இந்த கதை ஆங்கிலத்தில் 2007 இல் வெளியிடப்பட்டது. தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு பதிப்பு (மீரா ஜாஸ்மின்) 13 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளியிடப்பட்டது. இந்த கதை படிக்க மிகவும் நன்றாக இருக்கும் ஆனால் கதை பாதியிலேயே நிறுத்திவிட்டார் அதை சில இடங்களில் திருத்தந்தை செய்து தொடர விரும்புகிறேன் நண்பர்களே உங்கள் ஆதரவு கிடைக்குமா நண்பர்களே..?
நான் பெங்களூரில் ஒரு கல்லூரியில் ஆசிரியராக இருந்தேன். என் மனைவி ரேவதியும் அதே கல்லூரியில் ஆசிரியையாக இருந்தால். அவள் வேதியியல் கற்பிக்கிறாள், நான் கணிதம் கற்பிக்கிறேன். எங்கள் வாழ்க்கை மிகவும் அமைதியாக இருந்தது. டெல்லியில் உண்டு உறைவிடப் பள்ளியில் இரண்டு காலியிடங்கள் வந்ததையும், அவர்கள் மிகச் சிறப்பாகச் சம்பளம் கொடுத்ததையும் அறிந்தோம், நாங்கள் இருவரும் உறைவிடப் பள்ளியில் விண்ணப்பித்து, இருவருக்கும் வேலை கிடைத்தது. எங்களுக்கு குடியிருப்புகள் வழங்கப்பட்டன, வசதிகளும் நன்றாக இருந்தன. சக ஊழியர்களும் மிகவும் நட்பாக இருந்தனர். எனது சகாக்களில் ஒருவர் பாலாஜி, கிட்டத்தட்ட அறுபதுகளை நெருங்கும் மனிதர். மேலும் முரண்பாடாக, அவர் ஒரு உடல் பயிற்சியாளராக நியமிக்கப்பட்டார். பொதுவாக, உடல் பயிற்சியாளர்கள் இளமையாக இருப்பார்கள், இவர் ஓய்வுபெறும் தருவாயில் இருந்தார். அவர் மிகவும் ஜாலியாக இருந்ததால், இந்த வேலை எப்படி கிடைத்தது என்று அவரிடம் கேட்டேன். அந்த கல்லூரி நிறுவனரை தனக்கு தனிப்பட்ட முறையில் தெரியும் என்றும், இதற்கு முன்பு அவருக்கு சில உதவிகள் செய்திருப்பதாகவும் அவர் வெளிப்படையாக பதிலளித்தார். அப்போது நான் அறியாதது அது என்ன மாதிரியான உதவி என்று பணியாளர் அறையில் உள்ள அறைகளின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருந்ததால், பாலாஜியும் நானும் ஒரு அறையைப் பகிர்ந்துகொண்டோம். வயதானாலும், பாலாஜி சுறுசுறுப்பாகவும் கலகலப்பாகவும் தோன்றினார்.
பாலாஜியுடன் கேபினைப் பகிர்ந்துகொண்டபோது, நான் மிகவும் விசித்திரமான ஒன்றைக் கண்டேன். நான் கணிதம் மற்றும் கணிதம் என்பது உடல் பயிற்சியை விட கடினமான பாடமாக கருதப்பட்டாலும், அவரிடம் சந்தேகம் கேட்க வந்த மாணவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தது. குறிப்பாக பெண்கள் அவரது அறைக்கு திரண்டனர். மிகவும் சுவாரசியமாக இருந்தது. உறைவிடப் கல்லூரியில் பெண்கள் மிகவும் அழகாக இருந்தார்கள். எல்லாப் பூக்களுடன், குளிர்ச்சியான டெல்லி சீதோஷ்ண நிலையில் அவையும் நன்றாகப் பூத்திருந்தன. குறிப்பாக பதினெட்டு மற்றும் பத்தொன்பது வயதுடைய இரண்டாம் ஆண்டு மற்றும் மூன்றாம் ஆண்டு வகுப்பில் உள்ள பெண்கள் நன்கு வளர்ச்சியடைந்த உடல் அம்சங்களுடன் மிகவும் அழகாக இருக்கிறார்கள். இவர்கள் கல்லூரி மாணவிகள் என்று எந்த உடலும் கூறாது. எனவே, இந்தப் பெண்கள் பாலாஜியிடம் சந்தேகங்களைக் கேட்க வந்ததால், இந்த முதியவர் என்ன "சந்தேகங்களை" தீர்த்து வைக்கிறார் என்பதை நான் தீவிரமாக கவனிக்க ஆரம்பித்தேன். பாலாஜி நாற்காலியில் அமர்ந்தபோது, அவருக்கு எதிரே ஒரு மேஜையும் நாற்காலியும் இருந்தது. பீட்டர் தனது பார்வையாளர்களுக்கு இருக்கை வழங்கவில்லை என்பதையும், அவர்களை எப்போதும் தன் பக்கத்தில் நிற்க வைப்பதையும் நான் எப்போதும் கண்டேன். அன்று காலை, இரண்டாம் ஆண்டு படிக்கும் மாணவி பிரியங்கா எங்கள் அறைக்குள் நுழைந்து, உடனே பாலாஜியை நோக்கிச் சென்றாள்.
பிரியங்கா என் மாணவியும் கூட, வகுப்பு எடுக்கும்போது, நான் அவளை எப்போதும் காம பார்வை பார்த்தேன். அவள் எப்போதும் முதல் வரிசையில் உட்காருவது வழக்கம், சில நாட்களில் அவள் பாவாடை சற்று உயர்ந்து தொடைகளை லேசாக வெளிப்படுத்தும். அவள் கால்களை அசைக்கும் பழக்கம் உள்ளவ, அவள் கால்களை அசைக்கும் போதெல்லாம் அவள் தொடைகள் எனக்கு பளிச்சிடும். குறிப்பாக நான் கருப்பு பலகைக்கு கீழே என் நாற்காலியில் அமர்ந்தால் இதை தெளிவாக பார்க்க முடியும். பிரியங்காவின் க்ரீம் வெள்ளை தொடைகளைப் பார்க்க, நான் மாணவர்களுக்கு சில கணிதப் பிரச்சினைகளைக் கொடுத்துவிட்டு என் நாற்காலியில் உட்காருவது வழக்கம். வழக்கம் போல் பிரியங்கா கால்களை அசைக்க, நான் அவள் தொடைகளின் அழகை பார்வையாள் விழுங்குவேன். ஒருமுறை அரையாண்டுத் தேர்வு நடந்தபோது, வினாத்தாள்களை விநியோகித்துவிட்டு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தேன் என்பது எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது.
முதல் வரிசையில் பிரியங்கா அமர்ந்திருந்தாள். வினாத்தாள் மிகவும் கடினமாக இருந்தது. பதில்களை எழுதும் போது அவள் மிகவும் பதட்டமான நிலையில் இருந்ததை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. அவளின் பதற்றத்தில் கால் நடுங்குவது வெறித்தனமாக இருந்தது. ஒவ்வொரு குலுக்கலுக்கும் பாவாடை மெல்ல மெல்ல உயர்ந்து அவள் தொடைகளில் பாதி எனக்கு வெளிப்பட்டது. அப்போதுதான் எனக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது, நான் என் பேனாவை கீழே வைத்தேன். நான் பேனாவை எடுக்க மண்டியிட்ட போது, பிரியங்காவின் பிங்க் கலர் பேண்டியை தரிசனம் செய்தேன். என்ன ஒரு தரிசனம்! அவள் தொடைகள் கிட்டத்தட்ட கிரீமி வெள்ளை மற்றும் மிகவும் சதைப்பற்றுள்ளவை. இரண்டு தொடைகளும் சங்கமித்தபடி, நடுவில் வெளிர் இளஞ்சிவப்பு நிற பேண்டி அதில் பூக்களுடன் இருந்தது. ஒரு மலர் அவளது புண்டையின் மேல் சரியாக அமைந்திருந்தது. நான் வெறுமனே என் நாக்கை அங்கே வைத்து நக்க விரும்பினேன்.எனக்கு இரண்டு மணி நேரம் மிகவும் இனிமையானதக இருந்தது முழுவதும் நான் எனது பேனாவை பல முறை கீழே வைத்து எடுப்பது போல பல தரிசனங்கள் செய்தேன். ஆனால், பிரியங்கா இதையெல்லாம் கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தால். அவள் தன் கால்களை சுதந்திரமாக அசைத்து தொடைகளை என்னிடம் காட்டினாள். பிரியங்கா எங்கள் பணியாளர் அறைக்குள் நுழைந்தவுடன், எனக்கு அந்த நாள் நினைவுக்கு வந்தது.
பிரியங்கா எனக்கு "காலை வணக்கம் சார்!" என்று சொல்லி விட்டு உடனே தன் உடல் பயிற்சியாளரான பாலாஜியை நோக்கி சென்றாள்.
பாலாஜி அவளை மிகவும் அன்பான புன்னகையுடன் வரவேற்று சொன்னார்.
பிரியங்கா உள்ளே வா! எப்படி இருக்கிறீர்கள்?"
"நான் நன்றாக இருக்கிறேன், சார்!"
அவள் அவனுக்கு எதிரே நின்று கொண்டிருந்தாள், அவர்களுக்கு இடையே ஒரு மேஜையும் நாற்காலியும் இருந்தது.
பாலாஜி தன் பக்கம் சைகை காட்டி,
“அருகில் வா! இங்கே வா” என்று தன் இருக்கைக்கு அருகில் இருந்த இடத்தைக் காட்டினான். பிரியங்கா அவன் அருகில் சென்றாள்.
"ஆமாம் பிரியங்கா, சொல்லுங்கள், நீங்கள் சரியாக என்ன தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறீர்கள்?"
பிரியங்கா என் பக்கமாகப் பார்த்து நான் பார்க்கிறேனா என்று பார்த்தாள். அவள் பார்ப்பதற்குச் சரியாக ஒரு வினாடி முன்பு, நான் என் கண்களை ஒரு புத்தகத்திற்குள் புதைத்து, எதையோ ஆழ்ந்து படிப்பது போல் பாசாங்கு செய்தேன். நான் பார்க்கவில்லை அல்லது கேட்கவில்லை என்று உறுதியானவுடன் அவள் பேச ஆரம்பித்தாள்.
"சார், நான் உடற்பயிற்சி செய்த பிறகு எனக்கு கால் வலிக்கிறது!"
"சரி எங்கே வலிக்கிறது பிரியங்கா?"
"கால்களில், சார்!"
இப்போது பாலாஜி மெதுவாக தன் கைகளை அவள் முழங்கால்களுக்கு கீழே கையை வைத்து அவளது கணுக்கால்களை அழுத்தினான். அவைகள் மிகவும் மென்மையாக இருந்திருக்க வேண்டும். அவர் அவைகளை மெதுவாக அழுத்தி கேட்டார்,
"இங்கே வலிக்கிறதா?"
“இல்லை சார், சற்று மேலே!”
அவன் கைகளை மேலும் உயர்த்தி அவள் முழங்கால்களைத் தொட்டு கேட்டான்.
"இதோ இங்கே வலி இருக்கிறதா?"
“இல்லை சார்!”
பின்னர் அவன் தன் கைகளை அவளது சீருடை பாவாடையின் விளிம்பில் வைத்து அவளது பாவாடையின் கீழ் தன் கைகளை வைத்தான். அவன் கைகள் இப்போது அவள் தொடைகளில் இருக்க வேண்டும் என்பதை என் இருக்கையில் இருந்து உணர்ந்தேன். பதினெட்டு வயதுப் பெண்ணை அவளது பாவாடையின் கீழ் கைகளை வைத்துத் தடவிக் கொண்டிருந்த அறுபது வயது முதியவர்...
"இங்கேயா பிரியங்கா?"
பாலாஜியின் கைகள் அவளது தொடைகளை மென்மையாக வருடியபோது, அவள் முகம் சிறிது சிறிதாக மாறியதையும், அந்த முதியவரின் ஸ்பரிசத்தை அவள் ரசிப்பதையும் என்னால் பார்க்க முடிந்தது.
"ஆம், கிட்டத்தட்ட அந்த இடத்திற்கு அருகில்" அவள் மழுப்பினாள்.
ஆனாலும் பாலாஜி தனது ஆய்வை நிறுத்தவில்லை. அவன் கைகளை மேலும் மேலே கொண்டு சென்று அவளது பேண்டியை தொட்டான். அவன் தன் நடு விரலை அவளின் பேண்டி லைனில் மெதுவாக அழுத்தி கேட்டான்.
இங்கே வலி இல்லை பிரியங்கா?"
அவனது விரல்கள் அவளது பேண்டியின் மேல் அவளது குட்டியை அழுத்தியபோது, பிரியங்கா லேசாக மூச்சுத் திணறினாள்.
“இல்லை சார்!”
ஆனால் பாலாஜி அதோடு நிற்கவில்லை. அவன் கைகளை அவள் இடுப்பு வழியாக நழுவி அவள் புட்டத்தில் வைத்து அவள் கழுதை கன்னங்களை அழுத்தினான். அவன் அவளிடம் கேட்டான்,
"இங்கேயும் வலி இல்லையா?"
மீண்டும் பிரியங்கா அறுபது வயது முதியவரின் கைகளை தன் பிட்டத்தில் உணர்ந்தாள். அவள் அவருக்கு இரண்டு மூன்று அழுத்தங்களை அனுமதித்தால், பின்னர் கூறினால்:
“இல்லை சார்!”
“சரி பெண்ணே, நீ என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை நான் உனக்கு சொல்கிறேன்....முதலில் உன் கால்கள் பலவீனமாக இருக்கிறது...நீ உன் உடலின் மற்ற பகுதிகளில் கவனம் செலுத்துகிறாய். நீ கால்களுக்கு சில பயிற்சிகள் செய்ய வேண்டும். இப்போது நான் சொல்வது போல் செய்! ஃபஇஸ்ட் நேராக அமைதியாக நிற்கவும். பிறகு, உன் கால்களை மேலும் விரிக்கவும். இப்போது குனிந்து உன் கால்களைத் தொட முயற்சிக்கவும். முதலில் உங்கள் வலது கையில் இடது காலைத் தொட வேண்டும்.
பாலாஜி சொன்ன பொசிஷனில் பிரியங்கா நிற்க முயல, பாலாஜி தானே அவள் தொடைகளில் கைகளை வைத்து கால்களை விரும்பிய அளவில் விரித்தான். பிரியங்கா குனிந்தாள். என் கண்கள் ஏறக்குறைய மேலே வந்தன. அவள் எனக்கு முதுகைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தாள், அவள் பாவாடையை வளைத்தபடி தன் தொடைகளை பின்புறத்திலிருந்து உயர்த்தினாள். அவள் கால்களைத் தொட முயல, பாவாடை காற்றில் நின்றது, அவளது பேண்டியை நான் தெளிவாகப் பார்த்தேன். அவள் மேலும் குனிந்து கழுதை கன்னங்களை கொஞ்சம் வெளிக்காட்டியபடி இருந்த அவளது பேண்டியின் ஒரு பக்கம் சற்று மேலே உயர்த்தப்பட்டது. அது நன்றாக இருந்தது…பதினெட்டு வயது பெண் எனக்கு கழுதை கன்னத்தில் தரிசனம் கொடுத்தாள். எனக்கு இந்த பாலாஜியுடன் ஒரு கேபினைப் பகிர்ந்து கொடுதற்காக எனது பள்ளி நிர்வாகிகளுக்கு நன்றி தெரிவித்தேன். அவள் குனிந்ததும், பாலாஜி அவள் இடுப்பில் கைகளை வைத்து, அவள் கால்களைத் தொடும்படி அவற்றை லேசாக திருப்ப முயன்றான். அவன் கைகள் அவளது இடுப்பில் இருந்ததால், அவனது கட்டைவிரல் அவளது மார்பகங்களின் அடிப்பகுதியில் ஏறக்குறைய துலக்குவதை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. பிரியங்கா இந்தப் பக்கத்திலிருந்து அந்தப் பக்கம் திரும்பி அவள் இடது பாதத்தைத் தொட முயலும் போது எனக்கு வலது பக்கம் கழுதை கன்னமும், அவள் வலது பாதத்தைத் தொடத் திரும்பியதும் எனக்கு இடது பக்க கழுதைக் கன்னமும் தெரிந்தது. நான் மெதுவாக என் மேசைக்கு அடியில் கைகளை வைத்து மெல்ல என் குஞ்சை கொஞ்சம் தேய்த்தேன். சுமார் இரண்டு மூன்று சுற்று பயிற்சிகளுக்குப் பிறகு, பிரியங்கா அறையை விட்டு வெளியேறினால். அவள் பாலாஜிக்கு நன்றி சொல்ல மறக்கவில்லை, பாலாஜி விளையாட்டாக அவள் கன்னங்களைக் கிள்ளியபடி சொன்னான்.
"தினமும் இதைச் செய்யுங்கள், உங்களுக்கு வலுவான கால்கள் கிடைக்கும், பிரியங்கா!"
அவள் உதடுகளில் புன்னகையுடன் அறையை விட்டு வெளியேறுவதை நான் பார்த்தேன்.
பிரியங்கா போன பிறகு பாலாஜி என்னைப் பார்த்து குறும்புத்தனமாக கண் சிமிட்டினார். நான் நன்றாக சிரித்துக் கொண்டே இருந்தேன்.
மற்றொரு நாள், சாயா எங்கள் அறைக்குள் நுழைவதைப் பார்த்தேன். சாயா, பன்னிரண்டாம் வகுப்பில் படித்திருந்தாலும், ஒன்பதாவது அல்லது எட்டாவது படிக்கும் ஒரு பெண்னை போலவே இருந்தாள். அவள் உடல் வளர்ச்சி அவள் வயதுக்கு ஏற்றதாக இல்லை. அவள் மிகவும் ஒல்லியாக இருந்தால். ஆனால் அவள் முகம் பார்க்கும் அனைவரும் கவரும் வகையில் அழகாகவும் இருந்தாள். ஆனால் அவளுடைய முக்கிய பிரச்சனை என்னவென்றால், அவள் தட்டையான மார்புடன் இருந்தாள்.
பள்ளியின் பல சிறுவர்கள் அவளைப் பள்ளித் தாழ்வாரங்களில் பார்த்தபோது, “ரோடு ரோலர்” “ஃபெரோஸ் ஷா கோட்லா பிளாட் பிட்ச்” போன்ற வார்த்தைகளால் கிண்டல் செய்வதைக் கேட்டிருக்கிறேன். சாயா என் பக்கம் கூட பார்க்காமல் வேகமாக நடந்தாள். அவள் பாலாஜியிடம் சென்று வாழ்த்தினாள். பாலாஜி வழக்கம் போல் சாயா விடம் பேசும் போது உற்சாகமாக இருந்தார்.
“ஆமாம் சாயா, எப்படி இருக்கீங்க? நீங்கள் ஏன் எந்த விளையாட்டுகளுக்கும் பதிவு செய்யவில்லை?"
“இல்லை சார், எனக்கு எந்த விளையாட்டும் விளையாடுவதில் ஆர்வம் இல்லை சார்!” சாயா கூறினால். ஆம், அது உண்மைதான். உண்மையில் அவள் வகுப்பில் முதலிடம் பெற்றவள் மற்றும் மிகவும் படிக்கும் பெண். ஆனால் அவள் ஏன் பாலாஜியிடம் வர வேண்டும்? நான் ஆர்வமாக இருந்தேன்.
"சார், எனக்கு ஒரு பிரச்சனை!"
பாலாஜி உடனடியாக ஒரு வாய்ப்பை உணர்ந்தவராக
என்ன சாயா என் கிட்ட சொல்லு என்று சொன்னான்,
“அவள் தயங்கினால்”
"உடனே அவன் ஏன் சாயா, நீ என் பக்கம் வந்து நிக்க கூடாது?"
சாயா அவன் பக்கம் நடந்தாள். அவள் மிகவும் மெல்லிய குரலில் பேசினாள். அவள் சொல்வதைக் கேட்க நானே சிரமப்பட வேண்டியிருந்தது.
"ஐயா, நான் மிகவும் இளமையாக இருக்கிறேன் என்று அனைவரும் என்னை கிண்டல் செய்கிறார்கள்!"
இதைக் கேட்டு பீட்டர் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்.
“ஏய் சாயா, எல்லோரும் இளமையாக இருக்க விரும்புகிறார்கள். நீ என்னை பார். நான் அறுபது வயது முதியவர்...உங்கள் தாத்தாவாகும் அளவுக்கு ஏறக்குறைய வயது. நான் கூட இளமையாக மட்டுமே இருக்க விரும்புகிறேன். எனவே நீங்கள் இளமையாக இருந்தால், அது நல்லது தானே! ”
"இல்லை சார், அது இல்லை!" சாயா தயங்கினாள். பின் தயக்கத்துடன் சொன்னாள்.
“நான் முழுமையாக வளரவில்லை! ஒரு பதினெட்டு வயது பெண் எப்படி இருக்க வேண்டும்மோ அப்படியே நான் இருக்க விரும்புகிறேன்…”
பாலாஜிக்கு விஷயம் புரிந்தாலும், அவர் இன்னும் புரியாதது போல் நடித்தார். அவன் சொன்னான்,
"நீங்கள் சரியாக எங்கே வளரவில்லை? உங்களுக்கு அழகான முகம் இருப்பதை நான் காண்கிறேன். உங்கள் கால்களும் உயரமாகவும் நன்றாகவும் உள்ளன.
"இல்லை.. இல்லை கால்களில் இல்லை!"
பாலாஜி மெதுவாக அவள் பாவாடைக்கு மேல் அவள் தொடைகளில் கைகளை வைத்து தடவினான். சாயா மிகவும் கூச்ச சுபாவமுள்ள பெண், அவள் ஒரு படி பின்னோக்கி சென்றாள்.
"இல்லை இல்லை தொடைகளில் இல்லை...!"
"முன்னே வா சாயா!" சாயா முன் வந்தாள். பிறகு அவள் இடுப்பில் கைகளை வைத்தான். அது அவளைத் தூண்டியிருக்க வேண்டும். அவள் சிரித்துக்கொண்டே, இல்லை ஐயா, எந்த பிரச்சனையும் இல்லை” என்று சொல்லிவிட்டு அவன் கைகளை அவள் பின்னால் இழுத்து அவளது புட்டங்களை தடவினான். அவன் அவள் கழுதை கன்னங்களை கவ்வினான். ஜாஸ்மினுக்கு சரியான மார்பகங்கள் இல்லையென்றாலும், அவள் பாவாடைக்கு அடியில் ஏறக்குறைய குண்டாக இருந்த பிட்டங்கள் நன்கு வளர்ந்திருந்ததை நான் பின்னால் இருந்து பார்த்தேன். பேதுரு நேரம் எடுத்து அவைகளை அழுத்தி பின் அவர் கூறினார்,
"உங்களுக்கு ஒரு நல்ல பின்புறம் இருப்பதை நான் காண்கிறேன்!"
மல்லிகை மலர்ந்தது. அவள் கிட்டத்தட்ட மிகவும் அமைதியான தொனியில் சொன்னாள்,
“சார், என் உடம்பின் மேல் பகுதி....” என்று சொல்லி நிறுத்தினான். புரிந்து கொண்டது போல் பாலாஜி அவள் மார்பில் கைகளை வைத்தான். அவன் அவளது சிறிய அரும்பு மார்பகங்களை அழுத்தி அவள் முலைக்காம்புகளை அவளது டாப்ஸுடன் சேர்த்து சிறிது பிசைந்தான். சாயா கண்களை மூடி அவள் மார்பகங்களை பிசைவதை ரசித்தாள். சில நொடிகள் அவற்றை அழுத்திய பின், பாலாஜி தன் கையை எடுத்து, “
"ஆமா, நான் இங்கே ஒரு பிரச்சனையைப் பார்க்கிறேன்! ஆனால் தீர்க்க முடியும்! ”
உடனே சாயாவின் கண்கள் பிரகாசமாக, அவள் சொன்னாள்.
"சரி சார், என்ன செய்ய வேண்டும்?"
“பிசியோதெரபிதான் சிறந்தது! அங்கு வளர்ச்சியை செயல்படுத்த, நீங்கள் மசாஜ் செய்ய வேண்டும்! எப்படி செய்வது என்று நான் உனக்குக் காட்டுகிறேன்” என்று கூறி மீண்டும் அவள் மார்பில் கைகளை வைத்தான். அவன் கைகள் அவளது மார்பகத்தை முழுவதுமாக ஆட்கொண்டதை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. பின்னர் மெதுவாக தனது கைகளை மார்பகங்களின் மேல் வட்டமாக சுழற்றினார். அவர் தனது சுழலும் வேகத்தை படிப்படியாக அதிகரித்தார், பின்னர் அவர் மிக வேகமாக மார்பக மசாஜ் செய்தார். சாயா இதை முழுவதுமாக ரசித்ததை நான் மூலையில் இருந்து பார்க்க முடிந்தது. சுமார் நான்கு நிமிடங்கள் செய்துவிட்டு, அவளிடம் கேட்டான்.
"நீங்கள் எப்படி உணர்கிறீர்கள்?"
அவள் தலை குனிந்து சொன்னாள்.
"நல்ல!"
பிறகு ஆவலுடன் கேட்டாள்.
“ஐயா, ஒரு மாசம் செய்தால் என் மேலாடை நார்மல் ஆகுமா?” அவள் பேச்சில் மார்பகங்கள் என்ற வார்த்தையை கவனமாக தவிர்த்துக் கொண்டிருப்பதை பார்த்தேன்.
"இல்லை இல்லை, கிட்டத்தட்ட ஆறு முதல் எட்டு மாதங்கள் ஆகும்"
சாயா ஏமாற்றமடைந்தாள்.
"ஓ, இவ்வளவு நேரம், சார்?"
"ஏன், சீக்கிரம் மாற்றம் வேண்டுமா?" அவர் கேட்டார்.
அவள் வெட்கத்துடன், “ஆமாம் சார்!” என்றாள்.
"அப்படியானால் நீங்கள் நேரடியாக மசாஜ் செய்ய வேண்டும்!"
"அது எப்படி சார்" என்று அப்பாவியாக கேட்டாள்.
பாலாஜி நீ ப்ரா அணிவீயா என்றான்?"
"இல்லை ஐயா, நான் செய்யவில்லை, ஏனென்றால் அது தேவையில்லை" என்று அந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னபடி சாயா கிட்டத்தட்ட உதடுகளைக் கடித்தாள்.
"நான் உனக்குக் காட்டுகிறேன்.. உன் சட்டையை அவிழ்!" பாலாஜி உத்தரவிட்டார்
சாயா தன் சட்டையை அவிழ்க்க, நான் கிட்டத்தட்ட நாற்காலியின் விளிம்பில் இருந்தேன். அவள் சட்டையை முழுவதுமாக கழற்றினாள்.,
‘சாயா இப்போது பாலாஜி முன் டாப் லெஸ் ஆக நின்றாள் “
அவள் வளர்ச்சி அடையாத மார்பகம் என் கண் முன்னே விருந்தானது
பாலாஜி தன் கைகளை அவளது மேல் பகுதியில் வைத்து நேரடியாக அவளது மார்பகங்களைத் தொட்டான். அவன் அவளது நிர்வாண மார்பகங்களை பிடித்தபடி சொன்னான்.
“பார் சாயா, நீங்களும் நானும் இதைப் பற்றி மிகவும் தொழில்முறையாக இருக்க வேண்டும். உங்களைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள, நான் உங்களுக்கு மசாஜ் செய்யும் நேரம் முழுவதும் என்னை தாத்தா என்று அழைக்கவும்!
சாயாவும் அது நல்ல யோசனை என்று உணர்ந்தாள். பாலாஜி கைகள் தன் மார்பைக் கவ்வுவதை அவள் உணர்ந்ததைப் போலவே, அவள் சொன்னாள்,
"சரி தாத்தா!"
பாலாஜி அவள் முலைக்காம்புகளை பிசைந்தான். அவளது மார்பகங்கள் சிறியதாக இருந்தாலும், அவளது முலைக்காம்புகள் கிட்டத்தட்ட பழுத்த திராட்சையின் அளவைக் கொண்டிருந்தன, பாலாஜி அதை லேசாக கிள்ளினான். அவன் அவளிடம் கேட்டான்,
" எப்படி உணர்கிறாய் சாயா?"
சாயா கண்களை மூடிக்கொண்டு சொன்னாள்.
"நன்றாக இருக்கிறது தாத்தா!"
அவன் வேகமாக தன் கைகளை வட்ட இயக்கத்தில் நகர்த்தி அவளது மார்பகங்களை மசாஜ் செய்தான். சாயா தன் கைகளால் மேசையின் விளிம்பைப் பிடித்துக் கொண்டாள். அவள் சொன்னாள்,
"ஆஹா, அது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது தாத்தா!"
"உம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்!"
"இந்தப் பக்க மார்பகம் கூட தாத்தா!"
இந்த முதியவர் இந்த இளம் பெண்களின் மார்பில் பந்து வீசுவதைப் பார்த்து நான் கோபத்துடன் என்னைத் தாக்கிக் கொண்டேன். சுமார் பத்து நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, பாலாஜி நிறுத்தினார்.
அப்போது அவர் கூறியதாவது,
"நிறைய பால் குடித்துவிட்டு இந்தப் பயிற்சியைத் தொடர்ந்து செய்யுங்கள்!"
"சரி சார், நான் என் அறையில் தினமும் செய்வேன்!" சாயா உற்சாகமாக சொன்னாள். பாலாஜி அவளை ஒரு ஒற்றைப் பார்வையைப் பார்த்தான்.
(This post was last modified: 25-01-2024, 10:03 AM by
Oc-arun. Edited 1 time in total.)
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)