప్రైజ్ చేయాలి. అప్పుడు చూద్దాం, నీ బెడ్‌రూమ్ ఫాంటసీలు ఎంతవరకు వర్కవుతాయో."



**రాజ్** (నవ్వుతూ, హాట్‌గా): "డీల్, తులసీ! 35%, ఒక రాత్రి డిన్నర్, బ్లాక్ షర్ట్, ఆ తర్వాత... నీవు నా రూమ్‌లో, నేను నీవు... హ్మ్, ఈ డీల్ ఇప్పుడే స్టార్ట్ అయినట్టే. సరుకు ఎక్కడ ఉంది, ఎప్పుడు పంపుతావ్?"



**తులసి** (సీరియస్‌గా): "రాజ్, రేపు రాత్రి నా మనిషి శివ నీకు లొకేషన్ షేర్ చేస్తాడు. నీవు నీ టీమ్‌ను రెడీ చేయి. కానీ ఒక్కటి, ఈ డీల్‌లో ఏమైనా లీక్ అయితే, నీవు నా ముందు నిలబడలేవు. అర్థమైందా?"



**రాజ్**: "తులసీ, నీవు నన్ను బెదిరిస్తే కూడా సెక్సీగానే ఉంటావ్. సరే, రహస్యంగా ఉంచుతా. రేపు లొకేషన్ కోసం వెయిట్ చేస్తా. డిన్నర్ ట్రీట్ మర్చిపోవద్దు, నీవు రెడ్ డ్రెస్‌లో రావాలి."



**తులసి** (నవ్వుతూ): "సరే, రాజ్. రెడ్ డ్రెస్, బ్లాక్ షర్ట్, మన డీల్ సెట్. గుడ్ నైట్, డ్రీమ్‌లో నన్ను మిస్ అవ్వు."



**రాజ్**: "గుడ్ నైట్, తులసీ. నీవు డ్రీమ్‌లో కాదు, నా రియాలిటీలో ఉంటావ్."



తులసి ఫోన్ పెట్టేసి, చిన్నగా నవ్వింది. ఆమె రాజ్‌తో రొమాంటిక్‌గా, కొంచెం పచ్చిగా మాట్లాడి, డీల్‌ను సెట్ చేసింది. ఆమె మనసులో స్పష్టమైన ప్లాన్ ఉంది—సరుకును విక్రయించి, ఊరిని బలంగా చేయడం, తన సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరించడం.



**తర్వాత రోజు**



తులసి శివను పిలిచి, రాజ్‌కు లొకేషన్ షేర్ చేయమని చెప్పింది. శివ రాజ్ టీమ్‌తో కలిసి సరుకును డెలివరీ చేయడానికి రెడీ అయ్యాడు. తులసి ఊరి జనాలతో సాధారణంగా కలిసి, వాళ్లకు ఉద్యోగాల గురించి, ఊరి అభివృద్ధి గురించి మాట్లాడింది, ఎవరికీ రహస్యం తెలియకుండా జాగ్రత్త పడింది 

[sindhu_k]

తులసి రాజ్‌తో డీల్ సెట్ చేసిన తర్వాత, ఆ రోజు ఉదయం ఊరి సమీపంలోని ఒక చిన్న చెరువు దగ్గర స్నానం చేయడానికి వెళ్లింది. ఆమె ఒక సాధారణ గ్రీన్ సారీ తీసుకుని, తన బ్యాగ్‌లో ఒక టవల్, కొత్త బట్టలు పెట్టుకుని చెరువు వైపు నడిచింది. ఊరి జనాలు ఇంకా పొలాల్లో పనిలో ఉన్నారు, కాబట్టి చెరువు దగ్గర ఎవరూ లేరు. తులసి స్నానం చేసి, చెరువు ఒడ్డున ఒక పెద్ద రాయి వెనక్కి వెళ్లి బట్టలు మార్చుకోవడం మొదలుపెట్టింది.


అదే సమయంలో, శివ, తులసి ఎక్కడున్నది చూద్దామని, ఒక చిన్న పని మీద చెరువు దగ్గరకు వచ్చాడు. అతను తులసి స్నానం చేసిన విషయం తెలియక, రాయి దగ్గరకు వచ్చి ఒక్కసారిగా తులసిని చూశాడు—ఆమె ఒక తడి టవల్‌తో, కొత్త బ్లౌజ్ వేసుకుంటూ ఉంది, ఆమె తడి జుట్టు ఆమె భుజాల మీద పడుతూ ఉంది. 


తులసి ఒక్కసారిగా శివను చూసి, టవల్ గట్టిగా పట్టుకుని అరిచింది.

**తులసి** (గట్టిగా, కానీ చిలిపిగా): "శివా! నీవు ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావ్? నన్ను చూశావా, రాస్కెల్?"

**శివ** (అయోమయంగా, కళ్లు మూసుకుంటూ): "మేడం! నేను ఏం చూడలేదు! నా కళ్లు ఇక్కడే ఉన్నాయి, నేను ఆ రాయిని చూశా, నిన్ను కాదు!" (అని చేతులతో కళ్లు కప్పుకుని, వేలి మధ్య నుండి చూస్తూ ఉంటాడు)

**తులసి** (నవ్వుతూ, టవల్ సరిచేసుకుంటూ): "ఓహో, రాయిని చూశావా? అయితే ఆ రాయి ఇంత సెక్సీగా బట్టలు మార్చుకుంటోందా? నీవు చూశావ్, నేను పట్టేశా!"

**శివ** (మొహం ఎరుపెక్కి, కామెడీగా): "మేడం, నేను అమాయకుడిని! నా కళ్లు ఆ చెట్టు మీద ఉన్నాయి, ఆ చెట్టు బాగా ఆకర్షణగా ఉంది, నీవు కాదు... అయ్యో, అది కాదు, నీవు అందంగా ఉన్నావ్, కానీ నేను చూడలేదు!" (అని తడబడుతూ వెనక్కి నడుస్తాడు, ఒక చిన్న రాయికి తగిలి కింద పడతాడు)

తులసి నవ్వు ఆపుకోలేక, టవల్‌తో ఒక చేత్తో మొహం కప్పుకుని, "శివా, నీవు ఒక డ్రామా కింగ్‌వి! సరే, కళ్లు మూసుకో, నేను బట్టలు మార్చుకుంటా!" అని చెప్పింది.


తులసి రాయి వెనక్కి వెళ్లి, తన గ్రీన్ సారీ కట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది. శివ ఇంకా కళ్లు మూసుకుని, వెనక్కి తిరిగి నిలబడ్డాడు, కానీ అతని మొహంలో ఒక చిన్న స్మైల్, ఎరుపెక్కిన బుగ్గలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.

**తులసి** (సారీ కడుతూ, టీజింగ్‌గా): "శివా, నీవు చూడలేదు అంటున్నావ్, కానీ నీ బుగ్గలు ఎందుకు టమాటోలా ఎరుపెక్కాయి? ఏం ఊహించుకుంటున్నావ్, నీవు?"

**శివ** (తడబడుతూ, కామెడీగా): "మేడం, ఇది సూర్యుడి వేడి! ఈ చెరువు దగ్గర సూర్యుడు చాలా హాట్‌గా ఉన్నాడు... అయ్యో, అది కాదు, నేను ఏం ఊహించలేదు! నేను ఆ చేపల గురించి ఆలోచిస్తున్నా, అవి బాగా ఈదుతున్నాయి!" (అని చేతులతో ఈత కొడుతున్నట్టు నటిస్తాడు)

**తులసి** (నవ్వుతూ, హాట్‌గా): "ఓహో, చేపలు ఈదుతున్నాయా? నేను స్నానం చేస్తుంటే, నీ కళ్లు ఆ చేపల మీదే ఉన్నాయా? లేక నా తడి సారీ మీద జారిపోయాయా?" (అని సారీని స్టైల్‌గా సరిచేసుకుంటూ, ఒక సెక్సీ స్మైల్ ఇస్తుంది)

శివ మరింత ఎరుపెక్కి, "మేడం, నేను సాక్షాత్తూ సన్యాసిని! నా మనసు పవిత్రంగా ఉంది, నీవు నన్ను టెస్ట్ చేయొద్దు!" అని చెప్పి, ఒక చిన్న కొమ్మను పట్టుకుని సపోర్ట్‌గా నిలబడతాడు, కానీ కొమ్మ విరిగి మళ్లీ కింద పడతాడు. తులసి నవ్వు ఆపుకోలేక, సారీ కట్టడం పూర్తి చేసి బయటకు వస్తుంది.


తులసి సారీ కట్టుకుని, తడి జుట్టును ఒక సైడ్‌కు వేసుకుని, శివ దగ్గరకు నడుచుకుంటూ వస్తుంది. ఆమె తడి సారీలో, సూర్యకాంతిలో మెరుస్తూ, ఒక సినిమా హీరోయిన్‌లా కనిపిస్తుంది. శివ ఆమెను చూసి, కళ్లు తిప్పుకోవడానికి ట్రై చేస్తాడు, కానీ ఆమె అందానికి ఫ్లాట్ అవుతాడు.

**తులసి** (చిలిపిగా, దగ్గరగా వచ్చి): "శివా, ఇప్పుడు కళ్లు ఎక్కడ ఉన్నాయి? మళ్లీ చేపల మీదా? లేక నా సారీలోని ఈ చిన్న మడతల మీదా?" (అని సారీని స్టైల్‌గా సరిచేసుకుంటూ, ఒక హాట్ లుక్ ఇస్తుంది)

**శివ** (తడబడుతూ, కామెడీగా): "మేడం, నా కళ్లు ఆకాశంలో ఉన్నాయి! నేను చందమామను చూస్తున్నా, నీవు నాకు చందమామలా కనిపిస్తున్నావ్... అయ్యో, అది కాదు, నేను ఏం చూడలేదు!" (అని చేతులతో మొహం కప్పుకుంటాడు, కానీ వేలి మధ్య నుండి మళ్లీ చూస్తాడు)

**తులసి** (నవ్వుతూ, హాట్‌గా): "శివా, నీవు చూశావని నాకు తెలుసు, నీ బుగ్గలు నీ రాజీనామా ఇచ్చేశాయి! సరే, ఈ సీన్ ఇక్కడితో ఆపేద్దాం, లేకపోతే నీవు ఇంకా ఎన్ని కొమ్మలు విరుస్తావో!" (అని ఆమె జుట్టును స్టైల్‌గా విదిలించి, నడుచుకుంటూ వెళ్తుంది)

**శివ** (వెనక నుండి, కామెడీగా): "మేడం, నీవు నిజంగా కామ దేవతవే! నా పవిత్ర మనసును ఇలా టెస్ట్ చేస్తావా? నేను ఇప్పుడు చెరువులో హెడ్ డైవ్ చేసి కూల్ అవుతా!" (అని చెరువు వైపు నడుస్తూ, మళ్లీ ఒక చిన్న రాయికి తగిలి కింద పడతాడు)

తులసి వెనక్కి తిరిగి చూసి, నవ్వుతూ, "శివా, నీవు ఈ ఊరి కామెడీ దేవ! సరే, ఇప్పుడు రా, రాజ్ డీల్ గురించి మాట్లాడుకుందాం!" అని చెప్పి ఊరి వైపు నడిచింది. శివ ఆమె వెనక నడుస్తూ, ఇంకా ఎరుపెక్కిన మొహంతో, "మేడం, నా కళ్లు ఇప్పుడు నేల మీదే ఉన్నాయి!" అని కామెడీగా అన్నాడు.

తులసి శివతో కామెడీ సన్నివేశం తర్వాత, రాజ్‌తో డీల్‌ను పూర్తి చేయడానికి సన్నాహాలు చేసింది. శివ రాజ్ టీమ్‌కు లొకేషన్ షేర్ చేశాడు, మరియు రాత్రి సమయంలో సరుకు—డబ్బు, డ్రగ్స్, ఆయుధాలు—రాజ్ టీమ్‌కు డెలివర్ అయ్యాయి. రాజ్ రెండు రోజుల్లో సరుకును విక్రయించి, తులసికి 65% షేర్ పంపాడు. డబ్బు ఊరిలోని రహస్య గుడిసెలో సురక్షితంగా దాచబడింది.



శివ రాజ్ టీమ్‌తో కలిసి సరుకును ఒక అడవి దారిలోని రహస్య స్థలంలో డెలివర్ చేశాడు. రాజ్ టీమ్ సరుకును తనిఖీ చేసి, డీల్‌ను ఓకే చేసింది. అయితే, డెలివరీ సమయంలో ఒక చిన్న కామెడీ సన్నివేశం జరిగింది.
 
రాజ్ టీమ్‌లో ఒక గూండా, సరుకు బ్యాగ్‌లో డబ్బు లెక్కిస్తూ, శివను కొంచెం బెదిరించేలా చూశాడు. 

**గూండా**: "ఏ బాస్, ఈ డబ్బు సరిగ్గా ఉందని నీవు గ్యారంటీ ఇస్తావా? ఏమైనా తప్పు జరిగితే, నీ బాస్‌ను నేను చూసుకుంటా!"  

**శివ** (ఓవర్ యాక్టింగ్‌తో, డ్రామాటిక్‌గా): "అన్నా, మా మేడం సాక్షాత్తూ కామ దేవత! ఆమె డీల్‌లో ఒక్క రూపాయి కూడా తప్పు ఉండదు. నా గుండె మీద చెయ్యి వేసి చెప్తున్నా, ఈ సరుకు పక్కా జెన్యూన్!" (అని గుండె మీద చెయ్యి వేస్తూ, అనుకోకుండా తన షర్ట్ బటన్ తెగిపోతుంది, లోపల ఒక పాత బనియన్ కనిపిస్తుంది)

రాజ్ టీమ్‌లో అందరూ నవ్వేశారు. గూండా కూడా నవ్వుతూ, "అబ్బా, నీవు ఒక కామెడీ పీస్‌వి! సరే, డీల్ ఓకే, మీ మేడం నిజంగా పక్కా బిజినెస్‌వుమన్!" అని చెప్పాడు. శివ ఇబ్బందిగా నవ్వుతూ, "మేడం, నేను ఈ సీన్‌ను మీకు చెప్పను!" అని మనసులో అనుకున్నాడు.

డీల్ విజయవంతంగా పూర్తయింది, డబ్బు తులసి దగ్గరకు చేరింది. రాజ్ తులసిని ఒక లగ్జరీ హోటల్‌లో డిన్నర్ ట్రీట్‌కు ఆహ్వానించాడు.


తులసి రాజ్ ఆహ్వానం మేరకు సమీప నగరంలోని ఒక 5-స్టార్ హోటల్‌కు వెళ్లింది. ఆమె ఒక రెడ్ సిల్క్ డ్రెస్ వేసుకుని, తడి జుట్టును స్టైల్‌గా వదులుగా వేసుకుని, ఒక హీరోయిన్‌లా కనిపించింది. రాజ్ ఒక బ్లాక్ షర్ట్, బ్లాక్ బ్లేజర్‌లో అందంగా రెడీ అయ్యాడు. డిన్నర్ ఒక ప్రైవేట్ రూమ్‌లో సెట్ చేయబడింది, క్యాండిల్ లైట్, సాఫ్ట్ మ్యూజిక్‌తో రొమాంటిక్ వాతావరణం.

**తులసి** (వైన్ గ్లాస్ పట్టుకుని, టీజింగ్‌గా): "రాజ్, ఈ డిన్నర్ చూస్తే నీవు నన్ను ఇంప్రెస్ చేయడానికి చాలా ట్రై చేస్తున్నట్టు ఉంది. నీ బెడ్‌రూమ్ ఫాంటసీలు ఇక్కడే స్టార్ట్ అవుతాయా?"

**రాజ్** (స్మైల్‌తో, హాట్‌గా): "తులసీ, నీవు ఈ రెడ్ డ్రెస్‌లో ఉంటే, నా ఫాంటసీలు ఇప్పుడే రన్ అవుతున్నాయి. కానీ, నేను జెంటిల్‌మన్, ముందు డిన్నర్, తర్వాత... నీవు ఓకే అంటే, నా సూట్‌లో ఒక ప్రైవేట్ టూర్ ఇస్తా." (అని కన్ను కొడతాడు)

**తులసి** (నవ్వుతూ, ఫ్లర్ట్‌గా): "ఓహో, సూట్ టూరా? రాజ్, నీవు డీల్‌లో లాగే ఈ డిన్నర్‌లో కూడా గ్రీడీగా ఉన్నావ్. సరే, చూద్దాం, నీ సర్‌ప్రైజ్ ఎంత హాట్‌గా ఉంటుందో."

డిన్నర్ కొనసాగుతుండగా, ఒక **ట్విస్ట్** వస్తుంది. రాజ్ టీమ్‌లో ఒక గూండా, విజయ్, రాజ్ గురించి తులసికి ఒక సీక్రెట్ చెప్పడానికి హోటల్‌కు వస్తాడు. విజయ్ రాజ్‌కు లాయల్ కానీ, తులసి అందం, ఆమె బిజినెస్ స్కిల్స్‌కు ఫిదా అయ్యి, ఆమెతో డైరెక్ట్‌గా మాట్లాడాలనుకుంటాడు. అతను రహస్యంగా తులసికి ఒక నోట్ పంపిస్తాడు: "మేడం, రాజ్ మీ డబ్బులో కొంత దాచాలనుకుంటున్నాడు. నాతో మాట్లాడండి."

తులసి నోట్ చూసి, ఒక్క క్షణం ఆలోచిస్తుంది, కానీ రాజ్‌కు ఏమీ తెలియనివ్వకుండా రొమాంటిక్‌గా కొనసాగిస్తుంది. ఆమె రాజ్‌ను డిస్ట్రాక్ట్ చేస్తూ, విజయ్‌తో మాట్లాడే ప్లాన్ వేస్తుంది.

**తులసి** (రాజ్‌ను టీజ్ చేస్తూ): "రాజ్, నీ ఈ బ్లాక్ షర్ట్ చూస్తే, నాకు ఒక సినిమా సీన్ గుర్తొస్తోంది. నీవు నన్ను ఈ టేబుల్ మీద లాగి ఒక కిస్ ఇస్తావా?" (అని హాట్ లుక్ ఇస్తుంది)

**రాజ్** (ఎక్సైట్ అవుతూ): "తులసీ, నీవు ఇలా టెంప్ట్ చేస్తే, ఈ డిన్నర్ టేబుల్ మీద సినిమానే తీసేస్తా!" 

ఈ సమయంలో, తులసి రాజ్‌ను వైన్ గ్లాస్‌తో బిజీ చేసి, విజయ్‌తో రహస్యంగా హోటల్ కారిడార్‌లో మాట్లాడుతుంది. విజయ్ రాజ్ డబ్బులో 10% దాచి, తనకు ఎక్స్‌ట్రా కట్ తీసుకోవాలని ప్లాన్ చేస్తున్నాడని చెప్తాడు. తులసి విజయ్‌ను తన సైడ్‌కు తిప్పుకుని, రాజ్‌ను డబుల్ క్రాస్ చేసే ప్లాన్ వేస్తుంది.

**తులసి** (విజయ్‌తో, సీరియస్‌గా): "విజయ్, నీవు నాతో చేరితే, నీకు రాజ్ కంటే ఎక్కువ షేర్ ఇస్తా. కానీ, నీవు నాకు లాయల్‌గా ఉండాలి. డీల్?" 

**విజయ్**: "మేడం, మీ అందం, మీ బ్రెయిన్... నేను ఇప్పటికే మీ సైడ్‌లో ఉన్నా. రాజ్‌ను చూసుకుంటా." 

తులసి డిన్నర్‌కు తిరిగి వచ్చి, రాజ్‌తో రొమాంటిక్‌గా కొనసాగిస్తుంది, కానీ ఆమె మనసులో రాజ్‌ను ఓడించే కొత్త ప్లాన్ రెడీ అవుతుంది.


తులసి డిన్నర్ నుండి ఊరికి తిరిగి వచ్చిన రోజు, ఆమె గుడిసెలో రిలాక్స్ అవుతూ, ఒక టైట్ బ్లాక్ టాప్, జీన్స్‌లో ఉంది. ఆమె జుట్టును విప్పి, ఒక చిన్న మిర్రర్ ముందు స్టైల్ చేసుకుంటోంది. అదే సమయంలో, శివ ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పడానికి గుడిసెలోకి అనుకోకుండా వస్తాడు, తులసిని ఆ సెక్సీ లుక్‌లో చూస్తాడు.

**కామెడీ సన్నివేశం 2: "నీవు మళ్లీ చూశావ్!"**  

**తులసి** (మిర్రర్‌లో చూస్తూ, శివను గమనించి): "శివా! మళ్లీ నీవు? ఈసారి ఏ రాయిని చూడటానికి వచ్చావ్? లేక నా ఈ బ్లాక్ టాప్‌నా?" (అని స్టైల్‌గా తిరిగి, ఒక హాట్ పోజ్ ఇస్తుంది)

**శివ** (తడబడుతూ, కళ్లు తిప్పుకుంటూ): "మేడం, నేను... నేను ఈ గుడిసె గోడను చూడటానికి వచ్చా! ఈ గోడ చాలా బలంగా ఉంది, నీవు కాదు... అయ్యో, నీవు అందంగా ఉన్నావ్, కానీ నేను చూడలేదు!" (అని గోడను తడుముతూ, అనుకోకుండా ఒక గోడ గుల్ల తగిలి మొహం మీద దుమ్ము పడుతుంది)

**తులసి** (నవ్వుతూ, హాట్‌గా): "శివా, నీవు ఈ గోడలు, రాళ్లు చూస్తూ ఎప్పటికీ ఇలాగే పడతావ్! సరే, చెప్పు, ఏం విషయం? లేక నా ఈ జీన్స్ ఫిట్టింగ్ గురించి రివ్యూ ఇవ్వడానికి వచ్చావా?" (అని ఒక సెక్సీ స్మైల్ ఇస్తూ, జీన్స్ సరిచేసుకుంటుంది)

**శివ** (దుమ్ము తుడుచుకుంటూ, కామెడీగా): "మేడం, నా రివ్యూ ఏమీ లేదు, నీవు ఈ ఊరి ఫ్యాషన్ క్వీన్! నేను రాజ్ డబ్బు గురించి చెప్పడానికి వచ్చా, కానీ నీ ఈ లుక్ చూసి నా డైలాగ్‌లు మర్చిపోయా!" (అని తల గోక్కుంటూ, అనుకోకుండా గుడిసెలోని ఒక చిన్న కుర్చీని తగిలించి కింద పడతాడు)

తులసి నవ్వు ఆపుకోలేక, "శివా, నీవు ఒక వాకింగ్ కామెడీ షోవి! సరే, రా, రాజ్ డబ్బు గురించి మాట్లాడుకుందాం. కానీ ఈసారి నా లుక్‌ను చూడొద్దు, లేకపోతే నీవు మళ్లీ ఏ గోడనో కౌగిలించుకుంటావ్!" అని చెప్పింది. శివ ఇబ్బందిగా నవ్వుతూ, "మేడం, నా కళ్లు ఇప్పుడు ఫ్లోర్ మీదే!" అని కామెడీగా అన్నాడు.

--------------------------------

### కథ కొనసాగింపు

తులసి విజయ్‌తో కలిసి రాజ్‌ను డబుల్ క్రాస్ చేసే ప్లాన్‌ను అమలు చేయడానికి సిద్ధమవుతుంది. ఆమె రాజ్ దాచిన 10% డబ్బును తిరిగి తీసుకుని, విజయ్‌ను తన బృందంలో చేర్చుకుంటుంది. ఈ ప్రక్రియలో, శివ, రౌడీస్‌తో కలిసి ఊరిలో చిన్న చిన్న లీగల్ వ్యాపారాలు—ఒక చిన్న షాప్, ఒక వర్క్‌షాప్—స్టార్ట్ చేస్తారు, ఊరి జనాలకు ఉద్యోగాలు ఇస్తారు. కానీ, రాజ్ తన డబ్బు కోల్పోయిన విషయం తెలుసుకుని, తులసి మీద పగ తీర్చుకోవడానికి ఒక కొత్త శత్రువుగా మారతాడు.


Note : మీరు కథను ఎలా కోరుకుంటున్నారో చెప్పండి, నేను అలా కొనసాగిస్త

[sindhu_k]

విజయ్ రాజ్ టీమ్‌లో ఉంటూనే, తులసికి రాజ్ డబ్బును దాచిన రహస్య లొకేషన్ గురించి చెప్పాడు. ఒక రాత్రి, తులసి, శివ, విజయ్, మరియు రౌడీస్ బృందం ఆ లొకేషన్‌కు వెళ్లి, డబ్బు బ్యాగులను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. రాజ్‌కు ఈ విషయం తెలిసే సమయానికి, తులసి ఆ డబ్బును ఊరిలోని రహస్య గుడిసెలో దాచి, విజయ్‌ను తన బృందంలో కీలక సభ్యుడిగా చేసుకుంది.

**తులసి** (విజయ్‌తో, స్మైల్‌తో): "విజయ్, నీవు నాకు లాయల్‌గా ఉన్నావ్. ఇప్పటి నుండి నీవు నా రైట్ హ్యాండ్. ఈ ఊరి సామ్రాజ్యంలో నీకు పెద్ద షేర్ ఉంటుంది."

**విజయ్** (గౌరవంగా): "మేడం, మీ అందం, మీ బుద్ధి... నేను ఇప్పటికే మీ ఫ్యాన్. మీ ఆదేశాలు శిరసావహిస్తా."

శివ కొంచెం జెలసీగా, "మేడం, నేను కూడా మీ రైట్ హ్యాండ్‌నే కదా? ఈ విజయ్ ఇప్పుడు నా ప్లేస్ తీసుకుంటాడా?" అని కామెడీగా అడిగాడు. తులసి నవ్వుతూ, "శివా, నీవు నా లెఫ్ట్ హ్యాండ్, విజయ్ రైట్ హ్యాండ్. ఇద్దరూ నాకు కావాలి!" అని చెప్పి, ఇద్దరినీ సముదాయించింది.


రాజ్ తన డబ్బు కోల్పోవడంతో కోపంతో ఊగిపోయాడు. అతను తన గూండాల బృందంతో తులసి ఊరిపై దాడి చేసే ప్లాన్ వేశాడు. అతని ఐడియా—తులసి ఊరిలోని రహస్య గుడిసెను గుర్తించి, డబ్బును తిరిగి దొంగిలించడం. రాజ్ ఒక రాత్రి, తన ఐదుగురు గూండాలతో ఊరి చివరన ఉన్న అడవి దారిలో దాక్కుని, గుడిసె వైపు వెళ్లాడు.

కానీ, తులసి ఇప్పటికే రాజ్ రివేంజ్ గురించి విజయ్ ద్వారా హింట్ పొందింది. ఆమె శివ, విజయ్, రౌడీస్‌తో కలిసి ఒక ట్రాప్ సెట్ చేసింది. గుడిసె దగ్గర కొన్ని ఖాళీ బ్యాగులను డబ్బు బ్యాగుల్లా అమర్చి, చుట్టూ రౌడీస్‌ను దాక్కోమని చెప్పింది.

రాజ్ గూండాలు గుడిసెలోకి వెళ్లి, ఖాళీ బ్యాగులను చూసి షాక్ అయ్యారు. అదే సమయంలో, శివ నాయకత్వంలో రౌడీస్ బృందం రాజ్ గూండాలను చుట్టుముట్టింది. ఒక చిన్న ఫైట్ జరిగినా, రాజ్ గూండాలు తప్పించుకుని పారిపోయారు. రాజ్, తన మొదటి ప్రయత్నంలో ఓడిపోయి, మరో పెద్ద ప్లాన్ వేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

 
ఫైట్ సమయంలో, శివ ఒక గూండాను పట్టుకుని, "ఏ రాస్కెల్, మా మేడం డబ్బు దొంగిలించాలనుకున్నావా?" అని అరుస్తూ, అనుకోకుండా ఒక చెట్టు కొమ్మకు తన బెల్ట్ చిక్కుకుని వేలాడుతూ ఉంటాడు. 

**తులసి** (దూరం నుండి చూసి, నవ్వుతూ): "శివా, నీవు గూండాను పట్టుకోవాలా, లేక చెట్టును కౌగిలించుకోవాలా? ఏం డ్రామా రా నీది!" 

**శివ** (వేలాడుతూ, కామెడీగా): "మేడం, ఈ చెట్టు నన్ను లవ్ చేస్తోంది, నేనేం చేయను? కానీ గూండా పారిపోయాడు!" (అని కొమ్మ నుండి కింద పడతాడు, రౌడీస్ అందరూ నవ్వుతారు)

తులసి నవ్వుతూ, "శివా, నీవు ఈ ఊరి కామెడీ హీరోవి! సరే, రాజ్ ఓడిపోయాడు, కానీ మళ్లీ వస్తాడు. సిద్ధంగా ఉండు!" అని చెప్పింది.

---

తులసి తన సామ్రాజ్యాన్ని బలోపేతం చేయడానికి, జిల్లా ఎస్పీ రమేష్ మరియు పక్క ఊరి సర్పంచ్ కృష్ణారావును తన వశం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది. రమేష్ ఒక స్ట్రిక్ట్ కానీ సింగిల్ ఆఫీసర్, అందమైన స్త్రీలకు బలహీనత ఉన్నవాడు. కృష్ణారావు ఒక రిచ్, కొంచెం గొడవపెట్టే సర్పంచ్, ఫ్లర్టింగ్‌కు సులభంగా లొంగిపోతాడు.

#### ఎస్పీ రమేష్‌తో అఫైర్ ప్లాన్

తులసి ఒక జిల్లా స్థాయి మీటింగ్‌లో రమేష్‌ను కలవడానికి ప్లాన్ చేసింది. ఆమె ఒక ఎలిగెంట్ నీలం సారీ, స్లీవ్‌లెస్ బ్లౌజ్‌లో, జుట్టును స్టైల్‌గా వదులుగా వేసుకుని, మీటింగ్‌కు వెళ్లింది. ఆమె ఊరి వ్యాపారాల గురించి చర్చించే పేరుతో రమేష్‌ను కలిసింది.

**తులసి** (మత్తుగా నవ్వుతూ): "సర్, మా ఊరిలో కొత్త వ్యాపారాలు స్టార్ట్ చేశాం, కానీ సెక్యూరిటీ అధికారి సపోర్ట్ కావాలి. మీ లాంటి స్ట్రాంగ్ ఆఫీసర్ మాకు బ్యాకప్ ఇస్తే, ఊరు బాగుపడుతుంది." (అని సారీని స్టైల్‌గా సరిచేసుకుంటూ, ఒక సెక్సీ స్మైల్ ఇస్తుంది)

**రమేష్** (తడబడుతూ): "మేడం, మీ... మీ వ్యాపారాలు చాలా ఇంట్రస్టింగ్‌గా ఉన్నాయి. నేను... అదే, సెక్యూరిటీ అధికారి సపోర్ట్ ఇస్తా. మీతో మళ్లీ ఒక ప్రైవేట్ మీటింగ్ పెడదాం." 

**తులసి** (ఫ్లర్ట్‌గా): "సర్, ప్రైవేట్ మీటింగ్ అంటే నాకు ఇష్టమే. మీరు ఫ్రీ అయినప్పుడు చెప్పండి, నేను ఒక కాఫీ ట్రీట్ ఇస్తా." (అని కన్ను కొడుతుంది)

రమేష్ ఆమె అందానికి ఫ్లాట్ అయ్యాడు, మరియు తులసి అతన్ని తన వశం చేసుకోవడంలో మొదటి అడుగు విజయవంతంగా వేసింది.

#### సర్పంచ్ కృష్ణారావుతో అఫైర్ ప్లాన్

తులసి పక్క ఊరిలో ఒక గ్రామ పండగకు ఆహ్వానం పేరుతో కృష్ణారావును కలిసింది. ఆమె ఒక టైట్ రెడ్ చుడిదార్ వేసుకుని, జుట్టును ప్లైట్ వేసుకుని, ఒక ట్రెడిషనల్ కానీ హాట్ లుక్‌లో వెళ్లింది. కృష్ణారావు ఆమెను చూసి, వెంటనే ఫిదా అయ్యాడు.

**కృష్ణారావు** (నవ్వుతూ): "మేడం, మీరు ఈ ఊరికి వచ్చారంటే, మా పండగ డబుల్ స్పెషల్ అయింది! మీ లాంటి అందగత్తె ఇక్కడ ఉంటే, నేను రోజూ పండగ చేస్తా!"

**తులసి** (చిలిపిగా): "సర్పంచ్ గారూ, మీరు ఇంత మాటలు చెప్తే, నేను ఈ ఊరికే షిఫ్ట్ అయిపోతా. కానీ, మీ సపోర్ట్‌తో మా ఊరి వ్యాపారాలు కలిసి చేద్దాం, ఏం చెప్తారు?" (అని ఒక హాట్ లుక్ ఇస్తూ, చుడిదార్ దుప్పట్టాను సరిచేసుకుంటుంది)

**కృష్ణారావు** (ఎక్సైట్ అవుతూ): "మేడం, మీతో అయితే బిజినెస్ కాదు, లైఫ్‌టైమ్ డీల్ చేస్తా! రేపు నా ఆఫీస్‌లో కలుద్దాం, ఒక ప్రైవేట్ డిస్కషన్ పెడదాం."

తులసి కృష్ణారావును కూడా తన వశం చేసుకోవడంలో మొదటి స్టెప్ సక్సెస్ చేసింది. ఆమె ఈ ఇద్దరినీ తన కంట్రోల్‌లోకి తీసుకుని, సెక్యూరిటీ అధికారి, పొలిటికల్ సపోర్ట్‌తో తన సామ్రాజ్యాన్ని మరింత బలంగా చేయాలని ప్లాన్ చేస్తోంది.

తులసి విజయ్‌తో రాజ్‌ను డబుల్ క్రాస్ చేసి, జిల్లా ఎస్పీ రమేష్ మరియు సర్పంచ్ కృష్ణారావును తన వశం చేసుకుంటూ తన సామ్రాజ్యాన్ని బలోపేతం చేసింది. రాజ్ మొదటి దాడిలో ఓడిపోయిన తర్వాత, మరో పెద్ద గ్యాంగ్‌తో రెండో దాడికి సిద్ధమవుతాడు.

రాజ్, తన మొదటి దాడి ఫెయిల్ అవడంతో కోపంతో ఊగిపోయాడు. అతను సమీప నగరంలోని ఒక బలమైన అండర్‌వరల్డ్ గ్యాంగ్ నాయకుడు, భీమ్‌తో జోడీ కట్టాడు. భీమ్ గ్యాంగ్‌లో 20 మంది గూండాలు, ఆయుధాలతో సిద్ధంగా ఉన్నారు. రాజ్ ప్లాన్: తులసి ఊరిలోని రహస్య గుడిసెను ధ్వంసం చేసి, డబ్బును దొంగిలించడం, మరియు తులసి బృందాన్ని బెదిరించి ఆమె సామ్రాజ్యాన్ని కూల్చడం.

రాజ్, భీమ్ గ్యాంగ్‌తో కలిసి ఒక రాత్రి ఊరి అడవి దారిలో దాడికి బయలుదేరారు. వాళ్లు గుడిసె దగ్గరకు చేరుకునేలోపు, తులసి ఇప్పటికే విజయ్ ద్వారా రాజ్ ప్లాన్ గురించి హింట్ పొందింది. ఆమె శివ, విజయ్, రౌడీస్‌తో కలిసి ఒక క్లిష్టమైన ట్రాప్ సెట్ చేసింది. అదనంగా, ఎస్పీ రమేష్ సపోర్ట్‌తో ఊరి చుట్టూ సెక్యూరిటీ అధికారి పహారా ఏర్పాటు చేసింది, కానీ రహస్యంగా, ఎవరికీ సందేహం రాకుండా.

**దాడి సమయం**:  

రాజ్, భీమ్ గ్యాంగ్ గుడిసె దగ్గరకు చేరుకున్నారు. వాళ్లు గుడిసెను బ్రేక్ చేసి లోపలికి వెళ్లగానే, తులసి రౌడీస్ బృందం వాళ్లను చుట్టుముట్టింది. గుడిసెలో డబ్బు బదులు, కొన్ని పాత బస్తాలు, ఖాళీ డబ్బాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. రాజ్ షాక్ అయ్యాడు. అదే సమయంలో, విజయ్ నాయకత్వంలో రౌడీస్ గూండాలపై దాడి చేశారు. 

శివ, ఒక చిన్న గ్రూప్‌తో, రాజ్ గ్యాంగ్ రిట్రీట్ రూట్‌ను బ్లాక్ చేశాడు, అడవిలో వాళ్ల వాహనాల టైర్లను పంక్చర్ చేశాడు. రమేష్ సపోర్ట్‌తో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు దూరంగా ఉంటూ, రాజ్ గ్యాంగ్‌కు ఎస్కేప్ రూట్ లేకుండా చేశారు. ఒక తీవ్రమైన ఫైట్ జరిగినా, తులసి బృందం గెలిచింది. రాజ్, భీమ్, కొంతమంది గూండాలు తప్పించుకుని పారిపోయారు, కానీ వాళ్ల ఆయుధాలు, వాహనాలు తులసి బృందం స్వాధీనం చేసుకుంది.

**తులసి** (విజయ్, శివతో): "రాజ్ ఈసారి కూడా ఓడిపోయాడు. కానీ అతను మళ్లీ వస్తాడు. మనం ఇంకా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. రమేష్, కృష్ణారావు సపోర్ట్ మనకు కీలకంగా ఉంది, వాళ్లను ఇంకా టైట్‌గా పట్టుకోవాలి."

**విజయ్**: "మేడం, మీ ప్లాన్‌లు పక్కాగా వర్కవుతాయి. రాజ్‌కు ఇప్పుడు మన బలం తెలిసింది."

**శివ**: "మేడం, ఈసారి నేను చెట్టుకు చిక్కలేదు, చూశారా? నేను కూడా హీరోలా ఫైట్ చేశా!" 

తులసి నవ్వుతూ, "శివా, నీవు హీరోనే, కానీ నీ కామెడీ టైమింగ్ ఇంకా టాప్‌లో ఉంది!" అని చెప్పింది.

---

తులసి తన అఫైర్ ప్లాన్‌ను మరింత అడ్వాన్స్ చేసింది. రమేష్, కృష్ణారావు ఇద్దరూ ఆమె అందం, ఆకర్షణకు పూర్తిగా అడిక్ట్ అయ్యారు, ఆమె ముందు దండాలు పెడుతున్నారు. తులసి వాళ్లను తన కంట్రోల్‌లో ఉంచుతూ, తన సామ్రాజ్యానికి సెక్యూరిటీ అధికారి, పొలిటికల్ బ్యాకప్‌ను సమకూర్చుకుంది.

#### ఎస్పీ రమేష్‌తో అఫైర్

రమేష్‌తో తులసి ఒక ప్రైవేట్ డిన్నర్ ఏర్పాటు చేసింది, జిల్లా హెడ్‌క్వార్టర్స్‌లోని అతని గెస్ట్‌హౌస్‌లో. ఆమె ఒక బ్లాక్ సీ-త్రూ సారీ, స్లీవ్‌లెస్ బ్లౌజ్‌లో, సుగంధ ద్రవ్యాలతో అదిరిపోయే లుక్‌లో వెళ్లింది. రమేష్ ఆమెను చూసి, వెంటనే ఫ్లాట్ అయ్యాడు.

**తులసి** (వైన్ గ్లాస్ పట్టుకుని, మత్తుగా): "రమేష్ సర్, మీ సపోర్ట్‌తో మా ఊరు సేఫ్‌గా ఉంది. కానీ, నాకు మీతో ఇలా ప్రైవేట్‌గా సమయం గడపడం ఇంకా స్పెషల్‌గా అనిపిస్తోంది." (అని సారీని సరిచేసుకుంటూ, ఒక సెక్సీ స్మైల్ ఇస్తుంది)

**రమేష్** (తడబడుతూ, ఆకర్షితుడై): "తులసీ, నీవు... నీవు నన్ను ఇలా మాటలతోనే కట్టిపడేస్తున్నావ్. నీకు ఏం కావాలి, నేను ఏం చేయాలి, చెప్పు, నీ ముందు నేను సరెండర్!" 

**తులసి** (ఫ్లర్ట్‌గా): "సర్, సరెండర్ అంటే ఇంత తొందరా? నేను కేవలం మీ సపోర్ట్, మీ టైమ్ కోరుకుంటున్నా. మీరు నా ఊరికి రెగ్యులర్‌గా వస్తూ ఉంటే, నేను మీకు ఇంకా స్పెషల్ ట్రీట్‌మెంట్ ఇస్తా." (అని కన్ను కొడుతూ, అతని చేయి మీద సున్నితంగా తాకుతుంది)

రమేష్ ఆమెకు పూర్తిగా అడిక్ట్ అయ్యాడు. అతను తులసి ఊరికి సెక్యూరిటీ అధికారి ప్రొటెక్షన్‌ను పెంచాడు, మరియు ఆమె కోసం రహస్యంగా జిల్లా లెవెల్‌లో కొన్ని కేసులను క్లోజ్ చేయడానికి సహాయం చేశాడు. తులసి అతన్ని తన గుండెల్లో బంధించి, సెక్యూరిటీ అధికారి సపోర్ట్‌ను గట్టిగా పట్టుకుంది.

#### సర్పంచ్ కృష్ణారావుతో అఫైర్

కృష్ణారావుతో తులసి అఫైర్ మరింత డీప్ అయింది. ఆమె అతని ఆఫీస్‌లో ఒక ప్రైవేట్ మీటింగ్‌లో, ఒక గోల్డెన్ లెహంగా చోళీలో, జుట్టును విప్పి, అదిరిపోయే మేకప్‌తో వెళ్లింది. కృష్ణారావు ఆమెను చూసి, మొహం మీద ఆనందం దాచుకోలేకపోయాడు.

**కృష్ణారావు** (ఎక్సైట్ అవుతూ): "తులసీ, నీవు ఈ లెహంగాలో సాక్షాత్తూ రాణిలా ఉన్నావ్! నీ కోసం నేను నా సర్పంచ్ పదవి కూడా వదిలేస్తా, చెప్పు, ఏం కావాలి?"

**తులసి** (మత్తుగా, ఫ్లర్ట్‌గా): "సర్పంచ్ గారూ, మీ పదవి కాదు, మీ హార్ట్ కావాలి. మీరు నా ఊరితో కలిసి కొన్ని పెద్ద ప్రాజెక్ట్‌లు స్టార్ట్ చేస్తే, నేను మీకు రాణిలా ట్రీట్ చేస్తా." (అని లెహంగా దుప్పట్టాను స్టైల్‌గా సరిచేసుకుంటూ, ఒక హాట్ లుక్ ఇస్తుంది)

**కృష్ణారావు** (అడిక్ట్ అవుతూ): "తులసీ, నీ ఒక్క లుక్‌కే నేను దండం పెడతా. నీ ఊరికి ఏం కావాలి, నేను ఫండ్స్, కాంట్రాక్ట్స్ అన్నీ సెట్ చేస్తా. కానీ, నీవు నాతో ఇలా రెగ్యులర్‌గా కలుస్తూ ఉండాలి."

తులసి నవ్వుతూ, "డీల్, సర్పంచ్ గారూ. మీరు నా ఊరికి సపోర్ట్ చేస్తే, నేను మీకు రాణి ట్రీట్‌మెంట్ ఇస్తా!" అని చెప్పింది. కృష్ణారావు ఆమెకు పూర్తిగా లొంగిపోయాడు, మరియు తన ఊరి ఫండ్స్‌ను తులసి వ్యాపారాలకు మళ్లించడం మొదలుపెట్టాడు. అతను తులసి కోసం రహస్యంగా ఒక చిన్న బంగ్లాను కూడా ఏర్పాటు చేశాడు, ఆమెతో సమయం గడపడానికి.

రమేష్, కృష్ణారావు ఇద్దరూ తులసి ముందు దండాలు పెడుతూ, ఆమె సామ్రాజ్యానికి రక్షణ కవచంలా మారారు. తులసి వాళ్లను ఫ్లర్ట్, ఆకర్షణతో కంట్రోల్ చేస్తూ, తన బిజినెస్‌ను జిల్లా స్థాయిలో విస్తరించింది.

---

### కథ కొనసాగింపు
రాజ్ రెండో దాడిలో ఓడిపోయినా, అతను ఇంకా వదల్లేదు. భీమ్ గ్యాంగ్‌తో కలిసి, మరో గ్రాండ్ ప్లాన్ వేయడానికి సిద్ధమవుతాడు, ఈసారి తులసి ఊరిని లోపలి నుండి బలహీనం చేయడానికి ఒక గూఢచారిని పంపాలని నిర్ణయిస్తాడు. తులసి, రమేష్, కృష్ణారావు సపోర్ట్‌తో తన ఊరిని సురక్షితంగా ఉంచుతూ, కొత్త వ్యాపారాలను స్కేల్ చేస్తోంది. విజయ్, శివ, రౌడీస్ బృందం ఆమె నాయకత్వంలో రాజ్ గూఢచారిని గుర్తించేందుకు సిద్ధంగా ఉన్నారు.

[sindhu_k]

hello.. writer garu. unnara?

eroju rastanu andi konchem story update chestuna  evaru ekkuvag na katha la ki respone avtam ledu

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — కొత్త అధ్యాయం: చీకటిలో అడుగులు

రాత్రి పదకొండు దాటింది. ఊరి చివరన ఉన్న పాత గోదామును వాన చీకటి చుట్టుముట్టింది. రేకుల పైకప్పుపై చినుకులు పడుతున్న శబ్దం గదిలోని నిశ్శబ్దాన్ని నింపుతోంది. మధ్యలోని బల్లపై ఊరి పటం, కొన్ని పాత కాగితాలు, వైర్‌లెస్‌ పరికరం పరచి ఉన్నాయి.

తులసి పటం ముందు నిలబడింది. ముదురు నీలి చీర అంచుకు వెండి జరీ మెరుస్తోంది. లోతైన మెడతో కుట్టించిన జాకెట్టు వల్ల ఆమె మెడ, భుజాల వంపుతో పాటు వక్షోజాల పైవంపు కూడా స్వల్పంగా కనిపిస్తోంది. ఆమె చీరకొంగును భుజంపై సరిచేసుకుని పటం వైపు వంగింది. ఆ క్షణం విజయ్‌ చూపు ఆమెవైపు వెళ్లింది.

తులసి నవ్వుతూ, “పటంలో దారులు వెతుకుతున్నావా, విజయ్‌? లేక నీ చూపు వేరే దారి పట్టిందా?” అంది.

విజయ్‌ గొంతు సవరించుకున్నాడు. “దారులే చూస్తున్నాను మేడం. కానీ మీరు పక్కన నిలబడితే పటం మీద దృష్టి నిలపడం కాస్త కష్టమే.”

“మాటలు బాగానే చెబుతున్నావు. అవి నీ పనికి కూడా పనికొస్తే బాగుంటుంది,” అంది తులసి.

శివ నవ్వుతూ, “విజయ్‌ మాటలతో గూఢచారిని పట్టుకునేలోపు, నేను వెళ్లి పట్టుకొస్తా మేడం,” అన్నాడు.

“నువ్వు పట్టుకునేలోపు అతను పారిపోతాడు,” అన్నాడు విజయ్‌.

“నన్ను తక్కువ అంచనా వేయొద్దు. ఈసారి ఏ చెట్టుకీ చిక్కను.”

తులసి చేతిని పైకెత్తి ఇద్దరినీ ఆపింది. “సరదా తర్వాత. రాజ్‌కు మన ప్రతి కదలిక ఎలా తెలుస్తోందో ఈ రాత్రి తెలుసుకోవాలి.”

ఆమె పటంపై మూడు చోట్ల గుర్తులు పెట్టింది. “విజయ్‌, నువ్వు ఉత్తరపు కాలువ దగ్గర కాపలా ఉండు. శివా, నువ్వు పాత బావి దగ్గర ఉండాలి. రమేష్‌ సర్‌కు మాత్రం తూర్పు గదిలో పత్రాలు దాచినట్టు చెబుతాను. ఎవరి దగ్గర నుంచి సమాచారం బయటికి వెళ్తుందో చూద్దాం.”

రమేష్‌ తలుపు దగ్గర నిలబడి ఆమె మాటలు విన్నాడు. “నన్ను కూడా పరీక్షిస్తున్నారా?”

తులసి నేరుగా అతని కళ్లలోకి చూసింది. “మీరు మనకు సహాయం చేస్తున్నారు. అందుకే మీకు కూడా ఒక పాత్ర ఉంది.”

“మీకు నాపై అనుమానమా?”

“ఈ రాత్రి అందరిపైనా ఉంది. మీపై కూడా.”

రమేష్‌ పెదవులపై పలుచని చిరునవ్వు మెరిసింది. “మీరు నిజం చాలా అందంగా చెబుతారు.”

“అబద్ధం అందంగా చెప్పడం నాకు ఇష్టం ఉండదు.”

కొంతసేపటికి రమేష్‌ సాధారణ దుస్తుల్లో గదిలోకి వచ్చాడు. వానలో తడిసిన అతని కోటు భుజంపై ఉంది. తులసి బల్ల దగ్గర కాగితాలు సర్దుతోంది.

“ఇంత రాత్రి వరకూ పని ఆపలేదా?” అని అడిగాడు.

“ఊరంతా నిద్రపోయాకే నా ఆలోచనలు స్పష్టంగా వినిపిస్తాయి,” అంది తులసి.

ఆమె రెండు కప్పుల్లో టీ పోసి ఒకటి అతనికి అందించింది. కప్పు తీసుకునేటప్పుడు వారి వేళ్లు క్షణం తాకాయి. తులసి అతని ముఖం వైపు చూసింది; రమేష్‌ కూడా చూపు తిప్పుకోలేదు.

“మీరు ఇలా ఒంటరిగా ఉంటే మీ భద్రత గురించి ఆందోళన కలుగుతుంది,” అన్నాడు.

“నా భద్రత గురించా, లేక నేను మీకు టీ ఇచ్చినందుకా?”

రమేష్‌ చిన్నగా నవ్వాడు. “రెండింటి గురించీ కావచ్చు.”

“అధికారిగా మాట్లాడుతున్నారా, లేక రమేష్‌గా?”

“ఈ రెండింటి మధ్య తేడా మీ దగ్గరికి వచ్చాక గుర్తుపెట్టుకోవడం కష్టమవుతోంది.”

తులసి కప్పును బల్లపై ఉంచింది. “అయితే ఈ రాత్రి ఆ తేడా గుర్తుంచుకోండి, సర్‌. మనం గూఢచారిని వెతుకుతున్నాం.”

“మీరు చెప్పగానే గుర్తొచ్చింది. నేను ఇక్కడికి పని మీదే వచ్చాను.”

“మరి మీ చూపు?”

“అది నా అదుపులో ఉందని అనుకున్నాను.”

“అనుకోవడం వేరు, నిజంగా అదుపులో ఉండటం వేరు.”

రమేష్‌ సమాధానం చెప్పబోతుండగా, బయట నుంచి విజయ్‌ పిలిచాడు. “మేడం! తూర్పు గది దగ్గర కదలిక ఉంది!”

వాళ్లు వెనుక గదికి చేరేసరికి ఇద్దరు వ్యక్తులు చీకట్లో పరుగెత్తారు. శివ ఒకరి దారిని అడ్డుకున్నాడు. విజయ్‌ మరొకరి వెంట వెళ్లినా, అతను వానలో కలిసిపోయాడు. పట్టుబడిన వ్యక్తి దగ్గర చిన్న కాగితం దొరికింది.

దానిపై ఒక్క వాక్యం ఉంది:
“తాళం మారినా, గది మారలేదు.”

“ఇది తూర్పు గది గురించి కాదు,” అంది తులసి.

శివ ఆమెవైపు చూశాడు. “అయితే ఏ గది గురించి?”

తులసి కాగితాన్ని గట్టిగా పట్టుకుంది. “నా ఇంట్లోని గది గురించి.”

రమేష్‌ ముఖం గంభీరమైంది. “మీరు ఒంటరిగా అక్కడికి వెళ్లకూడదు.”

“నా ఇంట్లోకి ఎవరో వెళ్లి ఉంటే, నేను వెళ్లకపోతే ఎలా?”

“నేను మీతో వస్తాను,” అన్నాడు రమేష్‌.

తులసి క్షణం అతని ముఖాన్ని గమనించింది. “నాతో ఉండటం మీకు బాధ్యతా, లేక మీకూ సమాధానం కావాలా?”

“రెండూ,” అన్నాడు అతను.

విజయ్‌, శివ కూడా వారితో బయలుదేరారు. ఇంటి వెనుక తలుపు మూసి ఉన్నా, కిటికీ కొద్దిగా తెరిచి ఉంది. గాలి తాకిడికి తెర మెల్లగా కదులుతోంది. నేలపై తడి అడుగుల ముద్రలు కనిపించాయి. అవి తులసి గది తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి అక్కడే ఆగిపోయాయి.

గదిలోని అలమార తెరిచి ఉంది. పత్రాలన్నీ అలాగే ఉన్నా, ఒక పాత లెక్కల పుస్తకంలోని పేజీ కనిపించలేదు.

“వాడికి డబ్బు కావాలంటే ఈ పుస్తకం ఎందుకు?” అడిగాడు శివ.

“ఆ పేజీలో నా వ్యాపారాల లెక్కలు మాత్రమే లేవు,” అంది తులసి. “ఎవరెవరు నాకు సహాయం చేస్తున్నారో కూడా ఉంది.”

అప్పుడే ఆమె ఫోన్‌కు తెలియని నంబరు నుంచి సందేశం వచ్చింది:
“మీ గదికి తాళం మీ దగ్గరే ఉంది. కానీ మీ రహస్యం మీ పక్కనే ఉంది.”

తులసి నెమ్మదిగా ఫోన్‌ను కిందపెట్టింది. గదిలో ఉన్న ముగ్గురినీ ఒక్కొక్కరిగా చూసింది.

“ఈ రాత్రి మనం గూఢచారిని పట్టుకోలేదు,” అంది. “కానీ అతను ఎక్కడో దూరంలో లేడని మాత్రం తెలిసింది.”

రమేష్‌ ఒక అడుగు దగ్గరికి వచ్చాడు. “మీరు చెప్పేంతవరకు నేను ఇక్కడే ఉంటాను.”

తులసి అతని కళ్లలోకి చూసింది. “కాపలా కాయండి, సర్‌. మీ మీద కూడా.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: గోడలకూ చెవులున్నాయి

“కాపలా కాయండి, సర్‌. మీ మీద కూడా,” అంది తులసి.

రమేష్‌ ఆమె ముఖాన్ని గమనించాడు. “మీరు నన్ను అనుమానించడం సహజమే. కానీ నా మీద నమ్మకం లేకపోయినా, మీ భద్రత విషయంలో నేను వెనక్కి తగ్గను.”

“మీ మాటలు నమ్మాలా, మీ చేతల్లో నిజం చూడాలా?”

“మీరు ఏది కోరితే అది.”

తులసి సమాధానం చెప్పలేదు. విజయ్‌ గది మూలన ఉన్న అలమారను పరిశీలిస్తున్నాడు. శివ మాత్రం తెరిచి ఉన్న కిటికీ దగ్గర వంగి నేలపై అడుగుల ముద్రలను చూశాడు.

“మేడం, బయటికి వెళ్లిన ముద్రలు లేవు,” అన్నాడు శివ. “అంటే లోపలికి వచ్చినవాడు ఇంకా ఇంట్లోనే ఉండొచ్చు.”

“ఇల్లంతా వెతకాలి,” అన్నాడు విజయ్‌.

“ఒక్కో గదిని విడిగా చూడండి. ఎవరికీ ఒంటరిగా వెళ్లే అవకాశం ఇవ్వకండి,” అంది తులసి.

వాళ్లు గదిని జాగ్రత్తగా పరిశీలించారు. అలమారలోని పుస్తకాలు, తెరలు, మంచం కింద—ఎక్కడా ఎవరి జాడా కనిపించలేదు. చివరగా రమేష్‌ గోడకు ఆనించి ఉన్న పెద్ద అద్దం దగ్గరకు వెళ్లాడు.

“ఇది కొంచెం వదులుగా ఉంది,” అన్నాడు.

విజయ్‌ అద్దాన్ని పక్కకు జరపగానే వెనుక చిన్న నల్లటి పరికరం కనిపించింది. దాని నుంచి పలుచని తీగ గోడలోకి వెళ్లింది.

శివ ఆశ్చర్యంగా, “మన మాటలన్నీ ఎవరో వింటున్నారన్నమాట!” అన్నాడు.

తులసి పరికరాన్ని చేతిలోకి తీసుకుంది. “అందుకే వాళ్లకు మన ప్లాన్లు ముందే తెలుస్తున్నాయి.”

రమేష్‌ దాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించాడు. “ఇది బయట మార్కెట్‌లో దొరికే సాధారణ పరికరం కాదు. ఎవరో దీన్ని అమర్చడం కోసం మీ ఇంట్లోకి వచ్చినవాళ్లై ఉండాలి.”

“లేదా తాళం ఉన్నవాళ్లై ఉండాలి,” అంది తులసి.

ఆ మాటతో అందరి చూపులూ ఒకరినొకరు తాకాయి.

తులసి గదిలోని దుస్తుల అలమార నుంచి గాఢమైన మరూన్‌ చీర తీసుకుంది. దాన్ని ధరించి, వెండి అంచు ఉన్న కొంగును భుజంపై సరిచేసుకుంది. లోతైన మెడ జాకెట్టు ఆమె వక్షోజాల పైవంపును మితంగా చూపిస్తోంది. ఆ రాత్రి ఆమె అందం కన్నా, దాన్ని తనకు అనుకూలంగా మలచుకునే ఆత్మవిశ్వాసమే ఎక్కువగా కనిపించింది.

“మనం ఆ పరికరాన్ని అలాగే ఉంచుదాం,” అంది. “వాళ్లు ఇంకా వింటున్నారని అనుకుందాం.”

రమేష్‌ కనుబొమ్మలు ముడిచాడు. “మీరు వాళ్లకు తప్పుడు సమాచారం ఇవ్వబోతున్నారా?”

“అవును. రేపు రాత్రి డబ్బు మరో చోటికి తరలిస్తున్నామని చెబుతాను. వాళ్లు ఎక్కడికి వస్తారో మనకు తెలుస్తుంది.”

“అది ప్రమాదకరం.”

“ప్రమాదం ఇప్పటికే మన ఇంట్లో ఉంది, సర్‌.”

రమేష్‌ ఆమెకు దగ్గరగా వచ్చి, స్వరం తగ్గించాడు. “మిమ్మల్ని ప్రమాదంలోకి నెట్టడం నాకు ఇష్టం లేదు.”

తులసి అతని వైపు చూసింది. “మీకు నా మీద శ్రద్ధ ఉందా, లేక మీ విధి మీదా?”

“ఈ రెండింటినీ వేరుచేయడం మీ దగ్గరికి వచ్చాక కష్టమవుతోంది.”

ఆమె కళ్లలో చిన్న చిరునవ్వు మెరిసింది. “అయితే మీ దృష్టిని విధి మీదే ఉంచండి. నా చూపు మాత్రం మీ మీద ఉంటుంది.”

విజయ్‌ దగ్గరలోనే ఉన్నాడని గుర్తొచ్చి రమేష్‌ కాస్త వెనక్కి జరిగాడు. “ముందు ఈ పరికరానికి సంకేతం ఎక్కడికి వెళ్తుందో తెలుసుకోవాలి.”

శివ చేతులు నడుముపై పెట్టుకుని, “మీ ఇద్దరి మాటలు పూర్తయ్యాక చెప్పండి. అప్పటికి గూఢచారి మళ్లీ పారిపోకుండా నేనే చూస్తా,” అన్నాడు.

“నీ పని అదే,” అంది తులసి.

విజయ్‌ పరికరానికి చిన్న బ్యాటరీ కలిపాడు. అది మెల్లగా వెలిగింది. రమేష్‌ తన దగ్గరున్న వైర్‌లెస్‌ పరికరాన్ని ఆ సంకేతానికి దగ్గరగా పట్టుకున్నాడు. మొదట గరగర శబ్దం మాత్రమే వినిపించింది. ఆ తర్వాత ఎవరో మెల్లగా మాట్లాడిన స్వరం వచ్చింది.

“రేపు… పాత మిల్లుదగ్గర…”

తులసి వెంటనే విజయ్‌వైపు చూసింది. “వాళ్లు మన మాటలు వింటున్నారు. ఇప్పుడు వాళ్లకు వినిపించాల్సిన మాట చెబుదాం.”

ఆమె అద్దం ఎదురుగా నిలబడి గట్టిగా అంది, “రేపు రాత్రి పాత మిల్లుదగ్గరికి డబ్బు తీసుకెళ్తాం. కాపలాకు విజయ్‌, శివ ఇద్దరూ ఉంటారు.”

శివ తల తిప్పి ఆమెను చూశాడు. “మేడం, నిజంగానే అక్కడికి వెళ్తామా?”

“వాళ్లు వినాల్సింది మాత్రమే చెప్పాను.”

రమేష్‌ వైర్‌లెస్‌ పరికరాన్ని గమనిస్తూ, “సంకేతం ఇప్పుడే బయటికి వెళ్లింది. అది సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ స్టేషన్‌ వైపు వెళ్తున్నట్టుంది,” అన్నాడు.

అతని ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. “ఈ మార్గం మా స్టేషన్‌ సమాచార గదికి దగ్గరగా ఉంది.”

“మీరు అక్కడ ఎవరిని నమ్ముతారు?” అడిగింది తులసి.

“కిరణ్‌ను. ఐదేళ్లుగా నా వెంట పనిచేస్తున్నాడు.”

శివ వెంటనే అన్నాడు, “అయితే ముందుగా అతన్నే చూడాలి.”

రమేష్‌ ఫోన్‌ తీసి కిరణ్‌ నంబరుకు కాల్‌ చేశాడు. ఎవరూ ఎత్తలేదు. రెండోసారి ప్రయత్నించాడు. మళ్లీ సమాధానం లేదు.

కొన్ని క్షణాల తర్వాత స్టేషన్‌ నుంచి మరో అధికారి ఫోన్‌ చేశాడు.

“సర్‌, కిరణ్‌ ఈ రాత్రి విధికి రాలేదు. అతని వాహనం కూడా కనిపించడం లేదు.”

రమేష్‌ ఫోన్‌ కిందకు దించాడు. తులసి అతని ముఖంలోకి చూసింది.

“ఇప్పుడు కూడా అతన్ని నమ్ముతారా?”

“నమ్మకం ఉంది,” అన్నాడు రమేష్‌. “కానీ ఆధారం అతని వైపు చూపుతోంది.”

తులసి పరికరాన్ని అతని చేతిలో పెట్టింది. “అయితే అతన్ని వెతకాలి. అయితే ఒంటరిగా కాదు.”

అప్పుడే అద్దం వెనుక నుంచి మళ్లీ గరగర శబ్దం వినిపించింది. పరికరం ఇంకా సంకేతం పంపుతోంది.

విజయ్‌ దాన్ని ఆపబోతుండగా, తులసి అతని చెయ్యి ఆపింది.

“ఆగు. ఈసారి ఎవరు వింటున్నారో మనకే వినిపించాలి.”

పరికరం నుంచి కిరణ్‌ స్వరం స్పష్టంగా వినిపించింది:

“మేడం దగ్గర లెక్కల పేజీ లేదు. కానీ ఆమెకు కావాల్సిన పేరు నా దగ్గర ఉంది.”

గదిలో ఉన్నవాళ్లంతా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.

రమేష్‌ గొంతు బిగుసుకుంది. “కిరణ్‌… ఏ పేరు గురించి మాట్లాడుతున్నావు?”

సమాధానం రాలేదు. సంకేతం ఒక్కసారిగా తెగిపోయింది.

తులసి నెమ్మదిగా అంది, “ఆ పేరు మనకు తెలిసేలోపు, వాళ్లు దాన్ని చెరిపేయాలని చూస్తారు.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: పాత మిల్లులో నిశ్శబ్దం

“ఆ పేరు మనకు తెలిసేలోపు, వాళ్లు దాన్ని చెరిపేయాలని చూస్తారు,” అంది తులసి.

కిరణ్‌ స్వరం వినిపించిన వెంటనే పరికరం నిశ్శబ్దమైంది. ఎర్రని దీపం మసకబారి ఆరిపోయింది. గదిలోని వాళ్లంతా ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు.

రమేష్‌ వైర్‌లెస్‌ పరికరాన్ని చేతిలో పట్టుకుని, “కిరణ్‌ నిజంగానే మనకు సమాచారం ఇస్తున్నాడా? లేక అతని స్వరాన్ని వాడుకుని మనల్ని ఏదో ఉచ్చులోకి లాగుతున్నారా?” అని అడిగాడు.

“రెండూ కావచ్చు,” అంది తులసి. “కానీ మనం అక్కడికి వెళ్లకపోతే సమాధానం దొరకదు.”

విజయ్‌ పటాన్ని బల్లమీద పరిచాడు. “పాత నూనె మిల్లు దగ్గర కిరణ్‌ ఫోన్‌ చివరి సంకేతం ఆగిపోయింది. అక్కడికి వెళ్లే దారులు రెండే. ఒకటి ప్రధాన గేటు. రెండోది వెనుక పొలాల మధ్యగా వెళ్లే చిన్న దారి.”

శివ తన తాడును భుజంపై వేసుకున్నాడు. “ఈసారి ఎవరిని కట్టేయాలో ముందే చెప్పండి. మధ్యలో పని మార్పు నాకు నచ్చదు.”

“నీ పని మారదు,” అంది తులసి. “ముందు వాళ్లను పట్టుకో. తర్వాత కట్టేయి.”

శివ నిట్టూర్చాడు. “నా పనిలో సగం వాళ్లను పట్టుకోవడం, మిగతా సగం నా మీదే అందరూ నవ్వడం.”

“అయితే నీ పని బాగానే సాగుతోంది,” అన్నాడు విజయ్‌.

రమేష్‌ తలుపు తెరిచాడు. “ఈసారి నా వెనుక ఉండండి. లోపల పరిస్థితి తెలియదు.”

తులసి తన మరూన్‌ చీర అంచును సరిచేసుకుంది. వెండి జరీ మసక దీపంలో మెరిసింది. లోతైన మెడ జాకెట్టు ఆమె వక్షోజాల పైవంపును మితంగా చూపిస్తోంది. ఆమె చీరకొంగును భుజంపై బిగించి, రమేష్‌ వైపు చూసింది.

“మీ వెనుక ఉండమంటారా, లేక మీ చూపు వెనుక ఉండమంటారా?”

రమేష్‌ నవ్వును అదుపుచేసుకున్నాడు. “ఇప్పుడది ప్రమాదకరమైన ప్రశ్న.”

“ప్రమాదం ముందు ఉంది, సర్‌. మీ ఊహల్లో కాదు.”

“అయితే ముందుకు నడవండి. నేను మీ వెనుకే ఉంటాను.”

“అలా దగ్గరగా ఉంటే, ఎవరో గమనిస్తారు.”

“ఎవరో గమనించకుండా ఉండటమే నా పని.”

శివ తలుపు దగ్గర నుంచి, “మీరిద్దరూ మాట్లాడుకుంటూ వస్తే గూఢచారికి మనం వస్తున్నట్టు ముందే తెలుస్తుంది. గోడలకే చెవులున్నాయని ఇప్పుడే కదా తెలిసింది,” అన్నాడు.

“నీకు మాత్రం నోరు ఎప్పుడూ తెరిచే ఉంటుంది,” అంది తులసి.

“అదే నా భద్రతా పరికరం మేడం. నోరు మూసుకుంటే అనుమానం వస్తుంది.”

***

పాత మిల్లు గేటు గాలికి కీచుమంది. లోపల పాడైన యంత్రాలు చీకట్లో వింత ఆకారాల్లా కనిపించాయి. పైకప్పు నుంచి వేలాడుతున్న గొలుసులు గాలికి కదిలి గోడలకు తగులుతున్నాయి. నేలపై పాత నూనె మరకలు, తడి మట్టి కలసి ఉన్నాయి.

విజయ్‌ గేటు దగ్గర ఆగి నేలను పరిశీలించాడు. “ఇక్కడికి ఈ రాత్రే రెండు వాహనాలు వచ్చాయి. ఒకటి వెనుక దారి పట్టింది. మరొకటి గేటు దగ్గరే ఆగింది.”

రమేష్‌ మెల్లగా అన్నాడు, “కిరణ్‌ లోపల ఉంటే అతన్ని బయటకు తీసుకెళ్లడానికి సిద్ధంగా ఉండండి. ఎదురు దాడి వస్తే ఎవ్వరూ విడిపోకండి.”

శివ వెనుక నుంచి, “ఎవరు విడిపోయినా ముందుగా నన్నే వెతకండి. నా తాడు ఇక్కడే ఉంది,” అన్నాడు.

“నీ తాడును చూసి గూండాలు పారిపోతే మన పని తేలిక,” అంది తులసి.

“అలా జరిగితే నా తాడుకే వీరచక్రం ఇవ్వాలి మేడం.”

వాళ్లు కార్యాలయ గదివైపు కదిలారు. లోపల నుంచి ఇనుప వస్తువు నేలపై పడిన శబ్దం వచ్చింది. రమేష్‌ చేయి పైకెత్తి అందరినీ ఆపాడు.

“ఎవరో ఉన్నారు,” అన్నాడు విజయ్‌.

“మనవాళ్లు అయితే సమాధానం చెబుతారు,” అంది తులసి. “ఎవరూ సమాధానం చెప్పకపోతే, మనం వచ్చామని వాళ్లకు తెలియనివ్వకండి.”

శివ తలుపు దగ్గరకు వెళ్లి, “కిరణ్‌ సర్‌, లోపల ఉంటే ఒక్కసారి దగ్గండి,” అన్నాడు.

లోపల నుంచి దగ్గు వినిపించింది. వెంటనే మరో శబ్దం—కుర్చీ నేలపై రాసుకుపోయింది.

రమేష్‌ తలుపు తెరిచాడు. గదిలో కిరణ్‌ కుర్చీకి కట్టేసి ఉన్నాడు. అతని నుదుటిపై చిన్న గాయం కనిపించినా, అతను స్పృహలోనే ఉన్నాడు.

“సర్‌! జాగ్రత్త. బయట ఇంకా ఇద్దరు ఉన్నారు,” అన్నాడు కిరణ్‌.

విజయ్‌ వెనుక తలుపు వైపు పరుగెత్తాడు. శివ గదిలోకి దూసుకొచ్చిన వ్యక్తి దారిని అడ్డుకున్నాడు. కొద్దిసేపటి గందరగోళం తర్వాత ఇద్దరూ ఆయుధాలు వదిలి లొంగిపోయారు. ఎవరూ తీవ్రంగా గాయపడలేదు.

శివ కిరణ్‌ చేతుల తాళ్లు విప్పుతూ, “ఇంతమంది నిన్ను కట్టేశారు. మరి నువ్వు మాకు ఏం సమాచారం తెచ్చావు?” అన్నాడు.

కిరణ్‌ చేతులు రుద్దుకుంటూ నవ్వాడు. “మీరు నన్ను కాపాడతారని నమ్మాను.”

“అది మంచిదే. కానీ నిన్ను కాపాడటానికి వచ్చినప్పుడు నా టీ చల్లారిపోయింది.”

“నీకు టీ గురించేనా?” అడిగాడు విజయ్‌.

“కిరణ్‌ బతికే ఉన్నాడు. టీ మళ్లీ వేడి చేయొచ్చు. కానీ చల్లారిన టీ తాగితే, అనారోగ్యం వస్తుంది. అప్పుడు నన్నే ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లాలి.”

కిరణ్‌ నవ్వుతూ జేబులోంచి మడిచిన కాగితం తీశాడు. “ఇదే మనకు కావాల్సిన పేజీ.”

తులసి దాన్ని తీసుకుని చూసింది. “ఇది నా లెక్కల పుస్తకంలోనిదే. నీ దగ్గరికి ఎలా వచ్చింది?”

“సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ స్టేషన్‌ రికార్డు గదిలో ఎవరో దీని నకలు తీస్తున్నారు. నేను లోపలికి వెళ్లగానే వాళ్లు పారిపోయారు. ఈ పేజీని తీసుకుని వాళ్ల వెంట వెళ్లాను. ఇక్కడికి రాగానే నన్ను పట్టుకున్నారు.”

రమేష్‌ కాగితాన్ని పరిశీలించాడు. “ఇందులో ఉన్న పేరు ఎవరిది?”

కిరణ్‌ తులసి వైపు చూశాడు. “కృష్ణారావు సర్పంచ్‌గారిది. రాజ్‌ మనుషులకు డబ్బు పంపిస్తున్నది ఆయనే.”

కొన్ని క్షణాలు తులసి మాట్లాడలేదు. “ఆయన నా దగ్గరకు వచ్చి సహాయం చేస్తానన్నాడు. నా నమ్మకాన్ని వాడుకున్నాడా?”

“ఆధారం లేకుండా ఎవరి మీదా నిర్ణయం తీసుకోవద్దు,” అన్నాడు రమేష్‌.

కిరణ్‌ చిన్న శబ్దపు పరికరాన్ని చూపించాడు. “ఇందులో వాళ్ల మాటలు ఉన్నాయి. వినండి.”

రమేష్‌ పరికరాన్ని ఆన్‌ చేశాడు. గరగర శబ్దం తర్వాత కృష్ణారావు స్వరం వినిపించింది:

“తులసి నన్ను నమ్ముతోంది. డబ్బు తరలించే సమయం రాగానే రాజ్‌కు సంకేతం పంపు. ఆమెకు నిజం తెలిసేలోపు పేజీని తీసేయాలి.”

శబ్దం ఆగిపోయింది.

విజయ్‌ నిశ్శబ్దాన్ని భంగం చేస్తూ, “మేడం, మనం వేసిన వలలో కృష్ణారావు గారు చిక్కినట్టున్నారు,” అన్నాడు.

“వలలో చిక్కింది ఆయన కాదు,” అంది తులసి. “ఆయన వేసిన ముసుగు.”

శివ తల ఊపాడు. “ముసుగు బాగానే ఉంది. కానీ లోపల ఉన్న ముఖం మాత్రం పాత మిల్లు కన్నా ఎక్కువ చీకటిగా ఉంది.”

“నీ చీకటి మాటలు విని గూఢచారికి కూడా భయం వేస్తుంది,” అన్నాడు కిరణ్‌.

“అదే మంచిది. భయపడితే పారిపోతాడు. పారిపోతే వెంబడించాలి. వెంబడిస్తే వ్యాయామం. ఈ రాత్రి అందరికీ ఆరోగ్యం బాగుపడుతుంది.”

తులసి కాగితాన్ని మడిచి తన దగ్గర పెట్టుకుంది. “కృష్ణారావుగారికి మనకు ఏమీ తెలియదని అనిపించాలి. రేపు రాత్రి పాత బంగ్లాలో ఆయనను కలుస్తాను.”

రమేష్‌ వెంటనే అన్నాడు, “మీరు ఒంటరిగా వెళ్లరు.”

“నేను లోపల మాట్లాడతాను. మీరు బయట కాపలా కాస్తారు.”

“తలుపు మూసిన గదిలో మీరు, ఆయన—అది ప్రమాదకరం.”

తులసి అతని వైపు చిరునవ్వుతో చూసింది. “తలుపు మూసుకున్నంత మాత్రాన నిజం మూసుకుపోదు, సర్‌. తాళం మాత్రం నా దగ్గరే ఉంటుంది.”

“మీరు తాళం వేసి నన్ను బయటే ఉంచుతారా?”

“మీరు బయట కాపలా కాస్తారు. లోపలికి ఎవరు రావాలో నేనే నిర్ణయిస్తాను.”

శివ మెల్లగా విజయ్‌తో, “ఈ మాటలు విని కృష్ణారావు లోపలికి వస్తాడో, రమేష్‌ సర్‌ తలుపు పగలగొట్టి లోపలికి వస్తారో చూడాలి,” అన్నాడు.

రమేష్‌ అతనివైపు చూశాడు. “శివా, నీ పని బయట కాపలా.”

“అర్థమైంది సర్‌. తలుపు మూసినా నా చెవులు తెరిచే ఉంటాయి.”

తులసి ఫోన్‌ తీసి కృష్ణారావుకు కాల్‌ చేసింది.

“రేపు రాత్రి పాత బంగ్లాలో కలుద్దాం,” అంది. “మీతో ఒంటరిగా మాట్లాడాలి.”

అవతల నుంచి నవ్వు వినిపించింది. “మీరు పిలిస్తే రావడం కష్టం కాదు తులసీ. కానీ మీ మాటల్లోనే ముళ్లు దాచిపెడతారు.”

“అయితే రేపు జాగ్రత్తగా రండి. నేను అడిగే ప్రశ్నలకు నిజాయితీగా సమాధానం చెప్పండి.”

కృష్ణారావు నవ్వుతూ, “మీరు ప్రశ్నలు అడిగితే సమాధానం చెప్పకుండా ఉండటం కష్టం తులసీ,” అన్నాడు.

“అయితే మీకు సమాధానాలు సిద్ధం చేసుకునే సమయం ఇస్తున్నాను. రేపు రాత్రి తలుపు మూసిన గదిలో కలుద్దాం.”

“తలుపు మూసిన గదిలోనా?”

“అవును. బయట ఎవరూ వినకూడదుగా.”

“మీ మాటను తిరస్కరించడం కష్టం. రేపు కలుద్దాం.”

కృష్ణారావు ఫోన్‌ పెట్టగానే రమేష్‌ తులసివైపు తిరిగాడు. “అతను మీతో ఒంటరిగా మాట్లాడాలని అనుకుంటున్నాడు. ఇది ప్రమాదకరంగా మారొచ్చు.”

“అతను నిజం దాచడానికి ప్రయత్నిస్తే, అతని మాటల్లోనే చిక్కుకుంటాడు.”

“మీరు ప్రమాదాన్ని చాలా తేలికగా తీసుకుంటారు.”

“తేలికగా కాదు. లెక్కకట్టి.”

రమేష్‌ కాసేపు మౌనంగా ఉండి, “మీరు పిలిచేంతవరకు నేను తలుపు బయటే ఉంటాను,” అన్నాడు.

“అది ఆజ్ఞ.”

“అయితే ఆజ్ఞ పాటిస్తాను. కానీ ఏదైనా తప్పు జరిగితే—”

“తలుపు పగలగొట్టి లోపలికి రండి.”

“అది మొదటి స్పష్టమైన ఆదేశం.”

శివ వెంటనే, “అయితే తలుపు బలంగా ఉండాలి సర్‌. మా దగ్గర మరమ్మతులకు డబ్బు తక్కువ,” అన్నాడు.

అప్పుడే తులసి ఫోన్‌కు మరో సందేశం వచ్చింది. పంపినవారి పేరు లేదు. అందులో ఒక్క వాక్యం మాత్రమే ఉంది:

“రేపు బంగ్లాకు వచ్చినప్పుడు, మీ పక్కన ఉన్నవాడిని నమ్మకండి.”

రమేష్‌ సందేశాన్ని చదివి ఆమెవైపు చూశాడు. “ఇది మీకో హెచ్చరికా, లేక మనల్ని విడదీయడానికి వేసిన ఎత్తా?”

తులసి ఫోన్‌ను మూసి, “రేపు తెలుస్తుంది,” అంది.

ఆమె బయటికి నడిచింది. వెనుక గదిలోని పరికరం మాత్రం మళ్లీ ఎర్రగా మెరిసింది. వాళ్లు దాన్ని ఆపేశామని అనుకున్నారు. కానీ ఎవరో ఇంకా వింటున్నారు.

కిరణ్‌ మెల్లగా అన్నాడు, “సర్‌, మనం మిల్లులో ఉన్నప్పుడే వాళ్లకు మన మాటలు ఎలా తెలుస్తున్నాయి?”

రమేష్‌ చీకటిలోకి చూశాడు. “ఎందుకంటే మనలో ఎవరో ఇంకా వాళ్ల వైపు చూస్తున్నారు.”

తులసి తలుపు దగ్గర ఆగింది. “అయితే రేపు బంగ్లాలో తలుపు నేను మూస్తాను. ఎవరు లోపలికి వస్తారో కూడా నేనే నిర్ణయిస్తాను.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: తలుపు అవతల ఎవరు?

పాత బంగ్లా చుట్టూ వాన చినుకులు రాలుతూనే ఉన్నాయి. మేడమీద నుంచి జారిన నీరు రాతి మెట్లపై పడుతూ ఒకే లయలో శబ్దం చేస్తోంది. ముందు గేటు దగ్గర రమేష్‌, శివ కాపలా ఉన్నారు. వెనుక దారి వైపు విజయ్‌ వెళ్లాడు.

తులసి లోపలికి అడుగుపెట్టే ముందు రమేష్‌ ఆమెను ఆపాడు.

“ఏదైనా అనుమానం వస్తే వెంటనే సంకేతం ఇవ్వండి. నేను తలుపు బయటే ఉంటాను.”

“మీరు బయట ఉంటారని నాకు తెలుసు,” అంది తులసి. “కానీ మీ మీద నమ్మకం ఉంచాలా వద్దా అనేది ఇంకా తెలియదు.”

“అది మీ నిర్ణయం. మీ భద్రత మాత్రం నా బాధ్యత.”

“బాధ్యత పేరుతో దగ్గరగా ఉండటం సులభమే సర్‌. దూరంగా నిలబడి కాపలా కాయడం కొంచెం కష్టం.”

రమేష్‌ చిన్నగా నవ్వాడు. “మీరు లోపలికి వెళ్లండి. నా దృష్టి తలుపు మీదే ఉంటుంది.”

తులసి గాఢమైన ఆకుపచ్చ చీర కట్టుకుంది. బంగారు అంచు దీపపు వెలుగులో మెరిసింది. లోతైన మెడ జాకెట్టు ఆమె వక్షోజాల పైవంపును మితంగా చూపిస్తోంది. చీరకొంగును భుజంపై సరిచేసుకుని, ఆమె తలుపు తెరిచి లోపలికి వెళ్లింది.

గదిలో పాత గడియారం టిక్‌టిక్‌మంటూ నడుస్తోంది. బల్లపై రెండు కాఫీ కప్పులు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. తులసి కిటికీ తెర వెనుక చిన్న పరికరం ఉందో లేదో చూసి, ఏమీ కనపడకపోవడంతో కుర్చీలో కూర్చుంది.

కాసేపటికే కృష్ణారావు వచ్చాడు. అతని చేతిలో గొడుగు ఉంది; ముఖంలో మాత్రం ఆత్మవిశ్వాసం. తలుపు మూసి ఆమె ఎదురుగా కూర్చున్నాడు.

“మీరు పిలిచినప్పుడు రాకుండా ఉండగలనా తులసీ?” అన్నాడు.

“రాకపోతే తలుపు తెరిచి ఉంచేదాన్ని,” అంది ఆమె.

“తలుపు తెరిచి ఉంచితే మాటలు బయటికి వెళ్తాయి.”

“తలుపు మూసినా నిజం బయటికి వెళ్లకుండా ఆపలేం.”

కృష్ణారావు కాఫీ కప్పు అందుకున్నాడు. “మీ మాటల్లో ఎప్పుడూ రెండు అర్థాలుంటాయి.”

“ఒకటి మీకు వినిపించేది. ఇంకొకటి మీరు వినాలని కోరుకునేది.”

అతను నవ్వాడు. “అయితే ఈ రాత్రి ఏ అర్థం వినాలి?”

“మీరు రాజ్‌కు ఎందుకు డబ్బు పంపారో చెప్పండి.”

కృష్ణారావు కప్పును బల్లపై పెట్టాడు. నవ్వు మాయమైంది. “మీకు ఎవరో తప్పు సమాచారం ఇచ్చారు.”

“మీ స్వరమే ఆ పరికరంలో వినిపించింది.”

“స్వరం నాదే కావచ్చు. కానీ మాటల్ని కలిపి వినిపించవచ్చు.”

తులసి తన ఫోన్‌ను బల్లపై పెట్టి, కిరణ్‌ తెచ్చిన రికార్డింగ్‌ను వినిపించింది. కృష్ణారావు ముఖం గట్టిపడింది. గదిలో అతని స్వరం మళ్లీ వినిపించింది: “తులసి నన్ను నమ్ముతోంది. డబ్బు తరలించే సమయం రాగానే రాజ్‌కు సంకేతం పంపు.”

రికార్డింగ్‌ ఆగగానే తులసి అంది, “ఇప్పుడు కూడా అది మీ స్వరం కాదంటారా?”

కృష్ణారావు కాసేపు మౌనంగా ఉండి, “ఆ డబ్బు రాజ్‌కు చేరింది నిజమే. కానీ మీపై దాడి చేయించడానికి కాదు,” అన్నాడు.

“మరి ఎందుకు?”

“నా భూముల పత్రాలు అతని దగ్గర ఉన్నాయి. అవి బయటపడితే నా పేరు పోతుంది. అతను బెదిరించాడు. నేను డబ్బు ఇచ్చి పత్రాలు తిరిగి తెచ్చుకోవాలనుకున్నాను.”

“ఒక అబద్ధాన్ని కాపాడుకోవడానికి మరో అబద్ధం చెప్పారు.”

“అవును. కానీ మీ ఇంట్లో ఆ పరికరం నేను పెట్టించలేదు.”

తులసి కనుబొమ్మలు ముడిచింది. “ఎవరు పెట్టించారు?”

అతను సమాధానం చెప్పేలోపు, తలుపు బయట అడుగుల శబ్దం వినిపించింది. రమేష్‌ బయట నుంచి, “మేడం, అంతా బాగానే ఉందా?” అని అడిగాడు.

“బాగానే ఉంది సర్‌. తలుపు దగ్గరే ఉండండి,” అంది తులసి.

కృష్ణారావు స్వరం తగ్గించాడు. “మీ పక్కనే ఉన్నవాడిని నమ్మకండి అన్న సందేశం గుర్తుందా?”

తులసి అతని ముఖాన్ని గమనించింది. “దాని గురించి మీకు ఎలా తెలుసు?”

అతను సమాధానం చెప్పలేదు. బదులుగా తన కోటు లోపలి జేబులోంచి చిన్న తాళంచెవి తీసి బల్లపై పెట్టాడు.

“ఈ బంగ్లాలో ఒక రహస్య గది ఉంది. పరికరం అక్కడి నుంచి పనిచేస్తోంది. తాళం ఇది.”

తులసి తాళంచెవిని తీసుకుంది. “నిజం చెప్పడానికి ఇంతసేపు ఎందుకు పట్టింది?”

“మీరు అడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పాలనుకున్నాను. కానీ మీ చూపు ముందు మాటలు తడబడతాయని ముందే చెప్పానుగా.”

“అది పొగడ్తా, లేక తప్పించుకునే మార్గమా?”

“రెండూ అయితే?”

“అప్పుడు మీకు కాఫీ చల్లారిపోయేలోపు సమాధానం చెప్పాలి.”

అప్పుడే బయట శివ అరచాడు. “సర్‌! వెనుక దారి నుంచి ఎవరో పారిపోతున్నారు!”

తలుపు తెరిచి రమేష్‌ లోపలికి చూశాడు. “విజయ్‌ అతని వెనుక వెళ్లాడు. మనం కూడా—”

“ఒక్క నిమిషం,” అంది తులసి. “ముందు ఈ తాళం ఏ తలుపు తెరుస్తుందో చూద్దాం.”

కృష్ణారావు లేచి, గోడపై వేలాడుతున్న పాత చిత్రాన్ని పక్కకు జరిపాడు. వెనుక చిన్న ఇనుప తలుపు కనిపించింది. తాళంచెవి తిప్పగానే అది నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది.

లోపల గది ఖాళీగా ఉంది. గోడ మూలలో మాత్రం తాజాగా వెలిగిన చిన్న ఎర్ర దీపం కనిపించింది. దాని పక్కన ఒక ఫోన్‌ మోగుతోంది.

ఆమె ఫోన్‌ తెరపై రమేష్‌ పేరు మెరిసింది. అతను తలుపు దగ్గర నిలబడి ఉన్నాడని ఆమెకు తెలుసు; అతని జేబులోని ఫోన్‌ మాత్రం నిశ్శబ్దంగా ఉంది. రమేష్‌ ఆమె ముఖంలో మార్పు గమనించాడు.

“ఏమైంది?” అని అడిగాడు.

తులసి కాల్‌ అందుకుంది. అవతల నుంచి అదే స్వరం వినిపించింది—

“తులసి… తలుపు బయట ఉన్న రమేష్‌ను లోపలికి రానివ్వకు.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: ఎవరి గొంతు?

“తులసి… తలుపు బయట ఉన్న రమేష్‌ను లోపలికి రానివ్వకు.”

ఫోన్‌లో వినిపించిన స్వరం గదిలోని నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చింది. తులసి ఫోన్‌ను చెవి దగ్గర నుంచి దించి, తలుపు దగ్గర నిలబడి ఉన్న రమేష్‌ను చూసింది. అతని ముఖంలో కోపం లేదు; జాగ్రత్త మాత్రమే కనిపించింది.

“మేడం, ఏమైంది?” అని అడిగాడు రమేష్‌.

“మీ గొంతే వినిపించింది.”

“నా గొంతా?”

తులసి ఫోన్‌ను స్పీకర్‌లో పెట్టింది. అవతలి వైపు మౌనం. కాసేపటికి అదే హెచ్చరిక మళ్లీ వినిపించింది. ఈసారి మాటల చివర చిన్న గరగర శబ్దం కూడా తోడైంది.

రమేష్‌ వెంటనే అన్నాడు, “ఇది ప్రత్యక్ష కాల్‌ కాదు. ముందే రికార్డు చేసిన స్వరం.”

“అది మీకు ఎలా తెలుసు?”

“నేను మాట్లాడేటప్పుడు చివర్లో గొంతు సవరించుకుంటాను. ఈ రికార్డులో అదే శబ్దం రెండుసార్లు వినిపిస్తోంది. ఎవరో మన మాటలు విని, నా గొంతును కాపీ చేశారు.”

కృష్ణారావు గోడలోని చిన్న తలుపు వైపు చూపించాడు. “ఈ గదిలో పాత శబ్ద పరికరం ఉంది. దాన్ని ఎవరో మళ్లీ ఆన్‌ చేసి ఉండాలి.”

“అయితే ఎవరు?” అంది తులసి.

“తెలుసుకోవాలంటే లోపలికి వెళ్లాలి,” అన్నాడు రమేష్‌.

తులసి తాళంచెవిని బిగించి పట్టుకుంది. “ఈసారి అందరం కలిసి వెళ్దాం. ఎవరి గొంతు వినిపించినా, ఎవరి మాటలు నమ్మాలో మనమే నిర్ణయిస్తాం.”

శివ తలుపు దగ్గర నిలబడి, “నాకు ఒకటే భయం మేడం. లోపల ఇంకో తలుపు ఉంటే దాన్ని పగలగొట్టే పని మళ్లీ నాకే ఇస్తారు,” అన్నాడు.

“ఈసారి తలుపు బాగుంటే నీకు సెలవు,” అంది తులసి.

“తలుపు పగలగొట్టకపోతే నా జీతం తగ్గించరు కదా?”

“తలుపు పగలగొట్టకపోతే నీ జీతం అలాగే ఉంటుంది. పగలగొడితే మరమ్మతుల ఖర్చు నీ జీతం నుంచి.”

“అయితే ఈ రాత్రి నేను తలుపుల్ని ప్రేమగా చూస్తాను మేడం.”

గదిలోని రహస్య తలుపు తెరిచారు. లోపల చిన్న బల్ల, పాత తీగలు, దుమ్ముపట్టిన రికార్డు పరికరం ఉన్నాయి. గోడకు ఆనించిన కుర్చీపై వాన చినుకులు పడినట్టు తడి మరకలు కనిపించాయి. ఎవరో కాసేపటి క్రితమే అక్కడ కూర్చున్నట్టు ఉంది.

విజయ్‌ బల్ల కింద వంగి చూసాడు. “ఇక్కడి నుంచి వెనుక గదికి మరో తీగ వెళ్తోంది.”

“అంటే ఆ పరికరం మన మాటలు రికార్డు చేస్తోంది,” అన్నాడు రమేష్‌.

కృష్ణారావు తల ఊపాడు. “ఈ బంగ్లాను నా మామగారు కట్టించారు. గ్రామ సభలు బయటికి వినిపించకుండా ఉండాలని ఈ గది పెట్టించారట. ఎన్నో ఏళ్లుగా దీన్ని ఎవరూ వాడలేదు.”

తులసి అతన్ని చూసింది. “అయితే ఇక్కడి తాళం మీ దగ్గరికి ఎలా వచ్చింది?”

“పాత తాళాల గుత్తి నా దగ్గరే ఉంది. కానీ ఈ పరికరం ఎవరు మళ్లీ బాగుచేశారో నాకు తెలియదు.”

రమేష్‌ తీగను అనుసరించి పక్క గదికి వెళ్లాడు. అక్కడి కిటికీ తెరిచి ఉంది. బయట బురదలో తాజా అడుగుల ముద్రలు కనిపించాయి.

“ఎవరో ఇప్పుడే వెళ్లారు,” అన్నాడు విజయ్‌.

వెనుక నుంచి శివ గట్టిగా పిలిచాడు. “వెళ్లలేదు సర్‌! గోడ దాటబోతున్నాడు.”

శివ వెనుక తోటలోకి పరుగెత్తాడు. రమేష్‌, విజయ్‌ కూడా వెంటపడ్డారు. తులసి కిటికీ దగ్గరే నిలబడి, తలుపు దగ్గరున్న కృష్ణారావును గమనించింది.

“మీరు బయటికి వెళ్లకండి,” అంది ఆమె.

“నేను పారిపోతానని అనుకుంటున్నారా?”

“ఇప్పటివరకు మీరు చెప్పిన మాటలన్నీ సగం నిజాలే. పూర్తి నిజం చెప్పే వరకు ఎవరినీ ఒంటరిగా వదలను.”

అతను చిరునవ్వు నవ్వాడు. “మీరు తాళం వేసి ఉంచితే బయటికి వెళ్లే దారి ఎక్కడుంటుంది?”

“కొన్ని దారులు తాళంతో మూసుకుపోతాయి. కొన్ని అబద్ధాలతో.”

“మరి మీ దగ్గరకు వచ్చే దారి?”

“అది అనుమతితోనే తెరుచుకుంటుంది.”

కృష్ణారావు నవ్వు కాసేపు నిలిచిపోయింది. “మీరు గదిలోకి రమ్మంటారు, కానీ ఒక్క అడుగు ముందుకేస్తే ప్రశ్నలతో చుట్టేస్తారు.”

“మీకు గదిలోకి రావడమే ఇష్టం అనుకున్నాను.”

“గది ఏదైనా, మీ మాటలు ఉంటే కూర్చోవడానికి సిద్ధమే.”

“అయితే కూర్చోండి. ప్రశ్నలు ఇంకా పూర్తికాలేదు.”

బయట నుంచి శివ అరుపు వినిపించింది. “పట్టుకున్నాం!”

కొన్ని నిమిషాల్లో రమేష్‌ ఒక వ్యక్తిని లోపలికి తీసుకొచ్చాడు. వానలో తడిసిన యూనిఫాం, జేబులో నుంచి బయటకు కనిపిస్తున్న గుర్తింపు కార్డు—అతను రమేష్‌ స్టేషన్‌లో పనిచేసే ఉపనిరీక్షకుడు సురేష్‌.

“మీరు ఇక్కడేం చేస్తున్నారు?” అని రమేష్‌ గట్టిగా అడిగాడు.

సురేష్‌ ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, “సర్‌, ఈ బంగ్లా నుంచి సంకేతం వస్తోందని సమాచారం వచ్చింది. దాన్ని ఆపడానికి వచ్చాను. కానీ బయట ఎవరో నన్ను చూసి పారిపోయారు. వాళ్ల వెనుక వెళ్లాను,” అన్నాడు.

కృష్ణారావు వెంటనే అన్నాడు, “ఇతను అబద్ధం చెబుతున్నాడు. నా దగ్గరున్న తాళాల సంగతి ఇతనికి ఎలా తెలుసు?”

సురేష్‌ అతని వైపు తిరిగాడు. “మీ పాత పనుల రికార్డులు స్టేషన్‌లో ఉన్నాయి. వాటిని ఎవరో తీసుకెళ్లారు. నేను వెతుకుతున్నది అదే.”

రమేష్‌ కనుబొమ్మలు ముడిచాడు. “నాకు ఎందుకు చెప్పలేదు?”

“సర్‌, మీ ఫోన్‌ నుంచి వచ్చిన ఆదేశమే—ఎవరితోనూ చెప్పొద్దని.”

గదిలో ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. తులసి చూపు రమేష్‌పై నిలిచింది.

“మీరు ఆదేశించారా?”

“లేదు,” అన్నాడు రమేష్‌. “నా ఫోన్‌ నుంచి వచ్చిన ప్రతి మాట నాదే అనుకోవద్దు. నా స్వరాన్ని కూడా వాడుతున్నారు.”

శివ సురేష్‌ జేబులోని ఫోన్‌ను తీసి బల్లపై పెట్టాడు. తెరపై కొత్త సందేశం మెరిసింది. పంపినవారి పేరు “రమేష్‌ సర్‌”.

“ఇంకో ఆదేశమా?” అని శివ అడిగాడు.

తులసి సందేశాన్ని తెరిచింది. అందులో ఒక్క వాక్యం మాత్రమే ఉంది:

“వాళ్లలో ఎవ్వరినీ నమ్మకు. అసలు రమేష్‌ ఇంకా బంగ్లా బయటే ఉన్నాడు.”

అందరి చూపులూ ఒకేసారి రమేష్‌ వైపు తిరిగాయి. అతను తలుపు దగ్గరే నిలబడి ఉన్నాడు. అతని చేతిలోని ఫోన్‌ ఆఫ్‌లో ఉంది.

తులసి మెల్లగా వెనక్కి అడుగు వేసింది. “అయితే ఇప్పటివరకు మనతో ఉన్నది ఎవరు?”

రమేష్‌ చేతులు పైకెత్తాడు. “నేనే రమేష్‌.”

సురేష్‌ అతని ముఖాన్ని పరిశీలించి, “సర్‌, మీకు ఎడమ కనుబొమ్మ దగ్గర చిన్న మచ్చ ఉంది. ఈ వ్యక్తికి లేదు,” అన్నాడు.

తులసి ఆ ముఖాన్ని నిశితంగా చూసింది. వెలుగు ఒక్కసారి మెరిసి ఆరిపోయింది. ఆ చీకటిలో తలుపు బలంగా మూసుకుంది.

వెంటనే శివ స్వరం వినిపించింది: “మేడం, రమేష్‌ సర్‌ బయట ఉన్నారు!”

గదిలో నిలబడ్డ వ్యక్తి మాత్రం రమేష్‌ స్వరంతో నవ్వాడు.

“ఇప్పుడు ఎవరిని నమ్ముతారో చూద్దాం.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: ముసుగు వెనుక ముఖం

“ఇప్పుడు ఎవరిని నమ్ముతారో చూద్దాం.”

ఆ మాటతో గదిలోని గాలి కూడా క్షణం నిలిచినట్టయింది. తులసి ఫోన్‌ను బల్లపై ఉంచి, తలుపు దగ్గర ఉన్న వ్యక్తిని జాగ్రత్తగా గమనించింది. వాన నీరు అతని భుజాలపై జారుతోంది. ముఖం రమేష్‌దే. స్వరం కూడా రమేష్‌దే. కానీ ఎడమ కనుబొమ్మ పక్కన ఉండాల్సిన చిన్న మచ్చ మాత్రం కనిపించలేదు.

బయట నుంచి మళ్లీ తలుపు తట్టారు.

“తులసి, నేనే రమేష్‌. తలుపు తెరవండి,” అని బయటివాడు అన్నాడు.

లోపలివాడు వెంటనే అదే స్వరంతో, “అతన్ని నమ్మకండి. నేను చెప్పేది వినండి,” అన్నాడు.

శివ సురేష్‌ దగ్గర నిలబడి, “ఇద్దరిలో ఒకరు నిజమైన సర్‌. ఇంకొకరు ఆయన గొంతు అద్దెకు తీసుకున్నట్టు ఉన్నారు,” అన్నాడు.

“అద్దెకు తీసుకుంటే రసీదు కూడా ఉండాలి కదా,” అంది తులసి. “దాన్ని వెతుకు.”

లోపలివాడు వెనక్కి అడుగు వేశాడు. “నన్ను అనుమానించడం మీకు అలవాటే తులసీ. కానీ ఈ రాత్రి మీరే ప్రమాదంలో పడతారు.”

“నిజమైన రమేష్‌ కూడా ఇలాగే హెచ్చరిస్తాడు,” అంది ఆమె. “కానీ ఆయన బెదిరించరు.”

“అయితే తలుపు తెరిచి చూడు.”

“తలుపులు తెరవడం నాకు తెలుసు. ఎవరికోసం తెరవాలో కూడా తెలుసు.”

తులసి బల్లపై ఉన్న చిన్న అద్దాన్ని తీసుకుని అతని ముఖం వైపు తిప్పింది. వెలుగు పడగానే ముక్కు పక్కన పలుచని అంటుకునే గీత కనిపించింది. అది ముఖానికి వేసుకున్న పలుచని ముసుగు అంచు.

“నీకు నా రూపం వచ్చిందేమో,” అంది తులసి, “కానీ నా ఇంటి తలుపు తాళం మాత్రం రాలేదు.”

లోపలివాడు ఒక్కసారిగా ఆమె వైపు దూసుకొచ్చాడు. శివ మధ్యలోకి వచ్చి అతని దారిని అడ్డుకున్నాడు. చిన్నపాటి తోపులాటలో అతని ముఖంపై ఉన్న ముసుగు సగం ఊడిపోయింది. కృష్ణారావు వెనక్కి జరిగి కుర్చీకి తగిలాడు.

“అయ్యో!” అంటూ శివ కుర్చీని పట్టుకున్నాడు. “ఈ బంగ్లాలో అందరూ తలుపులే పగలగొడుతున్నారు. కుర్చీని మాత్రం ఎవరు కాపాడతారు?”

“నీ కుర్చీ బాధ తర్వాత చూద్దాం,” అంది తులసి. “ముందు ఇతని ముఖం చూడు.”

తలుపు అవతల నుంచి రమేష్‌ స్వరం మళ్లీ వినిపించింది. “సురేష్‌, అతని ఎడమ చెయ్యి దగ్గర చిన్న మచ్చ ఉంటుంది. జాగ్రత్తగా చూడండి.”

సురేష్‌ ముందుకు వెళ్లి నకిలీ రమేష్‌ చేతిని పట్టుకున్నాడు. మణికట్టు దగ్గర నల్లటి రంగుతో వేసిన గుర్తు చెమటకు చెరిగిపోతోంది. అతను చెయ్యి వెనక్కి లాగాడు.

“వేషం వేసుకోవడానికి ఇంత కష్టం పడ్డావు,” అంది తులసి. “ఒక మచ్చను కూడా సరిగ్గా గీయలేకపోయావా?”

శివ అతన్ని అదుపులోకి తీసుకున్నాడు. తలుపు తెరిచి నిజమైన రమేష్‌ను లోపలికి రానిచ్చారు. అతని ఎడమ కనుబొమ్మ పక్కన ఉన్న మచ్చ స్పష్టంగా కనిపించింది. తులసి అతన్ని కొన్ని క్షణాలు చూసి, ఆ తర్వాతే పక్కకు తప్పుకుంది.

“ఇప్పుడు నమ్ముతున్నారా?” అన్నాడు రమేష్‌.

“మీ మచ్చను నమ్ముతున్నాను. మీ మాటలను ఇంకా పరీక్షించాలి.”

“ఆ పరీక్ష ఎప్పుడు ముగుస్తుంది?”

“మీరు నిజం చెప్పడం మొదలుపెట్టినప్పుడు.”

“అయితే ఈ రాత్రి నాకు నిద్ర ఉండదన్నమాట.”

“నిజం చెప్పేవారికి నిద్ర వస్తుంది. అబద్ధం చెప్పేవారికి కాపలా.”

కృష్ణారావు పట్టుబడిన వ్యక్తిని చూసి, “ఇతను ఎవరు? నా బంగ్లాలోకి ఎలా వచ్చాడు?” అని అడిగాడు.

సురేష్‌ అతని జేబులు తనిఖీ చేసి ఒక గుర్తింపు కార్డు, రెండు ఫోన్లు బయటకు తీశాడు. “ఇతని అసలు పేరు మధు. కొంతకాలం నాటకబృందంలో పనిచేశాడు. గొంతు మార్చి మాట్లాడటం, ముఖానికి ముసుగు వేసుకోవడం ఇతని పని.”

మధు నవ్వాడు. “మీరు అనుకున్నంత తెలివైనవాడిని కాదు నేను. నాకు చెప్పిన పని చేశాను.”

“ఎవరు చెప్పిన పని?” అడిగాడు రమేష్‌.

“రాజ్‌ మనిషి. పేరు చెప్పలేదు. డబ్బు ఇచ్చాడు. రమేష్‌ సర్‌లా కనిపించి, తులసి మేడం ఎవరిని నమ్ముతుందో చూడమన్నాడు.”

తులసి అతని దగ్గరున్న ఫోన్‌ను తీసుకుంది. అందులో ఆమె ఇంటి గది, పాత మిల్లు, బంగ్లా—మూడు చోట్ల తీసిన చిత్రాలు ఉన్నాయి. చివరి చిత్రంలో మాత్రం విజయ్‌ కనిపించాడు. అతను వెనుక తోటలో ఎవరోతో మాట్లాడుతున్నాడు.

“ఈ చిత్రం ఎప్పుడు తీశావు?” అంది తులసి.

మధు పెదవి కొరికాడు. “నేను తీయలేదు. నాకు పంపించారు.”

విజయ్‌ ఎక్కడున్నాడో తెలుసుకోవడానికి రమేష్‌ వెంటనే కాల్‌ చేశాడు. మొదటి కాల్‌ ఎత్తలేదు. రెండోసారి కూడా సమాధానం లేదు. మూడోసారి ఫోన్‌ ఆఫ్‌ అయిపోయింది.

శివ తల గోక్కున్నాడు. “ఈ రాత్రి ఫోన్లు కూడా మనుషుల్లా ప్రవర్తిస్తున్నాయి. ఎవరికీ అడిగితే సమాధానం లేదు.”

తులసి చిత్రాన్ని మళ్లీ చూసింది. విజయ్‌ పక్కన నిలబడి ఉన్న వ్యక్తి ముఖం స్పష్టంగా కనిపించలేదు. కానీ అతని చేతిలో అదే ఎర్ర దీపం ఉన్న చిన్న పరికరం ఉంది.

“విజయ్‌ మనవాడా, వాళ్లవాడా?” అని కృష్ణారావు మెల్లగా అడిగాడు.

తులసి చూపు చల్లబడింది. “అది తెలుసుకునేలోపు ఎవరి మీదా తీర్పు చెప్పను.”

అప్పుడే ఆమె ఫోన్‌కు సందేశం వచ్చింది. పంపినవారి పేరు “విజయ్‌”. అందులో ఒక్క వాక్యం మాత్రమే ఉంది:

“మేడం, రమేష్‌ సర్‌ను ఒంటరిగా కలవండి. మిగతావాళ్లను బయటికి పంపండి.”

తులసి ఫోన్‌ను మూసి రమేష్‌వైపు చూసింది. అతను ఏమీ మాట్లాడలేదు.

ఆమె నెమ్మదిగా అడిగింది, “ఇది విజయ్‌ పంపాడా, లేక మీ గొంతు తర్వాత అతని పేరూ ఎవరో వాడుతున్నారా?”

బంగ్లాలోని పాత గడియారం ఒక్కసారి మోగింది. దాని వెంటనే వెనుక గదిలోని ఎర్ర దీపం వెలిగింది.

రమేష్‌ తలుపు వైపు తిరిగాడు. “అక్కడ ఇంకెవరో ఉన్నారు.”

తులసి తన చీరకొంగును సరిచేసుకుని, “ఈసారి తలుపు నేను తెరుస్తాను,” అంది.

కానీ తాళం చెవి ఆమె చేతిలో లేదు.

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: తాళం లేని తలుపు

“కానీ తాళం చెవి ఆమె చేతిలో లేదు.”

తులసి ఖాళీగా ఉన్న అరచేతిని చూసింది. కొద్దిసేపటి క్రితమే ఆ తాళంచెవి ఆమె దగ్గర ఉంది. మధును అదుపులోకి తీసుకున్న గందరగోళంలో అది ఎక్కడ పడిందో ఎవరికీ తెలియలేదు.

“ఎవరూ కదలకండి,” అన్నాడు రమేష్‌. “ఈ గదిలో ఉన్న ప్రతి వస్తువును ఒక్కొక్కటిగా చూడాలి.”

శివ తన జేబులు తడుముకున్నాడు. “నా దగ్గర తాడు, పాత రుమాలు, అరటి తొక్క మాత్రమే ఉన్నాయి సర్‌. తాళంచెవి ఉంటే నా జీతం పెరిగేదేమో.”

“అరటి తొక్క ఎందుకు?” అడిగింది తులసి.

“చీకట్లో ఎవరో పారిపోతే జారి పడతారేమోనని.”

“ముందు నువ్వే జారిపడకుండా దాన్ని బయటపడేయి.”

శివ తొక్కను కిటికీ బయటకు విసిరాడు. అది నేరుగా సురేష్‌ బూటు దగ్గర పడింది. సురేష్‌ కిందికి చూసి, “ఈ రాత్రి నేరస్థుల కంటే ఈ తొక్కే ఎక్కువ ప్రమాదంగా ఉంది,” అన్నాడు.

గోడ మూలలోని ఎర్ర దీపం మూడుసార్లు వెలిగి ఆరిపోయింది. వెంటనే పాత శబ్ద పరికరం నుంచి చప్పుడు వినిపించింది. మొదట గరగర శబ్దం, తర్వాత విజయ్‌ స్వరం.

“మేడం, నన్ను వెతకకండి. నేను ఎక్కడ ఉన్నానో మీకు తెలిసినా, అక్కడికి రావద్దు.”

రమేష్‌ పరికరం దగ్గరకు వెళ్లాడు. “ఇది ప్రత్యక్షంగా వినిపిస్తున్నదా, లేక పాత రికార్డా?”

సురేష్‌ తీగలను పరిశీలించాడు. “ఇప్పుడు సంకేతం వస్తోంది సర్‌. కానీ స్వరం పాతదా కొత్తదా చెప్పడానికి ఇంకో పరికరం కావాలి.”

తులసి పరికరాన్ని ఆపేసింది. “ఆ స్వరం నిజమైనదైనా, నకిలీదైనా, అతను చెప్పిన మాటలతోనే మనం నిర్ణయం తీసుకోం.”

“అతను మీకు నమ్మకమైనవాడని అనుకుంటున్నారా?” అడిగాడు కృష్ణారావు.

“నమ్మకం అంటే కళ్లుమూసుకుని వెంబడించడం కాదు. అతని మాటలకు ఆధారం వెతకడం.”

రమేష్‌ ఆమె పక్కన నిలబడ్డాడు. “మీరు లోపలికి వెళ్తే నేను మీతో వస్తాను.”

“మీరు బయటే కాపలా కాస్తానన్నారు.”

“ఆ మాట నకిలీ రమేష్‌ ఇచ్చిన సందేశంలో ఉంది. దాన్ని ఇక నమ్మాల్సిన అవసరం లేదు.”

“అయితే ఇప్పుడు ఏది నమ్మాలి?”

“మీరు నిర్ణయించండి.”

తులసి అతని వైపు తిరిగి నవ్వింది. “మీరు ఇంత దగ్గరగా నిలబడితే నా నిర్ణయాలు కొంచెం ఆలస్యమవుతాయి.”

“అది ప్రమాదమా?”

“కాదు. కానీ మీరు కాపలా కాస్తున్నారా, లేక నా దృష్టిని కాపలా కాస్తున్నారా అనేది తేల్చుకోవాలి.”

రమేష్‌ నవ్వాడు. “రెండోది అయితే జీతం పెరుగుతుందా?”

“ముందు పని సరిగ్గా చేయండి. తర్వాత బహుమతి గురించి మాట్లాడుకుందాం.”

“అది కూడా ఒక ఆజ్ఞేనా?”

“మీకు నచ్చినట్టే అర్థం చేసుకోండి, సర్‌.”

శివ దగ్గుతూ, “ఇద్దరూ మాటలతో తలుపు తెరవబోతే, నేను బయటికి వెళ్లి తాళం వెతుకుతాను,” అన్నాడు.

వాళ్లు గోడలోని రహస్య తలుపు చుట్టూ వెతికారు. తాళంచెవి పడే అవకాశం ఉన్న నేలపై బురద లేదు. కానీ గోడ అడుగున చిన్న గీత కనిపించింది. కృష్ణారావు పాత చిత్రాన్ని పక్కకు జరిపి, చెక్క పలకను నొక్కాడు. ఒక మూల కొద్దిగా కదిలింది.

“ఇక్కడ మరో తాళం పెట్టే చోటుంది,” అన్నాడు.

“అంటే తాళం చెవి పోయినా, తలుపు తెరుచుకుంటుందా?” అడిగాడు శివ.

“ఇది తాళం కాదు. లోపలి గడియ,” అన్నాడు రమేష్‌. “ఎవరో బయట నుంచి తెరవకుండా ఉండటానికి పెట్టారు.”

తులసి పలకను నొక్కింది. గోడలోని తలుపు మెల్లగా తెరుచుకుంది. లోపల చిన్న గది. బల్లపై పాత టెలిఫోన్‌, రెండు ఫోన్లు, మడిచిన కాగితం ఉన్నాయి. కాగితంపై విజయ్‌ చేతిరాతలా కనిపించే ఒక వాక్యం ఉంది:

“నమ్మకం ఉన్నవాడిని పరీక్షించవద్దు. పరీక్షించాల్సినవాడిని నమ్మవద్దు.”

“ఇది విజయ్‌ రాతేనా?” అడిగాడు రమేష్‌.

తులసి కాగితాన్ని తిప్పి చూసింది. చివర్లో చిన్న గుర్తు ఉంది—విజయ్‌ ప్రతి సందేశం చివర పెట్టే మూడు చుక్కలు.

“రాతను నకిలీ చేయవచ్చు,” అంది ఆమె. “కానీ ఈ మూడు చుక్కలు అతనికి ఒక అలవాటు. వాటిని ఎవరు గమనించారో తెలుసుకోవాలి.”

సురేష్‌ ఫోన్లలో ఒకదాన్ని ఆన్‌ చేశాడు. తెరపై విజయ్‌ పేరుతో పంపిన సందేశాల జాబితా ఉంది. చివరి సందేశం అదే: “మేడం, రమేష్‌ సర్‌ను ఒంటరిగా కలవండి. మిగతావాళ్లను బయటికి పంపండి.”

రమేష్‌ ముఖం గంభీరమైంది. “ఇది మనల్ని విడగొట్టడానికి వేసిన ఎత్తు.”

“లేదా విజయ్‌ నిజంగానే సహాయం అడుగుతున్నాడు,” అంది తులసి. “రెండు అవకాశాలకూ సిద్ధంగా ఉండాలి.”

కృష్ణారావు ఫోన్‌లో ఉన్న మరో సంఖ్యను చూసి, “ఈ నంబరు నా దగ్గరికి కూడా సందేశాలు పంపింది,” అన్నాడు.

“మీకు ఎందుకు చెప్పలేదు?” అడిగింది తులసి.

“మీరు నన్ను నమ్మరని అనుకున్నాను.”

“మీరు నిజం చెప్పకపోతే నమ్మడం ఎలా?”

“అయితే ఇప్పుడే చెబుతున్నాను. ఈ నంబరు నుంచి నాకు వచ్చిన సందేశం ఒక్కటే—‘రేపు ఉదయం నూనె మిల్లు వెనుక ఉన్న పాత బావి దగ్గరకు ఒంటరిగా రండి.’”

శివ వెంటనే అన్నాడు, “ఒంటరిగా రమ్మంటే ఎవరూ ఒంటరిగా వెళ్లకూడదు. ఇది చిన్నప్పుడే నేర్చుకున్నాను. మా ఊరి చెరువు దగ్గర కూడా అలాగే పిలిచి, నన్ను చేపల వలలో పడేశారు.”

“నువ్వు చేపల వలలో పడ్డావా?” అడిగాడు విజయ్‌ గుర్తుకు వచ్చినట్టు తులసి.

“చేపలు మాత్రం తప్పించుకున్నాయి మేడం. నేను మాత్రం రెండు గంటలు వలతోనే తిరిగాను.”

రమేష్‌ మడిచిన కాగితాన్ని తన జేబులో పెట్టుకున్నాడు. “రేపు ఉదయం బావి దగ్గరకు మనమందరం వెళ్దాం. ఎవరూ ఒంటరిగా వెళ్లరు.”

తులసి అతని చేతిని ఆపింది. “అతను మనల్ని విడగొట్టడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. మనం ఒకచోట చేరితే ఇంకోచోట ఏమి జరుగుతుందో తెలియదు.”

ఆమె బల్లపై ఉన్న పాత టెలిఫోన్‌ను ఎత్తుకుంది. తీగ తెగిపోయినా, దాని పక్కన చిన్న దీపం వెలిగింది. ఫోన్‌ నుంచి తక్కువ శబ్దంతో విజయ్‌ స్వరం వినిపించింది:

“మేడం, తాళంచెవి మీ దగ్గర లేదని నాకు తెలుసు. కానీ తలుపు తెరవడానికి తాళం అవసరం లేదు.”

తులసి వెనక్కి తిరిగి గోడను చూసింది. వారి వెనుక ఉన్న రహస్య తలుపు మెల్లగా మూసుకుపోతోంది.

శివ దాని వైపు పరుగెత్తాడు. “ఈసారి తలుపు పగలగొట్టకూడదని మాటిచ్చాను. కానీ తలుపే మనల్ని బంధిస్తే నా మాట వెనక్కి తీసుకుంటాను!”

రమేష్‌ ముందుకు వచ్చి తలుపు అడ్డుకున్నాడు. తులసి అతని భుజం దగ్గర నిలబడి, స్వరం తగ్గించింది.

“మీరు తలుపు ఆపండి, సర్‌. లోపల ఎవరు ఉన్నారో నేను చూస్తాను.”

“మీరు ఒంటరిగా వెళ్లరు.”

“మరి నా వెనుకే ఉండండి. కానీ ఈసారి మీ నీడను కూడా నేను గమనిస్తాను.”

తలుపు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. దాని అవతల నుంచి మూడు సార్లు తట్టారు.

అది విజయ్‌ సంకేతం.

కానీ తులసి చేతిలో ఇంకా తాళంచెవి లేదు.

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: మూడో తట్టు

తలుపు అవతల నుంచి వచ్చిన మూడు తట్టుల శబ్దం ఆగిపోయింది. లోపల ఉన్నవాళ్లెవరూ కదల్లేదు. గోడలోని ఎర్ర దీపం మాత్రం మసకగా వెలుగుతోంది.

“ఇది విజయ్‌ సంకేతమేనా?” అని శివ మెల్లగా అడిగాడు.

“అతని సంకేతం కావచ్చు. అతనే అని మాత్రం ఇంకా నిర్ధారణ కాలేదు,” అంది తులసి. “మన స్వరాల్ని, ముఖాల్ని అనుకరించినవాళ్లు తట్టే పద్ధతినీ నేర్చుకుని ఉండొచ్చు.”

రమేష్‌ తలుపుకు చెవి ఆనించి విన్నాడు. అవతల అడుగుల శబ్దం లేదు. తులసి తలుపుకు దగ్గరగా వెళ్లి, “విజయ్‌ అయితే సమాధానం చెప్పు. రాజ్‌ గోదాం నుంచి నువ్వు మొదటిసారి నా దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు నేను అడిగిన ప్రశ్న ఏమిటి?” అని అడిగింది.

కొన్ని క్షణాలు మౌనం. తర్వాత అవతల నుంచి విజయ్‌ స్వరం వినిపించింది. “మీ కళ్లలోకి చూసి, ‘నీ భయం నిజమా, నీ మాట నిజమా?’ అని అడిగారు.”

తులసి రమేష్‌ వైపు చూసింది. అతను తల ఊపాడు. “ఆ మాట మనలో కొద్దిమందికే తెలుసు.”

“అది తెలిసినవాళ్లలో ఇంకెవరైనా ఉండొచ్చు,” అంది తులసి. “ఇంకోటి. అప్పటికి నువ్వు నాకు ఇచ్చిన సమాధానం?”

“భయం నిజమే మేడం. కానీ మీకు చెప్పిన మాట కూడా నిజమే. రాజ్‌ దగ్గర ఉండి మీకు సహాయం చేస్తానన్నాను. అప్పుడే మీరు, ‘మాట నిలబెట్టుకోలేకపోతే నా దగ్గరకు మళ్లీ రావద్దు’ అన్నారు.”

శివ కళ్లు పెద్దవి చేశాడు. “ఇంత పాత మాటలన్నీ గుర్తుపెట్టుకున్నాడంటే విజయ్‌ జ్ఞాపకశక్తి బాగుంది. నా జీతం ఎంతన్నది మాత్రం ప్రతి నెలా మర్చిపోతాడు.”

“నీ జీతం అతనికి గుర్తుండాల్సిన అవసరం లేదు,” అంది తులసి. “నీకు కూడా గుర్తుండదు కదా.”

“అందుకే ఇద్దరం సమానమే మేడం,” అన్నాడు శివ.

తులసి గడియను పరిశీలించింది. తాళంచెవి పెట్టే రంధ్రం లేదు. పలక కింద చిన్న ఇనుప ముల్లు కనిపించింది. దాన్ని పక్కకు జరిపి నొక్కగానే లోపల గడియ విడిపోయిన శబ్దం వచ్చింది. రమేష్‌ తలుపును కొద్దిగా లాగాడు. అది తెరుచుకోలేదు.

“ఇంకో గడియ ఉండొచ్చు,” అన్నాడు సురేష్‌.

రమేష్‌ తలుపు అంచును చేతితో తడిమి, పైభాగంలో దాచిన ఇనుప గొలుసును గుర్తించాడు. “దీన్ని ఎవరో లోపలి వైపు నుంచి పెట్టారు.”

“అయితే విజయ్‌ బయట ఎలా ఉన్నాడు?” అని కృష్ణారావు అడిగాడు.

“అదే తెలుసుకోవాలి,” అంది తులసి. “అందరూ వెనక్కి నిలబడండి.”

రమేష్‌ గొలుసును నెమ్మదిగా విడదీశాడు. తులసి పక్కనే నిలబడగానే అతను ఆమెవైపు చూసి, “నా వెనకే ఉండండి,” అన్నాడు.

“మీ వెనకే ఉంటాను. కానీ మీరు ఎటు చూస్తున్నారో నేను కూడా గమనిస్తాను,” అంది ఆమె.

“నేను తలుపు వైపు చూస్తాను.”

“మీ చూపు ఎప్పుడూ తలుపు మీదే ఉంటుందని అనుకోవడం లేదు సర్‌.”

శివ దగ్గుతూ, “మీ ఇద్దరి మాటలకంటే ఈ తలుపు గొలుసే నెమ్మదిగా కదులుతోంది. దాన్ని తెరవండి, మీ మాటలు తర్వాత కూడా కొనసాగుతాయి,” అన్నాడు.

గొలుసు పూర్తిగా విడిపోయింది. తలుపు కొద్దిగా తెరుచుకుంది. తడి నేల, పాత కలప వాసన గదిలోకి వచ్చాయి. చిన్న సందులో విజయ్‌ నిలబడి ఉన్నాడు. అతని చేతి మణికట్టుకు గుడ్డ కట్టాడు; ముఖంపై అలసట ఉన్నా కళ్లలో స్పష్టత ఉంది.

“మేడం,” అన్నాడు.

తులసి ముందడుగు వేయబోతే రమేష్‌ చేయి అడ్డుపెట్టాడు. “గాయం ఎక్కడిది? అక్కడ ఇంకెవరున్నారు?”

“గాయం చిన్నదే. కానీ నేను ఒక్కడినే రాలేదు. ఈ సందు మిల్లు వెనుక గదికి వెళ్తుంది. అక్కడ ఒకడు ఉన్నాడు.”

సురేష్‌ ఫోన్‌ వెలుగు చూపిస్తూ సందులోకి చూశాడు. నేలపై తాజా బురద అడుగుజాడలు కనిపించాయి. అవి విజయ్‌ అడుగులకన్నా చిన్నవిగా ఉన్నాయి.

“అతను ఎక్కడికి వెళ్లాడు?” అడిగింది తులసి.

“మనల్ని ఇక్కడికి రప్పించి, పాత పరికరం ఆన్‌ చేశాడు. నేను పట్టుకునేలోపు ఈ తలుపు అవతల నుంచి గొలుసు పెట్టేశాడు.”

“నిన్ను ఎవరు బంధించారు?”

విజయ్‌ నేరుగా సమాధానం చెప్పలేదు. “మేడం, మన బృందంలో ఎవరో రాజ్‌కు సమాచారం ఇస్తున్నారు. ఈసారి పేరు చెప్పగలను.”

శివ చేతులు నడుముపై పెట్టుకున్నాడు. “పేరు చెప్పడానికి ఇంతసేపు చీకట్లో నిలబడాల్సిందేనా? వెలుతురులో చెబితే మాకు కూడా వినిపిస్తుంది కదా.”

విజయ్‌ ఏదో చెప్పబోతుండగా, వాళ్లు వచ్చిన గది వైపు నుంచి మూడు మెల్లటి తట్టులు వినిపించాయి. కాసేపు విరామం. వెంటనే మరో తట్టు.

విజయ్‌ ముఖం ఒక్కసారిగా గంభీరమైంది. “నేను ఆ సంకేతం ఇవ్వలేదు.”

రమేష్‌ చేతిలోని వెలుగును ఆ వైపుకు తిప్పాడు. “మన వెనుక కూడా ఎవరో ఉన్నారు.”

పాత ఫోన్‌ తనంతట తానే మోగింది. తులసి దాన్ని ఎత్తగానే, విజయ్‌ స్వరం వినిపించింది—“మేడం, తలుపు తెరవకండి. విజయ్‌ మీతో ఉన్నాడు.”

ఆమె చేతిలోని పరికరం నెమ్మదిగా కిందికి జారింది. ఆమె పక్కన నిలబడ్డ విజయ్‌ ముఖం మారలేదు. కానీ అతని చూపు తలుపు వైపు వెళ్లింది.

తలుపు అవతల నుంచి ఎవరో నవ్వారు.

“ఇద్దరిలో ఎవరు నిజమైన విజయ్‌?” అని శివ అడిగాడు.

“ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం మనకు తెలిసేలోపు,” అంది తులసి, “ఎవ్వరూ ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు వేయకండి.”

ఆ చీకటిలో మళ్లీ మూడు తట్టులు వినిపించాయి. ఈసారి శబ్దం తలుపు నుంచి కాదు. గోడ వెనుక నుంచి వచ్చింది.

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: గోడ వెనుక స్వరం

గోడ వెనుక నుంచి మళ్లీ మూడు తట్టులు వినిపించాయి. తులసి చేయి పైకెత్తి అందరినీ ఆపింది. ఆమె పక్కన నిలబడ్డ విజయ్‌ ఒక్క అడుగు కూడా కదల్లేదు.

“ఈ శబ్దం ఎక్కడి నుంచి వస్తోందో తెలుసుకోవాలి,” అంది తులసి.

శివ గోడకు చెవి ఆనించి విన్నాడు. “గోడ లోపల ఎవరో ఉన్నారు. ఈ బంగ్లాలో తలుపులకే కాదు, గోడలకూ పని ఇచ్చినట్టున్నారు.”

తులసి గోడను వేళ్లతో తట్టింది. ఒకచోట శబ్దం గట్టిగా, మరోచోట బోసిగా వినిపించింది. పాత అలమార వెనుక చెక్క పలక కొద్దిగా కదిలింది.

రమేష్‌, సురేష్‌ కలిసి అలమారను పక్కకు జరిపారు. దాని వెనుక చిన్న పలక కనిపించింది. తులసి పలకపై ఉన్న మూడు మేకులను నొక్కగానే గడియ విడిపోయింది. లోపల ఇరుకైన దారి, తీగలతో కలిపిన చిన్న పరికరం కనిపించాయి.

సురేష్‌ పరిశీలించి, “ఈ పరికరం గోడను తట్టిన శబ్దాన్ని బయటికి పంపుతోంది. పక్కనే ఉన్న పెట్టెలో పాత స్వరాలూ దాచారు,” అన్నాడు.

“అంటే మనం విన్న విజయ్‌ గొంతు కూడా రికార్డు కావచ్చా?” అడిగింది తులసి.

“అవును. ఈ దారిలో ఎవరో ఉన్నారు. అడుగుల ముద్రలు తాజాగా ఉన్నాయి,” అన్నాడు రమేష్‌.

“అయితే మనం కూడా లోపలికి వెళ్దాం,” అంది తులసి.

“ముందు నేను వెళ్తాను. మీరు నా వెనక ఉండండి,” అన్నాడు రమేష్‌.

తులసి చీరకొంగును భుజంపై సరిచేసుకుని అతని కళ్లలోకి చూసింది. “మీరు ముందు నిలబడి కాపాడవచ్చు సర్‌. నా నిర్ణయాలు మాత్రం నేనే తీసుకుంటాను.”

“ఆ విషయం నాకు తెలుసు.”

“తెలిస్తే మంచిది. ఈ దారి దాటాక మళ్లీ మర్చిపోకండి.”

శివ నవ్వుతూ, “సర్‌, ఈ గదిలోని గోడలకన్నా మీ ఇద్దరి మాటల్లోనే ఎక్కువ రహస్యాలు ఉన్నాయి,” అన్నాడు.

వాళ్లు సన్నని దారిలోకి వెళ్లారు. చివర్లో చిన్న నిల్వ గది కనిపించింది. అక్కడ ఎవరూ లేరు. బల్లపై ఒక ఫోన్‌, మడిచిన కాగితం ఉన్నాయి. తులసి కాగితాన్ని తెరిచి చదివింది: “పాత బావి దగ్గరకు ఒంటరిగా రండి. నిజం అక్కడ ఎదురుచూస్తోంది.”

కృష్ణారావు ముఖం మారిపోయింది. “ఇదే సందేశం నాకు కూడా వచ్చింది. ఈ ఉదయం నుంచే చెప్పాలనుకున్నాను.”

“కానీ చెప్పలేదు,” అంది తులసి.

“మీరు నన్ను నమ్మరని అనుకున్నాను.”

“నిజం దాచిపెట్టి నమ్మకం కోరడం కష్టం.”

అప్పుడే బల్లపై ఉన్న ఫోన్‌ మోగింది. తులసి అందుకుని చెవికి పెట్టింది. అవతలి నుంచి గరగర శబ్దం వినిపించింది.

“ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు?” అంది ఆమె.

“మీ పక్కన నిలబడ్డ విజయ్‌ నిజమైనవాడు కాదు,” అని ఒక స్వరం చెప్పింది.

కాల్‌ తెగిపోయింది. గదిలో అందరి చూపులూ విజయ్‌పై పడ్డాయి.

శివ మెల్లగా, “మేడం, మనం గోడ వెనుక ఉన్నవాడిని వెతుకుతూ వచ్చాం. ఇప్పుడు మన మధ్య ఉన్నవాడినీ పరీక్షించాలేమో,” అన్నాడు.

తులసి విజయ్‌ను నిశితంగా చూసింది. “ఆ స్వరం చెప్పిన మాట నిజమో అబద్ధమో ఆధారం చూసి నిర్ణయిస్తాను. అప్పటివరకు ఎవరూ ఒంటరిగా కదలకండి.”

విజయ్‌ ఒక్క మాట కూడా అనలేదు. అతని మౌనం గది అంతా నింపింది.

వాళ్లు వచ్చిన దారిలోని పలక ఒక్కసారిగా మూసుకుపోయింది. గోడ అవతల నుంచి మరోసారి మూడు తట్టులు వినిపించాయి.

ఈసారి సమాధానంగా ఎవరూ తట్టలేదు.

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: ముసుగు కింద

తలుపు వెనుక నుంచి వచ్చిన మూడు తట్టుల శబ్దం గోడల్లో మాయమైంది. తులసి కళ్లతో అందరినీ జాగ్రత్తగా గమనించింది. పక్కనే ఉన్న విజయ్‌ మాత్రం తలదించుకుని నిలబడ్డాడు.

“ఫోన్‌లో ఎవరు మాట్లాడారు?” అని రమేష్‌ అడిగాడు.

“తన పేరు చెప్పలేదు,” అంది తులసి. “కానీ మన మధ్య ఎవరో విజయ్‌ వేషంలో ఉన్నారని చెప్పాడు.”

“అయితే నన్ను ఎందుకు అనుమానిస్తున్నారు?” విజయ్‌ స్వరం కాస్త గట్టిగా వినిపించింది.

“నేను నిన్ను అనుమానించడం లేదు. నిజం తెలుసుకునేంతవరకు ఎవరినీ పూర్తిగా నమ్మడం లేదు,” అంది తులసి.

శివ చేతులు పైకెత్తాడు. “ఇప్పుడే ఎవరినీ నమ్మకపోతే మంచిది. నన్ను నమ్మితే నా దగ్గర ఉన్న అరటి తొక్కను కూడా ఆధారంగా చూపిస్తారు.”

సురేష్‌ ఫోన్‌ తీసుకుని పాత రికార్డు పరికరాన్ని పరిశీలించాడు. “ఈ కాల్‌ బయట నుంచి రాలేదు. గోడలోని పరికరం నుంచే వినిపించింది. ఎవరో ముందుగా మాటను రికార్డు చేసి పెట్టారు.”

రమేష్‌ గోడలోని తీగను తీసి చూశాడు. దాని చివర చిన్న నల్లటి ముక్క ఉంది. “ఇది పరికరాన్ని దూరం నుంచి ఆపడానికి పెట్టిన గుర్తు. దాన్ని ఎవరు పెట్టారో తెలుసుకోవాలి.”

విజయ్‌ ముందుకు వచ్చాడు. “మిల్లు వెనుక దారి నాకు తెలుసు. అక్కడికి వెళ్తే—”

“ఇప్పుడు ఎవరూ ఒంటరిగా వెళ్లరు,” అంది తులసి.

అతను ఒక్కసారిగా తిరిగి సన్నని దారిలోకి పరుగెత్తాడు. రమేష్‌ వెంబడించబోయాడు. తులసి చేయి అడ్డుపెట్టి, “ఆగండి. అతను మనల్ని ఆ దారిలోకి లాగాలనుకుంటున్నాడేమో,” అంది.

శివ నేలపై ఉన్న బురదను పరిశీలించాడు. “అతని అడుగుల ముద్రలు బయటికి వెళ్లాయి. కానీ తిరిగి రావడం లేదు. అంటే ఈ దారిలో ఇంకో బయటికి వెళ్లే దారి ఉంది.”

వాళ్లు జాగ్రత్తగా ముందుకు సాగారు. కొద్దిదూరంలో చెక్క గోడకు ఆనించిన పలక కనిపించింది. దాన్ని జరపగానే పాత బావి వైపు తెరుచుకునే చిన్న దారి బయటపడింది.

కృష్ణారావు ఆశ్చర్యంగా, “ఈ దారి ఇక్కడ ఉందని నాకు తెలియదు,” అన్నాడు.

“ఈ బంగ్లా మీది కదా,” అంది తులసి.

“పత్రాలు నా పేరుతో ఉన్నాయి. దారులు మాత్రం ఎవరో మరొకరి చేతిలో ఉన్నట్టున్నాయి.”

వాళ్లు బావి దగ్గరకు చేరగానే లోపల నుంచి చిన్న రాయి పడిన శబ్దం వినిపించింది. తులసి అందరినీ ఆగమంది. కాసేపటి తర్వాత బావి లోపలి గోడ పక్కన ఉన్న రాతి పలక కదిలింది. చీకటి గుహలోంచి విజయ్‌ బయటికి వచ్చాడు. అతని చేతిలో రక్తపు మరకలు ఉన్న రుమాలు, మరో చేతిలో చిన్న లోహపు ముసుగు ఉంది.

“మేడం, ఇప్పుడే మీతో ఉన్నవాడు ఎవరు?” అని అతను అడిగాడు.

రమేష్‌ అతని దగ్గరకు వెళ్లలేదు. “నువ్వే విజయ్‌వని మాకు ఎలా తెలుస్తుంది?”

విజయ్‌ ముసుగును నేలపై పెట్టాడు. “గోడలో నన్ను పోలి ఉన్నవాడు ఇదే ధరించాడు. అతను మన మాటల్ని రికార్డు చేసి, నా గొంతుతో వినిపిస్తున్నాడు.”

తులసి ముసుగును ఎత్తి చూసింది. లోపల చిన్న గుర్తింపు చీటి అంటుకుని ఉంది. దానిపై మూడు చుక్కలు, వాటి కింద ఒకే అక్షరం—“శి”.

అందరి చూపులూ శివవైపు తిరిగాయి.

శివ చీటిని చూసి, “నా పేరు మొదటి అక్షరమైతే నా మీదే అనుమానమా? మిగతా అక్షరాలు రాసేలోపు నన్ను నిర్దోషిగా ప్రకటించండి మేడం,” అన్నాడు.

తులసి సమాధానం చెప్పలేదు. బావి అవతల నుంచి ఒక్కసారి ఈల వినిపించింది. విజయ్‌ ముఖం మారిపోయింది.

“అది ఎవరి సంకేతం?” అడిగింది తులసి.

“మనలో ఎవరికీ తెలియని సంకేతం,” అన్నాడు విజయ్‌. “ఇప్పుడే ఇక్కడి నుంచి వెళ్లాలి.”

బావి లోపల నుంచి మరో స్వరం వినిపించింది.

“శివను నమ్మకండి.”

[sindhu_k]

ఇంటింటి గృహలక్ష్మి — తదుపరి అధ్యాయం: ఈల వెనుక నీడ

బావి లోపల నుంచి వచ్చిన స్వరం చీకటిలో కలిసిపోయింది. “శివను నమ్మకండి.” అందరూ ఒకరినొకరు చూశారు.

శివ చేతులు పైకెత్తాడు. “మేడం, నా మీద అనుమానం పెట్టుకునే ముందు నా జీతం అడగండి. అంత తక్కువ ఇచ్చేవాడిని ఎవరు గూఢచారిగా పెట్టుకుంటారు?”

“ఇక్కడి నుంచి ఎవరూ విడిగా వెళ్లరు,” అంది తులసి. ఆమె ఆ కాగితాన్ని వెలుగులోకి ఎత్తి చూసింది. మూడు చుక్కల కింద “శి” అనే అక్షరం ఉంది.

“ఒక అక్షరం కనిపించిందని శివను దోషిగా చేయలేం,” అన్నాడు రమేష్‌.

శివ నిట్టూర్చాడు. “సర్‌, ఈసారి నా తరఫున మాట్లాడారు. జీతం పెంచే విషయంలోనూ ఇలాగే మాట్లాడితే బాగుంటుంది.”

అప్పుడే బావి లోపల నుంచి ఒక చిన్న ఈల వినిపించింది. విజయ్‌ వెంటనే తల తిప్పాడు. “ఇది రాజ్‌ మనుషుల సంకేతం. ప్రమాదం దగ్గరలో ఉందని చెప్పడానికి ఒకే ఈల వేస్తారు.”

రమేష్‌ వెలుగును చుట్టూ తిప్పాడు. సురేష్‌ కనిపించలేదు. అతను నిలబడ్డ చోట నేలపై బురద అడుగుల ముద్రలు ఉన్నాయి. అవి పాత గోడ దగ్గరకు వెళ్లి ఆగిపోయాయి.

“సురేష్‌ ఎక్కడికి వెళ్లాడు?” అడిగాడు కృష్ణారావు.

గోడను పరిశీలించిన రమేష్‌ ఒక చెక్క పలకను నొక్కాడు. అది నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది. వెనుక మరో ఇరుకైన దారి కనిపించింది.

“మన మధ్య ఎవరో దారులు తెరుస్తున్నారు,” అంది తులసి. “కానీ ఈసారి ఎవరి మాట విని నిర్ణయం తీసుకోను. ఆధారం దొరికే వరకు అందరం కలిసి వెళ్తాం.”

వాళ్లు లోపలికి అడుగు పెట్టగానే వెనుక పలక మూసుకుపోయింది. చీకటిలో తులసి చేతిని ఎవరో గట్టిగా పట్టుకున్నారు.

“ఎవరు?” అని రమేష్‌ అరిచాడు.

“నేనే సురేష్‌,” అని దగ్గరలోనే స్వరం వినిపించింది. “వెలుగు వేయకండి. మన వెనుక ఇంకొకరు ఉన్నారు.”

వాళ్ల వెనుక నుంచి శివ గొంతు వినిపించింది. “మేడం, నేను ఇక్కడే ఉన్నాను.”

తులసి చేయి పట్టుకున్న వ్యక్తి మాత్రం నెమ్మదిగా నవ్వాడు.

“అయితే నా చేయి పట్టుకున్నది ఎవరు?” అంది ఆమె.