[rainbowrajan2]

30 Continued

ஸ்வரூபியை அலேக்காக தன் கைகளில் தூக்கிக் கொண்டு பால் வண்ண பஞ்சு மெத்தைக்கு சென்றார் ராஜன்.

சம்யுக்தாவும், ரூபாவும் கைதட்டி சிரித்தார்கள்.

ராஜன் ஸ்வரூபியின் ஏக்கமான கண்களைப் பார்த்து, “ உன்னோட ஆசையெல்லாம் சொல்லு. அப்பா நான் எப்படியாச்சும் நிறைவேத்தறேன். இனிமே என் செல்லக்குட்டி கஷ்டமே படக்கூடாது. என்னவேன்னாலும் கேளு. அப்பா இருக்கேன்.” என்று அவளை இறுக்கமாக அணைத்துக்கொள்ள ஸ்வரூபியின் பிஞ்சு முலைகள் அவரின் இரும்பு நெஞ்சில் நசுங்கின.

அவளுக்கு உணர்ச்சிகள் வேகமாக கொப்பளிக்க தொடங்கின.

ஸ்வரூபி சன்னமான குரலில், “ எனக்கு மஞ்ச தண்ணி ஊத்தினப்போ, நீங்க மட்டும் என்னை எல்லார் முன்னாடியும் குளிப்பாட்டி விடணும்னு தோணுச்சு. ஆனா வெக்கமா இருந்தது. செய்வியா?”

“செஞ்சுட்டா போச்சு" என்று அவளை முதுகில் உக்காரவைத்து தூக்கிக் கொண்டு குளத்துக்கு விரைந்தார். சம்யுக்தா, ரூபா, தேவி, சுஜா, ஜானகி முதற்கொண்டு பட்டாளமே குளத்துக்கு சென்றார்கள்.

குளத்து மேட்டில் ஒரு முக்காலி மேல் ரூபாவை அமரவைத்து, அவளுக்கு உடல் முழுதும் மஞ்சள் தடவினார் ராஜன். அவர் தொடுதலில் ஸ்வரூபி கரைந்து கொண்டிருந்தாள். சும்மா இருக்காமல் அவளின் காது மடல்களை நாவால் தொட்டு அவளை சூடேற்றினார். விரல்களால் அவளின் பிஞ்சு மார்புகளில் கோலம் போட்டார். உடல் முழுக்க மஞ்சள் தடவி தடவி அவளின் சூட்டை தணித்தும், ஏற்றியும் நாடகம் செய்தார். அவரின் செயல்களில் ராணிக்கும், ரூபாவுக்கும் கூட சிறு பொறாமை ஏற்பட்டது.

எல்லாம் செய்தும் அவளின் மர்மப் பிரதேசத்தை மட்டும் அவர் தொடவில்லை. ஸ்வரூபிக்கு ஏக்கம் அதிகரித்தது, அது முகத்தில் பிரதிபலித்தது.

மஞ்சள் தேய்த்தவுடன் அவளுக்கு பலவிதமான வாசனை திரவியங்கள் கலந்த இளஞ்சூடு நீரை தலை முதல் கால்வரை விட்டு உடல் முழுக்க தேய்த்தார். சில நிமிடங்களில் அவள் உடல் பளபளவென்று ஜொலித்தது. ஸ்வரூபி, பனி விழுந்த மலர் போல மின்னினாள்.

"அப்பா... இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர். ஒரு நாலாவது இப்படி எனக்கு செஞ்சு விட்டிருக்கியா?”, என்று ரூபா கோவித்துக் கொண்டாள்.  

ராஜன் சிரித்துக் கொண்டே அவளை கடந்து ஸ்வரூபியை பார்த்தார்.

“சொல்லு, அடுத்து உன்னோட ஆசை என்ன?”

ஸ்வரூபி காமப் பாதையின் ஆரம்பத்தில் இருந்தாள். அவளுக்கு மேற்கொண்டு என்ன கேட்பது என்று தெரியாமல் மலங்க மலங்க விளித்தாள்.
அவளின் செக்ஸ் அறியாமையை புரிந்துகொண்ட ராஜன், “ சரி, நானே உனக்கு புடிச்ச மாறி எல்லாம் செய்யறேன். அதுக்கு முன்னாடி என்னோட விருப்பத்தையும் உனக்கு சொல்லிடறேன்.”

அவர் மேற்கொண்டு என்ன சொல்லப் போகிறார் என முன்னமே தெரிந்தவள் போல, " அதுக்கு முன்னாடி நான் சொல்லிடறேன்.”

சம்யுக்தா ராணியையும், ரூபாவையும் கைகாட்டி, “ நீங்க உங்க மகள்களை விட்டுதர மாட்டீங்கன்னு எனக்கு தெரியும். ஆனா, அவங்க first time அனுபவத்தை விட எனக்கு ரொம்ப பெருசா இருக்கணும். அவ்ளோ தான்.”

படபடவென்று ராஜன் மனதில் நினைத்ததை படம் போட்டு காட்டி, தன்னுடைய ஆழமான விருப்பத்தையும் சொல்லிவிட்டாள்.

அவளின் தைரியமான பேச்சை கேட்டுவிட்டு ராஜன் வாய் விட்டு சிரித்துக் கொண்டே, “ சரிங்க அந்தபுரத்து மகா ராணி!” என்று அவளை அணைத்தார்.
மற்றொரு கையால் சம்யுக்தாவையும், ரூபாவையும் அழைக்க, அவர்களும் அதற்க்காகவே காத்திருந்தவர்கள் போல அவரை ஒட்டிக் கொண்டார்கள்.
அது பாசமா காமமா என்று புரிந்துகொள்ள முடியாமல் தேவியின் கண்ணோரம் கண்ணீர் துளிர்த்தது. ஸ்பெஷல்லான ஒன்றை பெற தன்னிடம் இருக்கும் எல்லாவற்றையும் இழக்க தயாராக இருந்த ஸ்வரூபிக்கு தான்தான் எல்லோருக்கும் மேல் இருக்க வேண்டும் என்ற வேட்கையை பார்க்க பார்க்க, அம்மா தேவிக்கு பிரமிப்பாக இருந்தது.

***

“என் கண்ணுகளா, மகாராணி சொன்னதை கேட்டீங்கல்ல... வாங்க நம்ம காம சேவையை ஆரம்பிப்போம்" என்று ராஜன் மூவரையும் இழுத்துக்கொண்டு மலர் மஞ்சத்துக்கு வேகமாக சென்றார்.

அப்போது ஸ்வரூபி மற்றவர்களை பார்த்து, “எல்லாரும் உங்க உடைகளை கழட்டிட்டு பின்னாடியே வாங்க", என கட்டளை இட்டாள்.

ராஜன் அந்த மலர் மஞ்சத்தின் மீது படுத்துக் கொண்டார்.

“முதல்ல இந்த மகாராணியோட மகரந்த துவாரத்தை நாக்கால் ரெடி செய்யறேன்" என்று அவளின் கால்களை விரித்து அவர் முகம் மீது உக்கார வைத்தார்.

“அப்போ நாங்க?”, ரூபா கேட்டாள்.

சம்யுக்தாவுக்கு அப்பாவின் பிளான் புரிந்துவிட்டது. அவள் ரூபாவை அப்பாவின் இடுப்புக்கு கீழே தள்ளி அவரின் கருந்தண்டை வெளியே விட்டாள். ஒரு பக்கம் சம்யுக்தாவும், மறுபுறம் ரூபாவும் அவரின் சுண்ணியை ஆராதிக்க தொடங்கினார்கள்.

அப்பாவின் நாக்கு அவளின் புண்டை இதழ்களில் பட்டதும், ஸ்வரூபிக்கு உடல் முழுக்க மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது. கால்கள் நடுங்கின. ஆனால் நல்ல அனுபவம் மிக்க ஆணழகனான ராஜன், மகளின் மென்மையான தொடை இடுக்கில் மயிலிறகு வருடுவது போல நாக்கால் நக்கி அவளின் Love Hormone (oxytocin) அளவுகள் ஏகத்துக்கும் மேலேற செய்தார்.

அங்கே அவருடைய ஆண்மையை அவரது செல்ல மகள்கள் சீண்டி சீண்டி அவரின் andrelaninனை உசுபேத்திவிட்டார்கள்.

ஸ்வரூபி நெளிந்து நெளிந்து ஈரம் விட்டு அவர் முகத்தை ஈரமாக்கினாள். அவள் தயாராகிவிட்டாள் என்று புரிந்துகொண்ட ராஜன் அவளை கீழே இறக்கி, படுக்கப் போட்டார். கிண்ணென்று நீண்டிருந்த சுண்ணி, ஸ்வரூபியின் மர்ம பிரதேசத்தை தட்டியது.

“நீ தயாரா?”, ராஜன் மகளிடம் காமத்துடன் கேட்டார்.


“என்னோட ரெண்டாவது பீரியட் முடிச்சு 12 நாளாச்சு. இன்னைக்கு கருத்தரிக்க சரியான நாள். இன்னைல இருந்து 3 நாளுக்கு நீங்க என்னோட ஒண்ணுகொன்னா சேந்து என்னை முழுசா நிரப்பனும். என்னோட கருமுட்டை உங்களோட விதைகளுக்கு காத்துக்கிட்டு இருக்குப்பா. I am 100% ரெடி.”, ஸ்வரூபி காமத்துடன் ராஜனின் கண்களை நோக்கி பேசினாள்.

ராஜன் துணுக்குற்றார். அவர் ரெங்கம்மாவையும் சம்யுக்தாவையும் ஒரு பார்வை பார்த்தார். சம்யுக்தாவின் முகத்தில் ஒரு வித சலனம் இருந்தது. ஆனால் ரெங்கம்மாவின் முகத்தில் ஒரு வித அமைதி தெரிந்தது.

அவருக்கு பின் வாங்க விருப்பமில்லை.

“நெஜம்மா சொல்ரியா? இன்னும் பல வருஷம் வாழ்க்கை இருக்கு கண்ணே. இப்பவேவா?”, என்று அழுத்திக் கேட்டார்.

“I have a higher purpose in my life. எனக்கு நீங்க வேணும். வாங்கப்பா...", ஸ்வரூபி தீர்க்கமாக சொன்னாள்.

அவரின் எல்லாவித எதிர்ப்பும் தகர்ந்தது. அங்கிருத்த குளிர் காற்றில் அவளது முலைக்காம்புகள் விம்மிப் புடைத்து காத்திருந்தது. அவளது உறுதியான புட்டத்தின் மீது ஒரு கையை பிடித்து அவளை முன்னோக்கி இழுத்தார், அப்போது அவரின் நீண்ட கருஞ்சுண்ணி அவளுக்குள்ளே இறங்கியிருந்தது.

“ஆ.... அம்மா...”, ஸ்வரூபியின் முதல் சம்போகம். அவள் முதுகையும், புட்டதையும் இறுக்கமாக பிடித்துக் கொண்டார். அவளுக்குள்ளே அலை அலையாய் உணர்ச்சிகள் கடற்கரை நோக்கி வரும் அலைகள் போல அடித்து ஓய்ந்தன.

அவளின் பூழையில் இருந்து மெல்ல அவரின் தண்டை இழுத்த போது அது சிவப்பு நிறத்தில் இருந்தது. அவளுக்கு வலித்தது, ஆனால் ஹார்மோன்ஸ் தந்த  சுகம் அதை மறக்கடித்தது.

ராஜனுக்கு ஸ்வரூபியின் வஜைனா மற்ற மகள்களை விட மிக மிக இறுக்கமாக இருந்தது. அவன் அவளது ஈரமான ஆழத்தில் மெல்ல மெல்ல சறுக்கிய போது, கடுமையாக முனகினார். அவள் புண்டை தோல் சதைகள் அவரின் சுண்ணியை இழுத்துப் பிடிப்பதை உணர்ந்தார். அவள் கண்கள் ஆச்சரியத்துடன் ஒரு சின்ன அழுகையுடன் திறந்தன.  ஆனால் அவருக்கு திருப்தி இல்லை. உடனே அவளின் சின்ன மார்பை பிடித்து வாயால் உறிஞ்சி எடுக்க, ஸ்வரூபி ஊ என்று ஊளையிட்டு முனகினாள். பக்கத்தில் இருந்த சம்யுக்தாவின் மார்பு காம்பையும், ரூபாவின் மார் காம்பையும் கூட உறிஞ்சினார். மூன்று பெண்களும் அவர்கள் மார் காம்புகளை அவர் முகத்தில் தேய்த்தார்கள்.

“மூணாவது சீலையும் ஒடைச்சிட்டான்டீ", என்று ஜானகி சுஜாவை பார்த்து நமுட்டு சிரிப்பு சிரித்தாள்.
மகிழ்ச்சியில் அவருடைய கண்கள் கவனம் சிதற, அவரின் முழு நீள ஆண்மை எவ்வளவு ஆழம் செல்ல முடியுமோ அவ்வளவு ஆழம் சென்றது.  நீண்ட நேரம் தாக்குப்பிடித்து ஓக்கும் அவரால், இப்போது தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை. அவ்வளவு இறுக்கம் அவளின் புண்டையில். அவரின் விந்து நதி அவளை நிரப்பத் தொடங்கியது.

அப்போதுதான் அந்த அதிசயம் நிகழ்ந்தது. ஸ்வரூபியின் கால்களும் உடலும் நடுநடுங்க அவள் உச்ச கட்டத்தை தொட்டாள். அப்போது அவளின் உடலும் பளபளவென்று மின்னி ஒரு பெரிய bioluminescence ஒளி உமிழ்வானது.

ஸ்வரூபியின் தொப்புளில் இருந்து ஒளி வெளிபட்டு ஒரு விண் வரைபடத்தை (Star map) காண்பித்தது.
“Messiah (தீர்க்கதரிசி)”, என்ற வார்த்தை மட்டும் ரெங்கம்மாவின் வாயில் இருந்து வந்தது. ஏனென்றால் ஸ்வரூபிக்கு கடந்த 6 வாரங்களில் நிகழ்ந்த மரபியல் மாற்றங்கள் (genetic mutations) அவளே எதிர்பாராதது. அந்த Star map தான் அவர்கள் செல்லும் இடத்தை குறிக்கும் இலக்கு.

***

அடுத்த மூன்று நான்கு நாட்களுக்கு ராஜன் ஸ்வரூபியை எல்லா இடங்களிலும் இழுத்து ஓத்தார். அவருக்கு சின்ன மகளின் இறுக்கமான கூதியை எப்படியாவது பெரிதாக்கி விடவேண்டும் என அவரின் சுண்ணி உளியை கொண்டு அந்த தங்கச் சிலையை செதுக்கி எடுத்தார். அவளுக்கு ஸ்வரூபியும் நன்றாக ஒத்துழைப்பு கொடுத்தாள்.

[rainbowrajan2]

[rainbowrajan2]

31

ஸ்வரூபியை ராஜன் பிரித்து மேய்ந்து கொண்டிருந்த போது யுவியும், இந்த்ரஜித்தும் சுண்ணியைப் பிடித்து ஆட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அவர்களின் கண்களில் இருந்த காமத்தை பார்த்த சம்யுக்தா ராணிக்கும், சுஜாவுக்கும் காம போதை ஏறிக் கொண்டிருந்தது.

***

"பாட்டி", சன்னமாக தேவியை கூப்பிட்டான் யுவி.

அதை கேட்டும் கேட்காதது போல் நின்று கொண்டே இருக்க, யுவி அவளின் தோள் மேல் கை வைத்து திருப்பினான்.

“என்னை ஏன் இப்படி ஒதுக்கறே? நான் என்ன தப்பு பண்ணேன்" என்று கேட்டான்.

“இப்பத்தான் என்னோட நெனப்பு வருதா உனக்கு? ஆமா உனக்குதான் உங்க அம்மாவே உசத்தியா இருக்காளே... நானெல்லாம் உனக்கு எம்மாத்திரம்", என்று தேவி பொய்யாக கண்ணை கசக்கினாள்.

“அப்படி இல்ல. நீங்கதான் எனக்கு பொறந்ததுல இருந்து பால் குடுத்தீங்களா? எனக்கு நெனவே இல்ல. அம்மா இப்பதான் எல்லாம் சொன்னா"

“சொல்லிட்டாளா? சரி.. அதுக்கென்ன இப்போ?”

“தேவி பாட்டி... எப்படி உன்னை அப்பா விட்டாரு... நீ மட்டும் எங்க கூடவே இருந்திருக்கலாம்ல", என்று கண்களில் காம ஏக்கத்துடன் பார்த்தான் யுவி.

பேரனின் பெருஞ்சுண்ணி நீண்டு தன் இடுப்பை இடிப்பதை பார்த்த தேவிக்கும் கீழே ஊறியது.

***

சம்யுக்தாவே தைரியமாக ஸ்வரூபியை கேட்டாள்.

“மகாராணி சம்போகம் அருமையா நடக்குது. உங்க அடுத்த ஆசை என்னன்னு சொன்னா நாங்க உங்களுக்கு செய்யறோம்.”, சம்யுக்தா நைசாக கேட்டாள்.

ஸ்வரூபிக்கு வெக்கம் வந்தது. “அக்கா!!!.... என்னை கிண்டல் பண்றியா?”

“சேச்சே... அப்படி இல்ல.”

“சரி அப்படின்னா எனக்கொரு ஆசை. அதை நீங்க எல்லாரும் நிறைவேத்துவீங்களா?”, ஸ்வரூபி அனைவரையும் பார்த்து கேட்டாள்.

"சொல்லுங்க மகாராணி சொல்லுங்க", என்று அனைவரும் கோரசாக கேட்டார்கள்.

“சரி அப்படின்னா ஒண்ணு செய்யுங்க. பொண்ணுங்க எல்லாரும் ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் படுங்க. எப்படின்னா? அம்மா, அம்மாவோட பொண்ணு, அம்மாவோட பொண்ணு.. அப்படி…”

“என்னது? கேக்கவே கூசுது. என்னால முடியாது..” என்று ஜானகி ஜகா வாங்கினாள்.

ஸ்வரூபி உடனே, “ ஏய் கெழவி... நகந்தா கொன்னுடுவேன். உனக்கு ஆசை இருக்குனு எனக்கு தெரியும், படு" என்று கண்களாலேயே மிரட்டினாள்.

யுவராஜனுக்கும், இந்த்ரஜித்துக்கும் தங்கள் காதுகளையே நம்ப முடியவில்லை. நிஜமா என்று கிள்ளிப் பார்த்துக் கொண்டார்கள்.

“மகாராணி சம்போகம் சுபமா முடியானும்னா நீங்க எல்லோரும் உச்சமடைஞ்சு அதை எனக்கு காணிக்கையாக்கணும். இதுவே என் கட்டளை" என்று ஸ்வரூபி தெளிவாகச் சொன்னாள்.

***

முதலில் தேவி கீழே படுக்க, அவளின் மேல் சம்யுக்தா படுத்தாள். அவளுக்கும் மேல் ரூபா படுத்துக் கொண்டாள்.

அருகே ரெங்கம்மா மேல் ஜானகியும், அவள் மேல் சுஜாவும் படுத்துக்கொண்டார்கள்.



“ரெடியா?” என்று ஸ்வரூபி கேட்க, எல்லா பெண்களும் கூதி நீர் வழிய தலையை ஆட்டி ஆமோதித்தார்கள்.

“இப்போ செய்யுங்கடா என் சிங்கக்குட்டிகளா!!!” என்று யுவியையும், இந்த்ரஜித்தையும் கை காட்டி கட்டளை இட்டாள்.

இரு இளஞ்சிங்கங்களும் அவர்களை நோக்கி பாய்ந்தார்கள்.

அந்த கண் கொள்ளாக் காட்சியை வேணு விக்கித்து பார்த்தான்.



ஏங்கி ஏங்கி பார்த்துக் கொண்டிருந்தபின் கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தில் இரு இளைஞர்கள்களும் அவர்களின் சுண்ணியை பெண்களின் கூதியில் சொருகி எடுத்து, நரம்புகள் தெறிக்க ஒத்தார்கள். பிறகு, பிரவாகமாய் வந்த காம நீரை ஸ்வரூபியின் காலில் கொட்டினார்கள்.

***


அடுத்த மூன்று நான்கு நாட்களுக்கு ராஜன் ஸ்வரூபியை எல்லா இடங்களிலும் இழுத்து ஓத்தார். அவருக்கு சின்ன மகளின் இறுக்கமான கூதியை எப்படியாவது பெரிதாக்கி விடவேண்டும் என அவரின் சுண்ணி உளியை கொண்டு அந்த தங்கச் சிலையை செதுக்கி எடுத்தார். அவளுக்கு ஸ்வரூபியும் நன்றாக ஒத்துழைப்பு கொடுத்தாள்.

அந்த கொட்டாரமே _.மாக மாறியது.

***

வேணுவின் ஏக்கம் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்தது. அவனுக்கு ஒருவரும் ஒத்துழைப்பு கொடுக்கவில்லை. அவனின் ஏக்கத்தை உணர்ந்த ரெங்கம்மா அவனருகே வந்தாள்.

“நீ மட்டும் ஏன் தனியா இருக்கே? சுஜாவை உன்னால திருப்தி படுத்த முடியலியா? ஏன்?”

“உங்க கிட்ட என்ன மறைக்க.... நீங்களே பாருங்க" என்று அவனின் ஜட்டியை கழட்டி காண்பித்தான். அவனின் சின்ன சுண்ணி மடித்து சுருண்டு இருந்தது.

“எல்லாம் உன்னோட குடியால் வந்தது. ஜாலிக்காக குடிக்கலாம். அதுக்காக ரொம்ப இப்படி குடிச்சு குடிச்சு உன்னோட உடம்பை பாழாக்கிட்டே பாரு.”

“என்ன செய்ய... சின்ன வயசிலயே குடிக்க பழகிட்டேன். இப்போ அதுக்கு கஷ்டப் படறேன். உங்ககிட்ட ஏதாவது மருந்து இருந்தா குடுங்க”, வேணு நிஜமாகவே வருந்தினான்.

“மருந்து குடுத்தாலும் இப்போ அது உனக்கு பலன் அளிக்காது.. ஏன்னா இப்போ உனக்கு வயசு ஜாஸ்தி ஆயிடுச்சு. என்னோட மருந்து என்னோட பசங்களுக்காக நிறைய modify பண்ணி இருக்கேன். உனக்கு அதை குடுத்த உன்னோட உடம்பு தாங்காது.”, ரெங்கம்மா கனிவாகச் சொன்னாள்.


"வேற வழியே இல்லையா?", வேணு அழுதுவிடுவது போல ரெங்கம்மாவை பார்த்தான்.

அவனின் கஷ்டத்தை பார்த்த ரெங்கம்மாவின் மனம் கனிந்தது. அவன் காதுகளில் ஏதோ சொல்ல அவன் கண்கள் பிரகாசமானது.

அந்த குடும்பத்தின் சந்தோஷத்துக்காக வேணுவின் சந்தோஷமும் நிறைவேறியது.

***

[rainbowrajan2]

32

அந்த Holo Conference நிரம்பி வழிந்தது. உலகத்தில் இருந்த அனைவரின் பார்வையும் ரதியின் explosive hot disclosureக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தது.

திடீரென்று, அறையின் பின்புறத்தில் இருந்த நிழல்களில் இருந்து ஒரு உருவம் வெளிப்படுவதுபோல ஸ்டெல்லாராவின் holo உடல் அந்த அரங்கின் மேடையை அடைந்தது. மெல்ல மெல்ல பேச ஆரம்பித்த குரலைக் கேட்ட   அனைவரின் முதுகெலும்பும் நடுங்கியது.

15 நிமிடங்கள் ஸ்டெல்லாராவின் விரிவான கதையை சொல்லி முடித்தவுடன் எல்லோரிடமும் பதட்டம் உருவானது. அந்த காணொளியில் அவர்களின் உடலுறவு முறைகளையும், ராஜன் ராணி குடும்பத்தாரின் விவரங்களையும் நாகரீகம் கருதி மறைத்திருந்தாள்.

ஸ்டெல்லாராவின் ஹாலோகிராஃபிக் படம் மின்னி மறைந்தது, அறையில் இருந்த அனைவரையும் திகைக்க வைத்தது. அவள் வெளிப்படுத்திய ரகசியங்கள் ஒரு வெடிகுண்டு போல இருந்தன, இதனால் பார்வையாளர்களிடையே மூச்சுத்திணறல்களும் கிசுகிசுப்புகளும் பரவின.

காச் மூச்சென்ற கூச்சல் அரங்கிலும், Holo Conference மீட்டிங்கிலும் ஒலித்தது. அவள் அங்கேயே நின்றாள், அவளுடைய உடல் மொழி அமைதியான நம்பிக்கையைத் தவிர வேறொன்றையும் காட்டிக் கொடுக்கவில்லை. அரங்கில் சலசலக்கும் உற்சாகத்திலும், ஹோலோ மாநாட்டுக் கூட்டத்தைச் சூழ்ந்திருந்த அமைதியிலும் காற்றில் பதற்றம் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

விஞ்ஞானிகள் நம்ப முடியாத நிலையில் திக்கு முக்காடிக் கொண்டிருந்தார்கள். எல்லோருக்கும் பல கேள்விகள் எழுந்தது. எல்லோரும் ரதியை மொய்த்துக் கொண்டு கேள்விகளைத் திணித்தார்கள்.

“Everyone please wait.. உங்க எல்லோருக்கும் நான் பதில் சொல்றேன்.” என்று ரதி அவர்களை அமைதிப் படுத்தினாள்.

***

ஒரு Geneticist (மரபியல் விஞ்ஞானி) எழுந்து நின்று, “ இது அறிவியல் ரீதியாவும்,  மரபணு ரீதியாவும் சாத்தியமே இல்லை. இப்போ அவங்க எங்க இருக்காங்க? நாங்க அவங்களை நேரடி ஆராய்ச்சி செஞ்சாத்தான் இதை நாங்க நம்புவோம்.” என்றார்.

கூட்டத்தில் அவரை பலரும் ஆமோதித்தார்கள்.

“உங்கள் சந்தேகம் நியாயமானதே. ஆனா ஸ்டெல்லாரா அவங்க உலகத்துக்கு போயிருக்காங்க. எப்ப திரும்ப வருவாங்கன்னு சொல்ல முடியாது. அதனால உங்களுக்கு நம்பிக்கை வர மாதிரி எனக்கு ஒண்ணை கொடுத்திட்டு போயிருக்காங்க.”, ரதி தன் முகத்தை பிரகாசமாக வைத்துக்கொண்டு சொன்னாள்.  

ரதியின் வார்த்தைகள் காற்றில் பறக்க, அதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது எனத் தெரியாமல் அனைவரிடமும், அவர்களைச் சுற்றியிருந்த காற்று வெப்பமாக வெடித்தது.

அவள் மெதுவாக தன் மேடிட்ட வயிறை தடவிக்கொண்டு தொடர்ந்தாள்.

“6 வருசத்துக்கு முன்னால நான் என்னோட கர்பப்பையை ஒரு வன்முறையில் இழந்தேன். என்னால இனிமே ஒரு குழந்தைக்கு தாயாக முடியாதுன்னு எல்லா டாக்டர்களும் கை விரிச்சுட்டாங்க. ஆனா என்னால இப்போ ஒரு தாயா ஆக முடியும்... அதுக்கு காரணம் ஸ்டெல்லாரா!!!"

உட்கார்ந்திருந்த scientists, பத்திரிக்கையாளர்களும், பார்வையாளர்களும் எழுந்து கூச்சலிட ஆரம்பித்தார்கள்.

“நீ ஒரு alien குழந்தையை சுமக்கறே. இது சமூக விரோத செயல்!!! உன்னை கொல்லாம விடமாட்டோம்” என்று அவளை தாக்க பாய்ந்தான் கூட்டத்தில் இருந்த ஒருவன்.

அப்போது ராஜன் அவனை தன் இரும்புக்கையால் பிடித்து கீழே தள்ளிவிட்டார்.

“எல்லாரும் அமைதியா இருங்க", ராஜன் கர்ஜித்தார்.

“எதையும் புரிஞ்சுக்காம இப்படி எவ்ளோ வருஷம் முட்டாளா இருக்கப் போறீங்க? ஸ்டெல்லாரா ரதிக்கு குடுத்தது ஒரு நானோ டெக்னாலஜியால் ஆன செயற்கை கர்பப்பை (Nanotech Artificial Womb). அதில் alien ஜீவராசி இல்ல. மனுஷ உயிருதான் இருக்கு.”, ராஜன் அவர்களிடம் வாதம் செய்தார்.

“இதை நாங்க எப்படி நம்பறது?”, என கூட்டத்தில் மற்றொருவன் கத்தினான்.

“ஏன்னா அது என்னோட மகன் யுவியோட குழந்தைதான்", ராஜன் பெருமிததோடு சொன்னார்.

“இதை எதுக்காக சொல்றேன்னா, ஸ்டெல்லாராவோட தயவில் எங்க குடும்பம் நன்மை மட்டுமே அடைஞ்சிருக்கு. அவங்களால் உலகத்தில் எந்த உயிருக்கும் ஆபத்து இல்லன்னு ப்ரூவ் பண்றதுக்கும், உங்களுக்கு உண்மையை விளக்க வைக்கறதுக்கும்தான் ரதி இந்த குழந்தையை தன் வயித்தில் சுமக்கராங்க", ராஜன் தொடர்ந்து பேசினார்.

   
எல்லோரும் பயத்திலும் பதட்டத்திலும் இருக்கும் போது ராஜனின் வார்த்தையால் கூட்டம் அமைதி அடைந்தது. அவரே ஒரு half-alien என்று சொன்னால் என்ன நடக்கும் என்று அவருக்கு தெரியும். அதனால் அதை மறைத்தார். மற்ற நான்கு சிலிக்கன் ஜீவன்கள் அங்கே நடக்கும் செயல்களை Holo Conference மூலமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இன்னும் முழுமையான உண்மையை உணர்ந்து கொள்ள இந்த பூமி மனிதர்களுக்கு பக்குவம் வரவில்லை என்று அவர்கள் புரிந்துகொண்டார்கள்.

ராஜனின் பேச்சைக் கேட்டவுடன் கூட்டம் முணுமுணுத்துக் கொண்டே கலைந்து சென்றது. Holo Conference முடிந்தது.

***

“ஆ மெதுவா டாடி.. ரொம்ப பலமா சொருகாதீங்க... குழந்தை இருக்குல்ல", ரதி மோகத்தில் முனகிக் கொண்டிருத்தாள்.

அதைப் பற்றி கவலையே படாமல் ராஜன் அவளை பின்னால் இருந்து ஓத்துக் கொண்டிருந்தார்.

ராஜன் : “எதுக்குடீ இப்போ கத்தறே... நீதானே என்கிட்ட வந்து என்னை எடுத்துக்கோங்கன்னு சொல்லி என்கூட படுத்தே! என்னோட குழந்தை ரொம்ப ஸ்ட்ராங்க்காதான் இருக்கும். அதைப்பத்தி நீ கவலை படாதே. நான் முன்னாடியே உன்கிட்ட சொல்லிட்டு தானே உனக்கு குழந்தை குடுத்தேன்.”  

ரதி: “உங்க  குழந்தை ஸ்ட்ராங்க்தான்.. அதை நான் ஒத்துக்கறேன். ஆனா என்னோட புண்டை மனுஷங்களுக்கானது. நான் தாங்கணும்ல"

ராஜன் : “என்னடி நான் ஒரு சிலிக்கன் பிறவின்னு குத்தி காமிக்கரியா... இந்தா வாங்கிக்கோ" என்று மீண்டும் அவளின் புண்டையை பதம் பார்த்தார்.

ரதி: “ஆ.. அம்மா... ம்..” என்று சுகமாக முனகிக் கொண்டே, “ எதுக்கு நீங்க  இந்த குழந்தையை உங்களோடதுன்னு சொல்லாம யுவியோடதுன்னு சொன்னீங்க? உண்மையை சொல்லி இருக்கலாம்ல?”

ராஜன் : “எதுக்கு? எல்லாரும் என்னை திட்டரதுக்கா? இதுக்கு உங்க மனைவி ராணி ஒத்துக்கிட்டாங்களா அப்படின்னு கேள்வி கேப்பானுக.. அதுக்குதான் யுவியோட புள்ளைன்னு சொல்லிட்டேன்.”

ரதி: “அப்படின்னா நீங்க என்னை மருமகளா ஏத்துகிட்டிங்களா?”

ராஜன் : “நான் என்ன ஏத்துக்கறது? எம்மகன் உன்னை முதல்ல ஏத்துக்கனும்ல? நான்தான் உன்னை Sugar Daddy யா கவனிக்கறேனே... இப்போ நீ மருமகளா ஆக ஆசைப்படரியா?”

ரதி வெக்கத்தில் நெளிந்தாள்.

ராஜன் : “ சொல்லுடி ரதி? இந்த பிரஸ் மீட் முடிஞ்சவுடன், நீ ஜெர்மனிக்கு கிளம்பிப் போயிடுவேன்னு நான் நெனச்சுகிட்டு இருக்கேன்.”

ரதி: “நான் இனிமே உங்க கூடயே இருக்கணும். அதுக்கு நீங்க எந்த உறவில் என்னை சேத்துக்கிட்டாலும் சரி."

ரெங்கம்மா, ஒரு அதிநவீன பெரமோன் (pheromone) வீரியத்தை ராஜனுக்கு உள்ளே செலுத்தி இருந்தாள். இதனால் அவரை சுற்றி பெண்கள் கூட்டம் அலைமோதும். எவ்வளவு கெத்தான பெண்ணாய் இருந்தாலும் அவரிடம் மயங்கிவிடுவாள்.

ராஜன் சற்று யோசித்துவிட்டு, “சரி நான் வீட்ல இதப்பத்தி பேசறேன். இப்போதைக்கு எனக்கு கம்பெனி குடு"

மீண்டும் அவளை ஓக்க தொடங்கினார்.

***

அங்கே, கொட்டாரத்தில் பல அடுக்கு பாதுகாப்பு பலபடுத்தப்பட்டது. குடும்பத்தாரை தவிர அங்கே வேறு மனிதர்களே உள்ளே அனுமதிக்கப்படவில்லை. Android Robot பணியாளர்கள் அங்குமிங்கும் ஓடி வேலை செய்துகொண்டிருந்தன.

ராஜ கொட்டாரத்தில் ராணி நிறைமாத கர்ப்பிணியாக வளைய வந்தாள். கூடவே சுஜாவும், மகன்களின் பிள்ளைகளை கருவில் சுமந்துகொண்டு சந்தோஷமாக இருந்தார்கள். அவர்களுக்கு உதவி செய்ய தேவியும், ஜானகியும் பக்கத்திலேயே இருந்தார்கள். மெடிக்கல் உதவிக்காக டாக்டர் நிம்மியை permanentடாக கொட்டாரத்திலேயே தங்கச் சொல்லிவிட்டார்கள். அவளும் வந்து தங்கிவிட்டாள்.

ஜானகி: “டேய் பேராண்டி. உங்கம்மா மாசமா இருக்கா. நீ பாட்டுக்கு சும்மா இருக்கே? பிரசவம் நல்லா நடக்கணும்னா அப்பப்போ உங்கம்மாவோட வஜினாவை தூர் வாரி விட்டாத்தானே சுகப்ரசவம் ஆகும்"  

இதை கேட்ட இந்த்ரஜித், கிடைத்தது சான்ஸ் என்று அவ்வப்போது சுஜாவின் கூதியை மெதுவாக விட்டு ஓத்தான்.

ராணி: “என்னடா திருட்டுப் பயலே. உங்கம்மா மட்டும்தான் உன் கண்ணுக்கு தெரியறாளா?”

குஷியுடன் ராணியையும் சந்தோஷப் படுத்தினான். இன்னமும் சுண்ணி இறங்கவில்லை என்றால் ஜானகியையும் தேவியையும் கூட அவன் விட்டுவிடவில்லை.

வேணு, இவர்கள் எல்லோருக்கும் எந்த குறையும் வைக்காமல் சேவை செய்தான். அவன் சுஜாவை நெருங்கவே பயப்பட்டான். அவனுடைய செக்ஸ் தாகத்தை ஒரு செக்ஸ் ரோபோட் மூலம் தீர்த்துக்கொண்டான்.

அப்போது உள்ளே இருந்து ஸ்வரூபியின் குரல் ஒலித்தது. உடனே தேவியும் ஜானகியும் உள்ளே ஓடினார்கள்.

வெளியே வந்த தேவி சந்தோஷமாக, “ ராணி, உசிரு கன்பர்ம் ஆயிடுச்சு?”

ராணி: “ என்னம்மா சொல்றே? நெஜமாவா?”

அப்போது ஜானகியும் வந்தாள். “ஆமா ராணி. உண்மைதான். மொத்தம் 7”

ராணியும் சுஜாவும் ஆச்சரியத்துடன், “ ஏழா?”

எல்லோரும் உள்ளே சென்று பார்க்க, அங்கே செயற்கை கற்பப்பைகளில் Silicato ஜீவன்கள் உயிர்த்திருந்தன.




***

அவர்களுடைய Generation Starship அமைதியாக விண்வெளியை மிக வேகமாக கடந்து கொண்டிருந்தது. ஸ்டெல்லாரா மணல் உருவில் அமைதியாக ஃப்ளைட் டெக்கில் இருந்து வறண்ட விண்வெளியை பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.

ரூபாவும், யுவியும் Space Travel BioPods-இல் படுத்திருந்தார்கள்.

அவர்களின் உடல்கள் தங்கள் உறக்கக் கலன்களில் அசையாமல் கிடந்தன. அவர்களின் மார்புகள் சீரான தாளத்தில் ஏறி இறங்கின. BioPods கலன்களின் மென்மையான பளபளப்பு, அந்த இருண்ட அறையை ஒளிரச் செய்தது. அவர்கள் காலப்போக்கில் உறைந்துபோய் விண்வெளியில் உந்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.

அந்த விண்கலத்தில் இருந்த வாசனை ஒரு மருத்துவமனையில் இருந்த வாசனையுடன் கூடவே ஒரு வித்யாசமான வாசனையை உடன் கொண்டிருந்தது, கிட்டத்தட்ட விண்வெளியின் subzero குளிர்ச்சியைப் போலவே.

ஸ்டெல்லாராவின் நெட்வொர்க்களில் பலவித தகவல்களும் சமிஞ்சைகளும் பரிமாறிக்கொண்டிருந்தன.

“என்னால என்னோட மக்களை மீண்டும் பாக்க முடியுமா?”, இந்த கேள்விக்கான விடை மட்டும் இதுவரை அவளுக்கு கிடைக்கவில்லை.

*** முற்றும் ***

[rainbowrajan2]

• FDA advisers discuss future of ‘artificial womb’ for human infants
   • https://en.wikipedia.org/wiki/Artificial_womb
   • Generation Ship (தலைமுறை கப்பல்)
 
ஒரு தலைமுறை கப்பல், அல்லது தலைமுறை ஸ்டார்ஷிப் என்பது, துணை-ஒளி வேகத்தில் பயணிக்கும் விண்மீன் பேழையின் ஒரு வகை ஆகும். அத்தகைய கப்பல் அருகிலுள்ள நட்சத்திரங்களை அடைய நூற்றுக்கணக்கான முதல் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் தேவைப்படும் என்பதால், ஒரு தலைமுறை கப்பலில் அசல் குடியிருப்பாளர்கள் வயதாகி இறந்துவிடுவார்கள், அவர்களின் சந்ததியினர் தொடர்ந்து பயணம் செய்ய விட்டுவிடுவார்கள்.

   • பெரமோன் - வசிய சக்தி
   • For astronauts on long space voyages, the safest way to travel may be in induced hibernation

[rainbowrajan2]

பின்னுரை (Epilogue)

இதுவரை நீங்கள் இந்த கதையை படித்ததற்கு என் மனம் நிறைந்த நன்றிகள். கிட்டதட்ட 10 மாதங்கள் இந்த கதையை எழுதவும் திருத்தவும் எடுத்துக்கொண்டேன். காம கதைக்கு இவ்வளவு மெனக்கெட வேண்டுமா என்று நீங்கள் நினைப்பது தவறில்லை, ஆனால் அதை எழுதவும் ஒரு திறமை வேண்டும் என்பதை நீங்கள் மறுக்க முடியாது. பல்வேறு நாட்களில், கதைக்கு ஆதரவு இல்லாமல், மிக கவலைபட்டு எழுதுவதை விட்டுவிடலாம் என்றுகூட தோன்றி இருக்கிறது. ஆனால் ஏதோ ஒரு வேகம் என்னை முழுதாக முடிக்க வைத்தது.
இந்த கதையை நான்தான் எழுதினேன் என்று பொது வெளியில் கூட சொல்லிக்கொள்ள முடியாத கதையில், இவ்வளவு அறிவியல் சங்கதிகளை இணைத்து எழுதி இருக்கிறேன் என்பது எனக்கே ஆச்சரியத்தை கொடுக்கிறது. திருத்தும்போது படிக்க, படிக்க எனக்கே கொஞ்சம் overdose என்று தோன்றியது. ஆனால், என்னால் தவிர்க்க முடியவில்லை. ஒருவேளை ஆபாசக் கதையாக இல்லாமல், ரெகுலர் நாவலாக ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருக்கலாமோ என்றுகூட தோன்றியது.  Maybe.

இதை ஏன் mindfuck Novel என சொல்கிறேன் என்றால், அதற்கு காரணம் உள்ளது. முதலில் mindfuck என்பதன் definition-ஐ பாருங்கள்.

Urbandictionary  - mindfuck


அதாவது பார்வையாளர்களை திசைதிருப்பும் வகையில் வழிநடத்தி, கோர்வையாக நம்பும்படி சொல்லி, பிறகு அவர்கள் எதிர்பாரா வகையில் முரண்பாடான முடிவுக்கு கொண்டுசெல்லுதல் என்பதை mindfuck எனக் கூறுகிறார்கள். இந்த கதையை ஏன் அதி தீவிர தகாத உறவுக்கதை என்று முதலிலேயே சொன்னேன் என்று இப்போது உங்களுக்கு புரிந்திருக்கும்.

இதில் என்ன பெரிதாக சொல்லிக்கொள்ள இருக்கிறது என்று இப்போது உங்களுக்கு தோன்றலாம். இன்னும் 10 வருடங்கள் கழித்து,  உங்களுக்கு இதை மீண்டும் படிக்க நேர்ந்தால், உங்களுக்கு என்ன தோன்றுகிறது என்று எனக்கு தெரிவியுங்கள்.

இந்த கதை முழுக்க முழுக்க பாலுணர்ச்சிக்காக எழுதப்பட்டாலும், இதில்  நியாயம் கற்பிக்க என்னிடம் ஒரு காரணமும் இல்லை. இது முழுக்க முழுக்க என் மனதில் எழுந்த கற்பனை கதை. தனி மனித ஒழுக்கம் பற்றியோ,  உங்களுக்கு புத்தி சொல்லும் மேதாவித்தனமோ, எனக்கு சுத்தமாக இல்லை. உங்கள் மனதில் என்ன தோன்றுகிறதோ அதை மற்றவர்களுக்கு பாதிப்பு இல்லாமல் செய்யுங்கள்.
இந்த கதையின் விமர்சனங்களை, திட்டுகளை எனக்கு rainbowrajan  A/\T duck D/\O/\T com என்ற இமெயிலுக்கோ அல்லது என்னுடைய வெப்சைட் தளத்திலோ சொல்லுங்கள்.
வெப்சைட்: https://rainbowrajan.lovestoblog.com/

இந்த கதையுடன் ராஜன்-ராணி Trilogy முடிவடைகிறது.

*** END ***

[rainbowrajan2]

அஅமமு மாதிரி இன்னொரு கதை எழுதுங்க சார். அது ஒரு மாஸ்டர் பீஸ்.

மிக்க நன்றி alta_007. இன்னொரு கதை எழுதிக்கொண்டு இருக்கிறேன். ஆனால் எழுதி முடிக்க  நேரம்  ஆகிறது.

மருமகராசி

அதை PDF வடிவில் மட்டுமே பதிவிட நினைக்கிறேன் . இன்னும் சில மாதங்கள் ஆகலாம்.